1958.02.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 69η

ΤΡΙΤΗ 18 Φεβρουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 5.55 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 32 § 1 τοῦ ν. 2119)1952 (Φ.Ε.Κ. 129) «περὶ τῶν διὰ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἐνίων θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Χριστόπουλος, Ι. Μποῦτος, καὶ Γ. Μπουρδάρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μεταξᾶς, Β. Ἀλεξᾶτος, Π. Κάβδας, Δ. Δεκῆς καὶ Κ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ νόμου 1641) 1919 «περὶ φορολογίας κληρονομιῶν, δωρεῶν, προικῶν καὶ κερδῶν ἐκ λαχείων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Μπάρμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Κάβδας καὶ Θ. Λυμπερίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Εὐστρατιάδης, Δ. Ἰατρίδης καὶ Γ. Κακαγιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τριανταφυλλίδης, Ε. Ἀρβανιτάκης καὶ Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας, Ι. Παπαηλιάκης, Α. Ἀνωγειανάκης καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπακλατζῆς, Λ. Λυμπέρης, Α. Γιαννόπουλος καὶ Κ. Πετρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Γιαννόπουλος, Ε. Μπακλατζῆς, καὶ Κ. Πετρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετροπουλάκος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαστεργίου καὶ Ν. Ἔξαρχος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768) 1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Μαλλιάκας καὶ Ι. Τούμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768) 1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 ἐγένοντο δεκτὰ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§4Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν εἰς τὸ ἄρθρον 1, δὲν ἔλαβον τὸν λόγον, ὅπου πράγματι ἐγένετο ἐπ’ ἀφορμῇ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 1 καὶ διεύρυνσις τρόπον τινὰ καὶ ἐπέκτασις εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ δὲν τὸ ἔκαμον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι νομίζω, ὅτι πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ διότι πιστεύω, ὅτι ἓν τοιοῦτον θέμα, τὸ θέμα, δηλαδή, τὸ ρυμοτομικὸν τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον σοβαρωτέρας μελέτης. Λόγοι οἰκονομικοὶ καὶ κοινωνικοὶ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν, διὰ νὰ ἴδωμεν, πῶς πρέπει νὰ γίνῃ τὸ σχέδιον τῶν Ἀθηνῶν. Ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι, ἐνῷ μέχρι τοῦδε, τοὐλάχιστον κατὰ τὸ ἀπώτερον παρελθὸν δὲν ὑπῆρξεν ἡ ζωηρὰ κίνησις, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ συμβάλῃ εἰς τὸ ὅλον θέμα, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τόσον ὁ νόμος 3575)55, ὅσον καὶ ὁ παρὼν νόμος, βελτιώνει αἰσθητῶς τὴν κατάστασιν. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν μίαν συνειδητὴν ἐργασίαν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι πράγματι ἐβελτιώσαμεν τὴν κατάστασιν καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὰς πιέσεις ποὺ ἀσκοῦνται, θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιόν μας νὰ εἶναι τοὐλάχιστον λογικόν. Ὅταν ἐρευνήσῃ κανεὶς ὡρισμένα θέματα πολεοδομικὰ — ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, κύριε Ὑπουργὲ καὶ θέλω νὰ δώσω ἕνα λογικὸν ἔρεισμα εἰς τὴν τροπολογίαν μου, δι’ αὐτὸ κάμνω τὴν προεισαγωγὴν — ὅταν ἴδωμεν τὸ σχέδιον τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, θὰ δημιουργηθοῦν ἀσφαλῶς ὡρισμέναι ἀμφιβολίαι, ὡρισμέναι ἀπορίαι —τοὐλάχιστον ἀπορίαι — διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξηγήσῃ κανείς, πῶς δικαιολογεῖται νὰ ὑπάρχῃ μία πλήρης ἀναρχία, εἰς τὸ σχέδιον Ἀθηνῶν, νὰ βλέπωμεν, δηλαδή, ὅτι ἐκτάσεις εὑρισκόμεναι ἐκτὸς τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου περιβάλλονται ἀπὸ ἄλλας ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐντὸς τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου. Καὶ διερωτᾶται κανείς, τί ἔχει συμβῆ, πῶς ἐσκέφθη ὁ πολεοδόμος, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψεν εἰς τὸν ἑαυτόν του νὰ ἐπεκτείνῃ κατὰ ἕνα τρόπον ἀνώμαλον τὸ σχέδιον καὶ νὰ δημιουργῇ αὐτὰς τὰς ἀπορίας εἰς κάθε ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος βλέπει τὸ ρυμοτομικὸν σχέδιον Ἀθηνῶν. Θὰ ἀναφερθῶ ἐνδεικτικῶς, κύριε Ὑπουργέ, εἰς δύο περιπτώσεις: Εἶναι ἡ περίφημος περίπτωσις, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχουν πολλοὶ συνάδελφοι ὑποβάλει τροπολογίαν διὰ τὰ Σεπόλια.

§5Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὸ ἄρθρον 4 καὶ ὄχι εἰς τὸ ἄρθρον 5.

§6Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργὲ...

§7Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Αὐτὸ πρέπει νὰ πάῃ καὶ εἶναι σχετικὸν μὲ τὸ ἄρθρον 4.

§8Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4, τότε θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος, νὰ ἀναπτύξω τὴν ἰδίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 4.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ μίαν λέξιν, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστης συνεδριάσεως ἀνακοινοῦνται ἀναφοραὶ ἀπευθυνθεῖσαι πρὸς τὸ Σῶμα. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας τηλεγράφημα ἀπευθυνθὲν καὶ πρὸς τοὺς κ. κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ πρὸς τὰς καθημερινὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἀπηυθύνθη καὶ πρὸς τὴν Βουλήν, διὰ τοῦ Προεδρείου, ἀπὸ τὸ στρατόπεδον Ἅγιος Εὐστράτιος. Τὸ τηλεγράφημα καταγγέλλει σοβαρώτατα ἔκτροπα, πυροβολισμοὺς καὶ δημιουργίαν καταστάσεως, πραγματικῶς ἀνησυχητικῆς, εἰς βάρος ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἄνευ καταδικαστικῆς ἀποφάσεως κρατοῦνται ἐκεῖ πέρα, ἐπὶ 10 ἔτη καὶ πλέον. Παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς ἐξηγηθῇ, διατὶ δὲν ἀνεκοινώθη οὔτε κατὰ τὴν χθεσινήν, οὔτε κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ πρὸς τὸ Σῶμα, ὥστε ἐγκαίρως νὰ ζητηθῇ ὁ λόγος ἀπὸ τοὺς κ. κ. βουλευτάς.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἀναφοραὶ καταρτίζονται ὅπως φθάνουν εἰς τὴν Βουλὴν ἀμέσως ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, λαμβάνουν δὲ μίαν σειρὰν καὶ κατατίθενται. Δὲν ὑπάρχει, δηλαδή, καμμία προτίμησις, διὰ τὴν ὁποίαν νὰ παραπονῆσθε. Τὸ Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν λαμβάνει κἂν γνῶσιν κατὰ ποῖον τρόπον φθάνουν....... Κατετέθη ὑπὸ βουλευτοῦ;

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Ὄχι, ἀπηυθύνθη πρὸς ὑμᾶς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προβῶ εἰς μίαν ἐξέτασιν καὶ θὰ σᾶς εἴπω. Θὰ ἴδω πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Τοῦτο δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ κάμω διαρκούσης τῆς συνεδριάσεως. Πάντως δὲν ὑπάρχει καμμία πρόθεσις. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ὁ κ. Γ. Παλλάσκας. Ἀπών, ἀλλὰ δὲν διαγράφεται διότι θὰ τοῦ χαρίσωμεν τὸ τέταρτον. Ὁ κ. Α. Λαμπρόπουλος. Ἀπών. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§14Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω παρατηρήσεις τινὰς νὰ διατυπώσω ἐπὶ τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 3. Πρόκειται περὶ τῆς 8ης παραγράφου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιδιώκεται ἡ κύρωσις σωρείας παρανομιῶν. Λέγει ἡ παράγραφος αὐτή: «.... (ἀναγινώσκει)....». Τὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, ἐξεδόθη, κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ Προεδρικοῦ Διατάγματος τοῦ 1923, τὸ ὁποῖον λέγει: «.... (ἀναγινώσκει)....». Πρώτη παρανομία εἶναι, ὅτι τὸ σχετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται, τοῦ Μαρτίου 1947, πέραν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Προεδρικοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐξουσιοδοτεῖ διὰ διατάγματος νὰ ἐπιτρέπωνται παρεκκλίσεις γενικαί, ἐξουσιοδοτεῖ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, δι’ ἀποφάσεώς της νὰ ἐπιτρέπῃ παρεκκλίσεις. Καὶ πέραν αὐτῆς τῆς παρανομίας, ἐνῷ τὸ διάταγμα τὸ βασικὸν ἐπιτρέπει παρεκκλίσεις βασικάς, διὰ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου, ἐπιτρέπονται ὀνομαστικαὶ παρεκκλίσεις καὶ ὄχι γενικαὶ περὶ τμημάτων πόλεων ἢ κωμῶν. Ὑπὸ τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐξεδόθησαν, ἢ τοὐλάχιστον — μίαν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου — μία ἄδεια ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς, μὴ πληρούσης τὰς προϋποθέσεις. Κατὰ τῆς ἀδείας ἠσκήθη προσφυγὴ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον καὶ ἠκύρωσε τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν. Εἰς πεῖσμα, ὅμως, τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐπανέρχεται τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐκδίδει νέαν ἄδειαν καὶ συνεχίζεται ἡ οἰκοδομή. Ἐν ὄψει δὲ ἐκδικάσεως καὶ δευτέρας προσφυγῆς, ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ κυρώσῃ τὰς οὕτω χορηγηθείσας ἀδείας καὶ ἡ οἰκοδομὴ θὰ θεωρῆται ὡς νομίμως ἀνεγερθεῖσα. Κύριε Πρόεδρε, κατανοῶ ἀπολύτως τὴν βαρύτητα τοῦ ἐπιχειρήματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἤδη νὰ κατεδαφίσῃ περίπου ὁλοκληρωθεῖσαν οἰκοδομήν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πιστεύω, ὅτι ἐπέστη καιρὸς νὰ ἐκτιμήσῃ καὶ τὴν βαρύτητα τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς, ὅτι δηλαδὴ οἱ νόμοι εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἢ πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται ὁμοιομόρφως δι’ ὅλους τοὺς πολίτας, ἢ θὰ πρέπει πλέον νὰ παύσωμεν νὰ θεωρούμεθα Κράτος ὠργανωμένον. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, ἐπιψηφισθῇ ἡ διάταξις, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλῶ, ἀναμφισβητήτως θὰ δώσωμεν εἰς τὸν λαὸν τὸ δικαίωμα νὰ νομίζῃ, ὅτι δὲν δικαιοδοτοῦμεν ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους εἰς τὴν χώραν αὐτήν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§16Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 3, κύριοι βουλευταί, ἀναφέρεται εἰς τὸ Ν. Δ., τῆς 17.7.23. Ἐὰν ἀνεζητεῖτο μία καλὴ διατύπωσις ἀπαγορεύσεων, περιορισμῶν, νομοθετικῆς προνοίας, διὰ τὴν ἀποφυγὴν παρεκκλίσεων κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν πολεοδομικῶν κανονισμῶν, ἐξασφαλίσεως τῶν ὁρίων τοῦ σχεδίου πόλεως, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα ὑπῆρξε τέλειον. Ἐν τούτοις, τὸ διάταγμα αὐτὸ ἀπέδειξεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ μέτρων ἀστυνομικῶν νὰ ἐμποδισθῇ ἡ στέγασις τοῦ ἀστέγου πληθυσμοῦ, ὅταν αὕτη ἐπιβάλλεται, εἴτε ἐκ λόγων ἐξαιρετικῶν, ὅπως ὑπῆρξεν ἡ συρροὴ ἑκατομμυρίων καὶ πλέον προσφύγων ἢ ἐπιδιώκεται διὰ τὴν ἱκανοποίησιν κομματικῶν συμφερόντων. Ἡ παραβίασις ἡ ὁποία ἐγένετο τοῦ διατάγματος, ἀποδεικνύει ὅτι διὰ νόμων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ φραγμὸς εἰς τὴν ἀνάγκην στεγάσεως. Τοιοῦτος φραγμὸς θὰ τεθῇ μόνον ὑπὸ φιλολαϊκῆς στεγαστικῆς πολιτικῆς. Τὸ ἄρθρον 3, ὡς εἶπον, ἀναφέρεται εἰς τὸ Ν. Δ. τοῦ 1923, τὸ ὁποῖον τροποποιεῖ ἐν μέρει ἐπαναλαμβάνον κατὰ τὸ πλεῖστον τὰς διατάξεις αὐτοῦ. Σχετικῶς μὲ τὸ ἐδάφιον 1, θὰ ἦτο ὀρθὸν καὶ ἀσφαλέστερον ἐὰν τὰ ὅρια καθωρίζοντο διὰ διατάγματος ἐκδιδομένου ἐφ’ ἅπαξ. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἐδάφιον 3 τῆς παραγράφου 1, παρατηρῶ ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητον δι’ ὡρισμένα κτίρια νὰ ἐπιτρέπεται παρέκκλισις, ὡς διὰ τὰ κτίρια τὰ βιομηχανικὰ ἢ τὰ ξενοδοχεῖα. Ἴσως, δὲν ἦτο ἀναγκαῖον νὰ δοθῇ ἡ ἐξαίρεσις ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων διὰ νοσοκομεῖα, ἐκπαιδευτήρια, κ.λ.π., ἀλλὰ πάντως δὲν βλέπω τὸν λόγον νὰ νομοθετοῦμεν ἐξαίρεσιν τῆς γενικῆς ἀρχῆς διὰ τὰ βιομηχανικὰ κτίρια καὶ τὰ ξενοδοχεῖα. Διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3 τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπικύρωσιν διοικητικῶν ἀποφάσεων, σχετικῶν μὲ τροποποιήσεις ἢ ἐπεκτάσεις σχεδίων πόλεων, αἱ ὁποῖαι ἠκυρώθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, διότι δὲν συνοδεύοντο ἀπὸ τὰ σχετικὰ διαγράμματα, συμφωνῶ ὅτι ἐπειδὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ συνοδεύωνται αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ μὲ τὴν δημοσίευσιν τῶν μεγάλων διαγραμμάτων εἰς τὴν πραγματικήν των κλίμακα, νὰ δημοσιεύεται συνοπτικὸν διάγραμμα. Ἀλλά, τὸ κυριώτερον σημεῖον τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι ἡ παράγραφος 3, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν σύστασιν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν πολεοδομικῶν καὶ ἀρχιτεκτονικῶν θεμάτων γενικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ ἐπεκταθῇ κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ κῦρος τοιοῦτον, ὥστε αἱ ἀποφάσεις αὐτῆς νὰ μὴ δύνανται νὰ παραβιασθοῦν οὔτε ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἡ Ἐπιτροπὴ πρέπει νὰ ἐκδίδῃ ὑποχρεωτικὰς ἀποφάσεις διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν. Νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ προσωπικότητας κύρους. Δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρουσία εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν τριῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ μετὰ ψήφου. Ἀρκεῖ ὁ προϊστάμενος τῆς ὑπηρεσίας, οἱ δὲ διευθυνταὶ νὰ παρίστανται ὡς εἰσηγηταὶ ἄνευ ψήφου. Τοῦτο δέ, διὰ νὰ δώσωμεν σημασίαν εἰς τοὺς ἄλλους παράγοντας τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τὴν ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν ἐπιρροήν. Πρέπει εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν νὰ μετέχουν οἱ ἁρμόδιοι καθηγηταὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, τρεῖς τὸν ἀριθμόν, τῆς πολεοδομίας, τῆς κτιριολογίας καὶ τῆς ὁδοποιΐας. Θὰ ἤθελα ἐπίσης, νὰ ὑπάρχουν οἱ διευθυνταὶ τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, ὄχι μόνον ἐφ’ ὅσον συζητοῦνται θέματα τῶν Δήμων των, καθὼς ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον τῶν Δήμων. Ἐκεῖνον ποὺ θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ μετέχῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι ὁ τεχνικὸς διευθυντὴς τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ τεχνικὸς διευθυντὴς μιᾶς μεγάλης πόλεως καθημερινῶς ἐπεκτεινομένης, νὰ μὴ μετέχῃ εἰς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν Ἐπιτροπήν. Πρέπει νὰ μετέχουν τοὐλάχιστον τρεῖς ἀντιπρόσωποι τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ὁ καθηγητὴς τῆς Ὑγιεινῆς τοῦ Πανεπιστημίου. Ὁμιλεῖ ἐπίσης τὸ ἐδάφιον αὐτὸ περὶ συμμετοχῆς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἑνὸς ἢ δύο προσώπων κεκτημένων εἰδικὴν ἐμπειρίαν. Νομίζω, ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ αὐξηθοῦν. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι τὰ μέλη αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς πρέπει νὰ ἀμείβωνται. Δὲν συμπαθῶ διόλου τὰς ἐθελοντικὰς ὑπηρεσίας. Πρὸ παντός, ὅπως εἶπον, αἱ ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς πρέπει νὰ εἶναι δεσμευτικαὶ διὰ τὸν Ὑπουργόν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Διὰ τῆς παραγράφου 4 ἀποσαφηνίζεται ὅτι διατάξεις τοῦ Ν. Διατάγματος τοῦ 1923 σχετικαὶ μὲ τὴν ἔκδοσιν ἀδειῶν, ἐφαρμόζονται ὥστε ἂν μεταξὺ χρόνου ὑποβολῆς αἰτήσεως καὶ χρόνου χορηγήσεως ἀδείας ἔχουν ἐπέλθει μεταβολαὶ δὲν λαμβάνονται αὗται ὑπ’ ὄψιν. Ἐπίσης ἐπαναλαμβάνονται διατάξεις σχετικαὶ μὲ τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἀδειῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν κάμνομεν τίποτε μὲ τὴν ἐπανάληψιν νόμων. Θὰ ἦτο ἁπλούστερον ἐὰν ἐλέγαμεν, ὅτι ψηφίζαμεν ἐκ νέου τὸν νόμον τοῦ 1923 καὶ τοῦτο θὰ συνεχισθῇ χωρὶς τέρμα. Τέρμα θὰ θέση μόνον φιλολαϊκὴ στεγαστικὴ πολιτική. Καὶ τοιαύτη πολιτικὴ δὲν χαράσσεται διὰ τοῦ ὑπ’ ὄψιν νομοσχεδίου.

§17Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προηγουμένως παρελείψατε νὰ κάμητε, ὅπως συνήθως, τὴν προσφώνησιν τῶν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει νομοσχεδίων, μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὅλα τὰ νομοσχέδια ἐκρατήθησαν. Διὰ τοῦτο θὰ παρκαλέσω ὅπως κάμητε τὴν προσφώνησιν τῶν νομοσχεδίων, διότι πιστεύω ὅτι τὸ τελευταῖον ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει θὰ ψηφισθῇ, διότι ὁ συνάδελφος κ. Πατσιαντᾶς, ὁ ὁποῖος τὸ ἐκράτησε, δὲν ἔχει πλέον ἀντίρρησιν.

§18Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ τὸ ἐκράτησα τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15 τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας «περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων», κατόπιν ὅμως, τῶν διευκρινίσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, αἴρω τὰς ἀντιρρήσεις μου.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως διακοπῇ πρὸς στιγμὴν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἵνα ψηφισθῇ τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος σχέδιον νόμου, τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ ν. 2456)1920 «περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων» ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ν. 4837)30 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ν. 2456 «περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου 2456)1920 «περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων» ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 4837) 1930 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2456 «περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων».

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κ.λ.π.». Ὁ κ. Γ. Παλλάσκας, ἔχει τὸν λόγον.

§25Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, διότι ἄλλοι ἁρμοδιότεροι ἐμοῦ ἀνέπτυξαν καὶ θὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των ἐπ’ αὐτοῦ. Ἔλαβον ἀφορμὴν ἀπὸ μίαν καταγγελίαν τὴν ὁποίαν ἔλαβον, ὅπως ἔλαβον καὶ ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἀπὸ ἕνα πολίτην τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν καταγγελίαν ἡ ὁποία ἀπευθύνεται ὡς ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς ὅλους τοὺς κ. κ. βουλευτὰς τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἔχουσα οὕτω: «Οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν ....(ἀναγινώσκει)....». Τὸ ἀντίγραφον τῆς ἐπιστολῆς τὸ καταθέτω, ὅπως καὶ ἀντίγραφον ἐπιστολῆς αἰτήσεως σταλείσης πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Καταθέτω ἐπίσης ἑτέραν ἐπιστολὴν ἐδῶ, δοθεῖσαν εἰς τὸν Τύπον τῶν Ἰωαννίνων, ὁ ὁποῖος κατήγγειλε τὸ σκάνδαλον αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ εἶναι ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον καθάπτεται τῆς ὑπολήψεως καὶ τοῦ κύρους ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, κατὰ καθῆκον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγνοήσω μίαν καταγγελίαν σὰν αὐτήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα. Νομίζω ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν ὅτι πρέπει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, συγκεκριμένως ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 8 διάταξις, πρέπει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἐκθέτει ὁλόκληρον τὸ Σῶμα. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ καταγγείλας δὲν εἶναι πολιτικὸς φίλος μου. Εἶναι φίλος τῆς παρατάξεως τῆς ἰδικῆς σας. Θὰ πρέπει νὰ σᾶς εἶναι γνωστὸς αὐτός, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀσχέτως εἰς ποῖον Κόμμα ἀνήκει, πρόκειται περὶ μιᾶς σκανδαλώδους ἐνεργείας, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ ἀγνοήσῃ, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι τοιούτου εἴδους διατάξεις δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐμφανίζωνται εἰς τὴν Βουλήν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§27Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ἔχω κάποιαν σχέσιν μὲ τὰς δύο διατάξεις, τὰς ὁποίας ἔθιξεν ὁ κ. Παλλάσκας, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐδίδετο ὁ λόγος τώρα, διὰ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς ὅσα ἐλέχθησαν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἐπιτρέπῃ ὁ κ. Κωστῆς.

§29Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μάλιστα.

§30Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα μὲ κατάπληξιν μίαν ἐπίθεσιν, ἐναντίον τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 8 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου. Ὀφείλω ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὸ κύριον μέρος τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶμαι ὑπεύθυνος ἐγώ. Ὅταν τὸ πρῶτον εἶχε κατατεθῆ κατὰ τὸν παρελθόντα Μάρτιον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, ὑπέβαλα μίαν τροπολογίαν τῇ ὁποίας τὸ περιεχόμενον μὲ ἐλαχίστας παραλλαγάς, εἶναι οἷον τὸ περιεχόμενον τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἔλαβα τότε ἀφορμὴν τοῦ ἑξῆς γεγονότος: Εἰς τὴν περιοχὴν Φθιώτιδος, καὶ ἰδίως εἰς τὴν πρωτεύουσάν της, Λαμίαν, κατὰ τὸ 1947, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας πόλεις ἐσημειώθη μία συρροὴ κόσμου ἀπὸ τὰς γύρω περιοχάς, ἐν ὄψει τοῦ συμμοριτικοῦ ἀγῶνος. Ἠμπορῶ, χωρὶς φόβον νὰ διαψευσθῶ, νὰ εἴπω ὅτι, τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἡ πόλις τῆς Λαμίας, ἐνῷ εἶχε κανονικῶς 25.000 κατοίκους, εἶχεν φθάσει εἰς τὸν ἐξωφρενικὸν ἀριθμὸν τῶν 50.000 κατοίκων. Τρομερὸν στεγαστικὸν ζήτημα ἦτο φυσικὸν νὰ ἀνακύψῃ. Ὑπῆρχον, ὅμως, καὶ ἄνθρωποι μεταξὺ τῶν προσφυγόντων, οἱ ὁποῖοι εἶχον κάποιαν δυνατότητα νὰ κτίσουν ἕνα σπίτι. Τὸ φαινόμενον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐσημειώθη εἰς τὴν Λαμίαν, ἐσημειώθη καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Πρὸς τακτοποίησιν τοῦ φαινομένου αὐτοῦ ἐνόμισεν τότε, εἰς τὸ 1947, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ὅτι ὤφειλε νὰ κάμῃ μερικὰς παρεκκλίσεις, ἰδιὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας αὐτάς. Οὕτω, ἐξεδόθη τὸ διάταγμα τῆς 31ης Μαρτίου 1947. Τὸ διάταγμα αὐτὸ ἐφηρμόσθη ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον ἔτος εἰς τὴν γενέτειράν μου. Ἐὰν ἡ πληροφορία τοῦ γραφείου τοῦ νομομηχανικοῦ εἶναι ἀκριβής, βάσει τοῦ διατάγματος αὐτοῦ, κατεσκευάσθησαν περίπου 100 οἰκοδομαί. Τὸ 1955 ἐδόθη μία ἄδεια πάλιν κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως, καὶ θὰ ἐξηγήσω κατωτέρω πῶς τὸ Ὑπουργεῖον διετύπωσε τὴν διάταξιν αὐτήν. Κατὰ τῆς ἀδείας αὐτῆς, ἕνας ἐκ τῶν Λαμιέων ἔχων ἔννομον συμφέρον, προσέφυγε εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Εἶναι ἄλλη ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀναφέρει ὁ κ. Πιτούλης καὶ ὁ κ. Παλλάσκας.

§31Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐξεδόθη καμμία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διὰ τὰς περιπτώσεις ποὺ ἀνεφέρατε σεῖς;

§32Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὰς περιπτώσεις τῆς Λαμίας ἐξεδόθη τὸ 1956 ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι αἱ ἄδειαι αὐταὶ εἶναι ἄκυροι. Σημειώνων τὸ γεγονὸς αὐτό, θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ διάταγμα τοῦ 1947 εἶχεν ὑποβληθῆ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας πρὸς ἐπεξεργασίαν, τὸ ἁρμόδιον δὲ τμῆμα τοῦ Συμβουλίου, ἀπεφήνατο κατὰ πλειοψηφίαν, ὅτι τὸ κείμενον ὑπερέβη τὴν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν. Κατὰ πλειοψηφίαν δὲ εἶπε, ὅτι εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀντίθετον καὶ καθ’ ὑπέρβασιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Θὰ ἐκαλύπτετο ὅμως, ἡ ἀκυρότης, ἐν ᾗ περιπτώσει τὸ διάταγμα ἠκολούθει ἄλλην διατύπωσιν καὶ ὄχι μὲ αὐτὴν μὲ τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Συγκεκριμένως εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐπρότεινα, ὅπως ἀναγράφεται εἰς τὸ Διάταγμα, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι πλήρως ᾐτιολογημένη ἡ εἰδικὴ αὐτὴ ἄδεια, ἡ ὁποία ἐκδίδεται διὰ τὴν ἐξαιρετικὴν αὐτὴν περίπτωσιν. Τὸ Ὑπουργεῖον ἠκολούθησε τὴν διατύπωσιν τῆς πλειοψηφίας καὶ οὕτω βάσει τοῦ διατάγματος αὐτοῦ, ἐξεδόθησαν τοὐλάχιστον διὰ τὴν πόλιν τῆς Λαμίας περὶ τὰς 140 ἀδείας.

§33Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τί ἄδειαι ἦσαν αὗται; Δι’ οἰκοδομάς;

§34Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ οἰκοδομὰς ἐντὸς τῆς πόλεως, δηλαδὴ διὰ κατοικίας. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἡ περίπτωσις τῆς Λαμίας τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔφερα διὰ τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινα ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1957, ἀφορᾷ κατοικίας. Εὑρέθημεν πρὸ τοῦ φαινομένου, νὰ ἀπειλοῦνται μὲ κατεδάφισιν, ὅλα αὐτὰ τὰ κτίσματα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς μίαν ἀνώμαλον περίοδον.

§35Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, τὰ πράγματα ἔχουν ὅπως τὰ λέγει ὁ κ. Μακρόπουλος καί, ὄχι μόνον διὰ τὴν Λαμίαν, ἀλλὰ δι’ ὅλας τὰς παρεμφερεῖς περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν, πάντως τὰς 200, καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάνουν τὰς 1000, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Ἰωαννίνων, διὰ τὴν ὁποίαν ὡρισμένοι συνάδελφοι τόσον θόρυβον προκαλοῦν, τὰ πράγματα ἔχουν καὶ πάλιν ὅπως τὰ λέγει ὁ κ. Μακρόπουλος, διότι ἐξεδόθη μία ἄδεια ἀπὸ τὸν ἐκεῖ Νομομηχανικόν, ἡ ὁποία ἐξεδόθη βάσει ὑπάρχοντος νόμου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 9 ὁλόκληρα ἔτη ἐφηρμόζετο χωρὶς ποτὲ νὰ προσβληθῇ. Ὅταν ἤρχισε ἀνεγειρόμενον τὸ κτίσμα καί, πάντως, μετὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κτίσματος, προσέφυγαν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἡ ἄδεια ἠκυρώθη, διότι ἔπασχεν ἡ γενικὴ κανονιστικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἴσχυσεν ἐπὶ 9 ἔτη, χωρὶς ποτὲ νὰ προσβληθῇ. Εὑρέθη, λοιπόν, τὸ Ὑπουργεῖον, πρὸ ἑνὸς διλήμματος.

§36Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶχε λυθῆ τὸ ζήτημα.

§37Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Εὑρέθη τὸ Ὑπουργεῖον πρὸ τοῦ διλήμματος, εἴτε νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ νὰ διατάξῃ τὴν κατεδάφισιν κτισμάτων, τῶν ὁποίων ἡ ἀξία ὑπερέβαινε εἰς πολλὰς περιπτώσεις τὰς 150.000 δραχ., πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ πράξω, εἴτε νὰ κυρώσῃ αὐτὴν τὴν βασικὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἠκυρώθη. Εἶσθε ἐλεύθεροι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποὺ θέτω ὑπ’ ὄψει σας τὸ ζήτημα, νὰ κυρώσητε τὴν διάταξιν, ναὶ ἢ οὔ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἐγώ, πάντως, νὰ ἐκτελέσω τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ νὰ διατάξω τὴν κατεδάφισιν, δὲν θὰ τὸ κάμω. Δὲν ἠμπορῶ, κύριοι, νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην...

§38Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγετε, κύριε Ὑπουργέ; (Θόρυβος ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως). Πρέπει νὰ διαμαρτύρεσθε, κύριοι συνάδελφοι...

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, σᾶς παρακαλῶ νὰ καθήσητε εἰς τὴν θέσιν σας.

§40Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι ἀσέβεια πρὸς τοὺς νόμους.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς δεικνύετε ἀσέβειαν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Προεδρεῖον.

§42Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν ἠμπορῶ, κύριοι, νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην νὰ καταστρέψω 50 ἢ 100 ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἰς οὐδὲν ἔπταισαν, διότι, πράγματι, ὑπεύθυνον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐὰν ἐξέδωκε πράξεις βάσει ἀκύρου νόμου ἢ ἀκύρων πράξεων τῆς Διοικήσεως, ὑπεύθυνον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, εἶναι νὰ μὴ κυρωθῇ ἡ πρᾶξις καὶ νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ ἰδιῶται, οἱ ὁποῖοι ἄνευ πταίσματος θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ τὸ κατεδαφίσουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη δυνατὴ λύσις. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν Προϋπολογισμὸν μὲ ἕνα σημαντικὸν ποσόν, νὰ τὸ πράξωμεν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, ἐν γνώσει αὐτῶν τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν, νὰ διατάξωμεν αὐτὴν τὴν κατεδάφισιν ὁλοκλήρων περιουσιῶν.

§43Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ὅλην αὐτὴν τὴν καταγγελίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, βάσει ἐπιστολῆς τὴν ὁποίαν κατέθεσα, ὅτι ἐχορηγήσατε ἀδείας ἄνευ εἰσηγήσεως τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, σεῖς τὴν ἀμφισβητῆτε; Παρακαλῶ νὰ δηλώσητε ἐὰν τὸ ἀμφισβητῆτε, διότι ἐδῶ ἔχομεν τὸ κατάντημα, Ὑπουργὸς νὰ μὴ λέγῃ τὴν ἀλήθειαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι — διαμαρτυρίαι).

§44Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Νὰ μὴ μοῦ λέγετε ἐμένα, ὅτι δὲν λέγω τὴν ἀλήθειαν. Ποτέ, δὲν ἔχω εἴπει ψέμματα. Ἐγώ, σᾶς λέγω πῶς εἶναι τὰ πράγματα καὶ δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ μοῦ λέγετε, ὅτι δὲν λέγω τὴν ἀλήθειαν.

§45Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Διότι τὸ ἀμφισβητεῖτε, σημαίνει ὅτι... (Θόρυβος —κωδωνοκρουσίαι).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, ἡσυχίαν.

