1958.01.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54η

ΤΡΙΤΗ 28 Ἰανουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, μὲ βαθεῖαν θλῖψιν ἐλάβομεν γνῶσιν τοῦ πρό τινων ἡμερῶν ἐπισυμβάντος θανάτου τοῦ παλαιμάχου πολιτικοῦ ἀνδρός, τοῦ Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση. Ὁ μεταστάς, γεννηθεὶς κατὰ τὸ ἔτος 1875 εἰς Καμάρια Ἱστιαίας Εὐβοίας, μετὰ εὐδοκίμους σπουδὰς κατέλαβεν ἐξαίρετον θέσιν μεταξὺ τῶν ἰατρῶν χειρουργῶν. Λίαν ἐνωρίς, ὅμως, ἐγκατέλειπε τὸν ἐπιστημονικόν του κύκλον, χάριν τῆς πολιτικῆς, εἰς τοὺς ἀγῶνας τῆς ὁποίας ἀπεδύθη μὲ ἰδιαίτερον ζῆλον. Εὐθὺς καὶ εἰλικρινής, σεμνὸς καὶ πρᾶος, ἐργατικώτατος καὶ ἀφωσιωμένος εἰς τὰ νέα του ὑψηλὰ καθήκοντα, ἠγαπήθη καὶ ἐτιμήθη ἐπανειλημμένως ὑπὸ τῶν ἐκλογέων του, οἵτινες εἰς ἐννέα (9) ὅλας βουλευτικὰς ἐκλογὰς τὸν ἐξέλεξαν ἐκπρόσωπόν των εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Ἐπαξίως δὲ ἐχρημάτισε καὶ Ὑπουργός. Λόγῳ τῶν ἀνωτέρω προσόντων του καὶ τῆς ὀλυμπίας μορφῆς του καὶ χαρακτῆρος του εἶχεν ἐπισύρει τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν ἀγάπην ὅλων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ συναδέλφων του καὶ τῶν ὁπωσδήποτε γνωρισάντων αὐτόν.

§2Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύομεν, ὅτι διερμηνεύομεν τὸ καθολικὸν καὶ ὁμόθυμον αἴσθημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐκφράζοντες σήμερον, οἱ ἐξ Εὐβοίας βουλευταί, τὴν βαθυτάτην ὀδύνην μας ἐπὶ τῷ προσφάτῳ αἰφνιδίῳ θανάτῳ ἑνὸς ἐπιλέκτου παλαιμάχου Εὐβοέως πολιτευτοῦ, διατελέσαντος Ὑπουργοῦ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν βουλευτοῦ, τοῦ ἀειμνήστου Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ ὁποίου πιστῶς ὑπηρέτησε καὶ ἐπὶ μίαν συναπτὴν 40ετίαν ἐπολιτεύθη, πενθεῖ βαρύτατα, διότι ἐστερήθη ἑνὸς διακεκριμένου στελέχους του, ἐπιδείξαντος πίστιν, σταθερότητα καὶ ἀκλόνητον ἐμμονὴν εἰς τὰς φιλελευθέρας δημοκρατικὰς καὶ προοδευτικὰς ἀρχάς, ποὺ ἐθεμελίωσεν εἰς τὴν Χώραν αὐτὴν καὶ μὲ τὰς ὁποίας ἐλάμπρυνε τὴν πολιτικήν της ζωὴν ὁ μέγας ἐθνικὸς ἡγέτης Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Ὁ Εὐβοϊκὸς λαὸς ποὺ ἐπὶ 9 σχεδὸν συνεχεῖς βουλευτικὰς περιόδους πανηγυρικῶς τὸν ἐτίμησε, τὸν ἐξέλεξε καὶ τὸν ἀπέστειλεν ἀντιπρόσωπόν του εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, δοκιμάζει ἀπερίγραπτον πικρίαν καὶ θλῖψιν, διότι ἐν τῷ προσώπῳ του ἀπώλεσεν ὄχι μόνον ἕνα ἐπιφανὲς τέκνον του ἀλλὰ καὶ ἕνα μεγάλον στοργικὸν προστάτην του καὶ ἔνθερμον ὑπερασπιστὴν τῶν δικαίων του. Ὁ ἔντιμος, ἀνεξίκακος, μεγαλόψυχος καὶ ἀπέριττος Κωνσταντῖνος Βλαχοθανάσης, γέννημα καὶ θρέμμα ἑνὸς μικροῦ ἀγροτικοῦ χωρίου Καμάρια τῆς Ἱστιαίας, ἠγάπησε μὲ πάθος καὶ μὲ ἐνθουσιασμὸν τὰς πτωχὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ δι’ αὐτὸ κυριολεκτικῶς παρ’ αὐτῶν ἐλατρεύθη, ἀναλώσας ὁλόκληρον τὴν ζωήν του μὲ ἀκαταπόνητον ἐργατικότητα, ἀλλὰ καὶ μὲ ἀπαράμιλλον ἐντιμότητα καὶ ἀνιδιοτέλειαν, ἰδίᾳ νὰ ὑπηρετήσῃ ὡς πολιτικὸς τὴν πατρίδα καὶ νὰ βοηθήσῃ μὲ γενναιότητα καὶ αὐτοθυσίαν ὡς Ὑγειονομικὸς Ἀξιωματικὸς εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν καθ’ ὅλους τοὺς ἐθνικοὺς πολέμους 1912–1922 καὶ βραδύτερον καθ’ ὅλον τὸν πολιτικόν του βίον καὶ μέχρι τῆς ὑστάτης πνοῆς του ὡς ἰατρὸς καὶ ὡς ἄνθρωπος χιλιάδας πτωχῶν καὶ πασχόντων συμπολιτῶν του. Ἰδοὺ διατὶ ὑπῆρξεν ἕνας ἐκ τῶν δημοφιλεστέρων πολιτευτῶν τῆς χώρας, ὁ πάντοτε ἀγαπώμενος καὶ τιμώμενος ἀπὸ φίλους καὶ ἀντιπάλους, καὶ σύσσωμος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐξ ὅλων τῶν χωρίων τῆς Εὐβοίας κατῆλθεν ὁμαδικῶς εἰς τὴν κεντρικὴν ἐθνικὴν ὁδὸν κατὰ τὴν διέλευσιν τῆς ἁπλῆς νεκρικῆς πομπῆς καὶ εἰς ἕνα παλλαϊκὸν προσκύνημα τὸν ἐθρήνησεν ὡς μεγάλον του εὐεργέτην. Εἰς μίαν ἐποχήν, κύριε Πρόεδρε, κρίσεως τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ κατὰ τὴν ὁποίαν ἀκούονται ἀδικαιολόγητοι καὶ κακόπιστοι συχνὰ ἐπικρίσεις κατὰ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ποὺ καθ’ ὅλην τὴν ἐλευθέραν ἐθνικὴν πολιτικὴν μας ζωὴν ἐξακολουθητικῶς μάχεται εἰς τὴν ἐθνικὴν ἔπαλξιν, ἀναλίσκεται ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς Πατρίδος καὶ προώρως καὶ ἐν ἐντίμῳ πενίᾳ κατὰ τὸ πλεῖστον θνήσκει καὶ καθ’ ἣν χρονικὴν περίοδον ἀδήριτος προβάλλει ἡ ἀνάγκη ἀναστηλώσεως τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν καὶ τῶν χρηστῶν πολιτικῶν παραδόσεων, ὁ ἔντιμος καὶ λευκὸς βίος καὶ ἡ σταθερὰ πίστις καὶ προσήλωσις εἰς μίαν πολιτικὴν ἰδεολογίαν, τοῦ ἀοιδίμου Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση, συνθέτουν ὑψίστην, ἀνεκτίμητον πολιτικὴν ἀρετὴν καὶ φωτεινὸν παράδειγμα μιμήσεως διὰ τοὺς ἐπιγενομένους Ἕλληνας πολιτικοὺς ἄνδρας.

§3Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὅλοι οἱ πολιτευταὶ τῆς Εὐβοίας, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς ἀποχρώσεως, μαζὶ μὲ ὁλόκληρον τὸν Εὐβοϊκὸν λαόν, ἐθρηνήσαμεν τὸν θάνατον τοῦ Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση. Εἰς τὸν τύπον πολιτευομένου, τὸν ὁποῖον ἐξεπροσώπει, ἦτο πρότυπον, ἦτο ὁ ἄριστος, ἦτο ὑπόδειγμα φιλανθρώπου καὶ χρηστοῦ πολιτικοῦ, ἐξυπηρέτησε δὲ μὲ ὅλην του τὴν ψυχὴν τὰς πτωχοτέρας λαϊκὰς τάξεις καὶ διὰ τοῦτο τὸ ὄνομά του ἐχαράχθη βαθύτατα εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ καὶ δὲν θὰ λησμονηθῇ ἀπὸ αὐτόν. Ἀπὸ 35ετίας, ὅτε εἰσῆλθεν ὁ ἀείμνηστος Βλαχοθανάσης εἰς τὴν Βουλὴν τὸ πρῶτον, μέχρι τῆς τελευταίας του πνοῆς, ἔμεινεν εἰς τὴν ἔπαλξιν τῆς Πατρίδος, διότι ὑπῆρξεν ὄχι μόνον φιλάνθρωπος ἀλλὰ καὶ ἁγνὸς πατριώτης. Ὁ Κωνσταντῖνος Βλαχοθανάσης ἐπολιτεύθη διὰ νὰ ὑπηρετήσῃ καὶ ὑπηρέτησε τὸν λαόν. Ἡ μνήμη του θὰ εἶναι πάντοτε σεβαστὴ καὶ εἰς τοὺς κύκλους τῶν πολιτευομένων, ἀλλὰ πρὸ παντὸς μεταξὺ ὅλων τῶν τάξεων τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ἠγάπησε καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἰλικρινῶς ἠγαπήθη.

§4Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Μὲ τὸν θάνατον τοῦ Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση, ὁ πολιτικὸς κόσμος χάνει ἕνα ἁγνὸν ἀγωνιστὴν καὶ ἕνα τίμιον καὶ ἀνιδιοτελῆ συνάδελφον, ἡ δὲ ἰδιαιτέρα του περιφέρεια χάνει τὸν φυσικόν της προστάτην. Ὁ Κωνσταντῖνος Βλαχοθανάσης, ὑπῆρξε πρὸ παντὸς ἄνθρωπος, ἡ ἀνθρωπιά του ἀντεκατοπτρίζετο εἰς τὸ πρόσωπόν του, εἶχε ψυχικὴν λεβεντιά. Ἄριστος χειρουργός, ἐγκατέλειψε τὴν ἐπιστήμην του καὶ ἀφωσιώθη ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναξιοπαθούντων. Συμπαρεστάθη πάντοτε μὲ θέρμην εἰς τὸν πόνον καὶ τὴν δυστυχίαν τῶν συμπολιτῶν του, διὰ νὰ ἀποθάνῃ πτωχὸς πάμπτωχος, εἰς σημεῖον, ποὺ νὰ μὴ διαθέτῃ, τὸ μικρὸν ποσὸν ποὺ ἐχρειάζετο διὰ τὴν ταρίχευσιν καὶ οὕτω δὲν ἐτέθη εἰς προσκύνημα, ἀλλ’ ἐτάφη αὐθημερὸν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του πατρίδα Ἰστιαίαν ὅπου κυριολεκτικῶς ἐλατρεύετο. Ὁ ἀείμνηστος Ἐμμ. Τσουδερὸς ὅταν τὸν ἔβλεπε νὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν Βουλὴν, ἔλεγεν, ἔρχεται ὁ Θεὸς τῆς Εὐβοίας — καὶ πράγματι Θεὸς τῆς Εὐβοίας ἦτο — καὶ δι’ αὐτὸ τὸν ἐτίμησεν ἰδιαιτέρως ἡ περιφέρειά του κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κηδείας. Οὐδέποτε, τοσοῦτον πλῆθος συνώδευσε νεκρὸν καὶ οὐδέποτε ἐχύθησαν τόσα δάκρυα ὅσα εἰς τὸν νεκρὸν Βλαχοθανάσην. Οἱ πλαγιὲς τῶν βουνῶν, αἱ χαράδρες καὶ τὰ μονοπάτια ἐμαύρισαν ἀπὸ τὰ πλήθη ποὺ κατήρχοντο ἵνα χαιρετήσουν διὰ τελευταίαν φορὰν ἐκεῖνον ποὺ ἐπὶ 10ετηρίδας ὁλοκλήρους ἐστάθη πάντοτε εἰς τὸ πλευρόν τους, εἰς κάθε δύσκολον στιγμὴν τῆς ζωῆς των. Ἂς μείνῃ διὰ πάντα φωτεινὸν παράδειγμα τῆς τιμιότητος, τῆς λιτότητος καὶ τῆς ἁπλότητος. Ἂς τὸν μιμηθῶμεν. Ἂς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη του.

§5Α. ΚΑΚΑΡΑΣ. Ὁ θάνατος τοῦ Κωνστ. Βλαχοθανάση ἐλύπησε πάντας τοὺς ἐν Εὐβοίᾳ κατοικοῦντας καὶ τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρισκομένους. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων δικαίως διὰ τῶν ἐκπροσώπων του ἐξέφρασε τὴν θλῖψιν του, διότι ἐστερήθη ἑνὸς ἐκλεκτοῦ καὶ ἰσχυροτάτου παράγοντος. Ἡμεῖς ὡς Εὐβοεῖς αἰσθανόμεθα ἀπεριόριστον τὴν λύπην, διότι ὁ Βλαχοθανάσης μὲ τὸν θάνατόν του παρέσυρε μίαν ἐποχὴν καθ’ ἣν προϋπόθεσις τοῦ πολιτευομένου ἦτο ἡ ἐντιμότης. Ὁ Βλαχοθανάσης τὴν ἀρχὴν ταύτην ἐτήρησεν ἀπαρεγκλίτως εἰσελθὼν πλούσιος εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ ἀποθανὼν ἠκολουθεῖτο ὑπὸ τῆς ἐντίμου πενίας του καὶ δὲν ἠρκέσθη μόνον νὰ σπαταλήσῃ τὴν ἰδικήν του περιουσίαν ἀλλὰ καὶ τῶν ἀδελφῶν του. Οἱ κάτοικοι Ἱστιαίας δὲν ἐστερήθησαν ἁπλῶς τοῦ προστάτου των ἀλλὰ καὶ τοῦ εὐεργέτου των. Ἡμεῖς προτείνομεν ὅπως τὸ Σῶμα λάβῃ ἀπόφασιν καὶ εἰς τὴν πεινῶσαν οἰκογένειάν του χορηγηθῇ ὁλόκληρος ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις ὡς σύνταξις, ὡς ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν διὰ συγγενεῖς ἄλλων πτωχῶν συναδέλφων.

§6Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ Δημοκρατικὸν Κόμμα καὶ ὁ ὁμιλῶν προσωπικῶς, συμμερίζεται εἰλικρινῶς τὰ αἰσθήματα τῆς βαθείας ὀδύνης τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ διὰ τὸν θάνατον τοῦ Κωνστ. Βλαχοθανάση. Ὁ ἐκλιπὼν συνάδελφος δὲν ὑπῆρξε μόνον ἔγκριτος ἐπιστήμων ἀσκῶν ἀνιδιοτελῶς τὸ λειτούργημά του, δὲν ὑπῆρξε μόνον ἀγωνιστὴς τῶν πολιτικῶν του ἰδεῶν μὲ συνέπειαν παραμένων εἰς τὰς ἐπάλξεις εἰς τὰς ὁποίας ἀρχῆθεν ἐτάχθη, ἀλλ’ ὑπῆρξε πρὸ παντός, ὁ ἄνθρωπος, ὁ καλότατος ἄνθρωπος μὲ τὸ βαθὺ νόημα τῆς λέξεως αὐτῆς. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, βαθεῖα ἡ θλίψις ὅλων μας διὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ μνήμη του θὰ εἶναι μεταξὺ ὅλων μας αἰωνία.

§7Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ ἡ Ε.Δ.Α., κύριε Πρόεδρε, συμμετέχει εἰς τὴν ἐκ μέρους ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς ἀπότισιν τιμῆς εἰς τὴν μνήμην τοῦ ἐκλιπόντος παλαιμάχου πολιτευτοῦ. Ὁ ἐκλιπὼν Κωνστ. Βλαχοθανάσης ὑπῆρξε πράγματι ὄχι μόνον ἕνας συνεπὴς δημοκράτης, ἀλλὰ καὶ πολιτικός, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν καὶ εἶναι εὔκολον νὰ ἀποτελέσῃ εἰς ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους, τὸ ὑπόδειγμα χρηστοῦ, ἐντίμου καὶ ἀνιδιοτελοῦς προσώπου, οὐδέποτε ὑπηρετήσαντος μεγάλα μονοπώλια καὶ ὕποπτα συμφέροντα, ἀλλὰ ἀναλώσαντος ὅλην τὴν δραστηριότητά του εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν λαϊκῶν συμφερόντων καὶ μόνον.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Γραφικὴ καὶ βιβλικὴ ἦτο ἡ φυσιογνωμία τοῦ ἀειμνήστου Βλαχοθανάση. Ἡ ἐμφάνισίς του εἰς τὴν Βουλὴν ἀπετέλει πάντοτε, ὁσάκις εἰσήρχετο, ἀφορμὴν διὰ νὰ διαπιστώσωμεν ὅλοι πόσον ἀγαθή, πόσον ὡραία ἀπὸ ἀπόψεως ψυχικῆς ὑπῆρξεν ἡ μορφή του. Ἡ ἀπώλεια εἶναι μεγάλη. Συμμεριζόμεθα τὸ πένθος. Ὁ ἀείμνηστος Βλαχοθανάσης ἐθυσίασε τὸν ἑαυτόν του χάριν τοῦ τόπου του, τῶν συμπολιτῶν του. Καὶ ὅταν, λέγω, ὅτι ἐθυσίασε τὸν ἑαυτόν του διὰ τοὺς συμπολίτας του, δύναμαι νὰ προχωρήσω πέραν τῆς διατυπώσεως αὐτῆς καὶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐθυσίασε τὸν ἑαυτόν του διὰ τὸν λαὸν καὶ τὸ Ἔθνος. Διότι τὸ Ἔθνος δὲν εἶναι τόσον ἀφηρημένη ἔννοια ὅσον νομίζομεν συνήθως. Καὶ εἶναι προτιμότερον, ὁσάκις δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ συλλάβωμεν ὑπὸ ἔμπρακτον μορφὴν τὴν ἀφηρημένην ἔννοιαν τοῦ Ἔθνους, νὰ τὴν συλλαμβάνωμεν ὑπὸ μορφὴν συγκεκριμένην ἐν τῷ προσώπῳ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐκλέγουν, ὑπηρετοῦντες αὐτούς, βοηθοῦντες αὐτούς. Ὁ Βλαχοθανάσης καὶ ὡς ἰατρὸς καὶ ὡς πολιτευτὴς ἐβοήθησε τοὺς συνανθρώπους του. Ἑπομένως ἐβοήθησε ἐμμέσως βοηθῶν αὐτὸ τὸ Ἔθνος. Εἰργάζετο ἀπὸ τῆς πρωΐας μέχρι τῆς ἑσπέρας, μέχρι βαθείας νυκτός, διὰ νὰ εἰσαγάγῃ ὄχι ἁπλῶς φίλους του, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν ἐκλογικῶν μονάδων, ἀλλὰ συγκεκριμένων προσώπων τὰ ὁποῖα ἠγάπα καὶ ἠγάπα πάντα συμπολίτην του, ἠγωνίζετο διὰ νὰ τοὺς εἰσαγάγῃ εἰς νοσοκομεῖον, ἐφ’ ὅσον εἶχον ἀνάγκην. Ἡ ἀποστολὴ αὐτὴ τοῦ πολιτευτοῦ εἶναι σπουδαία. Δὲν καλούμεθα μόνον καὶ τὸ γνωρίζουν ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐκφωνοῦμεν λόγους, δὲν καλούμεθα μόνον νὰ ψηφίζωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν καλούμεθα μόνον νὰ λαμβάνωμεν θέσιν ἐπὶ πολιτικῶν θεμάτων, ὑποστηρίζοντες μίαν Κυβέρνησιν, ἢ καταπολεμοῦντες αὐτήν, ἀλλὰ καλούμεθα καὶ ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ καθοδηγήσωμεν, νὰ παρηγορήσωμεν τοὺς συμπολίτας μας. Λέγουν τινὲς ὅτι τὸ πράττομεν αὐτό, διότι μᾶς συμφέρει, διότι διὰ τῶν συμπολιτῶν μας ἐκλεγόμεθα. Βέβαια, ὑπὸ μίαν κἄποιαν ἔννοιαν, ἡ ρῆσις αὐτὴ εἶναι ὀρθή. Ἀλλὰ διατὶ ἀποφασίζει ἕνας Βλαχοθανάσης νὰ πολιτευθῇ; Ἀποφασίζει νὰ πολιτευθῇ, διότι ἀκριβῶς ἀγαπᾷ αὐτὴν τὴν ἀποστολήν, τὴν ἀποστολὴν τοῦ νὰ ὑπηρετῇ τοὺς συμπολίτας του, νὰ τοὺς βοηθῇ ὅταν ἔχουν ἀνάγκην. Ἑπομένως εἶναι ἐσφαλμένη ἡ ἄποψις ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς εἰς ὡρισμένους κύκλους, ἰδίᾳ εἰς κύκλους οἱ ὁποῖοι κρίνουν τοὺς πολιτικοὺς ἀφ’ ὑψηλοῦ, εἶναι ἐσφαλμένη ἡ ἄποψις ὅτι βοηθοῦμεν διὰ νὰ μᾶς βοηθήσουν οἱ συμπολῖται μας. Ὄχι. Τὸ ἀντίστροφον συμβαίνει. Ἡ βασικὴ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἕκαστος ἐξ ἡμῶν νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν πολιτικήν, συνδέεται, εἴτε τοῦτο εἶναι συνειδητὸν μέσα του, εἴτε ὄχι, μὲ τὴν ψυχικὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία τὸν κατέχει νὰ θυσιασθῇ ὑπὲρ τοῦ συνόλου, ὀλιγώτερον ὑπὲρ τοῦ ἀφηρημένου συνόλου. Καὶ εἶμαι, ὅσον προχωρεῖ ἡ ἡλικία μου, ὀλιγώτερον ὑπὲρ τῶν ἀφηρημένων ἐννοιῶν καὶ περισσότερον ὑπὲρ τοῦ πεπερασμένου συνόλου, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζει τοὺς κατοίκους π. χ. ἑνὸς χωριοῦ, μιᾶς κωμοπόλεως, μιᾶς πόλεως. Ὁ Βλαχοθανάσης ἐνσαρκώνει αὐτὴν τὴν ἀποστολὴν καὶ εἶναι ἄξιος τιμῆς καὶ ἡ μνήμη του εἶναι ἀξία παντὸς σεβασμοῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Φιλοσοφόπουλος, ἐκ μέρους τῆς Ε.Π.Ε.Κ., ἔχει τὸν λόγον.

§10Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, ἡ Ε.Π.Ε.Κ. συμμετέχουσα τοῦ πένθους τὸ ὁποῖον τόσον ζωηρῶς ἐξεδηλώθη κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, διὰ τὸν τεθνεόντα Εὐβοϊκὸν πολιτευτήν, μακαρίτην Βλαχοθανάσην, ἐκφράζει βαθυτάτην τὴν λύπην της. Ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν τὴν ἑσπέραν ταύτην, διατηροῦμεν ζωηρῶς εἰς τὴν μνήμην μας τὸ περιστατικόν, ὅτι ὁ ἐκλιπὼν πολιτικὸς παρέμεινεν πιστὸς εἰς τὰς ἀρχὰς του ἐπὶ μίαν συνεχῆ 30ετίαν. Καὶ εὐχόμεθα τὸ παράδειγμα αὐτὸ νὰ ἀποτελέσῃ ζωντανὴν εἰκόνα καὶ παράδειγμα διὰ τοὺς σημερινοὺς πολιτευομένους.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§12Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὡς βουλευτὴς Εὐβοίας, κύριε Πρόεδρε, ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴν βαθυτάτην θλῖψίν μου, διὰ τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἀνδρός, ὁ ὁποῖος πραγματικῶς θὰ ἀποτελέσῃ παράδειγμα δι’ ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους πολιτικούς. Πρέπει νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ θλῖψις τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ ὑπῆρξε καθολική, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς παρατάξεως, διότι ὁ μακαρίτης Βλαχοθανάσης μᾶς ἀφῆκεν ἕνα παράδειγμα ἀνωτέρας πολιτικῆς ἀγωγῆς. Δὲν διέκρινε εἰς ὁλόκληρον τὸν πολιτικόν του βίον φίλους καὶ μὴ φίλους πολιτικούς. Περιέβαλε ὅλους τοὺς πολίτας καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς συμπολίτας του, Εὐβοεῖς, μὲ τὴν αὐτὴν ἀγάπην καὶ συμπόνοιαν. Ἠγωνίσθη πάμπτωχος τὸν ὡραῖον ἀγῶνα μιᾶς πολιτικῆς ἀνωτέρας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπρυτάνευε τὸ συμφέρον τὸ γενικώτερον τῆς Πατρίδος καὶ τὸ συμφέρον αὐτὸ ἐχαρακτήριζε ὅλας τὰς πολιτικὰς πράξεις καὶ ὁλόκληρον τὸν βίον του. Οἱ Εὐβοεῖς, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος καὶ πέραν τῆς Εὐβοίας, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ παρακολουθήσας τὸν ἄνδρα εἰς τὴν πολιτικὴν σταδιοδρομίαν του, θὰ αἰσθανθοῦν μεγάλην θλῖψιν, διότι μὲ τὸν θάνατόν του ἕνα κενόν, ἀρκετὰ σημαντικὸν εἰς τὸν πολιτικὸν βίον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀνοίγεται καὶ ὑπάρχει, διότι πράγματι, οἱ πολιτευταὶ αὐτῆς τῆς σειρᾶς Βλαχοθανάση, θὰ ἀποτελέσουν μίαν ὡραίαν σελίδα εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ μόνον μνημόσυνον καὶ τὸ καλύτερον διὰ τὸν ἐκλιπόντα συνάδελφον, θὰ ἀποτελέσῃ, ὅτι τὸ ὡραιότατον παράδειγμά του, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ ἡμεῖς οἱ νεώτεροι πολιτικοί.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§14Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον τὴν τιμὴν καὶ τὴν εὐτυχίαν νὰ συνδέωμαι διὰ προσωπικῆς φιλίας μετὰ τοῦ ἀειμνήστου Βλαχοθανάση. Κατὰ τὸ μακρὸν διάστημα τῆς φιλίας μας, μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ ἐπανειλημμένως νὰ διαπιστώσω τὰ μεγάλα πνευματικὰ καὶ ἠθικὰ προσόντα, ὑπὸ τῶν ὁποίων ἦτο προικισμένος ὁ ὑπέροχος αὐτὸς πολιτικὸς ἄνδρας. Ὁ Βλαχοθανάσης διεκρίνετο διὰ τὴν ἀφιλοκέρδειάν του, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ του ἐπαγγέλματος. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω, κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικόν: Μεταβαίνων δι’ ἐπίσκεψιν πτωχῶν ἀσθενῶν συμπολιτῶν του, ὄχι μόνον ἐξήταζεν αὐτοὺς χωρὶς νὰ λαμβάνῃ καμμίαν ἀμοιβήν, ἀλλὰ πολλάκις ἔθετε κάτωθεν τοῦ προσκεφαλαίου των τὰ ὀλίγα χρήματα ποὺ τοῦ ἐπερίσσευον, διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν φαρμάκων. Πρὸς τὴν οἰκογένειαν τοῦ μεταστάντος ἐκφράζω τὰ βαθύτατά μου συλλυπητήρια καὶ συμφωνῶ μετὰ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, ἵνα πράγματι τὸ παράδειγμα τοῦ ὑπερόχου αὐτοῦ ἀνδρὸς ἀποτελέσῃ πρότυπον πρὸς μίμησιν δι’ ὅλους τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας τῆς χώρας μας.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ψαρρός, ἔχει τὸν λόγον.

§16Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸν Βλαχοθανάσην ἐγνώρισα κατὰ τὸ διάστημα τῆς Μικρασιατικῆς ἐκστρατείας, ὡς ἔφεδρον ὑγειονομικὸν ἀξιωματικόν. Οὗτος προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἔδωσεν εἰς τοὺς τραυματίας, μὲ τὴν συνήθη ἀφοσίωσιν καὶ μὲ τὴν συνήθη ἀγαθότητα, ἡ ὁποία τὸν διέκρινε, πᾶν ὅ,τι ἠδύνατο. Ἔκτοτε μὲ συνέδεε μὲ τὸν μακαρίτην Βλαχοθανάσην μία βαθεῖα φιλία. Καὶ πράγματι ὁ Βλαχοθανάσης ὑπῆρξε μία φυσιογνωμία ἐκπροσωποῦσα τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν γενναιότητα καὶ εὑρίσκετο πάντοτε ἀφωσιωμένος εἰς τὸν λαόν. Ὁ Βλαχοθανάσης δὲν εἶχεν ἐχθρούς, εἶχε μόνον φίλους καὶ μὲ μόνον ὅπλον τὴν ἀφοσίωσιν πρὸς τὸν λαόν, ἐξελέγετο συνεχῶς βουλευτὴς Ἱστιαίας. Ἦτο πράγματι φίλος τῶν πτωχῶν. Καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ θανάτου του, ἔξωθι τοῦ δωματίου του, ἀνέμενον οἱ ἀσθενεῖς πτωχοὶ φίλοι του. Ὁ Θεὸς τοῦ ἐχάρισε τὴν Ἀθανασίαν. Ἀπέθανεν ἠρέμως. Ἡ ἀγάπη τῶν συμπολιτῶν του ἦτο μεγάλη καὶ αὕτη ἐξεδηλώθη κατὰ τὴν κηδείαν του, διότι ὑπῆρξε μία κηδεία πρωτοφανής. Ὁλόκληρος ἡ Εὔβοια παρηκολούθησε μὲ συγκίνησιν καὶ θρήνους τὸν θάνατον τοῦ Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση. Τὸ ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι μετὰ τόσης συγκινήσεως ἐμιμνήσκοντο τῆς ὡραίας αὐτῆς φυσιογνωμίας ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Βλαχοθανάσης ὑπῆρξεν ἀγαθός, εἰλικρινὴς καὶ τίμιος. Εἰσῆλθεν εἰς τὴν πολιτικὴν πλούσιος. Καὶ κατὰ τὴν στιγμὴν τοῦ θανάτου του δὲν ὑπῆρχεν οὔτε δραχμὴ εἰς τὰ θυλάκιά του. Κάμνω μίαν πρότασιν, κύριε Πρόεδρε, νὰ θεωρηθῇ ἡ κηδεία του ὡς γενομένη δημοσίᾳ δαπάνῃ, διότι πράγματι ὀφείλονται τὰ ἔξοδα τῆς κηδείας του. Ἡ παροῦσα στιγμή, κύριε Πρόεδρε, ἀποτελεῖ μίαν ἱκανοποίησιν διὰ τὴν ψυχὴν τοῦ Βλαχοθανάση, ὁ ὁποῖος ἐτίμησε τὸν πολιτικὸν κόσμον διότι ἡ ζωή του ὑπῆρξεν ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον εὐκταῖον θὰ ἦτο νὰ ἠκολούθει ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος.

§17Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ Ἕλληνες ἰατροὶ συμμετέχουν εἰς τὸ πένθος τοῦ Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση. Ἦτο ὑποδειγματικὸς ἄνθρωπος καὶ ἐξαιρετικὸς ἐπιστήμων. Ἐπίσης ἦτο ἐξάρετος πολιτικός, ὁ ὁποῖος ἀπὸ εὔπορος κατέληξε νὰ ἀποβιώσῃ πένης.

§18Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ τὸ Κόμμα τῶν Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων, μαζὶ μὲ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον, συμμετέχει βαθύτατα εἰς τὸ πένθος διὰ τὸν ἀδόκητον θάνατον τοῦ ἀειμνήστου Βλαχοθανάση. Αἰωνία του ἡ μνήμη.

§19Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἦτο πλεονασμὸς ἐὰν ἐπανελάμβανον καὶ ἐγώ, ὅσα ἐλέχθησαν διὰ τὰ μεγάλα προσόντα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐκοσμεῖτο ὁ ἐκλιπών, πρώην συνάδελφός μας. Νομίζω, ὅτι καθῆκον γενικώτερον τοῦ Σώματος εἶναι νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ τὸ Προεδρεῖον νὰ διερμηνεύσῃ εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἐκλιπόντος τὴν συμμετοχὴν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος εἰς τὸ βαθὺ πένθος της.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας κ. Π. Παπαληγούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§21Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὁμόθυμος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ ἔκφρασις τῆς ὀδύνης ἐκ τοῦ ἀγγέλματος τοῦ θανάτου τοῦ ἀειμνήστου συναδέλφου. Καὶ ἡ Κυβέρνησις συμμερίζεται τὰ αἰσθήματα ταῦτα. Πράγματι, ὁ ἐκλιπὼν συνάδελφος ὑπῆρξεν ὑπόδειγμα ἀγωνιστοῦ καὶ ὑπόδειγμα ἐναρέτου πολιτικοῦ ἀνδρός. Καὶ θὰ εἶναι πάντοτε ἡ μνήμη του ἐναργὴς ἐνώπιον ἡμῶν τῶν νεωτέρων καὶ θὰ μᾶς χρησιμεύσῃ ὁ βίος του, ὁ ἀφωσιωμένος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ λαοῦ, ὡς παράδειγμα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸ Σῶμα, ὅπως τηρήσωμεν ἑνὸς λεπτοῦ σιγήν. (Ἐγείρονται ἅπαντες οἱ βουλευταὶ καὶ τηρεῖται ἑνὸς λεπτοῦ σιγὴ εἰς μνήμην τοῦ ἀποβιώσαντος Κωνσταντίνου Βλαχοθανάση).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§24Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τήν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§25Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἔχω μικρὰς διορθώσεις.

§26Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ καὶ εἰς τὰς σελίδας 9 ἕως 11 εἶναι ἀναγεγραμμένη ἡ ἀγόρευσίς μου. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀναγνωρίζω αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἀναγινώσκω, διότι ναὶ μὲν θὰ πρέπει νὰ ἀναγράφεται μία περίληψις, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀναγράφωνται ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀποδίδουν τὸ νόημα τοῦ ἀγορεύοντος. Δι’ αὐτό, λοιπόν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι δὲν συμφωνῶ καθόλου μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται εἰς τὰς σελίδας τὰς ὁποίας προανέφερον. Ὅταν μοῦ ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει τὰ πρακτικά, ἦλθον καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὸν Προεδρεύοντα κ. Λαυρεντίδην καὶ σᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπενεχθοῦν διορθώσεις εἰς τὰ κείμενα τὰ ὁποῖα μοῦ ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει οἱ πρακτικογράφοι καὶ παρεκάλεσα νὰ ἀποστενογραφηθοῦν. Ἐδόθη ἡ διαβεβαίωσις τοῦ Ἀντιπροέδρου κ. Λαυρεντίδη καὶ παρὰ ταῦτα δὲν ἀποστενογραφήθησαν τὰ πρακτικὰ καὶ ἡ Στενογραφικὴ Ὑπηρεσία ἀρνεῖται ὅτι ἔλαβε τοιαύτην ἐντολήν. Διὰ τοῦτο θὰ ἤθελον ἐξηγήσεις ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ πέραν τούτου νὰ δηλώσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τηροῦνται πρακτικὰ ποὺ ἐμφανίζουν ἡμᾶς ὅτι δὲν γνωρίζομεν τὶ ἐπὶ τέλους λέγομεν.

§27Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, χθές, κατόπιν ἀδείας τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, καὶ τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀγορεύοντος κ. συναδέλφου, ἔκαμα μίαν διακοπήν, διὰ τῆς ὁποίας κατήγγειλον, ὅτι ἐκπρόσωποι τῶν συνταξιούχων ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἔκαμον ἀπεργίαν πείνης, εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας διὰ τὴν ἐγκατάλειψίν των. Ἐπίσης, κατήγγειλαν περιπτώσεις καταργήσεως συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, διότι χθὲς ἀπὸ τῆς πρωΐας, τὸ Σωματεῖον τῶν Συνταξιούχων Καπνεργατῶν κατελήφθη ἀπὸ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Περιέργως, βλέπω, ὅτι ἡ διακοπή μου ἡ ὁποία ἐγένετο, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὰ πρακτικά, δὲν ἀνεγράφη. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐγένετο ἀπὸ σκοπιμότητα, ἀλλὰ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσω, ὅτι προσωπικῶς οἱ στενογράφοι παρέλειψαν αὐτὴν τὴν διακοπὴν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρακαλῶ, νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τοιούτου εἴδους παράλειψις.

§28Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὰ πρακτικὰ κἄθε ἄλλο, παρὰ ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἔννοιαν τῶν ὅσων εἴπομεν. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα, οὕτως ὥστε νὰ ἀποδίδεται ἡ ἔννοια τῶν λεγομένων. Δὲν λέγομεν νὰ ἀποδίδωνται αἱ φράσεις καὶ αἱ λέξεις, οἵας ἀκριβῶς χρησιμοποιοῦμεν, ἀγορεύοντες εἰς συνοπτικὰ πρακτικά, ἀλλὰ νὰ ἀποδίδεται ἡ οὐσία καὶ νὰ μὴ κατακρεουργοῦνται τὰ ὅσα πολλάκις λέγομεν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ πρακτικὰ ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν θὰ ψηφισθῇ ὁ νέος Κανονισμὸς καὶ ἐκεῖ γίνεται πλέον ἄλλη διαδικασία, ὁπότε δὲν θὰ προκύπτουν καὶ βάσιμα καὶ εὔλογα παράπονα. Διότι, τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ δὲν ἀποτελοῦν παρὰ μίαν συνοπτικὴν ἔκθεσιν τῶν ὅσων λέγει εἷς βουλευτής.

§30Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἀνταποκρίνονται οὔτε εἰς τὴν ἔννοιαν τῶν ὅσων εἶπον. Ἐγώ, προσωπικῶς, δὲν ἐπικυρώνω τὰ πρακτικά.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκάματε τὰς παρατηρήσεις σας ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι τηροῦνται συνοπτικὰ πρακτικά.

§32Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε. Ὑπάρχει βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἀρνεῖται αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐγγραφῆ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐπικυροῦνται ταῦτα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ διορθωθοῦν.

§34Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ δώσητε ἐντολὴν νὰ ἀποστενογραφηθοῦν καὶ νὰ γραφοῦν ὡς ἐλέχθησαν.

§35Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα ἁπλοῦν. Εἶναι ζήτημα οὐσίας. Μᾶς ἐμφανίζουν ἐδῶ, ὅτι ὁμιλοῦμεν διὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ταιριάζουν εἰς τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δώσατε διορθώσεις.

§37Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Θὰ δώσω τὴν ἀγόρευσιν γραπτὴν εἰς τὰ πρακτικά, ἄλλως, δὲν ἀναγνωρίζω τὸ κείμενον αὐτό.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα τὴν κάτωθι δήλωσιν τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Ι. Σπύρου. Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσω διὰ τῆς παρούσης μου, ὅτι ἀπὸ σήμερον ἀνήκω εἰς τὸ Κόμμα τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1958

Μετὰ τιμῆς

ΙΩΑΝΝΗΣ Ξ. ΣΠΥΡΟΥ

Βουλευτὴς Σάμου Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§39Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Σταυρόπουλος, Γ. Κακαγιάννης, καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τούμπας, Β. Ἀλεξᾶτος καὶ Γ. Μεταξᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀνδριανόπουλος, Ε. Σαββόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης, Δ. Πετροπουλάκος, Α. Γκελεστάθης, Γ. Κακαγιάννης καὶ Κ. Γιαννούσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κατσαφάδος, Δ. Πετροπουλάκος καὶ Γ. Ἀνδριανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Α. Καρασπήλιος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ ἐν γένει διαθέσεως τῶν ἐν Ἀνατολικῇ Μακεδονίᾳ παρὰ τῶν Βουλγαρικῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς ἀνεγερθέντων οἰκημάτων ὡς καὶ παρὰ πάσης Ἀρχῆς Κατοχῆς ὁπουδήποτε τῆς Ἐπικρατείας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης, Π. Σταυρόπουλος, Α. Δερδεμέζης, Δ. Ἰωάννου καὶ Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ψήφισμα τοῦ συγκροτηθέντος ἐν Κερκύρᾳ τὴν 15ην τρέχοντος συλλαλητηρίου, δι’ οὗ ζητεῖται ἡ λῆψις μέτρων προστασίας τοῦ ἐλαίου, ἤτοι ἄμεσος συγκέντρωσις αὐτοῦ εἰς τιμὴν οὐχὶ κατωτέραν τῶν 22.40 δραχ. κατ’ ὀκᾶν αὐξανομένης τῆς ποσότητος παραδόσεως, ἄμεσον χορήγησιν δανείων καὶ λιπασμάτων εἰς τοὺς πληγέντας παραγωγοὺς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Ἀνδρουλιδάκη, Λ. Μυλωνᾶ καὶ λοιπῶν, ζητούντων ρύθμισιν τοῦ θέματος ἐπικουρικῆς συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε. τῶν τέως Ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ. τῶν μεταταγέντων εἰς τὸν Ο.

