1958.01.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

ΔΕΥΤΕΡΑ 27 Ἰανουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς 42ας συνεδριάσεως τῆς Πέμπτης, 23 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ.

§2Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ ἀνάγνωσις τῶν πρακτικῶν, κύριε Πρόεδρε, τῆς παρελθούσης Πέμπτης, μοὶ ἐπροξένησε κατάπληξιν, διότι εἶδον νὰ ἀναγράφεται εἰς αὐτά, ὅτι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Πιερίας κ. Παπαγεωργίου διεμαρτυρήθη, διότι ὁ Προεδρεύων κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην δὲν μὲ ἀνεκάλεσε εἰς τὴν τάξιν, διὰ μίαν δῆθεν φοβερὰν ὕβριν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐξεστόμισα κατὰ τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Λόγῳ τοῦ θορύβου, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ τὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ δι’ ὅσα εἶπε καὶ νὰ μὴ ἀφήσω ἀναπάντητον μίαν τοιαύτην ὕβριν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν εἰς τὸ στόμα μου ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Σεῖς ὁμιλεῖτε ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§5Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶπε, κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος συνάδελφος, ὅτι ἀπεκάλεσα τοὺς κ. κ. βουλευτὰς ἀνεντίμους.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀγόρευσίς σας κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, κατεχωρήθη εἰς τὰ πρακτικὰ στενογραφικῶς. Συνεπῶς, θὰ πρέπει ἢ νὰ ἀνακαλέσητε τὰ ὅσα φέρεσθε εἰπών, ἢ ἐὰν κακῶς διετυπώθησαν, νὰ διατυπώσητε μομφὴν κατὰ τῶν στενογράφων.

§7Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐξαιρετικῶς σοβαρὸν τὸ θέμα, ὄχι μόνον δι’ ἐμέ, ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα. Εἶπον, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν ἀπήντησα εἰς τὸν βουλευτὴν ἐκεῖνον εἰς ἄλλους βαρεῖς χαρακτηρισμούς του, διότι πρὸ ἑνὸς ἔτους δὲν ἐδίστασεν, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ ἀποκαλέσῃ ὄργανον τῶν πρακτόρων τῆς Ἰντέλιτζενς Σέρβις τὸν ἀείμνηστον Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βουδούρη, δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ συνεχίσητε τὸν λόγον. Ἐζητήσατε νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Θὰ μοῦ εἴπητε, τί ἀναληθείας καὶ τί ἀνακριβείας περιέχουν τὰ πρακτικά. Αὐτὸ καὶ μόνον. Τὸ ἐὰν ὁ κ. Παπαγεωργίου εἶπε τοῦτο ἢ ἐκεῖνο, καὶ νὰ ἀπαντήσητε εἰς τὰ λεχθέντα ὑπ’ αὐτοῦ, δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Θὰ μοῦ εἴπητε, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, ὅτι εἰς τὴν τάδε σελίδα τῶν πρακτικῶν ἀναγράφονται αὐταὶ αἱ λέξεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶπον.

§9Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ σᾶς λέγω. Οὐδέποτε, κύριε Πρόεδρε, ἐξεστόμισα τὰς φράσεις αὐτάς. Ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται ὅλοι οἱ παριστάμενοι καὶ ὅπως ἀσφαλῶς θὰ προκύπτῃ ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, ἀνέφερα τὰ αἴτια, εἰς τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὀφείλεται ἡ κρίσις τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἐτόνισα, ὅτι αἱ λαϊκαὶ μᾶζαι ἤρχισαν νὰ μὴ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν πολιτικὴν καὶ ὅτι ἕκαστος πολίτης ἀγωνίζεται χωριστὰ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων του. Ἐτόνισα, συγχρόνως, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 75 τοῦ Συντάγματος, ἵνα μὴ καταβάλληται ἡγεμονικόν, ὅπως ἐχαρακτήρισα, ἐπίδομα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ κανόνα ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅπως εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ ὅπως ἐπιτάσσει τὸ Σύνταγμα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε Βουδούρη, τί λάθος ἔχουν τὰ πρακτικά;

§11Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶναι τελείως ξένα πρὸς ὅσα εἶπον καὶ ἀποτελοῦν τὰ γραφόμενα, ὡς δῆθεν λεχθέντα ἀπὸ ἐμέ, μίαν συκοφαντίαν ἐναντίον μου.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρονται ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαγεωργίου. Τί λάθος ὑπάρχει εἰς τὰ πρακτικά, ἐπὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἴπατε σεῖς; Αὐτὸ θέλω νὰ μοῦ εἴπητε.

§13Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Βουδούρης, λέγει, ὅτι τὰ ἀναγραφέντα εἰς τὰ πρακτικά, ὡς λεχθέντα ὑπ’ αὐτοῦ, ἐναντίον ὅλων τῶν βουλευτῶν, δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Κατόπιν τούτου, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ δώσητε διαταγήν, νὰ διαγραφοῦν ἀπὸ τὰ πρακτικὰ καὶ συγχρόνως νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι αὐτὰ δὲν ἐλέχθησαν, καὶ νὰ εἴπῃ ἐκεῖνος, ὅτι ἀφοῦ δὲν ἐλέχθησαν αὐτά, δὲν ἐλέχθησαν καὶ τὰ ἰδικά του.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ εἶναι ἡ διαφορά μας μὲ τὸν κ. Βουδούρην. Τὸν ἠρώτησα, ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικά, δὲν ἐλέχθησαν ἀπὸ αὐτόν.

§15Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ λέγω.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λέγετε, τί εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἐγὼ θέλω νὰ μοῦ εἴπητε, τί ἐγράφη, ὡς λεχθὲν ἀπὸ σᾶς, χωρὶς νὰ ἔχῃ λεχθῆ.

§17Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά, κ. Πρόεδρε, ὅτι δῆθεν ἐγὼ ἀπεκάλεσα τοὺς βουλευτὰς χρηματιζομένους, ἀνεντίμους καὶ ἀργομίσθους. Οὔτε ἀνέφερον κἂν τοιαύτας λέξεις, οὔτε καὶ τὰς διενοήθην.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι τὰ εἶπεν ὁ κ. Παπαγεωργίου. Δὲν ἀναγράφονται, ὡς λεχθέντα ἀπὸ ὑμᾶς, κύριε Βουδούρη.

§19Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Συγχρόνως, κύριε Πρόεδρε, κατεπλάγην καὶ ἀπὸ κἄτι ἄλλο. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναγράφεται ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἀνέφερεν ὅτι ἐγὼ πρὸ ἑνὸς ἔτους ἐδημοσίευσα ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου ἐτόνιζα ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τίποτε ἄλλο παρὰ μὲ τὸ νὰ εἰσπράττουν παχυλοὺς μισθούς. Οὔτε πέρυσι, κύριε Πρόεδρε, οὔτε ποτὲ ἄλλοτε ἔγραψα ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐκθέτω τοιαύτας ἀπόψεις. Συνεπῶς δηλώνω ὅτι καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ συκοφαντίαν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις, κύριοι βουλευταί διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς παρελθούσης Πέμπτης 23ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ.;

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς 23ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§23Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§25Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ στερήσητε τὸν λόγον;

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα.

§27Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὑπεραμυνθῶ ὄχι μόνον τῆς ἰδικῆς μου τιμῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς τιμῆς τοῦ Κοινοβουλίου;

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ τῶν πρακτικῶν καὶ ὁμιλεῖτε διὰ προσωπικὸν ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§29Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶναι ἀνακριβῆ καὶ συκοφαντικὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν θέλετε νὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, δὲν ἀναφέρεσθε εἰς τὰ ὅσα εἴπατε σεῖς, ἀλλὰ εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπαγεωργίου.

§31Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ στερήσητε τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ἐπιθυμοῦντα νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις διὰ μίαν ὕβριν ἡ ὁποία ἐτέθη εἰς τὸ στόμα του καὶ διὰ τὴν ὁποίαν δηλοῖ ὅτι δὲν τὴν εἶπε.

§32Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν τηρεῖτε τὸν Κανονισμόν, κύριε Πρόεδρε.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τηρῶ αὐστηρῶς τὸν Κανονισμόν, κύριε Γρηγορίου. Κύριε συναρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ὅταν τὸ ζήτημα αὐτὸ φέρεται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Θὰ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅταν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ζητήσῃ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ μοῦ εἴπῃ ποῖον εἶναι τὸ συγκεκριμένον θέμα. Τότε θὰ κρίνω ἐγὼ ἐὰν ὑπάρχῃ προσωπικὸν ζήτημα.

§34Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ στερήσητε τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅταν αὐταὶ αἱ ἀνακρίβειαι ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικά.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ τηρῶ ἀπαρεγκλίτως τὸν Κανονισμόν.

§36Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὶ νὰ τὸν κάμω ἐγὼ τὸν Κανονισμόν, ὅταν ὑβρίζεται ἕνας συνάδελφος καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμυνθῇ;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§38Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπ. Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1037) 23.6.56, 1038) 23.6.56 καὶ 1179) 2.8.56 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ συγκεντρώσεως σίτου καὶ σικάλεως, συγκομιδῆς 1956 κ.λ.π.» Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μαῦρος, Κ. Μητσοτάκης, καὶ Ε. Βενιζέλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Καλαντζῆς καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ρωμάνης, Ν. Π. Βαρβιτσιώτης καὶ Α. Καμβύσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λαιμός, Μ. Γλύκας, Λ. Μπίστης, Γ. Λύχνος, Τ. Κολοκυθᾶς, Π. Λιαροῦτσος, Ε. Ἀλιπράντης καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3713)1928 «περὶ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κανελλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Μακρόπουλος, Π. Σταυρόπουλος, Α. Κακκαρᾶς, Ι. Νικολίτσας, Δ. Στεφάνου, Δ. Κωστῆς καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ διασκευὴν ξενοδοχείων κ.λπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παυλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Στ. Χούτας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίας τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8669) 23.1.1958 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Περιφερείας Χαλκίδος, ζητοῦντος ἀποδοχὴν δικαίων αἰτημάτων λειτουργῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἄρσιν ἀνίσου καὶ ἀδίκου μισθολογικῆς των μεταχειρίσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Φωτολείβους, παραπονουμένων διότι τόσον ἡ Υ.Π.Ε.Μ. ὅσον καὶ ἡ Υ.Σ.Σ.Υ.Ε.Μ., παρέλειψαν νὰ κατασκευάσουν γεφύρας ἐπὶ τῶν κατὰ καιροὺς ἐκτελεσθέντων εἰς τὸ ἀγρόκτημά των ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων διὰ τὴν ἐλευθέραν καὶ σύντομον ἐπικοινωνίαν αὐτῶν μετὰ τῶν κτημάτων των καὶ αἰτούντων τὴν κατασκευὴν γεφυρῶν ἢ ἐν ἀνάγκῃ σωληνωτῶν διαβάσεων ἐπὶ ὡρισμένων ἐνδεδειγμένων σημείων τῶν τάφρων πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἐπικοινωνίας αὐτῶν μετὰ τῶν κτημάτων των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης, καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Γ. Π. Συνεταιρισμοῦ Ζυγοῦ Κερκύρας, αἰτούντων τὴν ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος, διὰ τροφίμων, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς χειμερινῆς περιόδου, λόγῳ συνεχοῦς καταστροφῆς τῆς ἐλαιοεσοδείας των καὶ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλῶν των ἅτινας ἀδυνατοῦν ἤδη νὰ ἐξοφλήσουν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανθεσσαλικῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Τ.Α. Α.Μ.Μ., ζητούσης αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς γενομένας ἀπολύσεις 22 ἐκτάκτων ἐργατῶν συντηρήσεως γραμμῆς καὶ ζητοῦντος ἐπαναπρόσληψιν αὐτῶν καὶ ματαίωσιν πάσης ἀπολύσεως ἐν τῷ μέλλοντι. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ «Ἅγιος Ἰωάννης» Βαρθολομιοῦ, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ παροχὴν ἀδείας λειτουργίας τοῦ ἀνεγερθέντος δι’ ἐράνων καὶ ἀποπερατωθέντος ναοῦ, καίτοι ἡ μεγάλη Κωμόπολις τοῦ Βαρθολομιοῦ στερεῖται ἐκκλησίας καταστραφείσης ὑπὸ τῶν σεισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τῶν ὑλοτόμων Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ περιφερείας διὰ τῆς ὁποίας οὗτοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ὑπὸ τοῦ Δασάρχου μεταφορᾶς καυσοξύλων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γωνιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Περιστερίου τῆς Κοινότητος Χρυσοπέτρας —Κιλκὶς ζητούντων ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συγχωριανοῦ των Λαζάρου Θεοδωρίδη. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κ. κ. Γιαννουλοπούλου, Ι. Μπράεσσα καὶ λοιπῶν πληγέντων ναυτικῶν Αἰτωλικοῦ, ζητούντων ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν ἱδρυθησόμενον Συνεταιρισμὸν ἐκμεταλλεύσεως φέρρυ–μπὼτ Αἰτωλικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Φωτολείβους, αἰτούντων τὸν προγραμματισμὸν καὶ τὴν κατασκευὴν ἀρδευτικοῦ ἔργου εἰς τὸ ἀγρόκτημά των, βάσει τῆς συνταχθείσης παρὰ τῆς Υ.Σ.Σ.Υ.Ε.Μ. μελέτης πρὸς ἄρδευσιν 15.000 στρεμμάτων ἐκ τῶν ὁποίων 7.500 στρέμματα βαμβακοκαλλιεργοῦνται. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Νεοχωρούδας Θεσσαλονίκης, ζητούντων ὅπως ὁ μέλλων νὰ λάβῃ χώραν ἀναδασμὸς εἰς τὸ χωρίον των γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τίτλων κυριότητος καὶ οὐχὶ βάσει κατοχῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν συγγενῶν φυλακισμένων καὶ ἐξορίστων Βόλου, ζητούντων χορήγησιν ἀμνηστίας διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν αὐτῶν ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Βόλου ζητούσης ἀσφάλισιν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν τῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Πύργου καὶ περιχώρων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ τήρησιν τῆς δοθείσης ὑποσχέσεως περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμοῦ Παλαιοχωρίου, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περιορισμοῦ καπνοκαλλιεργείας διὰ τὴν περιφέρειάν των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Κ. Τσιγάρας καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου–Ἁγυιᾶς, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀπόφασιν περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας καὶ αἰτούσης τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Νομοῦ Ἰωαννίνων, ζητοῦντος ἀπομάκρυνσιν τοῦ κ. Γ. Λαμπρινάκου ἐκ τῆς Προεδρίας τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Κ. Τσιγάρας καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Γῆς κάτω Λεχωνίων, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, τῶν πληγέντων παραγωγῶν τῆς περιοχῆς. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Α. Ἀνωγειανάκης, Ι. Παπαηλιάκης καὶ Γ. Μπακατσέλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων συνοικισμοῦ Ἁγίου Παύλου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπέρμετρον ἐκτίμησιν τῶν οἰκοπέδων τοῦ συνοικισμοῦ των. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπαλτατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἁλιευτικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰχθυοτροφείων Ἑλλάδος, ζητούσης λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως καὶ ἀξιοποιήσεως τῆς ἰχθυοπαραγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν θαλασσῶν καὶ ματαίωσιν διαθέσεως κεφαλαίων διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων Ἀτλαντικῆς ἁλιείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Χώρας, πληγέντων ὑπὸ τοῦ τυφῶνος, ζητούντων τὴν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν τέκνων των, ὡς τοῦτο ἐγένετο διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους Βόλου καὶ Ἰονίων Νήσων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Μεσσήνης, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν δημοδιδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μηχανουργῶν καὶ Μεταλλουργῶν Βορ. Ἑλλάδος, ζητούσης ματαίωσιν ἐπεκτάσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Μετάλλου εἰς τὰς ἐπαρχίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Κωστῆς, Γ. Μπακατσέλος, Μ. Τοσουνίδης, Ἰ. Παπαηλιάκης, Φ. Παπαδόπουλος καὶ Α. Ἀνωγειανάκης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Συλλόγων Διδασκάλων Φθιώτιδος, καὶ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν διδασκάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαστεργίου καὶ Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων Αὐτοκινητιστῶν Βόλου, ζητοῦντος αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ ἀστικῶν λεωφορείων, ἔνταξιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων εἰς τὰ ΚΤΕΛ, ἐπίσπευσιν χορηγήσεως τῶν χειμερινῶν στολῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν ΚΤΕΛ Βόλου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁλωνιστῶν Νομοῦ Ἕβρου, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν μελῶν του ὡς παραγωγῶν καὶ ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν αὐτῶν ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης κρατήσεως 3% ἐπὶ τῶν ἁλωνιστικῶν αὐτῶν δικαιωμάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ἰ. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ὀρεστιάδος, Χειμωνίου, Σαγήνης, Κλεισσοῦς καὶ Οἰνόης καὶ τῶν κατοίκων Νέου Κωστῆ καὶ Νέου Λιλῆ Ὀρεστιάδος, ζητούντων λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων τῶν ὡς ἄνω περιοχῶν ἤτοι προώθησιν σίτου καὶ ἀλεύρων, ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν, χορήγησιν δανείων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μονοδενδρίου–Ζαγορίου Ἰωαννίνων, ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης ἀπαγορεύσεως βοσκῆς ζώων εἰς τὴν χαράδραν τοῦ «Βίκου» τῆς περιοχῆς των. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν, μέχρι ψηφίσεως τοῦ ἐκκρεμοῦντος νομοσχεδίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης, καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διὰ τηλεγραφήματός των ζητοῦν ἄμεσον ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἐκδοθέντων ἐνταλμάτων κατόπιν δικαστικῶν ἀποφάσεων βάσει ἄρθρ. 2 τοῦ Μʹ) Ψηφίσματος καὶ ὁλοκλήρωσιν τῶν μέσων εἰρηνεύσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παναγ. Τσακουρίδου, κατοίκου Οἰνόης– Καστοριᾶς, ὑποστάντος ἐξετάσεις εἰς Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Θεσσαλονίκης μετὰ τὴν ἐπιστράτευσίν του διὰ τὴν ἄσκησιν «Φίλιππος» καὶ ἀπόλυσίν του καὶ αἰτοῦντος εἰσαγωγήν του εἰς τὴν ἐν λόγῳ Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν ἐφ’ ὅσον ἐπέτυχεν εἰς τὰς ἐξετάσεις. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωκράτους Ταπαλίδου, κατοίκου Ἀψάλου Νομοῦ Πέλλης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάληψιν τοῦ ἐκ κληρονομίας οἰκοπέδου τῆς συζύγου του Βαρβάρας, τὸ γένος Ν. Σταμπουλίδου, καὶ παραχώρησιν αὐτοῦ εἰς τὸν Λάζαρον Χριστοφορίδην παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατικῶν Στελεχῶν Ἡρακλείου Κρήτης, ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τοῦ ὑφισταμένου πόρου ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως ἐκπροσώπων ἐργατικῶν ὀργανώσεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Καλλιόπης Καβάζη καὶ Μαρίας Καρατάσιου, ζητουσῶν ἐπαναχορήγησιν τῆς διακοπείσης συντάξεως ἣν ἐλάμβανον ὡς θύματα ἀμάχου πληθυσμοῦ, ἐφ’ ὅσον τυγχάνουν ἐντελῶς ἄποροι. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐργοληπτῶν Μεσσηνίας, ζητοῦντος παράτασιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους μέχρι τῆς 30ῆς Φεβρουαρίου, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ τακτοποίησις πλήθους ἔργων καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν δικαιούχων καθισταμένης ταύτης ἀδυνάτου μέχρι τῆς 20ῆς τρέχοντος. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησίας Παλαιοημερολογιτῶν Δράμας «Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχαι», ζητούσης ἐλευθέραν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων τῶν παλαιοημερολογιτῶν, ἐλευθέραν λειτουργίαν τῶν ἐκκλησιῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Λασκαρίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Κοινότητος Νικησιάνης–Καβάλας, ζητούντων ὅπως ἡ Κοινότης των ἐξαιρεθῇ τοῦ περιοριστικοῦ μέτρου τῆς καλλιεργείας καπνοῦ, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ μικροκαλλιεργητῶν οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἄλλον πόρον ζωῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Παταβαλῆ, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γυμνασίου Καλαμπάκας, λειτουργοῦντος ἄνευ Φιλολόγων, Φυσικοῦ καὶ Γυμναστοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ν. Κιτσίκης. Ι. Παπαδημητρίου, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Η. Ἠλιοῦ, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Δημοκρατικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος (Τμῆμα Νέων) καὶ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως Ἐξωραϊστικῶν–Ἐκπολιτιστικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν–Προαστείων, ζητούντων ματαίωσιν ἐγκαταστάσεως βάσεων θερμοπυρηνικῶν ὅπλων ἐν Ἑλλάδι. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13369)11023)30.12. 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 745 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν κατωτέρω πίνακα τῶν αἰτουμένων στοιχείων σὺν τῇ πληροφορίᾳ ὅτι οἱ ἐν αὐτῷ ἀναφερόμενοι ἀριθμοὶ ἀφορῶσιν εἰσαγωγὰς ἀπὸ 1.1.57–30.11. 57, πλὴν τοῦ βουτύρου ποὺ ἀφοροῦν εἰσαγωγὰς ἀπὸ 1.1) 57–31.12.57:

Ὅσον ἀφορᾷ τὸν βάμβακα ἐχορηγήθησαν ἐγκρίσεις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν 7.641 τόννων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Τσιαπάρα καὶ Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 251) 26.12.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 694) 1.12.57 ἐγγράφου τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὡς καὶ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 701 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13) 231) 1087) 17.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν βαμβακοσπόρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ περιορισμὸς τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ εἴδους παρὰ τοῦ ἰδιωτικοῦ ἐμπορίου ὑπὸ τὸ κρατοῦν σήμερον καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν ἀποκλείεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπανδρέου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 27.12.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οἱ ἀνὰ τὴν χώραν ἐργαζόμενοι ἐπ’ ἐμπορίᾳ ἀλευρόμυλοι παράγουσι τὰ ἄλευρά των ἐκ κρατικοῦ σίτου (ξενικοῦ καὶ συγκεντρώσεως) καὶ ἐκ σίτου, τὸν ὁποῖον προμηθεύονται ἐκ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 ἐλήφθη μέριμνα ὅπως τὸ κόστος τῶν ὑπ’ αὐτῶν παραγομένων ἀλεύρων ὑφίσταται τὴν ἐπίδρασιν τοῦ τόπου ἐγκαταστάσεώς των, βάσει τῶν προϋποθέσεων κτήσεως τῆς πρώτης ὕλης (σίτου). Κατὰ ταῦτα οὐδὲν κέρδος θὰ ἔχῃ ἡ κατανάλωσις ἐὰν χαρακτηρισθῇ ἡ περιφέρεια Πατρῶν σιτοπαραγωγικὴ καθ’ ὅσον ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἐλευθέρου ἐμπορίου, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν κοστολογίων εἶναι ὑψηλή. Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει εἶναι κατωτέρα τῆς τῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τῆς τοιαύτης τῶν κυρίως σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐζητήσαμεν στοιχεῖα ἀπὸ τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον Κορίνθου ἀναφορικῶς μὲ τὴν φορολόγησιν τοῦ Δημ. Ταμπόση, περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν αἰτηθέντων στοιχείων, θέλομεν ἐνημερώσει ὑμᾶς σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 29.10.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργ. Μπουρδάρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10658) 5.11.57 ἐγγράφου σας, ἐν σχέσει μὲ τὰς ζητουμένας παρὰ τῶν ἁρμοδίων Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν βεβαιώσεις Εἰρηνοδίκου ἢ Ἀστυνόμου περὶ τῆς γενομένης ἐπιτάξεως ὑποζυγίων κατὰ τὸ 1940–41, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν κ. βουλευτὴν τὰ κάτωθι: Ἐπειδὴ εἰς σημαντικὸν ἀριθμὸν δελτίων ἐπιτάξεως παρουσιάσθησαν ἐλλείψεις αἵτινες εἶχον ὡς συνέπειαν τὴν ἀδυναμίαν πληρωμῆς μεγάλης μερίδος δικαιούχων καὶ τήν, συμφώνως τῷ νόμῳ, παραπομπήν των πρὸς ἀναγνώρισιν εἰς τοὺς Εἰρηνοδίκας, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸς τὸν σκοπὸν ἐξυπηρετήσεως τῶν δικαιούχων τούτων, προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν διαταγῆς περὶ συστάσεως παρ’ ἑκάστη Μ. Μονάδι τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἐξέτασιν ἑκάστης περιπτώσεως. Διὰ τῆς διαταγῆς ταύτης ὡς συνεπίκουρον στοιχεῖον καθωρίζετο βεβαίωσις τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς τοῦ τόπου τῆς ἐπιτάξεως περὶ τῆς γενομένης ἐπιτάξεως. Ἡ βεβαίωσις αὕτη ἐθεωρήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας ὡς ἀπαραίτητον στοιχεῖον πρὸς διασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, σχετικῶς μὲ τὰ Νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας α) «περὶ τοῦ βοηθητικοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον Νομοσχέδιον. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14394) 31.1.57 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας παρεκαλέσαμεν ὅπως τὸ Νομοσχέδιον τοῦτο, κατὰ τὰ κεκανονισμένα, τεθῇ πρότερον ὑπ’ ὄψει τῆς 5μελοῦς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας οὐδεμίαν πληροφορίαν μέχρι σήμερον παρέσχεν ἡμῖν. β) Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον Νομοσχέδιον. Τὸ Νομοσχέδιον τοῦτο, προσυπογραφὲν παρ’ ἡμῶν πρὸ 20ημέρου, παρεδόθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, διὰ τὰ καθ’ ἑαυτό, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ ἀπαντήσεώς του, διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13213) 17.12 57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 11.12.1957 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι προτιθέμεθα ὅπως γνωρίσωμεν προσεχῶς διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ τὸ θέμα τοῦ χρόνου ἐνάρξεως ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως ἐργατῶν λαχανοκηπουρῶν τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ὑπήχθησαν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56. 224) 54 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον κατηρτίσθη ἤδη σχετικὴ διάταξις καὶ θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἐπιψήφισίν της τὸ ταχύτερον δυνατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Κίνια, Κ. Πετροπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10781) 6.11.1957, 11248) 15.11.1957, 12115) 57 καὶ 13227) 17.12.57 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ τῶν διὰ τούτων διαβιβασθεισῶν ἀπὸ 31.10.57 ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 259 ἀπὸ 13.11.1957 ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 214 ἀπὸ 25.11.1957, ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 529 καὶ ἀπὸ 12.12.57 (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 697, ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Κίνια, Κ. Πετροπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν ἐνεκρίθη σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ἱδρύματος Κοινων. Ἀσφαλίσεων περὶ χορηγήσεως εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ἱδρύματος ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἴσης πρὸς τὸ ποσὸν τῆς μηνιαίας συντάξεως ἢ βοηθήματος ἑκάστου. Ἐν τῷ μεταξὺ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ἱδρύματος καὶ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐξετάζουν τὸ αἴτημα «περὶ χορηγήσεως αὐξήσεως τῶν συντάξεων τῶν συνταξιούχων τοῦ Ἱδρύματος ἥτις θὰ ἐξαρτηθῇ πάντως ἐκ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3.380) 19.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 755 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μιχ. Στεφανίδη, ἐν σχέσει πρὸς τοὺς λόγους τῆς μὴ ἐγκρίσεως ὑφ’ ἡμῶν μέχρι σήμερον τῆς κατὰ μῆνα Αὔγουστον 1957 ληφθείσης ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν, περὶ αὐξήσεως τῶν παρεχομένων ὑπ’ αὐτοῦ συντάξεων κατὰ 10%, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ ρηθέντος Ταμείου ὑπεβλήθη πράγματι ἡμῖν πρὸς ἔγκρισιν ἀπόφασις τοῦ Δ. Συμβουλίου αὐτοῦ περὶ αὐξήσεως τῶν συντάξεων κατὰ 10%. Ἡ ἀπόφασις αὕτη δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως ἡμῶν, ἐλλείψει νομικῆς εὐχερείας. Ἀφ’ ἑτέρου αὕτη ἄφινεν ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τῆς μὴ εἰσέτι ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ συντάξεων πρὸς ἀνακαθορισμὸν τῶν συντάξεων τῶν παλαιῶν συνταξιούχων. Εἶναι προφανὲς ὅτι ἐκ τῆς τοιαύτης ἐκκρεμότητος ἀνωμαλία θὰ ἐπιτείνεται διὰ τῆς ἐγκρίσεως τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως ταῦτα δὲ, ἐπαναλαμβάνομεν ἀνεξαρτήτως τῆς ἐλλείψεως νομικῆς εὐχερείας πρὸς ἔγκρισίν της δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν. Ἐξ ἀφορμῆς πάντων τῶν ἀνωτέρω, διεπιστώθη, εἰς σύσκεψιν, λαβοῦσαν χώραν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας, εἰς ἣν μετέσχον αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ταμείου ὡς καὶ ἐκπρόσωποι τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν συνταξιούχων, ἡ ἀνάγκη ὅπως τὸ ὅλον θέμα τῶν συντάξεων μελετηθῇ ὑπὸ τοῦ Ταμείου ἐπὶ νέων βάσεων. Πράγματι ἐγένετο ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου σχετικὴ μελέτη καὶ ὑπεβλήθησαν ἤδη προτάσεις τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ταμείου περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ συντάξεων νομοθεσίας του, αἵτινες παρεπέμφθησαν εἰς τὸ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Συμβούλιον Κοινων. Ἀσφαλίσεων διὰ τὴν κατὰ νόμον ἐπεξεργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου Ι. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 13225) 17.12.1957, 13550) 23.12.57 καὶ 13185) 3665) 31.12.57 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ τῶν διὰ τούτων διαβιβασθεισῶν ἀπὸ 14.12. 57 καὶ 12.12.57 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. α) Η. Σκυλλάκου καὶ β) Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Α. Ν. 1846) 51 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» καθορίζεται ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησιν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α. τὸ 65ον μὲν ἔτος προκειμένου περὶ ἀρρένων καὶ τὸ 60ὸν δὲ τοιοῦτον προκειμένου περὶ θηλέων καὶ πραγματοποίησις 2.500 ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει ἢ 500 τοὐλάχιστον τοιούτων, πραγματοποιηθεισῶν ἀπὸ 1ον καθ’ ἕκαστον τῶν τελευταίων πέντε ἡμερολογιακῶν ἐτῶν. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου παρέχεται περαιτέρω ἡ εὐχέρεια συνταξιοδοτήσεως μὲ μειωμένην σύνταξιν ἠσφαλισμένων, ἐχόντων συμπληρώσει τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των οἱ ἄνδρες καὶ τὸ 55ον αἱ γυναῖκες, ἐφ’ ὅσον ἔχουν πραγματοποιήσει 2.500 ἐν συνόλῳ ἡμέρας ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει ἐξ ὧν ἀνὰ 100 κατὰ τὰ τελευταῖα πέντε ἡμερολογιακὰ ἔτη. Οὐχ ἧττον τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον υἱοθέτησε τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὰ ἀνωτέρω ὅρια (60ὸν καὶ 55ον ἔτος) καὶ ἡ χορήγησις πλήρους συντάξεως ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τούτων προκειμένου περὶ ἠσφαλισμένων ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς 23ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ., δύναται νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Κ. Βουδούρην, διὰ προσωπικὸν ζήτημα. Θὰ παρεκάλουν μόνον τὸν κ. Βουδούρην, ἐὰν ἐπιθυμῇ νὰ μὴ ὁμιλήσῃ ἀπόψε, ἐπειδὴ βλέπω ὅτι ἀπουσιάζει ὁ συνάδελφος ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἔχει νὰ ὑποβάλῃ παράπονα.

§40Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν θὰ εἶχα κανένα λόγον νὰ δεχθῶ τὴν σύστασίν σας, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ προσωπικοῦ μου ζητήματος. Εἶναι, δυστυχῶς, ζήτημα γενικώτερον, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διαβάζῃ, ὅτι βουλευτὴς ἀπηύθυνε τοιαύτας κατηγορίας κατὰ τοῦ Σώματος καὶ δὲν ἠγέρθη οὐδεμία διαμαρτυρία ἐκ μέρους τοῦ τόσον καθυβριζομένου καὶ συκοφαντουμένου πολιτικοῦ κόσμου. Καὶ συνεχίζω, κύριε Πρόεδρε. Εἶπον ὅτι τὰ ὅσα ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικὰ ὡς λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ Πιερίας, εἶναι ὅλως ἀνακριβῆ καὶ συκοφαντικά, ὅπως ἠξεύρουν ὅλοι οἱ παριστάμενοι, ὅπως ἠξεύρετε καὶ σεῖς, ὁ ὁποῖος παρίστασθε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶ μίαν τοιαύτην κατηγορίαν. Ἀλλὰ τὰ λεχθέντα δὲν ἀποτελοῦν ἐναντίον μου μόνον κατηγορίαν καὶ συκοφαντίαν, ἀποτελοῦν καὶ μίαν βαρυτάτην ὕβριν κατὰ τοῦ Σώματος καὶ κατὰ τῶν κυρίων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ καθυβρίσθησαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δὲν διεμαρτυρήθησαν κἂν καὶ οὕτω ἐνεφανίσθη ὡς μοναδικὸς καὶ συνήγορος τοῦ συκοφαντουμένου καὶ ὑβριζομένου πολιτικοῦ κόσμου ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαγεωργίου. Συγχρόνως ἀποτελοῦν καὶ μίαν βαρυτάτην κατηγορίαν κατὰ τοῦ Προεδρείου, διότι, ἐφ’ ὅσον ἐλέχθησαν τοιαῦτα πράγματα, παρέμεινεν ἀσυγκίνητον καὶ ἐκεῖνο καὶ δὲν ἔλαβε σκληρὰ ἐναντίον μου μέτρα, τῶν ὁποίων ἀναμφισβητήτως θὰ ἤμην ἄξιος. Ὁ κ. Παπαγεωργίου, ἐπαναλαμβάνω, δὲν περιωρίσθη εἰς τὸ ἀχαρακτήριστον αὐτὸ ἔργον, ἀλλὰ προέβη καὶ εἰς ἄλλην δήλωσιν, ὅτι ἐγὼ πρὸ ἑνὸς ἔτους ἔγραψα ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐτόνιζον ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν κάμνουν καμμίαν ἄλλην δουλειὰ παρὰ ἀσχολοῦνται μόνον εἰς τὴν εἴσπραξιν ἑνὸς παχυλοῦ μισθοῦ. Δηλῶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀνεπιφυλάκτως, ὅτι οὔτε πρὸ ἑνὸς ἔτους, οὔτε πρὸ οἱουδήποτε ἔτους, εἴτε δι’ ἄρθρου φέροντος τὴν ὑπογραφήν μου, εἴτε δι’ ἄλλου τινὸς μέσου ἐξεδήλωσα τοιαύτας ἀπόψεις. Τοὐναντίον ὁσάκις μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἐξετίμησα καὶ ἐσεβάσθην ὅλους τοὺς κ. κ. συναδέλφους. Κατὰ τὴν μακρὰν δὲ θητείαν μου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οὐδέποτε οὐδεμίαν φορὰν, κύριε Πρόεδρε, ἔδωσα τὴν ἐλαχίστην ἀφορμὴν διὰ τὴν δημιουργίαν ἐπεισοδίου εἰς συζητήσεις πολὺ ὀξυτέρας ἀπὸ τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἐξετάσῃ τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ διὰ νὰ διαπιστώσῃ ἐὰν ὑπάρχῃ μία λέξις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ συναγάγῃ κανεὶς ἕνα τοιοῦτον συμπέρασμα. Ὁ κ. Παπαγεωργίου εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὅτι ἐγὼ ἔγραψα, ὁπότε ἐγὼ δηλῶ ὅτι θὰ θεωρήσω ἀπαραίτητον νὰ ἐξαφανισθῶ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐν ἐναντίᾳ, ὅμως, περιπτώσει, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅ,τι δὲν ἐτόνισα εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἀδίκως κατηγοροῦμαι, ὅτι δηλαδὴ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν παρίστανται ἀνέντιμα πρόσωπα τῶν ὁποίων μοναδικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ καθύβρισις καὶ ἡ κατασυκοφάντησις κάθε ἐντίμου ἀνθρώπου.

§41Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος θὰ ἐξωθήσῃ τὴν συζήτησιν. Σᾶς παρακαλῶ... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§42Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Σᾶς εἶπον ρητῶς, ἐὰν ὁ εἰπὼν ταῦτα βουλευτὴς εὕρῃ τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ἢ σεῖς, εἰς τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά, ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀναθέσητε, καὶ ἴδῃ ὅτι ὑπάρχει μία λέξις τοιοῦτόν τι ὑπονοοῦσα, ἐγὼ δηλώνω, ὅτι θὰ ἐξαφανισθῶ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὰς τόσας ἄλλας πικρίας καὶ ἀπογοητεύσεις τὰς ὁποίας ἐδοκίμασα κατὰ τὴν παράστασίν μου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, ἐδοκίμασα καὶ τὴν πικρίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι βαρυτάτη. Ὁμολογῶ ὅμως, ὅτι ἡ βαρυτάτη αὐτὴ πικρία μοῦ ἔδωσε μίαν ἱκανοποίησιν. Μὲ ἔκαμε, δηλαδή, νὰ πιστεύσω, ὅτι ὀρθῶς ὑπεστήριξα, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ὅτι θὰ ἦτο ἀφελής, διὰ νὰ μὴ εἴπω σχιζοφρενής, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπίστευεν, ὅτι, διὰ τῶν προτεινομένων διατάξεων τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ ὁ τόσον βαρύτατα νοσῶν Κοινοβουλευτισμός, χωρὶς τὴν λῆψιν τῶν ριζικῶν καὶ ὀδυνηρῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐγὼ συνέστησα.

§43Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μακρόπουλε.

§45Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, κύριε Πρόεδρε, παριστάμεθα ὅλοι ἐδῶ καὶ ὁμολογῶ, ὅτι μετὰ καταπλήξεως ἠκούσαμεν μίαν σύγκρισιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Βουδούρης.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, κύριε Πρόεδρε;

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θεωρεῖται προσωπικὸν τὸ ζήτημα. Διότι, ἐὰν εἶπεν ὁ κ. Βουδούρης αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀποτελοῦν μομφὴν ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος καὶ συνεπῶς καὶ ἐναντίον τοῦ κ. βουλευτοῦ.

§48Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ θέσω ἀμέσως ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὸ θέμα καὶ ἐὰν νομίσητε, ὅτι ἀποτελεῖ προσωπικὸν θέμα, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ συνεχίσω. Ἀναγινώσκω, λοιπόν, τὴν ἑξῆς περικοπήν, ἐκ τῶν πρακτικῶν, κύριε Πρόεδρε, τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Βουδούρης. Ἡ περικοπὴ αὕτη εὑρίσκεται εἰς τὴν σελίδα 29 καὶ εἰς τὴν πρώτην στήλην, ἀμέσως μετὰ τὸν λόγον τοῦ κ. Ζαρντινίδη καὶ ἔχει οὕτω: «Τὸν πόθον αὐτόν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν κατάργησιν, δηλαδή, τοῦ Κράτους τοῦ Κομματικοῦ καὶ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς Κράτους δικαίου ἐξέφρασε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ εἰς οὐδένα παραμένει ἄγνωστος ἡ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλάχιστοι βουλευταὶ καὶ ἐλάχιστοι πολιτευταὶ ἀνήρχοντο τὰς κλίμακας τῶν Ὑπουργείων καὶ τῶν ἄλλων δημοσίων ὑπηρεσιῶν διὰ τὴν ἐπίλυσιν μικροϋποθέσεων ἢ μὲ τὸ αἴτημα ἀξιώσεως ὑποθέσεων ὑπόπτων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον». Ἡ ἀντιδιαστολὴ αὐτή, κύριε Πρόεδρε, θέτει ὁλόκληρον, ὑποθέτω, τὴν Βουλήν, ἐνώπιον τοῦ ἑξῆς διλήμματος: ἢ νὰ δεχθῶμεν, ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν σημερινῶν βουλευτῶν ἀνέρχεται τὰς κλίμακας τῶν Ὑπουργείων μὲ ἀξιώσεις αἰτημάτων «ὑπόπτων» ἢ — νομίζω — ὅτι χρέος ἔχει, ὁ κ. Βουδούρης, μὲ τὴν εὐθύτητα ἡ ὁποία τὸν διακρίνει, νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν ταύτην.

§49Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι εὐτυχής, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος μὲ ἀπαλλάσσει ἑνὸς κόπου νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς τόσον βαρυτάτας κατηγορίας μου καὶ λυποῦμαι, διότι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἡρμήνευσε τὴν φράσιν μου αὐτήν. Ἀνέφερον, κύριοι συνάδελφοι, μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν σεῖς δὲν παρηκολουθήσατε. Ἐγὼ παλαιότερον τὴν παρηκολούθησα. Ὡμίλησα περὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ 1910–14 καὶ ὑπέμνησα εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ὅτι διακαὴς πόθος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἦτο πάντοτε ἡ δημιουργία Κράτους Δικαίου, διότι κατηγοροῦμεν τὸν λαόν, ὡς ὑπαίτιον τῆς καταστάσεως καὶ οὐχὶ ζητοῦντες Κράτος Δικαίου ἐφαρμόζοντες τοὺς νόμους εἰς πάντας καὶ καθ’ ἥσσονα μοῖραν. Καὶ εἶπον, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐλάχιστοι βουλευταὶ καὶ πολῖται ἀνήρχοντο τὰς κλίμακας τῶν Ὑπουργείων, διότι ἐγνώριζον, ὅτι αἱ μὲν νόμιμοι ὑποθέσεις διεξεπεραιοῦντο ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, οὐδεμία δὲ ἀξίωσις ἀντιτιθεμένη εἰς τοὺς γραπτοὺς καὶ ἀγράφους ἠθικοὺς νόμους θὰ ἐγένετο δεκτή. Τὸ «τῶν ὑπόπτων ὑποθέσεων», κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ εἴπω ὑπόπτους ὑποθέσεις τὶς οἶδε τὶ ὑπόπτους. Ἴσως νὰ μὴ ἔκαμον καλὴν χρῆσιν. Προχθές, ὅταν ὡμίλησα «περὶ παρανόμων ἀξιώσεων» κἄποιος συνάδελφος ἐξηγέρθη. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, γνωρίζω ὅτι οἱ περισσότεροι ἀσχολούμεθα καὶ μὲ τοιαύτας ἀξιώσεις, διότι τὶ νὰ κάμωμεν; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§50Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ «ὑπόπτους» ὑποθέσεις οὐδείς.

§51Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, μὴ ταράσσεσθε. Μὲ ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν συμβιβάζονται μὲ τοὺς νόμους. Θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε εἶναι ἀληθῆ. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Τὸ «ὑπόπτων τινῶν ὑποθέσεων» ἔδωσε τὸ δικαίωμα ἢ δίδει εἰς κανένα τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τὸν πλέον κακῆς πίστεως, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ ἠθέλησα νὰ χαρακτηρίσω τὸν πολιτικὸν κόσμον;

§52ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀνακαλέσητε.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ... (Κωδωνοκρουσίαι).

§54Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θεωρῶ τὸ ζήτημα σοβαρώτατον καὶ ἀφήνω εἰς ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἔργον τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς κοινοβουλευτικῆς καὶ ἐν γένει ἠθικῆς τάξεως καὶ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ δικαίου εἰς ἐκεῖνον εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπον.

§56Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε συνάδελφε.

§58Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ) Βουδούρης, ὁμιλῶν προχθὲς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν....

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ἀνεκάλεσε αὐτά, κύριε συνάδελφε.

§60Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Μὲ συγχωρῆτε, κύριε Πρόεδρε, εἶπεν ἐπίσης, ὅτι γίνεται πλαστογράφησις τῶν πρακτικῶν καὶ ὅτι εἰς τοὺς νόμους παρεισφρύουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ψηφίζονται ἀπὸ τὴν Βουλήν. Τὸν παρεκάλεσα νὰ μᾶς φέρῃ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ τὰ φέρῃ. Παρακαλῶ, νὰ κληθῇ ὁ κ. Βουδούρης, νὰ φέρῃ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων γίνεται πλαστογράφησις τῶν πρακτικῶν. Ἄλλωστε, διὰ τὴν γενικὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Βουδούρης, ἐξύβρισεν προχθὲς ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπον. Ὅτι σήμερον μὲ τὰς ἀποσαφηνίσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. Βουδούρης, μὲ τὸ νὰ εἴπῃ ὅτι ἦτο ἄστοχος ἐκείνη ἡ λέξις...

§62Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Διὰ τὴν πλαστογράφησιν;

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ τὸ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἦτο ἄστοχος ἐκείνη ἡ λέξις, σημαίνει ὅτι ἀνακαλεῖ τὰ προηγούμενα καὶ συνεπῶς δὲν ὑφίσταται ζήτημα.

§64Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἄλλωστε, ἀφορᾷ μίαν περίοδον πρὸ 50 ἐτῶν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Διατάγματος 3370)1955 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§66Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ συγκατατεθῆτε, εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου καθαρῶς ὑπηρεσιακοῦ, τὸ ὁποῖον, ὡς γνωρίζετε, ρυθμίζει ὡρισμένα θέματα, ἀφορῶντα τὴν πρόσληψιν 50 ἐπιμελητῶν ἀνηλίκων, κατόπιν διαγωνισμοῦ καὶ μὲ τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας τώρα δὲν κατωρθώσαμεν νὰ προσλάβωμεν τοὺς ἐπιμελητὰς ἀνηλίκων, διότι δὲν ὑπῆρχεν ὁ σχετικὸς νόμος. Θὰ παρακαλέσω, λοιπὸν καὶ πάλιν τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ ψηφίσουν τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὡς ἔχει, δηλῶν ὅτι πρόκειται νὰ ἔλθῃ ταχέως ἕτερον νομοσχέδιον, περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν φυλακῶν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὁποίου θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀναπτύξῃ ἕκαστος ἐξ ὑμῶν τὰς ἀπόψεις του.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει διατυπωθῆ μετὰ τὴν ἀνατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Νομ. Διατάγματος 3379) 1955 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2865) 1041 «περὶ ἐμπορικῶν ἀντιπροσώπων εἰσαγωγῆς».

§70Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ἰδικήν μου, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα καὶ προχθές, καθὼς καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ξενοδοχειάρη.

§71Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν ἑξῆς προσθήκην εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἐδαφ. γʹ: αἱ λέξεις «δύο καταλλήλων προσώπων» νὰ γίνῃ «τριῶν καταλλήλων προσώπων» διὰ τὸν Πειραιᾶ, Θεσσαλονίκην καὶ Πάτρας.

§72Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ ἀποδέχομαι.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη, τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2865) 1041 «περὶ ἐμπορικῶν ἀντιπροσώπων εἰσαγωγῆς» ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὸ Σῶμα τὴν ἑξῆς δήλωσιν τοῦ κ. Κ. Καλκάνη: Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμήν, νὰ δηλώσω πρὸς Ὑμᾶς, ὅτι προσχωρῶ εἰς τὸ Κόμμα τῆς Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1958

Μετὰ τιμῆς

Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π.». Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§77Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. ἔχει ἐξαιρετικὴν σημασίαν, διότι δίδει τὴν ἀφορμὴν εἰς τὸ Σῶμα νὰ ἀσχοληθῇ μὲ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον συγκινεῖ 60.000 ἐν ἐνεργείᾳ ἐργάτας καὶ θύματα τῶν νόμων 2348)53 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519)1953. Τὴν πόλιν τῆς Καβάλας τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον Ν. Δ. ἰδιαιτέρως συγκινεῖ, διότι πράγματι μὲ τὰ νομοθετήματα ἐκεῖνα τοῦ 1953 δηλαδὴ μὲ τὸν νόμον 2348 καὶ μὲ τὸ Ν. Δ. 2519, ἔγιναν ἀδικίαι ἀσυγκρίτου ἐκτάσεως. Καὶ αὐτὰς τὰς ἀδικίας καλεῖται τὸ Σῶμα νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν Καβάλαν ὁ καπνὸς ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Ἡ παραγωγή, ἡ ἐπεξεργασία, καὶ ἡ ἐμπορία τοῦ προϊόντος ἐμφανίζονται ὑπὸ τὴν πλέον ἔντονον καὶ δραστηρίαν μορφήν. Ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου, εἶναι φυσικὸν νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξέλιξιν καὶ τύχην τοῦ προϊόντος εἰς ἅπαντα τὰ στάδια αὐτοῦ. Ἑπομένως αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας θὰ ἐκθέσω δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ὡς ἀπόψεις διὰ τῶν ὁποίων σκοπεῖται ἁπλῶς καὶ μόνον ἡ στεῖρα ἱκανοποίησις τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, ἀλλὰ ἀπόψεις διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ ἀποκατάστασις μιᾶς εὐρύθμου καὶ δικαίας οἰκονομικῆς ἰσορροπίας μεταξὺ τοῦ μοχθοῦντος κόσμου τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τοῦ κόσμου τῶν καπνεργατῶν, χωρὶς νὰ διασαλευθῇ οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον ἡ ἐμπορικὴ τύχη τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἐξέχουσαν οἰκονομικὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζετε. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχουν ἐστραμμένην τὴν προσοχήν των πρὸς ἡμᾶς 14.000 ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάται καὶ καπνεργάτριαι τῆς πόλεως καὶ ἐν γένει τῆς περιοχῆς Καβάλας. Πέραν τούτου τὰ χιλιάδες θύματα τοῦ νόμου 2348)1953 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519)1953 τῆς Συναγερμικῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι, ὅμως, μόνον οἱ ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάται, δὲν εἶναι μόνον τὰ θύματα τῶν νόμων αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν, ἀλλὰ ὁλόκληρος ὁ λαὸς τῆς πόλεως ἐκείνης, ὅστις διέρχεται σήμερον πρωτοφανῆ κρίσιν. Ἑπομένως, αἱ ἀπόψεις καὶ τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα θέτει ὁ καπνεργατικὸς κόσμος δὲν εἶναι αἰτήματα τὰ ὁποῖα συγκινοῦν μόνον τοὺς καπνεργάτας, ἀλλὰ εἶναι αἰτήματα τὰ ὁποῖα προβάλλει ὁλόκληρος ὁ λαὸς τῆς Καβάλας διὰ νὰ λυθῇ ἐπὶ τέλους ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ καπνεργατικὸν πρόβλημα καὶ ἐν γένει τὸ καπνικόν. Κύριοι βουλευταί, πράγματι μὲ τὸν νόμον 2348 καὶ μὲ τὸ Ν. Διάταγμα 2519 τοῦ 1953 ἐγένοντο ἀδικίαι ἀσυλλήπτου ἐκτάσεως. Τὰς ἀδικίας αὐτὰς ἐπὶ 5 συναπτὰ ἔτη τὰς ζῶμεν εἰς τοὺς χώρους κυρίως ὅπου ἔλαβον χώραν. Χιλιάδες ἐργάται ἐπετάχθησαν ἐν μιᾷ νυκτὶ εἰς τοὺς δρόμους, χωρὶς ἀποζημίωσιν, χωρὶς καμμίαν ἐξασφάλισιν, ἔστω καὶ ἐπαγγελματικήν. Καὶ ὅταν τοιούτου μεγέθους ἀδικίαι ἔλαβον χώραν εἶναι φυσικὸν τὰ κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν νὰ ὑπάρχουν καὶ νὰ προβάλλουν ὁσημέραι, ἐγκυμονοῦν σοβαρωτάτους κινδύνους, διὰ τὴν κατάστασιν. Θὰ προσπαθήσω ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνάμεών μου, κύριοι βουλευταί, νὰ σᾶς ἐκθέσω μὲ σαφήνειαν καὶ χωρὶς καμμίαν προκατάληψιν ὅλας ἐκείνας τὰς καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν προμνησθέντων νόμων, ὅλας ἐκείνας τὰς καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν καὶ βαρύνουν καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν οἰκονομικὴν ἐξέλιξιν τοῦ προϊόντος. Θέλω νὰ κάμω μίαν ἐξήγησιν. Δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐκφράζων ἰδικάς μου ἀπόψεις, ἀλλὰ θὰ ὁμιλήσω ἐκφράζων ἀπόψεις καπνεργατῶν καὶ ἀπόψεις ὅλων τῶν παραγόντων τῆς πόλεως τῆς Καβάλας. Εἰδικῶς θὰ λάβητε γνῶσιν ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦμεν, ὑπάρχουν εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν 16 χιλιάδες ἄνεργοι, οἱ ὁποῖοι ἐπραγματοποίησαν μόνον 70–80 ἡμερομίσθια κατὰ μέσον ὅρον. Ἑπομένως τὸ πρόβλημα χρειάζεται νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου Νομ. Διατάγματος, κατὰ τρόπον ριζικόν. Θὰ προσπαθήσω, λοιπόν, νὰ ἐκθέσω ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ κυρίως νὰ ἐνημερώσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀντιμετωπίζουν τοιοῦτον θέμα εἰς τὴν ἰδικήν των περιφέρειαν καὶ ὑπήκοντες καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν φωνὴν τῆς συνειδήσεώς των ἀρθοῦν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των καὶ φιλοδοξήσουν νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν τῶν ἀδικιῶν. Κύριοι βουλευταί, τὸν Μάρτιον τοῦ 1953, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία προφανῶς ἐνέδωσεν εἰς ἐντόνους καὶ μακροχρονίους ἀξιώσεις τῆς τάξεως τῶν καπνεμπόρων διὰ τὸ ἄνοιγμα τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος, πράγματι ἐπροχώρησε εἰς τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, χωρὶς κἂν νὰ ἐξετάσῃ τὸ μέγεθος τῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα θὰ ἐγίνοντο ἐκ τῆς νέας καταστάσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐδημιουργεῖτο. Τὸ αἰτιολογικὸν τοῦ μέτρου τούτου ἦτο ὅτι ἡ ἐπεξεργασία προσδίδει ἕνα ὑψηλὸν κόστος εἰς τὸν καπνόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελοῦσε, κατὰ τὸν ἰσχυρισμόν των, τὴν βασικὴν αἰτίαν διὰ τὴν ἐξαγωγικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε μέχρις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Ἐὰν πράγματι, κύριοι βουλευταί, οὕτω πως εἶχον τὰ πράγματα, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀποδώσωμεν ἕνα ἐλαφρυντικὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην. Ἀλλὰ οὔτε τὰ πράγματα εἶχον ἔτσι, οὔτε τὰ πράγματα ἐδημιουργήθησαν καλύτερον διὰ τὴν ἐμπορικὴν τύχην τοῦ καπνοῦ ἀπὸ τὸ 1953 καὶ ἐντεῦθεν. Οὕτω πως, λοιπόν, καὶ στηριζόμενοι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν ἐπαγγελμάτων ἐχώρησαν ἐν μιᾷ νυκτὶ εἰς τὴν κατάργησιν καὶ μάλιστα μὲ παρόντας 40 βουλευτάς, εἰς τὴν κατάργησιν ἑνὸς ἐπαγγέλματος ποὺ ἡ κατοχύρωσις ἐγένετο λόγῳ κοινωνικῆς ἀνάγκης, ἡ ὁποία ἐπρόβαλεν. Ἐν ὀνόματι, λοιπόν, τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐπαγγέλματος ἐπῆλθεν ἡ κατάργησις τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος.