§47Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ καὶ οἱ δύο κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τὴν διαμαρτυρίαν τῶν ἐνδιαφερομένων κατοίκων Ἰωαννίνων, παρουσιάζουν τόσον ἐκνευρισμόν. Ἡ ἄδεια ἐξεδόθη τὸ πρῶτον τὸ 1955 καὶ ἐξεδόθη σύμφωνα μὲ τὸ Κανονιστικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον μεταγενεστέρως προσεβλήθη καὶ κατόπιν παρουσιάσθησαν εἰς ἡμᾶς τὰ ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου, δηλαδὴ τὸ θέμα, ἢ νὰ πᾶμε εἰς τὴν κατεδάφισιν, εἴτε οὔ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ εἴπω εἰς τοὺς δύο κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἡ μεταφορὰ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην προσωπικῆς ἀντιδικίας περὶ τῆς ὁποίας ὑπάρχουν καὶ πολλαὶ ἄλλαι λεπτομέρειαι αἱ ὁποῖαι καλὸ θὰ ἦτο νὰ μὴ γνωσθοῦν...

§48Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ λεχθοῦν.

§49Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ μὲ διακόπτετε...

§50Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται ὑπονοούμενα ἐδῶ.

§51Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). ...καὶ νὰ ἀπασχολῆτε ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, ἐνῷ ὑπάρχει μία διάταξις, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν κάλυψιν ἑνὸς κοινωνικοῦ προβλήματος, εἰς τὸ ὁποῖον, ἐνδεχομένως, ἐμπίπτει καὶ ἡ περίπτωσις τῶν Ἰωαννίνων, ὄχι ἐνδεχομένως, ἀλλὰ ἐμπίπτει ἡ περίπτωσις τῶν Ἰωαννίνων καὶ νὰ ἀπασχολῆτε ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, διότι ὁ εἷς ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ κατὰ σύμπτωσιν τὸ ἴδιον ἐπάγγελμα μὲ τὸν ἄλλον δημιουργεῖ τὸν θόρυβον αὐτόν, ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ μεταφέρεται ἐδῶ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μακρόπουλος, ἐξήγησαν ἐπαρκῶς εἰς τὶ ἀποβλέπει ἡ διάταξις. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος εὑρίσκεται μακρὰν τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις.

§52Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε εἶναι, τὸ ὀλιγώτερον, ἀνακρίβεια.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται τοιαῦται φράσεις.

§54Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Εἶναι ἄνευ προηγουμένου αὐτὰ τὰ ὁποῖα γίνονται ἐδῶ.

§55Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Περαίνων τὴν ὁμιλίαν μου, ἤθελον νὰ αἰτιολογήσω τὴν ἰδικήν μου τροπολογίαν, ὥστε νὰ μὴ ἀφήσω οἱανδήποτε σκιὰν εἰς τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Ἠγνόουν τελείως τὴν περίπτωσιν τῶν Ἰωαννίνων. Τόσον εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ὥστε καὶ εἰς τὴν τροπολογίαν μου, καὶ ἴσως ἡ Βουλὴ τὸ ἐνθυμῆται, ὁμιλῶ περὶ οἰκοδομῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνηγέρθησαν μέχρι τῆς 1.7.56. Εἶχον ἀνεγερθῆ πλέον ὅταν ἔγινε.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε ὅτι ἔχουν ἀνεγερθῆ 150 σπίτια καὶ ὅτι ἐγένετο αἴτησις ἀκυρώσεως εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ μίαν ἄδειαν.

§57Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ 1956 ἐγένετο.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, διὰ τὴν πληροφορίαν, ἡ ὁποία θὰ μοῦ χρησιμεύσῃ.

§59Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἤθελον νὰ πληροφορήσω καὶ τοῦτο τὴν Βουλὴν καὶ ἀπευθύνομαι εἰς τοὺς νομικοὺς τῆς αἰθούσης. Τὸ Διάταγμα ἐφηρμόσθη ὅπως ἐτόνισεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ 9 ἔτη...

§60Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς οἱ δικηγόροι μᾶς ἐφάγατε.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω οὐδεμίαν διακοπήν.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴτε τὸ διάταγμα εἶναι ἔγκυρον ἐντὸς τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, εἴτε πέραν αὐτῆς, ἐμφανίζεται μία ἄλλη πλευρά, τὴν ὁποίαν αὐτὸ τοῦτο τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔλυσεν, ὅτι καὶ ἐξ ἀκύρου πράξεως τῆς Διοικήσεως πάντοτε γεννᾶται δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον παρέλθῃ ἕνα τοιοῦτον χρονικὸν διάστημα, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἡ ἀνατροπή. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ νομολογία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχομεν ζωντανὸν καὶ δεδομένον ὅτι τὸ διάταγμα ἴσχυσε ἐπὶ 9 ὁλόκληρα ἔτη, χωρὶς νὰ προσβληθῇ καὶ ὅτι βάσει αὐτοῦ τοῦ διατάγματος ἐξεδόθη πληθώρα ἀδειῶν ἀπὸ τοὺς οἰκείους νομομηχανικούς, οἱ ὁποῖοι φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ δύνανται νὰ ὑπεισέλθουν εἰς τὰς λεπτομερείας αὐτῶν τῶν διαταγμάτων. Τὸ νὰ λέγωμεν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τοὺς μηχανικούς, ἐπῆραν τὰς ἀδείας των καὶ ἐπλήρωσαν, τὸ νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι θὰ τοὺς γκρεμίσωμεν τὰ σπίτια δὲν εἶναι ὀρθόν. Εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς διλήμματος, ἀλλὰ τὸ δίλημμα αὐτὸ πρέπει νὰ λυθῇ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ δίδῃ πρακτικὴν λύσιν.

§63Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπεν ὁ κύριος Μακρόπουλος, ὅτι μετ’ ἐκπλήξεως ἤκουσε τὴν ἐπίθεσιν τῶν δύο συναδέλφων. Φαίνεται, ὅτι δὲν ἐγίναμε ἀντιληπτοὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἔκπληξις. Ἡ ἄδεια ἐδόθη μετὰ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Διατάγματος τοῦ 1957.

§64Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ ἄδεια ἐξεδόθη τὸ 1955.

§65Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἔχω ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου, τὰ ὁποῖα θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἡ χορηγηθεῖσα ἄδεια, ἡ προκαλέσασα τὴν ἀντίδρασίν μας ἐχορηγήθη καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Διάταγμα τοῦ 1947 εἶχε κριθῆ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὡς ἄκυρον. Πέραν τοῦ κυρίου Μακροπούλου τοῦ ἐκπληττομένου ἐξεπλάγησαν τινὲς διὰ τὴν ἐπίθεσίν μου καὶ τοῦ κυρίου Μπαλάσκα καὶ εἶπον ὅτι ἐνδιαφερόμεθα δῆθεν διὰ τὸν ἀντίδικον. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς δὲν πρέπει νὰ διαμαρτυρώμεθα διὰ ζητήματα ἀρχῆς. Διότι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, μόνον θέμα ἀρχῆς εἶναι. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἄδεια ἐξεδόθη ἀπὸ τὸν Νομάρχην Ἰωαννίνων τὴν 9ην Ἰουλίου 1956 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29372 ἀποφάσεως. Ἡ ἀπόφασις ἔχει ὡς ἑξῆς: ..................... (ἀναγινώσκει)... Ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐξεδόθη κατὰ παρέκκλισιν, ἐχορηγήθη μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ συνεπῶς ἐν γνώσει ἦτο καὶ ἡ Ὑπηρεσία καὶ ὁ αἰτούμενος τὴν ἄδειαν, ὅτι εἶναι ἄκυρος.

§66Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα.

§67Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω εἶναι ἀληθῆ. Δι’ αὐτὸ ἡ τροπολογία τοῦ κυρίου Μακροπούλου λέγει μέχρι 1ης Ἰουνίου 1956 τὸ δὲ νομοσχέδιον λέγει μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεώς του, ἀκριβῶς διὰ νὰ περιληφθοῦν αἱ περιπτώσεις αὐταί. Ἐὰν καλοπίστως ἐνήργησαν οἱ πολῖται, νὰ περιορισθῇ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διὰ τῆς ὁποίας ἐκρίνετο ἄκυρον τὸ Διάταγμα.

§68Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἄδεια ἐξεδόθη τὸ 1955, τὸ 1956 ἐγένετο ἡ ἀκύρωσις τοῦ Διατάγματος ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅπως σᾶς εἶπον ὅταν ὡμίλησα τὴν πρώτην φοράν. Πάντως ἡ ἀκύρωσις ἔγινε ὅταν τὸ κτίσμα δὲν εἶχε περατωθῆ καὶ εὑρίσκετο ἀκόμη ἐν ἀνεγέρσει. Ὑπελείπετο ἕνα μικρὸ μέρος διὰ τὴν ἀποπεράτωσίν του. Δὲν ἐνθυμοῦμαι εἰς ποῖον στάδιον εὑρίσκετο. Ὅταν ἐξεδόθη ἡ ἀκυρωτικὴ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐσταμάτησαν αἱ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι καὶ ἠρώτησαν τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἔκρινεν, ὅτι ἐπειδὴ τὸ πλεῖστον μέρος τῆς οἰκοδομῆς εἶχε γίνει, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ κατεδαφίσουν, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ ἐπιτρέψωμε νὰ περατωθῇ. Πάντως ἐπιμένω, ὅτι ἡ ἄδεια εἶχεν ἐκδοθῆ πρὸ τῆς ἀκυρώσεως τοῦ Διατάγματος, ὁπότε εἶχεν οἰκοδομηθῆ τὸ πλεῖστον τῆς οἰκοδομῆς. Ἡ διαταγή, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κύριος Πιτούλης εἶναι ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος, ἐὰν πρέπει νὰ συνεχισθῆ ἡ ἀνέγερσις τοῦ κτιρίου.

§69Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ δευτέρα ἄδεια διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐξεδόθη τὴν 28ην Μαΐου 1957.

§70Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν ρυθμισθῆ τὸ ζήτημα, τότε θὰ ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον, διότι θὰ ζητήσουν ἀποζημίωσιν ἐὰν κατεδαφισθοῦν τὰ κτίσματα.

§71Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πρέπει νὰ μάθῃ τὸ Δημόσιον, νὰ μὴ ἐκδίδῃ ἀώρους καὶ παρανόμους πράξεις.

§72Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ποίαν ζημίαν νομίζετε, ὅτι θὰ ὑποστῇ;

§73Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὁ ἰδιώτης ἐζήτησε μίαν ἄδειαν, τοῦ ἐχορηγήθη καὶ ἤρχισεν ἀνεγειρόμενον τὸ κτίσμα. Ἐφ’ ὅσον προσεβλήθη αὐτὴ ἡ ἀπόφασις, ὅταν πᾶμε νὰ τοῦ κατεδαφίσωμεν τὸ κτίσμα, δὲν πρέπει τὸν ἰδιοκτήτην νὰ τὸν ἀποζημιώσωμεν ἡμεῖς; Ἡμεῖς τοῦ ἐδώσαμε μίαν ἄδειαν, τῆς ὁποίας ἔκαμε καλόπιστον χρῆσιν. Δὲν θὰ πρέπει νὰ τὸ ἀποζημιώσωμε; Δὲν ἐπιμένω ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω, εἶμαι πρόθυμος νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν καὶ νὰ τὴν ἀπορρίψωμεν. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος ἀποζημιώσεως, δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος δισταγμός. Ἐγὼ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ Δημόσιον κινδυνεύει νὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς καλῆς πίστεως ἰδιώτας, ποὺ ᾠκοδόμησαν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ ἤθελον τὴν γνώμην τοῦ κυρίου Μπακοπούλου, ὁ ὁποῖος ἔχει μεγαλυτέραν πεῖραν.

§74Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἐὰν θὰ ἠθέλατε νὰ ἀκούσετε τὸ ἱστορικὸν τῆς πρώτης περιπτώσεως....

§75Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶναι Συνταγματικὸν θέμα.

§76Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εἶναι διαφορετικὸν τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο.

§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λίαν εὐχαρίστως θὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἀπευθύνετε. Δὲν ἐνδιαφέρει διὰ τὴν ἀπάντησίν μου τὸ ἱστορικὸν τῆς ἄλφα ἢ βῆτα ὑποθέσεως. Μὲ ἐνδιαφέρει ἁπλῶς τὸ συνταγματικὸν θέμα. Ὡς ἀντελήφθην ὑπάρχουν δύο θέματα. Πρῶτον τὸ θέμα τῆς ἰσχύος τοῦ Δ)τος 1947 καί, συναφῶς, ἡ ἀνάγκη κυρώσεώς του διὰ τῆς διατάξεως τῆς παραγρ. 8, τοῦ ἄρθρ. 3 τοῦ νομοσχεδίου καί, ἀφ’ ἑτέρου, ἡ τύχη τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας εἰς τὰς δύο ἢ τρεῖς περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμνημονεύθησαν. Ἡ ἀπάντησις εἶναι εὐχερής. Ὀρθότατα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κύριος Μακρόπουλος εἶπεν ὅτι ἐκ παρανόμου πράξεως τῆς διοικήσεως δημιουργοῦνται ἰσχυραὶ νομικαὶ καταστάσεις, ἐφ’ ὅσον ἡ Διοίκησις ἐδέχθη τὴν ἐφαρμογὴν τῆς παρανόμου διοικητικῆς ἐνεργείας ἐπὶ μακρὸν χρόνον. Ζήτημα πραγματικὸν εἶναι ποῖος εἶναι ὁ μακρὸς χρόνος. Τὸ Διάταγμα τὸ εὐρῦνον τὰ σχέδια πόλεων καὶ συνεπῶς τὸ κανονίζον καὶ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν οἰκοδομῆς εἶναι κανονιστικὸν διάταγμα. Θέτει κανόνα δικαίου, διότι τὸ διάγραμμα τῆς μεταβολῆς τοῦ σχεδίου θέτει κανόνα δικαίου, καθορίζει γραμμὰς οἰκοδομικάς. Καθορίζει ἐπὶ πλέον καὶ ἀπαλλοτριώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι συνέπειαι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου πόλεων. Εἶναι λοιπὸν κανονιστικὸν διάταγμα. Ἀλλὰ μολονότι θέτει κανόνα δικαίου οἱασδήποτε φύσεως, εἶναι διοικητικὴ πρᾶξις ἐκτελεστή, ἡ ὁποία προσβάλλεται εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐπὶ πλέον εἶναι δυνατὸν νὰ προσβληθοῦν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ μεμονωμέναι διοικητικαὶ πράξεις, μεμονωμέναι πράξεις τῆς Διοικήσεως, στηριζόμεναι εἰς προγενέστερον κανονιστικὸν διάταγμα. Γεννᾶται λοιπὸν τὸ ἐρώτημα, ποία εἶναι ἡ τύχη αὐτοῦ τοῦ διατάγματος ὡς πράξεως τῆς Διοικήσεως; Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ διάταγμα αὐτὸ ἐξεδόθη ἀπὸ τὸ 1947 δὲν θὰ εὑρεθῇ σήμερον δικαστὴς καί, εἰδικώτερον, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον νὰ τὸ θεωρήσῃ ἄκυρον ἔκτοτε, παράνομον, ἀλλ’ εἶναι μία παράνομος πρᾶξις τῆς Διοικήσεως, ζήσασα ἐπὶ μακρὸν τῇ ἀνοχῇ τῆς Διοικήσεως καὶ μὴ προσβλητὴ πλέον αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας σήμερον. Προσεβλήθησαν ὅμως πράξεις Διοικήσεως στηριζόμεναι εἰς τὸ παράνομον αὐτὸ κανονιστικὸν διάταγμα. Αὐτὰς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰς ἐπικυρώσωμεν σήμερον, διότι ὑπάρχει παγία νομολογία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας κατὰ μιᾶς οἱασδήποτε πράξεως τῆς Διοικήσεως καὶ μετ’ αὐτὴν — ἀκόμη καὶ πρὸ τῆς ἐκδικάσεως τῆς προσφυγῆς αὐτῆς — νόμος κυρώσῃ τὴν παρανομίαν τῆς Διοικήσεως, ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματική. Διατί; Διότι ἐξουδετερώνει τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὑπάγεται κατὰ κύριον λόγον ἡ αἴτησις ἀκυρώσεως δι’ ὑπέρβασιν ἐξουσίας ἢ παράβασιν νόμου. Ἑπομένως καὶ κατὰ τὴν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὴν σταθερὰν καὶ ἀπαράβατον, ἐὰν πρὸ τῆς ἐκδικάσεως νόμος κυρώσῃ τὴν παράνομον ἐνέργειαν τῆς Διοικήσεως, αὐτὸ δὲν ἐπηρεάζει τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Κατὰ μείζονα λόγον δὲν τὴν ἐπηρεάζει ὅταν ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις, διότι ἐνδεχομένη κύρωσις παρανόμου πράξεως ἀντίκειται εἰς τὴν ἄλλην ἀρχήν, τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία διὰ νόμου νὰ καταργῇ τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 8 καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾶ τὴν ἐνδεχομένην κύρωσιν τοῦ διατάγματος, ἴσως νὰ εἶναι περιττή, ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἀβλαβής. Εἶναι ἀβλαβὴς κατὰ τοῦτο, κατὰ τὴν ἐμὴν ταπεινὴν γνώμην, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται μετὰ πάροδον 7 ἐτῶν διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐκανόνιζε πῶς ἠμποροῦν νὰ γίνουν οἰκοδομαὶ καὶ ἐγένοντο οἰκοδομαὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ, νὰ εἴπω ὅτι τὸ θεωρῶ ἄκυρον καὶ θὰ γκρεμισθοῦν αὐτὰ τὰ σπίτια. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ τὸ εἴπῃ ποτὲ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας αὐτό. Ἀλλὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὰς δύο ἢ τρεῖς περιπτώσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐξεδόθησαν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, αὐτὰς οἱονδήποτε νόμον καὶ ἂν κάμῃ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰς καταργήσῃ. Γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Θὰ ἐκτελεσθοῦν αὐταὶ αἱ δύο–τρεῖς ἀποφάσεις καὶ ποῖαι αἱ συνέπειαι; Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε πόσον σᾶς ἐκτιμῶ, γνωρίζετε καὶ τὴν προσωπικήν μου συμπάθειαν πρὸς σᾶς, ἀνεξαρτήτως τῆς διαφορᾶς τῶν πολιτικῶν ἀπόψεών μας. Δὲν διστάζω νὰ εἴπω ὅτι ἡ συμπάθειά μου αὐτὴ πρὸς σᾶς στηρίζεται καὶ εἰς ἕνα ὑποσυνείδητον, διότι οἱ γονεῖς μας ἦταν στενοὶ φίλοι καὶ ὁ πατήρ μου ἦτο πολιτικὸς φίλος τοῦ ἀειμνήστου πάππου σας. Ἑπομένως αὐταὶ αἱ σχέσεις δημιουργοῦν κἄτι τι ψυχολογικῶς, καί, ἑπομένως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω παρακαλῶ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι προσωπικῶς κατὰ τοῦ κυρίου Γ. Ράλλη εἶναι ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Κράτους. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου — καὶ ἐλπίζω ὅτι τὸ εἴπατε ἐν μιᾷ στιγμῇ ψυχολογικῆς ἐκδηλώσεως — ὅτι ἡ ψυχή σας δὲν σᾶς ἐπιτρέπει νὰ γκρεμίσετε 150 σπίτια τῆς Λαμίας ἢ ἄλλα. Κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε εὐτυχὴς ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς ψυχολογικῆς καταστάσεως, ὅτι δὲν θὰ σᾶς παρουσιασθῇ περίπτωσις νὰ τὰ γκρεμίσετε, δι’ οὓς λόγους προανέφερα. Ἀλλ’ ὡς Ὑπουργὸς νὰ τὸ εἴπητε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι δὲν θὰ ἐκτελέσητε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται. Συνεζητήθη ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐγένετο εὐρύτατος λόγος, φορεὺς ὁ λόγος αὐτὸς τῆς κοινῆς ἀγανακτήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὴν μὴ ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καὶ προετάθησαν δύο τινά. Πρῶτον, νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος «περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν διὰ νὰ κινῆται εὐχερῶς ἡ δικαιοσύνη ἐναντίον Ὑπουργοῦ, ἀρνουμένου τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Προετάθη καὶ αὐτό, ἀλλ’ ἐσκόνταψεν εἰς τὸ ἐμπόδιον τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπει τὴν τροποποίησιν αὐτήν, διότι ἡ Βουλὴ ἀπαγγέλλει τὴν κατηγορίαν. Προετάθη καὶ τὸ ἄλλο ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Βαρνόπουλον, νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπ’ εὐθείας ἀγωγῆς ἀποζημιώσεως κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ ἀρνουμένου τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας: Εἶμαι βέβαιος, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἦτο εἰς τὴν σκέψιν σας νὰ εἴπητε ὅτι ὁ Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἀσεβῇ πρὸς τοὺς ὠργανωμένους θεσμούς, πρὸς τὰς καθεστηκυίας ἀρχὰς τοῦ τόπου καὶ νὰ ἀνατίθεται ὑπεράνω τίνων. Ὑπεράνω καὶ αὐτῆς τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ νὰ λέγῃ ὅτι δὲν θὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἀποφάσεις της.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε........

§79Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀφήσατε, κύριε Πρόεδρε... Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ διακόψετε τὸν ρήτορα εἰς μίαν στιγμὴν ποὺ περατώνει τὸν λόγον του. Δὲν εἶναι κατάστασις Προέδρου αὐτή.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μὲ διακόπτετε, κύριε Πρόεδρε, (κωδωνοκρουσίαι).......

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, διατὶ δὲν ἀφήνετε νὰ ἀκούσετε τὶ θὰ εἴπω;

§82Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα, κύριε Πρόεδρε, νὰ διακόπτετε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, σᾶς παρακαλῶ, βλέπετε......

§84Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπετε μὲ πόσην ἠρεμίαν ὁμιλῶ.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀκούω μὲ εὐλάβειαν διότι εἶναι σοφὰ τὰ λόγια ποὺ λέγετε, ἀλλὰ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν εἶπεν, δὲν τολμῶ....

§86Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ ἐξηγήσετε σεῖς, τὶ εἶπεν ὁ κύριος Ράλλης;

§87Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ ποὺ εἴπατε εἶναι ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν εἶπεν αὐτό. Βλέπετε μὲ ποίαν ἠρεμίαν συζητῶ τὸ θέμα λόγῳ τοῦ περιεχομένου του. Ἔλεγα, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶμαι βέβαιος ὅτι πολιτικὸς ἀνὴρ οἷος ὁ κύριος Γεώργιος Ἰωάννου Ράλλης, ἔχων μίαν ἱστορίαν ὑπηρεσιῶν εἰς τὸν τόπον ἐπὶ τρεῖς ὁλοκλήρους γενεάς, δὲν ἐσκέφθη ποτὲ ὅτι δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι νὰ τίθεται ὑπεράνω τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ καὶ ἐὰν ἔχω ἀκόμη ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀντιθέτους πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὀρθόν, δὲν θὰ τὰς ἐκτελέσω. Νομίζω δὲ ὅτι αὐτὴ ἡ σκέψις τοῦ Ὑπουργοῦ ἦτο μία ἐκδήλωσις ἱερᾶς προσπαθείας καὶ θελήσεως νὰ μὴ γκρεμισθοῦν τὰ σπίτια ἐκεῖνα. Καὶ πρὸ ὀλίγου εἶπα καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα ὅτι εὐτυχῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, διότι δὲν θὰ παρουσιασθῇ τοιαύτη περίπτωσις. Καὶ νομίζω ὅτι ἀνδρικὸν εἶναι ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Ράλλη νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν τῆς φράσεως αὐτῆς διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, καὶ διὰ τὴν κοινὴν γνώμην, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν Ὑπουργὸς νὰ λέγῃ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ξεύρετε ἐγὼ δὲν θὰ ἐκτελέσω ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Καὶ δεύτερον, λεγόμενον τοῦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀποκτᾷ μεγαλυτέραν βαρύτητα. Ταῦτα ὡς πρὸς τὸ θέμα, τῶν οἰκοδομῶν. Τώρα ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ἀποζημιώσεων ἢ ὄχι. Δι’ ἐκεῖνον τοῦ ὁποίου ἐνδεχομένως θὰ γκρεμισθῇ τὸ σπίτι προβάλλουν δύο ζητήματα. Συνήργησε καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας του; Διότι ὁ ἐξ ἰδίου ἁμαρτήματος ζημιούμενος οὐ δοκεῖ ζημιοῦσθαι. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ὅ,τι θὰ εἴπω στηρίζεται εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι εἴμεθα Κράτος εὐνομούμενον, ἔστω καὶ ἐὰν θεωρηθῇ ὅτι δὲν εἴμεθα ἀπολύτως Κράτος δικαίου. Ἔχομεν ἕνα ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδίδωνται ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου αὑτοῦ Δικαστηρίου καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν τὰς ἐκτελοῦμεν διότι τὸ Δημόσιον θὰ ὑποστῇ δαπάνην; Εἶναι ὡς ἂν νὰ λέγωμεν ὅτι ἐὰν πολίτης ἀδικούμενος ἐκ τοιαύτης διοικητικῆς πράξεως ἀπὸ μέρους τοῦ Δημοσίου δι’ οἱονδήποτε λόγον, ἐὰν δηλαδὴ τὸ Δημόσιον ὡς ΦΙΣΚΟΥΣ ἔχῃ ἐνοχὴν πρὸς ἀποζημίωσιν οἱουδήποτε πολίτου καὶ ἔλθει ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ εἴπει ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ πληρώσῃ καὶ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πληρωθῇ εἶναι μεγάλον, θὰ εἴπωμεν ὡς Ὑπουργός, ὡς Κυβέρνησις, ὅτι τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου δὲν τὴν ἐκτελοῦμεν διότι πληρώνει τὸ Κράτος; Κατ’ ἴσον λόγον δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι καίτοι ἡ Διοίκησις ἔπταισε δὲν θὰ ἐκτελέσω τὴν ἀπόφασιν διὰ νὰ μὴ προκαλέσω ἀποζημίωσιν τοῦ πολίτου. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω καὶ λυποῦμαι διότι ἐμακρυλόγησα ὀλίγον, ἀλλὰ ἦτο τὸ θέμα σοβαρόν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§88Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, ὁ κύριος Μπακόπουλος ἔχει δίκαιον. Πράγματι ἔσφαλα καὶ ἀναγνωρίζω τὸ λάθος μου. (Χειροκροτήματα). Κατόπιν αὐτοῦ ἀποσύρω τὴν διάταξιν καὶ θὰ φροντίσω ὅπου ὑπάρχει ἄκυρος πρᾶξις ἡ ὁποία προσεβλήθη εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας βάσει αὐτῆς τῆς διαδικασίας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ, νὰ ζητήσω ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ καταφύγουν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους μὲ μίαν αἴτησιν συμβιβασμοῦ, ὥστε νὰ ἀποζημιωθῇ τὸ ταχύτερον ὁ δικαιοῦχος διότι δὲν εἶναι δίκαιον καὶ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ τοὺς παιδεύωμεν ἄνευ λόγου ἐκ παραλείψεως ἰδικῆς μας. (Χειροκροτήματα).

§89Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ποίαν ἱκανοποίησιν θὰ δώσῃ ἡ ἀποζημίωσις εἰς πτωχοὺς ἀνθρώπους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἀποφάσεως θὰ σημάνῃ ξεσπίτωμα;

§90Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀφοῦ ἠκούσθη ἡ πλευρὰ τῶν νομικῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 3 θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀκούσετε καὶ ἐμὲ τὸν μὴ νομικόν, ἐπὶ ὀλίγα λεπτά. Ἡ ὑπόθεσις τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἰωαννίνων συνάδελφος κ. Πιτούλης καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φθιώτιδος συνάδελφος κ. Μακρόπουλος εἶναι κατ’ οὐσίαν δύο διαφορετικαὶ ὑποθέσεις. Ἡ μία εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ τῆς ἄλλης. Κύριοι βουλευταί, ἰδοὺ πῶς ἔχει ἡ ὑπόθεσις τῆς Λαμίας, διότι ἀμφισβητῶ τὴν ἀκρίβειαν τῆς πληροφορίας τοῦ κυρίου Μακροπούλου ὅτι πρόκειται περὶ πολλῶν οἰκογενειῶν, περὶ πολλῶν περιπτώσεων συμμοριοπλήκτων. Εἶναι μία μεμονωμένη ἢ μᾶλλον δύο, ἀλλὰ ἡ μία προσεβλήθη καὶ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις ἤχθη εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ μία περίπτωσις ἀφορᾷ τοὺς Καραπατάκην καὶ Λυμπέρην. Ὁ Καραπατάκης εἶχε μίαν οἰκοδομὴν καὶ ἔκαμε μίαν προσθήκην ἑνὸς δωματίου. Προσεβλήθη ἀπὸ τὸν γείτονα ὁ ὁποῖος ἦτο ἐκτὸς νόμου. Διατί; Διότι πρὶν ἢ ἐπικυρωθῇ τὸ ὑφιστάμενον τὸ ἐγκεκριμένον σχέδιον πόλεως τῆς Λαμίας, οὗτος εἶχε δομήσει εἰς τὸ ἀκάλυπτον οἰκόπεδον. Δηλαδὴ ἡ παράβασις τοῦ Καραπατάκη ἦτο ὁμοία μὲ ἐκείνην ποὺ ἄθελά του ὁ γείτων εἶχε κάμει. Τὴν προσέβαλεν ὅμως καὶ ἐρήμην τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία λέγει ὅτι τὸ διάταγμα εἶναι ἄκυρον καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ οἰκοδομὴ πρέπει νὰ κατεδαφισθῇ. Τὸ διάταγμα αὐτὸ ἔχει ἕνα μόνον ἄρθρον καὶ εἶναι πράγματι σκανδαλῶδες. Λέγει εἰς τὴν παράγραφον 3 ὅτι, εἰς τὴν κρίσιν τῆς ὑπηρεσίας, μετὰ σύμφωνον ὅμως γνώμην ἐπὶ συμβουλίου αἴρονται τὰ ἄρθρα δύνανται νὰ ἐκδίδωνται ἄδειαι κατὰ παρέκκλισιν τοῦ γενικοῦ οἰκοδομικοῦ κανονισμοῦ. Ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον εἶναι πράγματι σκανδαλῶδες. Θὰ διαφωνήσω διὰ δευτέραν φορὰν μετὰ τοῦ κυρίου Μακροπούλου. Τὸ διάταγμα ὑπεγράφη τὸν Μάρτιον τοῦ 1947, ὁ συμμοριτοπόλεμος εὑρίσκετο ἐν τῇ γενέσει, συμμοριόπληκτοι ὅμως τὸν Μάρτιον τοῦ 1947 δὲν ὑπῆρχον οὐδαμοῦ τῆς χώρας. Τὸν Σεπτέμβριον καὶ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1947 ἐστρατεύθην καὶ τότε μόλις ἄρχισαν νὰ ἔρχωνται. Κατὰ συνέπειαν τὸ διάταγμα αὐτὸ τὸ στηριζόμενον εἰς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ διατάγματος τοῦ 1923, δὲν εἶχεν ὡς βάσιν τὴν στέγασιν συμμοριοπλήκτων, ἦτο πράγματι σκανδαλῶδες. Εἶχεν ὅμως μίαν δικαιολογίαν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ ἐφηρμόζετο θὰ ἠκούετο κάποια ἐπιτροπὴ ὑπευθύνως. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Λαμίας ὑπάρχει πράγματι κάτι βάσιμον, ἐπρόκειτο περὶ προσθήκης πρὸς ὁλοκλήρωσιν μιᾶς οἰκοδομῆς, ἐπρόκειτο περὶ περιπτώσεως κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ γείτων ὁ ὁποῖος προσέβαλε τὴν ἄδειαν αὐτὴν εἶχε δομήσει παρανόμως εἰς τὸ προβλεπόμενον ὡς ἀκάλυπτον τμῆμα. Τίποτε ἄλλο δὲν ἔκαμε ὁ Καραπατάκης παρὰ ἐκεῖνο ποὺ ἀκριβῶς εἶχε κάμει ἄθελά του ὁ γείτων. Κατὰ συνέπειαν ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀδείας αὐτῆς τῆς Λαμίας δι’ ἣν ὑπεβλήθη ἡ τροπολογία εἶναι πλήρως δικαιολογημένη. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἐξ Ἰωαννίνων συνάδελφος. Αὐτὴ εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος, διότι πρόκειται περὶ οἰκοδομῆς παρὰ δημοσίᾳ ὁδῷ, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεβάλετο νὰ ὑπάρχῃ οἰκόπεδον 750 μέτρων ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ οἰκοπέδου μόλις καὶ μετὰ βίας 100 μέτρων. Ἀντὶ νὰ ἔχῃ 750 μέτρα εἶχεν 100 καὶ ἔρχεται τώρα ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου καὶ λέγει ὅτι στηρίζομαι εἰς τὸ διάταγμα τοῦ Μαρτίου τοῦ 1947 καὶ ἑπομένως ἀδικαιολογήτως ἐκδίδει τὴν ἄδειαν. Δὲν εἶναι πλήρως δικαιολογημένη ἡ ἄδεια αὐτὴ ἡ ὁποία ἐξεδόθη. Ἐντελῶς διαφορετικὴ ἡ μία περίπτωσις ἀπὸ τὴν ἄλλην περίπτωσιν. Τώρα τὸ νομικὸν τμῆμα δὲν ἀπόκειται εἰς ἐμὲ διὰ νὰ τὸ ἀναπτύξω ἀφοῦ τὸ ἀνέπτυξεν ὁ κύριος Μπακόπουλος. Ταῦτα, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 3.

