1958.01.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50ὴ

ΤΕΤΑΡΤΗ 22 Ἰανουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρὸς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως εἰδικῶν τινων διαδικασιῶν καὶ τροποποιήσεως ἄλλων τινῶν διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας κλπ.» καὶ ἀποσύρει τὸ κατατεθὲν τὴν 16ην Δεκεμβρίου 1957 σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως εἰδικῶν τινων διαδικασιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Πέτσος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Πέτσος καὶ Φ. Πιτούλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων καὶ θεσπίσεως ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰατρίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2308) 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ἐκπαιδευτικῆς Περιφερείας Χαλκίδος, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν Δημοδιδασκάλων. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ.κ. Α. Ἀνωγειανάκης, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ν. Μαγνησίας Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν δανείου 190.000 δραχμῶν διὰ τὸν ἐμποτισμὸν τῶν ὁδῶν τῆς Κοινότητος δι’ ἀσφάλτου, ἐκ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Οἱ βουλευταὶ Θεσ)νίκης κ.κ. Α. Ἀνωγειανάκης, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν 148 τροχιοδρομικῶν Θεσσαλονίκης ἀναγκαστικῶς συνταξιοδοτηθέντων παρὰ τοῦ ΙΚΑ αἰτουμένων τὴν ἄμεσον πληρωμὴν τοῦ λογαριασμοῦ των, ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας, ὡς ὑποδεικνύουν εἰς τὸ σημείωμά των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐργοστασιαρχῶν Τορνευτικῆς Ξύλου, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν παραγομένων προϊόντων Τορνευτικῆς Ξύλου, ἐπιβολὴν δασμοῦ ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκίδος, ζητοῦντος ἵνα τὸ προϊὸν τῆς κατὰ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 3558) 1956 εἰσπραττομένης παρ’ Εὐβοέων μαθητικῆς εἰσφορᾶς χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίων ἐν Εὐβοίᾳ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης, Α. Μπριλλάκης, Π. Πετρουλάκης, Γ. Αὐγερόπουλος, Ν. Κιτσίκης, Γ. Σπηλιόπουλος, Β. Θανασέκου, Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων Ἡρακλείου, Χανίων, Νικαίας καὶ Καισαριανῆς, τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Τριανδρίας– Θεσσαλονίκης, τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνικοῦ Προσωπικοῦ, Ἐλαιουργοσαπωνοποιείων Πειραιῶς–Ἀθηνῶν–Περιχώρων, τοῦ Σωματείου Ὁδηγῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν, τοῦ Συνδέσμου Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀστικῶν–Ὑπεραστικῶν Γραμμῶν τῶν συνεργαζομένων Ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν διεθνῆ ὕφεσιν καὶ εἰρήνην Ν. Σμύρνης, ζητούντων ματαίωσιν ἐγκαταστάσεως ἀτομικῶν βάσεων ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονίδης διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον χορήγησιν ἐπαρκῶν πιστώσεων διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἀγορᾶς ἐλαιολάδου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος κατάργησιν τῶν λαϊκῶν ἀγορῶν ἢ τοὐλάχιστον μὴ αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γρηγ. Καλάκου, ζητοῦντος τροποποίησιν τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 53 τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου, ἐπὶ τῷ τέλει μὴ ἰσχύος αὐτοῦ διὰ κωμοπόλεις κάτω τῶν 5.000 κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χρ. Πατσίδη, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς ἀπολύσεώς του καὶ μονιμοποίησίν του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ΣΕΚ, εἰς ἣν ἐργάζεται ὡς ἔκτακτος ἀπὸ τριετίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Βασιλικῆς Πετροπούλου, διαμαρτυρομένης διότι καίτοι ἀπέτυχεν εἰς τὸν διαγωνισμὸν δακτυλογράφων τῆς ΔΕΗ τῆς 9.9.1957 ἐλθοῦσα πρώτη ἐπιλαχοῦσα, προσελήφθη ἀντ’ αὐτῆς ἑτέρα ἀποτυχοῦσα καὶ ζητούσης πρόσληψιν αὐτῆς παρὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἀρκαδίας, ζητοῦντος ματαίωσιν καταργήσεως τοῦ βάσει τοῦ 4) 54 ἐπιβαλλομένου ἐπὶ τῶν ἐσόδων τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως πόρου ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως ἐκπροσώπων Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παλαιοημερολογιτῶν Ρεθύμνης αἰτουμένων ὅπως μὴ ἐνοχλοῦνται παρὰ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὴν ἐλευθέραν ἐκτέλεσιν τῶν θρησκευτικῶν των καθηκόντων, ὅπως συμβαίνουσιν εἰς ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας καὶ παρακαλοῦν ὅπως δοθοῦν πρὸς τοῦτο αἱ ἀπαραίτητοι ὁδηγίαι πρὸς τὰς τοπικὰς ἀρχὰς Ρεθύμνης διότι ἐπίκειται καὶ δικαστικὴ δίωξις τοῦ ἱερέως των κ. Παναγιωτάκη. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συν)χων Καπνεργατῶν Ἀγρινίου «ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος», ζητοῦντος ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50% ἐξομοίωσιν αὐτῶν πρὸς τὰς τοῦ ΙΚΑ κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον διάθεσιν χρημάτων εἰς ΑΤΕ Λαγκαδᾶ, διὰ τὴν χορήγησιν καπνοπαραγωγικῶν δανείων εἰς τοὺς παραγωγούς.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ἐρώτησις τῆς κ. Β. Θανασέκου καὶ τοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ σχετικῶς μὲ τὸ πόρισμα τῶν διεξαχθεισῶν ἀνακρίσεων διὰ τὰς ἀνωμαλίας κατὰ τὴν διανομὴν δεμάτων σεισμοπλήκτων διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν. Ὁ κύριος Ε. Σκορδίλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ὁριστικὴν στέγασιν τῶν προσφύγων Νέων Σφαγείων καὶ Δραπετσώνας.

§4Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει μου τονίζω εἶναι ἀξιέπαινος ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ στεγάσῃ μεγάλον ἀριθμὸν προσφύγων. Εἰς τὸ Χατζηκυράκειον, πολυπληθῆ συνοικία τοῦ Πειραιῶς, μέσα εἰς μίαν γούβαν, κοντὰ εἰς τὴν Σχολὴν Ναυτικῶν Δοκίμων, στεγάζονται, εἰς ἄθλια παραπήγματα, 90–100 προσφυγικαὶ οἰκογένειαι. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν ἀφοῦ πληροφορήσῃ σχετικῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ λάβῃ πρόνοιαν διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφυγικῶν αὐτῶν οἰκογενειῶν.

§5Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ὁ κύριος συνάδελφος γνωρίζει ὅτι ἡ προσπάθεια τῆς ἀποκαταστάσεως αὐτῶν τῶν προσφύγων τοῦ Πειραιῶς ἔχει προγραμματισθῆ μὲ ταχὺ ρυθμόν. Κατὰ τὸν προγραμματισμὸν τοῦ παρελθόντος ἔτους ἀποκατεστάθησαν περὶ τὰς χιλίας (1.000) οἰκογενείας προσφύγων. Ἐφέτος ἔχει προγραμματισθῆ διὰ 500 οἰκογενείας. Ὑπάρχει δυσχέρεια ὁπωσδήποτε ἐν τούτοις ἀναλόγως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν τῶν προσφύγων. Ἤδη ὅμως μὲ τὰς ἐπιτευχθείσας ἀπαλλοτριώσεις θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ στέγασις ὅλων τῶν ἐκκρεμουσῶν οἰκογενειῶν.

§6Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Εὐχαριστῶ πάρα πολύ, κύριε Ὑπουργέ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα Κεραμίτσης Τσαμουντᾶ κλπ.

§8Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ διετίας βάσει τῶν τελευταίων νόμων τοὺς ὁποίους ἐψηφίσαμεν ὡρίσθησαν εἰς τὴν Θεσπρωτίαν περὶ τὰ 10 Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα. Ἐξ αὐτῶν μόνον 2 κατώρθωσαν μέχρι τώρα νὰ συμπληρωθοῦν, καὶ ἐπειδὴ ἀναφέρεται ἑκάστοτε ἀπὸ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς ὅτι ὅλα τὰ Ἰατρεῖα τῆς Ἠπείρου εἶναι συμπληρωμένα θὰ ἤθελα νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν τὰ ἰατρεῖα τὰ συζητούμενα εἰς τὴν ἀναφορὰν ἀπόψε εἶναι συμπληρωμένα. Ἐπίσης ἔχω νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Τὸ ἐὰν τὰ ἰατρεῖα τὰ Κοινοτικὰ ἑδρεύουν εἰς Δήμους ἢ εἰς Κοινότητας, διότι ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ κοινοτικῶν ἰατρείων. Εἰς τὴν Θεσπρωτίαν κατὰ περίεργον τρόπον ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν ἔχομεν ἱδρυόμενα ἰατρεῖα κοινοτικὰ εἰς Δήμους καὶ ἐτοποθετήθησαν φίλοι καὶ συγγενεῖς τῶν συναδέλφων βουλευτῶν τῆς Ε.Ρ.Ε. Μὲ τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ἐψηφίσαμεν καὶ μὲ τοὺς ὁποίους ἀπεβλέψαμε νὰ θεραπεύσωμεν ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου, ἐθεραπεύσαμεν ἀνάγκας φίλων τοῦ Κόμματος καὶ ἀνάγκας Δήμων ἐνῷ ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ Κοινοτήτων καὶ κοινοτικῶν ἰατρῶν.

