1958.01.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 46η

ΠΕΜΠΤΗ 16 Ἰανουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρὸς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ. λ. π.

§4Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κοκκέβης, Γ. Γρηγορίου, Α. Τσουκαλᾶς καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ κηρύξεως τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἐν Βυρσοδεψείοις ἐργαζομένων ὡς ἀνθυγιεινοῦ καὶ περὶ λήψεως μέτρων ἀφορώντων τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς ἐργασίας των». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Καμβύσης, Γ. Σαμαρᾶς, Ι. Προκοπίδης, Ν. Λαμπρινάκος, Ε. Καλαντζῆς, Γ. Κλῆς, καὶ Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῶν περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαρτεμίου, Ε. Σκορδίλης, Α. Μίχας καὶ Π. Βουδούρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Ε. Σκορδίλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς, Θ. Κονίτσας, Π. Σταυρόπουλος καὶ Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετρουλάκος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χρονόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων (τοῦ ν. 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Ν. Κιτσίκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τῶν φυλακῶν Κερκύρας, ζητούντων ὅπως ἐπιτρέπεται ἐλευθέρως ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὰς φυλακὰς τῶν νομίμως κυκλοφορούντων βιβλίων, περιοδικῶν καὶ ἐφημερίδων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας, καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ἀστικῶν καὶ Ὑπεραστικῶν Λεωφορείων Θεσσαλονίκης «Η ΕΝΟΤΗΣ», διαμαρτυρομένης διὰ τὰς γενομένας ἀπολύσεις ὁδηγῶν ἀστικῶν λεωφορείων κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. περὶ Ο.Α.Σ.Θ. καὶ ζητούσης τὴν ἐπαναπρόσληψιν ἁπάντων τῶν ἀπολυθέντων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πιγότσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἁγίας Παρασκευῆς, αἰτούντων ὅπως κατασκευασθῇ ἀρδευτικὸν ἔργον ἐπὶ ἐκτάσεως 1500 στρεμμάτων μὴ καλλιεργουμένης σήμερον καὶ δυναμένης νὰ ἀποδοθῇ διὰ τῆς ἀρδεύσεώς της εἰς τὴν καλλιέργειαν καὶ διανεμηθῇ εἰς τοὺς ἀκτήμονας πρὸς ἀποκατάστασίν των. Οἱ βουλευταὶ Ἀττικοβοιωτίας κ. κ. Θ. Κονίτσας καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουν τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Λεβαδείας, αἰτουμένου 1) τὴν καθιέρωσιν ἀσυμβιβάστου τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος πρὸς τὸ δικηγορικὸν λειτούργημα, 2) Τὴν ἵδρυσιν Πανελληνίου Ταμείου Προνοίας καὶ Ὑγείας Δικηγόρων καὶ 3) τὴν ἀπόδοσιν τῶν κατακρατουμένων πόρων τοῦ Ταμείου Νομικῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν (Παράρτημα Λαρίσης) ζητούσης ἄρσιν τῶν προσγενομένων εἰς τοὺς συνταξιούχους ἀδικιῶν, χορήγησιν πλήρους δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινοτήτων Διοδίων, Στρέφι–Ἀδριαμιῶν, Ἀριστομένους, Λευκοχώρας, Πολυλόφου, Μάνεσι, Μηλιώτη, Πλατανοβρύσεως, Βουταίνης, Χαλβάτσου, Κουτήφαρι καὶ Πουλιτσίου, ζητούντων ὅπως ἠλεκτροφωτισθῶσιν αἱ Κοινότητες αὐτῶν, μὲ τοὺς ὅρους τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ., ἀφοῦ προηγουμένως ἀποσταλῇ ἁρμόδιος τεχνικός, ἵνα προβῇ εἰς σύνταξιν τῆς μελέτης δαπάνης καὶ λάβωσιν γνῶσιν τοῦ μεγέθους τῆς δαπάνης δι’ ἧς θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἑκάστη τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ταχυδρομικῶν Ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν, Ἀρχιταξινόμων–Ταξινόμων, τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, βελτίωσιν τῆς μισθολογικῆς καὶ βαθμολογικῆς θέσεως τῶν μελῶν του, αὔξησιν τῶν μερισμάτων τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. καὶ Ταμείου Προνοίας Δημ. Ὑπαλλήλων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν συγγενῶν φυλακισμένων καὶ ἐξορίστων, ζητούντων ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτοπίσεων καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Παπαηλιού, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Οἰκοδόμων Λαγκαδίων (Γορτυνίας) ζητοῦντος ἐξομοίωσιν τῶν μελῶν του πρὸς τοὺς λοιποὺς συναδέλφους τῶν πόλεων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μηχανουργῶν, Σιδηρουργῶν, Φανοποιῶν καὶ Χαλκουργῶν Ἄρτης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ἐπέκτασιν τῆς λειτουργίας τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Μετάλλου εἰς τὰς ἐπαρχίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Τσατσάκου, ἐκπροσώπου τῶν παραγωγῶν ἀναψυκτικῶν ὑπὸ μορφὴν κόνεως, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς κυκλοφορίας αὐτῶν καὶ ζητοῦντος τὴν ἐλευθέραν πώλησίν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων Λαρίσης ζητοῦντος αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων, μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετροπουλάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν Ἀποσκευῶν Λιμένος–Ξηρᾶς «Ο Ἅγιος Νικόλαος» Πειραιῶς, ζητοῦντος ὅπως κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ο.Λ.Π. πρόσληψιν ἐλευθέρων ἐργατῶν προτιμῶνται τὰ μέλη του, μέχρι πραγματοποιήσεως τεσσάρων ἡμερομισθίων ἑβδομαδιαίως, ἐφ’ ὅσον ἔχουσι 10ετῆ τοὐλάχιστον προϋπηρεσίαν ἐργάτου ἐν Λιμένι. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Δ. Καρατζένης, Σ. Μακρόπουλος, Ε. Σκορδίλης, Θ. Μπάρμπας, Δ. Γρίβας, Ε. Καλαντζῆς, Μ. Γλύκας, Δ. Στεφάνου, Α. Ἀηδονᾶς, Γ. Κατσαφάδος, Α. Λιάκος, Γ. Ἀνδρεάδης, Ε. Ἀθανασάκος, Χ. Ψαρρός, Π. Γαστερᾶτος, Ν. Μήτρου Κ. Παπαγεωργίου, Φ. Πιτούλης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Ι. Χατζηδῆμος, Α. Ψάρρης, Α. Καρασπήλιος, Ν. Βαρβιτσιώτης, Γ. Σταμάτης, Β. Κρίκος, Χ. Βαφέας, Δ. Πετροπουλάκος, Θ. Κονίτσας, Α. Κακκαρᾶς, Δ. Λαντζούνης, Α. Λαδᾶς, Α. Παυλόπουλος, Β. Ἀλεξᾶτος, Α. Βρανόπουλος, Β. Ἀναστασᾶτος, Ν. Ρηγόπουλος, Ε. Γαλενιανός, Μ. Ζερβός, Μ. Στεφανίδης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Δ. Ἰωάννου καὶ Α. Δερδεμέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοσίων–Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ζητοῦντος μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν στρατιωτικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οἵτινες ὑπηρετοῦν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων, ἐπὶ σχετικῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπουλάκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11286 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπουλάκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὸ παρὰ τὸν Ἅγιον Γεώργιον Κερατσινίου ὕψωμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχὴν ἡ ἀνωτέρω περιοχὴ δὲν τελεῖ ὑπὸ τὴν διαχείρισίν μας ὡς ἀναδασωτέα τοιαύτη, ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν ὅμως οἰκείων φακέλλων προκύπτουν τὰ ἐν συνεχείᾳ στοιχεῖα. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 134690) 1942 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐκηρύχθη ὡς ἀναδασωτέα ἔκτασις 14 στρεμμάτων πέριξ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κερατσινίου ἥτις καὶ παρεδόθη εἰς τὸν ὁμώνυμον Δῆμον πρὸς ἀναδάσωσιν. Κατὰ τὸ ἔτος 1947 τῇ συνεργασία καὶ τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας ἐγένετο περίφραξις καὶ ἀναδάσωσις τῆς ἐκτάσεως ταύτης. Κατὰ τὸ ἔτος ὅμως 1953 προέκυψε ζήτημα διεκδικήσεως τμήματος 6168 τ. μ. ὅπερ εἶχε περιληφθῆ εἰς τὸ ἐγκριθὲν σχέδιον πόλεως τοῦ ἀνωτέρω Δήμου ὑπὸ τῶν Ἀ)φῶν Μελετοπούλου κ.λ.π. Ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3676) 1953 ἐγγράφου τοῦ Δήμου Κερατσινίου, προκύπτει ὡσαύτως, ὅτι αἰτήσει τῶν φερομένων ὡς ἰδιοκτητῶν τῆς ἐκτάσεως ταύτης συνετάγη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10) 1940 πρᾶξις ἀναλογισμοῦ τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου Πειραιῶς κυρωθεῖσα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7329) 1941 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, δι’ ἧς ἐκρίθη ἀποζημιωτέα παρὰ τοῦ Δήμου ἔκτασις τ. μ. 5.590 καὶ ὅτι προσέφυγον οὗτοι εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν Πειραιῶς διὰ τὸν καθορισμὸν τιμῆς μονάδος ἀποζημιώσεως ἥτις καὶ καθωρίσθη ὁριστικῶς, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 701) 1953 ἀποφάσεως. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω οἱ αὐτοὶ κατὰ τ’ ἄνω φερόμενοι ὡς ἰδιοκτῆται ἐπέτυχον εἰς δίκην προσωρινῶν μέτρων ἀπόφασιν εἰς βάρος τοῦ Δήμου Κερατσινίου, καίτοι παρενέβη τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Γενικώτερον ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχομεν νὰ σημειώσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ Δημόσιον εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην εἶχε τὴν ἔκτασιν τοῦ Κοκκινοβράχου ἐκ 10.000 στρεμμάτων, ἣν καὶ ἐνοικίαζεν ὡς τοιαύτην πρὸ καὶ μετὰ τὸ ἔτος 1900, ἤδη δὲ ἐνοικιάζει τὴν ἐναπομείνασαν τοιαύτην ἐκ 1.400 περίπου στρεμ. εἰς ἣν δὲν περιλαμβάνεται ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐπίδικος ἔκτασις. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ ὡς ἄνω 10.000 στρέμματα, τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὰ διαχειριστικά μας στοιχεῖα, οὐδέποτε εἶχον καθορισθῆ σαφῶς ἐπὶ διαγράμματος, ἔδωκαν τὴν εὐχέρειαν εἰς πολλαπλᾶς καταπατήσεις παρὰ τρίτων. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὴν διαχείρισιν τῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς ἐκτάσεων προερχομένων εἴτε ἐκ τῆς διαδοχῆς τοῦ Τουρκικοῦ Κράτους ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, εἴτε ἐξ ὑποκαταστάσεως τῶν εἰς τὴν Μοναστηριακὴν περιουσίαν τῶν διαλελυμένων μονῶν εἶχεν ὁ μοναδικὸς τότε Οἰκονομικὸς Ἔφορος Πειραιῶς, ὅστις λόγῳ τῶν ἀπεράντων δημοσίων ἐκτάσεων δὲν ἠδύνατο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς καταπατητικὰς διαθέσεις εὐαρίθμων ἰδιωτῶν, οἵτινες διὰ τοῦ γνωστοῦ εἰς πάντας τρόπου, ἐδημιούργησαν σειρὰν τίτλων δι’ εἰκονικῶν ἀγοραπωλησιῶν. Ἡ διαδοχὴ ἐξ ἄλλου, κατὰ τὸν μετέπειτα χρόνον, εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων κτημάτων, διαφόρων ὑπηρεσιῶν (Ἀεροπορικὴ Ἄμυνα, Ὑπουργεῖον Γεωργίας, Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἐπὶ ἀπαλλοτριώσεων ἐκτεταμένων ἐκτάσεων) ἀπετέλεσε πρόσκομμα σοβαρᾶς ἀντιμετωπίσεως τῆς παλαιόθεν δημιουργηθείσης πραγματικῆς καταστάσεως. Οὕτω τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς περιοχῆς ταύτης ἀνῳκοδομήθη διὰ μικρῶν κατοικιῶν, μέρος δὲ τοῦ ὑπολοίπου, μὴ οἰκοδομηθέντος, ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον διεκδικήσεως ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, τῆς δικαστικῆς διενέξεως εὑρισκομένης ἐν ἐξελίξει ἐνώπιον τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. Τὴν ἀνωμαλίαν ταύτην καὶ τὴν δυσχέρειαν ἀντιμετωπίσεώς της διὰ τελεσφόρων ἐνεργειῶν τοῦ Δημοσίου, ἐπέτεινε τὸ ὅτι παραχωρητήρια τοῦ Δημοσίου ἐκδοθέντα πρὸ ἑξηκονταετίας καὶ πλέον, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. ΥΑΑ) 1871, δὲν ἀνεφέροντο εἰς διαγράμματα οὔτε ἀπεικονίζοντο εἰς ταῦτα τὰ ἐκποιούμενα κτήματα. Οὕτω τὰ κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον ἐκδοθέντα παραχωρητήρια συνετέλεσαν κατ’ ἔμμεσον τρόπον ἰδιὰ τὴν καταπάτησιν διαφόρων ἄλλων ἐκτάσεων τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν περιοχὴν Κοκκινοβράχου, διὰ τῶν γενομένων δὲ ὑπὸ τῶν καταπατητῶν διαδοχικῶν ἀγοραπωλησιῶν, ἐπῆλθε πλήρης σύγχυσις εἰς σημεῖον, ὥστε ἡ ἐκκαθάρισις τῆς ὅλης ὑποθέσεως νὰ ἀπαιτῇ καὶ χρόνον πολὺν καὶ τεχνικὸν προσωπικόν, οὗτινος στερεῖται ἡ ἁρμοδία παρ’ ἡμῖν Διεύθυνσις. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα στοιχεῖα δύνανται πράγματι νὰ κινήσουν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἢ ἄλλης τινὸς ὑπηρεσίας πρὸς διάσωσιν τοῦ τοπίου ἐκ τῆς οἰκοπεδοποιήσεώς του, ὁ μόνος ἀποτελεσματικὸς τρόπος ἐναπομένει ἡ κήρυξις νέας ἀπαλλοτριώσεως διὰ κοινωφελεῖς σκοπούς, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1731) 1939, παρακατατεθειμένης τῆς ἀξίας, μέχρις οὗ κατόπιν ὁριστικῆς καὶ τελεσιδίκου ἀποφάσεως τῶν τακτικῶν δικαστηρίων, ἀναγνωρισθοῦν οἱ πραγματικοὶ δικαιοῦχοι τῆς ἀποζημιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου κ.λ.π. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12959) 10650) 13.12.1957 ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου κ.λ.π., καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 649, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων (Γεν. Διευθύνσεως Μεταφορῶν), ὡς καὶ τοῦ Ταμείου Δήμων καὶ Κοινοτήτων χρησιμοποιουμένων χώρων τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Νικηφόρου ἀριθ. 16 οἰκήματος ἐτέθη ζήτημα ἐξευρέσεως καταλλήλων οἰκημάτων πρὸς μεταστέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων. Ἀντὶ ὅμως τῆς μεταστεγάσεως ἀμφοτέρων τῶν ὑπηρεσιῶν ἐκρίθη συμφέρουσα ἡ ἀναμίσθωσις τοῦ ὑπὸ τοῦ ρηθέντος Ὑπουργείου κατεχομένου χώρου ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἐπεκτάσεως αὐτοῦ καὶ εἰς τὸν χῶρον τοῦ Ταμείου Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἡ ἐξεύρεσις δι’ αὐτὸ ἑτέρου καταλλήλου οἰκήματος. Οὕτω πρὸς στέγασιν τοῦ ὡς εἴρηται Ταμείου ἐμισθώθησαν ἐκ τοῦ ἐνταῦθα καὶ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ὀδυσσέως ἀριθ. 7 οἰκήματος οἱ Βʹ καὶ Γʹ ὄροφοι ὡς καὶ τρία δωμάτια εἰς τὸ δῶμα συνολικοῦ ἐμβαδοῦ 172 τετραγ. μέτρων, ἔναντι τοῦ πρότερον κατεχομένου ἐν τῷ ἄνω οἰκήματι χώρου 112 τ. μ. ἀντὶ μηνιαίου μισθώματος δρχ. 5.500, ἀναλογοῦντος κατὰ τ. μ. εἰς 32 δραχ., ποσὸν μικρότερον ἐκείνου, ὅπερ κατεβάλλετο διὰ τὸ ἐκκενωθὲν οἴκημα ἐκ δραχ. 34. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταλληλότητα τοῦ νεομισθωθέντος οἰκήματος γνωρίζομεν ὅτι τοῦτο ἐμισθώθη ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀφοῦ προηγουμένως ἐκρίθη κατάλληλον δι’ ὃν προωρίζετο σκοπὸν ὑπὸ τῆς κατὰ νόμον Ἐπιτροπῆς, ἧς συμμετέσχε καὶ ὁ Διευθυντὴς τοῦ μεταστεγασθέντος Ταμείου, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἀπὸ 12.9.57 πρακτικοῦ της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δημητράτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13255) 10895 ἀπὸ 17.12.57 διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 725) 13.12.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δημητράτου ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ Ἀργοστόλιον καὶ Ληξούριον τῆς Κεφαλληνίας, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων εἰς ἃς θὰ ἐγκατασταθῶσιν Αὐτόματα Τηλεφ. Κέντρα βάσει τοῦ τετραετοῦς προγράμματος ἐπεκτάσεως τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας, οὐχ’ ἧττον ὅμως θὰ ληφθῇ μέριμνα ὅπως περιληφθῶσιν εἰς προσεχὲς πρόγραμμα προμηθείας τηλεφωνικοῦ ὑλικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 647) 7.12.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προσγειώσεως ἀεροσκάφους τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας εἰς Ἀεροδρόμιον Σούδας, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ περιεχόμενον τῆς κατατεθείσης ὡς ἄνω ἐρωτήσεως στηριζόμενον ἐπὶ ἀνευθύνων δημοσιευμάτων τοῦ Τύπου δὲν εὐσταθεῖ, δοθέντος ὅτι δὲν στηρίζεται ἐπὶ πραγματικῆς καὶ ἀληθοῦς βάσεως. Ἡ ἐν προκειμένῳ πραγματικότης ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὴν 2.12.57 τὸ ὑπὸ στοιχεῖα X–BAA ἀεροσκάφος τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας ἐκτελοῦν τὸ τακτικὸν αὐτοῦ δρομολόγιον Ἀθηνῶν–Χανίων, λόγῳ σφοδρᾶς καταιγίδος, προσεγειώθη εἰς τὸ ἐν Ἀκρωτηρίῳ Ἀεροδρόμιον, κατόπιν σχετικῆς συνεννοήσεως καὶ ἀδείας τῆς παρ’ αὐτῷ Διοικήσεως. Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ συνημμένου ὧδε ἐν ἀντιγράφῳ ἀποσπάσματος τῆς ἀναφορᾶς τοῦ κυβερνήτου τοῦ ὡς εἴρηται ἀεροσκάφους Θ. Καρβουτζῆ, τοῦτο παρέμεινεν εἰς τὸ ἀεροδρόμιον Ἀκρωτηρίου ἐπὶ 41 λεπτὰ ἀναχωρῆσαν κατόπιν πρὸς συνέχισιν τοῦ δρομολογίου αὐτοῦ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀνωμαλίας ἢ ἄλλης καθυστερήσεως. Ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἀεροδρομίου παρεσχέθησαν διευκολύνσεις πρὸς τὸ πλήρωμα τοῦ ἀεροσκάφους καὶ ἐξυπηρετήθησαν οἱ ἐπιβάται αὐτοῦ. Δι’ ὃ ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἀεροπορία ἀπηύθυνεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 355) 5.12.57 εὐχαριστήριον ἔγγραφον αὐτῆς (οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν ὧδε) πρὸς τὸν Διοικητὴν τῆς ὡς ἄνω Ἀεροπορικῆς Βάσεως. Τὰ ἀνωτέρω ἐμφαίνονται καὶ ἐκ τῆς ἐν ἀντιγράφῳ συνημμένης ὑπ’ ἀριθ. 517) 8.12.57 ἀναφορᾶς τοῦ Ἀερολιμενάρχου Χανίων. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων δὲν νομίζομεν ὅτι ὑφίσταται οὐδὲν ἐν προκειμένῳ ἐπιλήψιμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΕΡΟΣΤΑΘΜΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 355–05) 5. Πρὸς

Τὸν Διοικητὴν Ἀεροπ. Βάσεως ΝΑΤΟ

ΣΟΥΔΑΝ

Ἀξιότιμε Κύριε, Διὰ τῆς παρούσης ἡ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ἐπιθυμεῖ νὰ ἐκφράσῃ τὰς εὐχαριστίας της διὰ τὴν βοήθειαν καὶ ἐξυπηρέτησιν τὴν ὁποίαν παρέσχετε εἰς ἀεροσκάφος της, τὸ ὁποῖον δὲν ἠδυνήθη νὰ προσγειωθῇ εἰς ΜΑΛΕΜΕ καὶ ἠναγκάσθη νὰ προσγειωθῇ εἰς τὸ ὑμέτερον ἀεροδρόμιον, κατόπιν ὑμετέρας ἐγκρίσεως καὶ βοηθείας. Ἐπίσης ἐπιθυμοῦμεν νὰ εὐχαριστήσωμεν ὑμᾶς διὰ τὴν αὐθόρμητον φιλοξενίαν τὴν ὁποίαν ἐπεφυλάξατε εἰς τοὺς ἐπιβάτας καὶ τὸ πλήρωμα.

Μετὰ πλείστης τιμῆς

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ Α. Ε.

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΕΡΟΣΤΑΘΜΩΝ

Ζ. ΛΙΝΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ

ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΧΑΝΙΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 517. Ἐν Χανίοις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1957 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων

Ὑπηρεσία Πολιτικῆς Ἀεροπορίας

ΑΘΗΝΑΣ

Ἐν συνεχεία τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 138) 7.12.57 σήματος ἡμῶν, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ν923) 7.12.57 τηλεγραφικῆς διαταγῆς ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν ὅτι τὴν 2αν τρέχοντος ἀεροσκάφος SXABAA τῆς OLY (Κυβερνήτης Θ. Καβουρτζῆς) δὲν ἐματαίωσε τὸ τακτικὸν αὐτοῦ δρομολόγιον Ἀθηνῶν–Μάλεμε. Τὸ ἀνωτέρω ἀεροσκάφος καθυστερῆσαν τὴν ἐνταῦθα προσέγγισίν του ἐπὶ 49 λεπτὰ λόγῳ καταιγίδος, καὶ προσγειωθὲν προσωρινῶς εἰς ἀεροδρόμιον Σούδας κατόπιν αἰτήσεώς του, καὶ τῆς σχετικῆς ἀδείας τῶν ἐκεῖσε Ἀρχῶν, συνέχισεν ἀνωτέρω δρομολόγιόν του ὁμαλῶς, καιροῦ ἀποκατασταθέντος ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου. Ἀνωτέρω προσγείωσις εἰς Σούδαν ἀνεφέρθη παρ’ ἡμῶν ἀμέσως πρὸς ACC LVWA ὑμετέρας ὑπηρεσίας, ὡς καὶ OLY. Συνημμένως ὑποβάλλομεν σχετικὸν σῆμα Ἀερολιμένος Χανίων τῆς 2.12.1957.

Ὁ Ἐπόπτης

Ε. ΞΗΡΑΚΗΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ

12180850Z) 57 Ἀπόσπασμα ἀναφορᾶς Κυβερνήτου κ. Θ. ΚΑΡΒΟΥΤΖΗ 0125314) 2.12.57. Προσεγειώθην εἰς ΑΚΡΩΤΗΡΙ καὶ παρέμεινα 00.41′ λεπτὰ εἰς Στρατιωτικὸν Ἀεροδρόμιον ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ λόγῳ τοπικῶν καταιγίδων εἰς ΣΜΕ καὶ ἰσχυροῦ Νοτίου ἀνέμου 40 KOOTS. Οἱ ἐπιβάται ἐξυπηρετήθησαν ὑπὸ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπηρεσιῶν. Μοῦ ἐχορηγήθη κἄθε εὐκολία ὑπὸ τῶν Στρατιωτικῶν Ὑπηρεσιῶν, τόσον τῶν Ἑλληνικῶν, ὅσον καὶ ὑπὸ τῶν ἐκεῖ εὑρισκομένων Ἀμερικανικῶν. Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ὁ Διευθυντὴς Ἐκμεταλλεύσεως Κυβερνήτης Μ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 597 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ ἐλλείψεις τῶν Σ.Ε.Κ. εἰς τροχαῖον ὑλικὸν εἶναι πράγματι μεγάλαι, ἦσαν δὲ μέχρι πρό τινος ἀκόμη μεγαλύτεραι. Ἤδη ὡλοκληρώθη ἡ παραλαβὴ 500 φορτηγῶν προελεύσεως Τσεχοσλοβακίας, ὑπεγράφη δὲ σύμβασις διὰ τὴν προμήθειαν 500 εἰσέτι φορτηγῶν προελεύσεως Ρουμανίας, ἡ ἐκτέλεσις τῆς ὁποίας θέλει ὁλοκληρωθῆ μέχρι τέλους 1958. Ἐξ ἄλλου ἔχουν παραγγελθῆ 10 δίδυμοι αὐτοκινητάμαξαι καὶ ἐπερατώθη ἤδη ἡ ἀνανέωσις τῶν κινητήρων 15 ἐκ τῶν ἐν κυκλοφορίᾳ αὐτοκινηταμαξῶν. Ἐπίσης ἀνακατασκευάζονται, μερίμνῃ καὶ δαπάναις τοῦ κατασκευαστοῦ, οἱ λέβητες τῶν 20 ἀτμαμαξῶν BREDA αἵτινες καὶ θέλουσι παραδοθῆ ἐντὸς τοῦ 1958. Τέλος, πλὴν τῶν ἀνωτέρω, ἐνεκρίθη παρὰ τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ προμήθεια καὶ ἑτέρου τροχαίου ὑλικοῦ ἡ πραγματοποίησις τῆς ὁποίας εὑρίσκεται ἐν ἐξελίξει. Ἡ ἀπόκτησις τοῦ ὑλικοῦ τούτου θέλει καλύψει πλήρως τὰς ὑφισταμένας σήμερον ἀνάγκας τοῦ δικτύου τῶν Σ.Ε.Κ. εἰς τροχαῖον ὑλικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12189)29.11. 1957 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 543 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον διέθεσε σοβαρὰς πιστώσεις πρὸς ἀνακαίνισιν τῆς κυρίας ἀρτηρίας Ἁλμυροῦ ἤτοι τῆς Βόλου–Ἁλμυροῦ–Λαμίας. Ἡ χρηματοδότησις τῆς συγχρόνου κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Ἁλμυροῦ–Φαρσάλων εἶναι ἀδύνατος. Διὰ τὰς λοιπὰς ὁδούς, ὡς ἡ Ἁλμυροῦ–Ἀνάβρας δέον νὰ ἐνδιαφερθῇ τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον καὶ προγραμματίσῃ τὴν συντήρησιν τῆς ἐπαρχιακῆς ταύτης ὁδοῦ, ἡ ὁποία πράγματι θὰ ἐξυπηρετήσῃ πολλὰς Κοινότητας Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 661 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, περὶ ἐλλείψεων τῶν Σ.Ε.Κ. εἰς φορτηγὰ ψυγεῖα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αὗται ἀναπληροῦνται διὰ τῆς ἐνοικιάσεως τοιούτων παρὰ τῆς Ἰντερφριγκό, ἥτις εἶναι Διεθνὴς Συνεταιρισμὸς Εὐρωπαϊκῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ οἱ

Σ.Ε.Κ.