§91Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πάντως δὲν εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα διὰ τὴν Λαμίαν.

§92Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Παπασπύρου, μὴ ἐπιμένετε διότι ἔζησα τὴν περίπτωσιν, γνωρίζω καὶ τὴν τελευταίαν λεπτομέρειαν τῆς ὑποθέσεως. Κύριοι βουλευταί, συζητοῦμεν περὶ ἑνὸς διατάγματος σκανδαλώδους, τὸ ὁποῖον μᾶς ἤγαγεν εἰς ἕνα ἀδιέξοδον, τὸ Κράτος νὰ ζητῇ νὰ συμβιβασθῇ ἢ νὰ ἀποζημιώσῃ παρανόμως ἀνεγερθείσας οἰκοδομάς. Μετὰ λύπης μου σᾶς λέγω ὅτι καὶ τὸ ἄρθρον 3 ἡ πρώτη του παράγραφος γέμει παρανομιῶν. Βεβαίως δὲν ἔγινε, ἀλλὰ πῶς ἑρμηνεύεται ἡ τελευταία παράγραφος. Θὰ δύναται ὅταν τὸ παρὸν νομοσχέδιον γίνῃ νόμος, ὁ Ὑπουργὸς Οἰκισμοῦ νὰ ἐκδίδῃ εἰς ὁποιανδήποτε περίπτωσιν ἀδιακρίτως κατὰ βούλησιν ἀδείας οἰκοδομῆς. Ἂς λέγει ὁ νόμος ὅτι πρέπει νὰ εἶναι 500 ἢ 700 μέτρα Ἐὰν εἶναι 50 μέτρα, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα καὶ οὐδεὶς περιορισμὸς θὰ ὑπάρχῃ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι ἡ διάταξις εἶναι σκανδαλώδης. Κύριοι βουλευταί, προκειμένου νὰ συνταχθῇ ἕνα σχέδιον πόλεως συντάσσονται πρῶτα διαγράμματα καὶ κτηματολόγια. Συνήθως τὰ σχέδια πόλεως ὁρίζονται κατὰ ζώνας. Δηλαδὴ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἶναι ὅλαι αἱ ζῶναι ἴδιαι. Ἀλλὰ ἀναλόγως τῆς πυκνότητος τοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ ζώνη ἡ ἐμπορική, ἡ ζώνη Α, ἔχει ἐλάχιστον ἐμβαδὸν διότι ἐκεῖ θὰ κτισθῇ ἕνα κατάστημα καὶ εἶναι πολύτιμος ὁ χῶρος. Ἡ ζώνη Β ὑπάρχει ἐπίσης; ἡ ζώνη Γʹ καὶ ἡ ζώνη Δ. Σπανίως ὑπάρχει ζώνη Ε. Μετὰ τὴν ζώνην Α. Τὰ οἰκόπεδα εἶναι μεγαλυτέρας ἐπιφανείας, μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὴν περιμετρικὴν ζώνην ὅπου τὰ οἰκόπεδα ἔχουν εὐχέρειαν μεγαλυτέραν διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὰ ἐξώτατα σημεῖα τοῦ σχεδίου πόλεως. Ποία εἶναι ἡ ἐπιφάνεια ἑκάστης τῶν ζωνῶν αὐτῶν; Δὲν εἶναι ὅμοια, ἐπηρεάζεται ἀπὸ πολλοὺς παράγοντας. Ποῖοι εἶναι οἱ παράγοντες; Πρῶτος παράγων εἶναι τὶ εἶναι τὰ περισσότερα οἰκόπεδα. Ὅταν θὰ πᾶτε εἰς ἕνα τετράγωνον καὶ εὕρετε ὅτι εἶναι τὰ περισσότερα οἰκόπεδα κάτω τῶν 100 μέτρων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπητε ὅτι τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ θὰ ἔχουν ἐμβαδὸν 200 μέτρων, διότι κανένα ἐξ αὐτῶν δὲν θὰ δύναται νὰ ἀξιοποιηθῇ. Τί θὰ συνέβαινεν ὅμως ἐὰν δεχώμεθα μίαν ἐπιφάνειαν οἰκοπέδου καὶ εὑρίσκοντο εἰς τὸ ἀνώτερον σημεῖον, εἰς τὴν Β ζώνην ἢ τὴν ζώνην Γ πάρα πολλὰ οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἦσαν ἄρτια εἴτε εἰς τὴν αὐτὴν ἐπιφάνειαν εἴτε εἰς τὰς αὐτὰς διαστάσεις; Τρία σημεῖα χαρακτηρίζουν τὴν ἀρτιότητα τοῦ οἰκοπέδου. Ἡ πρόσοψις, τὸ βάθος καὶ τὸ ἐμβαδόν. Συνήθως ἢ μᾶλλον πάντοτε εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς περιπτώσεις ὁ νομοθέτης λέγει, ὅτι διὰ τὰ οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται μὲ μικρότερον ἐμβαδόν, εἶναι μὴ ἄρτια, ἀλλὰ ὑφίστανται ἀποδεδειγμένως ὡς ἰδιοκτησία κατὰ τὴν κύρωσιν τοῦ βασιλικοῦ διατάγματος διὰ τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν τὸ σχέδιον αὐτὸ τῆς πόλεως, δι’ αὐτὰ ἰσχύουν ἄλλαι ἐπιεικέστεραι διατάξεις δηλαδὴ ἡ τῆς προηγουμένης ζώνης ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἐλαχίστη, 4 μέτρα πρόσοψις καὶ 5 μέτρα καὶ βεβαίως ἐλάχιστον ἐμβαδὸν 50 μέτρα. Τί θεσπίζεται ὅμως διὰ τῆς παρούσης διατάξεως. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θὰ ἔχῃ ὁποτεδήποτε θέλει ὁ Ὑπουργὸς δικαίωμα καὶ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς ἄνευ οὐδενὸς δικαιολογητικοῦ νὰ βγάλῃ μίαν ἀπόφασιν καὶ νὰ λέγῃ τὸ μὴ ἄρτιον οἰκόπεδον τὸ κρίνω ἄρτιον καὶ δίδω ἄδειαν οἰκοδομῆς.

§93Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐξουσιοδότησις περὶ τῆς ὁποίας προβλέπει τὸ διάταγμα εἰς τὶ ἀποβλέπει; Ἀποβλέπει εἰς τὴν δυνατότητα θεσπίσεως κατὰ παρέκκλισιν ἀπὸ τὸν βασικὸν κανόνα μέτρων συντηρητικῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν διαμορφωθείσης ἤδη καταστάσεως. Συνεπῶς τίθεται ἐξ ὑπαρχῆς περιορισμός. Μόνον διὰ διαμορφωθεῖσαν κατάστασιν πρὸ τῆς θεσπίσεως τῶν ὅρων ρυμοτομίας.

§94Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν περισσεύουν ἀπὸ τὴν ρυμοτομίαν 50 μέτρα, ἐκεῖνος θὰ κτίζῃ.

§95Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἐὰν ὑπάρχῃ διαμορφωθεῖσα πραγματικὴ κατάστασις, ἡ ὁποία ἀπὸ πλευρᾶς ἐμβαδοῦ ἔχει 200 σπίτια καὶ μετὰ μίαν πενταετίαν ὁρισθῇ ὅτι τὸ ἐμβαδὸν θὰ εἶναι 300 μέτρα, διότι γίνεται ἐπέκτασις διὰ τὸ τμῆμα αὐτὸ ποὺ ἔχει ἤδη διαμορφωθῆ ἡ δυνατότης τῆς παρεκκλίσεως ἡ ὁποία θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν διατήρησιν τῆς πραγματικῆς ὑφισταμένης καταστάσεως. Τοῦτο εἶναι. Τὸ δὲ δεύτερον, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἴτε ἐὰν προκύψῃ μεταγενεστέρως ἐκ Κρατικῆς πρωτοβουλίας». Ἐὰν δηλαδὴ ἔλεγε τὸ Κράτος, θὰ δώσω διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν στεγαστικῶν ἀναγκῶν οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ πληροῦν τοὺς ὅρους, τοὺς ἤδη ἰσχύοντας. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν ἡ εὐχέρεια, τὴν ὁποίαν σεῖς ὑποστηρίζετε. Ὑπάρχει αὐτοπεριορισμὸς ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ νόμου.

§96Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν πράγματι ἐπιζητῆτε διὰ τῆς παρούσης διατάξεως νὰ νομιμοποιήσετε ἄρτια οἰκόπεδα, ὁδηγηθέντα ὑπὸ δημοσίας ὑπηρεσίας εἰς ζώνην, ἡ ὁποία προβλέπει μεγαλυτέραν ἐπιφάνειαν καὶ μεγαλυτέρας γενικῶς διαστάσεις προσόψεως, βάθους, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ δεχθῶ. Πράγματι ἡ δευτέρα παράγραφος ὁμιλεῖ περὶ τῶν χορηγηθέντων. Ἀλλὰ τὸ κύριον σῶμα τῆς διατάξεως δὲν ἀποβλέπει ἐκεῖ. Ἀποβλέπει, ὅπως τὸ λέγετε καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν σας ἔκθεσιν.........

§97Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Τὸ νομοσχέδιον ἔτυχεν ἐπεξεργασίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ σήμερον συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ κειμένου, ὡς συνεζητήθη καὶ ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 3 ἀναφέρεται ὅτι «Εἴτε δὲν κέκτηνται κατὰ τὸν χρόνον......... (ἀναγιγνώσκει)...............». Ἰδοὺ ὁ περιορισμός, ὑπάρχει.

§98Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπεθύμουν τὸ ἑξῆς. Ἐὰν πράγματι αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε ἦσαν καὶ δυνάμεις ποὺ σᾶς ὤθησαν ὥστε ἡ ὑπηρεσία σας νὰ συντάξῃ τὴν παράγραφον θὰ ἐπεθύμουν, ἂν ἦτο δυνατόν, νὰ θέσετε ἕνα ὅριον, ὅτι εἰς οἱανδήποτε ζώνην οἰκοπέδων προϋφισταμένην, ἀποδεδειγμένως διὰ τίτλων ἀδιαμφισβητήτων, προϋφισταμένων τῆς ἐκδόσεως τοῦ βασιλικοῦ διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἢ τίθεται εἰς ἐφαρμογήν, ἢ τροποποιεῖται ἕνα σχέδιον πόλεως. Τότε δι’ αὐτὰ τὰ οἰκόπεδα δεχόμεθα μειωμένας ἐπιφανείας ἀλλὰ μέχρις ἑνὸς ὁρίου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε μειωμένας ἐπιφανείας τὸ 50 τοῦ 750, νὰ δεχθῆτε μείωσιν ἐπιφανείας ἀναλόγων διαστάσεων εἰς τὸ ἥμισυ ἢ καὶ τὸ τρίτον, διότι λέγει ἀπεριόριστως. Σᾶς εἶπον καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, σήμερον εἶσθε σεῖς Ὑπουργός, αὔριον θὰ εἶναι κἄποιος ἄλλος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ παρουσιάζει τὴν ἠθικὴν ἀντίστασιν τὴν ὁποίαν παρουσιάζετε σεῖς, καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἕνας φίλος μὲ δέκα μέτρα ἐπιφάνειαν, θὰ τοῦ δώσετε τὴν ἄδεια. Δὲν πρόκειται περὶ ὑμῶν προσωπικῶς. Σᾶς ἐκτιμῶ ἀπολύτως καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ εἴπω, ὅτι σεῖς θὰ καταργήσετε τὸν νόμον. Ἐδῶ νομοθετοῦμεν καὶ οἱ Ὑπουργοὶ θὰ φύγουν καὶ πρέπει τὰ νομοσχέδια νὰ ἐξέρχωνται τῆς αἰθούσης αὐτῆς κατὰ τὸ δυνατὸν ἄρτια.

§99Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς κάμω μίαν ἄλλην ἐρώτησιν; Ἡ διοίκησις ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἔχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ θεσπίζῃ ὅρια δομήσεως καὶ ρυμοτομίας. Ὑπάρχουν περιορισμοί;

§100Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἔχει περιορισμούς.

§101Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ὄχι δὲν ἔχει περιορισμούς. Συνεπῶς ἐφόσον δὲν ὑπάρχει περιορισμὸς εἰς τὸ δικαίωμα τῆς διοικήσεως θεσπίσεως ὁρίων δομήσεως καὶ ρυμοτομίας ἐξ ὑπαρχῆς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε;

§102Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν εἶμαι νομικός, ἐξ ὅσων ὅμως γνωρίζω, προκειμένου, νὰ γίνῃ μία τροποποίησις, διέρχεται πάρα πολλὰ στάδια: Θὰ κινηθῇ ὁ Δῆμος, ὁ Δῆμος θὰ στείλῃ τὴν ἀπόφασίν του εἰς τὴν Νομαρχίαν, ἡ Νομαρχία θὰ ἐγκρίνῃ θὰ τὴν ἐπαναφέρῃ εἰς τὸν Δῆμον ἢ εἰς τὴν Κοινότητα, θὰ τὴν δημοσιεύσῃ, θὰ γίνουν ἐνστάσεις, θὰ πάῃ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ νομοτεχνικοῦ, θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ Συμβούλιον, τὸ Συμβούλιον θὰ ἀποφασίσῃ, ὑμεῖς θὰ προτείνετε διάταγμα, καὶ τότε θὰ γίνῃ ἡ τροποποίησις, ἐνῷ διὰ τῆς θεσπιζομένης διατάξεως δὲν χωρεῖ τίποτε. Ὅταν θελήσετε εἰς οἱονδήποτε σημεῖον τῆς χώρας νὰ τροποποιήσετε τὸ σχέδιον πόλεως λέγετε: Συμφώνως τῇ παραγράφῳ ἕνα, τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς τάδε τοῦ μηνός, τροποποιῶ τοὺς ὅρους δομήσεως τοῦ Μελιγαλᾶ. Οὐδεὶς θὰ σᾶς ἐμποδίσῃ. Σήμερον ὅμως εἶναι συμβουλευτικὴ ἡ γνώμη τοῦ Δήμου. Τοὐλάχιστον δέκα πέντε χρόνια συνάπτεται εὐθύνη ἀναλόγου ὑπηρεσίας καὶ δὲν περιέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου ἀνάλογος ἐνέργεια. Κατὰ συνέπειαν πρὸς περιφρούρησιν ὑμῶν αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ κύρους τῆς νομοθεσίας τῆς παρούσης αἰθούσης, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ περιορίσετε ἐντὸς ὁρίου τὰς διατάξεις τοὐλάχιστον, διὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγῆται ἄδεια ἀνοικοδομήσεως, διότι ἐπαναλαμβάνω δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς φραγμός. Ἔχετε τὸ δικαίωμα, ὅταν ἔλθῃ ἕνας φίλος σας διὰ δύο τετραγωνικὰ μέτρα νὰ τοῦ δώσετε τὴν ἄδειαν. Διατὶ θέτετε εἰς αὐτὸν τὸν βασανισμὸν τὸν ἑαυτόν σας; Ὡμίλησα περὶ σκανδαλωδῶν διατάξεων καὶ ἐκεῖναι αἱ διατάξεις ἀπαιτοῦν πλήρως ᾐτιολογημένην ἔκθεσιν ὑπευθύνων ὑπαλλήλων. Ἐδῶ δὲν ἀπαιτεῖται οὐδεμία ᾐτιολογημένη ἔκθεσις ὑπευθύνων ὑπαλλήλων. Δὲν δύνασθε ὁποτεδήποτε, οἱουδήποτε καὶ εἰς οἱονδήποτε οἰκόπεδον μὲ οἱασδήποτε διαστάσεις πλευρικὰς ἢ ἐπιφανείας νὰ ἐκδίδεται ἄδεια οἰκοδομήσεως καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ποῖος θὰ εἶναι ἐκεῖνος ὁ Ἕλλην, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἔλθῃ εἰς τὸν βουλευτήν, εἰς τὸν Ὑπουργόν, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διὰ νὰ πάρῃ ἄδειαν οἰκοδομήσεως, εἴτε διὰ πεῖσμα, εἴτε διότι ἔχει ἕνα οἰκόπεδον καὶ θέλει νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃ; Ἡ δικαιολογία τὴν ὁποίαν εἶπεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ὅτι αὐτὸ θὰ γίνῃ κατὰ τετραγωνικὸν δὲν ἔχει οὐσιαστικὴν σημασίαν διότι εἰς ἕνα τετραγωνικόν, θὰ ὑπάρχουν, ἕνα, δύο, μὴ ἄρτια οἰκόπεδα. Οἱ ἄλλοι οὔτε θίγονται οὔτε ἐνδιαφέρονται. Αὐτό, κύριοι βουλευταί, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 3 § 1 θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ ἐπὶ μιᾶς κακῆς διατυπώσεως εἰς τὴν § 5 τοῦ ἄρθρου 3. Λέγετε εἰς τὸ κέντρον περίπου τῆς §: «........................ (ἀναγινώσκει)..............». Δηλαδὴ δὲν τίθεται χρονικὸν ὅριον. Ὡς ἰσχύει ἡ σχετικὴ νομοθεσία μέχρι σήμερον ἂν ἀποκτήσῃ κανεὶς ἄδειαν ἀνοικοδομήσεως καὶ πληρώσῃ τοὺς φόρους τοῦ δημοσίου μετὰ 20 χρόνια μεταβαίνει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ μὲ μίαν δήλωσιν ἑνὸς μηχανικοῦ, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην τῆς ἐπιβλέψεως ἀνανεοῦται ἡ ἄδεια χωρὶς καταβολὴν ἀποζημιώσεως. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον ὅμως συζήτησιν θὰ ἐπανέλθω διὰ νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις.

§103Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω μίαν γραμματικὴν παρατήρησιν. Εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ παρ. 3 τὸ σχέδιον λέγει τὰ ἑξῆς: «Προκειμένου... οἷον, ναῶν, μουσείων κ.λ.π.», θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διορθωθῇ ἡ λέξις «οἷον», διότι δὲν συνηθίζεται νὰ χρησιμοποιῆται καὶ ἀντ’ αὐτῆς νὰ τεθῇ ἡ λέξις «οἷα».

§104Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Σύμφωνοι, κύριε Πρόεδρε.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§106Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ὁμιλήσω κυρίως ἐπὶ τῆς παραγράφου 1, τοῦ ἄρθρου 3. Ἐκεῖ προβλέπεται ἡ σύστασις μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία θὰ ἀπασχολῆται μὲ τὴν ἐξέτασιν τῶν θεμάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐξέτασιν τῶν πολεοδομικῶν καὶ ἀρχιτεκτονικῶν θεμάτων γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ καθὼς βλέπω, ἀπαρτίζεται ἀπὸ πολλὰ μέλη καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐκφράζω ἀμφιβολίας διὰ τὸ ἀκώλυτον τοῦ ἔργου της καὶ διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν της. Ἐπίσης φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ μίαν τοιαύτην Ἐπιτροπὴν νὰ ἀπουσιάσουν οἱ διευθυνταὶ τῶν Πολεοδομικῶν Γραφείων τῶν πόλεων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, οἵτινες ἔχουν ὅλον τὸ βάρος τῆς ἐκτελέσεως.

§107Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἡ Ἀνωτάτη Πολεοδομικὴ Ἐπιτροπὴ συνιστᾶται διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης ἀναπομπῆς εἰς αὐτὴν θεμάτων γενικωτέρας σημασίας, προκειμένου νὰ ἔχωμεν ἐπ’ αὐτῶν τὴν γνώμην ἑνὸς συλλογικοῦ ἀδιαβλήτου ὀργάνου. Δὲν πρόκειται ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ νὰ ὑποκαταστήσῃ το Συμβούλιον Οἰκισμοῦ εἰς τὰς ἁρμοδιότητάς του.

§108Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθαὶ αἱ ἀπόψεις σας, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ θὰ διατυπώσω καὶ πάλιν τὴν γνώμην ὅτι τὸ πολυμελὲς τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ δυσχεράνῃ τὸ ἔργον της. Δὲν πρέπει νὰ εἶναι δύο καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου, ἀλλὰ νὰ εἶναι καθηγηταὶ τῶν ἑδρῶν ποὺ θὰ σᾶς εἶναι χρήσιμοι. Ἐπίσης, ἐκτὸς τῶν διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου σας, ὧν ἡ παρουσία των εἶναι ἀπαραίτητος, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, πρέπει νὰ συμμετέχουν καὶ οἱ διευθυνταὶ τῶν Πολεοδομικῶν Γραφείων, ὡς προεῖπον. Ἐπίσης ὀρθῶς συμμετέχουν οἱ διευθυνταὶ τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Δήμων, καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἑλλάδος.

§109Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Καὶ αὐτὸ προβλέπεται εἰς τὸ σχέδιον.

§110Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω, κύριε Ὑπουργέ. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ ζητήσω μίαν ἐξήγησιν, ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 5, ἐδάφ. 1, τοῦ ἄρθρου 3. Κατὰ τὴν παράγραφον αὐτὴν οἰκοδομικαὶ ἐν γένει ἄδειαι, αἱ ὁποῖαι ἔληξαν πρὸ τῆς ἀποπερατώσεως τῶν ἐργασιῶν, ἐπιτρέπεται νὰ ἀναθεωρῶνται πρὸς συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν καὶ ἐὰν ἀκόμη κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀναθεωρήσεως ἔχουν μεταβληθῆ αἱ διατάξεις ἐκεῖναι βάσει τῶν ὁποίων εἶχον ἐκδοθῆ αἱ ἄδειαι αὗται; Μήπως οὕτω θὰ προκύψῃ εἰς βάρος τῶν νομοταγῶν πολιτῶν, οἵτινες ἔλαβον κανονικὰς ἀδείας;

§111Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, πλεῖστα θέματα ἔχουν δημιουργηθῆ ἐκ τοῦ ὅτι ὑποβάλλεται μία αἴτησις ἐκδόσεως ἀδείας οἰκοδομήσεως καὶ ἀφοῦ ἐκδοθῇ ἡ ἄδεια καὶ τὸ ἔργον τῆς οἰκοδομῆς ἀρχίσει, δυνατὸν νὰ ἐπέλθουν ὡρισμέναι μεταβολαὶ τῶν πολεοδομικῶν κανόνων, ἐξ ὧν παρακωλύεται τυπικῶς ἡ ἀνανέωσις τῆς ἰσχύος τῆς οἰκοδομικῆς ἀδείας. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς θὰ ἰσχύουν ὅλαι αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ὑφίσταντο κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας. Τὸ θέμα αὐτὸ ἀντιμετωπίζεται ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τῶν παραγράφων 4 καὶ 5.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§113Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Κρῖκος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ κ. Γ. Ἀνδριανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§117Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν ἀκόλουθον τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 3, διὰ τῆς προσθήκης νέας παραγράφου 9, ἥτις ἔχει οὕτω: «9. Ἡ ἀκροτελεύτιος διάταξις τοῦ ἐδαφ. βʹ τῆς ΣΤʹ περιπτώσεως τῆς παραγράφου 7, τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Γ.Ο.Κ. τῆς 9ης Αὐγούστου–30 Σεπτεμβρίου 1955 τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: Αἱ διατάξεις τῆς περιπτώσεως (ἐδαφίου ΣΤʹ τῆς παρούσης παραγράφου παύουν ἰσχύουσαι, ὅπου μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος ἰσχύει εἰδικὸς Κανονισμὸς ποσοστῶν καλύψεως».

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν τροπολογίαν καὶ ἐξαιτοῦμαι τὴν Ὑπουργικὴν εὐμένειαν, ὡς ἐπίσης καὶ τμῆμα τῆς Συμπολιτεύσεως τὴν συνιστᾷ.

§119Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, συνιστῶ.

§120Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἀλλὰ τροποποίησιν τοῦ γενικοῦ οἰκοδομικοῦ κανονισμοῦ, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, κατ’ ἐξουσιοδότησιν. Γνωρίζω τὴν περίπτωσιν τὴν εἰδικὴν ἡ ὁποία δὲν ἔχει, δυστυχῶς, θεμελίωσιν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ὑπάρχει κτίσμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνεγερθῆ ἐκεῖ μὲ τὸ παλαιὸν ποσοστὸν καλύψεως. Ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν, ἔχομεν νέον οἰκονοδομικὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ἄλλο ποσοστὸν καλύψεως. Ὁ ἐνδιαφερόμενος θέλει τὴν ἐπέκτασιν μὲ τὸν ἰσχύοντα ἕως τὸ 1955 Κανονισμόν. Ἀλλὰ τὸ καθεστὼς αὐτὸ προϋπῆρξεν. Ἀνεξαρτήτως, λοιπόν, τοῦ τυπικοῦ θέματος, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον νόμου ἀλλ’ ἀντικείμενον Συντάγματος, καὶ ἀπὸ πλευρᾶς οὐσίας, δὲν ἠμπορῶ, παρ’ ὅλην τὴν διάθεσιν ποὺ ἔχω πρὸς τὸν φίλτατον κ. συνάδελφον ἐξ Ἀρκαδίας, νὰ τὴν κάμω δεκτήν.

§121Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βάσει ὡρισμένων πράξεων τῆς Διοικήσεως, ἔχουν δημιουργηθῆ ὡρισμέναι δαπάναι διὰ τὴν ἐπέκτασιν ἢ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς μικροῦ ὀρόφου.

§122Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅταν μᾶς ἐπεσκέφθη καὶ ἐζήτησε τὴν ἐπέκτασιν, τοῦ ἀπήντησα ἀρνητικῶς. Δὲν δικαιολογεῖται οὐδεμία δαπάνη, ὑπαιτιότητι τῆς διοικήσεως.

§123Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, συναινέσει τῆς διοικήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑποβάλλω θερμοτάτην παράκλησιν, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροποποίησις. Ἀλλ’ ἐν συνεχείᾳ, κύριε Ὑπουργέ, καὶ κύριοι συνάδελφοι, ἐκ τῶν ὅσων ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Μπακόπουλον, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω τοῦτο.

§124Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὸ 8 θὰ ἀπαλειφθῇ, κύριοι συνάδελφοι, συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει λόγος.

§125Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπιτρέψητε νὰ διατυπώσω τὴν γνώμην μου, κύριε Ὑπουργέ. Εἶναι ἓν γενικὸν θέμα. Ὁ κ. Μπακόπουλος διετύπωσε συμπεράσματα, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν διὰ νόμου, ἐὰν ὑπάρχῃ μία οἱαδήποτε διοικητικὴ παρέμβασις, μία παράλειψις εἰς ἓν νομοθετικὸν διάταγμα ἢ εἰς μίαν ἄλλην πρᾶξιν διοικητικὴν καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀκυρώσῃ τὴν πρᾶξιν αὐτήν. Ἡμεῖς, ἐὰν ἔχωμεν τὴν γνώμην, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ πρέπει νὰ νομιμοποιηθῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθωμεν, ὡς Βουλή, νὰ ἐπικυρώσωμεν, ἐκ τῶν ὑστέρων, τὰς τυχὸν ὑφισταμένας διοικητικὰς παραλείψεις. Διότι εἰς τὸ ἐδάφιον 8 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου λέγει: «Οἰκοδομαὶ πάσης φύσεως ἀνεγερθεῖσαι.... (ἀναγινώσκει)....». Θέλω τοῦτο νὰ εἴπω ἀπὸ γενικῆς πλευρᾶς, εἰδικῶς, καὶ νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν ποὺ ἀνέφερον οἱ κ. κ. συνάδελφοι ἐξ Ἰωαννίνων. Ἐὰν ἕνας Ἕλλην πολίτης, βάσει μιᾶς ἀδείας, ἐκδοθησομένης νομίμως, δημιουργήσῃ ἓν κτίσμα, εἴτε μεγάλο, εἴτε μικρόν, — ἀδιαφορῶ διὰ τὴν ἀξίαν του — καὶ ἡ Διοίκησις, τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, κρίνῃ, ὅτι πρέπει αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἠκύρωσε τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας νὰ τὸ ἐπικυρώσῃ, διότι, βάσει τυπικῶν λόγων ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις αὐτή, ἡμεῖς ὡς Βουλή, δὲν ἔχομεν δικαίωμα διὰ νόμου νὰ καλύψωμεν τυχὸν παραλείψεις μιᾶς οἱασδήποτε Διοικήσεως; Διότι ὁ κ. Μπακόπουλος ἐξεφράσθη γενικώτερα καὶ νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ συζητηθῇ, ἐὰν δηλαδὴ μία οἱαδήποτε ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας προσβάλλει πρᾶξιν διοικητικήν. Ἂς πάρωμεν, ἐπὶ παραδείγματι, ἓν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἐκδίδεται βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ ἔρχεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ μᾶς λέγει, ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁ ὅρος τοῦ κατεπείγοντος καὶ βάσει τῆς ἐλλείψεως τοῦ ρητοῦ αὐτοῦ ὅρου ποὺ πρέπει νὰ συνυπάρχῃ εἰς τὴν ἔκδοσιν οἱουδήποτε Ν. Δ. ἔρχεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀκυρώνει τὸ Ν. Δ. Κατὰ τὴν ὑποστηριχθεῖσαν γνώμην ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Μπακοπούλου, ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει δικαίωμα ἐπικυρώσεως.

§126Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα.

§127Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι τὸ ἀντελήφθην, ἀλλὰ καὶ ἂν οἱανδήποτε διοικητικὴν πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἐκδίδεται νομίμως ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα τῆς Διοικήσεως καὶ προσβάλλεται ἐν τῷ Συμβουλίῳ τῆς Ἐπικρατείας, ἡμεῖς, ὡς Βουλή, κύριε Μπακόπουλε, δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ καλύψωμεν τυχὸν παραλείψεις;

§128Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον, ὅτι δικαίωμα τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας εἶναι νὰ διορθώσῃ τὰς νομικὰς ἐλλείψεις βάσει τῶν ὁποίων ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας διὰ νὰ προληφθοῦν κυρώσεις, ἐνδεχομένως, μελλοντικῶν ἐκθέσεων. Ἀλλά, κατάργησις τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἀπὸ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν δὲν ἐπιτρέπεται.

§129Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ὀφείλομεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀντιδιαστολὴν δύο κατηγοριῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὰς ὁποίας, πράγματι, ἡ ἠθικὴ ἐπιβάλλει νὰ μὴ τὰς καταργῶμεν. Διότι δικαίωμα, βεβαίως, ἔχομεν, ἀλλ’ ὀρθότατα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ προβῶμεν, ἐκ τῶν ὑστέρων, εἰς τὴν δημοσίευσιν νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνατρέψῃ ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, προστατεύουσαν ἄτομα ἐναντίον τοῦ Δημοσίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία ἐκείνων τῶν ἀποφάσεων, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει ἰδιαιτέρως ἐκ μέρους μας, λεπτότητα καὶ προσοχήν. Ὅταν, δηλαδή, πρόκειται περὶ ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐξεδόθη πρὸς ὄφελος ἀτόμου, εἴτε δημοσίου ὑπαλλήλου, εἴτε ἰδιώτου καὶ δικαιώνει αὐτὸ τὸ ἄτομον, καθ’ ὅσον ἐξεδόθη πρὸς ὄφελος αὐτοῦ, τότε δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν νόμον, ὁ ὁποῖος, τὴν δικαίωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν διεξεδίκησε καὶ ἐπέτυχεν ὁ πολίτης, ὁ Ἕλλην, ἔναντι τοῦ Δημοσίου, νὰ τὴν καταργήσῃ. Ὑπάρχουν, ὅμως, περιπτώσεις ἄλλων ἀποφάσεων — καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον ὁ κ. Ἀνδριανόπουλος— ὑπάρχουν περιπτώσεις ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποφάσεις ἐκδοθεῖσαι εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, λόγῳ παραλείψεως τυπικῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ Διοίκησις προέβη καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποφάσεις, μὴ θίγουσαι διόλου τὴν οὐσίαν, ἀνατρέπουν μίαν διοικητικὴν πρᾶξιν, ἓν διάταγμα, μίαν πρᾶξιν Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, μίαν οἱανδήποτε ἐνέργειαν τῆς Διοικήσεως, καί, ἀνατρεπομένης τῆς ἐνεργείας αὐτῆς, ἀδικεῖται πολίτης. Ποῖος τὸν ἠδίκησε τὸν πολίτην αὐτόν. Τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐφρόντισε, νομοτύπως, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεώς του, τῆς διοικητικῆς του πράξεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δικαιούμεθα, παρὰ τὴν ὕπαρξιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, νὰ ἔλθωμεν νὰ διορθώσωμεν τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἐτηρήθησαν ὑπὸ τῆς Πολιτείας, καὶ δὲν πταίει ὁ πολίτης, διότι δὲν ἐτηρήθησαν. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διορθοῦντες τὰς προϋποθέσεις, δικαιώνομεν τὸν πολίτην. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν — καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ συνομολογήσῃ μαζὶ μου ὁ κ. Μπακόπουλος — νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ καταργήσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας διαπιστώσῃ παράλειψιν τῆς Διοικήσεως, εἰς βάρος πολίτου, ἐρχόμεθα ἡμεῖς καί, προστατεύοντες τὸν πολίτην, αἴρομεν τὴν παράλειψιν. Εἰς τὴν κατηγορίαν τὴν πρώτην δὲν ἐπιτρέπεται παρέμβασις καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον. Ἡ παρέμβασις εἶναι, ἴσως, καὶ ἀντισυνταγματική. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἀντίκειται εἰς τὴν ἠθικήν. Ἀλλ’ ἴσως ἔχῃ δίκαιον ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι ἀντίκειται καὶ εἰς τὸ Σύνταγμα. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, διότι τὸ Δημόσιον παρέλειψε νὰ ἐκδώσῃ ὀρθῶς τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ ἀπόφασιν, δικαιούμεθα νὰ ἐπέμβωμεν καὶ λαμβάνοντες ὡς βάσιν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὴν ὁποίαν δὲν ἀνατρέπομεν διὰ τοῦ νέου νομοθετήματος, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν τὴν ἐπικυροῦμεν, διότι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας μᾶς λέγει ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει μία παράλειψις καὶ ἀναγκάζομαι νὰ ἀκυρώσω τὴν πρᾶξιν εἰς βάρος ἑνὸς ἰδιώτου, ἀναγκάζομαι διότι τὸ Κράτος ὑπέπεσεν εἰς τὸ σφάλμα τῆς παραλείψεως, λαμβάνοντες ὡς βάσιν ταῦτα, νὰ διορθώσωμεν τὴν παράλειψιν καὶ τὸ σφάλμα τῆς Διοικήσεως.