Τ.Ε.

Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Βουλόδημος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ τέως βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων Αἰγίνης, Πόρου, ἐπαρχίας Τροιζηνίας, Σπετσῶν, Μεθάνων, Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων κατὰ τὰ ἐν τῇ ἀναφορᾷ του ἐκτιθέμενα. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Κάτω Πορροΐων, Ροδοπόλεως, Ἀνατολῆς κ.λ.π. Νομοῦ Σερρῶν, ζητούντων ἄμεσον ἐπισκευὴν τῆς κατὰ τὸ 1944 καταστραφείσης γεφύρας ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Κιλκὶς — συνόρων καὶ ἔξωθι τοῦ συνοικισμοῦ Θεοδωρείου Σερρῶν, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θωμᾶ Ἰωαννίδη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τὸν νόμον ἐκποίησιν οἰκοπέδου του παρὰ τοῦ Δήμου Βερροίας καὶ ζητοῦντος τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων καὶ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατικῶν στελεχῶν Καβάλας, ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τοῦ ὑφισταμένου πόρου ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως ἐκπροσώπων Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ριζιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Φαρσάλων, ζητούντων ὅπως εἰς τὰ ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων μέτρα περιληφθῇ καὶ ἡ πληγεῖσα περιοχὴ τῶν Φαρσάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Δήμου Κερκυραίων καὶ τῶν Ἐμπορικῶν, Ἀγροτικῶν, Ἐργατικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων Κερκύρας ζητούντων ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως ἐκτελέσεως τῶν δρομολογίων τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Κερκύρας–Ἀθηνῶν διὰ τουριστικῶν λεωφορείων (Πούλμαν). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, διαμαρτυρομένου διότι, παρὰ τὰς ἐπισήμους διαβεβαιώσεις ἡ Διεύθυνσις Περιφερείας Ἀθηνῶν λαμβάνει μέτρα ἀπολύσεως τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ γραμμῆς καὶ ζητοῦντος τὴν ἄμεσον ἀνάκλησιν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Βόλου, ζητούσης ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου των εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ λῆψιν νομοθετικῆς προνοίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν παρηλίκων ἐφημεριδοπωλῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γωνιάδης, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Λευκοχωρίου καὶ τῶν κατοίκων Μεταλλικοῦ Κιλκὶς ζητούντων μὴ περικοπὴν τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰς Κοινότητάς των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, ζητοῦντος ἐπιχορήγησιν παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν λειτουργίας του. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ τῶν κατοίκων Στενῆς Εὐβοίας, ζητούντων προαγωγὴν τοῦ Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου των καὶ ἔναρξιν λειτουργίας τοῦ ἱδρυθέντος Ταχυδρομικοῦ Γραφείου Γʹ τάξεως ἐν τῷ χωρίῳ των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Κ. Τσιγάρας καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Συσκέψεως τῶν Ἀντιπροσώπων τῶν Καπνοπαραγωγικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς περιφερείας Λαρίσης, Τυρνάβου, Ἁγιᾶς, διαμαρτυρομένων κατὰ τῶν μέτρων περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας καὶ ζητούντων ὄχι μόνον τὴν ματαίωσιν αὐτῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον τὴν ἔγκρισιν ἐπεκτάσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας, τὴν συμμετοχὴν ἀντιπροσώπων τῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς Καπνικῶν ζητημάτων καὶ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς δηλώσεων καπνοκαλλιεργείας μέχρι τῆς 31.3.1958. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ταμείου Συντάξεως Αὐτοκινητιστῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Προέδρων Ὀργανώσεων, Συλλόγων καὶ Συνεταιρισμῶν Ἁγίου Νικολάου Κρήτης, ζητούντων ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν Δημοδιδασκάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Κ. Τσιγάρας, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἑλλάδος, ζητούσης ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμούντων ἀπὸ μακροῦ δικαίων αἰτημάτων τῶν μελῶν τῆς ἐν λόγῳ Συνομοσπονδίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰνεπολιτῶν Νέας Ἰωνίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας διαταχθεῖσαν ἀποστέγασιν τοῦ Νυκτερινοῦ Γυμνασίου καὶ ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113)57 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν 31ου Κ.Τ.Ε.Λ. Κερκύρας, τοῦ Δήμου Κερκυραίων καὶ τῶν λοιπῶν Ὀργανώσεων καὶ Σωματείων τοῦ Νομοῦ, ζητούντων ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως ἐκτελέσεως τῆς συγκοινωνίας Κερκύρας–Ἀθηνῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων Πούλμαν καὶ ταχεῖαν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς συγκοινωνίας καὶ τῶν ἐπιβατῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γωνιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων κατοίκων Μεταλλικοῦ Κιλκίς, ζητούντων ματαίωσιν περιορισμοῦ καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν Κοινότητά των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Δικολάβων, ζητούσης ἀσφάλισιν τῶν δικολάβων εἰς τὸ Τ.Σ.Ν., αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρεθούσης, ζητούντων τροποποίησιν τῆς ἀποφάσεως Ἐπιτροπῆς τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ Σωχοῦ, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς Ἀρεθούσης καὶ καλλιεργήσωσι τὰ ἴδια στρέμματα μὲ τὰ τοῦ 1957. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ «Νέα Αἰολία» ζητοῦντος ἐξαίρεσιν τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ ἐκ τῶν δεσμευτικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων» κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Σωματείου Ἐργατικῶν Στελεχῶν Κερκύρας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν σχετικὴν μὲ τοὺς πόρους τοῦ Ταμείου Ἐργατικῶν Στελεχῶν εἰσήγησιν τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μυριδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Ζακύνθου, ζητοῦντος ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν διδασκάλων καὶ ἐξίσωσιν αὐτοῦ πρὸς τοὺς λοιποὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μυριδάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Καλλιπάδου, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων Καλλιπάδου ἐκ τῆς γενομένης ἀδίκου χρεώσεως παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν κατοικιῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Ἀρναίας, ζητούντων ἄμεσον τοποθέτησιν καθηγητῶν εἰς τὰς κενὰς θέσεις τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν αὐτοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Μελισσοκομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πολυγύρου, ζητοῦντος ματαίωσιν μελετωμένης διανομῆς πευκώνων Κασσάνδρας, εἰς τοὺς ἀκτήμονας, ἥτις πλήττει θανασίμως τὴν μελισσοκομίαν τῆς Χαλκιδικῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐλευθέρου Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐργασίας Βραστῶν Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος χορήγησιν ἐργασίας διὰ τὸν ἐν λόγῳ Συνεταιρισμὸν ὑπὸ τοῦ Δασάρχου τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Δάσους Ταξιάρχου Βραστῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Παλαιοχώρας Χαλκιδικῆς, ζητούντων αὔξησιν τῶν στρεμμάτων καπνοκαλλιεργείας τῆς Κοινότητός των. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Τεχνιτῶν Ἐλαιοτριβείων Παπάδου Γέρας Λέσβου, ζητούντων ὅπως ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐγκρίνῃ τὴν ἐπέκτασιν καὶ ἐφαρμογὴν τοῦ περὶ 8ώρου διατάξεων καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν κατεργασίας τῆς ἐλιᾶς (ἐλαιοτριβεῖα). Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δήμου Πλωμαρίου, τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πλωμαρίου καὶ τοῦ Σωματείου Ἐλαιοπαραγωγῶν Πλωμαρίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθυστέρησιν οἰκονομικῆς ἀρωγῆς τῶν πληγέντων ἀπὸ τὰς πλημμύρας καὶ τοῦ Κυβερνητικοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς ὑδρεύσεως τῆς πόλεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος μὴ παραπομπὴν εἰς ὑγειονομικὰς Ἐπιτροπὰς τῶν παλαιῶν ἀναπήρων καὶ φυματικῶν, ἐπαναφορὰν εἰς τὴν σύνταξιν τῶν διακοπέντων κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: 1) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Π. Πολυχρονίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 52 καὶ 396 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Π. Πολυχρονίδη, νὰ παραπέμψωμεν τούτους εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῆς 17.1.1958 ὅπου ἀνεπτύχθησαν διεξοδικῶς ὑφ’ ἡμῶν αἱ ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, εἰς ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Χούτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου κὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 850) 8.1.1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Γ. Πρίφτη, περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεων διατηρήσεως ἐν ὑπηρεσίᾳ καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας ὑπαλλήλων μὴ συμπληρωσάντων 35ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ὑπ’ ὄψει θέμα ἐρρυθμίσθη ἤδη, ἐκδοθείσης σχετικῶς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 25) 1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις ἐδόθη πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον τὴν 11.1.58. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Καραγκιόζη, Θ. Λυμπερίδη καὶ Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἐρωτήσεως 705 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Καραγκιόζη, Θ. Λυμπερίδη καὶ Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐδόθησαν ἤδη ἐντολαὶ πρὸς τὰς ὑφ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας, ὅπως προβῶσιν εἰς τὰς προπαρασκευαστικὰς ἐργασίας εὐθὺς ὡς θὰ καταρτισθῇ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συγκεντρωθησομένων στοιχείων, θὰ μεριμνήσωμεν ὥστε νὰ ἔλθῃ τοῦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς συζήτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἡ πρωτοβουλία τῆς δημιουργίας δενδροστοιχιῶν ἀνάγεται εἰς τοὺς Δήμους, Κοινότητας καὶ Φιλοδασικὰ Σωματεῖα. Ἡ δασικὴ ὑπηρεσία ὑποβοηθεῖ τὸ ἔργον τῶν ἀνωτέρω διὰ τῆς παροχῆς δωρεὰν τῶν δενδρυλλίων καὶ τεχνικῆς καθοδηγήσεως. Ἡ μέριμνα ὅθεν τῆς περιποιήσεως καὶ προστασίας τῶν δένδρων, δενδροστοιχιῶν ἀπόκειται καὶ εἰς τοὺς ἀνωτέρω. Ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς παρετηρήσαμεν ὅτι τὸ ποσοστὸν ἐπιτυχίας καὶ βασιμότητος τῶν φυτευομένων δένδρων εἶναι ἐλάχιστον δι’ ἐγκυκλίων πρὸς τοὺς κ. κ. Νομάρχας κοινοποιηθεῖσαν καὶ πρὸς τὰς Δασικὰς Ἀρχὰς παρεκαλέσαμεν ὅπως φυτεύωνται τόσα δένδρα ὅσα εἶναι δυνατὸν νὰ ποτισθῶσι καὶ συντηρηθῶσιν παρὰ τῶν ἐχόντων τὴν τοιαύτην μέριμναν ὡς πρὸς τὴν προστασίαν τούτων, λόγῳ τῆς μεγίστης ἐλλείψεως δασοφυλάκων καὶ λοιποῦ δασικοῦ προσωπικοῦ, παρεκλήθησαν προσέτι οἱ κ. κ. Νομάρχαι νὰ ἀναθέσωσι ταύτην ἐκ τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὴν ἀγροφυλακὴν καὶ χωροφυλακήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ 13070) 10721) 14.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Κ.Υ.Δ. Ε.Π. ἐξέδωσεν ὁδηγίας πρὸς τὰς ἐντολοδόχους αὐτῆς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἵνα ἐπεκτείνουν ἐπαρκῶς τὴν προστασίαν καὶ ἐπὶ τῶν κατωτέρων λόγω ζημιῶν ἐκ βροχῶν ποιοτήτων βάμβακος διὰ τῆς χορηγήσεως δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐντὸς καθοριζομένων μὲ τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς περιθωρίων. Αἱ καθορισθεῖσαι ὑπὸ ταύτης προκαταβολαὶ φθάνουν περίπου τὰ ἐπίπεδα τῶν τιμῶν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ἡ ἐν γένει διαχείρισις τοῦ παραδιδομένου εἰς ἐνεχυρίασιν βάμβακος ἐνεργεῖται ὑπὸ τῆς ΚΥΔΕΠ διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς τούτους θέλει περιέλθει ἡ ἐπιτευχθησομένη κατὰ τὴν πώλησιν διαφορὰ μεταξὺ προκαταβολῆς καὶ καθαρᾶς τιμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΥ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13233) 17.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 703 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἐὰν προτιθέμεθα νὰ λάβωμεν μέτρα αὐξήσεως τῶν παρὰ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. χορηγουμένων συντάξεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1955 καὶ ἐντεῦθεν χρονικὸν διάστημα, κατεβλήθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως σύντονοι προσπάθειαι καὶ ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα ἅτινα ἐπέτρεπον αἱ ὑφιστάμεναι οἰκονομικαὶ δυνατότητες πρὸς βελτίωσιν τῆς ὑπὸ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. παρεχομένης ἀσφαλιστικῆς προστασίας πρὸς τοὺς συνταξιούχους. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὰς συντάξεις, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι αὗται ἔτυχον διαδοχικῶν αὐξήσεων ἀπὸ 1.1.55. Εἰδικώτερον αὗται ηὐξήθησαν: α) Ἀπὸ 1ης Μαΐου 1955 κατὰ 20%. β) Ἀπὸ 1ης Σεπτεμβρίου 1955 κατὰ 20% καὶ γ) Ἀπὸ 1ης Φεβρουαρίου 1957 κατὰ 20%. Ἡ δέουσα βελτίωσις πάντως, τῶν ὑπὸ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ὡς καὶ ὅλων ἐν γένει τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν παρεχομένων συντάξεων, ἀποτελοῦν σταθερὰν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τελεῖ ὡς εἰκός, ἐν συναρτήσει πρὸς τὰς ὑφισταμένας ἑκάστοτε οἰκονομικὰς δυνατότητας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Πίσπα! Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10305) 25.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 21.10.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Πίσπα, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐκ τῶν ἐν ἰσχύϊ διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ «περὶ ἁπλουστεύσεως τῆς διαδικασίας ἀπονομῆς παροχῶν τοῦ Ι. Κ.Α.», προβλέπεται ἡ εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις δυνατότης προεξοφλήσεως μέχρι 4 μηνιαίων συντάξεων τῶν συνταξιούχων τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐπειδὴ ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ ἐν λόγῳ Κανονισμοῦ δὲν ἔχει ἔρεισμα εἰς τὴν διέπουσαν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίαν, τὸ Δ. Σ. τοῦ Ἱδρύματος ἀπεφάσισεν, ὅπως ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1958 μὴ ἐφαρμοσθῇ ἡ περὶ προεξοφλήσεως τῶν συντάξεων διάταξις. Τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπούμενον αἴτημα περὶ ἐξοφλήσεως συντάξεων παρερχομένων ὀφειλῶν τῶν συνταξιούχων εἰς μικρὰς μηνιαίας δόσεις, δὲν δύναται νὰ τύχῃ ἱκανοποιήσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κειμένης περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας, ἀλλ’ οὔτε κρίνεται σκόπιμος ἡ ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω πνεῦμα τροποποίησις τῆς νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Πρωϊμάκη, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 875 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου κ.λ.π., νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον θέμα εἶναι καθαρῶς δικονομικὸν τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Ὑπουργείων Δικαιοσύνης καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διὰ τὴν παραπομπὴν τῶν συλλαμβανομένων διὰ παραβάσεις τοῦ Α. Ν. 375) 1936 εἰς τὰ Στρατοδικεῖα ἢ τὰ τακτικὰ δικαστήρια καὶ τὰς ποινὰς αἵτινες πρέπει νὰ ἐπιβληθῶσιν, ἀποφαίνεται ἡ δικαιοσύνη καὶ οὐχὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Οἱ παραπεμπόμενοι καὶ καταδικαζόμενοι διὰ παραβάσεις τοῦ Α. Ν. 375) 1936 θεωροῦνται καὶ εἶναι ἔνοχοι ἀδικήματος στρεφομένου κατὰ τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας καὶ ὡς τοιοῦτοι ἀντιμετωπίζονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης καὶ τῷ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείῳ διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 216) καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 55752) 11.11.57 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ παρακαλέσωμεν, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους κ. κ. βουλευτὰς ἐπὶ τῆς ὕπερθεν ἐρωτήσεώς των, ἐν σχέσει μὲ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐν Βόλῳ ἀγγειοπλαστείων, κεραμοποιείων καὶ βουστασίων, ἐκτὸς τῆς πόλεως Βόλου, τὰ ἑξῆς: Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑποβληθείσης τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ὑπ’ ἀριθ. 33606) 28.12.57 ἀπαντητικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας, κατόπιν εἰσηγήσεως τῆς Νομοκτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 16ης Σεπτεμβρίου π. ἔ. ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς εἰρημένης Ἐπιτροπῆς, ὅπως αἱ ἀσβεστοκάμηνοι καὶ ἀγγειοπλαστεῖα ἀπομακρυνθῶσιν ἐκ κατωκημένων περιοχῶν μέχρι τῆς 31.12.57 καὶ ἐγκατασταθῶσιν εἰς ἀκατοικήτους τοιαύτας καὶ ἐκτὸς σχεδίου, τὰ δὲ λειτουργοῦντα βουστάσια, ἐντὸς τοῦ σχεδίου πόλεως Βόλου, ἀπομακρυνθῶσιν ἐντὸς ἑξαμήνου καὶ ἐγκατασταθῶσιν ἐκτὸς τοῦ σχεδίου τῆς πόλεως, ἀπὸ τῶν μὲν βιοτεχνικῶν χαρακτηρισθεισῶν οὐ μόνον ὡς ἀνθυγιεινῶν ἀλλὰ καὶ ὡς ἐπικινδύνων διὰ τὴν ζωὴν τῶν πέριξ οἰκούντων, τῶν δὲ βουστασίων ὡς προκαλούντων ὑγειονομικὴν ὄχλησιν εἰς τοὺς πλησίον κατοικοῦντας λόγῳ τῆς ἀναδιδομένης βαρείας δυσοσμίας καὶ τῆς ἀναπτύξεως μυιῶν βλαπτικῶς ἐπιδρωσῶν ἐπὶ τῆς ὑγείας τοῦ πληθυσμοῦ. Κατόπιν ὑποβληθέντων παραπόνων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων βιοτεχνῶν καὶ βουστασιαρχῶν, ἡ αὐτὴ ὡς ἄνω Ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπανεξετάσασα τὸ ὅλον θέμα κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τὴν 20.11.57 ἀπεφάσισεν ὅπως ἐμμείνῃ εἰς τὴν κατωτέρω ἀπόφασίν της διὰ τοὺς ὡς ἄνω ἐκτιθεμένους λόγους καὶ διότι ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἀπὸ 29.9.1922 Β. Δ. «περὶ ὅρων ἐπιλύσεως καὶ ἐγκαταστάσεως βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν καταστημάτων παραλαβῆς ἀδείας λειτουργίας» ἀναστείλασα οὐχ’ ἧττον τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφασισθείσης μεταφορᾶς τῶν ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεων μέχρι τῆς 30. 4.1958 λόγῳ τῶν δυσχερειῶν αἵτινες θὰ προκύψουν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Η. Ἠλιοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 432 ἀπὸ 14.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἀναφερομένης ἐρωτήσεως: α) Διοικητικαὶ ἐκτοπίσεις: Τὸ μέτρον τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων συνεχίζεται, καθ’ ὅσον τὸ Ν. Δ. τῆς 4.6.46 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἰσχυόντων νόμων περὶ συστάσεως ἐν ἑκάστῳ Νομῷ Ἐπιτροπῶν Δημοσίας Ἀσφαλείας», κυρωθὲν ὑπὸ τοῦ νόμου 41) 1946, ἐξακολουθεῖ ἰσχῦον, κριθέντος τούτου ἀναγκαίου χάριν τῆς προστασίας τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας ἕνεκα τῆς συνεχίσεως τῆς ἀνατρεπτικῆς δράσεως τοῦ Διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ, καὶ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ καθοδηγουμένης ἡγεσίας τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἥτις ἐπιδιώκει ἑκάστοτε τὴν ἀνασύστασιν τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐν Ἑλλάδι, χρησιμοποιοῦσα τὰ ἐδῶ στελέχη καὶ τὰ μέλη τοῦ Κόμματος τούτου. β) Ἐφαρμογὴ Α. Ν. 511) 1947. Ἐν τῷ στρατοπέδῳ Ἁγίου Εὐστρατίου ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τοῦ Α. Ν. 511) 47 «περὶ μέτρων ἀναφερομένων εἰς τοὺς ὑπὸ ἐκτόπισιν διατελοῦντας» κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ νόμου 539) 1948, ὡς εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ γίνεται ἐκ λόγων τάξεως καὶ ἀσφαλείας, δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ ἀπειθάρχων καὶ ἐναντιουμένων κατὰ πάσης Κρατικῆς ἐνεργείας ἀτόμων, ἑτοίμων ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ προβῶσιν εἰς παρανόμους καὶ ἀδίκους ἐνεργείας, στρεφομένας κατὰ τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. γ) Ἄδειαι ἐκτοπισμένων: Εἰς τοὺς ἐκτοπισμένους χορηγοῦνται ἄδειαι βάσει τοῦ Ν. Δ. τῆς 25.2.47 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 19.4.24 «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῶν Δημοσίας Ἀσφαλείας». Αὗται χορηγοῦνται κατόπιν προφορικῆς καὶ μόνον ὑποσχέσεώς των εἰς τὴν ἐκεῖ Διοίκησιν ὅτι, ἀφιέμενοι ἐλεύθεροι, θὰ διάγωσιν ἡσύχως καὶ νομοταγῶς ὡς Ἕλληνες πολῖται, σεβόμενοι τοὺς νόμους τῆς Πατρίδος των. Ὅσοι ἐτήρησαν τὴν ὑπόσχεσίν των ταύτην, ἀφέθησαν ἐν συνεχείᾳ ἐλεύθεροι ὁριστικῶς, διακοπείσης τῆς ποινῆς ἐκτοπίσεώς των. Ὅσοι, τοὐναντίον, ἐπανέλαβον τὴν κίνησίν των πρὸς παράνομον δρᾶσιν, ἐπανεξετοπίσθησαν. Οἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἰσχυρισμοὶ ὅτι διὰ τοὺς ἐν ἀδείᾳ τελοῦντας δὲν ὑφίσταται ἀπόφασις ἐκτοπίσεως τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα, διότι, διὰ πάντα ἐπανεκτοπιζόμενον ἀδειοῦχον ὑφίσταται ἀπόφασις τῆς οἰκείας Ε.Δ.Α.Ν. δ) Δηλώσεις ἀπολυομένων: Εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἐζητήθη παρ’ ἐκτοπισμένων ἡ ὑποβολὴ οἱασδήποτε δηλώσεως ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως, εἰμὴ μόνον προφορικῆς, ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐκτίθεται, ὑποσχέσεως, ὅτι, τυγχάνοντες ἀδείας, θὰ διάγωσι νομοταγῶς. Καὶ τοῦτο, μόνον εἰς ἃς περιπτώσεις ἡ Διοίκησις ὀχλεῖται ἐντόνως παρὰ στενῶν συγγενῶν, τῶν ἐκτοπισμένων ἢ βουλευτῶν, ὀχλουμένων παρὰ συγγενῶν τῶν ἰδίων. Αἱ περισσότεραι τῶν ἀδειῶν ἐχορηγήθησαν ἕως τοῦδε κατόπιν παρακλήσεως τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ΙΙ. α) Ὅριον ἐκτοπίσεων: Ἡ ἐκτόπισις ἀνανεοῦται βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 687)1948 καὶ τοῦτο διότι ἡ ἀνταρσία ἐξακολουθεῖ νὰ συνεχίζεται, ὡς ἔχει γνωμοδοτηθῆ καὶ νομικῶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54 ἀπὸ 11.12.52 γνωμοδοτήσεως τοῦ ὑπὸ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1819) 52, 724)54 καὶ 1235)57 ἀποφάσεών του ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. β) Διαβίωσις ἐκτοπισμένων: Ἡ διαβίωσις τῶν ἐκτοπισμένων ἐν Ἁγίῳ Εὐστρατίῳ εἶναι ἱκανοποιητικῶς καλὴ καὶ καταβάλλεται πάντοτε προσπάθεια γενικῆς καλυτερεύσεώς της. Ἔχουσιν οὗτοι ἐπαρκὲς συσσίτιον, πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἐπισκεπτήριον ἐλεύθερον καὶ προσωπικῶς διαχειρίζονται τὰ οἰκονομικῆς φύσεως ζητήματά των. Τὸ θέμα τῆς στεγάσεως τῶν ἐκτοπιζομένων ἔχει λυθῆ ὁριστικῶς καὶ ἱκανοποιητικῶς. Οὗτοι σήμερον ἀνέρχονται εἰς 431. Ἐν τούτων, οἱ 115 (ἄνδρες καὶ γυναῖκες) διαμένουσι, τῇ ἐγκρίσει ἡμῶν, εἰς οἰκήματα ἐντὸς τοῦ χωρίου. Ἐπίσης, ἐνεκρίθη παρ’ ἡμῶν ἀπὸ 3.12.57 ἡ ἐγκατάστασις ἑτέρων 50 εἰς οἰκήματα τοῦ χωρίου, δαπάναις τοῦ Δημοσίου. Ἑπομένως ἀπομένουσι πρὸς στέγασιν ὑπὸ σκηνὰς 266 ἐκτοπισμένοι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ὁποίων εὑρίσκονται 286 σκηναί, ἤτοι εἰς ἕκαστον ἐκτοπισμένον ἀντιστοιχεῖ ἀνὰ μία καὶ πλέον σκηνή. Αἱ σκηναὶ αὗται ἔχουσι τοποθετηθῆ παρὰ τῶν συνεργείων τῶν ἰδίων ἐκτοπισμένων ἐπὶ λιθίνων πλευρικῶν τοίχων ὕψους 1–2 μέτρων, ἐν σχήματι κύκλου ἢ ὀρθογωνίου, ἐπαλλήλως 2–4, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ παρέχωσι προστασίαν ἀπὸ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, καίτοι τὸ σύστημα τοῦτο εἶναι καταστρεπτικὸν διὰ τὰς σκηνάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Τοσουνίδη, Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης καὶ τῷ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείῳ, διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Τοσουνίδη, Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη, (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 544) καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 61652) 16.12.57 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους κ. κ. βουλευτὰς ἐπὶ τῆς ὕπερθεν ἐρωτήσεώς των ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπόλυσιν αἱρετῶν μελῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς τὰ ἑξῆς: Κατ’ ἀρχὴν τὸ θέμα τῆς ἀπολύσεως τῶν μελῶν τῆς διοικήσεως τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἀνάγεται κυρίως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐξ ἄλλου δὲ ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου ζητήματος, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 33192) 18. 12.57 ἀπαντητικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κιλκὶς, ἐγένετο ὑπ’ αὐτοῦ λελογισμένη χρῆσις καὶ ἐντὸς τῶν νομίμων ὁρίων, ἄσκησις τοῦ δικαιώματός του, ἐν ταὐτῷ δὲ καὶ τῆς πηγαζούσης ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Ψηφίσματος ΜΘʹ) 1948 ὑποχρεώσεώς του, περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης τῶν δημοσίων κ.λ.π. ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν. Ἡ εἰς περιωρισμένην κλίμακα ἔκδοσις ὑπὸ τοῦ Νομάρχου τούτου ἀποφάσεων περὶ ἀπολύσεως μὴ νομιμοφρόνων, κατὰ τὴν ἔννοιαν τῶν ἄνω διατάξεων μελῶν διοικήσεως γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ἔλαβε χώραν πάντοτε κατόπι ἐμπεριστατωμένης ἐρεύνης ἑκάστης περιπτώσεως καὶ αὐστηρᾶς τηρήσεως τῶν ἐν προκειμένῳ κειμένων διατάξεων, ἤτοι μετ’ ἀπόφασιν πάντοτε τοῦ οἰκείου συμβουλίου νομιμοφροσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 730 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη, σχετικῶς μὲ τὴν ἔλλειψιν καταλλήλων διδακτηρίων καὶ ἐπαρκοῦς διδακτικοῦ προσωπικοῦ εἰς τὴν περιοχὴν Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὅσον μὲν ἀφορᾶ εἰς τὸ διδακτηριακὸν ζήτημα πρέπει νὰ ἀνεγερθοῦν εἰς τὰς τρεῖς ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας Πειραιῶς, 142 αἴθουσαι καὶ νὰ ἐπισκευασθοῦν 91, τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὡς ἄνω ἐργασιῶν ἀνερχομένης εἰς 23.000.000 δραχμῶν περίπου, ποσὸν ὅπερ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ ὅταν τὸ ὕψος τῶν πιστώσεων δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἀνέρχεται εἰς 80.000.000. Κατ’ ἀναλογίαν θὰ διατεθῇ ποσόν τι πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν πλέον ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐπάρκειαν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ, ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θέλουσιν ἐνεργηθῆ μεταθέσεις διδασκάλων πρὸς πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων (αἱ τελευταῖαι δὲν ὑπερβαίνουσι τὰς 10 ἐπὶ συνόλου 432), διὰ καταρτισθέντος δὲ Διατάγματος ὅπερ ἐκκρεμεῖ πρὸς προσυπογραφὴν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν δημιουργοῦνται ἐν Πειραιεῖ 47 εἰσέτι νέαι θέσεις διδασκάλων, ἡ δημιουργία τῶν ὁποίων θέλει βελτιώσει αἰσθητῶς τὴν κατάστασιν τῶν σχολείων τῆς πόλεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Τοσουνίδη, Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13237) 10877) 17.12.57 ἐγγράφου τῆς Διευθύνσεως Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Τοσουνίδη, Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καλῶς ἐδέχεται ὅτι ἐφ’ ὅσον μετὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν περὶ ὧν τὸ ἐρώτημα ὑπαλλήλων ἐπηκολούθησε νέα ἀπόλυσις τούτων, ὡς μὴ νομιμοφρόνων, δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ΜΘʹ) 1948 Ψηφίσματος, ἡ ἐπαναφορὰ των δυνάμει τοῦ ὑπὸ τοῦ ν. 2130) 1952 κυρωθέντος Α. Ν. 1540) 50 δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ σύννομος, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἐδημιουργήθη οὐδὲ ἀνεσυνεστήθη ἡ διακοπεῖσα ὑπαλληλικὴ σχέσις, αὐτῶν μετὰ τοῦ Δημοσίου, ἀφοῦ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἡ δυνάμει τοῦ μνησθέντος νόμου ἐπαναφορά των τυγχάνει ἄκυρος. Δεδομένου ἐξ ἄλλου, ὅτι κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀποτελεῖ ἀνώτατον ἐπὶ τῶν συντάξεων διοικητικὸν δικαστήριον, οὐδεμίαν ἔχομεν ἁρμοδιότητα νὰ ἐπέμβωμεν ἐπὶ τῶν ἀποφάσεών του, αἵτινες μόνον διὰ τῶν ἐκ τοῦ νόμου καθοριζομένων ἐνδίκων μέσων τῆς ἐφέσεως καὶ τῆς ἀναιρέσεως δύνανται νὰ προσβληθῶσι, ἐὰν δὲν ἠσκήθησαν τὰ ἔνδικα ταῦτα μέσα, αἱ ἀποφάσεις αὗται καθίστανται, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τοῦ δεδικασμένου, ἀμετάκλητοι, μὴ δυνάμεναι νὰ τροποποιηθῶσι παρὰ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι 886 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Ν. Κιτσίκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ὁμοιομορφίας εἰς τὴν διδασκαλίαν τῶν διαφόρων κλάδων τῶν μαθηματικῶν, εἰς πάντα τὰ Σχολεῖα τοῦ Κράτους, ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σχετικὴν γνωμάτευσιν, ἥτις καὶ ἐγένετο ἀποδεκτὴ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου. Τὸ ἰσχῦον ἀπὸ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1937 ἀναλυτικὸν πρόγραμμα τῶν ἀμιγῶν Γυμνασίων θηλέων, προβλέπει διὰ τὴν ὀγδόην τάξιν (σύνταξιν π. τ.) τρεῖς ὥρας καθ’ ἑβδομάδα διὰ τὴν διδασκαλίαν τῶν μαθηματικῶν ἀντὶ τεσσάρων, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται διὰ τὰ Γυμνάσια τῶν ἀρρένων. Τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ διδακτέα ὕλη τῆς Ἀλγέβρας τῆς Ηʹ τάξεως εἶναι στοιχειωδεστάτη εἰσαγωγὴ εἰς τὸν ἀπειροστικὸν λογισμόν, ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ μὴ διδαχθῇ ἡ ὕλη αὕτη ἐφέτος εἰς τὰ Γυμνάσια Θηλέων, διότι ἄλλως θὰ ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ περικόψῃ ὕλην ἐκ τῆς Τριγωνομετρίας ἢ ἐκ Στερεομετρίας, τῶν ὁποίων ἡ διδακτέα ὕλη δὲν ὁλοκληροῦται εἰς τὰς προηγουμένας τάξεις (ὡς συμβαίνει μὲ τὴν Ἄλγεβραν), καὶ ἡ διδασκαλία τῶν ὁποίων δέον νὰ εἶναι πλήρης. Τὸ προσωρινὸν τοῦτο μέτρον δὲν θίγει τὰς νεαρὰς Ἑλληνίδας, διότι, αἱ ἐπιθυμοῦσαι νὰ ἀκολουθήσωσιν ἀνωτέρας σπουδὰς εἰς τὰς θετικὰς ἐπιστήμας, ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ φοιτήσωσιν εἰς τὰ ὑπάρχοντα Πρακτικὰ Λύκεια καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς πόλεις ὅπου δὲν λειτουργοῦν ἀμιγῆ Γυγυμνάσια Θηλέων, ἀλλὰ μικτά, ἡ διδασκαλία τῶν Μαθηματικῶν ἀκολουθεῖ τὸ ἀναλυτικὸν πρόγραμμα τῶν ἀρρένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 72) 3.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 813 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα, ἀφορῶσα εἰς τὴν μετάβασιν τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Γυμνασίου Μεγαλοπόλεως Παναγιώτου Μανιάτη εἰς τὸ Γυμνάσιον Πελοπίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος καθηγητὴς ἀνέλαβεν ἤδη ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Γυμνάσιον Πελοπίου, ἡ παρατηρηθεῖσα βραδύτης εἰς τὴν μετάβασίν του δὲν ὀφείλεται εἰς ἀλλοτρίας ἐπεμβάσεις κ.λ.π., ἀλλ’ εἰς ἀδήριτον ἀνάγκην τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ μετατιθεμένου καθηγητοῦ δι’ ἑτέρου εἰς τὸ Γυμνάσιον Κροκεῶν, εἰς ὃ ὑπηρέτει, δοθέντος ὅτι ἡ ἄμεσος ἀπομάκρυνσίς του ἐξ αὐτοῦ θὰ ἐδημιούργει μεγίστην ἀνωμαλίαν εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Κροκεῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 664) 16.1.58 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 885) 14.1.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ὑδρεύσεως Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ὑδρεύσεως τῶν οἰκισμῶν τῆς ἄνω πόλεως Θεσσαλονίκης καὶ τῶν προαστίων αὐτῆς Σταυρουπόλεως, Εὐόσμου (Ν. Κουκλουτζᾶ) καὶ Ἐλευθερίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν παροχὴν δανείων δι’ ἔργα ὑδρεύσεως ἐξυπηρετοῦντα οἰκισμοὺς ἄνω τῶν 3.000 κατοίκων, ὡς ἐν προκειμένῳ ὁ Ὀργανισμὸς Ὑδρεύσεως Θεσσαλονίκης, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον Κοινων. Προνοίας, ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν προστασίαν τῆς Δημοσίας ὑγείας, ἐζήτησε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ. Μ. 258) 23.1.1958 διαταγῆς αὐτοῦ πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης, ὅπως ἐνισχυθῇ ὑπ’ αὐτοῦ ἡ προσπάθεια βελτιώσεως τῆς ὑδρεύσεως τῶν ἐν λόγῳ συνοικισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 704) 18.1.57 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 896) 15.1.58 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει πρὸς τὴν αἰτουμένην ὑπὸ τῆς Κοινότητος Πεδινοῦ, ἀπαλλοτρίωσιν ποσότητος ὕδατος ἐκ πηγῆς τῆς Κοινότητος Ἀετοῦ διὰ τὴν ὕδρευσιν αὐτῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὸ ἐν λόγῳ θέμα δὲν τυγχάνει ἁρμόδιον τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ. Μ. 257) 23.1.58 ἡμετέρας πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Φλωρίνης, ἐζητήσαμεν ὅπως ἐνισχυθῇ παρ’ αὐτοῦ ἡ προσπάθεια βελτιώσεως τῆς ὑδρεύσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, πρὸς προστασίαν τῆς Δημοσίας ὑγείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 502 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ταχυδρομικὴ ἀτέλεια τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὄχι μόνον διὰ λόγους ἐπιζημίων οἰκονομικῶν συνεπειῶν, ἀλλὰ ἰδίᾳ διὰ λόγους ἀρχῆς φορολογικῆς. Προσέτι ὑφίσταται κίνδυνος ὅτι ἡ τυχὸν υἱοθέτησις τῆς ταχυδρομικῆς ἀτελείας εἰς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, ἤθελεν ἐν τῇ πράξει δημιουργήσει ἱκανὸν περιθώριον καταχρήσεως τοῦ μέτρου, ἐπὶ μείζονι ζημίᾳ τοῦ Δημοσίου ἢ τῆς τάξεως ἐν τῇ Διοικήσει, ἐνδεχομένου δὲ καὶ προηγουμένου ἐπεκτάσεώς του ἐπὶ Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 689 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, περὶ χορηγήσεως ἀδείας κυκλοφορίας αὐτοκινήτου εἰς πληγέντα αὐτοκινητιστήν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τοῦ Α. Ν. 1086) 1946 καὶ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946 μέχρι τοῦ 1949 ἀποκατεστάθησαν ὅλοι οἱ πληγέντες αὐτοκινητισταὶ οἵτινες κατέθεσαν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμενα δικαιολογητικά, οἱ μὴ καταθέσαντες τοιαῦτα δικαιολογητικὰ ἀπώλεσαν τὸ δικαίωμα τῆς ἀποκαταστάσεως. Ὡς πρὸς τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἀδείας του, αὕτη δὲν καθίσταται δυνατή, καθ’ ὅσον ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 806 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, περὶ μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Σ. Ε.Κ. μὲ τὸν βαθμὸν ὃν ἔχουν ὡς ἔκτακτοι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας ὁρίζεται ὅτι αἱ ἀνώτεραι τοῦ εἰσαγωγικοῦ βαθμοῦ θέσεις καταλαμβάνονται μόνον διὰ προαγωγῆς. Ἀπ’ εὐθείας μονιμοποίησις ὅθεν προσωπικοῦ εἰς ἀνώτερον τοῦ εἰσαγωγικοῦ τυγχάνει παράνομος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 754) 20.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ν. 3670) 57 ἐχορηγήθη ἐπίδομα εἰς τοὺς διπλωματούχους Μηχανικοὺς Ἀνωτάτων Σχολῶν Ε.Μ.Π. καὶ εἰς τοὺς πτυχιούχους Ὑπομηχανικοὺς τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν τοῦ Ε.Μ.Π., μονίμους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου μας. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ ἐπιδόματος ἐπετεύχθη ἐν μέρει ἡ ἐπάνδρωσις τῶν Γραφείων μας διὰ τῆς προσλήψεως διπλωματούχων Μηχανικῶν, οἱ ὁποῖοι λόγω τῆς μικρᾶς ἀντιμισθίας ὑπέβαλον συνεχῶς παραιτήσεις καὶ οἱ νέοι ἐξερχόμενοι τῶν Σχολῶν δὲν ὑπέβαλον αἰτήσεις προσλήψεως. Τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ταχεῖαν καὶ ἔντεχνον περαίωσιν τῶν ἔργων δὲν εἶχεν, οὔτε ἔχει ἀνάγκην τεχνικῶν κατωτέρας βαθμίδος ἀλλὰ μόνον ἐπιστημόνων Μηχανικῶν. Ἐπὶ πλέον οἱ ὑπηρετοῦντες κατώτεροι τεχνικοὶ μὴ ἔχοντες ἰδιαιτέραν τεχνικὴν μόρφωσιν ἐκτελοῦν ἁπλῶς τὰς ἐντολὰς τῶν μηχανικῶν τῶν ἐπιβλεπόντων τὰ ἔργα διὰ νὰ περιορίζηται ὁ ἐργολάβος εἰς τὰ πλαίσια τῶν συμβατικῶν του ὑποχρεώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 664) 16.1.58 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 885 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ Κοινότης Σταυρουπόλεως περιλαμβανομένη εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ὑδρεύσεως Θεσσαλονίκης δὲν στερεῖται ὕδατος, τοὐναντίον δὲ κατὰ τὰς πληροφορίας τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐπιδιώκεται ὑπὸ αὐτοῦ τούτου τοῦ Ὀργανισμοῦ ἡ παροχὴ γενικῶς ἐντὸς τῶν οἰκιῶν ὕδατος καὶ ἡ κατάργησις τῶν κοινοχρήστων κρηνῶν, αἵτινες προκαλοῦν σπατάλην ὕδατος πλὴν ὅμως οἱ ἐνδιαφερόμενοι κάτοικοι, μὴ ἐπιθυμοῦντες ἢ μὴ δυνάμενοι νὰ πληρώσωσι τὰς δαπάνας τῶν ἰδιωτικῶν παροχετεύσεων καὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἀναγκαιοῦντος ὕδατος προτιμῶσι τὴν δωρεὰν ἐκ τῶν κοινοχρήστων κρηνῶν παρεχομένην ὑδροληψίαν. 2) Αἱ Κοινότητες Εὐόσμου (Ν. Κουκλουτζᾶς) καὶ Ἐλευθερίου εὑρισκόμεναι πέραν τοῦ Δενδροποτάμου δὲν περιλαμβάνονται ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ὑδρεύσεως Θεσσαλονίκης καὶ συνεπῶς ἡ ὕδρευσίς των δὲν ἐξαρτᾶται ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου, ἀλλ’ ἀποτελεῖ μέριμναν αὐτῶν τούτων τῶν Κοινοτήτων καὶ ἁρμοδιότητα τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης. Ἐὰν μελλοντικῶς ἤθελον ἐνταχθῆ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὀργανισμοῦ αἱ ἀνωτέρω Κοινότητες τότε ἀσφαλῶς ὁ Ὀργανισμὸς οὗτος θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπέκτασιν καὶ ἐνίσχυσιν τοῦ ὑφισταμένου δικτύου του πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ τῶν 2 τούτων Κοινοτήτων εἴτε ἐξ ἰδίων πόρων, εἴτε ἐκ συναφθησομένου δανείου, ὡς οὗτος ἤθελε προκρίνει, καθ’ ὃ αὐτόνομος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 613 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, περὶ προστασίας τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐξετάζει τὸ θέμα των μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 446 ἀπὸ 14.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 57)1957 ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργείου «περὶ προμηθείας καὶ εἰσαγωγῆς τροφίμων εἰς τὰς φυλακάς», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ κατὰ τὸν κανονισμὸν παρεχομένη εὐχέρεια εἰς τοὺς κρατουμένους ὅπως προμηθεύωνται ἰδίαις αὐτῶν δαπάναις εἴδη τροφίμων μὴ ἐχόντων ἀνάγκην ἑψήσεως, ἐρρυθμίσθη κατὰ τὸν εὐρύτερον δυνατὸν τρόπον κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57)27.8.57 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου. Διὰ συμπληρωματικῆς ἐξ ἄλλου ἐγκυκλίου ὑπ’ ἀριθ. 129883)78)1957 διηυκρινίσθη ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ παντὸς εἴδους ξηρᾶς τροφῆς καὶ ξηρῶν καρπῶν ὡς καὶ νωπῶν λαχανικῶν καταναλισκομένων ἄνευ ἑψήσεως. Εὐνόητον τυγχάνει ὅτι διὰ λόγους τάξεως καὶ ἀσφαλείας τῶν φυλακῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ὑπὸ τῶν κρατουμένων ἕψησις διαφόρων τροφίμων, εἴτε ἐν τοῖς θαλάμοις, εἴτε ἐν τοῖς προαυλίοις, οὐδὲ εἶναι ἐξ ἄλλου δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰς χρῆμα εἰσφορὰ τῶν κρατουμένων πρὸς βελτίωσιν τοῦ συσσιτίου, διότι τοῦτο θὰ ἐδημιούργει συναλλαγὰς μετὰ τῶν κρατουμένων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐπιτρεπταὶ εἰς κατάστημα σωφρονιστικόν. Ἡ πληρωμὴ τῶν ὑπὸ τῶν κρατουμένων ἀγοραζομένων τροφίμων καὶ ἄλλων εἰδῶν, ἐνεργεῖται διὰ χρεώσεως τοῦ ἀτομικοῦ λογαριασμοῦ καταθέσεων τῶν εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς φυλακῆς. Συνεπῶς ἡ ἀνάληψις ὑπὸ τῶν κρατουμένων ποσοῦ δραχμῶν ὀγδοήκοντα κατὰ δεκαήμερον εἶναι ἐπαρκής, διότι ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν μικροδαπανῶν των, ὡς ἡ ἀγορὰ σιγαρέττων, γραφικῆς ὕλης, γραμματοσήμων, ἐφημερίδων κ. λ.π. Προηγουμένως ἐπετρέπετο ἡ ἀνάληψις ποσοῦ δραχμῶν εἴκοσι πέντε καθ’ ἑβδομάδα (ἐγκ. 94186) 21.8.1954) καὶ οὐχὶ δραχμῶν ἑκατόν, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβάνεται. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 130728) 73 ἀπὸ 6 Νοεμβρίου 1957 ἐγκυκλίου, ἐπετράπη καὶ ἡ χορήγησις εἰς τοὺς κρατουμένους δύο κυπέλλων καφὲ ἡμερησίως εἰς τιμὴν κόστους. Ἐπὶ πλέον εἰς κρατουμένους ἔχοντας ἀνάγκην ὑπερσιτισμοῦ παρέχεται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας βελτιωμένη τροφή, περιλαμβάνουσα πέραν τοῦ κανονικοῦ συσσιτίου, ἡμίσειαν ὀκᾶν γάλακτος ὡς καὶ ἓν κύπελλον γιαούρτης, ὡς καὶ ἓν συσσίτιον κρέατος καθ’ ἑβδομάδα. Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς εἰσαγωγῆς τροφίμων ἐκ μέρους τρίτων προσώπων καὶ εἰς ποσότητας ὑπερβαινούσας τὰς λογικὰς ἀτομικὰς ἀνάγκας ἑκάστου κρατουμένου, ἐπιβάλλεται πρὸς ἀποφυγὴν συναλλαγῶν μεταξὺ τῶν κρατουμένων πρᾶγμα ὅπερ ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς τάξεως καὶ τῆς πειθαρχίας τῆς φυλακῆς. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, παρὰ ταῦτα ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ τροφίμων δι’ ἅπαντας τοὺς ἀπόρους κρατουμένους ἐκ μέρους φιλανθρωπικῶν καὶ ἄλλων κοινωφελῶν ὀργανώσεων. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἅπαντες οἱ κρατούμενοι δύνανται νὰ ἐξέρχωνται εἰς τὰ προαύλια καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας, ἐξαιρέσει διώρου μεσημβρινῆς ἀναπαύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 137 ἀπὸ 7ης τρέχοντος ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ καταργήσεως καὶ ἀποσυμφορήσεως τῶν φυλακῶν Γυάρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ κατάργησις τῶν φυλακῶν Γυάρου ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι δυνατὴ λόγῳ ἐλλείψεως χώρου. Ὁμαδικαὶ μεταγωγαὶ κρατουμένων δὲν ἐνεργοῦνται εἰς τὰς ὡς ἄνω φυλακὰς Γυάρου πλὴν μεμονωμένων τινῶν περιπτώσεων, ἐπιβαλλομένης τῆς μεταγωγῆς διὰ λόγους τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Ἐξ ἄλλου μερικὴ ἀποσυμφόρησις τῶν φυλακῶν Γυάρου ἐγένετο ἤδη, ὁ ἀριθμὸς δὲ τῶν ἐν αὐταῖς κρατουμένων ἠλαττώθη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ φυλακὴ Γυάρου μετὰ τὰς γενομένας κτιριακὰς συμπληρώσεις καὶ τὴν ἐξασφάλισιν ἀφθόνου ὕδατος, πληροῖ τοὺς ἀπαιτουμένους ὅρους τῆς ὑγιεινῆς διαβιώσεως τῶν κρατουμένων.) Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Η. Ἡλιοῦ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 138) 98) 7.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Η. Ἡλιοῦ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ε. Πρωϊμάκη, σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὴν βελτίωσιν τοῦ συσσιτίου τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἀπὸ τῆς 28.11.57 ἐβελτιώθη τὸ συσσίτιον τούτων διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτουσίου ἐλαιολάδου ἀντὶ σπορελαίου. Ἐπίσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113724) 8.11.57 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐζητήθη ἡ ἔγκρισις αὐξήσεως τῆς μερίδος τοῦ ἄρτου ἀπὸ 140 δράμια ἡμερησίως κατὰ κρατούμενον εἰς 200 δράμια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 260 ἀπὸ 9ης τρέχοντος ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Θανασέκου, περὶ χορηγήσεως οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένων κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς περιθάλψεως οἰκογενειῶν κρατουμένων ἐν ταῖς φυλακαῖς ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸ δὲ τῆς συντάξεως εἰς τὴν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Η. Ἡλιοῦ καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 258 ἀπὸ 9ης τρέχοντος ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Αὐγεροπούλου, Ἡλιοῦ καὶ Πρωϊμάκη, περὶ μεταγωγῆς κρατουμένων εἰς τοὺς τόπους τῆς καταγωγῆς των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ δυνατὸν λαμβάνεται μέριμνα, ὅπως οἱ κρατούμενοι μετάγωνται εἰς φυλακάς, εὑρισκομένας πλησίον τοῦ τόπου τῆς κατοικίας των, καὶ τοῦτο πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν δημιουργοῦνται ζητήματα ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Η. Ἡλιοῦ καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 259 ἀπὸ 9ης τρέχοντος ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Αὐγεροπούλου, Ἡλιοῦ καὶ Πρωϊμάκη, περὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀποστελλομένων δεμάτων καὶ ἐπιταγῶν εἰς τοὺς κρατουμένους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγκυκλίων τοῦ Ὑπουργείου ἐπετράπη ἡ ἀποστολὴ εἰς τοὺς κρατουμένους ἐν ταῖς φυλακαῖς δεμάτων καὶ ἐπιταγῶν, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ προερχομένων ἐκ συγγενῶν τῶν κρατουμένων μέχρι τρίτου βαθμοῦ. Τὸ μέτρον τοῦτο δὲν δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἕτερα πρόσωπα, καθ’ ὅσον δημιουργοῦνται σοβαραὶ ἀνωμαλίαι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν φυλακῶν, ἰδίᾳ δὲ ἀπὸ ἀπόψεως τάξεως, δεδομένου ὅτι πολλάκις ἐλήφθησαν ἐμβάσματα προερχόμενα ἐξ ἀτόμων ἢ ὀργανώσεων τελείως ξένων πρὸς τοὺς κρατουμένους, διὰ λόγους προπαγανδιστικούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 139 ἀπὸ 7ης τρέχοντος ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἠλιοῦ, Ἐφραιμίδη καὶ Πρωϊμάκη, περὶ εἰσαγωγῆς τοῦ τύπου ἐν ταῖς φυλακαῖς, κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰσάγεται ἐλευθέρως εἰς τὰς φυλακὰς ὁ ἡμερήσιος τύπος, ὁ ἐκδιδόμενος μέχρι τῆς 16. 5.52, ὅτε διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 50006) 19) 16.5.52 καὶ 94603) 20.8.52 ἐγκυκλίων τοῦ Ὑπουργείου ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τοῦτο. Δι’ ὡρισμένας περιοδικὰς ἐκδόσεις, ὡς καὶ βιβλία, ἀπαιτεῖται προηγουμένη ἔγκρισις τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν εἰσαγωγήν των. Αὕτη χορηγεῖται ἑκάστοτε βάσει καταλόγων, ὑποβαλλομένων ὑπὸ τῶν Διευθυντῶν τῶν Φυλακῶν. Ἡ σχετικὴ ἔγκρισις παρέχεται τὸ ταχύτερον δυνατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

