1958.02.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 71η

ΠΕΜΠΤΗ 21 Φεβρουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 10.40′ π. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Λ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Π. Πετροπουλάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Παπαθανάσης καὶ Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1857)56 καὶ 253)57 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ πληρωμῆς 88 ἡμερομισθίων καὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων εἰς ἕκαστον τῶν διακριθέντων ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δέκα (10) ἡμερομισθίων κτηνιάτρων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Πετροπουλάκος καὶ Λ. Δερτιλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Λιαροῦτσος, Μ. Μυριδάκης, Γ. Βογιατζῆς καὶ Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μίχας, Ν. Ρηγόπουλος, Ε. Κεφαλογιάννης, Α. Ἀηδονᾶς, Π. Λιαροῦτσος καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαστεργίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Μητσοτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Δεσποτοπούλου, ζητοῦντος κατάργησιν τῆς θανατικῆς ποινῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Στίβου, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων συγκρατήσεως τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Φερρῶν Ἔβρου, διὰ τῆς ὁποίας οὗτος διαμαρτύρεται διότι δὲν ἐπρογραμματίσθη ἡ ἐνίσχυσις ἐκ τοῦ ψηφισθέντος κονδυλίου τῶν 10 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τῆς κωμοπόλεως Φερρῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀνωγειανάκης, Γ. Μπακατσέλος καὶ Ι. Παπαηλιάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας κατόχων ἀνταλλαξίμων καὶ ἀστέγων Βορείου Ἑλλάδος, ζητούσης ἔγκρισιν πιστώσεων διὰ τὴν τεχνικὴν ἐργασίαν πρὸς παραχώρησιν τῶν κατεχομένων ἀνταλλαξίμων οἰκοπέδων. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λυμπέρης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως κατὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν αἱ τιμαὶ τῶν ὁποίων κατῆλθον ἐντὸς 24ώρου εἰς 34 δραχμὰς μὲ τάσιν ραγδαίας πτώσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Γεωργίου, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ τὴν συνεχιζομένην ἔλλειψιν λιπασμάτων καὶ ζητεῖ ἀποστολὴν τοιούτων εἰς τὴν περιοχὴν Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων περιφερείας Ἐλασσόνος, ζητοῦντος βαθμολογικὴν καὶ μισθολογικὴν ἐξίσωσιν τῶν διδασκάλων πρὸς τοὺς λοιποὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνεδρίου Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., Κερκύρας, «Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων», διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς Διοικήσεως τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. μὴ προβάσης εἰσέτι εἰς τὴν αὔξησιν τῶν πενιχρῶν συντάξεων ποὺ ὑπεσχέθη ὅτι θὰ πράξῃ ἀπὸ τῆς 1.1.1958, κατὰ τὸν Αὔγουστον π. ἔ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν Ἰωαννίνων, ζητούντων ἐπέκτασιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἐφημεριδοπωλῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ εἰς τοὺς ἐφημεριδοπώλας τῶν ἐπαρχιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κ. Τ.Ε.Λ. Κερκύρας, Αἰτωλοακαρνανίας, Ἄρτης, Πρεβέζης, Λευκάδος, Ἰωαννίνων καὶ Θεσπρωτίας, ζητούντων ἴσην μεταχείρισιν μεταξὺ τῶν ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν Πρωτευούσης καὶ ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, ζητούσης ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης περὶ ἐλέγχου νομιμοφροσύνης ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀστικῶν συνεταιρισμῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν ἀδικηθέντων τέως χωροφυλάκων ὑπὸ τοῦ ΤΑΟΧ, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ν. 1573) 1950 ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως καὶ εἰς αὐτοὺς τοῦ βοηθήματος τοῦ ν. 884) 1927 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν πληρωμάτων βυθοκόρων Δημοσίου, ἐργαζομένων πέραν τῆς 15ετίας, ζητούντων μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀστέγων Ἀστῶν Προσφύγων 1922, ζητούσης ταχεῖαν κατάθεσιν καὶ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων τοῦ 1922 νόμων» καὶ τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος τῶν οἰκοπέδων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Μηχανουργικῆς Ἑνώσεως Πειραιῶς, ζητούσης ἐπέκτασιν τοῦ Ταμείου Μετάλλου καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσσήνης, ζητούσης λῆψιν μέτρων διευκολύνσεως καταβολῆς τοῦ παρὰ τῆς Ἑνώσεως ὀφειλομένου δανείου εἰς ξένον συνάλλαγμα, συναφθέντος διὰ τὴν ἵδρυσιν προτύπου ὀρυζοεργοστασίου ἐν Μεσσήνῃ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Π. Πετροπουλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Ἑλληνικῶν Σιδηροδρόμων καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἠλεκτρισμοῦ καὶ Ἐπιχειρήσεων Κοινῆς Ὠφελείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατόπιν ἀπαιτήσεως τῆς Ὑποδιευθύνσεως Γενικῆς Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν ἀπόλυσιν ἐκ τῆς Ὑπηρεσίας του τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως αὐτῆς Δημ. Γιαχνῆ, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀπολύσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐφημεριδοπωλῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ματαίωσιν ψηφίσεως τῶν δεσμευτικῶν διατάξεων τοῦ καταρτισθέντος Κώδικος περὶ Τύπου καὶ διατήρησιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων εἰς αὐτόν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἄνω Πετραλώνων «Ὁ Περικλῆς», ζητοῦντος ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ μεταξὺ τῶν ὁδῶν Βαλαβάνη–Ἀνταίου καὶ Γενναίου Κολοκοτρώνη εὑρισκομένου χώρου 5.000 τ. πήχεων διὰ τὴν διαμόρφωσίν του εἰς ἀγωνιστικὸν χῶρον καὶ Κέντρον Παιδικῆς Χαρᾶς. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς τάξεώς των παρὰ τῇ Λιμενικῇ Ἐπιτροπῇ Καλαμῶν διὰ δικηγόρου καὶ ζητοῦντος ἐκπροσώπησιν τῆς τάξεώς των διὰ μέλους ὁριζομένου ὑπὸ τῶν ἐμποροβιομηχάνων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Σ.Ε.Κ., «Ὁ Λαρισαϊκός», ζητοῦντος χορήγησιν ὡς δώρου πλήρους συντάξεως ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων καὶ ἡμισείας κατὰ τὸ Πάσχα, κατάργησιν τοῦ περιορισμοῦ τῶν συντάξεων κατὰ 6, 8 καὶ 10% κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 22.1.1957 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1298)28.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1. Εὐθὺς ὡς ἐξεδηλώθη ἡ διεθνὴς κρίσις τῆς ναυτιλίας καὶ ἤρξατο ὁ παροπλισμὸς τῶν πλοίων καὶ ἡ συνεπεία τούτου ἀνεργία τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν, ἀπηύθυνα διὰ προσωπικῆς ἐπιστολῆς ἀπὸ 30ῆς Σεπτεμβρίου 1957 πρὸς τοὺς κ. κ. Ἐφοπλιστὰς ἔκκλησιν ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς, ὅπως καταβληθῇ προσπάθεια ἵνα ἀντικαταστήσωμεν τοὺς τυχὸν ὑπηρετοῦντας ἐπὶ τῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοίων των ἀλλοδαποὺς ναυτικούς, δι’ Ἑλλήνων ἀνέργων ναυτικῶν. 2. Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον τὸ Υ.Ε.Ν. οὐδένα ἔλεγχον καὶ οὐδεμίαν ἐπιβολὴν δύναται νὰ ἀσκήσῃ ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ πλοίων, δι’ ἃ δὲν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν οἱ νόμοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, καὶ συνεπῶς ἡ ἀντικατάστασις τῶν ἀλλοδαπῶν ναυτικῶν δι’ Ἑλλήνων δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ μόνον τῇ ἐλευθέρᾳ βουλήσει τῶν πλοιοκτητῶν καὶ οὐχὶ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς ἀναγκαστικῶν μέτρων. 3. Παραλλήλως πρὸς τὰ ἀνωτέρω τὸ Υ.Ε.Ν. διὰ συνεχῶν συσκέψεων μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν οἰκείων ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων ἔλαβε καὶ λαμβάνει πάντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας εἰς τὰς τάξεις τῶν Ἑλλήνων ναυτικῶν. 4. Δεδομένου ὅτι ἡ κρίσις εἶναι διεθνὴς καὶ ἐκφεύγει τοῦ ἐλέγχου καὶ τῶν δυνατοτήτων τῆς Κυβερνήσεως, καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια διὰ τὸν περιορισμόν, κατὰ τὸ ἀνθρωπίνως δυνατόν, τῆς παρουσιαζομένης ἀνεργίας καὶ ἀνακούφισιν τῶν ἀνέργων ναυτικῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 15 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Πρίφτη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Πρίφτη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ τῆς εἰς Αὐστραλίαν μεταναστεύσεως πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας Ἑλληνίδων καὶ γενικώτερον περὶ τῆς ἐξ Ἑλλάδος μεταναστεύσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις, βάσει τῆς ἐν ἔτει 1952 ὑπογραφείσης συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης ἀκολουθεῖ μεταναστευτικὴν πολιτικήν. Μεταξὺ τῶν διαφόρων μεταναστευτικῶν προγραμμάτων τῆς ΔΕΜΕ διὰ τὴν ἐξ Ἑλλάδος μετανάστευσιν ἥτις ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἀπόρους τοὺς ἐπιθυμοῦντας καὶ μὴ ἔχοντας τὰ μέσα πρὸς μετανάστευσιν περιλαμβάνεται καὶ ἡ μετανάστευσις μεμνηστευμένων κορασίδων μετὰ Ἑλλήνων μεταναστῶν ἐν Αὐστραλίᾳ καλουμένων ὑπὸ τούτων, ὡς καὶ τῶν ὑπηρετριῶν, διὰ τὰς ὁποίας ἡ ΔΕΜΕ ἔχει ἐκ τῶν προτέρων ἐξησφαλισμένην ἐργασίαν καὶ τακτοποιοῦνται μερίμνῃ ταύτης. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐσημειώθησαν περιπτώσεις καθ’ ἃς μερικαὶ κορασίδες κληθεῖσαι ὑπὸ τῶν μνηστήρων των, μετενόησαν ὅταν συνήντησαν αὐτοὺς καὶ ἐζήτησαν τὸν ἐπαναπατρισμόν των, ἢ συνεδέθησαν μετ’ ἄλλων προσώπων. Τοῦτο ἐξεμεταλλεύθησαν ὡρισμένοι κύκλοι καὶ ἐθορύβησαν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς μεταναστεύσεως κορασίδων, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἀναγκαίαν ἐθνικῶς, διότι δι’ αὐτῶν θὰ δημιουργηθῶσιν Ἑλληνικαὶ οἰκογένειαι, αἵτινες θὰ διατηρήσουν τὸν Ἑλληνισμὸν εἰς τὴν ξένην, ἄλλως οἱ ἐκεῖ Ἕλληνες μετανάσται θὰ ἐνυμφεύοντο ξένας, ὁπότε δὲν θὰ ὑπῆρχεν Ἑλληνικὴ οἰκογένεια. Ἐπὶ τῆς μεταναστεύσεως γενικώτερον, γνωρίζομεν ὅτι ἐκ τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων, προκύπτει ὅτι αὕτη ὑπῆρξεν ἐπιτυχὴς μὲ λίαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, τῶν μεταναστευσάντων ἀποκατασταθέντων εἰς ἐργασίας ἐξασφαλιζούσας συνθήκας διαβιώσεως ἱκανοποιητικάς. Τρανωτάτη ἀπόδειξις τῆς καλῆς ἀποκαταστάσεως τῶν Ἑλλήνων μεταναστῶν εἶναι τὸ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα προερχόμενον ἐξ ἐμβασμάτων τῶν μεταναστῶν πρὸς τοὺς ἐν Ἑλλάδι συγγενεῖς των. Τοῦτο ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950 ἕως τοῦ 1953 ἐκυμαίνετο ἀπὸ 14 ἕως 18 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐτησίως. Ἀπὸ τοῦ 1953 ἤρχισεν αὐξανόμενον ἀλματωδῶς ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, ἀνελθὸν κατὰ τὸ ἔτος 1955 εἰς 80.876.000 δολλάρια, μὲ τάσεις περαιτέρω αὐξήσεως, φθάνον εἰς τὸ διπλάσιον τῶν ἐκ τοῦ τουρισμοῦ καὶ τῶν ναυτιλιακῶν ἐμβασμάτων συναλλάγματος. Οὕτω, τὸ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα ὑπῆρξεν ὁ ἀψευδέστερος μάρτυς τῆς ἐπιτυχοῦς ἀποκαταστάσεως τῶν μεταναστῶν μας. Δὲν ἀποκλείεται εἰς τὰς τόσας χιλιάδας τῶν μεταναστῶν νὰ ἀπέτυχον τινές, στερούμενοι τῶν ἀπαιτουμένων ἐφοδίων, ὡς συμβαίνει καὶ εἰς μὴ μετανάστας. Τοῦτο δὲν δύναται νὰ δημιουργήσῃ λόγον καταφορᾶς κατὰ τῆς μεταναστεύσεως διὰ τῆς ὁποίας ἐπιλύονται πολλὰ ἀτομικά, κοινωνικὰ καὶ ἐθνικὰ προβλήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ἀνωτέρω ἔγγραφόν σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου, ἐπιθυμοῦντος νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν εἰς τοὺς πληγέντας παραγωγοὺς τῆς ὑπαίθρου τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, συνεπείᾳ τοῦ ἐνσκήψαντος χειμῶνος καὶ τοῦ παγετῶνος θὰ ληφθοῦν μέτρα πρὸς ἀνακούφισιν τούτων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὡς εἶναι μεταξὺ τῶν προτεινομένων μέτρων ἡ ἐπὶ μακρὸν ἀναστολὴ τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον χρεῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21743)25762)1958 διαταγῆς μας, διετάχθησαν οἱ Διευθυνταὶ τῶν Ταμείων Ἁλμυροῦ, Αʹ Βόλου, Βʹ Βόλου καὶ Σκοπέλου, ὅπως παρέχουν διευκόλυνσιν πληρωμῆς τῶν βεβαιουμένων εἰς βάρος τῶν πληγέντων χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιον ἢ καὶ ἀναστολὴν τούτων ἐφ’ ὅσον αὕτη ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν δημιουργηθεισῶν, ὡς ἄνω, συνθηκῶν καὶ ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως τῶν ζημιῶν ἃς ὑπέστη εἷς ἕκαστος τῶν ὀφειλετῶν τούτων ὡς καὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς καταστάσεως τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1801)1133)6.2.58 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1026 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, περὶ συστάσεως καὶ ἐν Δυτικῇ Μακεδονίᾳ, μὲ ἕδραν τὴν Κοζάνην Ἐπιθεωρήσεως Ἐποικισμοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι μετ’ ἐκτίμησιν τῆς ἀνάγκης συστάσεως εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιφέρειαν Ἐπιθεωρήσεως Ἐποικισμοῦ μὲ ἕδραν τὴν Κοζάνην, θέλομεν μεριμνήσει διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος τούτου διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12657)10407) 12)1957 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 595 εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ ταὐταρίθμου καὶ ταὐτοχρόνου ἐγγράφου μας, ἐφέραμεν εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν πάντα τὰ παρ’ ἡμῖν στοιχεῖα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ταύτης, ἵνα συμπληροῦν ταῦτα καὶ διὰ τῶν παρ’ αὐτῇ τοιούτων, δώσῃ ὑμῖν ἑνιαίαν ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ αʹ σημεῖον τῆς ἐρωτήσεως, ἤτοι τὸ ἀφορῶν τὴν ἐκτέλεσιν δασοτεχνικῶν ἔργων διευθετήσεως καὶ στερεώσεως τῶν λεκανῶν τῶν χειμάρρων Δυτικοῦ Πηλίου ἔχει ἤδη ἀντιμετωπισθῆ παρὰ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δασῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ εἰδικώτερον: 1) Διὰ τὴν λεκάνην τοῦ πλήττοντος τὸν Βόλον χειμάρρου Ἀναύρου, ἔχει ἐκπονηθῆ μελέτη διευθετήσεώς της. Αὕτη προβλέπει τὴν ἐντὸς 5ετίας διάθεσιν 3.000.000 δραχμῶν. Ἔναντι τῆς προβλέψεως ταύτης διετέθησαν κατὰ τὸ 1955–1956 καὶ τὸ 1957 ἀντιστοίχως 700.000 καὶ 550.000, ἤτοι συνολικῶς 1.250.000 δραχ. Προβλέπεται ἡ συνέχισις τῶν ἔργων καὶ κατὰ τὸ 1958. 2) Εἰς τὰς λεκάνας σοβαρωτέρων χειμάρρων τοῦ Δυτικοῦ Πηλίου ἐκτελοῦνται ἐπίσης ἀπὸ τοῦ 1950 ὀρεινὰ ἔργα διευθετήσεως καὶ στερεώσεώς των, διατεθέντων μέχρι τοῦδε 2.370.000 (περιοχαὶ Μηλεῶν, Νεοχωρίου). Προβλέπεται ἡ συνέχισις τῶν ἔργων καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1958. Ὁ ρυθμὸς τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ προγράμματος ὀρεινῶν δασοτεχνικῶν ἔργων ἐπηρεάζεται βεβαίως ἀπὸ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς ὀρεινῆς διευθετήσεως τῶν λεκανῶν τῶν χειμάρρων Θεσσαλίας συναρτήσει τῶν διαθεσίμων κατ’ ἔτος πιστώσεων διὰ τὰ ἔργα ταύτης. Δέον πάντως νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ εἰδικὴ μέριμνα σταθερᾶς κατ’ ἔτος χρηματοδοτήσεως ἔχει ληφθῆ διὰ τὰ ὀρεινὰ ἔργα τοῦ χειμάρρου Ἀναύρου Βόλου. Ἐπὶ τοῦ βʹ καὶ γʹ σημείου τῆς ἐρωτήσεως ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Τέλος, ἐπὶ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πλημμυροπαθῶν, γνωρίζομεν ὅτι ἔχει διαταχθῆ ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Μαγνησίας, ὅπως προβῇ εἰς λεπτομερῆ καταγραφὴν τῶν ζημιῶν τῶν πληγέντων παραγωγῶν τῆς περιφερείας Βόλου. Μετὰ τὴν λῆψιν τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως καὶ τῶν προτάσεων τῆς ὡς ἄνω Διευθύνσεως Γεωργίας, θὰ ἀποφασισθοῦν καὶ θὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα ἀνακουφίσεως καὶ ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Πρωϊμάκη, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 569 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου κ.λ.π., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ Α. Ν. 375) 1946 δι’ ἐπανειλημμένων ἀποφάσεων τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔχει κηρυχθῆ συνταγματικός. (Ὅρ. Α. Π. 74) 1957 ἐν Ποινικοῖς Χρονικοῖς 1957 σ. 232 καὶ Α. Π. 305) 1957 ἐν Ποινικοῖς Χρονικοῖς 1958 σ. 12). Διὰ τῶν αὐτῶν ἀποφάσεων ἐκρίθη ὅτι ὁ εἰρημένος νόμος ὡς εἰδικὸς κατισχύει τῶν ἀντιστοίχων γενικῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 146 καὶ 147 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ τοιούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον τοῦτο ὡρίσθη ρητῶς καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 1612) 1950. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν τελευταίαν παράγραφον τῆς ἐρωτήσεως, ρητέον ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀποφάσεων τῶν Ἐκτάκτων Στρατοδικείων, ἀλλὰ τῶν διαρκῶν τοιούτων, τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νόμου 375 θεσπισθέντος ἐν καιρῷ εἰρήνης, ἤτοι ἐν ἔτει 1936. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 441 ἐξ ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου κ.λ.π., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος, ὅτι δὲν εὑρίσκομεν λόγους ν’ ἀποστῶμεν τῶν σήμερον ἐφαρμοζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαδάκη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1332) 28.1.1958 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 990 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαδάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐπιβράδυνσις συντελέσεως τῆς ἀποζημιώσεως ἀπαλλοτριώσεων προσαγωγοῦ διώρυγος Ἁλιάκμονος ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν τροποποίησιν τῆς χαράξεως τοῦ ἄξονος τῆς διώρυγος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὰς ἐνεργείας μας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας (Διεύθυνσις Γεωργίας) δι’ ἐνδεχομένην ἀνταλλαγὴν τῶν καταληφθεισῶν ἰδιοκτησιῶν διὰ διαθεσίμων ἐκτάσεων τοῦ Δημοσίου συμφώνως τῷ νόμῳ 823) 1948. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω λόγων ἡ ἐπὶ τόσον μακρὸν χρονικὸν διάστημα καθυστέρησις ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν ὑφισταμένην πολύπλοκον διαδικασίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος ἀπαλλοτρίωσιν ἔχει ἤδη περατωθῆ πᾶσα ἐργασία βάσει τῶν ἀπὸ 24.10.1956 (Φ.Ε.Κ. 283) Α56) καὶ ἀπὸ 20.11.1957 (Φ. Ε.Κ. 4) Α) 58) Β. Διαταγμάτων καὶ ἡ ὅλη ὑπόθεσις εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὸν κ. Πρόεδρον Πρωτοδικῶν Νομοῦ Ἠμαθίας πρὸς ἐκδίκασιν βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2000) 52 (σύντομος διαδικασία). Ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως ἐκ τῶν πιστώσεων τῆς ἀξίας τῶν ἔργων, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν ἐλλείψει σχετικῆς διατάξεως νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 1542) 31.1.1958 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1004 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν προβλέπεται ἐπὶ τοῦ παρόντος διαπλάτυνσις τῆς ὁδοῦ Μεσογείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἰωάννου, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος καὶ πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας, θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν ὅπως λάβωμεν ἀπόφασιν ἀπὸ τοῦδε ἐπὶ τῶν ἑξῆς δύο θεμάτων, διότι ἐνδεχομένως περὶ τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως, νὰ μὴ ἔχωμεν ἀπαρτίαν πρὸς λῆψιν ἀποφάσεων. Πρῶτον, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνῃ του τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, τὰ ὁποῖα δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ κυκλοφορήσουν εἰσέτι, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως ἀποφασίσωμεν ἀπὸ τοῦδε πότε θὰ συνέλθωμεν, μετὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Ἀπόκρεω.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὴν προσεχῆ Πέμπτην, κύριε Πρόεδρε.

§7ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὴν μεταπροσεχῆ Δευτέραν, κύριε Πρόεδρε.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὀρθὸν νὰ συνέλθωμεν, τὴν προσεχῆ Πέμπτην, διότι τὴν μεταπροσεχῆ Δευτέραν εἶναι πολὺ ἀργά.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως, μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ὁρίζεται ἡμέρα ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ἡ προσεχὴς Πέμπτη, μὲ θέμα κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ δὴ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ι. Τούμπα, καὶ λοιπῶν συναδέλφων, διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν πρακτικῶν τῶν συνεδριάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου, τῶν σχετικῶν πρὸς τὰς κρίσεις τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν προταχθεῖσαν ἀποφάσει τοῦ Σώματος ὑπ’ ἀριθ. Ἡμερησίας Διατάξεως 44 ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου «περὶ οἴνου». Κύριοι συνάδελφοι, ὥρα ἐνάρξεως τῶν συζητήσεων ὁρίζεται ἡ 6η μ. μ. ἀκριβῶς. Παρακαλῶ νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τοῦτο καὶ νὰ μὴ παραπονοῦνται οἱ τυχὸν ἀπουσιάζοντες κατὰ τὴν ἐκφώνησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων καὶ τὴν προεκφώνησιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§11Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Εὑρισκόμενος, κύριοι βουλευταί, εἰς Ἰωάννινα, προκειμένου νὰ παραστῶ εἰς τὰς ἑορτὰς τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεως, ἐπληροφορήθην μετ’ ἐκπλήξεως ὅτι τὴν ἑσπέραν τῆς 18ης τ. μ. εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον «περὶ σχεδίου πόλεως», δύο συνάδελφοι ἐξ Ἰωαννίνων ἐπεχείρησαν δύο τινά. Πρῶτον, νὰ χαρακτηρίσουν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ ἀπὸ τοῦ 1955, δεύτερον, καὶ σοβαρώτερον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἐμέ, εἶναι ὅτι προσεπάθησαν κατὰ ἕνα τρόπον νὰ συνδυάσουν τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν μὲ τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ. Τὴν πρωΐαν τῆς ἑπομένης, ὡς εἶχον καθῆκον, ἐπέβην τοῦ πρώτου συγκοινωνιακοῦ μέσου, ἀφιχθεὶς ἐδῶ, καὶ χθὲς τὴν ἑσπέραν ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Εἶμαι εὐγνώμων ἔναντι τοῦ Σώματος καὶ εὐχαριστῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. συνάδελφον, καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι μετὰ μεγάλης προθυμίας ἐδέχθησαν νὰ λάβω τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως σήμερον. Μεθ’ ὑπερηφανείας, κύριοι βουλευταί, διακηρύσσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχω μὲ οἱανδήποτε ὑπόθεσιν παρανόμου ἀδείας. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, διότι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ προσωπικὸν ζήτημα, θὰ διευκρινίσω μόνον τὸ γεγονὸς τῆς εἰδικῆς μου σχέσεως, μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἐγὼ ἐὰν ἐκτιμῶμαι ἀπὸ τὸν Ἠπειρωτικὸν λαὸν ἐκτιμῶμαι κατὰ κύριον λόγον διότι πάντοτε διὰ λόγων καὶ δι’ ἔργων συντελῶ κατὰ τὸ δυνατὸν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τρόπον τινὰ τῆς ἰσοπολιτείας. Βεβαίως, δὲν δύναμαι νὰ ἀρνηθῶ ὅτι ἔχω συγγενεῖς, ἀδελφοὺς καὶ γονεῖς καὶ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ἔλαβε χώραν ἓν συγκεκριμένον θέμα. Βάσει ἑνὸς Διατάγματος τοῦ 1947, εἰς πολλὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὰ Ἰωάννινα ἀσφαλῶς, ὑπέβαλεν Ἕλλην πολίτης, ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῖος εἶναι καὶ ποίαν συγγένειαν εἶχε μὲ ἐμὲ ἢ μὲ οἱονδήποτε ἄλλον, ὑπέβαλε, λέγω, αἴτησιν καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ὑπάρχον, τότε, ἐν ἰσχύϊ Διάταγμα ἔτυχε ἀδείας. Δὲν ἐχρειάσθη καὶ ἂν θέλετε, δὲν ἔλαβα κἂν γνῶσιν, ἀλλὰ διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινέστερος ἀπέναντί σας, ἂν ἐχρειάζετο οἱανδήποτε βοήθειαν δὲν δύναμαι νὰ ἀρνηθῶ ὅτι θὰ τὴν παρέσχον, ἐκτὸς ἂν τοῦτο ἀποτελοῦσε παρανομίαν. Παρῆλθεν ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, ὁπότε, ἂν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, ὁ νέος Νομομηχανικός, ἔφερεν ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς τὸν δρόμον, κάτι σχετικὸν μὲ ἄλλο, ἄσχετον πρὸς τὴν ἄδειαν, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἀπήντησε νὰ συνεχισθοῦν αἱ ἐργασίαι, διότι αἱ ἐργασίαι εἶχον ἀρχίσει. Ἐν τῷ μεταξύ, ἀσφαλῶς, θὰ προσέφυγεν ἕνας ἄλλος πολίτης, ὁ ὁποῖος διὰ λόγους συμφέροντος, καὶ καλῶς ἔπραξε, προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐπαναλαμβάνω, ὁ πολίτης, ὁ ἄλλος, προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ προτοῦ κἂν νὰ βγῇ ἡ ἀπόφασις ἡ οἰκοδομὴ εὑρίσκετο ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας εὕρηκε τὴν μεγάλην αὐτὴν οἰκοδομήν, τὸ μεγάλο αὐτὸ ἐργοστάσιον — ὅπως, κατὰ ἕνα τρόπον ἂς εἴπωμεν ἐγένετο προσπάθεια νὰ χαρακτηρισθῇ — τελειωμένον καὶ ἀπέμεναν πλέον τὰ ἀμμοκονιάματα. Καὶ ὄντως τὸ Ὑπουργεῖον ἔδωσε, ἐδῶ πλέον, μίαν τρόπον τινά, παράνομον ἄδειαν συνεχίσεως ἢ μᾶλλον ἀποπερατώσεως τοῦ ἔργου. Οὐδεμίαν ἔχω σχέσιν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Τὸ Ὑπουργεῖον γνωρίζει, καὶ οἱ Ὑπουργοὶ γνωρίζουν καὶ ἅπασαι αἱ ὑπηρεσίαι γνωρίζουν, ὅτι οὐδέποτε τοὺς ἐπεσκέφθην διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ὑπάρχουν συνάδελφοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατὰ κάθε τρόπον, ἀγαπητοὶ καὶ φίλτατοι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν θέσιν ὑπὲρ τοῦ ἀντιδίκου, τρόπον τινά, τοῦ Ἰωάννου Ἰωάννου, καὶ προσῆλθον εἰς τὸν Νομάρχην τῶν Ἰωαννίνων νὰ ὑπερασπίσουν τὸν κ. Βλαχόπουλον. Ὁ ἴδιος ὁ κ. συνάδελφός μου εἶπεν: Σὲ συγχαίρω, διότι εὕρηκα τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν Νομάρχην ὅτι σὺ δὲν ἀναμιγνύεσαι, ἀλλὰ εἶπες εἰς τὸν κ. Νομάρχην νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του. Πέραν αὐτοῦ καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν διὰ τὸ νὰ περιληφθῇ ἢ ὄχι διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐγὼ τελῶ ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ. Ἂν θέλετε καὶ ἡ ἀπουσία μου ἀπὸ τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι κατὰ ἕνα τρόπον, ἀποτελεῖ μίαν ἔνδειξιν ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον μου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἦτο μηδὲν καὶ ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἄνευ σημασίας, ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Δὲν ἠμπορῶ, ὅμως, νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας, διότι εἶπον ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ὅτι ἐγὼ μόνον θὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἂν ἦτο σωστό, ἢ δὲν ἦτο σωστὸ αὐτό, συνεζητήθη καὶ ἀπεφασίσθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ τὸ κρίνω. Ἐγὼ μόνον εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω πάντα ταῦτα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ χαρακτηρίσω τὴν πρᾶξιν τῶν κ. κ. συναδέλφων.