§130Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Κανελλόπουλον, διότι νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ διασαφήνισις αὐτὴ ἀπὸ νομικῆς καὶ πολιτικῆς πλευρᾶς. Ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 3 λέγει: «Εἴμεθα ἀπὸ πάσης φύσεως.... (ἀναγινώσκει)....».

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑφίσταται παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 3 διότι τὴν ἀπέσυρεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§132Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἐκδίδονται πολλαὶ τοιαῦται πράξεις καὶ δημιουργοῦνται νομικὰ θέματα καὶ προκαλοῦνται τεράστιαι ζημίαι εἰς βάρος Ἑλλήνων πολιτῶν, θὰ πρέπει νὰ λεχθῇ ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι ὅπου ὑπάρχει σφάλμα Διοικήσεως πρέπει νὰ ἀναγνωρίζεται τοὐλάχιστον καὶ ἡ ἀποζημίωσις. Τί χρεωστᾷ ὁ οἱοσδήποτε Ἕλλην νὰ ἐνεργῇ βάσει νομίμως ἐκδοθεισῶν ἀδειῶν καὶ νὰ ἐρχώμεθα μετὰ νὰ ζητοῦμεν τὴν κατεδάφισιν; Τὸ θέτω τοῦτο ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Ὑπουργέ.

§133Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κ. Ράλλης ἐδήλωσεν ὅτι θὰ δώσῃ ἀποζημίωσιν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀδικοῦνται.

§134Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Μακροπούλου, ἡ ὁποία εἶναι διάφορος τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 3. Καὶ διὰ νὰ μὴ γίνῃ σύγχυσις, πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι μολονότι ἀπεσύρθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἡ παράγραφος 8, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μακροπούλου θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπ’ αὐτῆς ἡ Βουλή.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§136Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχει δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι διαγράφεται ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 3. Ἐμμένετε εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν; Διότι ἀκούω συναδέλφους νὰ ἐπανέρχωνται.

§137Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐλέχθη προηγουμένως, ἀφορᾷ τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν τῆς τροπολογίας, ὅπως τὴν εἶχε κάμει ὁ κ. Μακρόπουλος, ἡ ὁποία θέτει περιορισμοὺς καὶ ἡ ὁποία οὔτε καλύπτει τὸ συγκεκριμένον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη ὑπὸ τῶν κ. κ. συναδέλφων. Αὐτὸ εἶναι πλέον θέμα τῆς Βουλῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἀπέσυρε τὸ ἐδάφιον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θελήσῃ νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ λάβῃ οἱανδήποτε ἀπόφασιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι διαφορετικὴ τοῦ ἀποσυρομένου ἐδαφίου, εἶναι ἄλλο θέμα.

§138Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ μάθω ἂν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας θὰ γίνῃ τώρα ἢ ἔπειτα.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ τώρα, ἀφοῦ ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 3 καὶ ἀφοῦ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Ἡ παράγραφος 8, ὅπως εἶναι διατυπωμένη εἰς τὸ κείμενον, ἀπεσύρθη. Ἀλλὰ ὑπάρχει τροπολογία τοῦ κ. Μακροπούλου, ἡ ὁποία θὰ ἀναπτυχθῇ, διὰ νὰ τὴν ἀποδεχθῇ ἢ ὄχι ἡ Βουλή.

§140Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μακροπούλου δὲν τὴν γνωρίζομεν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει διανεμηθῆ, κύριε συνάδελφε. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§142Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναπτύξω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ συνάδελφοι κ. κ. Ἀνδριανόπουλος καὶ Ἀναστασᾶτος. Σᾶς ἤκουσα μετὰ προσοχῆς λέγοντα ὅτι τοῦτο δὲν ἐμπίπτει εἰς τὸν νόμον. Ἀλλ’ ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Τὸ κτίσμα αὐτὸ ἔχει οἰκοδομηθῆ ὡς πρῶτος ὄροφος καὶ διὰ τῆς τροπολογίας δὲν ζητεῖται νὰ οἰκοδομηθῇ ὁ ἄνω ὄροφος καὶ νὰ καταλάβῃ πλείονα χῶρον τοῦ ἤδη κατεχομένου.

§143Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διὰ Διατάγματος καὶ δὲν εἶναι ἀντικείμενον νόμου.

§144Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐν τοιαύτη περιπτώσει, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς εἴπητε πότε σκέπτεσθε νὰ ὑπογράψητε τὸ Διάταγμα αὐτό.

§145Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Πρέπει νὰ λάβω ἀπόφασιν ἀποδοχῆς τοῦ αἰτήματος διὰ νὰ ὑπογράψω τὸ Διάταγμα, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω λάβει.

§146Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Παρακαλοῦμεν νὰ λάβητε ἀπόφασιν, κύριε Ὑπουργέ.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§148Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ περιορισθῶ εἰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι τόσον ἄκακον τὸ ἄρθρον 3 ἐν τῇ παραγράφῳ 2. Ζητεῖται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἡ λύσις μιᾶς παλαιᾶς ριζικῆς καὶ ὀξυτάτης διαφωνίας μεταξὺ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀφ’ ἑνὸς καὶ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ ἀφ’ ἑτέρου. Τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς νομικόν, ἀλλ’ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του ἔχει τεραστίαν σημασίαν ἐπὶ ἀτομικῶν συμφερόντων εὐρυτάτης μάζης τοῦ λαοῦ μας. Πρόκειται περὶ τῆς μεταβολῆς τῶν ἐγκεκριμένων σχεδίων πόλεων καὶ κωμῶν καὶ τὸ θέμα εἶναι ἂν καὶ κατὰ πόσον ἐπιβάλλεται ἡ δημοσίευσις εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ σχεδιαγράμματος διὰ τὴν μεταβολὴν τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ἢ κώμης. Ἐνεφανίσθη τὸ ζήτημα τελευταίως εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὑπὸ μορφὴν ὀξεῖαν. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα μετὰ προσοχῆς. Προσεβλήθη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τὸ Β. Δ. διὰ τοῦ ὁποίου ἐνεκρίνετο ἡ τροποποίησις τοῦ σχεδιαγράμματος τῆς ἄλφα πόλεως. Ὁ προσφεύγων ὑπεστήριξεν ὅτι δὲν ἦτο τὸ Διάταγμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶναι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίμως εἶχεν καταρτισθῆ. Θέλω νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ὅταν πρόκειται νὰ ἐγκριθῇ ἓν σχεδιάγραμμα τῆς πόλεως, ἡ πρώτη πρᾶξις εἶναι ὁ Δῆμος νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του νὰ γίνῃ ἀνακοίνωσις διὰ τοῦ Τύπου, νὰ εἴπουν οἱ βουλευταὶ τὰς ἀντιρρήσεις των καὶ ἐν κατακλεῖδι νὰ κυρωθῇ τὸ σχεδιάγραμμα δι’ ἑνὸς διατάγματος. Ἦλθεν, λοιπόν, εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἡ ὑπόθεσις καὶ ἐζητήθη ἡ ἄδεια οἰκοδομῆς ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεων. Τὸ Διάταγμα δὲν εἶχε δημοσιεύσει τὸ σχεδιάγραμμα καὶ ἡ Διοίκησις ἰσχυρίζετο ὅτι τὸ σχεδιάγραμμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστηρίζετο ἡ ἔκδοσις τῆς ἀδείας δὲν ἦτο τὸ νόμιμον. Καὶ τὸ σχεδιάγραμμα, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη ἡ ἄδεια οἰκοδομῆς, ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ πολεοδομικὸν Γραφεῖον. Ἡ Διοίκησις λέγει — δὲν ἀφορᾷ τὸν σημερινὸν Ὑπουργόν, ὁμιλῶ ἀπροσώπως — ἡ Διοίκησις λέγει: Μὰ τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου ἔχει ἐκδοθῆ ἡ ἄδεια δὲν εἶναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Γίνονται αὐτὰ εἰς ἕνα Κράτος στοιχειωδῶς εὐνομούμενον; Καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εὑρεθὲν πρὸ αὐτῆς τῆς ἀτασθάλου ὑπὸ πᾶσαν ἔννοιαν Διοικητικῆς ἀπόψεως, εὑρῆκε τρόπον ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος, δεχθὲν ὅτι τάχα καὶ τὸ σχεδιάγραμμα τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον, ἐφ’ ὅσον ἔχει σταλῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, δέον νὰ γίνῃ δεκτόν. Ἐκ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς λαβὸν ἀφορμὴν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας εἶπεν, διὰ σειρᾶς ἀποφάσεων, ὅτι σχεδιαγράμματα τροποποιοῦντα τὰ σχέδια πόλεων ὀφείλουν νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Εἴτε αὐτούσια, εἴτε τοὐλάχιστον κατὰ τὰ κύρια αὐτῆς σημεῖα, δηλαδὴ κατὰ τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὰς ὁροθετικὰς γραμμὰς τοῦ σχεδίου, τὰς οἰκονομικὰς γραμμάς, ἐπὶ τῇ βάσει, τῶν ὁποίων μάλιστα γίνονται καὶ αἱ ἀπαλλοτριώσεις. Διότι, ὅπως γνωρίζετε, ἡ μεταβολὴ σχεδίων πόλεων, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον χαράσσουν νέας γραμμάς, τὰ οἰκόπεδα, διὰ τῶν ὁποίων διέρχονται αἱ νέαι γραμμαί, θεωροῦνται, ὅτι εἶναι ὑπὸ ἀπαλλοτρίωσιν. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν ἀπόφασιν πρὸ ἐμοῦ — εἶναι σειρὰ ἀποφάσεων — ἔχω τὴν 1077)56, διὰ τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, ἔχω σημειώσει ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς καὶ ἀριθμοὺς 1594, 1595, 812, 15, 32, 12)57, 264)58, λέγω, λοιπόν, ἰδιὰ τὴν ἐντύπωσιν τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ νομολογία τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εἶναι παγία, καὶ τὸ πάγιον τῆς νομολογίας αὐτῆς καταδεικνύει τὴν ὀξύτητα τῆς ἀντιθέσεως μεταξὺ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησα προεισαγωγικῶς εἰς τὴν ὁμιλίαν μου.

§149Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἡ πρώτη ἀπόφασις πότε εἶναι;

§150Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τοῦ 1957.

§151Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Μέχρι τοῦ 1957;

§152Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ποτὲ δὲν ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα μὲ διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν. Παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε, ὅτι ἐὰν ἀντιτίθεμαι εἰς νομοθέτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ συμπολίτης μου καὶ ἀντιθέτου πολιτικῆς παρατάξεως, παρακαλῶ νὰ πιστευθῇ, ὅτι οὐδαμῶς μὲ ἐπηρεάζει ἡ θέσις αὐτή. Τὸ ζήτημα τὸ βλέπω ἀπὸ καθαρῶς ἐπιστημονικὴν ἄποψιν καὶ προσπαθῶ διὰ τῆς ἀγορεύσεώς μου νὰ πείσω τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη τὰ σχεδιαγράμματα νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς προστασίαν τῶν συμφερόντων ὅλης ἐκείνης τῆς εὐρυτέρας μάζης τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον οἱ μὲν καὶ αὔριον οἱ δέ, θίγονται ἀπὸ τὰς προποποιήσεις τοῦ σχεδίου πόλεως. Εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας προεβλήθησαν δύο λόγοι ἀκυρώσεως. Πρῶτον, ὅτι κατὰ τὸ Διάταγμα τοῦ 1933, ὅλαι αἱ πράξεις, ἔχουσαι εὐρεῖαν σημασίαν ἐκ τοῦ νομοθετικοῦ κειμένου, πρέπει νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Λέγει δηλαδὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι τὸ Διάταγμα τοῦ 1933 ὁρίζει, ὅτι: «Ὅλοι οἱ φέροντες τὴν ἡμετέραν ὑπογραφὴν νόμοι — λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι πρόκειται περὶ Διατάγματος 1933 ποὺ δὲν ὑπῆρχε, οὔτε Κοινοβούλιον, οὔτε Δημοκρατία — ὅλαι αἱ δημοσιότητος χρήζουσαι διατάξεις καὶ διακηρύξεις τῶν μέτρων, θέλουν δημοσιεύεσθαι τοῦ λοιποῦ διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, διότι μόνον ὁ τρόπος αὐτὸς ἐπεκτείνει τὴν γνῶσιν τῶν διατάξεων αὐτῶν». Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος νὰ ἰσχύουν μόνον ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκύρωσεν τὴν ἄρνησιν τῆς Διοικήσεως νὰ δημοσιεύσῃ τὸ διάγραμμα. Ἄλλος λόγος ἀκυρώσεως ἦτο, ὅτι κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἐπιβάλλεται ἡ δημοσίευσις βάσει τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ Βασιλεὺς κυροῖ καὶ δημοσιεύει τοὺς νόμους. Καὶ ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν γενικῶν ἀρχῶν καὶ τῶν γενικῶν δεδομένων τοῦ Συνταγματικοῦ δικαίου — ἐννοοῦμεν κατὰ τῶν οὐσιαστικῶν νόμων, δηλαδὴ προτάξεις διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι θέτουν κανόνας δικαίου — ἠκυρώθησαν αὗται αἱ πράξεις καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐμμένει εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς δημοσιεύσεως. Συνεπῶς, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2 ὅπως εἶναι, διατρέχομεν τὸν κίνδυνον ἡ διαμάχη αὐτὴ μεταξὺ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Ὑπουργοῦ Οἰκισμοῦ, συνεχιζομένη, νὰ φέρῃ μίαν ἀναστάτωσιν, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν λαϊκῶν συμφερόντων. Κύριοι βουλευταὶ ὑπάρχει καὶ ἄλλο θέμα. Ἡ διάταξις ὅπως εἶναι διατυπωμένη, εἶναι καὶ ἀνεφάρμοστος καὶ ἀκατανόητος, διότι τί λέγει; «Βασιλικὸν Διάταγμα περὶ ἐγκρίσεως, τροποποιήσεως ἢ ἐπεκτάσεως σχεδίου ρυμοτομίας ἢ περὶ καθορισμοῦ ὁρίων καὶ περιορισμοῦ δομήσεως», δηλαδὴ θέσις οὐσιαστικωτάτη κανόνος δικαίου καὶ εὐρυτάτης σημασίας. Καὶ σᾶς παρακαλῶ, οἱοσδήποτε ἐξ ὑμῶν ἔχῃ τὴν περιέργειαν, δι’ οἱονδήποτε σχέδιον πόλεως ἢ κώμης, ἂς μεταβῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ ἐὰν ἠμπορέσῃ ἂς πάρῃ θετικὴν πληροφορίαν. Καὶ ὅταν ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ μίαν σαφῆ γνώμην, πῶς θέλετε ὁ πολίτης ὁ ἐπαρχιώτης νὰ ἠξεύρῃ περὶ τίνος πρόκειται, ποῖα εἶναι τὰ δικαιώματά του, ποῖαι αἱ ὑποχρεώσεις του; Τί μᾶς λέγει αὐτό. Δὲν θὰ δημοσιεύεται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως; Εἶναι λογικὰ πράγματα αὐτά; Εἶναι δυνατὸν τὰ διατάγματα αὐτὰ νὰ ἀναφέρωνται κατὰ τὸ οὐσιαστικόν των περιεχόμενον εἰς πρότυπον διάγραμμα θεωρημένον; Ἀλλὰ ποῦ εὑρίσκονται αὐτά; Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, τοῦ λοιποῦ, πλὴν τοῦ κατὰ νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν ὀργανισμοῦ, θὰ ἔχωμεν καὶ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ καταρτίζῃ τὰ διαγράμματα, θὰ συμπίπτῃ δηλαδὴ μὲ τὴν ἔκθεσιν διατάξεως οὐσιαστικωτάτου περιεχομένου;

§153Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὸ κλισσέ, κύριε συνάδελφε, ποῖος θὰ τὸ φτιάξῃ, ἐὰν ὄχι τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον;

§154Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ κλισσέ, ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§155Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ περιεχόμενον τῆς διατάξεως ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἀκούσατε τώρα, ἐν κατακλεῖδι: Ἡ ἀρχὴ εἶναι ὅτι δὲν θὰ δημοσιεύωνται τὰ σχεδιαγράμματα εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ὁ πολίτης. Θὰ τίθενται οὐσιαστικοὶ κανόντες δικαίου, πλὴν σχεδιαγραμμάτων. Ὁ πολίτης δὲν θὰ λαμβάνῃ ποτὲ γνῶσιν αὐτῶν.

§156Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν θὰ δημοσιεύωνται μόνον τὰ Διατάγματα, ἀλλὰ θὰ δημοσιεύωνται ὅλαι αἱ δημοσιεύσεις ὅτι ἐτοιχοκολλήθη, ὅτι ἐξετέθη καὶ ὅτι δύναται πᾶς πολίτης νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τοῦ διαγράμματος αὐτοῦ. Δὲν δημοσιεύονται διὰ καθαρῶς τεχνικοὺς λόγους καὶ ὄχι δι’ ἄλλον τινὰ λόγον.

§157Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ προλάβατε. Δὲν ἔχετε καθόλου δίκαιον. Δὲν θὰ δημοσιεύωνται. Ἀκούσατε ἐν κατακλεῖδι, ὡς εἶπεν πρὸ ὀλίγου καὶ ὁ ἐκλεκτὸς συμπολίτης μου κ. Ὑπουργός: Τὰ συνοπτικὰ ταῦτα διαγράμματα καταρτίζονται μερίμνῃ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου. Δηλαδὴ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον θὰ καταρτίζῃ τὴν νομοθετικὴν πρᾶξιν τὴν ὁποίαν ἐκδίδομεν.

§158Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὸ κλισσὲ ποῖος θέλετε νὰ τὸ φτιάξῃ; Τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον εἶναι τὸ μόνον ἁρμόδιον πρὸς τοῦτο.

§159Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ξαναδιαβάστε το. Αὐτὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Ὑπουργέ; Ἢ ἐγὼ δὲν ἠξεύρω ἀνάγνωσιν, ἢ σεῖς. Λέγει: «Τὰ συνοπτικὰ ταῦτα διατάγματα» δὲν λέγει «τὰ κλισσέ». Νὰ τὸ εἴπητε.

§160Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἐὰν πρόκειται περὶ φραστικῆς ἀκριβείας τὸ διορθώνω; Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Τὸ πρωτότυπον τοῦ διαγράμματος θὰ ὑπάρχῃ ἢ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἢ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον. Ἐκ τοῦ πρωτοτύπου διαγράμματος θὰ γίνεται φωτογραφικὴ σμίκρυνσις καὶ ἐξ αὐτοῦ κλισσέ, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελῇ τὸ συνοπτικὸν διάγραμμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὅλη διαδικασία τοῦ πράγματος, μέχρις ὅτου, ὡς προβλέπομεν εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον, συσταθῇ παρὰ τῷ Ἐθνικῷ Τυπογραφείῳ τμῆμα τσιγκογραφίας, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ τεχνικὴ δυνατότης δημοσιεύσεως τοῦ πρωτοτύπου διαγράμματος.

§161Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχετε τὸ νομοσχέδιον ἐμπρός σας καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ διαβάσητε. Λέγει αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός; Ἐγὼ κρίνω καὶ ἐπικρίνω τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκ τῆς διατυπώσεως αὐτῆς φαίνεται ὅτι ἔχομεν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον νὰ κάμνῃ τὰ σχεδιαγράμματα. Δὲν εἶναι αὐτὸ σωστό. Πάρα πάνω λέγει ὅτι τὰ συνοπτικὰ διαγράμματα ἐπιτρέπεται ὅπως ἐκτυποῦνται ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον. Διὰ νὰ ἐκτυπωθοῦν θὰ γίνῃ τὸ κλισσέ του. Τί θέλει τὸ παρακάτω;

§162Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ ἐρωτήσω κάτι; Νομίζω ὅτι τὸ «ἐπιτρέπεται» ἐὰν ἐννοῶ τὴν φράσιν καλῶς, ἀναφέρεται εἰς τὰς ἑπομένας λέξεις δι’ ἑνὸς μόνον χρώματος καὶ ὑπὸ κλίμακα μικροτέραν. Δηλαδὴ ἐνῷ θὰ ἦτο χρέος νὰ δημοσιευθῇ, ἐὰν ὑπῆρχε τσιγκογραφία εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον, νὰ δημοσιευθῇ ὡς ἔχει διὰ πολλῶν χρωμάτων, δι’ ὅλων τῶν ἐνδείξεων, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται. Ἐπειδὴ ἀκόμη τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ τὸ Κράτος δὲν ἔχει ἀκόμη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν πολλὰ ἰδιωτικὰ τυπογραφεῖα, δι’ αὐτὸ ζητεῖται δι’ ἑνὸς μόνον χρώματος καὶ εἰς μικροτέραν κλίμακα νὰ γίνεται ἡ ἐκτύπωσις.

§163Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μονόχρωμα εἶναι πάντοτε.

§164Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ εἶναι μονόχρωμα, ἀλλὰ κατ’ ἀνάγκην θὰ εἶναι μονόχρωμα προσωρινῶς.

§165Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐλέγχω αὐτό. Ἐλέγχω τὴν διατύπωσιν τῆς τελευταίας παραγράφου, διότι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ παραδέχεται ὅτι κακῶς ἔχει καὶ διὰ νὰ διορθωθῇ αὐτὸ ἀκριβῶς προτείνω καὶ ἐγὼ τὴν ἀπάλειψιν τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου, διότι εἶναι περιττή, ἀφοῦ ὅλα δημοσιεύονται διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως.

§166Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἐὰν βάλω «τὰ κλισσὲ» ἀντὶ τὰ «συνοπτικὰ» εἶσθε ἱκανοποιημένος;

§167Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τοῦ στείλετε τὸ σχέδιον διὰ νὰ κάμῃ τὸ κλισσὲ καὶ θὰ τὸ τυπώσῃ. Δὲν ἀπευθύνομαι ἀντιπολιτευτικῶς, ἀπευθύνομαι συμπαθητικῶς καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ πιστεύσητε. Καὶ λέγω, ἐὰν κάμωμεν ἕνα τοιοῦτον νόμον τί θὰ γίνῃ; Κύριοι βουλευταί, λέγουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ, ὅτι τἄχα δὲν εἶναι εὐχερές, τό γε νῦν ἔχον, ἡ ἐκτύπωσις τῶν σχεδιαγραμμάτων ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον. Εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ὑπ’ ἀριθ. 3 τῆς 4ης Ἰανουαρίου 1958 ἔχει μίαν σειρὰν ἀπὸ 12 Διατάγματα ἐγκρίσεως ἢ τροποποιήσεως σχεδιαγραμμάτων. Παρακαλῶ ἀκούσατε τὸ κείμενον, φαντασθῆτε καὶ φανταζόμενοι διαφωτίσατε ἐνδεχομένως φίλους σας, πελάτας σας, ἐκλογεῖς σας, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς ζητήσουν τὴν γνώμην σας εἰς οἱανδήποτε ἐπὶ τῶν ἐμπεριστατωμένων αὐτῶν περιπτώσεων. Διάταγμα: «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν.... (ἀναγινώσκει)». Δηλαδὴ κάμνομεν τὸ σχεδιάγραμμα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ἐγκρίνομεν, βγάζομεν ἕνα Διάταγμα καὶ λέγει εἶναι ἔτσι, ὅπως εἶναι εἰς τὸ γραφεῖον μας, καὶ πήγαινε νὰ τὸ βρῇς. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα Διάταγμα τροποποιοῦν τὸ σχεδιάγραμμα τοῦ Γαλατσίου. Διατὶ αὐτὸ ἐδημοσιεύθη; Εἶναι δύσκολον; Οὐδεμία δυσκολία ὑπάρχει. Ὑπάρχει κακότης; Ὄχι, οὐδὲ πόρρωθεν διενοήθημεν τοιοῦτον τι. Ὑπάρχει μία ἀταξία καὶ τὴν ἀταξίαν αὐτὴν ἡ Βουλὴ νομίζω ὅτι ἔχει χρέος νὰ τὴν διορθώσῃ ἐφ’ ὅσον μάλιστα ὑπάρχει αὐτὴ ἡ παγία καὶ ἔμμονος ἀντιγνωμία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδητε ὅτι δὲν εἶναι ἡ δυσχέρεια τῆς ἐκτυπώσεως, ἡ ὁποία ἐμποδίζει, ἰδού, κύριοι βουλευταί: Ἔχει τυπωθῆ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως τῆς 19ης Ἰουλίου 1956 μὲ τὸ περιγραφικὸν σχεδιάγραμμα τῆς πόλεως Ἀθηνῶν. Ὅλα αὐτὰ ἑνούμενα εἰς ἓν ἀποτελοῦν σχέδια σωρείας μεταβολῶν. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ δυσχέρεια τῆς ἐκτυπώσεως εἶναι ὁ λόγος τῆς μὴ καταχωρήσεως, ἀλλὰ ἡ ἀταξία ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ.

§168Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἐξετυπώθη εἰς τὴν «ΕΛΚΑ», διότι τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον δὲν ἦτο εἰς θέσιν. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς θὰ γίνεται, θὰ καταφεύγωμεν εἰς τὴν «ΕΛΚΑ», διὰ νὰ κάμνωμεν ἐκτυπώσεις;

§169Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀπαντῶ: Ὅταν πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσητε τὴν χρηστὴν διοίκησιν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν, θὰ τὰ τυπώσητε καὶ εἰς τὴν «ΕΛΚΑ». Ἀλλὰ δὲν θὰ χρειασθῇ νὰ καταφύγωμεν εἰς τὴν «ΕΛΚΑ», διότι ἔχω εἰς χεῖρας μου σχεδιαγράμματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐκτυπωθῆ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνεται, ὥστε οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι θίγονται ἐκ τῆς ἐνδεχομένης μεταβολῆς τοῦ αʹ σχεδίου, νὰ ἠξεύρουν περὶ τίνος πρόκειται. Διατὶ αὐτὰ ἔγιναν καὶ τὰ ἄλλα δὲν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ γίνουν; Ἀλλὰ ἂν μοῦ ὁμιλῆτε περὶ οἰκονομίας ἑνὸς μικροῦ ποσοῦ, αὐτὰ δὲν εἶναι σωστά.

§170Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Θὰ προκύπτουν δυσχέρειαι.

§171Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ποὺ ἀνέπτυξα, γνωρίζων τὸ θέμα, ζητῶ ἀπὸ μὲν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν, εἰς ἣν περίπτωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ, νὰ μὴ τὴν ψηφίσῃ, ὄχι διὰ νὰ δείξῃ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ χρηστὴ Διοίκησις.

§172Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θεωρητικῶς εὑρίσκω ὅτι ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον, ἀλλὰ εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ ὡς μηχανικὸς θὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς, ὅτι τὰς μεταβολὰς τῶν ἑκάστοτε σχεδίων πόλεων καὶ οἱ μηχανικοὶ καὶ οἱ ἰδιῶται δὲν τὰς ἀναζητοῦν εἰς τὰ Διατάγματα, διότι τοῦτο εἶναι καὶ δυσχερὲς νὰ εὕρῃ κανεὶς ἕνα Διάταγμα, ἀλλὰ εἰς τὰ οἰκεῖα πολεοδομικὰ γραφεῖα, ὅπου ὑπάρχουν τὰ ἐπίσημα σχεδιαγράμματα.

§173Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμιλήσατε περὶ τῆς ἐργασίας τῶν μηχανικῶν. Σωστὸν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἐγὼ ὡμίλησα περὶ τῆς ἀσφαλείας τῶν συμφερόντων τῶν πολιτῶν, ὑπὸ τὴν ἄποψιν νὰ μὴ ἔχουν ἀνάγκην νὰ τρέχουν οὔτε εἰς τὸν δικηγόρον, οὔτε εἰς τὸν μηχανικόν, καὶ κυρίως νὰ ἀποφύγωμεν τὴν συνεχῆ διαμάχην τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, διότι ἡ διαμάχη αὐτὴ θὰ συνεχισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει ὄχι μόνον τῆς μέχρι σήμερον νομολογίας, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ρητῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος, ὅτι οἱ νόμοι καὶ ὅλαι αἱ πράξεις τῆς Διοικήσεως πρέπει νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ γίνωνται κοινὸν κτῆμα τοῦ λαοῦ.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§175Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὑπ’ ὄψιν νομοσχεδίου, ἀρκετὰ μᾶς ἀπησχόλησε καὶ πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ χρήσιμα καὶ περὶ ἱπποτισμοῦ τινος χαρακτῆρος. Δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, ἐπαναλαμβάνων πολλὰ ἀπὸ τὰ λεχθέντα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὅλαι αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ νὰ ρυθμίσουν τὰς προσπαθείας τῶν ἀνθρώπων νὰ ἔχουν στέγην καὶ τῶν προσπαθειῶν, ἡ στέγη αὐτὴ νὰ εἶναι ἐντὸς ἑνὸς συνόλου οἰκοδομικοῦ, τὸ ὁποῖον ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ κεντρικὸν καὶ νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τὰς βιοτικὰς καὶ τὰς αἰσθητικάς, λέγω ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ, πάντοτε φρονοῦν καὶ ἴσως νὰ ἔχουν δίκαιον ἀπὸ μερικῆς πλευρᾶς, φρονοῦν ὅτι δὲν εἶναι καὶ πολὺ ἀνάγκη, οἱ πολῖται εὐχερῶς νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν τὴν στέγην αὐτήν. Βέβαια, αὐτὸ φέρει εἰς δυσχέρειαν τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ παγία δυσχέρεια εἶναι τὸ ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένοι πάντοτε νὰ καταφεύγουν εἰς μηχανικοὺς διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀνιχνεύσουν τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον, ἡ τάσις των, ἡ πολὺ φυσική, νὰ ἔχουν μίαν στέγην, καὶ στέγην ὅσον τὸ δυνατὸν καλυτέραν μὲ τὰ μέσα ποὺ διαθέτουν. Ἐγὼ θὰ ἐπερίμενα ἕνα ἄλλου εἴδους νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀσχολῆται κυρίως καὶ ἀποκλειστικῶς μὲ τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ λαϊκὴ στέγη εἰς τὴν χώραν μας, τῆς προκοπῆς. Δυστυχῶς, τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι αὐτῆς τῆς φύσεως, εἶναι ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ ἐσχολίασα βέβαια, διότι ἔτυχε νὰ ἤμην ἀσθενής, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει τώρα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ περιορισθῶ εἰς τὸ ἄρθρον 3. Ἀρκετὰ ἐλέχθησαν ἐπ’ αὐτοῦ, ἀπὸ τὸν κ. Μπακόπουλον καὶ ἄλλους ὁμιλητάς, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀνάγκην νὰ πληροφορῆται ὁ πολίτης, ὅσον εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ἁπλῶν γραμματισμένων συγγενῶν του, περὶ τοῦ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ στέγην. Ὀρθότατα ἐλέχθη ὅτι πρέπει νὰ δημοσιεύωνται τὰ διαγράμματα εἰς τὸν νόμον, διότι δὲν ἠμπορεῖς νὰ εἶναι κλεισμένα τὰ σχέδια καὶ τὰ διάφορα διαγράμματα εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ νὰ ἀνιχνεύωνται συνηθέστατα διὰ τῆς προσφυγῆς εἰς τὸν μηχανικόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιμεληθῇ καὶ τοῦ κτισίματος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διαφορετικά, ἡ ὑπηρεσία νὰ ἀσχολῆται εἰς τὸ νὰ πληροφορῇ τὸν οἱονδήποτε πολίτην εἰς τὰς λεπτομερείας, δὲν τῆς ἐπαρκεῖ ὁ χρόνος. Τώρα θὰ ἔλθω εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μακροπούλου, ἡ ὁποία θίγει θέμα τὸ ὁποῖον μὲ συγκινεῖ. Ὁ κ. Μακρόπουλος, ἀπὸ μίαν προσωπικὴν συνομιλίαν ποὺ εἶχα μαζί του, μὲ ἄφησε νὰ ἐννοήσω ὅτι ἡ πρόθεσίς του εἶναι ὅτι κατοικίαι κτισθεῖσαι, λαϊκοῦ χαρακτῆρος, ἀποκλειστικὰ πρὸς ἐνοικίασιν τῶν οἰκοδομησάντων καὶ μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου χρονικοῦ σημείου, αὐταὶ πρέπει νὰ νομιμοποιηθοῦν. Ἐγὼ ζητῶ μίαν σαφεστέραν διατύπωσιν καὶ τὴν θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ: «Μικραὶ οἰκοδομαί, πάσης φύσεως..... (ἀναγινώσκει).....».