Ἡ Ἰντερφριγκὸ κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἐξεπλήρωσε τὸ τεθὲν αὐτῇ πρόγραμμα, χορηγήσασα περὶ τὰ 2.000 φορτηγὰ ψυγεῖα, ἔλαβον δὲ οἱ Σ.Ε.Κ. πρὸ ὀλίγων μόλις ἡμερῶν ἐπιστολὴν αὐτῆς, διαβεβαιούσης ὅτι, ἐπαυξηθείσης τῆς εἰς φορτηγὰ—ψυγεῖα δυνάμεως αὐτῆς, ἡ κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος ἐξασφάλισις τῶν ἀναγκῶν μας θὰ εἶναι ἀνωτέρα, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ εἶναι ἔγκαιρος ὁ προγραμματισμὸς τῶν ἀναγκῶν μας. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν ἤδη τὴν προμήθειαν ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ. ἑκατὸν φορτηγῶν — ψυγείων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀντιμετωπίζωνται καλλίτερον εἰς τὸ μέλλον αἱ ἔκτακτοι ἀνάγκαι τῶν τακτικῶν ἐξασφαλιζομένων πάντοτε ὑπὸ τῆς Ἰντερφριγκό. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κονίτσα καὶ Γ. Πλατῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12117)28.11.1957 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 534 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κονίτσα καὶ Γ. Πλατῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ κατασκευὴ τῆς προσπελάσεως τῆς γεφύρας Σταθμοῦ Δεκελείας, ἡ ὁποία κατεσκευάσθη ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ. δὲν ἐμποδίζει τὴν κίνησιν τῶν πεζῶν καὶ ὀχημάτων περισσότερον ἢ ὅσον μέχρι τῆς κατασκευῆς της. Ἔλλειψις τῆς σχετικῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως μᾶς ἠνάγκασε μέχρι σήμερον νὰ ἀναβάλωμεν τὴν κατασκευήν. Ἐλπίζομεν ἐντὸς τῆς ἐρχομένης οἰκονομικῆς χρήσεως νὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν συμπληρώσεως τῶν ἐργασιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 11496) 19.11.57 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 453 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ φορολογία τῶν ἀγρῶν τῆς περιοχῆς Πολυκάστρου Κιλκὶς ἐπεβλήθη ὡς εἰσφορὰ συντηρήσεως τῶν ἔργων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2535) 53, ἀνερχομένη εἰς 2 ἑκατομ. κατὰ στρέμμα καὶ ἐπιβαρύνουσα τοὺς ὠφεληθέντας ἐκ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων. Ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι τὰ ἔργα ἐξετελέσθησαν πλημμελῶς δὲν εὐσταθεῖ ἀλλὰ διατυποῦται μὲ ἀπώτερον σκοπὸν τὴν ἄρσιν τῆς ἐπιβληθείσης φορολογίας. Εἰς περίπτωσιν ἀνάγκης συμπληρώσεως ἢ συντηρήσεως τῶν ἔργων ἁρμοδία τυγχάνει ἐν προκειμένῳ ἡ Υ.Π.Ε.Μ. εἰς ἣν ἔχει παραδοθῆ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀποστραγγιστικοῦ δικτύου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12259) 30.11.1957 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 563 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1. Διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησιν τῶν Ἐθνικῶν ὁδῶν Νομοῦ Φθιώτιδος διετέθησαν διὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν 1957 δραχ. 2.600.000. 2. Αἱ ἐν τῇ ἐρωτήσει ὁδοὶ ἀποτελοῦσαι τμῆμα τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Μαρτίνου–Ἀταλάντης– Λαμίας, περιελήφθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1958 ἀνακαινιστέων ὁδῶν. 3. Κατεβλήθη πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν εἰς βάρος τῶν πιστώσεων στοιχειώδους συντηρήσεως διατήρησιν βατότητος ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Λαμίας–Θερμοπυλῶν–Καμμένων Βούρλων. 4. Τὸ λοιπὸν δίκτυον Ἐθνικῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος διατηρεῖται ἐν ἀρίστῃ καταστάσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12979) 13.12.57 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 681 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α. 64907) 2574) 28.11.57 διαταγῆς τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως, διετάχθη ὁ Νομομηχανικὸς Θεσσαλονίκης νὰ προβῇ εἰς τὴν χάραξιν τῆς Ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Βασιλικὰ Περίπτερα, καθ’ ὅσον ἡ Τ.Υ.Δ.Κ. Θεσσαλονίκης δὲν κατώρθωσε νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἐργασίαν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12954) 13.12.57 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 644 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ρεῦμα Καλλιρρόης ἐν τῇ περιοχῇ Γουδὶ Ζωγράφου, Ἁγίου Θωμᾶ, εἶναι ἓν ἐκ τῶν πολλῶν ἀκαλύπτων ρευμάτων ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Πρωτευούσης καὶ τῶν πέριξ Δήμων. Ἡ κάλυψις τῶν ρευμάτων τούτων ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς διασχιζομένης ὑπὸ τούτων περιοχῆς δέον νὰ συντελῆται διὰ συμμετοχῆς τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὴν ἀναγκαιοῦσαν δαπάνην τῆς καλύψεως ἢ τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν ρευμάτων, ἐνῷ ἐξ ἄλλου μετὰ τὴν κάλυψιν θέλουσιν ὠφεληθῆ οἱ ἴδιοι ἐκ τῆς ἀνατιμήσεως καὶ τῆς πλήρους ἀξιοποιήσεως τῶν ἰδιοκτησιῶν των. Ἐν προκειμένῳ τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἐπανειλημμένως καλέσει τοὺς ἐνδιαφερομένους ἤτοι α) τὸ ΓΕΣ λόγῳ τῶν ἀποχετευομένων ἀκαθάρτων ὑπὸ τῶν Στρατιωτ. ἐγκαταστάσεων Γουδὶ καὶ β) τὸν Δῆμον Ζωγράφου ἵνα καταβάλωσιν ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἥμισυ περίπου τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης τοῦ ὑπολοίπου καταβληθησομένου ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, οὗτινος οἱ περιωρισμένοι πόροι διατίθενται μέχρι σήμερον κυρίως διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Κεντρικοῦ Ἀποχετευτικοῦ Ἀγωγοῦ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ συνόλου τῆς Πρωτευούσης. Μέχρι σήμερον τὸ μὲν ΓΕΣ ἐδήλωσε κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ ἐξοικονομήσῃ τὴν ἐξ 700.000 δραχ. ἀναλογίαν του, ὁ δὲ Δῆμος Ζωγράφου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ καταβάλῃ τὴν ἐξ 1.000.000 δραχ. προσφερθεῖσαν συμμετοχὴν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μέρους τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Μπακλατζῆ, Γ. Ἀναγνωστοπούλου, Ι. Γιαννιδάκη καὶ Λ. Λυμπέρη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12668) 9.12.57 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 607 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Μπακλατζῆ, Γ. Ἀναγνωστοπούλου κ.λ.π. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1) Ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανομένη ὁδὸς ἀπὸ Λαμίας εἰς Ἀνθήλην δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν συντηρουμένων ὁδῶν διὰ τῶν παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διατιθεμένων πιστώσεων, ἅτε μὴ ἀνήκουσα εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐξαιρέσεων ἀπὸ τῆς κατ’ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου 3200) 1956. 2) Τὸ ὅλον ὑδρολογικὸν θέμα τοῦ Σπερχειοῦ ἀποτελεῖ σοβαρὸν καὶ δυσεπίλυτον πρόβλημα, ἀπασχολῆσαν ἀπὸ 20ετίας τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον. Συγκεκριμένως ἀπὸ τοῦ 1939 τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἀνέθεσε τὴν σύνταξιν προμελέτης, οὐχὶ μόνον τοῦ ἀντιπλημμυρικοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀρδευτικοῦ θέματος εἰς τὴν Ἑταιρίαν Γ.Ε.Τ.Ε. καὶ μεταγενεστέρως εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἑταιρίαν KNAPPEN–TIBPET–ABBET, μὲ σκοπὸν τὴν πλήρη ἀντιπλημμυρικὴν προστασίαν ὅλης τῆς περιοχῆς Σπερχειοῦ καὶ τῶν παραποτάμων αὐτοῦ, ὡς καὶ τὴν ἄρδευσιν σημαντικῆς ἐκτάσεως. Βάσει τῶν προμελετῶν αὐτῶν ἀνετέθη εἰς τὴν Ἑταιρίαν Γ.Ε.Τ.Ε.–Ἀδελφοὶ Ἀργυρόπουλοι, ἡ σύνταξις τῆς ὁριστικῆς μελέτης ἀντιπλημμυρικῆς προστασίας τῆς κάτω πεδιάδος τοῦ Σπερχειοῦ, ὅπου λαμβάνουν χώραν ἔντονοι πλημμύραι. Ἡ μελέτη συνετάγη ἤδη καὶ ἐνεκρίθη πρὸ διμήνου ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων μὲ προϋπολογισμὸν δαπάνης 16.000.000. Κατὰ τὸ συνταχθὲν πρόγραμμα νέων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων 1958 περιελήφθη τὸ ἔργον τοῦτο καὶ δὴ μὲ ἀριθμὸν προτεραιότητος 1, ὥστε τὸ ταχύτερον ἡ περιοχὴ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰς ἐκ πλημμυρῶν ζημίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 666 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου, περὶ καταργήσεως δρομολογίων καὶ ἀπολύσεων προσωπικοῦ εἰς τοὺς Θεσσαλικοὺς Σιδηροδρόμους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ κατάργησις τῶν τεσσάρων δρομολογίων ὀχημάτων ἁμαξοστοιχιῶν μεταξὺ Βόλου–Λαρίσης ὀφείλεται πράγματι εἰς στενότητα προσωπικοῦ κλάδου ἁμαξοστοιχιῶν, εὐθὺς δὲ ὡς ἐκλείψῃ αὕτη, θὰ ἐπαναλειτουργήσουν τὰ καταργηθέντα δρομολόγια. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυσιν 21 ἐκτάκτων ἐργατῶν γραμμῆς, ἡ Γεν. Διεύθυνσις τῶν Σ.Ε.Κ. διεβεβαίωσεν ὅτι οὐδεὶς ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τῶν τέως Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων ἀπελύθη, συνεπείᾳ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ιγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Λαμπρινάκου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 13358) 19.12.57 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 734 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Λαμπρινάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὑπὸ τοῦ κ. Κ. Πατριανάκου, ὑπεβλήθη ἡμῖν διὰ τῆς ἀπὸ 27.2.56 αἰτήσεώς του προμελέτη Ὑδραυλικοῦ Ἐργοστασίου Ἄρνης Λακωνίας, ἰσχύος 330 KW καὶ προϋπολογισμοῦ δραχμῶν 15.611.000, ἐκπονηθεῖσα ὑπὸ τοῦ Τεχνικοῦ Γραφείου Ι. Σπανίδου ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Γιουγκοσλαβικῆς Ἑταιρίας «ΕΝΕΡΓΟΠΡΟΓΚΕΤ». Ἡ προμελέτη αὕτη ἐνεκρίθη διὰ τῆς ἡμετέρας ὑπ’ ἀριθ. Δ. 20744) 27.6.56 ἀποφάσεως ὑπὸ τὸν τεθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὅρον ὅπως πρὸ τῆς συντάξεως τῆς ὁριστικῆς μελέτης προηγηθῇ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, συνεννόησις μετὰ τῆς Δ.Ε.Η., διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς χρησιμοποίησιν τῆς πλεοναζούσης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ὁ ὅρος οὗτος ἐτέθη, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20164) 4352) 19.4.56 ἐγγράφου, ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι ἡ κατασκευὴ τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ἔργου, ὡς τοῦτο προβλέπεται ἐν τῇ προμελέτῃ εὐσταθεῖ ἀπὸ ἀπόψεως ἠλεκτρικῆς οἰκονομίας μόνον ἐφ’ ὅσον προηγηθῇ συνεννόησις μετὰ τῆς Δ.Ε.Η. διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς χρησιμοποίησιν τῆς πλεοναζούσης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, διότι ἄλλως, ἐὰν δηλαδὴ ἐπρόκειτο νὰ περιορισθῇ ἡ κατανάλωσις εἰς μόνην τὴν περιοχὴν ἣν προβλέπει ἡ μελέτη, ἢ ἔστω καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Λακωνίας, ἡ ἵδρυσις τοιούτου ἐργοστασίου θὰ ἦτο ἀσύμφορος. Μέχρι τοῦδε οἱ ἐνδιαφερόμενοι οὐδὲν ἐγνώρισαν ἡμῖν περὶ συνεννοήσεώς των μετὰ τῆς Δ.Ε.Η. οὐδὲ ὑπεβλήθη ἡμῖν ἡ ὁριστικὴ μελέτη τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 13381) 19.12.57 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 756 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Γ.40764) 11.12.56 ἐγγράφου τῆς καθ’ ἡμᾶς Δ)νσεως Γ2)4 πρὸς τὸν Νομομηχανικὸν Χαλκιδικῆς τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἐγνώρισεν εἰς αὐτὸν ὅτι εἰς τὴν σήμανσιν τῶν ὑπολοίπων ὁδῶν ἤθελε προβῆ ἡ Κεντρικὴ Ὑπηρεσία κατὰ τὸ 1957. Κατὰ τὸ 1957, ὅμως, ἀπεφασίσθη ὅπως αἱ σημάνσεις τῶν ὑπολοίπων ὁδῶν ἐκτελοῦνται τοῦ λοιποῦ ὑπὸ τῶν Γραφείων τῶν Νομομηχανικῶν κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τῆς μέχρι τοῦδε σημάνσεως ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν συντηρήσεων. Πρὸς τὸν Νομομηχανικὸν Χαλκιδικῆς ἐστάλη πίστωσις ἐκ 300.000 δραχ. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ.197) 8.1.57 διαταγῆς τῆς καθ’ ἡμᾶς Διευθύνσεως Γα, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ὅτι περιλαμβάνεται καὶ ἡ σήμανσις (ὑπ’ ἀριθ. προτερ. 7). Πιθανὸν λόγῳ ἀνεπαρκείας τῆς πιστώσεως ὁ Νομομηχανικὸς Χαλκιδικῆς δὲν προέβη εἰς τὴν σήμανσιν τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. Αἱ κατὰ τὸ 1957 συνεχισθεῖσαι σημάνσεις ὑπὸ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἀφεώρων τὴν τοποθέτησιν σημάτων, προγραμματισθέντων καὶ παραγγελθέντων κατὰ τὸ 1956. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦτο δὲν περιελαμβάνετο ἡ ὁδὸς Πολυκάστρου–Ἀρναίας, καθ’ ὅσον τότε δὲν εἶχον ἀποπερατωθῆ αἱ ἐργασίαι ἀνακαινίσεώς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12529)6.12.57 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 581 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ὁδὸς Κρεσταίνης–Ἀνδριτσαίνης εἶναι ἐπαρχιακὴ καὶ διετάξαμεν τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον διὰ τὴν συντήρησίν της, ἡ ὁποία καὶ γίνεται. Χαρακτηρισμὸς τῆς ὁδοῦ ὡς Ἐθνικῆς, εἶναι νόμῳ ἀδύνατος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἐπὶ τῆς ἰδιὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12661)9.12.1957 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 600 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Μοτζὰρ– Κυπαρισσίας–Πύργου ὡς Ἐθνικῆς ὁδοῦ νόμῳ ἀπαγορεύεται. Δέον τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μεσσηνίας νὰ προγραμματίσῃ τὴν ὁδὸν διὰ τὴν ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος, 3–4 ἐτῶν, ὁλοκλήρωσιν τῆς κατασκευῆς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12528) 5.12)57 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 580 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὁδὸς Πύργου–Λάλα, συνάντησις τῆς ὁδοῦ Τριπόλεως–Πατρῶν, εἶναι ἐπαρχιακὴ καὶ τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον ἔχει ἐπιληφθῆ τῆς συντηρήσεώς της. Χαρακτηρισμός της ὡς ἐθνικῆς νόμῳ ἀδύνατος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν μεταφορὰν τῶν βουστασίων Βόλου ἐκτὸς τῆς πόλεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καίτοι κατ’ ἀρχὴν ἀναγνωρίζομεν ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ μεταφορὰ τῶν βουστασίων ἐκτὸς τῶν πόλεων καὶ εἰς ἰδίαν ζώνην, ἐν τούτοις λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ κτηνοτροφικαὶ αὗται ἐπιχειρήσεις μικραὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, δὲν εὑρίσκονται εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, φρονοῦμεν ὅτι ἡ μεταφορὰ τούτων δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ ἀμέσως καὶ πρὶν ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐξεύρεσις τῶν ἀναγκαιούντων κεφαλαίων πρὸς ἀγορὰν τοῦ καταλλήλου χώρου καὶ τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν βουστασίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11978) 9903) 1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπασχολεῖ πάντοτε τὸ θέμα τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Πρέπει ὅμως νὰ μὴ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς ὑμῶν ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θεσμοῦ τούτου προσκόπτει εἰς πολλὰς δυσχερείας. Ἤδη εἰς τὸν κλάδον ἀσθενείας, συναντῶνται τοιαῦται δυσχέρειαι, μία δὲ τούτων εἶναι καὶ ἡ δυσκολία ἐπανδρώσεως τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου. Πρὶν καταστῇ δυνατὴ ἡ ὁλοκλήρωσις καὶ ἡ ἐξησφαλισμένη λειτουργία τῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὸν κλάδον τοῦτον παρακεκινδυνευμένον νὰ γίνῃ οἱαδήποτε σκέψις ἐπεκτάσεως εἰς ἄλλους κλάδους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πετροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κωνστ. Πετροπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀναγκαστικῶς ἐκμισθωθεῖσαν ἔκτασιν ἐκ 230 στρεμμάτων εἰς θέσιν «Τουμπανιὰ» τῆς Κοινότητος Ματαράγκας τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 10306) 1953 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐκηρύχθη ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέα, κατὰ τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος καὶ τὸ Ν. Δ. 2185) 1952, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ἔκτασις, κειμένη εἰς θέσιν «Τουμπανιὰ» περιοχῆς τῆς Κοινότητος Ματαράγκας καὶ φερομένη ὡς ἀνήκουσα εἰς τὴν Κοινότητα ταύτην. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐν λόγῳ ὑπ’ ἀριθ. Ε) 10306) 1953 ἀποφάσεως ἡμῶν ἡ ὡς ἄνω Κοινότης παρεπονέθη δι’ ἀναφορᾶς της πρὸς ἡμᾶς κατὰ τῆς ἀποφάσεώς μας ταύτης καὶ ἐζήτησε τὴν ἀνάκλησίν της ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἡ προαναφερθεῖσα ἔκτασις ἀναγκαιοῖ εἰς αὐτήν. Ἡ ἐν λόγῳ ἀναφορὰ διεβιβάσθη εἰς τὸν Ἐπιθεωρητὴν Γεωργίας Πατρῶν κ. Δημ. Κραψίτην πρὸς ἐπιτόπιον ἐξέτασιν καὶ ὑποβολὴν ἡμῖν σχετικῆς ἐκθέσεως, ὅστις καὶ ὑπέβαλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4629) 1954 ἀναφοράν του, εἰς ἣν ἀναφέρεται ὅτι τὰ μισθώματα ἅτινα εἰσπράττει ἡ Κοινότης ἐκ τῆς ἐνοικιάσεως τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἐκτάσεως ἀποτελοῦν σημαντικὸν πόρον αὐτῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν της εἰς ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, δημοσίαν ὑγείαν, Κοινωνικὴν Πρόνοιαν, ἐκπαίδευσιν καὶ λοιπὰ ἔργα κοινῆς ὠφελείας, ἀλλὰ καὶ ὅ,τι ἀνάγκαι τῶν ἀκτημόνων κατοίκων Ματαράγκας εἰς γαίας εἶναι σοβαραί. Κατόπιν τούτων ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε) 3360) 1955 ἀπόφασις ἡμῶν δι’ ἧς ἀνεκλήθη ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 10. 306) 1953 ὁμοία γενομένη ἀπαλλοτρίωσις τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἐκτάσεως καὶ καθωρίσθη ἡ ἔκτασις αὕτη ὡς ἀναγκαστικῶς ἐκμισθωτέα κατὰ τὸ Ν. Δ. 327) 1947 ἐπὶ σκοπῷ ὅπως καὶ αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀκτημόνων ἱκανοποιηθοῦν ἀλλὰ καὶ ἡ Κοινότης νὰ μὴ στερηθῇ τοῦ ἀπολύτως ἀναγκαίου εἰς αὐτὴν εἰσοδήματος ἐκ τῆς μισθώσεως τῆς ἐκτάσεως ταύτης. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς παραδόσεως εἰς ἀκτήμονας τῆς ἐκτάσεως, γνωρίζομεν ὅτι κατὰ νόμον δέον νὰ προηγηθῇ καταμέτρησις ταύτης καὶ καθορισμὸς τῶν ἀναγκαστικῶν μισθωτῶν παρὰ τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, οἵτινες θὰ συγκροτήσουν ἀναγκαστικὸν Συνεταιρισμὸν μισθώσεως, πρὸς τὸν ὁποῖον καὶ θὰ παραδοθῇ τὸ κτῆμα. Ἡ καταμέτρησις τοῦ κτήματος ἐπρογραμματίσθη διὰ τὸ τρέχον ἔτος, μετὰ δὲ τὴν πλήρη ἀποπεράτωσιν αὐτῆς, διετάχθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 47182) 9.12.1957 διαταγῆς μας ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Μεσολογγίου νὰ μεριμνήσῃ, ἵνα τὸ ταχύτερον καθορισθοῦν οἱ ἀναγκαστικοὶ μισθωταὶ παρὰ τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων καὶ παραδοθῇ κατὰ τὰ ἀνωτέρω τὸ κτῆμα εἰς αὐτούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι πᾶσαι αἱ προθεσμίαι τοῦ Α. Ν. 1832) 1951 «περὶ ἐπικυρώσεως ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν κ.λ.π.», παρετάθησαν διὰ τοῦ ἄρθρου 43 τοῦ Ν. Δ. 3784) 1957 (Φ.Ε.Κ. 207 Α τῆς 12.10.57) μέχρι 12.10.58. Διὰ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου προβλέπεται καὶ ἡ ἐπικύρωσις ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν ἢ προσυμφώνων συναφθέντων μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. 3784) 1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη. Ἐπὶ τῆς ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρωτήσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α. 63780) 2499) 1957 ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν, καὶ εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὰ ἐρωτήματα α, β, γ, τῆς παραγράφου ΙΙΙ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τὴν ἄρδευσιν τῶν Θηβαϊκῶν ἐκτάσεων. Τὸ ἔργον εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης. Ἔναρξις ἐκτελέσεως ἔργων δὲν δύναται νὰ γίνῃ πρὸ τῆς ἀποπερατώσεως τῆς μελέτης καὶ ἐγκρίσεως ταύτης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀντιμετωπίζεται ἤδη ὁ προγραμματισμὸς εἰς τὰ ἔργα Δημ. Ἐπενδύσεων. 2) Ὡς πρὸς τὰ σημεῖα ἐφ’ ὧν θέλει γίνει ἡ λῆψις τοῦ ὕδατος, ταῦτα προβλέπονται εἰς θέσιν «Τσούκαις» ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Θηβῶν–Καρδίτσης παρὰ τὸ Δυτικὸν ἄκρον τῆς Λίμνης. 3) Ὁ Ὀργανισμὸς Κωπαΐδος οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ Θηβαϊκοῦ Πεδίου ἅτινα θὰ ἐκτελεσθοῦν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11622) 9625) 21.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἔπαυσε νὰ τὴν ἀπασχολῇ τὸ θέμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τῶν Ἀγροτῶν. Δέον ὅμως νὰ μὴ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς ὑμῶν ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θεσμοῦ τούτου προσκόπτει εἰς πολλὰς δυσκολίας. Ἤδη διὰ τὸν κλάδον ἀσθενείας συναντῶνται τοιαῦται δυσχέρειαι, μία δὲ τούτων εἶναι καὶ ἡ δυσκολία ἐπανδρώσεως τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου. Πρὶν καταστῇ δυνατὴ ἡ ὁλοκλήρωσις καὶ ἐξησφαλισμένη λειτουργία τῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὸν κλάδον τοῦτον θὰ ἦτο παρακεκινδυνευμένον νὰ γίνῃ οἱαδήποτε σκέψις ἐπεκτάσεως τούτου εἰς ἄλλους κλάδους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 511 τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι δὲν ἐγένετο συγκέντρωσις σίτου εἰς Ξυλούπολιν. Εἰς τὸ χωρίον τοῦτο συνέστη βοηθητικὸν Κέντρον συγκεντρώσεως πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν τῆς περιφερείας Λαγκαδᾶ, οἵτινες ἐξυπηρετοῦνται καὶ διὰ τῶν λοιπῶν (κυρίων) κέντρων παραλαβῆς Λαγκαδᾶ κ.λ.π., ἰδίᾳ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν εἰς Ξυλούπολιν ἐξευρεθεισῶν ἀποθηκῶν. Τὸ ἀποθηκευτικὸν κέντρον Ξυλουπόλεως ἐλειτούργησε κανονικῶς, παρέλαβε μέχρι τῆς 14)9 268.000 ὀκάδας σίτου ἐν ὅλῳ πληρωθεισῶν τῶν ἀποθηκῶν. Ἐνδεχόμενον ἐν τούτοις, κατὰ τὴν λῆξιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ἐπιβληθεῖσαν ἐκ γενικωτέρων λόγων, νὰ ἀπέμειναν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν Ξυλουπόλεως ποσότητές τινες σίτου, ἀπαράληπτοι. Ἀλλὰ ἰδιὰ τῆς ὁλοκληρωθείσης συγκεντρώσεως 500 περίπου χιλιάδων τόννων, ἐκ τῶν ὁποίων 365.000 τόννοι περίπου ἠγοράσθησαν μὲ προνομιακὰς τιμάς, ἀπὸ τοὺς μικροὺς καὶ μέσους παραγωγούς, ἐδημιουργήθησαν αἱ ἀναγκαῖαι προϋποθέσεις ἰδιὰ τὴν σταθεροποίησιν τῆς ἀγοραίας τιμῆς τοῦ σίτου, γύρω τοῦ ἐπιπέδου ἀσφαλείας, ἤτοι ἐπετεύχθησαν οἱ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἐξέλιπον οἱ λόγοι συνεχίσεώς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου διαβιβαστικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 668 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὸν προγραμματισμὸν τοῦ ἔργου Πέττα Κομποτίου Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κατωτέρω: α) Ἡ ἐν λόγῳ μελέτη δὲν ἔτυχεν εἰσέτι τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Σ.Ε.Ε. τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ τεχνικοὺς λόγους. β) Ἐπικρατεῖ εἰσέτι ἡ διερεύνησις καὶ ἐξέτασις τοῦ θέματος τῆς ἐπαρκείας τοῦ ὕδατος Ἀράχθου–Λούρου πρὸς δυνατότητα ἀξιοποιήσεως τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς καὶ τῆς ἐκτάσεως ἐφ’ ἧς δύναται νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀξιοποίησις. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δὲν δύναται πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον νὰ προωθηθῇ ὁ προγραμματισμὸς τοῦ ὡς εἴρηται ἔργου πρὸς ἐκτέλεσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 657 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα, ἐπὶ τῶν σκέψεων καὶ συζητήσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀποξηραντικῶν ἔργων εἰς περιοχὴν Μεσολογγίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν κατωτέρω τὴν ἀκόλουθον ἀνακοίνωσιν ἡμῶν πρὸς τὸν Τύπον. Κατὰ τὴν πρόσφατον παραμονήν του ἐν Ἑλλάδι, κατόπιν προσκλήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας, Ἁλιείας καὶ Τροφῶν τῆς Ὁλλανδίας κ. Σ. Λ. ΜΑΝΣΧΟΛΤ συνεζήτησε μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ἑλλήνων Ὑπουργῶν τὰς δυνατότητας παροχῆς βοηθείας εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκ μέρους τῆς Ὁλλανδίας εἰς τὸν τομέα τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ὑπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης κειμένων τοιούτων. Αἱ συζητήσεις, αἵτινες συνεχίσθησαν καὶ μετὰ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ Ὑπουργοῦ κ. ΜΑΝΣΧΟΛΤ, μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων καὶ Ὁλλανδῶν τεχνικῶν, κατέληξαν εἰς πλήρη συμφωνίαν, καταρτισθέντος σχεδίου διὰ τὴν ἀποξήρανσιν, δαπάναις τῆς Ὁλλανδικῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἀξιοποίησιν ἑνὸς περιωρισμένης ἐκτάσεως (3.000 στρεμμ.) τμήματος τῆς λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου, βάσει ἑνὸς γενικωτέρου σχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμεύσῃ ὡς ὑπόδειγμα διὰ μελλοντικὰ ἔργα ἀξιοποιήσεως τῆς περιοχῆς ταύτης (10.000 στρεμ.) ὡς καὶ ἄλλων ἀναλόγων περιοχῶν. Σχετικαὶ προτάσεις διὰ περαιτέρω Ἑλληνο–Ὁλλανδικὴν συνεργασίαν εἰς τὸν τομέα τοῦτον ὑπεβλήθησαν πρὸς τὰς Κυβερνήσεις ἀμφοτέρων τῶν χωρῶν, αἵτινες θὰ ἀποφασίσουν τελικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 192890) 10.12.57 ἔγγραφόν μας ἐπὶ παρεμφεροῦς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, τὰ κάτωθι: 1) Παραχώρησις τῶν δημοσίων δασῶν γενικῶς εἰς τὰς Κοινότητας δὲν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου. 2) Εἰδικώτερον, προκειμένου περὶ τῆς νήσου Θάσου, βάσει τοῦ ἄρθρου 62 τοῦ ν. 4173) 1929 «περὶ δασικοῦ κώδικος», ἔχουν παραχωρηθῆ εἰς τὰς Κοινότητας δάση δημόσια, μέχρις ἐκτάσεως 15.000 στρεμμάτων κατὰ Κοινότητα, τὰ ὁποῖα ἐτέλουν ἔκπαλαι ὑπὸ τὴν νομὴν τῆς ὁλότητος τῶν κατοίκων. Συνεπείᾳ τῶν παραχωρήσεων τούτων παρέμειναν εἰς τὴν δασοσκεπῆ νῆσον Θάσον ὡς δημόσια μόνον μικραὶ σχετικῶς ἐκτάσεις εἰς τὰς Κοινότητας Λιμεναρίων, Θεολόγου καὶ Μαριῶν. 3) Διὰ τὴν διανομὴν τῶν Κοινοτικῶν δασῶν εἰς τοὺς δασικοὺς δὲν τυγχάνει ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θεωρεῖ σκόπιμον τὸν περαιτέρω κατατεμαχισμὸν τῶν δασῶν καὶ δι’ ἄλλους εἰδικωτέρους λόγους, ἀλλὰ καὶ διότι γενικῶς ἡ δασοϊδιοκτησία προσιδιάζει πάντοτε εἰς πρόσωπα οὐχὶ ἐφημέρως σκεπτόμενα, ὡς τὰ φυσικά, ἀλλ’ εἰς τοιαῦτα μὲ μακρὰν προοπτικήν, τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἐπὶ τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεως 641 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου, περὶ αὐξήσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν δασικῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας. Ὡς ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν ἀποχώρησιν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δασικῶν ὑπαλλήλων καθωρίσθη, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 28 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4173)29 νόμου «περὶ δασικοῦ κώδικος», τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Διὰ τοῦ ἄρθρου 189 τοῦ νόμου 1811)51 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοσίων, διοικητικῶν ὑπαλλήλων», ὡς τοῦτο ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2500) 1953 Ν. Διατάγματος, διετηρήθησαν ἐν ἰσχύϊ εἰδικαὶ διατάξεις καθορίζουσαι μικρότερα ὅρια ἡλικίας. Ἤδη, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 3 τοῦ Ν. Δ. 3768)57 «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων κ.λ.π.», διετηρήθησαν καὶ πάλιν ἐν ἰσχύϊ εἰδικαὶ διατάξεις, καθορίζουσαι μικρότερα ὅρια ἡλικίας. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ καταρτισθέντος νομοσχεδίου καταβάλλεται προσπάθεια παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 631 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἐν σχέσει μὲ τὴν καλλιέργειαν καπνοῦ εἰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι δὲν καλλιεργοῦν τοιοῦτον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Λόγοι ἀνάγκης προσαρμογῆς τῆς παραγωγῆς καπνῶν πρὸς τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς χώρας ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ ἑκάστοτε ἀποθέματα προηγουμένων ἐσοδειῶν, ἐπιβάλλουν τὴν λῆψιν μέτρων συγκρατήσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς ἐπίπεδα ἀνταποκρινόμενα πρὸς τὴν ἀνωτέρω ἐκ τῶν πραγμάτων ὑποχρέωσιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 καὶ ἐφεξῆς. Δεδομένου ὅτι παρὰ τὴν σημειωθεῖσαν ἐλαφρὰν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν μας καὶ τὰς παρεχομένας ἐνδείξεις διανοίξεως νέων ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ διατηροῦνται εἰσέτι οἱ λόγοι τοῦ περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας, κατέστη καὶ πάλιν ἐπάναγκες ὅπως ληφθοῦν καὶ διὰ τὸ ἔτος 1958 ρυθμιστικὰ μέτρα τῆς καπνοκαλλιεργείας. Εἰς τοῦτο ἀποβλέπει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 86)14.11.57 πρᾶξις τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, δι’ ἧς ὁρίζεται ὅτι ἡ καλλιεργηθησομένη διὰ καπνοῦ ἔκτασις καθ’ ὅλην τὴν Χώραν, ἐξαιρέσει τῶν νήσων, κατὰ τὸ 1958 δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ 1.133.733 στρέμματα, ἅτινα θὰ καλλιεργηθοῦν ὑπὸ τῶν παραγωγῶν οἵτινες ἐκαλλιέργησαν νομίμως καπνὸν κατὰ τὸ 1957, τῶν μὴ δυνηθέντων νὰ καλλιεργήσουν καπνὸν κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο λόγω ἀνωτέρας βίας, τῶν ἀρρένων τέκνων τῶν καπνοπαραγωγικῶν οἰκογενειῶν τῶν δημιουργησάντων νέαν οἰκογένειαν κ.λ.π. Βάσει τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως, κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ διὰ τὸ ἔτος 1958 τὸ διατυπούμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει αἴτημα περὶ ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας καπνοῦ εἰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι δὲν καλλιεργοῦν τοιοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ τῆς περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, αἰτήσεως ἀπὸ 13.11.1957 τοῦ Κωνστ. Ματζίρη, καὶ λοιπῶν, 12 ἐν συνόλῳ, κατοίκων Χαϊδευτοῦ τοῦ Νομοῦ Καβάλας, δὲν ἐδόθη ἀπάντησις, διότι τὸ ἀντικείμενον τῆς αἰτήσεως ἀπετέλεσε δικαστικὴν διαφορὰν μεταξὺ τῶν αἰτούντων καὶ τοῦ Δημοσίου, ὥστε ἡ παρέμβασις τῆς Διοικήσεως νὰ μὴ εἶναι ἐπιτρεπτὴ πρὸ τῆς λήξεως τοῦ δικαστικοῦ ἀγῶνος. 2. Οὐχ’ ἧττον τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 189. 101) 20.12.1956 ἐζήτησε συναφῆ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν στοιχεῖα παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Δασάρχου Καβάλας, ὅστις ὑπέβαλε τοιαῦτα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24) 9.4.57 ἀναφορᾶς του συμπληρώσας αὐτὰ κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2123) 8.7.57 ὁμοίας του. 3. Ἐν ὄψει τῶν στοιχείων τούτων, καὶ τοῦ γεγονότος ὅτι διὰ τὸ περὶ οὗ πρόκειται δάσος Κοτζᾶ–Ὀρμὰν ἦσαν ἐκκρεμῆ καὶ δύο ἄλλα, ἐξ ἴσου σοβαρὰ πρὸς τὸ τῶν κατοίκων Χαϊδευτοῦ θέματα, ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως ἐνεργηθῇ αὐτοπροσώπως ὑφ’ ἡμῶν αὐτοψία εἰς τὸ δάσος τοῦτο καὶ δοθῇ ἐν συνεχείᾳ ἡ σκοπιμωτέρα λύσις εἰς ὅλα τὰ θέματα ταῦτα. Εἶναι εὐνόητον, ὅτι καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ καὶ ἂν ἀκόμη ἐπεβάλετο ἀπάντησις, εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται αἴτησιν τῶν κατοίκων Χαϊδευτοῦ. 4. Δυστυχῶς, ἄλλαι ἀσχολίαι μας δὲν ἐπέτρεψαν τὴν τοιαύτην ἐπιτόπιον μετάβασίν μας κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον, ὅτε εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπίσκεψις εἰς τὸ δάσος ἐκεῖνο καὶ προσεγγιζούσης τῆς ἐποχῆς διενεργείας ἀναδασώσεων κλπ., ἡ ὁποία δὲν ἔπρεπε νὰ χαθῇ, ἐγένετο βάσει τῶν παρασχεθέντων στοιχείων καὶ τῶν ἰσχυουσῶν μέχρι τότε δικαστικῶν ἀποφάσεων ἡ ρύθμισις τῶν θεμάτων τοῦ Κοτζᾶ–Ὀρμάν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 116972) 24.10.1957 ἀποφάσεώς μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 192890) 10.12.57 καὶ 192892 ἐ. ἔ. ἔγγραφόν μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν ἀντιμετωπίζει θέμα παραχωρήσεως τῶν δημοσίων δασῶν γενικῶς εἰς τὰς Κοινότητας. Τὴν τοιαύτην παραχώρησιν, θεωρεῖ ἄσκοπον καὶ ἐπιζημίαν, διὰ διαφόρους εἰδικοὺς δασοπολιτικοὺς λόγους, ἀλλὰ κυρίως διότι εἰς τὸ δημόσιον, ὡς αἰώνιον καὶ οἰκονομικῶς ἰσχυρότερον πρόσωπον, προσιδιάζει καλύτερον παντὸς ἄλλου προσώπου, ἡ δασικὴ ἰδιοκτησία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ιε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γεωργιάδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον καὶ μετ’ ἐξέτασίν του ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν Θεσσαλονίκης κ. Ἀντ. Μπάρτζη, τὰ κάτωθι: 1. Εἰς τὸν Δασικὸν Συνεταιρισμὸν Σιδ. Σταθμοῦ Μουριῶν ἐγένετο παραχώρησις καρπώσεως δημοσίου δάσους κατὰ τὰ δασικὰ διαχειριστικὰ ἔτη 1954–55 καὶ 1955–56. Ἔκτοτε οὐδεμία παραχώρησις ἔλαβε χώραν. Κατὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὑλοτομίας ὑπὸ τοῦ δασικοῦ τούτου Συνεταιρισμοῦ, ἡ ὁποία παρετάθη μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου 1957, οὐδὲν οὐδέποτε διετυπώθη ἢ κατηγγέλθη εἰς τὴν Δασικὴν Ὑπηρεσίαν παράπονον σχετικὸν μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Συνεταιρισμοῦ τούτου. 2. Τὰ ὑπὸ τοῦ Συνεταιρισμοῦ τούτου ἀποληφθέντα δασικὰ προϊόντα διετέθησαν κανονικῶς διὰ δημοπρασίας. 3. Δὲν εἰργάσθησαν πρὸς πραγματοποίησιν τῆς καρπώσεως πρόσωπα ξένα, ἀλλὰ μέλη τοῦ Συνεταιρισμοῦ μόνον. 4. Ἡ εἴσπραξις τοῦ Κοινοτικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν δασικῶν προϊόντων δὲν εἶναι πλέον θέμα τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας, ἄρα καὶ τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 5. Διὰ τὰς ὑλοτομίας εἰς τὰ δάση τῆς Α. Ζ. ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ τὸν ἔλεγχον δὲ ἐνδεχομένως τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ Συνεταιρισμοῦ Σιδηρ. Σταθμοῦ Μουριῶν κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ὑλοτομιῶν εἰς τὰ δάση ταῦτα ὡς καὶ εἰς τὰ λοιπὰ δημόσια δάση, ἔχουν δοθῆ ὁδηγίαι καὶ διαταγαὶ εἰς τὰ ἁρμόδια ὄργανα τῆς Α.Τ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10745)6.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 29 10.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν καθ’ ἃ μᾶς ἀνέφερε τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τῶν ζητημάτων τοῦ Ι.Κ.Α. σχετικῶς μὲ καταχρήσεις ἢ εὐνοίας μεταξὺ μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου ἢ ὑπαλλήλων τοῦ Ἱδρύματος καὶ Σανατορίων ἢ Κλινικῶν ἐνεργεῖ ἀπὸ μηνῶν ἀνάκρισιν ὁ Ἀντεισαγγελεὺς Ἐφετῶν κ. Χ. Λάζαρης, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχουσιν ἀποσταλῆ πάντες οἱ παρ’ αὑτοῦ αἰτηθέντες φάκελλοι. Σχετικῶς μὲ τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα ὡς λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Λώλου, γεγονὸς εἶναι ὅτι κατὰ τὴν ἀπὸ 23.2.1957 συνεδρίασιν τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. ἐξετέθη ὅτι ἐπὶ συμβάσει ὑπάλληλος τοῦ Ι.Κ.Α διατέλει συγχρόνως ὑπάλληλος κλινικῆς. Ὁ ὑπάλληλος οὗτος τοῦ Ἱδρύματος ἀπελύθη καὶ ἡ μετὰ τῆς ἐν λόγῳ κλινικῆς σύμβασις κατηγγέλθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11972)9897)27.11.1957 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 497 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας συνεστήθη δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 2963)54. Οὗτος, παρὰ τὰς τεχνικὰς καὶ ἄλλας γραφειοκρατικὰς δυσκολίας (ἐκπόνησις 15 καὶ πλέον κανονισμῶν, ἀπαραιτήτων διὰ τὴν νομότυπον λειτουργίαν του καὶ διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῆς δράσεώς του, ἀνάγκη παρελεύσεως ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαραιτήτων κεφαλαίων ἐκ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν ἀγορὰν οἰκοπέδων, προκήρυξις διαγωνισμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν καταλλήλων χώρων, σύνταξις πολεοδομικῶν μελετῶν κ. λ.π.), καὶ παρὰ τὰς περιωρισμένας οἰκονομικὰς δυνατότητας αὐτοῦ, ἐπέτυχε τὸ κάτωθι ἔργον: α) Διένειμεν ἤδη ἐργατικὰς κατοικίας εἰς δικαιούχους ἐργατοϋπαλλήλους τῶν ἀκολούθων πόλεων: Ρόδου 91, Μεσολογγίου 50, Ἀγρινίου 32, Βόλου 200, Κεφαλληνίας 100, Ζακύνθου 100, Τριπόλεως 63 καὶ Ἁλμυροῦ 25. Ἤδη ἐν συνόλῳ διενεμήθησαν 661 ἐργατικαὶ κατοικίαι. β) Ἐκληρώθησαν ἤδη καὶ ἐκτὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θέλουσι διατεθῆ εἰς τοὺς δικαιούχους ἕτεραι 474 κατοικίαι ἤτοι εἰς Ρόδον 12 συμπληρωματικαί, Λεβάδειαν 55, Πύργον 50, Ἰωάννινα 70, Καβάλαν 72, Σέρρας 50, Καλάμας 50, Πάτρας 115 καὶ 150 εἰς Πειραιᾶ. γ) Τελοῦν ὑπὸ κλήρωσιν 73 κατοικίαι Ἡρακλείου Κρήτης. δ) Ἐντὸς τοῦ αʹ τριμήνου τοῦ προσεχοῦς ἔτους θὰ διατεθῶσιν ὡσαύτως 536 ἐργατικαὶ κατοικίαι εἰς δικαιούχους Ἀθηνῶν, 183 εἰς δικαιούχους Θεσσαλονίκης, 44 Ἀλεξανδρουπόλεως, 50 Κερκύρας, 42 Μυτιλήνης καὶ 46 Λαρίσης, ἤτοι ἐν συνόλῳ 901 κατοικίαι. Οὕτω ὑπὸ τοῦ Ο.Ε.Κ. μέχρι σήμερον κατεσκευάσθησαν, διετέθησαν καὶ εἶναι ὑπὸ διάθεσιν λίαν προσεχῶς ὡς ἀνωτέρω ἀναφέρεται, 2259 ἐργατικαὶ κατοικίαι. Αἱ ὑπὸ τοῦ Ο.Ε.Κ. ἀποπερατούμεναι κατοικίαι διατίθενται εἰς τοὺς δικαιούχους ἐργατοϋπαλλήλους τοὺς πληροῦντας τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁριζομένας ἐν τῷ Ν. Δ. 2963)54 καὶ ἐν τῷ Κανονισμῷ Διαθέσεως Ἐργατικῶν Κατοικιῶν (Φ.Ε. Κ. 259)56) καὶ διὰ κληρώσεως. Κατὰ συνέπειαν τὰ ἐν τῷ ἀνωτέρω ἐρωτήματι τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναφερόμενα περὶ εὐνοουμένης βραδύτητος ὡς καὶ περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κατοικιῶν δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Μόντζαλα, Γ. Σπηλιοπούλου, Π. Πετροπουλάκη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 11271)15.11.57 καὶ 11. 385)16.11.57 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 391 καὶ 411 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Μόντζαλα, Γ. Σπηλιοπούλου, Π. Πετροπουλάκη καὶ Β. Θανασέκου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μετὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως αὐτοῦ εἰς Κυπαρισσίαν, Φιλιατρᾶ καὶ Γαργαλιάνους, μελετᾶται εἰδικὸς τρόπος ἐφαρμογῆς τῆς ἀσφαλίσεως εἰς μικρὰ ἀσφαλιστικὰ κέντρα δι’ οὗ θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις αὐτῆς εἰς τὰς ὡς ἄνω κωμοπόλεις, καθ’ ὅσον, ὡς ἔχει σήμερον ἡ σχετικὴ νομοθεσία ἐκ τῆς λειτουργίας τῆς ἀσφαλίσεως εἰς μικρὰς πόλεις δημιουργοῦνται δυσχέρειαι οὐχὶ μόνον τεχνικῆς φύσεως διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἀσφαλίσεως ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτοὺς τούτους τοὺς ἠσφαλισμένους, οἵτινες λόγῳ τῆς ὑφισταμένης εἰς τοιαῦτα κέντρα ὑποαπασχολήσεως δὲν θὰ δύνανται νὰ πραγματοποιοῦν πάντοτε τὰ ἑκατὸν ἡμερομίσθια ἐτησίως, ἵνα δικαιοῦνται τῶν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 252 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10654) 8707)5.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ὑπ’ αὐτῆς τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων, αἱ χρήζουσαι οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ὀργανώσεις προτείνονται ὑπὸ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν οὐδέποτε ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. πρότασις περὶ διακοπῆς τῆς πρὸς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Τοὐναντίον τὸ Ἐργατικὸν τοῦτο Κέντρον προτείνεται πάντοτε ὑπὸ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. δι’ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσίν του ἐκ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10389) 8560) 30.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 222 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ λῆγον ἔτος τὸ οἰκοδομικὸν πρόγραμμα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας περιωρίσθη εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἀπὸ τῶν προηγουμένων ἐτῶν δημοπρατηθέντων κτιρίων, διότι τὰ οἰκονομικὰ μέσα αὐτῆς δὲν ἐπέτρεψαν τὴν ἀνέγερσιν νέων κτιρίων. Ἐὰν κατὰ τὸ ἔτος 1958 καταστῇ δυνατὴ ἡ χορήγησις ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν τοῦ αἰτηθέντος ὑπ’ αὐτῆς δανείου ἐκ δραχ. 10.000.000 θὰ καταρτισθῇ εὐρύτερον οἰκονομικὸν πρόγραμμα τὸ ὁποῖον θὰ περιλάβῃ ἱκανὸν ἀριθμὸν πόλεων, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἀνεγερθῶσιν ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας κτίρια διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων. Εἰς τὸ εὐρύτερον τοῦτο πρόγραμμα θὰ ἐπιδιώξωμεν ὅπως περιληφθῇ ἡ πόλις τῆς Χαλκίδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12535) 10337) 5.12.57 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 611 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας ἐπρογραμματίσθη, ὅπως κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος ἐνταχθῶσιν εἰς τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα αὐτοῦ πόλεις μὲ σημαντικὸν ἐργατικὸν δυναμικόν, αἵτινες εἶχον παραλειφθῆ κατὰ τὸ αʹ στάδιον ἀνεγέρσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν. Εἴς τινας πόλεις τοῦ αʹ σταδιακοῦ προγράμματος ἐκρίθη, ὅπως χορηγηθῶσιν δάνεια αὐτοστεγάσεως εἰς μικρὰν κλίμακα, εἴτε διότι αἱ πόλεις αὗται εἶχον πληγῆ ὑπὸ τῶν σεισμῶν, εἴτε διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνεγειρομένων ἤδη κατοικιῶν εἰς αὐτὰς ἦτο ἐλάχιστος ἐν συγκρίσει μὲ τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν αὐτῶν. Τὸ αἴτημα περὶ χορηγήσεως δανείων αὐτοστεγάσεως εἰς 50 δικαιούχους ἐργατοϋπαλλήλους Χαλκίδος πλέον τῶν αὐτόθι ἀνεγειρομένων 100 ἐργατικῶν κατοικιῶν θέλει ἐξετασθῆ κατὰ τὴν προσεχῆ ἀξιολόγησιν τῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν τῶν διαφόρων πόλεων τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10303) 25.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 21.10.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Σκορδίλη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἀπησχολήθη μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ἱδρύματος εἰς τὰς περιφερείας Τροιζηνίας, Ὕδρας καὶ Σπετσῶν, διὰ τῆς συστάσεως πρὸς τοῦτο ἑνὸς τοπικοῦ Ὑποκαταστήματος μὲ ἀσφαλιστικὴν περιοχὴν τὰς ἐν λόγῳ Περιφερείας. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὅμως τῶν ἠσφαλισμένων τῶν ἐν λόγῳ περιφερειῶν θὰ ἔπρεπε νὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Ὑποκαταστήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυσχερὲς λόγῳ τῆς ἀποστάσεως μεταξὺ των καὶ τῆς διὰ θαλάσσης συγκοινωνίας. Ἐπειδὴ σύστασις ἰδιαιτέρας ὑπηρεσίας τοῦ Ἱδρύματος εἰς ἑκάστην τῶν περὶ ὧν ἀνωτέρω περιοχῶν θὰ ἦτο διὰ τοῦτο λίαν δαπανηρά, τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως ἀνεβλήθη ἐν ὄψει τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1846) 51, δι’ ὧν καθορίζεται ὁ τρόπος ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς Κέντρα ἀριθμοῦντα μικρὸν ἀριθμὸν ἠσφαλισμένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12683) 10433) 9.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 635 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασιακοῦ παραρτήματος Μώλου Φθιώτιδος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς, ὅτι εἰς τὸν Μῶλον–Φθιώτιδος λειτουργεῖ μονοτάξιον καὶ οὐχὶ διτάξιον Γυμνασιακὸν Παράρτημα εἰς ὃ φοιτῶσι τριάκοντα ὀκτὼ μαθηταί. Πρὸς λειτουργίαν τοῦ Παραρτήματος τούτου διετέθη εἷς φιλόλογος καθηγητής, ὅστις κατ’ ἀνάγκην διδάσκει ἅπαντα τὰ ὑπὸ τοῦ ἀναλυτικοῦ προγράμματος προβλεπόμενα μαθήματα. Διάθεσις καὶ δευτέρου καθηγητοῦ δὲν εἶναι δυνατὴ ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ πρὸς τοῦτο δέον ὅπως αἱ τοπικαὶ ὀργανώσεις, ὡς καὶ ὁ Σύλλογος τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων στραφῶσι πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς προσλήψεως προσωπικοῦ καθηγητοῦ ἐκ τῶν ἀδιορίστων, δοθέντος ἄλλωστε ὅτι κατὰ νόμον τὰ Γυμνασιακὰ Παραρτήματα ἱδρύονται ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἐξ ἰδιωτικῶν πόρων ἀντιμετωπίσεως τῶν δαπανῶν λειτουργίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Πίσπα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 126669) 9.12.57 ἐγγράφου ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 621 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Πίσπα, ἐν σχέσει μὲ τὰ ληπτέα μέτρα πρὸς βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Κλήρου Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ πρόβλημα τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐφημερίων ὑπῆρξε καὶ ὑπάρχει ὡς ἀντικείμενον μερίμνης καὶ μελέτης τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἤδη συζητεῖται μεταξὺ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν ἁρμοδίων οἰκονομικῶν παραγόντων τὸ θέμα τοῦτο, ὡς πρὸς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν σχετικῶν πόρων καλύψεως τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης καὶ ἐλπίζομεν ὅτι συντόμως θέλει λυθῆ τὸ θέμα τοῦτο εὐνοϊκῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12955) 13.12. 57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 645 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἀπὸ μακροῦ καταρτισθὲν τῇ συμπράξει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν σχέδιον νόμου «περὶ ἀποδοχῶν τοῦ βοηθητικοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων», ἀπεστάλη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105776) 10.9.57 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ προσυπογραφὴν καὶ διὰ τὴν σύνταξιν καὶ ἀποστολὴν τῆς κατὰ τὸ Σύνταγμα ἐκθέσεως δαπάνης. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἁρμόδιον διὰ τὴν περαιτέρω προώθησιν τοῦ νομοσχεδίου τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12228) 10081) 30.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 525) 57 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Μεταμορφώσεως–Βύρωνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπάρχει ἱδρυμένον 3) τάξιον Δημοτικὸν σχολεῖον εἰς τὸν ἐν λόγῳ Συνοικισμόν, ὅπερ ὅμως ἐλλείψει διδακτηρίου, συλλειτουργεῖ μὲ τὸ Γʹ δημοτικὸν σχολεῖον Ὑμηττοῦ. Ἤδη διετάχθη ὁ ἁρμόδιος Ἐπιθεωρητὴς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως νὰ προβῇ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν μίσθωσιν τοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ σχολείου τούτου εἰς τὸν Συνοικισμὸν Μεταμορφώσεως ἀπαραιτήτου κτιρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12838 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 639 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἐν σχέσει μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τοῦ Ἐφημεριακοῦ Κλήρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς πρὸς τὴν βελτίωσιν ἐν γένει τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου συζητεῖται καὶ αὐτὴ μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας τὸ θέμα τοῦτο, περὶ τοῦ τρόπου τῆς βελτιώσεως καὶ τῆς ἐξευρέσεως τῶν σχετικῶν πόρων καλύψεως τῆς δαπάνης καὶ ἐλπίζομεν ὅτι συντόμως θέλει λυθῆ τὸ ζήτημα τοῦτο εὐνοϊκῶς. Διὰ νομοθετήματος ἐκκρεμοῦντος πρὸς τελικὴν ἔγκρισιν καὶ κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν λαμβάνεται εἰδικὴ μέριμνα διὰ τὸν κλῆρον τῶν παραμεθορίων μικρῶν ἐνοριῶν πρὸς βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν των. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων τῶν ἱερέων δι’ ἀποφάσεως τοῦ ΤΑΚΕ ἐγκριθείσης ὑφ’ ἡμῶν καὶ τῶν ἄλλων ἁρμοδίων κ. κ. Ὑπουργῶν, καθωρίσθη ὅπως ἡ σύνταξις τῶν ἐφημερίων ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου 1957 ἐξικνῆται μέχρι 100% τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀποδοχῶν των. Ἐπίσης δι’ ἐσχάτως ψηφισθέντος νόμου καθωρίσθη ὅπως τὸ ἐφ’ ἅπαξ βοήθημα τὸ χορηγούμενον εἰς τοὺς συνταξιοδοτουμένους ἱερεῖς καὶ τὰς οἰκογενείας των συνίσταται εἰς τόσους μηνιαίους μισθούς, ὅσα τὰ ἔτη πραγματικῆς συμμετοχῆς τούτων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς τῶν Ἐφημερίων, ἐπελθούσης οὕτω σημαντικωτάτης αὐξήσεως τῶν μέχρι σήμερον καταβαλλομένων ἐφ’ ἅπαξ βοηθημάτων των. Ἡ ἀναπροσαρμογὴ αὕτη ἄρχεται ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1957. Τέλος διὰ καταρτιζομένου νομοσχεδίου, ὅπερ θέλομεν θέσει ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, συντόμως, προβλέπομεν τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ ΤΑΚΕ ἐξ ἧς θὰ προέλθῃ ἔτι μεγαλυτέρα ἀνακούφισις τῶν συνταξιοδοτουμένων ἱερέων καὶ τῶν οἰκογενειῶν των ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ

ΤΑΚΕ.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11275)15.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 395 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δι’ ἀποφάσεών του ὑπ’ ἀριθ. 1916)1953, 1928)1953, 1854 κ.λ.π. ἀπεφάνθη ὅτι αἱ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἐνεργούμεναι παρὰ τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων προαγωγαὶ εἰς τοὺς ἑνιαίους μετὰ τοῦ εἰσαγωγικοῦ βαθμοὺς τῶν λειτουργῶν τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἶναι ὑποχρεωτικαὶ καὶ ὀφείλει ἡ διοίκησις νὰ ἐκτελῇ ταύτας ἐντὸς ὅσον τὸ δυνατὸν τοῦ συντομωτέρου χρονικοῦ διαστήματος. Τὸ αὐτὸ ἐγνωμοδότησεν καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἐπὶ ὑποβληθέντων ἐρωτημάτων ἡμῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 394)1954 καὶ 197)1955 γνωμοδοτήσεών του. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὅμως (ΓΛΔΛ) τοῦ ὁποίου ἀπαιτεῖται ἡ ἔγκρισις διὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν προαγωγῶν τούτων κατὰ τὸ ψήφισμα τῆς 7ης Ἰουνίου 1927 δὲν παρέσχεν τὴν ἔγκρισίν του διὰ τὴν δημοσίευσιν εἰς πολλὰς ἐκ τῶν προαγωγῶν τούτων. Δι’ ἐγγράφου του ὑπὸ ἡμερομηνίαν 12.12.56 ἀριθ. 129.168 ἐγνώρισεν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐγκρίνῃ ἀναδρομικῶς προαγωγὰς ἐνεργουμένας οἴκοθεν ὑπὸ τῆς διοικήσεως, ἀλλὰ μόνον δι’ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἐνεργοῦνται εἰς ἐκτέλεσιν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἢ ρητῶν διατάξεων νόμου. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον αἱ ὑποβληθεῖσαι ἔκτοτε ἀποφάσεις τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων αἱ ἀφορῶσαι τὰς ἀναδρομικὰς προαγωγὰς δημοδιδασκάλων παραμένουν ἀνεκτέλεστοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 617 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Λουτροῦ Σκύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν κατανομὴν τῶν πιστώσεων εἰς τὰς Σχολικὰς Ἐφορείας, τυγχάνει τὸ Συμβούλιον τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, καὶ ὅτι μετὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ὕψους τῶν πιστώσεων τοῦ νέου οἰκονομικοῦ ἔτους, μεταβιβάζει ἀνάλογον ποσὸν καὶ εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Εὐβοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Ψάρρη καὶ Π. Κηπουροῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 592)1957 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Σερρῶν κ. κ. Α. Ψάρρη καὶ Π. Κηπουροῦ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12474)4.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Πλὴν τῶν γενομένων κατὰ τὸ πρῶτον ἐννεάμηνον τοῦ λήγοντος ἔτους διορισμῶν διδασκάλων εἰς τὰς ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, ἐτοποθετήθησαν εἰς αὐτὰς καὶ ἐκ τῶν διορισθέντων ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους 294 διδασκάλων 19 εἰσέτι. Ἐπίκειται δὲ ὁ διορισμὸς εἰς τὰς αὐτὰς περιφερείας καὶ ἑτέρων 10 ἐκ τῶν ἤδη διοριζομένων. Περισσότεροι νέοι διδάσκαλοι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῶσι, διότι παρέστη ἀνάγκη νὰ καλυφθῶσι ἐπειγόντως κενὰ καὶ ἄλλων περιφερειῶν. β) Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ εἰς τὸν μὴ διορισμὸν ἀποφοίτων Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν ἐκ Βορ. Ἑλλάδος ἐτῶν 1955, καὶ νεωτέρων κατὰ τοὺς προσφάτως γενομένους διορισμούς, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνάγκην διορισμοῦ ἀποφοίτων τῶν ἐτῶν 1953 καὶ 1954 τόσον τῆς Νοτίου ὅσον καὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τῶν ὁποίων ὁ διορισμὸς εἶχε καθυστερήσει συνεπεία στρατεύσεως. Διὰ καταρτιζομένου ἤδη Β. Διατάγματος διορίζονται ἤδη καὶ 28 ἐπὶ πλέον ἀπόφοιτοι τοῦ ἔτους 1955, καταγόμενοι ἐκ Β. Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Τοσουνίδη, Φ. Παπαδοπούλου, Γ. Μπακατσέλου, Ι. Παπαηλιάκη, Π. Ξενοδοχειάρη καὶ Γ. Τσαντίρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22577 τῆς 9.12. 57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Τοσουνίδη, Φ. Παπαδοπούλου, Γ. Μπακατσέλου, Ι. Παπαηλιάκη, Π. Ξενοδοχειάρη καὶ Γ. Τσαντίρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ ἔνταξις τῶν ὑπαλλήλων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, οὐχὶ μόνον τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας, ἀλλὰ καὶ τῶν περιφερειακῶν τοιούτων, καθυστέρησε διότι ἐπρόκειτο κατὰ τὸ ἐγγὺς παρελθὸν νὰ ρυθμισθῇ σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ θέμα τοῦτο διὰ νόμου, καταρτισθέντος πρὸς τοῦτο καὶ τοῦ σχετικοῦ σχεδίου, τὸ ὁποῖον ὅμως τελικῶς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ προωθηθῇ. Ἤδη, ὡς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας διεβιβάσθη πρὸς τὸ ΑΣΔΥ τὸ καταρτισθὲν σχέδιον Β. Δ. κατανομῆς τῶν θέσεων τῆς Κ1 Ὑπηρεσίας κατὰ κατηγορίας καὶ βαθμούς, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 203 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, ἐφ’ οὗ τοῦτο κατ’ ἀρχὴν ἐγνωμοδότησεν, ἀναπέμψαν τὸ σχέδιον πρὸς ἀναμόρφωσιν κατὰ τὰς γενομένας ὑποδείξεις του. Κατὰ συνέπειαν ἐντὸς συντομωτάτου χρονικοῦ διαστήματος θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἔκδοσις τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13080)14.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβάζοντος τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 672 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ καταρτισθέντος νομοσχεδίου, λίαν προσεχῶς κατατεθησομένου εἰς τὴν Βουλήν, προβλέπεται ἡ δυνατότης ἀπαλλοτριώσεως χώρων δι’ ἐγκατάστασιν μαθητικῶν κατασκηνώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν: α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀνωτέρω ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἡ ὑπ’ ἀριθ. 218 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς ἀνέφερεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὁ Νομάρχης Ἰωαννίνων, ὁ ὑπαίτιος εἰς καταχρήσεις τοῦ ἀλεύρου τῆς Παγκοσμίου Ἑνώσεως Ἐκκλησιῶν παρεπέμφθη εἰς δίκην ἐνώπιον τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις Πλημμελειοδικείου, μεθ’ ἑτέρων δύο συγκατηγορουμένων του. Τὸ δικαστήριον τοῦτο, κατὰ τὴν δικάσιμον τῆς 2.11.57 ἀνέβαλε τὴν ἔκδοσιν ὁριστικῆς ἀποφάσεώς του διὰ τὴν κατὰ τὴν 17.12.57 ὁρισθεῖσαν νέαν δικάσιμον. Μετὰ τὸν τερματισμὸν τῆς ποινικῆς διαδικασίας, θὰ ληφθῶσι παρὰ τοῦ Νομάρχου τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ὡς πρὸς τὸ ὀφειλόμενον, εἰς τὴν Κοινότητα Ἀμαράντου Κονίτσης μίσθωμα, ἐξ ὑλοτομίας δάσους ἔχει ἐκδοθῆ κατὰ τοῦ ὀφειλέτου ἔνταλμα προσωποκρατήσεως διὰ ποσὸν δρχ. 76.539, εἰς ὃ ποσὸν ἀνέρχεται τὸ ὑπ’ αὐτοῦ πραγματικῶς ὀφειλόμενον, ἐκ τῆς μισθώσεως τοῦ δάσους. Τὸ ἀνωτέρω ἔνταλμα ἀπεστάλη ἤδη, πρὸς τὴν ἁρμοδίαν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν πρὸς ἐκτέλεσιν. Ἐφ’ ὅσον ἤθελον ἐξαντληθῆ ἅπαντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμενα καταναγκαστικὰ μέτρα, κατὰ τοῦ πρωτοφειλέτου καὶ ταῦτα ἀποβῶσιν ἀτελεσφόρητα, ἡ Νομαρχία θὰ διατάξῃ τὸν οἰκεῖον Διευθυντὴν τοῦ Δημοσίου Ταμείου ἵνα στραφῇ κατὰ τοῦ ἐγγυητοῦ, πρὸς εἴσπραξιν τῆς ἔναντι τῆς Κοινότητος ὀφειλῆς τοῦ πρωτοφειλέτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἀπὸ 22.11.57 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, (αὔξ. ἀριθ. ἐρωτ. καταχωρήσεως 500) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Νομαρχία Λαρίσης, ὑπὸ τῆς Κοινότητος Μελίας ἐβεβαιώθησαν εἰς βάρος τῶν κατοίκων αὐτῆς δι’ εἰσφορὰν πρὸς κατασκευὴν ἀποστραγγιστικοῦ χάνδακος τὰ κάτωθι ποσά: 1) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 630 τῆς 20.7.1956 ἀποδεικτικοῦ βεβαιώσεως τοῦ Ταμείου Λαρίσης δραχ. 108.631. 2) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 239 τῆς 6.8.1957 ἀποδεικτικοῦ βεβαιώσεως τοῦ Ταμείου Λαρίσης δραχμαὶ 99.260. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ποσῶν εἰσεπράχθησαν ἐκ μὲν τῆς πρώτης βεβαιώσεως δραχμαὶ 71.734 καὶ ἀπομένουσι πρὸς εἴσπραξιν δραχμαὶ 36.897, ἐκ δὲ τῆς δευτέρας βεβαιώσεως δραχμαὶ 30.258 καὶ ἀπομένουσιν πρὸς εἴσπραξιν δραχ. 69.102. Τὰ εἰσπρακτέα ταῦτα ὑπόλοιπα ἐκ δραχμῶν 36.897 καὶ 69.102 ὀφείλονται ὑπὸ 246 κατοίκων τῆς Κοινότητος Μελίας καὶ δι’ ἀσήμαντα, κυρίως, παρ’ ἑνὸς ἑκάστου ποσά. Συγκεκριμένως ὀφείλονται ὑπὸ 26 κατοίκων ποσὰ μέχρι δραχμῶν 100.142 κατοίκων ποσὰ ἀπὸ 101–500 δραχ. 78 κατοίκων ποσὰ ἀπὸ 501–3.120 δραχ. Ἐπὶ τούτοις καὶ κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ Δημοσίου Ταμείου πληροφορίας οὐδεὶς τῶν κατοίκων προσῆλθεν εἰς αὐτὸ παραπονούμενος ἢ δηλώνων ἀδυναμίαν πληρωμῆς. Ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου ἐξεδόθησαν κατ’ ἐνίων μόνον δυστρόπων ὀφειλετῶν ἐντάλματα προσωπικῆς κρατήσεως. Πάντως, οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐν λόγῳ ὀφειλετῶν, ἐπροσωποκρατήθη καὶ οὐδεμία κατάσχεσις ἐπεβλήθη, παρέχονται δὲ γενικῶς εἰς τοὺς ὀφειλέτας ταμειακαὶ διευκολύνσεις διὰ τὴν πληρωμὴν πάσης φύσεως χρεῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἡ. Σκυλλάκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 13228 ἀπὸ 17.12.57 ἐγγράφῳ τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν τε καὶ ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 12.12.57 κατατεθείσης ταύτῃ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Ἡλία Σκυλλάκου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς μὴ χορηγήσεως παρ’ ὑμῶν ὡς κατὰ νόμον ἁρμοδίων, ἀδείας ἐλευθέρας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς Δασολόγου εἰς τὸν κ. Ἀπόστολον Τότσιον, πτυχιοῦχον τῆς Ἀνωτάτης Δασικῆς Σχολῆς καὶ τέως ὑπάλληλον τοῦ ὑμετέρου Ὑπουργείου, νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως, ὡς ἁρμόδιοι, εὐαρεστηθῆτε νὰ παρέξητε τῇ Βουλῇ τὴν ἐπὶ ταύτης ἀπάντησιν. 2. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι στοιχεῖα, προκύπτοντα ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν τηρουμένου ἀτομικοῦ φακέλλου, ὡς κομμουνιστοῦ τοῦ ἐν λόγῳ ἀτόμου. α) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν πρωτ. 41613)1095–Ἐμπ. 1565 ἀπὸ 27.8.55 ἐγγράφου σας ἠτήσασθε παρ’ ἡμῶν, ἵνα γνωσθῇ ὑμῖν ἂν ὁ ἐν λόγῳ ἀπεχαρακτηρίσθη ὡς κομμουνιστής, προκειμένου, ὡς ἐν αὐτῷ ἐσημειοῦτο, νὰ τῷ χορηγηθῇ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 25 παρ. 1 τοῦ Ν.Δ. 831)41 ἄδεια ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς Δασολόγου, συνεπαγομένη τὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐργασίαν αὐτοῦ διὰ σύνταξιν διαχειριστικῶν μελετῶν δασῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐδόθη ὑμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 6)2090) 27 ἀπὸ 27.9.55 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἡ ἀπάντησις, ὅτι δὲν εἶχεν οὗτος ἀποχαρακτηρισθῆ, οὔτε καὶ ἐπεδιώχθη ὑπ’ αὐτοῦ τοῦτο. β) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν πρωτ. 152894)2587 Ἐμπ. 1565 ἀπὸ 27.8.55 ἐγγράφου σας ἠτήσασθε παρ’ ἡμῶν, ἵνα γνωσθῶσιν ὑμῖν λεπτομερεῖς πληροφορίαι περὶ τοῦ ἰδίου, ἀφορῶσαι εἰς τὴν δρᾶσιν καὶ τὰ φρονήματά του. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ἔγγραφον ὑμῶν τοῦτο, διεβιβάσαμεν ὑμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 6)2095)20 ἀπὸ 19.12.55 ἡμετέρου, ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 36)5527)2γ ἀπὸ 15. 12.55 ἀναφορᾶς τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Λαρίσης, ἐξ ἧς προκύπτει, ὅτι οὗτος εἶναι συνειδητός, φανατικὸς καὶ ἀμετανόητος κομμουνιστὴς καὶ ὅτι ἡ εἰρημένη ὑπηρεσία ἔχει τὴν πίστιν, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ἰθύνων, ἐκ τοῦ ἀφανοῦς, τὸν Κομμουνισμὸν Θεσσαλίας. γ) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 171296 Ἐμπ. 1829 ἀπὸ 30.10.56 ἐγγράφου σας, ἠτήσασθε παρ’ ἡμῶν καὶ πάλιν πληροφορίας περὶ αὐτοῦ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6) 261)3044 ἀπὸ 17.1.57 ἡμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσαμεν ὑμῖν ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 365527)4 ἀπὸ 4.12.56 καὶ 8)32) 78 ἀπὸ 6.12.56 ἀναφορῶν τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Λαρίσης καὶ τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Τρικάλων, ἐν αἷς περιγράφεται ἡ καθ’ ὅλου δρᾶσις τούτου καὶ ὅτι κληθεὶς οὗτος παρὰ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Καλαμπάκας, ἔνθα ἐργάζεται ὡς ξυλέμπορος, ἵνα ἐκκαθαρίσῃ τὴν θέσιν του ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ, ἠρνήθη νὰ ἀποκηρύξῃ τοῦτον. Ἐπὶ πλέον, ἐξεφράζετο ὑπ’ ἀμφοτέρων τῶν Διοικήσεων τούτων ἡ γνώμη, ὅτι δὲν ἐνδείκνυται ἡ χορήγησις αὐτῷ ἀδείας ἐλευθέρας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς Δασολόγου, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι θὰ εἶχεν οὗτος τὴν εὐχέρειαν νὰ κινῆται ἐλευθέρως εἰς τὴν ὕπαιθρον πρὸς σύνταξιν διαχειριστικῶν ἐκθέσεων καὶ σχεδίων διὰ τὰ μὴ δημόσια δάση, καθισταμένης, ἕνεκα τούτου, ἀδυνάτου ἢ δυσκόλου τῆς παρακολουθήσεώς του, καὶ παρεχομένης αὐτῷ δυνατότητος ἀντεθνικῆς δράσεώς του. δ) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 11589 Ἐμπ. 119)230 ἀπὸ 30.1.57 ἐγγράφου σας, ἐν τέλει, ἠτήσασθε, ἵνα γνωρίσωμεν ὑμῖν ἂν υἱοθετοῦμεν τὰς τοιαύτας, ὡς ἄνω ἀπόψεις τῶν εἰρημένων Διοικήσεων Χωροφυλακῆς καὶ ἂν συμφωνοῦμεν πρὸς τὰς ἀντιλήψεις ταύτας. Εἰς ἀπάντησιν, ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6)261)3044 στ. ἀπὸ 26.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ὅτι αἱ ἀντιλήψεις ἡμῶν εἶναι σύμφωνοι μὲ τὰς τῶν Διοικήσεων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν, συνημμένως, ἀντίγραφον τῆς εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12966)13.12.57 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς ἀπὸ 9.11.57 ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 656) τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη ἐν σχέσει μὲ τὴν διάθεσιν τῶν ἀπαραιτήτων πιστώσεων πρὸς ἐποικισμὸν τῶν παραμεθορίων Κοινοτήτων καὶ συνοικισμῶν Ἀγριάνης, Κυριακῆς, Μικροῦ Δερείου καὶ Κορύμβου τοῦ καθ’ ὑμᾶς Νομοῦ καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως λάβητε γνῶσιν τοῦ περιεχομένου ταύτης καὶ ἐκθέσητε, τὸ ταχύτερον, τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑμετέρας ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας εἴς τε τὰ ἁρμόδια καθ’ ὕλην Ὑπουργεῖα Γεωργίας καὶ Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΡΑΛΛΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 541 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, ἀφορώσης τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς καὶ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν τῶν ἀγροφυλάκων, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὕπερθεν σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀντίγραφον τῆς ἐνώπιον ὑμῶν κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Γεωργίου, περὶ διαθέσεως ὑπὸ τοῦ Δήμου Λαρίσης οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως πρὸς στέγασιν ἀπόρων καὶ ἀστέγων δημοτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 195 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 288)1954 Ν. Δ)τος περὶ κυρώσεως τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος, ἡ ἐκποίησις δημοτικῶν κτημάτων ἐπιτρέπεται μόνον ἐπὶ προφανεῖ ὠφελείᾳ τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος, βεβαιουμένη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἐνεργεῖται διὰ πλειοδοτικῆς δημοπρασίας. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἡ ἄνευ δημοπρασίας ἐκποίησις ἀκινήτων κτημάτων ὑπὸ τοῦ Δήμου Λαρίσης βάσει τῆς τότε ἰσχυούσης νομοθεσίας δὲν καθίσταται ἐφικτή. Τὸ Ὑπουργεῖον, ἐν ὄψει τῆς νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος τῆς ἐκποιήσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν οἰκοπέδων ἄνευ δημοπρασίας πρὸς στέγασιν τῶν ἀπόρων δημοτῶν, ὡς ἰδιὰ τοῦ ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς Ν. Δ)τος 3777) 12.10.1957, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς νομοθεσίας, περὶ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος (ἄρθρον 11) ἐξέδωκε τὸ ἐμπιστευτικὸν ὑπ’ ἀριθ. 1724) 14.8.1957 ἔγγραφόν του, δι’ οὗ συνεστήθη εἰς τὴν Νομαρχίαν Λαρίσης, ὅπως ἀπόσχῃ πάσης ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος ἐνεργείας. Συνημμένως πέμπομεν ἀντίγραφον τοῦ ὡς ἄνω ἐμπιστευτικοῦ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. ἐμπ. 1724 Ἐν Ἀθήναις τῇ 14.8.1957 Πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Λαρίσης ΘΕΜΑ: «Περὶ τῆς διαθέσεως τῶν οἰκοπέδων εἰς περιοχὴν Ἄκ–Σαράϊ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς καταρτισθὲν σχέδιον νομοθετικοῦ Διατάγματος, περιελήφθη διάταξις, δι’ ἧς ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν δημοτικῶν οἰκοπέδων Λαρίσης εἰς θέσιν «Ἄκ–Σαράϊ». Κατόπιν τούτου, παρακαλοῦμεν ὅπως ἀπόσχητε πάσης ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργείας.