§40Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, δεδομένου ὅτι ἀπωλέσθη πολὺς χρόνος, μὲ τὸ πολιτικὸν μνημόσυνον τοῦ ἀειμνήστου Βλαχοθανάση, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ ἤθελον νὰ εἴπω, κύριε Πρόεδρε.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὡς εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 24ης Ἰανουαρίου προετάχθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 55 ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κυρίου Παπασπύρου.

§42Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Καὶ ἡ ἰδική μας εἶναι συναφής.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς προτάσσεται μία ἐπερώτησις, ἀλλὰ θὰ συζητηθοῦν καὶ ἄλλαι ἐπερωτήσεις. Ἀλλά, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, προετάθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 55 ἐπερώτησις. Ἕπονται αἱ ἄλλαι ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ συζητηθοῦν ταὐτοχρόνως. Ὁ κύριος Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§44Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὴν 15ην Ὀκτωβρίου 1957, πρώτην ἡμέραν τῆς ἐνάρξεως τῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς, κατέθεσα εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν συζητουμένην σήμερον ἐπερώτησιν. Ἦτο τότε ἐπίκαιρον τὸ θέμα, διότι εἶχε ξεσπάσει μία ὀξυτάτη κρίσις εἰς τὰς τιμὰς τοῦ βάμβακος, ἡ ὁποία ἐδημιούργησεν ἀπόγνωσιν καὶ ἐξαθλίωσιν εἰς τὰς τάξεις τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Παρὰ τὴν ἄκαιρον κατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ προσήκοντος ἐλέγχου διὰ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν εἰς τὸ θέμα τοῦ βάμβακος, θὰ καταστῇ δυνατὸν μέχρι τῆς σήμερον νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης. Καὶ μόνον χάρις εἰς τὴν προχθεσινὴν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος ἔγινεν ἡ πρόταξίς της καὶ εὑρίσκομαι σήμερον ὄχι εἰς τὴν τόσον εὐχάριστον θέσιν, διότι πρόκειται πάρα πολὺ λυπηρὰς διαπιστώσεις νὰ φέρω μέχρι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πάντως, ἔστω καὶ μὲ τὸν βραδύτατον αὐτὸν ρυθμόν, προχωροῦμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς προκειμένης ἐπερωτήσεως διὰ νὰ διαπιστωθοῦν αἱ βαρεῖαι κυβερνητικαὶ εὐθῦναι καὶ πέραν τούτου, διὰ νὰ καθορισθῇ μία συγκεκριμένη καὶ βάσιμος πολιτικὴ διὰ τὴν προστασίαν ἑνὸς ἐθνικοῦ προϊόντος τὸ ὁποῖον ὡς ἐξαγώγιμον προϊόν, ἔρχεται δεύτερον εἰς τὴν σειρὰν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς τὰς ξένας χώρας. Καὶ ἐὰν ἔχασε τὴν ἐπικαιρότητά της διότι οἱ μέσοι καὶ πτωχοὶ παραγωγοὶ ἀπεξενώθησαν πλέον τῶν προϊόντων τῆς ἐσοδείας 1957, πάντως εἶναι χρήσιμος ἡ συζήτησις. Διότι, πρέπει νὰ γίνουν ὡρισμέναι διαπιστώσεις, πρέπει νὰ καθορισθῇ μία σαφὴς καὶ συγκεκριμένη πολιτικὴ καὶ ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία προκαλεῖται τὴν ἑσπέραν αὐτήν, θὰ προέλθῃ ἕνα δίδαγμα καὶ μία ἀποσαφήνισις, ἐὰν συμφέρῃ ἡ ἐξακολούθησις αὐτῆς τῆς καλλιεργείας διὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι τὸ ἐθνικὸν συμφέρον προάγεται ἀλλὰ καὶ ὑπηρετεῖται ἡ γεωργικὴ τάξις κατὰ τρόπον ἀπόλυτον, διότι γίνεται μία ἀπασχόλησις εἰς τὰς ἀπονεκρωμένας περιοχὰς τῆς ὑπαίθρου. Εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι βαθεῖα κρίσις ἐξέσπασεν ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συγκομιδῆς τοῦ βάμβακος τῆς περιόδου 1957. Καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ αἴτια τῆς κρίσεως τὴν ὁποίαν διατρέχει τὸ ἐθνικὸν προϊὸν προέρχεται ἀπὸ ὡρισμένας κυβερνητικὰς ἐνεργείας τὰς ὁποίας καὶ σκόπιμον καὶ χρήσιμον εἶναι νὰ ἐπισημάνωμεν, καὶ περαιτέρω νὰ καθορίσωμεν τὴν ἐνδεικνυομένην πολιτικὴν εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο κατὰ τὸ 1956 τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔκανεν ἕνα σκληρὸν ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος ἐστέφθη ἀπὸ πλήρη ἐπιτυχίαν, καὶ ἐζήτησε τὸν κατὰ τρόπον πραξικοπηματικὸν καταργηθέντα δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος νὰ τὸν ἐπαναφέρῃ, διὰ διατάξεως ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸν νόμον 3507 τῆς 21.10.1956. Σύμφωνα μὲ τὸ ἰσχῦον δασμολόγιον ἐπὶ ἑκάστης ὀκᾶς εἰσαγομένης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βάμβακος, ὠφείλετο καὶ κατεβάλετο δασμὸς 2,5 δρχ. περίπου κατ’ ὀκᾶν. Μὲ μίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς τὰ 1955 ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως Παπάγου ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ νὰ καταργηθῇ ἡ νομοθετικὴ αὐτὴ διάταξις τοῦ δασμολογίου. Καὶ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐφηρμόσθη παρὰ τὰς συνταγματικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν ὅτι μόνον διὰ νόμου εἶναι δυνατόν, ψηφιζομένου ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ καταργηθῇ διάταξις νομοθετικοῦ περιεχομένου. Ἀλλὰ ὁ ἐκτραχηλισμὸς ὁ ὁποῖος ἔχει σημειωθῆ εἰς τὴν ἐποχήν μας, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἰσχὺν τοῦ Συντάγματος τῆς 1.1.1952 νὰ καταργῶνται νομοθετικαὶ διατάξεις διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἰς ἀναπλήρωσιν πλέον τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν ἱστορίαν ἀναγκαστικῶν νόμων, ἐπέδρασεν βαθύτατα καὶ εἰς τὴν τύχην τῶν δυστυχῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ἀπὸ τοῦ 1956 διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καθιεροῦται ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ. Ἔπειτα ἀπὸ καιρὸν ἦλθε πρὸς κύρωσιν ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅταν πλέον εἶχεν δημιουργηθῆ τετελεσμένον γεγονός, καὶ ὅταν εἶχε δημιουργηθῆ πλέον μία δυσμενὴς κατάστασις διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Καὶ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ δασμοῦ τῶν γεωμήλων, καὶ νὰ κάμῃ ἕνα σκληρὸν ἀγῶνα ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ νὰ ἐπιβάλῃ, παρὰ τὰς κυβερνητικὰς ἀντιδράσεις, καὶ παρὰ τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ τότε ὑποστηρίζοντος τὸ νομοσχέδιον κυρίου Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δῆθεν, ἀντέκειτο εἰς τὰς συνταγματικὰς διατάξεις, νὰ περιληφθῇ τοιαύτη τροπολογία εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν γεωμήλων. Ὑπῆρξεν τόσον ἰσχυρὰ ἡ πίεσις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὥστε συμφωνούσης ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ἐγένετο ἀποδεκτὴ τροπολογία. Καὶ ἐπανῆλθε πλέον ὁ δασμὸς ἐπὶ τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένου βάμβακος. Εὐθὺς ἀμέσως ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὡς καθιερώθη ἡ νομοθετικὴ αὐτὴ διάταξις, εἰς τὸν νόμον 3507 τῆς 15.6. 1956, ἤρχισε μία ἐκστρατεία, ἡ ἐκστρατεία νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ νὰ ἐπανέλθωμε πάλιν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς εἰσαγωγῆς ἀτελοῦς βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Φῆμαι ἔφθανον μέχρις ἡμῶν ὅτι ἡ πίεσις τῶν ἐνδιαφερομένων οἰκονομικῶν κύκλων ἦτο τοιαύτη ὥστε ἡ Κυβέρνησις προσηνατολίζετο διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ. Ἐσπεύσαμεν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1956, μὲ συναδέλφους ἐκ βαμβακοπαραγωγικῶν περιοχῶν καὶ κατεθέσαμεν σχετικὴν ἐρώτησιν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς τὸ Σῶμα, βουλευτὴς Λέσβου κύριος Ἠλιοῦ, ὁ βουλευτὴς κύριος Ξενοδοχειάρης, καὶ ὁ ἀείμνηστος Λουκᾶς Κουτσοπέταλος, ὑπεβάλαμεν τὴν 4ην Δεκεμβρίου 1956 σχετικὴν ἐρώτησιν. Ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καθωρίζαμεν τὰς βαρείας εὐθύνας, τὰς ὁποίας θὰ ὑπέχῃ καὶ ἔναντι τοῦ Ἔθνους καὶ ἔναντι τοῦ βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου, ἐὰν προβῇ πραξικοπηματικῶς εἰς τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἔγιναν καὶ σχετικὰ διαβήματα, καὶ μάλιστα εἰς ἕνα ἐκ τῶν διαβημάτων αὐτῶν μετεῖχε καὶ βουλευτὴς τῆς πτέρυγος αὐτῆς ὁ συμπολίτης καὶ ἐξαίρετος φίλος, ὁ κύριος Βουρδουμπᾶς, καὶ ἐλάβομεν, ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καθησυχαστικὰς διαβεβαιώσεις, καὶ καθησυχάσαμε τοὺς ἀγωνιοῦντας βαμβακοπαραγωγούς. Κατὰ τὴν περίοδον ὅμως τοῦ 1956–1957, τὰ γεγονότα τὰ διεθνῆ, ἔφεραν μίαν προνομιακὴν κατάστασιν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Τὰ γεγονότα τοῦ Σουὲζ καὶ γενικῶς ἡ ἐξέλιξις τῆς διεθνοῦς καταστάσεως, ἡ ἄρνησις τῆς Συρίας νὰ δώσῃ πρὸς τὴν Γαλλικὴν βιομηχανίαν καὶ νὰ ἐκτελέσῃ τὰς παραγγελίας τοῦ βάμβακος ἐδημιούργησαν μίαν προνομιακὴν μεταχείρισιν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Παρὰ ταῦτα τὰ ἀποθέματα ὑπάρχουν. Ὑπάρχουν ἀποθέματα ἱκανὰ διὰ νὰ τροφοδοτήσουν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς τῆς ἱκανοποιητικῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἑλληνικοῦ βάμβακος δὲν τὸ ἀφῆκαν ἀπαρατήρητον οἱ ἐνδιαφερόμενοι οἰκονομικοὶ κύκλοι καὶ ἤρχισαν νὰ θορυβοῦν καὶ νὰ ἐπιζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως περὶ ἐπαναφορᾶς τοῦ δασμοῦ. Τὸ θέμα ἐκτὸς τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τὸ ἐχειρίζετο ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, βουλευτὴς Μαγνησίας, κύριος Ἀνδρέας Ἀποστολίδης. Ἐκ μέρους ἡμῶν οἱ ὁποῖοι εἴχομεν ἀντίθετον ἄποψιν ἔγιναν ἔντονα διαβήματα, καὶ διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινὴς εὑρήκαμεν ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. Ἀποστολίδην, ἀπόλυτον κατανόησιν. Καὶ ἐλάβομεν τὴν ρητὴν ὑπόσχεσιν ὅτι ἡ διάταξις περὶ ἐπιβολῆς τοῦ δασμοῦ δὲν πρόκειται νὰ καταργηθῇ, καὶ ὅτι ἐὰν τυχὸν ὑπάρξῃ ἀνάγκη διὰ τὴν κίνησιν τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν εἰσαγωγῆς βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ γίνῃ κατὰ τρόπον περιωρισμένον. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀπόθεμα οὐδὲ ὀκᾶς ποὺ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1957. Καὶ ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ ἀρχικὴ σκέψις, διότι καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, κύριον Ἀποστολίδην. Εἶχε τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ἐνώπιόν του ἀντιμετωπίζων ἐνδεχομένως ἔλλειψιν βάμβακος κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας τοῦ 1957. Καὶ πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἐσκέπτετο ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν τμηματικῶς καὶ μόνον εἰς περίπτωσιν πλήρους ἐλλείψεως Ἑλληνικοῦ βάμβακος, νὰ ἐπιτραπῇ εἰσαγωγὴ ἀδασμολογήτου βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀλλὰ μὲ πλήρη ἔλεγχον καὶ παρακολούθησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ἀποταμιεύματα, τὰ ὁποῖα νὰ ἐπιδράσουν ἐπὶ τῆς νέας ἐσοδείας, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριον ἑκάστου γεωργικοῦ ἔτους. Καὶ ἔκαμε τὴν σκέψιν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι μὲ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ μία ποσότης ἀπὸ 1.000–3.000 τόννους. Εἶπον εἰς τὸν κύριον Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι ἕνα θέμα σκληρόν, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει καὶ ἀφορᾷ τὴν ζωὴν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ὅτι χρειάζεται προσοχή. Ὅτι, διὰ τὴν λῆψιν οἱασδήποτε ἀποφάσεως, πέραν τῆς ἐρεύνης καὶ τῶν στατιστικῶν δεδομένων, ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ ἔλθῃ εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, μὲ τὰς ἀνωτάτας ὀργανώσεις, τὴν Πανελλήνιον Ὁμοσπονδίαν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ μὲ τὴν Ἕνωσιν τῶν συνεταιρισμῶν τῶν βαμβακοπαραγωγικῶν περιοχῶν. Νὰ ἐνημερώσῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους τοῦ συνεταιρισμένου κόσμου, νὰ γίνῃ γνωστὸν τὸ θέμα αὐτὸ μέχρι καὶ τῆς τελευταίας καλύβης τοῦ βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου, νὰ ὑπάρξῃ συνείδησις περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος, νὰ διαφωτισθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, νὰ διαφωτισθῇ ἡ Δημοσία γνώμη τῆς Ἑλλάδος καὶ πρὸ παντὸς νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιορίσουν τὴν μέλλουσαν παραγωγήν. Δὲν γνωρίζω εἰς ποίας περαιτέρω ἐνεργείας προέβη ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἕνα ὅμως ξεύρω ὅτι ἀπὸ μίαν ἀνακοίνωσιν τὴν ὁποίαν ἐξέδωκε ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία τῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Ἑλλάδος προκύπτει ὅτι ἔλαβε ὁ συνεταιρισμένος ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος καθησυχαστικὰς διαβεβαιώσεις. Ἀναφέρει ἡ ἀνακοίνωσις: «Τὸ αἴτημα τῆς βιομηχανίας ἀπερρίφθη ἀπὸ τὸν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, κύριον Ἀποστολίδην, κατόπιν ἀναπτύξεως ἐκ μέρους τῆς Συνομοσπονδίας τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ καὶ εἶχε ἀποφασισθῆ ἡ εἰσαγωγὴ ἀτελῶς 3.000–5.000 τόννων βάμβακος ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπῆρχε πράγματι ἔλλειμμα, λόγῳ μεγαλυτέρας εἰσαγωγῆς». Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κυρίου Ἀποστολίδη, τὰ πράγματα μετεβλήθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλήφθη μία ἀπόφασις ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὰς προσωπικὰς ἐξηγήσεις ποὺ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ πάρω ἀπὸ τὸν τότε Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἔβγαινε τὸ συμπέρασμα ὅτι εἶχεν ἀποφασισθῆ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ἀδασμολογήτου βάμβακος ἀπὸ 1.000 μέχρι 3.000 τόννων διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ ἐδημιουργοῦντο ἐλλείμματα διὰ τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι δὲν θὰ ἐδημιουργοῦντο ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπηρέαζον τὴν νέαν συγκομιδὴν καὶ ὅτι θὰ ἦτο ὁ ἔλεγχος, ὁ κυβερνητικός, τοιοῦτος, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὔτε μία ὀκᾶ περισσεύματος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Τὰς ἰδίας ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωσιν καθησυχαστικὰς διαβεβαιώσεις ἐπῆρα καὶ ἀπὸ τὴν Πανελλήνιον Συνομοσπονδίαν τῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἐνῷ οὕτω πως ἐξειλίσσοντο τὰ πράγματα μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις παίρνει ἀρχικῶς μίαν ἀπόφασιν καὶ τὰς τρεῖς χιλιάδας τόννους τὰς κάμνει ἓξ χιλιάδας καὶ παίρνει τὴν ἀπόφασιν ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς 6.000. Κατατίθεται νομοσχέδιον τὴν 20.6.57 ὑπογεγραμμένον ἀπὸ τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν κύριον Θηβαῖον, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας κύριον Παπαληγούραν καὶ τὸν Ὑφυπουργὸν Γεωργίας κύριον Μανέντην διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ποσότητος ἐκκοκισμένου βάμβακος μέχρις 6.000 τόννων, ἀπὸ 1.5.57 μέχρι 15.9.57. Περιέργως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποσύρεται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὴν 31.7.57 κατατίθεται νέον νομοσχέδιον ὑπογεγραμμένον ἀπὸ τὸν ἴδιον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κύριον Θηβαῖον, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορίου κύριον Παπαληγούραν καὶ τὸν Ὑπουργὸν Γεωργίας κύριον Θεοτόκην καὶ οἱ 6.000 τόννοι γίνονται 8.000 καὶ ὁ χρόνος παρατείνεται. Καὶ ἐνῷ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον ἔχει μέχρι τῆς 15 Σεπτεμβρίου, δεδομένου ὅτι ἀρχίζει ἡ συγκομιδὴ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Σεπτεμβρίου, μὲ τὸ δεύτερον νομοσχέδιον ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίζει τὴν εἰσαγωγὴν 8.000 τόννων καὶ παρατείνει τὴν χρονολογίαν μέχρι τῆς 30.9.1957. Ἀλλὰ καὶ ἡ τύχη τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὑπῆρξε ἡ ἰδία μὲ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον καὶ ἡ Κυβέρνησις παλινωδοῦσα καὶ διατεθειμένη νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ συμφέροντα ὡρισμένων οἰκονομικῶν κύκλων ἀποσύρει καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν 1.10.57 ὅταν πλέον ἦτο εἰς τὴν ἔντασίν της ἡ συγκομιδὴ τοῦ βάμβακος, γίνεται ἡ ἐγκληματικὴ ἐνέργεια, κύριοι βουλευταί, καὶ κατατίθεται νομοσχέδιον μὲ ἰδίαν διάταξιν εἰς τὸ ἄρθρον 1 τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 2 γίνεται τὸ καταπληκτικὸν ἡ ὁριστικὴ κατάργησις τοῦ δασμοῦ. Κρίνατε ἀσυναρτησίαν πολιτικῆς ἐνεργείας καὶ θαυμάσατε καὶ χειροκροτήσατε. Ἐπάνω εἰς τὴν ἔντασιν τῆς συλλογῆς, τὸ ἐμπόριον πλέον εἶχε στραφῆ πρὸς ὅλας τὰς ἀγορὰς διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀγορὰν τῶν ποσοτήτων ἐκείνων, ἐδημιουργήθη καὶ θετικὸς παράγων, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ψυχολογικὸς τοιοῦτος ποὺ ἐδημιούργησε μίαν ἀναταραχὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις ποὺ εἶχε ὑπ’ ὄψει της, ποὺ εἶχεν ἐξαγγείλει, ποὺ εἶχε θριαμβολογήσει ὅτι χάρις εἰς τὴν πολιτικήν της πραγματοποιεῖται ἡ παραγωγὴ 65.000 τόννων βάμβακος ποὺ διὰ τὰς ἑλληνικὰς ἀνάγκας μᾶς χρειάζονται οἱ 23–24.000 τόννοι καὶ οἱ ἄλλοι εἶναι ἐξαγώγιμοι, ἡ Κυβέρνησις ποὺ ὅταν ἦτο εἰς τὴν Ἀντιπροεδρίαν ὁ κύριος Ἀποστολίδης, καθώριζε τὸ ἀνώτατον ὅριον εἰσαγωγῆς ἀπὸ 1.000–3.000 τόννους μὲ ἔλεγχον καὶ ἔρευναν καὶ παρακολούθησιν τοῦ βάμβακος, ἡ Κυβέρνησις ποὺ τὴν 20.6.57 ἔκρινεν ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν μέχρι τῆς 15 Σεπτεμβρίου 6.000 τόννοι, ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὸν Ἰούλιον μεταβάλλει γνώμην καὶ παρατείνει τὴν χρονολογίαν εἰς τὰς 30 Σεπτεμβρίου καὶ τοὺς 6.000 τόννους τοὺς κάμνει 8.000 τὴν 1.10.57 ποὺ ἦτο εἰς τὴν ἔντασίν της ἡ συγκομιδὴ καὶ τὸ ἐμπόριον ἠγωνίζετο νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἑλληνικὴν παραγωγὴν καὶ νὰ τὴν διοχετεύσῃ πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ διὰ τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὸ τελειωτικὸν πλῆγμα διότι τότε ἦτο ὄχι μόνον τὸ θέμα τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς 5.000 τόννων, ἀλλὰ πλέον ἡ ὁριστικὴ κατάργησις τοῦ δασμοῦ καὶ πότε; Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ γενικωτέρους λόγους, τοὺς ὁποίους ἀποκρούομεν εἶναι ἔξω τῆς πραγματικότητος, εἶχε μίαν τοιαύτην σκέψιν ἡ Κυβέρνησις καὶ χρέος της ἦτο ὅταν ἀπεδύθησαν εἰς αὐτὴν τὴν μεγάλην προσπάθειαν οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοί, ὅτι ἔπρεπε τότε νὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα της ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι τὴν 1ην Ὀκτωβρίου νὰ πλήξῃ τὴν ἑλληνικὴν βαμβακοπαραγωγήν. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, ποῖος ὑπῆρξεν ὁ θετικός, ἀλλὰ πρὸ παντός, ὁ ψυχολογικὸς ἐπηρεασμὸς εἰς τὴν κίνησιν τῆς ἀγορᾶς τοῦ βάμβακος. Συντελούντων καὶ ὅλων ἐκείνων τῶν ἄλλων διεθνῶν συνθηκῶν ποὺ ἐπηρεάζουν εἰς τὰ διεθνῆ χρηματιστήρια τὰς τιμὰς τοῦ βάμβακος ἐδημιουργήθη μία κάμψις τῶν τιμῶν κατὰ τοὺς μῆνας ἐκείνους. Οἱ γεωργοὶ ἦσαν ἐκτεθειμένοι ἐξ ἀνάγκης ὄχι μόνον ἔναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἔναντι τῶν δανειστῶν των, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι μὲ τὰς ἐλαχίστας χορηγήσεις τὰς ὁποίας πραγματοποιεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ καλλιεργητικά των ἔξοδα καὶ πέραν αὐτῶν εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ τακτοποιήσουν τὰ τοκογλυφικὰ δάνεια τὰ ὁποῖα εἶχον συνάψει ὡρισμένοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐκτεθειμένοι παντοῦ καὶ τὸν Ὀκτώβριον πλέον ποὺ εἶχον τὸ προϊόν εἰς τὰ χέρια των, ἐδημιουργήθη αὐτὴ ἡ ἱστορία καὶ κάμψις τῶν τιμῶν. Ἐδημιουργήθη, κύριοι συνάδελφοι, μία κατάστασις πρωτοφανοῦς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως εἰς τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς.

§45Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὰ στοιχεῖα τῆς πορείας τῶν τιμῶν μετὰ τὴν 1ην Ὀκτωβρίου; Διότι τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐγὼ ὑπ’ ὄψει μου δὲν ἀνταποκρίνονται μὲ τὴν ἀλήθειαν καὶ πρὸς ὅσα ἐκθέτετε πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θὰ ἀναγκασθῶ δὲ νὰ τὰ ἀναγνώσω. Παίρνω τὰς τιμὰς τῆς ἰδιαιτέρας σας περιφερείας: Πρώτη ἑβδομὰς Ὀκτωβρίου, 8,5–9. Δευτέρα ἑβδομὰς 8,60–8,70. Τρίτη ἑβδομὰς 8,60–9,20. Τετάρτη ἑβδομὰς 8,80–9,10. Ποῦ εἶναι αἱ καταστροφαὶ ποὺ ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἐπῆλθαν μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 8.000 τόννων βάμβακος; Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα σᾶς δίδω εἶναι στοιχεῖα τοῦ Ὀργανισμοῦ βάμβακος τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου διὰ τὴν βεβαίωσιν αὐτῶν.

§46Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐπειδὴ ἐπικαλεῖσθε τὰς τιμὰς τῆς περιφερείας μου ἰδῆτε τὰς τιμὰς τοῦ Σεπτεμβρίου αἱ ὁποῖαι ἄνοιξαν πρὶν κατατεθῇ τὸ ἐπίμαχον νομοσχέδιον.

§47Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὑπεστηρίξατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἐκ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς 8.000 τόννων βάμβακος ἐπῆλθε μεγάλη καταστροφὴ εἰς τοὺς παραγωγούς. Ποῦ εἶναι ἡ καταστροφή;

§48Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἀνεφέρατε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι τιμαὶ καταστροφῆς διὰ τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς, ἐὰν ὑπολογίσητε, τὸν μέσον ὅρον τῆς παραγωγῆς καὶ τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα, θὰ ἰδῆτε ὅτι αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ὑπαινίσσεσθε, εἶναι τιμαὶ ἐξαθλιώσεως καὶ καταστροφῆς.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ὑπαινίσσομαι, ἀλλὰ βεβαιῶ.

§50Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αἱ τιμαὶ αὐταί, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς πληροφορῶ ὑπευθύνως, εἶναι τιμαὶ ἐξαθλιώσεως καὶ σᾶς πληροφορῶ ἐπίσης ὅτι εἰς ὁλόκληρον τὸν κάμπον τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας, τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν, τῆς ἐπαρχίας Λοκρίδος, ἀλλὰ πιστεύω καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιφερείας, αἱ ὁποῖαι παράγουν βάμβακα, ἔχει ἁπλωθῆ μία δυστυχία ἄνευ προηγουμένου. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν ὅλων τῶν συναδέλφων ὅλων τῶν παρατάξεων, διὰ νὰ διαπιστώσουν μέχρι ποίου σημείου ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις ἔχει δημιουργήσει μίαν κατάστασιν ἀφόρητον διὰ τοὺς παραγωγούς.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἴπατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι αἱ τιμαὶ ἔφερον εἰς ἐξαθλίωσιν τὸν βαμβακοπαραγωγικὸν κόσμον. Αἱ τιμαὶ — τὸ εἴπομεν καὶ ἐξ ἄλλης ἀφορμῆς — ἑνὸς προϊόντος τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν εἶναι ἐξαγώγιμον, θὰ πρέπει νὰ ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμάς. Νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ ἀντιλέξῃ εἰς αὐτό. Σᾶς πληροφορῶ λοιπόν, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ Ὀκτωβρίου ἦσαν ὑψηλότεραι τῶν διεθνῶν τιμῶν.

§52Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα.

§53Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς ἀνακοινώσητε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ τὰς τιμὰς τοῦ προηγουμένου ἔτους τῆς αὐτῆς περιόδου καὶ νὰ τὰς συγκρίνητε;

§54Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μὴ συγκρίνετε τὰ ἀσύγκριτα, διότι κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος εἴχομεν τὴν κρίσιν τοῦ Σουέζ.

§55Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν παρέμβασιν, κύριε συνάδελφε; Εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν 8,60 καὶ 9 εἶναι πολὺ μικραὶ διὰ τοὺς παραγωγούς. Εἶναι ἐπίσης ἀληθὲς τὸ ἀναφερόμενον ἀπὸ τὸν κύριον Ὑπουργὸν ὅτι αἱ τιμαὶ αὐταὶ εἶναι ἀνώτεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς χρειάζεται ἡ συνένωσις τῶν προσπαθειῶν ὅλων μας εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχωμε καὶ τιμὰς ἱκανοποιητικὰς διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἡ διάθεσις νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ τοὐλάχιστον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν διὰ τῆς μειώσεως τῆς εἰσαγωγῆς παρομοίων εἰδῶν.

§56Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτό, ἀλλὰ πρῶτα νὰ κάμωμεν ὡρισμένας διαπιστώσεις.