§12Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὴν χαρακτηρίσετε.

§13Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἐπαφίεμαι εἰς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, καὶ εἰς τὸν λαὸν νὰ κρίνῃ ἂν ἐσκέφθημεν τοιαύτας πράξεις.

§14Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Τί τὸν ἔχετε τὸν Ἰωάννου, δὲν εἴπατε.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κύριε Παλλάσκα, μὴ ὀξύνετε τὰ πράγματα.

§16Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Εἶμαι ὁ εἷς ἐκ τῶν δύο βουλευτῶν ποὺ ἐδημιούργησαν τὸ θέμα, δὲν ἠμπορεῖτε, κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἀπαγορεύσετε τὸν λόγον.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἀπαγορεύω τὸν λόγον, ὁρίστε, κύριε Παλλάσκα.

§18Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι στοιχειῶδες. Ἔκαμε ὡρισμένους ὑπαινιγμούς, δὲν νομίζω ὅτι ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μὴ μοῦ δώσετε τὸν λόγον.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς δίδω τὸν λόγον, κύριε Παλλάσκα, ἀλλὰ φιλικῶς λέγω, ὅτι ἡ συμβουλὴ τοῦ Προεδρείου εἶναι νὰ μὴ ὀξύνωμε τὴν συζήτησιν.

§20Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κύριος Πρόεδρος, αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ μὴ ὀξύνωμε τὴν συζήτησιν, θὰ παραπέμψω ὅλους τοὺς κυρίους συναδέλφους εἰς τὰ πρακτικά. Ἐγὼ καὶ ὁ συνάδελφος, κύριος Πιτούλης, οὔτε νύξιν ἐκάμαμεν περὶ προσώπων. Ἂν τὰ κείμενα τὰ ὁποῖα κατέθεσα ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφέρουν πρόσωπα, δὲν ἠμπορεῖ ὁ κύριος συνάδελφος νὰ κάμνῃ ὑπαινιγμούς, δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον.

§21Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἐνδεχομένως μὲ μίαν ἀπάντησιν, ἂν θὰ μοῦ δώσετε, νὰ λυθῇ τὸ θέμα. Ἐγὼ δὲν ἔκαμα ὑπαινιγμοὺς ἔναντι κανενός, ἀλλὰ συνεδύασα τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν. Δεδομένου ὅτι τὸ θέμα ἐκκρεμεῖ ἐπὶ τριετίαν, ἔπρεπε ἢ δὲν ἔπρεπε σεῖς, κύριε συνάδελφε, νὰ φέρετε τὴν ὑπόθεσιν, ἂν ἁπλῶς καὶ μόνον ἀνεγνώσατε τὴν ἐπιστολήν, ἔπρεπε ἢ δὲν ἔπρεπε νὰ ἔχετε γνώμην ἐπ’ αὐτῆς.

§22Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ ἔχω γνώμην θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς οἱ Ἠπειρῶται βουλευταί, ἔχομε μίαν βαρεῖαν κληρονομίαν. Διότι ἡ προγενεστέρα ἀπὸ ἡμᾶς γενεὰ Ἠπειρωτῶν Πολιτικῶν, ὑπῆρξε πανέντιμος, ἀδιάβλητος, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἐθαυματούργησαν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ ἦσαν πολιτικοὶ οἱ ὁποῖοι ἐστάθησαν εἰς τὸ ὕψος των. Τὸν δρόμον αὐτῶν τῶν πολιτικῶν ἀκολουθοῦμεν καὶ ἡμεῖς καὶ δι’ αὐτὸ ἔχομε μίαν εὐθιξίαν ἐπάνω εἰς θέματα τοιαῦτα. Εἶναι θέμα καθαρῶς εὐθιξίας ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δι’ αὐτὸ καὶ ἠναγκάσθην νὰ πάρω θέσιν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως. Τὸ ὅτι δὲν εἶχον καμμίαν διάθεσιν νὰ κάμω προσωπικὴν ἐπίθεσιν, νὰ θίξω συνάδελφον, ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι 1½ χρόνου ποὺ ἀπασχολεῖ ὁλόκληρον τὴν κοινωνίαν τῶν Ἰωαννίνων καὶ δὲν διενοήθην οὔτε δι’ ἐπερωτήσεως, οὔτε δι’ ἁπλῆς ἐρωτήσεως νὰ καταφύγω εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἔχω ὡς ἀρχὴν νὰ μὴ στρέφωμαι προσωπικῶς ἐναντίον συναδέλφων. Ὅταν ὅμως τὸ θέμα ἔφθασεν εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἑνὸς νόμου διὰ τοῦ ὁποίου δι’ εἰδικῆς διατάξεως ἐπρόκειτο νὰ καλυφθοῦν παρανομίαι, εἴχομεν εὐθύνην ὅλοι οἱ βουλευταὶ τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἂν δὲν σηκωνώμεθα εἰς τὸ βῆμα νὰ εἴπωμεν τὶ ὑποκρύπτεται εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν.

§23Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ψεύδεσθε, κύριε συνάδελφε.

§24Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Ἰωάννου, δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ψεύδομαι.

§25Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ψεύδεσθε ἀσυστόλως, διότι ἡ διάταξις αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ ἐμέ, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν ὁλοκλήρου τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Καὶ ἔχετε ὑποχρέωσιν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιληφθῆτε, τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη, μὲ ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη τῶν ἄλλων βουλευτῶν, ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν ὅλων τῶν ὑπευθύνων Ὑπουργῶν, ὅσον καὶ τῶν συναδέλφων τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ.

§26Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε....

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κύριοι συνάδελφοι, ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ. Ὁρίστε, κύριε Παλλάσκα.

§28Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. (ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κύριον Ἰωάννου)........ θὰ σὲ κάμω ποὺ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ σταθῇς. Ἄκρα ἀριστερά, καὶ ξέρω ἐγώ!! Ἔχεις τίποτε μὲ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν;

§29Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἀπαρνεῖσθε τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν; Τόσον τὸ καλύτερον.

§30Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖς νὰ θίγῃς ἐσύ!!

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἰωάννου, σᾶς παρακαλῶ μὴ διακόπτετε. Ὁ κύριος Παλλάσκας δὲν σᾶς διέκοψε. Δὲν ἀπευθύνεται προσωπικῶς ἐναντίον σας....

§32Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἐπιτίθεται. Ἔχετε λάθος.

§33Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐγνωρίζατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ θὰ συνεζητεῖτο εἰς τὴν Βουλήν; Διότι τὰς ἐπιστολὰς τὰς ὁποίας ἐλάβομεν ὅλοι οἱ βουλευταί, τὰς ἐλάβατε καὶ σεῖς. Ὅτι εἰς τὰς τοπικὰς ἐφημερίδας τῶν Ἰωαννίνων ἀνεγράφη, ὅτι προτείνεται νὰ συζητηθῇ νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν ἡ διάταξις αὐτή. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι ἐλείψατε ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι δὲν ἐγνωρίζατε ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὅτι ὑπῆρχε διάταξις, ἡ ὁποία, κατ’ ἐμέ, ἦτο σκανδαλώδης.

§34Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. ................ (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)...............

§35Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ ὁμιλήσῃ...............

§36Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ὁ κύριος συνάδελφος, φρονίμως ποιῶν δὲν ἠθέλησε νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως ἐν ὀλίγοις ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἐκτίσθη, μία οἰκοδομή, ἐπὶ Ἐθνικῆς ὁδοῦ, εἰς οἰκόπεδον 270 πήχεων, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ κτισθῇ ἡ οἰκοδομή, δηλαδὴ τὸ πρατήριον καυσίμων, ἐπὶ οἰκοπέδου 750 πήχεων. Τὰ λεγόμενα, ὅτι δὲν εἶχεν οὐδείς, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν, εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν πιστευτὰ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ οἱ πάντες γνωρίζουν εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἰωαννίνων ὅτι ὑπῆρξαν ἰσχυροὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἐπίεζον καὶ ἐξεβίαζον νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ὁδός. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, πρὸς τιμήν του, διέγνωσεν ὅτι μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν ἐπρόκειτο νὰ καλύψῃ παρανομίαν καὶ ἔσπευσε νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι θὰ ἀπαλείψῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν καὶ αὐτὸ τιμᾷ τὸν κύριον Ὑπουργόν. Ὁ κύριος συνάδελφος, ἠδίκησε τὴν νοημοσύνην μου μὲ τὸ νὰ θελήσῃ νὰ φέρῃ τὸ θέμα πάλιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι ἐνῷ ὡμιλήσαμεν ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου νομοσχεδίου ἀπεφύγαμε νὰ θίξωμε πρόσωπα καὶ ἦλθε σήμερον νὰ εἴπῃ οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ ὅτι ἐγὼ καὶ ὁ κύριος συνάδελφος, ἠθελήσαμε κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ θίξωμε τὸν κύριον συνάδελφον. Ἐὰν ἠθέλαμε νὰ σᾶς θίξωμεν ὑπῆρχον πολλὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἠμπορούσαμε νὰ τὰ καταγγείλωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐκάμαμε.

§37Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Τώρα τὸ λέγετε....

§38Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Διατὶ δὲν ἐμηνύσατε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι ἔγινε παρανομία. Εἴχατε καθῆκον νὰ ζητήσετε νὰ παραπεμφθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Ὅλοι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι δὲν ἀρκεῖ νὰ εἴμεθα τίμιοι, ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ φαινώμεθα, ὅτι εἴμεθα τίμιοι.

§39Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν: Ὅτι ὅταν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Συγκοινωνιῶν, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι Πρόεδρος, ἦλθε τὸ θέμα αὐτό, ὁ κύριος Ἰωάννου ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος ἦτο τελείως ἀμέτοχος, διότι τὸ θέμα τὸ ἔφερεν ὁ συνάδελφος κύριος Μακρόπουλος, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὡρισμένων οἰκοδομῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον γίνει εἰς τὴν Λαμίαν. Ἔλαβον μέρος εἰς αὐτὴν ὁ κύριος Μακρόπουλος καὶ ὁ κύριος Κωστῆς. Δὲν ὑπῆρξε θέμα νομιμοποιήσεως παρανομίας ἐν Ἰωαννίνοις. Νομίζω, ὅτι ἡ δήλωσις αὕτη πρέπει νὰ γίνῃ πιστευτὴ ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις εἰς βάρος συναδέλφων.

§40Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἡ διάταξις αὕτη, κύριε Πρόεδρε, περιείχετο εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅταν ἦλθε τοῦτο ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι ὁ κύριος Μακρόπουλος ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§41Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Τὸ θέμα τὸ ἔθεσεν ὁ κύριος Μακρόπουλος.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπομεν ὅτι τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν ἔκαμεν ὁ κύριος Μακρόπουλος διότι ἀφεώρα ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν Λαμίᾳ.

§43ΣΤ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ προσθέσω ὅτι ἡ τροπολογία μου κατετέθη ἀπὸ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1957.

§44Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἦτο διαφορετικὰ διατυπωμένη.

§45ΣΤ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἦτο θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν συζήτησιν. Πάντως ἡ τροπολογία μου αὕτη κατετέθη κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1957 καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ἓν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἓν ἔτος προτοῦ συζητηθῇ, νὰ θεωρηθῇ λέγω ὡς ἐνέχον οἱανδήποτε ὑποψίαν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ κύριος Ι. Πασσαλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§47Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤθελον καθόλου νὰ ἀναμιχθῶ προσωπικῶς εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ἀλλὰ ὅταν ὁ κύριος Ἰωάννου, χωρὶς νὰ προκαλέσωμεν ἡμεῖς τίποτε, κάμνει αὐτὴν τὴν χειρονομίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εὐπρεπὴς εἰς ἕνα Κοινοβούλιον καὶ λέγει «ἡμᾶς δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς» ἔχω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡμεῖς δὲν τὸν ἠρωτήσαμε, ἐὰν τὸν ἐνδιαφέρῃ ἡ γνώμη τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ ὅτι οὔτε καὶ ἡ γνώμη τοῦ κυρίου Ἰωάννου μᾶς ἐνδιαφέρει. Κάθε ἄνθρωπος ἔχει τὰς πεποιθήσεις του, ἀλλὰ μέσα εἰς τὸ Κοινοβούλιον δὲν εἶναι εὐπρεπές, μὲ αὐτὲς τὶς χειρονομίες νὰ ἀποτείνεται πρὸς τὴν Ἄκραν Ἀριστερὰν χωρὶς νὰ τὸν προκαλῇ αὕτη. Ἐὰν ὁ κύριος Ἰωάννου, δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν γνώμην τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν γνώμην αὐτῆς καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ κάνουν αὐτὲς τὶς χειρονομίες ἀπέναντι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, φαίνεται, ὅτι φοβοῦνται, διότι ἔχουν πραγματικῶς σκοτεινὲς ὑποθέσεις, τὰς ὁποίας δὲν θέλουν νὰ φέρουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, σεῖς ἔπρεπε νὰ κάμετε τὰς σχετικὰς παρατηρήσεις εἰς τὸν κύριον Ἰωάννου, ὁ ὁποῖος ἐφέρθη ἀπρεπῶς ἀπέναντι τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Φ. Πιτούλης ἔχει τὸν λόγον.

§49Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ κύριος Ἰωάννου ὑπὸ τὴν πρόφασιν προσωπικοῦ ζητήματος, καθ’ ὃ μέρος, τοὐλάχιστον μὲ ἀφορᾷ, ἐδημιούργησεν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος προσωπικὸν ζήτημα δι’ ἐμέ. Διότι ἁπλῶς, ἐὰν ἀνεγίγνωσκε τὰ πρακτικὰ καὶ ἐὰν ἐλάμβανε τὸν κόπον νὰ ἐρωτήσῃ τινὰ τῶν παρισταμένων κατὰ τὴν συζήτησιν συναδέλφων θὰ ἐπληροφορεῖτο, ὅτι οὐδεμίαν νύξιν ἔκαμα καθ’ οἱουδήποτε προσώπου. Ἡ συζήτησις ἐγένετο ἐντὸς ὑψηλοτάτου ἐπιπέδου, εἰς καθαρᾶς νομικῆς ἐννοίας. Ἀδίκως λοιπόν, ὁ κύριος Ἰωάννου καθ’ ὃ μέρος μὲ ἀφορᾷ τοὐλάχιστον, ἐθεώρησεν, ὅτι ὑπῆρχε προσωπικὸν ζήτημα καὶ ἐπεχείρησε νὰ δημιουργήσῃ αὐτὸς δι’ ἐμὲ προσωπικὸν ζήτημα, εἰπὼν ὅτι συνάδελφοι ἐπεχείρησαν νὰ διαβάλλουν αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς συζητήσεως τῆς διατάξεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἕκαστος ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις του.

§50Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. ........... Καὶ ἡ ὁποία δὲν ἰσχύει πλέον.

§51Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ἐστὲ βέβαιοι. Ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἐψηφίζετο ἢ δὲν ἐψηφίζετο δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ λάβω θέσιν, προσωπικῶς ὡς ἔλαβον κατὰ μίαν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐὰν θὰ ἐψηφίζετο ἢ οὔ, εἶναι θέμα τοῦ Σώματος. Προσωπικῶς διετύπωσα τὰς ἀπόψεις μου, συνεπῶς ἡ τύχη τῆς διατάξεως δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὥστε νὰ μὴ ἀσχολούμεθα μὲ αὐτήν, τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῆς διατάξεως ἕκαστος διετύπωσε καθ’ ὃν τρόπον τὰς διετύπωσε. Ὁ κύριος Ἰωάννου ἀδικεῖ καταφώρως τοὺς δύο ἐξ Ἠπείρου συναδέλφους, ἐμὲ καὶ τὸν κύριον Παλλάσκαν, διότι ἐπεχειρήσαμε νὰ διατηρήσωμε τὴν συζήτησιν εἰς τὸ ἐμπρέπον ὕψος. Τοῦτο εἶναι τόσον ἀληθές, ὥστε ἐνῷ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀπὸ διετίας περίπου ἔχει κατασυγκινήσει τὴν κοινὴν γνώμην τῶν Ἰωαννίνων, εἰς οὐδὲν διάβημα προέβημεν οὔτε εἰς τὰς ὑπηρεσίας διὰ νὰ ἀντιδράσωμεν καὶ ἡμεῖς, διότι δὲν ἐφανταζόμεθα ὅτι ὁ κύριος Ἰωάννου, τοὐλάχιστον συναισθηματικῶς, συνεπάθει πρὸς τὸν ἀδελφόν του, διότι εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχῃ ἕνα ἐνδιαφέρον διὰ τὸν ἀδελφόν του. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐλάβομεν τὸν κόπον νὰ κάμωμεν κανένα διάβημα πρὸς τὰς ὑπηρεσίας διὰ νὰ καταστείλωμεν ἐξ ὑπαρχῆς τὴν παρανομίαν, ἐφ’ ὅσον ἤθελε χαρακτηρισθῆ οὕτως ἡ πρᾶξις. Ἀλλὰ ὅταν τὸ θέμα ἔφθασεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς διατάξεως διὰ τὴν ὁποίαν ἔγινε ὁ λόγος, ἦτο ἐπιβεβλημένον καθῆκον μας ὄχι μόνον διότι ἐλάμβανε χώραν μία πρᾶξις κεκαλυμμένη καὶ εἰς τὰ Ἰωάννινα, ἀλλὰ προσωπικῶς σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ἀρχικῶς ἤμην ἀντίθετος πρὸς ὁλόκληρον τὴν διάταξιν διότι προσβάλλει τὸ κῦρος τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ κατὰ τὴν πρώτην παρέμβασιν εἰς τὴν συζήτησιν ἔβαλον καθ’ ὁλοκλήρου τῆς διατάξεως. Ὅταν ὁ κύριος Μακρόπουλος εἶπεν ὅτι καλῇ τῇ πίστει πλεῖστοι ἀνήγειρον, διότι δὲν εἶχε προσβληθῆ τὸ διάταγμα τοῦ 1947 ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ καλοπίστως ἀνήγειρον οἰκοδομάς, ἔσπευσα νὰ ἀναγνωρίσω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ περιορισθῇ ἡ διάταξις τοῦ κειμένου τοῦ νομοσχεδίου μέχρι 1 Ἰουλίου 1956, ὡς ἦτο ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις τῆς τροπολογίας τοῦ κυρίου Μακροπούλου, ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ ἐψηφίσθη, διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐθεώρησε ὅτι ἡ διάταξις ἔπρεπε καθ’ ὁλοκληρίαν νὰ ἀπαλειφθῇ. Ἡ παρέμβασίς μας, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ὑπῆρχεν ἢ ὄχι περίπτωσις ἐμπίπτουσα εἰς τὴν διάταξιν, ἦτο ἐπιβεβλημένη ἐκ λόγων συνειδήσεως, καθ’ ὃ μέρος μὲ ἀφορᾷ τοὐλάχιστον. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ μᾶς ἐδημιουργήθη πρόσθετος λόγος διότι ὁ ἀντίδικος ἐνδιαφερόμενος μᾶς ἔθεσε σαφῶς πρὸ τοῦ διλήμματος συμπράξεως εἰς τὴν παρανομίαν τῆς διοικήσεως ἢ διαχωρισμοῦ εὐθυνῶν. Τὸ δίλημμα αὐτὸ ἔθεσεν ὁ ἀντίδικος εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἠπείρου καὶ πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπηύθυνε τὴν ἐπιστολήν του. Δὲν αἰτιῶμαι κανένα, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὑποχρέωσις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐφαντάζοντο ὅτι ἦτο δυνατὸν ἐκ τῆς διατάξεως νὰ δημιουργηθῇ προσωπικὸν ζήτημα νὰ ἀπαλλάξουν ἡμᾶς τοῦ διλήμματος ἢ νὰ συνεργήσωμεν εἰς παρανομίαν ἢ νὰ ἀντιδικήσωμεν πρὸς συναδέλφους. Ἕκαστος κατ’ ἰδίαν συνείδησιν ἐκτιμᾷ τὸ δίλημμα. Ἡμεῖς ἐπιλεξάμεθα τῆς μὴ συνεργίας εἰς τὴν παρανομίαν. Ἐνδεχομένως ἄλλοι συνάδελφοι δὲν θὰ ἤθελαν νὰ ἀντιδικήσουν μὲ οἱονδήποτε. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι ἕκαστος διατηρεῖ τὰ ἴδια αὐτοῦ κριτήρια. Ἐὰν ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου νομίζῃ ὁ κύριος Ἰωάννου ὅτι δημιουργεῖται προσωπικὸν ζήτημα, θὰ τοῦ ἀντέλεγα ὅτι μᾶς ὑπεχρέωσε νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς ἕνα δίλημμα καὶ ἡ πρὸς αὐτὸν ἀγάπη δὲν ἦτο τόση ὥστε νὰ ἐπικρατήσῃ τῆς πρὸς τὴν φωνὴν τῆς συνειδήσεως συμμορφώσεώς μας. (Χειροκροτήματα).

§52Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἰωάννου, ἐτελείωσεν ἡ συζήτησις. Τὸ προσωπικὸν ζήτημα ἔληξε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε.

§54Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένω νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Κάμνω τὴν ἑξῆς δήλωσιν, ὅτι ἐὰν δὲν μοῦ δώσητε τὸν λόγον θὰ μὲ ὑποχρεώσητε νὰ παραιτηθῶ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος.

§55Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἐν τῇ ἐπιεικείᾳ σας ἐπετρέψατε καὶ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ παράβασιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ ἀφιέρωσε τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν εἰς εἰδικὸν θέμα. Εἶναι ὅμως εὔλογος ἡ εὐθιξία τοῦ κυρίου συναδέλφου ἐπὶ θέματος τόσον σημαντικοῦ. Εἶναι εὔλογος ἐπίσης καὶ ἡ ἀξίωσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὅπως πνεύσῃ κἄποιος καινούργιος ἄνεμος καὶ ὑπάρξῃ ὀξυγόνον καὶ εἰς τὸν δημόσιον βίον καὶ πολὺ περισσότερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ παράκλησις τοῦ κυρίου Ἰωάννου εἶναι δικαιολογημένη καὶ νομίζω ὅτι πρέπει, κύριε Πρόεδρε, νὰ τοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§56Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἐν τῇ ἐπιεικείᾳ, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τῆς ὁποίας ἐκάματε ἀφειδῶς χρῆσιν κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι περαιτέρω σκόπιμον νὰ δημιουργοῦμεν θέμα ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει. Ὁ κύριος Ἰωάννου, τὴν ὑπόθεσιν ἐγὼ δὲν τὴν γνωρίζω ἐν λεπτομερείαις, ὁ κύριος Ἰωάννου μετεχειρίσθη ὀξυτάτας φράσεις κατὰ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν καὶ δὲν ἐπεχειρήσατε, κύριε Πρόεδρε, νὰ τὸν ἐπαναφέρητε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἰς τὴν ὁδὸν τῆς τάξεως. Νομίζω ὅτι ἔχει δικαίωμα ὁ κύριος Ἰωάννου νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ ἐξηγήσῃ πῶς ἠννόει τὰς φράσεις τὰς ὁποίας εἶπε. Σᾶς κάμνω, καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, μίαν ἔκκλησιν νὰ ἀφήσητε τὸν κύριον Ἰωάννου νὰ ἐξηγήσῃ τὸ θέμα, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν περαιτέρω εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§57Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ σᾶς βοηθήσω, πρὶν ἀπαντήσητε.

§58Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω ὅτι παρενοήσατε αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ πιστεύετε ὅτι εἶπον ὅτι παρεβιάσατε τὸν Κανονισμόν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἐν τῇ ἐπιεικείᾳ σας ἐπιτρέψατε νὰ γίνῃ παραβίασις καὶ τοῦτο τὸ ἐντοπίζω εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος. Ἐπεξετάθημεν πέραν τοῦ δέοντος καὶ ἐφθάσαμεν μέχρι τοῦ νὰ ζητῶμεν καὶ ἀπὸ τὰ ἑδώλια τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ποῖαι πρέπει νὰ εἶναι αἱ σχέσεις πρὸς τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν. Ἰδοὺ ὅτι παρεβιάσθη ὁ Κανονισμός.

§59Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τόσον ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅσον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ὡμίλησαν περὶ ἐπιεικείας τοῦ Προεδρείου, εἴτε πρὸς τὰ ἐδῶ, εἴτε πρὸς τὰ ἐκεῖ, κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, ἡ ὁποία ἐπιείκεια τἄχα συνετέλεσε εἰς τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Οὔτε ἡ μία ἄποψις, οὔτε ἡ ἄλλη εὐσταθεῖ. Χθές, ὁ κύριος Ἰωάννου ἐζήτησε νὰ τοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος καὶ ἐπέμεινε νὰ ὁμιλήσῃ χθές. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τότε, ὑπέδειξα εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐδίδετο χθὲς ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Ἰωάννου, διότι ἐκεῖνοι οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κυρίου Ἰωάννου εἶχον δώσει ἀφορμὴν εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ κατ’ αὐτοῦ προσωπικοῦ ἐπεισοδίου, ἀπουσίαζον ἀπὸ τὴν Βουλήν. Καὶ ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ἀνεβάλλετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, δηλαδὴ νὰ ἀνεβάλλετο τὸ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κύριος Ἰωάννου ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος σήμερον, διὰ νὰ εἶναι παρόντες καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἡ ἀφορμή, διὰ νὰ δύνανται νὰ ἀπαντήσουν. Τὶ ἔγινε σήμερον; Ὡμίλησεν ὁ κύριος Ἰωάννου. Ἀπήντησαν ἐκεῖνοι. Ἑπομένως, ἡ στάσις τοῦ Προεδρείου, σήμερον, δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο, παρὰ μία πιστὴ ἐκτέλεσις τῆς χθεσινῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Ὡμίλησεν ὁ κύριος Ἰωάννου, ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ ἄλλοι. Τώρα, ἂν πρόκειται νὰ δοθῇ συνέχεια, ἐναπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Προεδρείου. Κατὰ τὴν ἐμὴν κρίσιν, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ἐπεισόδια, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸν κύριον Ἰωάννου νὰ εἴπῃ ὀλίγα τινά, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κύριον Μπακόπουλον, διότι, πραγματικῶς, ἔθεσε τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Ἐπρόκειτο χθὲς νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κύριος Ἰωάννου. Ἀπεφάσισεν ἡ Βουλή, μετὰ τὰς ὑποδείξεις τοῦ κυρίου Μπακοπούλου, νὰ δώσῃ τὸν λόγον σήμερον, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν κατηγορηθῇ τὸ Προεδρεῖον δι’ ἐπιείκειαν, αὐτό, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ διευθύνῃ τὸ Προεδρεῖον, τὸ θεωρεῖ ὡς ἔπαινον. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον τὸ ἔθεσεν ὁ κύριος Ἰωάννου οὕτω τὸ ζήτημα, εὐχαρίστως τοῦ παραχωρῶ τὸν λόγον διὰ νὰ τελειώνωμεν καὶ νὰ ἀποκατασταθοῦν τὰ πράγματα καὶ νὰ λήξῃ τὸ ἐπεισόδιον.