§176Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. «Κατοικίαι ἀποπερατωθεῖσαι», αὐτὸ ἀρκεῖ. Ἐὰν διατυπωθῇ αὐτό, εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι.

§177Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι «οἱαιδήποτε κατοικίαι». Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ ἔχω κατορθώσει νὰ οἰκοδομήσω κτίσματα, διάφορα κτίσματα, καὶ νὰ ἐπιζητῆτε νὰ καλυφθῶ μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Κατοικίαι ἀποκλειστικὰ πρὸς ἐνοικίασιν τοῦ ἰδιοκτήτου. Ἐκεῖ νὰ τὸ ἐντοπίσωμεν.

§178Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ διατύπωσις αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, εἶναι ἀντισυνταγματική, δεσμεύει τὸ δικαίωμα ἐπὶ τῆς ἰδιοκτησίας.

§179Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Προκύπτει μία πρόσθετος δυσχέρεια. Ἐὰν μετὰ τὴν νομιμοποίησιν ὁ ἰδιοκτήτης ἐγκαταλείψῃ τὴν κατοικίαν του καὶ τὴν ἐκμισθώσῃ τί θὰ γίνῃ;

§180Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι νὰ νομιμοποιηθοῦν αἱ κατοικίαι αἱ ὁποῖαι ἀνηγέρθησαν εἰς τὴν πόλιν τῆς Λαμίας καὶ νομίζω ὅτι καὶ ἡ διατύπωσις τοῦ κ. Παπασταύρου, καλύπτει τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§181Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ «μικραὶ κατοικίαι» διὰ νὰ μὴ καλύψωμεν τοὺς κερδοσκόπους, οἱ ὁποῖοι ἔκτισαν τυχὸν παρανόμως.

§182Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Ζάκκα. Τὴν περίπτωσιν τὴν καλύπτει πλήρως καὶ ἡ μία διατύπωσις καὶ ἡ ἄλλη.

§183Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§184Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, κύριε Χαβίνη, δὲν πρόκειται νὰ καλύψωμεν τοὺς κερδοσκόπους. Θὰ καλύψωμεν μόνον τοὺς πτωχούς.

§185Α. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν πιστεύω νὰ ἐκτίσθησαν πολυκατοικίαι εἰς τὴν Λαμίαν.

§186Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι ἄλλου εἴδους ἐπιχειρήσεις. Ἡ παράβασις τοῦ νόμου πρέπει νὰ σταματήσῃ μέχρις ἐδῶ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Μακρόπουλον νὰ συμφωνήσῃ εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτήν. Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος εἶναι καὶ ὀλίγον νομικός, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποφύγῃ τὸν πειρασμὸν νὰ εἴπῃ καὶ αὐτὰς τὰς ὀλίγας λέξεις ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ὅταν αἱ διοικητικαὶ πράξεις ἀκυροῦνται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι πρὸς ὄφελος ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τὰς ἐπροκάλεσε, δὲν πρέπει νὰ τὸν νομίζωμεν ζημιωθέντα καὶ συνεπῶς ἄξιον ἀποζημιώσεως. Διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, αἱ ἀκυρούμεναι διοικητικαὶ πράξεις ἀναμφισβητήτως ἔχουν ἐκδοθῆ κατόπιν ὀχλήσεως ἢ καὶ πιέσεως τοῦ ὑπὲρ οὗ ἐξεδόθησαν. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου νομίζω, ὅτι ὁ φίλος μου κ. Π. Κανελλόπουλος δὲν ἦτο ἀπολύτως σαφής. Καὶ πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ καταστήσωμεν προσεκτικοὺς καὶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς διὰ τὸ ἀβασάνιστον τὴν ἀποδοχῆς ὡρισμένων αἰτήσεων τῶν ἐνδιαφερομένων.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§188Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς παραγράφου 8, ἔχω ὅμως, νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς παραγράφου 1, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπαναλάβω τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Κωστῆ, ὅτι ἡ παράγραφος 1 εἰς τὸ ἐδάφιον 1, ἀφήνει ἀνοικτὸν περιθώριον εἰς τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν ὅπως ἐμφανίσῃ ἀναλόγως τῆς πιέσεως ποὺ θὰ ὑφίσταται, μικρὸν τεμάχιον ἐλλιπέστατον, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκοδομῆς, ὡς ἀνοικοδομήσιμον. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ κἄποιος περιορισμός, καθ’ ὃν θὰ πρέπει τοὐλάχιστον τὸ ὑπόλοιπον τοῦ οἰκοπέδου νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ ἥμισυ τοῦ ἀρτίου οἰκοπέδου.

§189Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Εἶναι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ντεντιδάκη, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Νὰ τεθῇ εἰς τὴν τελευταίαν περίπτωσιν. Ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις της.

§190Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖ ποὺ ἀναφέρετε κοινωφελῆ ἔργα, περιλαμβάνονται τὰ σχολεῖα καὶ οἱ παιδικοὶ σταθμοί.

§191Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Περιλαμβάνονται.

§192Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου 3 τῆς παραγράφου 1, θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τεθῇ ἡ ἑξῆς τροπολογία, ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη, διότι ἀφορᾷ τὰς παραμεθορίους πόλεις: «Ἐπίσης ἐπὶ πρωτευουσῶν, Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν παραμεθορίων περιοχῶν προκειμένου νὰ οἰκισθοῦν, αὗται, ἐπιτρέπεται ἡ διάθεσις οἰκοπέδων ρυμοτομημένων, ἀποφάσει τοῦ Δήμου, ἐγκρινομένῃ ὑπὸ τοῦ οἰκείου Νομάρχου, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἐντὸς διετίας ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς, πρὸς πλήρη χρῆσιν».

§193Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἡ τροπολογία αὐτή, κύριε συνάδελφε, ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου.

§194Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Καὶ ἐξηγῶ τοὺς λόγους τῆς τροπολογίας μου. Εἰς τὰς παραμεθορίους πόλεις ὁ οἰκισμὸς εἶναι δύσκολος, διότι ὑπάρχουν πολλοὶ περιορισμοί. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Θεσπρωτίας Ἡγουμενίτσαν. Ἔχει ἐπεκταθῆ τὸ σχέδιον τῆς πόλεως, μὲ σκοπὸν τὸν οἰκισμὸν τῆς ἐκτάσεως διὰ τῆς πωλήσεως τῶν οἰκοπέδων εἰς τρίτους μὲ διευκολύνσεις καὶ μὲ ὑποχρεώσεις νὰ κτίσουν ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἐνέκρινε τοῦτο ἐλλείψει διατάξεως νόμου. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τοὺς Δήμους τὴν τοιαύτην παραχώρησιν οἰκοπέδων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ καταστήσωμεν δυνατὴν τὴν ἀνάπτυξιν τῶν πόλεων αὐτῶν.

§195Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Θὰ παρεκάλουν, κύριε συνάδελφε, νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν τροπολογίαν, διότι δὲν γνωρίζω τί συνεπείας δύναται νὰ ἔχῃ.

§196Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αἱ παραμεθόριοι πόλεις φθίνουν καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἐνισχύσεως, κύριε Ὑπουργέ, καὶ πρέπει μὲ κάθε τρόπον νὰ τὰς ἐνισχύσωμεν.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν.

§198Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μακροπούλου τί ἔγινε;

§199Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ παράγραφος 8 διεγράφη καὶ νομίζω ὅτι εἰς τὴν θέσιν της πρέπει νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μακροπούλου.

§200Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παράγραφος 1, μετὰ τὴν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 γενομένην συζήτησιν, προτείνω ὅπως τοῦτο διατυπωθῇ ὡς ἀκολούθως: «.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Παπασταύρου θὰ θέσωμεν περιορισμόν, μέχρι τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἀρτίου.

§201Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Καὶ εἰς διαστάσεις καὶ εἰς ἐπιφάνειαν;

§202Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Διὰ τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 3, ἐχούσης ὡς ἑξῆς, «· (ἀναγινώσκει).... ἀποβλέπομεν εἰς διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας εἰς κεντρικὰ σημεῖα, ὅπου ἀπαιτεῖται, διὰ τῆς διανοίξεως στοῶν διὰ μέσου τῶν οἰκοδομικῶν τετραγώνων.

§203Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ διὰ τὰς ὑπαρχούσας;

§204Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Βεβαίως.

§205Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παράγραφος 1, ὅσον ἀφορᾶ τὸν περιορισμόν, μήπως ἀφορᾶ καὶ τὰς προσφυγικὰς ἀποκαταστάσεις;

§206Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν ὑπάρχει περιορισμὸς καὶ ἀφορᾶ καὶ τὰς προσφυγικὰς ἐγκαταστάσεις. Τὸ 50% ἀφορᾶ ἄλλην περίπτωσιν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 1 γίνεται ἀποδεκτή;

§208ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§209Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἡ παράγραφος 2 διατυποῦται ὡς ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....».

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν παράγραφον 2, ὡς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 3, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§213Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Εἰς τὴν παράγραφον 3 δέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κιτσίκη περὶ συμμετοχῆς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Διευθυντοῦ τῶν τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ὁσάκις συζητοῦνται θέματα ἀφορῶντα τὴν πόλιν Θεσσαλονίκης.

§214Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ κ. Κιτσίκης ἐπρότεινε νὰ προστεθῇ καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ὡς καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Συλλόγου Ἀρχιτεκτόνων.

§215Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπρότεινον, ὅπως αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχῃ καὶ τὸν ἔλεγχον τῶν σχεδίων τῶν οἰκοδομῶν, διὰ νὰ ἐκλείψῃ αὐτὴ ἡ ἀσχημία ἡ ὁποία παρουσιάζεται εἰς τὰς οἰκοδομάς.

§216Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ θὰ ληφθῇ μέριμνα δι’ αὐτὸ τὸ θέμα διοικητικῶς, διότι εἶναι ἁρμοδιότης ἄλλης Ἐπιτροπῆς, τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσκήσεως Ἀρχιτεκτονικοῦ Ἐλέγχου. (Ἀκολούθως ἐρωτωμένη ἡ Βουλὴ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου, ἀποδέχεται τὴν παράγραφον 3, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐν συνεχείᾳ δὲ γίνεται δεκτὴ καὶ ἡ παράγραφος 4. Ὁμοίως γίνεται δεκτὴ ἡ παράγραφος 5, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐν συνεχείᾳ δὲ ὡς ἔχουν αἱ παράγραφοι 6 καὶ 7).

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 8 ἔχει διαγραφῆ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τροπολογίας του προτεινομένης ὡς παραγράφου 8 εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§218Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Λαμβάνω τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἐπαναφέρω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, τροπολογίαν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παραγράφου 8 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, ἥτις εἶναι διάφορος ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς μνησθείσης παραγράφου καὶ ἥτις δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς περιπτώσεις ποὺ ἀνέφερον οἱ κ. κ. συνάδελφοι, καὶ διὰ τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι κατόπιν τῶν ἀναπτυχθέντων ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ. κ. Ζάκκα καὶ Παπασταύρου, δύναται νὰ γίνῃ δεκτὴ ἢ ἐὰν διατυπωθῇ οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§219Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐνόμιζα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν θὰ σᾶς ἀπησχόλουν, διότι ἡ λύσις ἐδόθη προηγουμένως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, εἰπόντα, κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως, ὅτι διαγράφεται ἡ διάταξις. Περιέργως, ἐνῷ ἡ διάταξις διεγράφη, ἀνεσύρθη ἀπὸ τὸ Ἀρχεῖον τῆς Βουλῆς μία παλαιὰ τροπολογία. Τὸ νομοσχέδιον — δὲν θέλω νὰ στρεψοδικήσω, ἀλλὰ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν — τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, κατετέθη τὴν 1ην Νοεμβρίου τοῦ 1957.

§220Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὸ πρῶτον τὴν 22αν Φεβρουαρίου.

§221Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἠξεύρομεν ὅτι μὲ κᾶθε Σύνοδον κατατίθενται πάλιν τὰ νομοσχέδια ὅπως καὶ ἐπερωτήσεις, διαγράφονται καί, ὅταν θέλῃ ὁ ἐνδιαφερόμενος βουλευτής, καταθέτει νέαν ἐπερώτησιν, Λοιπόν, κατετέθη καὶ αὖθις τὸ νομοσχέδιον τὸ πρῶτον τὴν 1ην Νοεμβρίου. Μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τῆς ἐπεξεργασίας ποὺ ἔγινεν ἀνεμορφώθη καὶ διενεμήθη καὶ πάλιν. Βλέπω ὅτι, προτοῦ νὰ τὴν ἀποσύρῃ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 8 ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργός, μᾶς διανέμεται μία τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Μακροπούλου, τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1957 τῆς προγενεστέρας Συνόδου καὶ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι πᾶμε πλαγιαστικῶς πλέον, αὐτὸ ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς νὰ τὸ ὑποκαταστήσωμεν μὲ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§222Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἄσχετος.

§223Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐδῶ δημιουργεῖται καὶ ἀνακύπτει, πέραν τοῦ θέματος τοῦ τυπικοῦ, ἀνακύπτει ἕνα θέμα ἀρχῆς. Τὸ ἔθεσε τὸ ζήτημα ὁ κ. Μακρόπουλος. Κύριε Μπακόπουλε, παρακαλῶ πολύ, ἐπειδὴ δὲν ἠξεύρετε τὰς λεπτομερείας καὶ ἐπειδὴ προηγήθητε καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, κάμετέ μου τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσητε.

§224Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς παρακολουθῶ μὲ προσοχὴν καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐπαναλάβω λέξιν πρὸς λέξιν τὰ ὅσα εἴπατε.

§225Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κ. Νομομηχανικὸς Λαμίας, σύμφωνα μὲ τὰ χαρτιὰ ποὺ ἔχω, ἐξέδωκε μίαν ἄδειαν οἰκοδομῆς. Διὰ τὴν ἄδειαν αὐτὴν τῆς οἰκοδομῆς ἕνας γείτονάς του παρεπονέθη. Ὁ κ. Νομομηχανικὸς ἐκώφευσε, καὶ ὁ γείτονάς του ἀνεφέρθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων, μὲ Ὑπουργὸν τὸν σημερινὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Καραμανλῆν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, μὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τοῦ σημερινοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Πολεοδομίας κ. Ἀποστολοπούλου, ἐπετίμησε τὸν Νομομηχανικὸν Φθιώτιδος καὶ τοῦ λέγει, ὅτι: «Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀναφορᾶς σας κ.λ.π..... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ τοῦ λέγει ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἐὰν τυχόν, παρὰ τὰς ἀνωτέρω παρατηρήσεις ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπερατώθη.... (ἀναγινώσκει).... «Ἐὰν δὲν ἔχουν περατωθῆ αἱ ἐργασίαι ἀνεγέρσεως, νὰ ἀνακαλέσητε τὴν δοθεῖσαν ἄδειαν».

§226Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τί ἡμερομηνίαν φέρει;

§227Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ ἔγγραφον ἔχει ἡμερομηνίαν 12 Φεβρουαρίου 1955. Τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Λαμίας ἐπεδίωξε νὰ κατασχέσῃ τὴν ἄδειαν, ὁ ἀνεγείρων τὴν οἰκοδομήν, ὁ ἐνδιαφερόμενος καλεῖται καὶ λέγει, δὲν τὴν ἔχω τὴν ἄδειαν εἰς χεῖρας μου καὶ ἐπικαλεῖται ὅτι τὴν ἔχει ὡρισμένον ἄτομον. Δὲν κατώρθωσεν ἡ Ἀστυνομία νὰ θέσῃ χεῖραν ἐπὶ τῆς ἀδείας, δὲν κατέσχε τὴν ἄδειαν καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ σταματήσῃ τὴν ἐπέκτασιν τῆς οἰκοδομῆς;

§228Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ κατάσχῃ τὴν ἄδειαν. Διατὶ νὰ τὴν κατάσχῃ;

§229Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι καὶ προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅτι ὅταν ἐδόθη ἡ διαταγὴ νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ ἄδεια καὶ νὰ σταματήσουν αἱ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι, οὔτε ἄδεια εὑρέθη, ἀλλὰ πρὸ παντὸς δὲν ἐσταμάτησαν αἱ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι, ἔγιναν παρὰ τὴν διαταγὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τῆς 5ης Μαρτίου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, μὲ τὴν ὁποίαν τὰ πράγματα κάπως περιπλέκονται καὶ δίδει κἄποιαν δικαιολογίαν εἰς τὴν συνέχισιν τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν. Ὁ ἐνδιαφερόμενος προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§230Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖος ἐνδιαφερόμενος, ὁ ἀνεγείρων τὴν οἰκοδομήν;

§231Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ βλαπτόμενος ἐκ τῆς ἀνεγειρομένης οἰκοδομῆς.

§232Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ὁ κ, συνάδελφας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁμιλῶν ἐπεκαλέσθη ἕνα ἐπιχείρημα οὐσίας, ὅτι ὁ προσφεύγων ἔχει ὑποπέσει ἀκριβῶς εἰς τὴν ἰδίαν παράβασιν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν αὐτὸ τὸ ἐγνώριζεν. Εἶχεν ὑποπέσει εἰς τὴν αὐτὴν παράβασιν.

§233Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Οὔτε τὸν προσφυγόντα γνωρίζω, οὔτε τὸν ἀνεγείροντα τὴν οἰκοδομὴν γνωρίζω. Ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου δύο ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου προσέφυγε πλέον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὁ ἐνδιαφερόμενος καί, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀποφαίνεται ὡς ἑξῆς: «Ὑπὸ τῆς παραγράφου 3.... (ἀναγινώσκει)....». Ἀναφέρει τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας: «Ἐπειδὴ διὰ τῶν ἄρθρων 32 καὶ 33 τοῦ Δ)τος τοῦ 1929 ὁρίζεται..... (ἀναγινώσκει)....». Μετὰ μακρὸν σκεπτικὸν ἔρχεται τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τὸ ὁποῖον ἀκυροῖ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1926 τῆς 11. 3.55 πρᾶξιν τοῦ Νομομηχανικοῦ Φθιώτιδος, ἀπορρίπτει τὴν παρέμβασιν τοῦ ἐνδιαφερομένου ποὺ εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος προηγουμένως ὅτι ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὁ ἐνδιαφερόμενος ἔκαμε παρέμβασιν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὑπεστήριξε τὴν ἄποψίν του καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀπέρριψε τὴν παρέμβασίν του καὶ ἐδικαίωσε τὸν προσφυγόντα, ἠκύρωσε τὴν παράνομον πρᾶξιν τοῦ Νομομηχανικοῦ Φθιώτιδος καὶ ἐπέβαλε τὰ ἔξοδα εἰς τὸ Δημόσιον.

§234ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις αὐτή;

§235Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὴν 9.2.56. Ἀλλὰ μὲ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Διοίκησις δὲν συνεμορφώθη καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀρνεῖται νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατεδάφισιν τῆς παρανόμου οἰκοδομῆς, διότι ὅπως εἶπον, ἡ οἰκοδομὴ ἐπερατώθη μετὰ τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ποὺ ἔλεγεν ὅτι ἦτο παράνομος ἡ ἄδεια καὶ διέτασσε τὸν Νομομηχανικὸν Φθιώτιδος νὰ σταματήσῃ τὰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας. Διὰ τὴν ἄρνησιν αὐτὴν τῆς Διοικήσεως νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ ἐνδιαφερόμενος προσέφυγε καὶ αὖθις εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἔρχεται καὶ ἐκδίδει νέαν ἀπόφασιν, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 552)57, πρόσφατον ἀπόφασιν, εἰς τὴν ὁποίαν μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀναφέρει: «Συνεπῶς ἡ οἰκοδομὴ ἥτις ἐστερήθη τῆς ἀδείας λόγῳ ἀκυρώσεως ....... (ἀναγινώσκει).... ἀπορρίπτει τὴν παρέμβασιν τοῦ Κ. Καραπατάκη, διατάσσει τὴν ἀπόδοσιν τοῦ παραβόλου». Αὐτὴν τὴν παρανομίαν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν μὲ δύο ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας διεπίστωσε τὸ Ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον τῆς Χώρας, ἔρχεται ἡ ὑποστηριζομένη τροπολογία νὰ νομιμοποιήσῃ.

§236ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατ’ οἰκονομίαν, κύριε συνάδελφε.

§237Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι. Δὲν ἠμπορεῖ οὔτε κατ’ οἰκονομίαν. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ καταργῇ ἀποφάσεις δικαστικάς. Αὐτὸ δὲν γίνεται. Ἐὰν αὐτὸ κάμῃ ἡ Βουλή, τί μένει πλέον εἰς αὐτὸν τὸν τόπον; Ἡ οἱαδήποτε πλειοψηφία τῆς Βουλῆς νὰ καταργῇ τὰ πάντα; Ποῦ πᾶμε, ἔτσι; Δὲν εἶναι θέμα Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως.

§238Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρᾶγμα εἶναι καταπληκτικόν. Διότι δὲν εἶναι μόνον αἱ δύο ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας...

§239Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀκούσατε πρῶτον καὶ κατόπιν προχωρῆστε. Κύριε Πρόεδρε, δηλῶ ὅτι δέχομαι νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὴν τροπολογίαν μου πᾶσα περίπτωσις ἡ ὁποία ἐκρίθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§240Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ὅλον τὸ θέμα.

§241Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὀφείλετε, κύριε συνάδελφε, νὰ εἴπητε ὅτι ἔρχομαι νὰ καλύψω τὴν παρανομίαν. Δὲν τὸ δέχομαι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἔχω ἕνα παρελθὸν καὶ μίαν ζωήν. Σᾶς εἶπον, δέχομαι νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὴν τροπολογίαν ἡ περίπτωσις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ρίπτετε τὰ πάρθια βέλη ἐναντίον μου.

§242Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν, μὲ εἰδικὴν μνείαν ὅτι δὲν θὰ θιγοῦν αἱ ἐκδοθεῖσαι ἀποφάσεις.

§243Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθησαν πλεῖσται ὅσαι ἀνακρίβειαι. Ἡ οἰκοδομικὴ εἶχεν ἀποστρατευθῆ πλὴν ἐπιχρισμάτων καὶ ὑδροχρωμάτων. Δὲν ἠξεύρω πῶς ἐνεφανίσθησαν τὰ πράγματα εἰς τὸ δικαστήριον.

§244Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπάρχει μία τροπολογία: «Ἐξαιρουμένων τῶν περιπτώσεων δι’ ἃς ἐξεδόθησαν ἀντίθετοι ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας» καὶ τὴν ἔχουν ὑπογράψει οἱ κ. κ. Παλλάσκας, Κοθρῆς καὶ Πετρόπουλος.

§245Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπιτρέπεται, κύριε συνάδελφε;

§246Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε.

§247Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ οἰκονομηθοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα μὲ μίαν διάταξιν ἡ ὁποία θὰ καλύπτῃ παρανομίαν διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἠσχολήθη τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ θὰ σέβεται παρανομίας μόνον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ ἡ διαπίστωσις, ἡ σχετικὴ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δὲν γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ποτέ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Μακρόπουλος θὰ ἀφορᾷ κατηγορίας περιωρισμένας.

§248Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, πῶς τὸ διενοήθητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὅτι ἐγὼ ἐστράφην ἐναντίον σας;

§249Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν λέγετε ὅτι ἡ τροπολογία μου ἔρχεται, νὰ καλύψῃ τὴν παρανομίαν διὰ τὴν ὁποίαν σεῖς ὁμιλεῖτε;...

§250Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ τοῦ κ. Παπασταύρου ἡ τροπολογία πάλιν καλύπτει, παρανομίαν. Ὅπως καὶ ἂν τὰ κάμητε, πάλιν παρανομίαν καλύπτει.

§251Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Προσπαθεῖ νὰ καλύψῃ μίαν ἔλλειψιν τοῦ νόμου.

§252Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πραγματικὴ ἀνάγκη ἠμπορεῖ νὰ καλύπτεται, ἀλλὰ ὅπως καὶ ἂν τὸ γράψετε παρανομίαν καλύπτει.

§253Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπειδὴ ἐτέθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως, ἐγὼ μὲ τὰς ταπεινὰς νομικάς μου γνώσεις δὲν δέχομαι ποτὲ ὅτι εἶναι δυνατὸν Ἑλληνικὸν δικαστήριον ἐφαρμόζον τὸν ἰσχύοντα Ἀστικὸν Κώδικα, νὰ εἴπῃ ὅτι ἔπειτα ἀπὸ μίαν διάταξιν τὴν ὁποίαν ἐξέδωκε τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἐγκαίρως καθορίζει τὴν παράνομον ἀνέγερσιν τῆς οἰκοδομῆς, καὶ τὴν παράνομον ἔκδοσιν τῆς ἀδείας ἐκ μέρους τοῦ Νομομηχανικοῦ καὶ διατάσσει τὴν παῦσιν τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν καὶ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἀδείας, καὶ ἔπειτα ἀπὸ δύο ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ οἱανδήποτε διάταξιν τοῦ Α. Κ. ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ θέμα ἀποζημιώσεως. Ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἓν ἄλλο θέμα. Πρέπει ὁ πολίτης ὁ ὁποῖος προσφεύγει εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον καὶ ἐπιτυγχάνει μίαν δικαίωσιν, αὐτὴ ἡ δικαίωσις νὰ εἶναι ἰσχυρά. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν, οἱανδήποτε διάταξιν, αὐτὴ ἡ ἀπόφασις διὰ τὴν ὁποίαν ἐμόχθησεν ὁ πολίτης καὶ προσέφυγε εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον νὰ ἀκυροῦται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὴ ἡ λύσις πρέπει νὰ δοθῇ.

§254Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἐπεβλήθη καμμία κύρωσις;

§255Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καμμία κύρωσις καὶ πληροφοροῦμαι ὅτι ἔχει μηνυθῆ ὁ Νομομηχανικὸς ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§257Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ἑτέρου θέματος, νὰ ἐξαντληθῇ πρῶτον αὐτὸ καὶ μετὰ νὰ λάβω τὸν λόγον.

§258Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι φαίνεται ὅτι κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὁ κ. Παπασπύρου ἀπουσίαζεν. Ἡ ὑπόθεσις ἔχει ὡς ἑξῆς: Δὲν πρόκειται περὶ οἰκοδομῆς, πρόκειται περὶ προσθήκης ἑνὸς δωματίου εἰς οἰκοδομήν. Ὁ ἀτυχὴς Κωνστ. Καραπατάκης ἠρραβώνισε τὴν θυγατέρα του μὲ ἕνα ἀξιωματικόν, ἐζήτησε, λοιπόν, νὰ κάμῃ τὴν προσθήκην ἑνὸς δωματίου. Ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ σύμφωνα μὲ τὸ Διάταγμα τοῦ Μαρτίου τοῦ 1947 ἐκρίθη ὡς πλήρως ᾐτιολογημένη καὶ κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, βάσει ἀκριβῶς τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ, ἐξεδόθη ἡ ἄδεια. Θέλετε περαιτέρω; Ἔχω τὸ ἀτύχημα νὰ εἶμαι ὁ κατασκευαστής, ὁ μηχανικός. Δηλῶ κατηγορηματικῶς ὅτι, ὅταν προσέφυγεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ οἰκοδομὴ εἶχε περατωθῆ. Ἀλλὰ πῶς λέμε εἶχε περατωθῆ; Εἶχε περατωθῆ ὁ σκελετὸς τῆς οἰκοδομῆς. Οἱαδήποτε ἄλλη δήλωσις εἶναι κακοήθης καὶ ψευδής. Σέβομαι τὰς ἀποφάσεις τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων. Δὲν εἶμαι νομικός, πλὴν ὅμως, εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐν προκειμένῳ κακῶς τὰ ζητήματα ἐξετέθησαν καὶ ἐπεδείχθησαν ἐνώπιον τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου. Εἶμαι αὐτόπτης μάρτυς τῆς ὑποθέσεως καὶ οἱαδήποτε ἄλλη ἐκδοχή, οἱαδήποτε ἄλλη ἑρμηνεία, εἶναι κακοήθης καὶ ψευδής.

§259Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Κωστῆ, νομίζω ὅτι μὲ τὴν διευθέτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο τελικῶς, τὸ θέμα ἔχει λήξει ἐν τῇ οὐσίᾳ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μακροπούλου, ἂς τὴν δεχθῶμεν καὶ ἂς μὴ κάμνωμεν ἀνάγνωσιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§260Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν λύεται τὸ θέμα.

§261Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἐλέχθη ἀκόμη ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα κ. συνάδελφον, ὅτι ὁ Καραπατάκης ἐξηφανίσθη καὶ καταχρᾶται τὴν ἄδειαν κ.λ.π. Εἰς οὐδένα νόμον ἀναγράφεται ὅτι ἔγγραφον κοινοποιηθὲν πρὸς ἕνα πολίτην ἀναστέλλεται, καὶ καταδιώκεται ὁ πολίτης αὐτὸς ὡς ληστὴς ἵνα τοῦ ἀφαιρεθῇ. Ἀναστέλλεται ἡ ἰσχὺς τῆς ἀδείας. Τί θέλει ὁ χωροφύλαξ εἰς τὸ μέσον νὰ τοῦ ζητήσῃ τὴν ἄδειαν καὶ νὰ τὴν ἀφαιρέσῃ; Πρὸς Θεοῦ! Δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν προκύπτει οὐδαμόθεν. Δὲν γνωρίζω κανένα νόμον τοῦ Κράτους, ποὺ νὰ λέγῃ ὅτι κοινοποιουμένου ἑνὸς ἐγγράφου ἠμπορεῖ τοῦτο νὰ ἀναζητηθῇ. Ἀναστέλλεται, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ. Ἀλλὰ νὰ τὸν καταδιώκῃ, δίκην λῃστοῦ, διὰ νὰ τοῦ τὸ ἀφαιρέσῃ δὲν ἠμπορεῖ. Ἐπερατώθη ἡ οἰκοδομὴ λοιπόν, προτοῦ προσφύγῃ ὁ ἐν λόγῳ ἔξαλλος καθηγητὴς Λυμπέρης εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ὁ Λυμπέρης, προσερχόμενος εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν νὰ ἀποδείξῃ ἀναπόδεικτα — ὁ Καραπατάκης δὲν ἠδυνήθη νὰ τὸν ἀκολουθήσῃ εἰς τὴν δαπανηρὰν αὐτὴν ἐκστρατείαν — κατάφερε νὰ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν εἶχε περατωθῆ ἡ οἰκοδομή. Τοῦτο ἔχω νὰ εἴπω: Ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἠκύρωσε διότι ὁ νόμος εἶναι ἄκυρος. Ἀνεγνώρισε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Παπασπύρου — καὶ δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν — ὅτι ἠκύρωσε τὴν ἄδειαν, διότι δὲν ᾐτιολογήθη ἀρκούντως. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἠκύρωσε τὴν ἄδειαν ἡ ὁποία ἐξεδόθη βάσει τοῦ Διατάγματος τοῦ Μαρτίου τοῦ 1947, ποὺ ἀναφέρει εἰς ποίας περιπτώσεις χορηγεῖται ἄδεια κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, μόνον καὶ μόνον διότι δὲν εἶχεν ἠτιολογηθῆ ἀρκούντως. Τοῦτο πάλιν δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ὁ Καραπατάκης ἠρραβώνισε τὴν θυγατέρα του, τὴν ὑπάνδρεψε καὶ τὴν ἐγκατέστησε. Δὲν ὑπάρχει καλυτέρα δικαιολογία.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§263Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, βάσει τῶν ὅσων ἐλέχθησαν καὶ τῶν ὑποχωρήσεων ποὺ ἔκαμεν ὁ κ., Μακρόπουλος, διετύπωσα τὴν διάταξιν ὡς ἑξῆς: «Κατοικίαι ἀποπερατωθεῖσαι μέχρι τῆς 1ης Ἰουλίου 1956, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Διατάγματος τῆς 26)31.3.47.... (ἀναγινώσκει), ἐφ’ ὅσον δὲν ἠκυρώθησαν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας».