§57Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος ἔχει καὶ μίαν ἄλλην τιμὴν τὴν ὁποίαν δὲν ξέρω ἐὰν τὴν ἐπροσέξατε. Διὰ τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν ἑβδομάδα Σεπτεμβρίου, ἔχει τιμὴν 26 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, διὰ καθαρὸν βάμβακα. Καὶ διὰ τὴν ἑβδομάδα ἀπὸ 13–19 Ὀκτωβρίου ἔχει τιμὴν 24,50 κατ’ ὀκᾶν. Ἔχομεν συνεπῶς πτῶσιν τῆς τιμῆς κατὰ 1,50 δραχμὴν κατ’ ὀκᾶν.

§58Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐγὼ ἀνέφερα τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς τιμὰς τῶν ὁποίων ἀπολαμβάνει ὁ παραγωγός, δηλαδὴ εἰς τὰς τιμὰς συσπόρου βάμβακος. Τὸν παραγωγὸν τὸν ἐνδιαφέρει ἡ τιμὴ τοῦ συσπόρου βάμβακος.

§59Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Ἀγνοεῖτε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὅλοι οἱ παραγωγοὶ σχεδὸν ἐκκοκίζουν καὶ πωλοῦν ἐκκοκισμένον τὸν βάμβακα;

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν ἄλλην διακοπήν. Παρακαλῶ τὸν κύριον συνάδελφον ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ συνεχίσῃ ἄνευ διακοπῶν.

§61Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπαντῶ εὐθέως εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν. Εἶπον ὅτι αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀνέφερεν εἶναι τιμαὶ καταστροφῆς. Πέραν αὐτοῦ, πληροφορῶ τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅτι, ὅταν τὸν Δεκέμβριον ἤρχισεν ἡ συλλογὴ τῶν ἀνύδρων βαμβακιῶν, ἡ τιμὴ ἦτο πάρα πολὺ ἀνωτέρα, τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου. Τί συμβαίνει κάθε χρόνο; Εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς συλλογῆς, ἐπειδὴ γίνεται μεγάλη προσφορὰ ἐκ μέρους τῶν γεωργῶν, αἱ τιμαὶ ὑφίστανται κάμψιν, καὶ ἐπωφελοῦνται διάφοροι ἔμποροι καὶ βιομήχανοι οἱ ὁποῖοι σπεύδουν καὶ ἀγοράζουν εἰς χαμηλὰς τιμάς, ἀλλὰ προϊόντος τοῦ χρόνου αἱ τιμαὶ ἀνεβαίνουν. Ἐδῶ παρουσιάσθη ἀντίθετον φαινόμενον. Τὸν Σεπτέμβριον ἄνοιξαν εἰς κἄποιον ἱκανοποιητικὸν ἐπίπεδον αἱ τιμαὶ καὶ ἐνῷ ἐπεριμέναμε, προϊόντος τοῦ χρόνου, μίαν βελτίωσιν, αἱ τιμαὶ ὑπέστησαν κάμψιν ἄνευ προηγουμένου. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἰδῆτε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν κυβερνητικὴν ἀσυναρτησίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν ὅτι ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας — ὁ σημερινὸς — εἶναι ἀμέτοχος—δὲν ἦτο τότε Ὑπουργὸς—αἴρει τὸν σταυρὸν τοῦ μαρτυρίου τῶν προκατόχων του...

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Αἴρω τὸν σταυρὸν ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει μαρτύριον.

§63Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ μαρτύριον ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ ἑξῆς. Τὴν 15ην Ὀκτωβρίου 1957 ἡμέραν ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, κατέθεσα τὴν ἐπερώτησιν τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν ἀπόψε. Συνῆλθε τὴν ἰδίαν ἐποχὴν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὸ Πανελλήνιον Βαμβακοπαραγωγικὸν Συνέδριον. Εἰς τὸ συνέδριον αὐτὸ συνεζητήθη ἐν πλάτει τὸ θέμα τοῦ βάμβακος. Ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τοῦ Συνεδρίου τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀνέφερον καὶ ἀπεφασίσθη ἡ κάθοδος τῶν βαμβακοπαραγωγῶν εἰς ἐκδήλωσιν διαμαρτυρίας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν αὐτῆς τῆς ἐκδηλώσεως ἡ Κυβέρνησις ἀποσύρει καὶ τὰ τρία νομοσχέδια καὶ σήμερον εἶναι ξεκρέμαστο τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν 7.000 τόννων οἱ ὁποῖοι εἰσήχθησαν χωρὶς δασμὸν καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ νομοθετικὴ διάταξις ἐπιτρέπουσα τὴν ἄνευ δασμῶν εἰσαγωγὴν βάμβακος. Ἡ διάταξις τοῦ νόμου 3507 διὰ τῆς ὁποίας ἐπαναφέρομεν τὸν δασμὸν τοῦ βάμβακος εἶναι ἐν ἰσχύϊ. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ὑποβολὴν τῶν νομοσχεδίων, ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 7.000 τόννων, ἔρχονται οἱ 7.000 τόννοι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν τελωνείων μένουν ἀκάλυπτοι.

§64ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ τοὺς καλύψῃ ὁ κύριος Κατσάμπας.

§65Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν τὰ πρόσωπα. Ὁμιλῶ γενικῶς. Οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέτρεψαν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ βάμβακος ὑπείκοντες εἰς τὴν κυβερνητικὴν γραμμὴν καὶ πολιτικήν, ἡ ὁποία καθωρίσθη μὲ τὰ τρία νομοσχέδια ποὺ ἀνέφερα, σήμερον εἶναι ἀκάλυπτοι καὶ θὰ ἤθελα νὰ μάθω, ἐὰν ἦτο ὀρθὴ ἡ κυβερνητικὴ πολιτική, διατὶ ἀπεσύρθη τὸ πρῶτον νομοσχέδιον; Διατὶ ὑπεβλήθη ἐκ δευτέρου καὶ διατὶ ἀπεσύρθη διὰ νὰ ὑποβληθῇ ἐκ τρίτου, καὶ τέλος διατὶ μετὰ τὸ συνέδριον τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τὰς ἀπειλὰς τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ὅτι θὰ κατέλθουν εἰς ἐκδηλώσεις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἀπεσύρθη καὶ πάλιν καὶ μέχρι τώρα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔφερε νομοσχέδιον διὰ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ἐπίμαχον θέμα;

§66ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν συνταγματικαὶ εὐθῦναι ἢ ὄχι;

§67Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Εἴπατε δι’ ἑπτὰ χιλιάδας τόννους, ἐνῷ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις εἰς ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνεν, ὁμολογεῖ ὅτι εἰσήχθησαν 7650 τόννοι μέχρι τῆς 30ῆς Νοεμβρίου. Συνεπῶς μένει ἀκάλυπτον μεγαλύτερον ποσόν.

§68Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ ἔχω ὡρισμένα στοιχεῖα, δὲν τὰ ἔχω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ δεχθῶ πάντως τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχετε σεῖς. Ἐγὼ ἔχω στοιχεῖα τὰ ὁποῖα πιστοποιοῦν ὅτι εἰσήχθη ποσότης 7098 τόν. καὶ ἔχω ἐπίσης στοιχεῖα ὅτι τὴν 1ην Νοεμβρίου ὅπου ἤρχισεν ἡ συγκομιδὴ τοῦ ἑλληνικοῦ βάμβακος, ὑπῆρχον ἀποθέματα βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔχω ἐπίσης στοιχεῖα τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι τὴν 1ην καὶ 3ην Ὀκτωβρίου ὑπῆρχον ἀποθέματα ἑλληνικοῦ βάμβακος, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἐξηκολούθη ἡ εἰσαγωγὴ βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀναμένω ἀπάντησιν, διότι ἀφοῦ ἐξήγγειλεν αὐτὰ τὰ νομοθετικὰ μέτρα, διατὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἐξεγέρσεως τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἔσπευσε νὰ τὸ ἀποσύρῃ καὶ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὅτι δὲν θὰ τὸ ἐπαναφέρῃ πρὸς ψήφισιν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Ὑπάρχει μεγαλυτέρα ἀπόδειξις αὐτοῦ ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καταστρεπτικὴ τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν; Ἀλλὰ μετὰ τὰ νομοθετήματα αὐτὰ μήπως ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τίποτε μέτρα διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ τοὺς παραγωγούς; Μήπως ἔλαβε μέτρα διὰ νὰ ἀπαλύνῃ τὴν δυσχερῆ θέσιν τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν; Ἀκούσατε ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις καὶ μὲ ὅλην τὴν πίεσιν τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ τὴν ἐξέγερσιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Διέθεσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐσοδείαν 1957, 100 ἑκατομμύρια διὰ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ καὶ ἀπὸ αὐτὰ ἐχρησιμοποιήθησαν μόνον τὰ 10, δι’ ἐνεχυρίασιν συσπόρου καὶ ἐκκοκκισμένου βάμβακος. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ προκαταβολή, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε ἦτο μηδαμινή, καὶ διότι οἱ παραγωγοὶ ἔχουν καὶ ὑποχρεώσεις ἔξω τῆς Τραπέζης, καὶ διότι πρέπει νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των αὐτάς, ἀναγκάζονται νὰ πωλοῦν τὸ προϊόν τους εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, εἰς τὸ ἐμπόριον.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παράσχω ὡρισμένα στοιχεῖα. Τὰ 100 ἑκατομμύρια δὲν ἐδόθησαν διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ. Ἔχουν δοθῆ διὰ τοὺς ἀγρότας ἀπὸ τὰ καπνοπαραγωγικὰ κέντρα. Ἡ χρηματοδότησις διὰ τὰ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ εἶναι ἀπεριόριστος. Τὸ ὕψος δὲ τῶν δανείων εἶναι 18 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν. Ἦτο 17 ἀρχικῶς καὶ ἔγιναν 18 κατόπιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ δάνειον ἀντιπροσωπεύει τὸ 65–70% τῆς τιμῆς τοῦ βάμβακος ἐν τῷ ἐξωτερικῷ.

§70Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ 64%. Εἰς τὰ 1952 δὲ τὰ δάνεια αὐτὰ ἐκάλυπτον τὸ 97%. Εἰς τὰ 1953 «...... (Ἀναγινώσκει)..........». Ἀλλά, κύριοι, οὐδεμίαν χρείαν μαρτύρων ἔχομεν, ὅταν ἔχωμεν ἕνα δεδομένον ὅτι ἦτο ἀπεριόριστος, ὡς εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργός, ὁ δανεισμὸς ἐπὶ ἐνεχύρῳ καὶ οἱ παραγωγοὶ ἀπέφευγον διότι ἔβλεπον ὅτι ζημιοῦνται μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον τῆς τακτοποιήσεως τῶν εἰσοδημάτων τους;

§71Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποία ποσότης ἐδόθη πρὸς ἐνεχυρίασιν;

§72Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). Νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἁπλοῦν. Ἐδόθησαν δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ πρὸς 18 δραχμάς. Εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ τις ὅτι οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν καὶ ἕνεκα τούτου διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔλαβαν τὰς 18 δραχμάς; Καὶ ἐὰν εὑρίσκοντο εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν δὲν θὰ ἔπιπτον αἱ τιμαί; Καὶ ἐὰν αἱ τιμαὶ ἐν Ἑλλάδι ἦσαν κάτω τῶν διεθνῶν δὲν θὰ ἐγένοντο ἐξαγωγαί; Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ἐνῷ πέρυσι μέχρι τέλους Δεκεμβρίου εἶχον ἐξαχθῆ 20 χιλιάδες τόννοι. Βεβαίως ἐφέτος ἐξήχθησαν 6486, ὅπερ θὰ πῇ ὅτι ὑπάρχουν ἐπίπεδα τιμῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοιαῦτα, μὲ τὰ ὁποῖα νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ περαιτέρω ἐξαγωγή. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης προκειμένου, κύριοι, περὶ ἐξαγωγῆς προϊόντων θὰ πρέπει νὰ χαράξωμε μίαν γραμμὴν καὶ νὰ ἀναλάβωμεν ὅλοι μας μίαν εὐθύνην ἀνεξαρτήτως τῆς οἱασδήποτε πολιτικῆς τοποθετήσεως. Πιστεύομεν ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ κάμῃ ἄλλην πολιτικὴν προκειμένου περὶ ἐξαγωγίμων προϊόντων, παρὰ πολιτικὴν διαμορφώσεως ἐσωτερικῶν τιμῶν ἀντιστοίχων πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμάς; Τὸ πιστεύετε. Ναὶ ἢ ὄχι. Ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει εὐρωπαϊκὸν Κράτος, οὔτε ἀκόμη καὶ ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκολουθήσῃ τοιαύτην πολιτικήν. Νομίζω ὅτι τὸ ἀξίωμα αὐτὸ εἶναι αὐταπόδεικτον, ἀλλὰ ἐὰν χρειάζεται νὰ τὸ ἀποδείξω θὰ τὸ ἀποδείξω ὅταν ὁμιλήσω.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅταν θὰ λάβω τὴν τιμὴν ἐν τῷ τέλει τῆς ὁμιλίας μου νὰ κάμω ὡρισμένας προτάσεις πρὸς τὸ Σῶμα καὶ νὰ ὑποδείξω τὰ κατὰ τὴν ταπεινήν μου ἄποψιν ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἐπάνω εἰς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν θὰ πάρῃ τὴν ἀπάντησιν. Ἔρχομαι εἰς τὴν παραγωγὴν τοῦ 1957. Ἔπειτα ἀπὸ τὰ ὀλισθήματα τὰ Κυβερνητικά, εἰς ποῖα μέτρα ἐπροχώρησεν ἡ Κυβέρνησις διὰ ν’ ἀπαλύνῃ τὴν θέσιν τῶν παραγωγῶν; Ἔχομεν τὰ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ. Δάνεια εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων 30 ἑκατομ. διὰ νὰ ἀγοράσουν βάμβακα. Τί ἔγινε, κύριοι συνάδελφοι, ἔθεσε τοιούτους ὅρους ποὺ ἦτο ἀδύνατον νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν ἀγοράν. Τοὺς εἶπε σᾶς δίδω 30 ἑκατομμύρια διὰ νὰ κάμετε ἀγορὰς ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ἐξασφαλίσετε προπωλήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ κλείσῃ ὁ κύκλος τῆς χρηματοδοτήσεως ἐντὸς διμήνου.

§74Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). Δὲν εἶναι αὐτὸ ἀκριβές.

§75Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι ἀκριβέστατον, κύριε Ὑπουργέ. Ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἰδῆτε ὅτι καὶ αὐτὸ ὑπῆρξεν ἄστοχον Κυβερνητικὸν μέτρον. Ἔδωσε 30 ἑκατομμύρια. Λέγει θὰ ἐξασφαλίσετε προπωλήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς 2μήνου πρέπει νὰ ἔχῃ τακτοποιηθῆ ὁ λογαριασμός, νὰ ἐπιστραφοῦν τὰ χρήματα. Τοὺς ἔθετε τὴν δίμηνον προθεσμίαν καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἐξασφαλισθοῦν αἱ προπωλήσεις. Τοὺς δίδει 30 ἑκατομμύρια, μετὰ ἄλλα 20 ἑκατομμύρια καὶ μετὰ ἄλλα 20 ἑκατομμύρια δηλαδὴ σύνολον 70 ἑκατομμύρια. Ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Ὅτι ἡ ΚΥΔΕΠ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, ὅταν εἶχε φύγει τὸ βαμπάκι ἀπὸ τὸν μικρὸν καὶ μέσον παραγωγὸν καὶ τοὺς δύο αὐτοὺς ὅρους τοὺς καταργεῖ καὶ ὅταν τὸ βαμπάκι εἶχε περιέλθει εἰς τοὺς βαμβακεμπόρους. Εἶναι πολιτικὴ προστασίας ἑνὸς προϊόντος; Κύριοι συνάδελφοι, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνωνται, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ἐξαγγέλλωνται κατὰ τρόπον θετικὸν καὶ νὰ πραγματοποιοῦνται πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συγκομιδῆς. Διότι τὸ εἰσόδημα τῶν μικρῶν παραγωγῶν ἀπὸ τὸ χωράφι των πηγαίνει εἰς τὸν ἔμπορον. Μόνον οἱ ἐλάχιστοι παραγωγοὶ ἠμποροῦν νὰ κρατοῦν τὸ ἀπόθεμα τοῦ βάμβακος. Οἱ ἄλλοι δὲν τὸ πηγαίνουν, οὔτε εἰς τὰς ἀποθήκας των γραμμὴ τὸ βράδυ, μόλις τελειώνει ἡ συλλογή, ἀπὸ τὸ χωράφι, τὸ πηγαίνουν ἀμέσως εἰς τὸ ἐμπορικὸν γραφεῖον διὰ νὰ τὸ πωλήσουν καὶ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο. Σήμερον εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν προπωλοῦν αὐτὴν τὴν ὥραν ποὺ δὲν ἤρχισε ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος τοῦ 1958, διότι ἀρχίζει τὸν δρόμον, πηγαίνουν, ὅπως εἶπον, εἰς τὰ ἐμπορικὰ γραφεῖα καὶ προπωλοῦν. Πράγματι εἶναι τρομερόν.

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Λυποῦμαι ποὺ ἀναγκάζομαι νὰ σᾶς διακόπτω, διὰ νὰ διορθώσω ἐκεῖνα ποὺ λέγετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ΚΥΔΕΠ, ἡ πληροφορία σας δὲν εἶναι ἀκριβής. Διὰ νὰ ἰδῆτε τὴν διαφορὰν τοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη τὸ 1957 ἐν συνεχείᾳ μὲ τὰ προηγούμενα ἔτη, πρέπει νὰ πληροφορήσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι εἰς τὰ 1955 ἐχρηματοδοτήθη ἡ ΚΥΔΕΠ μὲ 30 ἑκατομμύρια, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον κεκλεισμέναι πράξεις. Τὸ αὐτὸ ἔλαβε χώραν καὶ τὸ 1956, δηλαδὴ ἡ χρηματοδότησις ἔγινε πάλιν μὲ τὸ αὐτὸ ποσὸν ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον κεκλεισμέναι πράξεις πωλήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μόνον ἐκ μέρους τῆς ΚΥΔΕΠ. Εἰς τὸ 1957 ἀντιθέτως τὸ ποσὸν ἀνῆλθεν εἰς 70 ἑκατομμύρια καὶ διὰ τοὺς μῆνας ἀπὸ Σεπτέμβριον μέχρι τέλους Νοεμβρίου. Ἐχρηματοδοτήθη ἡ ΚΥΔΕΠ μὲ 70 ἑκατομμύρια χωρὶς τὸν περιορισμὸν αὐτὸν τοῦ κλεισίματος πράξεων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δηλαδὴ ἐπῆρε τὰ λεπτὰ νὰ ἀγοράσῃ βάμβακα μὲ χωρὶς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προσαγάγῃ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἀποδείξεις κλεισίματος πωλήσεων βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§77Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀργότερον μετεβλήθη ἡ ἀπόφασις.

§78Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Οὐδεμία μεταβολὴ τῆς ἀποφάσεως ὑπῆρχε. Ἡ ἀρχικὴ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ ΚΥΔΕΠ μὲ χωρὶς τὴν ὑποχρέωσιν προσαγωγῆς ἀποδείξεων προπωλήσεως, μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου. Ὅταν ἔληξε παρετάθη ἡ προθεσμία μέχρι τέλους Νοεμβρίου.

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπῆρχεν ἀρχικῶς ὁ ὅρος.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀρχικῶς ὁ ὅρος ἦτο ὅτι ἡ ΚΥΔΕΠ δὲν ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ προσαγάγῃ ἀποδείξεις κλεισίματος πράξεων. Ἀλλὰ ἡ προθεσμία αὐτῆς τῆς χρηματοδοτήσεως μὲ χωρὶς τὸν ὅρον αὐτόν, ἦτο μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου καὶ παρετάθη μέχρι τέλους Νοεμβρίου.

§81Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας εἶπεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν τὰ συμβόλαια προπωλήσεων.

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι.

§83Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ ἴδιος ὁ κύριος Ὑπουργὸς....

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μέχρι τέλους Νοεμβρίου ἐφέτος ὄχι.

§85Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μετὰ τὸ τέλος Νοεμβρίου;

§86Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἤθελον νὰ καταθέσετε τὴν ἀπόφασιν διὰ νὰ κάμωμεν.....

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ λαμβάνει τὰς ἀποφάσεις.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀσκεῖ τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν;

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας)...... ...... (δὲν ἠκούσθη)

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔχω εἰς χεῖρας μου τὴν ἀπόφασιν, ἀλλὰ ἐπιμένω, ὅτι ὑπῆρχον οἱ ὅροι αὐτοὶ ἀρχικῶς καὶ ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν καταπληκτικὸν τρόπον ἦτο ἀπραγματοποίητος ἡ ἀγορὰ ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ. Θὰ φέρω τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἰδῆτε, ὅτι ἡ ἄρσις τῶν προϋποθέσεων ἔγινε εἰς τοιαύτην περίοδον ποὺ εἶχε φύγει ὁ βάμβαξ ἀπὸ τὸν μικρὸν καὶ τὸν μέσον παραγωγόν. Πάντως, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ τὰ μέτρα ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν καὶ ἐὰν ἐλήφθησαν, ἦσαν τοιαῦτα ποὺ δὲν κατώρθωσαν οὔτε τὰς τιμὰς νὰ συγκρατήσουν, οὔτε τὸν γεωργὸν νὰ ὠφελήσουν. Αἱ τιμαὶ ἦσαν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα καὶ σήμερον ὁ βάμβαξ ἔχει ξεφύγει ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν μικρῶν καὶ μέσων γεωργῶν. Εἶναι ἐλάχιστος, πολὺ ἀσήμαντος ἀριθμός, μία μικρὰ μειοψηφία ἀγροτῶν ποὺ κατώρθωσαν νὰ ἔχουν εἰς χεῖρας των ποσότητα ἐκκοκισμένου βάμβακος. Καὶ μέχρι τοιούτου σημείου, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει δημιουργηθῆ μία ἀπόγνωσις καὶ μία δυστυχία εἰς τὴν τάξιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ὥστε ὅταν συνέπεσε προχθὲς νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα καὶ ὅταν τοὺς εἶπον ὅτι ἐπίκειται ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ θέματος τοῦ βάμβακος, μοῦ εἶπον: τί νὰ τὸ κάμωμεν ἐμεῖς, ἐμπήκαμε εἰς τὴν δυστυχίαν, ἐμεῖς ἐμπήκαμε εἰς τὴν ἀπόγνωσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόγνωσις, κύριοι βουλευταί, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργήσει μίαν ἐπικίνδυνον καὶ ἔκρυθμον κατάστασιν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω ἐκκρηκτική. Καὶ θὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ καὶ θὰ σᾶς εἴπω περαιτέρω μέχρι ποίου σημείου βαραίνει τὸν κόσμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος βλέπει νὰ ἐξαφανίζεται ὁ μόχθος του καὶ ὁ ἱδρώς του καὶ τὸ αἷμα του κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Ἀλλ’ ἂς κάμω καὶ μίαν ἐπιστροφὴν εἰς τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν 7.900 τόν. Εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Θεσ)νίκης, κ. βουλευταί, ἔγινε καὶ μία ἄλλη καταγγελία εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ περιμένω καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑπουργοῦ. Ἀνεφέρθη εἰς τὸ Συνέδριον ὅτι ὑπῆρξεν ἐγκληματικὴ ἡ ἐνέργεια τῆς εἰσαγωγῆς δι’ ἰδίου συναλλάγματος, διότι ἐδῶ ἀναφέρεται — καὶ περιμένω τὰς κυβερνητικὰς ἐξηγήσεις — ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν ὑπῆρχον ἀνάγκαι εἰς τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν ξενικοῦ βάμβακος, νὰ πάρωμε βαμβάκι ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς, ἀπὸ τὰ ἀποθέματα —καὶ αὐτὸ θὰ ἐπληρώνετο εἰς χρονικὴν περίοδον 20 ἐτῶν.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ μὲ τόκον 3%.

§92Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διατί, προβάλλουν, τὸ ἐρώτημα, ἐφόσον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ εἰσαγάγῃ 8.000 τόννους ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διατὶ δὲν ἐζήτησε νὰ εἰσαγάγῃ ἀπὸ τὰ Ἀμερικανικὰ ἀποθέματα βάμβακος, ὁπότε θὰ ἐπληρώναμε τὴν ἀξίαν του ἐντὸς 20 ἐτῶν, δὲν θὰ ὑφιστάμεθα δὲ τὴν ἀφαίμαξιν πολυτίμου συναλλάγματος. Καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ πάρῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰ ἀποθέματα καὶ νὰ τὸ διοχετεύσῃ εἰς τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, ὄχι νὰ ἀφήσῃ ἀσυδότους τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ κάμουν αὐτοὶ τὴν εἰσαγωγήν, νὰ καρπωθοῦν αὐτοὶ ὅλα τὰ ὠφελήματα καὶ νὰ ἐπιβαρυνθῇ καὶ τὸ συνάλλαγμα ποὺ διαθέτει ἡ Χώρα μας. Εἶπα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐξιστόρησα ὅτι, πέραν αὐτῶν τῶν ἀφρόνων καὶ ἐγκληματικῶν, δύναμαι νὰ εἴπω ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξηγγέλθησαν καὶ ἐλήφθησαν δὲν συνεκράτησαν τὰς τιμὰς τοῦ βάμβακος. Τὸ βαμβάκι ἔφυγεν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν βαμβακοπαραγωγῶν εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Ὡμίλησεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας περὶ τοῦ διεθνοῦς ἐπιπέδου τῶν τιμῶν καὶ εἶπεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδιώκωμεν ἡμεῖς νὰ πραγματοποιηθοῦν μεγαλύτεραι τιμαὶ ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁποία πλάνη, κύριοι βουλευταί! Ὁ ἴδιος ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας εἰς μίαν ὁμιλίαν του, κατὰ Ἰανουάριον 1957, εἶχε θριαμβολογήσει ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Προηγουμένως ὁ κύριος Ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰ 1955 ἢ 56, ὁ κύριος Ράλλης, ἀπὸ ραδιοφώνου ἐξύμνησε τὴν κυβερνητικὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας καὶ ἐνεφάνισεν ὅτι εἰς ἕνα παράδεισον πλέον θὰ εἰσέλθῃ ὁ βαμβακοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος. Παρώτρυνε τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας νὰ ἐγκαταλείψουν κάθε ἄλλην καλλιέργειαν καὶ νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος. Διανοίγεται μία νέα χρυσῆ περίοδος διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς, ἀνέφερεν ἀπὸ τοῦ ραδιοφώνου ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας. Καὶ ἦλθε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ σειρὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας. Ἀνέβηκε εἰς αὐτὸ τὸ βῆμα καὶ εἰς νέαν θριαμβολογίαν ἐλησμόνησε τὸ παρελθόν, τὸ διέγραψεν ὁλόκληρον. Αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις τίποτε ἀπολύτως δὲν ἔκαμαν. Ὁ θεμελιωτὴς τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὅταν ἵδρυε τὰ Ἰνστιτοῦτα Βάμβακος, ὅταν ἐδημιούργει τὴν σύγχρονον ἐξέλιξιν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας, ὅταν ἀπεφάσιζε τὴν ἀποστράγγισιν τῶν γαιῶν τῆς Μακεδονίας, ὅταν ἀπηλλοτρίωνε τὰ κτήματα καὶ ἀπεκαθίστα τοὺς ἀγρότας, τίποτε δὲν ἔκαμνε. Τὰ πάντα ἔγιναν ἐπὶ τοῦ Συναγερμοῦ καί, μετέπειτα, ἐπὶ τῆς ΕΡΕ! Ἀλλ’ ἂν τὰ ἐλησμόνησε, τὰ ὑπενθυμίσαμεν ἡμεῖς τότε εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος εἶπεν εἰς μίαν ἀποστροφὴν τοῦ λόγου του: «Πρό τινων ἐτῶν ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἀνήρχετο μόνον εἰς 23.000 τόννους, ἐνῷ τώρα ἐφθάσαμε τοὺς 67. 000.......».

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). 60, τὸ 7 τὸ προσέθεσαν οἱ πρακτικογράφοι.

§94Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. «...... Καὶ μόνον αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀποδεικνύουν ..................... (ἀναγινώσκει) ............ τῆς τιμῆς τοῦ βάμβακος».

§95Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). Τῆς παραγωγῆς, κύριε συνάδελφε.

§96Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εἶναι ἐπίσημα τὰ πρακτικά, κύριε Ὑπουργέ!

§97Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Συνεχίζει ἀναγινώσκων τὸ ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου).

§98Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). Λέγει τὸ πρακτικὸν ὅτι ἐνῷ αἱ Ὑπηρεσίαι μοῦ εἶπον ὅτι αὐτὸ δὲν γίνεται, ἐπραγματοποιήθη καὶ ὄντως ἡ παραγωγὴ ηὐξήθη. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ κύριοι πρακτικογράφοι ἔκαμαν λάθος καὶ εἶπον ὅτι ἔταξα ὡς σκοπὸν τὸν διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς, ἀντὶ τῆς παραγωγῆς. Μωρὸς δὲν ἔχω διατελέσει διὰ νὰ εἴπω ὅτι «διατάσσω νὰ διπλασιασθῇ ἡ τιμὴ ἑνὸς προϊόντος ἐξαγωγίμου»! Ἐκεῖνο ποὺ ἔγινε πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἐνῷ ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἦτο 23, 24, 28.000 τόννοι, χάρις εἰς τὰ μέτρα ποὺ ἐλήφθησαν ἐπηδήσαμεν καὶ ἀπὸ τὴν παραγωγὴν αὐτὴν ἐφθάσαμεν εἰς μίαν παραγωγὴν τῆς τάξεως μεγέθους τῶν 60.000 τόννων. Αὐτὸ εἶναι ἀδιαφιλονίκητον.

§99Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὄχι εἰς σᾶς.

§100Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). Τώρα θὰ τὸ ἐξετάσωμεν εἰς ποῖον ὀφείλεται. Βεβαίως ὀφείλεται εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Εἴχατε τὴν ἀξίωσιν νὰ φυτεύῃ τὸ βαμβάκι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον;

§101Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, μήπως, ποία Κυβέρνησις ἔλαβε πρώτη τὴν ἀπόφασιν ἐξαγωγῆς βάμβακος καὶ ποίαν ἀκριβῶς ποσότητα ἐπέτρεψε νὰ ἐξαχθῇ;

§102Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφοκλῆ Βενιζέλου καὶ ἐπραγματοποιήθη ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα–Βενιζέλου, μὲ μίαν διαφοράν: Ὅτι ἐλήφθησαν ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε ὁλόκληρος ἡ ὑπεραξία — διότι εἴχομεν τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τότε καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἦτο πολὺ χαμηλοτέρα ἡ τιμὴ — ὁλόκληρος ἡ ὑπεραξία καὶ τὸ κέρδος ποὺ ἐπραγματοποιήθη, διενεμήθη μέχρι τελευταίου λεπτοῦ, εἰς τοὺς Ἕλληνας παραγωγούς. (Χειροκροτήματα).

§103Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τί ποσὸν ἀνῆλθεν ἡ ἐξαγωγὴ αὐτή, διὰ νὰ κρίνωμεν;

§104Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, τότε πρὸς ἐξαγωγὴν διετίθετο ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν παραγωγὴν αὐτὴ ἡ ποσότης, 5.000 τόννοι. Τί νὰ ἐξαχθῇ παραπάνω; Ἐπερίσσευαν τότε ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν 5.000 τόννοι καὶ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐξαγωγῆς των, μετέπειτα δὲ ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ δι’ ἄλλην ἐξαγωγήν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπρόλαβεν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα νὰ πραγματοποιήσῃ, ἀλλὰ τὴν ἐπραγματοποίησεν ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις Κιουσοπούλου, ποὺ διενήργησε τὰς ἐκλογάς.

§105Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς......

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν ἔχετε σειρὰν σεῖς, κύριε Γαληνέ, νὰ ὁμιλήσετε.

§107Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι ὁ κύριος Ὑπουργός. Ἤθελα τοῦτο νὰ εἴπω, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ βαμβακοπαραγωγός, μετὰ τὰς γενομένας ἐξαγωγάς, εἶχε ἕνα τεράστιον κέρδος, εἶναι φυσικὸν ὅτι ηὔξησε τὴν παραγωγήν του πρὸς τὸ συμφέρον του. Καὶ ὅτι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς δὲν ἔγινε τὸ 1957, ἀλλ’ ἤρχισεν ἀπὸ τὸ 1951– 1952, ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα–Βενιζέλου, καὶ συνεχίζεται μέχρι σήμερον. Αὐτὰ ἤθελα νὰ τονίσω διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐσφαλμέναι ἐντυπώσεις.

§108Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ αὔξησις τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος ἔλαβε χώραν κατὰ τὸ ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν ἀτέλεια εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ βάμβακος, κατὰ τὸ ἔτος 1955. Κατ’ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ηὐξήθη ἡ ἔκτασις τῆς εἰς καλλιέργειαν στρεμμάτων, ἀπὸ 1.100.000 εἰς 1.600.000 στρέμματα ἡ δὲ παραγωγὴ ἔφθασεν εἰς 60.000 τόννους.

§109Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1952, καθώρισε τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ βάμβακος 17 δραχμάς, τὸν ἐπώλησε δὲ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς 27 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, τὴν δὲ ὑπεραξίαν τὴν ἐμοίρασεν εἰς τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Ἡ ἀτέλεια, κύριε Ὑπουργέ, ἴσως νὰ μὴ ἐπηρέαζε τότε, ἀλλὰ ἐπηρεάζει τώρα ὅμως. Ἐπίσης πῶς ἔρχεσθε τώρα, κύριε Ὑπουργέ, χωρὶς τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ καθιερεῖτε τὴν ἀτέλειαν καὶ εἰσάγετε 7.000 τόννους; Πιστεύω ὅτι εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπόδικος καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνώπιον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ἀλλὰ μὲ διέκοψεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν θριαμβολογιῶν του, ἔλεγε, λοιπόν, ὁ κύριος Ὑπουργός: «.... ἰδίως τὰ ἐπιτεύγματα εἰς τὸ προϊὸν .... (ἀναγινώσκει)......». Ὡραῖα καὶ ἅγια εἶναι αὐτά, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ ἀναπαύεσθε εἰς τὰς δάφνας, αἱ ὁποῖαι δὲν σᾶς ἀνήκουν, διότι πέραν τῆς αὐξήσεως τῆς στρεμματικῆς καλλιεργείας χρειάζεται καὶ ἡ προστασία τοῦ προϊόντος. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν νὰ συντηρήσουν τὰς οἰκογενείας των, καὶ νὰ συνεισφέρουν εἰς τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας, ἔχουν δικαίωμα νὰ ζητοῦν τὴν προστασίαν τοῦ κράτους, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς προστασίας. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὁμιλῶν καὶ περὶ τῶν ἐξαγωγῶν, ἔκανε μίαν σύγκρισιν μὲ τὴν περυσινὴν περίοδον, ἀλλὰ ξέχασε ὅτι πέρυσιν εἴχομεν τὰ γεγονότα τοῦ Σουέζ. Πέρυσιν ἡ Συρία, ἠρνήθη νὰ δώσῃ βάμβακα εἰς τοὺς Γάλλους βιομηχάνους καὶ ἦλθον ἐδῶ καὶ ἠγόρασαν βάμβακα, ὁπότε οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ εἶδον καλυτέρας ἡμέρας, ὄχι ὅμως ἀπὸ Κυβερνητικὴν μέριμναν, ἀλλὰ λόγῳ τῶν διεθνῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὰ γεγονότα τοῦ Σουέζ. Ἀλλὰ ἐφέτος, θέλω νὰ μᾶς εἴπητε, κύριε Ὑπουργέ, ποῖα μέτρα ἐλάβατε διὰ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν καὶ τὴν τοποθέτησιν τοῦ προϊόντος, εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγορᾶς; Εἰς τὴν διεθνῆ παραγωγὴν τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς εἶναι μηδαμινὸν μόνον 0,7%. Ἐπὶ συνόλου παραγωγῆς ἔχει ἡ Ἀμερικὴ 36,5%, ἡ Ρωσία 33,3%, αἱ Ἰνδίαι 10% κ.ο.κ. Καὶ ἐρωτῶ ἔχει ἐξασφαλίσει ἡ Ἑλλὰς ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ διαθέσῃ αὐτὸ τὸ μικρὸν ποσοστόν; Αἱ ἐξαγωγαὶ πρὸς τὸ Βέλγιον εἶναι μηδαμιναί, ἐπίσης καὶ πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, εἰς τὴν Αὐστρίαν καὶ τὰς ἄλλας χώρας δὲν γίνεται καμμία ἐξαγωγή. Εἰς τὴν Ἰταλίαν πηγαίνει ἕνα μικρὸν ποσοστόν, εἰς τὴν Ὁλλανδίαν δὲν γίνεται καθόλου ἐξαγωγή. Ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων, κύριε Ὑπουργέ, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν καὶ τὰ ἀνάλογα κυβερνητικὰ μέτρα διότι δὲν ἀρκοῦν τὰ μέτρα πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ μέτρα πρὸς προστασίαν καὶ τοποθέτησιν τοῦ προϊόντος. Ἐπιστεύσατε εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν καὶ ἡ γενικωτέρα κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐβασίσθη εἰς τὴν ποιότητα τοῦ βάμβακος ὅπου τὸ βαμβάκι ἤρχισε νὰ καθιεροῦται εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν, καὶ ἡ καθιέρωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγορὰν ἤρχισε νὰ γίνεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου δὲν ἔκαμε τίποτε διὰ τὰ θέματα τῆς ἐξαγωγῆς. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, πιστεύομεν ὅτι ὑπάρχουν δυνατότητες νὰ ἐπεκταθῇ ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ κυβερνητικὴ πολιτικὴ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ βαμβακοπαραγωγοῦ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος ἀναφοραὶ ξένων Οἴκων ἐναντίον κακοπίστων ἐξαγωγέων, οἱ ὁποῖοι δὲν συνεμορφώθησαν πρὸς τὰς ἀποφάσεις διαιτησίας καὶ δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς συμβατικάς των ὑποχρεώσεις καὶ ἔτσι δυσφημίζεται τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα καὶ ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ γνωρίζετε τί ὑπέστησαν τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγορὰς ἀπὸ μερικοὺς κακοπίστους ἐξαγωγεῖς. Καὶ ἐπὶ τῶν διαφορῶν αὐτῶν δὲν ἐλήφθη καμμία ἀπόφασις καὶ οἱ ξένοι οἶκοι τρέπονται πρὸς ἄλλας ἀγοράς. Εἶναι αὐτὸ ἕνα στοιχεῖον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ἐπειδὴ ἰσχυρίζονται οἱ ἐν τῇ Κυβερνήσει ὅτι τὰ πάντα ἔκαμαν διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι ἐνῷ μαστίζονται ἀπὸ αὐτὴν τὴν δυστυχίαν οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοί, διότι οἱ ἐφετεινὲς τιμές, ἔχουν δημιουργήσει ἕνα δρᾶμα ἀνείπωτο εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ὑπαίθρου. Θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὸ στόμα τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. Ὑπουργῶν ὅταν θὰ ὁμιλήσουν τί γίνονται αἱ καθυστερήσεις αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ μετέπειτα μέχρι τοῦ 1955–56 ὀφείλονται πρὸς τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς. Ἔγινε, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, μία ἐξαγωγὴ πρὸς τὴν Ἀγγλίαν τὸ 1953. Τὴν ἐξεκινήσαμεν ἡμεῖς μὲ τὴν Κυβέρνησιν τότε Πλαστήρα–Βενιζέλου καὶ τὴν ἐπραγματοποίησεν ἡ μετέπειτα Κυβέρνησις. Ὑπάρχει μία διαφορὰ ὀφειλομένη εἰς τοὺς Ἕλληνας γεωργοὺς 7.500.000 νέων δραχμῶν. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ ποσὸν τὸ Κράτος ἔδωσε 3.283.000 δρχ. εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ νὰ ἐξοφλήσῃ ὡρισμένας ὀφειλὰς τῶν γεωργῶν καὶ ὀφείλονται ἔκτοτε 4.300.000 αἱ ὁποῖαι καὶ δὲν ἀποδίδονται. Καὶ πέραν αὐτοῦ εἶχεν ἐπιβληθῆ ἕνα συναλλαγματικὸν παρακράτημα διότι μᾶς εἶπον τότε καὶ διεκήρυξαν ὅτι ἐξευτελίζουν τὴν ἑλληνικὴν δραχμήν, τὴν ὑποτιμοῦν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ εἰς τὰς 1953–54 δὲν δίδουν τὴν πραγματικὴν ἀξίαν εἰς τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς, δημιουργοῦν τὸ παρακράτημα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ τὸ ἀποδώσουν εἰς τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Τί γίνεται ὅμως; Ἑξῆντα ὀκτὼ ἑκατομμύρια νέων δραχμῶν εἰσεπράχθησαν ἀπὸ τὸ συναλλαγματικὸν παρακράτημα τοῦ 1953–1954. Ἔχομεν λοιπὸν 68.000.000 ἀπὸ αὐτὸ τὸ παρακράτημα τοῦ 1953 –1954 καὶ 4.300.000 ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ 1953, ἤτοι 72½ ἑκατομμύρια καὶ αὐτὰ ἐνῷ ἔχομεν πλέον πλεονάσματα ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, ἐνῷ ἐπιδιδόμεθα εἰς ἄλλας δαπάνας, οὐδεμία μέριμνα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐλήφθη διὰ νὰ ἀποδοθοῦν τὰ ποσὰ αὐτὰ πρὸς τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι τὰ δικαιοῦνται καὶ ὄχι μόνον τὰ δικαιοῦνται ἀλλὰ ἠμποροῦν καὶ κατὰ δικαστικὸν τρόπον νὰ τὰ ἐπιζητήσουν καὶ νὰ τὰ ἐπιδιώξουν διότι τοὺς ἀνήκουν αὐτὰ τὰ ποσά. Καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως θὰ προβληθῇ ἴσως τὸ ἐπιχείρημα ὅτι διατίθενται τὰ ποσὰ αὐτὰ διὰ σκοποὺς ποὺ εὐνοοῦν τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς. Οὐδὲν τούτου ἀναληθέστερον. Τὰ ποσὰ αὐτὰ διετέθησαν διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τῶν ἑκάστοτε προϋπολογισμῶν, ἐνῷ τὰ δικαιοῦνται ἐξ ὁλοκλήρου οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοί. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ κάμω μόνον κρίσιν καὶ ἐπίκρισιν καὶ νὰ θεωρηθῇ ὅτι μὲ ἐνδιαφέρει μόνον ἡ ἐπίκρισις πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς Κυβερνήσεως. Αἱ εὐθῦναι της εἶναι βαρεῖαι, τὰς ὑπεγράμμισε καὶ ἀπὸ τὴν εὐθύνην αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ Κυβέρνησις. Ἀπόδειξις ὅτι ἔχει ἀφίσει ἀκόμη, ἔχομε φθάσει εἰς τὰ τέλη Ἰανουαρίου, καὶ ἔχει ἀφίσει ἀκαλύπτους τοὺς ὑπαλλήλους τῶν τελωνείων, οἱ ὁποῖοι ἐπέτρεψαν τὴν ἄνευ δασμοῦ παράδοσιν τοῦ βάμβακος εἰς τὰς ἑλληνικὰς βιομηχανίας.