§61Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Βεβαιότατα, πρόθεσιν νὰ θίξω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, δὲν εἶχον. Ἀλλὰ τὸ προσωπικὸν ζήτημα, ὅπως ἐτέθη κατ’ ἀρχήν, ἢ μᾶλλον ἡ ἀγόρευσις τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἦτο καὶ δικαίωσις τῆς ἰδικῆς μου εὐθιξίας. Προτοῦ ὅμως εἰσέλθω εἰς αὐτό, θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς ΕΔΑ. Προεκλήθην νὰ ἀπαντήσω. Ὁ κύριος Πετροπουλάκης, χειρονομῶν, εἶπεν ὡρισμένας λέξεις καὶ ἀπήντησεν ἐκείνην τὴν στιγμήν. Νομίζω, ὅτι κατόπιν τῆς ἰδικῆς μου εὐθιξίας, θὰ ἔπρεπε οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅταν ἔλαβον τὸν λόγον καὶ δεδομένου ὅτι γνωρίζουν ἁπάσας τὰς λεπτομερείας, μάλιστα ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ἐπῆγεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν — μοῦ τὸ ἀνέφερε πρὸ ὀλίγου — νὰ ἐξετάσῃ τὸ γεγονός, ἂν ὄντως ὑπῆρχεν ἢ δὲν ὑπῆρχεν ἀνάμιξις, νὰ εἴπουν κἄτι συγκεκριμένον. Πέραν δὲ αὐτοῦ, ἡ κοινὴ γνώμη ἀναμένει τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ τὴν λῆξιν αὐτῆς. Εἶναι θέμα ποὺ θὰ τὸ ἐξετάσῃ ἐκείνη. Ὅταν ὁ κύριος συνάδελφος ἰσχυρίσθη ὅτι ἐγράφη εἰς τὴν ἐφημερίδα, πρὸ καιροῦ, μία ἀπάντησις τοῦ κυρίου Βλαχοπούλου καὶ ὅτι ἔπρεπε ἐγὼ νὰ τοῦ κάμω μήνυσιν, εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ ἐξήτασα. Τὸ ἐξήτασα ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς καὶ εἶδον ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ στηριχθῇ μήνυσις.

§62Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ Παπαεμμανουὴλ ἔκαμε μήνυσιν κατὰ τοῦ Κύρου καὶ τὴν ἔπαθεν.

§63Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Οὐδέποτε, λέγω, ἀνεφέρθη εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἐγὼ συνετέλεσα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἁπλῶς καὶ μόνον ἀνέφερεν ὁ ἀντίδικος αὐτὸς τὸ ὄνομα τοῦ ἀδελφοῦ μου. Ἔλεγεν: «Ὁ ἀδελφὸς τοῦ βουλευτοῦ». Ἐνδεικτικῶς, δηλαδή. Ἐγὼ ἀνέμενον τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχω καὶ τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν θὰ προβῶ εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτήν, βάσει τῆς ἐπιστολῆς, ἀλλ’ ἀφοῦ συμβουλευθῶ νομικόν, ὥστε νὰ στηριχθῇ ἡ μήνυσις. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, μοῦ δίδεται τὸ δικαίωμα, τώρα πλέον, μετὰ τὰς ὁμιλίας τῶν δύο συναδέλφων, μετὰ ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχον ὑποπτευθῆ καὶ τὸ ὁποῖον εἶχον φαντασθῆ καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐξεδήλωσα, ἀπολύτως, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἐπίστευσα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ἀναφερθῶ εἰς τοιαύτας, ἂς εἴπωμεν, φράσεις, αἱ ὁποῖαι, ἐνδεχομένως, κατὰ ἕνα τρόπον, νὰ θίξουν τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ἢ μᾶλλον νὰ εἴπω ὡρισμένα γεγονότα. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τοῦ κ. Βλαχοπούλου τὴν διεχειρίζετο σύνοικος τοῦ κυρίου Πιτούλη καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι μία ἔνδειξις ὅτι δὲν τὸν συνεκίνησε, πράγματι, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, ἀλλ’ ἐνδεχομένως ὁ λόγος τοῦ νὰ ὑποστηρίξῃ τὸν δικηγόρον τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Δεύτερον, ὁ ἀξιότιμος καθ’ ὅλα συνάδελφος κ. Παλλάσκας, πράγματι, ἐνεφάνισε τὸ θέμα, ὅτι δὲν ἤθελε νὰ μὲ θίξῃ. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τὸν λίαν ἐπιτήδειον καὶ τὸν λίαν χαρακτηριστικόν, τὸ ἔθεσε τὸ θέμα, ὅτι αὐτός, δῆθεν, δὲν συμφωνεῖ. Ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς δύο ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὸ ἑξῆς: Ἐγνώριζον ἢ δὲν ἐγνώριζον τὸ θέμα αὐτὸ πρὸ διετίας; Ἂν δὲν τὸ ἐγνώριζον, τότε νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ μὴ λέγουν ὅτι εἶναι ἐκπρόσωποι τῆς Ἠπείρου. Ἂν τὸ ἐγνώριζον, ποὺ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζουν, ἔπρεπε νὰ ἔχουν προβῆ εἰς συγκεκριμένας πράξεις, ὥστε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ ἀποδείξουν οἱανδήποτε ἐνοχὴν τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐγὼ εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἂν ἔστω καὶ ἐπὶ ἐλάχιστον οἱοσδήποτε, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ μετὰ ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην, δυνηθῇ νὰ ἐμφανίσῃ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐνοχὴν ἐλαχίστην ἰδικήν μου, ἐγὼ προτίθεμαι νὰ ὑποβάλω τὴν παραίτησίν μου, ὡς τίμιος Ἕλλην, ἀλλὰ καὶ ὡς Ἠπειρώτης.

§64Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θὰ εἴπω εἰς ὅσα ὁ κύριος συνάδελφος εἶπεν. Μᾶς κατηγόρησεν ὅτι δὲν γνωρίζομεν τὸ θέμα. Ὁ κύριος Ἰωάννου φαίνεται δὲν ἐπρόσεξε τὶ εἶπον, διότι ἀκριβῶς ἐπειδὴ δὲν ἠθέλαμε νὰ δημιουργήσωμε προσωπικὴν ἐπίθεσιν, δὲν ἀνεμίχθημεν, διότι τὸ θέμα εἶχε πάει εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἔχομεν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ Ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον. Ὅταν ὅμως ἔρχεται νόμος δι’ εἰδικῆς διατάξεως νὰ καλύψῃ τὴν σκανδαλώδη πρᾶξιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν θέσιν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ προστασίας τῶν ἐφέδρων ἱπταμένων τῆς Β. Ἀεροπορίας Νομοθεσίας».

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ προστασίας τῶν ἐφέδρων ἱπταμένων τῆς Β. Ἀεροπορίας Νομοθεσίας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Α. Νόμου 1137)1946 περὶ κυρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.».

§68Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «ἐν γένει» εἰς τὴν φράσιν: «Καὶ ἡ ἐν γένει ὑπηρεσιακὴ..........».

§69Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δεκτόν.

§70Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἐπίσης, ὅπως ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς σχετικὰ μὲ τὴν δασμολογικὴν ἀτέλειαν τοῦ προσωπικοῦ.

§71Α. ΒΑΧΛΙΩΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε τὴν προσθήκην ἄρθρου ὡς καὶ τὴν τροπολογίαν εἰς ἄλλο ἄρθρον. Ἐνθυμεῖσθε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐργαλείων καὶ ὑγειονομικοῦ ὑλικοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. καὶ μοῦ εἴπατε ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ δὲν δύνασθε νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, παρακαλῶ νὰ μᾶς ἐξηγήσετε ἐὰν προέβητε ἐν προκειμένῳ εἰς σχετικὰς συνεννοήσεις σχετικῶς μὲ τὴν ἀποδοχήν της.

§72Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν ὁμοφώνως, περὶ δασμολογικῆς ἀτελείας τοῦ νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἰσχύει, βάσει εἰδικοῦ νόμου δι’ ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ὁ κύριος Ὑπουργός, ἐπειδὴ δὲν ὑπογράφεται τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐμμείνω εἰς τὴν ἄποψιν τῆς προσθήκης τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§73Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Μὲ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας θὰ δώσω θὰ ἄρουν τὰς ἀντιρρήσεις των οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§74Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κρατεῖται ἢ δὲν κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον;

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μποροῦμε νὰ διαθέσωμε δύο λεπτά, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀκούσατε τὸν κύριον Ὑπουργόν.

§76Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Εἶναι ἀληθές, ὅπως ἀναφέρουν καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐψήφισε διάταξιν περὶ ἀναγνωρίσεως ἀτελείας εἰς τὸ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. Ἐπεφυλάχθην νὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Θέλω νὰ πληροφορήσω τοὺς συναδέλφους, ὅτι μὲ τὴν συνεννόησιν αὐτὴν ἀπεδείχθη ὅτι, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κύριος Ντεντιδάκης, οὐδὲν νοσηλευτικὸν ἵδρυμα Δημοσίου Δικαίου ἀπολαμβάνει ἀτελείας, πλὴν τῶν Κρατικῶν. Παρὰ ταῦτα καὶ λόγῳ τῆς ἐπιμονῆς μου, ἔλαβον ρητὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι εἰς τὸ προσεχῶς φερόμενον ἐνώπιόν σας δασμολογικὸν νομοσχέδιον θὰ περιληφθῇ διάταξις εἰδικῶς διὰ τὸ Ἵδρυμα αὐτό. Ὡς δὲ μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ κύριος Ἀλιπράντης, ἔδωσε τὸ σχέδιον τῆς διατάξεως αὐτῆς, νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ δασμολογικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἄρετε τὰς ἀντιρρήσεις σας καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι τὸ Ἵδρυμα ἐπεράτωσε τὰς νέας ἐγκαταστάσεις του καὶ πρέπει νὰ λειτουργήσουν τὰ νέα τμήματα. Ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κυρίου Παπαρτεμίου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ἔκτακτον προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τὴν θεωρῶ δικαίαν καὶ τὴν ἀποδέχομαι.

§77Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Νὰ σᾶς διαβάσω τὴν τροπολογίαν μου....... (ἀναγινώσκει)..........».

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται.

§80Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Παπαρτεμίου νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του καὶ νὰ περιλάβωμεν τὴν τροπολογίαν του εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§81Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Ὑπάρχει εἰσήγησις τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου καὶ τῶν ἄλλων ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν.

§82Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν ὅλοι οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ τοὺς περιλάβετε ὅλους καὶ ὄχι μόνον τοὺς φίλους σας.

§83Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Αἴρει τὰς ἀντιρρήσεις του ὁ κύριος Παπαρτεμίου.

§84Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς ἀντιδράσεως τῶν κ. κ. συναδέλφων καὶ διὰ νὰ μὴ καθυστερήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸν νομοσχέδιον ὡς ἔχει;

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὰ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Α. Ν. 1137)1946 «περὶ κυρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2448) 1953 περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.». Ὁ κύριος Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§88Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1957 ἐν τῇ μερίμνῃ του πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ ὡραρίου ἐργασίας τῶν ὑπαλλήλων ἐξέδωκε τὸν 4879 νόμον περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας. Εἰς τὴν παράγραφον 4 τὰς παραβάσεις τῶν ὡρῶν ἀνοίγματος καὶ κλεισίματος τῶν καταστημάτων ὑπήγαγεν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ Πλημμελειοδικείου, ἐνῷ πρότερον ὑπήγοντο εἰς τὸ Πταισματοδικεῖον.

§89Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ, Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ, Ι. ΠΑΠΑ-

ΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀφοροῦν τὸ ἄρθρον 1 αὐτά.

§90Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἕνα γενικώτερον θέμα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσητε. Ἐπειδὴ τοῦτο ἐπέφερεν ἀναστάτωσιν εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ εἰς τοὺς βιοτέχνας καὶ ἀπησχολήθησαν τὰ Ἐπαγγελματικὰ καὶ Ἐμπορικὰ Ἐπιμελητήρια ὡς καὶ ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν Ἑλλάδος, παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὡς ἄνω νόμου. Διὰ τῆς τροπολογίας μου δὲν πρόκειται νὰ μὴ ἐξασφαλισθῇ τὸ ὡράριον ἐργασίας τῶν ὑπαλλήλων, πρὸς οὓς τὸ στοργικὸν ἐνδιαφέρον μου ἐπανειλημμένως καὶ ἐμπράκτως ἀπεδείχθη, τοὐναντίον ἡ ἐκδίκασις τῶν παραβάσεων ὑπὸ τῶν Πταισματοδικείων ἐξασφαλίζει τοῦτο χωρὶς ὅμως ἀδικαιολογήτους ταλαιπωρίας τῶν ἐμπόρων, ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν.

§91Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ διάταξις αὐτή, κύριε συνάδελφε, ἐπροτάθη ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε. Κατόπιν ὅμως τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τὸ Ὑπουργεῖον ἐξετάζει τὸ θέμα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον συνάδελφον νὰ μὴ ἐπιμείνῃ, ἐφ’ ὅσον ἐξετάζεται τὸ θέμα ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, νὰ ἰδοῦμε ποῦ θὰ καταλήξωμεν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§93Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κύριος Βρανόπουλος, δηλαδὴ νὰ μὴ χαρακτηρίζονται αὐτόφωρα πλημελήμματα αἱ παραβάσεις τοῦ 8ώρου, ὀρθῶς δὲ δὲν ἀπεδέχθη ὁ κύριος Ὑπουργός, εἶναι σοβαρώτατον. Διὰ τῆς τροπολογίας ἀποβλέπεται ἡ παραβίασις τοῦ 8ώρου καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ αὔξησις τῆς ἀνεργίας καὶ καταπάτησις στοιχειωδῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων. Ἐὰν γίνῃ προσπάθεια τηρήσεως τοῦ 8ώρου, θέμα δικῶν δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ οὔτε ἀνάγκη νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι ζωτικώτατον, θὰ ἤθελα νὰ μὴ εἰσάγωνται ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ τροπολογίαι ποὺ θὰ φέρουν ἀναστάτωσιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου κατὰ τὴν πολυήμερον συζήτησιν ἀπεδείχθη ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθοῦν τὰ ἐκκρεμῆ θέματα τῶν ἐργατῶν, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀνεγνωρίσθησαν ὑπὸ πάντων, ἐὰν δὲν γίνῃ τροποποίησις τοῦ 1ου ἄρθρου. Ὅπως ἀπεδείχθη, οἱ ἐργάται ἀδικοῦνται, οἱ συνταξιοῦχοι δὲν λαμβάνουν σύνταξιν ἱκανοποιητικήν, οἱ ἀδικηθέντες θὰ μείνουν χωρὶς ἀποζημιώσεις καὶ τὸ ἔλλειμμα τοῦ Ι.Κ.Α. ἤδη ἀνέρχεται σὲ 132 ἑκατομμύρια. Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἠθικὴ ὑποχρέωσις ἐπανορθώσεως μιᾶς ἀδικίας. Διότι εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον ἐγένετο μία ἀπάτη.

§94ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (διαμαρτύρονται διὰ τὴν φράσιν αὐτήν).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται τοιαῦται φράσεις, κύριε συνάδελφε.

§96Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ φράσις αὐτὴ ἀφορᾷ τὸν συντάξαντα τὸν νόμον ἐκεῖνον, Ὑπουργὸν τότε τῆς Ἐργασίας, κ. Γονῆν, ὅστις εἰσήγαγε τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὸν ἐπαίσχυντον ἐκεῖνον νόμον. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ὡμολογήσατε καὶ σεῖς, τὸ Ι.Κ.Α. παρουσιάζει ἕνα χρεωστικὸν ὑπόλοιπον 133 ἑκατ. δρχ., τὸ ὁποῖον ποσὸν τὸ Ι.Κ.Α. ἐχρησιμοποίησε διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐξελθόντων καὶ τὴν χορήγησιν ἀποζημιώσεως. Δὲν εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ ἐξαλειφθοῦν αἱ ἀδικίαι καὶ νὰ τακτοποιηθοῦν τὰ ἐκκρεμῆ θέματα ἐὰν δὲν ἐξευρεθοῦν καὶ οἱ ἀνάλογοι πόροι, διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ χρεωστικοῦ αὐτοῦ ὑπολοίπου καὶ ὅλων τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων. Δι’ αὐτό, πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσοστὸν τοῦ 1% εἰς 3% μέχρι τακτοποιήσεως ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτὸ δὲν δύναται νὰ αὐξηθῇ, διότι θὰ ἐπιβαρυνθῶσιν οἱ ἀγρόται. Ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα ὅτι δύνανται νὰ ἐξευρεθῶσιν οἱ πόροι ἀπὸ τὰ ὑπερκέρδη τῶν ἐμπόρων. Ἐὰν σεῖς ἐπιμένετε νὰ μὴ θίξητε τὰ κέρδη αὐτῶν, τότε νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ καπνὸς ἀπὸ ἄλλας ἐπιβαρύνσεις καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ 3% διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸν καπνόν. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν αὐξήσητε τοὺς πόρους αὐτούς, τότε θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται αἱ ἀδικίαι. Εἶναι χρέος σας, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξεύρητε τοὺς πόρους καὶ νὰ ἱκανοποιήσητε τοὺς μοχθοῦντας. Ἐπειδὴ εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτὸ περιλαμβάνεται καὶ τὸ ζήτημα τῶν συνταξιούχων, ἔχω νὰ προσθέσω ὅτι ναὶ μὲν ὁ κύριος Ὑπουργὸς δίνει εἰς ὅλους τὰ κατώτερα ὅρια συντάξεως τοῦ ΙΚΑ, ἀλλὰ δὲν λύεται ριζικῶς τὸ ζήτημα, διότι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀναγκαστικῶς ἐξῆλθον τοῦ ἐπαγγέλματος δικαιοῦνται πλήρους ἱκανοποιήσεως. Καὶ πλήρης ἱκανοποίησις θὰ εἶναι ἐὰν ὅλοι οἱ ἀναγκαστικῶς ἐξελθόντες θεωρηθοῦν ὡς πληροῦντες τὸ πλῆρες ὅριον ἡλικίας καὶ ἐξομοιωθοῦν ὡς πρὸς τὰς συντάξεις μὲ τοὺς συναδέλφους των τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐπειδὴ καὶ τὰ δύο αὐτὰ θέματα, δηλαδὴ τόσον τῆς αὐξήσεως τῆς εἰσφορᾶς εἰς 3%, ὅσον καὶ τῆς ἐξομοιώσεως τῶν συνταξιούχων καὶ τῆς ἀποκαταστάσεώς των εἰς πλήρη δικαιώματα, τὰ θεωροῦμεν σοβαρώτατα καὶ ἐὰν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ νὰ μὴ τὰ ἱκανοποιήσῃ, θὰ θέσωμε τὴν τροπολογίαν μας εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν καὶ καλοῦμεν ὅλους τοὺς συναδέλφους, ὅλων τῶν πτερύγων, νὰ πράξουν τὸ καθῆκον των.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον.

§98Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κατὰ τὴν τριήμερον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου δὲν κατορθώσαμε νὰ πείσωμε τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ ἀποδεκτὰς τὰς τροπολογίας ὥστε νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησεν ὁ νόμος 2348 καὶ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 2519. Ὅμως εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι ἔγινε κοινὴ συνείδησις καὶ κατάλαβε ὅλη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅτι πράγματι, ἄλλωστε καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τὸ ἀνεγνώρισεν, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν ἡμερομισθίων τῶν καπνεργατῶν, τὰ ὁποῖα δὲν διέκοψεν ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις. Δεύτερον παραμένει ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως ὅλων τῶν συνταξιούχων τοῦ τέως ΤΑΚ καὶ τοῦ νόμου 2348 μὲ τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ. Καὶ τρίτον εἶναι οἱ κίνδυνοι οἱ ἐπικρεμάμενοι ἐπὶ τῆς τεχνολογικῆς ἀνεργίας, μὲ τὴν χρησιμοποίησιν μηχανημάτων ξεφυλλίσματος. Εἶμαι, κύριε Ὑπουργέ, ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω ὅτι ἡ ἐπίπτωσις ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ ἀπὸ τὴν διαφορὰν τοῦ 3% εἶναι στατιστικῶς ἀποδεδειγμένον ὅτι εἶναι μηδαμινή. Ὁ συγκριτικὸς πίναξ λέγει: «ἡ μέση τιμὴ καπνῶν............. (ἀναγινώσκει) .......». Δηλαδὴ ἡ ἀναλογία κόστους ἐπεξεργασίας ἔχει μειωθῆ εἰς τὸ 50%. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι οἱ βέβαιοι κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι διαγράφονται εἰς βάρος τῆς ἀκεραιότητος καὶ τῆς ὑποστάσεως τοῦ Ι.Κ.Α., ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ ἀλόγιστος πολιτικὴ νὰ ἐπιβαρύνεται τὸ ΙΚΑ μὲ βάρη χωρὶς νὰ λαμβάνεται νομοθετικὴ μέριμνα. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς φόβους, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ διατηρηθῇ καὶ νὰ παραμείνῃ ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3%, ἡ ὁποία ἐνῷ δὲν πρόκειται καὶ τότε νὰ ἐξυπηρετήσῃ οὐδένα, θὰ ὠφελήσῃ μόνον τοὺς καπνεμπόρους, θὰ βλάψῃ ἀνεπανόρθωτα τὸ ΙΚΑ καὶ δὲν θὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας, τὰς ὁποίας ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἐπανορθώσῃ μὲ προσεχὲς νομοσχέδιόν του. Εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ μία διάταξις, ἡ ὁποία ἀπήλλαξε τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους ἀπὸ καταναγκαστικὴν ἐργασίαν 2–3 ὡρῶν. Οἱ ἔμποροι καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι εὐχαρίστως ἐπλήρωνον 150 καὶ 200 δραχμὰς πρόστιμον καὶ διετήρουν τὸ κατάστημά των ἀνοικτὸν καὶ κατεπονεῖτο τὸ προσωπικὸν ἐπὶ 2–3 ὥρας ἐπὶ πλέον ἡμερησίως, διότι ἡ παραβίασις δὲν ἦτο πλημμέλημα, ἀλλὰ ἦτο πταῖσμα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὀρθῶς ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς τὸ τελευταῖον Νομοθετικὸν Διάταγμα καὶ δὲν πρέπει εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν παρόμοιον ζήτημα. Εἶναι δὲ χαρακτηριστικὴ ἡ ἀντίδρασις τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας ἡ ὁποία εἰς πρόσφατον νομοθέτημα ἔρχεται καὶ ζητεῖ τὴν κατάργησίν της.

§99Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δοθῇ ἀπάντησις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. Βρανόπουλος δὲν ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν παραβάσεως διὰ τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ, ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ καταστηματάρχης παραμένει εἰς τὸ κατάστημα ὑπὲρ τὴν κεκανονισμένην ὥραν καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοῦν ἡ περίπτωσις αὐτὴ νὰ φθάνῃ μέχρι τοῦ σημείου νὰ πᾶνε εἰς τὸ Πλημμελειοδικεῖον. Διότι ἀπὸ τοῦ 1932 εἶχεν ἐκδοθῆ σχετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον προσδιώριζε ποία εἶναι ἡ τύχη τῶν περιπτώσεων αὐτῶν. Ἡμεῖς οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Βρανόπουλος ὑπεστήριξεν, ἐπικαλούμεθα τὴν ἀντίληψιν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ κατάστημα νὰ ἠμπορῇ νὰ πάῃ ἕνα τέταρτον τῆς ὥρας μπροστὰ καὶ νὰ φεύγῃ μισὴ ὥρα ἀργότερα ἀπὸ τὸ κατάστημά του.

§100Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Βρανόπουλε.

§102Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἠξεύρω τὸ ὄνομά του, μὲ παρουσίασεν ὡς ἐκπρόσωπον τῆς ὀλιγαρχίας. Ἂς μάθῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὁ Βρανόπουλος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ οἱανδήποτε ὀλιγαρχίαν. Ὁ Βρανόπουλος, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἕνα παιδὶ πτωχότατο καὶ εἶναι δημιούργημα τοῦ ἑαυτοῦ του καὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν πρὸς οἱανδήποτε ὀλιγαρχίαν καὶ τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἀγάπην ἀπέναντι τῶν ὑπαλλήλων τὴν ἐπέδειξε κατὰ τὰ 37 χρόνια ποὺ ὑπηρέτησε τὸν τόπον αὐτόν. Νὰ μάθῃ, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ διατύπωσις τὴν ὁποίαν ἔκαμα διευκολύνει ἀπολύτως τοὺς καταστηματάρχας χωρὶς νὰ καταθλίβῃ τοὺς ὑπαλλήλους, διότι ἡ διαδικασία τοῦ ἐπ’ αὐτοφώρῳ Πταισματοδικείου δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας δὲν ὑπάρχουν ὡράρια ἐργασίας, ὑπάρχει ἐξασφάλισις τοῦ δώρου καὶ ἔτσι τὰ καταστήματα ἀνοίγουν καὶ κλείνουν ὅποτε θέλουν.

§103Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Λέγοντας οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν δὲν ὑπονοοῦσα τὸν ἀξιότιμον κ. Βρανόπουλον, ὅτι εἶναι ὄργανον τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις, δὲν ὑπάρχει θέμα, κύριε Βρανόπουλε. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§105Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἔχομεν ριζικάς, ὅπως ἀνέφερον προηγουμένως, διαφωνίας, μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπὶ δύο σοβαρωτάτων ζητημάτων. Τὸ πρῶτον, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς τοῦ καπνοῦ, τὸ δεύτερον, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς συντάξεως τῶν καπνεργατῶν. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς τοῦ καπνοῦ, ὡμίλησα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νομίζω, ὅτι οἱ θέλοντες νὰ πεισθοῦν ἔχουν πεισθῆ, ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τοῦ 3% ἀνεπαρκέστατον κατ’ ἀρχήν, δὲν ἐπιπίπτει οὔτε εἰς τὴν τιμὴν τοῦ καπνοῦ, οὔτε εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐὰν ἐπέλθῃ μία μείωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ ἐὰν ὑπάρχουν αἱ μικραὶ αὐταὶ ἐπιβαρύνσεις, αὐταὶ δὲν ἠμποροῦν παρὰ νὰ ἐπιβαρύνουν καὶ πρέπει νὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς καπνεμπόρους. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ καπνοῦ ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον ζωτικῆς σημασίας προϊόντα τοῦ τόπου μας, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, τὰ ποσοστὰ αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βαρύνουν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν βάσεις τῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε κυρίως νὰ στηριχθῇ εἰς τὸ θέμα τῶν ἐμπορικῶν συμβάσεων μὲ τὰς διαφόρους ἄλλας χώρας καὶ ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω καὶ ὅπως πολὺ εὐχαρίστως ἐδήλωσε πρὸ ἡμερῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνώπιον τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας, ὅτι πρέπει νὰ ἀνοίξουν αἱ συναλλαγαὶ μὲ Σοσιαλιστικὰς Χώρας καὶ ἰδίως μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Τὴν στιγμήν, κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις παρέχει τόσην βοήθειαν καὶ τόσα πλεονεκτήματα εἰς τοὺς καπνεμπόρους, τὴν στιγμὴν ποὺ πληροφορούμεθα ὅτι ἡ χρηματοδότησις, ἡ πιστοδότησις πρὸς τὸ καπνεμπόριον θὰ φθάσῃ περίπου τὰ 100%, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ τόκοι μειοῦνται εἰς 4% καὶ τὴν στιγμὴν ποὺ ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα εἶναι ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων, νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ ληφθοῦν καὶ μέτρα ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν. Καὶ ἕνα ἐκ τῶν μέτρων ἠθικῆς τάξεως, μέτρον νομικῆς ὑποχρεώσεως, θὰ ἔλεγον, εἶναι νὰ προστατευθοῦν αὐταὶ αἱ χιλιάδες τῶν καπνεργατῶν οἱ ὁποῖοι ρίχθηκαν εἰς τὸν δρόμον ἀπὸ ἕνα Ὑπουργὸν τοῦ ὁποίου σκοπὸς μοναδικὸς ὑπῆρξε νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τῶν καπνεμπόρων. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη ὁ πόρος αὐτὸς νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ 3%, δεδομένου ὅτι τὸ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον ἐπεβαρύνθη μὲ ἕνα τόσο μεγάλον ἀριθμὸν συνταξιούχων παρουσιάζει ἀπὸ τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν ἕνα ἔλλειμμα 134 ἑκατομμυρίων. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ νὰ συνεχίζεται. Καὶ συνεπῶς ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν νομίζει ὅτι ἔχει νομικὴν καὶ ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἰσφέρῃ εἰς τὸ Ι.Κ.Α., νὰ ἀναλάβῃ, δηλαδή, ἕνα μέρος τῶν εἰσφορῶν, τότε τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξεύρῃ τὰ μέσα οὕτως ὥστε καὶ συντάξεις νὰ παρέχωνται ἱκανοποιητικαί, ἀλλὰ καὶ τὸ Ἵδρυμα νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ εἰς τὰ πόδια του. Νομίζω ὅτι ἀπὸ τὰς πληροφορίας ποὺ ἔχομεν, ἐντὸς ὀλίγου χρόνου ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ φέρῃ ὑπ’ ὄψει τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος ὡρισμένα μέτρα ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α., μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ περικοπὴ ὡρισμένων πόρων ἀσφαλιστικῶν Ταμείων διὰ νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὸ Ἵδρυμα. Θὰ πρέπει ἐκ προοιμίου νὰ τονίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι μπαλώματα. Τὸ Ι.Κ.Α. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ μὲ νέους πόρους, μὲ νέα ἔσοδα, ἔστω καὶ 100 ἑκατομ. τὰ ὁποῖα ἐξευρίσκει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνεργίας καὶ Ἀπασχολήσεως. Δὲν εἶναι, ὅμως, δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἀδιαφορήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἀδιαφορήσῃ καὶ ἡ Βουλὴ διὰ τὸ Ἵδρυμα αὐτό, τοῦ ὁποίου τὸ μέλλον διαγράφεται πάρα πολὺ ζοφερόν. Δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον εἰς τὴν πρώτην μου ὁμιλίαν καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἀπέδειξα, ὅτι ἡ διατήρησις τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ τοῦ 3%, δὲν πρόκειται νὰ θίξῃ οὔτε τὰ συμφέροντα τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀλλὰ οὔτε τὰ συμφέροντα τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Τὸ δεύτερον σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἶναι τὸ ζήτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως. 5.000, ἢ 6.000 καπνεργατῶν ὑπεχρεώθησαν νὰ ἀπέλθουν τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ νὰ πάρουν μίαν σύνταξιν, ὅπως ἀνέφερον 300–500 δραχμῶν. Αὐτῆς τῆς διατάξεως γίνεται σήμερον μία ἐπανόρθωσις, ἀλλὰ δὲν εἶναι πλήρης. Δηλαδὴ μὲ τὴν παράγραφον 2 προβλέπεται ὅτι θὰ ἀκολουθήσουν οἱ συνταξιοῦχοι αὐτὰς τὰς διατάξεις ποὺ ἰσχύουν καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α. Εἶναι ὀρθὴ ἀπὸ ἕνα μέρος ἡ διάταξις αὐτή, ἀλλὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Οἱ καπνεργάται οἱ ὁποῖοι ὑπεχρεώθησαν νὰ τεθοῦν εἰς τὴν σύνταξιν δὲν εἶχον ὅλοι συμπληρώσει τὸ καθοριζόμενον ἀπὸ τὸν νόμον τοῦ Ι.Κ.Α. ὅριον τῆς ἡλικίας. Κατὰ συνέπειαν, ἡ τροπολογία αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ ἐξυπηρετήσῃ μόνον ἐλαφρότατα καὶ ἀνεπαίσθητα τοὺς συνταξιούχους. Εἶναι ἀνάγκη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴχομεν προτείνει, δηλαδὴ τὸ νὰ τεθῇ ἡ φράσις: «ὅτι δὲν ἰσχύει προκειμένου δι’ αὐτὲς τὶς κατηγορίες τῶν συνταξιούχων τὸ 65ον ὅριον τῆς ἡλικίας». Νὰ θεωρηθοῦν δηλαδὴ οἱ συνταξιοῦχοι ὅτι ἔχουν συμπληρωμένον τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας διὰ νὰ λάβουν τὴν σύνταξιν ἡ ὁποία τοὺς ἀναλογεῖ σύμφωνα μὲ τὰς ἄλλας διατάξεις τοῦ νόμου τοῦ