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Κ. ΡΑΛΛΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβαστικοῦ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀναπτυχθεῖσα ἐσχάτως ἐξαγωγὴ φρούτων, ἡ καταστήσασα ταῦτα γνωστὰ εἰς πλείστας Εὐρωπαϊκὰς Χώρας, ἐκίνησε τὸ ἐνδιαφέρον ξένων καὶ ἰδίᾳ Γερμανῶν, πρὸς ἵδρυσιν ἐργοστασίου παρασκευῆς χυμῶν καὶ ἀφυδατώσεως νωπῶν ὀπωρῶν. Ἀλλὰ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν πλεονασμάτων τῆς παραγωγῆς νωπῶν ὀπωρῶν, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ποσοτήτων ἐξαγωγῆς καὶ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κατιδοῦσα πρώτη ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῶν ξένων προτάσεων, εἶχεν ἀποφασίσει τὴν βελτίωσιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν ἤδη ὑπαρχόντων ἐργοστασίων χυμῶν, ὡς καὶ τὴν ἵδρυσιν νέων τοιούτων. Ὡσαύτως ἀπεφάσισε τὴν ἵδρυσιν ξηραντηρίων, πρὸς πλήρη ἀξιοποίησιν τῶν πλεοναζόντων καρπῶν διὰ τῆς ἀφυδατώσεως αὐτῶν καὶ ἐξαγωγῆς των ὑπὸ μορφὴν ἀπεξηραμένων. Ἐπὶ τῇ προόψει ὅθεν τῆς ἱδρύσεως τῶν ἐργοστασίων τούτων, ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσεν εἰς τεχνικούς, ὅπως μελετήσουν τὰς σχετικὰς προτάσεις. Ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέλει ληφθῆ εὐθὺς ἅμα τῇ ὑποβολῇ τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12681) 9.12. 57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 633 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου περὶ τῆς ποιοτικῆς καταστάσεως τῆς διατεθείσης εἰς τὸν Στρατὸν κρατικῆς ὀρύζης, ὡς καὶ τῶν λόγων οἵτινες συνετέλεσαν εἰς τὴν ὕπαρξιν εἰσέτι κρατικοῦ ἀποθέματος 1350 τόννων ὀρύζης Αἰγύπτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ παραγωγὴ ἐγχωρίου ὀρύζης κατὰ τὴν περίοδον 1956–1957 ὑπελείφθη ἐτησίων ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως κατὰ 12.000 περίπου τόννους εἰς ὄρυζαν ἀποφλοιωμένην. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς ἐπαρκείας καὶ τῆς διατηρήσεως σταθερῶν τιμῶν εἰς τὴν ἀγορὰν εἰσήχθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους κατὰ τὰς ἀρχὰς τρέχοντος ἔτους 6.000 Μ.Τ. ὀρύζης γλασὲ ἐξ Αἰγύπτου, διὰ τὴν δημιουργίαν Κρατικοῦ ἀποθέματος. Ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου μέχρι Σεπτεμβρίου 1957 διετέθησαν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν καὶ ἀνάγκας Στρατοῦ 4650 ΜΤ κρατικῆς ὀρύζης, κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα. Ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας ἐγχωρίου ὀρύζης καὶ πρὸς προστασίαν τῶν ὀρυζοπαραγωγῶν, ἐκρίθη σκόπιμον ὅπως τὸ παραμεῖναν ὑπόλοιπον τοῦ Κρατικοῦ ἀποθέματος ἐκ 1350 τόννων, ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κατὰ τὸν διενεργηθέντα διαγωνισμόν, δὲν παρουσιάσθησαν πλειοδόται. Τοῦτο ὅμως δὲν δύναται νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὴν ποιότητα τῆς ὀρύζης, περὶ ἧς κατωτέρω. Σημειοῦμεν ὅτι μετὰ τὴν ματαίωσιν τοῦ διαγωνισμοῦ ἐξεδηλώθη ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐξαγορὰν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ εἴδους εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πλὴν ὅμως οἱ προταθέντες ὅροι ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐμπόρων ἐκρίθησαν ἀσύμφοροι διὰ τὸ Δημόσιον. Ἐκ τῆς ὡς ἄνω ποσότητος 600 τόννοι δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν διετέθησαν εἰς τὸν Στρατόν, ἡ δὲ ὑπόλοιπος ἐξ 750 τόννων περίπου δι’ ἑτέρας ἀποφάσεως διατίθεται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἤδη δὲ τελεῖ ὑπὸ ἐξάντλησιν. Ἡ εἰσαχθεῖσα ὄρυζα ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς της καὶ μέχρι σήμερον, ἔτυχε τῆς δεούσης παρακολουθήσεως, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἐκ τεχνικῶν Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐλέγχει τὴν ποιοτικὴν κατάστασιν τῶν δημητριακῶν, τῇ ὑποδείξει της δὲ ἐλήφθησαν πάντα τὰ μέτρα καλῆς συντηρήσεώς της. Χαρακτηριστικὸν τῆς καλῆς ποιότητος τῆς κρατικῆς ὀρύζης τυγχάνει τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὴν διάθεσιν ταύτης εἰς τὸ ἐμπόριον, ἡ ὑπηρεσία ἠναγκάσθη νὰ θέση ποσοτικὸν περιορισμόν, λόγῳ τῆς ἀθρόας ζητήσεως αὐτῆς. Διὰ τῆς ἐνεργείας ταύτης ἀποσκοπεῖται ἡ εὐρυτέρα κατανάλωσις τοῦ ἐφοδίου καὶ ἡ ἀποτροπὴ ἀποθεματοποιήσεως τούτου ὑπὸ ὡρισμένων ἐμπόρων, ἐπὶ σκοπῷ κερδοσκοπικῆς ἐκμεταλλεύσεως εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Δὲν παραλείπομεν ἐν τέλει νὰ τονίσωμεν ὅτι ἐξ ἀφορμῆς δημοσιευμάτων εἰς τὸν ἡμερήσιον Τύπον, περὶ δῆθεν κακῆς ποιότητος τῆς Κρατικῆς ὀρύζης, ἐκ τῶν ὁποίων παρεσύρθη ἐνδεχομένως καὶ ὁ ἐπερωτῶν κ. βουλευτής, ἐγένετο σχετικὴ ἡμετέρα ἀνακοίνωσις, ὡς καὶ τοιαύτη τοῦ Προέδρου τοῦ Χρηματιστηρίου Ἐμπορευμάτων Πειραιῶς, δι’ ὧν κατεδείχθη τὸ ἐντελῶς ἀβάσιμον τῶν ὡς εἴρηται δημοσιευμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ Ἑλληνο–Αἰγυπτιακοῦ κλῆριγκ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἐνεργητικὸν ὑπόλοιπον εἰς τὸ ἐν λόγῳ κλῆριγκ ἀνήρχετο τὴν 1012.1957 εἰς 17.892.000 δολλάρια. Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τοῦ ἐνεργητικοῦ μας τούτου, ἥτις σημειωτέον δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ μόνον διὰ τῆς εἰσαγωγῆς Αἰγυπτιακῶν ἐμπορευμάτων λόγῳ τῆς περιωρισμένης ἀπορροφητικότητος τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς εἰς τοιαῦτα προϊόντα, παρεσχέθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπογραφέντος τὴν 15.8.1957 Ἑλληνο–Αἰγυπτιακοῦ πρωτοκόλλου ἡ εὐχέρεια τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν εἰς Αἰγυπτιακὰς λίρας διαθεσίμων μας πρὸς ἐπανεξαγωγὴν εἰς τρίτας χώρας τῶν ἑξῆς Αἰγυπτιακῶν προϊόντων: Βάμβακος, κρομμύων, γεωμήλων, ὀρύζης, νημάτων, καὶ ὑφασμάτων ἐκ βάμβακος ἀσφάλτου καὶ φωσφάτων. Ἤδη ἐξετάζονται παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος προτάσεις διαφόρων Οἴκων διὰ τὴν διάθεσιν εἰς αὐτοὺς Αἰγυπτιακῶν λιρῶν, πρὸς διενέργειαν τοιούτων ἐπανεξαγωγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβαστικοῦ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, πρὸς συντήρησιν καὶ μεταφορὰν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν ὁσημέραι διογκουμένων ποσοτήτων νωπῶν ὀπωρῶν, προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν λήψεως τῶν καταλλήλων μέτρων, ὡς ἐν ταῖς δηλώσεσι τῆς 24ης Νοεμβρίου ἐ. ἔ. τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐκτίθενται ταῦτα. Συγκεκριμένως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς προψύξεως τῶν ροδακίνων ἀπεφασίσθη ἡ ἐν Σκύδρᾳ καὶ Ναούσῃ ἵδρυσις σταθμῶν ψύξεως καὶ ψυγείων, ὡς καὶ ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐπέκτασις τῶν ἤδη ὑπαρχόντων ψυκτικῶν χώρων καὶ ἡ ἵδρυσις νέων τοιούτων διὰ τὴν πρόψυξιν τῶν ροδακίνων καὶ τῶν σταφυλῶν τῆς περιφερείας. Διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν προϊόντων τούτων ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς διεθνοῦς ἑταιρίας ΙΝΤΕΡΦΡΙΓΚΟ, ἥτις ὑπεσχέθη ἤδη ἡμῖν τὴν οὐσιαστικὴν αὔξησιν ἀποστολῆς κατὰ τὴν προσεχῆ ἐξαγωγικὴν περίοδον σημαντικοῦ ἀριθμοῦ βαγονίων–ψυγείων, καὶ νεωτάτου τύπου, τὰ ὁποῖα ἐν συνδυασμῷ μετὰ τῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως παραγγελθησομένων διὰ προκηρύξεως διεθνοῦς διαγωνισμοῦ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν διενεργηθησόμενον ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ., θέλουσιν ἐξυπηρετήσει τὰς εἰς μεταφορὰς νωπῶν ὀπωρῶν ἀνάγκας μας, εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀποφευχθοῦν αἱ παρατηρηθεῖσαι συμπτωματικαὶ ἀνωμαλίαι τῆς παρελθούσης ἐξαγωγικῆς περιόδου. Παράλληλα, ὅμως, μέτρια μελετῶνται καὶ διὰ τὴν διὰ θαλάσσης μεταφορὰν ροδακίνων ἐκ Θεσσαλονίκης, ἥτις τὸ πρῶτον πέρυσιν δοκιμαστικῶς ἐφαρμοσθεῖσα καὶ ἀποσυμφορήσασα ἱκανὸν ἀριθμὸν βαγονίων–ψυγείων, ἀπέδειξεν ὅτι ἐνισχυομένη καταλλήλως, δύναται νὰ ἀποδώσῃ καλύτερα ἀποτελέσματα. Τὴν παρ’ ὑμῶν θιγομένην περίπτωσιν τῆς διευρύνσεως τῶν καταναλωτικῶν ἀγορῶν, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει πάντοτε ἡ Κυβέρνησις, κατευθύνει τὰς προσπαθείας της καὶ διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν ποσοστῶν εἰσαγωγῆς εἰς τὰς ἤδη ὑπαρχούσας ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν νέων τοιούτων μεριμνᾷ, χαρακτηριστικὸν δὲ δεῖγμα τῶν ἐπιτεύξεων τούτων εἶναι αἱ γενόμεναι ἐξαγωγαὶ νωπῶν καρπῶν εἰς ἀπομεμακρυσμένας χώρας, ὡς ἡ Ἀβησσυνία, Σουδάν, Μαλαισία, Σιγκαπούρη κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Τ. Μιχαηλίδη, Χ. Σιανίδη καὶ Ὀσμὰν Οὐστενέρ.) Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12231) 10084) 30.11. 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 528) 25.11.57 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Τ. Μιχαηλίδη, Χ. Σιανίδη καὶ Ὀσμὰν Οὐστενέρ, σχετικῶς μὲ τὴν τιμὴν τοῦ διατιθεμένου εἰς τὴν πολιτικὴν κατανάλωσιν φωτιστικοῦ πετρελαίου παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων Πετρελαίου, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν νέων χωρῶν τῆς Ἑλλάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1200) 50 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπὸ 1.4.51 ἡ ἐμπορία τῶν πετρελαιοειδῶν ἐν Ἑλλάδι, ἀφέθη, ἐλευθέρα καὶ διενεργεῖται ὑπὸ τῶν πρὸς τοῦτο ἐπιχειρήσεων πετρελαίου. Ἡ διάθεσις παρὰ τῶν Ἑταιριῶν Πετρελαίου φωτιστικοῦ πετρελαίου γίνεται μόνον εἰς τὰς Νέας Χώρας καθ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τῆς παλαιᾶς τοιαύτης καλύπτονται μέσῳ τοῦ Μονοπωλίου διὰ τῆς Ἑταιρίας Διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων. Βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 155) 51 Ἀγορανομικῆς διατάξεως μέχρι τῆς 30ῆς Ἀπριλίου 1956 αἱ τιμαὶ διαθέσεως τῶν πετρελαιοειδῶν ἐν οἷς καὶ τὸ φωτιστικὸν πετρέλαιον (διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν Νέων Χωρῶν) διαμορφοῦνται ὑπὸ τῶν ἀσκουσῶν τὴν ἐμπορίαν τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐπιχειρήσεων καὶ ὑπόκεινται συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 6 τῆς ὡς ἄνω Ἀγορανομ. διατάξεως εἰς ἀπολογιστικὸν ἔλεγχον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Διὰ τῆς αὐτῆς Ἀγορανομ. Διατάξεως ὡς καὶ τῶν μεταγενεστέρως ἐκδοθεισῶν τροποποιητικῶν τοιούτων ἤτοι τῶν ὑπ’ ἀριθ. 59) 55 καὶ 66) 57, καθορίζεται ἀνώτατον ποσοστὸν κέρδους ὡς καὶ οἱ συντελεσταὶ κόστους ἐφ’ ὧν θὰ ὑπολογισθῇ τοῦτο ὡς τιμὴ ΦΟΜΠ, ναῦλος, ἀσφάλιστρα, γενικὰ ἔξοδα κ.λ.π. Ἀπὸ τῆς 1ης Μαΐου 1956 καὶ ἐντεῦθεν κατόπιν τῶν ἐκδοθεισῶν διαδοχικῶς ὑπ’ ἀριθ. 32) 56, 83) 57, 4) 47 καὶ 66) 57 Ἀγορανομικῶν διατάξεων ἔπαυσεν ὑφισταμένη ἡ παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων πετρελαίου διαμόρφωσις τῶν τιμῶν πωλήσεως καὶ καθωρίσθησαν παρὰ τοῦ Δημοσίου ἀνώτατα ὅρια τιμῶν. Βάσει τῶν ἀνωτέρω ἡ ἰσχύουσα σήμερον ἀνωτάτη τιμὴ πωλήσεως τοῦ φωτιστικοῦ πετρελαίου ἐν τῇ περιοχῇ τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, ἔνθα καὶ ὑφίστανται ἐγκαταστάσεις ἀπ’ εὐθείας ἐναποθηκεύσεως τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κομιζομένων φορτίων φωτιστικοῦ πετρελαίου, ἀνέρχεται εἰς τρεῖς χιλιάδας ἑκατὸν ἐνενήκοντα δραχ. (3.190) κατὰ μετρικὸν τόννον ἢ τρεῖς δραχ. καὶ δέκα ἐννέα (3,19) κατὰ χιλιόγραμμον. Προκειμένου διὰ τὰς ἐκτὸς τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης εὑρισκομένας περιοχὰς φυσικὸν εἶναι τὸ ἐμπόρευμα νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ μεταφορικά, τοπικὰ ἔξοδα, προμήθεια πράκτορος καὶ λοιπὰ ἔξοδα, ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ τιμὴ τούτου νὰ κυμαίνεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. τριῶν χιλιάδων ἑξακοσίων (3)600) περίπου κατὰ μετρικὸν τόννον ἢ τρεῖς δραχ. καὶ ἑξήκοντα λεπτὰ (3.60) κατὰ χιλιόγραμμον. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ποιότητα τοῦ εἰσαγομένου παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων πετρελαίου, φωτιστικοῦ πετρελαίου, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν Νέων Χωρῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν δεδομένου ὅτι ἡ ἐκφόρτωσις τῶν κομιζομένων φορτίων φωτιστικοῦ πετρελαίου ἐπιτρέπεται ἐφ’ ὅσον τοῦτο πληροῖ τὰς θεσπισθείσας προδιαγραφὰς βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9675)212) 26.8.54 ἐγκυκλίου διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν (Δ)νσις Δασμολογικὴ) τεκμαίρεται ὅτι τοῦτο εἶναι τῆς ἐνδεικνυομένης ποιότητος. Ἐπειδὴ ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη ἡ μὲν ἐξυπηρέτησις τῶν Νέων Χωρῶν διὰ φωτιστικοῦ πετρελαίου διενεργεῖται παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων πετρελαίου τῆς δὲ Παλαιᾶς Ἑλλάδος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν (Δ)νσις Μονοπωλίων), μέσῳ τῆς Ἑταιρίας Διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων, φυσικὸν εἶναι νὰ ὑφίσταται διαφορὰ τοῦ κόστους τούτων, καθ’ ὅσον τόσον ὁ τρόπος ἐμπορίας ὅσον καὶ αἱ σχετικαὶ διατάξεις διαμορφώσεως τῆς τιμῆς τοῦ διατιθεμένου παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων πετρελαίου φωτιστικοῦ πετρελαίου εἶναι διάφορος τῶν τοῦ Μονοπωλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 257 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ θέματος τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, εἰς ὃ ἡμεῖς ἐγνωρίσαμεν τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπόψεις μας καὶ ὅπερ θέλει δώσει τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ἀνωτέρω ὑμετέρου σχετικοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς τελετῆς, τυγχάνει γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν, καθιερώθη ὅπως αὕτη τελεῖται τὴν 6ην ἀντὶ τῆς 3ης Δεκεμβρίου καὶ τοῦτο, ἵνα συνδυασθῶσι εἰς μίαν ἐπιβλητικὴν τελετήν, ἅπαντα τὰ ναυτικὰ γεγονότα, τῶν ναυμαχιῶν τῶν πολέμων 1912–1913, τῶν παγκοσμίων πολέμων καὶ ἡ ἑορτὴ τοῦ προστάτου τῶν ναυτικῶν Ἁγίου Νικολάου. 2. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν τόπον τοῦ ἐφετεινοῦ ἑορτασμοῦ, ἡ ἐξήγησις εἶναι ὅτι λόγῳ τῆς ἀπουσίας τοῦ Καταδρομικοῦ «ΕΛΛΗ» (ἐφ’ οὗ κατ’ ἔτος τελεῖται ὁ ἑορτασμός), εὑρισκομένου εἰς Σῦρον πρὸς δεξαμενισμόν, ἀπεφασίσθη ὅπως ἡ τελετὴ λάβῃ χώραν εἰς τὴν Σχολὴν Ν. Δοκίμων, ἤτοι εἰς τὸν τόπον, ἔνθα εὑρίσκονται οἱ τάφοι τῶν ἐνδόξων Ναυάρχων τῆς Ἀρχαίας καὶ Νεωτέρας Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ γαλουχεῖται τὸ φυτώριον τῶν Στελεχῶν τοῦ Β. Ν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 510 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Οἱ εἰς τὸν λόχον Μακρονήσου ὑπηρετοῦντες, ἐλάχιστοι, εὐτυχῶς, στρατιῶται, διαβιοῦν ὑπὸ κανονικὰς στρατιωτικὰς συνθήκας μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι λόγῳ τῶν ἀναρχικῶν φρονημάτων των διατελοῦν ὑπὸ ἄμεσον ἐπίβλεψιν. β) Ἡ ἐπὶ τῶν ἐπιστολῶν αὐτῶν λογοκρισία ἐνεργεῖται δυνάμει καὶ συμφώνως τῷ Α. Ν. 511) 47, κυρωθέντι διὰ τοῦ ν. 539) 48. γ) Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπισκεπτηρίων καὶ ὁ τρόπος αὐτῶν ἔχουν ὑπαγορευθῆ ἐκ λόγων ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 165 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, οὐδέποτε οἱ κάτοικοι, τῶν χωρίων Ἄνω καὶ Κάτω Πεδινῶν Ζαγορίου, ἐζήτησαν ἀπὸ τὰς Στρατιωτικὰς Ἀρχὰς τὴν ἄδειαν διανοίξεως ὁδοῦ διὰ προσωπικῆς ἐργασίας των πρὸς Καλπάκι καὶ συνεπῶς οὐδέποτε ἐδόθη αὐτοῖς ἀρνητικὴ ἀπάντησις, ἐκ μέρους τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Κατσαφάδου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 757 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Κατσαφάδου καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 292 σύστασις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀπόλυσις μέρους τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Β. Ναυστάθμου κατέστη ἀναπόφευκτος συνεπεία τῆς σημαντικῆς ἐλαττώσεως τοῦ ὕψους τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης τοῦ ἔτους 1958. Τούτου ἕνεκα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης εὑρέθη εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην νὰ περιορίσῃ τὰς περιπτώσεις εἰς ὅλα τὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα τοῦ Προϋπολογισμοῦ του ἐν οἷς καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΔ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σαββοπούλου, Δ. Πετροπουλάκου, Ε. Κοθρῆ, Π. Πετροπουλάκη, Λ. Λυμπέρη, Σ. Τσιαπάρα καὶ Δ. Θεοχαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς, τὴν ἡμετέραν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σαββοπούλου, Δ. Πετροπουλάκου, Ε. Κοθρῆ, Π. Πετροπουλάκη, Λ. Λυμπέρη, Σ. Τσιαπάρα καὶ Δ. Θεοχαρίδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σαββοπούλου, Δ. Πετροπουλάκου, Ε. Κοθρῆ, Π. Πετροπουλάκη, Λ. Λυμπέρη, Σ. Τσιαπάρα καὶ Δ. Θεοχαρίδη, ἀφορῶσαν τὸν παροπλισμὸν τῶν Μεσογειακῶν πλοίων «Ἀχιλλεὺς» καὶ «Ἀγαμέμνων» καὶ τὰ ληφθέντα μέτρα ἐπὶ τοῦ ἀκτοπλοϊκοῦ προβλήματος. Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας λαμβάνει τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως οὕτω: 1) Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δεχθὲν προσφυγὴν τῆς Α. Ε. «Ἑλληνικαὶ Μεσογειακαὶ Γραμμαὶ» ἠκύρωσε δι’ ἀποφάσεώς του τὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῶν ὁποίων τὰ ὡς ἄνω πλοῖα κατεκυροῦντο ὑπὲρ τῆς Θηραϊκῆς Ἀτμοπλοΐας, συνεπεία τυπικῶν ἐλλείψεων. Κατόπιν τούτου τὸ Δημόσιον προσέφυγεν εἰς τὰ Δικαστήρια, ἐκδοθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2851)1956 ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Πειραιῶς δι’ ἧς ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἀγωγὴ τοῦ Δημοσίου, ὡς πρὸς τὴν ἀναγνώρισιν τῆς κυριότητος αὐτοῦ ἐπὶ τῶν πλοίων. Παραλλήλως ὅμως, τὸ δικαστήριον διέταξε ἀποδείξεις, ὡς πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πλοίων καὶ τὰς προβληθείσας ἀνταπαιτήσεις τῆς Θηραϊκῆς Ἀτμοπλοΐας, ἐδέξατο δὲ αἴτησιν τῆς Θηραϊκῆς Ἀτμοπλοΐας περὶ ἐπισχέσεως παρ’ αὐτῆς τῶν πλοίων πρὸς ἀσφάλειάν της διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ ποσοῦ, ὅπερ ἤθελεν ἐπιδικασθῆ αὐτῇ, ἔναντι τῶν ὡς εἴρηται ἀνταπαιτήσεών της. Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ἀνεγνωρίσθη ὅτι ἡ κυριότης τῶν πλοίων ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον, τὰ πλοῖα ὅμως παραμένουν εἰς χεῖρας τῆς Θηραϊκῆς Ἀτμοπλοΐας μέχρις ἐπιλύσεως τῶν οἰκονομικῶν θεμάτων τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πλοίων κ.λ.π. Εὐνόητον ὅθεν τυγχάνει ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν δύναται ν’ ἀποφασίσῃ τὴν ἐκκίνησιν καὶ ἐκ νέου δρομολόγησιν τῶν δύο πλοίων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐπιδιώκεται νῦν ἡ ταχεῖα καὶ ὁριστικὴ λῆψις ἀποφάσεως πρὸς ἐκκαθάρισιν τοῦ θέματος καὶ ἐκ νέου κίνησιν τῶν πλοίων. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνεχισθεῖσαν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ ἀκτοπλοϊκοῦ ζητήματος παρὰ τῆς συσταθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20361)10.5.57 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς αὕτη ἔχει ἐγχειρισθῆ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς τοὺς μετέχοντας τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἵνα μετὰ μελέτην ἐπιληφθῇ ταύτης ἡ εἰς ἧς τὴν ἁρμοδιότητα ἀνήκει τὸ θέμα Οἰκονομικὴ ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπή.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 12956) 13.12.57 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 646 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς συνδρομῆς πρὸς τοὺς πολεμοπαθεῖς–συμμοριοπλήκτους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Τὸ πράγματι τεράστιον πρόβλημα ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ συμμοριτοπολέμου προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὸν οἰκοδομικὸν πλοῦτον τῆς Χώρας ἀντεμετωπίσθη μέχρι τοῦδε παρὰ τοῦ Κράτους, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἑκάστοτε ἐφαρμοσθέντων στεγαστικῶν Προγραμμάτων, σταδιακῶς καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων κατὰ Νομοὺς οἰκείων Νομαρχιακῶν Ταμείων, ἡ διάθεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Ἤδη καὶ διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος 1958 ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, τόσον ὑφ’ ἡμῶν ὅσον καὶ ὑπὸ τῶν σχετικῶν πιστώσεων, πρὸς ἀνάπτυξιν κατὰ τὸ δυνατὸν εὐρυτέρων Στεγαστικῶν Προγραμμάτων. Πόσαι πιστώσεις ἐν προκειμένῳ θέλουσι διατεθῇ δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν ἀπὸ τοῦδε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 547 ἐρώτησιν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται Οἰκοκυρικὴ Σχολὴ Σύρου δὲν συνέστη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ τῇ πρωτοβουλίᾳ ὁμάδος ἀτόμων, καὶ ἀποτελεῖ Σωματεῖον. Παρὰ ταῦτα ἐκτιμῶντες τὴν ὠφελιμότητα καὶ τὸ ἔργον τοῦ Σωματείου τούτου, ἐνεκρίναμεν τὴν ἔκτακτον οἰκονομικήν του ἐνίσχυσιν διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν δέκα χιλιάδων (10.000). Ἡ σχετικὴ ἀπόφασις ἀπεστάλη πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐγκρίσεώς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12975) 13.12.57 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 677, ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, περὶ στεγάσεως πολεμοπαθῶν καὶ λοιπῶν ἀστέγων Νομοῦ Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ ἐκ τοῦ πολέμου, συμμοριτισμοῦ καὶ λοιπῶν θεομηνιῶν ἐπελθοῦσαι καταστροφαὶ εἰς τὸν οἰκοδομικὸν πλοῦτον τῆς Τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται σταδιακῶς ἡ ἄμεσος καὶ ταυτόχρονος ἀντιμετώπισις τούτων. Τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται σταδιακῶς καὶ ἀναλόγως τῶν ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας, διατιθεμένων κατ’ ἔτος σχετικῶν πιστώσεων. Διὰ τὸν Νομὸν Ἕβρου διετέθη μέχρι τοῦδε ποσὸν δραχμῶν 5.000.000 εἰς βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, δι’ ἀποκατάστασιν τῶν ἀστέγων πολεμοπαθῶν καὶ πλημμυροπαθῶν. Εἰς τὸ ὡς ἄνω ποσὸν δὲν περιλαμβάνονται τὰ χορηγηθέντα ὑπὸ τοῦ τέως Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, οὐδὲ ἡ τῇ συμβολῇ τοῦ ἐράνου Βορείων Ἐπαρχιῶν παρασχεθεῖσα οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις πρὸς στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀστέγων κλπ. Αἱ ὑπόλοιποι στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ Ἕβρου θὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐκ τῶν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἰς τὴν διάθεσίν μας τεθησομένων πιστώσεων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων τῶν προσεχῶν ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 54 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 789 π. ἔ. ἐρώτησιν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἔχει ἁρμοδιότητα ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Παιδικοῦ Σταθμοῦ τοῦ ἐνεργηθέντος ὑπὸ τῆς Σουηδικῆς Ὀργανώσεως ΡΑΝΤΑ ΜΠΑΡ-ΝΕΡ εἰς τὸν Συνοικισμὸν Χρυσοχοΐδη–Βόλου. Τοῦτο χειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1958