§110Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπιτρέψει τὴν εἰσαγωγὴν βαμβακοσπόρου καὶ ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ αὐτὴ ἔχει ἐπηρεάσει τὰς τιμὰς συσπόρου βάμβακος; Γνωρίζετε ὅτι ἔχουν εἰσαχθῆ 30.000 τόννοι;

§111Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Θὰ προβάλῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ προβλήματα τῆς κτηνοτροφίας.

§112Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). Προτείνετε νὰ καταδικάσωμεν εἰς θάνατον τὰ ζῶα; Αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχετε; Δὲν πηγαίνετε ἔξω νὰ δῆτε τὴν κτηνοτροφίαν;

§113Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἐπαρκοῦν, κύριε Ὑπουργέ, αἱ ἄλλαι κτηνοτροφαί.

§114Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχανίας). Ἐπαρκοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν;

§115Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Νὰ φέρετε βαμβακόπητα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπαγορεύονται αἱ διακοπαί. Τὸ Προεδρεῖον δὲν συναινεῖ εἰς τὰς διακοπάς.

§117Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπάντησις εἶναι εὔκολος καὶ πρόχειρος εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Κανεὶς δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ ὅτι ὀφείλομε νὰ ἀποβλέπωμε μὲ στοργὴν πρὸς τὸ θέμα τῆς κτηνοτροφίας. Εἶναι καὶ αὐτὴ ἕνας παράγων τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρει ἐξ ἴσου ὅλους μας, ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς κτηνοτροφίας. Ἀλλὰ πολὺ ὀρθῶς λέγουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθουν κτηνοτροφαί, νὰ ἔλθῃ ἡ βαμβακόπητα καὶ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἑλληνικὴ κτηνοτροφία κατὰ τρόπον ποὺ νὰ μὴ ἐπηρεάζεται ἡ τιμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ βάμβακος. Ἐπίσης οὐδεὶς τῶν κυρίων συναδέλφων ἐπιδιώκει τὴν ἐξόντωσιν τῆς βιομηχανίας. Κάθε ἄλλο, διότι συμφέρον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἡ βιομηχανία, νὰ εὐημερῇ αὕτη καὶ νὰ ἀνθῇ, δὲν ἕπεται ὅμως ἐξ αὐτοῦ τοῦ στοιχείου ὅτι πρέπει ὁ βαμβακοπαραγωγὸς νὰ γίνῃ αἰχμάλωτος καὶ δοῦλος τῆς βιομηχανίας. Τὰ πράγματα πρέπει νὰ εἶναι ἐν συναρτήσει καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ παραπονῆται εἰς τίποτε ὅταν ὑπάρχῃ ὑπὲρ αὐτῆς μία δασμολογικὴ προστασία ἡ ὁποία φθάνει ἀπὸ 30 –45%. Τὰ ὑφάσματα τὰ βαμβακερὰ ποὺ τὰ καταναλίσκει κατ’ ἐξοχὴν ὁ ἕλλην ἀγρότης, διότι ὁ μεγαλύτερος καταναλωτὴς αὐτῶν τῶν εἰδῶν εἶναι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, τὰ ὑφάσματα αὐτὰ ἔχουν δασμὸν 30–45%. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε μέχρι ποίου σημείου φθάνει ἡ προστασία ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας, θὰ ἀναφέρω ὅτι τὸ ἐμποροβιομηχανικὸν ἐπιμελητήριον εἰς μίαν ἔκθεσίν του διὰ τὴν εὐρωπαϊκὴν ζώνην ἐλευθέρων συναλλαγῶν εἰς τὴν σελίδα 3 ἀναφέρει, ὅτι ἡ βαμβακουργία ἐν Ἑλλάδι τελεῖ ὑπὸ καθεστὼς ὑψηλοῦ προστατευτισμοῦ. Αὐτὰ ἀναφέρει καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ ἐμποροβιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου καὶ ἀποδέχεται ὅτι εἰδικά, ἡ βαμβακουργία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραπονῆται οὔτε νὰ ζητῇ τίποτε ἐπὶ πλέον καὶ περισσότερον νὰ ζῇ εἰς βάρος τῶν γεωργῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι σκοπός μου νὰ καθορίσω μόνον τὰς βαρείας κυβερνητικὰς εὐθύνας ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ βάμβακος, ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν πρέπει νὰ προέλθῃ καὶ κἄτι τί θετικώτερον. Αὐτὸ εἶναι τὸ χρέος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, αὐτὸ εἶναι τὸ χρέος τῶν κομμάτων καὶ ἡμεῖς ὡς δημόσιοι ἄνδρες ὀφείλομεν νὰ ἐκτελοῦμεν εἰς ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας. Τί πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἂν θέλωμεν νὰ ἐπιζήσῃ αὐτὸ τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τεράστιον ἀριθμὸν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν. Ἂν θέλωμεν νὰ ἐπιζήσῃ, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ λέγει ὅτι διὰ νὰ καλλιεργηθῇ μία μεγαλυτέρα ἔκτασις βάμβακος ἀπὸ τὴν σημερινὴν χρειάζεται μία πραγματικὴ προστασία τοῦ προϊόντος καθὼς καὶ μία ὀρθολογιστικὴ ἀντιμετώπισις ὅλων τῶν προβλημάτων αὐτοῦ. Μὲ τὴν γνῶσιν τῶν ζητημάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκθέσω τὰς γνώμας μου. Δὲν μπορεῖ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ καλλιέργεια ἐὰν δὲν πάρωμεν ἀποφάσεις κι’ ἂν δὲν ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα πρὸς προστασίαν τοῦ προϊόντος, διότι ἄλλως πρέπει νὰ προχωρήσῃ κἄπου ἀλλοῦ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι περιορίζω τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν, θὰ ὁρίζωνται 24.000 τόννοι ποὺ χρειάζεται ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία. Ἂν θέλετε ὅμως νὰ τὴν ἀφήσωμεν εἰς τὰ σημερινὰ ὕψη θὰ πρέπει νὰ τύχουν προστασίας οἱ βαμβακοπαραγωγοί. Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξουν τιμαὶ ὑποστηρίξεως τοῦ προϊόντος σύμφωνα μὲ τὸ κόστος καλλιεργείας αὐτοῦ καὶ σύμφωνα μὲ τὸν τιμάριθμον. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὑπάρχουν διαχωρισμοὶ τιμῶν ἄλλαι τιμαὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἄλλαι εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης ὑπάρχει κι’ ἕνας ὀργανισμὸς χρηματοδοτήσεως τῶν προϊόντων. Εἰς τὴν Ἀμερικήν, διὰ νὰ δώσω σωστοὺς ἀριθμούς, θὰ χρησιμοποιήσω ἕνα κείμενον ἀπὸ πρόσφατον λόγον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας τῆς Ἀμερικῆς. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐγένετο περιορισμὸς τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος κατὰ τὸ ἥμισυ, ἀπὸ 140 ἑκατομμύρια στρέμματα εἰς 68 ἑκατομμύρια στρέμματα, ἀλλὰ μὲ τὰ ἐπιστημονικὰ μέσα τῆς καλλιεργείας ἡ παραγωγὴ ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἴδιον ποσὸν ποὺ ἦτο καὶ πρὸ τοῦ περιορισμοῦ. Ἀλλὰ ἀκοῦστε καὶ τί ἄλλο ἐγένετο διὰ τὴν προστασίαν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ὁ μεγάλος αὐτὸς ὀργανισμὸς τῆς χρηματοδοτήσεως, διὰ ἓν μόνον δεκαπεντάμηνον, διέθεσεν 535 ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ τὴν προστασίαν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Καὶ ἔρχεται ὁ Πρόεδρος μιᾶς μεγάλης ἀμερικανικῆς ἑταιρείας καὶ ἀναφέρει ὅτι, δὲν εἶναι 535 ἑκατομμύρια δολλάρια αὐτὰ τὰ ὁποῖα διέθεσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν προστασίαν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ἀλλὰ εἶναι ἕνα δισεκατομμύριον. Πρέπει ἐπίσης εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ γίνεται δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἡ χρηματοδότησις πρέπει νὰ εἶναι ἡ προκαταβολὴ εἰς τοιαῦτα ἐπίπεδα, ὥστε οἱ παραγωγοὶ νὰ μὴ δυσανασχετοῦν καὶ νὰ μὴ γίνωνται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους διαφόρων βιομηχάνων καὶ βαμβακεμπόρων. Πρέπει νὰ δοθοῦν ἐπαρκῆ δάνεια, πρέπει νὰ γίνεται προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων νὰ ἐξασφαλισθοῦν καὶ νὰ ὑπογραφοῦν συμβάσεις τόσον μὲ τὰς δυτικὰς ὅσον καὶ μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου. Κύριοι βουλευταί, μοῦ ἔρχεται εἰς τὴν μνήμην μου ἡ ἐπάνοδός μας ἀπὸ τὴν Λαϊκὴν Κίναν τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1956. Ἐπιστρέφοντες ἀπὸ τὴν Λαϊκὴν Κίναν περάσαμεν ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Ἀποικίαν Χὸγκ–Κὸγκ καὶ εἴδομεν ἐκεῖ ἕνα τεράστιον κτίριον εἰς τὸ ὁποῖον ἦτο ἐγκατεστημένη ἡ ἐμπορικὴ ἀντιπροσωπεία τῆς Λαϊκῆς Κίνας καὶ πιὸ πέρα ἕνα ἄλλο κτίριον εἰς τὸ ὁποῖον ἦτο ἐγκατεστημένη ἡ ἐμπορικὴ ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐθνικιστικῆς Κίνας καὶ τὸ ἐμπόριον νὰ διεξάγεται κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Οἱ Ἄγγλοι διεξάγουν τὸ ἐμπόριόν των καὶ τοποθετοῦν τὰ προϊόντα των μέσῳ τοῦ Χὸγκ–Κὸγκ χωρὶς καμμίαν δέσμευσιν ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐπικαλούμεθα ἡμεῖς ὅτι ἔχομεν ἀναλάβει. Αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ εἶδον μὲ τὰ μάτια καὶ δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφιβολία. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ἀγγλικὸν ἐμπόριον ἐξυπηρετεῖται κατὰ τρόπον ἀφάνταστον.

§118Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μόνον τὸ ἀγγλικόν, ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν.

§119Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἐκάναμεν ὁλόκληρον συζήτησιν διὰ νὰ προλειάνωμε τὸ ἔδαφος διὰ νὰ ἔλθῃ ἕνα Μπαλλέτο. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ χρηματοδοτηθοῦν αἱ γεωργικαὶ ὀργανώσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίων βαμβακουργίας καὶ αὐτὰ ἠμποροῦν νὰ γίνουν μὲ ἀνταλλαγὴν βάμβακος.

§120ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα κλείνουν, τί γίνονται;

§121Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κλείνουν τὰ ἀσυγχρόνιστα. Ἔκλεισαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἠκολούθησαν τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῆς βιομηχανίας. Ἔχω μίαν στατιστικήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀποδεικνύεται ὅτι μόνον 10% ἔγιναν συγχρονισμένα, εἰς τὴν βαμβακουργίαν, ἐν Ἑλλάδι. Πρέπει νὰ καταλάβωμεν, ὅτι πρέπει νὰ τὰ συγχρονίσωμεν. Πρέπει νὰ στραφῶμεν πρὸς ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα καὶ ἡ βιομηχανία, ἡ ὁποία ἀπολαμβάνει ὅλης αὐτῆς τῆς προστασίας πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ διὰ τὴν ἀγορὰν ἑλληνικοῦ βάμβακος. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις προσεφέρθησαν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐτησίαν ἀνάγκην τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ἔχουν μίαν πρόβλεψιν καὶ λέγουν: προμήθεια πρώτης ὕλης. Καὶ τοὺς λέγουν κάνω αὐτὴν τὴν τιμὴν μὲ 5% νὰ σᾶς ἐξασφαλίσωμεν ἡμεῖς τὴν πρώτην ὕλην. Δὲν τὸ ἀποδέχονται, διότι ἐννοοῦν πέραν τῶν βιομηχανικῶν κερδῶν νὰ πραγματοποιοῦν καὶ ἀπὸ τὴν πρώτην ὕλην καὶ ὅλο αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῶν βαμβακοκαλλιεργητῶν. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὀργανωθῇ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον. Πρέπει νὰ λείψῃ ἀπὸ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, λυποῦμαι ποὺ θὰ μεταχειρισθῶ αὐτὴν τὴν φράσιν, ἀλλ’ εἶναι ἡ πλέον κατάλληλος, «ὁ σαλταδορισμός». Ἔρχονται ἐδῶ οἱ ξένοι καὶ ἀρχίζει αὐτὸς ὁ ἐκπληκτικὸς συναγωνισμὸς καὶ ἐπηρεάζει τὰς τιμὰς τοῦ ἐμπορίου τοῦ βάμβακος. Ἀρχίζει ἕνας ἀμείλικτος πόλεμος μεταξὺ τῶν ἐξαγωγέων, δημιουργεῖται πτῶσις τῶν τιμῶν ἐπηρεάζει τὴν τιμὴν τοῦ βάμβακος. Αὐτὰ μποροῦν νὰ γίνουν κατὰ τρόπον ὀρθολογιστικόν. Πρέπει, περαιτέρω, νὰ ὑπάρξουν ηὐξημένα καλλιεργητικὰ δάνεια πρὸς ἀποφυγὴν τῶν προπωλήσεων καὶ τοῦ τοκογλυφικοῦ δανείου. Ἡ τοκογλυφία, κύριοι συνάδελφοι, μαίνεται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Εἶναι ἀπίστευτον τὸ τί γίνεται, εἶναι ἀπίστευτον τὸ δρᾶμα τοῦ ἀγρότου ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν ἀνάγκην εἴτε διὰ τὴν καλλιέργειαν εἴτε διὰ τὸν ἰατρόν, εἴτε διὰ τὸν φαρμακοποιόν, εἴτε διὰ τὸν δικηγόρον. Εἶναι ἀπύθμενος ἡ τοκογλυφικὴ διάθεσις ποὺ ὑπάρχει. Ἐνθυμοῦμαι ἀπὸ τὰ μικρά μου χρόνια ποὺ ἦσαν δακτυλοδεικτούμενοι ἐκεῖνοι ποὺ ἐδάνειζαν μὲ 30%, σᾶς λέγω, ὅτι αὐτοὶ εἶναι τώρα ἄγγελοι. Εἶναι ἀπίστευτον τὸ ὅριον τοῦ τόκου εἰς τὸν ἰδιωτικὸν δανεισμόν. Ὅταν ἔχουν ἀνάγκην 580 δρχ. διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ παίρνουν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὶς 120 τί θέλετε νὰ κάμουν; Ἔχουν τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας εἰς τὸν ἰατρόν, τὸν φαρμακοποιόν, δικαστήρια, δικαστικὰ ἔξοδα, χίλια δυὸ πράγματα. Ἐπίσης, χρειάζονται λίπασμα εἰδικόν. Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ, ἐπίσης, ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς μὲ εἰδικοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ περαιτέρω ἐπιστημονικὴ παρακολούθησις τῆς παραγωγῆς. Ἡ γεωργικὴ ἔρευνα νὰ ἀναπτυχθῇ. Ἔρχομαι τώρα εἰς ἕνα ἄλλο κρίσιμον σημεῖον. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα διὰ νὰ πληρωθῇ ὁ ὀφειλόμενος δασμὸς τῶν 7.900 τόννων, διότι, πέστε μου ἡ κατανάλωσις ὠφελήθη τίποτε. Ἐμειώθη ἡ τιμὴ τῶν δανείων τῆς βαμβακουργίας; Αἱ τιμαὶ ἔμειναν εἰς τὰ ἴδια ἐπίπεδα καὶ μὲ τὸν δασμολογημένον καὶ μὲ τὸν ἀδασμολόγητον. Πρέπει, ἐπίσης, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἄμεσον ἀπόδοσιν τῶν 72 ἑκατομμυρίων ποὺ ὀφείλονται εἰς τοὺς Ἕλληνας βαμβακοκαλλιεργητάς. Κύριοι συνάδελφοι, προχείρως ἀνέφερα αὐτὰ τὰ κύρια καὶ βασικὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει κατὰ κάποιον τρόπον νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν διὰ νὰ εἴπωμεν ὅτι ὑπάρχει πραγματικὴ προστασία εἰς τὴν ἑλληνικὴν βαμβακοπαραγωγήν. Δὲν εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν μου νὰ ἀσκήσω δημαγωγίαν. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πρόγραμμα μακρᾶς πνοῆς, ἀλλ’ αὐτὸ τὸ πρόγραμμα πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τρόπον θετικόν. Πρέπει κατὰ τὴν ταπεινήν μου ἄποψιν, ὄχι ὑπὸ τὸν τύπον τῶν Διακομματικῶν Ἐπιτροπῶν ποὺ παρέλκουν ὅλα τὰ ζητήματα, δύναμαι νὰ εἴπω, ἀλλὰ ἐδῶ ἀνακύπτει ἓν ἱερὸν ἓν ἐπιτακτικὸν καθῆκον. Ἂν θέλωμε νὰ προστατεύσωμε τὸν Ἕλληνα βαμβακοπαραγωγὸν ὑπάρχει ἕνα χρέος καὶ ἕνα καθῆκον: Μία ὀλιγομελὴς Ἐπιτροπὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς παρατάξεις, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ συνεταιρισμένου ἐργατικοῦ κόσμου, νὰ καθήσουν νὰ κατευθύνουν ἕνα πρόγραμμα, ἔστω καὶ μακρᾶς πνοῆς, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μπαλώματα, μὲ ἀοριστολογίες, σὰν αὐτὲς ποὺ λέγονται σήμερον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ προχωρήσῃ ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος. Ἤκουσα μίαν φωνήν, ὅταν ἀνέφερα τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ διαθέτει ὁ Ἀμερικανικὸς προϋπολογισμὸς διὰ τὴν βοήθειαν τοῦ βαμβακοπαραγωγοῦ. Οὐδεὶς εἶπεν, ὅτι ἠμπορεῖ ἡ Ἑλλὰς νὰ διαθέσῃ τὸ ἓν δισεκατομμύριον δολλαρίων, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν μὲ κλειστὰ τὰ μάτια εἰς ἕνα ζήτημα ποὺ ἀφορᾷ τὴν ζωὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ὕπαρξίν μας ὡς Ἔθνους. Σήμερον ἡ ὑποαπασχόλησις τῆς ὑπαίθρου τακτοποιεῖται μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας. Δὲν ξέρετε τί γίνεται εἰς ἄλλας περιφερείας. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, καὶ μὴ νομίζετε, ὅτι δημαγωγῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπευθυνόμενος πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, ὅτι σήμερον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τὸν συνέχει μία ἀγωνία, μία πτῶσις τοῦ ἠθικοῦ. Οἱ γεωργοὶ ἔχασαν τὴν πίστιν των, τὴν ἔχασαν ἐντελῶς. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἦσαν ὡπλισμένοι μὲ αἰσιοδοξίαν καὶ πίστιν τὴν ἔχασαν. Καὶ σᾶς λέγω καὶ ἓν ἄλλο πρᾶγμα, ὅτι σήμερον δὲν δίδεται πίστις εἰς οὐδεμίαν ὑπόσχεσιν. Δυσπιστοῦν πρὸς ὅλα γενικῶς, διότι ἡ ἐξαθλίωσις καὶ ὁ μαρασμὸς τοὺς ἔχει φέρει εἰς πραγματικὴν ἀπόγνωσιν. Καὶ εἶναι πάρα πολὺ ἐπικίνδυνον τὸ νὰ χάσουν ὅλην τὴν πίστιν τους. Καὶ τὴν ἔχασαν ἐξ ὁλοκλήρου. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, μέχρις αὐτῆς τῆς ἡλικίας τὴν ὁποίαν ἄγω ἔχω γεννηθῆ, ἔχω ζήσει, ἔχω ζυμωθῆ μὲ τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ διὰ πρώτην φορὰν βλέπω τὴν ἀπόγνωσιν αὐτήν. Καὶ θὰ ἤθελα, ὁ ἀγαπητὸς εἰς ὅλους μας κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ τόσον συμπαθὴς ὄχι μὲ τὴν ἰδιότητά του τοῦ Ὑπουργοῦ, νὰ πάρῃ τὸν ὁδοιπορικόν του σάκκον καὶ νὰ πάῃ ὡς ἕνας ὁδοιπόρος, νὰ πάῃ εἰς τὰ πλέον εὔπορα χωρία τῆς Βοιωτίας, νὰ μὴ εἰδοποιήσῃ κανένα καὶ νὰ καθίσῃ μέσα εἰς ἕνα καφενεῖον, μέσα εἰς ἕνα ταβερνεῖον καὶ νὰ ἀναστραφῇ μὲ εὐπόρους, μὲ μεσαίους, μὲ πτωχοὺς γεωργούς. Καὶ θὰ φύγῃ ἀπὸ ἐκεῖ μὲ θλιβερὰ συμπεράσματα. Βέβαια ὅταν θὰ πάῃ ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας, μὲ τὴν αἴγλην τῆς προσωπικότητός του, τοῦ ἀξιώματός του, ἀναμφισβητήτως, μὲ τὴν εὐγένειαν καὶ καλὴν διάθεσιν τοῦ κόσμου, θὰ τύχῃ μιᾶς εὐμενοῦς ὑποδοχῆς. Ἐὰν μεταβῇ ὡς ἄγνωστος, θὰ διαπιστώσῃ ὁ τόσον συμπαθὴς καὶ φίλτατος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι ἐλάχιστα ἀναφέρω ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐν σχέσει μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἡ πραγματικότης εἶναι κἄτι τὸ καταπληκτικόν, τὸ φαινόμενον ποὺ ἀντικρύζομεν κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον εἶναι κἄτι τι τὸ ἀσύλληπτον. Ἕνας ἀγαπητὸς συνάδελφος εἶπε: «Ποῦ θὰ τὰ βροῦμε». Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ἐκούρασα. Ἀλλά, τέλος πάντων, εἶναι καιρὸς νὰ τὸ εἴπωμεν. Θὰ εἴπω κἄτι, τὸ ὁποῖον ὡς ἕνας ταπεινὸς συνάδελφός σας τὸ πιστεύω. Πιστεύω ἕνα πρᾶγμα, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν τόπον ὅλοι μας ἔχομεν φύγει ἀπὸ τὴν πραγματικότητα. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν τελευταίαν παγκόσμιον σύρραξιν, ἔπειτα ἀπὸ ὅλα τὰ τραγικὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἐπεράσαμεν καὶ ἐζήσαμεν εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, μᾶς κατέλαβον διάφορες ψυχώσεις. Καὶ ἄλλοι ἠθελημένα, ἄλλοι ἀθέλητα πιστεύομεν εἰς αὐτὰς τὰς ψυχώσεις. Καὶ ἀπὸ τὰς ψυχώσεις αὐτὰς ἔχομεν πάθει μίαν παραίσθησιν. Εἶμαι ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι ἐδῶ ἔχομεν χάσει τὴν αἴσθησιν τῆς πραγματικότητος. Τὴν πραγματικότητα τὴν Ἑλληνικὴν δὲν τὴν ἀντιμετωπίζομεν μὲ καθαρό, μὲ γυμνὸ μάτι, μὲ καθαρὴ συνείδησι. Ἐδῶ ἐδημιουργήθη ἕνα μύθευμα καὶ τὰ γεγονότα τὰ πολεμικά, τὰ γεγονότα τὰ ἐσωτερικὰ καὶ τὰ ἄλλα τῶν τελευταίων ἐτῶν ἔχουν δημιουργήσει μίαν κατάστασιν ἀκαθόριστον. Λέγουν ἐδῶ οἱ μεγαλόστομοι κήρυκες: «Ἡ Ἑλλὰς εἶναι εἰς τὸ μεταίχμιον τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως, ἡ Ἑλλὰς θὰ παίξῃ τὸν ἱστορικόν της ρόλον, ἡ Ἑλλὰς θὰ δώσῃ τὴν λύσιν εἰς τὸ παγκόσμιον πρόβλημα». Ὁ πλανήτης μας νὰ συγκρουσθῇ καὶ ἡμεῖς, τὰ 7 ἑκατομμύρια τῶν Ἑλλήνων, ἡ σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ, θὰ δώσωμεν τὴν λύσιν εἰς τὸ παγκόσμιον πρόβλημα. Ἀκοῦστε τὴν μεγαλόστομον διακήρυξιν: «Ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ πανίσχυρον στρατόν». Τὸ σέβομαι τοῦτο καὶ τὸ ἀποδέχομαι. Ἀλλ’ ἐν τῷ μέτρῳ τῆς Ἑλληνικῆς δυναμικότητος. Πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ πρῶτον ναυτικόν, πρέπει νὰ κάμωμεν τὴν ἀεροπορίαν, δὲν γνωρίζω πῶς καὶ πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν πολυτελῆ διάρθρωσιν καὶ δὲν δίδομεν μιὰ καρέκλα διὰ τὸ Εἰρηνοδικεῖον. Ἀπίστευτα πράγματα, ἀσύλληπτα. Εἴμεθα ἔξω τῆς πραγματικότητος, μακρὰν τῆς πραγματικότητος τῆς Ἑλληνικῆς καὶ πρέπει, τέλος πάντων, νὰ ὑπάρξῃ κἄποτε ἕνα κήρυγμα, νὰ γίνῃ μία σταυροφορία καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς αὐτὴν τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ πραγματικότης, δι’ ὅλους, εἰς ὅποιαν παράταξιν καὶ ἐὰν εὑρισκώμεθα, μία εἶναι, ἕνα εἶναι τὸ ἐπιτακτικὸν καθῆκον: Σταυροφορία διὰ τὴν γεωργίαν. Μόνον ἔτσι θὰ ζήσωμεν καὶ ἡ εὐημερία τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν θὰ ἀναπληρώσῃ καὶ στρατοὺς καὶ στόλον καὶ ἀεροπορίαν καὶ τὰ πάντα. Διότι πιστεύω ἀνένδοτα, ὅτι ἐὰν λείψῃ ἡ πίστις ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας γεωργοὺς καὶ ἐὰν βυθισθοῦν ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν δυστυχίαν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν, τίποτε δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ τοὺς συγκρατήσῃ, τίποτε ἀπολύτως. Τὰ πάντα, λοιπόν, διὰ τοὺς γεωργοὺς καὶ ἔπειτα ὅλα τὰ ἄλλα. Ἰδού, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ποῦ θὰ εὑρεθοῦν οἱ πόροι, ἀπὸ ποῦ θὰ καλυφθοῦν τὰ ἐλλείμματα, πῶς θὰ προστατευθοῦν οἱ γεωργοί. Αὐτὸ τὸ κήρυγμα, κύριοι βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ τὸ ἐνστερνισθῶμεν. Διότι ἐὰν δὲν τὸ ἐνστερνισθῶμεν ὄχι μὲ λόγια, ἀλλὰ μὲ ἔργα, μὲ πράξεις θετικὲς καὶ ἀνένδοτες, ἐὰν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν τὸ ἐνστερνισθῶμεν, τότε — δὲν θέλω νὰ εἶμαι μάντις ὁραματισμῶν κακῶν — ἀλλὰ τότε βλέπω πολὺ σκοτεινὸ τὸ μέλλον τῆς χώρας μας. Αἱ ὧραι εἶναι κρίσιμοι καὶ καθ’ ἕνας ἀπὸ ἡμᾶς ὀφείλει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπιτελέσῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον του. Εἰς αὐτὸ τὸ καθῆκον καλῶ, ὡς μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὄχι μόνον τὴν Κυβέρνησιν, καλῶ ἕνα ἕκαστον ἀπὸ ἡμᾶς νὰ ἐπιτελέσῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον του, τὸ χρέος του. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν γενίκευσιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Δ. Παπασπύρου, περὶ τῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Π. Ξενοδοχειάρης, Δ. Κωστῆς, Ι. Διαμαντόπουλος, Α. Αὐγερινός, Ν. Ἰντζές, Γ. Τζώρτζης, Α. Ἀνωγειανάκης, Ν. Κρασαδάκης, Χ. Ἀβραμίδης, Α. Τριανταφυλλίδης, Γ. Τσαντίρης, Α. Πετραλιᾶς, Μ. Τοσουνίδης, Ι. Παπαηλιάκης, Π. Βαρδινογιάννης καὶ Δ. Βουρδουμπᾶς». Κατόπιν τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν βάμβακα, θὰ γενικευθῇ.

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐπιφυλάσσεται, ἀφοῦ ἀκούσῃ καὶ τοὺς ἄλλους ρήτορας, νὰ ἀπαντήσῃ. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, ἠθέλησε νὰ στηρίξῃ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του ἐν κατακλεῖδι ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ἐπιχειρήματος: «Ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐχάσαμεν πλήρως τὴν αἴσθησιν τῆς πραγματικότητος. Προβαίνομεν εἰς δαπάνας στρατιωτικάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπολύτως δυσανάλογοι πρὸς τὰς οἰκονομικάς μας δυνατότητας καί, τούτου ἕνεκεν, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ὀρθὴν γεωργικήν, τὴν ὀρθὴν κοινωνικήν, τὴν ὀρθὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν». Δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Θὰ ἀρκεσθῶ νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Συμπίπτει, κύριε συνάδελφε ἐκ Λεβαδείας, νὰ μὴ εἶναι μόνον ἡ Ἑλλὰς ἡ ὁποία συντηρεῖ ὡρισμένον ἐπίπεδον στρατιωτικῶν δαπανῶν. Συμβαίνει ὅλα τὰ Κράτη τὰ ὁποῖα μᾶς περιβάλλουν καὶ μᾶς περιβάλλουν Κράτη ὅλων τῶν τύπων τῆς ἐσωτερικῆς συγχρόνου ὀργανώσεως καὶ Κράτη κομμουνιστικὰ καὶ κράτη Δημοκρατικά, διατηροῦν ἕνα ἐπίπεδον στρατιωτικῶν δαπανῶν τὸ ὁποῖον συγκρινόμενον πρὸς τὸ ἰδικόν μας...

§124Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Καὶ τὸ βιοτικόν.

§125Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). ...εἶναι ὑψηλότερον. Θὰ ἔλθω, ὅμως, κύριε συνάδελφε, καὶ εἰς τὸ βιοτικόν. Ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσω καὶ περὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω, ὅτι πράγματι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τὸ Ἑλληνικὸν καὶ εἰδικώτερον τὸ ἐπίπεδον καταναλώσεως εἶναι βεβαιότατα ὑψηλότερον τοῦ ἐπιπέδου καταναλώσεως τῶν ἄλλων Βαλκανικῶν Κρατῶν, τὰ ὁποῖα διατηροῦν περισσοτέρας στρατιωτικὰς δυνάμεις, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ διατηρεῖ ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία γνωρίζει τὰ στοιχεῖα καὶ γνωρίζει εἰς ποῖον ὕψος εὑρίσκεται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως γνωρίζει ἐπίσης καὶ εἰς ποῖον σημεῖον ἐπίσης εὑρίσκεται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον ἄλλων λαῶν. Δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν μας, αὐτὴν τὴν στιγμὴν, νὰ κάμνωμεν σύγκρισιν. Ἐάν, ὅμως, ἔκαμον τὴν παρατήρησιν αὐτήν, τὴν ἔκαμον, διότι δὲν εἶναι, νομίζω, σωστό, νὰ συναγάγῃ κανεὶς τόσον γρήγορα συμπεράσματα ἐπὶ θεμάτων τόσον σοβαρῶν, ὅπως συνήγαγε τὰ συμπεράσματά του, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος. Καὶ ἤθελον νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀσκοῦμεν, δὲν εἶναι πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ μόνον ἡ Ἑλλάς. Εἶναι μία πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ὡς Κράτος φιλειρηνικὸν εἶναι ὑποχρεωμένη, θέλει δὲν θέλει, νὰ ἀσκήσῃ. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, ὅτι μόνον ἡ Ἑλλὰς δαπανᾷ μεγάλα ποσά, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐθνικόν της εἰσόδημα διὰ τὰς στρατιωτικάς της δυνάμεις. Ἄλλα Κράτη, καὶ εἰδικώτερον Βαλκανικὰ Κράτη, δαπανοῦν πολὺ μεγαλύτερον ποσοστὸν τοῦ ἐθνικοῦ των εἰσοδήματος. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου τῆς συζητήσεως τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῆς διπλωματίας, σκόπιμον εἶναι νὰ προσγειωθῶμεν εἰς τὸ θέμα μας καὶ νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ τοῦ βάμβακος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ἀπόψε μόνον τοῦτο: Ὁ βάμβαξ εἶναι ἕνα προϊὸν ἐξαγώγιμον. Ἡ πολιτικὴ ἡ ὁποία ἠκολουθεῖτο μέχρι πρό τινων ἐτῶν, ἦτο ἡ ἑξῆς: Δὲν ἐπετρέπετο ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος καὶ ἐγένετο μία συμπίεσις τῶν τιμῶν, αἱ δὲ τιμαὶ εἰς τὴν ἐποχὴν ποὺ ἀνεφέρθη ὁ κ. συνάδελφος, αἱ ἐσωτερικαί, ἦσαν τιμαὶ — τὸ τονίζω — κατώτεραι τῶν τιμῶν τῶν διεθνῶν. Αὐτὸ ἦτο ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τότε ἀπηγορεύετο ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος, μέχρις οὗ αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι ἱκανοποίουν πλήρως τὰς ἀνάγκας των. Καὶ ἀφοῦ ἱκανοποίουν πλήρως τὰς ἀνάγκας των, τότε, ἐπετρέπετο ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος. Καὶ τότε ἐπετράπη ἡ περίφημος ἐξαγωγὴ 5.000 τόννων βάμβακος. Ἡμεῖς, κύριοι, ἠλλάξαμεν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ βάμβακος καὶ εἴπομεν, θὰ θεσπίσωμεν τὸ ἑξῆς καθεστώς: Θὰ πάρῃ τὸ βαμβάκι τὴν διεθνῆ του τιμήν. Ἐξ οὗ καταργοῦμεν ὅλα τὰ παρακρατήματα. Θὰ γίνῃ μία προώθησις τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς χορηγήσεως εἰδικῶν δανείων, χορηγουμένων ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ θὰ βαδίσωμεν μὲ σύνθημα τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ βάμβακος, τῆς ὁποίας μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἦτο ἀποστερημένος ὁ παραγωγός. Μὲ τὸ σύνθημα αὐτὸ κατεβήκαμεν τὸ 1954 καὶ εἴχομεν τὸ 1955 ἕνα ἅλμα. Διότι, ὅταν ἀπὸ τὸ 1923 φθάνῃ κανεὶς εἰς τὸ 60, εἶναι ἕνα ἅλμα. Δὲν ἔγινε φυσιολογικὴ πρόοδος, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ ἔγινε μία συνειδητὴ πολιτικὴ πρᾶξις. Καὶ ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας, ἐγὼ δὲν γνωρίζω ἄλλην τοιαύτην συνειδητὴν πρᾶξιν, διαπραχθεῖσαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἐδιάβασε ὁ κ. συνάδελφος, μίαν παλαιοτέραν ἀγόρευσίν μου. Ὄντως ἐκάλεσα, τότε, εἰς τὸ γραφεῖον μου τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ἔταξα τὸ ἑξῆς θέμα: Εἶναι δυνατὸν κύριοι, νὰ αὐξήσωμεν κατὰ 50% τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος εἰς τὴν Ἑλλάδα, λαμβάνοντες μέτρα, ἐξαγγέλλοντες πολιτικὴν διεθνῶν τιμῶν καὶ καταργοῦντες τὸ παρακράτημα; Καὶ οἱ τεχνικοὶ ὄντως μοῦ εἶπον: «Ὄχι». Ἐπέμεινον εἰς τὴν χάραξιν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς πολιτικῆς. Ἀλλὰ αὐτὰ ἀνήκουν εἰς τὸ παρελθόν, ἀφοροῦν τὴν Κυβέρνησιν Παπάγου. Ἀναφέρομαι εἰς αὐτά, ἐπειδὴ ἀνεφέρθη καὶ ὁ κ. συνάδελφος. Καὶ τώρα ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, τί πολιτικὴν ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις; Πολιτικήν, νομίζω, διεθνῶν τιμῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ Κόμμα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὸ ὁποῖον ὑπευθύνως θὰ εἴπῃ, ὅτι προκειμένου περὶ ἐξαγωγίμων προϊόντων, θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἄλλη πολιτική, πλὴν τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς παραγωγούς, ἐκείνης τῆς τιμῆς, ποὺ ἀντιστοιχεῖ εἰς τὴν ἑκάστοτε διεθνῶς διαμορφουμένην τιμήν. Ἐάν τις ἰσχυρισθῇ τοῦτο, ἐὰν ἕνα Κόμμα ἰσχυρισθῇ τοῦτο, τότε τὸ Κόμμα αὐτὸ ὑποστηρίζει κατ’ οὐσίαν ὑποτίμησιν τῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος.

§126Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ σᾶς διακόψω, ἀλλὰ λέγετε μὲ τόσην κατηγορηματικότητα καὶ ἐπιμένετε εἰς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανὲν Κόμμα...

§127Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν). Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον, ὅτι, ἐὰν ἕνα Κόμμα θέλῃ νὰ ἰσχυρισθῇ ὑπευθύνως ὅτι ὑποστηρίζει, ὅτι τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα πρέπει νὰ παίρνουν κἄτι τι ὑπεράνω τῶν διεθνῶν τιμῶν, αὐτὸ τὸ Κόμμα, εἴτε τὸ γνωρίζει, εἴτε ὄχι, πάντως ὑποστηρίζει τὴν ὑποτίμησιν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, διότι ἡ πριμοδότησις ἐξαγωγίμου προϊόντος εἰς τὴν Ἑλληνικήν, λέγεται ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς.