Ι.Κ.Α.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§107Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἀπέφυγον νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλὰ τώρα ποὺ συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἄρθρον, θέλω νὰ ἐκθέσω καὶ τὰς ἰδικάς μας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ἐτονίσθησαν ἀπὸ ὅλους τὰ τραύματα τὰ ὁποῖα ὑπέστη ἡ καπνεργατικὴ τάξις ἀπὸ τὸν ψηφισθέντα τὸ 1953 νόμον 2348. Τὰ τραύματα αὐτὰ πράγματι ὑπῆρξαν μεγάλα εἰς βάρος τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου, διότι εἰς μίαν κρίσιμον περίοδον τὴν ὁποίαν διήνυε ὁ τόπος, ἡ τότε Κυβέρνησις στηριζομένη ἐπὶ τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τὴν ὁποίαν εἶχε μέσα εἰς τὴν Βουλήν, ἐψήφισε αὐτὸ τὸ ἀντεργατικὸν νομοσχέδιον. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, διότι καὶ ἄλλοτε μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐκδηλώσωμεν τὴν ἀπόλυτον ἀντίθεσίν μας πρὸς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ τονίσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ἡ πρόθεσις τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἄρῃ αὐτὰς τὰς ἀδικίας εἰς βάρος τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Εἰς τὸ νομοσχέδιον πρῶτον ρυθμίζονται οἱ πόροι διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας ποὺ προκύπτουν μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα. Βεβαίως ἡ ἔκτασις τῶν πόρων προσδιορίζει καὶ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τοῦ κόσμου τῶν συνταξιοδοτουμένων καπνεργατῶν. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀτελῶς ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα. Τὰ σπουδαιότερα αἰτήματα τοῦ κόσμου τῶν συνταξιούχων δὲν ρυθμίζονται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Οἱ πόροι οἱ ὁποῖοι θεσπίζονται ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων, ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν, δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς. Οἱ πόροι αὐτοὶ περιορίζονται εἰς μίαν ἐπιβάρυνσιν ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου προϊόντος. Νομίζω ὅτι ἕνα τόσον εὐρὺ πρόβλημα, ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως, ἡ ὁποία ἐπλήγη κατὰ ἕνα ἀπάνθρωπον τρόπον, δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μόνον μὲ μίαν ἐπιβάρυνσιν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Νομίζω ὅτι εἶναι χρέος τῆς Πολιτείας νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ πολὺ εὐρύτερα. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συζητῶμεν καὶ ἐντὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν πορείαν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὰ περισσεύματα τὰ ὁποῖα καταλείπει ὁ Προϋπολογισμὸς καὶ τὰ ὁποῖα ὑπερέβησαν τὰ 2 δισεκ. δραχμῶν εἶναι ἀπορίας ἄξιον διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸ μεγάλο ποσὸν τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἀπὸ ὑπερέσοδα τῆς ἐμμέσου φορολογίας καὶ τῶν δασμῶν νὰ μὴ διαθέσῃ κανένα ἀπολύτως κονδύλιον ὑπὲρ τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Ἔχει ὑποχρέωσιν διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Αὐτὴ ἡ τελεία ἀδιαφορία, αὐτὸς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα αὐτό, νομίζω ὅτι ἀποδεικνύει ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Κυβερνήσεως δὲν βαρύνει ἐπαρκῶς ἡ μεγάλη κοινωνικὴ σημασία τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ πρόβλημα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως. Πρέπει νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν πόρων, πλὴν τῆς εἰσφορᾶς 1½–2–3%. Εἰς μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν ἡμεῖς οἱ Ἀγροτικοὶ βουλευταί, ὑποστηρίζομεν ὅτι ἕνας πόρος ὁ ὁποῖος ἔχει θεσπισθῆ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν, τοῦ τέως Τ.Α.Κ., εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως τῶν σιγαρέττων, ἠμπορεῖ αὐτὸς ὁ πόρος ποὺ ἀποδίδει 10 ἑκατομμύρια δραχμὰς κατὰ κιλὸν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ 2 καὶ 3 δραχ. ὥστε νὰ ἔχωμεν ἕνα πόρον ὀλιγώτερον ποὺ νὰ φθάσῃ εἰς 20, 30, 40 ἑκατομ. δραχ. Δὲν βλέπω εἰς τὸ σχέδιον αὐτὸ ποὺ συζητοῦμεν νὰ ἀσχολῆται καθόλου ἡ Κυβέρνησις μὲ ἕνα πόρον, ὁ ὁποῖος κατὰ ἕνα τρόπον θὰ ὑπεβοήθει εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν συνταξιούχων. Ἀλλὰ καὶ ἂν φθάνωμεν εἰς τὸ νὰ συζητοῦμεν ἂν θὰ ἔχωμεν 1½, 2, 3% αὐτὸ ποὺ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν καὶ διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν, εἶναι ὅτι κάθε θυσία ὑπὲρ τῆς καπνεργατικῆς τάξεως, εἶναι παραδεκτὴ καὶ τὴν ἀποδεχόμεθα καὶ τὴν εἰσηγούμεθα. Πιστεύομεν ὅτι καὶ οἱ πόροι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ προέλθουν ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ καπνεμπορίου θὰ ἐπιβαρύνουν τὸ καπνεμπόριον, θὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς ξένους ἀγοραστάς. Καὶ ὅταν λειτουργῇ ὁ νόμος τοῦ συναγωνισμοῦ εἰς τὰς καπναγορὰς ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβαρύνουν καὶ τὴν καπνοπαραγωγικὴν τάξιν. Ἡμεῖς γενικώτερον ὑποστηρίζομεν ὅτι ἔτσι ὅπως λειτουργεῖ εἰς τὸν τόπον μας ἡ ἐμπορία αὐτοῦ τοῦ προϊόντος δὲν λειτουργεῖ ὁ νόμος τοῦ συναγωνισμοῦ. Ἔπειτα οἱ παραγωγοὶ δὲν παίρνουν τὰς τιμὰς ἐκείνας τὰς ὁποίας ἡμεῖς χαρακτηρίζομεν, ὡς διεθνεῖς τιμάς. Αἱ διεθνεῖς τιμαὶ τῶν καπνῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας καπνοπαραγωγοὺς τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀναμορφώσωμεν ἐκ βάθρων τὸ σύστημα τῆς ἐμπορίας τοῦ καπνοῦ. Ὅταν δὲν τὸ ἀλλάζωμεν αὐτὸ τὸ σύστημα, ὅταν δὲν τὸ ἀναμορφώνομεν αὐτὸ τὸ σύστημα, τότε δὲν λειτουργεῖ ὁ νόμος περὶ συναγωνισμοῦ καὶ ἀμφιβάλλω κατὰ πόσον ἡ μία ἢ ἡ ἄλλη ἐπιβάρυνσις θὰ καταλήξῃ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ὁ ὁποῖος ὁμιλῶ, ἐτόνισα καὶ ἄλλας φορὰς ὅτι προέρχομαι ἀπὸ τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ ἐκπροσωπῶ ἕνα τμῆμα καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου. Μεγάλο ἢ μικρὸ αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ ἐνδιαφερομένου κόσμου. Καὶ διὰ λόγους ἀκόμη κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ἐν ὀνόματι αὐτοῦ τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς ἐκπροσωποῦμεν — αἱ ἄλλαι μερίδες εἶναι ἐλεύθεραι νὰ καθορίσουν αὐταὶ τοὺς ἑαυτούς των — κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι ὁ παραγωγικὸς κόσμος θὰ συμμερισθῇ οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις, προκειμένου νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἓν τοιοῦτον κοινωνικὸν ζήτημα, ὅπως εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Πολλάκις ἐλέχθη ἐδῶ πέρα ὅτι ἡμεῖς οἱ Ἀγροτικοὶ βουλευταί, ἐρχόμεθα καὶ δημαγωγοῦμεν. Ἰδού, λοιπόν, κατὰ ποῖον τρόπον ρεαλιστικόν, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος παρουσιάζει τὰ κοινωνικὰ κίνητρα τὰ ὁποῖα μᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν. Εἰσηγούμεθα ἀκόμη μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων δίδομεν ἀφορμὴν εἰς τοὺς ἀντιπάλους μας νὰ καταδημαγωγήσουν τὸν κόσμον. Ἐν τούτοις ἡμεῖς, διὰ λόγους ἀλληλεγγύης, τοῦ κόσμου τὸν ὁποῖον ἐκπροσωποῦμεν, κηρυσσόμεθα ἀλληλέγγυοι πρὸς τοὺς ἐργάτας, διότι πιστεύομεν ὅτι καπνεργάται καὶ καπνοπαραγωγοὶ εἰς ἕνα κοινὸν μέτωπον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ πρόβλημα. Δυστυχῶς, κύριε Πρόεδρε, τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων δὲν ἀντιμετωπίζονται ὅπως πρέπει. Δὲν ὑπάρχει ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐφαπαξιούχων τοῦ Τ.Α.Κ. καὶ Ι.Κ.Α. Δὲν ὑπάρχει ἡ ἐξομοίωσις τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν πρὸς τοὺς τοῦ Ι.Κ.Α., διότι πρέπει νὰ τηρηθῇ τὸ ὅριον τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ νόμου 2348. Ἡ σύνταξις δὲν ρυθμίζεται ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῶν ἡμερομισθίων. Δὲν λαμβάνουν ἐπίδομα συζύγου καὶ τέκνων. Καὶ εἰς περίπτωσιν ἀπεργίας οἱ καπνεργάται ἔχουν τὴν ποινὴν τῆς ἑξαμήνου ἀπολύσεως ποὺ δὲν τὴν ἔχουν οἱ ἄλλοι τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὀργανισμῶν. Ἐκ μέρους τοῦ Κόμματός μας δηλοῦμεν ὅτι ὑποστηρίζομεν μὲ ἐπιμονὴν καὶ ἐντόνως τὰ αἰτήματα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὰ υἱοθετήσῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§109Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει ἐν προκειμένῳ σημασίαν εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Ὑπουργός, εὑρισκόμενος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον διετίαν πιστεύει ὅτι εἶναι γνώστης καὶ ἔχει κατατοπισθῆ πλήρως ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ζητήματος τῆς Χώρας. Συνεπῶς, δὲν δικαιολογεῖται κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐμφάνισις ἐν προκειμένῳ τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος νομοσχεδίου, διότι πράγματι αἱ λύσεις αἱ διδόμεναι ἐν προκειμένῳ εἶναι μᾶλλον πρόχειροι χωρὶς νὰ πλαισιώνουν τὴν ὅλην ὑπόθεσιν καὶ χωρὶς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἀδίκων νόμων, τουτέστι τοῦ νόμου 2348 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχων συναίσθησιν τῆς ἀποστολῆς του, θὰ ἔπρεπε τὸ θέμα τοῦτο νὰ τὸ φέρῃ ἐδῶ ὡλοκληρωμένον. Λέγω ταῦτα, διότι παρῃτήθην, τῇ αἰτήσει μου, τοῦ λόγου εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, διὰ νὰ τονίσω μερικὰ πράγματα ἐπὶ τοῦ βασικοῦ τούτου ἄρθρου, τοῦ διαλαμβάνοντος τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου, δοθέντος ὅτι τὸ μέγα τοῦτο θέμα πράγματι μᾶς ἀποδίδει ἴσως τὸ ⅕ τῶν δολλαρίων, διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, εἰς τὸ ἕνα σκέλος, τοὺς καπνοπαραγωγούς, νὰ δημιουργοῦμεν τὴν ὑπόνοιαν ἐκ τοῦ νόμου, ὅπως περὶ Ε.Ο.Τ. τελευταίως, χωρὶς συγκεκριμένην πλαισίωσιν τοῦ ὅλου θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον γνωρίζομεν ὅτι ἡ ρύθμισίς του, ἡ λύσις του, εἶναι μία: ἡ ἵδρυσις μονοπωλίου καπνοῦ ὅπως ὑπῆρχε καὶ ἐνυπάρχει εἰς ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν τῶν χωρῶν ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν παραγωγὴν καπνοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον 2348 καὶ τὸ Ν. Δ. 2519, ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει πῶς νὰ πιάσῃ τὸ θέμα, πῶς νὰ ζυγίσῃ τὸ θέμα ἐν τούτοις ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν λύει τὸ ὅλον θέμα ὥστε καὶ οἱ καπνεργάται νὰ μὴ εὑρίσκωνται μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐξακολουθοῦν νὰ ἀδικοῦνται. Ἂν ὑπῆρξε πράγματι Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη τὸν νόμον 2348, διὰ μιᾶς καὶ μόνον μονοκονδυλιᾶς ἐδημιούργησε πυορροούσας πληγὰς εἰς τὸν τόπον, εἰς μίαν τάξιν ἡ ὁποία εἰργάσθη ἐπὶ 10ετηρίδας ὁλοκλήρους νὰ ἐξυψώσῃ τὴν ὑπόθεσιν τῶν καπνῶν μας ὡς προϊὸν διεθνῶς ἐξαγώγιμον. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, μετὰ πάροδον 10ετιῶν, νὰ ἐπιφορτίζωνται μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ μόνον οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οὐχὶ τὸ καπνεμπόριον. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 καὶ εἰδικῶς διὰ τῆς παραγράφου 1, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποδεικνύει ὅτι δὲν θέλει νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὴν ριζικὴν λύσιν τοῦ θέματος μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι δῆθεν εὐνοεῖ τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἐνῷ πράγματι βοηθεῖ καὶ ἐπαυξάνει τὰ κέρδη τῶν καπνεμπόρων, τῶν ὁποίων, ὡς γνωστόν, μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς τοῦ ἔτους 1953, ἔφθασαν τὰ 500 ἑκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν ποσά τινα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ἐξωστρακισθείσης καπνεργατικῆς τάξεως. Ἄλλωστε, ὁ καπνεργατικὸς κόσμος, προκειμένου νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπεξειργάζοντο τὸν καπνόν, δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ ὑποστῇ καὶ θυσίας ὑπὲρ αὐτοῦ, τοῦτο ὅμως, προϋποθέτει ὅτι θὰ διατεθοῦν τὰ ποσὰ ταῦτα πράγματι ὑπὲρ αὐτῶν. Κύριε Ὑπουργέ, ὅλα σας τὰ νομοσχέδια, τὰ ἀφορῶντα τὸν καπνόν, δὲν ἦσαν ὡλοκληρωμένα, ὥστε νὰ δώσουν λύσεις ἅπαξ διὰ παντός, διὰ τὸ ἐθνικόν μας τοῦτο προϊόν. Ἀπόδειξις δὲ τούτου, τὸ νομοσχέδιον περὶ Ε.Ο.Κ. ὄχι μόνον δὲν δίδει λύσιν εἰς τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ τοὐναντίον τὰ ἀποτελέσματά του ἐμφανίζονται σήμερον μὲ τὰς καπναγορὰς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅπου κυριολεκτικῶς σφαγιάζονται οἱ καπνοπαραγωγοί, ἐνῶ μία εἶναι ἡ λύσις τοῦ θέματος. (Μονοπώλιον Καπνοῦ). Αὐτὸ ἄλλωστε καὶ ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν. Τέλος, διὰ τὴν δικαίωσιν τῶν καπνεργατῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθοῦν πόροι, ὥστε καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἐκ τῶν ἀδικηθέντων καπνεργατῶν νὰ ἱκανοποιηθοῦν, ἀλλὰ καὶ ἀνθρωπίνους συντάξεις ἅπαντες νὰ λαμβάνουν, ὅπως ἄλλωστε γίνεται μὲ τοὺς λοιποὺς ἠσφαλισμένους. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε συζητήσεων, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε ἀντιληφθῆ ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας ἁπλῶς ἀκροθιγῶς περιάπτεται τοῦ ὅλου θέματος, χωρὶς νὰ ἐπουλώνῃ τὰς πληγὰς τῆς καπνεργατικῆς τάξεως καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν δεκταὶ ἅπασαι αἱ προταθεῖσαι τροπολογίαι, ὥστε νὰ ἔχετε ὑπὲρ ὑμῶν, κύριε Ὑπουργέ, ἕνα ὡλοκληρωμένον νομοσχέδιον καὶ οὐχὶ τὸ ἀτελὲς τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον ἀφήνει πάμπολλα κενά.

§110Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, κύριε Πρόεδρε, ὡμίλησα διὰ μακρῶν ἐπὶ τοῦ θέματος. Παρὰ ταῦτα εἶμαι καὶ ἤδη ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τινὰ καὶ νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, διότι εἶναι ἀνάγκη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασίν μου περὶ τῆς διατηρήσεως τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3%, διότι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρθοῦν αἱ γενόμεναι ἀδικίαι εἰς τὴν καπνεργατικὴν τάξιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζουν, ὅτι εἰς τὴν καπνεργατικὴν τάξιν προσεγένοντο μεγάλαι ἀδικίαι μὲ τοὺς ν. 2348 καὶ 2519. Τοῦτο ὅμως, δὲν ἀρκεῖ. Ἐὰν τὴν ἐπίλυσιν ἑνὸς θέματος τὴν παραπέμπωμεν εἰς τὰς καλένδας τῆς αἰωνιότητος, εἶναι ὡς νὰ ἀρνούμεθα τὴν ὕπαρξιν αὐτοῦ τούτου τοῦ θέματος. Εἴμεθα, κύριε Ὑπουργέ, βουλευταὶ μιᾶς περιφερείας καὶ ἐκπροσωποῦμεν ὅλας τὰς τάξεις τῆς περιφερείας ταύτης. Μὲ πλήρη, λοιπόν, συναίσθησιν τῆς εὐθύνης μας ὅλων τῶν τάξεων, τὰς ὁποίας ἐκπροσωποῦμεν καὶ συνεπῶς καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν, προτείνομεν νὰ ἰσχύσῃ ἡ Κράτησις 3%, διότι πιστεύομεν, ὅτι δι’ αὐτοῦ δὲν ἐπιβαρύνονται οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ οἱ καπνέμποροι. Ἡ προστασία τῶν καπνοπαραγωγῶν ἀλλοῦ ἔγκειται. Ἄνοιξαν αἱ ἀγοραὶ καπνῶν μὲ 43 δραχ. διὰ τὰ Τσεπέλια τῆς Καβάλας καὶ ἐντὸς τῆς αὐτῆς ἡμέρας κατῆλθον εἰς τὰς 34 δραχ. Τὴν ἀσυδοσίαν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ πατάξωμεν, ἐὰν θέλωμεν νὰ προστατεύσωμεν τοὺς παραγωγούς. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν παρὰ ταῦτα δὲν πεισθῆτε καὶ ἐπιμείνητε εἰς τὰς ἀπόψεις σας, θὰ πρέπει τότε ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ ἀντλήσητε τοὺς ἀπαιτουμένους πόρους. Διατυμπανίζεται συνεχῶς, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ προηγουμένου ἔτους ἄφησε περισσεύματα δύο δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐξ αὐτῶν τῶν περισσευμάτων θὰ πρέπει νὰ διαθέσητε ἕνα ποσὸν διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῆς καπνεργατικῆς τάξεως, ἡ ὁποία ὡς καὶ σεῖς ἀναγνωρίζετε, ἠδικήθη δεινῶς. Ἡ ἐπίλυσις, λοιπόν, τοῦ θέματος ἔγκειται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐδαμοῦ ἀλλοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ παραχωρήσεις τινὰς ἐπὶ τοῦ ζητήματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ παράγραφος 3. Νομίζω, ὅμως, ὅτι καὶ πάλιν τὸ θέμα τοῦτο δὲν λύεται, ὡς θὰ ἔπρεπε. Ἐν ὀνόματι, λοιπόν, ποίας δικαιοσύνης ἐπιμένετε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ ἐπανορθώσουμε τοὐλάχιστον αὐτὴν τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, μὲ τὴν μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε; Ἀλλὰ πέραν τούτου μέτρον δικαιοσύνης εἶναι, ὅτι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον μίαν ἐπαγγελματικὴν σιγουριάν, πρέπει νὰ ἀποκατασταθοῦν, δι’ αὐτὸ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ παραδεχθῇ, ὅτι καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον βιαίως ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα, πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τῆς παραγράφου 4, τοῦ νόμου 1846. Ἐξ ἄλλου ἡ οἰκονομικὴ ἀπόσπασις εἶναι μικρά, δὲν βλέπω διατὶ ἐπιμένει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1 καὶ θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν καὶ οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, πιστεύων ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν ὁμόφωνον θέλησιν τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπιλύσῃ τὸ θέμα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Νικολαΐδης, ἔχει τὸν λόγον.

§112Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁλόκληρον τὸ Σῶμα ἐπιθυμεῖ νὰ λύσῃ ἱκανοποιητικῶς τὸ καπνεργατικὸν θέμα. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον διαφέρομεν, εἶναι κατὰ ποῖον τρόπον, καὶ μὲ ποίους πόρους, εἶναι δυνατόν, νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν, τὰ ὁποῖα περιέχονται, καὶ εἰς τὸ πρῶτον καὶ εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ θέμα, συνεπῶς, τὸ οἰκονομικόν, εἶναι τὸ βασικώτερον. Εἴπομεν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τί προτείνομεν ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος καὶ θὰ ἐπανέλθω δι’ ἐλαχίστων ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐλέχθη ἀπὸ ὅλους μας, ὅτι προτείνομεν νὰ παραμείνῃ τὸ 3%, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν, ὄχι μόνον τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν, καὶ τὴν ὑποστήριξιν, συνεπῶς τοῦ Ι.Κ.Α., ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων καπνεργατῶν, τῶν ὁποίων δὲν ἱκανοποιήθησαν ὡρισμένα αἰτήματα. Μᾶς προβάλλει ἡ Κυβέρνησις, τὴν ἀντίρρησιν, ὅτι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιβαρύνομεν τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ δυσχεραίνομεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν. Οὐδὲ τούτου ἀναληθέστερον, κύριοι συνάδελφοι. Ἔχομεν μίαν κοινωνικὴν κατάστασιν, ἐξελιχθεῖσαν ἀπὸ τὸ 1953, μέχρι σήμερον. Τὰ παλαιὰ καπνά, ἦσαν ἐπιβεβαρημένα μὲ 5%, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν καπνεργατῶν καὶ κατόπιν μὲ 3% καὶ ἐν τούτοις εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπερροφήθησαν τὰ καπνὰ τῶν ἐσοδειῶν αὐτῶν καὶ παραμένουν ἐλάχιστα ἀποθέματα. Ἦλθεν ἡ παραγωγὴ τοῦ 1955 καὶ τὸ κράτος ἠγόρασε τὰ ἀδιάθετα καπνά. Αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ζήτημα τοῦ 3%. Καὶ ἂν ἔλειπε τὸ 3% θὰ ἔμεναν ἀποθέματα δι’ ἄλλους λόγους. Εἶναι θέμα, ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς καπνῶν περὶ τοῦ ὁποίου, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ σήμερον. Τὸ 3%, κύριοι συνάδελφοι, ἐκμηδενίζεται, μὲ τὰς ἑξῆς δύο προτάσεις: Πρώτη πρότασις: Νὰ μειωθῇ ἡ φορολογία ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἡ ὁποία εἶναι 2,80% εἰς 1½%. Θὰ εἴπητε: Θέλετε νὰ στερήσωμεν τὰς Κοινότητας αὐτῶν τῶν ἐλαχίστων πόρων; Ὄχι. Θὰ σᾶς δώσω ἀριθμούς, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ αὐτὴ ἡ ἐλαχίστη μείωσις. Τὸ 2,80% ἀποφέρει 40 ἑκατομ. κατὰ τὸ 1957. Ἀπὸ τὴν φορολογίαν καταναλώσεως καπνοῦ, ὁ ἴδιος ὁ Προϋπολογισμὸς προβλέπει 1330 ἑκατομ. Τὸ Δημόσιον τί νομίζετε ὅτι δίδει ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος; Διακόσια τεσσαράκοντα ἑκατομμύρια. Ἐὰν μειώσωμεν, λοιπόν, κατὰ 40 ἑκατομ. τὸ κεφάλαιον τῆς φορολογίας τῶν καπνοπαραγωγῶν ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ πάρωμεν τὰ 40 ἑκατομ. ἀπὸ τὰ 1330 ἑκατομ. τί ἐπιτυγχάνομεν; Ἐλαφρύνομεν τὸν καπνοπαραγωγὸν ἀπὸ τὴν φορολογίαν καὶ ταυτοχρόνως ἐνισχύομεν τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἱκανοποιοῦμεν τοὺς καπνεργάτας. Ἀρκεῖ, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ θελήσῃ νὰ λύσῃ τὸ θέμα. Δι’ αὐτὸ εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τῶν καπνεργατικῶν αἰτημάτων δὲν εἶναι θέμα μόνον ἰδικόν του, ἀλλὰ ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ συνεννοηθῇ μὲ τοὺς ἁρμοδίους οἰκονομικοὺς συναδέλφους του, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ ἦσαν παρόντες. Διότι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἱκανοποιήσουν τὰ καπνεργατικὰ θέματα μὲ τὴν μείωσιν κατὰ 1,30% τῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς καπνοπαραγωγῆς. Ἡ δευτέρα πρότασίς μας κατατείνει εἰς τὴν ἐλάφρυνσιν τῶν ἐξαγωμένων καπνῶν μὲ τὴν κατάργησιν ἢ τὴν μείωσιν τῶν μὴ παραγωγικῶν δαπανῶν τῶν καπνῶν, δηλαδὴ τὴν κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν Γενικῶν Ἀποθηκῶν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ 0,65%, τὴν μείωσιν τοῦ ἐπιτοκίου, εἰς 7% διὰ τὸ καπνεμπόριον, ὅπου νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ τὰ ἔξοδα τῶν πραγματογνωμοσυνῶν, αἱ ὁποῖαι νὰ περιορισθοῦν ἀπὸ 3 εἰς 1, καὶ εἰς 6% διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, τὴν κατάργησιν ἢ τὴν μείωσιν τῶν χαρτοσήμων εἰς τὰς μεταξὺ καπνεμπορίου καὶ καπνοπαραγωγῶν δικαιοπραξίας, τὴν μείωσιν τῶν δασμῶν τῶν καπνοτσουλίων καὶ τῶν σπάγγων, χαρακτηριζομένων ὡς εἰδῶν ἐπανεξαγωγῆς, ὡς καὶ εἶναι. Ἑπομένως, διὰ τῶν δύο προτάσεών μας ἐλαφρύνομεν τὸν καπνοπαραγωγὸν καὶ ἐφοδιάζομεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ τὸ Ι.Κ.Α. μὲ χρήματα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντληθοῦν, ἀπὸ τὴν φορολογίαν καταναλώσεως τοῦ καπνοῦ κατ’ ἔτος, θὰ καταστῇ δυνατὸν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ λύσῃ τὸ θέμα ὁριστικῶς, νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς καπνεργάτας, ἀλλὰ καὶ τοὺς κ. κ. βουλευτάς, καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐπίσης ἐλαφρύνομεν καὶ τοὺς ἐξαγωγεῖς τῶν καπνῶν μὲ τὴν μείωσιν ἢ τὴν κατάργησιν τῶν μὴ παραγωγικῶν δαπανῶν, καὶ διευκολύνομεν σοβαρῶς τὰς καπνικὰς ἐξαγωγάς. Ἐὰν εἰς τὸ βασικὸν αὐτὸ θέμα, τὸ οἰκονομικὸν καὶ ἐμπορικόν, δὲν μείνωμεν σύμφωνοι, ἀφήνομεν τὰ θέματα ἄλυτα. Καὶ δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν οὔτε τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τῆς Συμπολιτεύσεως, οὔτε ἐπίσης καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἀφήσωμεν τὸ θέμα τὸ καπνεργατικόν, τὸ ὁποῖον χαίνει ἀπὸ τὸ 1953, ὡς πληγὴ καὶ διὰ τὸ ὁποῖον, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε δηλώσει κατηγορηματικῶς, ὅτι θὰ τὸ ἐπιλύσῃ. Ἐὰν θεωρήσωμεν ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ λύωμεν τὸ θέμα, ἐὰν τὸ ψηφίσωμεν, αὐτὸ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι νομίζω, ὅτι τὸ δένομεν περισσότερον, ἀντὶ νὰ τὸ λύσωμεν τὸ πρόβλημα. Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, προτείνομεν μίαν τροπολογίαν ἀπὸ τρία σκέλη ἥτις ἐκυκλοφόρησε καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἠθέλαμεν νὰ συμφωνήσῃ καὶ ἡ Συμπολίτευσις. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, ὅτι ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος, συντρέχει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸν καπνεργατικὸν κόσμον. Ἤμην βέβαιος, περὶ τούτου, διότι, οὐδέποτε εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Μακεδονίας, τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρει, ἰδιαιτέρως τὸ θέμα, μεταξὺ καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεργατῶν, παρουσιάθη διαφωνία, ὅσον ἀφορᾶ τὴν διατήρησιν τοῦ 3%. Τώρα, δὲν γνωρίζω, διατὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένουν ἀδικαιολογήτως εἰς τὰς ἀπόψεις των. Προτείνομεν, κύριε Πρόεδρε, δι’ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, διὰ νὰ λήξῃ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ θέμα, ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Συμπολίτευσις δηλώσουν ὅτι ἀποδέχονται τὰς τροπολογίας μας, αἱ ὁποῖαι δὲν θίγουν οὐδένα καὶ ὠφελοῦν ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους ἀμέσως διὰ τὸν καπνόν, καπνοπαραγωγούς, καπνεργάτας, καὶ καπνεμπόρους.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πατσιαντᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§114Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἀρκούντως διεφωτίσθη τὸ Σῶμα, τόσον εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν ὅσον καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὁ νόμος 2348 ὑπῆρξε μία κατάφωρος ἀδικία εἰς βάρος 50.000 ἀνθρώπων καὶ ἐπὶ πλέον τῆς ἀδικίας αὐτῆς ἐξήγειρε καὶ τὴν ἀγανάκτησιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς βάρος συντάκτου τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατρακυλᾷ εἰς τὸ βάραθρον, μὲ τὶς κατάρες αὐτῶν τῶν οἰκογενειῶν. Ὁ σημερινὸς κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ὡμολόγησεν ὅτι ὑπῆρξε κατάφωρος ἡ ἀδικία, ὀφείλει νὰ σταθῇ εἰς τὸ ὕψος τῆς περιστάσεως καὶ νὰ ἀναγνωρίσῃ ἐκεῖνα τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὴν καπνεργατικὴν τάξιν. Πρὸς τοῦτο ἔχομεν ὑποβάλει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ νομίζομεν ὅτι ἡ ἀποδοχή της καλύπτει ἕνα πολὺ μεγάλο ποσοστὸν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν.