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Ἐφραιμίδη, Β. Θανασέκου, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 62)3.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 800 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Ἐφραιμίδου, Β. Θανασέκου, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν κατοίκων τοῦ Δήμου Νέας Ἰωνίας– Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν τηρουμένων στοιχείων τὸ Ὑπουργεῖόν μας ἅμα τῇ ἐνάρξει τελευταίως τῆς ἐφαρμογῆς προγραμμάτων αὐτοστεγάσεως ἐπέδειξεν ἀμέριστον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν εὐρυτέραν τακτοποίησιν τῶν ἀναποκαταστάτων δικαιούχων ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως, προσφυγικῶν οἰκογενειῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Οὕτω εἰς τὸν ἐν λόγῳ Νομὸν καὶ δὴ ἐν Βόλῳ ἀποκατεστάθησαν μέχρι σήμερον ὑπὲρ τὰς 300 παραπηγματούχους οἰκογενείας ἡ δὲ διατεθεῖσα πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον πίστωσις ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 6.000.000. Προσέτι ἐνεκρίθη ἡ ἐφαρμογὴ ἑτέρου προγράμματος αὐτοστεγάσεως ἐγκριθείσης καὶ τῆς σχετικῆς πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 900.000 κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος 1957 πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν προσφυγικῶν οἰκογενειῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁλμυρὸς–Βόλου, ἀνερχομένων εἰς 60. Τέλος, ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 3989) 27. 12.1957 ἀναφορᾶς τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Μαγνησίας, εἰς ἐκτέλεσιν ἡμετέρας ἐγκυκλίου περὶ ὑποβολῆς στοιχείων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν προγράμματος αὐτοστεγάσεως κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1958 αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι ἐν τῷ Νομῷ Μαγνησίας ἐμφανίζονται ὡς ἑξῆς: α) Εἰς τὴν πόλιν Βόλου ὑπάρχουσι 243 προσφυγικαὶ οἰκογένειαι, αἵτινες διαμένουσιν ἐπ’ ἐνοικίῳ καὶ β) εἰς τὴν πόλιν Ἁλμυροῦ πιθανολογοῦνται ὡς δικαιοῦχοι περὶ τὰς 40 προσφυγικαὶ οἰκογένειαι. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν τελευταίων τούτων 283 προσφυγικῶν οἰκογενειῶν ἡ ὑπηρεσία μας συνεχίζουσα τὸ ἐνδιαφέρον της θὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν ὅπως τὸ πρόγραμμα αὐτοστεγάσεως ἀρξαμένου ἔτους συμπεριληφθῇ ἱκανὸς ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12980) 10671 καὶ ἀπὸ 13. 12.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβίωσιν τῶν κρατουμένων ἐν ταῖς φυλακαῖς Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐν ταῖς φυλακαῖς Κερκύρας διαβίωσις τῶν κρατουμένων εἶναι καλὴ καὶ ὑγιεινή. Τὸ κτιριακὸν συγκρότημα ἐπεσκευάσθη καὶ ἐβελτιώθη, πραγματοποιηθείσης τῆς διευρύνσεως τῶν παραθύρων ἁπάντων τῶν κελλίων. Ἐπίσης κατεσκευάσθησαν στέγαστρα εἰς τὰ προαύλια τῶν διαμερισμάτων, ὡς καὶ ἄλλα συναφῆ ἔργα. Εἰδικώτερον, ἐβελτιώθησαν οἱ ὅροι διαβιώσεως τῶν κρατουμένων ἀπὸ ἀπόψεως κοιτώνων, διατιθεμένου ἤδη ἑνὸς κελλίου διὰ δύο ἄτομα, ἀντὶ τριῶν, ὡς μέχρι τοῦδε συνέβαινε. Δι’ εἰδικῶν διαταγῶν τοῦ Ὑπουργείου ἐπετράπη ἡ ἔξωθεν προμήθεια, μερίμνῃ τῆς ὑπηρεσίας, παντὸς εἴδους παρεσκευασμένων φαγητῶν ἢ καὶ ὡρισμένων ἄλλων τροφίμων πρὸς βελτίωσιν τῆς διατροφῆς τῶν κρατουμένων, παρεσχέθη δὲ καὶ ἡ δυνατότης παρασκευῆς δύο κυπέλλων καφὲ ἡμερησίως. Εἰς κρατουμένους ἔχοντας ἀνάγκην ὑπερσιτισμοῦ, παρέχεται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας βελτιωμένη τροφή, περιλαμβάνουσα, πέραν τοῦ κανονικοῦ συσσιτίου, ἡμίσειαν ὀκᾶν γάλακτος καὶ ἓν κύπελλον γιαούρτης ἡμερησίως, ὡς καὶ ἓν συσσίτιον κρέατος καθ’ ἑβδομάδα. Ἅπαντες οἱ κρατούμενοι δύνανται νὰ ἐξέρχωνται εἰς τὰ προαύλια καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας, ἐξαιρέσει 2ώρου μεσημβρινῆς ἀναπαύσεως καὶ ἐπὶ πλέον βάσει εἰδικῆς διαταγῆς ἡ κατάκλισις τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Κερκύρας καθωρίσθη κατὰ μίαν καὶ ἡμίσειαν ὥραν βραδύτερον τῶν λοιπῶν φυλακῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12538) 10340) 5.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων παρέχεται ἀπὸ 1.2.56 δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3605) 1955 μηνιαῖον ἐπίδομα διὰ τὴν κατὰ τὰς μὴ ἐργασίμους ὥρας ἀπασχόλησίν των ἀπὸ 200 μέχρι 320 δρχ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, κατατεθείσης ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1957 ἐρωτήσεως, περὶ τῶν λόγων ἀργίας τοῦ Δημοσίου μεταλλείου Κίρκης Ἀλεξανδρουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ κάτωθι εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως ταύτης. Τοῦ Δημοσίου τούτου μεταλλείου, περιέχοντος μικρὰ θειοῦχα μεταλλεύματα, κυρίως σιδηροπυρίτην καὶ μόλυβδον, ψευδάργυρον, χαλκὸν εἰς μικροτέραν ἀναλογίαν δὲν ἐγένετο μέχρι τοῦδε πλήρης ἐξερεύνησις, ὥστε νὰ ἀποδειχθῇ ἐν τῇ πράξει ποία ἡ οἰκονομικὴ αὐτοῦ σπουδαιότης ὡς καὶ ἐὰν συμφέρῃ ἢ ὄχι ἡ ἐκμετάλλευσίς του. Τὰ μέχρι τοῦδε διαπιστωμένα μεταλλοφόρα κοιτάσματα καὶ ἡ περιεκτικότης των δὲν εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ κινήσωσι μέγα ἐνδιαφέρον τοῦ κεφαλαίου διὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τούτου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ γενόμεναι μέχρι τοῦδε ἀπόπειραι ἐκμεταλλεύσεως τοῦ μεταλλείου τούτου δὲν ἔτυχε νὰ εὐδοκιμήσωσι. Συγκεκριμένως, τὸ ἐν λόγῳ μεταλλεῖον εἶχεν ἐκμισθωθῆ προπολεμικῶς, ἐν ἔτει 1926 εἰς τὸν Ἄγγλον ὑπήκοον Ἀλφρέδον Τζάκσον, ὅστις ἐν ἔτει 1932 μετεβίβασεν τὰ δικαιώματά του εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Ἑταιρίαν «ΤΘΡΑΣΙΑΝ ΥΝΙΟΝ ΤΡΟΥΣΤ ΛΙΜΙΤΕΔ». Ἡ Ἑταιρία αὕτη δαπανήσασα σημαντικὰ ποσὰ ἀπέτυχεν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἐν τέλει ἐγκατέλειψεν αὐτό, κηρυχθεῖσα ἔκπτωτος διὰ τοῦτο. Εὐθὺς ἀμέσως τὸ ἴδιον ἔτος τὸ μεταλλεῖον ἐξεμισθώθη εἰς τὴν Ἀνών. Ἑλληνικὴν Ἑταιρίαν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Γενικὴ Ἑταιρία Μεταλλευτικῶν Ἔργων» κηρυχθεῖσαν ἔκπτωτον ἐν ἔτει 1945, ἅμα τῇ λήξει τοῦ πολέμου, λόγῳ τῆς ἐξαρτήσεώς της ἐκ τοῦ γερμανικοῦ κεφαλαίου πρὸ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος οἱ Γερμανοί, ἐνδιαφερόμενοι προφανῶς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς πολεμικῆς των κυρίως βιομηχανίας, προέβησαν εἰς προκαταρκτικὰς ἐργασίας διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου τούτου καὶ τὴν ἵδρυσιν ἐγκαταστάσεων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἐργοστάσιον ἐμπλουτισμοῦ μεταλλευμάτων διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἐπιπλεύσεως. Ἀλλ’ οὔτε καὶ κατὰ τὴν περίοδον ταύτην ἐπροχώρησαν αἱ ἐργασίαι εἰς κανονικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἐν λόγῳ ἐγκαταστάσεων, οὐδέποτε τεθεισῶν εἰς λειτουργίαν, ὥστε νὰ εἶναι ἀποδεδειγμένη ἡ πληρότης αὐτῶν καὶ ἡ καταλληλότης διὰ τὸν σκοπὸν ὃν ἱδρύθησαν. Αὗται κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου ὑπέστησαν σημαντικὴν φθοράν. Ἐν ἔτει 1946 τὸ μεταλλεῖον ἐξεμισθώθη εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἑταιρίαν «ΜΙΝΕΣ ΙΝΚΟΡΠΟΡΑΤΕΔ». Ἡ Ἑταιρία αὕτη μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν μελετῶν καὶ ἐργασιῶν δειγματοληψίας ἀπεχώρησεν τὸν Ἰούλιον τοῦ 1953. Ἔκτοτε τὸ μεταλλεῖον παραμένει ἐν ἀργίᾳ οὐδενὸς ἐνδιαφερθέντος διὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐκμεταλλεύσεώς του. Ἐσχάτως προεκηρύχθη ὑφ’ ἡμῶν δημοπρασία διὰ τὴν ἐκμίσθωσίν του ἥτις διεξαχθεῖσα τὴν 12ην Ἰουλίου 1957 ἀπέβη ἄκαρπος, μηδενὸς προσελθόντος. Ἡ δημοπρασία αὕτη ἐπαναληφθεῖσα τὴν 18ην Δεκεμβρίου 1957, ὑπὸ ἐπιεικεστέρους διὰ τὸν ἀνάδοχον ὅρους, μήπως οὕτω προσελκυσθῇ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν μεταλλευτῶν, ἀπέβη ἄγονος μηδενὸς προσελθόντος ἵνα συμμετάσχῃ εἰς ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἡ πρότασις περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἀναβάλλεται διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ὁπότε θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, καὶ θὰ ὁμιλήσουν οἱ δύο εἰσηγηταὶ ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας ὁ κ. Γ. Πλατῆς καὶ ἐκ μέρους τῆς μειοψηφίας ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἐκτὸς ἐὰν ἔχῃ γίνει καλὰ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Ἀβέρωφ καὶ προβῇ τὴν Δευτέραν εἰς ἀνακοινώσεις πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐπίσης, ἤθελον νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τοῦτο: Ὅτι εἶναι πιθανὸν αὔριον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ κωλύεται νὰ παραστῇ εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἔχει προταχθῆ, τὴν ἀφορῶσαν τὰς ὑπερβασίας εἰς τὰ δημόσια ἔργα. Ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ, θὰ συζητηθῇ ἡ τακτικὴ ἡμερησία διάταξις τῶν ἐπερωτήσεων, ἀρχομένη ἀπὸ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐπερώτησιν τοῦ κ. Σ. Χούτα.

§6Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Περί;

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γνωρίζω. Σεῖς εἶσθε ὁ ἐπερωτῶν. Συνεπῶς καὶ οἱ ἔχοντες ἐπερωτήσεις ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν 8 καὶ πέραν, παρακαλοῦνται νὰ εἶναι παρόντες, διότι θὰ συζητηθοῦν. Θὰ παρακληθοῦν καὶ οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ νὰ εἶναι παρόντες. Θὰ γίνῃ οὕτω τακτικὸς ἔλεγχος, ἀναβαλλομένου τοῦ ἐλέγχου διὰ τὰς ὑπερβασίας διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§8Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει γίνει πρόταξις ἄλλης ἐπερωτήσεως;

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει προταχθῆ ἡ ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ, ἡ ὁποία, κατόπιν τῆς σημερινῆς συζητήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4 νομοσχεδίου, δὲν ἔχει περιεχόμενον, διότι ταυτίζεται.

§10Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ νομοσχεδίου, βεβαίως, δικαιολογεῖ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε διὰ τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ. Ἀλλὰ εἶχε συμφωνηθῆ, τότε, μὲ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι θὰ ἐγίνετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ, μὲ τὴν ἔννοιαν, ὅτι αὕτη θὰ ἔδιδεν ἀφορμὴν εἰς συζήτησιν ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Λοιπόν, αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν.

§11Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐγένετο τοιαύτη πρότασις καὶ ἀπεκρούσθη προσωπικῶς ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§12Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὁ κ. Παπανδρέου μοῦ ἔδωσεν αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν ὅταν διεπραγματεύθη τὰ ζητήματα αὐτὰ τῶν ἐπερωτήσεων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἐξ Ἀθηνῶν, συζητουμένου νομοσχεδίου περὶ καπνεργατικοῦ θέματος, δύνανται νὰ λεχθοῦν ὅλα. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις. Εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἐλέγχου αὐτό. Ὑπάρχουν ἄλλα θέματα. Ἐγώ, ὅμως, δὲν δύναμαι νὰ ἐμποδίσω, ἐὰν θέλετε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, συζητεῖται ἕνα νομοσχέδιον, θὰ ἐπικρίνητε ὅλα ὅσα ἔγιναν καὶ θὰ ὑποδείξητε τὶ δέον γενέσθαι, δηλαδὴ DE LEGE LA-FAET DE LECE FERENDA.