§264ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ δὲν γίνεται δεκτόν.

§265Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγὼ συντάσσομαι μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ἀρχικήν. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§266Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§267Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προκειμένου νὰ ψηφίσωμεν, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὶ θὰ ψηφίσωμεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται εἰς τὴν τροπολογίαν νὰ προστεθῇ: «Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξεδόθη ἀντίθετος ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας». Προκειμένου νὰ δώσω τὴν ψῆφον μου ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζω τὶ θὰ ψηφίσω, διότι ἄλλη θὰ εἶναι ἡ ψῆφος μου ἂν μείνῃ ἡ τροπολογία ὡς ἔχει καὶ ἄλλη ἂν προστεθῇ: «Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξεδόθη ἀντίθετος ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας».

§268Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὸ δέχομαι.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν μὲ τὴν προσθήκην ποὺ ἀνέγνωσεν ὁ κ. Παπασταύρου.

§270ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἐγένετο ἀποδεκτή.

§272Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τροπολογία τὴν ὁποίαν ἔχει καταθέσει ὁ κ. Μακρόπουλος. Νὰ τὴν θέσητε κατ’ ἀρχὴν εἰς ψηφοφορίαν. Ἂν αὐτὴ γίνῃ δεκτή, τότε ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ ἄλλη τὴν ὁποίαν εἴπατε.

§273Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἐδῶ ὑπάρχει συνέπεια καὶ συνέχεια λόγων καὶ ἐνεργειῶν. Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν κἄν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐγὼ πρὸ ἡμερῶν προέβημεν εἰς ἐπίσημον δήλωσιν. Δὲν ἐγκαταλείπομεν τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν πρὸ ἡμερῶν.

§274Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑφυπουργόν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τροπολογίαν ἡ ὁποία ἔχει προταθῆ ἀπὸ ἀξιοτίμους συναδέλφους ἐκ Πειραιῶς, καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἕνα φραστικὸν λάθος τὸ ὁποῖον παρεισέφρυσεν εἰς τὸν Γενικὸν Οἰκοδομικὸν Κανονισμὸν τοῦ Κράτους, λάθος, τὸ ὁποῖον ἀνεγνώρισε καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑφυπουργὸς εἰς μίαν διαταγήν του τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνε πρὸς τὴν Πολεοδομικὴν Ὑπηρεσίαν.

§275Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἀνεπτύχθη προηγουμένως ἡ τροπολογία καὶ ἔδωσα ἀπάντησιν καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπαναλάβω τὴν ἀπάντησίν μου. Δὲν ἀποτελεῖ κατ’ ἀρχὴν ἀντικείμενον νόμου, εἶναι θέμα Διατάγματος. Δεύτερον, ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως ἔχει ὡς ἀκολούθως: Παρουσιάσθη περίπτωσις μεγάλου ἐργοστασίου τὸ ὁποῖον προκειμένου νὰ κάμῃ ἐπαύξησιν καθ’ ὕψος εἶχε δυσχέρειαν εἰς τὸ στατικὸν στοιχεῖον νὰ τοποθετήσῃ ἀκριβῶς εἰς τὸ ἴδιον σημεῖον τοὺς δοκούς, καὶ ἐσκέφθημεν — καὶ περὶ αὐτοῦ ὁμιλεῖ ἡ διαταγὴ ἡ ἰδική μου — ἐσκέφθημεν, νὰ κάμωμεν μίαν τροποποίησιν διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης ἀντιμετωπίσεως αὐτῶν τῶν ὅλως εἰδικῶν περιπτώσεων. Μόλις ἀπηυθύναμεν τὸ ἔγγραφόν μας κατεκλύσθημεν ὑπὸ χιλιάδων αἰτήσεων αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον εἰς τὴν γενικὴν κατάργησιν τῶν Γενικῶν Οἰκοδομικῶν Κανονισμῶν τοῦ Κράτους. Κατόπιν αὐτοῦ, ἐπηκολούθησαν δύο διαταγαὶ καὶ ἔγγραφον εἰς τὴν Πολεοδομικὴν Ὑπηρεσίαν ὅτι αἱ αἰτήσεις δὲν θὰ διαβιβάζωνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἀφορᾷ ἐνδιαφερόμενον, ὁ ὁποῖος θέλει, κατὰ παράβασιν σαφοῦς διατάξεως τοῦ Γενικοῦ Οἰκοδομικοῦ Κανονισμοῦ τοῦ Κράτους, νὰ κτίσῃ καθ’ ὕψος εἰς ὑπάρχον κτίσμα μὴ τηρῶν τὸ ποσοστὸν καλύψεως. Θὰ σᾶς παρεκάλουν θερμότατα νὰ μὴ θελήσητε νὰ ἐπιμείνητε ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἔχει ἐπιστρατεύσει τὸ σύμπαν αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Πολυζωγόπουλος, καὶ θὰ σᾶς παρεκάλουν θερμῶς νὰ μὴ ἐπιμείνητε.

§276Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν πρώτοις θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν φίλον κ. Ὑπουργόν, διότι ἀπαντῶν μετεχειρίσθη ἐπώνυμον περίπτωσιν. Δὲν νομίζω, ὅταν συζητοῦμεν γενικὰ θέματα νομοθετικῆς ἁρμοδιότητος, ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ ἀναφέρωμεν ἐπωνύμους περιπτώσεις. Εἶμαι σύμφωνος μαζί του, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ βεβαίως κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ βάσιν ἀντικείμενον τροπολογίας εἰς νόμον, ἀποτελεῖ κατὰ βάσιν τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν ἀπήντησεν ὅτι θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ διὰ Διατάγματος, δὲν θὰ εἶχον κανένα λόγον νὰ ἐπιμείνω. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας δίδει αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσε, θὰ τοῦ ὑπομνήσω κατ’ ἀνάγκην...

§277Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Εἰς ἔκφρασιν φιλικῶν διαθέσεων, κύριε συνάδελφε.

§278Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω. Θὰ τοῦ ὑπομνήσω, κατ’ ἀνάγκην, ὅτι ἐγὼ δὲν συμβαίνει νὰ γνωρίζω οὔτε πρόσωπα, οὔτε συγκεκριμένας περιπτώσεις, ὅτι τὴν διαταγὴν αὐτὴν τὴν ὑπογράφει ὁ ἴδιος, δὲν τὴν ὑπογράφω οὔτε ἐγώ, οὔτε κανένας ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑπογράφουν τὴν τροπολογίαν. Πρόκειται περὶ ἰδικῆς του διαταγῆς.

§279Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἔδωσα ἐντολὴν εἰς τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον νὰ μὴ διαβιβάζῃ αἰτήσεις τοιούτου περιεχομένου.

§280Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, καὶ ὀρθῶς, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον νόμου δὲν προχωρῶ περαιτέρω εἰς τὴν συζήτησιν, θὰ παρεκάλουν ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς διοικητικῆς του ἁρμοδιότητος, διὰ Διατάγματος, τὴν περίπτωσιν.

§281ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§282ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 4ον.

§284Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἐὰν γίνῃ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 3, κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 4 αὐτὴ ἡ μακροτάτη συζήτησις, θὰ φθάσωμεν ἕως τὸ πρωΐ.

§285Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἐζήτησα νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀντιληφθῆτε δι’ ἄλλην μίαν φορὰν τὸ ἐπεῖγον τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Μέχρι τῆς στιγμῆς, περίπου δύο ὧρες καὶ κἄτι, ἀπησχόλησαν τὸ Σῶμα προσωπικαὶ περιπτώσεις τῆς Λαμίας καὶ τῶν Ἰωαννίνων. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε νὰ συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι τὰ ἄλλα ἄρθρα δὲν ἔχουν τὴν σημασίαν τοῦ ἄρθρου 4, οὔτε θὰ προκαλέσουν μακροτάτας συζητήσεις, οὕτως ὥστε, νὰ εἶναι δυνατὸν μέχρι τῆς Πέμπτης νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ὁριστικὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἀριθμὸν τῶν τροπολογιῶν περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Βρανόπουλος, ἐνδεχομένως ἀπὸ τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπακολουθήσουν νὰ ἀποδειχθῇ ἴσως ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη κἂν νὰ συζητήσωμεν. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω δι’ ἄλλην μίαν φοράν, νὰ δεχθῇ τὸ Σῶμα τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§287Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤρχισα ἀναπτύσσων μίαν τροπολογίαν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 3. Ὁ Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ Προεδρεύων προηγουμένως, ἐζήτησαν ὅπως ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 4. Φαίνεται ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος ἐλησμόνησε νὰ γράψῃ τὸ ὄνομά μου. Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολὺ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν μου.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐλησμόνησε ὁ κ. συνάδελφος, καὶ σᾶς ἔχει ἐγγεγραμμένον τρίτον.

§289Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἦτο νὰ ὁμιλήσω, δι’ ἄλλην περίπτωσιν. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναγνωρίζομεν ὅλοι μας καὶ περισσότερον ὁ ὁμιλῶν, ὅτι καταβάλλεται μία προσπάθεια βελτιώσεως τοῦ σχεδίου πόλεως Ἀθηνῶν, τέως Δήμου Ἀθηναίων, καὶ γενικῶς μία προσπάθεια βελτιώσεως τῆς πολεοδομικῆς νομοθεσίας τῆς χώρας μας. Ἀναγνωρίζομεν ἀκόμη ὅτι ἔχετε καὶ δίκαιον διὰ μίαν νευρικότητα τὴν ὁποίαν ἐπεδείξατε, μίαν νευρικότητα ὡς πρὸς τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐπιψηφίσεως καὶ ὡς πρὸς τὴν ταλαιπωρίαν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ἡ Βουλὴ ἐκ τῆς συζητήσεως. Θὰ ἀναγνωρίσητε, ὅμως, καὶ σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τοὐλάχιστον ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δὲν ἐλάβομεν μέρος καθ’ ὅλην τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία προηγήθη. Δικαιούμεθα, λοιπόν, καὶ ἡμεῖς νὰ ἀπασχολήσωμεν καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλήν. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφισβήτησις ὅτι διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ ἕνα πολεοδομικὸν σχέδιον εἰς τὴν συνείδησιν τῶν πολιτῶν, πρέπει νὰ εἶναι, τοὐλάχιστον, λογικῶς, ἀδιάβλητον. Καὶ ἐρωτᾶται: πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἕνα σχέδιον πόλεως λογικῶς ἀδιάβλητον, ὅταν μέσα εἰς τὸ σχέδιον καὶ γύρω ἀπὸ περιοχὰς αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὸ σχέδιον πόλεως, ὑπάρχουν περιοχαὶ μὴ περιλαμβανόμεναι ὅμως, εἰς τὸ σχέδιον; Εἶναι φυσικὸν οἱ πολῖται νὰ ἀντιλαμβάνωνται ὅτι ἐκδηλοῦται ἑκάστοτε, δὲν λέγω ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ἕνας ἄκρατος φαβοριτισμός, ὁ ὁποῖος ἐπιτρέπει τὴν ἀκροβασίαν αὐτῆς τῆς σκέψεως, εἰς τὴν ὀργάνωσιν, καὶ ἡ ὁποία εἴτε ὑπὸ τὴν πίεσιν δὲν ἠξεύρω ποίων ὀργανώσεων ἢ ποίων ἀτόμων, ἢ ποίων ὠργανωμένων προβαίνει καὶ κατὰ βάσιν εἰς τὴν αὐθαίρετον ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως, ἀφήνοντας νησῖδας ἐντὸς τοῦ σχεδίου καὶ προχωρῶντας ὑψηλότερον. Διὰ νὰ μὴ εἶμαι ἀσαφής, ἐνδεικτικῶς θὰ ἀναφερθῶ εἰς δύο περιπτώσεις, κύριε Ὑπουργέ. Ἡ πρώτη περίπτωσις εἶναι ἡ περίφημος περίπτωσις τῶν Σεπολίων, διὰ τὴν ὁποίαν, ἄλλωστε, ὑπάρχει μία πλουσία ἀνταλλαγὴ ἐγγράφων μεταξὺ Δήμου καὶ Ὑπουργείου.

§290Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Πιθανὸν νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν, βάσει τῆς ὁποίας διὰ Β. Δ. ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθησομένου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τροποποίησις τῆς περιμετρικῆς ζώνης. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον εἰς τὴν τροπολογίαν σας. Διότι σήμερον νὰ μοῦ ζητῆτε διὰ νόμου νὰ κάμω αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§291Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνδεχομένως ἡ περίπτωσις αὐτὴ νὰ καλύπτεται μὲ τὴν κατατεθεῖσαν τροπολογίαν. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἀναγνώσω: «Διὰ Β. Δ. ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου, δύνανται αἱ ἐκτάσεις..... (ἀναγινώσκει)....». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διατυπώνωμεν τὸ πρῶτον σκέλος. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, διότι πράγματι καλύπτει μίαν ἀνάγκην καὶ τὸ ρυμοτομικὸν σχέδιον τῆς πόλεως γίνεται νομικῶς ἀδιάβλητον. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσητε εὐμενῶς μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως νὰ καλύπτεται ἀπὸ τὴν ἤδη ψηφισθεῖσαν τροπολογίαν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ μὴ καλύπτεται ἐν τῷ συνόλῳ, θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἀναπτύξω. Ὑφίσταται μία περίπτωσις ὡρισμένων οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι προϋπῆρχον τοῦ νόμου 3275) 55 καὶ οἱ ὁποῖοι ἱδρύθησαν...

§292Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ σύγχυσις καὶ παρεξήγησις. Διὰ τῆς τροπολογίας παρέχεται δυνατότης τροποποιήσεως. Συνεπῶς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ἐνδεχομένως καλύπτει τὸ Α ἢ τὸ Β.

§293Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Παρακαλῶ, νὰ τὴν ἀναπτύξω. Ὑπάρχουν οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν διὰ νὰ στεγάσουν τοὺς συνεταίρους των. Ὑπάρχουν προτάσεις τῶν οἰκείων Κοινοτήτων καὶ Δήμων, ὡς πρὸς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου, αἱ ὁποῖαι, ὅμως, διὰ διαφόρους λόγους καὶ διότι ἐψηφίσθη ἐν τῷ μεταξὺ ὁ νόμος 3275 δὲν ἐπεραιώθησαν. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, ὥστε καὶ αὐτοὺς τοὺς οἰκοδομικοὺς συνεταιρισμοὺς τοὺς προϋπάρχοντας, οἱ ὁποῖοι ἱδρύθησαν ἀκριβῶς, διὰ νὰ στεγάσουν τοὺς συνεταίρους των, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§294Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἡ τροπολογία αὐτή, δυστυχῶς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτή. Διότι θὰ πρέπει νὰ λεχθοῦν ὡρισμένα πράγματα. Οἱ συνεταιρισμοὶ αὐτοὶ ἐν γνώσει των, ὅτι εὑρίσκονται ἐκτὸς τῶν διατάξεων τῶν ὑφισταμένων νόμων, ἔκαμον πράξεις ἀγορῶν οἰκοπέδων, παρὰ τὰς ρητὰς διατάξεις τοῦ νόμου 690) 48 ἢ καὶ παλαιότερον, μὲ τὴν γνωστὴν τακτικήν, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν πραγματικαὶ καταστάσεις, τῶν ὁποίων θὰ ζητηθῇ ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ νομιμοποίησις. Οὔτε εἶναι στοιχεῖον ἡ ἐπικαλουμένη σύμφωνος γνώμη ἢ πρότασις τῶν οἰκείων Δήμων ἢ Κοινοτήτων. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας, τότε, ἐπὶ ματαίῳ συζητῶμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Καλύτερον εἶναι νὰ τὸ ἀποσύρωμεν καὶ νὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέρους τοὺς πάντας νὰ ἀσχημονοῦν εἰς τὸν χῶρον τῆς Πρωτευούσης καὶ γενικώτερον εἰς τὴν ζώνην τοῦ λεκανοπεδίου. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, νὰ ἐκφράσω καὶ νὰ διατυπώσω τὰς σκέψεις μου ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν. Οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι κατὰ πλάσμα οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοί. Ἐὰν ἐδημιουργεῖτο ἔλεγχος, διὰ νὰ διαπιστωθῇ, ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν, ποία θὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν συνεταίρων, ἕκαστος συνεταῖρος τί ἔχει ἤδη καταβάλει, καὶ τοῦ ἀριθμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ τέλος θὰ προκύψῃ, πόσοι ἔχουν ἰδιόκτητον κατοικίαν ἢ οὔ, θὰ ἔχωμεν τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν τὰ καλύτερα ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω. Κατὰ βάσιν, οἱ οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοὶ — δὲν λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς πληροῦν ὅλας τὰς ἀπαιτουμένας προϋποθέσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ ὕπαρξίν των — εἶναι κεκαλυμμέναι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι καρποῦνται τὴν τεραστίαν διαφορὰν μεταξὺ τιμῆς ἐκτάσεως ποὺ ἀγοράζουν καὶ τῆς τιμῆς διαθέσεως τῆς ἐκτάσεως, ἀφοῦ γίνῃ ἡ κατάτμησις πρὸς τὰ διάφορα μέλη αὐτῶν. Οἱ συνεταιρισμοὶ αὐτοὶ ἀνέρχονται εἰς πάρα πολλούς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐγνώριζαν ὅλας τὰς δυσχερείας. Προβαίνουν εἰς ἀγορὰς ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν προσφέρονται εἰς πλείστας τῶν περιπτώσεων διὰ τὴν ἵδρυσιν οἰκισμῶν. Ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον τυχὸν ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία σας, τότε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶχον ἐπιτύχει ἀποθέωσιν τῆς πολεοδομικῆς ἀναρχίας καὶ θὰ ἐδημιουργεῖτο κατάστασις, ἡ ὁποία πλέον δὲν θὰ ἐπιδέχεται θεραπείαν οὔτε μετὰ ἀρκετὰς γενεάς. Γνωρίζω, διότι πολλὰ ἐλέχθησαν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι δὲν ἀρκοῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα καθορίζει τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ὅλον θέμα, τὸ ὁποῖον λέγεται πολεοδομία. Ἤδη δὲ μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, κατὰ τὰς μακρὰς καὶ πολλὰς συζητήσεις ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ, νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ γνωρίζω ἐπίσης, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, παραλλήλως πρὸς ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, τῶν ὁποίων ζητοῦμεν τὴν λῆψιν καὶ ἐπιψήφισιν, νὰ ὑπάρξῃ μία κατευθυνομένη στεγαστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἤδη ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μελέτης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ διευκολύνωμεν ἡμεῖς τὴν ἐξεύρεσιν στέγης εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην εὐθηνοτέρας καὶ καλυτέρας καὶ θὰ ἀπαλλάξωμεν ὅλους αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἐκφράζουν τὸν πόθον νὰ ἀποκτήσουν ἰδιόκτητον στέγην, θὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἡ ὁποία, ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει, καταλήγει εἰς βάρος των. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται. Δὲν εἶναι ἁπλῶς νόθευσις τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου ἡ προτεινομένη τροπολογία, εἶναι πλήρης ἐξουδετέρωσις αὐτοῦ.

§295Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω τοῦτο: Σᾶς ἤκουσα μετὰ προσοχῆς καὶ μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ μακρόπνοος σκέψις σας. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πιστεύσητε, ὅτι ἡ τροπολογία μου δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀνατρέψῃ τὸ σχέδιόν σας. Σκοπός μου ἦτο νὰ προκαλέσω τὴν προσοχήν σας. Ἄλλωστε, σᾶς εἶπον νὰ ἐξετάσητε μὲ εὐμένειαν τὴν περίπτωσιν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν μετατρέπει βασικῶς τὸ σχέδιόν σας, νὰ τὴν ἱκανοποιήσητε ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπάρχουν καὶ ἀνάγκαι κοινωνικαὶ ἐπιτακτικαὶ καὶ ἐνδεχομένως αἱ πλεῖσται ἐξ αὐτῶν νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἤδη ἀπεδέχθητε.

§296Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§298Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον προηγουμένως, εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδὴ ὁμοίας τροπολογίας, μὲ τὰς ὑπὸ τοῦ κ. Δερτιλῆ ὑποβληθείσας, ἔχουν ὑποβάλει καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, νὰ ἀκούσῃ ὅλους τοὺς κ. κ. συναδέλφους ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀποφανθῇ. Διότι ὅλαι δὲν εἶναι ὅμοιαι, ἀλλὰ παρεμφερεῖς.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λαμπρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§300Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν μετὰ τοῦ κ. Δερτιλῆ καὶ ἄλλων συναδέλφων τῶν Ἀθηνῶν, ἔχομεν ὑπογράψει. Ἐπίσης ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὰς ἑξῆς περιπτώσεις: Εἰς τὴν παράγραφον 8, ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὑπάρχει περίπτωσις, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς ἰδιόκτητα γήπεδα οἰκοδόμησαν τρίτοι καὶ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν νομιμοποίησιν.

§301Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς διευκολύνω; Ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον νόμου. Κατεπατήθησαν παρὰ διαφόρων οἰκόπεδα. Κατόπιν ἔρχεται ὁ ἰδιοκτήτης καὶ λέγει, διαμαρτυρόμενος, ὅτι, ἐὰν δὲν εἴχατε νομιμοποιήσει τὰς ἐκτὸς σχεδίου οἰκοδομάς, ἐγὼ θὰ ἠδυνάμην νὰ ζητήσω τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν καταπατητῶν ἄνευ ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ἀξίαν τῶν κτισμάτων, καθ’ ὃ αὐθαιρέτων. Ὑπάρχουν ὅμως, ἀποφάσεις δικαστηρίων, δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν σήμερον ἡμεῖς νὰ ἔλθωμεν νὰ ζητήσωμεν διὰ τοῦ νόμου ἐξαφάνισιν τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν καὶ νὰ ὑπεισέλθωμεν εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ θέματος τῆς ἀποζημιώσεως. Τὸ θέμα συνιστᾷ κλασσικὴν περίπτωσιν ἀστικῆς διαφορᾶς.

§302Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅλα αὐτὰ τὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, νομίζω, ὅμως, θὰ ἐτακτοποιεῖτο τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ κυρίου τοῦ οἰκοπέδου, ἐφ’ ὅσον οὗτος ἀποδείξῃ ὅτι τυγχάνει πράγματι κύριος.

§303Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρόκειται περὶ ἀστικῆς διαφορᾶς καὶ συνεπῶς δὲν συντρέχει περίπτωσις νομοθετικῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§305Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι θεωρῶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀντιλαϊκὸν καὶ ἀντικοινωνικόν, διότι πλήττει κυρίως πτωχοὺς βιοπαλαιστάς, οἱ ὁποῖοι μὲ αἷμα καὶ ἱδρῶτα, στερούμενοι τῶν πάντων, κατώρθωσαν νὰ ἀποκτήσουν ἁγίαν στέγην διὰ νὰ στεγάσουν ἑαυτοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των, ἐφ’ ὅσον ἡ Πολιτεία δὲν ἔδειξε τὸ στεγαστικόν της ἐνδιαφέρον. Ἀνεξαρτήτως, λέγω, τοῦ ἀντικοινωνικοῦ του περιεχομένου, ἔχω νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ὡρισμένας παρατηρήσεις. Ἐνῷ δηλαδὴ τίθενται καταθλιπτικοὶ περιορισμοὶ εἰς Δήμους καὶ Κοινότητας, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τροπολογίας καὶ ἐψήφισεν ὡρισμένας ἐξ αὐτῶν. Ἐπανέρχεται, ὅμως, δριμύτερον καὶ πάλιν, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὸν περιορισμὸν καὶ ἄλλων Δήμων καὶ Κοινοτήτων, αὐξάνων οὕτω τὸν ἀριθμὸν ὅπως καὶ τὰς κατάρας τῶν κατοίκων των κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἰδίου. Θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, ἔχομεν ὑποβάλει σχετικὴν τροπολογίαν, μετὰ τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως κ. κ. Κονίτσα καὶ Βουρδουμπᾶ, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐξαίρεσιν ὡρισμένων Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τῆς ἐξόδου αὐτῶν ἐκ τῶν περιορισμῶν τοῦ μαύρου νομοθετήματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅπως εἶναι ἡ Κοινότης Ἀχαρνῶν, Κορυδαλλοῦ, Νικαίας, Ἄνω Λιοσίων, Βάρης, Σταμάτας, Βουλιαγμένης, Βούλας κ.λ.π. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ θεωρήσῃ ὡς δικαίαν τὴν τροπολογίαν μου αὐτήν, ἡ ὁποία ὑποστηρίζεται καὶ ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, προερχομένην ἐκ τοῦ ἰδίου νόμου. Ἐπίσης ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν εἰς τοὺς περιορισμοὺς τῆς παραγράφου 5 περιλαμβάνεται καὶ ἡ Κοινότης Σταμάτας, ἥτις περιβάλλεται ὑπὸ δασώδους περιοχῆς.

§306Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι ἐδώσατε τόνον τραγικότητος εἰς τὴν ὁμιλίαν σας.

§307Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Πραγματικότης καὶ συμφορᾶς διὰ τοὺς βιοπαλαιστὰς καὶ ἐργατοϋπαλλήλους, πολεμιστὰς καὶ τραυματίας, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ὄχι τραγικότητος.

§308Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου ἄποψις. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ πληροφορηθῶ εἰς τί θίγονται οἱ κάτοικοι τῶν Κοινοτήτων ποὺ ἀνεφέρατε, καὶ διατὶ εἶναι τόσον ἀντιλαϊκὸν τὸ μέτρον ποὺ λαμβάνομεν καὶ ποίαν ἀλλαγὴν τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας προτείνομεν. Ὅπως ἐπίσης νὰ πληροφορηθῶ εἰς τὶ ἀποβλέπουν οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων καὶ σεῖς, ποὺ εἶσθε φορεὺς τῶν ἀπόψεών των. Θὰ σᾶς εἴπω ἐγώ, κύριε συνάδελφε. Ἐπιθυμοῦν τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου δι’ ἧς ἀπαγορεύεται ἡ μεταβίβασις ἐκτάσεως μικροτέρας τοῦ ἑνὸς στρέμματος, διότι τάσις των εἶναι νὰ μεταβάλουν τὰ χωράφια των εἰς οἰκόπεδα καὶ νὰ ὠφεληθοῦν ἐκ τῆς ἀνατιμήσεως αὐτῶν. Καὶ ἐρωτῶ ποία θὰ εἶναι ἡ ὠφέλεια τῶν συνοικισμῶν; Ποῖον τὸ κέρδος τῶν κατοίκων τῆς μείζονος πόλεως; Καὶ σεῖς, εἰς τί ἀποβλέπετε μὲ τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἀπόψεων αὐτῶν; Πῶς εἶναι δυνατόν, καὶ εἰς τί μεταβάλλω ἐγὼ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν; Ἡ νομοθεσία εἶναι σαφής. Ἰσχύει ἀπὸ 35ετίας καὶ ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀκόμη καὶ ἐφετειναί, αἱ ὁποῖαι καταμαρτυροῦν ὅτι καὶ τὸ ἐπικαλούμενον ἐπιχείρημα, περὶ ἀχρηστεύσεως τοῦ νόμου, εἶναι ἀθεμελίωτον. Ἁπλούστατα, διὰ τῆς θεσπίσεως τῆς βεβαιώσεως τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου δημιουργεῖται, καὶ λόγῳ τοῦ εἰδικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἔχομεν συμπεριλάβει εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἡ εὐθύνη, ἡ ποινική, τοῦ συμβολαιογράφου καὶ καθίσταται ἀδύνατος ἡ περιγραφὴ τοῦ νόμου. Αὐτὸ εἶναι τὸ νέον στοιχεῖον διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἐρωτῶ, κύριε συνάδελφε: Ἔχετε ποτὲ συλλάβει, λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος ποὺ ἐπιδεικνύετε δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀττικῆς, ἔχετε συλλάβει μὲ τὴν φαντασίαν σας τὶ θὰ ἐπηκολούθει ἐὰν αἱ ἀπόψεις σας γίνουν ἀποδεκταί; Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἂν δὲν ληφθοῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προτείνομεν ἡμεῖς διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐντὸς δύο ἢ τὸ πολὺ τριῶν ἐτῶν θὰ ὑπῆρχον σπίτια καὶ ἐπάνω εἰς τὴν Πάρνηθα. Αὐτό, δὲν τὸ ἐπικαλοῦμαι ὡς ἐπιχείρημα ἐντυπωσιακόν, εἶναι πραγματικότης. Ἤδη πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ ἡμίσεος, ἐσώσαμεν ὁλόκληρον τὸν χῶρον ἀπὸ ἀπαλλοτρίωσιν 3.000 στρεμμάτων. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ θέσωμεν σαφῶς τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ προτείνωμεν τὰ συγκεκριμένα μέτρα πρὸς ἀποσόβησιν τῆς ἐπεκτεινομένης καταστροφῆς. Ὅλα δὲ τὰ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ στηριχθοῦν ἐπὶ κριτηρίων πολλῶν καὶ διαφόρων, ὄχι πρὸς ἀποσόβησιν τῆς καταστροφῆς, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐπηρεάσουν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Σᾶς ὀφείλω καὶ μίαν ἄλλην ἀπάντησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαιρέσεις. Εἴχομεν 4 συνεδριάσεις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ νομοσχέδιον ἐξητάσθη εἰς πᾶσαν αὐτοῦ πτυχήν, καὶ τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐζήτησαν τὴν ἐξαίρεσιν τῶν 4 αὐτῶν Κοινοτήτων, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὴν γνώμην τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ κατὰ τὴν γνώμην καὶ ἐμοῦ, δὲν προσέφερον εἰδικὸν ἐνδιαφέρον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κινδύνου τὸν ὁποῖον προηγουμένως ὑπεγράμμισα. Διότι ἂν εἴχατε διαβάσει τὴν τροπολογίαν ποὺ ἔχω καταθέσει ἀπὸ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, θὰ ἐβλέπατε ὅτι λαμβάνομεν μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν μὲ κἄποιαν αἰσιοδοξίαν τὴν κατάστασιν εἰς τὰς δασικὰς ἐλαχίστας ἐναπομεινάσας ἐκτάσεις καί, γενικώτερον, εἰς τὴν παρακολούθησιν τῆς δράσεως τῶν οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν. Συνεπῶς, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἂν ἐξῃρέθησαν τὰ σπίτια τὰ ὁποῖα δὲν προσφέρουν τὸ εἰδικὸν ἐνδιαφέρον ποὺ προσφέρουν ἄλλαι περιοχαί. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος τῆς ἐξαιρέσεως.

§309Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει ἡ περίπτωσις αὐτὴ τὴν ὁποίαν σήμερον θίγετε, ὅσον ἀφορᾶ τὴν Πάρνηθα. Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς θιγομένους χωρικούς, ἂν πράγματι αὐτοὶ ἦσαν ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιόν σας, δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ συζητοῦμεν. Θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν τὸ εὑρίσκουν ἱκανοποιητικὸν καὶ ἀκριβῶς ἐπειδὴ θίγονται δι’ αὐτὸ ἀναγκαζόμεθα νὰ λαμβάνωμε τὸν λόγον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶχον καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν μεγάλην ἔκτασιν τὴν ὁποίαν λαμβάνουν αἱ Κοινότητες καὶ οἱ Δῆμοι.

§310Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν μοῦ ἀπηντήσατε, κύριε συνάδελφε, τί ἐπιδιώκετε; Νὰ μὴ ἐφαρμόζεται ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία; Νὰ μοῦ δώσητε μίαν διαφώτισιν. Θέλετε νὰ μὴ ἐφαρμόζεται ὁ ἰσχύων νόμος;

§311Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Δὲν ἐννοῶ αὐτό. Πρόκειται ὅτι αὐταὶ αἱ Κοινότητες τίθενται εἰς περιορισμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἐτίθεντο ἄλλοτε.

§312Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ποίους περιορισμούς, κύριε συνάδελφε; Σᾶς κάμνω τὴν ἐρώτησιν, διὰ νὰ διευκρινισθῇ αὐτὸ τὸ σημεῖον. Οὐδεὶς νέος περιορισμὸς τίθεται. Λαμβάνονται μέτρα ἐφαρμογῆς τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας. Ἐκεῖ ἔγκειται ἡ παρεξήγησις.

§313Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Τελικῶς, καὶ μὲ τὴν μεταβίβασιν τῶν ἀκινήτων;

§314Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον παρέλειψα; Καὶ ἄν, ἔστω, ἐφηρμόζετο ἡ νομοθεσία τοῦ ἑνὸς στρέμματος διὰ πᾶσαν δικαιοπραξίαν μεταβιβάσεως ἀγροτεμαχίων, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι πάλιν μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν δὲν ἐπιτρέπεται ἡ οἰκοδόμησις οὔτε ἐπὶ τοῦ ἑνὸς στρέμματος Ἀτυχῶς, κύριε συνάδελφε, ὁ νομοθέτης ἠθέλησε νὰ ἐπιτρέψῃ, μὲ λογικὴν μονάδα, τὴν μεταβίβασιν τῶν ἀγροτεμαχίων. Δὲν ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ καταστρατήγησιν ὅλων τῶν διατάξεων περὶ οἰκοδομήσεως.