§128Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ διαφορά μας συνίσταται εἰς δύο στοιχεῖα: Τὸ πρῶτον στοιχεῖον εἶναι, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μας, ὅπως εἶναι ὠργανωμένον τὸ ἐμπόριον, τὰ προϊόντα μας δὲν ἀπολαμβάνουν τῶν πραγματικῶν διεθνῶν τιμῶν. Αὐτὴ εἶναι μία ἄποψις. Λόγῳ τῆς ἐμποροκρατικῆς πολιτικῆς, δὲν προστατεύονται ἐπαρκῶς τὰ γεωργικὰ προϊόντα κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, διότι ἡ διαδικασία τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἐμπορίου εἶναι κατὰ τοιοῦτον τρόπον διαρθρωμένη, ὥστε νὰ μὴ ἀπολαμβάνουν οἱ παραγωγοὶ τῶν πραγματικῶν διεθνῶν τιμῶν. Ἀλλὰ πέραν τούτου ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν καὶ ὄχι μόνον ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ ἀλλαχοῦ, ὑποστηρίζονται αἱ ἀπόψεις αὐταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητοῦμεν ἐξαγωγὴν Ἑλληνικῶν προϊόντων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ παραγωγοὶ δὲν καλύπτουν τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Καὶ ἐν τούτοις ὑπάρχει ἀντινομία εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἰδικήν σας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς προκατόχους. Ἐνῷ, προκειμένου περὶ βιομηχανικῶν προϊόντων, ἔρχεται πάντοτε τὸ Κράτος καὶ ἐπιβάλλει δασμούς, ἐν τῇ ἐννοίᾳ καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ ὑψώνει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ζωῆς εἰς τὸν τόπον. Καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων λέγομεν ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ πριμοδοτήσωμεν καὶ τὰ παραδίδομεν εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ κόστος εἶναι δυσαναλόγως ηὐξημένον ἐν σχέσει πρὸς τὸ κόστος παραγωγῆς εἰς τὰ ξένα Κράτη. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας.

§129Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριοι συνάδελφοι, ὑποθέτω ὅτι ἡ παραμικρὰ οἰκονομικὴ ἀνάλυσις ὁδηγεῖ εἰς τὸ ἀκόλουθον συμπέρασμα: Ἐάν τις εἴπῃ ὅτι θέλει νὰ πριμοδοτήσῃ τὰ ἐξαγώγιμα γεωργικὰ προϊόντα εἶναι ὡς νὰ λέγῃ ὅτι ὑποτιμᾷ τὴν ἀξίαν τῆς δραχμῆς. Ἀπὸ αὐτῆς, τῆς σχεδὸν ταυτολογίας, δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ ξεφύγῃ τις, διότι αὐτὸς εἶναι ἁπλούστατα ἕνας ὁρισμός. 30 δραχμὲς ἴσον ἕνα δολλάριον. Τοῦτο σημαίνει ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὴν τὴν σχέσιν νὰ διατηρηθοῦν οἱ ὅροι τοῦ ἐμπορίου εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τρόπον φυσιολογικόν. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθοῦν, σημαίνει ὅτι ἤδη ὑπετιμήσαμεν τὸ νόμισμα, ἀδιάφορον ἐὰν σεῖς, κ. Μπαλτατζῆ, πιστεύετε ὅτι πρέπει τὸ νόμισμα νὰ τὸ ὑποτιμήσωμεν, νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐὰν πρέπει νὰ τὸ ὑποτιμήσωμεν, εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν. Ἡμεῖς εἴμεθα ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὸ ὑποτιμήσωμεν.

§130Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὰ ἀντιστρέφετε. Δίδετε ἑρμηνείας ἰδικάς σας. Αὐτὰ διὰ λογαριασμόν σας.

§131Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἀποκτήσωμεν κἄποιον συναίσθημα τῶν εὐθυνῶν μας ἀπέναντι τοῦ τόπου.

§132Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀσφαλῶς τῶν εὐθυνῶν μας.

§133Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Θὰ μοῦ κάμητε τὴν χάριν, ποὺ εἶσθε Ἀρχηγὸς Κόμματος, νὰ συμπεριφέρεσθε ὡς κοινοβουλευτικὸς ἀνὴρ καὶ νὰ σέβεσθε τὸν Κανονισμόν.

§134Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Περὶ εὐθυνῶν ὁμιλεῖτε.

§135Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ λέγω ὅ,τι θέλω καὶ σεῖς νὰ σέβεσθε τὸν Κανονισμόν.

§136Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω δικαίωμα...

§137Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Οὐδὲν δικαίωμα ἔχετε. Νὰ καθήσητε κάτω.

§138Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μὴ κινῆτε τὰ χέρια σας ἔτσι, διότι αὐτὸ ἠμπορεῖτε νὰ τὰ κάμνετε εἰς ἄλλην αἴθουσαν καὶ ἐνώπιον ἄλλων προσώπων.

§139Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Παρακαλῶ, νὰ συμπεριφέρεσθε ὡς πολιτικός, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§140Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Σᾶς σεβόμεθα, ἀλλὰ τὸ παρακάνετε. Προνόμια ἔχετε σεῖς;

§141Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι, ὅταν κανεὶς ἐκφέρῃ μίαν ὡρισμένην σκέψιν, ἡ ὁποία ἔχει ὡρισμένες κοινωνικὲς συνέπειες, θὰ πρέπει νὰ κάμνῃ ὡρισμένους στοιχειώδεις οἰκονομικοὺς ὑπολογισμούς. Ὅταν λέγω ὅτι θέλω νὰ ἀκολουθήσω αὐτὴν τὴν πολιτικήν, προκειμένου περὶ ἐξαγωγίμων προϊόντων, θὰ πρέπει νὰ ἔχω ὑπολογίσει τί σημαίνει αὐτὸ ἀπὸ ἀπόψεως συγκεκριμένης οἰκονομίας καὶ ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶναι δυνατὸν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον νὰ βγῇ πέρα. Οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, οὐδεὶς ἀπολύτως πιστεύει ὅτι ἡ θέσις τοῦ οἱουδήποτε ἐν Ἑλλάδι παραγωγοῦ εἶναι ὑπέροχος καὶ θαυμασία. Ὅλοι μας ἀγωνιζόμεθα νὰ καταστήσωμεν τὴν θέσιν του καλυτέραν. Καὶ συζητοῦμεν περὶ τῶν μεθόδων. Ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπέμπωνται εὐχαί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλλεται εἰς εὐχολόγιον καὶ νὰ λέγωμεν τί θὰ ἐκάμαμεν ἐὰν ὑπῆρχε κἄποιος, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἔδιδε ἀπεριορίστους πόρους. Τὸ θέμα εἶναι τί δυνάμεθα νὰ κάμωμεν μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν ὑφισταμένων Ἑλληνικῶν πόρων καὶ τὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ νὰ ἀξιοποιηθῇ ὁ τόπος αὐτός. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ στοιχειώδης οἰκονομικὴ ἀλήθεια εἰς ἕνα τόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποανάπτυκτος, ὁ ὁποῖος πάσχει ὀργανικῶς, λόγῳ τῆς ἐλλειμματικότητος τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, ὁ ὁποῖος πάσχει ἀπὸ ἀνεργίαν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ ὑποαπασχόλησιν ἐντονωτάτην εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ φιλοδοξία μας νὰ εἶναι νὰ ἔχωμεν πολιτικὴν τιμῶν ὑψηλοτέρων ἀπὸ τὰς διεθνεῖς τιμάς, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ φιλοδοξία μας νὰ δημιουργήσωμεν κόστος παραγωγῆς συναγωνιστικὸν διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγὴν καὶ ἑπομένως τὴν ἀπασχόλησιν. Διότι εἶναι κατάδηλον ὅτι, δὲν ἔχομεν μίαν πολιτικὴν τιμῶν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν τινὲς τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐπεχείρησαν νὰ ἀσχοληθοῦν, τότε θὰ ἀποστερηθῇ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία τῶν δυνατοτήτων τοῦ νὰ κάμῃ ἀντίστοιχα παραγωγικὰ ἔργα.

§142Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὀρθή, βέβαια, εἶναι ἡ σκέψις σας, ὅτι πρέπει νὰ φροντίσωμεν νὰ ἔχωμεν κόστος μικρότερον. Ἐνῷ, ὅμως, εἶσθε κατὰ τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἀσκεῖτε πολιτικὴν πριμοδοτήσεως τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, διότι δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο παρὰ τοῦτο, ἡ ἀτέλεια εἰσαγωγῆς τοῦ βάμβακος.

§143Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἡ ἀτέλεια εἰσαγωγῆς βάμβακος σημαίνει ἁπλῶς ὅτι θὰ ὑπάρχῃ μία μέθοδος νὰ διατηρῆται ὁ βάμβαξ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἰς τιμὴν ἀνταποκρινομένην εἰς τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς. Διότι, λέγει φυσικὸς νόμος, ὅτι ἕνα προϊὸν ἔχον ἀπόλυτον ἐλευθερίαν εἰσαγωγῆς του καὶ ἀπόλυτον ἐλευθερίαν ἐξαγωγῆς του, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων παίρνει τὴν διεθνῆ του τιμήν, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι νὰ τὴν ἐπηρεάζουν. Ἐνῷ, ἐὰν βάλωμεν δασμοὺς δημιουργεῖται μία προσωρινὴ ἀναταραχὴ καὶ διὰ νὰ σᾶς δείξω προχωρῶν πόσον οἱ συλλογισμοὶ τοῦ κ. συναδέλφου, ἦσαν παρακεκινδυνευμένοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ὅτι πέρυσι ἐὰν ἐπῆγαν καλὰ τὰ πράγματα, ἐπῆγαν διότι ὑπῆρχε τὸ Σουέζ, διότι ὑπῆρχεν ἡ Συρία. Ἐν μέρει ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος. Ἐὰν πέρυσι, πράγματι, εἶχεν ἐπιτευχθῆ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος, τοῦτο συνέβη ὄντως διότι ὑπῆρχε μία διεθνὴς ἀνωμαλία. Δὲν ἠμποροῦσεν ἡ Γαλλία νὰ ἀγοράσῃ εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, εἰς τὰς ὁποίας ἄλλαι χῶραι προσέφερον τὸ βαμβάκι καὶ δὲν ἐτόλμησε νὰ πάσῃ ἀπὸ τὴν Συρίαν βαμβάκι καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐσημειώθη ἕνα παράδοξον φαινόμενον ἐν Ἑλλάδι ὑψώσεως τῶν τιμῶν ἐλαφρῶς, ὑπὲρ τὴν διεθνῆ στάθμην.

§144Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς ἐπωφελήθη τὸ ἐμπόριον. Διότι, ὡρίσαμεν ἡμεῖς, ὡς Κράτος, βασικὴν τιμὴν συγκεντρώσεως 7,30, ἐνῷ ἐπωλήθη 11,30.

§145Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Εἶπεν ἀκόμη, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν ἐκάμαμεν ἐξαγωγὰς πρὸς ὡρισμένας Δυτικὰς χώρας, τὰς ὁποίας ἀνέφερε καὶ ὅτι ἡ χώρα πρέπει νὰ συνάψῃ συμβάσεις μὲ αὐτὰς τὰς χώρας. Δὲν γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι αἱ χῶραι αὐταὶ διέπονται ἀπὸ καθεστὼς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν ὡς πρὸς τὸ βαμβάκι; Καὶ πιστεύει ὁ κ. συνάδελφος ὅτι δύναμαι ἐγὼ δι’ ἐμπορικῆς συμβάσεως νὰ ἀλλάξω τὸ οἰκονομικὸν καθεστὼς τοῦ Βελγίου ἢ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, εἴτε ἄλλης χώρας, εἴτε δυτικῆς, εἴτε ἀνατολικῆς; Οἱαδήποτε χώρα ἔρχεται νὰ ἀγοράσῃ βαμβάκι, ἐὰν εἶναι ποιοτικῶς σύμφωνον πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν ἐργοστασιαρχῶν της καὶ ἐὰν ἡ τιμὴ εἶναι συμφέρουσα. Ὑπὸ οἱανδήποτε ἄλλην προϋπόθεσιν θὰ ἤρχετο ἐδῶ εἴτε τὸ Βέλγιον, εἴτε ἡ Γαλλία, εἴτε οἱαδήποτε ἄλλη χώρα νὰ προβοῦν εἰς ἀγορὰν βάμβακος;

§146Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὑπηνίχθη ἁπλῶς ὁ κ. Παπασπύρου, κἄτι τὸ σαφές, ὅταν σᾶς εἶπεν ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προέλθῃ εἰς κατάρτισιν ἐμπορικῶν συμβάσεων διὰ τῶν ὁποίων θὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος. Ἠννόει προφανῶς ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ φροντίσῃ ὥστε χῶραι, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουν εἰς τὴν Ἑλλάδα μεγάλης ἀξίας καὶ μεγάλης τάξεως προϊόντα ἰδικά των, νὰ ὑποχρεωθοῦν κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ εἰσάγουν ἀντιστοίχως γεωργικὰ προϊόντα ἐξ Ἑλλάδος, ἐν οἷς καὶ βάμβακα. Ἀλλ’ αὐτὸ ἀντίκειται εἰς τὴν μόνιμον πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατ’ ἐπανάληψιν ἐδηλώσατε ὅτι δὲν θὰ ἀποστῆτε. Καὶ θὰ παραμείνῃ πάντοτε ἡ πολιτικὴ αὐτή, ὡς ἕνα μόνιμον ἐμπόδιον εἰς τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ δύναται νὰ κατευθύνῃ, νὰ ἐξαγάγῃ πρὸς τὰς χώρας ἐκείνας, ἀπὸ τὰς ὁποίας εἰσάγομεν χωρὶς νὰ ἐξάγωμεν. Βεβαίως καὶ παρὰ ταῦτα ἔχετε μίαν εὐχέρειαν τὴν ὁποίαν μόλις τελευταίως ἐσκέφθητε διὰ νὰ χρησιμοποιήσητε, εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων.

§147Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὁ κ. Παπασπύρου εἶναι παρών, καὶ ἂν ἤθελε νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν θὰ ἠδύνατο νὰ τὴν δώσῃ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ τὴν ἐδώσατε σεῖς, θὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὸν κ. Παπασπύρου. Ἐὰν αὐτὴ ἦτο ἡ ἑρμηνεία τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς: Ὅτι τίμια καπνικὴ πολιτικὴ κρίνεται ἐκ τοῦ συνόλου τῶν ἀποτελεσμάτων της. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα μίαν καπνικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ εἶχε ὅλα τὰ ἀγαθὰ τοῦ φιλελευθέρου συστήματος καὶ ὅλα τὰ ἀγαθὰ τῶν συστημάτων τῶν ἐλεγχομένων, καὶ νὰ μὴ ἔχῃ τὰ μειονεκτήματα ἀμφοτέρων τῶν συστημάτων, ἡ πολιτικὴ αὕτη θὰ ἦτο ὄντως ἀρίστη. Δυστυχῶς εἰς τὴν πολιτικὴν καλεῖται κανεὶς νὰ κάμῃ βασικὴν τοποθέτησιν καὶ μίαν βασικὴν πολιτικήν. Ὅταν κάμῃ αὐτὴν τὴν ἐπιλογὴν γνωρίζει ὅτι τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον πρόκειται ἐκ τῆς ἐπιλογῆς νὰ προκύψῃ δὲν θὰ εἶναι βεβαίως ἄνευ μειονεκτημάτων. Ὑπολογίζει ὅμως τὶ τὸν συμφέρει περισσότερον καὶ ἀκολουθεῖ τὴν ἄλφα ὁδὸν μετὰ τῶν μειονεκτημάτων της, ἢ τὴν βῆτα ὁδὸν μετὰ τῶν ἐπίσης μειονεκτημάτων της. Ἐπελέξαμεν, λοιπόν, αὐτὴν τὴν ὁδόν. Καὶ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ συνολικὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῶν ὁποίων καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ οἱαδήποτε ἐμπορικὴ πολιτικὴ ὑπῆρξαν οἷα ὑπῆρξαν, διότι ἐξεκινήσαμεν ἀπὸ ἕνα ἐπίπεδον ἐξαγωγῆς π. χ. ἐπειδὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλῶμεν περὶ ἐξαγωγῆς, τῆς τάξεως μεγέθους τῶν 125 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα ἐπίπεδον ἐξαγωγῆς τὸ ὁποῖον ὑπερβαίνει τὰ 235 ἑκατομμύρια δολλάρια.

§148ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ σκέλος τῶν εἰσαγωγῶν;

§149Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὸ εἶναι εὐτύχημα τὸ ὅτι ηὐξήσαμεν τὰς ἐξαγωγὰς καὶ τοὺς ἀδήλους πόρους μας καὶ ὅτι ἐπικουρούμενοι ἀπὸ μίαν συνεχῶς αὐξανομένην βοήθειαν κατωρθώσαμεν νὰ ἔχωμεν μίαν αὔξησιν εἰσαγωγῶν καὶ μίαν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς σημεῖον ὅτι ἐδημιουργήσαμεν μίαν ὑψηλοτέραν στάθμην χάριν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ ἦτο ἀπολύτως ἀστεία ἡ πρόθεσις μιᾶς Κυβερνήσεως νὰ ἐξυψώσῃ τὴν στάθμην τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τῶν ἀδήλων πόρων της καὶ νὰ ἔχῃ τὴν τιμὴν νὰ βλέπῃ συνεχῶς διογκούμενα ἐν τοῖς ὑπογείοις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τὰ εἰς χρυσὸν ἀποθέματά της ἢ τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος. Ἐὰν φθάσῃ εἰς ἓν λογικὸν ἐπίπεδον ἀποθεμάτων εἰς τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ἔχομεν φθάσει, πρέπει νὰ ἐπιδιώκῃ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν νὰ ἔλθῃ μία ἰσορροπία μεταξὺ τοῦ ἐνεργητικοῦ καὶ παθητικοῦ σκέλους τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Ἄλλην παρατήρησιν ἠμπορούσατε νὰ μοῦ κάμητε. Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ ὅλων τῶν πραγμάτων, θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Πρέπει νὰ καταλάβωμεν ὅτι μὲ οἱονδήποτε καθεστὼς πολιτικῆς, εἴτε θεοκρατικὸν εἶναι, εἴτε κομμουνιστικόν, εἴτε φιλελεύθερον, δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ κάμνῃ νὰ κάμνῃ μίαν πολιτικὴν πραγματικῶν τιμῶν. Εἶναι δὲ πραγματικαὶ τιμαὶ δι’ ἓν προϊὸν ὅπως εἶναι τὸ βαμβάκι, αἱ διεθνεῖς τιμαί, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν. Καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Καὶ νομίζω ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀπέδωσεν ὡρισμένα ἀποτελέσματα ἀγαθά. Πιστεύει ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὑπάρχει στάδιον δόξης λαμπρὸν διὰ νὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις σιγὰ–σιγὰ αἱ ὁποῖαι θὰ μειώσουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ θὰ αὐξήσουν τὴν παραγωγὴν ἰδίως διὰ τῆς μετατροπῆς τῶν ξηρικῶν καλλιεργειῶν εἰς ποτιστικάς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν βάσιν νὰ ἐπηρεάσῃ τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ Κυβέρνησις ὑπεύθυνος ἡ ὁποία θὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι θὰ ἠμπορέσῃ, ὡς πρὸς τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα, ὑπὸ τὸ συναλλαγματικὸν καθεστὼς τὸ σημερινὸν νὰ κάμνῃ ὅ,τι δήποτε ἄλλο ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνομεν ἡμεῖς ἀπὸ ἀπόψεως γενικῆς πολιτικῆς γραμμῆς. Ἁπλῶς ἡμεῖς ἔχομεν τὸ θάρρος αὐτὴν τὴν γραμμὴν νὰ τὴν ἐξαγγέλλωμεν καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι ἀκολουθοῦμεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν.

§150Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος τὴν ἐρρίψατε κάτω ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς. (Κωδωνοκρουσίαι).

§151Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Θέλω νὰ κάμω παρένθεσιν, περὶ τῆς σταφίδος, ἐπειδὴ σεῖς καὶ ἐγὼ καταγόμεθα ἀπὸ σταφιδοπαραγωγικὴν περιφέρειαν;

§152Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ὅτε ἡ τιμὴ εἰς τὸ Λονδῖνον ἦτο 8 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, σεῖς καθωρίσατε, κάτω τῆς τιμῆς οὔσης. (Κωδωνοκρουσίαι).

§153Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἢ θὰ μάθωμεν νὰ σκεπτώμεθα οἰκονομικῶς διὰ νὰ λύωμεν 5 προβλήματα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἢ πρέπει νὰ συζητῶμεν περὶ τοιούτων προβλημάτων. Διότι, πράγματι, δημιουργεῖται εἰς τὴν Βουλὴν μία ἀτμόσφαιρα ἡ ὁποία σιγὰ–σιγὰ μεταφέρεται ἔξω τῆς Βουλῆς καὶ ἡ ὁποία πιστεύω ὅτι εἶναι διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον ὁλόκληρον ἐπικίνδυνος. Διότι, λέγομεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ πράγματα, τὰ ὁποῖα κανένα Κόμμα δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τηρήσῃ καὶ δὲν τορπιλλίζομεν μὲ αὐτὰ τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὸν ἄλφα ἢ βῆτα Ὑπουργόν, ἀλλὰ τορπιλλίζομεν, νομίζω, τὸ σύνολον τοῦ καθεστῶτος ὑπὸ τὴν εὐρυτάτην τῆς λέξεως ἔννοιαν.

§154ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι γνώμη σας αὐτή.

§155Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Θὰ ἦτο παράδοξον ἐὰν ἔλεγον τὰς ἰδικάς σας γνώμας. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Διὰ νὰ τελειώνωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν θὰ ἔπρεπε ἡ ἐπερώτησις νὰ κατατεθῇ πρὸς τὴν ἑξῆς ὁδόν, διὰ νὰ εἶναι δεκτικὴ καὶ ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐὰν πρόκειται ἁπλῶς νὰ εἴπωμεν τὶ ἐπιθυμεῖ ἡ καρδία μας ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ κάμωμεν συναγωνισμὸν μεταξύ μας, ποῖος ἐπιθυμεῖ ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ περισσότερα, σᾶς βεβαιῶ ὅτι ὅλων μας ἡ καρδία θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι εἶναι φιλαγροτικωτάτη. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καλούμεθα νὰ κρίνωμεν, εἶναι τί εἶναι δυνατὸν ὀρθολογικῶς σκεπτόμενοι νὰ πράξωμεν. Καὶ τὴν προσεχῆ φοράν, ἡ Κυβέρνησις ἀφοῦ ἀκούσῃ καὶ τοὺς ἄλλους ἀγορητάς, θὰ θέσῃ τὸ θέμα ἐπὶ συγκεκριμένης βάσεως, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ παρακαλῶ πράγματι νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις. Ποία πολιτικὴ εἶναι δυνατὴ καὶ ποίας συνεπείας θὰ ἔχῃ ἡ ἄλλη πολιτική. Τί σημαίνει νὰ θέλῃς δασμὸν καὶ τὶ συνεπείας θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς ὁ δασμὸς καὶ πῶς θὰ πᾶμε εἰς μίαν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος, ὅταν ἔχοντες δασμὸν δὲν θὰ καταφέρωμεν νὰ βγάλωμεν παραγωγὴν μὲ 6.000 τόννους; Θέλω νὰ τὰ σκεφθῇ αὐτὴ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ νὰ δώσῃ εἰς αὐτὰ τὰ συγκεκριμένα ἐρωτήματα μίαν ἀπάντησιν. Καὶ ἐρωτῶ τί εἶναι συμφέρον νὰ πάῃ 50 λεπτὰ περισσότερον ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος ἢ νὰ βγάλωμεν σήμερον 30.000 τόννους, αὔριον 60.000 καὶ μεθαύριον 100.000 τόννους βάμβακος; Κύριοι, ἐὰν πάῃ 5 λεπτά, διότι περὶ τῶν 50 λεπτῶν πρόκειται, ἐὰν πάῃ πάνω ἀπὸ τὴν διεθνῆ τιμήν, καὶ ἐὰν βγάλωμεν 10–15.000 τόννους, ἐρωτῶ πότε θὰ πλουτίσουν περισσότερον οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, ὅταν παράγουν καὶ βγάλουν 60.000 τόννους ἢ 100.000 τόννους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ ὅταν θὰ βγάλουν 15.000 τόννους καὶ θὰ δύνανται νὰ καυχῶνται μὲ ὑπερηφάνειαν ὅτι ἡ τιμή μας εἶναι κατὰ 50 λεπτὰ μεγαλυτέρα; Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν μία χώρα σὰν τὴν Ἑλλάδα, ποὺ ὑπάρχει κολοσσιαία ὑποαπασχόλησις νὰ ἀκολουθήσῃ πολιτικὴν ἄλλην ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῶν διεθνῶν τιμῶν; Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ εἶναι τὰ συγκεκριμένα ἐρωτήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων καλούμεθα νὰ ἀπαντήσωμεν. Ὑπάρχει καμμία χώρα εἰς τὸν κόσμον, ἡ ὁποία προκειμένου νὰ κάμνῃ ἐξαγωγὰς οἱουδήποτε ἀγροτικοῦ της προϊόντος, θέτει φραγμοὺς δασμολογικοὺς διὰ τὴν προστασίαν αὐτοῦ τοῦ προϊόντος; Ἐξαιρέσει ἐκείνων τῶν χωρῶν αἱ ὁποῖαι εἴτε ἔχουν περίπλοκον σύστημα, διαφορετικὴν τιμὴν συναλλάγματος, εἴτε χωρῶν, ὡς εἶναι αἱ Η.Π.Α., αἱ ὁποῖαι δι’ ἐντελῶς εἰδικοὺς λόγους ἀσκοῦν μίαν ἐντελῶς εἰδικὴν ἐπὶ ὡρισμένων ἀγροτικῶν προϊόντων πολιτικήν, ἔχουσαι καὶ τὰ πρὸς τοῦτο μέσα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ θέσωμεν τὸ θέμα καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ ἑπόμενοι κ. κ. ἀγορηταὶ θὰ συμπληρώσουν τὴν κατὰ πάντα ἀξιόλογον ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Λεβαδείας, προσθέτοντες θετικὰ στοιχεῖα καὶ ἐπικρίνοντες ἡμᾶς ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ συγκεκριμένου πεδίου καὶ τότε θὰ δυνηθῶμεν νὰ δώσωμεν συγκεκριμένην καὶ μὲ συγκεκριμένους ἀριθμοὺς ἀπάντησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος ὑπῆρξεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὑψηλοτέρα τῆς τιμῆς τῆς διεθνοῦς. Αὐτὸ τὸ λέγω ὄχι ὑπερηφανευόμενος, ἀλλὰ τὸ λέγω διαπιστώνων τὴν πραγματικότητα. Καὶ ἐρωτῶ: Τί θέλετε νὰ κάμωμεν; Νὰ ἀσκήσωμεν πολιτικὴν ἡ ὁποία θὰ ἀνεβίβαζεν αὐτὴν τὴν τιμὴν ἀκόμη ὑψηλότερον; Ἀναλαμβάνετε σεῖς, αὐτὴν τὴν εὐθύνην ἔναντι τῶν παραγωγῶν; Ἐπὶ τόσα ἔτη θὰ ἀντῆχεν ἡ Ἑλλάς, κ. κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀσκήσῃ μίαν τοιαύτην πολιτικήν;

§156Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν ἰσχυρίσθημεν αὐτό.

§157Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἰσχυρίσθητε αὐτό. Ἐγὼ λέγω ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν οὕτω: Πρῶτον ἀπεδείχθη ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος δὲν ἦτο ἀντίστοιχος πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ δεύτερον, ἐὰν προταθῇ ἄλλη πολιτική, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰς ἐξαγωγὰς χωρὶς πριμοδότησιν ἢ καὶ μὲ πριμοδότησιν, νὰ μᾶς ὑποδειχθῇ ποία θὰ εἶναι ἡ πριμοδότησις αὕτη.

§158Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν, διὰ νὰ διευκρινίσωμεν ἕνα ἀριθμόν. Ἐὰν εἶναι σωστοὶ οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους εἴπατε, σημαίνει ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς διὰ τὸ 1957 εἶναι εἰσαγωγαὶ βάμβακος 7.650 τόννοι καὶ ἐξαγωγαὶ 6.000 τόννοι. Δηλαδὴ αἱ εἰσαγωγαὶ ὑπερβαίνουν τὰς ἐξαγωγὰς καὶ 2.000 τόννους. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ παραγωγῆς εἶναι τοιαύτη, ὥστε πρέπει νὰ ὑπάρχουν τεράστια ἀποθέματα.

§159Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ἐντελῶς ἔτσι τὰ πράγματα. Πρῶτον πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ἡ πρὸς ἐξαγωγὴν ποσότης ὅταν ἔγιναν εἰσαγωγαὶ ἠναλώθη ἀμέσως. Γίνεται σύγχυσις μεταξὺ τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους, τοῦ παραγωγικοῦ ἔτους καὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἔτους. Ὑπάρχουν τρία ἔτη, τὰ ὁποῖα πρέπει κανεὶς νὰ προσέχῃ. Τὸ ἡμερολογιακόν, τὸ παραγωγικὸν καὶ τὸ ἐξαγωγικὸν ἔτος, τὰ ὁποῖα προκειμένου περὶ τοῦ βάμβακος δὲν συμπίπτουν καὶ δημιουργεῖται πράγματι μία ἐμπλοκή. Ἡ πραγματικότης εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐὰν σᾶς ἐνδιαφέρει τί συνέβη τότε νὰ τὸ ἴδωμεν. Τὸ 1956– 57 ἡ παραγωγὴ ἦτο 51.000 τόννοι καὶ 32.000 αἱ ἐξαγωγαί. Αἱ 25.000 τόννοι ἦσαν ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας, συνεπῶς ἔλειπον κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην 6.000–7.000 τόννοι καὶ ἔγινε ἡ ἀντίστοιχος εἰσαγωγὴ ἡ ὁποία ἐχρειάζετο. Ἐφέτος ἡ βιομηχανία ἔχει ηὐξημένην παραγωγήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι εὐτύχημα ἀπὸ πολλὰς ἀπόψεις, ἀλλὰ θὰ μᾶς ἀποστερήσῃ ὡρισμένων τόννων ἐξαγωγῆς. Θὰ φθάσῃ ἐφέτος 28.000 ἕως 29.000 τόννους βάμβακος ἡ κατανάλωσις κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μας.

§160Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτὴ ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὀρθή.

§161Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Γεγονὸς εἶναι ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν βιομηχανικὴν παραγωγὴν ηὐξημένην καὶ ἀπορρόφησιν ὑπ’ αὐτῆς βάμβακος...

§162Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχετε δίκαιον. Διότι, ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας λέγει τὰ ἀντίθετα. Εἰς τὴν ἔκθεσιν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Θεοτόκης, ὅταν ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὸ ἀπέσυρε, λέγει ὅτι ὑπάρχει ἔλλειμμα μόνον δύο χιλιάδων τόννων. Συνεπῶς, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§163Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ὁ ἴδιος ἐδιώρθωσα τὸν ἀριθμὸν ἀπὸ 6 εἰς 8. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσητε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ μετρήσῃ κανεὶς τὸν βάμβακα.

§164Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἔδωσε ἐσφαλμένους ἀριθμοὺς ἡ ὑπηρεσία σας.

§165Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τώρα ὁμιλοῦμεν ἀπολογιστικῶς. Ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Θεοτόκης πρὸ ἔτους, ἦτο πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἔκαμε ἐπὶ ὡρισμένων στοιχείων, τὰ ὁποῖα τὰ ἔδωσεν ἡ ὑπηρεσία, καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Καὶ ὄντως ἐφθάσαμεν εἰς ἓν σημεῖον ποὺ ὑπῆρχε ἀνάγκη μιᾶς ὡρισμένης εἰσαγωγῆς καὶ αὕτη ἐγένετο. Γεγονὸς εἶναι ὅτι ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν περίοδον τῶν ἀγορῶν ἦτο βεβαιωμένον ἀπολύτως ὅτι τὰ ἀποθέματα τῆς βιομηχανίας οὐδεμίαν ἐπιρροὴν ἤσκουν, διότι ἦσαν περίπου ἀνύπαρκτα. Ἀπόδειξις ὅτι, ὅταν ἠνοίξαμεν τὰς ἀγορὰς ἐφέτος τοῦ βάμβακος, ἡ τιμὴ ἦτο εἰς τὴν ἀρχὴν μάλιστα, οὐσιωδῶς ὑπὲρ τὴν διεθνῆ. Τόσον πολὺ ὑπὲρ τὴν διεθνῆ, κύριοι συνάδελφοι, ὥστε ἐδώσαμεν ἓν ὡρισμένον χρηματικὸν ποσὸν εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ, διὰ νὰ προβῇ αὕτη εἰς ἀγορὰς καὶ νὰ κάμῃ ἐξαγωγὰς καὶ δὲν ἠδυνήθη ἐπὶ δύο μῆνας νὰ κινήσῃ τὴν πίστωσιν οὔτε κατὰ μίαν δραχμήν. Διατί; Διότι δὲν ἠδύνατο νὰ εὕρῃ βάμβακα εἰς τὴν ἀγοράν.

§166Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Διότι ἐδώσατε προκαταβολὴν μὲ 7 δραχμάς...

§167Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, μὴ ἐπαναλαμβάνετε αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι ἀτελές. Μὴ κάμνετε σύγχυσιν. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ. Ὁμιλῶ περὶ χρηματοδοτήσεως ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π., διὰ νὰ ἀγοράσῃ ὑπὸ τὴν ἰδίαν της εὐθύνην, διὰ νὰ κάμῃ ἐξαγωγὰς ἀλλὰ ἐπειδὴ σωφρόνως ἐσκέφθη, δὲν κατηγορῶ τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π., περιγράφω τὴν κατάστασιν....

§168Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐζητήσατε προθεσμίαν διὰ νὰ ἐπιστρέψητε τὰ χρήματα; Ναὶ ἢ ὄχι;

§169Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Καὶ αὐτός, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ἀκριβὴς λόγος. Ἡ ἐμπορικὴ χρηματοδότησις ἔχει αὐτὸν τὸν κανόνα. Κατ’ ἐξαίρεσιν ἡ χρηματοδότησις πρὸς τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. δὲν εἶχεν αὐτὸν τὸν κανόνα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἔτσι ἡ συζήτησις. Ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅπως νὰ τὸ πάρητε, ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος εὑρίσκετο ὑπὲρ τὴν διεθνῆ τιμὴν αὐτοῦ. Θέμα πρὸς ἀπόδειξιν: Ὑπάρχει πολιτικὴ ἄλλη, καὶ ποία; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ. Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης).

§170Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ λύσητε μίαν καλόπιστον ἀπορίαν: Ὁσάκις ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. μὲ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ Κράτους ἔκαμε συγκέντρωσιν, εἶχε πάντοτε ἀποθέματα καὶ ὤφειλε νὰ τὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τοὺς ἀγρότας. Διατὶ πέρυσι καὶ ἐφέτος δὲν ἔκαμε συγκέντρωσιν;

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§172Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, διαφωνῶ κατὰ βάσιν μὲ τὰς θεωρητικὰς βάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν καὶ πρακτικὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς. Ἀλλὰ θαυμάζω τὴν δυνατότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας νὰ μετατοπίζῃ τὰ ὑπὸ συζήτησιν θέματα. Θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι συζητεῖται ἐπερώτησις, ἡ ὁποία μέμφεται τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ δὲν ἐπριμοδότησε τὰς ἐξαγωγὰς βάμβακος. Ἂν καὶ τοῦτο θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ. Αἱ ἐπερωτήσεις, κ. συνάδελφε, ἐθεμελιώθησαν ἐπὶ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν ἐπερωτώντων κ. κ. βουλευτῶν, κατὰ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς, ἡ ὁποία ἐχορηγήθη εἰς βιομηχάνους, τὰς ἡμέρας ἀκριβῶς, κατὰ τὰς ὁποίας συνετελεῖτο ἡ συγκομιδὴ καὶ ἀθρόα προσεφέρετο παρὰ τῶν ὑποχρέων ἐκ μιᾶς ἐτησίας ὅλης καλλιεργητικῆς περιόδου παραγωγῶν, τὸ προϊὸν εἰς τὴν ἀγοράν. Ὥστε οὐσιαστικῶς, δὲν ἐμέμφθη κανείς, διότι ὁ βάμβαξ δὲν ἔλαβε περισσοτέρας τῶν διεθνῶν τιμῶν, λόγῳ ἐπιδοτήσεως, ἀλλὰ διότι διὰ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, δι’ ἑνὸς ἀνταγωνισμοῦ, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀφ’ ἑαυτοῦ αὐταποδείκτως μωροῦ, ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ 7.000 τόννων, ὅταν ἡ Χώρα παράγῃ 60.000 τόν. καὶ καταναλίσκῃ 60.000 τόννους.