§14Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εὐχαρίστως, εἶμαι πρόθυμος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἔλαβε γνῶσιν ἡ Βουλὴ τῶν δύο αὐτῶν ἀνακοινώσεων. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§16Α. ΜΙΧΑΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον εἶναι οὐσιαστικῆς σημασίας ἀπὸ πολλῶν πλευρῶν, καὶ λόγῳ τῆς ἰδιορρυθμίας τὴν ὁποίαν ἔχει, παρουσιάζει δυσχερείας εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπὶ μέρους ζητημάτων. Τὸ 1953 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα διὰ νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ δυνατότης μὴ περιορισμοῦ τῆς καλλιεργείας αὐτῶν, διότι τὰ ἑλληνικὰ καπνὰ ἦσαν ἀζήτητα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τοῦτο διότι δὲν ὑπῆρχε δυνατότης ἐξαγωγῆς αὐτῶν, διότι δὲν εἶχον συναγωνιστικὴν ἱκανότητα λόγῳ τοῦ ὑψηλοῦ κόστους τῆς ἐπεξεργασίας αὐτῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἦτο φυσικὸν ἡ τότε Κυβέρνησις, ὁποιαδήποτε Κυβέρνησις καὶ ἂν ἦτο, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα κατὰ τρόπον ἀποφασιστικόν, κατὰ τρόπον ριζοσπαστικόν, κατὰ τρόπον σκληρόν, ἂν θέλετε, ἀπὸ ὡρισμένων ἀπόψεων ἀπέναντι τῆς τάξεως τῶν ἐργαζομένων. Οὕτως ἐξεδόθησαν οἱ νόμοι 2348 καὶ 2519 τὸ ἔτος 1953. Τότε κατεβλήθη προσπάθεια, ὅπως ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα κατὰ τρόπον ὥστε νὰ κατοχυρωθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης ἐξαγωγῆς εἰς τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶχε γενικωτέραν σημασίαν καὶ ἐν πολλοῖς τοῦτο ἐπετεύχθη. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ἐν τούτοις, ὅτι ἐὰν τὰ νομοθετήματα αὐτὰ εἶχον οὐσιώδη σημασίαν διὰ τὸν καπνόν, ἦσαν, ὅμως, ὑπερβαλλόντως, σκληρὰ διὰ τὴν τάξιν τῶν καπνεργατῶν, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀφῄρει κεκτημένα ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν δικαιώματα. Ἀλλὰ τὰ νομοθετήματα αὐτὰ ἀπεδείχθησαν καὶ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς των ὅτι ἦσαν πράγματι σκληρὰ διὰ τοὺς καπνεργάτας, διότι ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐδημιούργησαν δυσμενεῖς δι’ αὐτοὺς ὅρους, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλης μορφῆς σκληρᾶς διατάξεως ἐθέσπισαν. Δι’ αὐτὸ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ τὸ ἀντεμετώπισε προσπαθήσασα νὰ κάμῃ ὡρισμένας βελτιώσεις καὶ πράγματι ἔκαμεν ἓν οὐσιῶδες βῆμα. Οὕτω, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς φιλεργατικόν, κρινόμενον ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἰσχῦον νομοθετικὸν καθεστώς. Πράγματι δὲ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καταργοῦνται ὡρισμέναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν αὐστηραὶ τῶν προηγουμένων νόμων ὅπως εἶναι π. χ. αἱ διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων ὡρισμέναι πράξεις τῶν καπνεργατῶν ἐθεωροῦντο ὡς ποινικὰ ἀδικήματα ὅπως ἐπίσης καὶ αἱ διατάξεις τῆς διαδικασίας προσλήψεως. Πέραν αὐτῶν διὰ τῆς διατάξεως 1 θεσπίζεται ἡ ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα παράτασις τῆς κρατήσεως καίτοι μειωμένης εἰς 1½% διὰ τὰ ἐξαγόμενα καπνὰ τῶν ἐσοδειῶν 1955, 1956 καὶ 1% διὰ τὰ τοῦ 1957 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. 2348) 53 ὅπερ ρητῶς ὥριζεν «ὅτι ἐπὶ μίαν τριετίαν τὸ πολὺ» (ἀπὸ τὸ 1952) θὰ ἠδύνατο νὰ ἰσχύῃ ἡ κράτησις. Πρόδηλον εἶναι, ὅτι διὰ τοῦ σχεδίου νόμου δὲν καταργεῖται κἄτι τὸ ὁποῖον ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων ἰσχύει, ἀλλ’ ἀντιθέτως θεσπίζεται κἄτι ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων ὅπερ εἶχε παύσει νὰ ἰσχύῃ. Ἀκόμη οὐσιώδης διάταξις ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἀπομάχων τῆς καπνεργατικῆς ἐργασίας εἶναι ἡ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ 2 τοῦ σχεδίου νόμου, διὰ τῆς ὁποίας ἱκανοποιεῖται βασικὸν αἴτημα αὐτῶν, ἡ κατάργησις δηλαδὴ τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ ἐξυπηρετήσεως συνταξιούχων τοῦ συγχωνευθέντος εἰς τὸ ΙΚΑ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν, καὶ ἡ ἀνάληψις τῶν ὑποχρεώσεων καὶ δικαιωμάτων αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ κλάδου συντάξεων τοῦ ΙΚΑ, ἥτις παρέχει ἐξασφάλισιν ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν. Ἀλλὰ καὶ αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 1, 3 καὶ 4 παρ. 1 τοῦ σχεδίου εἶναι ἀναμφισβητήτως προστατευτικαὶ τῶν καπνεργατῶν. Συγκεκριμένως νομίζω ἐν πρώτοις, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2, διὰ τῆς ὁποίας καταργοῦνται ὡρισμέναι παράγραφοι τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 2348, θὰ ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ καὶ ἡ παράγραφος 4 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, διὰ τῆς ὁποίας θεσπίζεται ἡ ἰδιότυπος σύμβασις τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας, τῆς ἐργασίας, δηλονότι, ἥτις ἀρχίζει τὴν Δευτέραν καὶ τελειώνει τὸ Σάββατον. Μέχρι τώρα ἐγνωρίζομεν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Δίκαιον τὰς ὡρισμένου καὶ ἀορίστου χρόνου σχέσεις ἐργασίας. Ἐπίσης ἐγνωρίζαμεν καὶ τὴν σχέσιν ἐποχιακῆς ἐργασίας. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἐθεσπίσθη καὶ ἡ ἑξαήμερος ἐργασία. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ προσπαθείᾳ της νὰ ἄρῃ ὡρισμένας ἀδικίας καὶ νὰ καλυτερεύσῃ τὴν θέσιν τῶν ἐργαζομένων, θὰ ἔπρεπε ἀδιστάκτως νὰ προβῇ εἰς τὴν κατάργησιν καὶ τῆς διατάξεως ταύτης. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ καπνέμποροι δὲν ἔκαμαν χρῆσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Τὸ Κράτος, ὅμως, νομοθετοῦν, δὲν θὰ πρέπει νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τοιούτων ὑπολογισμῶν. Ἄλλωστε, ἐὰν ὄντως ἡ διάταξις αὑτὴ δὲν ἔχῃ οἰκονομικὴν σημασίαν, δὲν εὑρίσκω τὸν λόγον, διατὶ νὰ ἐπιμένῃ ἡ ἐργοδοσία ἐπὶ τῆς διατάξεως ταύτης. Ἐὰν ἡ διάταξις αὕτη ἐτέθη δι’ ἄλλους λόγους, τότε ἀλλάσσει ἡ συζήτησις. Ἐὰν ὅμως, ἐτέθη διὰ λόγους οἰκονομικούς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημειωθήτω προβάλλεται, ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει νόημα. Ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους ψυχολογικούς, ἐὰν ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτή, καὶ πάλιν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἐν ἔτει 1958 δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύουν τοιαῦται ἀνελεύθεροι διατάξεις. Σήμερον ἰσχύουν κανονισμοὶ ἐργασίας καὶ προβλέπονται πειθαρχικαὶ ποιναί, διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζεται κἄθε παράβασις. Πέραν τῆς ἀνωτέρω διατάξεως θὰ ἤθελα νὰ ὑποσημειώσω σχετικῶς καὶ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁρίζεται τίνι τρόπῳ θὰ γίνεται ἡ πρόσληψις τῶν ἐργατῶν. Εἰς τὴν διάταξιν ταύτην προβλέπεται ὅτι θὰ τηρῆται ὡρισμένη διαδικασία, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐκδοθῇ ἡ ὑπὸ τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Διατάγματος 2656 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ νομοθετικὸν σολοικισμόν. Ἐὰν ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργὸς ἔχῃ πρόθεσιν νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασιν ταύτην, θὰ πρέπει νὰ τὴν ἐκδώσῃ, ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ ὁρίζωμεν εἰς τὸν νόμον ὅτι θὰ συμβῇ τοῦτο, ἐὰν ὑπάρξῃ τὸ ἄλλο. Περαιτέρω, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα τινὰ σημεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἓν ἐκ τῶν σημείων αὐτῶν εἶναι τὸ ἀφορῶν τοὺς ἐξελθόντας τῆς ἐργασίας ἐφαπαξιούχους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται πλέον νὰ χρησιμοποιηθοῦν οὔτε ὡς ἐλεύθεροι ἐργάται. Αὐτὴ ἡ ἀρχὴ ἀντιτίθεται καὶ πρὸς τὸ πολίτευμα ἡμῶν καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέπεται καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἔλαβον τὴν ἀποζημίωσιν νὰ δύνανται νὰ ἐργάζωνται. Ὑπάρχει, βεβαίως, ὁ ἀντίλογος ὅτι αὐτοὶ οἱ ἐξελθόντες τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ λαβόντες τὴν ἀποζημίωσιν ἀπεξενώθησαν τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ δὲν θὰ πρέπει συνεπῶς νὰ ἐργάζωνται εἰς τὸ αὐτὸ ἐπάγγελμα. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι δὲν πρόκειται ἐπὶ τοῦ προκειμένου περὶ συνταξιούχων, ἀλλ’ ἁπλῶς περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον ἐφ’ ἅπαξ μίαν ἀποζημίωσιν, μάλιστα τόσον μικράν, ἡ ὁποία δὲν τοὺς παρέσχε τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκατασταθοῦν εἰς κἄποιο ἄλλο ἐπάγγελμα. Ἐξ ἄλλου θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι ἡ δοθεῖσα ἀποζημίωσις ἐδόθη ὡς ἀντάλλαγμα τοῦ γεγονότος ὅτι ἔχασαν τὴν ὑπάρχουσαν κατοχύρωσιν. Νομίζω, ὅτι σήμερον ποὺ ἐρχόμεθα νὰ ἄρωμεν ὡρισμένας ἀδικίας ὀρθὸν εἶναι νὰ προβῶμεν καὶ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἀνελευθέρας ταύτης διατάξεως. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 2519. Φρονῶ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν σκληρὰ καὶ θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι οἰκονομικοῦ περιεχομένου, τὴν ἔκτασιν τοῦ ὁποίου δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν προσέξῃ ὅλως ἰδιαιτέρως καὶ νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον εἰς τὸν Συνταξιοδοτικὸν Κώδικα τοῦ Ι.Κ.Α., ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Περαιτέρω ἐπιθυμῶ νὰ ὑποσημειώσω τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, κατὰ τὴν ὁποίαν παρέχεται προθεσμία 90 ἡμερῶν πρὸς ὑποβολὴν τῆς αἰτήσεως δι’ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς δικαιούχους, τοὺς καθοριζομένους ὑπὸ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ν. 2248 κ.λ.π. Καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐξ ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἐν ἀρχῇ ἐχαρακτήρισα ὡς εὐεργετικὰς διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα, κατὰ πόσον ἦτο ὀρθὸν νὰ προστεθῇ παράγραφος δευτέρα εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ὁρίζεται ὅτι ὁ χρόνος στρατεύσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου τούτου προβλεπομένων προσώπων, νὰ ὁρίζεται ὡς διανυθεὶς ἐν ἀσφαλίσει εἰς τὸ Τ.Α.Κ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ὑπολογίσω τὰς οἰκονομικὰς συνεπείας τῆς διατάξεως ταύτης, διότι δὲν γνωρίζω περὶ πόσων προσώπων πρόκειται —οὐδὲ αἱ ὑπηρεσίαι εἶχον σχετικὰ στοιχεῖα — καὶ συνεπῶς δὲν δύναμαι νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀποδοχὴν αὐτῆς σήμερον. Θέτω ὅμως, τὸ θέμα τοῦτο ὡς θέμα ἀρχῆς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀποδεχθῇ. Καταλήγων, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ μὴ ἐπεκταθῶ περισσότερον ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, πράγματα τὰ ὁποῖα ἄλλωστε θὰ εἴπωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω ὅτι ἀνεξαρτήτως ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ τὰ ὁποῖα θεωρῶ οὐσιώδη, δὲν θὰ πρέπει νὰ παραγνωρισθῇ ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, κάμνει ἓν οὐσιῶδες βῆμα διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐργατῶν καπνοῦ. Δὲν θὰ πρέπει νὰ λησμονοῦν οἱ ἐπικρίνοντες τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἢ οἱ ἐπικρίνοντες τὴν μὴ λῆψιν ὡρισμένων περαιτέρω μέτρων ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα ἀπὸ πλείστων ὅσων πλευρῶν καί, ὡς εἶναι φυσικόν, δὲν ἦτο δυνατὸν τὰ πάντα νὰ ρυθμισθοῦν σήμερον. Εὔχομαι καὶ ἐλπίζω τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ ἀποτελέσῃ τὸ πρῶτον βῆμα διὰ τὴν περαιτέρω βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν εἰς τὴν καπνεργασίαν ἐργαζομένων. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν βουλὴν πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως, ὅτι ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων ἀπὸ 16)12.57 ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἄς ἔχουν συνεπῶς ὑπ’ ὄψιν των τοῦτο, ὅσοι ἔχουν ὑπ’ ὄψει των νὰ ὁμιλήσουν. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§18Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ τροποποιήσῃ νόμους ψηφισθέντας ἀπὸ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν. Ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅσοι ἐξ ὑμῶν εὑρίσκεσθε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν νόμων ἐκείνων διεξήχθη μακρὰ συζήτησις, ἐκ μέρους δὲ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐδόθη πείσμων μάχη διὰ νὰ πεισθῇ ἡ τότε Κυβέρνησις καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ μὴ κυρώσουν τοὺς νόμους ἐκείνους. Χαίρω, διότι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ἔρχεται σήμερον νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶχε δίκαιον διὰ τὰ ὅσα ὑπεστήριξε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὄχι μόνον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ καὶ εἰς δηλώσεις του ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, εἶπεν, ὅτι πράγματι ὁ νόμος ἐκεῖνος προεκάλεσεν ἀνωμαλίας καὶ ἀπέβη ἐπιζήμιος διὰ τὴν τάξιν τῶν καπνοπαραγωγῶν, τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν συνταξιούχων αὐτῶν, ὑπεσχέθη δὲ πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς του τὴν τροποποίησίν του, καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν γενομένων εἰς βάρος των ἀδικιῶν. Ἔπειτα ἀπὸ χρονικὸν διάστημα δύο ἐτῶν ὅσον εἶναι τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εἰσάγεται ἐνώπιόν μας σήμερον πρὸς ψήφισιν τὸ παρὸν νομοσχέδιον τροποποιῶντας νόμους 2348 καὶ 2519 τοῦ 1953 τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, χωρὶς ὅμως νὰ πραγματοποιῇ τὰς Πρωθυπουργικὰς ὑποσχέσεις, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν Ὀργανώσεων τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνοπαραγωγῶν. Ἀναγνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ νῦν κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει καλὰς διαθέσεις. Ἀλλὰ συμβαίνει καὶ μὲ αὐτὸν ὅ,τι πάντοτε συνέβη καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν μὲ τοὺς προκατόχους του. Νὰ μὴ ἔχῃ, δηλαδή, τὴν τόλμην ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ ὀρθὰς λύσεις, ὅταν πρόκειται νὰ θιγοῦν ὡργανωμένα οἰκονομικὰ συμφέροντα ὡρισμένων οἰκονομικῶν κύκλων. Καὶ ἐνῷ ὡς εἶπον, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμολόγησεν, ὅτι οἱ νόμοι αὐτοὶ ὑπῆρξαν πρόξενοι ἀδικιῶν καὶ ἀνωμαλιῶν, ἐν τούτοις δὲν ἐφρόντισεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς ἀνωμαλίας καὶ τὰς ἀδικίας αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς βάρος τάξεων αἱ ὁποῖαι πίπτουν πάντοτε θῦμα τῶν ὡργανωμένων οἰκονομικῶν συμφερόντων. Τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, εὑρίσκεται ἐκκρεμὲς ἐπὶ ἓν καὶ πλέον ἔτος καὶ ἐδόθη ὁ χρόνος νὰ κριθῇ τοῦτο ὑπὸ τῶν Ὀργανώσεων τόσον τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος ὅσον καὶ ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Καπνεργατικῆς Ὀργανώσεως. Εἰς τὰ ὑποβληθέντα ὑπὸ τῶν Ὀργανώσεων τούτων ὑπομνήματα ἐκτίθενται αἱ δίκαιαι ἀπόψεις των ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ ἐπιμένουν καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιμείνωμεν καὶ ἡμεῖς διὰ νὰ γίνουν τελικῶς ἀποδεκταὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ δικαίου. Ὡς κύριος λόγος, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἐπιβολὴν καὶ τὴν ψήφισιν τῶν νόμων ἐκείνων τῶν ὁποίων ζητεῖται σήμερον ἡ τροποποίησις προεβλήθη ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος τοῦ καπνοῦ καὶ ὅτι πρὸς τοῦτο ἦτο ἀπαραίτητος ἡ δημιουργία συνθηκῶν μειώσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Μὲ αὐτόν, λοιπόν, τὸν σκοπὸν καὶ τὸ ἐπιχείρημα ἡ τότε Κυβέρνησις εἰσηγήθη τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἐπροκάλεσε τὴν πτῶσιν τοῦ καπνεργατικοῦ εἰσοδήματος. Ὑπεστήριξε, δηλαδή, τότε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ προϊόν τοῦ καπνοῦ νὰ ἐξαχθῇ, νὰ συναγωνισθῇ τὰς ξένας ἀγορὰς ἐὰν δὲν μειωθῇ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἐνῷ τότε ἐπεκαλεῖτο αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἄμεσος δυνατότης τοῦ ἐλέγχου τῆς ἀκριβείας τῶν ἐπιχειρημάτων αὐτῶν, σήμερον ὁπότε ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης παρῆλθον τρία περίπου ἔτη, ἔχομεν στοιχεῖα, ἔχομεν ἀποδείξεις, αἱ ὁποῖαι ἔπεισαν ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἐπιχειρηματολογία, δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο, παρὰ ἕνας σκοπὸς ἐκ μέρους τῶν ὠργανωμένων συμφερόντων, ἐπαναλαμβάνω, μία προσπάθεια, διὰ νὰ συνθλιβῇ τὸ καπνεργατικὸν εἰσόδημα καὶ νὰ δημιουργηθοῦν μεγαλύτεραι δυνατότητες πραγματοποιήσεως μεγαλυτέρων κερδῶν διὰ τὸ καπνεμπόριον.

§19Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Δὲν πρόκειται νὰ γίνω ἀπολογητὴς τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης καὶ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι οἱ παράγοντες οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐν μέρει τροποποιοῦμεν σήμερον, ἦσαν οἱ ἑξῆς: Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν μακαρίτην Μπακάλμπασην, κυβερνῶντος τοῦ Κέντρου, εἶχε προτείνει πρὸς μείωσιν τοῦ κόστους τῆς καπνεργασίας, τὴν μεταβολὴν τοῦ παράγοντος ἐργάτης ὡς ἑξῆς: 75% γυναῖκες καὶ 25% ἄνδρες. Ἡ ἐπακολουθήσασα Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Καπνοῦ, τοῦ 1950, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἶχε προτείνει τὴν ὑποχρεωτικὴν ἔξοδον τῶν καπνεργατῶν καὶ τέλος ἡ ἔκθεσις Βαρβαρέσου ἐπέμεινεν ἰδιαιτέρως εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς καπνεργασίας. Ἰδού, λοιπόν, οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὸν νόμον, ὡς ἀνάγκην προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος.