§315Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, διατὶ εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἀναφέρεται ἡ 22α Φεβρουαρίου 1957. Θὰ ἤθελον νὰ μάθω, εἶναι καμμία ἱστορικὴ ἡμερομηνία αὐτή; Ἔχει καμμίαν σημασίαν μεγάλην ποὺ ἐτέθη ὡς ἡμερομηνία ἡ 22α καὶ ὄχι ἡ 25;

§316Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Λυποῦμαι, κύριε συνάδελφε, διότι ἐκ τῆς συνεχίσεως τῆς ἀναπτύξεως τῶν αἰτημάτων ποὺ ὑποστηρίζετε ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ἔχετε παρακολουθήσει ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν πορείαν αὐτοῦ μέχρι σήμερον ποὺ συζητεῖται. Τὸ νομοσχέδιον κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 22. 2.57. Ἱστορικὴν θεωρῶ τὴν ἡμέραν αὐτὴν τῆς διαλογικῆς μας συζητήσεως, κύριε συνάδελφε. Ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας ἐκείνης, κύριε συνάδελφε, μόλις οἱ περίφημοι ἐπιχειρηματίαι, οἱ καλυπτόμενοι κάτωθι τῶν διαφόρων οἰκοδομικῶν συνεταιρισμῶν, ἐπληροφορήθησαν περὶ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, προέβησαν εἰς ἀθρόας καὶ εἰς κολοσσιαίας ἐκτάσεως εἰκονικὰς μεταβιβάσεις. Δι’ αὐτὸ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 22.2.57. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀποβλέπομεν εἰς συγκεκριμένον σκοπόν. Γνωρίζοντες ὅτι καὶ κατὰ Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον ἔγιναν σωρεῖαι μεταβιβάσεων εἰκονικῶν, ἐπήγαμεν νὰ προλάβωμεν καὶ ἐμείναμεν ἀκίνητοι ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἡμερομηνίας τῆς ὁποίας σεῖς ἀπεκαλέσατε ἱστορικήν, εἰρωνικῶς.

§317Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐρωτῶ, κύριε Ὑπουργέ, διατί δὲν ἀπεσύρατε τὸ νομοσχέδιόν σας;

§318Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Διότι οἱ ἴδιοι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἠνώχλησαν καὶ σᾶς διὰ νὰ ὑποστηρίξητε τὰς ἀπόψεις των, ἐκινήθησαν πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ ἐπέτυχον μικρὰν ἀναβολὴν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§319Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τὴν τροπολογίαν μου τὴν δικαίαν, τὴν ὁποίαν κατέθεσα.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§321Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶμαι πολὺ σύντομος, διότι ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία ἀρχὴ πραγματικῶς ὑπάρχει κυρίως εἰς τὸ ἄρθρον 4. Μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ χαρακτηρίσω τὸν νόμον 3275)55, ὁ ὁποῖος ἦλθε τότε νὰ ἐπικυρώσῃ, νὰ νομιμοποιήσῃ τὰς τεραστίας αὐθαιρεσίας αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν κυρίως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ νὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν κατάστασιν πραγμάτων, ἡ ὁποία, ὅμως, καὶ πάλιν ἀνετράπη, διότι καὶ πάλιν ἐδημιουργήθησαν νέαι αὐθαιρεσίαι. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 1 ἐπαναλαμβάνει κατὰ κάποιον τρόπον τὴν ἀναγνώρισιν τῶν γενομένων αὐθαιρεσιῶν καὶ ἐπαναλαμβάνει τὰ ἄρθρα 1 καὶ 3 τοῦ νόμου 3275, τὰ ὁποῖα καὶ δι’ αὐτὸ καταργεῖ. Ἡ παράγραφος 4 καὶ τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6 δημιουργοῦν ἁρμοδιότητας εἰς τὰ Πολεοδομικὰ Γραφεῖα διὰ νὰ παρακολουθοῦν καὶ ἐλέγχουν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις τὰς ὁποίας καθορίζουν τὰ προηγούμενα ἐδάφια, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπικύρωσις τῶν ἀγοραπωλησιῶν. Ὑπάρχει μεγάλη κατακραυγὴ ἐναντίον τῆς παρεμβάσεως αὐτῆς τῶν Πολεοδομικῶν Γραφείων. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ παρέμβασις αὐτὴ εἶναι θεωρητικῶς ὀρθή, διότι μόνον τὰ Πολεοδομικὰ Γραφεῖα εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσουν τὴν βεβαίωσιν ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτῆς τῆς μεταβιβάσεως. Ἀλλὰ πρέπει τὰ Γραφεῖα αὐτὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβοῦν εἰς τοὺς ἐλέγχους αὐτούς, διότι, ὅπως εἶναι σήμερον εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ πράξουν. Αἱ αἰτήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποβληθοῦν θὰ ἀνέρχωνται εἰς πολλὰς χιλιάδας καὶ θὰ εἶναι ἀδύνατον ἐντὸς τριάκοντα ἡμερῶν νὰ κάμουν τὸν ἔλεγχον. Χρειάζονται πολὺ προσωπικόν, πλήρη ἐπάνδρωσιν διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀσκήσουν τὰς ἁρμοδιότητας αὐτάς. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὴν παράγραφον 8 τὴν ἀφορῶσαν τὰς μεταβιβάσεις καὶ ἰδίᾳ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 22 Φεβρουαρίου 1957. Ὅσα μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ὀρθὰ καὶ υἱοθέτησε κατὰ τὸ πλεῖστον ὅσα διεξετραγῳδήθησαν διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐλπίζει ὅτι τὸ σχέδιον νόμου θὰ εἶναι ἕνας ἰσχυρὸς φραγμὸς κατὰ τῶν περαιτέρω αὐθαιρεσιῶν. Ἐγὼ δὲν ἔχω τὴν αἰσιοδοξίαν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ πιστεύω ὅτι καὶ πάλιν θὰ παραβιασθῇ ὁ νόμος αὐτός, ὅπως καὶ ὁ νόμος 3275, ὅπως παρεβιάσθη καὶ ὁ πράγματι μεγάλος νόμος τῆς Ἐπαναστάσεως, τῆς 17.7.1923. Ἑπομένως, βλέπω τὴν αἰσιοδοξίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὑπερβολικὴν ἢ μᾶλλον ἀδικαιολόγητον. Ἡ ἡμερομηνία τῆς 22.2.57, ἡ ὁποία ἐτέθη διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸν αὐτό, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ πολλὴν δικαιολογίαν, ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δημιουργεῖ καὶ θύματα. Ἐτόνισα μὲ τὰ μελανότερα χρώματα τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὰς Ἀθήνας μὲ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἔκτασιν τῶν 209 ἑκατομμυρίων τ. μ. Ἡ ἡμερομηνία, λοιπόν, αὐτή, ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι τόσον πολὺ δικαιολογημένη, ὅσον θέλει νὰ τὴν παρουσιάσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ εἶμαι πολὺ διστακτικὸς νὰ δεχθῶ τὰ ἐπιχειρήματά του ἐν προκειμένῳ. Δὲν ἠξεύρω εἰλικρινὰ τὶ πρέπει νὰ συστήσω, διότι αἰσθάνομαι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν τὸν πόνον τοῦ πτωχοῦ αὐτοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος παρεσύρθη ἀπὸ τὰς δημιουργηθείσας συνθήκας εἰς τὸ νὰ προβαίνῃ καὶ πάλιν εἰς ἀγορὰν οἰκοπέδων, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν δὲν ἔχω καμμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται. Κλίνω μᾶλλον εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς ἡμερομηνίας αὐτῆς. Ἂς παραμείνῃ ὡς μία ἱστορικὴ ἡμερομηνία ἡ ἡμερομηνία τῆς ἐπικυρώσεως τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὡς μία ἡμερομηνία κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπικυροῦνται ὅλαι αἱ προηγούμεναι αὐθαιρεσίαι, διὰ νὰ γίνῃ ἐξόρμησις πρὸς νέας αὐθαιρεσίας καὶ διὰ νὰ ἔχωμεν νὰ ὑπολογίζωμεν ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας αὐτῆς τὰς αὐθαιρεσίας τὰς ὁποίας θὰ νομιμοποιήσῃ ὁ νέος νόμος τὸν ὁποῖον θὰ ὑποβάλῃ ἴσως ὁ ἴδιος ὁ σημερινὸς Ὑπουργός, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν μάλιστα, ὅπως φιλοδοξεῖ, παρατείνῃ τὴν ζωήν της καθ’ ὅλην τὴν τετραετίαν.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀνωγειανάκης ἔχει τὸν λόγον.

§323Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντιδικήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν Οἰκισμοῦ, διὰ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἔναντι ὡρισμένων τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξαν προγενέστεροι συνάδελφοι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Μὲ τὸν νόμον 3275)55 θεσπίζεται ἡ περιμετρικὴ ζώνη Ἀθηνῶν, πέραν τῆς ὁποίας δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἀνοικοδόμησις. Θεσπίζεται, ὅμως, ταὐτοχρόνως μία μεγάλη μεταβολὴ οἰκονομικῆς φύσεως, ἐπάνω εἰς τὰς τιμὰς τῶν οἰκοπέδων. Ἐδημιουργήθη δηλαδὴ διαφορισμὸς μεγάλος μεταξὺ τῶν οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα περιελήφθησαν ἐντὸς τῆς περιμετρικῆς, καὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν ἐκτὸς αὐτῆς. Ἐὰν ὁ νόμος αὐτὸς ἐκάλυπτεν ὁμοιομόρφως τὰς περιοχὰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἦσαν κατωκημμέναι, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐντὸς ἢ ἐκτὸς σχεδίου, βεβαίως οὐδεὶς λόγος. Παρετηρήθη, ὅμως, τὸ ἑξῆς καταπληκτικόν: Ἐνῷ βάσει προηγουμένου σχεδίου, ὅπως φερ’ εἰπεῖν τῆς Κοινότητος τοῦ Δήμου Γλυφάδας, ἡ οἰκοδομήσιμος περιοχὴ εἶχεν ἤδη θεσπισθῆ διὰ διατάγματος ἀπὸ 16.10.34 καὶ ἐνῷ ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1954 νομίμως εἶχον ὑποβληθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ τὰ σχεδιαγράμματα καὶ τὰ τοπογραφικὰ διαγράμματα, ἐν τούτοις ἠμέλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐγκρίνῃ τὰ σχέδια ταῦτα, παρ’ ὅλον ὅτι νομίμως ὑπεβλήθησαν καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Δήμου Γλυφάδας. Ἡ παράλειψις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπετέλεσε καὶ τὴν καταδίκην τοῦ νόμου 3275, διότι ὅλα τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐξεδόθησαν, ἠκυρώθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Καὶ εἶναι πράγματι ἀπορίας ἄξιον, πῶς, ἐνῷ διὰ τὰς ἀποφάσεις τῆς Λαμίας καὶ τῶν Ἰωαννίνων, αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἶναι ἀπαραβίαστοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσε κακῶς, ὅτι δὲν θὰ τὰς ἐφαρμόσῃ διὰ τὴν περιφέρειαν τοῦ Δήμου Γλυφάδας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκισμοῦ ἐδήλωσε πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν πρόκειται τὰς ἀποφάσεις αὐτάς, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του.

§324Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Πῶς κατελήξατε εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό, κύριε συνάδελφε;

§325Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ἀπὸ ὅσα εἴπατε.

§326Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Εἶπον ἐγώ, ὅτι δὲν θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας;

§327Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Εἴπατε, ὅτι δὲν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν ποὺ ἀφορᾶ τοὺς συνεταιρισμούς.

§328Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τί σχέσιν ἔχει αὐτὸ μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας;

§329Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Οἱ συνεταιρισμοὶ Γλυφάδας κατέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§330Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἠξεύρετε μετὰ πόσης προσοχῆς σᾶς παρακολουθῶ, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἤκουσα πράγματα ποὺ δὲν εἶπον δὲν ἠμποροῦσα παρὰ νὰ μὴ σᾶς διακόψω.

§331Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ὁ Δήμαρχος Γλυφάδας ὑπέβαλε σχέδιον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου....

§332Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν πρόκειται κάθε πρότασις νὰ γίνεται δεκτή. Ἄλλοτε γίνεται δεκτὴ καὶ ἄλλοτε ὄχι. Δὲν ἀποτελεῖ κεκτημένον δικαίωμα ἡ πρότασις τοῦ Δήμου.

§333Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ὁ Δῆμος Γλυφάδας μὲ ὅλους τοὺς νομίμους τύπους, ὑπέβαλε τὰ ἀπαραίτητα διαγράμματα διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἠρνήθη νὰ συγκατατεθῇ εἰς τοῦτο. Σᾶς πληροφορῶ, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ σχέδιον τοῦ Δήμου τῆς Γλυφάδας θὰ ἐπεκταθῇ, εἴτε τὸ θέλετε, εἴτε δὲν τὸ θέλετε, διότι ἐκεῖθεν περνᾷ ἡ μεγάλη λεωφόρος τῆς Βουλιαγμένης καὶ εἶναι περίεργον νὰ ἐπιτρέπετε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου εἰς ἐκτάσεις ἀπεχούσας 500 μέτρα βορείως τῆς Γλυφάδας καὶ νὰ ἀρνῆσθε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου εἰς τὰς ἐνδιαμέσους ἐκτάσεις. Δυστυχῶς, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τρόπον περίεργον ἀντιμετωπίζετε τὰ πράγματα. Αὐτὸ ἐδιδάχθην ἀπὸ τὴν παρουσίαν μου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ποτὲ τὸ Κράτος δὲν ἠθέλησε κατὰ τρόπον ὁλοκληρωτικὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἀπασχολοῦντα τὴν Χώραν προβλήματα. Ἕκαστον πρόβλημα ὅπως τὸ πρόβλημα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου εἰς μίαν πόλιν, ἀντιμετωπίζεται ἀναλόγως τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν καὶ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ὑποβάλλουν οἱ βουλευταί. Συγκεκριμένως διὰ τὴν Γλυφάδα ἐπεξετάθη τὸ σχέδιον πόλεων εἰς ἐκτάσεις ἀπεχούσας 500 μέτρα ταύτης, διότι ἤθελε τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργός.

§334Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, δι’ ὅσα λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Εἶναι ἀπαράδεκτα τὰ ὅσα εἶπε καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ κατονομάσῃ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Κυβερνήσεως ἐπιθυμίαν τοῦ ὁποίου ἀπετέλεσεν ἡ ἐπέκτασις τοῦ σχεδίου πόλεων βορείως τῆς Γλυφάδας.

§335Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως, κύριε Ὑπουργέ. Ἁπλῶς εἶπον Ὑπουργός.

§336Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλῶμεν ἀπὸ τοῦ βήματος μὲ ὑπονοούμενα εἰς βάρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Θὰ πρέπει ὁ κ. συνάδελφος νὰ ὁμιλήσῃ σαφέστερον.

§337Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ποὺ μοῦ ἐπιβάλλετε νὰ κατονομάσω πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ κατονομάσω. Ἀναγινώσκων τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἠκύρωσε τὸ ἐκτελεστικὸν διάταγμα 3275 εἶδον τὸ ἑξῆς, ὅτι ὁ Δικηγόρος τῆς Λυκόβρυσης ἐπεκαλέσθη ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου ὅτι εἰσῆλθεν ἡ περιοχὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ ἰδικά του κτήματα ἐντὸς σχεδίου, διότι τὸ ἠθέλησεν ὁ κύριος Ὑπουργός. Δὲν πιστεύω νὰ θέλετε τὸ ὄνομά του.

§338Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶμαι νομικός, λέγει ἡ ἀπόφασις αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἢ εἰς τὰς προτάσεις τυχὸν τὸ ἀναφέρει ὁ δικηγόρος; Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως διὰ τὸ Δικηγορικὸν Σῶμα. Ἁπλῶς θὰ κατωνόμασε τὸ ὄνομα τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου δικηγόρου. Διότι ἠμποροῦμε νὰ μεταχειριζώμεθα οἱονδήποτε ὄνομα, οὐχὶ ὅμως νὰ στρεφώμεθα ἐναντίον προσώπων, ὅσον ὑψηλὰ καὶ ἂν ἵστανται. Ὅταν λέγετε ὅτι τὸ ἤθελεν ὁ Ὑπουργός, οὔτε τοῦ πεζοδρομίου δικηγόρος ἠμποροῦσε νὰ τὸ ἀναφέρῃ αὐτό.

§339Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ἐτέθη τὸ ἐρώτημα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Προέδρου τοῦ Δικαστηρίου, ποὺ εὑρίσκεται ἡ παράβασις καθήκοντος, διότι ἡ καθ’ ὑπέρβασιν ἁρμοδιότητος, τῆς ἀρχῆς, ἡ ὁποία ἐξέδωσε τὸ διάταγμα αὐτό, ἐστράφησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ ἐκεῖ ὁ δικηγόρος, ὁ ὁποῖος ὑπερήσπιζε τὸ αἴτημα τῆς Λυκόβρυσης ἀνέφερεν ὀνομαστικῶς τὸν Ὑπουργόν. Ἡ Γλυφάδα, ὅταν ἔλεγε νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, εἶχε συνεπίκουρον καὶ τὰς ἄλλας Κοινότητας καὶ τὴν Κοινότητα τῆς Λυκόβρυσης. Ἡ Κοινότης τῆς Λυκόβρυσης δὲν εἰσήχθη εἰς τὸ σχέδιον. Ἀλλὰ ἀκριβῶς ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ καὶ ἐκ τῆς ἐνδελεχοῦς ἐξετάσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐπὶ τοῦ θέματος προέβη εἰς τὴν ἀκύρωσιν τοῦ ἐκτελεστικοῦ διατάγματος 3275.

§340ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διατὶ δὲν μᾶς λέγετε τὸ ὄνομα;

§341Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ τὸ ἀναφέρω, διότι πρόκειται περὶ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι νεκρὸς καὶ δὲν θὰ ἤθελον νὰ στιγματισθῇ.

§342Α. ΣΧΙΝΑΣ. Πρὸ ὀλίγου ἄλλος συνάδελφος εἶπεν ὅτι ὅταν θὰ γίνῃ ὑπουργὸς θὰ κάμῃ πολυκατοικίαν. Νὰ μᾶς εἴπητε τὸ ὄνομα.

§343Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ἐὰν ἐπιμένετε σᾶς τὸν λέγω. Πρόκειται περὶ τοῦ ἀειμνήστου Θεοφανοπούλου. Λυποῦμαι, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, διότι συζητοῦντες θέματα σημασίας μεγίστης, θέματα ποὺ ἐνδιαφέρουν ἀμεσώτατα τὴν ἐξέλιξιν τοῦ τόπου μας εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἀκριβῶς διότι ἀντιμετωπίζομεν τὰ προβλήματα σύμφωνα μὲ τὴν περίπτωσιν ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, σύμφωνα μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας καθένας ἀπὸ ἡμᾶς ἐνδιαφέρεται νὰ νομιμοποιήσῃ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι εἰς τὴν οὐσίαν νὰ βάλωμεν ἐναντίον τῆς ἐξελίξεως τοῦ τόπου τοῦ ἰδικοῦ μας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης). Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τῆς Γλυφάδας καὶ εἰς ἀπόστασιν 500 μέτρων ἀπὸ τὴν κυρίως οἰκοδομικὴν γραμμὴν τοῦ Δήμου, ὑπάρχει κἄποιος, ὁ ὁποῖος λέγεται Σταῦρος Πολυδώρου καὶ ὁ ὁποῖος ὑπέβαλεν ἕνα αἴτημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐζήτησε νὰ τοῦ βεβαιώσουν ἐὰν τὸ οἰκόπεδόν του ἦτο ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τῆς οἰκοδομησίμου γραμμῆς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ ἔδωσε ἀπὸ τὰς 10 Αὐγούστου 1953 πιστοποιητικόν, ὅτι εἶναι ἐντὸς τῆς οἰκοδομησίμου ζώνης, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε ἀπὸ τὸ 1934 εἶχεν ἀναγνωρίσει τὸ Κράτος, ἀλλ’ ὅτι εἶναι ἐκτὸς τῆς περιμετρικῆς ζώνης. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἶναι ὑποχρεωμένος τὸ ποτήριον μέχρι τρυγὸς νὰ τὸ πίῃ διότι ἠθέλησε νὰ νομιμοποιήσῃ ὅλες αὐτὲς τὶς ἀδικίες. Ἐγὼ εἶμαι ὁλοκληρωτικὸς ἄνθρωπος, παρ’ ὅλον ὅτι εἰς τὰς πεποιθήσεις μου τὰς πολιτικὰς εἶμαι Δημοκράτης ἄκρατος. Λέγω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἕνα νομοθέτημα τοῦ εἴδους αὐτοῦ, χωρὶς νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ συνεταιρισμοί. Δηλῶ, λοιπόν, ὅτι τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ Συνάδελφος κύριος Δερτιλῆς ὑπεστήριξεν, ὄχι μόνον τὴν προσυπογράφω, ἀλλὰ ἐξ αἰτίας τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοθέτημα.

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§345Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλαι αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας θὰ ἀναπτύξω, κατ’ ἀρχήν, δὲν εἶναι ἰδικαί μου. Τινὰς ἐξ αὐτῶν ἔχω ὑπογράψει καὶ τινὰς ἐγκρίνω καὶ εἶναι ὅλαι γενικῆς φύσεως, ἀφοροῦν ἕνα μεγάλο ἀριθμὸν οἰκογενειαρχῶν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ τὰς προσέξῃ. Εἶναι πρὸς τιμὴν καὶ τοῦ κυρίου Ὑφυπουργοῦ καὶ τοῦ κυρίου Ράλλη, ὡς ἔχω καὶ προσωπικὴν ἀντίληψιν, τὸ ὅτι δὲν διοικοῦν ἀπὸ τὸ γραφεῖον τους, εὐτυχῶς βγαίνουν ἔξω. Μαζὶ ἐκάμαμε πολλὲς αὐτοψίες καὶ δι’ αὐτὸ τὸ ἀναφέρω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐν τούτοις ἡμεῖς, μὴ ἐπιβαρυνόμενοι μὲ ὑψηλὰ καθήκοντα ἔχομε τὸν χρόνον νὰ ἐπικοινωνήσωμεν τακτικώτερα μὲ μεγάλες λαϊκὲς μάζες καὶ φέρνομεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὰ παράπονά των. Ἐπὶ τῆς πρώτης τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κύριος Δερτιλῆς ὁ ὁποῖος προφανῶς ἐκ παραλείψεως δὲν ἀνέφερεν ὅτι δὲν εἶναι τροπολογία ἰδική του, ἀλλὰ εἶναι τροπολογία πολλῶν βουλευτῶν, τοὐλάχιστον 10 τὴν ὑπογράφουν, καὶ ἥτις ἀφορᾷ τὰς νησίδας τῶν Σεπολίων, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀκατανόητον νὰ ὑπάρχουν νησίδες ἐντὸς τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου. Φέρω ὡς παράδειγμα ὄχι μόνον τὰ Σεπόλια, ἀλλὰ προσωπικὴν ὑπόθεσιν, τὴν ὁποίαν εἶχον ὡς ἰδιοκτήτης οἰκοπέδου εἰς τὴν λεωφόρον τῆς Ἀκροπόλεως ἐπὶ τῆς διασταυρώσεως τῶν ὁδῶν Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου καὶ Γκάλι, ὅπου ἀπὸ τὸ 1915 τὸ κέντρον «Φιλόσοφος Σωκράτης» ἦτο ἐντὸς ἐγκεκριμένου σχεδίου ἐνῷ ὁλόκληρος ὁ πέριξ αὐτοῦ χῶρος εἰς τὸ κέντρον αὐτὸ τῆς πόλεως ἦτο ἀπὸ δεκαετηρίδων ἐκτὸς σχεδίου. Ἤθελα νὰ μάθω διατὶ αὐτὸ τὸ κομμάτι νὰ εἶναι ἐκτὸς σχεδίου ὅταν τὸ σχέδιον ἔχῃ προχωρήσει εἰς ἀκτῖνα χιλιομέτρων ὁλοκλήρων πέραν αὐτοῦ; Καταθέτω ἑπομένως τὴν κατωτέρω τροπολογίαν: «Αἱ ἐκτὸς περιμετρικῆς ζώνης περιοχαὶ (νησῖδες) περιβαλλόμεναι ὅμως ἀπὸ περιοχὰς περιληφθείσας εἰς τὸ ἐγκεκριμένον σχέδιον, ἐφ’ ὅσον ἀνήκουν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ ὑφίστανται αἱ ὑπὲρ τῆς ἐντάξεώς των σχετικαὶ πράξεις, ἐντάσσονται διὰ τοῦ παρόντος εἰς τὸ ρυμοτομικὸν σχέδιον πόλεως Ἀθηνῶν, ἐγκρινομένων διὰ βασιλικῶν διαταγμάτων, ἁρμοδίως ἐκδιδομένων, τῶν ρυμοτομικῶν σχεδίων τῶν περιοχῶν τούτων». Ἐπίσης ἔχομεν ὡρισμένας περιοχὰς ἀπομεμακρυσμένας, ὅπως εἶναι τοῦ Περιστερίου, ὅπου ἔχουν κτισθῆ μικρὰ σπίτια καὶ ἡ πρασιὰ εἶναι 5 μέτρα.

§346Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Αὐτὸ εἶναι θέμα διατάγματος.

§347Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι θέμα τοῦ νόμου, ἐφ’ ὅσον ἡ Ὑπηρεσία θέλει διὰ τὸ Περιστέρι πρασιὰ 5 μέτρων. Θέτω ὑπ’ ὄψιν σας λοιπὸν καὶ τὴν κατωτέρω τροπολογίαν: «Αἱ ὑπάρχουσαι πρασιαὶ εἰς τὴν περιφέρειαν Ρουπακίου τοῦ Δήμου Περιστερίου καταργοῦνται λόγῳ τῆς μὴ κεντρικότητος τῶν ὁδῶν καὶ τῆς περιοριστικότητος τῶν κτισμάτων». Παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἐπίσης, παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅπως ἀπὸ τὴν παράγραφον 7 τοῦ ἄρθρου 4, διαγραφοῦν αἱ κοινότητες Ἄνω Λιοσίων, Σταμάτας, Τούμπας, Ἁγίου Δημητρίου Μπραχαμίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἀγροτικαὶ αὐταὶ κοινότητες νὰ μὴ δύνανται νὰ πωλήσουν ὡρισμένα οἰκόπεδα καὶ παρακαλῶ ὅπως ἐξετάσητε καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς οἰκοδομικοὺς συνεταιρισμούς, ἀλλὰ θὰ ἐπρότεινα, ὅπως εἶναι ἔγκυροι ὅσαι οἰκοδομαὶ ἀνηγέρθησαν ὑπὸ τῶν μελῶν τῶν συνεταιρισμῶν παλαιῶν πολεμιστῶν μέχρι τῆς 22 Φεβρουαρίου τοῦ 1957. Ὑπάρχει σχετικὴ τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, παράγραφος 8, νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος. Ἐκτάσεις ἀγορασθεῖσαι ἢ ἁπλῶς προσυμφωνηθεῖσαι ὑπὸ Πολεμιστικῶν Συνεταιρισμῶν μέχρι τῆς 27ης Φεβρουαρίου 1957, ἐφ’ ὅσον τμῆμα τούτων κεῖται ἐντὸς ἐγκεκριμένου σχεδίου ἐγκύρως μεταβιβάζονται καὶ τεμαχίζονται εἰς οἰκόπεδα ἐμβαδοῦ ἴσου πρὸς τὸ καθωρισμένον διὰ τὸ ἐντὸς σχεδίου τμῆμα, τοῦ παρόντος εἰς τὸ σχέδιον πόλεως κατὰ παρέκκλισιν τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 3275) 1955 ὁριζομένων. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία παρέκκλισις διὰ τοὺς ἀγωνιστάς, οἱ ὁποῖοι προσέφεραν θυσίας πρὸς τὴν Πατρίδα. Ἐπίσης, ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς καφεπώλας Ἀθηνῶν, τὰ θύματα κατοχῆς, τῶν ἰδιοκτητῶν Ἄνω Γλυφάδας, τῶν ἀκτημόνων πολεμιστῶν κλπ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάσετε τὸ θέμα τῆς κατηγορίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσφέρει ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα. Νὰ προστεθῇ διάταξις, ὥστε νὰ δύναται ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἐγκρίνῃ τὰ πολεοδομικὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα ἔχουν προταθῆ ἀπὸ τὰς Κοινότητας κατὰ παρέκκλισιν καὶ ἐντὸς τῆς περιμετρικῆς γραμμῆς. Ἔχομεν καταθέσει μετ’ ἄλλων συναδέλφων, σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «9. Ἐπίσης ὑπάγονται ἐντὸς σχεδίου (ἐντὸς τῆς κυανῆς γραμμῆς) τοῦ ἀπὸ 19.7.56 βασιλικοῦ διατάγματος οἱ κάτωθι Οἰκοδομικοὶ Συνεταιρισμοὶ Π. Ε. Α) Καφεπωλῶν Ἀθηνῶν «Ἅγιος Γεώργιος», Β) Θυμάτων Κατοχῆς καὶ Στασιαστικοῦ Κινήματος Δεκεμβρίου 1944 (Καλλιθέα–Πεντέλη), Γ) Ἰδιοκτητῶν Ἄνω Γλυφάδας, Δ) Ἀκτημόνων Πολεμιστῶν Νόμου 751, Ε) Σαμίων Ἰκαρίων, ΣΤ) Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Γλυφάδας «Ἁγία Εἰρήνη», Ζ) Ἀπομάχων καὶ Θυμάτων Πολέμου». Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργόν, νὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν τῆς μεταμορφώσεως τῆς περιφερείας Κουκουβάουνες, τὴν ὁποίαν γνωρίζει. Ἡ τροπολογία μου ἔχει οὕτω: «10. Δι’ ἀποφάσεώς του ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ δύναται νὰ ἐγκρίνῃ ρυμοτομικὰ σχέδια προτεινόμενα ὑπὸ Δήμων καὶ Κοινοτήτων κατὰ παρέκκλισιν τῶν περὶ ἐγκρίσεως ρυμοτομικῶν σχεδίων κειμένων διατάξεων, ἐπὶ ἐκτάσεων κειμένων ἐκτὸς τῶν περιμετρικῶν γραμμῶν τοῦ λεκανοπεδίου Ἀθηνῶν, ὡς αὗται καθωρίσθησαν διὰ τοῦ ἀπὸ 30. 8.1955 Διατάγματος». Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ τὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ κάμετε τὰς τροπολογίας μου ἀποδεκτάς.

§348ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Κάβδας ἔχει τὸν λόγον.

§349Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 4 ἀνατρέπεται ἡ νομοθεσία τοῦ Ὑπουργείου τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἡ ἀφορῶσα τὴν χορήγησιν ἀδειῶν ἀνοικοδομήσεως εἰς τοὺς πρόσφυγας. Τοῦτο θὰ φέρῃ μεγάλα προσκόμματα εἰς τοὺς πρόσφυγας τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν μεγαλουπόλεων, Ἀθηνῶν –Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης κτλ. Πρὸς ἀποφυγὴν ὅλων αὐτῶν καταθέτω τροπολογίαν περὶ μὴ καταργήσεως τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἔχουσαν οὕτω: «Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας.................. (Ἀναγινώσκει)...............». Δεδομένου ὅτι αἱ ἄδειαι ἀνοικοδομήσεως χορηγοῦνται δωρεὰν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐὰν ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις αὐταί, τότε θὰ δημιουργηθῇ μία κατάστασις, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι πρὸς ὄφελός των.

§350Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία σας δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ὄχι τοῦ 4, ἀπεβλέψαμεν εἰς τὴν ἑνοποίησιν τῶν πολεοδομικῶν ἁρμοδιοτήτων, δηλαδὴ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ὅταν πρόκειται νὰ ἐγκριθῇ ἕνας οἰκισμός, ἔστω καὶ ἐὰν πρόκειται περὶ προσφυγικοῦ νὰ ἐρωτᾶτε καὶ ἡ γνώμη ἡμῶν, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὅρους δομῆς. Δὲν γίνεται κανένας περιορισμός, ἀντιθέτως διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 3 λαμβάνεται μέριμνα, νὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ παρέκκλισιν προκειμένου εἰδικῶς περὶ τῆς κατηγορίας τῶν προσφύγων, νὰ ὑπάρχουν διάφοροι ὅροι, ἀπεβλέψαμεν εἰς τὸ νὰ μὴ δημιουργοῦνται προβλήματα ἐκεῖ ποὺ δὲν δικαιολογοῦνται. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ ἔχουν μίαν συνεργασίαν, ὅταν πρόκειται νὰ καθορισθῇ ὅριον δομήσεως διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἀστέγων ἢ τῶν ἀγροτῶν προσφύγων καὶ τὸ λέγομεν σαφῶς εἰς τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη εἰς τὴν § 1. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε σεῖς καὶ ἀνάγεται εἰς τὸ ἄρθρον 1. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας κρίνῃ ὅτι πρέπει εἰς τοὺς προσφυγικοὺς συνοικισμοὺς νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ὅριον ἐπιφανείας 50 τ.μ. δὲν πρόκειται ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν καὶ ἡ νομοθεσία αὐτὸ τὸ προβλέπει. Ἁπλῶς καὶ μόνον θέλομεν νὰ ὑπάρχῃ μία συνεργασία τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν.