§9Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, τὰ ἰατρεῖα συμπληροῦνται βαθμηδὸν καὶ μὲ ἀρκετὴν ταχύτητα. Εἶχον προγραμματισθῆ ἀρχικῶς 1.500 ἐν τῷ συνόλῳ. Μέχρι σήμερον ἔχουν ἐπανδρωθῆ 1.080 ἢ 1.100, εἶναι εὐνόητον νὰ μείνουν μερικὰ κενά. Εἰς τὴν Θεσπρωτίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρεται ὁ κύριος συνάδελφος ἔχουν συμπληρωθῆ 6 κοινοτικὰ καὶ 10 ἀγροτικὰ καὶ ἔχουν ἐπανδρωθῆ καὶ λειτουργοῦν κανονικῶς πέντε τοιαῦτα καὶ τρία ἀγροτικά, ἐν οἷς καὶ τὰ ἰατρεῖα «Τσαμουντᾶ....... (ἀναγινώσκει)...... Προσωρινῶς, μέχρι καὶ τῆς ἐξευρέσεως ἰατρείων, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν καὶ δημοσιεύσεις, καὶ ἐγκυκλίους καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἂν ὁ κύριος συνάδελφος μᾶς ἐβοήθει, ὅπως μέχρι τοῦδε μᾶς ἐβοήθησε, διὰ νὰ ἐξεύρωμεν ἰατρεῖα, θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἂν μᾶς συστήσῃ καὶ ἄλλους ἰατρούς, ὥστε νὰ συμπληρωθοῦν αὐτὰ τὰ ἰατρεῖα. Ἐν τῷ μεταξύ, οἱ Κάτοικοι τῆς Ἁγίας Κυριακῆς καὶ ἄλλων χωρίων ἐξυπηρετοῦνται διὰ τοῦ σταθμοῦ Παραμυθιᾶς, ὅπου ὑπάρχουν 2 ἰατρεῖα. Πολὺ συντόμως θὰ συμπληρωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰατρείων καὶ τῆς Θεσπρωτίας καὶ τῶν ἄλλων, γενικῶς, τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ κύριος συνάδελφος ἔκαμε καὶ μίαν ἄλλην ἐρώτησιν, σχετικῶς πρὸς τὰ κοινοτικά, ἂν εἶναι εἰς τὰς Κοινότητας ἢ εἰς τοὺς Δήμους. Ὁ προορισμὸς τοῦ νόμου εἶναι νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ πληθυσμὸς καὶ βεβαίως τὰ πλεῖστα ἱδρύονται εἰς Κοινότητας, ἀλλὰ τινὰ ἐξ αὐτῶν ἱδρύονται καὶ εἰς Δήμους, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§10Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εὐχαριστῶ πάρα πολὺ τὴν ἀξιότιμον κυρίαν Ὑπουργὸν διὰ τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν, ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀμφιβάλλω, ὡς πρὸς τὴν ἀκρίβειαν τῶν πληροφοριῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὴν ἀξιότιμον κυρίαν Ὑπουργόν. Διότι ἀπὸ τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα τὰ 16 καὶ τὰ ἀγροτικὰ τῆς Θεσπρωτίας λειτουργοῦν μόνον τὰ 3. Τὰ δύο δὲ ἄλλα ἱκανοποιοῦνται, ὅπως ἀπήντησεν ἡ ἀξιότιμος κυρία Ὑπουργός, ἀπὸ ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν καὶ μένουν εἰς τοὺς Δήμους. Ὁ διορισμὸς τοιούτων ἰατρῶν εἶναι παράνομος καὶ ἡ πληρωμὴ εἶναι παράνομος. Ἐγένετο δὲ ἡ ἐξυπηρέτησις ὄχι τῶν κατοίκων τῶν περιφερειῶν τῶν Κοινοτήτων, ἀλλ’ ἡ ἐξυπηρέτησις φίλων, συγγενῶν, συναδέλφων τῆς περιφερείας, οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν. Διότι, δι’ αὐτὸ ἔγιναν τὰ ἰατρεῖα εἰς τοὺς Δήμους. Ὁ διορισμὸς αὐτὸς εἶναι παράνομος. Ὠφείλει τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ προσέξῃ, νὰ μεταθέσῃ τοὺς ἰατροὺς εἰς τὰ ὀρεινὰ ὅπου ἔχομεν ἀνάγκην ἰατρῶν. Δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἰατρῶν εἰς τοὺς Δήμους. Ἡ ἐξυπηρέτησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ κυρία Ὑπουργὸς δὲν εἶναι πλήρης μὲ τὴν μετάβασιν 1 ἢ 2 φορῶν τὴν ἑβδομάδα τῶν ἰατρῶν οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τοὺς Δήμους. Ἐπανέρχομαι καὶ λέγω τὸ μὲν εἶναι παράνομος καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν ἰατρῶν εἰς τοὺς Δήμους, τὸ δὲ ἡ ἐξυπηρέτησις δὲν γίνεται ἐπαρκῶς μὲ μίαν ἢ δύο ἐπισκέψεις εἰς τὰ ὀρεινά.

§11Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Νομίζω ὅτι ὁ κύριος συνάδελφος καὶ πάλιν θὰ ἐλάμβανε τὸν λόγον, ἂν δὲν ἦσαν διωρισμένοι ἰατροὶ εἰς τοὺς Δήμους. Δι’ αὐτὸ ὁ νόμος ὅπως καὶ ἄλλοτε εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπωμεν εἰς τὴν Βουλήν, χρήζει συμπληρώσεως ἐκ τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσαμεν, ἐν τῷ μεταξύ. Ὡς πρὸς τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι δὲν πηγαίνουν εἰς ὡρισμένα ἀπομεμακρυσμένα χωρία, νομίζω ὅτι οἱ συνάδελφοι θὰ ἐνθυμοῦνται ὅτι ἐπανειλημμένως ἔγινε λόγος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀποστολῆς τῶν ἰατρῶν εἰς τὰ χωρία. Ἀλλὰ ἐκρίθη ἀπὸ ὅλους τοὺς κ. κ. συναδέλφους ὅτι θὰ ἦτο μέτρον ἀντιδημοκρατικὸν καὶ δὲν θὰ ἦτο εὔκολον νὰ ἐφαρμοσθῇ. Πάντως, γίνεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἰατρείων καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, δι’ ὑποδείξεις ἰατρῶν, ἔστω καὶ μὴ συγγενῶν καὶ φίλων, ὅπως εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Παπασπύρου.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς φυματικῶν Ι.Κ.Α. αἰτούντων τὴν μὴ κατάργησιν τοῦ Σανατορίου Πάρνηθος.

§13Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ φλέγοντος προβλήματος τῆς νοσηλείας τῶν φυματικῶν καὶ τῆς ἐπαρκείας ἢ μὴ τῶν σανατοριακῶν κρεββατιῶν. Ἐπανειλημμένως μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ τονίσωμεν τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον συμβαίνει ὅτι δηλαδὴ καταργοῦμεν ἤδη ὑπάρχοντα σανατόρια. Ἔτσι ἦλθε καὶ ἡ σειρὰ ἑνὸς ἀπὸ τὰ μοναδικά μας ἀπὸ ἀπόψεως τοποθεσίας σανατορίων, τοῦ σανατορίου τῆς Πάρνηθος. Βεβαίως τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας θὰ ἐπικαλεσθῇ ἀναρμοδιότητα, διότι πρόκειται περὶ Νομικοῦ Προσώπου Ἰδιωτικοῦ Δικαίου κ.λ. π., καὶ ὅτι ἡ λειτουργία του ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν «Εὐαγγελισμόν», εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάγεται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, νομίζω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐποπτεύει καὶ ἐλέγχει τὴν λειτουργίαν τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἐξαιρετικῆς του θέσεως, λόγῳ, δηλαδή, τοῦ ὅτι τοῦτο ἔχει τὴν καλυτέραν στατιστικὴν νοσηλείας θὰ ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ. Ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ Ι. Κ.Α. ὅτι δὲν ἔχει νὰ στείλῃ ἀσθενεῖς καὶ συνεπῶς δι’ οἰκονομικοὺς λόγους κλείνει, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σοβαρὸς λόγος, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιβάλῃ τὸ κλείσιμόν του. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὴν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Προνοίας κυρίαν Ὑπουργόν, νὰ μεριμνήσῃ ὥστε τὸ σανατόριον τοῦτο, τὸ ὁποῖον, λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς κλιματολογικῆς του θέσεως, ἔχει δώσει τὰ καλύτερα ἀποτελέσματα, νὰ μὴ διακόψῃ τὴν λειτουργίαν του.

§14Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι γνωστόν, ὄχι ἀνεπάρκειαν δὲν ἔχομεν σήμερον, ἀλλὰ ὑπερεπάρκειαν σανατοριακῶν κλινῶν. Πρῶτον τοῦτο. Δεύτερον, τὸ Ἵδρυμα, εἶναι Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Τὸ Ὑπουργεῖον, βεβαίως, ἔχει ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν, ὄχι, ὅμως, πρὸς τὴν διοίκησιν καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ λειτουργίαν του. Δὲν εἶναι, ἑπομένως, θέμα τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἀλλὰ τῆς διοικήσεως τοῦ Νοσοκομείου «Εὐαγγελισμός», εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγεται. Βεβαίως, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέμβῃ ἐφ’ ὅσον θὰ ἔκρινεν ὅτι ὑπάρχει ἀνεπάρκεια κλινῶν. Ὡς πρὸς τὰς κλιματολογικὰς συνθήκας, γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος καὶ γνωρίζουν ὅλοι ὅτι σήμερον δὲν ὑφίσταται θέμα κλιματολογικῶν συνθηκῶν, ἀλλὰ θέμα μέσων θεραπείας.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Καφεζαχαροπλαστῶν Πύργου– Ἠλείας.

§16Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἁρμοδία Ἀρχὴ τοῦ Πύργου ἐξέδωσεν μίαν διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας ὑποχρεοῦνται οἱ καφεπῶλαι καὶ οἱ ζαχαροπλάσται νὰ ἐγκαταστήσουν κέντρα ἀποχετευτικὰ ἐντὸς τῶν καφενείων των, διὰ τὴν καθαριότητα. Καὶ διὰ τὰ μὲν κεντρικὰ καφενεῖα καὶ ζαχαροπλαστεῖα ἐννοεῖται ἡ διαταγὴ αὐτὴ καὶ ὑπάρχει ἤδη καὶ ἐφαρμόζεται. Ἀλλὰ διὰ τὰ μικρὰ τοιαῦτα καταστήματα, κύριε Ὑπουργέ, δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου αὐτοῦ, δεδομένου ὅτι δὲν ὑπάρχει χῶρος. Εἶναι κἄτι καφενεδάκια 4–5 τετραγωνικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπαρκοῦν οὔτε διὰ νὰ περιλάβουν 4 καρέκλες. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ παρακαλέσω νὰ στείλητε μίαν διαταγὴν τοῦ μέτρου διὰ τὰ κεντρικὰ μόνον καταστήματα, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἀρχήν, καὶ νὰ περιορισθῇ ἡ ἐφαρμογὴ βεβαίως πρέπει νὰ εἶναι καθαρὰ καὶ νὰ δύνανται νὰ τηρήσουν τὸ μέτρον αὐτό.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Αὐγερινὸς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§18Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Πράγματι, κύριε Ὑπουργέ, οἱ καταστηματάρχαι αὐτοὶ ἀντιμετωπίζουν πρόβλημα ἐν προκειμένῳ καὶ λόγῳ χώρου καὶ λόγῳ δαπανῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ νὰ δοθῇ ἡ ἀναστολὴ τῆς διαταγῆς αὑτῆς, ὡς πρὸς τὰ μικρὰ καταστήματα, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§19Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Αἱ ὑγειονομικαὶ Ἀρχαὶ ἔχουν ἐκδώσει τὴν διαταγὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται εἰς μὲν τὸ κέντρον ἀπὸ τὸ 1948, εἰς δὲ τὰς ἐπαρχίας ἀπὸ τοῦ 1950, ἐφαρμόζεται δὲ ἀπὸ τὰς Νομαρχιακὰς Ἐπιτροπάς. Ἀναμφιβόλως δὲ εἰς ὅσα τοιαῦτα καταστήματα ἱδρύονται σήμερον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν οἱ χῶροι αὐτοί. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ μικρὰ καταστήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἐπάρκειαν χώρου, ἔχομεν ἐκδώσει διαταγὴν νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, νὰ ἐφαρμόζεται ὅμως, ὅπου ὑπάρχει ἐπάρκεια χώρου, διότι τὸ μέτρον, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε εἶναι ἐπιβεβλημένον.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον. ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀνασφαλίστων Φυματικῶν.

§21Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι, κύριε Πρόεδρε, πάλιν ἐπὶ τῆς ἐπαρκείας ἢ μὴ τῶν σανατοριακῶν κλινῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀμέσως προηγουμένην ἐρώτησιν, ἀπήντησεν λίαν αἰσιοδόξως, εἰπὼν ὅτι ἡ φυματίωσις πλέον δὲν ὑπάρχει, χάρις εἰς τὰ φάρμακα, ἢ μᾶλλον ὅτι ἔχομεν περίσσειαν σανατοριακῶν κλινῶν.

§22Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Μὴ διαστρέφετε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον. Ἐτόνισα ὅτι ὑπάρχει ὄχι ἀνεπάρκεια, ἀλλὰ ὑπερεπάρκεια κλινῶν καὶ ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχει θέμα κλιματολογικῶν συνθηκῶν.