§115Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς καθορίζει ὅτι ὁ λόγος δίδεται εἰς τὸν λέγοντα καὶ εἰς τὸν ἀντιλέγοντα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε εἶναι σωστόν, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ πρέπει νὰ δηλώσῃ κανεὶς πότε εἶναι ὑπὲρ καὶ πότε εἶναι κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Παρακαλῶ νὰ δηλώσητε ἐὰν εἶσθε ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου ἢ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ δίδεται ὁ λόγος ἐναλλάξ. Ἐπὶ παντὸς θέματος δίδεται ὁ λόγος ἐναλλὰξ ἀρκεῖ νὰ δηλώσουν οἱ ἐγγεγραμμένοι ὅτι εἶναι ὑπὲρ ἢ κατά. Ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§117Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ νόμου 2348 διὰ τοῦ ἄρθρου 6 αὐτοῦ εἶχε προβλέψει τὴν σύστασιν ἑνὸς εἰδικοῦ Ὀργανισμοῦ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα ἐπέφερεν ὁ νόμος αὐτὸς εἰς βάρος τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ εἶχε προβλέψει τὴν εἰσφορὰν 3% ἐπὶ τῶν καπνῶν τῶν ἐξαγομένων ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἑλλάδος, μιᾶς μόνον ἐσοδείας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐπειδὴ προέκυψαν ἐλλείμματα εἰς βάρος τοῦ Ι.Κ.Α., προτείνει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ἡ εἰδικὴ καὶ εἰς τὰς ἄλλας ἐσοδείας καπνοῦ. Εἶχε δὲ εἴπει, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, αὐτοῦ, ὅτι θὰ κάμῃ καὶ σχετικὴν τροπολογίαν νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἢ νὰ παραταθῇ ἡ ἰσχὺς τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς. Ὑπεστηρίξαμεν, ὅπως ὑπεστήριξαν καὶ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει ἡ εἰδικὴ αὐτὴ εἰσφορὰ ἐκ 3% νὰ μὴ τεθῇ μὲ ὅριον, ἀλλὰ νὰ ἐπεκταθῇ ἀορίστως καὶ τοῦτο πρὸς οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν πρώην ὑπαλλήλων τοῦ Τ.Α.Κ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τοὺς προλαλήσαντας ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, ὅτι θὰ πρέπει τὴν σχετικὴν τροπολογίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Ἐπειδὴ εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἔχω μίαν τροπολογίαν ἄσχετον μὲ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3% καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἐπιζητεῖται ἡ ἐπανόρθωσις μιᾶς καταφώρου ἀδικίας, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος ἑνὸς ἢ δύο πρώην ὑπαλλήλων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν, θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν προσέξῃ καὶ νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν. Καὶ διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ποία εἶναι ἡ ἀδικία αὐτὴ ἔχω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Διὰ τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 3083 τοῦ 1954 ἔγινε δεκτὸν ὅτι ἐὰν κάποιος ἠσφαλισμένος ἦτο ἠσφαλισμένος καὶ εἰς ἐπικουρικὸν Ταμεῖον, ἠδύνατο νὰ ἀναγνωρίσῃ τὰ ἔτη ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα ἦτο ἠσφαλισμένος καὶ νὰ ζητήσῃ τοῦτο ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας ἑνὸς μηνός. Ἡ προθεσμία αὐτὴ διὰ τοὺς δύο ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἕνα τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἕνα τοῦ Βόλου, ἐξέπνευσε καὶ δὲν ἠδυνήθησαν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐξ ἀνωτέρας βίας νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς εἰδικῆς αὐτῆς διατάξεως καὶ οὕτω βλέπομεν σήμερον πρώην ὑπαλλήλους τοῦ Τ.Α.Κ. νὰ λαμβάνουν ηὐξημένην σύνταξιν ἀπὸ τὸ ΤΕΑΠΟΚΑ, ἐνῷ ἄλλοι δὲν λαμβάνουν. Διὰ νὰ δυνηθοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ δύο ὑπάλληλοι νὰ ὑποβάλουν τὰ σχετικὰ δικαιολογητικά, ζητοῦν τὴν παράτασιν. Ἡ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὸ ΤΕΑ-ΠΟΚΑ δὲν εἶναι πλέον τῶν 300 δραχμῶν μηνιαίως. Δέχονται τὴν ἀναδρομικὴν αὔξησιν τῆς συντάξεώς των νὰ μὴ τὴν λάβουν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἀπὸ σήμερον καὶ ἐφεξῆς νὰ ἰσχύσῃ καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ διάταξις αὐτή. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ νόμου 3083 εἶναι ἀνήθικος καὶ χαριστική, νὰ τὴν καταργήσητε. Ἐάν, ὅμως, δέχεσθε ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι νόμος τοῦ Κράτους καὶ ὅτι καλῶς ἐψηφίσθη, τὸ ἄρθρον 25, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ δεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν διὰ τῆς τροπολογίας μας, δηλαδὴ νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία ἐπὶ 30 ἡμέρας εἰσέτι.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§119Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον καὶ ἔλαβον τὸν λόγον εἰς τὴν ἀρχήν, αὐτὸ ἐτόνισα καὶ τότε ὅτι μοιραίως τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ ἐπιλύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μοιραίως συνδέεται μὲ τὸ θέμα, εἰς τὸ πρῶτον του ἄρθρον μὲ τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ. Αἱ ἀντιρρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγείρονται ἑκάστοτε διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ 3% ἐπὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, εἶναι ὅτι θὰ ἐπιβαρύνεται τὸ κόστος τοῦ καπνοῦ. Ἐγὼ ἐδήλωσα ὅτι δὲν τάσσομαι μὲ τὴν θεωρίαν αὐτήν, διότι τὸ καπνεμπόριον, δυστυχῶς, ὡς διεμορφώθη εἰς τὴν Ἑλλάδα μεταπολεμικῶς, τοῦτο δὲ ἀποδεικνύεται κατὰ τρόπον τρανὸν κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν, εἶναι τόσον ἀδυσώπητον, ὥστε προκειμένου νὰ προβῇ εἰς ἀγορὰς καπνῶν δὲν ὑπολογίζει τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ 3% κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, διότι τὰ περιθώρια κέρδους τοῦ καπνεμπορίου εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι, δυστυχῶς, ἀπεριόριστα καὶ ἄγνωστα εἰς τὸν Ἕλληνα καπνοπαραγωγόν. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ εἴπαμεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διαπνέεται ἀπὸ τὰς τάσεις τοῦ καπνεμπορίου τῆς Ἑλλάδος. Καὶ τότε ἐτονίσαμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ προστατευθῇ ὁ καπνοπαραγωγὸς ὅταν ἡ συνδρομὴ τοῦ καπνοπαραγωγοῦ ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν θὰ εἶναι ἄμεσος καὶ παράλληλος πρὸς τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ ὑπὸ τοῦ καπνεμπόρου. Ὅταν, δηλαδή, τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπλαισίωναν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, δὲν θὰ ἵσταντο εἰς τὸ πλευρὸν τοῦ καπνοπαραγωγοῦ ὅταν θὰ ἀρχίσουν οἱ καπνέμποροι τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Καὶ ἀποδεικνύεται σήμερον ὅτι ἔχομεν ἀπόλυτον δίκαιον δι’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέγομεν τότε καὶ ἀπὸ τὴν πρόσφατον πρᾶξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος δι’ ἀποφάσεώς του τονίζει ὅτι δὲν θὰ ἀναγνωρίζωνται ἀγοραὶ καπνῶν ὡς ἔγκυροι ἐὰν ἡ τιμὴ αὐτῶν εἶναι κάτω τῶν 6 δραχμῶν. Ἐάν, λοιπόν, καπνὰ τὰ ὁποῖα ἔχουν 40 δραχ. πωλοῦνται πρὸς 30 δραχ., αὐτὸ ἐπιβεβαιώνει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπομεν, ὅτι τὸ 3% τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ τοῦ ὁποίου ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν διατήρησιν ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον τὴν παραγωγὴν τοῦ καπνοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τοῦτο δεχθῇ ὡς ἐμπόδιον ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν, ἐτέθησαν ἀπὸ τὸν κ. Νικολαΐδην τόσον σαφῶς τὰ πράγματα, ὁ ὁποῖος ἄλλωστε γνωρίζει καλλίτερον ὅλων τὸ θέμα, ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα. Τὸ Κράτος, κύριοι, εἰσπράττει τόσον πολλὰ καὶ ἀποδίδει ψιχία εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Πρέπει ὅμως, κάποτε νὰ παύσῃ νὰ εἶναι ἀνέντιμον καὶ νὰ ἀποδίδῃ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα εἰσπράττει, εἰς τοὺς Ὀργανισμούς, διὰ τοὺς ὁποίους τὰ εἰσπράττει, εἰς τὸ Ι.Κ.Α., τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, διὰ νὰ καλύπτουν ἄλλωστε καὶ αὐταὶ τοὺς προϋπολογισμούς των. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ὅλας τὰς ἀγορεύσεις, ὅλων τῶν συναδέλφων, τοὐλάχιστον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καταπίπτει πλέον τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι διὰ τῆς διατηρήσεως τοῦ 3% θὰ ἐπιβαρύνεται ὁ καπνός. Ὅλοι, ὅσοι ὡμίλησαν σήμερον ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ὅσοι ἠγόρευσαν κατὰ τὴν ἀρχικὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐκπροσωποῦν κατὰ ἕνα τρόπον καπνοπαραγωγικὰς τάξεις. Καὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὴν τάξιν αὐτήν, τάσσονται σύσσωμοι παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν καπνεργατῶν, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς δημιουργίας ἀνίσου τάξεως, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐξισώσεως τῆς τάξεως αὐτῆς, τοὐλάχιστον πρὸς τοὺς συνταξιούχους τῶν ἄλλων Ὀργανισμῶν, δεδομένου μάλιστα καὶ τῶν σκληρῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Προετείναμεν καὶ ἄλλοτε, διότι τὸ νομοσχέδιον ἐξαντλεῖται κατ’ ἐμὲ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ διατηρηθῇ τὸ 3%. Προσωπικῶς ἐγὼ προέτεινον τὴν μείωσίν του εἰς 2% μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1956, ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν δι’ ἀποφάσεώς του, ἐὰν κρίνῃ ὅτι εἶναι ἀνάγκη, νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν εἰσφορὰν ἐπ’ ἀόριστον. Ἐμμένων, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν, δηλῶ, ὅτι συντάσσομαι μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Νικολαΐδη, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ὑπερψηφίσω. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐξομοιώσεως τῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Α.Κ. μὲ τὸ Ι.Κ.Α. δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀνισότης, πρῶτον διότι εἶναι διάφοροι αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν καπνεργατῶν καὶ δεύτερον, διότι αὐτοὶ δὲν ἐξῆλθον φυσιολογικῶς τοῦ ἐπαγγέλματος, ἀλλὰ ἀπεβλήθησαν βιαίως. Πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνουν δεκτὰ τὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ μὴ ληφθοῦν δὲ ὑπ’ ὄψιν τὰ ὅρια ἡλικίας τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τοῦ Τ.Α.Κ.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§121Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου εἶπεν, ὅτι ὁ εἰδικὸς λογαριασμὸς εἶχε παρουσιάσει ἔλλειμμα 123.000.000 καὶ τοῦτο, ὅταν εἰσπράττεται ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3%. Ἐδήλωσεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι μὲ τὰς βελτιώσεις, τὰς ὁποίας κάμνει εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ μερικῶν κατηγοριῶν καπνεργατῶν, θὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ Ι.Κ.Α. μὲ ἄλλα περίπου 25.000.000 δηλαδὴ ἐν συνόλῳ θὰ φθάσωμεν εἰς 148.000.000. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος αὐτοῦ, θὰ μεταφέρῃ ἕνα ποσοστὸν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 21.000.000 δρχ. Ἐὰν ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν διατήρησιν τοῦ 3% ἔχετε αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα, τώρα ποὺ μειώνονται τὰ ἔσοδα καὶ βελτιώνετε κατά τι τὰς συντάξεις καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἀνεπτύξαμεν ὁμιλοῦντες ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ γίνουν δεκτά, πῶς, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀντιμετωπίσετε τὸ πρόβλημα αὐτό; Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν κάμνει χρῆσιν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 24)1846, ἡ ὁποία ἐθεσπίσθη, ἐπὶ τῇ προόψει δημιουργίας ἐλλειμμάτων καὶ δὲν ἐνισχύει καὶ τὸ Ι.Κ.Α., θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Νικολαΐδης, νὰ διατηρηθῇ τὸ 3%, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν καὶ οἱ ἐκπροσωποῦντες τὴν καπνεργατικὴν τάξιν. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, θέλετε νὰ ἀσκήσητε ἐπιδότησιν τοῦ προϊόντος, ὀφείλετε διὰ χρημάτων τοῦ Κράτους νὰ κάμητε τὴν ἐπιδότησιν καὶ ὄχι νὰ κάμητε τὴν ἐπιδότησιν, εἰς βάρος μιᾶς τάξεως ἀτυχοῦς, τῆς τάξεως τῶν καπνεργατῶν. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι καὶ πάλιν θὰ ἔχετε ἔλλειμμα. Ὁ κ. Νικολαΐδης, ὀρθῶς ὑπεστήριξε προηγουμένως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ ἐλλείμματος, ἡ κατάργησις τῶν μὴ παραγωγικῶν δαπανῶν. Νομίζομεν, ὅτι πρέπει ἡ πρότασις τοῦ κ. Νικολαΐδη νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι θέτετε δυναμίτιδα εἰς τὰ θεμέλια τοῦ ΙΚΑ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις σας νὰ τορπιλλίσετε ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ προσφέρῃ τόσας ὑπηρεσίας εἰς τὴν τάξιν τὴν ἀγροτικήν, καὶ εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. (Χειροκροτήματα).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§123Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ζωηρὰ συμπάθεια τοῦ Σώματος πρὸς τὴν πολυπαθῆ τάξιν τῶν καπνεργατῶν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ταχυτέραν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἑνὸς κακοῦ δεδομένου μύρια ἕπονται. Εἶναι μεγάλαι αἱ ἀνάγκαι τῶν καπνεργατῶν καὶ τὰ προβλήματά των ἐμφανίζονται ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐπιτακτικότητος. Μερικὰς ἀπὸ τὰς ἀνάγκας αὐτὰς ἔρχεται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀπὸ μακροῦ συζητεῖται ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Βεβαίως καὶ ἀπὸ τὸ σχέδιον αὐτό, ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, τελικῶς θὰ προκύψουν ἐλλείμματα, δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ πέσωμεν εἰς μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὸ νὰ γίνωμεν ἀναλογισταὶ ἐπὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν, ἢ τῶν ἀσφαλιστικῶν δεδομένων καὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν ποὺ πρόκειται νὰ προκύψουν ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία φέρει τὴν εὐθύνην διὰ τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν μέλλον τοῦ τόπου, ἀσφαλῶς θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ προοπτικήν, ὅπως καὶ κάθε Κυβέρνησις. Λοιπόν, ἐὰν ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχει καταθέσει ὁ κ. Ὑπουργός, δημιουργοῦνται νέαι ἀνάγκαι, ἀσφαλῶς θὰ ἔλθουν καὶ πάλιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, εἴτε ὑπὸ τὴν ἄλφα μορφὴν εἴτε ὑπὸ τὴν βῆτα. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ἐπεῖγον εἶναι τὸ πῶς θὰ δώσωμεν μίαν λύσιν, ἔστω καὶ ὅπως τὴν δίδει ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ ἠμπορέσουν μερικαὶ χιλιάδες καπνεργατῶν νὰ βελτιώσουν τὸ εἰσόδημά των, διότι ἀπὸ μακροῦ κύπτουν ὑπὸ τὰ βάρη φορολογικῶν δυσχερειῶν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω. (Χειροκροτήματα).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§125Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ μία παράτασις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας, ὑπάρχει εὐθύνη κυρίως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι ἐνῷ τὸ θέμα εἶχεν ἤδη ἐξαντληθῆ καὶ ὑπάρχει σύμπτωσις ἐπ’ αὐτῆς ὅλων τῶν πλευρῶν, ὅτι εἶναι δικαία ἡ τροπολογία, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανορθώσωμεν μίαν πρωτοφανῆ ἀδικίαν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος ἐργαζομένων, δὲν ὑπῆρξε μία ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὥστε ἀπὸ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς συζητήσεως νὰ ὑπάρξῃ μία ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος καὶ νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου ὡρισμένοι συνάδελφοι. Περὶ τοῦ ὅτι δὲ ὑπάρχει σύμπτωσις διὰ τὸ δίκαιον τῆς τροπολογίας, νομίζω, ὅτι ἐπείσθητε καὶ ὑμεῖς, κύριε Πρόεδρε, διότι, ὅταν ἠρωτήσατε, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀντιλέγων, διὰ νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, δὲν ὑπῆρξε κανείς, ἢ τοὐλάχιστον καὶ ἐὰν ὑπῆρχε δι’ εὐνοήτους λόγους, δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ τὸ εἴπῃ.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ὅλα αὐτὰ ποὺ λέγετε εἶναι ἄσχετα μὲ τὸ ἄρθρον, ἐνῷ ταυτοχρόνως ἐδηλώσατε, ὅτι ἐπείγεσθε νὰ τὸ ψηφίσητε.

§127Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶμαι ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, διότι θέλω νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι ὅλαι αἱ πλευραὶ δέχονται, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαία. Καὶ διὰ νὰ τὸ ἀποδείξω, κατέφυγον εἰς αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τῆς συζητήσεως. Κανεὶς δὲν εἶπεν, ὅτι εἶναι ἀντιλέγων καὶ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ἦτο σχετικὴ ἡ παρέκβασις, τὴν ὁποίαν ἔκαμον. Περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ πρόβλημα ἔχει πλέον ἁπλουστευθῆ, διότι ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει ὁμολογία καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς παρεδέχθη, ὅτι ὑπάρχει ἀδικία καὶ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανορθωθῇ, περαιτέρω δὲ ὑπάρχει καὶ δήλωσις τοῦ σημερινοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀναγεγραμμένη εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ 1951, τὰ ὁποῖα εἶδον, ὅτι «τὰ κέρδη τοῦ καπνεμπορίου ἐγγίζουν τὰ ὅρια σκανδάλου». Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι ὑπέδειξαν, ὅτι ὑπάρχει τρόπος νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ ἐπιβαρυνθοῦν αὐτά, τὰ κατὰ τὸν σημερινὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, «σκανδαλώδη ὅρια κερδῶν τοῦ καπνεμπορίου». Ἀλλὰ ὑπάρχουν ἐπίσης ὅρια καὶ περιθώρια, νὰ διατεθοῦν ποσὰ καὶ ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμόν. Ὑπάρχουν ἐπίσης περιπτώσεις, ὅπου ἠμποροῦν νὰ μειωθοῦν αἱ ἀντιπαραγωγικαὶ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι βαρύνουν σήμερον τὸν καπνόν, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ πλήρης ἱκανοποίησις τῶν καπνοπαραγωγῶν, χωρίς, ὅμως, νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ παραγωγή, ἢ αὐτὸ τοῦτο τὸ προϊόν. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, πάντα ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπόψε ἦσαν ἄλλωστε γνωστὰ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁλόκληρον, διότι ἡ τροπολογία εἶχεν ὑποβληθῆ ἐγκαίρως καὶ παρὰ ταῦτα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξακολουθεῖ μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ μὴ λαμβάνῃ θέσιν, νομίζω, ὅτι τὸ πρόβλημα πλέον μετατοπίζεται καὶ καθίσταται πλέον πρόβλημα κυρίως πολιτικὸν καὶ κυρίως πρόβλημα, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ θέλῃ νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν λύσιν δικαίων αἰτημάτων, ἢ θέλῃ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν διατήρησιν τῆς ἀδικίας, διότι εἶναι συνδεδεμένη μὲ συμφέροντα ποὺ δὲν συμβιβάζονται μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ. Ἐκεῖ λοιπόν, ἐντοπίζεται τὸ ζήτημα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς ὅσα ἀνεπτύχθησαν, διότι τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι βεβαίως ὑπάρχει ἀδικία, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα καὶ οἱ πόροι διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν της, ὄχι μόνον δὲν δικαιολογεῖ, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ χειρότερον ἐπιχείρημα ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθησαν τὸ 1953 ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξαπέλυσαν τὸν διωγμὸν εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν τοῦ καπνοῦ, διότι τότε τοὐλάχιστον ὑπῆρχε τὸ θάρρος καὶ ἐλέγετο, ὅτι οἱ καπνεργάται, ἐπειδὴ ὑπῆρξαν οἱ πρωτοπόροι τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος, εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ κτυπηθοῦν. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ ἐπιχειρηματολογία τῆς τότε Κυβερνήσεως. Ἡ σημερινή, ὅμως, Κυβέρνησις, φαίνεται, ὅτι δὲν αἰσθάνεται τὸν ἑαυτόν της ἱκανὸν νὰ προκαλέσῃ ἀπροκαλύπτως τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ καταφεύγει εἰς τὰ σοφίσματα αὐτά, ὅτι δὲν ἔχει τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ κ.λ.π, ἐνῷ ἐκ τῆς συζητήσεως ἀπεδείχθη, ὅτι ὑπάρχουν ὑπὲρ τὸ δέον. Συνεπῶς ἐπ’ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας. Ἀπών. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§129Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρηκολούθησα τὴν συζήτησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεων τῶν ὁμιλησάντων κ. κ. συναδέλφων. Ἐκουράσθησαν ὅλοι, νὰ εὕρουν μίαν ἐπιχειρηματολογίαν διὰ νὰ ὑποστηρίξουν, ὅτι πρέπει ὁ ἀτυχὴς καπνοπαραγωγὸς νὰ φορολογηθῇ μὲ 3% διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἀποζημιωθοῦν περαιτέρω οἱ καπνεργάται. Ὁ πρῶτος ἐπεκαλέσθη, ὅτι τὰ ἐλλείμματα τοῦ Ι.Κ.Α. εἶναι 123.000.000 καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ αἰτιολογίαν διὰ νὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοὶ μὲ τὰ ἀπαιτούμενα ποσά. Ἄλλος ἐπεκαλέσθη, ὅτι ἀποτελεῖ ἀσήμαντον ἐπίπτωσιν τὸ ἐπὶ πλέον ποσοστὸν 2% δηλαδὴ ἀντὶ 1%, τὸ προτεινόμενον 3%. Ἀλλὰ ποία εἶναι αὐτὴ ἡ ἀσήμαντος ἐπίπτωσις; Ἀπὸ στοιχεῖα ἐπίσημα προκύπτει, ὅτι ἡ ἀξία τῶν ἐξαχθέντων καπνῶν, κατὰ τὸ ἡμερολογιακὸν ἔτος 1957, ἀνῆλθεν εἰς 91.516.072 δολλάρια, ἀντιστοιχοῦντα εἰς 2.745.482.160 δραχ. Καὶ τὸ 2% ἐπ’ αὐτῶν εἶναι 54.909.643 δραχ. Κύριοι, πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε ὅτι ἢ ὑπάρχει Κράτος ὠργανωμένον καὶ λειτουργεῖ καλῶς, ἢ εἶναι τελείως ἀνοργάνωτον καὶ δὲν ἠξεύρει τί κάμνει. Δὲν δυνάμεθα σοβαρῶς νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ δημιουργήσωμεν εἰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις μίαν ἐπιβάρυνσιν 55.000.000 δραχ. ἐτησίως καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι αὗται δὲν θὰ ρίψουν τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτὴν εἰς τὸ κόστος τῶν ἀγορῶν των. Ἐπεκαλέσθησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὸ τὶ ἔγινε τὸ 1951. Ἀλλὰ τὸ 1951 οἱ καπνέμποροι ἐφορολογοῦντο μὲ τόσας δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου παρ’ αὐτῶν καπνοῦ. Ὁ νόμος ἐκεῖνος ἐτροποποιήθη καὶ σήμερον τὸ καπνεμπόριον φωνάζει καὶ διαμαρτύρεται, διότι φορολογεῖται μὲ βάσιν τὰ κέρδη του. Ὑποτίθεται συνεπῶς ὅτι ὑπάρχουν φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ κάμνουν καλὰ τὴν δουλειά των ἐκτὸς ἂν σεῖς νομίζετε ὅτι δὲν ἐκπληροῦν ἐπαρκῶς τὸ φοροτεχνικὸν ἔργον των, ὁπότε πρέπει νὰ ἐλεγχθοῦν αὐστηρῶς. Ἐπεκαλέσθη ὁ ἀγαπητὸς κ. Νικολαΐδης ὅτι τὸ Κράτος καταδολιεύεται τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀποδίδον μέρος μόνον εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας.