§20Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα προέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἶναι βέβαια εὐλογοφανῆ, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ πείσουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν περὶ τοῦ δικαίου τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει. Εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ὡρισμέναι Ἐπιτροπαί, καὶ ὡρισμένοι φορεῖς τοῦ δημοσίου βίου, ἁρμόδιοι νὰ ἀποφαίνωνται δι’ ὡρισμένα θέματα ὅπως ἐν προκειμένῳ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, νὰ γνωμοδοτοῦν, νὰ εἰσηγοῦνται λύσεις, ἀλλὰ πρῶτον, αἱ λύσεις αὐταὶ τὰς ὁποίας εἰσηγοῦνται δὲν εἶναι μεμονωμέναι, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐν συναρτήσει μὲ τὴν ὅλην πολιτικὴν τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ μία Κυβέρνησις, καὶ δεύτερον, ὅτι καὶ λύσεις αὗται αἱ ὁποῖαι ὑπεδείχθησαν τότε καὶ πάντα εἶναι φυσικὸν νὰ τίθενται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν ἀσυζητητὶ νὰ δέχεται οἱανδήποτε εἰσήγησιν, ἀλλὰ ὀφείλει νὰ τὴν προσαρμόζῃ πρὸς τὴν ὑφισταμένην οἰκονομικὴν πραγματικότητα τῆς Χώρας κατὰ τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν ἐφαρμόζει. Εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, γνωστόν, ὅτι καθ’ ἣν ἐποχὴν αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐκεῖναι, διὰ νὰ ἀναφέρω μίαν μόνον ἄποψιν τοῦ θέματος, εἰσηγοῦντο τὴν μείωσιν τοῦ καπνεργατικοῦ εἰσοδήματος, ὑπῆρχον ἄλλαι οἰκονομικαὶ πραγματικότητες εἰς τὴν Χώραν. Δὲν εἶχε γίνει ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου εἰς ὃ σημεῖον εἶχε γίνει ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος τὸν ὁποῖον τροποποιοῦμεν σήμερον. Δεύτερον, δὲν ἐννοοῦσαν ἀναμφισβητήτως οἱ εἰσηγηταὶ τῶν λύσεων ἐκείνων, δὲν ἐννοοῦσαν, ὅτι θὰ ἐλαμβάνοντο μεμονωμένα μέτρα, εἰς βάρος τῆς καπνεργατικῆς τάξεως, ἀλλὰ θὰ κατωχυροῦντο καὶ τὰ δικαιώματα τῶν καπνεργατῶν κατὰ τρόπον ποὺ θὰ τοὺς ἐπέτρεπε νὰ εἶναι ἱκανοποιημένοι, ἀπὸ τὴν δοθησομένην λύσιν. Ἀλλὰ ἐπίσης ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη θὰ εἶχε τὸ θάρρος νὰ ὑποβοηθήσῃ τὸ καπνεμπόριον, νὰ τὸ ὑποβοηθήσῃ κατὰ τρόπον ὥστε τοῦ καπνεργατικοῦ εἰσοδήματος, τοὐλάχιστον νὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ οὐχὶ πρὸς ὄφελος του τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον θὰ ἐπραγματοποιεῖτο ἐκ τῆς μειώσεως καπνεμπορίου. Εἶναι, λοιπόν, πολλαὶ αἱ ἀπόψεις καὶ πολλὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν καὶ προκύπτουν ἀπὸ τὴν συζήτησιν τῶν λύσεων αἱ ὁποῖαι ὑπεδείχθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἀλλὰ ὅταν σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ μὲ μίαν σεμνότητα, ἡ ὁποία εἶναι φυσική, διότι πρόκειται περὶ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἐκ τῶν σπλάγχνων τῆς ἰδίας πολιτικῆς παρατάξεως, ἔχει τὸ θάρρος νὰ ὁμολογῇ ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἐχρεωκόπησε καὶ ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν καὶ ἔρχεται νὰ τὸ διορθώσῃ, ὥστε νὰ λείψουν ὡρισμέναι κακαὶ διατάξεις, ὅταν, λέγω, συμβαίνῃ τοῦτο, δὲν εἶναι προφανές, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἦτο περιττὸν καὶ ὅτι θὰ ἦτο ἴσως καλυτέρα ἡ ἐξέλιξις τῶν καπνεργατικῶν μας ζητημάτων καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἐξυπηρετοῦντο πολὺ καλύτερον τὰ αἰτήματα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως ἐὰν δὲν ἐψηφίζετο; Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιδικήσω μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας γνωρίζει καλῶς τὸ θέμα, τὸ ἔχει μελετήσει πλήρως καὶ εἶναι ἐν γνώσει τῶν δυσμενῶν, συνεπειῶν, αἱ ὁποῖαι προέκυψαν εἰς βάρος τῆς καπνεργατικῆς τάξεως ἐκ τοῦ νόμου αὐτοῦ, διότι τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀντιληφθῇ ποία κατάστασις ἐπικρατεῖ εἰς τὰς καπνεργατικὰς περιφερείας, ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ. Δὲν τὸν ἀφήνουν δηλαδὴ νὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ ἀποκαθιστᾷ πράγματι τὸ δίκαιον εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐψηφίσθη διὰ νὰ μειώσῃ τὸ καπνεργατικὸν εἰσόδημα, τὸ κόστος τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ καπνοῦ, νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ αὐτοῦ. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ μείωσις τοῦ κόστους ἐξαγωγῆς καὶ ἀπεδείχθη τοῦτο ἐκ τῶν μέχρι σήμερον ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου ἐκείνου γενομένων ἐξαγωγῶν, οὐδένα ρόλον διεδραμάτισε διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐγένοντο ἐξαγωγαὶ εἰς τιμάς, ἀνωτέρας ἐκείνων ποὺ ὑπῆρχον ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτός. Εἶναι δὲ γνωστόν, τοῦτο δι’ ἡμᾶς εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει μεγίστην σημασίαν, εἶναι ἡ ποιοτικὴ τοῦ προϊόντος κατάστασις. Ἐὰν προπολεμικῶς ἐξηγάγομεν μεγάλας ποσότητας, εἰς Ἀμερικὴν καὶ Γερμανίαν, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλουν τὰς κυρίας ἀγορὰς τοῦ προϊόντος, τοῦτο κυρίως ὠφείλετο ὄχι εἰς τὸ ὅτι ἡ Ἀμερικὴ εἶχεν ἔλλειψιν καπνῶν, διότι πράγματι ἔχει μεγάλην παραγωγήν, ἀλλὰ εἰς τὸ ὅτι ἡ ποιοτικὴ κατάστασις τῶν καπνῶν μας εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ πρόσμιξίς των μὲ Ἀμερικανικὰ καπνά. Ἐκεῖνο, λοιπόν, τὸ ὁποῖον κυρίως βοηθεῖ τὴν ἐξαγωγικήν μας προσπάθειαν, εἶναι ἡ ὅσον τὸ δυνατὸν καλυτέρα ποιοτικὴ κατάστασις τῶν καπνῶν μας καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν ὀφείλει νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ καπνεργατικοῦ εἰσοδήματος. Ἔχω διαφόρους πίνακας ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀποδεικνύεται, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ χαμηλὴ καπνοπαραγωγὴ δὲν ὀφείλεται εἰς τὸ ὑψηλὸν κόστος τῆς ἐπεξεργασίας τῶν καπνῶν μας, ὡς ἐπίσης ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν δὲν ἀποτελοῦν ἐμπόδιον τῶν ἐξαγωγῶν μας, διότι αἱ ἐξαγωγαὶ τῶν καπνῶν μας εἰς τὰς ἄλλας χώρας ηὐξήθησαν. Εἰς τὴν Γερμανίαν π. χ. ηὐξήθησαν ἀπὸ 6379 τόννους τῷ 1950, εἰς 18.932 τόννους τῷ 1955, ἐνῷ αἱ τιμαὶ κατὰ τόννον κυμαίνονται ἀντὶ 1,17, εἰς 1,40. Δηλαδὴ ἐνῷ εἴχομεν ηὐξημένας τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐν τούτοις αἱ ἐξαγωγαί μας περιωρίσθησαν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἀπόδειξιν ὅτι ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῆς καπνεργασίας οὐδένα ρόλον ἔπαιξεν εἰς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν θὰ ἐξετάσω, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἄρθρα τοῦ νομοθετήματος, θὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ αὐτὰ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἔχω μόνον νὰ κάμω δύο–τρεῖς γενικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν 2–3 σοβαρωτέρων διατάξεων τοῦ νομοθετήματος, αἱ ὁποῖαι ἀπεικονίζουν καὶ τὸ θέμα τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Διότι εἶναι μὲν γεγονὸς ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ρυθμίζει ὡρισμένας περιπτώσεις ὡρισμένου θέματος, ἀλλὰ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς κατεργασίας τῶν φύλλων καπνοῦ, καίτοι εἰδικόν, ἀφορᾷ ὅμως τὴν πολιτικὴν ἐπὶ ἑνὸς ἐκ τῶν σοβαρωτέρων προϊόντων τοῦ τόπου μας καὶ αἱ διατάξεις αὗται ἐμφανίζουν τὸ πνεῦμα ἀπὸ τὸ ὁποῖον διέπεται ἡ γενικωτέρα πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ συναφῶς ἡ ὅλη οἰκονομικὴ αὐτῆς πολιτική. Δηλαδή, διὰ νὰ εἶμαι σαφής, ἂν ἡ Κυβέρνησις σήμερον διήπετο πράγματι, ἀπὸ ἕνα πνεῦμα εἰλικρινῶς φιλεργατικόν, ἀπὸ ἕνα πνεῦμα, τὸ ὁποῖον εἰλικρινῶς τὴν προδιαθέτει εἰς τὸ νὰ λάβῃ — καὶ ἦτο εἰς θέσιν νὰ λάβῃ — ἀποφάσεις δικαίας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τῆς δίδεται ἡ εὐκαιρία ἂν ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ καταργήσῃ τελείως τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους τροποποιεῖ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν προτέραν των θέσιν. Θὰ εἶχε π. χ. τὸ θάρρος νὰ καταργήσῃ τὴν διάταξιν ἐκείνην διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησε καὶ ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, μὲ τὸ θάρρος τὸ ὁποῖον τὸν διακρίνει, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 9, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει εἰς τοὺς ἐργάτας τὴν περιωρισμένην ἐργασίαν κατὰ παράβασιν τῶν ἰσχυόντων νόμων, ἡ ὁποία διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὰ καπνεργατικὰ χρονικὰ καθορίζει καὶ ὑποχρεώνει τοὺς ἐργοδότας, κατὰ παράβασιν τῶν ἰσχυόντων ἐργατικῶν νόμων, νὰ προσλαμβάνουν ἐργάτας δι’ 6 μόνον ἡμέρας καὶ μετὰ τὴν πάροδον τοῦ 6ημέρου νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀπόλυσίς των. Διατί; Ποία ἡ δικαιολογία καὶ ποία ἡ ἐξυπηρέτησις ποὺ προσγίγνονται, κύριοι συνάδελφοι εἰς τὸ προϊὸν καὶ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς ὅταν, εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐργοδότης νὰ ἀπολύσῃ τοὺς ἐργάτας μετὰ 6ήμερον ἐργασίαν; Ἀναμφιβόλως ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐνδεικτικὴ τοῦ ἀντεργατικοῦ πνεύματος ἀπὸ τὸ ὁποῖον διέπεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θέλει νὰ συνθλίψῃ τὴν ἐργατικὴν τάξιν διὰ νὰ ἀνεχθῇ τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος, διὰ νὰ ἐργάζωνται μὲ τὰ ἐξευτελιστικὰ ἡμερομίσθια, μὲ τὰ ὁποῖα ἐργάζονται οἱ ἐργάται καὶ διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ οὐδεμία ὀργάνωσις ἀντιδράσεως ἐναντίον τῆς καταπατήσεως τῶν ἐργατικῶν δικαιωμάτων. Ὅλαι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αἱ ὁποῖαι κατήργησαν τὰ συνδικαλιστικὰ δικαιώματα τῶν ἐργατῶν, ὅλαι αἱ διατάξεις αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἔρριψαν εἰς τοὺς δρόμους ἑκατοντάδας χιλιάδων καπνεργατῶν ἀπροστατεύτους καὶ ἄλλους μὲν τελείως, ἄλλους δὲ μὲ μηδαμινὰς συντάξεις, ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις, ἐπαναλαμβάνω, ἀπηχοῦν τὸ γενικώτερον πνεῦμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κατέχεται ἡ Κυβέρνησις. Καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ κρούσωμεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ νὰ προβῶμεν, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, εἰς μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ναὶ μὲν βεβαίως ὡς Ἀντιπολίτευσις, ἴσως νὰ ἱκανοποιούμεθα ἀπὸ μιᾶς στενῆς κομματικῆς πλευρᾶς, νὰ εὑρίσκωμεν ἐπιχειρήματα νὰ ἐλέγχωμεν καὶ νὰ ἐπικρίνωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ὡς βουλευταὶ ἐκπροσωποῦντες τὸ Ἔθνος, νομίζω ὅτι δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται, νὰ ἱκανοποιούμεθα ὅταν ἡ Κυβέρνησις παραπαίῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον οἰκτρὸν εἰς θέματα τόσον βασικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν ἂν ὄχι ἀμέσως, πάντως εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον ἕνα δυσμενὲς ἀποτέλεσμα διὰ τὸ ὅλον κοινωνικὸν οἰκοδόμημα τῆς Χώρας. Κάμνω, λοιπόν, ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας κατέθεσαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ διὰ τῶν ὁποίων καταργοῦνται ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀντεργατικαὶ διατάξεις τοῦ ν. 2348 καὶ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ κατάστασις εἰς τὸ πρώην καθεστὼς καὶ συγκεκριμένως, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀποδεχθῇ τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν καὶ εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα ἐπίσημον ὄργανον τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἀναγνωριζομένου παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἀσκοῦν πράγματι δημοσίαν λειτουργίαν, τὰς ὑποδείξεις τοῦ ὁποίου κατ’ ἀκολουθίαν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προσέχῃ. Ἀλλὰ ἐπίσης καὶ τὰς ὑποδείξεις τῆς Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας, ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν συνεκάλεσε τελευταίως Πανελλήνιον Καπνεργατικὸν Συνέδριον εἰς τὸν Βόλον, κατὰ τὸ ὁποῖον συνεζητήθησαν καὶ ἐξωνυχίσθησαν τὰ θέματα αὐτὰ καὶ κατέληξεν εἰς συμπεράσματα διατυπωθέντα εἰς ψήφισμα τὸ ὁποῖον, ἀναμφιβόλως, θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, κύριοι συνάδελφοι. Διὰ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, ἐπαναλαμβάνω, τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν καὶ προηγουμένως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὰ ὁποῖα συνίστανται εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ὅπως ἡ παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ν. 2348, τὴν ἀνεγνώρισιν ὅλων τῶν πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. διὰ τὴν ἀπόδοσιν ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν δικαιωμάτων τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τῶν νόμων λειτουργίας τοῦ Ι.Κ.Α., τὴν ἐξομοίωσιν, δηλαδή, πλήρως τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Τ.Α.Κ., μὲ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ὑποχρεωτικὸν καθορισμὸν τῶν ἡμερομισθίων τοῦ προσωπικοῦ τῆς καπνεργασίας ηὐξημένον κατὰ 50% καὶ τὸν καθορισμὸν διὰ συλλογικῶν συμβάσεων τῶν κατωτάτων ὁρίων ἀμοιβῆς καὶ ὅρων προσλήψεως καὶ τοποθετήσεως ἐν τῇ καπνεργασίᾳ δι’ ἐκχωρήσεως ποσοστοῦ 25% ἐπὶ τῶν τοποθετουμένων εἰς τὰ κατὰ τόπους καπνεργατικὰ Σωματεῖα. Ἐπίσης τὴν πλήρη ἐξομοίωσιν τῶν συνταξιούχων τέως Τ.Α.Κ, καὶ νόμου 2348, τῶν συνταξιούχων αὐτῶν γενικῶς θεωρουμένων ὡς πληρούντων τὸ ὅριον τῶν 65 ἐτῶν. Αὐτὰ περίπου εἶναι τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα προεβλήθησαν κατὰ τὸ ὠργανωθὲν Καπνεργατικὸν Συνέδριον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου ὅτι δὲν θὰ ἀσχοληθῶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶ τὸ Σῶμα, ἐφ’ ὅσον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ ὁμιλήσουν καὶ διότι ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Ἁπλῶς μόνον ἠθέλησα, διὰ τῆς ὁμιλίας μου ταύτης νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ὅταν ἐψηφίσθη ὁ ν. 2348, νὰ ὑπενθυμίσω τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὑπενθυμίσω τὰς ὑποσχέσεις καὶ πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ νὰ ἐπισημάνω τὸν κοινωνικὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διατρέχει διὰ τῆς ἐμμονῆς της εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§22Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ δώσω ἀπὸ τοῦδε μερικὰς ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, διότι φοβοῦμαι ὅτι καίτοι καθυστέρησεν ἐπὶ μακρὸν δὲν εἶναι ἐπαρκῶς γνωστόν, ἰδίᾳ ἀπὸ ἀπόψεως εὐνοϊκῶν συνεπειῶν διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ἀντιθέτως συνεπειῶν οὐχὶ εὐχαρίστων διὰ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἤρχισε τὸν λόγον του περίπου ἐπαινῶν τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ καταλήξῃ μὲ τὸ ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ συζητούμενον εἶναι ἀντεργατικὸν καὶ ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις χειρίζεται τὸ θέμα τὸ καπνεργατικὸν δὲν εἶναι ὁ πρέπων. Κύριοι βουλευταί, παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, διότι πράγματι μὲ ἀπησχόλησε μεγάλως τὸ θέμα καὶ εἰς τοὺς τόπους τῆς καπνεργασίας, ὅτι αἱ ἐπερχόμεναι βελτιώσεις τόσον ὡς πρὸς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάτας, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τοὺς συνταξιούχους εἶναι λίαν σημαντικαί. Τὸ γεγονὸς ἄλλωστε ὅτι διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατετέθη ἐπερώτησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε τὴν ἐπίσπευσίν του, σημαίνει ὅτι περιέχει διατάξεις εὐνοϊκὰς ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν. Ὀφείλω ἐν προκειμένῳ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν ὡς πρὸς τὴν καθυστέρησιν καὶ διὰ νὰ ἄρω μίαν παρεξήγησιν ἡ ὁποία κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν ἐδημιουργήθη μεταξὺ τοῦ διακεκριμένου συναδέλφου κ. Στ. Νικολαΐδη καὶ ἐμοῦ. Εἶχον εἴπει, τότε, ὅτι εἷς ἐκ τῶν λόγων τῆς καθυστερήσεως τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ βουλευταὶ τῶν καπνεργατικῶν περιοχῶν ἐπέδειξαν περισσότερα τῶν ὅσων περιέχει τὸ νομοσχέδιον. Τοῦτο ἐπροκάλεσε καθυστέρησιν, διότι ἔπρεπε νὰ γίνουν ὡρισμέναι ἔρευναι, συγκέντρωσις στοιχείων κ.λ.π. Δὲν εἶχον καθόλου τὴν πρόθεσιν νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Νικολαΐδης εἶχε λόγον νὰ μὴ ἐπισπευσθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἀντιθέτως, καὶ ἐδῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον εἶχε ζητήσει κατ’ ἐπανάληψιν τὴν ἐπίσπευσιν. Ἕνας ἄλλος λόγος τῆς καθυστερήσεως ἦτο τὸ γεγονὸς ὅτι διὰ τῶν μεταβολῶν τὰς ὁποίας εἰσηγούμεθα ἐπιβαρύνεται τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐτησίως περίπου μὲ 25.000.000 δραχμῶν κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς του. Τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐζήτησε προηγουμένως καὶ εὐλόγως νὰ ἐξευρεθῇ ὁ πόρος αὐτὸς καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Ἤδη ὅτε ἐξευρέθη ὁ πόρος καὶ ἐνισχύεται τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας διὰ πολὺ μεγαλυτέρου ποσοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἀκινδύνως διὰ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Καὶ ἕνας ἄλλος λόγος ἐπίσης καθυστερήσεως, χωρὶς νὰ ἀποτελῇ τοῦτο παράπονον ἐναντίον ὡρισμένων συναδέλφων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι πολλάκις τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐγγραφὲν παρακλήσει μου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, δὲν συνεζητεῖτο, διότι οἱ βουλευταὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς παρ’ ὅλας τὰς ἐκκλήσεις καὶ ἐμοῦ καὶ ἄλλων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ θεωρήσωμεν τὸ νομοσχέδιον δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν διὰ νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν συζήτησίν του, δὲν ἐδέχοντο, διότι, ἄγνωστον δι’ ἐμὲ διὰ ποῖον λόγον, ἤθελον νὰ γίνῃ κἄπως πολιτικὴ καὶ ἴσως θεαματικὴ συζήτησις αὐτοῦ. Καὶ εἰσέρχομαι ἤδη, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, τὰς ὁποίας θεωρῶ ὡς λίαν εὐνοϊκάς. Ἕνα βασικὸν αἴτημα τῶν συνταξιούχων, λίαν βάσιμον καὶ εὔλογον, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται καὶ εἰς τὸ φυλλάδιον, τὸ ὁποῖον ἐξέδωσαν μετὰ τὸ Συνέδριόν των τῆς Θεσσαλονίκης, εἰς τὴν σελίδα 17, εἶναι ἡ ἀνησυχία των λόγῳ τῆς ὑπάρξεως τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ. Φοβούμενοι, εὐλόγως, ὅτι θὰ εὑρίσκοντο κἄποιαν ἡμέραν ἄνευ ἀσφαλίσεως λόγῳ τῶν ἐλλειμμάτων τὰ ὁποῖα παρουσίασεν ὁ εἰδικὸς οὗτος λογαριασμός, ἐζήτουν ἐντόνως καὶ ἐπιμόνως τὴν κατάργησίν του. Τὴν κατάργησιν αὐτὴν τὴν κάμνει σήμερον τὸ νομοσχέδιον τὸ συζητούμενον καὶ παρέχει τὴν ἀσφάλειαν εἰς τοὺς συνταξιούχους τῆς κατηγορίας αὐτῆς, ὥστε τοῦ λοιποῦ νὰ ἔχουν πλέον ὡς φορέα τῆς ἀσφαλίσεώς των τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, εἰς τὸ ὁποῖον περιέρχονται τὰ δικαιώματα καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ. Πρὸς ἐνίσχυσιν ὅμως, τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ εἰδικὸς λογαριασμὸς ἀφῆκε μέχρι τοῦ 1957 ἔλλειμμα 121 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παρατείνωμεν τὸν πόρον, τὴν εἰδικήν, δηλαδή, εἰσφοράν, περιορίζοντες αὐτήν, ὅπως προκύπτει ἐκ τῆς σχετικῆς διατάξεως, εἰς 1,5% διὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη τῆς παρατάσεως καὶ εἰς 1% διὰ τὸ τρίτον ἔτος. Ὁ λόγος τῆς περιωρισμένης εἰσφορᾶς εἶναι ἡ ἀνάγκη νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν οὔτε τοὺς παραγωγούς, οὔτε τὴν συναγωνιστικὴν ἱκανότητα τοῦ καπνοῦ. Αἱ σχετικαὶ ἐργασίαι αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς παρατάσεως αὐτῆς δὲν ὑπῆρξαν ἱκανοποιητικαί. Ἐκ τούτου μόνον τοῦ λόγου ὑποχρεοῦμαι νὰ εἰσηγηθῶ σήμερον διὰ τροποποιήσεως τὴν παράτασιν τοῦ 1% διὰ μίαν ἀκόμη τριετίαν. Ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1, περιλαμβάνει 3 κατηγορίας συνταξιούχων, αἱ ὁποῖαι εὐεργετοῦνται. Εἶναι πρῶτον, οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ τέως Τ.Α.Κ., ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων εἶναι 4.980. Οἱ συνταξιοῦχοι οὗτοι, λαμβάνοντες μέχρι σήμερον οἱ μὲν ἄνδρες δραχμὰς 552 μηνιαίως ὡς σύνταξιν, θὰ λαμβάνουν κατὰ μέσον ὅρον 760 δραχμάς. Δηλαδὴ 687 δρχ. οἱ συνταξιοῦχοι γήρατος καὶ 774 δρχ. οἱ συνταξιοῦχοι λόγῳ ἀναπηρίας. Οἱ λόγῳ θανάτου συνταξιοῦχοι τοῦ τέως Τ.Α.Κ., ἀνερχόμενοι εἰς 1.300, λαμβάνοντες μέχρι σήμερον 414 δρχ., θὰ λαμβάνουν τοῦ λοιποῦ 480. Ἡ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπιβάρυνσις τοῦ Ι.Κ.Α. ἐτησίως, δηλαδὴ διὰ τοὺς 13½ μῆνας κατὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει ὑποχρέωσις συνταξιοδοτήσεως, ἀνέρχεται εἰς δρχ. 11.491.000.

§23Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τί νὰ τὸ κάμουν αὐτὸ τὸ ποσόν; Εἶναι μικρόν.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, μὴ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις. Τὴν ρύθμισιν αὐτὴν τὴν ἀναμένει πολὺς κόσμος. Εἶναι οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ νόμου 2348, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 2.800. Ἡ ἐτησία ἐπιβάρυνσις ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἶναι δρχ. 7. 449.000. Οὗτοι, λαμβάνοντες ἐπίσης 552 δρχ. μέχρι σήμερον, ἤδη θὰ λαμβάνουν 750 δρχ. μηνιαίως. Καὶ τρίτη κατηγορία εἶναι οἱ ἔχοντες ὡς σύνταξιν ποσοστὸν μικρότερον τῆς κατωτάτης συντάξεως τοῦ Ι.Κ.Α., ἀνερχόμενοι εἰς 2.500 καὶ οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν 414 δραχμὰς οἱ ἄνδρες καὶ 330 αἱ γυναῖκες. Σήμερον θὰ λάβουν 552 δρχ. ὡς σύνταξιν. Ἡ ἐκ τοῦ λόγου τούτου συνολικὴ ἐπιβάρυνσις, κύριοι βουλευταί, τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, εἶναι δρχ. 23.940.000. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη κατηγορία, ἡ ὁποία ἐπίσης ἐπιβαρύνει τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἀλλὰ περὶ αὐτῆς θὰ ὁμιλήσω ἐν τέλει. Ταῦτα ὡς πρὸς τοὺς συνταξιούχους. Ἔρχομαι, ἤδη, εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάτας. Καὶ ἐδῶ, κύριοι βουλευταί, τροποποιοῦμεν ἐκείνας τὰς διατάξεις τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, διὰ τὰς ὁποίας ἐπείσθημεν ὅτι δυνάμεθα νὰ τὸ πράξωμεν ἀκινδύνως. Τροποποιοῦμεν, αἴφνης, τὴν διάταξιν τὴν ἀναφερομένην εἰς τὸν τρόπον τῆς προσλήψεως τῶν καπνεργατῶν. Ἀναγνωρίζομεν, δηλαδή, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται πλέον ἡ ὕπαρξις Ἐπιτροπῆς μὲ συμμετοχὴν μάλιστα ἀστυνομικοῦ ὀργάνου καὶ θὰ καθορίζομεν τοῦ λοιποῦ, ὅτι ἡ πρόσληψις τῶν καπνεργατῶν θὰ γίνεται κατὰ τοὺς κειμένους κανόνας προσλήψεως τῶν ἐργατῶν, ἤτοι διὰ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας. Ἑτέρα διάταξις, τὴν ὁποίαν καταργοῦμεν τῆς κειμένης νομοθεσίας εἶναι ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν ποινικοποίησιν ὡρισμένων παραβάσεων τῶν καπνεργατῶν. Καὶ ἡ διάταξις αὕτη θεωρεῖται ὡς μὴ δικαιολογημένη καὶ καταργεῖται. Τὸ μέγα αἴτημα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργατῶν ἀναφέρεται εἰς τὴν ἑξαήμερον σχέσιν, ἥτις τοὺς συνδέει μὲ τὸν ἐργοδότην. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἰδιομορφία τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος συνεπάγεται καὶ ἰδιορρυθμίαν ὡς πρὸς τὴν ρύθμισιν. Εἶναι ἐπάγγελμα, ὅπως κάλλιον ἐμοῦ γνωρίζετε, ἐποχιακὸν, 4 μηνῶν συνήθως, διαρκείας, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ὁποίας τὸ μέγιστον μέρος, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὸ σύνολον τῶν καπνεργατῶν, περιέρχεται εἰς ἀναγκαστικὴν ἀνεργίαν. Δημιουργοῦνται οὕτω προβλήματα καὶ διὰ τοὺς ἰδίους καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας των καὶ διὰ τὴν οἰκονομίαν τῶν πόλεων εἰς τὰς ὁποίας ζοῦν. Ἰδού, λοιπόν, τὸ μέγα πρόβλημα τὸ ὁποῖον μᾶς δημιουργεῖται ἐκ τῆς καπνεργασίας. Δὲν εἶναι τὸ θεωρητικὸν θέμα, ἐὰν θὰ εἶναι ὡρισμένον χρόνον ἢ ἀόριστον χρόνον ἡ σχέσις ἡ συνδέουσα τὸν καπνεργάτην μὲ τὸν ἐργοδότην, ἢ ἐὰν οὗτος θὰ λάβῃ, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς καπνεργασίας, τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην πενθήμερον ἀποζημίωσιν, διότι οὐδόλως τὸν ἱκανοποιεῖ, ἐνῷ ἐκ τῶν ὑπολογισμῶν, τοὺς ὁποίους ἔχομεν κάμει, ἡ ἀποζημίωσις αὕτη συνεπάγεται, λόγῳ τοῦ μεγάλου ὄγκου τῶν καπνεργατῶν, συνεπάγεται μίαν ἐπιβάρυνσιν περίπου 4% τοῦ ἐργατικοῦ ἡμερομισθίου καὶ 1,2% τοῦ κόστους τοῦ καπνοῦ. Συνεπῶς, δὲν εἶναι τὸ θέμα μας ἐὰν θὰ εἶναι ἑξαημέρου διαρκείας ἡ σχέσις τοῦ καπνεργάτου, διότι αὐτὸ δὲν μᾶς δημιουργεῖ ἀνωμαλίας. Ἐκ τῶν στοιχείων, κύριοι, τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς χεῖρας μας, καὶ ὁμιλῶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὡς ὑπεύθυνος καὶ δὲν χρησιμοποιῶ στοιχεῖα τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων, ἀλλὰ στοιχεῖα τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, δὲν γίνονται ἀπολύσεις οὔτε καταχρήσεις εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν ἐκ τοῦ λόγου τούτου. Τὸ πρόβλημά μας εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ἀνεργίας τῶν καπνεργατῶν καὶ εἰς αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἔχει νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν διάρκειαν τὸ ἀντιμετώπισε καὶ δι’ ἐκτάκτου καὶ διὰ τακτικῆς ἐπιδοτήσεως. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, κατόπιν τοῦ τελευταίου ταξιδίου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Καβάλαν, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας τῆς πόλεως αὐτῆς, μετέβη, ὡς γνωστόν, κυβερνητικὸν κλιμάκιον ἐξ Ὑπουργῶν εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, ἀποτέλεσμα δὲ τῆς μεταβάσεως αὐτῆς τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν εἰς τὴν Καβάλαν ἦτο ἡ ἔγκρισις καὶ ἀποστολὴ 10.750.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀμέσων ἔργων, πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων τῆς πόλεως ταύτης. Προετιμήσαμεν, δηλαδή, ἀντὶ ἐπιδοτήσεως, νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς τοὺς καπνεργάτας καὶ τοῦτο τὸ πείραμα, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ποὺ γίνεται σήμερον εἰς τὴν Καβάλαν, ἂν ἐπιτύχῃ, ὅπως εὔχομαι νὰ ἐπιτύχῃ, θὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς ἄλλας πόλεις καὶ κατὰ ἕνα τρόπον θὰ μᾶς δώσῃ ἀποτελέσματα ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν.

§25ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι λύσις.

§26Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, τὴν εὐαισθησίαν τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, τῶν περιοχῶν τῆς καπνεργασίας καὶ διὰ τὸ θέμα ἀλλὰ περισσότερον διὰ τοὺς ὅρους ἐργασίας εἰς τὰς καπναποθήκας καὶ ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι εὐθὺς ὡς ψηφισθῇ ὁ νόμος, θὰ συνίστων Ἐπιτροπὴν τριμελοῦς ἐκπροσωπήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐκπονήσῃ τὸν νέον κανονισμὸν καπνεργασίας, ὥστε καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς νὰ ὑπάρχῃ ἀσφάλεια τῶν ἐργαζομένων. Ἤκουσα τὸν κ. Κοθρῆν ἰσχυριζόμενον, ὅτι ἔχομεν μείωσιν τοῦ καπνεργατικοῦ εἰσοδήματος. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ἐπίσημα δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. συναδέλφου. Διότι, ἐνῷ πρὸ τοῦ 1953, πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς δηλαδὴ τοῦ νόμου, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἔβαλεν ὁ κ. συνάδελφος, ἠσχολοῦντο, κατὰ μέγιστον ὅριον, εἰς τὴν καπνεργασίαν 25 χιλιάδες ἐτησίως, τὰ ἑπόμενα ἔτη ἡ ἀπασχόλησις ὑπερέβη τοὺς 40 χιλιάδας ἐτησίως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς μειώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ εἰσοδήματος. Θὰ μοῦ παρατηρηθῇ, καὶ τὸ λέγω ἐκ προοιμίου, ὅτι ἤδη ἀπασχολοῦνται περισσότεραι γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν μειωμένον ἡμερομίσθιον. Εἶπον εἰς μίαν διακοπήν μου, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι, οἱ ἀσχοληθέντες μὲ τὸ θέμα πρὸ ἐτῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Μπακάλμπαση, εἶχον προτείνει τὴν ἀνάληψιν τῆς καπνεργασίας κατὰ 75% ὑπὸ τῶν γυναικῶν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ τὸ γυναικεῖον ἡμερομίσθιον, τὸ ὁποῖον εἶναι σήμερον 39 δρχ. ἂν δὲν ἀπατῶμαι, διὰ τὰς ξεφυλλιστρίας, δὲν ὑπολείπεται εἰς αὔξησιν τοῦ ἡμερομισθίου τῆς ἀνειδικεύτου ἐργατρίας. Συνεπῶς, καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν κ. εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας. Κύριοι βουλευταί, σᾶς ἐξήγησα δι’ ὀλίγων, τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ καπνεργατικὸν θέμα. Δὲν εἶναι πολιτικὴ σπουδῆς, οὔτε ἐντυπώσεων. Εἶναι πολιτικὴ λελογισμένης προστασίας τῶν ἐργαζομένων, μὲ γνώμονα πάντοτε, τὸ συμφέρον τοῦ ἐθνικοῦ μας προϊόντος. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὅτι εἶναι λίαν εὐπαθὴς ὁ τομεύς, ὅτι εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν εἴχομεν θρηνήσει καὶ θύματα καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι ἐδῶ μέσα δὲν ἐπιθυμοῦμεν, κατ’ οὐδένα τρόπον, νὰ ἐπιδιώσῃ τὸ θλιβερὸν αὐτὸ παρελθόν.

§27Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μίαν διευκρίνισιν ἤθελον, προκειμένου περὶ τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἐπιβαρύνσεων. Ἐὰν ὀρθῶς ἀντελήφθην, ὡμιλήσατε περὶ ἐλλείμματος 121 ἑκατομμυρίων καὶ ὡμιλήσατε περὶ ἀναμενομένης νέας ἐπιβαρύνσεως 21 ἑκατομ. ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων καὶ περὶ παρατάσεως ἐπὶ 1 χρόνον τῆς εἰσφορᾶς 1½%.

§28Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διὰ τοῦ νομοθετήματος ζητῶ νὰ παραταθῇ ἐπὶ 3 χρόνια.

§29Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διὰ τοῦ ποσοῦ ποὺ θὰ εἰσπραχθῇ ἐκ τῆς παρατάσεως τῆς εἰσφορᾶς, θὰ καλυφθοῦν τὰ ἐλλείμματα;

§30Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἕνα μέρος καλύπτεται, θὰ ὑπάρχῃ πάντοτε ἔλλειμμα.

§31Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἴπατε, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. ἐδέχθη νὰ γίνῃ αὐτῇ ἡ μεταβίβασις ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς παρατάσεως τῆς εἰσφορᾶς.

§32Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον ὅτι ἐκ τῶν πόρων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας ἀπεφασίσαμεν νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. 1,25% τῆς στρατιωτικῆς εἰσφορᾶς. Συνεπῶς ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου θὰ καλυφθῇ καὶ τὸ ἔλλειμμα καὶ θὰ ἔχῃ διὰ τὰ ἀμέσως προσεχῆ ἔτη τὸ Ι.Κ.Α.

§33Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ 1% εἶναι μεγάλο ποσόν, εἶναι περίπου 25 ἑκατομ. Ἐπὶ 3 ἔτη κάμνει 75 ἑκατομ.

§34Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ 1% ἀντιστοιχεῖ εἰς 21 ἑκατομ. ἐτησίως. Συνεπῶς δὲν καλύπτει τὸ 1% καὶ αὐτὸ πρὸς γνῶσιν τῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἐπὶ πλέον...