§23Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δυνάμεθα βεβαίως νὰ μετατρέψωμεν τὴν αἴθουσαν εἰς ἰατρικὴν ἀκαδημίαν διὰ νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν περιττεύῃ σήμερον ἡ κλιματολογικὴ θεραπεία. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς κανὲν μέρος τοῦ κόσμου δὲν ἐθεωρήθη ὅτι περιττεύει ἡ κλιματολογικὴ καὶ ἡ διαιτητικὴ θεραπεία. Τὸ θέμα εἶναι πολὺ σοβαρὸν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς αὐτό. Ἡ περίσσεια σανατοριακῶν κλινῶν εἶναι εἰκονική, εἶναι περίσσεια λόγῳ τοῦ χαμηλοῦ ἐπιπέδου τῆς παρεχομένης νοσηλείας. Ὁ ἀσθενὴς προτιμᾶ, ἐφ’ ὅσον τοῦτο εἶναι δυνατόν, νὰ στέκεται εἰς τὰ πόδια του, νὰ νοσηλεύεται εἰς τὸ σπίτι του καὶ τοῦτο πρὸς μεγάλην ζημίαν καὶ τοῦ ἰδίου καὶ τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, διότι καθίσταται πηγὴ μολύνσεως τοῦ περιβάλλοντος. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐπανεξετασθῇ τὸ θέμα, κατὰ πόσον εἶναι πραγματικὴ ἡ περίσσεια, λόγῳ ἐλλείψεως ἀσθενῶν ἢ εἰκονικὴ ἐλλείψει κανονικῆς θεραπείας.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἀπών. Ἡ κ. Β. Θανασέκου, ἀποῦσα. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἀπών. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§25Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ὑπογραμμίζω καὶ ἐγὼ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Σπηλιοπούλου. Πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε νὰ διατηρηθῇ ὁ ὑπάρχων ἀριθμὸς κλινῶν καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐπανεξέτασις τοῦ θέματος. Κατ’ ἐμέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐλάττωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κλινῶν διὰ τὴν φυματίωσιν.

§26Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὸ ὅτι ὑπάρχουν κλῖναι κεναί, δὲν ἠλαττώσαμεν ἡμεῖς τὸν ἀριθμὸν τῶν κλινῶν καὶ δὲν ἐκλείσαμεν σανατόρια, διότι πιστεύομεν, ὅτι πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν προσέρχονται. Καὶ τοῦτο, ὄχι διότι ὑπάρχει κακὴ διατροφή, διότι τὰ σανατόρια λειτουργοῦν σήμερον ὑπὸ ἀρίστας συνθήκας, ἀλλὰ διότι σήμερον ἐφαρμόζονται τὰ ἀντιβιοτικὰ εὐρέως καὶ ὁ ἀκτινολογικὸς ἔλεγχος. Δὲν παραδέχομαι, λοιπόν, ὅτι δὲν προσέρχονται συνεπεία κακῆς διατροφῆς. Ἄλλοτε, πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων, εἴχομεν μεγάλην εἰσροὴν καὶ μετὰ δυσκολίας ἠδυνάμεθα νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὰς ὑπαρχούσας ἀνάγκας. Ἐπομένως ἐκεῖ τοποθετεῖται τὸ θέμα καὶ ὄχι ἐκεῖ, ὅπου τὸ ἐτοποθέτησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον καθορισμοῦ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Πυθίου ὡς ἀπόρων.

§28Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐξευρίσκονται οἱ ἄποροι. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰς 19 Ὀκτωβρίου μετέβη εἰς τὸ χωρίον Πύθιον Ἀλεξανδρουπόλεως συνεργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὑπὸ τὸν Προϊστάμενον τοῦ Κέντρου Προνοίας Διδυμοτείχου καὶ ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Κέντρου Προνοίας Ξάνθης καὶ εἰργάσθη διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν ἀπόρων, ἔθεσεν ὅμως, ἐκ τῶν προτέρων τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τοὺς 30–35. Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ χωρίου ἀπήντησεν, ὅτι οἱ ἄποροι εἶναι περισσότεροι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ ὁ ἀριθμὸς ἐκ τῶν προτέρων, ἔλαβεν, ὅμως, τὴν ἀπάντησιν, ὅτι διὰ λόγους ἐθνικούς, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρουσιάζεται ἡ χώρα μας, ὡς χώρα ἀπόρων. Ἐπέμεινε δέ, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπόρων δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπερβῇ τὸν ἀριθμὸν τῶν 30–35. Ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἐπέμεινον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξακριβωθῇ ὁ πραγματικὸς ἀριθμὸς τῶν ἀπόρων, ὁ ὁποῖος εἶναι μεγαλύτερος τοῦ 30, τὸ συνεργεῖον, ὅμως, ἰσχυρίσθη, ὅτι ἔχει ἐντολὴν νὰ παραδώσῃ κατάλογον μὲ 30–35 ὀνόματα. Κατόπιν δὲ αὐτοῦ, τὸ συνεργεῖον ἀπεχώρησε τοῦ Πυθίου, ἀφῆσαν ἐντολὴν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος, νὰ καταρτίσῃ καὶ νὰ ἀποστείλῃ κατάλογον, μὲ 30 ὀνόματα. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, ἡ κυρία Ὑπουργός, καὶ ἡ Κυβέρνησις, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον προσπαθοῦν νὰ παρουσιάσουν τὴν χώραν μας ὡς εὐδαιμονοῦσαν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συντάσσονται οἱ κατάλογοι τῶν ἀπόρων;

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον,

§30Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πράγματι καταπληκτικὸν τὸ φαινόμενον τῆς Κυβερνήσεως, προσπαθούσης κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος παραλλήλως πρὸς τὴν κωμικήν του ὄψιν, ἔχει καὶ τὴν τραγικήν, εἶναι λέγω καταπληκτικὸν τὸ φαινόμενον, πῶς διὰ μιᾶς διαταγῆς της προσπαθεῖ νὰ μετατρέψῃ τὸν γυμνητεύοντα καὶ πεινῶντα Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς λαὸν εὐδαίμονα, διότι τὸ ἐπιβάλλει τὸ ἐθνικὸν συμφέρον.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σπηλιόπουλε, θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω καὶ πάλιν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 47 τοῦ Κανονισμοῦ, τοῦ ὁποίου γίνεται κατάχρησις. Τὸ ἄρθρον 47, προκειμένου περὶ ἐρωτήσεως λέγει: «Ὑποβάλλει ὁ βουλευτὴς ἐρώτησιν». Ἐρώτησις δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ μία αἴτησις πληροφοριῶν. Δὲν ὁμιλεῖ ὁ βουλευτής, νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐρώτησιν. Δὲν ὁμιλεῖ, καὶ κακῶς ἐπεκράτησεν νὰ ὁμιλῇ ὁ βουλευτής. Ἁπλῶς ἀπαντᾷ ἡ Κυβέρνησις καὶ μετὰ ὁ βουλευτής, ὁ ἐρωτῶν. Δηλώνει, ἐὰν εἶναι εὐχαριστημένος, ἢ ὄχι ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐδῶ πολλὰς φορὰς κατήντησε ἡ ἐρώτησις νὰ μεταβάλλεται αὐτοδικαίως — ἴψο γιοῦρε καὶ πρὸ παντὸς ἐξ ἐκείνης τῆς πλευρᾶς εἰς ἐπερώτησιν. «Γυμνητεῦον τὸ Κράτος». Αὐτὸς ὁ ἔλεγχος, δὲν εἶναι ἐρώτησις. Δὲν εἶναι αἴτησις πληροφοριῶν. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ Κανονισμός, δηλαδὴ νὰ ζητήσητε πληροφορίας, διατὶ ἔγινε αὐτὸ καὶ νὰ τελειώνωμεν.

§32Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐρώτησίν μου. Τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως εἶναι ἀκριβῶς αὐτό, διὰ ποῖον δηλαδὴ λόγον θέλομεν νὰ καλύψωμεν τὰ ἀκάλυπτα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ περιεχόμενον. Αὐτὸς εἶναι ἔλεγχος, κύριε Σπηλιόπουλε. Τὸ περιεχόμενον εἶναι νὰ εἴπητε, τὶ ἐζήτησε τὸ συνεργεῖον ἐκεῖνο καὶ διατὶ ἔγινε αὐτό.

§34Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ συνεργεῖον ἐκτελεῖ ἐντολήν.) Ἡ ἐρώτησίς μου εἶναι, διότι δίδονται τοιαῦται ἐντολαί. Ἄλλωστε δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, μὴ ἐφωδιασμένοι μὲ πιστοποιητικὸν ἀπορίας, εἶναι ἀδύνατον νὰ θεραπεύσουν τὴν ἀσθένειάν των, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ εἰσέλθουν εἰς Νοσοκομεῖον, ὁπότε πρέπει νὰ μείνουν εἰς τὸν τόπον των καὶ νὰ πεθάνουν. Αὐτὸ εἶναι τὸ τεράστιο πρόβλημα ποὺ δημιουργεῖται.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§36Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κατ’ αὐθαίρετον τρόπον καθορισμὸς τῆς ἀπορίας, δημιουργεῖ κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ζῶμεν ἡμεῖς ἰδιαιτέρως, οἱ τῶν ἐπαρχιῶν. Ἡ ἐρώτησίς μας ἀνεπτύχθη λεπτομερῶς ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους. Ὑπάρχει μία συγκεκριμένη καταγγελία. Ὑπὸ μορφὴν τελεσιγραφικὴν τὸ συνεργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἠθέλησε νὰ καθορίσῃ τὸ μέγεθος τῆς ἀπορίας εἰς ἕνα χωριὸ τῆς Ἐπικρατείας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ μοναδικὴ περίπτωσις αὐτή. Εἰς ὅλα τὰ χωρία τῆς Ἑλλάδος συμβαίνει τοῦτο. Ἀλλὰ σήμερον εἶναι κἄπως χαρακτηριστικὴ ἡ περίπτωσις. Καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀπαντήσῃ ὑπευθύνως, ἐὰν πράγματι, ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ εἰς τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐκπληροῖ ὅλους τοὺς σκοποὺς καὶ ἐὰν προσφέρῃ τὰ στοιχειώδη δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἕνας ἀγρότης ἀνασφάλιστος, νὰ εἰσέρχεται εἰς Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα τῆς χώρας.

§37Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι διεφωτίσθη τὸ θέμα, ἀλλὰ εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως τοιοῦτον, ὥστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνθέξῃ κανεὶς εἰς τὸν πειρασμὸν διὰ νὰ μὴ λάβῃ τὸν λόγον, μετὰ τοιαύτην ἀνάπτυξιν, διὰ νὰ ζητήσῃ πληροφορίας, ἐὰν ἔλαβε χώραν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐρώτησιν, ἀλλὰ καὶ νὰ προωθήσῃ τὸ θέμα, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἔχῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὰ ὅρια μιᾶς ἐρωτήσεως, νὰ τὸ προωθήσῃ ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν. Διότι ἡ ἀπάντησις τῆς κυρίας Ὑπουργοῦ, δὲν θὰ σημαίνῃ μόνον ἐὰν ἔγιναν αὐτὰ τὰ πράγματα, ὡς ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐρώτησιν ἢ ὄχι, ἀλλὰ ἐὰν ἔγιναν καὶ ἐὰν ἐν συνεχείᾳ ἐξεδόθησαν διατάγματα, νὰ ἀνακληθῇ καὶ νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ πλέον ἡ τακτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία ὡς ἀνέφερον οἱ κ. κ. συνάδελφοι, καὶ κωμικὴ εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἀπαράδεκτος.