§130Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἶπον τίποτε διὰ τὸ «καταδολιεύεται». Εἶναι λέξις ἰδική σας.

§131Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν εἴπατε αὐτὴν τὴν λέξιν ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἔννοια ἀποδίδεται ἀπὸ τὴν πρᾶξιν, ἀφοῦ ὑποστηρίζετε ὅτι τὸ Δημόσιον εἰσπράττει διὰ λογαριασμὸν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων 1½ δισεκατ. καὶ ἀποδίδει μόνον 240.000.000 καὶ αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁ προσήκων χαρακτηρισμὸς τῆς ἐνεργείας αὐτῆς.

§132Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἶπον ἐγὼ ὅτι καταδολιεύεται.

§133Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὡς ἐνεφανίσατε τὸ θέμα, αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμὸς προσήκει. Κύριε συνάδελφε, μὴ σᾶς ταράσσουν οἱ χαρακτηρισμοὶ καὶ αἱ λέξεις, αἱ πράξεις ἀποτελοῦν τὴν οὐσίαν καὶ συνεπῶς δὲν πειράζει ἂν δίδεται αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς πράξεως τὴν ὁποίαν περιεγράψατε ὡς βαρύνουσαν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἡ Ἱστορία αὐτὴ ἀνάγεται εἰς πολὺ παλαιοτέραν ἐποχήν. Ὅταν τὸ 1951–52 ἤμην βουλευτὴς τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπανειλημμένως εἶχα κάμει διαβήματα μετ’ ἄλλων συναδέλφων εἰς τὴν Κυβέρνησίν σας καὶ ἐζητήσαμε νὰ αὐξηθῇ τὸ ἀποδιδόμενον εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας ποσὸν τῶν 240.000.000 δραχ. Μᾶς εἶχε δοθῆ, τότε, ὅμως, ἡ ἐξήγησις, ὅτι ἡ φορολογία αὐτή, ἡ ὁποία φέρει τὸν τίτλον, ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, δὲν εἶναι φορολογία ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἀλλὰ φορολογία ὑπὲρ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς ἀναλόγως τῶν δυνατοτήτων του, ἀποδίδει αʹ ἢ βʹ κονδύλιον εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας. Συνεπῶς ἀντὶ νὰ κάμνωμεν χρῆσιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἑλιγμῶν διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συγκεκριμένον συμπέρασμα, ὅτι πρέπει τὸ Κράτος, ὡς ἀσκοῦν τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξεύρῃ τὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἠθικὴν αὐτὴν ὑποχρέωσίν του, δυνάμεθα εὐθέως νὰ τὸ εἴπωμεν, χωρὶς ἄλλας δικαιολογίας, ὡς πράττω. Ἐπίσης, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, ὅτι δὲν λειτουργεῖ ὁ νόμος τοῦ συναγωνισμοῦ. Τοῦτο εἶναι θέμα σοβαρὸν διότι ἐφ’ ὅσον δὲν λειτουργεῖ ὁ νόμος τοῦ συναγωνισμοῦ, τοῦτο σημαίνει ὅτι τὸ καπνεμπόριον πραγματοποιεῖ πολὺ μεγάλα κέρδη καὶ συνεπῶς ἡ φορολογία τῶν καπνεμπορικῶν ἐπιχειρήσεων ἀποδίδει μεγάλα ποσὰ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ ἔχει συνεπῶς ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς καὶ αὐτὸ τὸ ἀντιστάθμισμα διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς κοινωνικῆς ὑποχρεώσεώς του ἔναντι τῶν καπνεργατῶν. Ἐὰν ὑποστηρίζετε ὅτι δὲν λειτουργοῦν καλῶς αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι, τότε ἀνακύπτει θέμα ἐλέγχου αὐτῶν καὶ τοῦ προϊσταμένου των Ὑπουργοῦ οὐχὶ ὅμως, δικαιολογίαν ἐπιπτώσεως μιᾶς τόσον μεγάλης ἐπιβαρύνσεως ἐπὶ τῶν ἀσθενῶν ὤμων τῶν καπνοπαραγωγῶν. Δὲν θέλω νὰ μονοπωλήσω ἐνδιαφέρον ὑπὲρ ὡρισμένων τάξεων. Πιστεύω ἁπλῶς ὅτι ὡς βουλευτὴς ἀντιπροσωπεύω ἐν τῷ συνόλῳ ὅλον τὸν λαὸν ὅλης τῆς περιφερείας μου καὶ εἰδικώτερον τὸν καθ’ ἕνα, τὴν κάθε μίαν τάξιν, καὶ τὰ ἰδικά της συμφέροντα. Θέλω ὅμως, νὰ τονίσω, ὅτι ἐπιθυμῶ ὡς Ἡσαῦ νὰ ἔχω καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν φωνὴν Ἡσαῦ καὶ ὡς Ἰακὼβ ἐπίσης καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν φωνὴν Ἰακὼβ καὶ πιστεύω ὅτι καὶ ἡ ὀρθοτέρα τοποθέτησις εἶναι αὐτή. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητεῖται δὲν εἶναι νομοσχέδιον δημοκοπίας. Δὲν εἶναι νομοσχέδιον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν συζητήσεων τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ δοθῇ μόνον εὐρεῖα κυκλοφορία εἰς τὰ ὅσα εὐχάριστα θὰ εἴπωμεν ὑπὲρ τῆς ἄλφα ἢ βῆτα τάξεως ἐδῶ μέσα. Εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ζωήν, τὸ αἷμα, τὸν ἱδρῶτα πτωχοῦ κόσμου, καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος εὐθέως νὰ κάμωμεν προτάσεις καὶ νὰ προχωρήσωμεν πρὸς λύσεις αἱ ὁποῖαι χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς δυστυχεῖς καπνοπαραγωγούς, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἐπιλύσουν τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν καπνεργατικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος τόσον ἐμόχθησεν ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ βρῆτε λύσεις. Εἶναι ὑποχρεωμένο τὸ Κράτος καὶ ἀξίωσις δικαία τῆς τάξεως τῶν καπνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀθελήτως ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμά των νὰ εὑρεθῇ τρόπος καὶ νὰ τοὺς παρασχεθοῦν τὰ μέσα ζωῆς. Εἶπεν ὁ κύριος Ἐφραιμίδης ὅτι τὸ Κράτος ἀπέβλεψεν εἰς τὸ νὰ ἐξαλείψῃ τὴν ἑστίαν τοῦ συνδικαλισμοῦ τὴν ὁποίαν ἀποτελεῖ ἡ καπναποθήκη. Ὄχι, κύριε Ἐφραιμίδη. Δὲν εἶχε τοιαύτην διάθεσιν τὸ Κράτος. Τὸ Κράτος ἠθέλησε κἄτι νὰ ἐξαλείψῃ καὶ τὸ κἄτι αὐτὸ εἶναι τὸ Πανεπιστήμιον τὸ ὁποῖον ἐλειτούργει εἰς τὰς καπναποθήκας διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἕνα Ζαχαριάδην, ὅπως εἶπον ἄλλοι συνάδελφοι, ἕνα Πασσαλίδην, ἕνα Βαφειάδην κ. λ.π. Τὸ Κράτος ἐὰν εἶχε διάθεσιν νὰ διαλύσῃ τὸν συνδικαλισμόν, εὐθέως θὰ τὸν εἶχε διαλύσει. Ἀλλὰ ὁ συνδικαλισμὸς σήμερον εἶναι ὠργανωμένος πολὺ καλύτερα ἀπὸ οἱαδήποτε ἄλλην ἐποχὴν καὶ ὁ ἐργατικὸς κόσμος εὑρίσκει ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων του καλυτέραν ἀπὸ κάθε ἄλλην περίοδον. (Χειροκροτήματα).

§134Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις....

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τίνος;

§136Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἀνεφέρθη καὶ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, δημιουργεῖ θέμα δι’ ἐμέ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ γνωρίζω κατὰ τίνα τρόπον συνηθίζει ὁ κ. συνάδελφος νὰ συζητῇ τὰ θέματα, δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶ. Καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶ καὶ διὰ δεύτερον λόγον. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἐνδεχομένως καὶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ ὡρισμένας τροπολογίας. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους δὲν ἐπεκτείνομαι, ἀλλὰ κυρίως διότι ὁ κύριος συνάδελφος συνηθίζει ἐλλείψει ἐπιχειρημάτων ἢ ἐλλείψει γνώσεως τῶν θεμάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων συζητεῖ, νὰ ἀναφέρεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω τὸν τρόπον.

§137Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σημειώσω ὅτι δὲν ἐπεκαλέσθην θεωρίας οὔτε κανένα ἐπιχείρημα ἰδικόν μου, παρὰ μόνον τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ ρήτορας ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μπάρμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§139Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς συνταξιούχων, τοῦ Ι.Κ.Α. οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον τὴν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἄλλοι συνάδελφοί των. Δὲν ἔλαβον δὲ τὴν ἀποζημίωσιν ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι ὑπηρετοῦντες κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς ὑπηρεσίας ξένας πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τὸ Τ.Α.Κ. δὲν ἔλαβον γνῶσιν τῆς τελευταίας σχετικῆς ἐγκυκλίου. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἐν ὅλῳ 5, ὡς διεπίστωσεν ἡ ὑπηρεσία κατὰ τὸν γενόμενον ἔλεγχον. Εἶναι δίκαιον νομίζω καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, ὅπως καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοί των. Κύριε Ὑπουργέ, μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν ὑπαλλήλων τούτων συνέβη καὶ κἄτι ἄλλο. Ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ ἄνω, ἐφ’ ὅσον εἶχον συμπληρώσει τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας ἔλαβον ἀποζημίωσιν ἀνεξαρτήτως ἐτῶν ὑπηρεσίας, ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ κάτω, ἔπρεπε νὰ ἔχουν ὑπηρεσίαν 20 ἐτῶν. Ἀλλὰ διὰ νεωτέρας διατάξεως καὶ οἱ τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ ἔλαβον ἀποζημίωσιν καὶ μένουν μόνον δύο δυστυχεῖς γραμματεῖς τότε, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον τὸ ἐπίδομα αὐτό. Εἶναι νομίζω, δίκαιον, νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς ὥστε νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῆς ἀποζημιώσεως αὐτῆς. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ὑπαιτιότητι τῆς ὑπηρεσίας, νὰ μὴ λάβουν καὶ αὐτοὶ τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ὅλοι οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§141Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου τὰς ἀπόψεις τῆς κοινοβουλευτικῆς μας ὁμάδος ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ γενικώτερον ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ προβλήματος, τὰς ἐξέθεσεν ὁ ἡγέτης μας κ. Μπαλτατζῆς. Συνεπῶς, δι’ ὀλίγων μόνον θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἄρθρον 1. Βεβαίως τὸ ὀρθότερον καὶ τὸ σκοπιμώτερον θὰ ἦτο τὴν δαπάνην τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν δικαίων αἰτημάτων τῆς καπνεργατικῆς τάξεως νὰ τὴν ἀναλάβῃ τὸ Κράτος. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποδέχεται τοῦτο καὶ μετατοπίζει τὸ βάρος εἰς ἄλλους ὤμους, πρέπει νὰ θεωρήσωμεν ὡς ἀναγκαῖον κακὸν τὴν διατήρησιν τῆς εἰδικῆς αὐτῆς εἰσφορᾶς. Ἡ Καπνεμπορικὴ Ὁμοσπονδία, ἐξαπέλυσε, μίαν ἐπίθεσιν μὲ ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἐναντίον ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν εἰς τὴν διατήρησιν τῆς εἰδικῆς εἰσφορᾶς μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ συμφέροντα τῶν δυστυχῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἡ Καπνεμπορικὴ Ὁμοσπονδία ἐθεώρησεν ὡς ἀντικειμενικόν της σκοπόν, ἀκολουθοῦσα προσφιλῆ της μέθοδον, νὰ στρέψῃ τὴν τάξιν τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐναντίον τῶν καπνεργατῶν. Αὐτὸ οὐχὶ σπανίως τὸ ἔκαμεν ἡ Καπνεμπορικὴ Ὁμοσπονδία, ἀλλὰ λησμονεῖ ὅτι πέρασαν πλέον ἐκεῖνα τὰ χρόνια καὶ ὅτι ἡ ἀλληλεγγύη μεταξὺ τῶν δύο τάξεων καὶ σφυρηλατεῖται.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, κύριε Λυμπερίδη.

§143Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος ὁμιλῶ, κύριε Πρόεδρε. Ἐὰν ὑπάρξῃ τις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων, ὁ ὁποῖος νὰ μᾶς διαβεβαιώσῃ ὅτι αὐτὴν τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3% θὰ τὴν δώσουν, ἂν δὲν ὑποχρεώσωμεν τοὺς καπνεμπόρους, θὰ τὴν δώσουν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὴν θέσιν μας ἐπὶ τῆς εἰδικῆς αὐτῆς εἰσφορᾶς. Ὑπάρχει τὶς νὰ τὸ διαβεβαιώσῃ; Πέρυσι καὶ προπέρυσι ποὺ δὲν ἴσχυσεν ἡ εἰσφορά, εἴδομεν ποίαν μέθοδον ἠκολούθησε τὸ καπνεμπόριον καὶ εἰς ποίας ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἠγόρασε τὸν καπνόν. Ἂς μᾶς διαβεβαιώσουν ὅτι αὐτὸ τὸ 3%, θὰ τὸ καρπωθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ τότε εἴμεθα ἕτοιμοι, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§145Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ δύο λόγια ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ἐπειδὴ ὑπεστηρίχθησαν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἴσως δίδουν τὴν ἐντύπωσιν...

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν θέμα;

§147Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ προσωπικὸν θέμα εἶναι ὅτι ἔγινεν ἐπίκλησις ἐνεργειῶν τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας καὶ ὅτι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴμεθα καπνοπαραγωγοὶ τασσόμεθα κ.λ.π., κ.λ.π. Δίδεται ἐξ αὐτῶν ἡ ἐντύπωσις ὅτι οἱ τὰ ἀντίθετα πρὸς τὸ Ἀγροτικὸν Κόμμα ὑποστηρίζοντες, εἶναι ὄργανα τοῦ καπνεμπορίου.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμίλησε διὰ τὴν Καπνεμπορικὴν Ὁμοσπονδίαν.

§149Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ σημειωθῇ ἡ ἑξῆς διευκρίνισις, ὅτι ὄχι μόνον οὐδεμίαν σχέσιν ἔχω μὲ τὸ καπνεμπόριον, ἀλλὰ οὔτε οἱονδήποτε σύνδεσμον μὲ τοὺς καπνεμπόρους καὶ τὰ συμφέροντά των. Συνεπῶς, ὅσα ἐλέχθησαν ἐπιστρέφονται ἐκεῖ ἀπ’ ὅπου ἐλέχθησαν. Ἐὰν ἔχουν τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ὑποπτεύομαι.

§150Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς δηλώσεις αὐτὰς ὁ κύριος... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§151Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται «αὐτὸς ὁ κύριος». (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§152Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει κατάπληξιν ἡ εἴδησις, τὴν ὁποίαν τώρα μοῦ μετέδωσαν, τῆς βαρείας ὕβρεως ἡ ὁποία προσήκει πρὸς τὸν ἐκστομήσαντα. Τοῦ τὴν ἐπιστρέφω, διότι τοῦ ἀνήκει. Εἶναι πολὺ μικρὸς νὰ ἀτενίζῃ πρὸς ἐμέ.

§153Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πρέπει νὰ σταματήσῃ... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§154Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ διεχειριζόμην πάντοτε περιουσίαν ἢ ἐργασίαν ἰδικήν μου μόνον καὶ ποτὲ δὲν κατεῖχον ἐμμίσθους θέσεις καὶ ἀξιώματα, οὔτε διαχείρισιν περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἢ κοινωνικῶν τάξεων. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§155Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Προστατεύεσαι ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν.

§156Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὅσοι διαχειρίζονται τὰ κοινὰ αὐτοὶ πρέπει νὰ δίδουν λόγον τοῦ «πόθεν ἔσχες».

§157Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἦτο φυσικὸν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1...

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, τὰ μετὰ τὸν κ. Λυμπερίδην, νὰ μὴ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

§159Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Νὰ γραφοῦν, κύριε Πρόεδρε. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τὸ κάμητε. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, δὲν σᾶς ἀναγνωρίζω τὸ δικαίωμα τῆς κηδεμονίας.

§160Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§162Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος νὰ γραφοῦν, ἀλλὰ νὰ μὴ πλαστογραφηθοῦν τὰ πρακτικὰ ὅπως γίνεται. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 5′ λεπτά.

(Ὥρα 1.20′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 1.30′ μ. μ.)

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§165Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι ἦτο φυσικὸν τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ προκαλέσῃ τόσον μεγάλην συζήτησιν, διότι εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου καὶ ρυθμίζει ἕνα βασικὸν θέμα, τοῦ ὁποίου ἡ ρύθμισις εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν εὐνοϊκὴν λύσιν τῶν αἰτημάτων τῶν καπνοπαραγωγῶν, τὴν ὁποίαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὅλαι αἱ πτέρυγες ἐπιδιώκουν. Εἶναι γεγονός, κύριε Πρόεδρε, ὅτι κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, διεπιστώσαμεν καλὴν θέλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὅλων τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀρχικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον σήμερον τροποποιεῖ. Τότε ἐτονίσαμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ τὴν θέλησιν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὸ θάρρος νὰ ἐπιβάλῃ λύσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ θίξουν ὠργανωμένα συμφέροντα, ἀσκοῦντα μεγάλην πίεσιν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ μὴ λυθοῦν τὰ θέματα ταῦτα, κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα μεγάλα λαϊκὰ στρώματα. Παρετηρήσαμεν εὐχαρίστως, ὅτι ὑπέστη κἄποιαν κάμψιν ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν σήμερον προσεκόμισε, ἐν μέρει υἱοθετεῖ ὅσα ὑπεστηρίξαμε τότε ὁμοφώνως σχεδὸν τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ πλεῖστοι τῶν κ. κ. συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Δυστυχῶς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι καὶ ἡ τροπολογία αὐτή, καίτοι εὐνοϊκωτέρα τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, δὲν λύει τὸ βασικὸν θέμα, τὴν οἰκονομικὴν δηλαδὴ πλευράν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἀντιμετωπισθῇ θαρραλέως καὶ ὁλοκληρωτικῶς, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐδόθη ἡ ὀρθὴ καὶ ἐνδεδειγμένη λύσις. Ἐζητήσαμεν τότε τὸ ποσοστὸν νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ 3%, ἐπ’ ἀόριστον, διότι μόνον οὕτω εἶναι δυνατὸν ὁ Ἀσφαλιστικὸς Ὀργανισμὸς τοῦ Ι.Κ.Α., νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν οἰκονομικὴν πλευρὰν τοῦ θέματος. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέμεινε εἰς τὴν διάταξιν περὶ μειωμένου ποσοστοῦ, διότι ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸ κόστος τῆς καπνοπαραγωγῆς, διότι θὰ δυσχερανθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος. Ἀπὸ ὅσα, ὅμως, ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ. κ. συναδέλφους καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν κ. Νικολαΐδην, ὁ ὁποῖος ἀνέφερε λεπτομερῆ στοιχεῖα, ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ καλυφθῇ τὸ 3%.

§166Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ 3% μηδενίζεται.

§167Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐάν, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις εἰλικρινῶς ἐνδιαφέρεται νὰ λύσῃ τὸ θέμα, ἠμπορεῖ νὰ υἱοθετήσῃ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν κάμνομεν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον μὲ φοβίζει, κύριε Πρόεδρε, εἶναι, ὅτι διὰ νὰ ἐπιμένῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς παρὰ τὴν θέλησίν του τὴν προσωπικήν, σημαίνει, ὅτι δὲν ἔχει τὴν δύναμιν ὡς Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ὠργανωμένην πίεσιν τοῦ καπνεμπορίου, τὸ ὁποῖον καὶ μόνον ἐπωφελεῖται ἀπὸ τὴν ἀπόρριψιν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προτείνομεν. Δι’ αὐτὸ κάμνω μίαν ὑστάτην ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, νὰ υἱοθετήσῃ τὸ αἴτημα τοῦτο καὶ νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ καπνεργατικὴ τάξις, ἡ ὁποία ἠδικήθη μέχρι σήμερον. (Χειροκροτήματα).

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§169Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὑπάρχει μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν οἱ κ. κ. Γιαννόπουλος καὶ Τσιαπάρας, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὅπως ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ν. 2519 ἱκανοποίησις τῶν ὀφειλῶν πρὸς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων ἢ περιοδικῶν, ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν ἐφημερίδων τῶν ἐπαρχιῶν, τῶν περιοδικῶν, τῶν ἐκδιδομένων, δηλαδή, ἀνὰ 15θήμερον καὶ μηνιαίως. Κατ’ ἀρχὴν δὲν θὰ ἤθελον νὰ γίνῃ ἡ ἑνοποίησις αὐτή, ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἔχει ἀποφασισθῆ διὰ τὰς μεγάλας ἡμερησίας ἐφημερίδας καὶ ὁ ἀρχικὸς νόμος ἠθέλησε νὰ περιλάβῃ καὶ αὐτάς, διότι ὅταν ὁμιλῇ περὶ ἡμερησίων ἐφημερίδων ἢ περιοδικῶν, ἀναμφισβητήτως, ἤθελε νὰ περιλάβῃ καὶ τὰς 15θημέρους καὶ μηνιαίας ἐκδόσεις, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ δυσχέρεια νὰ ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§171Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τροπολογία ὑπογραφομένη ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους. Εἶχον εἴπει εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, οὔτε ἠσφαλισμένες εἶναι, οὔτε ἔχουν κανένα ἀντάλλαγμα. Δυστυχῶς, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου εἶπεν ὅτι ζητοῦμεν καὶ τὴν μείωσιν τῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του, τόσον τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πετροπουλάκου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ ὄχι τὰς ἀγωνιζομένας ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας, 160 τὸν ἀριθμόν, καὶ ἰδιὰ τὰς ὁποίας δὲν λαμβάνεται μέριμνα, ὅσον καὶ τὴν ἰδικήν μας τροπολογίαν, ὥστε συζητοῦμεν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τῶν ἄρθρων, νὰ φέρῃ μίαν ἑνιαίαν τροπολογίαν, ὥστε νὰ κάμῃ κἄτι καλὸν καὶ δι’ αὐτὰς τὰς ἐφημερίδας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα αὐτό, διότι ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζουν, ὅτι αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι διεξάγουν τὸν ἀγῶνα εἰς τὴν ἐπαρχίαν καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν διαφώτισιν τῶν ἀγροτῶν. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν ἄποψίν μας.

§172Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ τὰς ἐξετάσωμεν, κύριε συνάδελφε, καὶ εἰς προσεχὲς νομοθέτημα θὰ τὰς περιλάβωμεν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀνωγειανάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§174Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἀνέφερον ἀπὸ στατιστικὰ στοιχεῖα ὅτι τὸ κόστος τὸ καπνεργατικόν, δηλαδὴ τὸ κόστος τῆς καπνοπαραγωγῆς καὶ τῆς καπνεργασίας, ἀνέρχεται εἰς τὸν τόπον μας, ἀπὸ στοιχεῖα ἀπολύτως ἀκριβῆ εἰς 66%. Παραμένει μία διαφορὰ 34%, ἡ ὁποία διαφορά, ἀποτελεῖ τὸ κέρδος τὸ ἐμπορικὸν τῆς τιμῆς ἐξαγωγίμου καπνοῦ. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, κανείς, μὲ τὰ ἰδεδομένα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτου ἀκριβείας, πῶς κατέστη δυνατὸν νὰ θεμελιωθῇ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἰς τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας ἔχομεν ὑπὸ συζήτησιν. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτον διὰ τὴν σημερινὴν ἐποχὴν καὶ διὰ τὸ Κράτος τὸ ἰδικόν μας, εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν παρουσιάζονται δικαιώματα θεμελιωμένα ἐπὶ τῆς ἐργασίας, ὡς οἱ νόμοι 2348 καὶ 2519 τοῦ 1953, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μὴ καταλαμβάνῃ ἡ Πολιτεία εὐθέως τὰ δικαιώματα αὐτά, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δικαίου καὶ τῆς λογικῆς, ἀλλὰ νὰ ἔρχεται καὶ νὰ ζητῇ προσθέτους φόρους, οἱ ὁποῖοι πίπτουν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην εἰς βάρος τῆς ἐξαγωγικῆς ἱκανότητος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ προωθήσωμεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὰ δικαιώματα αὐτά, κατὰ κάποιον τρόπον, ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ τὰ ἱκανοποιήσῃ, διότι λέγει ὅτι οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ εὑρίσκονται πρὸ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας καὶ ὑπάρχει φόβος καταρρεύσεως αὐτῶν. Πολὺ ἀργά, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κατενόησεν τὰ πράγματα αὐτά, διότι καὶ τὸ Ι.Κ.Α. ἀναμφισβητήτως εἶναι ἑτοιμόρροπον καὶ ἢ θὰ περικόψωμεν κἄτι τι ἀπὸ τοὺς πόρους τοῦ Κ.Ε.Α.Π., ἢ θὰ προσθέσωμεν κἄτι τι διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰ δικαιώματα τῆς συμπαθεστάτης τάξεως τῶν καπνεργατῶν. Τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ νὰ στηρίξῃ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, καὶ δὲν δύναται, κύριοι, νὰ τοὺς στηρίξῃ, παρὰ μόνον βασιζόμενον ἐπὶ φορολογιῶν γενικῆς φύσεως καὶ μόνον διὰ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι εἶναι λάθος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἠθέλησεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, διότι ὁτιδήποτε καὶ ἐὰν κρίνῃ δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε τὸ θέμα τῆς καπνεργασίας νὰ λύσῃ, οὔτε τὸ θέμα τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν νὰ ἐξασφαλίσῃ, πολὺ δὲ περισσότερον νὰ διασφαλίσῃ διὰ τὸ μέλλον ηὐξημένην ἐξαγωγὴν καπνοῦ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ θεμελιωθοῦν πράγματι οἱ πόροι ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηρίξωμεν καὶ τὴν διαβίωσιν τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§176Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. 3864)56 ἐγένετο ἀδικία εἰς βάρος τοῦ Ταμείου Λιμενεργατῶν Πειραιῶς, τὸ ὁποῖον συνεχωνεύθη εἰς τὸ Ι.Κ.Α...

§177Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πρόκειται περὶ παρατάσεως προθεσμίας;

§178Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. .. παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε μίαν παράτασιν προθεσμίας ἀπὸ 30 Μαρτίου μέχρι 30 Ἰουνίου.

§179Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δεκτόν.

§180Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παράτασιν προθεσμίας ζητοῦμεν καὶ διὰ παρομοίαν περίπτωσιν, διὰ τὴν ὁποίαν μὲ παρεκάλεσεν ὁ κ. Χλουβεράκης. «.... (ἀναγινώσκει)....».

§181Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δεκτή.

§182Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἐπίσης μία περίπτωσις παρατάσεως προθεσμίας εἶναι καὶ ἡ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)...».

§183Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ κ. Μίχας καὶ ὁ κ. Ξενοδοχειάρης ἀνέπτυξαν τροπολογίαν σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὰς ἑβδομαδιαίας, δισεβδομαδιαίας καὶ μηνιαίας πολιτικὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται ἀπὸ διετίας. Καὶ ἐγὼ ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ τοῦτο: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγράφου 1, ἐδάφ. αʹ ἄρθρου 4 Ν. Δ. 3762)57 «περὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» εἶναι ὅτι ἐν τῷ ὅρῳ «....ἡμερησίων ἐφημερίδων ἢ περιοδικῶν....» περιλαμβάνονται καὶ αἱ περιοδικῶς ἐκδιδόμεναι ἐφημερίδες (ἑβδομαδιαῖαι, 15θήμεροι, μηνιαῖαι».

§184Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὴν δέχομαι.

§185Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ξενοδοχειάρη εἶναι διαφορετική.

§186Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπειδὴ εἶναι διαφορετική, χρειάζεται ἡ γνώμη τοῦ κ. ἐπὶ τοῦ Τύπου Ὑπουργοῦ. Ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν ὁ Ὀργανισμός, τότε θὰ τὸ συζητήσωμεν.