§78Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐπεκαλέσθητε, ἐὰν ἤκουσα καλῶς, τοὺς ἀριθμοὺς 16 χιλιάδες καπνεργάται ὑπάρχουν εἰς τὴν Καβάλας ἄνεργοι...

§79Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Οἱ καπνεργάται εἶναι 12.500. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ ἄλλων κλάδων ἐργάται.

§80Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. ... οἱ ὁποῖοι ἐπραγματοποίησαν μόνον 70–80 ἡμερομίσθια. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι παίρνουν 60 δραχ. μεροκάματον, δεδομένου ὅτι τὸν μῆνα δουλεύουν 25 ἡμέρας, πραγματοποιοῦν εἰσόδημα μικρότερον τῶν 6. 000–7.000 δρχ. ἐτησίως. Λοιπόν, αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς δὲν δίδει βάσιν διὰ νὰ καταφερώμεθα τόσον κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, τοῦ τότε Ὑπουργοῦ κ. Γονῆ, τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἐψήφισα καὶ δι’ αὐτὸ ἐθεώρησα ὑποχρέωσιν νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου ἡ πενιχρὰ καὶ ἀσήμαντος σύνταξις τῶν 500 δραχμῶν ποὺ ἐδίδετο μηνιαίως, ἐξησφάλιζεν εἰς τὸν καπνεργάτην εἰσόδημα 6.000 δρχ. ἐτησίως καὶ ἦτο ἐλεύθερος νὰ στρέψῃ τὴν δραστηριότητά του πρὸς οἱανδήποτε ἄλλην κατεύθυνσιν, διὰ νὰ διασφαλίσῃ καὶ κἄτι ἄλλο, εἴτε ἀσχολούμενος εἰς τὴν γεωργίαν ἢ κανένα μικρὸν ἐπάγγελμα. Δὲν νομίζω, συνεπῶς, ὅτι ἔχωμεν δίκαιον νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐκακοποιήθησαν. Ἐκακοποιήθη κἄποιος ἄλλος καὶ αὐτὸς δὲν εἶναι οὔτε ὁ ἐργάτης, οὔτε τὸ Τ.Α.Κ., οὔτε τὸ Ι.Κ.Α., οὔτε οἱ καπνέμποροι. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀγρότης, εἰς τὴν πλάτην τοῦ ὁποίου ἐπεδιώξαμεν νὰ ρίψωμεν ὅλας τὰς ἐπιβαρύνσεις.

§81Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἠννόουν βεβαίως διακοπήν, ἡ ὁποία θὰ προαγάγῃ τὸ θέμα. Ὅταν σεῖς πᾶτε νὰ ἀνατρέψητε τὰ λεχθέντα καὶ τὰ ἀμφισβητεῖτε, εἶναι δικαίωμα ἰδικόν σας. Τὸ βῆμα εἶναι ἐλεύθερον καὶ ἠμπορεῖτε νὰ λάβητε τὸν λόγον. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν καὶ μὲ ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν δέχονται ἀμφισβήτησιν. Τὸ εἰσόδημα τῆς πόλεως τῆς Καβάλας μὲ τὸ ἄνοιγμα τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος, ἐμειώθη κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ ἐμειώθη κατὰ τὸ ἥμισυ δι’ ἐπεξεργαζόμενα καπνὰ ἴσης ποσότητος. Αὐτὸ πάει νὰ πῇ ὅτι κτυπήθηκε ὁ ἐργάτης καὶ αἱ οἰκονομίαι τῶν κέντρων καπνεργασίας τῆς χώρας. Ταῦτα εἶναι ἀναμφισβήτητα γεγονότα, τὰ ὁποῖα οὔτε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠμφισβήτησε, δηλαδὴ δὲν ἠμφισβήτησε τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τοὺς προμνημονευθέντας νόμους καὶ ἔδωσε διαβεβαίωσιν, ὄχι ἁπλῶς ὑπόσχεσιν, ὅτι, σἂν αὐριανὸς Κυβερνήτης θὰ ἐπανώρθωνε ὅλας τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μὲ τὸν νόμον 2348 εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν. Κύριοι βουλευταί, εἴπομεν ὅτι διὰ τοῦ νόμου 2348 ἔγινεν ἡ ἄρσις τῆς κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ κατοχύρωσις τῶν ἐπαγγελμάτων δὲν ἐπέρχεται ὅμως, αὐθαιρέτως, ἐπέρχεται διότι λόγοι κοινωνικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν κατοχύρωσιν τῶν ἐπαγγελμάτων. Οὐδεὶς περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι συμμερίζεται τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Ἀλλὰ ὅμως, ὅταν ἡ ἐλευθερία καταλήγῃ εἰς καταδυνάστευσιν τῶν ἐργαζομένων, μὲ τὴν ἀθρόαν προσφορὰν ἐργατικῶν χειρῶν, ἀφ’ ἑνὸς καὶ μὲ τὴν ἔλλειψιν ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ ἐργασίας πρὸς ἀπασχόλησίν των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν περὶ ἐλευθερίας. Καὶ τοῦτο συνέβη, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν Καβάλαν, μετὰ τὸ ἄνοιγμα τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ μὴ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τούτου, δημιουργεῖ σοβαρὰ κοινωνικὰ προβλήματα καὶ μετέτρεψε τὰς καπναποθήκας εἰς σκλαβοπάζαρα καὶ στρατόπεδα συγκεντρώσεως, διότι δίδομεν μίαν ψεύτικην ἐπαγγελματικὴν κατεύθυνσιν εἰς τὴν νεολαίαν, ἡ ὁποία νομίζει ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου, ἐὰν προσληφθῇ ἕνα χρόνον εἰς τὴν καπνεργασίαν, ἔχει ἀποκτήσει ὅλα τὰ προσόντα καὶ τὰ ἐφόδια διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ζωήν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐπιτακτικὴ προβάλλει καὶ πάλιν ἡ ἀνάγκη τοῦ κλεισίματος τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Ὅταν ἡ δυναμικότης τῆς ἐργασίας εἶναι 12.000 καπνεργάται διὰ τὴν Καβάλαν καὶ ἔχει χρήσει τὸ καπνεμπόριον 20.000 καπνεργάτας, τότε καταλαβαίνετε ποῖαι αἱ συνέπειαι διὰ τοὺς ἐργαζομένους καὶ ποῖαι συνθῆκαι δημιουργοῦνται κατ’ αὐτῶν. Ἀπορῶ πῶς ἐπιμένετε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν μὴ κατάργησιν τῆς ἑξαημέρου σχέσεως. Ἡ ἀρχὴ τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ νόμος 2348 σήμερον ἀπορρίπτεται καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων φαίνεται, ὡς ἐτόνισα, ὅτι δὲν δύναται νὰ διαιωνισθῇ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου τούτου, ὑπῆρξεν εἰδικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἐρρύθμιζε καὶ τὸ ποσοστὸν τὴν ποσοστιαίαν δηλαδὴ συμμετοχὴν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν εἰς τὴν καπνεργασίαν, ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ ζητήματα καὶ τὰς σχέσεις μεταξὺ καπνεργατῶν καὶ καπνεμπόρων. Ὁ νόμος 2348) 53 ἔδωσεν ἀσυδοσίαν, ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, θὰ καὶ πάλιν ἐπιεικεῖς, ἐὰν προέβλεπεν ὁ νομοθέτης τὴν ἔκτασιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐδημιουργοῦντο ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων αὐτῶν καὶ τὰ ἀντιμετώπιζε. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σαφής, ἀναλυτικῶς καὶ νὰ μὴ ὑπερβάλω τὰ πράγματα, καὶ νὰ ἀποκρούσω ὡρισμένας αἰτιάσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερε κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰ ἰδικά μας ἐπιχειρήματα, καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Κύριοι βουλευταί, 5.700 καπνεργάται καὶ καπνεργάτριαι περίπου, ἐλάμβανον μίαν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία, κατ’ ἀνώτατον ὅριον διὰ μὲν τοὺς ἄνδρας ἦτο 2699 ἡμερομ. X 7 δραχ. = 18.893 καὶ διὰ τὰς γυναῖκας 2699X 5 δραχ. = 13.495. Αὐτὸ ἦτο τὸ μεγαλύτερον ὕψος τῆς ἀποζημιώσεως. Φυσικὰ ἐὰν εἶχον ὀλιγώτερα ἡμερομίσθια, ἐλάμβανον μικρότερον χρηματικὸν ποσόν. Κατὰ τὸ χρονικὸν ἐκεῖνο διάστημα, τὸ μετάχρονο δηλαδὴ τῆς παλαιᾶς καὶ νέας καταστάσεως, εἶχε μεσολαβήσει καὶ μία μακρὰ κατάστασις ἀνεργίας. Οἱ καπνεργάται, κύριοι, ἐργάζονται μόνον τὸ καλοκαίρι. Τὸν χειμῶνα δὲν ἐργάζονται. Τὸ μακρὸν αὐτὸ διάστημα, καθ’ ὃ ἔμειναν ἄνεργοι, τοὺς ὑπεχρέωσε νὰ πιστωθοῦν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ νὰ ὀφείλουν τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἀποζημιώσεως ποὺ ἔλαβον τότε. Νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅτι μὲ 18.000 δραχ. δίδομεν τὰ ἐφόδια διὰ μίαν ἄλλην ἐπαγγελματικὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι, «κύριοι, ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις δὲν ἐδόθη ὑποχρεωτικῶς, ἀλλὰ ἦτο δυνητική». Ἐὰν θέλετε, κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ συμπληρώνω ὅτι ἦτο δυνητικὴ καὶ μὲ αἴτησιν μάλιστα. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου 2348 καὶ δὲν ἔλαβον κατόπιν, φυσικά, ἀποζημίωσιν, πόσοι ἀπὸ αὐτοὺς ἐργάζονται σήμερον; Ἑπομένως, δὲν ἦτο δυνητικὴ ἀλλὰ βιαία. Ὅταν δίδωμεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους τὸ δικαίωμα νὰ παίρνουν ὅποιους θέλουν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε ὅτι ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις ἐδόθη δυνητικῶς;

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πέραν τοῦ περιωρισμένου αὐτοῦ θέματος, θὰ σᾶς δώσω μίαν γενικωτέραν ἀπάντησιν. Σεῖς ὑποστηρίζετε ἓν νομοσχέδιον διὰ τὴν περίπτωσιν μόνον τῆς Καβάλας, ἐνῷ ὅπως γνωρίζετε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς καπνεργασίας καὶ ἀφορᾷ ἐπίσης διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς καπνοπαραγωγούς, θέμα, δηλαδή, τὸ ὁποῖον δὲν ἀπασχολεῖ σᾶς, διὰ τὴν πόλιν τῆς Καβάλας, ἀλλὰ ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν. Εἴπατε ὅτι οἱ περισσότεροι κἄπως προκεχωρημένης ἡλικίας, δὲν ἐργάζονται. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἐὰν θέλετε, δύναμαι νὰ σᾶς δώσω ἀριθμοὺς τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Καβάλας, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει ὅτι εἰργάζοντο πρὸ τοῦ νόμου κατὰ τοῦ ὁποίου βάλλετε ...... (ἀναγινώσκει)..... Ὁ παράγων, συνεπῶς τῆς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως ἀποδεικνύεται ἐπισημώτατα, καὶ εἶναι ἕνας παράγων ὁ ὁποῖος ἀντιτίθεται εἰς τὰ λεγόμενά σας.

§83Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἠθελήσατε καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν νὰ ἐπικαλεσθῆτε τοὺς ἀριθμούς. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει μὲ τοὺς ἀριθμοὺς νὰ θεμελιώνωμεν λογικὰ συμπεράσματα. Λέγετε ὅτι 7.000 ἀπησχολοῦντο πρότερον καὶ 12 χιλ. τώρα, ἐνῷ γνωρίζετε ὅτι μπροστὰ εἰργάζοντο 9 μῆνας καὶ τώρα ἐργάζονται 4– 5. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης). Εἶναι γεγονός, ἐπίσης, ὅτι διὰ τὰς αὐτὰς ποσότητας ἐπεξεργαζομένου καπνοῦ, πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καὶ μετά, τὸ ἐκ τῆς καπνεργασίας εἰσόδημα ἐμειώθη κατὰ τὸ ἥμισυ. Μὴ θέλετε, λοιπόν, νὰ ἐμπλέξητε τὰ πράγματα μὲ τὴν μαγείαν τῶν ἀριθμῶν. Ἐπίσης, εἴπατε ὅτι ἀσχολούμενος ἀποκλειστικῶς μὲ τὸ καπνεργατικὸν θέμα, ἀδιαφορῶ διὰ τὸ ὅλον πρόβλημα. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ Καβάλα ἀποτελεῖ τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχουν ὅλοι οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ὑπεισέρχονται εἰς τὸ προϊὸν καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ στραφῶμεν κατὰ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι θὰ ζητήσωμεν νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσουν μίαν δικαίαν οἰκονομικὴν μεταχείρισιν τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι ἦτο δυνητικὴ ἡ ἔξοδος καὶ ἡ λῆψις τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως, καὶ ἐγὼ εἶπον ὅτι ἐπεβάλλετο νὰ ὑποβληθῇ καὶ αἴτησις. Ἀλλὰ ἐρωτῶ: Ἐὰν δὲν ἐλάμβανον τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν θὰ τοὺς ἔπαιρνε τὸ καπνεμπόριον εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν; Ἐὰν τὸ λέγετε αὐτὸ εἶσθε ἐκτὸς τῶν πραγμάτων. Ἐκάματε μίαν ἐγκύκλιον, διὰ τὴν πρόσληψιν εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν παλαιῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, ἀλλὰ τὸ καπνεμπορικὸν κεφάλαιον τὴν ἔγραψεν εἰς τὰ παλιά του τὰ παπούτσια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔλαβον τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν, διὰ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου 2348, ἐπροβλέπετο ὅτι ἡ ἀσφάλισις θὰ συνεχίζεται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Δηλαδὴ μέχρις ἐκείνης τῆς στιγμῆς διετήρουν τὰ ἀσφαλιστικά των δικαιώματα, διὰ νὰ ἔλθῃ μετὰ τὸ Ν. Δ. 2519 καὶ νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ τὰ ἀσφαλιστικά των δικαιώματα. Κρίνατε τὸ μέγεθος τῆς ἀδικίας, κύριοι βουλευταί. Διότι, ἴσως ἀντισταθμίζοντες τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἀποζημίωσις διὰ τὰ ἐν ἀσφαλίσει ἡμερομίσθια, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν. Ἡ πρᾶξις πολὺ ὀρθῶς ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ τὸν κ. Παπαδημητρίου, ὅτι πρόκειται περὶ ἀπάτης. Πρέπει θαρραλέως νὰ χαρακτηρίσωμεν τὴν πρᾶξιν καὶ νὰ ἀναλάβωμεν τὰς εὐθύνας ἕκαστος, ἀπανορθώνοντες τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο. Τὸ θέμα δὲν εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀναγνώρισις τῶν ὑπολοίπων ἡμερομισθίων, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ δὲν ἀναγνωρίζεται, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ἡ ἀναγνώρισις ὅλων τῶν ἐν ἀσφαλίσει ἡμερομισθίων ἀποζημιωθέντων καὶ μή. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐξῆλθεν εἰς τὰ 55–56 ἔτη, νὰ συμπληρώσῃ τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου 1846 διὰ νὰ λάβῃ τὴν προσαύξησιν τῶν ὑπολοίπων, τὰ ὁποῖα δὲν ἀπεζημιώθησαν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι βουλευταί, ἀντιλαμβάνεσθε τὸ μέγεθος τῆς μεγάλης ἀδικίας, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος τῶν 5.700 καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν. Ἰδού, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν Καβάλαν, ἀλλὰ ἐνδιαφέρομαι δι’ ὅλους τοὺς καπνεργάτας καὶ σᾶς δίδω δι’ ἀριθμῶν τὴν ἔκτασιν τῆς καταστάσεως, διὰ κάθε κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησαν οἱ ἐπάρατοι ἐκεῖνοι νόμοι. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸ ἡμερῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν: «Ἐγὼ βελτιώνω τὴν κατάστασιν τὴν ἤδη ὑπάρχουσαν εἰς τοὺς συνταξιούχους». Παραδεχόμεθα, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον χρειάζεται καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀποτολμήσητε. Εἴπατε δέ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐξισώσητε ὅλας τὰς συντάξεις, διότι ἐπὶ τέλους μέτρον δικαιοσύνης ἐπιβάλλει, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖ ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 56, τοῦ νόμου 1246, μέτρον, λοιπόν, δικαιοσύνης ἐπιβάλλει, ὡς εἴπατε, νὰ τοὺς μεταχειρισθῶμεν κατὰ διάφορον τρόπον. Δὲν δύναμαι νὰ παρακολουθήσω τὴν λογικὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦτο, διότι, κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε καλῶς, ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον εἰς τὴν σύνταξιν, εἰσῆλθον ὑποχρεωτικῶς μὲ τὸν νόμον 2348. Ἑπομένως, ἡ ἔξοδός των ὑπῆρξεν βιαία. Οὐδεὶς θὰ ἐξήρχετο διὰ νὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν τῶν 330 δραχμῶν, ἀλλὰ θὰ ἔμενε εἰς τὸ ἐπάγγελμά του διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰς προϋποθέσεις τοῦ τέως Τ.Α.Κ. Ἑπομένως, ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει νὰ μεταχειρισθῶμεν καὶ αὐτοὺς μὲ τὸ ἴδιον μέτρον, διότι ἡ ἔξοδός των ὑπῆρξεν, ὡς εἶπον, βιαία. Ἡ οἰκονομικὴ ἀπόστασις τοῦ βήματος τὸ ὁποῖον ἐκάματε μέχρις αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον λέγω ἐγώ, ὅτι ἀποτελεῖ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ αἰτήματος τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν πένονται μὲ σύνταξιν πείνης, εἶναι μικρά. Νομίζω, λοιπόν, κύριε Ὑπαυηγέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προβῆτε ἐπειγόντως εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος.

§84Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμεν ἁπλῶς βῆμα εἰς τὸ θέμα τῶν συντάξεων, ἔκαμεν ἕνα ἅλμα καὶ τὸ ἀποδεικνύω. Ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἄλλωστε ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ἀρχικὸν κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἦτο ἡ κατάργησις μόνον τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ, διὰ νὰ δώσωμεν τὴν ἀσφάλειαν εἰς τοὺς συνταξιούχους, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. καίτοι παρουσιάζει ἔλλειμμα μέγα ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ, θὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν προστασίαν. Αὐτὸ ἦτο τὸ νομοσχέδιον, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς συνταξιούχους καὶ αἱ λοιπαὶ διατάξεις αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάτας. Καὶ ἐν συνεχείᾳ διὰ τῆς παραγράφου τοῦ ἄρθρου 5 κάμνει ἅλμα κυριολεκτικῶς. Καὶ ἐξήγησα κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου, ποῖαι ἦσαν αἱ οἰκονομικαὶ συνέπειαι εἰς βάρος τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐνθυμοῦνται οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ποὺ παρίσταντο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι πρόθεσίς μας ἦτο νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τοῦ Ι.Κ.Α. Ἔστερξα εἰς αὐτὴν τὴν ὑποχώρησιν, διότι ὑπῆρχεν πράγματι ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων καὶ ὑπὲρ τῆς ἄρσεως τῆς ἀνισότητος. Τοῦτο τὸ γνωρίζουν ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι καὶ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργατῶν καὶ τῶν συνταξιούχων ὅλης τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἦλθον πρὸ ἡμερῶν εἰς τὸ γραφεῖον μου, παρουσίᾳ καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἀναγνωρίζουν δηλαδή, ὄχι τὴν ἄποψίν μου, ὅτι εἶναι ἅλμα, ἀλλὰ ὅτι εἶναι μία βάσις διὰ τὴν περαιτέρω συνέχειαν.

§85Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν δὲν ἐλαμβάνατε αὐτὸ τὸ μέτρον, τί ἀπομένει εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. ποὺ νὰ δικαιολογῇ τὴν ὕπαρξίν του καὶ τὴν εἰσαγωγήν του πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν; Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀναγνωρίσω τὸ ἅλμα, τὸ ὁποῖον λέγετε. Μὴ εἶσθε ὑπερβολικός.

§86Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βῆμα σημειωτόν.

§87Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Θὰ καταλήξω καὶ θὰ ἀποδώσω δικαιοσύνην, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλάβατε, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ τὰ ὑπερεκτιμήσω ὅπως θέλετε. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ λέγω, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀπόστασις μεταξὺ τῶν δηλώσεων, εἰς τὰς ὁποίας προέβητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅπου εἴπατε ὅτι πρόκειται περὶ ἅλματος, ἡ οἰκονομική, λέγω, ἀπόστασις ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἰς τὸ ὁποῖον σεῖς ἐπιμένετε ὅτι θὰ πρέπει νὰ παραμείνητε, μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω, διὰ λόγους ἀκριβῶς δικαιοσύνης, εἶναι ἀσήμαντος. Θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσητε, ὅτι ἅπαντες οἱ συνταξιοῦχοι καπνεργάται τοῦ ν. 2348 καὶ τοῦ τέως Τ.Α.Κ. πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ νόμου 1846 τοῦ 1951, ἡ οἰκονομική, λέγω, ἀπόστασις εἶναι μικρά. Ἐν ὀνόματι δὲ αὐτῆς τῆς δικαιοσύνης, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθητε, θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν λῆψιν αὐτοῦ τοῦ μέτρου. Διότι, δημιουργεῖται μία ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν γυναικῶν καὶ θὰ παρουσιασθοῦν περιπτώσεις μὲ τὴν ρύθμισιν τὴν ὁποίαν κάμνετε, γυναῖκες 55 ἐτῶν μέχρις 60 ἐτῶν νὰ παίρνουν 600 καὶ ἄνω δραχμάς, ἄνδρες δὲ τῆς αὐτῆς ἡλικίας 55–60 ἐτῶν νὰ παίρνουν κάτω ἀπὸ 600 δραχμάς; Σκεφθῆτε τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ ἴδητε τί ἀντίθεσις ὑπάρχει. Καὶ ἡ ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν καὶ τοῦ γυναικείου στοιχείου καὶ ἄδικος εἶναι καὶ ἀπαράδεκτος.