§38ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, εὐθὺς ὡς ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἐρωτήσεως τῶν κυρίων συναδέλφων, τηλεφωνικῶς ἐκάλεσα τὸν Διευθυντὴν τοῦ Κέντρου Προνοίας τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, διὰ νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα καὶ διὰ νὰ μοῦ ἀναφέρῃ σχετικῶς ἐὰν ἔγινε ἓν τοιοῦτον ἐπεισόδιον. Τὴν 9ην Δεκεμβρίου ἔλαβον μίαν μακροτάτην ἀναφορὰν ἀπὸ τὸ Κέντρον Προνοίας Ἀλεξανδρουπόλεως, ἡ ὁποία ἀναπτύσσει λεπτομερῶς ὅλα τὰ γεγονότα. Θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅτι τὸ φαινόμενον αὐτῶν τῶν δελτίων ἀπορίας, ἀπησχόλησε ἐπανειλημμένως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τὰς κεντρικὰς καὶ τὰς περιφερειακὰς καὶ ὅτι ἐκάμαμεν μακρὰν μελέτην καὶ ἐπεξεργασίαν τῶν θεμάτων αὐτῶν καὶ κατελήξαμεν, εἰς τὸ νὰ δώσωμεν μακροτάτας καὶ λεπτομερεῖς ὁδηγίας νὰ γίνῃ ἔλεγχος τῶν δελτίων ἀπορίας, διότι περιέπεσε εἰς τὴν ἀντίληψίν μας ἀπὸ πληροφορίας καὶ καταγγελίας, ὅτι πολλὰ δελτία ἀπορίας κατέχονται ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐδικαιοῦντο τοιούτων καὶ αὐτὸ φυσικὰ συνεπέφερε καὶ τὸ ἀντίστοιχον, ὅτι αὐτὰ θὰ ἦσαν εἰς βάρος ἄλλων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐδικαιοῦντο. Ἔγινε, λοιπόν, μία μακρὰ συνεργασία μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπεφασίσθη δέ, νὰ γίνῃ ἕνας ἐνδελεχὴς ἔλεγχος τῶν δελτίων ἀπορίας, διὰ τῆς συνεργασίας τῶν ὑπαλλήλων Προνοίας, μὲ τὰς κατὰ τόπους Ἐπιτροπάς. Οἱ ὑπάλληλοι τῶν Κέντρων Προνοίας λόγῳ ὡρισμένων μέτρων οἰκονομικῶν, δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐξέρχωνται συχνὰ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὰ χωρία. Μᾶς ἐδόθη εὐτυχῶς πίστωσις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐξέρχωνται ἀρκετὰς ἡμέρας κατὰ μῆνα, ὥστε νὰ βοηθήσουν τὰς Ἐπιτροπὰς διὰ τὸν ἔλεγχον ὅλων τῶν δελτίων ἀπορίας, ὅλων τῶν περιουσιακῶν στοιχείων, μὲ τὴν βοήθειαν ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν διαφόρων Νομῶν. Ἔγινε κατ’ ἀρχὴν τὸν μῆνα Ἰούλιον ἕνας ἔλεγχος ἐπὶ πέντε Νομῶν, τοὺς ὁποίους ἐπέλεξε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅταν δὲ ἀντελήφθημεν ὅτι ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἠδύνατο νὰ καταλήξῃ εἰς ἕνα ἀποτέλεσμα δίκαιον, ἐζητήσαμεν νεωτέρας πιστώσεις καὶ συνεχίζεται ἔκτοτε ὁ ἔλεγχος βαθμιαίως εἰς ὅλους τοὺς Νομούς. Εἶναι περιττὸν νὰ εἴπω, ὅτι εὑρέθησαν πολλὰ δελτία, τὰ ὁποῖα ἀδικαιολογήτως κατείχοντο ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ποίμνια, οἱ ὁποῖοι εἶχον μεγάλην περιουσίαν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τελείως ἀδικαιολόγητοι, νὰ ἔχουν δελτία ἀπορίας. Αὐτὸς δὲ ὁ ἔλεγχος, γίνεται δίκαιος καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν λεπτομερής, χωρὶς νὰ ἀδικηθῇ κανεὶς ἐκ τῶν ἀπόρων. Ἡ ἀνησυχία τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὅτι δὲν θὰ νοσηλεύωνται οἱ ἄποροι, εἶναι δι’ ἐμὲ πραγματικῶς ὄχι δικαιολογημένη, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀγρόται νοσηλεύονται ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀγρότου, κατόπιν τοῦ νόμου περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὅτι πλέον ὑπάρχει ἀσφάλισις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἡ ὁποία πρὸ τοῦ νόμου 55 δὲν ὑπῆρχεν. Αὐτὸς ὁ ἔλεγχος ἐξακολουθεῖ, ἀλλὰ δὲν ἀποκλείεται καὶ εἴς τινα σημεῖα νὰ παρουσιάσθησαν καὶ μερικαὶ ὑπερβολαί. Συγκεκριμένως δέ, ὡς πρὸς τὸ ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον ἔγινε εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου καὶ εἰς τὸ Πύθιον, ἔχω μίαν μακρὰν ἀναφορὰν ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικὰ μόνον ἐνδιαφέροντα σημεῖα: «Οἱ ὑπάλληλοι... (ἀναγινώσκει) ....». Καταλαβαίνετε, ὅτι τοιοῦτον ἐπεισόδιον εἶναι πιθανὸν νὰ συνέβη, ἀλλὰ αὐτὸ βεβαίως, δὲν θὰ σταματήσῃ τὸν ἔλεγχον, διότι πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην καὶ νὰ κριθῶσιν ὡς ἄποροι, μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄποροι καὶ νὰ μὴ ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν δελτία οἱ εὔποροι, εἰς βάρος τῶν ἀπόρων.