§187Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ὀργανισμὸς νὰ εἶναι σύμφωνος διὰ τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας τὰς ἐπαρχιακὰς καὶ νὰ μὴ εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς ἑβδομαδιαίας. Ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες εἶναι ἑβδομαδιαῖαι καὶ σᾶς παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νὰ προσέξητε τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Ξενοδοχειάρη, μὲ τὴν ὁποίαν συντάσσομαι καὶ ἐγὼ καὶ ἡ ὁποία ἔχει μεγάλην σημασίαν διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον.

§188Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ τὴν ἐξετάσω μετὰ συμπαθείας.

§189Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, παραλλήλως μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς τυπογράφους ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, ἠσφαλισμένων τὸ 1952, ἐνῷ τὸ Ταμεῖον ἤρχισεν ἀπὸ τὸ 1932. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀρχίζουν νὰ ἀποχωροῦν λόγῳ ἡλικίας καὶ δὲν παίρνουν σύνταξιν. Ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀναγνωρίζεται ὡς προϋπηρεσία συντάξιμος τῶν τυπογράφων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, ὁ ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων καὶ Μισθωτῶν Γραφικῶν Τεχνῶν, χρόνος, τῶν προηγουμένων, τῆς ἀσφαλίσεώς των εἰσφορῶν καταβληθησομένων εἰς δόσεις καθορισθησομένας δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας».

§190Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ τὴν ἐξετάσω καὶ αὐτήν.

§191Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἡ διαδικασία ἡ σημερινὴ εἶναι πρωτοφανής. Συζητοῦμεν τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὑπάρχουν ἄπειραι τροπολογίαι ἐπὶ διαφόρων θεμάτων. Ἐὰν πρόκειται ὅλαι αἱ τροπολογίαι νὰ συζητηθοῦν εἰς τὸ ἄρθρον 1 δὲν πρόκειται νὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§192Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κάμνομεν κἄτι τι τὸ ἄτοπον.

§193Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Βεβαίως.

§194Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὥρα εἶναι 2 μ. μ., συζητοῦμεν ἐπὶ 3ωρον καὶ πλέον καὶ δὲν ἐπετύχομεν νὰ προωθήσωμεν τὸ πρῶτον ἄρθρον. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει πραγματικὴ ἀνησυχία διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, καὶ ἀνησυχεῖ καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ περιπέτεια, διότι ἤλθομεν κατ’ ἐπανάληψιν εἰς ἐπαφὴν καὶ μὲ τοὺς συνταξιούχους καὶ μὲ τοὺς καπνεργάτας καὶ γνωρίζομεν ἐκ πρώτης χειρὸς ὅτι ἐπιθυμοῦν πράγματι νὰ ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὅπως ἀνέπτυξα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν βελτιώνει σημαντικῶς τὴν θέσιν των. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὴν ἄκραν Ἀριστεράν, ὅτι εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν καθυστέρησιν ὅταν ἐμμένει εἰς τὴν γραμμήν της καὶ δὲν δέχεται τὸ 3% νὰ παραταθῇ ὡς ἔχει καὶ ἐπίσης νὰ περιλάβῃ καὶ ἄλλας κατηγορίας δικαιούχων. Ἀπαντῶ ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν ἄκραν Ἀριστεράν, διότι ὅταν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλα τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔκαμον πρότασιν εἰς τὴν ἄκραν Ἀριστερὰν νὰ δεχθοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, διότι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δὲν ὑπάρχει διαφωνία, καὶ εἰς τὰ ἄρθρα νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των, μόνον ἡ ἄκρα Ἀριστερὰ ἠρνήθη καὶ ἠρνήθη διότι εἶχε τὸν σκοπὸν καὶ ἤθελε θεαματικῶς νὰ ἐκδηλωθῇ ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν τοὺς ὁποίους νομίζει ἀθεραπεύτως ὡς ὑπηκόους της, ἐνῷ ἐγὼ πιστεύω ὅτι καὶ κατὰ τοῦτο πλανᾶται. Ἐπίσης, θὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὴν ἄκραν Ἀριστερὰν καὶ διὰ τοὺς ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Κόμματος οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν ἀπρόσκλητοι καὶ ἀντετάχθησαν εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν προώρως ὁ συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν κ. Βρανόπουλος ὑπεστήριξεν. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ὑποστηρίζετε, κύριοι, τὰ θέματα τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀγροτικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι τὰ παρακολουθῶ κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὸ ἐπίμαχον θέμα τῶν ὡρῶν ἀπασχολήσεως οὐδεμία παρέκκλισις. Τὸ νὰ ψηφίσωμεν διάταξιν καὶ τὸ πταῖσμα νὰ τὸ κάμωμεν πλημμέλημα, χειροτερεύομεν τὴν κατάστασιν. Διότι, ὅπως εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ, ὑπάρχει μία ἄποψις ὅτι ὅσον αὐστηροτέρα εἶναι ἡ κύρωσις τόσον ὀλιγώτερον ἐφαρμόζεται. Δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι θὰ πρέπει οἱ ἐργαζόμενοι νὰ ἀπασχολοῦνται τὰς κεκανονισμένας ὥρας. Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶμαι ἀνένδοτος καὶ δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ ἀναμιγνύεσθε. (Χειροκροτήματα). Ἔρχομαι τώρα, κύριοι, εἰς τὸ περίφημον 3%. Γνωρίζετε τὴν ἀρχικὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ γνωρίζετε σήμερον ὅτι μὲ τὰς προσθέτους ἐπιβαρύνσεις αἱ ὁποῖαι προῆλθον μὲ τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἀπεδέχθην εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις μὲ συνείδησιν εὐθύνης καὶ ἀφοῦ τὸ θέμα συνεζητήθη ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ μὲ τὴν παρουσίαν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Ἐμπορίου, Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας καὶ ἀφοῦ εἶπον ὅλοι τὰς γνώμας των ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἀνεμέτρησαν τὰς εὐθύνας καὶ ὡς πρὸς τὸ κατ’ ἐξοχὴν γεωργικὸν προϊόν, τὸν καπνόν, ἐδέχθημεν χάριν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν δικαιούχων ὑπὲρ τῶν ὁποίων σεῖς θέτετε τὸ θέμα νὰ παραταθῇ μέχρι τοῦ 1960 τὸ 1%. Συνεπῶς καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδέχετο τὸ 3%, τὸ ἔσοδον αὐτὸ θὰ περιήρχετο εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ περιήρχετο εἰς περίπτωσιν ποὺ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔκρινε ὅτι θὰ ἦτο δικαιολογημένον. Ἀπὸ ὅλην τὴν συζήτησιν ποὺ ἐγένετο ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι τὸ μέγα μέρος τῶν αἰτημάτων τῶν συνταξιούχων, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ἱκανοποιεῖται σύμφωνα μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν. Καὶ πέραν αὐτοῦ ἐπίσης ἱκανοποιοῦνται πλὴν τοῦ 6μέρου καὶ τὰ αἰτήματα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργατῶν. Ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ τὰ ἑξῆς θέματα. Ὡς πρὸς μὲν τοὺς συνταξιούχους νὰ ὑπολογίζωνται καὶ πέραν τῶν 2700 ἡμερομισθίων, ἡμερομίσθια ὄχι μόνον πρὸς ἐπαύξησιν, ἀλλὰ πρὸς θεμελίωσιν. Εἶναι ἓν αἴτημα τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἀναγνωρίζω ὡς εὔλογον καὶ σᾶς εἶπον ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸ βέβαιον διότι τὸ ὕψος τῆς ἐπιβαρύνσεως θὰ τακτοποιηθῇ ὅταν ἔλθῃ ὁ Κῶδιξ ὁ συνταξιοδοτικὸς πρὸς ψήφισιν.

§195Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Πότε θὰ ἔλθῃ ὁ Κῶδιξ ὁ συνταξιοδοτικὸς πρὸς συζήτησιν;

§196Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν ἐγνωρίζατε τὰς διαστάσεις τοῦ νομοσχεδίου, δὲν θὰ μοῦ ἐκάματε αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν. Ἐπίσης, λέγω, εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα ὡς πρὸς ἐκείνους τοὺς καπνεργάτας οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὰ 360 ἡμερομίσθια, διότι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ εἶναι στρατευμένοι. Καὶ ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ἡμερῶν διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐζήτησα στοιχεῖα καὶ δυστυχῶς τὰ στοιχεῖα ὑπῆρξαν ὄχι εὐνοϊκὰ διότι ὁ ἀριθμὸς εἶναι μέγας καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ἀποζημίωσις ἑκάστου ἐξ αὐτῶν εἶναι 17 μὲ 20.000, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια νὰ ἔλθουν οἱ ἐργαζόμενοι νὰ εἰσπράξουν ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., τοῦ ὁποίου τὴν κατάστασιν ὅλοι γνωρίζετε, 20.000 δραχμῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ αἴτημα θὰ ηὐχόμην νὰ ὑπάρξῃ μίαν ὥραν νὰ ἱκανοποιηθῇ, διότι δὲν βαρύνονται μὲ καμμίαν εὐθύνην ὅλοι αὐτοὶ περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε. Καὶ ἰδίᾳ τὸ αἴτημα τῆς κατὰ πλάσμα τοῦ νόμου ἀναγνωρίσεως προϋποθέσεων. Ἀπορῶ πῶς μοῦ τίθεται ἀπὸ ὁμιλητὰς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, μοῦ ζητεῖται δηλαδὴ νὰ καταστρέψω τὸν νόμον διὰ τὸν ὁποῖον καυχᾶται ὁ κ. Μπακατσέλος. Θέλουν νὰ εἴπουν ὅτι καίτοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου ἐν τούτοις κατὰ πλάσμα τοῦ νόμου νὰ τὰ δώσωμεν καὶ νὰ τὰ δώσωμεν μάλιστα ἀπὸ ἓν ἵδρυμα τοῦ ὁποίου τὴν κατάστασιν γνωρίζετε. Ἰδοὺ διατὶ σᾶς λέγω εὐσυνειδήτως ὅτι δὲν εἶναι ἡ ὥρα νὰ προχωρήσωμεν πέραν τῶν ὅσων δυνάμεθα σήμερον νὰ δώσωμεν καὶ νὰ ἱκανοποιήσωμεν πραγματικὰς ἀνάγκας τῶν ἐργαζομένων. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Νικολαΐδη εἶναι κἄτι τὸ νέον καὶ ἐπὶ τέλους δὲν μὲ ἐκπλήσσει ὅπως ἐξέπληξεν ἡ πρότασις τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν ὅτι στέργουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ εἰς θυσίας ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν. Καὶ εἰς τοῦτον ἀπήντησεν ὁ κ. Μιχαηλίδης, ὁ ὁποῖος ἐπαξίως ἐκπροσωπεῖ καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν. Ἐγὼ θὰ θελήσω νὰ κάμω μίαν ἔρευναν κατὰ πόσον οἱ καπνοπαραγωγοὶ στέργουν εἰς αὐτὰς τὰς θυσίας καὶ εἰς ποίαν ἔκτασιν θυσιῶν.

§197Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Νὰ σᾶς διευκρινίσω, κύριε Ὑπουργέ...

§198Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακινδυνεύσωμεν, δι’ οὐδένα λόγον τὴν συναγωνιστικὴν ἱκανότητα τοῦ ἐθνικοῦ μας προϊόντος. Οὐδεὶς λόγος εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς παρασύρῃ εἰς αὐτό. Ἐτονίσθη ἐκ μέρους ἑνὸς συναδέλφου ὅτι ὅπως ἐδόθη τὸ 5–3% τὴν ἐποχὴν τοῦ 1953 καὶ οὐδεὶς διεμαρτυρήθη, νὰ τὸ ἐξακολουθήσητε καὶ τώρα. Ἀλλὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅπως καλῶς γνωρίζετε, ἐδόθησαν μεγάλα ἀνταλλάγματα ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἦλθε ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ τοὺς ὠφέλησεν. Ἀπὸ τὴν ὠφέλειαν αὐτὴν ἐπῆρε ἕνα ποσοστὸν τὸ Κράτος διὰ νὰ τὸ δώσῃ εἰς τοὺς καπνεργάτας. Σήμερον δὲν εἶναι αἱ αὐταὶ συνθῆκαι καὶ σήμερον ποὺ συζητοῦμεν τὸ νομοσχέδιον αἱ συνθῆκαι διὰ τὸν καπνὸν εἶναι χειρότεραι, ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ὑφίσταντο ὅταν κατηρτίσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν τὰς προτάσεις. Δὲν προχειρολογεῖ ἡ Κυβέρνησις. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχουν ὅλοι ἐκφράσει τὰς γνώμας των καὶ τὸ νομοσχέδιον ἔχει πολλάκις συζητηθῆ μὲ ὅλους τοὺς παράγοντας τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν δυνάμεθα ἐξ ἀπίνης καὶ προχείρως νὰ μεταβάλωμεν τὰς ἀποφάσεις τὰς Κυβερνητικάς. Ἐξετάζονται μόνον αἱ προτάσεις τοῦ κ. Νικολαΐδη ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν, Γεωργίας καὶ Ἐσωτερικῶν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἀντελήφθησαν οἱ κύριοι βουλευταί, ὅπως ὁ κ. Κοθρῆς, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξεν τὴν πρότασιν αὐτὴν ὅτι θίγονται δικαιώματα τῶν περιφερειῶν των, ὑπὲρ τῶν περιφερειῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Στερεῖται ἓν ἔσοδον ἀπὸ ὅλους τοὺς Δήμους τῆς Χώρας, διὰ τοὺς Δήμους τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν.

§199Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Παραπονοῦμαι, διότι δὲν ἔχετε ἀναγνώσει τὴν τροπολογίαν. Ἡ πρότασις ἡ ἰδική μας εἶναι νὰ μειωθῇ τὸ 2,8 εἰς 1,30 ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἀναπληρωθῇ ἀπὸ τὴν φορολογίαν καταναλώσεως καπνοῦ.

§200Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). «Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος .... (ἀναγινώσκει) ....».

§201Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὴν ἔχομεν τροποποιήσει.

§202Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἑπομένως, καλῶς ἀναγινώσκω.

§203Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὅταν εἶδον ὅτι εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τὸ ἔσοδον αὐτὸ εἶναι 40 ἑκατομμύρια μόνον εἶπον ὅτι οἱ παραγωγοὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ στέρξουν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν φορολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν ἄλλων Κοινοτήτων, τῶν μὴ καπνοπαραγωγικῶν, ὅταν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ 1,30 νὰ ἀναπληρωθῇ ἀπὸ τὴν φορολογίαν καταναλώσεως καπνοῦ.

§204Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Συνοψίζον, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι διὰ τοὺς συνταξιούχους, ἰδίᾳ τοὺς καπνεργάτας ἡ προστασία εἶναι ὄχι μόνον ἱκανοποιητικὴ ἀλλὰ πλήρης.

§205Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Μὴ τὸ λέγετε αὐτό.

§206Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διότι καὶ σεῖς ἀντελήφθητε καὶ σᾶς ὑπενθυμίζω τὸ τυπογραφικὸν λάθος, καὶ σεῖς ἀντελήφθητε ὅτι ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν συνταξιούχων ποὺ ἔχουν τὰς προϋποθέσεις ἐξομοιοῦνται πλήρως πρὸς τοὺς λοιποὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τοῦ Ι.Κ.Α. ἀντὶ νὰ λαμβάνουν τὴν μικρὰν σύνταξιν τοῦ τέως Τ.Α.Κ. προάγονται καὶ λαμβάνουν τὴν σύνταξιν τὴν κατωτέρω τοῦ Ι.Κ.Α. Ἰδοὺ ἡ προστασία. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προχωρήσωμεν περισσότερον. Ἐὰν προχωρήσωμεν σᾶς λέγω ὑπευθύνως ὅτι κλέπτομεν τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τοὺς ἄλλους ἐργάτας. Καὶ ὅταν λέγω κλέπτομεν ἐννοῶ ὅτι ἀφαιροῦμεν ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διατίθενται ἰδίᾳ τὴν προστασίαν ὅλων τῶν ἐργατῶν ὑπὲρ μιᾶς τάξεως καὶ νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ἄνισον καὶ ἄδικον. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ παρακαλέσω κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἤκουσα ὅτι ὑπάρχει πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, νὰ μὴ ἐπιμείνητε διότι θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον πονῶ πραγματικῶς καὶ ἐγώ. Διότι ἐνδεχομένως θὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα).

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§208Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεφέρθη προσωπικῶς εἰς ἐμὲ καὶ δὲν ἐδέχθη νὰ τοῦ δώσω τὴν ἀπάντησιν.

§209Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶπον νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§210Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προφανῶς δὲν ἀντελήφθη πλήρως ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἄλλην ἐξήγησιν εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἔκαμε μνείαν εἰδικῶς τῆς ἰδικῆς μου ὁμιλίας, εἰπὼν ὅτι θὰ κάμῃ ἔρευναν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς διὰ νὰ διαπιστώσῃ ἐὰν πράγματι οἱ καπνοπαραγωγοὶ θέλουν νὰ εἰσφέρουν ὑπὲρ τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐδήλωσα ἐξ ὀνόματος τῆς μερίδος ἐκείνης τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐκπροσωποῦμεν, ἐξ αὐτῆς τῆς μερίδος ἔκαμα τὴν δήλωσιν τῆς ἀλληλεγγύης πρὸς τὴν καπνοπαραγωγικὴν τάξιν, καὶ ἔκαμα μίαν διακήρυξιν τοῦ Κόμματος Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων, διὰ νὰ γνωρίζουν ὅσοι εἰς τὸ μέλλον θὰ θελήσουν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Κόμμα μας, ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμά μας. Τὸ πρόγραμμά μας εἶναι νὰ ἔχωμεν ἑνότητα καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεργατῶν. Βλέπετε μὲ ποίαν σαφήνειαν ἔκαμα αὐτὴν τὴν διακήρυξιν, ὥστε νὰ μὴ μείνῃ κανένα περιθώριον ἀπορίας καὶ ἐρεύνης. Αὐτὸ εἶναι ἐπιχείρημα ἐναντίον μας, νὰ μὴ μᾶς ἀκολουθήσουν οἱ καπνοπαραγωγοί, αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος μας καὶ ἡμεῖς ἀναλαμβάνομεν αὐτὴν τὴν εὐθύνην. Ἐδήλωσα ὅτι πιστεύω ὅπως εἶναι ὠργανωμένον τὸ ἐμπόριον καπνοῦ εἰς τὸν τόπον μας, οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν ἀπολαμβάνουν τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἐπιβαρύνσεις, ἢ ἐλαφρύνσεις ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μας δὲν ἐπιπίπτει ἐπὶ τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅπως γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὅτι εὑρίσκεται εἰς δεινὴν κατάστασιν, διότι αἱ ἀγοραὶ τῶν καπνῶν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἐξελίσσονται μὲ βραδύτατον ρυθμόν, ὅτι αἱ τιμαὶ πίπτουν καὶ αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι δίδουν εἰς τοὺς παραγωγοὺς σήμερον εἶναι μικρότεραι ἀπὸ τὰς περυσινὰς τιμάς. Εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, μιὰ ποὺ ἔχετε αὐτὸ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου εἰς αὐτὴν τὴν περίοδον ποὺ διανύομεν, τί κάμνετε σεῖς, τί κάμνει ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ, ὁ ὁποῖος διεκήρυξε ὅτι μὲ τὴν ἀναπροσαρμογήν του θὰ λάβῃ μέτρα προστασίας τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος τροφοδοτεῖ μὲ 50 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τῶν καπνοπαραγωγῶν, τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον διορίζετε ἀργομίσθους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διερωτώμεθα κατὰ ποῖον τρόπον ὁ Καπνικὸς Ὀργανισμὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἐπίλυσιν τοῦ καπνικοῦ προβλήματος. Καὶ ἐρωτῶμεν τὰ 50 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα εἰσπράττει ὁ Καπνικὸς Ὀργανισμὸς ποῦ ἀναλίσκονται καὶ ποίας ἀργομισθίας καλύπτει ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός.

§211Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν παρεξήγησα τὶ εἴπατε. Εἴπατε ἀορίστως περὶ ἀλληλεγγύης τῶν καπνοπαραγωγῶν. Δὲν πρόκειται περὶ ἀλληλεγγύης ἀλλὰ περὶ οὐσίας, περὶ θυσιῶν. Ἀλληλεγγύην ἔχομεν ὅλοι.

§212Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ ὡμίλησα διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τοὺς ὁποίους ἐκπροσωποῦμεν ἡμεῖς.

§213Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν τὸ ἀμφισβητῶ.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Νικαλαΐδης, ἔχει τὸν λόγον.

§215Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μᾶς ἔχει ὀλίγον ἀπογοητεύσει. Τοῦ ἐκάμαμεν ὡρισμένας προτάσεις καὶ ἀπήντησεν ὅτι διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνει γνῶσιν τῶν προτάσεων αὐτῶν καὶ ὅτι ἐπιφυλάσσεται νὰ τὰς μελετήσῃ.

§216Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶπον ὅτι ἐξετάζονται, κύριε συνάδελφε.

§217Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ 15 ἡμερῶν ἔχει διανεμηθῆ ἡ τροπολογία μας καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ εἶχε μελετηθῆ καὶ νὰ μᾶς ἐδίδατε μίαν ἀπάντησιν σαφῆ. Μᾶς κατηγορεῖτε ἀορίστως ὅτι διὰ τοῦ 3% ἐπιβαρύνομεν τὸν παραγωγικὸν κόσμον. Εἰς ἀπάντησιν λέγομεν ὅτι τὸ 1½% τὸ ὁποῖον ζητεῖται σήμερον αὐτὸ ζητοῦμεν οὐσιαστικῶς καὶ ἡμεῖς ἐὰν τὸ 1,80 μειωθῇ εἰς 1½%. Πέραν τούτου νὰ καταργήσωμεν τὰς μὴ παραγωγικὰς δαπάνας. Ἐὰν δὲν ἀπαντήσητε ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων δὲν ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον.

§218Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀπήντησα ὅτι οἱονδήποτε ἔσοδον θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Ι.Κ.Α.

§219Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Καὶ ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, θέλομεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ Ι.Κ.Α. διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐπροτείναμεν τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν σκοπός μας δὲν εἶναι νὰ κωλυσιεργήσωμεν, ἀλλὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν μίαν ἑβδομάδα ποὺ ὑπολείπεται νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ μᾶς δώσῃ σαφῆ ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτῶν τῶν σημείων τὰ ὁποῖα ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζει ὡς ὀρθά. Δὲν πρόκειται νὰ μειώσωμεν τὰ ἔσοδα τοῦ Ι.Κ.Α., θὰ τὰ ἐνισχύσωμεν. Μόνον ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς θὰ ὑποστῇ μικρὰν θυσίαν.

§220Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς ἐξέθεσα τὰς Κυβερνητικὰς ἀπόψεις.

§221Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ἐθέσατε ὑπ’ ὄψει τῶν κυρίων Ὑπουργῶν τὴν ἰδικήν μας τροπολογίαν. Παρακαλοῦμεν νὰ τὴν θέσητε καὶ νὰ λάβητε μίαν ἀπάντησιν.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§223Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁμολογοῦμεν ὅτι ἀνεμένομεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὄχι διὰ νὰ ἀνταπαντήσωμεν, ἀλλὰ διὰ νὰ διακηρύξωμεν ὅτι συμφωνοῦμεν τελείως μαζὶ του, ἐλπίζοντες ὅτι θὰ εἶχε πεισθῆ πρὸς ποίαν πλευρὰν εὑρίσκεται τὸ δίκαιον καὶ θὰ εἶχεν ἀποδεχθῆ τὰς τροπολογίας. Ἀτυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπεδέχθη τὰς τροπολογίας καὶ προσεπάθησε δι’ ὑπεκφυγῶν νὰ ἀποκρούσῃ ἀκλόνητα ἐπιχειρήματα ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπέπεσε καὶ εἰς ὀλισθήματα ἀνακριβείας. Συγκεκριμένως, ἀπέδωσεν εἰς τὴν ἰδικήν μας παράταξιν, τὴν ὁποίαν ὠνόμασεν ἄκραν Ἀριστεράν, ὅτι δῆθεν εἶναι ὑπεύθυνος διότι καθυστέρησεν ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθῇ ὅτι ὑπεύθυνος διὰ τὴν καθυστέρησιν εἶναι ἀποκλειστικῶς ἡ Κυβέρνησις. Διότι σύρει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπὶ διετίαν εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ εἰς τὰς Ἡμερησίας Διατάξεις. Ἡ Ἡμερησία Διάταξις, κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν ἔκφρασιν, ἔγινε ἕνα εἶδος φυσαρμόνικας, ἡ ὁποία ἀνοίγει καὶ κλίνει, ἀναλόγως μὲ τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἤθελε νὰ λάβῃ ἑκάστοτε τὴν συζήτησιν. Ἀλλὰ θὰ εἴπω ὅτι ἐκ τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς προέκυψε ἀγαθὸν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, διότι λόγῳ πιέσεων τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως, μὲ τὴν συμπαράστασιν καὶ τῆς ἄλλης Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπεχρεώθη ὁ κ. Ὑπουργός, εἴς τινα σημεῖα ἀφορῶντα θέματα συνταξιοδοτικά, νὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ὑπάρχει καὶ τρίτον θέμα, κύριε Πρόεδρε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἔχομεν μίαν ἀντίληψιν καὶ μάλιστα πεπλανημένην, ὅτι δῆθεν οἱ καπνεργάται θεωροῦνται ἀπὸ ἡμᾶς ὡς «ὑπήκοοι» τῆς παρατάξεώς μας. Ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας δὲν διαχωρίζει τοὺς Ἕλληνας, δὲν θεωρεῖ ὅτι τμήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλοτριώνουν τὰ δικαιώματά των εἰς οἱονδήποτε Κόμμα. Εἶναι τοῦτο ἀνακριβές. Καὶ θὰ εἴπω ὅτι εἶναι καὶ ὑβριστικὸν ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς ὑπήκοοι τοῦ ἄλφα ἢ βῆτα Κόμματος. Ἀλλ’ ἐπιστρέφω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν θεωρίαν τῆς ὑπηκοότητος καὶ θὰ εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν θεωρίαν τῆς ἐχθρότητος ἀπέναντι τῶν καπνεργατῶν.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη αἴτησις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίας. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 75 τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ἀναγνώσω τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν αἴτησιν..... (ἀναγινώσκει)....

§225Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν ἐγὼ θέλω νὰ ἀποσύρω τὴν πρότασιν, δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται; Καὶ ἀπὸ ποῖον;

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι μόνος σας, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὴν ἀποσύρετε, ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι ἀποσύρετε τὸ ὄνομά σας.

§227Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπιθυμία μας εἶναι νὰ ψηφισθοῦν ὅλα τὰ ἄρθρα.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατέ τα αὐτά. Κύριε Παπαδημητρίου, λέγετε «παρών».

§229Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Παρών. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου).

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὄντων παρόντων πλέον τῶν 12 ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν καὶ μὴ συμπληρουμένου τοῦ ἀπαραιτήτου ἀριθμοῦ, ἡ πρότασις ἀπορρίπτεται. Συνεπῶς συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§231Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, νομίζω ὅτι δύνασθε νὰ διαπιστώσητε οἴκοθεν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε νὰ ὑποβάλητε ἔνστασιν ἀπαρτίας, κύριοι.

§233Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαπιστώνετε σεῖς ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία;

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία. Καὶ ἔχομεν χίλια–δυὸ παραδείγματα κατὰ τὰ ὁποῖα, ὅταν δὲν ὑποβάλλεται ἔνστασις ἀπαρτίας, εἶναι δικαίωμα τοῦ Προεδρείου νὰ κρίνῃ ἂν καὶ κατὰ πόσον ὑπάρχῃ ἀπαρτία. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ ἡσυχία, διὰ νὰ ἀναγνωσθοῦν αἱ τροπολογίαι. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θέλω νὰ ὑπάρξῃ ἔστω καὶ ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία, ὅτι ἐπέρασε καμμία τροπολογία ἡ ὁποία νὰ μὴ συνεζητήθη. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποίας τροπολογίας ἔχει.

§237Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου μεταβάλλεται, διότι δέχομαι τροπολογίας: «....... καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Δεύτερον, ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου .... ἀναγινώσκει) ....

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§239Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ μὲ τὰς τροπολογίας, φυσικά, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθην προηγουμένως.

§240Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ὑπέβαλον συγκεκριμένην τροπολογίαν καὶ εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ 4–5 ὑπαλλήλων, περὶ τοῦ ἐκτάκτου βοηθήματος....

§241Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ, διότι φοβοῦμαι τὰς συνεπείας.

§242Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔθεσα μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἐμπόρους. Ἐπίσης ἡ αὐτὴ τροπολογία προβλέπει καὶ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ὀργανοῦται ἡ ὑπηρεσία τῆς Στατιστικῆς. Δεκτὴ καὶ αὐτή;

§243Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὴν δέχομαι, κύριε συνάδελφε.