§88Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Οἱ συνταξιοδοτηθέντες βάσει τοῦ νόμου 2348 ἄνδρες ἀνέρχονται εἰς 3761, ποσοστὸν 66%, αἱ δὲ γυναῖκες εἶναι 1942. Ἡ ἡλικία τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν κυμαίνεται μεταξὺ τοῦ 55ου μὲ 60οῦ, χωρὶς νὰ εἶναι 60 ἐτῶν. Συνεπῶς αὐτοὶ οἱ συνταξιοῦχοι θὰ μείνουν εἰς τὴν κατωτέραν σύνταξιν τῶν 552 δραχμῶν καὶ αἱ 1942 γυναῖκες θὰ φύγουν νὰ πᾶνε εἰς τὴν σύνταξιν γύρω εἰς τὰς 700 δραχμάς. Ἐὰν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα λέγεται ρύθμισις, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἀπησχόλησε τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐὰν αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἔδωσαν οἱ Σύμβουλοί του.

§89Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἀφοῦ ἀπορρίπτω ὅλους τοὺς ἰσχυρισμούς, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ μέτρον δικαιοσύνης ἐπιβάλλει τὴν ἄνισον μεταχείρισιν, ἐπιμένω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ μία ἀδικία, μία καταφώρως ἄνισος μεταχείρισις τοῦ ἀνδρικοῦ στοιχείου καὶ τοῦ γυναικείου στοιχείου, διότι ὁ νόμος 2348, ἡ σχετικὴ παράγραφος 4, ὁρίζει ὅριον ἡλικίας τὸ 55ον διὰ τὰς γυναῖκας καὶ διὰ τοὺς ἄνδρας τὸ 60όν. Καὶ οὕτω θὰ παρουσιασθῇ τὸ φαινόμενον ὡς εἶπον μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν ποὺ κάμνετε τοῦ θέματος, οἱ ἄνδρες νὰ παίρνουν ὀλιγωτέραν σύνταξιν ἀπὸ τὶς γυναῖκες. Ἐδῶ πρέπει νὰ κατισχύσῃ ἡ λογικὴ καὶ ὑπογραμμίζω τὴν ἀδικίαν ποὺ ἐγένετο. Οἱ συνταξιοῦχοι ἐξῆλθον βιαίως τοῦ ἐπαγγέλματος. Κατὰ τὸν νόμον 2348 ὑποχρεωτικῶς ἐξέρχονται εἰς τὴν σύνταξιν. Διὰ τοὺς συνταξιούχους δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει οὔτε τὸ τυπικὸν ποὺ ἐπεκαλέσθητε; Καὶ νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι διὰ τοὺς ἀπομάχους αὐτοὺς τῆς ἐργασίας ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν τὴν ρύθμισιν αὐτήν, ἡ ὁποία τί νομίζετε ὅτι τοὺς παρέχει; Μίαν γλίσχρον σύνταξιν, ἡ ὁποία κυμαίνεται γύρω εἰς τὰς 600 δραχμάς. Ἡ ρύθμισις ποὺ κάμνει ὁ κύριος Ὑπουργός, μέχρις αὐτοῦ ποὺ ζητοῦν οἱ συνταξιοῦχοι, εἶναι μία διαφορὰ ἀσημάντου οἰκονομικῆς σημασίας, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὸν πόρον ποὺ ἐξησφαλίσθη, τῶν 25 ἑκατομμυρίων. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμε διὰ τοὺς συνταξιούχους εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ὑπομνήσω καὶ νὰ κακίσω μίαν ἀδικίαν, μίαν ταλαιπωρίαν μᾶλλον, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξακολουθοῦν νὰ ὑποβάλλωνται οἱ συνταξιοῦχοι ἐκεῖνοι καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι διάγουν τὸ 70ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ εὑρίσκονται μακρὰν τῶν ὑποκαταστημάτων τοῦ ΙΚΑ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κύριοι συνάδελφοι, ἀναγκάζονται νὰ πεζοποροῦν πέντε ὧρες διὰ νὰ πάρουν τὰς 330 δραχμάς. Ἐκάμαμε εἰδικὸν διάβημα, ἀλλ’ ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν ἔλυσε τὸ θέμα. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπὶ τέλους, νὰ μὴ ὑποβάλλωμε τοὺς ἀπομάχους αὐτοὺς τῆς ἐργασίας, εἰς τοὺς ὁποίους μονάχα τιμὴ ἀνήκει, εἰς ἀφαντάστους ταλαιπωρίας καὶ νὰ τοὺς δίνωμε τὴν μικρὰν αὐτὴν σύνταξιν μὲ τόσους κόπους; Ὑπαινίσσομαι, εἰδικώτερον, κύριοι συνάδελφοι, τὴν περίπτωσιν τῶν συνταξιούχων τῆς Θάσου. Δὲν ἐλύθη ἀκόμη τὸ θέμα καὶ οὔτε λύεται μὲ συμβολαιογραφικὰς πράξεις. Πρέπει νὰ πηγαίνῃ ὁ ὑπάλληλος τοῦ ΙΚΑ καὶ νὰ τοὺς δίνῃ τὴν σύνταξιν εἰς τὰ χέρια.

§90Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν ἔχει ρυθμισθῆ τὸ θέμα αὐτό, κύριε Ὑπουργέ;

§91Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ νομοσχέδιον. Σεῖς κάμνετε μίαν συζήτησιν ἀποκλειστικῶς διὰ τὰ θέματα τῆς Καβάλας. Νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἁβρότης ἀπέναντι τῶν ἄλλων περιφερειῶν.

§92Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Μήπως δὲν εἶσθε ἕτοιμος, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δώσητε ἀπάντησιν; Εἶναι παλαιὸν τὸ θέμα, σᾶς ἔκαμα σχετικὸν διάβημα καὶ μοῦ εἴπατε, ὅτι θὰ τὸ ρυθμίσητε. Ἀπορῶ πῶς δὲν τὸ ἐρρυθμίσατε ἀκόμη.

§93Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἐὰν ἀναφέρωμαι εἰς τὸ θέμα αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, μὴ νομίζετε ὅτι δὲν ἔχω ἀντίληψιν τοῦ τί ζητοῦμεν. Ὑπῆρχε μία σχετικὴ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία εἶχε τὴν σειράν της καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὁ κύριος Ὑπουργός, ἐδήλωσεν, ὅτι ἅπαντα τὰ θέματα θὰ ἠδύναντο νὰ συζητηθοῦν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, λοιπόν, ὅτι κακῶς ἀναφέρομαι εἰς ἕνα θέμα ποὺ ἀφορᾷ τοὺς συνταξιούχους καπνεργάτας. Μία ἄλλη κατηγορία καπνεργατῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔλαβον οὔτε δραχμὴν ἀποζημίωσιν, οὔτε σύνταξιν, ἀλλὰ τοὺς ἀφῃρέθη οὐσιαστικὰ τὸ δικαίωμα τῆς ἐργασίας. Καὶ ἡ κατηγορία αὐτὴ εἶναι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι εἶχον τότε, τὸ 1953, ἡλικίαν κάτω τῶν 40 ἐτῶν.

§94ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἢ δὲν εἶχον τὰς προϋποθέσεις τῶν 360 ἡμερομισθίων.

§95Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἄλλη κατηγορία. Αὐτοὶ εἶχον τὰς προϋποθέσεις τῶν 360 ἡμερομισθίων. Εἶχον ἐξασφαλίσει πολλὰ ἡμερομίσθια, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἶχον τὸ ὅριον ἡλικίας, δὲν ἔλαβον ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν. Εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν καπνεργατῶν αὐτῶν δὲν ὑπάγονται πάρα πάνω ἀπὸ 500, ἡ δὲ δαπάνη διὰ τὴν ἀποζημίωσίν των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τὰ 9 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Καὶ ὅμως ἡ ἀδικία, ἡ πληγὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐναντίον αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν ἐξακολουθεῖ νὰ μένῃ ἀνοικτή, τοὺς ἀρνοῦνται δὲ ἀκόμη καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐργασίας. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι φυσικὸν ὅτι ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις ἐδόθη — καὶ πρέπει νὰ ἐδόθη κατὰ τὴν λογικὴν σειρὰν τῶν πραγμάτων — ὑπὸ μίαν καὶ μόνην ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἄρσεως τῆς κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος, διότι ἀποζημίωσις πλήρης τῶν πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων, δὲν ἐγένετο, ὅπως ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς διάφορα ἐπαγγέλματα κατωχυρωμένα, ὅπου λόγῳ τῆς ἐξελίξεως τῶν τεχνικῶν μέσων ἐπέβαλον τὴν ἄρσιν τῶν ἐπαγγελμάτων αὐτῶν. Ἠνοίχθη π.χ. τὸ ἐπάγγελμα τῶν λεμβούχων ὅταν ἐγένοντο οἱ λιμένες τῆς χώρας. Ἠξεύρετε τί ἔλαβον ὡς ἀποζημίωσιν; 40 χιλιάδας προπολεμικῶν δραχμῶν. Καὶ πέραν τούτου διατηροῦν καὶ μίαν ἐπαγγελματικὴν ὑπόστασιν διότι τὰς λέμβους των τὰς χρησιμοποιοῦν ὡς λέμβους περιπάτου. Τοὐλάχιστον αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν Καβάλαν. Τὸ ἴδιον ἔγινε καὶ μὲ τοὺς τσιγαράδες. Ἔλαβον ἀποζημίωσιν καὶ διετηρήθη τὸ δικαίωμα ἐργασίας εἰς τὸ ἴδιον ἐπάγγελμα. Ὁ νόμος 2348 ἀντὶ πινακίου φακῆς ποὺ τοὺς δίδει, ἀφαιρεῖ ἀπὸ τοὺς εἰδικευμένους αὐτοὺς καπνεργάτας οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 30 χρόνια ἠσχολοῦντο μὲ τὸν καπνόν, τὸ δικαίωμα νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὴν καπνεργασίαν, διότι πιστεύει ἴσως ὁ νομοθέτης μὲ τὰς 15 ἢ 18 χιλιάδας δραχμὰς ἔχουν ἐξασφαλίσει τὴν ζωήν των. Ἑπομένως, λόγοι δικαιοσύνης, διότι ἀκριβῶς εἶχον τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα, ἐπιβάλλουν, ὥστε καὶ οἱ καπνεργάται καὶ αἱ καπνεργάτριαι τῆς κατηγορίας αὐτῆς, ἡλικίας δηλαδὴ κατωτέρας τῶν 40 ἐτῶν τὸ ἔτος 1953, νὰ λάβουν τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν, διότι, κύριοι βουλευταί, σήμερον δὲν τοὺς παίρνουν εἰς τὴν ἐργασίαν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς οἱ καπνέμποροι.

§96Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι τοὐλάχιστον ἀσυνέπεια τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ πάρουν τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν καὶ αὐτοὶ οἱ νεωτέρων ἡλικιῶν. Καὶ εἶναι ἀσυνέπεια ἡ ὁποία μὲ ἐκπλήσσει διὰ τὴν παράταξίν σας, ἡ ὁποία ἐνῷ βάλλει κατὰ τῆς κατοχυρώσεως ἐπιμένει νὰ δώσωμεν ἀποζημίωσιν καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται λόγῳ ἡλικίας. Πῶς συμβιβάζεται τοῦτο μὲ τὰς ἀντιλήψεις σας καὶ πῶς συμβιβάζεται μὲ τὸ ὑποστηριζόμενον ὅτι δὲν εὑρίσκουν ἐργασίαν καθ’ ἣν στιγμὴν σεῖς καλῶς γνωρίζετε ὅτι καὶ οἱ ἐφαπαξιοῦχοι ἐργάζονται. Εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ δώσωμεν ἀποζημίωσιν, καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ἐργάζωνται οἱ ἐφαπαξιοῦχοι εἰς βάρος τῶν λοιπῶν καπνεργατῶν;

§97Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν βλέπω ποῦ εὑρίσκετε τὴν ἀσυνέπειαν. Ἐδῶ ἦτο ἕνα ἐπάγγελμα κλειστὸν καὶ αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα κατηργήθη. Ἐπῆλθε μία ἀσυδοσία. Σᾶς ἀνέφερα τοὺς λεμβούχους....

§98Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οἱ λεμβοῦχοι εἶναι ἐλάχιστοι, ἐδῶ εἶναι ὄγκος.

§99Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ὅταν ψηφίζονται τοιοῦτοι νόμοι, θὰ πρέπει ὁ νομοθέτης, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, νὰ βλέπουν τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων αὐτῶν. Περὶ τούτων ἀκριβῶς τῶν προβλημάτων ὁμιλοῦμεν. Ὁμιλοῦμεν περὶ προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις ἐδόθη, διότι ἀποκλείομεν ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις, διὰ τὴν ἄρσιν τῆς κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ λογική, λοιπόν, ἐπιβάλλει ὥστε νὰ πάρουν ἀποζημίωσιν καὶ οἱ μὴ ἔχοντες τὰς προϋποθέσεις. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι συσχετίζονται αἱ ἀπόψεις μας καὶ δὲν ἀποτελοῦν ἄρσιν τῶν ὅσων εἴπομεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωμεν ἀσυδοσίαν εἰς ὅλον τὸν κόσμον, νὰ ἐργάζεται εἰς τὴν καπνεργασίαν καὶ νὰ ἀφαιροῦμε τὸ δικαίωμα ἀπὸ τοὺς εἰδικευμένους αὐτοὺς καπνεργάτας.

§100Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀφοῦ ἐργάζονται δὲν πρέπει νὰ ἀποζημιωθοῦν. Καὶ εἰς βάρος ποίων θὰ ἀποζημιωθοῦν; Ἐγὼ ἔχω ἀριθμοὺς ἐργαζομένων. Εἰς τὴν Καβάλαν συγκεκριμένως ἐργάζονται 694 ἀποζημιωθέντες. Τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων ἐφαπαξιούχων εἶναι 1641.

§101Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θέλομεν προνόμια, θέλομεν νὰ παραδεχθῆτε τοὺς λογικοὺς συλλογισμοὺς μας διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἐργαζομένων. Ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰ κέντρα ἐπεξεργασίας καπνοῦ θὰ ὑποστηρίξουν καὶ θὰ καταλήξουν εἰς τὰς ἰδίας μὲ ἡμᾶς ἀπόψεις. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εἴπομεν ὅτι παρὰ τὴν ἄρσιν τῆς κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος ἦτο φυσικὸν ἕνας ὁ ὁποῖος ἐργάζεται ἐπὶ τριάκοντα ἔτη νὰ ἔχῃ ἑδραιώσει μίαν συνείδησιν ἐπαγγελματικῆς ὑποστάσεως, ἐκ τοῦ λόγου τούτου προκύπτει ἡ ἀνάγκη τῆς ἀποζημιώσεως, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐδημιούργησαν ὑποχρεώσεις εἰς τὴν ζωήν. Πῶς θέλετε νὰ σᾶς τὸ πῶ, κύριε Ὑπουργέ; Καὶ εἰς τὰ δικαστήρια ἐὰν προσέφευγον θὰ τοὺς ἐπεδίκαζαν μίαν ψυχικὴν ὀδύνην διὰ τὸ κακὸ ποὺ τοὺς ἐγένετο. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν καπνεργατῶν οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὰς προϋποθέσεις τῆς τελευταίας πενταετίας. Ἠμπορεῖ νὰ εἶχον δύο χιλιάδες ἡμερομίσθια, ἐὰν δὲν εἶχον τὰ 360 ἡμερομίσθια τὴν τελευταίαν πενταετίαν, τὰ ὁποῖα εἶχον καθορισθῆ κατὰ τρόπον αὐθαίρετον, δὲν λαμβάνουν οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν. Δὲν χρειάζεται νομίζω ἀνάπτυξις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ὑπάρχει καὶ προηγούμενον, ἀποζημιώσεως ἐργατῶν, μὲ τὴν ἰδίαν Κυβέρνησιν, καὶ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν εἰς ἄλλην περιφέρειαν τῆς χώρας, τὴν Ἄμφισσαν, μὲ 75 ἡμερομίσθια ὅπου ἀπεζημιώθησαν ἅπαντες οἱ καπνεργάται τῆς περιφερείας ἐκείνης.

§102Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατί ἐγένετο αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μᾶς δοθῇ μία ἐξήγησις.

§103Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ κακίζω, κ. συνάδελφε, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ γίνῃ ἀντικείμενον σχολίων καὶ εἰς τὸ μέλλον.

§104Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ἕνας ἀφορισμὸς δὲν θὰ σᾶς ἀπαλλάσσῃ τῶν εὐθυνῶν. Αἱ ἀδικίαι αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Συναγερμοῦ, σεῖς καλεῖσθε νὰ τὰς ἐπανορθώσετε. Εἶναι καθῆκον σας νὰ κάνετε αὐτὴν τὴν ἐπανόρθωσιν, διότι εἶσθε οἱ συνεχισταὶ ἐκείνης τῆς ἐπαναστάσεως. Μὴ ἐπιρρίπτεται τὰς εὐθύνας εἰς τὸν Γονῆν. Αἱ εὐθῦναι ἀνήκουν εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ ποὺ μέλος της ἦταν καὶ ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε διὰ τὸν καπνεργάτην τῆς Ἀμφίσσης τόσα ἡμερομίσθια καὶ διὰ τὸν καπνεργάτην τῆς Καβάλας τόσα ἡμερομίσθια. Ζητοῦμεν ἰσότητα μεταχειρίσεως δι’ ὅλους τοὺς καπνεργάτας, δι’ ὅλους τοὺς πολίτας. Δι’ αὐτὸ λοιπόν, νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, —καὶ χαίρω πολὺ διότι καὶ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως συμφωνοῦν εἰς αὐτὸ — ὅτι πρέπει νὰ ἀρθοῦν αἱ εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν ἀδικίαι. Ἤκουσα τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως προεκλογικῶς εἰς τὴν Καβάλαν νὰ δίδῃ διαβεβαιώσεις ὅτι ἐρχόμενος εἰς τὴν ἐξουσίαν θὰ ἔλυεν ἀμέσως τὰς εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν γενομένας ἀδικίας καὶ τὰ αἰτήματά των τὰ ὁποῖα ἦταν καθ’ ὅλα ὡς εἶπεν δίκαια.

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἑρμηνεύσω τοὺς λόγους τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰδικῶς διὰ τὴν πόλιν τῆς Καβάλας, ἀποτελεῖ προνομιακὴν καθαρῶς μεταχείρισιν. Καὶ εἶπον καὶ πρὸ ἡμερῶν ὅτι ἀπεστάλησαν 10.750.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων πρὸς κάλυψιν ἡμερομισθίων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν. Συνεπῶς δὲν δύνασθε νὰ θέτετε ἐν ἀμφιβόλῳ τὰ αἰσθήματα τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς κατοίκους τῆς Καβάλας.

§106Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ θέμα μένει ἄλυτον καὶ δὲν λύετε μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων. Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὰ ἔργα ἐργάζονται μόνον 200–250 ἐργάται, καὶ οἱ ἁρμόδιοι δὲν ἐπιτρέπουν νὰ ἐργασθοῦν περισσότεροι, διότι τὰ προγραμματισθέντα ἔργα εἶναι ὀλίγα καὶ μικρὰ μὴ ἐπιτρέποντα ἐργασίαν εἰς 1200 ἐργάτας ἡμερησίως ἀλλὰ μόνον εἰς 200–250. Δικαίως λοιπὸν οἱ ἄνεργοι καπνεργάται ζητοῦν ἐπιδόματα.

§107Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος πρέπει νὰ βοηθήσουν καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Καβάλας, διότι οἱ καπνεργάται προτιμοῦν νὰ παίρνουν τὸ ἐπίδομα καὶ νὰ μὴ ἐργάζωνται, παρὰ νὰ παίρνουν τὸ ἴδιον ποσὸν καὶ νὰ ἐργάζωνται. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε ὅτι αἱ ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐξετελέσθησαν ἅπασαι. Ἂν τώρα αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι δὲν πράττουν τὸ καθῆκον των, σεῖς δύνασθε ἐὰν ἔχετε ἀποδείξεις καὶ δείγματα μὴ ἐφαρμογῆς τῶν Κυβερνητικῶν ἐντολῶν νὰ καταγγείλετε διὰ νὰ λάβωμεν ἀμέσως τὰ προσήκοντα μέτρα.

§108Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀνοίξουν ἔργα διὰ νὰ ἐργάζωνται περισσότεροι ἐργάται, τὸ πρόβλημα παραμένει ἄλυτον, τὰ δὲ χρήματα ποὺ διαθέσατε θὰ εἰσέλθουν πάλιν τὸν Ἀπρίλιον εἰς τὸν Δημόσιον κορβανᾶν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐκπληρωθῆ ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον διετέθησαν.

§109Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ὁμόρρυθμος ἐκδήλωσις διὰ τὴν νομοθετικὴν ἀντιμετώπισιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἀδικιῶν ποὺ μὲ τόσην σαφήνειαν ἐξέθεσα ἐνώπιόν σας. Θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τοὺς μὴ ἔχοντας τὰς προϋποθέσεις οἱ ὁποῖοι διὰ λόγους ἐν πολλοῖς ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς των, διὰ λόγους ἀσθενείας, δὲν ἐπραγματοποίησαν οὐδὲν ἡμερομίσθιον. Αὐτὸ δὲν πάει νὰ πῇ ὅτι δὲν ἦσαν καπνεργάται καὶ πολὺ περισσότερον ὅτι δὲν δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως. Καὶ ἂν θέλετε ἀκόμη καὶ διὰ λόγους ἀνεργίας, διότι ὡς γνωρίζετε τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα διήρχετο πάντοτε μίαν κἄποιαν κρίσιν. Δι’ αὐτοὺς λοιπὸν ὅλους τοὺς λόγους θὰ πρέπει ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν καπνεργατῶν, ἀνεξαρτήτως προϋποθέσεων, ἐφ’ ὅσον εἶχον ἀσφαλισθῆ εἰς τὸ τέως ΤΑΚ καὶ εἶχον τὴν ἐπαγγελματικὴν ἰδιότητα τοῦ καπνεργάτου, καὶ ἐφόσον συντρέχουν τοιοῦτοι λόγοι νὰ τύχουν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως καὶ αὐτοί. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνην τῶν καπνεργατριῶν ποὺ ἀπὸ παντοῦ ἀποπέμπονται. Προσέξατε ὀλίγον καὶ ἐδῶ θὰ ἴδετε τὸ δρᾶμα τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Διότι ἅπαντες οἱ βουλευταὶ καὶ ἅπαντες οἱ παράγοντες τῶν κέντρων καπνεργασίας ἰδίως εἰς τὴν Καβάλαν δέχονται καὶ ζοῦν τὸ δρᾶμα τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν γυναικῶν. Αἱ γυναῖκες δηλαδὴ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔλαβον οὔτε ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν οὔτε σύνταξιν, αὐταὶ ἦσαν ἡλικίας 40–50 ἐτῶν ἐνῷ οἱ ἄνδρες τῆς κατηγορίας αὐτῆς ἡλικίας δηλαδὴ 40–50 ἐτῶν ἐπῆραν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν. Λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, αἱ γυναῖκες αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἔδωσαν κάθε ἰκμάδα τῆς ζωτικότητός των μέσα εἰς τὸ ἀνθυγιεινὸν ἐπάγγελμα σήμερον δὲν τυγχάνουν οὐδεμιᾶς προστασίας. Αὐτὸ τὸ λέγω μὲ τὴν γλῶσσαν τοῦ λαοῦ, ὅτι ἀφοῦ τοὺς ἔστιψαν ὅλο τὸ ζουμὶ τὶς πετοῦν σὰν λεμονόκουπες εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων. Χρειάζεται μία εἰδικὴ προστασία, ἢ νὰ λάβουν σύνταξιν, ἢ νὰ τύχουν ἀποζημιώσεως, ἢ νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους νὰ ἀπασχολήσουν αὐτάς. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις νὰ λάβουν σύνταξιν. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας τοῦ ἐν λόγῳ θέματος ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπασχόλησιν ὅλων ἐκείνων τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον ἀποζημίωσιν σᾶς ἐξεθέσαμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἐπροθυμοποιήθητε νὰ ἐκδώσητε μίαν ἀπόφασιν καὶ νὰ λάβετε ἕνα μέτρον διὰ τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἐργατριῶν αὐτῶν. Καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι δὲν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ὑπ’ ὄψιν λόγῳ τῶν περιορισμῶν τοὺς ὁποίους ἔχει ὁ ν. 2348. Ἔντονον προβάλλει τὸ ἐρώτημα τί πρέπει νὰ γίνῃ δι’ ὅλα αὐτά; Πρῶτον αἴτημα διὰ τοὺς συνταξιούχους. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἅπαντες οἱ συνταξιοῦχοι καπνεργάται πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου 1846) 51. Νὰ ἐξισωθοῦν δηλαδὴ αἱ συντάξεις ὅλων τῶν καπνεργατῶν. Διὰ τοὺς ἐφαπαξιούχους νὰ ἀναγνωρισθοῦν τὰ ἀσφαλιστικά των δικαιώματα καὶ νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὴν καπνεργασίαν, νὰ θεωρηθῇ δὲ ἡ λῆψις τῆς ἀποζημιώσεως ὡς ἀποζημίωσις ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ καπνεργάται καὶ αἱ καπνεργάτριαι, οἱ κάτω τῶν 40 ἐτῶν κατὰ τὸ 1953, νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ μὴ πληροῦντες τὰς προϋποθέσεις τῆς τελευταίας 5ετίας. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπικαλοῦμαι μίαν συζήτησιν τὴν ὁποίαν ἐκάμαμε μὲ μίαν ἐπιτροπὴν καπνεργατῶν μὴ δικαιωθέντων ἐκ Καβάλας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας. Καὶ τότε ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν ὅτι ἀνεξαρτήτως προϋποθέσεων τῆς τελευταίας 5ετίας νὰ ἀποζημιωθῇ ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν καπνεργατῶν καὶ σεῖς ἐλέγετε ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον οὔτε εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ πραγματοποιήσαντες 75 ἡμερομίσθια ἀλλὰ ἀναγνωρίσατε ὅτι καὶ τὰ 360 ἡμερομίσθια ἦσαν πολλά, ἡμεῖς λέγομεν μηδὲν προϋποθέσεις καὶ σεῖς ἀφήσατε τότε νὰ φανῇ ὅτι θὰ ἐπήρχετο μία ρύθμισις τοῦ θέματος μὲ καθορισμὸν συντελεστοῦ γύρω στὰ 100–150 ἡμερομίσθια διὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν, σήμερον ἐμφανίζεσθε ἀγνώριστος ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐκάμαμε, ἀπορῶ τί ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τότε καὶ κάνατε στροφὴν 180 μοιρῶν.