§39Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν ἀξιότιμον κυρίαν Ὑπουργόν, νὰ καταθέσῃ τὸ ἔγγραφον αὐτό, διότι αἱ πληροφορίαι αἱ ἰδικαί μας εἶναι ἄλλαι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω ἐπὶ πλέον, ὅτι εἰς ἀκατάλληλον στιγμὴν ἐξεκίνησε τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, νὰ ἐλέγξῃ τὴν εὐπορίαν ἢ ἀπορίαν τῶν Ἑλλήνων. Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι διὰ νὰ μὴ ἀδικήσωμεν κάμνομεν τὸν ἔλεγχον, δηλαδή, διὰ νὰ μὴ τυχὸν εὔποροι παρουσιάσουν δελτία ἀπορίας, δὲν εὐσταθεῖ. Τοὺς ἀπόρους, εἶναι εὐκολώτερον νὰ τοὺς εὕρωμεν, ἀρκεῖ νὰ θέλωμεν νὰ τοὺς εὕρωμεν καὶ νὰ θέλωμεν νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσωμεν, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Σήμερον ἡ ἀξιότιμος κυρία Ὑπουργός, γνωρίζει καλύτερον ἐμοῦ, ἔχει μεγαλυτέραν πεῖραν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ὁ καθ’ ἕνας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔχει πικρὰν πεῖραν, περὶ τῆς δυνατότητος νοσηλείας τῶν ἐξ ἐπαρχιῶν ἀσθενῶν. Τὸ ὅτι, ὡς μᾶς εἶπεν ἡ κυρία Ὑπουργός, οἱ ἀγρόται μας θὰ νοσηλευθοῦν βάσει τοῦ νόμου περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, τοῦτο εἶναι ἀκόμη πρόωρον ὅσον καὶ νὰ τὸ λέγωμεν, διότι δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ ἱδρύσωμεν τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν καὶ ἱδρύματα. Ὥστε, αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, νὰ μὴ ἀφαιρέσωμεν τὴν δυνατότητα τοὐλάχιστον τῆς νοσηλείας τῶν ἐπαρχιωτῶν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3721) 3.8.57 περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης». Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§41Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Ἐδήλωσα καὶ προχθὲς ὅτι συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι Θεσσαλονίκης ἀνέπτυξαν. Κατόπιν τούτου παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§43Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§45Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐξάντλησιν τοῦ ὅλου θέματος πρέπει οἱ ὑπόλοιποι κύριοι συνάδελφοι νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν ἢ μὴ τοῦ νομοθετικοῦ Διατάγματος. Πάντως ἡ ἀντίληψις εἶναι ὅτι πρέπει νὰ ἀκυρωθῇ τὸ νομοθετικὸν ἐκεῖνο Διάταγμα, τὸ ὁποῖον δίδει ἕνα προνόμιον εἰς μίαν τάξιν ἀνθρώπων εἰς βάρος ὁλοκλήρου τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§47Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι τὸ θέμα ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως δύναται νὰ θεωρηθῇ λῆξαν. Διότι, τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι σχεδὸν συνομήλικον μὲ τὴν παροῦσαν Βουλήν. Ἀπὸ τὸ 1956 περιφέρεται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐν συνεχείᾳ συνεζητήθη εἰς 5 συνεδριάσεις ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἀπασχολεῖ καὶ τὴν παροῦσαν Σύνοδον εἰς τρεῖς συνεδριάσεις. Ἀλλὰ ἡ τυπικὴ αὕτη ἄποψις, ὅτι, δηλαδὴ ἐπειδὴ ἐγένοντο πολλαὶ συζητήσεις ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ λῆξαν τὸ θέμα, νομίζω, ὅτι ἀντιφάσκει πρὸς τὴν οὐσίαν τῶν πραγμάτων καὶ τὸν σκοπὸν τῶν συζητήσεών μας. Τὸ θέμα θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως λῆξαν ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ διὰ τῆς συζητήσεως ἤγετο εἰς μίαν ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τοιαύτην λύσιν, ὅμως, ἀτυχῶς δὲν ἐβοήθησεν νὰ ὁδηγηθῶμεν, ἡ Κυβέρνησις. Διότι, οὐσιώδεις τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν δὲν ἐγένοντο ἀποδεκταί, ἀλλ’ ἀπερρίφθησαν καὶ συνεπῶς παραμένει ἀκέραιον τὸ θέμα ὀρθῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ μόνον δὲν ἐμιμήθην τοὺς ἄλλους ἐγγεγραμμένους κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι παρῃτήθησαν τοῦ λόγου, καὶ τὴν σύστασιν ἑνὸς ἐξ αὐτῶν, ὅστις διετύπωσε τὴν ἄποψιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην του, νὰ παραιτηθοῦν καὶ οἱ ὑπόλοιποι ὁμιληταί. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι τὸ θέμα τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Θεσσαλονίκης, δὲν εἶναι τοπικὸν θέμα. Τὸ νομοσχέδιον θίγει ἓν οὐσιῶδες θέμα ἀρχῆς, τὸ θέμα ἐκεῖνο κατὰ τὸ ὁποῖον ἐρωτᾶται ἐὰν κοινωνικαὶ λειτουργίαι ὑψίστης σημασίας, ὡς εἶναι αἱ συγκοινωνίαι εἰς μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, θὰ πρέπει νὰ παραχωροῦνται εἰς ξένα ἢ ἐγχώρια μονοπωλιακὰ συγκροτήματα ἢ ἐὰν θὰ πρέπει αἱ λειτουργίαι αὗται νὰ ἀσκοῦνται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ὑπὸ τὴν γενικήν του ἔννοια ἢ ἐκ μέρους τῶν Ὀργανώσεων Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὅπως γνωρίζετε, προτιμᾷ τὴν λύσιν τῆς παραχωρήσεως εἰς ἰδιωτικὸν μονοπωλιακὸν συγκρότημα. Διότι, ἄνευ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἄνευ τοῦ προνομίου, τῶν εὐκολιῶν τὰς ὁποίας δίδει τοῦτο εἰς τὸν Ὅμιλον τῶν Λεωφορειούχων εἰς βάρος τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης, ἴσως θὰ ἦτο ἀδύνατος ἡ συγκρότησις τοῦ μονοπωλίου, τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνει τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν συγκοινωνιῶν τῆς πόλεως. Ἐξ ἄλλου, ἔχει σημασίαν ἀρχῆς τὸ νομοθέτημα, διότι ὅ,τι κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν ἀφορᾷ μίαν πόλιν, ὡς ἡ Θεσσαλονίκη, καθ’ ἡμᾶς τοῦτο ἔχει μίαν γενικωτέραν, Πανελλήνιον, θὰ ἔλεγον, σημασίαν. Διότι, ἡ Θεσσαλονίκη, πέραν τοῦ νὰ εἶναι ἁπλῶς Πρωτεύουσα ἑνὸς Νομοῦ, πέραν τοῦ νὰ εἶναι Πρωτεύουσα τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἔχει ἤδη σὺν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου ἀσφαλῆ προοπτικὴν ὅτι θὰ καταστῇ ἓν κέντρον ἐμπορικοῦ, οἰκονομικοῦ Ὀργανισμοῦ δι’ ὁλόκληρον ἴσως τὴν Βαλκανικὴν καὶ τὴν ἐνδοχώραν τῆς κεντρικῆς Εὐρώπης. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἑπομένως, ἡ ρύθμισις τῶν συγκοινωνιῶν ἑνὸς τόσον βασικοῦ κέντρου τῶν συγκοινωνιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν διὰ κάθε μεγάλο κέντρον, κυριολεκτικῶς τὸ νευραλγικὸν σύστημα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἀποτελεῖ μόνον θέμα τοπικὸν περὶ τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρωνται μόνον οἱ βουλευταὶ τῆς περιφερείας ἐκείνης, θὰ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρεται καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, χωρὶς ἐν προκειμένῳ τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ νὰ στηρίζεται εἰς κριτήρια Συμπολιτεύσεως ἢ Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ βασικὸν κριτήριον πρέπει νὰ εἶναι ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μὲ τὴν σημερινήν της θέσιν καὶ τὴν μελλοντικὴν προοπτικὴν Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις πρέπει νὰ ἐπιτύχουν νὰ δοθοῦν συγκοινωνίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἀποτελοῦν φραγμὸν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πόλεως ἀλλὰ ἐξ ἀντιθέτου θὰ ἀποτελοῦν ἀφορμὴν διὰ νὰ δυνηθῇ ἀκωλύτως νὰ ἀναπτυχθῇ τὸ κέντρον αὐτὸ πρὸς τὸ συμφέρον ὄχι μόνον τῶν Θεσσαλονικέων, ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, διὰ τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἡ ἰδική μας παράταξις ἀνέθεσεν εἰς 5 ὁμιλητὰς νὰ ἀναπτύξουν τὸ θέμα, χωρὶς ὅλοι αὐτοὶ νὰ ἦσαν τῆς περιφερείας τῆς Θεσσαλονίκης. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω, ἐπίσης, ὅτι καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις, τόσον κατὰ τὰς συζητήσεις ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ κατὰ τὰς συζητήσεις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐπέμενε καὶ ἐπιμένει νὰ ἀνατρέψῃ ἢ τοὐλάχιστον νὰ βελτιώσῃ οὐσιωδῶς τὸ παρὸν σχέδιον νομοθετικοῦ Διατάγματος. Ἐν προκειμένῳ θὰ ἤθελον νὰ σημειώσω καὶ μίαν παράλειψιν, ἡ ὁποία ἔγινε ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Περὶ τὸ νομοσχέδιον ἐγένοντο μία ἢ δύο συζητήσεις διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν ἀπόψεων μεταξὺ ἐκπροσώπων ὅλων τῶν κομματικῶν παρατάξεων τῆς Θεσσαλονίκης. Κατὰ τὰς συζητήσεις καὶ διαπραγματεύσεις αὐτάς, ἡ Κυβέρνησις καὶ συγκεκριμένως ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους παρέλειψε νὰ ζητήσῃ τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος τοῦ ἰδικοῦ μας. Ὅταν δὲ προεκλήθη κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἐβεβαίωσε τοῦτο, χωρὶς ὅμως νὰ δώσῃ τὴν παραμικρὰν ἐξήγησιν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τοῦτο ὠφείλετο εἰς τὴν διαπίστωσιν ὅτι ἡ ἰδική μας παράταξις προκειμένου περὶ τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι ἡ πρώτη ἀπὸ ἀπόψεως ἐκλογικῆς δυνάμεως, ἢ ἐὰν ἐθεώρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις χαρακτηρίζει ὡς ἀπόρρητα καὶ ὅτι δύναται νὰ τὰ διαχειρίζεται κατὰ ἀνεξέλεγκτον τρόπον. Κύριοι συνάδελφοι, καθ’ ὅλην τὴν μακρὰν περίοδον τῶν συζητήσεων περὶ τὸ νομοσχέδιον, ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀλλὰ καὶ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ἐκηρύχθησαν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρέταξαν σειρὰν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα καὶ ἀνέλυσαν. Νομίζω ὅτι ἐὰν ἤθελον νὰ ἐπιχειρήσω καὶ ἐγὼ νὰ ἀναλύσω τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ ἴσως αὐτὸ θὰ ἀπετέλει ταλαιπωρίαν τῆς Βουλῆς, ἴσως θὰ ἦτο καὶ περιττὸν διότι πράγματι ὑπῆρξεν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐξαντλητικὴ ἡ συζήτησις. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ μνημονεύσω ἐπιγραμματικῶς ποῖα ὑπῆρξαν τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ πρῶτον καὶ βασικώτερον ἐπιχείρημα ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπῆρξεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ παραχωροῦνται τὰ ὕψιστα αὐτὰ κοινωνικὰ λειτουργήματα εἰς τὴν ἀσύδοτον μονοπωλιακὴν ἐκμετάλλευσιν ἑνὸς ὁμίλου ἐπιχειρηματιῶν. Ἐστηρίχθη τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ εἰς τὴν βάσιν, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἐπιχειρηματίας εἶναι ὑποχρεωμένος πρὶν ἢ σκεφθῇ περὶ τοῦ συμφέροντος τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων αὐτῆς, πρῶτον νὰ σκεφθῇ τὰ ἰδιαίτερα οἰκονομικά του συμφέροντα. Ἑπομένως ὑπάρχει ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς μία ἀντίφασις, κοινωνικὸν λειτούργημα, ἀλλὰ ἀνάθεσις αὐτοῦ εἰς ἰδιώτας οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ ἄσκησιν τοῦ λειτουργήματος οὐχὶ συμφώνως πρὸς κοινωνικὰ κριτήρια, ἀλλὰ συμφώνως πρὸς κριτήρια ἰδιωτικῆς κερδοσκοπικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὑπῆρξεν ὅτι τὸ προνόμιον παραχωρεῖται διὰ μίαν ὁλόκληρον τριακονταετίαν, χωρὶς κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ ὑπάρχουν ὅρια προϋποθέσεις καὶ ἐγγυήσεις αἱ ὁποῖαι νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν ἄμεσον ἀνατροπὴν τοῦ προνομίου, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐξεπληροῦτο ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Τρίτον ἐπιχείρημα εἶναι ὅτι τὸ προνόμιον ὑπῆρξε χαριστικόν, διότι, οἱ λεωφορειοῦχοι καταβάλλοντες μόνον τριάκοντα χιλιάδας δραχμὰς καὶ ἓν λεωφορεῖον τὸ ὁποῖον ἤδη εἶναι πεπαλαιωμένον, ἀποκτοῦν τὰ τεράστια ὠφελήματα τὰ ὁποῖα τοὺς παρέχει τὸ νομοσχέδιον. Ὑπῆρξε καὶ ἕνα τέταρτον ἐπιχείρημα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἡ παραχώρησις τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐπὶ τῷ σκοπῷ τοῦ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν δῆθεν αἱ συγκοινωνίαι τῆς Θεσσαλονίκης, ἐγένετο πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἤδη προϋπῆρξαν φορεῖς τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἀπέτυχον. Τὸ ὅτι δὲν ἀπέτυχον, ἀποτελεῖ ὁμολογίαν καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, γράφει, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ κατάστασις τῶν συγκοινωνιῶν, καὶ διὰ τοῦτο ἀναλαμβάνεται ἡ ὀργάνωσις αὐτῶν διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἑπομένως, ἡ παραχώρησις ἐγένετο πρὸς ἐκείνους τοὺς φορεῖς οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὸ κατάντημα τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Θεσσαλονίκης. Πέραν αὐτῶν, παρετάχθησαν καὶ ὡρισμένα οἰκονομικῆς καὶ τεχνικῆς φύσεως ἐπιχειρήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀναλυτικὸς ὑπῆρξεν ὁ συνάδελφος κ. Κιτσίκης, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἠδυνήθησαν οὔτε ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, οὔτε συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ἀποκρούσουν. Παρέταξεν ὁ κ. Κιτσίκης, ἀκλόνητα ἐπιχειρήματα καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι ὁ ὅμιλος εἰς τὸν ὁποῖον παρεχωρήθη ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ μεγάλου αὐτοῦ κέντρου, δὲν ἔχει οὔτε τὴν οἰκονομικὴν δύναμιν, οὔτε καὶ τὴν διοικητικὴν καὶ τεχνικὴν συγκρότησιν, ἡ ὁποία θὰ τὸν καθίστα ἐκ τῶν πραγμάτων ἱκανὸν νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον μονοπωλιακῶς το ἀνέθεσεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐπίσης ὁ συνάδελφος κ. Κιτσίκης ἀπέδειξεν ὅτι θὰ ἦτο πολὺ συμφερωτέρα ἡ ἀπὸ τοῦδε πρόβλεψις καὶ ἄμεσος ἐγκατάστασις τῶν τρόλλεϋ. Διότι, πέραν τοῦ ὅτι παρέχουν πολιτισμένην συγκοινωνίαν θὰ ἀποφεύγωμεν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν σημαντικοῦ ποσοῦ συναλλάγματος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν καυσίμων, ἐνῷ ταυτοχρόνως θὰ ἐξευρίσκοντο καὶ ἱκανοὶ πελάται τῆς Δ.Ε.Η., ἡ ὁποία ἀργότερον δὲν θὰ ἔχῃ ποῦ νὰ διαθέσῃ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Ἐπίσης θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ οἱ κινητῆρες τῶν τρόλλεϋ νὰ κατασκευάζωνται ἐδῶ ἀπὸ τὴν ἐγχωρίαν βιομηχανίαν, ἐνῷ προκειμένου περὶ τῶν κινητήρων τῶν πετρελαιοκινήτων λεωφορείων, θὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ γίνεται ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τῆς διαθέσεως πολυτίμου συναλλάγματος. Περαιτέρω, ὑπῆρξε καὶ μία ἄλλη κατηγορία ἐπιχειρημάτων ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ἐργάζεται ἤδη εἰς τὰ λεωφορεῖα τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου δὲν τυγχάνει προστασίας καὶ ἐξ ἀντιθέτου ἐγκαταλείπεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ μονοπωλιακοῦ αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ νὰ ὑποστῇ τὰ ὅσα θὰ ἐπιβάλλουν τὰ συμφέροντα τοῦ μονοπωλιακοῦ αὐτοῦ συγκροτήματος. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ ἐν συντομίᾳ καὶ χωρὶς ἀναλύσεις, ὑπῆρξαν τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀντέταξεν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ τινες συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἡ πραγματικότης ἡ ὁποία ἐπηκολούθησεν, ἀφ’ ἧς ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ἐψήφισε τὸ τότε σχέδιον Ν. Δ., ἀτυχῶς ἐπεβεβαίωσεν εἰς τὸ ἀκέραιον ὅλας τὰς ἐπικρίσεις μας ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἀναφερθῶ διὰ τὸ τρίμηνον αὐτὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ καθεστὼς ὁ ΟΑΣΘ διὰ τὰς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης, τὶ προέκυψεν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ κοινοῦ παρετηρήθη ὁ γνωστὸς συνωστισμὸς τόσον εἰς τὰς ἀφετηρίας, ὅσον καὶ εἰς τοὺς ἐνδιαμέσους σταθμοὺς εἰς βαθμὸν χειρότερον ποὺ ἐπεκράτει πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. Διότι, οἱ κύριοι λεωφορειοῦχοι, φαίνεται ὅτι ἐνῷ κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. ἐφρόντισαν νὰ ἔχουν μίαν βελτίωσιν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ, εὐθὺς ὡς, ὅμως, ἐπέτυχαν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὠχυρώθησαν εἰς τὰ προνόμια ποὺ τοὺς παρέχει αὐτὸ καὶ ἐπροχώρησαν, πρέπει νὰ τὸ σημειώσω, ὄχι μὲ τόσην περίσκεψιν, καὶ ἀντὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν, ἐπέπεσαν ἐκμεταλλευτικῶς ἐπὶ τοῦ κοινοῦ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐὰν θέλετε ἐπιβεβαίωσιν τοῦ γεγονότος τούτου, εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς δώσω. Ὁ Ὑπουργὸς κ. Ράλλης, κατόπιν ἀλλεπαλλήλων διαμαρτυριῶν, ἠναγκάσθη νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς ἐπιθεώρησιν, τρόπον τινά, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, διεπίστωσεν ὅτι τὰ καταγγελλόμενα ἦσαν ἐξ ὁλοκλήρου ἀληθῆ. Πέραν τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Ράλλη, ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Τροχαίας ἐζήτησε τὴν ἐπέμβασίν της, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ἀπαράδεκτος καὶ ἀθλία αὐτὴ κατάστασις. Ἀλλ’ ἡ Τροχαία παρ’ ὅλα τὰ ἔγγραφα δὲν ἠδύνατο νὰ πράξῃ πέραν τῶν ὁρίων ποὺ χαράσσει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοθετικὸν Διάταγμα. Οὕτω συνεχίζεται ἡ ἀπαράδεκτος αὐτὴ κατάστασις. Ἐπίσης ἐπενέβη δὶς καὶ ὁ Νομάρχης Θεσσαλονίκης, ὅστις εἶχε προσωπικὴν ἀντίληψιν ἐπὶ τῆς καταστάσεως καὶ τοῦ ἀθλίου τρόπου ἐξυπηρετήσεως τοῦ κοινοῦ. Ἀλλὰ καὶ πάλιν, ἐπαναλαμβάνω, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ παρὼν νόμος καὶ ἐφ’ ὅσον πολὺ περισσότερον γίνῃ ὁριστικὸν καθεστώς, δὲν πρόκειται νὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, κύριοι συνάδελφοι, ὡρισμένα περιστατικὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ τῆς ἀδιαφορίας τῶν λεωφορειούχων εἰς βάρος τοῦ κοινοῦ. Τὰς ἡμέρας τῶν χιόνων οἱ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν εἰς τοὺς ἀκραίους συνοικισμοὺς τῆς πόλεως ἐπάγωσαν, οἱ δὲ λεωφορειοῦχοι δὲν ἐπέδειξαν κανένα ἐνδιαφέρον, οὔτε μέσα διέθεσαν, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς κυκλοφορίας, καὶ οὕτω οἱ συνοικισμοὶ Τούμπας καὶ Σαράντα Ἐκκλησιῶν, ἀπεκόπησαν τῆς ὑπολοίπου πόλεως καὶ ἐχρειάσθη νὰ ἐπέμβῃ ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης μὲ ἔκτακτα συνεργεῖα καὶ ἐκτάκτους δαπάνας, διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς συγκοινωνίας μὲ τὰς ἀκραίας αὐτὰς συνοικίας τῆς πόλεως, ὁ Δῆμος, ἐπαναλαμβάνω, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπέμεινε νὰ ἀποκλείσῃ ἀπὸ κάθε δικαίωμα, διὰ τὰς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης. Πέραν τῶν ὅσων ἀνέφερα κατὰ τὸ τρίμηνον ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετικοῦ Διατάγματος, ὑπῆρξαν καὶ ἄλλαι ἐκδηλώσεις τῶν λεωφορειούχων εἰς βάρος καὶ τῶν ἐργαζομένων. Θὰ μνημονεύσω ἁπλῶς τὸ πλῆθος τῶν ὑπομνημάτων καὶ τῶν διαμαρτυριῶν, διὰ νὰ μὴ κουράσω τὸ Σῶμα. Πρὸ αὐτοῦ, ὅμως, θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τοῦ νομοθετικοῦ Διατάγματος, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ τὰ ἐμφανίσῃ ὡς ἐπιχειρήματα προερχόμενα ἀπὸ καθαρῶς ἀντιπολιτευτικὰ ἐλατήρια. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ περιεχόμενον τοῦ νόμου προεκάλεσε τὴν ἀντίθεσιν ὅλων τῶν Ὀργανισμῶν καὶ Ὀργανώσεων τῆς μείζονος Θεσσαλονίκης. Δηλαδὴ τὰ Ἐπαγγελματικὰ Ἐπιμελητήρια, ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος, οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες κ.λ.π. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ σημειώνω τὸ τελευταῖον συλλαλητήριον τοῦ λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης ποὺ ἀπεδοκίμασε τὸ νομοθετικὸν Διάταγμα. Ἑπομένως, ἐὰν ἡ ἐντύπωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἀληθής, ὅτι ἀντιπολιτευτικὰ εἶναι τὰ ἐλατήρια κατὰ τοῦ νόμου, τότε θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ὅλαι αἱ Ὀργανώσεις αὐταὶ καὶ τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Συμβούλια ἀποδοκιμάζουν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἔχει πλέον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§48Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Οἱ ἐγκάθετοι, κύριε συνάδελφε, ἀποτελοῦν τὸν λαὸν τῆς Θεσσαλονίκης; Εἶναι ἐντροπὴ νὰ ἰσχυρίζεσθε τέτοιο πρᾶγμα.