§173Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἡ Χώρα παράγῃ 51.000 τόννους, ἐξάγῃ 32.000 καὶ χρειάζονται διὰ τὴν βιομηχανίαν 27.000 τόννοι, ἐλλείπουν δὲ 6 ἢ 7.000 τόννοι, νὰ μὴ τοὺς εἰσαγάγωμεν καὶ εἰς περίοδον μάλιστα, ποὺ δὲν ὑπάρχει παραγωγή;

§174Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχω ὡρισμένα στοιχεῖα, κύριε Ὑπουργέ. Ὁ κ. ἐξ Ἀττικῆς συνάδελφος, ἐμνημόνευσεν ἄλλα καὶ βλέπω ἀπὸ τὴν ἔκφρασιν τῶν κ. κ. συναδέλφων, τῶν βαμβακοπαραγωγικῶν περιοχῶν, ὅτι ὅλοι εἶναι ἐφωδιασμένοι μὲ στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει ἀδιστάκτως, ὅτι ἠδύνατο ἡ ἐγχωρία βιομηχανία νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας της ἀπὸ τὸν ἐγχώριον βάμβακα, τὸ πολὺ–πολὺ νὰ τῆς ἔλειπαν 1.200 τόννοι καὶ ὅτι ὅταν ἤρχισεν ἡ συγκομιδὴ καὶ ἡ ἀθρόα προσφορὰ ἀντιμετωπίζετο μὲ ψυχρότητα ἀπὸ τοὺς ἀγοραστὰς βιομηχάνους, διότι εἶχον εἰς τὰς ἀποθήκας των ἀποθέματα καὶ ἔχουν ἀκόμη ἀπὸ τὸν βάμβακα τὸν περυσινόν. Ἐδῶ, ἐπίσης, ὁ δεινὸς εἰς τὴν μετατόπισιν τῶν θεμάτων, κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, παρεῖδε τελείως τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, καὶ μᾶς ἀνέφερεν ἀριθμοὺς ηὐξημένων ἐξαγωγῶν καὶ πολὺ περισσότερον ηὐξημένων εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὡς ἀπόδειξιν μιᾶς οἰκονομικῆς ἀνόδου καὶ ἀνόδου τῆς στάθμης τοῦ λαοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀλήθεια εἰς αὐτὸν τὸν συλλογισμὸν καμμία, διότι ὁ συλλογισμὸς αὐτὸς παραγνωρίζει τελείως τὴν κατανάλωσιν ἐγχωρίων προϊόντων. Ἐὰν γίνεται εἰσαγωγὴ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν π. χ. ὑφασμάτων διὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου δὲν παράγει ἡ ἐγχωρία βιομηχανία ἀντιστοίχως ὑφάσματα δὲν ὑπάρχει καμμία αὔξησις τῆς καταναλώσεως τοῦ λαοῦ. Ἁπλῶς ὁ λαὸς ἀντὶ νὰ τὰ πορίζεται ἐκ τῆς ἐγχωρίας ἀγορᾶς, τὰ πορίζεται ἐκ τῆς ξένης. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν συγκρίσεις, ὅταν παραλείπεται ἕνας, ὁ οὐσιωδέστερος πόρος τῆς συγκρίσεως. Καὶ αὐτὸ ὑπῆρξεν ἕνα ἀπὸ τὰ μεθοδεύματα τῆς μετατοπίσεως τοῦ θέματος ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὀφείλω νὰ κάμω σαφὲς εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν ὅτι εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος ὑπῆρξαν δύο πολιτικαὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπῆρξε μία πολιτικὴ ἡ ὁποία μέχρι τινὸς κατίσχυε ἡ πολιτικὴ τῶν δύο πρώτων νομοσχεδίων, ἡ ὁποία λέγει ὅτι: Ἀφοῦ λόγῳ συγκυρίας εὐνοϊκῆς ἢ οἱουδήποτε ἄλλου λόγου ἔχουν ἐξαχθῆ τὰ ἀποθέματα τὰ ἐν τῇ χώρα, ὅπως παριστάνει ἡ βιομηχανία, θὰ εἰσαγάγῃ 1.000, 2.000, 3.000 τόννους μέχρι 15 Σεπτεμβρίου ἢ τὸ πολὺ μέχρι 1ης Ὀκτωβρίου δηλαδὴ δι’ ὃν χρόνον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πορισθῇ ἡ βιομηχανία βάμβακα ἀπὸ τὴν ἐγχωρίαν παραγωγήν. Τὸν ἴδιον καιρὸν ποὺ ἠσκεῖτο αὐτὴ ἡ πολιτικὴ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὑπεδηλοῦτο καὶ διεγράφετο μία ἄλλη, ἀντίθετος, πολιτική. Αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ἐπανειλημμένα διαβήματα βουλευτῶν βαμβακοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ἀμφοτέρων τῶν παρατάξεων τὴν ἀνέστειλε καὶ τὴν ἀνεχαίτιζεν. Εἶχεν ἑτοιμασθῆ προηγουμένως ἡ εἰσαγωγὴ ὑπὸ τῆς «Πειραϊκῆς–Πατραϊκῆς» 10.000 δεμάτων Ἀμερικανικοῦ βάμβακος, ἡ ὁποία, ὅμως, ἐματαιώθη. Αὐτὴ ἡ πολιτική, ἂς εἴπωμεν πολιτικὴ Παπαληγούρα, ἐνισχύθη ἀπὸ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν Ὑπουργὸς Γεωργίας ἐγένετο ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Θεοτόκης καὶ λυποῦμαι, διότι εἶναι ἀπών, διότι θὰ ἤθελον, αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἐκθέσω, νὰ ἐτίθεντο ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἀντιλόγου του, ἐὰν δὲν ἔχουν οὕτως. Ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐπεκράτησεν ἡ ἄλλη φόρμουλα, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐξέθεσεν ἀπεριφράστως ὁ κ. Θεοτόκης. Ἡ φόρμουλα ὅτι εἴτε ὑπάρχουν, εἴτε δὲν ὑπάρχουν ἀποθέματα εἰς τὴν Ἑλλάδα, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀπόλυτος καὶ ἀπεριόριστος ἐλευθερία εἰσαγωγῆς οἱασδήποτε ἀδασμολογήτου ποσότητος βάμβακος, διότι αὐτὸ θὰ ἀποβῇ, κατὰ τοὺς ἰσχυρισμούς του, πρὸς προστασίαν τελικῶς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος, καθηλώνων τὸν βάμβακα αὐτὸν εἰς τὰς τιμὰς διεθνοῦς ἀνταγωνισμοῦ, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ὁσηδήποτε ποσότης καὶ ἐὰν ἤθελε παραχθῆ, διὰ τῆς ὁλονὲν ἀναπτύξεως καὶ αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνίζεται, νὰ ἀνταγωνίζεται τὸν ξένον βάμβακα καὶ νὰ ἐξάγεται. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς μὴ ἐπικαλούμεθα τὴν κρίσιν τοῦ Σουὲζ καὶ τὴν εὐκαιριακὴν ἀνατίμησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος τὸ 1956. Ὁ βάμβαξ ὁ Ἑλληνικός, ἀπὸ ἐτῶν ἀποτελεῖ ἐξαγώγιμον εἶδος καὶ κατ’ ἔτος ἀναπτύσσεται καὶ ἐπεκτείνεται ἡ καλλιέργειά του. Τί θὰ μᾶς εἴπουν, ὅτι οἱ ξένοι ἀγορασταί, ἦσαν φιλέλληνες, οἱ ὁποῖοι ἐδέχοντο νὰ ἀγοράζουν κατ’ ἔτος πολὺ μεγαλυτέρας ποσότητας εἰς τιμὰς χαριστικάς, ἢ μήπως οἱ ἐξαγωγεῖς ἤθελον νὰ καταστραφοῦν καὶ δι’ αὐτὸ ἠγόραζον ἀκριβότερα διὰ νὰ πωλήσουν εὐθηνότερα; Ἐγὼ εἶχα νὰ παρατηρήσω εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν τὴν ἐπικρατήσασαν, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἀνοικτὲς οἱ πόρτες διὰ νὰ εἰσάγεται οἱαδήποτε ποτότης βάμβακος, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ καθιερώσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα εἰς τιμὰς διεθνοῦς ἀγορᾶς, ἤθελα νὰ παρατηρήσω τοῦτο, ὅτι ὅταν πρόκειται διὰ μίαν οἱανδήποτε μικρὰν ἢ μεγάλην βιομηχανίαν λόγῳ τῇ ἀνισότητος τῶν ὅρων τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ παραγωγῆς μεταξὺ τῆς χώρας μας καὶ οἱασδήποτε ἄλλης χώρας χορηγεῖται πάντοτε καὶ εὐρύτατα, προστασία φθάνουσα μέχρι 50–70–100%. Προστασία εἰς τὴν Ε.Κ.Μ.Α., προστασία εἰς τὴν Ἑταιρίαν Χαλυβδοφύλλων κ. ἄ., δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει περίπου βιομηχανία μὴ προστατευομένη. Λέγομεν ὅμως, προκειμένου περὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὰ καταστήσωμεν ἀνταγωνιστικά, τῶν ξένων, εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, αἱ ὁποῖαι διαμορφοῦνται ὄχι ὁμαλῶς, ἀλλὰ κατὰ ἄκρως ἀνώμαλον τρόπον καὶ ὑπὸ τὸ σύστημα τοῦ ντάμπιγκ. Πράγματι, ὅταν ἀποφασίζῃ ἡ Ἀμερική, φερ’ εἰπεῖν, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τὴν μεγαλυτέραν παραγωγὴν βάμβακος, ὅπως καὶ τὴν μεγαλυτέραν παραγωγὴν σίτου, ὅταν ἀποφασίζῃ νὰ ἐπιδοτῇ τοὺς παραγωγούς της διὰ νὰ μὴ παράγουν καὶ θὰ εἴδατε πιστεύω εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι καὶ ὁ Πρόεδρος Ἀϊζενχάουερ πῆρε 2.000 δολλ. ἀποζημίωσιν διὰ τὸ ἀγρόκτημά του, διότι ἀπεφάσισε νὰ μὴ τὸ καλλιεργήσῃ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀνεκούφισε ἀπὸ μίαν παραγωγὴν τὴν Ἀμερικήν, ὅταν ἀφ’ ἑτέρου, ὅπως προέκυψε ἀπὸ τὴν ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ συζήτησιν ἐπιδοτῇ τὴν ἐξαγωγὴν σίτου γύρω εἰς τὰ 92 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν καὶ ὅταν ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας τῆς χώρας εἰς τὴν μεγάλην οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν ὅπου ἡ μηχανοκίνησις τῆς γεωργίας, ὅπου αἱ ἀρδεύσεις καὶ αἱ ἀποστραγγίσεις, ὅπου ὅλος ὁ τεχνικὸς ἐξοπλισμὸς ἔχει ὁλοκληρωθῆ, ὅπου ἡ ἀγροτικὴ πίστις παρέχεται μὲ χρῆμα εὐθηνὸν καὶ ἐπαρκῶς, ὥστε νὰ ἀποτρέπῃ τὸν ἐξαναγκασμὸν τοῦ παραγωγοῦ εἰς ἄμεσον ἀποξένωσίν του ἀπὸ τὸ προϊὸν τοῦ μόχθου του, ὅταν ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας δημιουργοῦνται αἱ διεθνεῖς τιμαὶ καὶ λέγωμεν ὅτι θέλομεν νὰ ἀσκήσωμεν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ ρίψῃ ἀκόμη πιὸ χαμηλότερα τὰς τιμὰς τὰς ἐσωτερικὰς αὐτὸ ποὺ σκεπτόμεθα ὅτι θὰ περικοπῇ αὐτό, πᾶμε νὰ περικόψωμεν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω ὅσα τόσον εὔγλωττα ἐξέθεσε ὁ πρῶτος ἐπερωτῶν, ὁ κ. Παπασπύρου, καὶ ὅσα ὅλοι μας οἱ καταγόμενοι ἀπὸ ἀγροτικὰς περιοχὰς ἄριστα γνωρίζομεν περὶ τῶν ἀφαντάστων συνθηκῶν τοκογλυφίας, ἀκριβείας τοῦ χρήματος, ἐλλείψεως τοῦ χρήματος, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν ὕπαιθρον. Μήπως πρόκειται λ. χ. νὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, τὰς ὁποίας ἐπέτυχεν ἡ προστατευομένη βιομηχανία; Ἀλλὰ ἔχομεν τὸ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου προϊόντος, ἔχομεν διὰ τὸν βάμβακα εἰδικά, καὶ ἐδόθησαν σκληραὶ μάχαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὰ 60 λεπτὰ ποὺ εἶναι 25% ἐπὶ τῆς ταξινομήσεως βάμβακος καὶ ἔχομεν ἐπὶ πλέον τὸ 42% τῆς ἐπιβαρύνσεως ἐκ δασμῶν τῶν εἰδῶν στοιχειώδους συντηρήσεως, τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνει τὸ κόστος ἐργασίας τοῦ αὐτοκαλλιεργητοῦ ἀγρότου κατὰ 42% καὶ ἤθελα νὰ μοῦ ἐξηγήσῃ ὁ τόσον εὐστρόφως παραστήσας ὅτι τυχὸν ἐπιδότησις τοῦ βάμβακος θὰ ἐσήμαινε ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, ὅταν ἐπιδοτῆται τὸ βιομηχανικὸν προϊόν, ὅταν ἐπιδοτῆται πᾶν ὅ,τι καταναλίσκομεν μέχρι 3.000 δραχ. ἐπιπέδου ζωῆς; Πᾶν ὅ,τι καταναλίσκομεν, δὲν καταναλίσκεται διὰ τὴν συντήρησίν του. Δὲν ἔχομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἄλλην ἄρνησιν, ἀλλὰ εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ εἰς ὄφελος τῆς βιομηχανίας, δὲν ἔχομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μίαν ὑποτίμησιν οὐσιαστικὴν τοῦ νομίσματος, ὅταν ὁ ἀγρότης διὰ νὰ συντηρηθῇ, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀγοράσῃ μὲ 100 δρχ. ἀδασμολόγητα τὰ εἴδη καὶ πληρώνει 43%, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι πληρώνει πρὸς 43 δραχ. τὸ δολλάριον; Ὥστε ἀπὸ ποῦ θά κόψωμεν διὰ νὰ ρίψωμεν πιὸ κάτω τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ὅταν ἀπεδείχθη ἐκ τῆς ἐπὶ 10ετίαν περίπου συνεχοῦς ἀναπτύξεως τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος καὶ εὐκόλου διαρροῆς του εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς, ὅτι δὲν ἀπολαμβάνει τιμῶν καλυτέρων, δὲν ἀπολαμβάνει τιμῶν ἀνωτέρων τῶν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, ἀλλὰ λόγῳ τῆς κακῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ λόγῳ τῆς εὐνοίας ποὺ δίδεται εἰς τὸ μεγάλον ἐμπόριον, ἀπεναντίας δὲν ἀπολαμβάνει καμμίαν τῶν τιμῶν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς; Μήπως ἐδόθησαν βοήθειαι εἰς τοὺς ἀγρότας, διὰ νὰ ἀξιοποιήσουν καὶ νὰ ἐκσυγχρονίσουν τὸν τεχνικόν τους ἐξοπλισμόν; Ἀπὸ ποῦ θὰ ἐπέλθῃ αὐτὴ ἡ οἰκονομία; Πῶς θὰ ἐπιτευχθῇ τὸ χαμηλότερον κόστος; Ἐγὼ νομίζω ὅτι τὸ χαμηλότερον κόστος ἐπιδιώκεται καὶ ἐπιτυγχάνεται, ἀλλὰ ἐπιτυγχάνεται εἰς βάρος αὐτοῦ τοῦ κατωτάτου, κάθε ἀνθρωπίνως ἀνεκτοῦ ὁρίου συντηρήσεως, περιθωρίου ποὺ μένει εἰς τὸν παραγωγόν. Δὲν εἶναι μεθοδοσία σχετικὴ μόνον μὲ τὸν βάμβακα, ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ συγκομιδὴ τῆς πατάτας, τότε δίδονται ἄδειες εἰσαγωγῆς ἀτελοῦς πατάτας καὶ ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ συγκομιδὴ τοῦ ἐλαίου, τότε εἰσάγεται ἀπὸ τὸ πλεόνασμα τῆς Ἀμερικῆς σπορέλαιον. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ γίνεται αὐτὸ εἰς τὸ βαμβάκι. Εἶναι ἡ μέθοδος τῆς βιομηχανίας καὶ τοῦ μεγάλου ἐμπορικοῦ κεφαλαίου, εἶναι ἡ μεθοδοσία ἐκείνη, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τεχνικὸν πληθωρισμὸν προσφορᾶς, τὴν ὥραν ἀκριβῶς ποὺ ἡ συγκομιδὴ ἤδη προσφέρει ποσότητας μεγάλας εἰς τὴν ἀγοράν, ὥστε νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ προϊόν τοῦ κόπου του ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος πολὺ ἀργότερα, ὅταν ἔλθῃ εἰς τὰ χέρια τοῦ ἐμπόρου ἢ τοῦ βιομηχάνου, δύναται νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τιμὰς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τιμὰς διεθνοῦς ἀγορᾶς δὲν ἐπώλησεν ποτε ὁ μικρὸς παραγωγὸς καὶ οἱ μικροὶ παραγωγοὶ ἀναγκάζονται νὰ μεταφέρουν τὸ προϊὸν ἀπὸ τὸν ἀγρὸν εἰς τὸ ἐμπόριον, μὴ δυνάμενοι, λόγῳ τοῦ μικροῦ ποσοστοῦ τῶν ἐπ’ ἐνεχύρῳ δανείων νὰ κρατοῦν τὸ προϊόν των μέχρις ὅτου ἀποκατασταθοῦν αἱ τιμαί. Ἐπὶ πλέον, λόγῳ ἐλλείψεως χρήματος, τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ προϊόντος των ἠναγκάζοντο νὰ τὸ ἀποζημιωθοῦν μὲ τὰς προπωλήσεις. Ἐπὶ πλέον συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς: Ἄλλοτε, εἰς τὰς παραμονὰς τῆς συγκομιδῆς, ἐφηρμόζετο ἡ τακτικὴ τῆς ἐκδόσεως ὅλων τῶν ἐκκρεμῶν ἐνταλμάτων τοῦ Δημοσίου, τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τῆς Κοινοτικῆς ἀσφαλείας κ.λ.π. τὰ ὁποῖα ἐπίεζαν τὸν ἀγρότην νὰ ἀποζημιωθῇ τῶν προϊόντων του. Τώρα προσετέθη ἡ κατὰ τὸν χρόνον συγκομιδῆς μέθοδος τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς προϊόντων, σκοπὸς τῆς ὁποίας δὲν εἶναι νὰ ἐξισώσῃ τὰς τιμὰς τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, ἀλλὰ νὰ ρίψῃ τὰς τιμὰς κάτω τῶν τιμῶν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς ὀλίγους νὰ δρέψουν τὸν μόχθον τοῦ ἀγρότου. Εἴχαμε, κύριοι, μεγάλην πτῶσιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου, λόγῳ τῆς εἰσαγωγῆς 7–8 χιλ. τόννων βάμβακος ἀδασμολογήτου. Ὁ βάμβαξ αὐτὸς εἰσήχθη δυνάμει πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πρὶν ὑπογραφῇ εἶχε τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ ὡρισμένους βιομηχάνους καὶ εἰσαγωγεῖς. Τὸ γραφεῖον Σερίπογλου ἔλαβε παραγγελίαν 3.000 τόννων βάμβακος ἀπὸ τὴν «Πειραϊκὴν–Πατραϊκὴν» ἐκ τῆς παραγωγῆς τῆς περιοχῆς Λήμνου, ἐδηλώθη ἀπὸ τὰ κλωστήρια, ὅτι ἔχομεν τόσας προσφορὰς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης ὁ βιομήχανος Μαραγκόπουλος ἀνωμολόγησεν ὅτι θὰ εἶχεν διάθεσιν νὰ πληρώσῃ τὸ σύσπορον πρὸς 35 δραχ. ἀλλὰ θὰ ἠναγκάζετο νὰ ἀποπεμφθῇ ἀπὸ τὸ τράστ.

§175Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὸ 1955–56 εἴχαμε παράγει 51 χιλ. τόν. καὶ ἡ ἐξαγωγὴ ἀνῆλθεν εἰς 32 χιλ. τόννους. Αἱ ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας ἦσαν 27.000 τόννοι. Συνεπῶς ἐλλείπουν 2.000 τόννοι. Διὰ τοῦτο ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ ἴσχυσε δι’ ὡρισμένην ποσότητα καὶ δι’ ὡρισμένον διάστημα.

§176Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸν ἴδιον καιρόν, ὅπου δὲν εἶχεν ὑπογραφῆ καμμία πρᾶξις καὶ δὲν εἶχεν κατατεθῆ κανένα νομοσχέδιον ἡ Ἑταιρία Μουταλάσκυ παρήγγειλεν ἐπίσης μεγάλην ποσότητα, ὁ δὲ μεσολαβῶν Λιβιεράτος, ἐβεβαίωνεν ὅτι ἔχει μὲν ὑπογραφῆ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλ’ ὅτι δὲν ἐδημοσιεύθη ἀκόμη. Ποῦ τὸ ἐγνώριζον; Κάμνω αὐτὰς τὰς συγκεκριμένας καταγγελίας καὶ προτείνω νὰ γίνῃ Ἐξεταστικὴ τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἐὰν διὰ λόγους ἐφαρμογῆς συστήματος ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν, διὰ λόγους ἰσοσκελίσεως μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς, ἐγένοντο τὰ ὅσα ἐξέθεσα ἢ διότι ὑπάρχουν σκοτειναὶ δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ κινοῦν τὴν κρατικὴν μηχανὴν καὶ νὰ δημεύουν τὸ προϊὸν τοῦ ἀγρότου ἀπὸ τὰς χεῖρας του;

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§178Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν καὶ τοῦ δευτέρου ἐκ τῶν ἐπερωτώντων, εἰς ἐμὲ ἀπομένουν ἐλάχιστα νὰ εἴπω, διότι νομίζω ὅτι ἀπεδείχθη ἤδη ὅτι ἡ ἀσκηθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πολιτικὴ εἰς τὸ θέμα τοῦ βάμβακος, ὑπῆρξε μία πολιτικὴ ἐγκληματική, μία πολιτικὴ συμπτωματική, μία πολιτική, ἡ ὁποία ἕνα σκοπὸν ἔχει, πῶς θὰ βοηθήσῃ τοὺς μεγάλους βιομηχάνους νὰ ἀποκομίζουν μεγαλύτερα κέρδη εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν.

§179Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν εἶναι συμπτωματική.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§181Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Συμπτωματική, διότι ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ ἔσχατον τῆς ἀπογνώσεως καὶ ὅταν φθάσουν αἱ κραυγαὶ εἰς τὰ ὦτα τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, τότε λαμβάνεται ἓν νομοθετικὸν μέτρον. (Φωναὶ–Θόρυβος)...

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ συνεχίσῃ ἄνευ διακοπῶν. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι 45, ἀπὸ μίαν ὥραν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ καθ’ ἕνας, θέλομεν 45 ὥρας. Δηλαδὴ ἕξ συνεδριάσεις. Ἔπειτα θὰ φωνάζῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅτι δὲν προχωρεῖ ὁ ἔλεγχος. Ποῖος, συνεπῶς, θὰ πταίῃ;

§183Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἔχετε τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, διὰ νὰ περιορίσητε τὸ ὅριον ὁμιλίας τῶν ἀγορητῶν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἰδικόν σας συμφέρον, κύριοι. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιμελεῖται νὰ ἐπισπεύδῃ τὰς συζητήσεις τῶν ἐπερωτήσεων. Λοιπόν, κάματε τὰς προτάσεις σας.

§185Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διαπιστώνω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἀνελάβατε τὴν ὑπεράσπισιν ὅλων τῶν ἀπουσιαζόντων βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως.

§186Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὡς βουλευτής, ὅτι ἡ ἄσκησις ἐλέγχου ἀπαιτεῖ παρουσίαν Κυβερνήσεως. Παρουσία τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἡ παρουσία ἑνὸς Ὑπουργοῦ καὶ ἑνὸς Ὑφυπουργοῦ. Ὅταν συζητῆται ἕνα θέμα κυβερνητικῆς πολιτικῆς, φρονῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶναι παροῦσα, ἢ τοὐλάχιστον κατὰ τὸ μέγιστον μέρος της. Ὅταν δὲν παρίστανται οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, εἰς ποῖον θέλετε νὰ ἀπευθύνωμεν τὰς κατηγορίας μας; Νὰ τὰς ἀκούσῃ μόνον ὁ κ. Ἀδαμόπουλος, τὸν ὁποῖον σέβομαι καὶ ἐκτιμῶ;

§187Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διατὶ διαμαρτύρεσθε; Εἶναι παρόντες δύο Ὑπουργοί, ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ ὁ Ὑφυπουργὸς κ. Μάρτης.

§188Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι παρόντες ἕνας Ὑπουργὸς καὶ ἕνας Ὑφυπουργός. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω ὅτι ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπατε τὴν διακοπὴν κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ διηυκολύνετο ἡ συζήτησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐνημεροῦτο. Θὰ τοῦ ἔκαμον μίαν ἐρώτησιν, νὰ μοῦ δώσῃ μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν, νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια. Λέγω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ αἰωνία, ἡ μόνιμος πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ προστασία μόνον τῆς ὡρισμένης βιομηχανίας καὶ τοῦ μεγαλεμπορίου, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔφερεν εἰς ἀπόγνωσιν τὸν πληθυσμὸν καὶ εἶναι ἀφορμὴ τῶν ἐπερωτήσεων. Ἐδῶ, κύριοι, καθ’ ἣν στιγμὴν ἤρχιζεν ἡ συλλογὴ βάμβακος ὑπῆρχον ἀποθέματα. Τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τὸ τονίζω, διότι ἔχω καὶ ἐγὼ εἰς χεῖρας μου ὑπεύθυνα ἔγγραφα τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Πρὶν κάμω ἐπερώτησιν, ἐτηλεγράφησα πρὸς τὰς βαμβακοπαραγωγικὰς ἐπαρχίας νὰ μὲ ἐνημερώσουν ἐὰν ἔχουν βάμβακα καὶ μοῦ ἀπήντησαν, ἔχομεν καὶ εἴχομεν πολὺ περισσότερον ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἰσήχθη. Καὶ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὀρθαί, ὅτι ὑπῆρχον ἀποθέματα ξενικοῦ βάμβακος ἐν Ἑλλάδι καὶ συνεπῶς ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτός, ὅτι ὑπῆρχε ἀνάγκη εἰσαγωγῆς, διὰ νὰ μὴ σταματήσῃ ἡ βιομηχανία, δὲν εἶναι ἀληθής. Δὲν δέχομαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν τρεῖς Ὑπουργοὶ νὰ πλανῶνται εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον καὶ νὰ μὴ κάμνουν ἕνα ἁπλοῦν τηλεφώνημα, ὅπως ἔκαμα ἐγώ, ἕνας βουλευτὴς καί, νὰ ἐρωτήσουν τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π., ἔχετε κύριοι, βάμβακα, ἢ νὰ ἐπιτρέψωμε τὴν εἰσαγωγήν;

§189Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Πιστεύετε, ὅτι δὲν ἤξευρον, ὅτι ὑπῆρχον;

§190Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἐπανέλαβον πὼς δὲν ἤξευρον.

§191Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εἰσήγαγεν ἡ Κυβέρνησις βάμβακα διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας δι’ ἕνα μῆνα, 8 χιλιάδας τόννους;

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν, νὰ μὴ διακόπτετε.

§193Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι κάμνουν διακοπάς, μοῦ τὸ ἐπέτρεψεν ὁ ρήτωρ. Ἐὰν ἡ βιομηχανία ἀπερρόφα 8 χιλ. τόννους μηνιαίως, κατὰ τοὺς 12 μῆνας τοῦ ἔτους θὰ ἀπερρόφα 96 χιλ. τόννους. Καὶ ἐρωτᾶται, καταναλίσκει ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία 96 χιλιάδας τόννους ἐτησίως; Τότε διατὶ εἰσήγαγε 8 χιλ. τόννους δι’ ἕνα μῆνα, διὰ νὰ καλύψῃ, ὡς εἶπεν, τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας;

§194Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁ συλλογισμός σας, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ὀρθός. Οἱ 8 χιλ. τόννοι, ὅπως ἰσχυρίσθη ἡ Κυβέρνησις, εἰσήχθησαν διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος. Ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὅτι ἐπειδὴ θὰ ἐνεφανίζετο κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν ἔλλειμμα, ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 8 χιλ. τόννων.

§195Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὸ ¼.

§196Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ¼ τῆς ἐτησίας καταναλώσεως, Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἦτο ὀρθός. Ὁ ἰδικός σας συλλογισμὸς εἶναι σχεδὸν ὀρθός, διότι ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐφθάσαμεν εἰς τὸν Σεπτέμβριον καὶ δὲν ἐνεφανίσθη αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα, καὶ εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει νέας ἐσοδείας, μήπως ἡ νέα ἐσοδεία καλύπτει τὸ ἔλλειμμα τῆς παρελθούσης, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶπε.

§197Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὶ λέγει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τῆς 20ῆς Ἰουνίου, βάσει τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ βάμβακος: «Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μέχρι σήμερον συγκεντρωθέντων....... (ἀναγινώσκει)....»! Δηλαδή, εἶπεν ἡ Κυβέρνησις τὸν Ἰούνιον τοῦ 1957, ἀπολογιστικῶς, ὄχι προϋπολογιστικῶς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Παπαληγούρας, ὅτι ἠξεύρει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἀπέμεινεν ὑπόλοιπον εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅ,τι χρειάζεται, ἡ βιομηχανία, 2 χιλ. τόννοι. Καὶ ἐνῷ αὐτὰ ἰσχυρίζεται εἰς τὴν ἐπίσημον ἔκθεσιν, ἀνομολογεῖται ὅτι εἰσήχθησαν 7–8 χιλιάδες τόννοι ξενικοῦ βάμβακος. Καὶ ἐρωτῶ, αὐτοὶ οἱ 5.500 τόννοι, βάσει τῶν ἀριθμῶν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐβάρυνον εἰς τὴν νέαν ἐσοδείαν; Βεβαίως ἦτο ἕνα ἀπόθεμα τὸ ὁποῖον εὑρῆκε ἡ νέα ἐσοδεία, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐμπορίας. Ἰδοὺ διατὶ βάσει αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν εἶναι ὑπόδικος ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν.

§198Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν διαφωνοῦμεν καθόλου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἐν γνώσει, ὅτι ὑπῆρχεν ἔλλειμμα 2 χιλ. τόννων, εἰσήγαγε, ὄχι 2, ἀλλὰ 8,5 χιλ. τόννους. Καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸ διατὶ ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγήν. Διότι οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι ἐπίεσαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ τοὺς δώσῃ βάμβακα εἰς διεθνεῖς τιμάς. Σημειωτέον, ὅτι ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἡ τιμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ βάμβακος ἦτο ἀκριβοτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τὴν διεθνῆ τῆς ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς.

§199Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν χρειάζεται νὰ τὸ μαντεύσητε, διότι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τὸ ἀνομολογεῖ, ὅτι λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς ζωῆς, ηὐξήθη ἡ τιμή...

§200Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐφοβήθη μὴ τυχὸν μίαν φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας ὁ παραγωγὸς πάρῃ λεπτά. Συνέπεσεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διότι εἶχεν ἐξαιρετικὴν ἐξαγωγὴν ἡ Ἑλλάς, λόγῳ τῶν διεθνῶν γεγονότων τοῦ Σουέζ. Ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀφήσῃ μίαν φορὰν τὸν παραγωγὸν νὰ ἀναπνεύσῃ, ἐσκέφθη ἐκείνην τὴν στιγμὴν νὰ μὴ τὸν ἀφήσῃ νὰ πάρῃ μίαν δραχμὴν καὶ ἐπέτρεψε νὰ γίνῃ μία εἰσαγωγή. Καὶ ἐπέτρεψε νὰ κάμουν εἰσαγωγὴν ἀτελῆ, ἀναλαβοῦσα τεραστίαν εὐθύνην, διότι οἱοσδήποτε ἠμποροῦσε νὰ προσβάλῃ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν καὶ νὰ τὴν ἀκυρώσῃ. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ Ὑπουργὸς νὰ διατάσσῃ τὸ Τελωνεῖον νὰ εἰσαγάγῃ ἢ ὄχι ἀτελῶς. Αὐτὸ τὸ κανονίζει ὁ νόμος καὶ ὄχι ὁ Ὑπουργός, δι’ αὐτὸ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργηθοῦν εὐθῦναι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ποὺ ἐπέτρεψαν τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγήν.

§201Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίσθητε θὰ εἶχε κἄποιαν βάσιν, ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος ἐν Ἑλλάδι, ἦτο κατωτέρα τῶν διεθνῶν τιμῶν.

§202Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν αὐτό.

§203Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὅταν λέγωμεν ὅτι τὸ βαμβάκι θεωρεῖται ἐξαγώγιμον προϊόν, πρέπει αἱ τιμαί του νὰ συμβαδίζουν μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ἐδῶ ἡ παγκόσμιος κατανάλωσις βάμβακος εἶναι 9.500.000 τόννοι καὶ ἡμεῖς εἰς τοὺς 9.500.000 αὐτοὺς τόννους ἔχομε ἕνα περίσσευμα κατ’ ἔτος μέχρι 25.000 τόννων. Τοὺς 25.000 τόννους αὐτοὺς θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τιμὴν διεθνῆ;

§204Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος δὲν συγκρίνεται μὲ τὴν διεθνῆ τιμήν. Σεῖς ἐφέρατε 8.000 τόννους καὶ ἐρρίψατε τὶς τιμὲς τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος. Φωνάζει ὅλος ὁ κόσμος. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ κυκλοφορήσωμεν.

§205Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται ὅτι θὰ ἦτο βάσιμος ἡ κατηγορία μου ἐὰν αἱ τιμαὶ Ἑλλάδος ἦσαν κατώτεραι τῶν διεθνῶν. Αἱ τιμαὶ Ἑλλάδος συνήθως — καὶ συμφωνῶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις — πρέπει νὰ συμβαδίζουν μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλλὰς κάμνει ἐξαγωγάς. Ἐάν, ὅμως, τὸ ἐγχώριον βαμβάκι, λόγῳ ποιότητος, ἢ λόγῳ μιᾶς ἐξαιρετικῆς συνθήκης, ὡς αὐτή, διὰ μίαν φορὰν ὑπερβῇ τὴν διεθνῆ τιμήν, δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς τὸ Κράτος νὰ ἔλθῃ νὰ καταπνίξῃ τὸν παραγωγὸν ἐκείνην τὴν στιγμήν. Διότι, αὐτὸ συνέβη ἐδῶ. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζουσα ὅτι μετὰ ἕνα μῆνα εἶχεν ἐσοδείαν, ὅτι εἶχεν ὑπερπαραγωγήν, τὴν ὁποίαν δὲν ἤξευρε τὶ νὰ κάμῃ, ὅτι ὁ παραγωγὸς ἀντιμετώπιζε πτῶσιν τῆς τιμῆς κάτω τῆς διεθνοῦς, ἐπέτρεψεν, ἐν τούτοις, τὴν εἰσαγωγὴν 8.500 τόννων βάμβακος.

§206Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπέδειξα δι’ ἀριθμῶν, κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Παπασπύρου, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ βάμβακος, ἡ ὁποία χρονολογεῖται ἀπὸ 11 Μαΐου, δὲν ἐπηρεάζει καθόλου τὰς τιμάς.

§207Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἔτσι. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀπεδείξατε καθόλου. Ἡ εἰσαγωγὴ ἐπηρέασε τὴν ἐσωτερικὴν τιμήν. Καὶ τὴν ἐπηρέασε τεραστίως, διότι σᾶς λέγω ἐγὼ ὅτι ὁ παραγωγός, μὴ ἐξυπηρετούμενος μὲ τὸν δανεισμὸν ἐπ’ ἐνεχύρῳ τῶν 7 δραχμῶν, ἠναγκάσθη νὰ πωλήσῃ εἰς τὸν ἔμπορον πολὺ φθηνότερα ἀπὸ τὴν διεθνῆ τιμήν, διότι κανεὶς δὲν ἀγοράζει μὲ διεθνῆ τιμήν. Ἀγοράζετε σεῖς, ὡς Κυβέρνησις, τὸ βαμβάκι τῆς Ἑλλάδος μὲ διεθνῆ τιμήν;

§208Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τί ἐννοεῖτε, ἡ Κυβέρνησις νὰ γίνῃ ἔμπορας;

§209Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἰσχυρίσθητε ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῶν 8.000 τόννων βάμβακος δὲν ἐπηρέασε...

§210Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). 7.500.

§211Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ἔχουν σημασίαν, κύριε Ὑπουργέ, 500 τόννοι ἐπάνω ἢ κάτω. Λέγετε ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ δὲν ἐπηρέασε τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὴν ἐπηρέασε. Διότι ἐνῷ ὑπῆρχεν ἤδη ἀπόθεμα καὶ ἦτο κεκορεσμένη ἡ ἀγορὰ καὶ εἶσθε εἰς τὰ πρόθυρα νέας ἐσοδείας, φέρνετε 7.000 τόννους ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν...

§212Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὰ νούμερα λέγουν ὅτι δὲν ὑπῆρχε ἀπόθεμα. Ἔλλειμμα ὑπῆρχε.

§213Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ ἔλθητε νὰ ἀρνηθῆτε τὴν ἱστορίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἀναγνώσητε τὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου σας, θὰ ἴδητε ὅτι ὑπῆρχε 30.000 τόν. ἀπόθεμα παλαιόν, σύν, σύν— κάμετε τὸν λογαριασμόν. Λέγει ὅτι τόση εἶναι ἡ παραγωγή, τόσον τὸ περυσινὸν ἀπόθεμα, τόσες πωλήσεις ἔγιναν, τόσες θὰ γίνουν, τόσον χρειάζεται ἡ βιομηχανία, ἄρα θὰ ἔχωμεν ἔλλειμμα 2.000 τόννων. Αὐτὰ λέγει ἡ ἔκθεσις.

§214Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἄρα, προεβλέπετο ἔλλειμμα.

§215Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ναί, ἀλλὰ προεβλέποντο καὶ ἐξαγωγαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν. Δὲν ἐπραγματοποιήθη ὁ ρυθμός των, κύριε Ὑπουργέ.

§216Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ ἐξαγωγὴ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1956 ἀνῆλθεν εἰς 35.000 τόννους.

§217Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ πόσον ἔχετε τὸ ὑπόλοιπον; Κύριε Ἀλλαμανῆ, διαβάστε πάλιν, σᾶς παρακαλῶ, τὴν ἔκθεσιν.

§218Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Βάσει τοῦ ἀριθμοῦ 32.500 τόννων οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἐξαχθῆ ἀκόμη, ἀλλ’ ἐπρόκειτο — τώρα ἀκούω ὅτι πράγματι ἐξήχθησαν — πρέπει νὰ ὑπῆρχεν ἔλλειμμα μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 2.000 τόννων. Ἀλλὰ δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ προσθέσω αὐτὰ ποὺ λέγει ἐν συνεχείᾳ ἡ ἔκθεσις ὅτι «σκοπὸς αὐτῆς τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἦτο νὰ ἐπηρεάσῃ τοπικῶς τὰς τιμὰς τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς», διότι λέγει ἡ ἔκθεσις, ἐνῷ ἡ διεθνὴς τιμὴ τότε ποὺ κατετέθη τὸ νομοσχέδιον ἦτο 26 δραχ., ἡ ἐσωτερικὴ ἦτο 30, καὶ αὐτὸ εἶναι κἄτι τὸ ἀπαράδεκτον, δι’ ὃν λόγον καὶ εἰσηγήθη ἡ Κυβέρνησις τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ. Ἀλλὰ θὰ εἶχε μίαν βάσιν αὐτὴ ἡ πρᾶξις ἐὰν διετρέχομεν ἐξαγωγικὴν περίοδον, ὥστε νὰ χρειάζεται νὰ ἔχωμεν τὰς ἐσωτερικὰς τιμὰς ἐναρμονισμένας μὲ τὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, θέμα ὅμως, ἐξαγωγῶν θὰ ἐγεννᾶτο πλέον τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1957, ὄχι τὸν Ἰούλιον. Νόημα, λοιπόν, δὲν εἶχε κανένα ἡ εἰσαγωγὴ αὐτή, ἀλλὰ μόνον αὐτὸ ποὺ λέγει ἡ ἔκθεσις, νὰ ἐπηρεάσῃ τοπικῶς τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς.

§219Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δέχεσθε ὅτι πρέπει νὰ ἐναρμονίζωνται αἱ τιμαὶ τῶν ἐγχωρίων προϊόντων πρὸς τὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§220Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ εἶχε νόημα ἡ πολιτικὴ αὐτή, εἶπον, ἐὰν διατρέχομεν ἐξαγωγικὴν περίοδον. Τοῦτο, ὅμως, δὲν συνέβη τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, διότι αἱ ἐξαγωγαὶ εἶχον ὁλοκληρωθῆ καί, συνεπῶς, ἡ πολιτική σας δὲν εἶχε ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ ἐπηρεάσῃ τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη τὴν στιγμὴν ἐκείνην νὰ τὰς συνδέσητε μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς.

§221Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ συμφωνήσωμεν εἰς ὅσα ἡ Κυβέρνησις ἐγγράφως διεκήρυξεν, ὅτι σκοπὸς τῆς εἰσαγωγῆς δὲν ἦτο ἡ κάλυψις ἀνάγκης ὑφισταμένης ἀδηρίτου, ἀλλὰ πῶς θὰ πέσῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ βάμβακος. Τὸ λέγετε αὐτό, τὸ γράφετε καὶ εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀποδεδειγμένον. Δὲν ἠμποροῦμεν, λοιπόν, νὰ συζητοῦμεν ἐπὶ αὐτοῦ. Νὰ ἴδωμεν τώρα ἐὰν ἡ σκέψις σας ἦτο ὀρθὴ καὶ ἐὰν ἡ ἐνέργειά σας ἔφερεν ἐκεῖνο τὸ ἀποτέλεσμα ποὺ ἔπρεπε νὰ φέρῃ. Δηλαδή, ἰσχυρίζεσθε ὡς Κυβέρνησις, ὅτι τὸ γεωργικὸν προϊὸν πρέπει νὰ ἔχῃ διεθνῆ τιμὴν διὰ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ συναγωνίζεται τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ νὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὴ εἶναι μία βάσις.

§222Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἐξαγώγιμον γεωργικὸν προϊόν.