§110Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν περιέχει τρεῖς διατάξεις τὸ νομοσχέδιον σχετικάς; Δὲν περιελάβαμεν τοὺς ἔχοντας 250 ἡμερομίσθια καὶ ὡρισμένην ἡλικίαν;

§111Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. 60 ἐτῶν, κύριε Ὑπουργέ.

§112Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅλα αὐτὰ εἶναι συνάρτησις μὲ ὡρισμένα οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα. Ἐπίσης περιλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον τοὺς ἐν ἀσθενείᾳ τελοῦντας. Καὶ αὐτὸ εἶναι μία ἐπιβάρυνσις 2 ἑκατομμυρίων περίπου.

§113Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Καὶ τέλος, κύριοι βουλευταί, ἔντονον προβάλλει τὸ αἴτημα τῆς κατηγορίας ἐκείνης τῶν καπνεργατριῶν, τῶν ὁποίων οὐσιαστικῶς ἀφήρεσαν καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐργασίας καὶ δὲν ἔλαβον οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν, ἢ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν σύνταξιν ἢ νὰ λάβουν ἀποζημίωσιν. Βεβαίως προβάλλει τὸ ἐρώτημα: Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐξεθέσατε ἀσφαλῶς εἶναι δίκαια καὶ ἀσφαλῶς συμφωνῶ, καὶ ὁ κύριος Ὑπουργός, συνεφώνησε τοὐλάχιστον εἰς τὴν Καβάλαν. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι οἰκονομικόν. Νὰ λοιπόν, ὅτι ἐβιάσθητε, κύριε Ὑπουργέ, διακόπτων νὰ εἴπητε κατ’ ἔμμεσον τρόπον ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι σωστὰ ἀλλ’ ὅτι τὸ θέμα εἶναι οἰκονομικόν. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διατηρηθῇ τὸ 3%. Ἐπιχειρήσατε κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν νὰ εἴπητε ὅτι τὸ 3% βαρύνει τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι συμφέρον διὰ τὴν πολυπληθεστάτην ἐκείνην τάξιν νὰ διατηρηθῇ ἡ εἰσφορὰ αὐτή. Διαλέξατε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἐνισχύσετε τοὺς ἰσχυρισμούς σας μίαν παλαιὰν μέθοδον, ἡ ὁποία ἐχρησιμοποιεῖτο παλαιότερον ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον καὶ ἀπὸ σκοποῦ διὰ νὰ φέρῃ εἰς ἀντίθεσιν τοὺς καπνοπαραγωγοὺς μὲ τοὺς καπνεργάτας. Ἂν πράγματι συμβαίνει αὐτό, πρῶτοι εἶναι οἱ καπνεργάται οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ δεχθοῦν τὴν διατήρησιν τοῦ 3%. Ἀλλὰ δὲν συμβαίνει αὐτὸ καὶ θὰ ἀποδείξω διατί. Ἄν, κύριε Ὑπουργέ, ἡ θέσπισις τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3% ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων καπνῶν πράγματι ἐβάρυνε τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τότε τὸ πρῶτον θὰ πρέπει νὰ κακίσωμεν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ ἡ ὁποία ἠθέλησε μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν νὰ διευθετήσῃ κοινωνικὸν πρόβλημα, διὰ νὰ εὐνοήσῃ τοὺς καπνεμπόρους. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν προσχωρῶ εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν.

§114Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν ἀπέκρυψε τὸ στοιχεῖον αὐτό, ὅτι θὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς μὲ τὸ ποσοστὸν 3% δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα Αʹ καὶ πέραν τοῦ διαστήματος αὐτοῦ θὰ ἀπαλλαγοῦν ὁριστικῶς. Σεῖς ἔρχεσθε καὶ προτείνετε νὰ συνεχισθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κακίζετε ὅτι ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ.

§115Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Καὶ ἡ θέσπισις καὶ ἡ διατήρησις τοῦ 3% δὲν ἐπιβαρύνει τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ οὔτε πρόκειται συνεπῶς νὰ τοὺς ἐπιβαρύνῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Διότι ὑπάρχουν μὲ μαθηματικοὺς ὑπολογισμοὺς περιθώρια μεγάλα τοῦ καπνεμπορίου, τὰ ὁποῖα ἐξοικονομεῖ εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν φορὰν τῶν πραγμάτων. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ἔτος 1953 δὲν ἔγινε μόνον ἡ ἄρσις τῆς κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος, ὅπου τὸ κόστος τῆς καπνεργασίας ἦτο ὑψηλὸν καὶ συνεπῶς ἐμειώθη, ἀλλὰ ἐγένετο καὶ ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς καὶ ἀκόμη συνέβη καὶ μία ἄνοδος τῆς διεθνοῦς τιμῆς τοῦ καπνοῦ εἰς δολλάρια. Ἐνῷ τὸ 1951 εἴχομεν 1,3 δολλάρια φθάνει εἰς τὸ 1956 εἰς 1,7–1.8 δολλάρια μέση τιμή. Ἀπὸ ὅλες αὐτὲς τὶς εὔνοιες ποῖος ὠφελήθη; οἱ καπνέμποροι ἀσφαλῶς! ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς κανονικὰ θὰ ἔπρεπεν οἱ καπνοπαραγωγοὶ νὰ πάρουν διπλασίας παραγωγικὰς τιμάς, τοιοῦτόν τι ὅμως δὲν συνέβη, διότι δραχμοποιούμενα αὐτὰ τὰ δολλάρια εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀποδίδουν διπλασίας δραχμάς, καὶ ὄχι μόνον δὲν συνέβη αὐτὸ ἀλλὰ οἱ μέσες παραγωγικὲς τιμὲς ἀπὸ τὸ 1952 ἕως τὸ 1956 δὲν ἐμφανίζουν οὔτε κἂν αὔξησιν ἀλλὰ πολλάκις καὶ μείωσιν. Οἱ καπνεργάται ἔπαιρναν μέσον ἡμερομίσθιον 42 δραχμὲς καὶ σήμερα παίρνουν 44,70 δραχμές. Ἑπομένως πάλιν δραχμοποιοῦμεν τὸ δολλάριον. Εἰσέπραττε ὁ καπνέμπορος διπλάσιες δραχμὲς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἄρα ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς πληρώνει ἡμερομίσθιον τοῦ ὕψους, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν προϋπάρχουσαν κατάστασιν, τοῦ ὕψους τῶν εἴκοσι δύο δραχμῶν, δεδομένου δὲ ὅτι ἡ ἀπόδοσις ἐδιπλασιάσθηκε, ἡ ἀπόδοσις τῶν ἐργατριῶν λόγῳ τῶν συνθηκῶν, λόγῳ τῆς ἀφορήτου καταστάσεως λόγῳ τῆς ἐξαντλητικῆς ἐργασίας ἔχει διπλασιασθῆ. Αὐτὲς εἶναι ἀλήθειες οἱ ὁποῖες δὲν μποροῦν νὰ ἀμφισβητηθοῦν ἀπὸ κανένα. Λοιπὸν ἔχομεν οὐσιαστικὸν ἐργατικὸν ἡμερομίσθιον μειωμένον εἰς τὴν οὐσίαν εἰς τὸ ἕνα τέταρτον, δηλαδὴ ἀπὸ 22 εἰς 11 δραχμές. Ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ἡ ἄνοδος τῆς διεθνοῦς τιμῆς. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι καὶ πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως τὸ καπνεμπόριον δὲν ἀσκεῖ φιλανθρωπίαν ἀλλὰ ἀσκεῖ ἐμπόριον τότε θὰ δῆτε ὅτι τὰ περιθώρια εἶναι τεράστια καὶ ὅτι τὸ 3% καὶ ἐὰν καταργηθῇ δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, διότι τέτοια περιθώρια ὑπάρχουν καὶ τέτοια περιθώρια ὑπάρχουν ἐξ ἀντικειμένου καὶ πρότερον, διότι ἐμεῖς ποὺ ζοῦμε ἐκεῖ ξέρουμε ὅτι τὰ καπνὰ μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς ποιότητος ὑπάρχει διαφορὰ τιμῆς 30, 40 καὶ 50%. Ἑπομένως ἡ διατήρησις τοῦ 3% ὑποστηρίζω ἐνσυνειδήτως ὅτι δὲν πρόκειται νὰ στραφῇ εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀλλὰ πρόκειται νὰ καλύψῃ κοινωνικὰς ἀνάγκας καὶ ἀδικίας, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα, τοῦ μεγέθους ποὺ ἐλάβατε γνῶσιν. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν θέλετε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, παρ’ ὅλα ὅσα ἐξέθεσα, διατηρῆτε τὰς ἐπιφυλάξεις σας καὶ προχωρῆτε εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ὅτι θὰ διασαλευθῇ ἡ οἰκονομικὴ τάξις τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν, τότε νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς τὸ Κράτος νὰ ἐκτελέσῃ μίαν στοιχειώδη ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Διότι ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἐξασφάλισις τῶν ἐργαζομένων, θὰ ὑπῆρχε μία μεγαλυτέρας ἐκτάσεως κοινωνικὴ πολιτικὴ καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος ἕνα ποσοστὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ τὸ διαθέτῃ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ΙΚΑ. Ἑπομένως εἰδικῶς διὰ νὰ καλύψετε αὐτὰς τὰς ἀνάγκας καὶ διὰ μίαν φορὰν ἔστω ἂς ἔλθῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸ ΙΚΑ. Πέραν τούτου ὑπάρχουν καὶ τὰ χρήματα τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως καὶ ἀνεργίας. Θὰ μοῦ πῆτε ὅτι 100 ἑκατομμύρια ἐδώσατε εἰς τὸ ΙΚΑ ἀπὸ τὰ 200 ἑκατομμύρια περίσσευμα ποὺ ἔχει ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός. Μά, κύριοι βουλευταί, ὅταν ὑπάρχῃ ἕνα τέτοιο ἐνεργητικὸν ἀπὸ ἕνα Ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος εἶναι ταγμένος ἀκριβῶς αὐτὲς τὶς ἀνάγκες νὰ θεραπεύῃ, ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ ποσόν, δὲν βρίσκω τὸν λόγον διατὶ νὰ ἀρνούμεθα ἀπὸ χρήματα τῶν ἐργατῶν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀνάγκες καὶ ἀδικίες αἱ ὁποῖες ἐδημιουργήθησαν εἰς βάρος πολλῶν ἐργατῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν δὲ νὰ δικαιολογήσω τὸ περίσσευμα αὐτὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως καὶ ἀνεργίας. Δὲν γνωρίζομεν ποῦ καὶ κατὰ ποῖον τρόπον διατίθενται τὰ χρήματα αὐτά. Ἰδοὺ ὅτι ὑπάρχουν οἱ οἰκονομικοὶ πόροι καὶ ὑπάρχουν μὲ μεγάλη εὐκολία, ἀρκεῖ μόνον νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐλαχίστη διάθεσις διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ κενὰ αὐτά. Ὡμίλησα, κύριοι βουλευταί, διὰ τὰς ἀδικίας καὶ διὰ τὰς καταστάσεις αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν μὲ τὴν ψήφισιν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2348 καὶ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2519. Εἶναι ὅμως συμφέρον, εἶναι ὠφέλιμον νὰ μιλήσουμε διὰ τὴν ἤδη ὑπάρχουσαν κατάστασιν διότι ἐξ αὐτῆς θὰ συναγάγωμε συμπεράσματα διὰ νὰ εἴμαστε ἀντικειμενικοὶ εἰς τὰς κρίσεις μας καὶ θὰ ἀντιμετωπίσουμε ὅλα ἐκεῖνα τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὡς ἄνω νόμων. Πράγματι πρέπει νὰ ἐντρέπεται κανένας ὅταν ζῇ εἰς τὰ κέντρα καπνεργασίας. Πρέπει νὰ ἐντρέπεται κανένας, μὲ τὰς ὑπερεξουσίας τὰς ὁποίας ἔδωσαν οἱ νόμοι αὐτοὶ εἰς τὸ καπνεμπόριον. Σκεφθῆτε, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ ἀστυνομικαὶ ὑπερεξουσίαι δίδουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὰ συμφέροντα τῶν καπνεμπόρων τὰ ἐξασφαλίζει καὶ τὰ ὑποστηρίζει εἰς βάρος τῆς καπνεργασίας, εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν, εἰς βάρος τῆς τοπικῆς οἰκονομίας τῶν κέντρων καπνεργασίας, τὰ ὑποστηρίζει ἡ ἀστυνομία, τὰ ὑποστηρίζει ἡ πολιτεία καὶ διαιωνίζει μίαν ἀπαράδεκτον κατάστασιν ὅσον ἀφορᾷ τὰς συνθήκας ἐργασίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀμοιβὴν τῶν ἐργαζομένων. Ἐξακολουθεῖ νὰ διατηρῆται ἡ ἐπονείδιστη διάταξις τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας. Τὴν ἐκάκισαν καὶ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἐν τούτοις τὴν διάταξιν αὐτὴν ἀρνεῖται ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ τὴν καταργήσῃ, διότι λέγει ὁ κύριος Ὑπουργός, ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν τυγχάνει ἐφαρμογῆς καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ καταργηθῇ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀκριβῶς διότι δὲν τυγχάνει ἐφαρμογῆς, δὲν εἶναι ἀπόλυτον αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ἀλλὰ καὶ ἀκριβῶς διότι δὲν τυγχάνει ἐφαρμογῆς καὶ ἀφοῦ ὁμόθυμος εἶναι ἡ ἀπαίτησις τῆς Βουλῆς θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν μελανὴν κηλῖδα εἰς τὴν ἐργατικήν μας νομοθεσίαν. Δὲν ὑπάρχει προηγούμενον τοιαύτης διατάξεως. Δηλαδή, τὴν 6ην ἡμέραν νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ καπνέμπορος νὰ σὲ ἀπολύσῃ. Ὅταν ὁ καπνέμπορος, κύριε Ὑπουργέ, ἔχῃ ὅλην τὴν ἐλευθερίαν τὸ Σάββατον νὰ σὲ πετάξῃ ἀπὸ τὴν ἐργασίαν, καταλαβαίνετε τί ἀτμόσφαιρα ἀποπνικτικὴ δημιουργεῖται εἰς τοὺς τόπους τῆς ἐργασίας. Ὁ νόμος 2348 προβλέπει ἕνα κουδούνισμα διὰ τὴν εἴσοδον εἰς τὰς καπναποθήκας μετὰ παρέλευσιν δὲ δέκα λεπτῶν τῆς ὥρας προβλέπει δεύτερο διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐργασίας.

§116Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς ὡρῶν ἐργασίας τὸ λέγει καὶ ὄχι ὁ νόμος.

§117Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶπα θὰ κάμωμεν νέον Κανονισμόν.

§118Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Μὲ τὴν εἴσοδόν των εἰς τὰ τεζάκια δὲν ἀρχίζουν ἀμέσως ἐργασίαν, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὑπάρχει ἡ δαμόκλειος σπάθη, αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τοὺς κάνει νὰ ἀρχίζουν ἀμέσως τὴν ἐργασίαν καὶ τὸ ξεφύλλισμα. Διότι ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτό, τὸ Σάββατον θὰ τοὺς ἀπολύσῃ ὁ καπνέμπορος. Λάβετε δὲ ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι εἰς μίαν καπναποθήκην ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ 1000 καπνεργάτας εἶναι ἀπὸ 10 λεπτὰ ἤτοι 10.000 λεπτά, εἶναι 166 ὧρες, εἶναι 20 ἡμερ. καὶ 20 τὸ ἀπόγευμα 40 φαντασθῆτε τὸ τί γίνεται.

§119Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν;

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀκόμη ἄλλοι 18.

§121Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπαμεν νὰ μὴ ὁμιλῆτε πέραν τῆς ἡμισείας ὥρας.

§122Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐδῶ γίνεται μία ἀνάπτυξις μεγάλη τοῦ θέματος. Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον ἀπαιτεῖ ἀνάπτυξιν.

§123Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σεβασμὸς πρὸς τὴν Βουλήν, κύριε συνάδελφε, διότι ἐὰν ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ρήτορες ἀπὸ 2 ὥρας, δὲν τελειώνει τὸ νομοσχέδιον οὔτε εἰς ἓξ μῆνας.

§124Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τόσοι συνάδελφοι, ἀλλὰ εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ. Ἐξ ἄλλου ἐγὼ δὲν λαμβάνω συχνὰ τὸν λόγον.

§125Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Αἱ τροπολογίαι ἀναπτύσσονται εἰς τὰ ἄρθρα.

§126Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ὁ Κανονισμός, κύριε Πρόεδρε, λέγει ὅτι θὰ ἀναπτυχθῇ ὁλόκληρον τὸ θέμα.

§127Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πάντως, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερα, κύριε συνάδελφε.

§128Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἐπιβάλλεται νὰ καταργηθῇ ἡ 6ήμερος σχέσις ἐργασίας. Εἴπατε ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν καταργεῖτε τὴν ἑξαήμερον σχέσιν ἐργασίας, διότι ἂν τὴν καταργήσητε, μοιραίως θὰ πέσωμεν εἰς τὸ σύστημα τοῦ ἀορίστου χρόνου καὶ τότε, μὲ τὴν λῆξιν τῆς καπνεργασίας θὰ πρέπει σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 2112, νὰ δώσωμεν ἀποζημιώσεις εἰς ὅλους τοὺς καπνεργάτας, ὅπερ σημαίνει ὅτι θὰ γίνῃ μία ἐπιβάρυνσις μὲ 1%. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα. Αἱ σχέσεις ἐργασίας ρυθμίζονται δι’ εἰδικῆς συλλογικῆς συμβάσεως καὶ οὐδέποτε ἐδόθησαν τοιαῦται ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς καπνεργάτας. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν ὑφίσταται τοιοῦτον θέμα καὶ θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἑξαημέρου σχέσεως. Κύριε Ὑπουργέ, εἰδικῶς διὰ τὴν Καβάλαν ὡμιλήσατε καὶ εἴπατε ὅτι ἐδόθη τὸ ποσὸν τῶν 10.750.000 δραχμῶν. Βεβαίως, ἦτο μία ἀρχὴ καὶ ἓν πείραμα, ὅπως ὠνομάσατε, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία κάθε χρόνον καὶ ὑπὸ τὴν ἰδίαν μορφὴν δημιουργεῖται εἰς τὴν πόλιν αὐτήν. Ἀλλὰ κάμνετε τὸ ἑξῆς σφάλμα. Ἀφηρέσατε τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιδοτήσεως ἀπὸ μίαν χιλιάδα ἐπιδοτουμένων καὶ εἴπατε ὅτι «σεῖς θὰ πᾶτε νὰ ἐργασθῆτε». Οἱ πραγματικοὶ ἄνεργοι, ἐκεῖνοι ποὺ δὲν λαμβάνουν οὔτε ἐπίδομα, τί γίνεται;

§129Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐτροποποιήθη, αὐτό, κύριε συνάδελφε. Μὴ ἐπανερχόμεθα.

§130Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ναί, ἀλλὰ πάλιν ἐκεῖ καταλήγομεν, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἀφηρέσατε τὰ ἐπιδόματα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ τὰ ἐδικαιοῦντο γιὰ νὰ τοὺς στείλετε ἀναγκαστικῶς στὸν κασμά. Καὶ δὲν ἐλύθη τὸ θέμα, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν τὸ πιστεύετε πλανᾶσθε διότι σᾶς καθιστῶ γνωστὸν ὅτι στὰ περίφημα ἔργα μόνον 250 ἄνεργοι ἀπασχολοῦνται.

§131Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ τηλεγράφημα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Καβάλας ἀπὸ τῆς 17ης τοῦ μηνὸς ὁμιλεῖ περὶ 200 καπνεργατῶν ἀνέργων ἐκ τῶν ἀνέργων.

§132Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ καὶ κύριοι βουλευταί, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν καὶ ὁ ἴδιος ὁ κύριος Ὑπουργός, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Καβάλαν τὰ παρεδέχθη. Ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν καπνεργατῶν διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπιδοτήσεώς των, διότι σήμερον 7 χιλιάδες καπνεργατῶν πένονται κυριολεκτικῶς. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ δὲν ἐδόθησαν οὔτε βοηθήματα, οὔτε ἐπιδόματα. Εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα μὲ τὴν διάθεσιν χρημάτων καὶ συνεφώνησεν ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ θὰ προσπαθοῦσε νὰ μειώσῃ τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν καπνεργατῶν, πλὴν ὅμως μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν τὸ ἔπραξε. Καταλήγων, θέλω νὰ πιστεύω, ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ συμφωνεῖ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ πρῶτα ἀπὸ ὅλα ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Διότι τοῦτο ἐδήλωσεν εἰς συζήτησιν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Καβάλας. Ἀλλ’ ὑπάρχει μία διαφωνία. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς λέγει ὅτι τὸ θέμα θὰ λυθῇ σταδιακῶς. Ἀφήνει δηλαδή, τὴν λύσιν τῶν καπνεργατικῶν θεμάτων εἰς τὴν αἰωνιότητα, ἐνῷ ἡμεῖς κάθε ἄλλο παρὰ πιστεύομεν εἰς τὴν ἀθανασίαν τῶν καπνεργατῶν. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἂν δὲν ἀποδεχθῆτε τὰς δικαίας τροπολογίας, τὰς ὁποίας προτείνομεν καὶ διὰ τὰς ὁποίας συνηγορεῖ καὶ μέρος τῆς Συμπολιτεύσεως, τότε θὰ ἐπαληθεύσετε πλήρως τὴν λαϊκὴν παροιμίαν «ὤδινεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν», διότι περὶ μυὸς πρόκειται. Ἀρνούμεθα νὰ σᾶς ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαίρεσθε διὰ τὸ παρὸν σχέδιον Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ἀρνούμεθα, ἐπίσης, νὰ σᾶς ἀναγνωρίσωμεν φιλεργατικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας. Ἀντιθέτως, σᾶς ἀναγνωρίζομε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαίρεσθε καὶ νὰ καυχᾶσθε διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ἀνεργίας εἰς τὴν χώραν μας, διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ἐξόδου τῶν ἐργατικῶν χειρῶν εἰς τὰ σκλαβοπάζαρα τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Στρατῆς ἔχει τὸν λόγον.