§49Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ, τότε πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως οἱ βουλευταί της ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἀπώλεσαν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, τελευταίως ἡ τακτικὴ τῶν λεωφορειούχων ἐστράφη καὶ κατὰ τῶν ἐργαζομένων τῆς Θεσσαλονίκης. Θὰ καταθέσω γιὰ νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικά, διαμαρτυρίας καὶ ψηφίσματα ἐκείνων ποὺ ἀπελύθησαν καὶ ἐκείνων ποὺ πρόκειται νὰ ἀπολυθοῦν. Ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἤρχισεν ἐφαρμογὴν σήμερον τοῦ συστήματος νομιμοφροσύνης εἰς τοὺς Ἀστικοὺς Συνεταιρισμούς. Φαίνεται πλέον καθαρά, ὅτι ἡ ἐμφάνισις τοῦ συστήματος αὐτοῦ εἰς τοὺς Ἀστικοὺς Συνεταιρισμούς, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν καὶ τοῦ Ο.Α.Σ.Θ. μὲ ἀνθρώπους φίλους τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε. Οὕτω τὸ ἔμψυχον καὶ ἄψυχον ὑλικὸν τοῦ Ο.Α.Σ.Θ., θὰ εὑρίσκεται πλέον εἰς χεῖρας τοῦ κυβερνῶντος Κόμματος διὰ τὴν κομματικὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βέβαιον, ὅτι τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅσον καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἔχουν πεισθῆ, ὅτι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπιχειροῦν νὰ δεσμεύσουν τὴν Θεσσαλονίκην διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ μονοπωλιακοῦ αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ, στρέφεται κυριολεκτικῶς ἐναντίον τῶν συμφερόντων τῆς πόλεως. Αὐτὸ εἶναι ἀσυζήτητον καὶ ὑπῆρξε περίπτωσις, κατὰ τὴν μακρὰν διαδικασίαν τῶν συζητήσεων ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ ταχθοῦν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τελικῶς ἀπέσυραν τὰς ἀντιρρήσεις των, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον περιβληθῇ μὲ τὴν ψῆφον τῆς σημερινῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, ἐὰν θὰ παραμείνῃ καθεστὼς διὰ τὴν 30ετίαν, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ προορίζει ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐλπίζει ὅτι θὰ ἔχῃ ἕνα κομματικὸν μηχανισμὸν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας, ἀφοῦ συμπαρισταμένη μὲ τὴν ὑπόλοιπον Ἀντιπολίτευσιν, ἀντετάχθη κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀφοῦ ἐξήντλησε ὅλα τὰ περιθώρια, τὰ ὁποῖα τῆς δίδει ἡ Κοινοβουλευτικὴ διαδικασία, ἀφοῦ ἐσημείωσε καὶ ἔφερε καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅσα ἐκτὸς Βουλῆς, αἱ Ὀργανώσεις τῆς Θεσσαλονίκης εἶπαν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, σήμερον ἔχει νὰ προβῇ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν, τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι συμμερίζεται καὶ ἡ ἄλλη Ἀντιπολίτευσις, ὅτι ὁποτεδήποτε καταστῇ δυνατὸν νὰ ἔχωμεν Κυβερνητικὴν ἀλλαγὴν εἰς τὴν χώραν μας, ὁποτεδήποτε ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς παύσῃ νὰ εἶναι ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δείχνουν τὴν προτίμησίν τους πρὸς μονοπωλιακὰ συμφέροντα, θὰ ἐπαναφέρῃ καὶ θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος δεσμεύει ἕνα σημαντικώτατον κέντρον τῆς χώρας κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον καὶ θὰ ὑποβοηθήσῃ νὰ δοθῇ λύσις εἰς τὰς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης, λύσις κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν συγκοινωνιῶν τῆς πόλεως θὰ ἀναλάβῃ ἕνας Ὀργανισμὸς Κοινῆς Ὠφελείας, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ μετέχουν ὁπωσδήποτε, μὲ τὸν ὅρον τῆς ἰσοτιμίας, οἱ Δῆμοι, αἱ Κοινότητες τῆς περιοχῆς, αἱ Ὀργανώσεις καί, πέραν αὐτῶν, καὶ οἱ τότε ὑπάρχοντες λεωφορειοῦχοι. Διότι, μόνον διὰ τοῦ συνδυασμοῦ καὶ τῆς συνεργασίας τῶν τριῶν αὐτῶν παραγόντων, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἰσοτιμίας, θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες καὶ αἱ Ὀργανώσεις νὰ ἐξυπηρετηθοῦν καὶ οἱ λεωφορειοῦχοι νὰ ἔχουν ἕνα λογικὸν κέρδος καὶ νὰ εἶναι σεβαστοὶ καὶ ἀγαπητοὶ ἐπαγγελματίαι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ὄχι νὰ ἀποτελοῦν ὡς σήμερον τὴν πέτραν τοῦ σκανδάλου ἐναντίον τῆς ὁποίας στρέφεται ὁ λαὸς ὁλόκληρος τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ τελικῶς αἱ συγκοινωνίαι τῆς πόλεως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν, νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ νὰ ἀποτελοῦν προϋπόθεσιν ἀναπτύξεως τῆς Θεσσαλονίκης, εἰς ὃ σημεῖον ἅπαντες θέλουν νὰ ἀναπτυχθῇ τὸ κέντρον αὐτὸ τῆς χώρας μας.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§51Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Σπανίως, κύριοι βουλευταί, νομοθετικὸν μέτρον, ὅπως τὸ ὑπὸ συζήτησιν, ἔχει προκαλέσει τόσην ἀντίδρασιν καὶ τόσην ἐξέγερσιν ἀπὸ τὸν λαὸν καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅταν τὸ πρῶτον συνεζητεῖτο τὸ σχέδιον Ν. Δ. ἐξεθέσαμεν τὰς ἀπόψεις τόσον τὰς προσωπικάς μας ὅσον καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας, ταχθέντες ἐναντίον, κατ’ ἀρχήν, τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ Διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου αἱ συγκοινωνίαι μιᾶς μεγαλουπόλεως ὅπως ἡ Θεσσαλονίκη, ἀνετίθεντο εἰς ἕνα προνομιοῦχον Ὀργανισμόν. Τὰ σημεῖα ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα ἐτάχθημεν κατ’ ἀρχὴν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ εἶναι κυρίως καὶ κατ’ οὐσίαν 3 βασικὰ καὶ οὐσιαστικά. Τὸ πρῶτον εἶναι διότι ἡ συγκοινωνία τῆς συμπρωτευούσης ἀνετίθεται εἰς ἕνα Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν διὰ μακροχρόνιον διάστημα καὶ εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος συγκροτεῖται ἀπὸ μίαν κατηγορίαν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ πάντα εἶναι ἀσφαλῶς καλοὶ καὶ θὰ πρέπει νὰ τυγχάνουν τῆς προσπαθείας καὶ τῆς ὑποστηρίξεως τοῦ Κράτους, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέσα καὶ τὰ ἐφόδια διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν πρὸς τὸν μεγάλον σκοπὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, διότι καὶ τὴν τεχνικὴν κατάρτισιν δὲν ἔχουν, διότι καὶ τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια δι’ ἕνα τοιοῦτον Ὀργανισμὸν δὲν διαθέτουν καὶ διότι, ἐπαναλαμβάνομεν, ἡ διάρκεια τῶν 30 ἐτῶν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς προνομιακῶς καὶ μονοπωλιακῶς θὰ ἀσκῇ τὸ ἔργον τὸ συγκοινωνιακὸν τῆς ἀστικῆς ἐσωτερικῆς συγκοινωνίας εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτος, διότι ἐπὶ 30 ἔτη παραδίδεται ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης εἰς Ὀργανισμὸν τοιοῦτον, ὁ ὁποῖος ἐξ ὑπαρχῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὰ ἐφόδια πραγματοποιήσεως καὶ ἀνταποκρίσεως εἰς τὸ μεγάλο ἔργον, τὸ ὁποῖον τοῦ ἀνατίθεται. Πέραν τούτου ἀκόμη εἴμεθα καὶ ἀντίθετοι, διότι μὲ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν δὲν προστατεύονται ἐπαρκῶς τὰ συμφέροντα τοῦ προσωπικοῦ τῆς παλαιᾶς ἑταιρείας τῶν τροχιοδρόμων καὶ λέγομεν ὅτι δὲν προστατεύονται, διότι δὲν προστατεύεται τὸ ζήτημα τῆς μονιμότητος τοῦ προσωπικοῦ καὶ ἤδη ἔχομεν ἕνα ἀριθμὸν ἀπολύσεων. Ἐὰν αὐτὸς ὁ ἀριθμός, κύριοι, εἶναι μικρός, καὶ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως ὅλως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐὰν αἱ ἀπολύσεις μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς περιορίζωνται εἰς ἕνα μικρὸν ἀριθμόν, τοῦτο κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ὀφείλεται εἰς μίαν σκοπιμότητα τῶν διοικούντων τὸν ὀργανισμόν, διότι δὲν θὰ ἤθελον αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον νὰ προσθέσουν εἰς ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐναντίον τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἀθρόας ἀπολύσεις τοῦ προσωπικοῦ. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι θὰ ἀπολυθῇ ἕνας μέγας ἀριθμὸς προσωπικοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξαμε καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ τοῦτο, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ χρησιμοποιήσῃ ὅλο τὸ προσωπικόν, τόσον ἐκεῖνο, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τοὺς τροχιοδρόμους, ὅσον καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον βάζετε σήμερον εἰς τὰ αὐτοκίνητα καὶ τὰ λεωφορεῖα. Εἴχομεν ζητήσει τότε καὶ εἴχομεν παρακαλέσει τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ πρόνοιαν κυρίως διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν αὐτοκινήτων. Οὐδεμία ὅμως πρόνοια ἔχει ληφθῇ εἰς τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα καὶ εἶναι γεγονός, ὅτι μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν, ἐπὶ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, θὰ ἀκολουθήσῃ σωρεία ἀπολύσεων καὶ συνεπῶς θὰ ἔχωμε δημιουργίαν νέου ζητήματος, ἢ μᾶλλον ἐπαύξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνέργων εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Πέραν τούτου θὰ πρέπει νὰ τονίσω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅτι ὑπάρχει μὲν πρόβλεψις εἰς τὸν νόμον καὶ εἰς τὴν σύμβασιν περὶ κανονισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐν μέτρῳ εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσουν τὸ προσωπικόν, ἀλλὰ οἱ κανονισμοὶ αὐτοὶ θὰ καθυστερήσουν ἐπὶ μακρὸν χρόνον, διότι καὶ αὐτὸ προβλέπεται διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τοιούτου σκοποῦ καὶ μορφῆς κανονισμοὶ καθυστεροῦν καὶ μάλιστα ὅταν ὑπάρχουν συμφέροντα διὰ τὴν καθυστέρησιν αὐτήν. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι πρὸ τῆς ἰσχύος τῶν κανονισμῶν αὐτῶν διὰ τοὺς ὁποίους τίποτε τὸ σαφὲς δὲν διεγράφη εἰς τὸν νόμον, δηλαδὴ δὲν διαγράφεται ποία θὰ εἶναι ἡ προστασία τοῦ προσωπικοῦ, λέγω, κύριοι, ὅτι πρὸ τῆς ἰσχύος τῶν κανονισμῶν θὰ ἔχουμε ἀθρόας ἀπολύσεις τοῦ προσωπικοῦ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐπικαλοῦμαι τῆς προσοχῆς τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ ἐπανέρχομαι νὰ τονίσω ὅτι καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ τοῦ προσωπικοῦ ἀπετέλεσε δι’ ἡμᾶς καὶ διὰ τὸ Κόμμα μας μίαν ἀκόμη οὐσιώδη αἰτίαν νὰ εἴμεθα ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πέραν τούτου, κύριοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπως καὶ ὅλαι αἱ ὠργανωμέναι τάξεις καθὼς καὶ οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες ἔχουν ταχθῆ κατ’ ἐπανάληψιν ἐναντίον τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἀκόμη πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης συνῆλθεν εἰς πάνδημον συλλαλητήριον καὶ διετράνωσε τὴν ἀπόφασίν του νὰ μὴ ἀνεχθῇ τὴν ὕπαρξιν παρομοίου ὀργανισμοῦ, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια νὰ ἀνατεθῇ τὸ θέμα τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης εἰς Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος εὐθὺς ἐξ ὑπαρχῆς νὰ δίδῃ ὅλα τὰ ἐχέγγυα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ τὰ συμφέροντα τῆς πόλεως. Δυστυχῶς ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία στερεῖται ὄχι μόνον πολιτικῆς ἐργατικῆς καὶ κοινωνικῆς, ἀλλὰ καὶ πολιτικῆς συγκοινωνιακῆς, ἔδωσε τὴν λύσιν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἐπιμένει, ἐνῷ κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, καθὼς ὅλοι γνωρίζομεν προκειμένου περὶ τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας τῆς πρωτευούσης καὶ ὕστερα ἀσφαλῶς ἀπὸ ἀπαίτησιν καὶ πίεσιν τῆς ἑταιρείας μεταφορῶν, ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται ἢ μᾶλλον ἀπεφάσισε νὰ παραχωρήσῃ ὡρισμένας γραμμὰς συγκοινωνιακάς, τὰς ὁποίας θὰ ἠμπορούσαμε νὰ χαρακτηρήσωμεν ὡς ἀγόνους γραμμάς, εἰς τὸν Δῆμον τῶν Ἀθηναίων. Τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατόν, ὄχι βέβαια κατὰ τὸ ὅπως γίνεται τὴν στιγμὴν αὐτὴν διὰ τὴν συγκοινωνίαν τῶν Ἀθηνῶν, θὰ ἔπρεπε καὶ θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ προκειμένου διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Κύριοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἐκεῖνα τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα κατ’ ἐξοχὴν ἀνεφέρθησαν ὅλοι οἱ προλαλήσαντες, δηλαδὴ τίς καὶ ποῖος ὀργανισμὸς θὰ πρέπει ἢ θὰ δικαιοῦται, ἢ θὰ εἶναι συμφέρον κοινωνικὸν καὶ συγκοινωνιακὸν νὰ ἔχῃ τὰς ἀστικὰς συγκοινωνίας. Εἶναι παραδεδεγμένον, ὅτι αἱ ἀστικαὶ αὐταὶ συγκοινωνίαι, εἰς τὰ περισσότερα σχεδὸν Κράτη ἔχουν δοθῆ εἰς τοὺς Δήμους, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχουν δημιουργηθῆ αὐτόνομοι ὀργανισμοί, ἢ ὀργανισμοὶ κοινῆς ὠφελείας. Διότι, κύριοι, τὸ θέμα τῆς συγκοινωνίας, εἴτε τῆς ἀστικῆς, εἴτε γενικώτερον τῆς χερσαίας συγκοινωνίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφίνεται εἰς τὰς χεῖρας κερδοσκοπικῆς ἐπιχειρήσεως, διότι ἡ συγκοινωνία, τόσον ἡ ἐπιβατική, ὅσον καὶ ἡ ἐμπορικὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὰ γενικώτερα κοινωνικὰ καὶ λαϊκὰ συμφέροντα καί, κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Λαοῦ νὰ ἐγκαθίστανται προνομιοῦχοι ἑταιρεῖαι ἢ προνομιοῦχοι κερδοσκοπικοὶ ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι πρὸ παντὸς ἀποβλέπουν εἰς τὸ κέρδος καὶ ὄχι εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῆς κοινωνίας καὶ γενικῶς τῶν λαϊκῶν τάξεων. Δυστυχῶς, ἐπαναλαμβάνω, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις στερεῖται πραγματικῆς συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς ὄχι μόνον διὰ τὰς ἀστικὰς συγκοινωνίας, ἀλλὰ γενικώτερον διὰ τὰς ὑπεραστικὰς καὶ γενικώτερον διὰ τὰς χερσαίας συγκοινωνίας καὶ παρατηρεῖται τοῦτο, ὅτι σήμερον αἱ σιδηρόδρομοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποτελοῦν πλέον ἀσφαλῶς κερδοσκοπικὴν ἐπιχείρησιν, ὅμως ἔχουν ἐλλείμματα, διότι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ σημερινή, ἀλλὰ διὰ νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ καὶ δίκαιοι καὶ αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, δὲν ἐφρόντισαν νὰ λύσουν τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ συγκοινωνιακὸν καὶ ἐδημιουργήθη μία κατάστασις ἀφόρητος. Κύριοι, καὶ μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε περίστασις καὶ εὐκαιρία νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι προκειμένου περὶ μεταφορᾶς ἐφοδίων τοῦ Κράτους, ἢ περὶ τῶν ὑλικῶν διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ἠλεκτρικῶν ἐργοστασίων τοῦ Λάδωνος, τὰ τρόφιμα, ἢ τὰ ἐφόδια ἢ τὰ ὑλικὰ τῆς κατασκευῆς αὐτοῦ ἐδίδοντο εἰς γραφεῖα ἀεριτζήδων πρώην ὑπαλλήλων τῶν διαφόρων Ὑπουργείων καὶ τὰ ὁποῖα γραφεῖα μεταπωλοῦσαν τὴν μεταφορὰν εἰς βάρος φυσικὰ τῶν εἰσπράξεων καὶ εἰς βάρος φυσικὰ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν σιδηροδρόμων. Τοῦτο, κύριοι, εἶναι ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον φέρω. Ἐν τούτοις ὅμως, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὸ ζήτημα τῶν σιδηροδρόμων, τὸ ὁποῖον ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει βαρύνει τὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ ἰδιαιτέρως τὸ προσωπικὸν τῶν σιδηροδρόμων—διότι πάντοτε προκειμένου περὶ βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεώς των, οἱ σιδηροδρομικοὶ ἀντιμετωπίζουν τὴν στερεότυπον ἀπάντησιν, ὅτι τὰ δίκτυα ἔχουν ἐλλείμματα—τὸ θέμα, λέγω, αὐτὸ τῆς χερσαίας συγκοινωνίας, εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ νὰ λυθῇ ριζικῶς πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης. Ἰσχυρίσθησαν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ὅτι θὰ ἦσαν πρόθυμοι νὰ παραχωρήσουν τὸ θέμα τῆς συγκοινωνίας εἰς τοὺς Δήμους, ἐὰν οἱ Δῆμοι ἤθελον νὰ τὸ ἀναλάβουν, ἀλλὰ ὅτι κἄποτε καὶ πρὶν ἀκόμη δημιουργηθῇ αὐτὸς ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμός, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἐρώτημά του πρὸς τὸν Δήμαρχον Θεσσαλονίκης δὲν ἔλαβεν ἀπάντησιν. Ἀπηντήσαμεν καὶ τότε εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπαντῶμεν καὶ σήμερον: Φυσικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνέμενε μίαν στιγμιαίαν ἀπάντησιν δι’ ἕνα τοιοῦτον θέμα, ὅταν μάλιστα γνωρίζωμεν ὅλοι τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ Δῆμοι. Ἐὰν ὅμως ἡ Κυβέρνησις, πράγματι, ἤθελε νὰ ἀναθέσῃ τὰς συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὸν Δῆμον, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει, μὲ συμμετοχὴν τῶν Ὀργανισμῶν καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν λεωφορείων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ ἀναλάβῃ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ δι’ ἑνὸς δανείου ἢ δι’ ἄλλου τυχὸν τρόπου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο ἀπολύτως δυνατὸν καὶ ἀπολύτως ἐπιβεβλημένον. Παρὰ τοῦτο, ἔκαμε μίαν στιγμιαίαν ἐρώτησιν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἐπανεπαύθη διότι δὲν ἔλαβε καταφατικὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν Δήμαρχον Θεσσαλονίκης ἢ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἄλλων Ὀργανισμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ τοὐλάχιστον διερωτῶμαι, διατὶ θὰ ἔπρεπε νὰ καταλήξωμεν εἰς αὐτὸν τὸν προνομιοῦχον ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος παρουσιάζει ὅλα αὐτὰ τὰ ἀσθενῆ σημεῖα καὶ τὰς ἀσθενεῖς πλευράς, τὰς ὁποίας ἐν συντομίᾳ διέγραψα, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἓν ἐλεύθερον καθεστώς, νὰ παραμείνῃ δηλαδὴ ἡ συγκοινωνία τῆς Θεσσαλονίκης ἔστω εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς αὐτοκινητιστάς, ἀλλὰ ὄχι νὰ δημιουργηθῇ, νὰ ἱδρυθῇ αὐτὸς ὁ ὀργανισμός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ διὰ νὰ μὴ κουράζω περισσότερον τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον τόσον ἐκτενῶς ἀνεπτύχθη, θὰ ἤθελον πρὶν τελειώσω νὰ σημειώσω ὅτι σχετικῶς μὲ τὸ προσωπικόν, ἡ συνταξιοδότησις καὶ ἡ ἔνταξις τοῦ προσωπικοῦ εἰς τὸ ΙΚΑ, ἀποτελεῖ ἕνα βάρος, παρ’ ὅλην τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει ὁ ὀργανισμὸς διὰ τὸ μέλλον, διότι ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς ἤδη συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι βαρύνουν τὸ ΙΚΑ καὶ διότι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ κάθε ὀργανισμὸς οἰκονομικῶς ἀνάπηρος νὰ συγχωνεύεται εἰς τὸ ΙΚΑ, εἶναι μία πολιτική, ἡ ὁποία θὰ καταλήξῃ τελικῶς νὰ δημιουργήσῃ ὄχι οἰκονομικὴν κρίσιν ἁπλῶς εἰς τὸ ΙΚΑ, ἀλλὰ ἀδυναμίαν πραγματικὴν νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του ἀπέναντι τῶν ἠσφαλισμένων. Τὸ νὰ συγχωνεύωμεν συνεχῶς εἰς τὸν καιάδα αὐτὸν τοῦ ΙΚΑ ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν πρὸς τὰς τρεχούσας ὑποχρεώσεις των — καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν ὄχι δι’ ἰδικήν των εὐθύνην, ἀλλὰ διότι τὸ Κράτος ἢ αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις δὲν ἐφρόντισαν ὥστε νὰ γίνουν οἰκονομικῶς ἐπαρκεῖς οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ — ἡ λύσις, λέγω, τοῦ νὰ τοὺς στέλνωμεν ὁμαδικῶς εἰς τὸ ΙΚΑ, εἶναι ἡ πλέον καταστρεπτική, ἀκόμη περισσότερον ὅταν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὄχι δίκαια συμφέροντα τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ συμφέροντα τῶν ἐπιχειρήσεων, καὶ τῶν ὀργανισμῶν ὅπως συμβαίνῃ μὲ τὸ θέμα τῆς Θεσσαλονίκης ἢ ὅπως ἐντὸς ὀλίγου θὰ συζητήσωμε καὶ τὸ θέμα τῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, ὅπου ὁλόκληρον τὸ προσωπικόν, περίπου 2.500 συνταξιοῦχοι, στέλλονται καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ ΙΚΑ ὁμαδικῶς, εἰς τὸν καιάδα αὐτόν, ἐπαναλαμβάνω, τῶν ἀναπήρων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους τὸ Δημοκρατικὸν Κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, καὶ ὅταν τὸ πρῶτον συνεζητεῖτο τὸ ἐν λόγῳ νομοθέτημα καὶ σήμερον, εἶναι βασικῶς ἀντίθετον κατ’ ἀρχήν, ζητεῖ τὴν ἀκύρωσίν του καὶ θέλει νὰ ἐλπίζῃ ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀνεξαρτήτως κομματικῆς πειθαρχίας, ἡ ὁποία ἑκάστοτε κάμνει τοὺς βουλευτὰς τῆς συμπολιτεύσεως νὰ κρίνουν ὀρθά, ἀλλὰ νὰ μὴ ψηφίζουν ὀρθά, ἔχει, νομίζω, τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ Συμπολίτευσις θὰ κατανοήσῃ τὴν ἀνάγκην ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ πρέπει καὶ ὀφείλει νὰ ἀκυρωθῇ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ καὶ τῆς συγκοινωνίας γενικῶς τῆς Θεσσαλονίκης. (Χειροκροτήματα).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§53Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ εἰς μίαν διευκρίνησιν, ὅτι αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἐξέθεσε πρὸ ὀλίγου ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, ἐκφράζουν ἐγκύρως τὰς ἀπόψεις τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Καὶ ἐπιθυμῶ περαιτέρω νὰ προβῶ εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι τὸ Κόμμα ὀψέποτε αἱ περιστάσεις τὸ ἐπιτρέψουν, εἶναι ἀποφασισμένον νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνατροπὴν τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον ἔχει καταδικάσει ἡ κοινὴ συνείδησις τῶν κατοίκων τῆς Θεσσαλονίκης.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον.