§223Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ λέγω καὶ τὸ εἰσαγώγιμον. Ἐφ’ ὅσον ἐγὼ ὁ γεωργὸς ὑποχρεοῦμαι, μὴ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν δαπανῶν μου, νὰ διατηρῶ διεθνῆ τιμὴν διὰ νὰ ἔχῃ τὸ Κράτος ἀπόθεμα διὰ τὰς ἐξαγωγάς, νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ ζητήσω καὶ ἐγὼ διὰ τὰς εἰσαγομένας πρώτας ὕλας τὴν ἰδίαν διεθνῆ τιμήν. Ἢ εἶσθε Κράτος δικαίου ἢ δὲν εἶσθε. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ λέγετε, ὅτι τὸ προϊόν σου δὲν σοῦ ἐπιτρέπω νὰ τὸ πωλήσῃς ἐπὶ πλέον τῆς διεθνοῦς τιμῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ νὰ μοῦ λέτε ὅτι τὰ καταναλισκόμενα ἀπὸ σένα ἀγαθὰ δὲν θὰ τὰ πάρῃς εἰς τὴν διεθνῆ τιμήν. Ἐδῶ εἶναι ποὺ δὲν θὰ ἠμπορέσητε ποτὲ νὰ ἀπαντήσητε. Ἐγὼ δέχομαι τὰς διεθνεῖς τιμάς, 100%, συμφωνῶ, διεθνῆ τιμὴν μάλιστα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ λίπασμα διεθνῆ τιμήν, εἰς τὰ σίδερα καὶ γενικῶς εἰς τὰ καταναλισκόμενα ἀγαθὰ καὶ εἴδη καλλιεργείας. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ λέτε ὅτι τὸν κόπον μου θὰ τὸν βάλω εἰς τὴν διεθνῆ τιμὴν καὶ τὰ ἄλλα εἴδη ὄχι. Ἐφ’ ὅσον ἔχετε αὐτὴν τὴν οἰκονομικὴν τακτικήν, θὰ βάλετε διεθνῆ τιμὴν διὰ τὸ προϊόν μου διὰ νὰ ἠμπορῶ νὰ τὸ ἐξαγάγω ἐγὼ καὶ νὰ ζήσω, συγχρόνως, ὅμως, θὰ μοῦ δώσητε μίαν ἀνακούφισιν, θὰ φροντίσητε τὸ κόστος μου νὰ εἶναι τέτοιο ὥστε ἡ διεθνὴς τιμὴ νὰ εἶναι συμφέρουσα. Διότι, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐὰν φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἔχετε παραγωγὴν μὲ διεθνῆ τιμήν, ἡ ὁποία νὰ μὴ συμφέρῃ εἰς τὸν παραγωγόν, θὰ σταματήσῃ ἡ παραγωγή. Εἶναι σαφὲς τοῦτο. Ἐὰν ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἢ ὁ βαμβακοπαραγωγὸς παράγῃ ἐλαιόλαδον ἢ βάμβακα καὶ δὲν κερδίζει, δὲν ζῇ ἀπὸ τὸ προϊόν του αὐτό, τότε θὰ σταματήσῃ τὴν παραγωγήν, θὰ σταματήσῃ νὰ παράγῃ, θὰ ρίψῃ 10 ἀρνιὰ εἰς τὸ χωράφι του διὰ νὰ ζήσῃ ἀπὸ ἐκεῖνα. Καὶ ἐνῷ πηγαίνετε νὰ κάμητε πολιτικὴν ἐξαγωγικήν, κάμνετε τὸ ἀντίθετον. Ἢ θὰ πριμοδοτήσητε τὸν γεωργὸν διὰ νὰ ζήσῃ ἢ θὰ κάμνητε συγκέντρωσιν καὶ θὰ εὕρητε ἕνα τρόπον νὰ τὸν ἀπαλλάξητε ἀπὸ ὡρισμένες φορολογίες. Δὲν νοεῖται πολιτικὴ διεθνοῦς τιμῆς ἐὰν ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν συμφέρῃ εἰς τὸν παραγωγὸν ὥστε νὰ συνεχίζῃ τὴν ἐντατικήν του προσπάθειαν αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ κάμνῃ ἐξαγωγάς. Οἱ παραγωγοὶ μοῦ λέγουν σήμερον ὅτι τί νὰ τὴν κάμω ἐγὼ τὴν διεθνῆ τιμήν, ἀφοῦ μοῦ κοστίζῃ περισσότερον τὸ πρᾶγμα, τὸ τάδε ἢ τὸ βαμβάκι; Οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ δὲν θὰ καλλιεργήσουν ἐφέτος.

§224Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὁ ὅλος συλλογισμός σας στηρίζεται ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Τὸ εἴπομεν καὶ ἄλλοτε ὅτι τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς εἶναι μία ἔννοια ἀσύλληπτος. Ἡ δὲ γνώμη σας, ὅτι τί νὰ τὴν κάμω τὴν διεθνῆ τιμήν, δὲν εἶναι ὀρθὴ γνώμη. Ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ: Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη τιμή;

§225Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως, ὅ,τι ὑπάρχει διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα.

§226Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀφήσατε τὴν βιομηχανίαν. Σᾶς ἐρωτῶ διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἡμεῖς εἴπομεν ὅτι δὲν εἴμεθα ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς τῆς πριμοδοτήσεως τῶν προϊόντων. Σεῖς λέγετε ὅτι εἶσθε ὑπὲρ τῆς πριμοδοτήσεως.

§227Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, δὲν εἶπον αὐτό. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ὅπως τὴν κατηντήσατε τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὅπως τὴν κατηντήσατε τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν, μόνον διὰ πριμοδοτήσεως ἐφέτος θὰ ἠμπορέσουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὸ ζήτημα.

§228Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν σοβαρὰ ἔχει καλῶς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ὅτι ὅπως κατηντήσαμεν τὴν Ἑλλάδα.

§229Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ τὸ λέγω σοβαρώτατα. Διατρέχω καθ’ ἑκάστην τὴν ὕπαιθρον καὶ βλέπω τὸ κατάντημα τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Δὲν ὑπάρχει θέμα ἐλλείψεως σοβαρότητος. Ἀντιθέτως σᾶς βεβαιῶ, ὅτι οὐδέποτε ὡμίλησα χωρὶς σοβαρότητα εἰς τὴν ζωήν μου. Ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀγρότου εἶναι κἄτι τὸ ἀφάνταστον.

§230Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, παίρνομεν μίαν παραγωγὴν 30 χιλιάδων τόννων καὶ τὴν φθάνομεν εἰς 60.000 τόννους καὶ τὴν παραγωγὴν κατωρθώσαμεν νὰ τὴν διαθέσωμεν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν καὶ μοῦ λέτε ὅτι κατηντήσαμεν τὴν Ἑλλάδα ὅταν αὐξάνωμεν τὸ εἰσόδημα τὸ γεωργικὸν κατὰ 100%; Εἶναι σοβαρὲς κουβέντες αὐτές;

§231Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω εἰς αὐτό, κύριε Ὑπουργέ. Πρῶτον, ἔκαμα καὶ μίαν διακοπὴν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Παπασπύρου καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ εἰς ὑμᾶς. Δὲν ηὐξήσατε τὴν παραγωγήν, διότι ἡ πολιτικὴ αὐξήσεως τῆς βαμβακοκαλλιεργείας δὲν ἤρχισεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἰδικήν σας, ἀλλὰ ἤρχισεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Πλαστήρα– Βενιζέλου. Δηλαδή, ἔκτοτε εἶχε γίνει ἡ δοκιμὴ εἰς τὴν Λῆμνον τῆς καλλιεργείας βάμβακος ποτιστικοῦ καὶ ὄχι ξερικοῦ καὶ ὅταν ἔγινε καὶ ἡ ἐξαγωγὴ καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ δύναται νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ καλὴν τιμήν, ἤρχισαν οἱ παραγωγοὶ νὰ αὐξάνουν τὴν καλλιέργειάν του καὶ σεῖς τότε ἀνήκατε εἰς ἄλλην παράταξιν, μετὰ ἐπήγατε ἐκεῖ.

§232Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τί ἀξίαν ἔχει ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνῆκον τότε; Ἡ λογικὴ δὲν εἶναι ἀναλόγως τῶν παρατάξεων, μία εἶναι ἡ λογική.

§233Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ αὔξησις τῆς καλλιεργείας καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ δὲν εἶναι ἔργον οὔτε ἰδικόν σας, οὔτε τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, εἶναι ἔργον μελέτης, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα–Βενιζέλου. Ἐὰν ὡρισμένα μέτρα ληφθέντα τὸ 1951 ἀπέδωσαν τὸ 1953, βεβαίως τυχερὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἐκυβερνοῦσε τὸ 1953, ἀλλὰ ἔπαινον θὰ ἀπονείμω καὶ εἰς ἐκεῖνον ποὺ ἐκυβερνοῦσε τὸ 1951.

§234Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἀπὸ 30.000 τόννους ἐφθάσαμεν τοὺς 60.000. Αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα σημαίνει ὅτι δὲν ἐζημιώθη ὁ παραγωγός, ἀλλὰ ὠφελήθη καὶ ἑπομένως ἐδιπλασίασε τὴν παραγωγήν του.

§235Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὰ ἑξῆς:

§236Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Προπολεμικῶς ἦσαν 15.000 τόννοι ἡ παραγωγὴ βάμβακος καὶ σήμερον εἶναι 60.000.

§237Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀκόμη καλύτερα, ἡ βαμβακοκαλλιέργεια αὐξάνεται κάθε χρόνο χάρις εἰς τὴν φιλότιμον προσπάθειαν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν καὶ εἰς τὰ κυβερνητικὰ μέτρια, τὰ ληφθέντα κατὰ καιροὺς ὑπὸ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων. Τώρα προχωρῶ, διατὶ παρὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, οἱ παραγωγοὶ δὲν ἀπήλαυσαν τίποτε καὶ ἐζημιώθησαν; Διότι, ἐνῷ ηὐξήθη ἡ παραγωγὴ καὶ φυσικὸν τοὐλάχιστον θὰ ἦτο νὰ διπλασιασθῇ τὸ εἰσόδημα τοῦ παραγωγοῦ, κατωρθώσατε ὁ παραγωγὸς ὄχι μόνον νὰ μὴ πάρῃ παραπάνω, ἀλλὰ νὰ ζημιοῦται. Διότι, ἄλλως, δὲν θὰ ἔστελλον εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς σᾶς τηλεγραφήματα ἀπογνώσεως καὶ διαμαρτυρίας. Διατὶ νὰ διαμαρτύρωνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διαμαρτύρονται διότι δὲν τοὺς εὐηργετήσατε. Κατωρθώσατε μὲ σειρὰν μέτρων ἀντιοικονομικῶν, ἀντιγεωργικῶν καὶ ἀμελετήτων, παρασυρόμενοι ἀπὸ τοὺς διαφόρους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέροντα, κατωρθώσατε νὰ ἐξαφανίσητε τὸ εἰσόδημα αὐτό. Καὶ σᾶς λέγω τὶ ἔγινε. Ἔγινε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς ὅλα τὰ πράγματα. Τὸν γεωργὸν τὸν τρώγει ἡ τοκογλυφία. Τὸν τρώγει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Δὲν ἔκαμε ποτὲ κανονικὴν χρηματοδότησιν. Δὲν ἐγύρισε ποτὲ τὸ Κράτος νὰ ἴδῃ τὸν γεωργόν, ὥστε ἀρχίζει νὰ σκέπτεται πλέον νὰ μὴ καλλιεργῇ. Ἄν συνεχισθῇ αὐτὸ τὸ βιολί, θὰ ἴδητε ὅτι εἰς τὸ τέλος ἡ Ἑλλὰς θὰ ἀρχίσῃ νὰ μὴ καλλιεργῇ. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι πολλὰ προϊόντα ποὺ ἔβγαιναν, δὲν καλλιεργοῦνται πλέον. Σᾶς, ὡς Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, σᾶς θεωρῶ ἀμέτοχον, δὲν ἀπετελούσατε, τότε, μέλος τῆς Κυβερνήσεως. Πληρώνετε ἁμαρτίας τῶν προκατόχων σας. Σεῖς, ὅμως, εἶσθε ἁρμόδιος διὰ νὰ τὰ ἀκούσητε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τὸν κ. Μάρτην, ὅμως, τὸν θεωρῶ, διότι ὁ κ. Μάρτης ἦτο τότε Ὑπουργός. Ἔρχεται ἡ δυστυχία καὶ ἡ ἀπόγνωσις ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς ποὺ νὰ καλλιεργῇ βαμβάκι καὶ νὰ μὴ τηλεγραφῇ διαμαρτυρίας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀκόμη οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ εἶναι εἰς ἀπόγνωσιν πλήρη. Ἄν τοὺς ἔχῃ μείνει ἀκόμη βαμβάκι, δὲν ἠξεύρουν τί νὰ τὸ κάμουν. Τὸ δίδουν εἰς οἱανδήποτε τιμήν. Δὲν εἶμαι ὁ ἄνθρωπος ποὺ θ’ ἀρχίσῃ ν’ ἀναξέῃ πληγάς. Ἠμπορεῖτε νὰ δώσητε μίαν λύσιν; Τὸ ὑπάρχον ἐμπόρευμα σήμερον, ὅ,τι ὑπάρχει βαμβάκι εἰς τὰ χωρία τῶν παραγωγῶν, νὰ τὸ συγκεντρώσητε, νὰ μὴ μείνῃ ἀκόμη ὁ παραγωγὸς ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῶν χρεῶν, ἀπὸ τὴν μιὰ μεριά, καὶ μὲ τὸ βαμβάκι εἰς τὰς ἀποθήκας, ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά.

§238Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πάλιν, ὁ ἴδιος χαβᾶς.

§239Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διὰ σᾶς, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι χαβᾶς, δι’ ἐμὲ εἶναι ἀνάγκη. Ἐγώ, εὐτυχῶς ἢ δυστυχῶς, δὲν εἶμαι μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀλλὰ σᾶς βεβαιῶ ὅτι οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ κλαίουν καὶ ὀδύρονται καὶ βλασφημοῦν, δικαίως. Τί νὰ σᾶς εἴπω; Νὰ σᾶς εἴπω ἄλλον χαβᾶ; Δὲν ἠξεύρω, Δύο πράγματα ἔχω νὰ σᾶς εἴπω. Πρῶτον, νὰ λάβητε μέτρα, πῶς θὰ πᾶνε χρήματα εἰς τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν. Θέλετε νὰ συγκεντρώσητε τὴν παραγωγήν; Δανεῖστε τους, ὄχι ἐπ’ ἐνεχύρῳ. Διότι αὐτὸ τὸ σύστημα ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἐπ’ ἐνεχύρῳ, μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ 2μήνου καταντᾷ ἡ Τράπεζα νὰ εἶναι ὁ φόβος τοῦ ἀγρότου. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, 7 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, τί νὰ τὰς κάμῃ; Νὰ μὴ εἶναι ἐπ’ ἐνεχύρῳ.

§240Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τί νὰ εἶναι;

§241Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δάνεια καλλιεργητικά, μακρᾶς διαρκείας. Μεσοπρόθεσμα, 5 ἐτῶν.

§242Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, παραδέχεσθε τώρα, νὰ πάρουν δάνεια μὲ 5 ἐτῶν προθεσμίαν; Δὲν ἔχετε λογικὴν τῶν ὅσων λέγετε.

§243Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἠμπορεῖ νὰ εἶσθε ἄριστος ἔμπορος, ἀλλὰ δὲν ἔχετε ἰδέαν ἀπὸ γεωργίαν. Καὶ δὲν ἐκαλλιεργήσατε διὰ νὰ ἔχητε ἰδέαν. Δὲν ἐκαλλιεργήσατε, διὰ νὰ συλλάβητε τὸ πρόβλημα τοῦ ἀγρότου. Δὲν καταλάβατε ἀκόμη ὅτι ὁ τρόπος χρηματοδοτήσεως εἶναι ὁ αἰσχρότερος τρόπος. Γίνεσθε τοκογλύφοι, δανείζοντες ἐπ’ ἐνεχύρῳ καὶ διὰ δύο μῆνας. Καὶ ἂν δὲν πωλήσουν τὸ προϊὸν σὲ δύο μῆνας; Τὰ παίρνει κἄποιος μὲ ὅσα–ὅσα; Καὶ ὁ τόκος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ φθάσῃ 15–16%. Ὀλίγον εἶναι αὐτό, κύριε Ὑπουργέ; Ὅταν δανείζεται ἐπ’ ἐνεχύρῳ διὰ δύο μῆνας;

§244Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς παρακολουθήσω, διότι τὸ μέγεθος τῶν ἀναληθειῶν σας εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Ὅταν λέγετε τόσας ἀναληθείας, πῶς νὰ σᾶς παρακολουθήσω;

§245Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πόσος εἶναι ὁ τόκος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης; 12%. Μαζὶ μὲ τὰ ἔξοδα κοινοποιήσεως, ἐπιταγῶν, δικηγορικά, 15%. Λίαν ἐπιεικῶς. Ἐγὼ κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι εἶναι μεταξὺ τῶν ἄλλων προβλημάτων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§246Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ βάρος τὸ δυσβάστακτον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν τόκον, προέρχεται ὄχι ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν χρηματαγοράν. Καὶ θὰ παρεκάλουν τοὺς παρισταμένους 2 ἀξιοτίμους κ. κ. Ὑπουργούς, ἐὰν ἤθελον, μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸ Ἀρχεῖον τοῦ Πρωτοδικείου Καρδίτσης τὰ πρακτικά, μιᾶς πρὸ δύο μηνῶν, λαβούσης χώραν, ποινικῆς διώξεως ἐνώπιον τοῦ Πλημμελειοδικείου Καρδίτσης, διὰ νὰ ἔχουν μίαν ὠχρὰν εἰκόνα τοῦ τί γίνεται μὲ τὴν τοκογλυφίαν, εἰδικώτερον, εἰς τὸ προϊὸν τοῦ βάμβακος. Καὶ εἶναι φυσικόν, διατὶ αὐτὸ εἰδικῶς τὸ προϊὸν πλήσσεται ἀπὸ τὴν τοκογλυφίαν, διότι εἶναι μία καλλιέργεια, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ μεγάλας δαπάνας, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, προσφεύγουν οἱ παραγωγοὶ εἰς χρηματοδοτήσεις ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν χρηματαγοράν. Εἰς τὴν δίκην αὐτὴν μὲ δύο λέξεις, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἴδητε νὰ παρελαύνουν ἑκατοντάδες βαμβακοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον, ἁπλῶς, προπωλήσει τὸ ἐμπόρευμά των ὅταν ἦτο εἰς τὸ στάδιον ἀκόμη τῆς φυτεύσεως, ἀλλ’ εἶχον δώσει γραμμάτια ἐν λευκῷ. Ἔδιδον γραμμάτια μὲ λευκὰς ὑπογραφὰς εἰς τοὺς ἀγοραστάς, ἐμπόρους καὶ βιομηχάνους, καὶ ἠδύναντο οἱ κύριοι αὐτοί, νὰ κάμνουν οἱανδήποτε χρῆσιν αὐτῶν τῶν λευκῶν ὑπογραφῶν. Θέλω νὰ εἴπω μὲ αὐτό, ὅτι ὑπάρχει θέμα προστασίας τοῦ βαμβακοπαραγωγοῦ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς εὐρυτέρας, διότι ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἠμπορεῖ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας μιᾶς καλλιεργείας. Νὰ καλύψῃ ἓν σημαντικὸν ποσὸν τῶν ἀναγκῶν τῶν ταμειακῶν τοῦ βαμβακοπαραγωγοῦ, ὥστε ἡ προσφυγὴ εἰς τὴν τοκογλυφίαν νὰ περιορισθῇ, ἐντεῦθεν διὰ νὰ ἐπιτύχητε μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Διότι, ὀρθῶς ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Παπασπύρου, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ πολιτική. Ἐὰν αὐτὸ δὲν τὸ ἐπιτύχητε καὶ ἐὰν δὲν ἐλαφρυνθῇ ὁ καλλιεργητὴς ἀπὸ αὐτὸ τὸ τεράστιον βάρος τοῦ τοκογλυφικοῦ τόκου, τότε θὰ ἔχητε ὑψηλὸν κόστος, ὁ παραγωγὸς θὰ ἔχῃ τιμὴν μεγαλυτέραν καὶ θὰ εὑρίσκεσθε εἰς τὸ ἀδιέξοδον ποὺ εὑρίσκεσθε.

§247Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ τὸ 1955 ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν, τὸ πρῶτον ἔτος ἔδωσεν ηὐξημένας χρηματοδοτήσεις διὰ τὴν γεωργίαν, μεγαλυτέρας πάσης ἄλλης προηγουμένης περιόδου. Ἀνῆλθε δὲ τὸ ποσὸν εἰς 2.775.000.000. Τὸ 1956 ἡ Κυβέρνησις ηὔξησε τὴν χρηματοδότησιν πρὸς τὴν γεωργίαν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 3.959.000.000. Καὶ τὸ 1957 ἡ χρηματοδότησις ἔφθασε τὰ 4.500.000.000. Δηλαδὴ ἐντὸς διετίας ἐδιπλασιάσθη.

§248Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἔχω προχείρους τοὺς ἀριθμούς. Ἂν τοὺς ἔχετε καὶ τοὺς συμβουλευθῆτε θὰ ἴδητε ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ εἶναι δυσαναλόγως μικρὰ πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ ὄγκου τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος. Θὰ ἴδητε ἀκόμη ὅτι κατὰ τὰ ἴδια χρονικὰ διαστήματα ἡ αὔξησις τῆς χρηματοδοτήσεως εἰς τὴν βιομηχανίαν ἦτο εἰς πολὺ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀπὸ τὴν γεωργίαν.

§249Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Πράγματι ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1955 ποὺ ἀνέλαβε τὴν Ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1957 αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν Γεωργίαν ηὐξήθησαν κατὰ 49%. Εἰς τὴν σελίδα 16 τοῦ Δελτίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, βλέπομεν ὅτι αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν γεωργίαν ἦσαν τὸ 1955, 3.433.000.000 καὶ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1957 5.136.000.000, δηλαδὴ αὔξησις 49%.

§250Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Περιλαμβάνεται καὶ ἡ Δ.Ε.Η. εἰς τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς;

§251Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὄχι. Εἶναι πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν, πλὴν τῶν ἐπιχειρήσεων ἠλεκτρισμοῦ. Πέραν αὐτῶν, εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὴν σελίδα 29, ἀναφέρεται ὅτι τὸ 1955 ἀπὸ τὰς δαπάνας καλλιεργείας τοῦ βάμβακος ἐκαλύφθη ἀπὸ πίστωσιν τῆς Α.Τ.Ε. τὸ 23,1%, ἐνῷ διὰ τὸν καπνὸν τὸ 73%, διὰ τὴν σουλτανίναν τὸ 69% κ.λ.π. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἐπιβεβαιοῦν τὰ λεχθέντα.

§252Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν σήμερον ἀξιόχρεοι καλλιεργηταὶ γῆς; Δύνανται νὰ ἀποταθοῦν εἰς οἱονδήποτε πιστωτικὸν ἵδρυμα, εἰς μίαν μεγάλην οἰκογενειακήν των ἀνάγκην, ὅπως π. χ. ἀσθένειαν, γάμον τῆς κόρης των κ.λ.π.; Οὔτε μίαν δραχμὴν δὲν ἠμποροῦν νὰ πάρουν ἂν δὲν προσυπογράψῃ ἕνας ἔμπορος. Εἶναι αὐτὴ προστασία διὰ τοὺς γεωργοὺς καὶ πότε ἄλλοτε συνέβη αὐτὸ εἰς τὴν Ἑλλάδα;

§253Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ προστασία τοῦ παραγωγοῦ εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐν πρώτοις νὰ διευκολυνθῇ εἰς τὴν καλλιέργειαν. Εἰδικῶς διὰ τὸν βάμβακα, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ χρηματοδότησις τὸ 1956 ἦτο 35 δραχ. διὰ τὴν ξηρικὴν καλλιέργειαν καὶ 70 διὰ τὴν ποτιστικὴν κατὰ στρέμμα καὶ διὰ συνολικὴν ἔκτασιν μέχρις 20 στρεμμάτων κατὰ καλλιεργητήν. Ἐφέτος εἶναι 40 καὶ 75 ἀντιστοίχως καὶ δι’ ἔκτασιν μέχρι 50 στρεμμάτων. Διαρκῶς, λοιπόν, πηγαίνομεν αὐξάνοντες τὰ ποσὰ τῶν καλλιεργητικῶν δανείων. Δὲν ἐφθάσαμεν, βεβαίως, εἰς τὸ ποθητὸν ὅριον, ἀλλὰ προσπαθοῦμεν συνεχῶς νὰ βελτιώσωμεν τὴν κατάστασιν.

§254Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁμολογῶ εἰλικρινῶς, ὅτι λυποῦμαι, διότι βλέπω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, δηλαδὴ τὸν φυσικὸν προστάτην τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, νὰ μὴ ἀντιλαμβάνεται τὴν κατάστασιν καὶ νὰ λέγῃ ὅτι ηὐξήθη ἡ χρηματοδότησις εἰς τοὺς καλλιεργητὰς εἰς τὰ ὅρια τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐσκέφθητε μὲ πόσον τοὺς ἐπιβαρύνατε ἔκτοτε; Ἐδώσατε 40 δραχ., ἀντὶ 35, δηλαδὴ ἕνα τάλληρον. Ἀλλὰ ἐσκέφθητε μὲ πόσα τοὺς ἐπιβαρύνετε ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά;

§255Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ τάλληρον, κύριε συνάδελφε, ἠξεύρετε πόσον εἶναι; Εἶναι 20%. Καὶ τὰ 20 στρέμματα ἔγιναν 50. Δὲν εἶναι αὐτὴ βελτίωσις;

§256Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐδώσατε 20% αὔξησιν δανείου καὶ τοὺς ἐπήρατε φορολογικῶς 400%.

§257Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ 3% ἰσχύει βάσει καὶ τῆς προηγουμένης φορολογίας.

§258Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὁ τρόπος τῆς φορολογίας ὑπὲρ τῶν κοινοτήτων ἦτο λίαν εὔκολος καὶ οἱ συμβιβασμοὶ ἦσαν πάντοτε ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν.

§259ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐβαρύνοντο οἱ πτωχοὶ καὶ ὠφελοῦντο οἱ μεγάλοι τότε.

§260Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτοδιοικούμενοι οἱ γεωργοὶ καὶ ἐκλέγοντες τοὺς ἰδικούς των, εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ συναλλάσσωνται καὶ ἐπλήρωναν μὲ δόσεις, κ.λ.π. Ἐνῷ τώρα εἶναι 3% ἐπὶ πάσης παραγωγῆς εἰσπραττόμενον κατὰ τὴν πώλησιν τοῦ προϊόντος καὶ κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ξεφύγῃ. Καὶ ἐβάλατε καὶ φόρους, καὶ φόρους, καὶ φόρους. Ὑπολογίζετε πόσοι εἶναι αὐτοί; Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ἀνέμενον νὰ ὑπερθεματίσητε εἰς ὅσα ἐγὼ λέγω, καὶ νὰ προσπαθήσητε νὰ βοηθήσητε τοὺς γεωργοὺς καὶ ὄχι νὰ εἶσθε ὁ φανατικώτερος διώκτης των. Οἱ μικροὶ καὶ μέσοι γεωργοὶ εὑρίσκονται εἰς μίαν κατάστασιν τραγικήν, διότι τοὺς λείπει ἡ στοιχειώδης χρηματοδότησις. Ὅταν καταφεύγουν διὰ νὰ γιατρέψουν τὸ παιδί τους στὴν τοκογλυφία, πῶς ἠμπορεῖτε νὰ λέτε ὅτι τοὺς προστατεύετε; Καὶ σᾶς λέγω διὰ νὰ τὸ ἠξεύρετε, ὅτι εἰς τὴν Μυτιλήνην ἔχουν ἀρχίσει ἀπὸ τώρα προπωλήσεις ἐλαίου πρὸς 9 δραχ. Πῶς λέτε, λοιπόν, ὅτι αὐτὴ εἶναι προστασία; Δὲν εἶναι ἔτσι; Δὲν ἐπήγατε ποτὲ νὰ ἴδητε, πῶς θὰ κάμητε τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ἱκανόν, νὰ μὴ τρέχῃ εἰς τὰ πόδια τὰ ἰδικά σας καὶ εἰς τὶς σκάλες τῶν Τραπεζῶν. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, συνεχίσητε τὴν τακτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖτε, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι μόνον διώκτης τῶν ἀγροτῶν θὰ λέγεσθε καὶ τίποτε ἄλλο. Ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτέ...

§261Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δέχομαι τὴν ἐκτίμησίν σας, ἀλλὰ δὲν δέχομαι τὴν συμβουλήν σας, διότι ἡ συμβουλή σας εἶναι νὰ χρηματοδοτήσωμεν τοὺς ἀγρότας μακροχρονίως.

§262Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἴχατε 2.000.000.000 ὑπεραπόδοσιν φόρων, ποὺ δὲν ἠμπορέσαμε ἀκόμη νὰ μάθωμεν ποῦ ἐπῆγε. Θὰ ἠμπορούσατε ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ δώσητε κἄτι διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἀλλὰ σεῖς μοῦ λέγετε ποῦ νὰ τὰ εὕρω, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, διὰ νὰ δώσητε εἰς ἄλλους μεγάλους ἔχετε. Λυποῦμαι πάρα πολύ, ποὺ εἶσθε Ὑπουργὸς Γεωργίας.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§264Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον ἀπὸ 10 λεπτά, φθάνει νὰ μὴ μὲ διακόψῃ κανείς. Δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, ἁπλῶς δὲ καὶ μόνον θὰ ἀναφέρω ὡρισμένα περιστατικὰ εἰς συμπλήρωσιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας κ. Ὑπουργός, μετετόπισε τὸ θέμα εἰς ἄλλο πεδίον, ἐντελῶς ἄσχετον μὲ τὴν ἐπερώτησίν μας. Ἡ ἐπερώτησις ἡ ἰδική μας εἶναι σαφής, συγκεκριμένη καὶ ἀφορᾷ ὡρισμένα ζητήματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὴν ἀδασμολόγητον εἰσαγωγὴν βάμβακος. Τὸ κυριώτερον δὲ θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου καὶ θὰ ἐπιμείνω εἶναι, διατὶ ἐνῷ ἐγένετο συγκομιδὴ τοῦ βάμβακος καὶ ἐνῷ ἡ ἀγορὰ ἦτο κατάμεστη ἐκ τοῦ προϊόντος, διατὶ ἐπέτρεψεν ἡ Κυβέρνησις τὴν εἰσαγωγὴν ξενικοῦ βάμβακος; Προφανῶς, ἵνα εὐνοήσῃ τὴν βαμβακοβιομηχανίαν καὶ συμπιέσῃ τὰς τιμὰς τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς βάμβακος.

§265Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Λέγετε, ὅτι εἴχαμεν βάμβακα, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι δὲν εἴχαμεν.

§266Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Θὰ ἀναφερθῶ ἐν συνεχεία, εἰς τὰς διαταγάς, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν καὶ ἐπέτρεψαν τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν βάμβακος καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι τοῦτο ἐγένετο τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχεν ἤδη ἀρχίσει ἡ συγκομιδὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος καὶ κατὰ συνέπειαν ὑπῆρχε βάμβαξ Ἑλληνικός.

§267Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὸ 1955 ἐπετρέπετο ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ βάμβακος, δὲν ἠμποδίσθησαν αἱ εἰσαγωγαὶ καὶ ἐφθάσαμεν εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα. Συνεπῶς δὲν ἔχει σημασίαν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§268Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὰ συλλαλητήρια, τότε, διατὶ ἔγιναν;

§269Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπὶ τῆς ἐποχῆς σας ἔγιναν συλλαλητήρια.

§270Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὸ 1955, πράγματι, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κατηργήθη ὁ δασμὸς ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ἀλλὰ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1956, ἐψηφίσθη ὁ νόμος 3507, ὁ ὁποῖος ἐπανέφερε τὴν διάταξιν ἀπαγορεύσεως ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος. Τώρα, πῶς δι’ ἁπλῶν διαταγῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ κατὰ παράβασιν τοῦ ν. 3507 ἐπετράπη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ βάμβακος, θὰ μᾶς τὸ ἐξηγήσῃ ἀργότερον ὁ κ. Ὑπουργός. Διότι, δι’ ἐμέ, αἱ διαταγαὶ αὐταὶ ἀποτελοῦν σκάνδαλον, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συσταθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπή, καὶ ἐξηγοῦμαι διατί. Διότι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.3789)11.5.57 διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διετάχθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ ἐκκοκκισμένου βάμβακος 6.000 τόννων, καὶ μέχρι ψηφίσεως τοῦ σχεδίου Ν. Δ. τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐπετράπη ἡ προεισαγωγὴ τοῦ βάμβακος. Διὰ δὲ τοὺς δασμοὺς διετάχθη, διὰ τῆς αὐτῆς διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως λαμβάνεται τραπεζιτικὴ ἐγγύησις, ἥτις καὶ θὰ εἰσεπράττετο εἰς περίπτωσιν ἀπορρίψεως τοῦ σχεδίου Ν. Δ. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.3789 δὶς) 8.8.1957 διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ηὐξήθη ἡ ποσότης εἰς 8.000 τόννους. Εἶναι παράδοξον ὅτι ἡ αὔξησις εἰς 8.000 τόννους ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος, συμπίπτει χρονολογικῶς μὲ τὴν ἔναρξιν συγκομιδῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐαρινοῦ βάμβακος. Ἰδοὺ διατὶ πιστεύω, ὅτι, τὸ μέτρον τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος δὲν εἶχεν ὡς σκοπὸν τὴν κάλυψιν τυχὸν ἐλλειμμάτων τῶν βαμβακοβιομηχάνων, ἀλλ’ ἁπλῶς, σκοπὸς τοῦ μέτρου ἦτο ἡ συμπίεσις τῶν παραγωγικῶν τιμῶν, ὥστε οἱ βαμβακοβιομήχανοι ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἀγοράσουν εὐθηνὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα, ἀφ’ ἑτέρου δέ, νὰ ἐνισχυθοῦν οἰκονομικῶς διὰ τῆς παραγραφῆς 15.880.000 δραχ., εἰς ὃ ποσὸν ἀνέρχονται οἱ δασμοί, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου εἰς σχέδιον Ν. Διατάγματος, Ἀπὸ ἐδῶ, ὅμως, καὶ πέραν, ἀρχίζει νὰ διαφαίνεται τὸ σκάνδαλον. Διότι, παραδόξως, εἰς τὰς 18 Δεκεμβρίου 1957, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Λ.28633 Διαταγὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, κατόπιν αἰτήσεως τῆς Ἑνώσεως Βιομηχάνων–Βαμβακουργῶν Ἑλλάδος, ἥτις ἐπὶ λέξει ἔχει ὡς ἑξῆς: «Λαβὼν ὑπ’ ὄψει αἴτησιν Ἑνώσεως Βιομηχάνων–Βαμβακουργῶν Ἑλλάδος, ἐγκρίνομεν ὅπως διὰ τὰς παραδοθείσας ποσότητας βάμβακος, ἀντικαταστήσητε τὰς δοθείσας τραπεζικὰς ἐγγυήσεις διὰ προσωπικῶν τοιούτων». Ὅπου εἰσαγωγεὺς εἶναι Ἀνώνυμος Ἑταιρία, δύνασθε νὰ δεχθῆτε προσωπικὰς ἐγγυήσεις τοῦ Προέδρου ἢ Διευθυντοῦ αὐτῆς». Πῶς, λοιπόν, ἀφοῦ ἐδόθη, ἐν τῷ μεταξὺ τραπεζιτικὴ ἐγγύησις τὸ δὲ νομοσχέδιον, πρὸ τῆς κατακραυγῆς τοῦ βαμβακοπαραγωγικοῦ κόσμου εἰς τὸ Συνέδριον Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ δημιουργηθέντος θορύβου καὶ τῶν ἀθρόων ἐπερωτήσεων, ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, μέχρι σήμερον δὲ δὲν κατετέθη ἄλλο νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παραγράψῃ κατ’ οὐσίαν τὰ δικαιώματα τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὰς τραπεζιτικὰς ἐγγυήσεις, αἵτινες ἔδει νὰ εἰσπραχθοῦν ἤδη δι’ ἀνευθύνων ἁπλῶν προσωπικῶν ἐγγυήσεων προσώπων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ ἔχουν οὐδεμίαν οἰκονομικὴν ἐπιφάνειαν. Ἰδοὺ τὸ σκάνδαλον. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ μὲν ἐγγύησις κατέστη σκιώδης οἱ δὲ δασμοὶ ἔπαυσαν ὑφιστάμενοι. Ἡ Κυβέρνησις δηλ. ἐπιδιώκει διὰ τοῦ τρόπου τούτου νὰ φέρῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, ὥστε νὰ ἐξαναγκάσῃ τὴν Συμπολίτευσιν νὰ ψηφίσῃ τυχὸν κυρωτικὸν νόμον κατατεθεισόμενον εἰς τὸ μέλλον παραγραφῆς τῶν δασμῶν τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῶν βαμβακοβιομηχάνων δασμῶν τῶν 15.880.000 δραχμῶν.

§271Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μήπως, κύριε συνάδελφε, ἀνέκυψε θέμα εἰσπράξεως τῶν χρημάτων αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον νομοθετικῶς δὲν ἐρρυθμίσθη τὸ θέμα;

§272Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κατ’ ἐμέ, πράγματι, ἀπὸ τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἀπεσύρθη τὸ νομοσχέδιον ἀνέκυψε θέμα εἰσπράξεως τῶν δασμῶν καὶ εἶναι σκάνδαλον τὸ ὅτι ἐγένετο ἡ ἀντικατάστασις τῆς τραπεζιτικῆς ἐγγυήσεως δι’ ἁπλῆς καὶ ἀνευθύνου προσωπικῆς ἐγγυήσεως καὶ νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ἀρκετὸν νὰ πεισθῶμεν ὅτι σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἁπλῶς νὰ τροφοδοτήσῃ τὴν βιομηχανίαν διὰ ξενικοῦ βάμβακος, ἀλλὰ νὰ χαρίσῃ καὶ τοὺς δασμοὺς εἰς τοὺς βαμβακοβιομηχάνους. Ἐπὶ πλέον δὲ νὰ πιέσῃ τὰς τιμὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος, ὥστε νὰ εὕρουν διὰ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν οἱ βαμβακοβιομήχανοι εὐθηνὸν ἑλληνικὸν βάμβακα καὶ νὰ ἀποκομίσουν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἄνομα κέρδη. Δι’ ὃ καὶ ζητοῦμεν Ἐξεταστικὴν τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπήν, ἥτις νὰ διεξαγάγῃ ἀνακρίσεις ἵνα διαπιστώσῃ ποῖοι εἶναι οἱ εὐθυνόμενοι διὰ τὰ ἐγκλήματα ταῦτα κατὰ τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου.

§273Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὴν Μυτιλήνην παράγεται μία ἐκλεκτὴ ποιότης βάμβακος. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, οἱ κύριοι αὐτοί, εἶχον σπεύσει νὰ ζητήσουν προσφορὰν βάμβακος πρὸς 26 δραχμάς. Μόλις ὅμως, ἐπληροφορήθησαν τὴν εἰσαγωγὴν ἐμείωσαν τὸ ποσὸν τῆς προσφορᾶς των εἰς 30 καὶ 32 δραχμάς.

§274Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Βεβαίως, κύριε συνάδελφε, διότι σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἦτο νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ἀλλὰ διὰ νὰ χαρίσῃ 15.880.000 δραχ. εἰς τοὺς βιομηχάνους, ἐκ τῶν δασμῶν καὶ ἐπιπροσθέτως νὰ πιέσῃ καὶ τὰς τιμὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος ὥστε νὰ ἀγοράσουν οἱ βιομήχανοι εὐθηνὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα, εὑρισκόμενον εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, δεδομένου μάλιστα ὅτι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται ἐν ὄψει συγκομιδῆς κάτω ἀπὸ μίαν τεραστίαν πίεσιν χρεῶν καὶ ὑποχρεώσεων καὶ φαντασθῆτε τὴν ψυχολογικὴν κατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὅταν βλέπουν ἐπιτρεπομένην ἀτελῆ εἰσαγωγὴν βάμβακος καὶ ἔχουν εἰς χεῖρας των ὁλόκληρον συγκομιδὴν νέαν. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Οὔτε τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἦτο δυνατὸν νὰ σώσουν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ ἀμβλύνουν τὴν πενίαν τῶν γεωργῶν, οὔτε τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, οὔτε καὶ οἱαδήποτε ἄλλα δάνεια ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν δίδονται. Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου βαμβακοπαραγωγὸν τῆς περιφερείας μου, ὁ ὁποῖος, διότι δὲν ἐπώλησε τὸ βαμβάκι, ἐζήτησε νὰ λάβῃ δάνειον παρ’ οἱουδήποτε Ὀργανισμοῦ. Καὶ ἐπειδὴ δὲν εὗρε δάνειον, κατέφυγε εἰς τοκογλύφον, ὁ ὁποῖος διὰ νὰ τοῦ δανείσῃ 4.000 δραχ. διὰ 40 ἡμέρας, ἐζήτησε νὰ τοῦ ὑπογράψῃ γραμμάτιον 5.200 δραχμῶν. Ἐζήτησε, δηλαδή, τόκον 115%. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Νομίζω, ὅτι αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκει ἡ Κυβέρνησις καὶ δίδει εἰς τοὺς βιομηχάνους, τὸ χάρισμα τῶν 15 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐκ τῶν δασμῶν, τὸ χάρισμα τῆς πτώσεως τῆς τιμῆς ἐκ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς, βάμβακος κ.λ.π., μὲ αὐτὰ ὅλα τὰ χρήματα θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ πιστωτικὴν ἀγροτικὴν πολιτικήν, καὶ νὰ λάβουν ἀρκετὰ δάνεια οἱ γεωργοὶ καὶ λυθῇ οὕτω τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα, ὥστε νὰ μὴ πίπτουν ἑκάστοτε θύματα τῶν κερδοσκόπων, οἵτινες ἐπιδιώκουν διὰ παντὸς μέσου καὶ τρόπου νὰ φαλκιδεύσουν τὸ ἰσχνὸν γεωργικόν των εἰσόδημα.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§276ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0,05′ π. μ.)