§134Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι βουλευταί, κατετέθη ὡς ἐπεῖγον καὶ ὑπηρεσιακόν, τὸν Νοέμβριον 1956. Μετὰ πάροδον 15 μηνῶν καὶ παρὰ τὸν χαρακτηρισμόν του ὡς κατεπείγοντος καὶ ὑπηρεσιακοῦ καὶ ἀφοῦ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἐψηφίσθησαν ἑκατοντάδες νόμοι, ἔρχεται, τύχῃ ἀγαθῇ, σήμερον ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, πράγματι, καταβάλλεται μία προσπάθεια βελτιώσεως δύο προγενεστέρων νόμων, τοῦ νόμου 2348 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519) 53. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ νομοθετήματα, κύριοι βουλευταί, εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ μίαν μὴ ἀποκρυπτομένην κακότητα τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας κυρίου Γονῆ καὶ περιεῖχον αὐτόχρημα δολοφονικὰς διατάξεις ἐναντίον μιᾶς κατηγορίας ἐργαζομένων, ἐναντίον τῶν καπνεργατῶν. Ἡ εὐθύνη, ὅμως, κύριοι βουλευταί, δὲν βαρύνει μόνον τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ τὴν κυβερνῶσαν πλειοψηφίαν, ἡ ὁποία τὸ ἐψήφισεν, ὑπείκουσα εἰς μίαν κακῶς ἐννοουμένην κομματικὴν πειθαρχίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄλλην μερίδα, ἡ ὁποία, προκειμένου περὶ ἐργατικῶν νομοσχεδίων, ἀπέχει τῶν συνεδριάσεων, ὅπως συμβαίνει καὶ σήμερον. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ σχηματίσωμεν ἀκριβῆ γνώμην ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίζωμεν τὰς διατάξεις τῶν δύο προγενεστέρων νόμων, τὰς ὁποίας ἐχαρακτήρισα ὡς δολοφονικὰς κατὰ τῶν καπνεργατῶν καὶ τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν θὰ προσπαθήσω νὰ ἀποδείξω ἐν συντομίᾳ. Μὲ τὸν νόμον 2348)53 διελύθη ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς τῶν καπνεργατῶν (ΤΑΚ) καὶ συνεχίσθη ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. ἡ ἀσφάλισίς των. Ἐπίσης κατηργήθη ἡ κατοχύρωσις τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν καπνεργατῶν, ἡ ὁποία εἶχεν ἰσχύσει ἀπὸ τοῦ 1926 καὶ ἡ ὁποία δὲν ἔγινε τόσον τυχαίως, ἀλλὰ διότι ἐκρίθη καὶ ἐθεωρήθη κατὰ πάντα σκόπιμον νὰ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ κατοχύρωσις τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἐπίσης διὰ τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν ἕνας ἀριθμὸς 5.000 καπνεργατῶν ὑπεχρεώθησαν νὰ ἐξέλθουν τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ νὰ τύχουν συντάξεως, καὶ ἕνας ἄλλος ἀριθμὸς νὰ λάβῃ ἐμμέσως μίαν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν καὶ νὰ ἐξέλθῃ τοῦ ἐπαγγέλματος, νὰ ἐξέλθουν δηλαδὴ περίπου 12.000 καπνεργάται. Τί ἐδόθησαν, κύριοι βουλευταί, εἰς αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἄθελά των ἔφυγαν ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμά των; Θὰ ἀναφερθῶ, κύριοι βουλευταί, μὲ ὀλίγα λόγια, ὡς πρὸς τὰς χορηγηθείσας συντάξεις. Ἐδόθησαν συντάξεις εἰς τοὺς ἄνω τῶν 60 ἐτῶν, τὸ κατώτερον ὅριον συντάξεως τοῦ ΙΚΑ, δηλαδὴ 480 ἕως 552 δραχμαὶ διὰ τοὺς ἄνδρες καὶ 330 ἕως 414 διὰ τὰς γυναῖκας. Τὸ ἴδιον ἔγινε καὶ δι’ ὅσους εἶχον συμπληρώσει τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δι’ αὐτοὺς ὑπάρχει μία διάταξις, τὴν ὁποίαν ἀφήνω εἰς ὑμᾶς νὰ κρίνετε, διὰ τῆς ὁποίας ἡ σύνταξις τῶν ἀνθρώπων αὑτῶν εἶναι προσωπικὴ καὶ ἐν περιπτώσει θανάτου δὲν μεταβιβάζεται εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀποθανόντος. Αὐτὴ ἡ διάταξις, κύριοι βουλευταί, εἶναι πρωτοφανής, ἰδιὰ τὰ ἀσφαλιστικὰ χρονικὰ καὶ διὰ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς νόμους. Ἐπίσης, ὑπεχρεώθησαν νὰ ἐξέλθουν ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ οἱ ἄνω τῶν 50 ἐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔλαβον σύνταξιν 330–414 δραχμὰς διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 288–332 διὰ τὰς γυναῖκας, ἤτοι τὸ 60% τῆς κατωτάτης συντάξεως γήρατος τοῦ ΙΚΑ. Ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον τραγικὸν καὶ σατανικὸν εἶναι, ὅτι ὁ νόμος ὁρίζει ὅτι τὰ ποσοστὰ καὶ συντάξεις αὗται θὰ χορηγοῦνται ἐπὶ τῶν νῦν κατωτάτων ὁρίων συντάξεων τοῦ ΙΚΑ, ὅπερ σημαίνει ὅτι, καὶ ἂν αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις τοῦ ΙΚΑ, δὲν θὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ ἐσαεὶ θὰ παραμένουν αἱ αὐταί.

§135Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε συνάδελφε, διότι μὲ τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν ὁποίαν κάμνετε, ἀναγνωρίζετε τὸ μέγεθος τῶν εὐεργετημάτων, τὰ ὁποῖα παρέχει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον.

§136Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Μὴ προτρέχετε, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Πέραν τῶν συντάξεων, ἐδόθησαν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεις εἰς ἕνα ἀριθμὸν 5.700 καπνεργατῶν, κυμαινόμεναι μεταξὺ 5–15 χιλιάδων δραχμῶν. Διὰ νὰ δοθοῦν αὗται αἱ ἀποζημιώσεις καὶ αἱ συντάξεις ὁ νομοθέτης, ἐθέσπισεν εἰσφορὰν 3% ἕως 5% ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καπνῶν. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, τοῦ νόμου 2348, ὁ τότε Ὑπουργός, ἀναφέρει ὅτι τὸ ΙΚΑ θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ 25 ἕως 30 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ συντάξεις, ἡ δὲ εἰσφορὰ τοῦ 3% ἕως 5% θὰ ἀποδώσῃ 24 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Ἀπὸ ἀκριβῆ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω, τοῦ ΙΚΑ, ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ τοῦ 3% καὶ 5%, ἀνῆλθεν εἰς τὰ ἑξῆς ποσά: 1953–28 ἑκατ., 1954–71 ἑκατ., 1955–86 ἑκατ., 1956 –56 ἑκατ., 1957–57 ἑκατομμύρια. Αἱ ἀντίστοιχοι ἐπιβαρύνσεις τοῦ ΙΚΑ διὰ τὴν παροχὴν τῶν ἀποζημιώσεων καὶ τῶν συντάξεων, ἀνέρχονται εἰς τὰ ἑξῆς ποσά: 1953=62 ἑκατ., 1954–113 ἑκατ., 1955–84 ἑκατ., 1956–89 ἑκατ., 1957–86 ἑκατομμύρια. Τοῦτο ἐν τελικῇ ἀναλύσει, ἀποδεικνύει ὅτι μέχρι τέλους τοῦ 1957 τὸ ΙΚΑ κατέβαλεν ἐξ ἰδίων πόρων τὸ ποσὸν τῶν 134 ἑκατομμυρίων, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ σκοποὶ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ, ὅστις εἰσήγαγε τὸ νομοθέτημα αὐτό. Αὐτὴ εἶναι ἡ σημερινὴ ἐπιβάρυνσις τοῦ ΙΚΑ ἀπὸ τὰς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεις καὶ τὰς συντάξεις. Ἀλλὰ τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ συνεχῶς θὰ αὐξάνεται. Ἐκτὸς ὅμως τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς, τὸ ΙΚΑ ἐπιβαρύνεται προσέτι καὶ μὲ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν πρώην συνταξιούχων τοῦ ΤΑΚ. Ἐπιβαρύνεται ἐπίσης καὶ μὲ τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΤΑΚ, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρχαν πρὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὑπάρχει ἐπίσης καὶ ἡ κατηγορία τῶν καπνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεμακρύνθησαν ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος, μὲ τὸν νόμον 2348. Καὶ οὗτοι θὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ

Ι.Κ.Α.

Δηλαδή, τὰ ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν, τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσαν εἰς τὸ Τ.Α.Κ. ἀναγνωρίζονται ὡς ἀσφαλιστικὰ ἡμερομίσθια ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. χωρὶς καμμίαν ἀντιπαροχὴν καὶ χωρὶς καμμίαν εἰσφοράν, ἀπὸ τὸν καπνεργάτην, ὅπερ, κύριοι βουλευταί, σημαίνει — παρακαλῶ νὰ μὲ προσέξητε — κατὰ τὰ στοιχεῖα τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ι.Κ.Α., ὅτι μόνον δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, τὸ Ι.Κ.Α. θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ τὸ ποσὸν τοῦ 1 δισεκατομμυρίου δραχμῶν. Σᾶς ἔδωσα, κύριοι βουλευταί, μίαν εἰκόνα τῶν στοιχείων ποὺ εἶχον καὶ θὰ ἔχουν αὐτὰ τὰ νομοθετήματα εἰς βάρος τοῦ Ἱδρύματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Δηλαδὴ εἰς βάρος τῶν χιλιάδων ἠσφαλισμένων καὶ τῶν 3 ἑκατομμυρίων ἀνθρωπίνων ψυχῶν, αἱ ὁποῖαι στηρίζουν τὰς ἐλπίδας των εἰς τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Καὶ πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἀποπειρᾶται σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὴν σημερινήν, ἀλλὰ ἴσως καὶ τὴν αὐριανήν, δεινοτάτην οἰκονομικὴν κρίσιν χωρὶς πόρους. Θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα περικόπτοντας ὡρισμένους πόρους ἀπὸ ὡρισμένα Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, ἢ μεταφέροντας ἕνα χρηματικὸν ποσὸν ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν τῆς ἀνεργίας. Ἀλλά, ἴσως θὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, ἢ θὰ μὲ ἐρωτήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν φθάσω εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο νὰ ζητήσω τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου του, ὅτι, πῶς θέλετε, κύριε Στρατῆ, νὰ βελτιωθοῦν αἱ συντάξεις, ἢ ἄλλα δικαιώματα τοῦ καπνεργάτου, ἀφοῦ παρουσιάζετε τόσον μελανὴν τὴν κατάστασιν τοῦ Ἱδρύματος; Εἶναι σωστὸς ὁ συλλογισμός, ἀλλὰ ἐγὼ ἐρωτῶ: Εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὸν τὸν συλλογισμὸν νὰ ἀσκήσωμεν τὴν ἐργατικὴν καὶ κοινωνικήν μας πολιτικήν; Δηλαδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ρίπτωμεν ἐργάτας, εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ὕστερα νὰ λέμε, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ βελτιώσωμεν τὰς συνθήκας, διότι τὸ Ἵδρυμα δὲν ἔχει ἀρκετὰ μέσα; Εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἐπιθυμῇ νὰ ρίπτῃ εἰς τὸ Ἵδρυμα ἕνα τόσον μεγάλον ἀριθμὸν καὶ νὰ ἀδιαφορῇ τί θὰ γίνῃ ὁ Ὀργανισμός, εἰς τὸν ὁποῖον εἰσφέρει ὁ ἐργάτης, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον δὲν εἰσφέρει τὸ Κράτος; Νά, λοιπόν, ἡ ἀπάντησις. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἐπὶ τέλους, αὐτὸ τὸ Κράτος νὰ καταλάβῃ, ὅτι τὸ Ἵδρυμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ναυαγήσῃ. Πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἐννοήσῃ, ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς. Καὶ νομίζω, ὅτι ἔχει καθῆκον νὰ τὸ ἐνισχύσῃ ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν.

§137Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν κατάστασιν.

§138Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμιλῶ ἐπὶ θέματος οἰκονομικοῦ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ρίπτετε εἰς τοὺς δρόμους χιλιάδας ἐργάτας; Ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ἡμερῶν ὁ καιάδας αὐτὸς τοῦ Ι.Κ.Α., ἕως πότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ; Δι’ αὐτὸ εἶπον νὰ μὴ σπεύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ χαρακτηρίσῃ ὡς ἀντίθεσιν τὸ ὅ,τι εἶπον καὶ τὸ ὅ,τι θὰ εἴπω προχωρῶντας εἰς τὴν εἰσήγησίν μου αὐτήν. Καὶ ἀκόμη θὰ πρέπει νὰ ὑπεμνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἕνα καινούργιον κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τοὺς καπνεργάτας. Εἶναι ὁ κίνδυνος τῆς εἰσαγωγῆς καὶ τῆς χρησιμοποιήσεως μηχανημάτων, ποὺ θὰ ἀχρηστεύσῃ ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν ἐργατῶν. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς πρὸ καιροῦ ἐρωτηθείς, ἀπήντησεν, ὅτι τὸ Κράτος θὰ λάβῃ ἐνδιαφέρον καὶ θὰ προστατεύσῃ τοὺς καπνεργάτας, παρέχοντας ἱκανοποιητικὰς συντάξεις. Δηλαδὴ καὶ αὐτοὶ οἱ καπνεργάται θὰ πέσουν πάλιν εἰς τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Πέραν, ὅμως, αὐτῶν ποὺ σᾶς ἀνέφερα, κύριοι βουλευταί, τὰ δύο αὐτὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ μίαν κακότητα, περιλαμβάνουν μίαν διάταξιν, τὴν διάταξιν τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας. Διὰ τὴν ἑξαήμερον ἐργασίαν τῶν καπνεργατῶν ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν καὶ σήμερον καὶ πρὸ ἡμερῶν, ἀπήντησεν: «Διατί, κύριοι, ἐπιμένετε δι’ ἕνα θεωρητικῶς ἁπλοῦν ζήτημα, διότι ἡ ἑξαήμερος ἐργασία τῶν καπνεργατῶν εἶναι ἁπλῶς θεωρητική, διότι οἱ καπνέμποροι δὲν ἀπολύουν τὸν καπνεργάτην». Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι μόνον θεωρητικὸν τὸ θέμα. Εἶναι καὶ θέμα οὐσιαστικόν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν νόμον περὶ μεταβολῆς τῆς συμβάσεως τῆς ἐργασίας καὶ νὰ ζητήσω τὴν ἐφαρμογήν του, καὶ εἰς τὸν κλάδον τῶν καπνεργατῶν, διότι νομίζω, ὅτι παρουσιάζει ὁ κλάδος μίαν ἰδιάζουσαν μορφήν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἰς καμμίαν διάταξιν νόμου δὲν ὑπάρχει παρόμοιος περιορισμός, ἢ παρομοία διάταξις, περὶ ἑξαημέρου ἐργασίας. Δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ ἐδιάβασα εἰς τὸν Ἀστικὸν Κώδικα, ἄρθρον 1, ὑπ’ ἀριθμὸν 671, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νόμου βασικὰ ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Καὶ τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὸν Ἀστικὸν Κώδικα, δὲν νομίζω, ὅτι τὴν ἔβαλαν ἔτσι τυχαίως. Τὴν ἔβαλαν, διότι ὑπάρχει οὐσιαστικὸς λόγος, ὁ λόγος νὰ ἠξεύρῃ ὁ ἐργάτης, ὁ ἐργαζόμενος εἰς τὴν ἐργασίαν, ὅτι ὅταν λήξῃ αὐτή... (Θόρυβος— κωδωνοκρουσίαι). Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, κύριοι, θὰ συσχετίσω καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ θέμα τῶν μισθῶν τῶν καπνεργατῶν, ποὺ νομίζω, δὲν εἶναι καθόλου ἄσχετον μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἡ τελευταία συλλογικὴ σύμβασις τῶν καπνεργατῶν τοῦ 1957, ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Τὸ καταβλητέον ἡμερομίσθιον δι’ ἕκαστον ἐργαζόμενον καθορίζεται ..... (ἀναγινώσκει) ....». Εἶναι καὶ πάλιν πρωτοφανὴς αὐτὴ ἡ διάταξις τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, δηλαδὴ τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι ὁ καπνέμπορος θέλει νὰ ἔχῃ τὰ χέρια του ἐλεύθερα διὰ νὰ δύναται νὰ καθορίζῃ τὰ ἡμερομίσθια ἢ νὰ δύναται νὰ ἀπολύῃ τὸν ἐργάτην. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν ὅτι μέχρι σήμερον δὲν ὑπάρχουν ἀπολύσεις καπνεργατῶν στηριζόμεναι εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, δηλαδὴ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν ἑξαημέρου ἐργασίας. Ὑπάρχει, ὅμως, ἕνας ἄλλος λόγος, ὑπάρχει ὁ λόγος τῆς ἀμοιβῆς, διότι καὶ πάλιν θὰ ἀναφέρω τὸν πρωτοφανῆ τρόπον. Τὰ ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν εἰς κατώτατα καὶ ἀνώτατα ἡμερομίσθια καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ καπνέμπορος εἶναι ἐλεύθερος νὰ καθορίσῃ τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ καπνεργάτου. Ἡ σύμβασις ὁρίζει ὅρια κατωτάτων καὶ ἀνωτάτων ἡμερομισθίων καὶ συνεπῶς ὅταν ὁ καπνεργάτης ἠξεύρει ὅτι ὁ ἐργοδότης του ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸν ἀπολύσῃ μετὰ τὸ ἑξαήμερον ἐργασίας, θὰ δεχθῇ κατώτερον ἡμερομίσθιον. Καὶ αὐτὸς εἶναι ἕνας συγκεκριμένος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Συνεπῶς ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι πρακτικὴ καὶ ὄχι θεωρητική, ὡς ἠθέλησε νὰ τὴν ἐμφανίσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀντιστρέφων τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸν ἐρωτῶ, διατὶ ἐπιμένει εἰς τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐφ’ ὅσον κατ’ αὐτόν, εἶναι θεωρητικὴ καὶ ὄχι πρακτική. Διότι, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντικείμενον, διατὶ γεμίζομεν τοὺς νόμους μὲ διαφόρους διατάξεις; Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι καθόλου θεωρητική, εἶναι οὐσιαστικὴ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ δι’ αὐτὸ νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ θελήσητε καὶ σεῖς τὴν κατάργησίν της, διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία καλυτέρα μεταχείρισις τοῦ καπνεργάτου ἐκ μέρους τοῦ καπνεμπορίου. Περαιτέρω τὰ δύο νομοσχέδια αὐτὰ ἀπαγορεύουν τὴν ἐργασίαν εἰς τοὺς συνταξιούχους καὶ ἐὰν τυχὸν ἐργασθοῦν τοὺς περικόπτεται ἡ σύνταξις ἐπὶ ἑξάμηνον. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει προηγούμενον τοιαύτης διατάξεως. Ὑπάρχει μία παραπλησία διάταξις εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ὅταν ὁ συνταξιοῦχος κερδίζῃ ἕνα ποσὸν δύναται τὸ Ι.Κ.Α. νὰ τοῦ περικόψῃ τὴν σύνταξιν δι’ ἕνα ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἀκόμη διάταξις, ἡ ὁποία στερεῖ τοὺς καπνεργάτας τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων. Εἶναι ἡ περιβόητος διάταξις, ἡ ὁποία ἀφ’ ἑνὸς ἀπαγορεύει εἰς τοὺς λαμβάνοντας ἀποζημίωσιν νὰ ἐργασθοῦν, ἀφ’ ἑτέρου δὲν τοὺς ἀναγνωρίζει τὰ ἡμερομίσθια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν πληρώσει εἰς τὸ Τ.Α.Κ., δὲν τοὺς ἀναγνωρίζει τὰ ἀσφαλιστικά των ἡμερομίσθια. Καὶ ὑπεστήριξε προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐὰν ἔχουν 2699 καὶ ἄνω τοὺς ἀναγνωρίζονται. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ δὲν ἀναγνωρίζονται διὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ δικαιώματος συντάξεως, αὐτὰ ἀναγνωρίζονται εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ καπνεργάτης, ἐργαζόμενος εἰς ἄλλην ἐργασίαν ἀποκτήσῃ δικαίωμα συντάξεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α., προσμετρῶνται διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῆς συντάξεως καὶ ὄχι διὰ τὴν ἀπόκτησιν συντάξεως. Αὐτὸ εἶναι καρκίνωμα διὰ τοὺς καπνεργάτας, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παραμείνῃ αὐτὴ ἡ διάταξις. Ὑπάρχουν νόμοι, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι προβλέπουν ἐὰν ἕνας ἠσφαλισμένος εἰς ἕνα ταμεῖον ἀλλάξῃ ἐπάγγελμα, καὶ πάῃ εἰς ἄλλο Ταμεῖον, τότε αἱ ἀσφαλιστικαί του εἰσφοραὶ τὸν ἀκολουθοῦν εἰς τὸ ἄλλο Ταμεῖον. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, τὰ δικαιώματα τῶν ἠσφαλισμένων νὰ καταργοῦνται. Ὀφείλει, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ καταργήσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, εἶναι ἀνήθικος, εἶναι ἄδικος, εἶναι ἀντικοινωνική, εἶναι ἐγκληματική, εἶναι μία διάταξις ποὺ μόνον ἕνας παράφρων ἠμποροῦσε νὰ τὴν βάλῃ μέσα εἰς ἕνα νομοσχέδιον.

§139Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἰς τὸ θέμα αὐτό, νομίζω ὅτι ἐξηγήθημεν, κύριε συνάδελφε. Καὶ ἐγὼ ἀναγνωρίζω ὅτι ἐν καιρῷ θὰ πρέπει νὰ λαμβάνωνται τὰ ἡμερομίσθια αὐτά. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὅτι ἄλλος ὁ ἀσφαλιστικὸς φορεὺς τὸ τέως Τ.Α.Κ. καὶ ἄλλος ἀσφαλιστικὸς φορεὺς τὸ Ι.Κ.Α. Ἄλλαι αἱ παροχαὶ τοῦ μὲν ἄλλαι αἱ παροχαὶ τοῦ δέ. Ἐὰν θέλετε νὰ ἔχετε τὰς παροχὰς τοῦ Ι.Κ.Α., πρέπει νὰ ὑπαχθῆτε καὶ εἰς τὰς αὐστηράς του προϋποθέσεις ποὺ προβλέπει. Δὲν πρέπει νὰ συσσωρεύσωμεν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ὅλας τὰς ἁμαρτίας τοῦ παρελθόντος. Ἰδοὺ διατὶ πρὸς τὸ παρὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ καὶ αὐτὸ τὸ θέμα. Νομίζω ὅτι ἐν καιρῷ καὶ ὅταν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ι. Κ.Α. θὰ τὸ ἐπιτρέπουν, θὰ πρέπει νὰ ἀρθῇ καὶ αὐτὴ ἡ ἀδικία.