§244Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον ἀναπτύξει μίαν τροπολογίαν διὰ δύο ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν παράτασιν προθεσμίας. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ἐδέχθητε τροπολογίαν ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσαν παράτασιν προθεσμιῶν νόμων, νὰ δεχθῆτε καὶ τὴν τροπολογίαν τὴν ἰδικήν μου, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τοῦτο: Νὰ παραταθῇ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου ἐπὶ 40 ἡμέρας ἀκόμη ἰδιὰ νὰ τακτοποιηθῇ ἕνας καὶ μόνον ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἀδικεῖται διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§245Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶπον ὅτι οἰκονομικοῦ περιεχομένου τροπολογίας δὲν ἠμπορῶ ἀνεξετάστως νὰ δεχθῶ, ἀφήσατε νὰ τὴν ἐξετάσω.

§246Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ἱκανοποιοῦμαι ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§248ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2ον.

§250Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μίαν τροπολογίαν σύμφωνον μὲ ὅσα εἶπον, κύριοι βουλευταί: «Ἡ πρόσληψις ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν .... (ἀναγινώσκει). Τὸ λοιπὸν περιεχόμενον, δεκτόν, ὅπως εἶναι.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Εὐαγγέλου, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θέλετε νὰ ὁμιλήσητε;

§252Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2, θέτουν, ἐπὶ τέλους, τέρμα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Καταλύουν πλέον ἐκεῖ τὸ καθεστὼς τῆς ἀστυνομικῆς τρομοκρατίας καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τηρεῖται πλέον ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἡ νόμιμος διαδικασία διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν ἐργατῶν. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὸ ἑξῆς: Τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη μέχρι τοῦ 1956 .... (δὲν ἠκούσθη) .... τῶν καπνεμπόρων. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 προτείνω, ὅπως ἕνα ποσοστὸν 15% νὰ προτείνεται ἀπὸ τὰς οἰκείας ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν αἱ γυναῖκες ἄνω τῶν 50 ἐτῶν, αἱ ὁποῖαι προσεγγίζουν νὰ περάσουν εἰς τὴν σύνταξιν, νὰ ἀποκτήσουν δικαιώματα συνταξιοδοτικὰ καὶ νὰ μὴ τὰς πετάξωμεν εἰς τὸν δρόμον ἄνευ συντάξεως. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 θὰ ἦσαν πλήρεις, ἐὰν ἐγένετο καὶ ἡ κατάργησις τῆς ἑξαημέρου σχέσεως ἐργασίας.

§253Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πολὺ ὀρθῶς, κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου καταργεῖ τὰς παραγράφους 1, 2 καὶ 3 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ν. 2348. Νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προχωρήσῃ καὶ περαιτέρω καὶ νὰ καταργήσῃ καὶ τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου τούτου. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν πρότασίν μας ταύτην καὶ νὰ ἄρῃ τὴν σχέσιν ταύτην τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ στίγμα διὰ τὴν ἐργατικήν μας νομοθεσίαν.

§254Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἷς ἀριθμὸς καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, οὐχὶ καὶ πολὺ σημαντικός, δὲν ἔλαβεν ἀποζημίωσιν μέχρι σήμερον, οὔτε καὶ σύνταξιν. Ἡ κατάστασις αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων εἶναι πολὺ δραματικὴ καὶ ἡ τύχη των ἐναπόκειται εἰς τὴν φιλάνθρωπον διάθεσιν τῶν καπνεμπόρων. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ εὕρωμεν κἄποιον τρόπον νὰ ἐξασφαλίσωμεν διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ἐργαζομένων ἐργασίαν. Τὸν τρόπον, κύριε Ὑπουργέ, ἀφήνομεν νὰ τὸν εὕρητε ὑμεῖς. Ἐγὼ προτείνω, π. χ., ἓν ποσοστὸν ἐκ τῶν προσλαμβανομένων ἐργατῶν νὰ ὑποδεικνύεται ὑπὸ τῶν καπνεργατικῶν Ὀργανώσεων. Ἐπίσης ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν σήμερον σχέσιν ἐργασίας. Ὑπεστηρίξατε, ἀρνούμενος τὴν κατάργησιν τῆς σχέσεως ταύτης ὅτι ἡ σχετικὴ διάταξις οὐδέποτε ἐφηρμόσθη. Σᾶς πληροφορῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ διάταξις ἐφαρμόζεται. Δὲν ἔχω, ὅμως, ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψίν σας. Ἀλλὰ τότε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἄρνησίν σας. Μία διάταξις περιττὴ οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει νὰ παραμένῃ ἰσχύουσα.

§255Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἐδηλώσατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ διάταξις ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν 6ήμερον σχέσιν ἐργασίας οὐδένα ἐκ τῶν καπνεργατῶν θίγει. Τότε, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπιμένετε εἰς τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως ταύτης καὶ νὰ κάμνετε διακρίσεις μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύει καὶ τὸ Σύνταγμα. Ἡ ἄρνησίς σας νὰ δεχθῆτε τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου προτάσεις μας, ἀποδεικνύει, κύριε Ὑπουργέ, ὡς εἶπε καὶ ἕτερος συνάδελφος ὅτι θέλετε τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως ταύτης διὰ νὰ τὴν ἔχετε ὡς δαμόκλειον σπάθην κατὰ τῶν καπνεργατῶν.

§256Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως τῶν κ. κ. συναδέλφων περὶ καταργήσεως τῆς 6ημέρου σχέσεως ἐργασίας. Ἡ θέσις τῶν καπνεργατῶν μὲ τὴν ἰσχὺν τῆς διατάξεως ταύτης εἶναι δεινή. Ὅταν δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐργάτας ἰσχύουν ὡρισμένοι κανόνες, ὀρθὸν εἶναι οἱ κανόνες αὐτοὶ νὰ ἰσχύουν καὶ ἰδιὰ τοὺς καπνεργάτας, διότι ἡ τάξις τῶν καπνεργατῶν δὲν εἶναι τάξις μὲ μειωμένα δικαιώματα, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ τὴν κακομεταχειριζώμεθα. Πέραν τούτου θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ κἄποια πρόνοια διὰ τὰς κἄπως περασμένης ἡλικίας καπνεργατρίας, αἱ ὁποῖαι δὲν λαμβάνουν σύνταξίν τινα, ὥστε αἱ γυναῖκες αὐταὶ νὰ εὑρίσκουν ἐργασίαν. Ποῖος θὰ εἶναι ὁ τρόπος αὐτός, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὸν ἐξεύρητε σεῖς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ θεραπευθῇ ἐὰν ὑποχρεώσωμεν τοὺς καπνεμπόρους νὰ δέχωνται εἰς τὰς ἐργασίας των ἓν ποσοστὸν ἐργατῶν ὑποδεικνυομένων ὑπὸ τῶν καπνεργατικῶν Ὀργανώσεων.

§257Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν μου, καταστᾶσαν ἀναγκαίαν ἐκ πταίσματος αὐτῆς ταύτης τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ τροπολογία μου ἀφορᾷ τὸ Ταμεῖον Ἀποζημιώσεως Ὑδροπωλητῶν καὶ Ὑδροδοτῶν.

§258Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γνωρίζω τὸ θέμα, κύριε συνάδελφε, καὶ δηλῶ, ὅτι θὰ κάμω ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§259Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, ὡς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, θεωρῶ καθῆκον μου καὶ ἐγὼ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως τροποποιήσῃ τοῦτο καὶ περιληφθῇ καὶ τέταρτον ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν 6ήμερον ἐργασίαν. Ἐν συνεχείᾳ ἀναφερόμενος εἰς τὰς ἄλλας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, θὰ ἤθελον νὰ διευκρινίσω, ὅτι κατὰ τὴν ἰδίαν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 2 καθορίζεται ὅτι: «Ἡ πρόσληψις.... (ἀναγινώσκει).....».

§260Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ ἀπήλειψα.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§262Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐγένετο συζήτησις κατ’ ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νόμου ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 9, ἀφ’ ἧς ἐτέθη καὶ μέχρι σήμερον, δὲν ἔγινε χρῆσις ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους, ὑπὸ τῶν ὁποίων ἔχει, κατ’ ἐμέ, τεθῆ ἡ διάταξις αὐτή. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο εἶναι ἀληθές, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ διὰ ποῖον λόγον ἐπιμένει νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτή. Ἐν συνεχείᾳ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ παράγραφος αὐτή, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ καπνεργάται μόνον νὰ ἔχουν αὐτὸν τὸν περιορισμόν. Εἶπον καὶ τότε, ὅτι τὰ δικαστήρια εἶχον δεχθῆ κατ’ ἐπανάληψιν καὶ δέχονται, ὅτι ὅταν μία σύμβασις εἶναι ὡρισμένης διαρκείας καὶ δὲν καταγγέλλεται, ὅταν λήξῃ ὁ χρόνος τῆς συμβάσεως, ἐπαναλαμβάνεται καὶ δὲν θεωρεῖται σύμβασις ὡρισμένης διαρκείας, ἀλλὰ σύμβασις ἀορίστου τοιαύτης. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ κάμῃ τὴν ὑποχώρησιν αὐτήν. Ἐὰν ἐπιμείνουν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτή, τότε δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς ἡμᾶς, τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐτέθη πρὸς ὄφελος τῶν καπνεμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ταύτην καὶ τὴν ἐπισείουν ὡς δαμόκλειον σπάθην ἐναντίον τῶν καπνεργατῶν.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§264Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν διατήρησιν τῆς ἀντεργατικῆς αὐτῆς διατάξεως. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντεργατικὴ καὶ εἰς οὐδὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ εἶναι ὅπλον εἰς χεῖρας τῶν ἐργοδοτῶν καὶ κατὰ τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι θέμα οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἔχει τὴν εὐχέρειαν, χωρὶς νὰ ἐρωτήσῃ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἄλλο μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν ἐπ’ αὐτοῦ. Ὀφείλει νὰ ἐπιδείξῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ διέπεται ἀπὸ τὸ ἀντεργατικὸν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἢ ἐὰν θέλῃ νὰ ἀκολουθήσῃ φιλεργατικὴν πολιτικήν.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§266Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐντροπὴ νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν μία τοιαύτη ἀντεργατικὴ διάταξις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται ὅτι οὐδέποτε ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν καὶ ἑπομένως εἶναι ἀκίνδυνος. Ἐγὼ νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφ’ ἧς ἐψηφίσθη, τίθεται συνεχῶς εἰς ἐφαρμογὴν καὶ ἔχει τὴν δύναμίν της ἐν τῇ ἀδρανείᾳ της. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπικρέμαται ἐπὶ τῶν καπνεργατῶν ἡ διαρκὴς ἀπειλὴ τῆς ἀπολύσεως καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιτυγχάνεται ἐξάντλησις τῆς ἐργατικῆς δυνάμεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μᾶς ἐξηγεῖ, διὰ ποῖον λόγον θέλει νὰ διατηρήσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἀλλὰ τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν ἐπιβάλλουν οἱ καπνέμποροι καὶ βάζουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν διατηρήσῃ. Ἄλλη ἐξήγησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ. Ὑπάρχει καὶ ὁ νόμος 2112, ὅστις παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθον δεκαετηρίδες ἐξακολουθεῖ νὰ ἐξυπηρετῇ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν σχέσεις δούλων καὶ ἀφεντάδων πρέπει νὰ ἀπαλειφῆτε αὐτὴν τὴν διάταξιν.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§268Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Θὰ ἤθελαν, κύριε Ὑπουργέ, ἐκ τοῦ Ὑπουργικοῦ θώκου, νὰ εἴπητε, ὅτι ἀποδέχεσθε τὴν τροπολογίαν. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀντιμετωπίσθη τὸ δρᾶμα τῶν καπνεργατῶν, ἐὰν βεβαίως ψηφισθῇ. Ὕστερα μάλιστα ἀπὸ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου..... τοῦ περιβοήτου κ. Γονῆ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ Σουλτάνου Χαμίτ. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος σήμερον. Ἐπ’ αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ δείγματα τῶν διαθέσεών του.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§270Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ παράγραφος 4 περὶ τῆς 6ημέρου σχέσεως ἐργασίας τὴν ὁποίαν κύριε Ὑπουργέ, δὲν θέλετε νὰ καταργήσητε, θέτει εἰς μειονεκτικὴν θέσιν τοὺς καπνεργάτας ἔναντι τῶν ἄλλων ἐργαζομένων, διότι ἐξαιρεῖ τῆς γενικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας 40.000 ἐργαζομένους καὶ θέτει εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν τοὺς καπνεμπόρους ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων ἐργοδοτῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ παράγραφος 4 εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἐξουθενώσεως τῶν ἐργατριῶν μέσα εἰς τὰ καπνομάγαζα. Οἱ κοπέλλες, οἱ ὁποῖες μπαίνουν ροδοκόκκινες, φεύγουν φυματικές, εἰς τρόπον ὥστε νὰ παραδίδουν κοπέλλες γερὲς τὰ σπίτια τους καὶ νὰ παραλαμβάνουν ράκη. Καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἡ λυδία λίθος. Προηγουμένως, κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι ἀποκλείετε τὸ δικαίωμα σὲ μᾶς νὰ ἐνδιαφερώμαστε γιὰ τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, διότι σεῖς φρουρεῖτε τὰ ἐργατικὰ συμφέροντα. Αἱ πράξεις, ὅμως, αἱ ἰδικαί σας, τοῦ νὰ ἀρνηθῆτε τὴν κατάργησιν τῆς παραγράφου 4, ἀποδεικνύουν συμμαχίαν μὲ τοὺς καπνεμπόρους καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ φύγωμεν ἀπὸ ἐδῶ μέσα καὶ δὲν θὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις αὐτή, διότι ἐπιμένουν οἱ καπνέμποροι. Καὶ πέραν ἀπὸ αὐτὰ καὶ δικαιώματα κεκτημένα, κατωχυρωμένα μὲ δικαστικὰς ἀποφάσεις, κατηργήσατε καὶ τὸ ἀνθυγιεινὸ ἐπίδομα τῶν πλυντηρίων, καὶ σειρὰν ἄλλων πράξεων ἀντεργατικῶν ἔχετε κάμει, ὥστε νὰ μὴ καταφέρεσθε κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς, μὲ τὸν τρόπον ποὺ κατεφέρθητε προηγουμένως. Αὐτὰ προχείρως σᾶς ὑπενθυμίζω, διότι καὶ κεκτημένα δικαιώματα κατηργήσατε καὶ δὲν ἔχετε νὰ ἀποδείξητε παρὰ καθήλωσιν τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων. Δὲν εἶμαι προκλητικός, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀντὶ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ συγκεκριμένων πραγμάτων, ἔκαμε ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τοῦ ἀπαντήσωμεν ἀναλόγως.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσουκαλᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§272Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἀπευθύνω ἔκκλησιν εἰς τὴν πολιτικὴν εὐθιξίαν καὶ τὴν προσωπικὴν ἐντιμότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς ἐργασίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ προσωπικῶς ἀπολύτως πιστεύω. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ μιᾶς ἀρχῆς ἡ ὁποία ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ δεκαετηρίδων, τῆς ἀρχῆς τῆς προστασίας τῶν ἐργαζομένων ἐναντίον τῆς καταγγελίας τῆς συμβάσεως ἐργασίας, κατὰ ἀπόλυτον ἐξαίρεσιν εἰδικῶς διὰ τοὺς καπνεργάτας, διάταξις ἐφαρμοζομένη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸν τόπον αὐτὸν χωρίς νὰ ὑπάρχῃ οὐδαμοῦ τῆς γῆς παρομοία διάταξις, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμένετε; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ κατέχεσθε ἀπὸ τὴν ἀνησυχίαν τῆς παρεξηγήσεως, ἡ ὁποία εὐλόγως εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν πιστεύω καὶ ἐγὼ ὅτι θὰ εἶναι ἀδικαιολόγητος, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ὅτι ὑπάρχει κἄτι τὸ ὁποῖον κρύπτεται κάτω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπιμονήν σας, ἡ ὁποία πιστεύω ὅτι ἐνώπιον τῆς ὁμοθύμου ἀξιώσεως ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§274Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἶπε προηγουμένως ὅτι δὲν δέχεται καμμίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ συνεπείας οἰκονομικὰς καὶ δυστυχῶς ἡμεῖς δὲν ἔχομε τὴν δυνατότητα νὰ τὸν ὑποχρεώσωμε νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἐν τούτοις ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 4 δὲν ἔχει κανένα οἰκονομικὸν χαρακτῆρα οὔτε καμμίαν οἰκονομικὴν συνέπειαν. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως. Τὸ ὅτι εἰς κανένα ἄλλον νόμον δὲν ὑπάρχει παρομοία διάταξις εἶναι γνωστόν. Ὁ κύριος Ὑπουργός, προσπαθῶν νὰ ἀμυνθῇ χωρίς ἐπιχειρήματα, μᾶς εἶπεν ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει θεωρητικὸν χαρακτῆρα καὶ ὅτι ποῖος εἶναι ὁ λόγος νὰ ἐπιμένωμε νὰ καταργηθῇ. Ἀνέπτυξα καὶ ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει καθόλου θεωρητικόν, ἀλλὰ χαρακτῆρα οὐσιαστικώτατον, διότι ὁ ἐργαζόμενος δὲν προστατεύεται προσλαμβανόμενος εἰς τὴν ἐργασίαν του. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει πουθενά. Εἶναι γνωστὸν καὶ εἶναι λυπηρόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν ὑπάρχει νομοθετικὴ πρόνοια καὶ κατοχύρωσις τῆς ἀτομικῆς συμβάσεως ἐργασίας. Ὑπάρχει ὅμως μία διάταξις εἰς τὸν Ἀστικὸν Κώδικα, ἡ ὁποία ρητῶς λέγει ὅτι ὅταν μία σύμβασις ὡρισμένου χρόνου διαρκέσῃ πέραν τοῦ χρόνου τοῦ ὡρισμένου καὶ ὁ ἐργοδότης δὲν καταγγείλει τὴν σύμβασιν, τότε μεταβάλλεται εἰς σύμβασιν ἀορίστου χρόνου. Ὑπάρχει κατὰ συνέπειαν μία κατοχύρωσις διὰ τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος τὴν ὁποίαν ἦλθεν ὁ τότε Ὑπουργὸς δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως, ὄχι βεβαίως νὰ τὴν καταργήσῃ, ἀλλὰ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Τὸ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων εἶναι ἐξόφθαλμον, διότι δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν καπνέμπορον μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐργασίας τοῦ Σαββάτου νὰ ἀπολύῃ. Καὶ εἶπε μὲν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι δὲν τὸν ἀπολύει, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον χρήζει ἐρεύνης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσωμεν ὅτι ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς δὲν εἶναι ἐὰν ἀπολύωνται ἢ ὄχι, τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ καπνέμπορος ἔχει τὸ δικαίωμα τὸ Σάββατον τὸ βράδυ νὰ εἴπῃ εἰς τὸν καπνεργάτην ὅτι τὴν Δευτέραν δὲν ἔχει ἐργασίαν. Ἢ καὶ ἐὰν τοῦ πῇ ὅτι τὴν Δευτέραν ἔχει ἐργασίαν, ἀρχίζει ἀπὸ τὴν Δευτέραν νὰ ἰσχύῃ ἡ νέα ἀτομικὴ περίοδος τῆς ἀτομικῆς συμβάσεως ἐργασίας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ ἐξακολουθῇ ἐπιμένων εἰς μίαν διάταξιν ἡ ὁποία κατεδικάσθη ἀπὸ τὴν συνείδησιν ὅλων. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ἐρωτήσω, δέχονται πράγματι νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ ἐὰν δέχωνται τότε ἐρωτᾶται διατὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς θὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπιμένων εἰς τὸ νὰ ὑπάρχῃ μία τόσον ἀντεργατικὴ ἀλλὰ καὶ ἀπάνθρωπος διάταξις;

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§276Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγὼ θὰ κάμω ἔκκλησιν εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους νὰ ὑποστηρίξουν τὴν κατάργησιν τῆς παραγράφου 4 καὶ νὰ συνδράμουν τὸν κύριον Ὑπουργὸν εἰς τὴν ἀπόφασιν ἡ ὁποία καὶ τὸν ἴδιον συγκινεῖ, ἀλλὰ μὲ κάποιον δισταγμὸν δὲν προχωρεῖ εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν, ὅτι εἶναι τὸ θέμα θεωρητικὸν καὶ ὄχι οὐσιαστικόν. Ὁ Διογένης ὅταν ἠρωτήθη, τὶ εἶναι προτιμότερον νὰ ζῇ κανεὶς ἢ νὰ ἀποθάνῃ, εἶπεν ὅτι τὸ ἴδιον πρᾶγμα εἶναι. Διατὶ λοιπὸν νὰ διατηρήσετε, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὴν τὴν διάταξιν τὴν καταθλιπτικήν, τὴν ἄνισον καὶ τὴν ἀντισυνταγματικήν; Ἡ διάταξις αὐτὴ κάμνει σαφῆ τοποθέτησιν τοῦ θέματος, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ εἶναι ἴσοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχετε ἄλλον νόμον εἰς τὰς Ἀθήνας, ἄλλον νόμον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἄλλον νόμον εἰς τὴν Καβάλαν. Τὸ πρᾶγμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς συνηγορεῖ εἰς τὸ νὰ δεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ὑποστηριζομένην κατάργησιν τῆς παραγράφου 4 τοῦ νόμου 2324 καὶ παρακαλῶ καὶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους τῆς Συμμπολιτεύσεως νὰ σᾶς συντρέχουν, διότι βλέπω ὅτι σιωποῦν καὶ αὐτὸ κατὰ βάθος σημαίνει κατάφασιν διότι τὸ θέλουν ἀλλὰ φοβοῦνται μήπως σᾶς στενοχωρήσουν.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§278Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὅλοι, οἱ ἐλάχιστοι πλέον βουλευταί, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ περιφερείας μὴ καπνοπαραγωγικάς, ὅπως εἶναι ἡ περιφέρεια ἡ ἰδική μου, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ διατυπώσουν μίαν ἔντονον διαμαρτυρίαν, ὄχι διὰ τὴν διάταξιν αὐτὴν τῆς παραγράφου 4, ἡ ὁποία δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν καταθλιπτικὴν εἰς βάρος τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου, ἀλλὰ διαμαρτυρίαν διὰ τὴν ἐπιμονὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ μὴ εἴπω διὰ τὴν σιωπήν του, διότι οὐσιαστικῶς ἔπρεπε νὰ πείσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχει μία σκοπιμότης διατηρήσεως αὐτῆς τῆς παραγράφου 4, ἡ ὁποίαν ἀνατρέπει ἄρδην τὴν ἰσότητα μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν, ἀντιστρατεύεται εἰς τὸ Σύνταγμα, ἀντιστρατεύεται εἰς τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν ὁ συνάδελφος κύριος Κωστῆς. Ὅταν μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ διετυπώθη κατηγορηματικῶς καὶ σαφῶς ἡ κατηγορία περὶ συμμαχίας — εἶναι ἡ λέξις — τῆς Κυβερνήσεως μὲ τοὺς Καπνεμπόρους, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εἶχεν ἄλλην εὐκαιρίαν καταλληλοτέραν καὶ προσφορωτέραν νὰ ἀποκρούσῃ τὴν κατηγορίαν, μὲ τὴν ἀποδοχὴν αὐτῆς τῆς ὁμοθύμου ἐκκλήσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶναι ἀνάγκη ἐπιτακτική, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως, νὰ διαγράψετε τὴν παράγραφον αὐτὴν καὶ νὰ ἐξισώσετε τοὺς καπνεργάτας μὲ ὅλους τοὺς ἐργάτας τῆς Ἑλλάδος. Διότι ἀντιθέτως ἐὰν πράξητε, δημιουργεῖτε μίαν δυσφορίαν εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ ταὐτοχρόνως τὰς ἐντόνους διαμαρτυρίας τῶν βουλευτῶν.

§279Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀπευθύνομαι πρὸς ὅλους τοὺς συναδέλφους, ἀλλ’ ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν καὶ ὑπὸ ἄλλην ἰδιότητα συνάδελφον, κύριον Τσουκαλᾶν, διὰ νὰ εἴπω ὅτι τὸ Δίκαιον ἐσπούδασα καὶ ἐγώ. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἐνθυμοῦμαι τὸν ἐπιστήμονα καὶ νὰ λησμονήσω τὸν ἀσκοῦντα ὑπεύθυνον λειτούργημα τῆς Πολιτείας. Ἐδῶ δὲν θεραπεύομεν δογματικῶς καὶ θεωρητικῶς τὰ θέματα. Ἀποβλέπομεν εἰς πρακτικὰς λύσεις. Καὶ διὰ νὰ γίνω σαφὴς θὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν συνάδελφον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κύριον Λυμπέρην, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν μακρὰν ἀγόρευσίν του εἶπεν ὅτι ἴσως νὰ ἔχῃ δίκαιον ὁ κύριος Ὑπουργός, ὅτι εἶναι ἐν ἀχρηστίᾳ ἡ διάταξις αὐτή. Ὡμολογήθη δηλαδὴ ἀπὸ βουλευτὴν καπνεργατικῆς κατ’ ἐξοχὴν περιοχῆς, ὅτι ἡ διάταξις δὲν ἐφαρμόζεται. Καὶ τὸ γνωρίζω τοῦτο, κύριοι καὶ ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω συλλέξει. Ἐν τοιαύτη περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐφαρμόζεται ἡ διάταξις καὶ ἐφόσον πρακτικῶς οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει διὰ τοὺς καπνεργάτας, δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ θὰ πρέπει σήμερον νὰ διαταράξω ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσα ἔτη ὑπάρχει καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει μίαν ὁμαλότητα εἰς τὰς σχέσεις καπνεργασίας καὶ καπνεμπορίου, νὰ δημιουργήσω θέματα ἀποζημιώσεων ἢ νὰ ὑποχρεώσω διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διμήνου τοὺς καπνεμπόρους νὰ ἀπολύουν τοὺς ἐργάτας, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς συνεπείας αὐτὰς καὶ νὰ δημιουργήσω ἕνα σάλον ἄνευ λόγου. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος ὁ πρακτικός. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἀπειλὴ καὶ εἶχεν ἐκδηλωθῆ, ἡ Πολιτεία εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ λάβῃ ἀμέσως τὰ μέτρα της. Σήμερον ποὺ δὲν ὑπάρχει τοῦτο διὰ ποῖον λόγον θὰ πρέπει, διὰ τὴν θεωρητικὴν καὶ δογματικὴν μόνον ἄποψιν, νὰ ἔλθω καὶ νὰ εἴπω ὅτι κάμνω τὴν ἐργασιακὴν σχέσιν ὡρισμένου ἢ ἀορίστου χρόνου. Ἰδού, κύριοι, ὁ λόγος τῆς ἐμμονῆς μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ περὶ παρεξηγήσεως λεχθέντα ἀπὸ τὸν κύριον Τσουκαλᾶν, τὰ ὁποῖα πιστεύω ὅτι ἀποτελοῦν μόνον σχῆμα λόγου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι καὶ σήμερον καὶ πάντοτε, ἀσκῶν δημόσιον λειτούργημα, δὲν ἔχω ὡς γνώμονα παρὰ μόνον τὸ καθῆκον μου. (Χειροκροτήματα).

§280Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐφόσον διετυπώσατε ἐρωτηματικῶς τὸ θέμα καὶ εἴπατε ποῖος εἶναι ὁ λόγος, ἀπαντῶ ὅτι ὁ λόγος εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἡ δαμόκλειος σπάθη τῆς ἀπολύσεως. Δημιουργοῦνται ὡρισμέναι συνθῆκαι καταθλιπτικαὶ εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγοῦν εἰς τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως, ἀλλὰ πάντως ὑπάρχουν αἱ καταθλιπτικαὶ συνθῆκαι, διότι ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω, ἡ δαμόκλειος σπάθη τῆς ἀπολύσεως. Ἐπειδὴ δὲ ὡμιλήσατε περὶ τῆς εὐθιξίας καὶ τῆς δυνατότητος νὰ δημιουργηθῇ παρεξήγησις, σᾶς ἀπαντῶ ὅτι προσωπικῶς ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι δὲν ὑπάρχουν λόγοι παρεξηγήσεως. Ἀλλὰ πρέπει νὰ συνομολογήσετε ὅτι ἡ ἐμμονή σας εἰς τὴν διατήρησιν μιᾶς διατάξεως ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν ἐφαρμογὴν καὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν, εἶναι δυνατόν, κακοβούλως ἔστω, νὰ δημιουργήσῃ παρεξηγήσεις.

§281ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§282Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἴπομεν νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§283Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν εἶσθε οἱ περισσότεροι καὶ ἐπιθυμεῖτε νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 2, ἐγὼ συμφωνῶ εἰς τὴν διαγραφήν.

§284Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀναστάσεως.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§286ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην 27ην Φεβρουαρίου καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 3.30′ μ. μ.).