§351Π. ΚΑΒΔΑΣ. Ἀπὸ τὸ ἄρθρον 3 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 4, δὲν βλέπω τίποτε ἄλλο παρὰ τὴν κατάργησιν τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἡμεῖς πᾶμε νὰ διευκολύνωμε τὴν κατάστασιν. Δὲν σᾶς ἔχουν ἐξηγηθῆ τὶ θὰ προκύψῃ. Ἡ συνεργασία δὲν ἀναφέρεται πουθενά, εἰς τὸν νομοθέτημα τοὐναντίον ὁμιλεῖ περὶ καταργήσεως τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας.

§352Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Τὸ νομοσχέδιον δὲν πρόκειται νὰ τελειώσῃ ἀπόψε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς δώσετε στοιχεῖα νὰ μελετήσωμε τὸ θέμα καὶ εἰς ἄλλην συνεδρίασιν τὸ ξανασυζητοῦμε.

§353Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δι’ αὐτὸ ἐζητήσαμε νὰ γίνῃ δήλωσις ὅτι ἐξαιροῦνται αἱ προσφυγικαὶ περιπτώσεις.

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Ἀνδριανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§355Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὰς νησῖδας κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τι. Ἐπίσης ὡς πρὸς τὴν ἡμερομηνίαν ἰσχύος τοῦ νομοθετήματος, ὁ κύριος Ὑπουργός, ἐδήλωσεν, ὅτι ἐμμένει. Ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ἡ ἰσχύς του πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἀπ’ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐμμένει δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξε, δὲν ἐπιμένομεν. Ἐπίσης, διὰ τὰς ἀδείας ἀνοικοδομήσεως τῶν προσφύγων πρέπει νὰ παραμείνουν ἰσχύουσαι αἱ διατάξεις, αἵτινες προβλέπουν τὴν δωρεὰν χορήγησιν αὐτῶν. Τέλος θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ ὡρισμένας τροπολογίας δικαίας, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ διευκολυνθοῦν οἱ πτωχοὶ νὰ ἀποκτήσουν οἰκόπεδα μὲ μικρὰς οἰκίας.

§356ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§357Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ σοβαρώτερον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου σας εἶναι τὸ ἄρθρον 4. Ἔχομεν βασικὰς ἀντιρρήσεις εἰς αὐτό. Πρῶτον μπορεῖ θεωρητικῶς ἡ ἄποψις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ διὰ τὰ 4 στρέμματα νὰ ἔχῃ κἄποιαν βάσιν, ἀλλὰ λησμονεῖ τὴν πραγματικότητα καὶ ἡ πραγματικότης ἐπιβάλλει νὰ λύσωμεν τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα ἐδῶ. Καὶ τὸ πρόβλημα αὐτὸ δὲν τακτοποιεῖται μὲ τὰ 4 στρέμματα. Εἶναι ἀπαράδεκτον, δὲν μπορεῖ εἰς τὴν ἐποχήν μας, εἰς τὰς δυσχερείας τὰς μεγάλας, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζομεν νὰ θεσπίζωνται αὐτὰ τὰ πράγματα. Δευτέρα παρατήρησις εἶναι ὅτι ἔχετε εἰς τὸ ἄρθρον 4 διατάξεις, αἱ ὁποῖαι σκοτώνουν τὰς συναλλαγάς. Ἔχω διαμαρτυρίαν τοῦ Συλλόγου τῶν Συμβολαιογράφων. Σήμερον πτύει αἷμα ὁ πολίτης αὐτὸς διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ κάμῃ μίαν συμβολαιογραφικὴν πρᾶξιν. Τώρα προστίθεται καὶ τὸ διάγραμμα τοῦ πολεοδομικοῦ γραφείου. Οὕτω δημιουργοῦμεν μίαν ἀνώμαλον κατάστασιν καὶ δυσχεραίνομεν τὰς συναλλαγάς. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ θέματα τῆς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐζήτησαν οἱ Δήμαρχοι καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Ἀττικῆς νὰ διαγραφοῦν ἡ Παιανία, τὰ Σπάτα κλπ. καὶ διεγράφησαν. Ἀλλά, διατί, κύριε Ὑπουργέ, ἀφοῦ ὀρθότατα ἐκάματε τὴν διαγραφὴν αὐτήν, κρατεῖτε μέσα τὸν Δῆμον Ἀχαρνῶν κλπ. (ἀναγινώσκει) ὁ ὁποῖος ἀπέχει περισσότερον τῶν διαγραφέντων Δήμων; Ὡς βουλευτὴς Ἀττικῆς ἀντιτίθεμαι ἀπολύτως καὶ νομίζω θὰ συμφωνῆτε ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τίθενται τοιοῦτοι περιορισμοί, πέραν τούτου βλέπω τὸ ἑξῆς. «........... (ἀναγινώσκει)................» Ἀρνοῦμαι νὰ ψηφίσω αὐτὴν τὴν ἐξουσιοδότησιν. Ἐὰν ἦτο δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μείνετε ἐπὶ δεκαετίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, δὲν θὰ εἶχον ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ ὅπως βλέπετε τὰ πράγματα εἶναι πολὺ ἐφήμερα. Ἓν ἄλλο θέμα εἶναι τὸ τῆς ἡμερομηνίας τῶν συμβάσεων, μέχρι δηλ. τῆς 22 Φεβρουαρίου. Δύναμαι νὰ ἐξηγήσω ποῦ εὑρήκατε τὴν χρονολογίαν αὐτήν.

§358Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Δι’ ἄλλης διατάξεως τοῦ ἄρθρου προβαίνομεν εἰς τὴν γνωστὴν νομιμοποίησιν, ἡ ὁποία καλύπτει χιλιάδας περιπτώσεων. Μεταξὺ αὐτῆς εἶναι καὶ αἱ πτωχαὶ οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι ἠγόρασαν ἕνα κομμάτι γῆ διὰ νὰ ἀποκτήσουν στέγην. Ἀκούσατε ὅμως τὶ ἔπαθαν ἀπὸ τοὺς διαφόρους ἐπιχειρηματίας, καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν ἐπιψήφισιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐὰν ὁ πρῶτος δικαιοπάροχος τοῦ 1935 ἔκαμε μίαν μεταβίβασιν ἀνεπίτρεπτον, ἐμεσολάβησαν καὶ ἄλλαι μεταβιβάσεις καὶ ἡ πτωχὴ αὐτὴ ὑπηρέτρια ἔκαμε μίαν συναλλαγὴν μὲ τὸν προκάτοχόν της καὶ ἐνόμισεν ὅτι ἀπέκτησεν ἀκίνητον. Ἐπίσης ἐὰν ὁ πρῶτος δικαιοπάροχος ὤφειλε, δύναται ὁ δανειστὴς αὐτοῦ νὰ κατάσχῃ τὸ ἀκίνητον ποὺ ἠγόρασεν ἡ ὑπηρέτρια ἀπὸ αὐτόν. Βλέπετε ὅτι μέχρι καὶ σήμερον διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτὰς οὐδεὶς ἠσχολήθη. Ἐὰν τώρα ἡμεῖς καλύπτομεν τὰ 99% καὶ μείνῃ καὶ 1% ἔξω βλέπετε ὅτι ἡ νομοθεσία δὲν δύναται νὰ προβλέψῃ ὅλως ἀπολύτως τὸ ἀντικείμενον εἰς τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει.

§359Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις πολλὲς φορὲς ἀντελήφθησαν τοιαῦτα πράγματα, καὶ ἐν τούτοις χάριν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος ἠναγκάσθησαν νὰ κυρώνουν τοιαύτας περιπτώσεις, σκεπτόμεναι ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὰ ἐπῆραν. Θὰ πρέπει νὰ θεσπίσωμεν ἐν προκειμένῳ μίαν πρόχειρον δικονομίαν.

§360Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ ἑξῆς σημεῖα. Πρῶτον τὰ 4 στρέμματα δὲν καθωρίσθησαν διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τῶν πτωχοτέρων τάξεων. Ἔχουν θεσπισθῆ ἀπὸ μακροῦ καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ γίνωνται καταστρατηγήσεις τῆς σχετικῆς νομοθεσίας. Εἰς ἑκάστην περίπτωσιν, δυνάμεθα νὰ κάμωμεν ἐπέκτασιν τῶν οἰκισμῶν, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν πολεοδομικῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται εἰς ἑκάστην περίπτωσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐξαιρέσεως ποὺ ἐζητήθη, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσω προηγουμένως. Δὲν εἶναι ζήτημα ἀποστάσεως ἡ ὁποία κρίνει ἐὰν πρέπει ὁ τάδε χῶρος νὰ ἐξαιρεθῇ, ἢ οὐ τῆς βεβαιώσεως ἡ ὁποία δὲν ἀποβλέπει εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον εἰς τὴν ἀποφυγὴν καταστρατηγήσεως τοῦ νόμου. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι λόγοι ἐξαιρέσεως πλὴν τῆς ἀποστάσεως. Ἡ Κοινότης Σταμάτας π. χ. δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαιρεθῇ, διότι εἰς αὐτὴν εὑρίσκεται τὸ δάσος τοῦ Διονύσου, τὰ Λιόσα δὲν προσφέρουν κανένα ἐνδιαφέρον. Ἀντιθέτως ἀπὸ ὅλους ἐλέχθη ὅτι τὸ Μενίδιον ἀποτελεῖ νευραλγικὸν σημεῖον. Βάσει αὐτῶν τῶν ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, θὰ διερευνηθῇ ἑκάστη περίπτωσις. Ἀντιλαμβάνομαι καὶ ἐγὼ ὅτι θὰ ὑπάρξουν ὡρισμένα πρόσωπα τὰ ὁποῖα νομίζουν ὅτι θίγονται. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθησαν δὲν μὲ ἔπεισαν. Τὸ αἴτημά των εἶναι τοῦτο, νὰ πωλοῦν χωράφια, χωρὶς νὰ τηρῆται ὁ περιορισμὸς τοῦ ἑνὸς στρέμματος, ὁ ὁποῖος περιορισμὸς εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτρέψῃ τὴν οἰκοπεδοποίησιν. Ἐὰν ἐπιτρέψωμεν κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς βεβαιώσεως, θὰ δημιουργηθῇ ἡ δυνατότης τῆς κατατμήσεως τῶν χωραφιῶν καὶ πωλήσεώς των ὡς οἰκοπέδων. Αὐτὸ δὲν ὠφελεῖ τὸ θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως. Μόνον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις, ὅπως π.χ. τοῦ οἰκισμοῦ Μπουζᾶ, ὅπου ἡ ὑπηρεσία μελετᾷ καὶ καταρτίζει ἄρτιον σχέδιον. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ δημιουργήσωμεν οἰκισμούς, ἀλλὰ οἰκισμούς πολεοδομικῶς ἀρτίους. Εἰς αὐτὸ ἔγκειται ἡ παρεξήγησις.

§361Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Δὲν νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι, κύριοι βουλευταί, νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας θὰ προκαλέσῃ ἡ τήρησις τῶν διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ἐπιβαλλομένων διατυπώσεων. Ἡ ὥρα εἶναι προχωρημένη καὶ φαίνεται ἄλλωστε ἐπικρατήσασα εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως, διότι πράγματι ὑπάρχει πολεοδομικὴ ἀναρχία καὶ ἀνάγκη τερματισμοῦ της καὶ ματαίως θὰ ἐπεχείρουν νὰ ἐπισημάνω τοὺς ἀντιστοίχους κινδύνους ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ψηφιζομένων διατάξεων. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ δὲν ἐννοῶ εἶναι, πῶς ζητεῖται ἡ ἐπιμέλεια τηρήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1923 εἰς ὡρισμένας περιοχὰς καὶ δὲν προτείνεται κατ’ ἀκολουθίαν ἡ κατάργησίς του διὰ τὰς ὑπολοίπους τοιαύτας.

§362Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Τὸ καταργοῦμε.

§363Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Διατί νὰ τὸ ἐπιβάλωμε μόνον εἰς ὡρισμένας περιοχάς. Δὲν βλέπω νὰ καταργῆται πουθενὰ τὸ Διάταγμα τοῦ 1923.

§364Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Τὸ Διάταγμα τοῦ 1923 ἀπέβλεψεν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Λεκανοπεδίου.

§365Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Νὰ εἴπωμεν ἐξαιροῦνται αὐταὶ αἱ περιοχαὶ καταργεῖται δὲ διὰ τὰς ὑπολοίπους. Θὰ ἤθελον ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ ἐδάφιον 6 νὰ κάμω ἐπίσης ὡρισμένας παρατηρήσεις σχετικῶς μὲ τὴν τήρησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Λέγετε εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον. «Ἐν περιπτώσει ἐλλείψεως τινὸς τῶν στοιχείων τούτων..................... (ἀναγινώσκει).........». Ποῖος θὰ κρίνῃ ἐὰν εἶναι συμπληρωμένα τὰ στοιχεῖα; Ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει).........».

§366Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ὅταν φθάσωμεν ἐκεῖ.

§367Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἀσχέτως τῆς παρατηρήσεως ταύτης ἔχω νὰ τονίσω ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη ὡρισμένα χωριὰ τῆς Ἀττικῆς, ἅτινα περιλαμβάνονται εἰς τὸ σχέδιον νόμου, νὰ ἐξαιρεθοῦν. Ὁμιλῶ διὰ τὸ Μενίδι, τὴν Σταμάταν, τὰ Ἄνω Λιόσα. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Μενίδι ἔχει τὴν ἀτυχίαν νὰ εἶναι κοντὰ εἰς τὰς Ἀθήνας. Γίνονται συνεχῶς ἀπαλλοτριώσεις. Πότε διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ΣΕΚ πότε διὰ τὸν Στρατόν, πότε διὰ τὸ ἀεροδρόμιον κλπ.

§368Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Δὲν παραδέχομαι ὅτι τὸ δοθὲν τίμημα δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικὴν ἀξίαν.

§369Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἦτο τὸ τίμημα τῆς γῆς. Οἱ δυστυχεῖς κάτοικοι τοῦ Μενιδίου ἔχουν ὑποστῆ μέγιστα δεινὰ καὶ τοὺς ἔχουν ἀποζημιώσει διὰ ἀπαλλοτριώσεις καλλιεργησίμων πολυτίμων ἐδαφῶν. Τώρα προστίθεται καὶ ἡ πολεοδομία.

§370Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Ἡ πολεοδομία δὲν εἶναι κάτι ποὺ ἀποτελεῖ πολυτέλειαν. Ἡ πολεοδομία ὑπὸ τὴν εὐρυτέραν της ἔννοιαν ἐνδιαφέρει καὶ τὸν τελευταῖον κάτοικον τοῦ λεκανοπεδίου.

§371Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Μόνον διὰ τῆς πολεοδομίας θὰ ἀποκτήσουν τὰς ἀνέσεις.

§372Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ ἐξαιρέσωμεν τὴν περιφέρειαν Μενιδίου, οἱ κάτοικοι τῆς ὁποίας ἔχουν ὑποστῆ ὅσα σᾶς ἀνέφερον προηγουμένως. Ἡ Σταμάτα, ἡ ὁποία ἀνεφέρθη εἶναι εἰς τὸ ἀπώτερον σημεῖον τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς.

§373Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ὅλαι αἱ ἐκτάσεις ποὺ καλύπτονται μὲ δάση μέχρι τοῦ Μαραθῶνος ἔχουν πωληθῆ καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν πρώτην εὐκαιρίαν ποὺ θὰ παρουσιασθῇ διὰ νὰ γίνῃ μία κατάτμησίς των εἰς οἰκόπεδα. Τὸ δάσος Διονύσου π.χ. ἐπωλήθη ὁλόκληρον καὶ ἔχομεν ἀντιδικίαν σοβαρὰν μετὰ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἐτήρησε τὰς ἀρχικῶς τεθείσας βασικὰς προϋποθέσεις. Δὲν ὑπάρχει πλέον κανὲν σημεῖον πρασίνου εἰς τὸ λεκανοπέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ πωληθῆ καὶ νὰ μὴ περιμένουν νὰ προβοῦν εἰς τὴν κατάτμησιν καὶ οἰκοπεδοποίησιν. Κατόπιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως τί θέλετε νὰ κάμωμεν; Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα ὑποκειμενικῶς, βεβαίως καὶ ἐγώ, ἐὰν ἤμην κάτοικος τῆς Σταμάτας, θὰ ἤθελον νὰ πωλήσω τὰ χωράφια μου ὡς οἰκόπεδα. Ἐὰν ὅμως ἐξετάσωμεν ἐξ ἀντικειμένου τὴν κατάστασιν, θὰ ἴδωμεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑποχωρῶμεν εἰς τὰ αἰτήματα τῶν κατὰ τὰ ἄλλα συμπαθεστάτων κατοίκων τῶν χωρίων τῆς Ἀττικῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν νὰ μὴ ἔχουν τὸν φραγμὸν τοῦ πιστοποιητικοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει πλέον εἰς τὸν συμβολαιογράφον νὰ μὴ κάμῃ τὴν δικαιοπραξίαν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συνεχίσουν τὴν κατάτμησιν εἰς μικρὰ οἰκόπεδα. Αὐτὸ ὅμως γίνεται μόνον εἰς ὡρισμένην ζώνην πέριξ ἑκάστου οἰκισμοῦ; Ὄχι. Μεταξὺ Μενιδίου καὶ Μετοχίου Πάρνηθος ἐπωλήθη μία τεραστία ἔκτασις, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν Συν)σμὸν τῶν Ἑλληνορώσσων. Οἱ Αἰολεῖς, ἐπίσης, ἐπέτυχον μίαν ἐπέκτασιν κατὰ τὸ 1954 ἀπὸ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἔγκρισις παρείχετο ὑπὸ δύο βασικὰς προϋποθέσεις: Νὰ ὑπάρχῃ σύμφωνος γνώμη τῆς κοινότητος Σταμάτας καὶ τὸ ἐλάχιστον ἐμβαδὸν ἑκάστου οἰκοπέδου νὰ εἶναι 3 στρέμματα. Μετὰ τὴν ἔγκρισιν ἀπεκαλύφθη ὅτι εἶχον σχέδιον ἑτοιμάσει νὰ κάμουν κατάτμησιν οἰκοπέδων εἰς 500 μ.

§374Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βασικὸς ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου σας εἶναι ἡ θέσις ἑνὸς ρυθμοῦ οἰκοδομικοῦ εἰς τοὺς Δήμους τῆς Πρωτευούσης. Διατί δὲν περιορίζετε τὸ νομοσχέδιόν σας εἰς τὴν Διοίκησιν Πρωτευούσης. Ἡ Σταμάτα καὶ τὸ Μενίδι παρουσιάζουν ἰδιομορφίας καὶ δασικαὶ ἐκτάσεις ὑπάρχουν παντοῦ, αἱ ὁποῖαι, ἂν κατεστράφησαν, κατεστράφησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς.

§375Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν μία δασικὴ ἔκτασις ἐγκριθῇ καὶ παραχωρηθῇ εἰς ἕνα οἱονδήποτε οἰκοδομικὸν συνεταιρισμὸν καὶ ὑπάρχῃ ἐμβαδὸν τριῶν στρεμμάτων, τὸ ὁποῖον καθορίζεται πλέον γενικῶς ἀπὸ ἡμᾶς, βεβαίως δὲν βλάπτει καὶ δὲν ὑπάρχει ζήτημα. Ἄν, ὅμως, ἀντιθέτως, τὸ ἐμβαδὸν μειωθῇ εἰς 300 ἢ 250 μ., τότε εἶναι καταστροφὴ τοῦ δάσους.

§376Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἔχει δικαίωμα ἡ Δ)νσις Δασῶν νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ κάτω ἀπὸ 6 ἢ 8 στρέμματα ἢ ὅσα θέλει, διὰ νὰ μὴ χαλάσῃ τὴν μορφὴν τοῦ δάσους. Τὸ δάσος δὲν παίζει κανένα ρόλον, ἠμπορεῖτε νὰ παρακολουθήσητε τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νομίμων διατάξεων. Μόνον τὸ θέμα τῆς πολεοδομίας εἶναι καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι τὰ δύο χωρία, ποὺ προανέφερα, ὅπως καὶ τὸ Μπάφι, καὶ τὰ Ἄνω Λιόσια, πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν ὁπωσδήποτε. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκάματε μνείαν καὶ τῶν ἀδειῶν. Δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἀπαγορεύσητε εἰς ὅσους ἔχουν πάρει τὰς ἀδείας καὶ ἔχουν σχηματίσει τὴν ἀπόλυτον πεποίθησιν ὅτι, ἀπὸ 7ετίας ἀγωνιζόμενοι, ἔχουν φθάσει εἰς τὸ τέρμα, ὅπως π. χ. οἱ Αἰολεῖς. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὡς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διέταξα τὸν περιορισμὸν τῶν στρατιωτικῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Διονύσου, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν Αἰολέων.

§377Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Οἱ Αἰολεῖς εἶναι κλασσικὸν παράδειγμα τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον πολιτεύονται οἱ οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοί. Εἶναι γνωστὴ ἡ ὑπόθεσις καὶ ὁ θόρυβος ποὺ ἐδημιουργήθη πέριξ αὐτῆς. Ὅταν μὲ ἀπεσκέφθησαν, τοὺς ἐξήγησα ὅτι αἱ ἐπιφυλάξεις μου δὲν ὀφείλονται εἰς τὴν ὑπόθεσιν (δὲν ἠκούσθη).... ἢ μεταλλείων. Καλύτερα, βεβαίως, θὰ διατηρηθῇ, τὸ δάσος μὲ τὸν οἰκοδομικὸν συνεταιρισμὸν παρὰ μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λατομείων μαρμάρου. Τὸ μόνον ποὺ εἶχα ἐπιφυλάξεις ἦτο ὡς πρὸς τὰς οἰκοδομικὰς προϋποθέσεις ποὺ θὰ ἐφήρμοζον καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐτηρήθησαν αἱ προϋποθέσεις ὑφ’ ἃς ἐδόθη ἡ προέγκρισις. Σαφῶς τοὺς καθώρισα τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργείου. Καὶ ὅμως, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, κύριοι συνάδελφοι, κατηγγέλθην ὡς πράκτωρ τῆς Ἰντέλλιντζενς Σέρβις!

§378Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Γκρόμαν εἶναι πράκτωρ! (Κωδωνοκρουσίαι).

§379Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἐγώ, συνεπὴς πρὸς ὅσα εἶπον εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἔκαμα τὴν τροπολογίαν, χωρὶς νὰ περιμένω νὰ ὑποβληθῇ ἀπὸ οἱονδήποτε συνάδελφον, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ οἰκισμοῦ τὸ ἄρθρον 9 περὶ μεταλλείων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁ οἰκισμὸς νὰ γίνῃ ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ποὺ ἐδόθη ἡ προέγκρισις καὶ τίποτε ἄλλο.

§380Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μᾶς ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως αὐτὸ ποὺ ἐδηλώσατε ὅτι ἐξαιρεῖτε κατὰ τὸ ἄρθρον 9 τὴν Αἰολίδα. Ἀλλά, ἐπειδὴ εἴπατε κἄτι περὶ Αἰολίδος, εἶπον μήπως εἶναι καμμία παρεμβολή. Ἀλλὰ προσέξατε τὴν κουβέντα ποὺ ἐγένετο περὶ Γκρόμαν, διότι ἔχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι αὐτὸς ἀντιδρᾷ καὶ διακηρύσσει ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς Αἰολεῖς νὰ ἐγκατασταθοῦν ἐκεῖ.

§381Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω πάρα πολύ, ἂν συμφωνοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ μποῦμε εἰς τὴν κατὰ παράγραφον συζήτησιν καὶ ἂν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ἠμποροῦμεν νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§382Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διὰ τὰς ἄλλας Κοινότητας;

§383Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Εἶναι ἡ παράγραφος 8.

§384Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε πρὸ ὀλίγου ὁ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Κάβδας.

§385ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἂς μὴ χάνωμεν τὸν καιρόν μας.

§386Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν μελετήσω τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν...

§387Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι ἐν πάσῃ περιπτώσει.

§388Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 4 μᾶς δίδει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι κἄποια κοσμογονία πρόκειται νὰ ἐπιτελεσθῇ. Ἡ ἰδιοκτησία εἰς τὴν ὕπαιθρον παύει νὰ εἶναι ἀμόλυντος ἀπὸ τὰς ἐπεμβάσεις τῆς Διοικήσεως. Ἡ ἰδιοκτησία εἰς τὴν ὕπαιθρον περιορίζεται σημαντικώτατα. Ἐν πολλοῖς ἡ Πολεοδομικὴ Ὑπηρεσία θὰ ἀποφαίνεται περὶ τοῦ ἂν ἕνας ἠμπορῇ νὰ μεταβιβάσῃ ἕνα μέρος τοῦ κτήματός του καὶ θὰ ἠμπορῇ νὰ προσθέσῃ ἕνα σταῦλον εἰς τὴν ὅλην του ἐγκατάστασιν καὶ ἂν θὰ γίνῃ κανένα οἴκημα τὸ ὁποῖον θὰ ὑπερβαίνῃ τὰ ὡρισμένα δωμάτια, ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θέλει ἡ Πολεοδομικὴ Ὑπηρεσία. Ἡ Πολεοδομικὴ Ὑπηρεσία νομίζω ὅτι εἶναι ἡ πλέον ἐνδεδειγμένη νὰ γνωρίζῃ ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη διαρκῶς οἱ ἄνθρωποι νὰ διαβιοῦν εἰς πόλεις. Οὔτε, εἶναι, ἄλλωστε, ἀναγκαῖον νὰ ὑπάρχουν πόλεις καὶ χωρία. Ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ νὰ ὑπάρχουν πόλεις, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ καὶ συνέχεια κτημάτων καὶ κατοικιῶν αἱ ὁποῖαι νὰ μὴ εἶναι συγκεντρωμένα ὑπὸ τύπον χωρίων. Ἐδῶ παριστάμεθα μάρτυρες μιᾶς ὑποθέσεως. Οἱ μηχανικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ μὲ τὸν λογισμὸν εἶπον ὅτι ἡμεῖς πρέπει νὰ φτιάξωμεν τὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ ἐδάφους κατὰ τὸν πλέον σωστὸν τρόπον. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι εἰς τὰ μεγάλα κέντρα ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια τῆς πολεοδομίας ἄφησε πολλὰ τὰ ἐπιθυμητά. Δὲν ἔχομεν ἐπιτύχει νὰ ἔχωμεν Πρωτεύουσαν ἀκόμη. Ἀλλὰ ἐπίσης ἐλησμόνησαν ὅτι ἐδῶ γύρω εἰς τὴν Πρωτεύουσαν ὑπάρχουν διάφοροι Δῆμοι, τοὺς ὁποίους κολακευόμεθα νὰ μὴ ἀποκαλοῦμεν Δήμους, καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἂν κάμωμεν μίαν βόλταν οἱ βουλευταὶ τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκτιμήσωμεν εἰς ποίαν κατάστασιν ὑπάρχει τὸ ὁδικὸν δίκτυον εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς τὰς πυκνοκατωκημένας, εἰς τὰς ὁποίας λέγομεν ὅτι ἔχομεν Δήμους καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἀξιοῦμεν νὰ ὑπάρχουν καὶ πρασιές. Οἱ δρόμοι εἶναι εἰς ἀθλίαν κατάστασιν, εἰς τὰ Ρουπάκια π. χ. τοῦ Περιστερίου. Ἐδῶ ταιριάζει ἡ παροιμία: «Ὅλα τὰ ἔχει ἡ Ζαφειρίτσα καὶ ὁ φερετζὲς τῆς λείπει». Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Οἰκισμοῦ, ἐπιτρέψατέ μου, διότι ἔχω ἴσως καὶ πολὺ περισσότερα ἄσπρα μαλλιὰ ἀπὸ σᾶς, ἐπιτρέψατέ μου μίαν παρατήρησιν. Πολὺ μηχανικὸς ἐγίνατε, πολὺ σᾶς ἐκυριάρχησαν οἱ μηχανικοί. Ἀφήσατε, κύριοι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂς μὴ σᾶς ἀκούῃ εἰς τὴν τάσιν τὴν ὁποίαν ἔχετε. Ἀφήσατε καὶ τὴν ἀγροικίαν τὴν ὁποίαν λέγετε ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μεταβιβάσῃ ἐν ζωῇ κ.λ.π., κ.λ.π. Δὲν ἠμπορεῖτε τὴν ἰδιοκτησίαν τῶν ἀνθρώπων, χωρὶς δικαιολογημένην ἀνάγκην νὰ τὴν κακομεταχειρίζεσθε. Ἠμπορεῖ, κύριοι, νὰ ἐκπλήττεσθε, διότι ἐγὼ ὁμιλῶ ἔτσι διὰ τὴν μικρὰν ἰδιοκτησίαν. Διὰ τὴν μικρὰν ἰδιοκτησίαν εἶμαι πλήρης σεβασμοῦ, δότι τὴν βλέπω ὡς προϊὸν μόχθου. Δὲν νομίζω ὅτι κάμνετε καλὸ μὲ τὸ ἄρθρον 4. Δὲν τὸ διαγράφετε ὁλόκληρον; Εἶναι ἡ καλυτέρα πρᾶξις ποὺ ἔχετε νὰ κάμετε. Ἔρχεσθε καὶ συζητεῖτε τί θὰ κάμετε εἰς τὴν Παλλήνην καὶ δὲν ἠξεύρω ποῦ ἀλλοῦ. Ἔρχεσθε καὶ ἀσχολεῖσθε μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ θὰ γίνουν τὰ σχέδια, παντοῦ σχέδια, παντοῦ οἱ κανόνες τῆς ἐπιστήμης καὶ ἐδῶ δὲν ἔχομεν οὔτε ὀχετοὺς εἰς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ τὰς μεγάλας πόλεις. Καὶ δὲν ἔχομεν οὔτε φωτισμόν. Κάθημαι εἰς τὰ Πατήσια καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ πάω εἰς τὸ σπίτι μου διότι ἔχουν κάμει ὅλα τὰ πεζοδρόμια γκαράζ. Καὶ εἰς αὐτὰ σεῖς θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ μεγαλόπνοα σχέδια. Θέλετε νὰ γίνετε ὁ Ὀσμὰν τῶν Παρισίων; Τί θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε εἰς βάρος τοῦ κοσμάκη; Θὰ ἔλθετε νὰ μοῦ εἴπητε ποῖον δικαίωμα ἔχω νὰ μεταβιβάσω τὸν ἀγρόν μου ἢ ποῖον μέρος τοῦ ἀγροῦ μου; Ἢ ἂν θέλω νὰ ὑπανδρεύσω τὴν κόρην μου, δὲν θὰ κάμω προσύμφωνον, διότι πρέπει τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον νὰ μοῦ δώσῃ τὴν ἄδειαν; Αὐτὰ εἶναι ἀνήκουστα καὶ ἐκπλήσσομαι, κύριε Ὑπουργέ, πῶς ἐνεργεῖτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά. Καὶ ἐκπλήσσομαι δι’ αὐτό. Ἐπίσης ἔχετε μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ εὐκολώτατα πονηροτάτη. Ὑπῆρχον χωρία, τὰ ὁποῖα ἐξῃρέσατε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ βάζετε ἀπὸ κάτω τὸν δυναμίτην, ὅτι δι’ ἑνὸς διατάγματος ἠμπορεῖτε νὰ κάμνετε ὅ,τι θέλετε. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω τὴν σύστασίν μου. Σβήσατε τὸ ἄρθρον 4. Ἀφήσατε τὰ χωρία ἥσυχα καὶ κυττάξατε τὴν Πρωτεύουσαν.

§389ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§390Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, ἔχει ὑποβληθῆ μία ἔνστασις ἀπαρτίας. Ἀπὸ τῆς 5.45′ ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν συζητήσει ἓν ἄρθρον καὶ μισό. Ἔχουν ὁμιλήσει ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 τριάκοντα, νομίζω, καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 δέκα ὀκτώ. Κάμνω τὴν πρότασιν, νὰ θεωρήσητε τοὺς ἑαυτούς σας ἀρκετὰ διαφωτισμένους, νὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, νὰ διακόψωμεν καὶ κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ ὑποβληθοῦν αἱ προτάσεις ὀνομαστικῶν ψηφοφοριῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίμαχον.

§391ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§392Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν ὡρισμένα θέματα, ἐνδιαφέροντα ἰδιαιτέρως τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§393Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὅταν ἔχουν ὁμιλήσει 17 ρήτορες ἐπὶ ἑνὸς ἄρθρου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχουν θιγῆ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα. Νὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 καὶ νὰ ὑποβάλητε εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν προτάσεις ὀνομαστικῶν ψηφοφοριῶν.

§394ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§395ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§396ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 5.45′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.5′ π. μ.)