§140Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς δὲν συζητοῦμεν περὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ι.Κ.Α. τῶν καπνεργατῶν, ἄλλο τὸ θέμα αὐτό, δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἡμεῖς ζητοῦμεν τὰ δικαιώματα ποὺ ἀπέκτησαν αὐτοί, καταβάλλοντες ἀπὸ τὸ ἡμερομίσθιόν των νὰ ἀναγνωρισθοῦν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς εἴπητε ὅτι μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν σᾶς τὰ ἀναγνωρίζομεν; Θὰ ἀντιταχθῶ διότι διὰ τὰ 2699 ἡμερομίσθια ἔλαβον ἀποζημίωσιν; Ὄχι, δὲν ἐμετρήθησαν τὰ ἡμερομίσθια διὰ νὰ λάβουν ἀποζημίωσιν. Ἀποζημίωσιν ἔλαβον, διότι κατηργήθη τὸ δικαίωμα τῆς κατοχυρώσεως καὶ ἀποζημίωσιν ἔλαβον διὰ νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν καὶ δὲν ἔλαβον ἀποζημίωσιν διὰ νὰ χάσουν τὰ δικαιώματα τὰ ἀσφαλιστικά. Τὸ θέμα τὸ οἰκονομικὸν ὑπάρχει πάντοτε, προκειμένου περὶ τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ ἀνεφέρθην προηγουμένως καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἐὰν δὲν λυθῇ πάντοτε θὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Καὶ τελειώνων ὡς πρὸς τοὺς δύο αὐτοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους τώρα ζητοῦμεν νὰ τροποποιήσωμεν, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν κανονισμῶν, τοὺς ὁποίους προβλέπει ὁ νόμος καὶ τῶν διατάξεων σχετικῶς μὲ τοὺς ὅρους ἐργασίας. Ὑπάρχουν, κύριοι διατάξεις ποὺ προβλέπουν ποινικὰς κυρώσεις καὶ προβλέπουν φυλάκισιν 10 ἡμερῶν ἕως ἓξ μηνῶν ἢ χρηματικὴν ποινὴν 2.000–50.000 δραχμῶν, ὅταν ὁ καπνεργάτης δὲν τηρῇ τοὺς ὅρους τῆς καπνεργασίας. Καὶ αὐτὸ εἶναι πρωτοφανές. Ἐὰν δηλαδὴ ἐγὼ δὲν κάμνω καλὰ τὴν δουλειά μου, νὰ ὑπόκειμαι εἰς ποινικὰς κυρώσεις; Εὐτυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ καταργεῖ αὐτὸ τὸ ἄρθρον καὶ ἐπέρχεται μία βελτίωσις, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως, ὅτι οἱ νέοι αὐτοὶ κανονισμοὶ θὰ πρέπει νὰ γίνουν μὲ τὴν συμμετοχὴν τῶν ἐκπροσώπων τῶν καπνεργατικῶν Ὀργανώσεων. Καὶ τελειώνων, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ ἔλεγον κύριοι, ὅτι ἐὰν ἀνετίθετο εἰς ἕνα καπνέμπορον νὰ συντάξῃ ἕνα νόμον διὰ τοὺς καπνεργάτας, δὲν θὰ τὸν συνέτασσεν ὅπως συνετάχθη ὁ νόμος αὐτός. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδητε ἀκόμη τὴν σατανικότητα αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος, σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὸ Ν. Δ. 2519 ὑπῆρχεν ἡ διάταξις, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν παραχωρεῖται εἰς τὴν Καπνεργατικὴν Ὁμοσπονδίαν, ἕνα ποσοστὸν 1% ἐπὶ τῆς εἰσφορᾶς. Διατί ἐδόθη αὐτὸ τὸ ποσοστόν; Ἐδόθη, κύριοι, διὰ νὰ μὴ ἀντισταθοῦν αἱ Ὀργανώσεις καὶ ἐδόθη σύμφωνα μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἐσχάτως ἡ Κυβέρνησις, πολιτικὴν ἐξαγορᾶς καὶ διαφθορᾶς τῆς ἐργασίας τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος καὶ ὅπως εἶναι γνωστὸν καὶ ἄλλοτε ἀνεφέρθη αὐτὸ εἰς τὸ ζήτημα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἀλλά, ἐὰν ἐνδιαφέρετο τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὸν καπνόν, δὲν θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ τὸν ἐπιβαρύνουν μὲ νέας εἰσφοράς. Κύριοι βουλευταί, σκοπὸς αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων τῶν νέων καὶ συνεπῶς καὶ τοῦ σημερινοῦ καὶ τοῦ παλαιοῦ, εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ τῆς ἐργασίας τῶν καπνεργατῶν καὶ τῆς κατοχυρώσεως τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου, εἶναι ἡ προστασία τοῦ καπνοῦ, αὐτοῦ τοῦ πολυτίμου προϊόντος, ἡ προστασία τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, ἡ ὁποία φυσικὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ συνόλου καὶ ἐν ὀνόματι αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ, ἐζήτησεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τὴν ψήφισιν αὐτῶν τῶν δύο νομοθετημάτων. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἴδωμεν, ἐὰν πραγματικὰ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῶν τῶν δύο νόμων μέχρι τῆς στιγμῆς ὠφελήθη πράγματι ὁ καπνὸς καὶ συνεπῶς ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχομεν, ὑπάρχει μία ἄνοδος τοῦ ποσοῦ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, ἀλλὰ ἡ ἄνοδος αὐτὴ δὲν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἐμειώθη τὸ κόστος τῆς ἐπεξεργασίας, ὀφείλεται εἰς ἄλλους γενικωτέρους λόγους, τοὺς ὁποίους γνωρίζομεν καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι συνεχῶς τώρα αὐξάνεται τὸ ποσὸν τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Οἱ τιμὲς καὶ οἱ ποσότητες τῶν ἐξαγωγῶν, βλέπετε, ὅτι μεταβάλλονται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος καὶ πρὶν ἀκόμη ὑπάρξουν αὐτοὶ οἱ νόμοι. Κατὰ συνέπειαν, μὲ τοὺς νόμους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐπεβάρυναν καὶ ἐπιβαρύνουν μόνον τοὺς καπνεργάτας, δὲν ἐξυπηρετήθη ὁ καπνὸς καὶ δὲν ἐξυπηρετήθησαν αἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ καπνοῦ. Αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν καπνῶν, ὅπως γνωρίζουν ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ προϊὸν αὐτό, αἱ ποσότητες τῶν ἐξαγωγῶν γενικῶς, στηρίζονται εἰς τὴν καλὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, στηρίζονται εἰς τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις, τὰς ὁποίας ὑπογράφουν τὰ Κράτη ἀναμεταξύ των καὶ στηρίζονται καὶ εἰς πολλοὺς ἄλλους παράγοντας, οἱ ὁποῖοι δὲν προέρχονται ἀπὸ ἐσωτερικὰ αἴτια, ἀλλὰ ἀπὸ αἴτια τῶν ἔξω χωρῶν, ἀπὸ αἴτια τῶν χωρῶν ποὺ καταναλίσκουν τὰ καπνά, ὅπως προκειμένου διὰ τὴν Γερμανίαν, ποὺ ἦτο ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους πελάτας τῶν καπνῶν μας. Ἡ εἰσαγωγὴ καπνῶν «Βιρτζίνια» ἔκαμε νὰ ἐλαττωθοῦν αἱ ἀγοραὶ τῆς Γερμανίας, ὅπως ἔπαυσε νὰ ἀγοράζῃ τὸ Ἰταλικὸν Μονοπώλιον κ.ο.κ. Ἐὰν καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἐπαυξήσῃ τὰς ἐξαγωγὰς ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, θὰ πρέπει νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις. Θὰ πρέπει νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἐμπορικαί μας ἀνταλλαγαὶ πρὸ παντὸς μὲ τὰς Σοσιαλιστικὰς Χώρας, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν καὶ θέλουν καπνά. Καὶ ἔτσι, μὲ τὰ μέσα αὐτὰ καὶ ὄχι μὲ νόμους ἀντεργατικοὺς τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὁμιλοῦμεν ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἐπίσης, ἕνας ἄλλος λόγος, ὁ ὁποῖος ἠκούσθη καὶ ἐδῶ, εἶναι ὅτι ἐξυπηρετήθησαν καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἀλλὰ καὶ ὁ προλαλήσας, ἀνέφερεν ὅτι αἱ τιμαὶ τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν μας ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ποικίλουν καὶ δὲν ἔχομεν αὔξησιν τῆς μέσης τιμῆς τῶν καπνῶν καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ μία μικρὰ αὔξησις αὐτὴ δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν κατάργησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς πολλοὺς ἄλλους λόγους. Οἱ καπνέμποροι τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ οἱ ἐκπρόσωποί των ἠξεύρουν ποίαν πρέπει νὰ δώσουν τιμὴν διὰ τὰ καπνὰ καὶ συντρέχουν διάφοροι παράγοντες. Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ κόστος τῆς καπνεργασίας τῶν καπνῶν νὰ ἔχῃ μίαν ἐπίδρασιν. Ἀλλά, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, τὸ κόστος αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐμειώθη κατὰ ἕνα ποσοστὸν περίπου 8–9% τὸ κέρδος τὸ ἐκέρδισαν οἱ Ἕλληνες καπνέμποροι καὶ κυρίως τὸ ἔξω καπνεμπόριον. Δὲν τὸ ἐκέρδισαν οὔτε οἱ καπνοπαραγωγοί! Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ σχέδιον τοῦ νόμου ποὺ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας, προκειμένου περὶ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς ὁρίζει 1,5% διὰ τὰς ἐσοδείας τοῦ 1955 καὶ 1956 καὶ 1% διὰ τὸ 1957. Ἀλλά, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον καὶ ὅταν μετατρέψωμεν τὴν ἀξίαν τῶν καπνῶν ἀπὸ δολλάρια εἰς δραχμάς, καταλήγομεν εἰς τὸ ἑξῆς: Τὸ 1955 δρχ. 2(340.000.000 εἰσφορὰ 1,5% σύνολον εἰσφορᾶς 35 ἑκατομ. Τὸ 1956 29 ἑκατομ. Τὸ 1957 καὶ περαιτέρω εἰσέτι δύο ἔτη θὰ φέρῃ 18 ἑκατομ. Καὶ ἐρωτᾶται, τί θὰ γίνῃ τὸ Ι.Κ.Α. ὅταν συνεχῶς μειώνωμεν τὴν εἰσφορὰν ἢ ὅταν πρόκειται νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐπὶ πλέον εἰσφορά; Ὅλα αὐτὰ τὰ βάρη θὰ πέσουν εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ι.Κ.Α., πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, νὰ ληφθοῦν μέτρα εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἡ εἰσφορά, ὅμως, κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε 1½%, οὔτε 1% νὰ παραμείνῃ. Ζητοῦμεν τοὐλάχιστον νὰ διατηρηθῇ εἰς τὰ 3%, διότι ἔτσι μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἵδρυμα τὰ οἰκονομικὰ βάρη, τὰ ὁποῖα ἔχει ἐπωμισθῆ χωρὶς νὰ πταίουν οὔτε οἱ καπνεργάται, οὔτε οἱ ἄλλοι ἠσφαλισμένοι. Κατὰ συνέπειαν νομίζομεν ὅτι ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ πρέπει νὰ διατηρηθῇ εἰς 3% καὶ διὰ μικρότερον χρονικὸν διάστημα. Ἐπίσης νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις, τὰς ὁποίας προανέφερον, αἱ ὁποῖαι εἶναι διατάξεις ἐναντίον τῶν καπνεργατῶν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν καὶ τὰς συντάξεις τῶν καπνεργατῶν. Ὑπάρχει βεβαίως ἡ διάταξις τοῦ νόμου, ἡ ὁποία βελτιώνει κατὰ τι τὰς συντάξεις. Δὲν τὸ ἀρνούμεθα, ἀλλὰ πρέπει νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προσθέσῃ εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ὅτι αἱ συντάξεις αὗται χορηγοῦνται ἀνεξαρτήτως ὁρίου ἡλικίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν, κύριε, ἐφ’ ὅσον ὑπεχρεώσαμεν τοὺς καπνεργάτας νὰ ἐξέλθουν, καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ πρώην καπνεργάται τοῦ Τ.Α.Κ. ἐξήρχοντο μὲ τὸ ὅριον τῶν 55 ἐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι, θὰ σᾶς μειώσωμεν τὰς συντάξεις σας, διότι δὲν ἔχετε τὸ προβλεπόμενον ὅριον ἡλικίας τῶν 60 ἐτῶν, ἢ τῶν 55 ἐτῶν διὰ τὰς γυναῖκας. Συνεπῶς πρέπει νὰ δεχθῇ ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, καὶ νὰ προσθέσῃ τὸ «ἀνεξαρτήτως ὁρίου ἡλικίας», διότι διαφορετικὰ καταδικάζονται αὐτοὶ οἱ καπνεργάται εἰς τὰς συντάξεις τῶν 400 καὶ 500 ἢ ἔστω καὶ τῶν 550 δραχμῶν. Ἐπίσης πρέπει νὰ καταργηθοῦν αἱ διατάξεις περὶ ἑξαημέρου ἐργασίας καὶ περὶ ἡμερομισθίων. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, κύριοι, νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὰς καπνεργατρίας. Διότι ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ ἀπάνθρωπος ἐκμετάλλευσις τῶν καπνεμπόρων καὶ ἐκεῖ κυρίως ἀπέβλεψεν ὁ νομοθέτης τῶν προηγουμένων νόμων. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν τοῦ νόμου 2348 ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὁ ὁποῖος τολμᾷ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐμφανίζεται καὶ ὡς συνδικαλιστικὸς ἡγέτης ἀναφέρει...

§141Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔχει τὴν ἀναίδειαν νὰ ἐμφανίζεται.

§142Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, λοιπόν, λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἀλλά, κύριοι, εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀπὸ τὴν στοιχειώδη ἀνθρωπίνην συνείδησιν, νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅτι ἡ καπνεργάτρια παρέχει ἐργασίαν μαγαλυτέρας ἀξίας ἀπὸ τὴν τοῦ καπνεργάτου καὶ εἰς τὴν καπνεργάτριαν νὰ πληρώνωμεν ἡμερομίσθιον 39 δραχμῶν, καὶ εἰς τὸν καπνεργάτην 45. Μὲ χαράν μου ἐδιάβασα πρὸ ἡμερῶν εἰς τὸν Τύπον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀσχολεῖται τὰς ἡμέρας αὐτὰς μὲ μίαν διεθνῆ σύμβασιν, ἡ ὁποία ὁρίζει ἴσην ἀμοιβὴν δι’ ἴσην ἐργασίαν μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7100 διεθνῆ σύμβασιν, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος μας δὲν ἔχει ἀκόμη κυρώσει. Ἀλλὰ ἐὰν ποτὲ φθάσωμεν νὰ κυρώσωμεν τὴν σύμβασιν αὐτήν, νομίζω ὅτι πρὸ αὐτοῦ εἶναι ἐπάναγκες νὰ ληφθοῦν μέτρα, εἰδικῶς διὰ τὰς καπνεργατρίας. Διότι, κύριοι, γίνεται τοῦτο: Οἱ καπνέμποροι — καὶ δι’ αὐτὸ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας — προτιμοῦν ὄχι μόνον τὰς γυναῖκας, διὰ νὰ δίδουν μικρότερον ἡμερομίσθιον, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι νέαι γυναῖκες, ὄχι μόνον νέαι εἰς ἡλικίαν, ἀλλὰ νέαι εἰς τὸ ἐπάγγελμα, διότι οὐδεμία ἀπολύτως κατοχύρωσις ὑπάρχει, διὰ νὰ πληρωθοῦν τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ὁρίζει, δυστυχῶς, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, αὐτὴ ἡ περιβόητος τελευταία συλλογικὴ σύμβασις τῶν καπνεργατῶν, ἡ ὁποία ἔχει μίαν διάταξιν ἡ ὁποία λέγει: «Διὰ τοὺς τὸ πρῶτον ἀπασχολουμένους καὶ μέχρι συμπληρώσεως 35 ἡμερομισθίων, τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἀνδρῶν εἶναι δραχμὰς 42 καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν γυναικῶν εἶναι δραχμὰς 32». Ἰδού, κύριοι, μία συνάρτησις καὶ ἀλληλουχία ὅλων τῶν διατάξεων αὐτοῦ τοῦ νόμου, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται καὶ εἰς τὴν συλλογικὴν σύμβασιν, διότι ἐπιτρέπομεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους νὰ παίρνουν πλέον ὅποιον θέλουν, νὰ προτιμοῦν τὰς νέας καὶ νὰ ἀποκερδαίνουν ὅσον ἀποκερδαίνουν. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ νόμοι αὐτοὶ εἶναι γεμᾶτοι κακότητα. Καὶ δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὰ ἡμερομίσθια αὐτῶν τῶν καπνεργατριῶν.

§143Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Τὸ ἡμερομίσθιον ξεφυλλιστρίας εἶναι δραχμὰς 39–45.60. Συνεπῶς, ἐὰν ὑπάρχουν περιπτώσεις νεοπροσλαμβανομένων νέων, μαθητευομένων, δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἐκπλήσσῃ τοῦτο. Διότι εἰς ὅλους τοὺς κλάδους ἐργασίας ἡ ἀμοιβὴ τῶν μαθητευομένων εἶναι κατωτέρα. Διατὶ θέλετε νὰ κάμνετε πάλιν ἐντυπώσεις, ὅτι τὸ ἡμερομίσθιον τῆς καπνεργατρίας εἶναι 32 δραχμάς, ὅταν γνωρίζετε, ὅτι εἶναι 39–45,60 καὶ ὅταν γνωρίζετε ὅτι ἡ αὔξησις τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνειδίκευτον ἐργάτριαν εἶναι περίπου ἡ αὐτή. Εἶναι, δηλαδή, περίπου 58% τῆς ξεφυλλιστρίας, ἔναντι 60% τῶν αὐξήσεων τῶν ἀνειδικεύτων ἐργατριῶν, ὁ δὲ μέσος ὅρος τῶν αὐξήσεων, κατὰ τὴν τριετίαν 1954–57, τῶν ἡμερομισθίων εἶναι 47% διὰ τὰς γυναῖκας καὶ 61% διὰ τοὺς ἄνδρας. Δὲν βλέπω, λοιπόν, ποῦ εἶναι ἡ ἀνισότης.

§144Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σκοπός μου δὲν εἶναι νὰ δημιουργῶ ἐντυπώσεις. Ἄλλωστε, ἡ δημιουργία τῶν ἐντυπώσεων ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγει κανείς. Καὶ ἐὰν βέβαια αὐτὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις δὲν πταίω ἐγώ. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, σᾶς λέγω τοῦτο: Δὲν χρειάζεται μαθητεία. Δὲν ἐγένετο ποτὲ αὐτὸ κατὰ τὸ παρελθόν. Πάντοτε αἱ καπνεργάτριαι ἔπαιρναν τὸ ἡμερομίσθιον τῶν καπνεργατῶν. Καὶ δημιουργεῖται ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ δημιουργεῖται ἡ ἀνισότης ἡμερομισθίων μεταξὺ καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν. Εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον. Δὲν ἠμπορῶ νὰ κατανοήσω, διατὶ ἡ καπνεργάτρια, ἡ ὁποία προσφέρει ὄχι ἴσην, ἀλλὰ διπλασίαν ἐργασίαν τοῦ καπνεργάτου, πρέπει νὰ πάρῃ μικρότερον ἡμερομίσθιον. Οὐδεὶς ἀπολύτως δικαιολογητικὸς λόγος ὑπάρχει. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει μόνον εἰς τὸν κλάδον αὐτόν. Συμβαίνει εἰς τοὺς περισσοτέρους κλάδους, ὄχι μόνον περὶ ἐργατριῶν, ἀλλὰ καὶ ὑπαλλήλων γραφείων καὶ οὕτω, καθ’ ἑξῆς. Ἐπὶ τέλους, πρέπει ἡ γυναῖκα νὰ φθάσῃ καὶ νὰ ἔχῃ τὴν ἴσην μεταχείρισιν, ὅπως ἔχει ὁ ἄνδρας. Τὰς ἀτελείας τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὰς ἀντιλαμβάνεται καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν προηγουμένην του ἄρνησιν. Δὲν θέλω νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰς ὑποσχέσεις τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆ, ὅτι θὰ θεραπεύσῃ τὰς ἀδικίας αὐτάς, διότι ἀποτελεῖ ζήτημα ἀπονομῆς δικαιοσύνης ἡ ἄρσις τῶν γενομένων ἀδικιῶν, ἀπέναντι τῶν καπνεργατῶν. Τελειώνοντας, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀειμνήστου καθηγητοῦ Κ. Βαρβαρέσσου, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθησαν ὁ κ. Ὑπουργὸς καί τινες τῶν κ. κ. βουλευτῶν καὶ εἶπον, ὅ,τι ἀναφέρει εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ὅτι πρέπει νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ καπνοῦ. Δὲν μᾶς εἶπον, ὅμως, τί ἀναφέρει περαιτέρω ἡ ἔκθεσις ἐκείνη. Διότι, ἐν συνεχεία, εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ὁ ἀείμνηστος καθηγητής, Κ. Βαρβαρέσσος, προτείνει ὅπως: τὴν συντήρησιν τῶν πλεοναζόντων καπνεργατῶν δέον νὰ ἀναλάβῃ ἡ ὁλότης ἔστω καὶ μὲ σημαντικὴν θυσίαν». Δι’ αὐτοῦ ἐννοοῦσεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐλαφρυνθῇ ὁ καπνὸς ἀλλὰ τὰ βάρη καὶ τὰς θυσίας τῆς συντηρήσεως τῶν καπνεργατῶν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναλάβῃ ἡ ὁλότης, δηλαδὴ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς καὶ ὄχι οἱ ἴδιοι οἱ ἐργάται. Δι’ αὐτὸ πρέπει, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ ἐργατικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν, νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ἐξόφθαλμον αὐτὴν ἀδικίαν καὶ νὰ προχωρήσῃ γενναίως. Ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1957 ἄφησε περισσεύματα. Ἐπίσης ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1958 προβλέπεται ὅτι θὰ ἀφήσῃ περισσεύματα. Εἰς αὐτὰ τὰ περισσεύματα ἔχει δικαιώματα καὶ ἡ τάξις τῶν καπνεργατῶν. Πρὶν θρηνήσωμεν τὴν χρεωκοπίαν τοῦ Ι.Κ.Α., θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ εἰς γενναῖα μέτρα. Τὸ Κράτος εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὴν πολιτικήν του καὶ διὰ τοὺς νόμους τοὺς ὁποίους ψηφίζει. (Χειροκροτήματα).

§145Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις Συναγερμοῦ διὰ τοῦ Νόμου 2348)53 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519 ἰδίου ἔτους, κατήργησε δικαιώματα καπνεργατῶν κτηθέντα διὰ μακρῶν ἀγώνων. Οἱ καπνεργάται, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, ἐβοήθησε μεγάλως τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τοῦ καπνοῦ μας. Ἡ Πολιτεία ἐνῷ θὰ ἔδει νὰ εἶχε ἀναγνωρίσει τὴν συμβολήν των ταύτην καὶ νὰ λάβῃ μέτρα βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν των καὶ συνθηκῶν ἐργασίας των, τοὺς ἔθεσε ἐν διωγμῷ διὰ νὰ βοηθήσῃ τάχα τὰς ἐξαγωγὰς καπνοῦ. Πρὸ πολλοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον καταργηθῆ ἀμφότεροι οἱ ἐπαναφερθέντες νόμοι. Ἐλέχθη καὶ εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὰς προεκλογικάς του περιοδείας ὁ σημερινὸς κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὑπέσχετο τὴν κατάργησιν τῶν ἐν λόγῳ νόμων καὶ τὴν ἐπιψήφισιν νέων τοιούτων πρὸς θεραπείαν τῶν προξενηθεισῶν εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν ἀδικιῶν. Δὲν ἤμην βουλευτὴς κατὰ τὸ ἔτος 1953 καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ὁποίαν θέσιν ἔλαβεν ὁ κ. Καραμανλῆς, Ὑπουργός, τότε, τοῦ Συναγερμοῦ, ὅτε συνεζητοῦντο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰ σχέδια τῶν ἄνω νομοθετημάτων. Ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου ἐκ Λασηθίου, κ. Κοθρῆ, πληροφορούμεθα ὅτι συζητουμένων τῶν νόμων τούτων, μόνον ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ τότε ὕψωσε τὴν φωνήν της ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν καὶ κατὰ τῶν ὑπὸ ψήφισιν νόμων. Διὰ τὰς ἀδικίας, λοιπόν, τὰς ὁποίας ἐπέφερε ὁ νόμος 2348 εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν καὶ διὰ τὰς οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις τὰς ὁποίας προσέθεσε ὁ αὐτὸς νόμος εἰς τὸ Ι.Κ.Α., εὐθύνεται καὶ ὁ σημερινὸς κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Μετὰ τὸν Φεβρουάριον 1956 καὶ ἐντεῦθεν εὐθύνεται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις.

§146Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εὐθύνεται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον συνέβαλεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἀντεργατικοῦ αὐτοῦ νόμου.

§147Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ὁ κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ ἔτους 1953 ψηφισθεὶς ὑπ’ ἀριθ. 2348 νόμος ἐπέφερε ὡς ἦτο ἑπόμενον, ἀναστάτωσιν μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Διὰ τοῦ νόμου τούτου καὶ τοῦ ἐπακολουθήσαντος 2519 Ν. Δ)τος κατηργήθησαν τὰ μέχρι τότε βιβλιάρια Τ.Α.Κ. συνεχωνεύθη τὸ Τ.Α.Κ., ὅπερ ὡς γνωστόν, ἐλειτούργει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1928, δυνάμει τοῦ νόμου 3460 εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἐσυνταξιοδοτήθησαν μὲ μειωμένας συντάξεις οἱ ἡλικιωμένοι τότε καπνεργάται, ἀπεζημιώθησαν, δῆθεν, ἄλλοι καπνεργάται, ἔχοντες ὡρισμένον ἀριθμὸν ἡμερομισθίων, συνεστήθη ὡρισμένος λογαριασμὸς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν διὰ τοῦ νόμου τούτου δημιουργουμένων νέων ἐπιβαρύνσεων, ἐπεβλήθη εἰδικὴ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐξαγομένου ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς χώρας καπνοῦ, καθωρίσθησαν νέοι τρόποι προσλήψεως ἐργατῶν πρὸς ἐπεξεργασίαν ἐκ μέρους τῶν καπνεμπόρων, προεβλήθη νέος κανονισμὸς ἐργασίας καὶ τέλος, διὰ τῶν ἄρθρων 12 καὶ ἐπέκεινα ἐρρυθμίσθησαν τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ Τ.Α.Κ. καὶ ἐτακτοποιήθησαν κατὰ ἕνα τρόπον οἱ ὑπάλληλοι καὶ συνταξιοῦχοι του.

§148Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι βάσει τοῦ ἐνεργητικοῦ τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ Τ.Α.Κ. ἕκαστος καπνεργάτης θὰ ἐλάμβανε σύνταξιν 375 δραχμῶν ἔναντι τῶν 300 καὶ πλέον τὰς ὁποίας λαμβάνει σήμερον καὶ ἐπὶ πλέον ἐδόθησαν 80 ἑκατομμύρια ὡς ἀποζημίωσις.