§55Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Παραιτοῦμαι, κύριε Πρόεδρε. (Παραιτοῦνται ἐν συνεχείᾳ τοῦ λόγου οἱ κ.κ. Στεφανίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Σπηλιόπουλος, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Π. Γλιγλῆς, διαγράφονται δέ, ὡς ἀπουσιάζοντες, οἱ κ.κ. Ἀρβανιτάκης, Πρίφτης, Ν. Ἰντζές, Χ. Σκουτέρης, Α. Μπριλλάκης, Λ. Τριανταφυλλίδης, Γ. Πέτσος, Γιαννιδάκης, Ι. Διαμαντόπουλος, Η. Ἠλιοῦ, Ι. Μποῦτος, Πετρόπουλος, Μαλλιάκας, Πετραλιᾶς).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§57Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος ἔχουν ἐκτεθῆ τόσον αἱ ἀπόψεις τῶν συναδέλφων τῆς παρατάξεώς μας, ὅσον καὶ ἄλλων συναδέλφων, πρὸς τὰς ὁποίας συμφωνῶ ἀπολύτως, κηρυσσόμενος ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης». Κατόπιν αὐτοῦ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον.

§59Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ἀγροτικὸν Κόμμα ἐξέθεσεν ἐν τῇ Βουλῇ κατ’ ἐπανάληψιν διὰ τοῦ συναδέλφου κ. Γ. Καραγκιόζη, τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ συγκοινωνιακοῦ θέματος τῆς Θεσσαλονίκης καὶ υἱοθέτησε τὰς ἀπόψεις τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ὡς καὶ τῶν Ὀργανώσεων τῆς πόλεως. Ἤδη ἐπικειμένης τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς ὑπὸ κρίσιν προτάσεως περὶ καταργήσεως τοῦ τεθέντος ἐν ἰσχύϊ νόμου, δηλῶ, ἐκ μέρους καὶ τῶν λοιπῶν ἀγροτικῶν βουλευτῶν ὅτι θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τῆς προτάσεως καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν ἀπορριφθῇ ὑπὸ τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας ἡ πρότασις, δηλοῦμεν ὅτι τὸ Ἀγροτικὸν Κόμμα, εἰς πᾶσαν δοθησομένην εὐκαιρίαν καὶ εἰς τὸ μέλλον καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἄλλων Κομμάτων θὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς προτάσεως ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἐπειδὴ ὅμως διαπιστοῦται ἔλλειψις ἀπαρτίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9 μ. μ.).