§149Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Δὲν ἠσχολήθην μὲ αὐτό. Ἀλλὰ ἐμελέτησα καὶ διεπίστωσα ὅτι τὸ Τ.Α.Κ. ἀπὸ τοῦ 1928 ἐπὶ μίαν 25ετίαν ἐκινεῖτο βάσει τῶν καταργηθεισῶν διατάξεων, βάσει τῶν ὁποίων ἦτο κατωχυρωμένον τὸ ἐπάγγελμα τοῦ καπνεργάτου καὶ ἀκόμη διεπίστωσα ὅτι οἱ ἀντεργατικοὶ νόμοι ἐπεβάρυναν τὸ Ι.Κ.Α. μὲ 100 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἡ Πανελλαδικὴ Καπνεργατικὴ Ὁμοσπονδία δι’ ἐπανειλημμένων ὑπομνημάτων της, ἐπεσήμανε τὰ τρωτὰ τῶν νόμων τούτων, τὸ δὲ Εʹ καὶ ΣΤʹ Καπνεργατικὸν Συνέδριον διὰ σχετικῶν ψηφισμάτων των ὑποβληθέντων εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐζήτησαν τὴν τροποποίησιν τῶν αὐτῶν νόμων ἐπὶ τῷ τέλει ἐξευρέσεως τρόπου θεραπείας ἀδικιῶν. Ἡ Κυβέρνησις οὔτε τὰς προεκλογικὰς ὑποσχέσεις τοῦ κ. Προέδρου της ἐνεθυμήθη, οὔτε καὶ τὴν φωνὴν ἀπογνώσεως τῶν ἀδικουμένων καπνεργατῶν ἤκουσε. Ἐπὶ δύο ἔτη ἐσιώπησε. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔδωσε ἐξηγήσεις διὰ τὴν καθυστέρησιν ἀλλὰ αἱ ἐξηγήσεις αὗται, δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, δὲν εἶναι πειστικαί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς Ὑπουργίας του νὰ ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου, ἵνα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 ἡ θέσις τῶν ἐξαναγκασθέντων πρὸς συνταξιοδότησιν καπνεργατῶν, βελτιωθῇ. Ἐκτὸς τούτου, ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἔτους, θὰ εἶχε ἀντιμετωπισθῆ καὶ τὸ μέγα θέμα τοῦ ἐλλείμματος τοῦ Ι.Κ.Α. Ἡ Κυβέρνησις ἔστω καὶ τὴν 12ην ὥραν ἔφερεν ἐνώπιόν μας τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου. Διὰ τοῦ σχεδίου τούτου δὲν θεραπεύονται ὅλα τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι τινὰ τούτων θεραπεύονται. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας προτείνει: 1. Νὰ ἐπεκταθῇ ἐπί τι χρονικὸν διάστημα ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 ν. 2348 προβλεπομένη εἰσφορά, ἐκ 3%, ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐξαγομένων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καπνῶν μειωμένη εἰς 1,6% διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1955 καὶ 1956 καὶ εἰς 1% διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1957 καὶ τοῦτο πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ Ι.Κ.Α. Προφορικῶς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ ζητήσῃ διὰ τροπολογίας του, ὅπως ἡ ἄνω εἰσφορὰ ἐπεκταθῇ ἐπὶ μίαν εἰσέτι τριετίαν. Θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953, ὅτε ἐψηφίζοντο οἱ ἀντεργατικοὶ νόμοι, νὰ εἶχον προβλεφθῆ τὰ ἔσοδα, διὰ νὰ μὴ ἐπεβαρύνετο τὸ Ι.Κ.Α. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἐγένετο τότε, καὶ σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς γνωστῆς διὰ τὸ Ι.Κ.Α. καταστάσεως, ὀρθῶς ζητεῖται ἡ ἐπέκτασις τῆς ὡς εἴρηται εἰσφορᾶς. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ τεθῇ χρονικὴ διάρκεια, οὔτε νὰ μειωθῇ τὸ ποσοστόν. Ἐὰν θεσπισθῇ ἡ εἰσφορὰ καὶ τὸ Ι.Κ.Α. καὶ οἱ συνταξιοῦχοι θὰ αἰσθανθοῦν ἀνακούφισιν ἔστω καὶ μικράν. Αἱ συντάξεις τῶν 300 καὶ 400 δραχμῶν μηνιαίως δὲν θὰ πρέπει νὰ θεωροῦνται συντάξεις οὔτε διὰ τῶν ποσῶν τούτων εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρηθῇ μία οἰκογένεια. Τὴν παρελθοῦσαν Κυριακὴν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Μπακατσέλου, παρέστημεν εἰς μίαν ἑορτὴν τῶν συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης, ὅπου θὰ ἐκόπτετο ἡ Πρωτοχρονιάτικη πῆττα καὶ θὰ διενέμοντο ἀκολούθως δέματα, ρουχισμοῦ ἰδίως, τὰ ὁποῖα τὸ Τμῆμα Προνοίας τῶν συνταξιούχων εἶχε συλλέξει ἀπὸ δωρεάς. Εἶχον συγκεντρωθῆ ἄνω τῶν 1000 συνταξιούχων, ὁμολογῶ ὅτι τὸ θέαμα τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίσαμεν ἦτο συγκινητικὸν καὶ ἰδίως ὅτε μία γυναῖκα διὰ δακρύων παρεπονεῖτο ὅτι ἡ πρὸς αὐτὴν παρεχομένη σύνταξις τῶν 300 δραχμῶν μηνιαίως δὲν τὴν ἐπαρκεῖ οὔτε διὰ τὴν ὑπόδησιν τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας της. Τὰ πρόσωπα ὅλων τῶν συγκεντρωθέντων συνταξιούχων ἦσαν ἀσθενικὰ λόγω τοῦ ὅτι ὑποσιτίζονται. Ἡ εἰσφορὰ λοιπόν, θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ ὑποστηριζόμενον ὅτι αὕτη θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν καπνοῦ. Ἐὰν τοῦτο ἦτο ἀληθὲς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχωμεν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν ὡς συνέβη ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν. 2. Διὰ τοῦ σχεδίου νόμου προτείνεται, καὶ πολὺ ὀρθῶς, ἡ κατάργησις τοῦ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 6 καὶ 2 συσταθέντος λογαριασμοῦ. Συμφωνῶ μὲ τοὺς ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναγραφομένους λόγους. 3. Προτείνεται ἡ κατάργησις τῶν παραγράφων 1, 2 καὶ 3 τοῦ ἄρθρου 9 ν. 2348. Ἦτο καιρὸς πλέον νὰ καταργηθῇ ὁ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 προβλεπόμενος τρόπος προσλήψεως προσωπικοῦ ἐπεξεργασίας φύλλων καπνοῦ. Θὰ ἤθελα, ὅμως, καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου νὰ ἐπροτείνετο καὶ ἡ κατάργησις τῆς παραγράφου 4 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ σύμβασις ἐργασίας ὡρισμένου χρόνου καὶ δὴ ὡς σύμβασις ἐργασίας μόνον 6 ἡμερῶν, ἤτοι ἀπὸ τῆς Δευτέρας μέχρι τοῦ Σαββάτου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν ὅτι δὲν συμφωνεῖ εἰς τὴν κατάργησιν, διότι ἐπὶ μίαν 4ετίαν καθ’ ἣν ἴσχυσεν ἡ ἐν λόγῳ παράγραφος, δὲν ἐγένετο ταύτης χρῆσις ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων καὶ περαιτέρω, ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ καπνεργάτου εἶναι ἐποχιακόν. Ἐὰν ἀληθεύῃ ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἀμφιβάλλω, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ παράγραφος αὕτη, λόγῳ ἀχρηστίας. Δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐξεύρω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν καθιέρωσιν συμβάσεως ὡρισμένου χρόνου διαρκείας καὶ δὴ μικροτέρου τῶν 10 ἡμερῶν. Ἡ ἐμμονὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀφήσῃ ὡς ἔχει τὴν διάταξιν καὶ μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν καπνεργατικῶν δικαιωμάτων, μὲ κάμνει καὶ ἐμένα νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν γνώμην τῶν προλαλησάντων ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων, ὅτι δηλαδὴ ἡ παράγραφος αὕτη ἐπεβλήθη τὸ 1953 ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων, ὅτι τοὺς εὐνοεῖ σκανδαλωδῶς καὶ ὅτι δι’ αὐτῆς ἀσκεῖται εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν ἐπεξεργασίας ψυχολογικὴ βία, μὲ ἀποτέλεσμα αὐξήσεως ἀποδόσεως ἐργασίας των κ.λ.π. 4. Προτείνεται, ἐπίσης, ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ν. 2348 δι’ οὗ χαρακτηρίζονται ποινικὰ ἀδικήματα ὡρισμέναι πειθαρχικαὶ παραβάσεις. Ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε συμπεριλάβει ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω καὶ σχετικὰς διατάξεις 1) περὶ καταργήσεως τῆς παραγράφου 3, τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 2519 διὰ τὴν ἀνάκτησιν δικαιώματος ἐλευθέρας ἐργασίας τῶν ἀποζημιωθέντων. Ὁ ν. 2348, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοὺς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιουμένους καπνεργάτας, οὐδαμοῦ ἀνέγραφεν ὅτι δὲν θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο μετὰ τὴν ἀποζημίωσίν των εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ, διὰ τοὺς συνταξιούχους ἐγένετο, ἀντιθέτως, ρητὴ μνεία ἐν ἄρθρῳ 16 ν. 2348. Ἡ Πολιτεία διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ της Ἐργασίας τοῦ 1953, ὡς πολὺ ὀρθῶς ἐλέχθη, διέπραξεν ἀπάτην εἰς βάρος τῶν ἀποζημιωθέντων. Ὁ νόμος 2348 ἐδημοσιεύθη τὴν 30ὴν Μαρτίου 1953 καὶ τὸ Ν. Δ. 2519 τὴν 21.8 ἰδίου ἔτους, ἤτοι μετὰ πάροδον 5μήνου. Ἐὰν οἱ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιωθέντες ἐγνώριζον ὅτι μετὰ 6μηνον ἀπὸ τῆς ἀποζημιώσεώς των θὰ ἐψηφίζετο νόμος διὰ τοῦ ὁποίου θὰ τοῖς ἀπηγορεύετο ἡ περαιτέρω ἐξάσκησις τοῦ ἐπαγγέλματός των, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπὶ τόσα ἔτη ἔζησαν, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐδέχοντο τὴν ἀποζημίωσιν. Λόγοι, συνεπῶς, δικαιοσύνης ἐπιβάλουν τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 2519 καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ καὶ τὸ αἴτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι εἶναι αἴτημα ὅλων τῶν πτερύγων. Ἄλλο αἴτημα τῶν πληγέντων καπνεργατῶν, τὸ ὁποῖον δὲν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου εἶναι καὶ τὸ αἴτημα τῆς ἀναγνωρίσεως ὅλων τῶν εἰς τὸ Τ.Α.Κ. πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων παρὰ τοῦ Ι.Κ. Α. Διὰ τὸ αἴτημα τοῦτο μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Μπακατσέλου, Τοσουγίδη καὶ Ἰντζέ, ἔχομεν καταθέσει σχετικὴν τροπολογίαν. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὴν ἀναπτύξω.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§151Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Ὡμίλησαν πολλοὶ ρήτορες καὶ δι’ αὐτὸ θὰ φροντίσω νὰ εἶμαι συντομώτατος. Διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, ἐπιδιώκεται πράγματι ἡ ἄρσις ἀδικιῶν τινων, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησαν οἱ δύο νόμοι τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τῇ εἰσηγήσει τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, συγκεκριμένως, ὁ νόμος 2348, τὸ Ν. Δ. 2519 καὶ τὸ εἰς ἐκτέλεσιν σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου 2348 ἐκδοθὲν διάταγμα, «περὶ ὅρων ἐργασίας», τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο καλύτερον νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς Διάταγμα περὶ ἐργασίας καταδίκων, εἰς καταναγκαστικὰ ἔργα. Οἱ ὅροι ἐργασίας, ὡς διαγράφονται ἐν τῷ Διατάγματι τούτῳ, ἐνθυμίζουν μεσαίωνα. Εὐτυχῶς, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, καταργεῖ τὸ Διάταγμα αὐτό.

§152Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶπεν, ὅτι θὰ τροποποιήσῃ τὸν Κανονισμόν, δὲν τὸ καταργεῖ.

§153Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Λέγει: «Ἐφεξῆς, ἐὰν ἐκδοθῇ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ, δὲν θὰ ἰσχύσῃ αὕτη». Θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ ἀπαλείψῃ αὐτὸ τὸ «ἐφ’ ὅσον» θὰ ἐκδοθῇ καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ τὸ ἀποδεχθῇ. Δι’ αὐτό, ἔκαμα τὴν δήλωσιν ὅτι τὸ καταργεῖ, προεξοφλῶν τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ περιορισθῶ εἰς τὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν, ὡς τὰ διετύπωσαν αἱ Ὀργανώσεις των καὶ ὡς τὰ ἀνέφερον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ τοὺς κ. κ. βουλευτάς, ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει, πρῶτον, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα, ὅπως ὅλοι οἱ τυγχάνοντες βάσει τοῦ νόμου 2348 συντάξεως, τύχουν τῶν αὐτῶν παροχῶν τῶν ὁποίων τυγχάνουν καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ἠσφαλισμένοι, τῶν ἄλλων Ταμείων, τὰ ὁποῖα συνεχωνεύθησαν καὶ συγχωνεύονται βάσει τοῦ νόμου 1846. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἐπὶ Κυβερνήσεως Βενιζέλου– Παπανδρέου, στηριζομένης καὶ εἰς τὴν ψῆφον τοῦ Κόμματος τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα, διὰ τοῦ νόμου 1846, ἐνομίσαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ διευκολύνωμεν τὴν συγχώνευσιν τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων κυρίας ἀσφαλίσεως, διότι τὰ ἔξοδα διοικήσεως, κατέληγον εἰς βάρος τῶν ἠσφαλισμένων. Καθωρίσαμεν διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου ἐκείνου, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι δικαιοῦνται νὰ ζητήσουν τὴν συγχώνευσιν τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, ἐὰν τὰ Ταμεῖα των δὲν παρεῖχον τὰς αὐτὰς παροχάς, τὰς ὁποίας θὰ παρεῖχε τὸ Ι.Κ.Α. Καὶ πράγματι, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, προέβη εἰς αὔξησιν τῶν συντάξεων, καὶ ἤρχισε πράγματι, νὰ γίνεται καὶ ἡ συγχώνευσις τῶν Ταμείων. Τὸ Τ.Α.Κ. δὲν ἐδέχθη νὰ συγχωνευθῇ, διότι ὑπῆρχε ἡ κατοχύρωσις τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ἐφ’ ὅσον ἠθέλησε νὰ ὑποχρεώσῃ καὶ τὸ Τ.Α.Κ. καὶ τοὺς ἠσφαλισμένους νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., χρέος εἶχε τοὐλάχιστον, νὰ παράσχῃ τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας ἔδιδε τὸ Τ.Α.Κ. εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τῶν ἄλλων Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, τὰ ὁποῖα συγχωνεύονται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Δεύτερον αἴτημα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2519 δυνάμει τῆς ὁποίας καταργεῖται ὁ ὑπολογισμὸς τῶν 2699 ἡμερομισθίων τῶν ἐφαπαξιούχων διὰ τὴν ἀπόκτησιν προϋποθέσεων. Καὶ δὲν ἀπαγορεύεται μόνον αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν πέραν τῶν 2699 ἡμερομισθίων, ὡς ἐτόνισαν οἱ συνάδελφοι κ. κ. Νικολαΐδης καὶ Στρατῆς. Ὁ νόμος 1846 διὰ τοῦ ἄρθρου 5 παράγραφος 6, καθορίζει τὰ ἑξῆς: «Αἱ ἐν τῇ ἀσφαλίσει τοῦ συγχωνευομένου Ταμείου πραγματοποιηθεῖσαι ἡμέραι ἐργασίας, λογίζονται πᾶσαι ὡς πραγματοποιηθεῖσαι εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α., διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένων δικαιωμάτων πρὸς παροχὰς καὶ εἰς κλάσεις ὁρισθησομένας δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α.». Ἐξαίρεσιν διὰ τοὺς καπνεργάτας εἰσάγουν οἱ νόμοι, τοὺς ὁποίους ἀνεφέραμεν καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν ἔργον τῆς λαίλαπος τοῦ Συναγερμοῦ. Ἔχομεν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ τύχουν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν 360 ἡμερομίσθια, ἔχουν, ὅμως, τὰς ἄλλας προϋποθέσεις. Ἀνέφερε συνάδελφός τις, ὅτι, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δι’ εἰδικοῦ Διατάγματος, ἐξαιρετικῶς διὰ τοὺς καπνεργάτας τῆς Ἀττικῆς–Βοιωτίας, ἔδωσεν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν, ἔστω καὶ ἐὰν εἶχον πραγματοποιήσει 75 ἢ ἴσως καὶ 60 ἡμερομίσθια κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν. Λόγοι ἰσότητος ἐπιβάλλουν νὰ τύχουν ἀποζημιώσεως ἐφ’ ἅπαξ καὶ αἱ ὡς ἄνω καπνεργάται. Πρέπει, ἐπίσης, εἰς τοὺς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιωθέντας, νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἐργασίας, διότι εἶναι νέοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν μὲ τὴν πενιχρὰν σύνταξιν, εἴτε μὲ τὸ ἐφ’ ἅπαξ ποὺ ἔλαβον. Θὰ πρέπει, τέλος, νὰ καταργηθῇ καὶ ἡ ἐπάρατος διάταξις, ἡ ὁποία καθορίζει ὅτι ἡ σύμβασις ἐργασίας διὰ τοὺς καπνεργάτας θὰ εἶναι μόνον ἑξαήμερος καὶ ὅτι αὐτομάτως κάθε Σάββατον θὰ λήγῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐδήλωσε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας διὰ τίνα λόγον διατηρεῖτε αὐτὴν τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία στιγματίζει τὴν χώραν μας, μᾶς ἐκθέτει εἰς τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην καὶ προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησιν, ὄχι μόνον τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς τάξεως τῆς ἐργατικῆς. Διὰ νὰ ἐπέλθουν αἱ βελτιώσεις τῶν τροπολογιῶν τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερον, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ τὸ 3%, δι’ ἀόριστον χρόνον καὶ πρέπει ἀκόμη διὰ νὰ διευκολυνθῇ — καὶ νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ ἐπιχείρημα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐξαγωγήν — διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν συνέταξεν ὁ κ. Νικολαΐδης καὶ τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ μείωσις τῶν μὴ παραγωγικῶν δαπανῶν, ὅπως ἡ μείωσις τοῦ ἐπιτοκίου καὶ ἄλλων δαπανῶν, πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ καπνεμπόρους. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς εἶπεν προχθὲς ὅτι ὁ ὑφιστάμενος μέχρι σήμερον εἰδικὸς Ὀργανισμὸς παρουσιάζει 121 ἑκατομμύρια, καὶ ὅτι μὲ αὐτὰς τὰς βελτιώσεις τὰς ὁποίας ἔχει εἰσαγάγει προστίθενται ἄλλα 25 ἑκατομ. Μᾶς εἶπεν δὲ ὅτι προτίθεται τὸ ποσὸν τὸ σχετικὸν νὰ τὸ ἐξεύρῃ ἀπὸ τὰ ἐπιδόματα τὰ ἐφεδρικά. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς κατατοπίσω τί σημαίνουν ἐφεδρικὰ ἐπιδόματα. Σύμφωνα μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, οἱ καθιστάμενοι ἔφεδροι δικαιοῦνται νὰ εἰσπράττουν ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας των ἕνα ποσοστὸν τοῦ μισθοῦ των. Οἱ ἔξυπνοι ἐκ τῶν ἐργοδοτῶν, καὶ τοιοῦτοι κυρίως ἦσαν οἱ κλωστοϋφαντουργοὶ διὰ νὰ παρακάμψουν τὴν διάταξιν αὐτήν, ἐφεῦρον τὴν μέθοδον τῆς χρησιμοποιήσεως μόνον ἐργατριῶν διότι αἱ γυναῖκες δὲν στρατεύονται. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, Πλαστήρα–Βενιζέλου, ἀπεφάσισε χάριν ἐξισώσεως ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἐργοδοτῶν καὶ χάριν ἰδίᾳ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, τοὺς ὁποίους κυρίως ἔπληττεν ἡ διάταξις αὐτή, νὰ θεσπίσῃ τὴν ὑποχρέωσιν καταβολῆς ἑνὸς ποσοστοῦ 2% ἐκ μέρους τῶν βιομηχανιῶν τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ 1% ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἄλλων ἐργοδοτῶν, τῆς χώρας. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ θὰ διετίθετο ὡς ἐπιδόματα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θέλει διὰ τῆς εἰσπράξεως ἀπὸ τὸν ἐργοδότην καὶ ἰδίᾳ τὸν ἐπαγγελματίαν καὶ βιομήχανον, νὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ αἰτήματα κοινωνικῆς πολιτικῆς. Ἂν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τὸ 3%, τότε πρέπει, ὡς ἐτόνισεν καὶ ἄλλος συνάδελφος ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς νὰ ἀναλάβῃ τὸ βάρος τῆς ἀποζημιώσεως, τῆς συνταξιοδοτήσεως καὶ ἐν γένει τῶν βαρῶν τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ ἡ συγχώνευσις τοῦ Τ.Α.Κ. εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Πρέπει ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμός, ἂν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος, πρέπει ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς νὰ ἐπιδοτήσῃ τὰ προϊόντα αὐτά, τὰ βάρη νὰ τὰ φέρῃ τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων, καὶ ὅπως ἠξεύρετε, τὸν Προϋπολογισμὸν τὸν στηρίζουν αἱ περισσότερον εὔποροι τάξεις καὶ δίκαιον εἶναι αὐταὶ νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἐπιδότησιν τῶν προϊόντων ποὺ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν καπνόν. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι μίαν ἡμέραν θὰ ἀνακύψῃ καὶ θέμα συγχωνεύσεως τοῦ Τ.Α.Κ. καὶ ἐν πάση περιπτώσει θὰ ἀνακύψῃ ζήτημα καλύψεως ἐλλειμμάτων ἀπὸ τὴν συγχώνευσιν τῶν Ταμείων, περιελάβομεν εἰς τὸν νόμον 1846)51, εἰς τὸ ἄρθρον 24 διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας προεβλέπαμεν Κρατικὴν εἰσφοράν. Αὐτῆς τῆς διατάξεως ὀφείλει νὰ κάμῃ χρῆσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ νὰ ἀναλάβῃ, πράγματι, ἐξ ὁλοκλήρου τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησεν ἡ συγχώνευσις τοῦ Τ.Α.Κ. εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀνήκων εἰς τὴν λεγομένην δεξιὰν παράταξιν, ἡ ὁποία διατείνεται ὅτι ἀγωνίζεται κατὰ τοῦ Κομμουνισμοῦ καὶ ἡ ὁποία πέραν τῶν ψήφων τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἀπὸ τὰ στρατιωτικὰ τμήματα, ἔλαβεν καὶ ἕνα μέρος, διὰ τὸ μένος αὐτῆς ἐναντίον τοῦ Κομμουνισμοῦ. Ἀλλὰ διὰ τῆς πολιτικῆς τῆς ἀπαθλιώσεως τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, τὸν Κομμουνισμὸν ἐξυπηρετεῖ. Δὲν καταπολεμεῖται ὁ Κομμουνισμὸς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ μέτρα κοινωνικῆς πολιτικῆς. Οὐδεὶς γίνεται ἀνατροπεὺς τοῦ ἰσχύοντος καθεστῶτος ἂν πράγματι ἔχῃ τὰ μέσα συντηρήσεως διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν οἰκογένειάν του, ἂν ἔχῃ τὰ μέσα περιθάλψεως καὶ αὐτοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του.

§154Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω καὶ ἀποδεικνύω ὅτι καμμία Κυβέρνησις τοῦ παρελθόντος δὲν ἔλαβε μέτρα οὐσιαστικώτερα κοινωνικῆς προστασίας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς λεγομένης δεξιᾶς, τὴν ἰδικήν μας, καὶ ὡς πρὸς τὴν στέγην καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ ὡς πρὸς πᾶσαν προστασίαν τῶν ἐργαζομένων.

§155Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Θὰ σᾶς διαψεύσω, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας. Εἶσθε ἐπὶ δύο ἔτη Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἀντεργατικοὺς μόνον νόμους εἰσηγάγατε. Εἶναι τὸ μόνον δειλὸν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἐτολμήσατε νὰ φέρητε εἰς τὴν Βουλήν, ἐνῶ ἄλλαι Κυβερνήσεις, ἐπειδὴ μὲ προκαλεῖτε, ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν περγαμηνὰς ὑπὲρ τῆς τάξεως τῆς ἐργατικῆς. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἐθεσπίσαμεν τὴν προστασίαν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Ἡμεῖς ἀπεμακρύναμεν τὴν πολιτικὴν ἀπὸ τὸ Ι.Κ. Α. καὶ τὸ κατεστήσαμεν αὐτοδιοίκητον. Καὶ σεῖς εἰσηγάγατε τὴν πολιτικὴν καὶ διωρίσατε εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν χιλιάδας ὑπαλλήλων ἐνῶ ἡμεῖς διωρίσαμεν μόνον διὰ διαγωνισμῶν. Καὶ ἐπὶ πλέον, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ὅταν σᾶς παρεδώσαμεν τὸ Ι.Κ.Α. παρουσιάζον ἀποθεματικὰ κεφάλαια 1 δισεκατομμυρίου καὶ σήμερον σεῖς τὸ ἐφθάσατε μόνον εἰς τὰ 300 ἑκατομμύρια καὶ ἂν ἐξακολουθήσητε δὲν ἠξεύρω ποῦ θὰ ὁδηγήσητε τὸ Ι.Κ.Α.

§156Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι ἡμεῖς, ἀλλὰ οἱ χαριστικοὶ νόμοι τοὺς ὁποίους μᾶς ἐκληροδοτήσατε.

§157Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἡμεῖς μόνον φιλεργατικοὺς νόμους σᾶς ἐκληροδοτήσαμεν. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἀσφαλῶς, εἶπον, ὅτι σεῖς κάποιαν βελτίωσιν ἐπιφέρετε, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου εἰς τοὺς ἀντεργατικοὺς νόμους τοῦ Γονῆ, ἀλλὰ σᾶς ἤθελα τολμηρότερον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὰ ζητήματα αὐτά, ἂν πράγματι ἐνδιαφέρεσθε εἰλικρινῶς διὰ τὸ ἰσχῦον καθεστὼς τὸ ὁποῖον δῆθεν ὑπηρετεῖτε.

§158Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι σήμερον τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια ὅλων τῶν Ἑνώσεων καὶ τῶν Σωματείων εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔχουν κηρύξει ἀπεργίαν πείνης; Γνωρίζετε ὅτι ἀστυνομικὰ ὄργανα.... (δὲν ἠκούσθη) ...

§159Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω τί συμβαίνει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, γνωρίζω, ὅμως, ὅτι ὑπάρχει ἀπεργία πείνης. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἡμεῖς κατὰ τὸ βραχὺ χρονικὸν διάστημα τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀνεβάσαμεν τὰς συντάξεις. Δείξατέ μου ἕνα παράδειγμα ποῦ θὰ πᾶνε αἱ συντάξεις;

§160Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ παράδειγμα, κύριε συνάδελφε, τὸ ἔχετε ἀπὸ τὸν συζητούμενον νόμον, αὐξάνει τὰς συντάξεις κατὰ 40–50%.

§161Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Τὰς αὐξάνετε, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ δὲν ἐδώσατε ποτὲ τὴν δυνατότητα εἰς τὸ Ι.Κ.Α. νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἄλλους ἠσφαλισμένους παροχὰς ἀνταξίας πρὸς τὴν σημερινὴν ἐποχήν. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶχον νὰ σᾶς εἴπω ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§162Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέτετε τὴν τροπολογίαν εἰς ψηφοφορίαν διὰ νὰ τὴν ψηφίσωμεν;

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, τὴν ἑξῆς πρότασιν: Πρὸς τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων «περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ» συζητηθῇ καὶ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς δὶς καὶ εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Παπασπύρου, Α. Τριανταφυλλίδης, Θ. Παπαπαναγιώτου, Θ. Λυμπερίδης, Λ. Λυμπέρης, Ε. Βενιζέλος, Γ. Παλλάσκας, Γ. Βαρβούτης, Ε. Πέτσος, Μ. Στεφανίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Ν. Κιτσίκης, Δ. Θεοχαρίδης, Α. Παπαδημητρίου, Π. Τζαννετάκης, Γ. Τσαντίρης, Μ. Χλουθεράκης Γ. Ὀρφανός, Τ. Κολοκυθᾶς, Η. Μπρεδήμας, Χ. Ἀβραμίδης, Τ. Βουλόδημος, Δ. Κρόκος, Γ. Παπαστεργίου καὶ Ι. Σεργάκης. Ἑπομένως τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν ψηφίσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§164ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11 μ. μ.)