§35Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁμιλῶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως Ι.Κ.Α. Διότι, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν καπνεργατῶν θὰ ἤθελον νὰ ζητήσω ὡρισμένας πληροφορίας, ἐὰν ὑπάρχουν πίνακες σχετικῶς μὲ τὴν καπνεργασίαν εἰς ἄλλας χώρας, τὸ βάρος τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνει τὴν παραγωγὴν ἀπὸ ἀπόψεως ἐργατικῶν χειρῶν. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Θέλω νὰ πληροφορηθῶ ἐπὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως ἐπὶ τοῦ Ι.Κ.Α.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νομίζω ὅτι ὑπῆρξα σαφής, κύριε Πρόεδρε. Θὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Πράγματι παρέλειψα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ θέμα, ὅτι πέραν τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ νομοθέτημα, διὰ τοὺς ἐν δεδικαιολογημένῃ αἰτίᾳ ἔχοντας τὰ 360 ἡμερομίσθια μὲ τὰς 90 ἡμέρας, πέραν αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ τῆς ἑτέρας, τῶν ἐχόντων δηλαδὴ συμπληρωμένον τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ 250 ἡμερομίσθια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἄλλην ἐπέκτασιν, διὰ τοὺς οἰκονομικοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, σᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι περίπου 3 ἑκατομ. ἡ ἐτησία ἐπιβάρυνσις τοῦ Ι.Κ.Α.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§38Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐν συνεχεία πρὸς τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος, ἤθελον τὰς ἑξῆς πληροφορίας: Εἴπατε, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. μὲ ποσοστὸν 3%, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει τώρα, ἔχει 121 ἑκατομ. καί, ὅτι θὰ προστεθοῦν ἀκόμη μὲ τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θεσπίζονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἄλλα 23. Γίνονται περίπου 145. Διατηρεῖτε τὸ 1% καὶ θὰ πάρητε καὶ τὸ 1.25 ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνεργίας καὶ ἀπὸ τὰ ἐφεδρικὰ ἐπιδόματα. Πῶς, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ι.Κ.Α. τὰς ἀνάγκας διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἠσφαλισμένων του, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἀντὶ νὰ ἐλαφρύνητε τὸ Ι.Κ.Α. τὸ ἐπιβαρύνετε καὶ μὲ πρόσθετα βάρη, χωρὶς νὰ αὐξάνητε οὐδαμῶς τὰς προσόδους του;

§39Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς ἀπήντησα, ὅτι αὐξάνεται κατὰ 21 ἑκατομ., ἐνῷ εἶναι 25 ἑκατομ. περίπου, ἡ ἐτησία ἐπιβάρυνσις, ἐκ τῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας κρίνομεν δεδικαιολογημένας. Κατὰ τὰ λοιπὰ ἐκ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἀναμένεται, ὅτι θὰ εἰσπράξῃ τὸ Ι.Κ.Α. ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας καὶ ἐκ τῆς μειώσεως ὡρισμένων εἰσφορῶν τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ καλυφθῇ ἡ διαφορά. Τὸ πρόβλημα, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ πρόβλημα τὸ δημιουργεῖ ἡ ἀναλογία μεταξὺ συνταξιούχων καὶ ἠσφαλισμένων καπνεργατῶν. Ὅπως καλῶς γνωρίζετε, ἡ ἀντιστοιχία πρέπει νὰ εἶναι ἑνὸς συνταξιούχου μὲ ὀκτὼ ἠσφαλισμένους, τότε ὑπάρχει ἀσφαλιστικὴ βάσις καὶ τὸ Ἵδρυμα, ὁ ἀσφαλιστικὸς φορεὺς εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώνῃ. Ὅταν ἔχωμεν 40 χιλ. καπνεργάτας, πληρώνοντας καὶ ἔχομεν 10 χιλ. συνταξιούχους, οἱ 40 χιλ. δὲ αὐτοὶ καπνεργάται εἶναι ἐποχιακοὶ καί, ἑπομένως δὲν καταβάλλουν ὅλον τὸ ἔτος, ἀλλὰ καταβάλλουν κατὰ μέσον ὅρον 4 μῆνας, δηλαδὴ καταβάλλουν 16 χιλ. καὶ παίρνουν 10 χιλ., δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς λύσω αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Ὅταν 1,6 καταβάλῃ καὶ 1 παίρνῃ, εἶναι ἀδύνατον νὰ λύσω τὸ πρόβλημα αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§41Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί ἐξήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ νὰ ὁμιλήσω ὄχι ὡς ἕνας οἱοσδήποτε βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἄγεται ἀπὸ ὡρισμένους συναισθηματικοὺς λόγους, ἢ ἀπὸ διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν, ἀλλὰ μᾶλλον διὰ νὰ ὁμιλήσω ὡς τεχνικός. Τουλάχιστον 800 ὥρας εἰς τὴν ζωήν μου ἔχω ἀφιερώσει εἰς συζητήσεις ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ ζητήματος καὶ εἶμαι ὁ δημιουργὸς τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως τῶν Καπνεργατῶν. Τὰ λέγω αὐτά, δι’ ὅσους δὲν μὲ γνωρίζουν καὶ θὰ ὁμιλήσω ὡς τεχνικὸς δι’ ὅσους μὲ γνωρίζουν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξεπλήσσοντο νὰ ἀκούσουν ἀπὸ ἐμὲ πράγματα πιθανῶς ἀβάσιμα. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὶ ἔρχεται νὰ κάμῃ τὸ νομοσχέδιον, τὴν ἔκτασίν του δηλαδή, ἀπὸ ἀπόψεως εὐποιητικῆς, ἂς εἴπωμεν, διότι ἔτσι ἐνεφανίσθη καὶ ἔν τινι μέτρῳ ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογηθῇ κάπως αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμός, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὶ ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς κάμω καὶ ὀλίγην ἱστορίαν ἐπὶ τῆς καπνεργασίας, διὰ νὰ ἴδητε τὶ ὑπῆρχε, τὶ ἠκολούθησε, τὶ ἐπραγματοποιήθη ἐπὶ Συναγερμοῦ καὶ τὶ ἐπιδιώκεται τώρα. Αὐτὰς τὰς τέσσαρας φάσεις, ἂς εἴπωμεν, νομίζω καθῆκόν μου νὰ τὰς ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ τὴν πείσω ὅτι χρειάζεται κἄποια περισσοτέρα τόλμη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ μίαν ἀνεκτὴν κατάστασιν διὰ τὸν καπνεργατικὸν κόσμον. Ὅταν κατελήφθη ἡ Μακεδονία ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Στρατὸν καὶ ἡνώθη μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα, μεταξὺ τῶν ἄλλων πολλῶν καλῶν καὶ κακῶν, περισσοτέρων πάντοτε καλῶν, ὑπῆρξε τὸ ζήτημα τοῦ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔγινε χώρα καπνοπαραγωγικὴ καὶ καπνῶν πολυτελείας ἐξαιρετικῆς. Αὐτὸ τὸ ἀποδεικνύει κυρίως τὸ εἶδος τῆς ἐπεξεργασίας. Ἐὰν ἔβλεπε κανείς, τότε, πῶς ἐπεξειργάζοντο τὰ καπνά, θὰ εἶχε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐὰν θέλετε νὰ κάμητε ἕνα δῶρον ποὺ θὰ προεκάλει ἀρίστην ἐντύπωσιν εἰς ἐκεῖνον ποὺ θὰ τὸ ἐλάμβανε, θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ στείλητε ἕνα κουτὶ φύλλων καπνοῦ ἐπεξειργασμένου. Καὶ ἐνῷ ἦτο πολυτελὴς ἡ ἐπεξεργασία, ἦσαν οἰκτραὶ αἱ συνθῆκαι ἐργασίας εἰς τὰς καπναποθήκας, ἀτέρμονες αἱ ὧραι, ἀνθυγιεινοὶ οἱ ὅροι, ἐτσιθελισμὸς τοῦ κυρίου τῆς ἐπιχειρήσεως, ὄχι ἀπὸ κακὴν πρόθεσιν, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἠμποροῦσε μὲ τὰ ὀλιγώτερα ἔξοδα νὰ ἐπιτυγχάνῃ τὸν σκοπόν του, τὸ καθεστὼς ἦτο τοιοῦτον, ποὺ τοῦ ἐπέτρεπε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Αὐτὲς οἱ συνθῆκες ὤθησαν τὸν καπνεργατικὸν κόσμον νὰ ὀργανωθῇ. Ἐπειδὴ δὲ ἡ Μακεδονία εἶχε τότε μίαν ἐπίδρασιν τῶν διεθνῶν πραγμάτων ἰσχυροτέραν ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα καὶ σοσιαλιστικαὶ ἰδέαι ἐπεκράτουν εἰς τοὺς καπνεργάτας, ἐκκολαπτόμεναι καὶ ἐνισχυόμεναι ἀπὸ τὰς νέας συνθήκας ἐργασίας ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὰς καπναποθήκας τὰ περίφημα καπνομάγαζα, ἐζήτουν τὴν κατάργησιν αὐτῶν. Ἐὰν ἤθελε κανεὶς νὰ σχηματίσῃ μίαν εἰκόνα ἐν τῇ ζωῇ περὶ τῆς Κολάσεως τοῦ Δάντε, εἰς μερικὰ καπνομάγαζα ἐκεῖ εἰς τὴν Μακεδονίαν, θὰ ἐπετύγχανε τοῦτο. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε, μὲ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον, ἐπεκράτησε μία κατάστασις, εἰς τὸ καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον οἱ ἔμποροι διεξῆγον ὄχι ὅπως σήμερον μὲ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ διεξήγετο ἀπὸ ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν εὐθύνην καὶ τὰ κεφάλαια κατὰ τὸ πλεῖστον καὶ ἐφρόντιζον νὰ κάμνουν τὴν δουλειά τους ὅπως καλλίτερα τοὺς συνέφερε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τοὺς ὤθησε καὶ εἰς τὰς κακὰς συνθήκας ἐργασίας. Κατὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον εἶχεν ἐπέλθει μία ἀνώμαλος κατάστασις εἰς τὸ καπνεμπόριον, ἡ ὁποία περιώρισε τὰς ἐξαγωγάς. Τοῦτο προεκάλεσεν ἀνεργίαν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ κτυπηθῇ. Κατεβάλλετο μία προσπάθεια μεγάλη ἀπὸ τοὺς καπνεργάτας νὰ σώσουν τὸ ψωμί τους. Καὶ ἂν ἐνθυμοῦμαι εἰς τὰ 1922 ὁ μὲν Ἑλληνικὸς Στρατὸς ἐμάχετο εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, ἡ δὲ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, τότε, εὑρίσκετο εἰς τὴν ἑξῆς παράδοξον κατάστασιν: Ὑπῆρχε ἡ Κυβέρνησις Γούναρη, ἡ ὁποία κατεπολεμεῖτο ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ, διὰ νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸς τὴν Κυβέρνησιν. Αἱ δυνάμεις ἦσαν ἰσόπαλοι, μὲ διαφορὰν 2 ψήφων καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἐστάθη, διότι ὁ Γούναρης ὑπεχώρησεν εἰς τὴν πίεσιν δύο βουλευτῶν τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, οἱ ὁποῖοι τοῦ εἶπον: «Δὲν πᾶμε μὲ τὸν Στρατόν, ἀλλὰ θὰ ψηφίσῃς τὸν νόμον τῆς ὑποχρεωτικῆς κατεργασίας τῶν καπνῶν πολυτελείας». Ἐψηφίσθη, λοιπόν, ὁ νόμος αὐτός, διότι οἱ δύο βουλευταὶ εἶχον συμφέρον νὰ εἶναι εὐχάριστοι εἰς τοὺς καπνεργάτας τοῦ Ἀγρινίου. Ὅταν ἦλθεν ἡ ἐπανάστασις Πλαστήρα, ἡ Κυβέρνησις τότε, τῆς ἐπαναστάσεως, εὑρέθη πρὸ μιᾶς καταστάσεως παραδόξου καὶ δυσκόλου, διότι εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς τὰς ὁποίας ὠργάνωσαν οἱ καπνεργάται διὰ νὰ ἀποφανθοῦν ἐὰν τὰ πρὸς ἐξαγωγὴν καπνὰ εἶχον ὑποστῆ ἢ ὄχι τὴν πρέπουσαν ἐπεξεργασίαν, ἐδημιουργήθη πλῆθος ζητημάτων. Αἱ ξέναι Ἑταιρίαι δὲν ἤθελον νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ μέτρον αὐτό, καὶ ἠπείλουν ὅτι θὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, τὸ 1923, ἠναγκάσθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα καταργήσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς, ποὺ καθίστα ὑποχρεωτικὴν τὴν ἐπεξεργασίαν διὰ τὰ καπνὰ πολυτελείας. Νομίζω ὅτι καὶ ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Νικολαΐδης ἦτο ἀπὸ τοὺς μετασχόντας τῆς Ἐπιτροπῆς.

§42Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε.

§43Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰς τὸ 1923–24 συνεστήθη μία Ἐπιτροπὴ ἀπὸ βουλευτὰς κυρίως τῆς Βορείου Ἑλλάδος, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ τῆς ὑπηρεσιακῆς πλευρᾶς μετεῖχον καὶ ἐγὼ καὶ ἀντιμετώπισε τὸ θέμα. Καὶ εὕρομεν ὅτι οἱ καπνεργάται εἶχον δίκαιον νὰ μεριμνοῦν διὰ τὸ πῶς θὰ ἔχουν περισσότερα ἡμερομίσθια τὸν χρόνον. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἔπρεπε νὰ παρακαμφθοῦν αἱ δυσχέρειαι. Καὶ μὲ πρότασιν ἰδικήν μου ἔγινε δεκτὸν ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ ἀσφάλισις τῆς ἀνεργίας διὰ τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα. Καὶ συνεστήθη τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως τῶν Καπνεργατῶν, τὸ ὁποῖον, παρὰ τὴν ἰδικήν μου ἐπιμονήν, δὲν εἶχεν ἀρχικῶς τοὺς πόρους ποὺ ἔπρεπε. Αὐτὸς ἦτο ὁ ἕνας λόγος τῆς συστάσεως τοῦ Ταμείου αὐτοῦ. Καὶ ὁ δεύτερος ἦτο ὅτι ἐγὼ εἶχα εἰς τὴν σκέψιν μου τὴν ἐφαρμογὴν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐν τῷ συνόλῳ καὶ ἔκαμα μίαν δοκιμὴν τῆς ὀργανώσεως τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ ἐπαγγελματικοὺς κλάδους, διότι ἤθελα νὰ διαπιστώσω ἐὰν ἠμπορῇ νὰ δώσῃ ἀποτελέσματα ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς ὀργανώσεως. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ 1925–26 καὶ ὕστερα ἤρχισε νὰ μὴ δίδῃ πολὺ καλὰ ἀποτελέσματα διὰ τοὺς καπνεργάτας ἡ ἄρσις τῆς ὑποχρεωτικῆς ἐπεξεργασίας. Καὶ ὁ λόγος ἦτο ὅτι ἤρχισε κάποια κρίσις νὰ διαφαίνεται διεθνής, ἀλλὰ καὶ ὡρισμένοι καπνέμποροι ἔκαμον ἀρκετὰ λάθη, διότι εἶχαν συνηθίσει ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια εἰς μεγάλα κέρδη καὶ παρεπονοῦντο οἱ παραλῆπται ὅτι εἶχαν τὰ καπνὰ καὶ μερικὰ λιθάρια μέσα. Δηλαδὴ ἡ ἄρσις τῆς ὑποχρεωτικῆς ἐπεξεργασίας ἔφερε τὴν ἀσυδοσίαν τῆς συσκευασίας καὶ ἀντὶ νὰ εἶναι ἐπεξεργασμένα τὰ καπνά, ὑπῆρχον καὶ παρτίδες δυσφημοῦσαι τὸ Ἑλληνικὸν καπνεμπόριον. Φθάνομεν εἰς τὸ 1929–30, ποὺ ἀρχίζει ἡ παγκόσμιος οἰκονομικὴ κρίσις, περιστέλλονται αἱ ἀγοραὶ καπνῶν πολυτελείας, διότι ἤρχισαν νὰ ἁπλουστεύουν κάπως τὸ χαρμάνι καὶ ἐμφανίζεται ἡ ἀνεργία, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται εἰς φοβερὸν βαθμόν. Ἔφθασαν τὸ 1930 νὰ ζητοῦν νὰ ἐργασθοῦν οἱ καπνεργάται μὲ ποῖον ἡμερομίσθιον; Μόνον μὲ τὰς εἰσφορὰς τοῦ Τ.Α.Κ. Ἐλησμόνησα νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ 1924 ἀνεπτύχθη μία ἔντονος ἀπεργιακὴ κίνησις τῶν καπνεργατικῶν Ὀργανώσεων διὰ νὰ βελτιώσουν τὰς ἀποδοχάς των, αἱ ὁποῖαι εἶχον πέσει κατὰ τὸ διάστημα τῆς κακῆς ἐποχῆς. Εἶχον κάμει μίαν πολὺ μεγάλην ἀπεργίαν καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Παπαναστασίου, ὁ ἴδιος δὲ ὁ Πρωθυπουργὸς διεπραγματεύθη τότε, εἰς τὸν Βόλον ἓν εἶδος συλλογικῆς συμβάσεως μεταξὺ καπνεργατῶν καὶ καπνεμπόρων καὶ εἶχεν ὁρισθῆ ὅτι τὸ ἀνώτατον ἡμερομίσθιον θὰ ἦτο τὰ 7)25 τῆς χρυσῆς λίρας διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ διὰ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα τὰ 5)25 τῆς χρυσῆς λίρας. Τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως ὑπέστη τοιαύτην ἐξάντλησιν ὥστε ἠναγκάσθημεν νὰ τὸ ἐνισχύσωμεν μὲ 25.000.000 καὶ κατόπιν μὲ ἄλλα 20 ἑκατομ. διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐθεσπίσθη, τότε, ὅτι ἡ πρόσληψις τῶν καπνεργατῶν, θὰ γίνεται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τὸν Ὀργανισμόν, διότι, ἐὰν προσελαμβάνοντο μὴ ἠσφαλισμένοι δεδομένου ὅτι τότε ἦτο ὁ μόνος ἠσφαλισμένος κλάδος, θὰ προσήρχοντο εἰς μεγάλον ἀριθμόν. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπέτυχον οἱ καπνεργάται, διότι εἶχον ἐπαγγελματικὴν Ὀργάνωσιν ἀξιοζήλευτον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐδημιουργήθησαν καὶ αἱματηρὰ ἐπεισόδια, ἀλλὰ ὅταν προβαίνῃ τις εἰς τοιούτους ὁρισμούς, πρέπει νὰ ἐξετάζῃ καὶ ποῖοι πταίουν. Ὅταν τὸ 1936 ἐπὶ Μεταξᾶ, ἐγένετο αἱματοχυσία, ὑπῆρχε Βουλὴ καὶ ἔπρεπε νὰ κλονισθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι τὰ αἰτήματα ἦσαν δίκαια καὶ ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιηθοῦν, ἀλλὰ ἄλλα ἦσαν τὰ αἴτια. Δὲν φθάνει ὁ Ὑπουργὸς νὰ εἶναι φιλεργατικὸς ἢ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι φιλεργατική, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀποτελῇ ὀργάνωσιν ἰσχυρὰν ὥστε νὰ παρουσιάζῃ τὰ πράγματα ὡς ἔχουν καὶ νὰ δίδῃ τὴν ἐμπρέπουσαν λύσιν. Τὸν Μάϊον τοῦ 1936 δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ὠθοῦσε τὰ πράγματα πρὸς τὰ ἐκεῖ διὰ νὰ φθάσῃ ἐκεῖ ὅπου ἔφθασε· νὰ ἀναστείλῃ τὸ Σύνταγμα καὶ καταργήσῃ τὰς ἐλευθερίας τῶν ἐργαζομένων. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Χώρας, ἐρχόμεθα εἰς τὴν τρίτην φάσιν τοῦ καπνεργατικοῦ ζητήματος. Τὰ ὅσα θλιβερὰ γεγονότα ἔλαβον χώραν ἔδωσαν τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ κτυπηθῇ ὁ συνδικαλισμός. Ἡ ἀνωμαλία εἰς αὐτὸ ἐξέσπασεν. Ἀπὸ τὸ 1947 δὲν ἔχομεν συνδικαλισμὸν ἄξιον τοῦ ὀνόματός του. Ὑπάρχουν ὁμοιώματα συνδικαλιστικά, πραγματικὸς ὅμως συνδικαλισμὸς δὲν ὑπάρχει. Δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διεδέχθη τὴν Κυβέρνησιν Σοφούλη ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τῆς ἀναλογικῆς δηλ. τοῦ Α. Ν. 986. Δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ ἀναστείλῃ τὸν σωτήριον αὐτὸν νόμον. Ἐὰν ἐλειτούργει αὐτὸς ὁ νόμος, ὅλοι θὰ ἐξεπροσωποῦντο καὶ θὰ ἦτο μία οἰκουμενικὴ σύνθεσις τῶν διοικητικῶν συμβουλίων. Ἐκτυπήθη ἡ Καπνεργατικὴ Συνομοσπονδία καὶ ἐξέλιπεν ὁ συνδικαλισμός. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν περίοδον τοῦ 1950, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ καπνά μας δὲν ἐζητοῦντο ἀπὸ τὴν Γερμανίαν αἱ δὲ ἀγοραὶ τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν ἦσαν κλεισταί. Ὑπῆρχον χαμηλὰ ἡμερομίσθια καὶ γενικῶς ἡ κατάστασις δὲν ἦτο καλὴ ἰδιὰ τοὺς καπνεργάτας. Συνεστήθη ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ Καπνοῦ, τότε, ὑπὸ τὸν μακαρίτην Μπακάλμπασην, ἡ ὁποία κατέληξεν ἄγνωστον καὶ υἱοθέτησε τὴν ἄποψιν ὅτι εἰς τὴν Τουρκίαν πῶς ζοῦν οἱ καπνεργάται; Τὸ οἰκτρὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Τούρκου καπνεργάτου, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ φέρωμεν διὰ νὰ κάμωμεν τοὺς καπνεργάτας νὰ ζήσουν ἔτσι, ὥστε νὰ ἠμποροῦμεν μὲ ἕνα τίποτε νὰ κάμνωμεν τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ. Καὶ γνωρίζομεν ὅλοι μας, τί κερδίζουν οἱ καπνέμποροι. Τὰ κεφάλαια τῶν καπνεμπόρων, προέρχονται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀκόμη προχθὲς ἠκούσαμεν, ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ χρηματοδότησις τῶν καπνεμπόρων εἰς τόσον ὕψος. Οὐδεὶς ἀσχολεῖται νὰ μάθῃ, τὶ κερδίζουν ὅλοι αὐτοί. Ἠσχολήθησαν ὅλοι νὰ ἴδουν, πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ζήσῃ ὡσὰν τὸν Τοῦρκον ὁ Ἕλλην καπνεργάτης, ὁ ὁποῖος ὅπως σᾶς τὸν διέγραψα, ἦτο ἐξαιρετικὰ ἐξελιγμένος καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῇ πολίτης πολιτισμένης χώρας νὰ ζήσῃ καθ’ ὃν τρόπον ζοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ποιᾶς χώρας εἶναι δὲν θέλω νὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ τῶν ὁποίων αἱ συνθῆκαι αἱ βιοτικαὶ μαρτυροῦν, ὅτι ἔχουν ἕνα πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον.

§44Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν ἦτο Διακομματικὴ ἡ Ἐπιτροπή.

§45Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἔχετε δίκαιον, μάλιστα. Ἔρχομαι εἰς τὸ 1951. Γίνεται μία Ἐπιτροπὴ Διακομματικὴ αὐτὴν τὴν φορὰν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπεκράτησε νὰ θεωροῦν ὡς θέσφατα τὰ συμπεράσματα τῆς προηγουμένης Ἐπιτροπῆς Μπακάλμπαση κατὰ τὸ πλεῖστον.

§46Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὄχι.

§47Α. ΖΑΚΚΑΣ. Σεῖς, κύριε συνάδελφε, καὶ ἐγὼ ἀντικρούομεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει οἱ καπνεργάται νὰ ζοῦν ἀπαθλιωμένοι. Καὶ ἐρχόμεθα, εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις Συναγερμοῦ, εἶχε τὴν ἀτυχίαν νὰ ἔχῃ Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, κἄποιον, ὁ ὁποῖος ἐὰν ἔλειπε καὶ εἶχεν ἀντικατασταθῆ ἀπὸ τὸν πλέον ἀντιδραστικὸν καπνέμπορον, ἡ τύχη τῶν καπνεργατῶν θὰ ἦτο καλυτέρα καὶ δὲν θὰ συνέβαινον αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς βάρος χιλιάδων ἀνθρώπων. Συνδικαλισμός, ὅπως εἶπον, δὲν ὑπῆρχε. Ἡ ἐθνικοφροσύνη, εὑρίσκετο εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐὰν ἔλεγον οἱ καπνεργάται ὅτι πεινᾶμε, ἦσαν κομμουνισταὶ καὶ ἔπρεπε ἀμέσως νὰ πᾶνε εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον. Αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀσφαλείας καὶ αἱ ἐκτοπίσεις, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον εὑρίσκετο, Ὑπουργός, ἐπαναλαμβάνω, μαινόμενος κατὰ τῶν καπνεργατῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐφθάσαμεν ἐκεῖ ποὺ ἐφθάσαμεν. Οἱ καπνεργάται, περιῆλθον εἰς τὴν ἑξῆς κατάστασιν: Τὸ πρῶτον ποὺ ἔγινε, εἶναι, ὅτι κατηργήθη τὸ βιβλιάριον ἀσφαλείας τοῦ Ι.Κ.Α., ὡς στοιχεῖον ἀναγκαῖον διὰ τὴν πρόσληψιν. Κατηργήθη συγχρόνως καὶ τὸ Τ.Α.Κ. καὶ ἐξεβλήθη διὰ τῆς βίας ἕνας ἀριθμὸς καπνεργατῶν, τῶν ὁποίων τὸν ἀριθμὸν σᾶς ἔδωσε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ τὸν ὁποῖον δὲν ἐπιβεβαιῶ, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸν ἀμφισβητήσω, ἔναντι μιᾶς ἀποζημιώσεως ἀσημάντου. Μία κατηγορία αὐτῶν, μὲ ὀλιγωτέραν σημαντικὴν ἀποζημίωσιν, ἐξεβλήθη. Ὅλοι ἐπῆραν τὴν σύνταξιν τοῦ Ι.Κ.Α. τὴν κατωτάτην, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον μάθει νὰ ζοῦν μὲ τὰ 7) 25 τῆς λίρας ὡς ἡμερομίσθιον ἐπ’ ἀρκετὸν διάστημα, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ὑψηλὰς εἰσφορὰς κατέβαλον εἰς τὸ Τ.Α.Κ. καὶ αἱ εἰσφοραὶ ἦσαν 6% ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων.

§48Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔρχομαι, κύριε συνάδελφε, ἐγώ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶμαι ἱστορία τοῦ θέματος, ἀλλὰ εἶμαι καλὸς ἀναγνώστης τῶν νόμων καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν ἐξεβλήθησαν διὰ τῆς βίας. Ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις δὲν ἦτο ὑποχρεωτική, ἀλλὰ προαιρετική.

§49Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ διαβάσωμεν τὰ κείμενα διὰ νὰ ἴδωμεν: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§50Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅταν ὡμιλήσατε διὰ τὴν ἀποζημίωσιν, ὅτι ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ σύνταξις καὶ δυνητικὴ ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις. (Παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 4).

§51Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Εἰς τὴν οὐσίαν εἶναι ἄλλως.

§52Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὑπάρχει εἰδικὴ διάταξις, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει τὴν πρόσληψιν εἰς τοὺς καπνεμπόρους. Ἔχει ποινικὴν διάταξιν διὰ τοὺς καπνεμπόρους.

§53Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἀνεγνώσατε.

§54Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τί θέλετε νὰ γίνῃ, νὰ πηγαίνῃ νὰ τοὺς κυνηγᾷ ὁ κάθε χωροφύλαξ διὰ νὰ τοὺς πιάσῃ;

§55Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δικαίωμά του ἦτο νὰ μὴ πάρῃ τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν.

§56Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἦτο 29 χιλιάδες, νὰ μὴ τὴν πάρῃ;

§57Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀποζημίωσις.

§58Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Βεβαίως, ἡ διάταξις περὶ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως, ἦτο δυνητική. Ἀλλά, ἐφ’ ὅσον ἔδωσε δικαίωμα εἰς τὸν καπνέμπορον νὰ ἠμπορῇ νὰ τὸν ἀπολύσῃ καὶ ἦτο βέβαιος ὅτι ἐὰν παρέμενε θὰ τὸν ἀπέλυε χωρὶς νὰ πάρῃ ἀποζημίωσιν, ἐξηναγκάσθη νὰ τὴν πάρῃ τὴν ἀποζημίωσιν.

§59Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ ἐρχόμεθα, εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῆς προσλήψεως δι’ 6 ἡμέρας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης). Ὁ κ. Ὑπουργός, ἠθέλησε νὰ τὴν δικαιολογήσῃ, ἀλλὰ δὲν εἶπε τὴν δικαιολογίαν ποὺ ἤθελε νὰ εἴπῃ καὶ μᾶς ἔφερεν εἰς τὰ ἔργα τὰ γενόμενα εἰς τὴν Καβάλαν, ἐκεῖ, ποὺ ἕνας ἄνθρωπος 40–50 ἐτῶν ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ καὶ τὰ ἔργα τώρα τοῦ λέγουν, νὰ πιάσῃ κασμᾶ καὶ φτυάρι. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν μεταπήδησιν ἀπὸ τὸ ἕνα ἐπάγγελμα εἰς τὸ ἄλλο, ἀφήνω εἰς σᾶς νὰ κρίνητε, ἐὰν πράγματι εἶναι μεταχείρισις ἀνθρωπίνη.

§60Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τώρα δὲν ἐκτελεῖται.

§61Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἐκτελεῖται, δυστυχῶς, καὶ τὸ ἠξεύρετε σεῖς καλλίτερον ἀπὸ ἐμέ. Δὲν μᾶς εἶπεν ὅμως ὁ κ. Ὑπουργός, διατὶ θέλει τὸ 6ήμερον. Νὰ τοῦ τὸ εἴπω ἐγώ. Ἡ 6ήμερος πρόσληψις ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν: Ὁ καπνεργάτης ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς τοῦ διωγμοῦ ὑπὸ τοῦ Κράτους, θὰ θεωρήσῃ μεγάλο εὐεργέτημα, νὰ διατηρήσῃ τὴν ἀπασχόλησίν του. Ἐὰν ἴσχυε ὁ ν. 2112 διὰ τοὺς ἐργάτας, ἦτο πολὺ μικροτέρα ἡ προφύλαξις ἔναντι τῶν κινδύνων τῆς ἀπολύσεως. Διὰ τοὺς ὑπαλλήλους δὲ εἶναι μικροτέρα, διότι εἶναι μεγαλυτέρα ἡ ἀποζημίωσις. Ἀλλὰ διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἀναγκάζεται νὰ ὑποκύπτῃ καὶ νὰ γίνεται ὑποχείριον τοῦ προϊσταμένου του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, κ. Ὑπουργέ. Ἡ καταπάτησις τοῦ μισθωτοῦ, τὸν ὁποῖον θέλει νὰ ἔχῃ ὁ ἀρχιεργάτης, ὁ ἄνθρωπος τοῦ καπνεμπόρου, καὶ ἐν γένει ὁ ἐντεταλμένος του ὑποχείριόν του. Μὴ ἀναχωρῆτε, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, πάντοτε ἀπὸ τὴν σκέψιν, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ ἐργοδότης. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία, ὑπάρχει, διότι ἐκρίθη ἀναγκαία ἡ ἐπέμβασις, διὰ νὰ ἀποτρέπεται ἡ κακὴ πίστις τοῦ κακοῦ ἐργοδότου. Ἀλλὰ θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ θεωρῆται καλὸς ἀπὸ τὸν ἐργοδότην ὁ καπνεργάτης, διὰ νὰ σχηματισθῇ φάκελλός του ἐπαγγελματικός.

§62Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ ἐπιχείρημά σας δὲν στηρίζεται διότι πολλοὶ καπνεργάται ποὺ ἐργάζονται ἔχουν φακέλλους. Συνεπῶς, ὁ σχηματισμὸς τοῦ φακέλλου, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πρόσληψιν.

§63Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὡμίλησα περὶ ἐπαγγελματικοῦ φακέλλου ἐν τῇ ἐπιχειρήσει. Λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν τολμᾶτε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε τὸ θέμα. Σᾶς ἐπρόσεξα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπου ἄλλωστε καὶ ὁ κ. Μίχας, μὲ πολιτισμένας ἀντιλήψεις περὶ τῆς ἐργασίας, ἀπέσχε τῆς ψηφοφορίας. Σεῖς δὲ δὲν εἴχατε καμμίαν ἐπαρκῆ δικαιολογίαν. Λοιπόν, διαφωτίζω τὸ Σῶμα, ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι καὶ ἀντισυνταγματική, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀπάνθρωπος. Καὶ διατὶ εἶναι ἀντισυνταγματική; Διότι ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἰσότητα τῆς μεταχειρίσεως τῶν πολιτῶν. Καὶ τὴν ἰσότητα μὴ τὴν πάρητε μόνον ὡς ἀπαιτητέαν, μὲ σύγκρισιν ἀτόμου πρὸς ἄτομον. Νὰ τὴν πάρητε ὡς ἀνάγκην μὲ τὴν σύγκρισιν ὁμάδος πρὸς ὁμάδα. Ἔρχεσθε καὶ λέγετε, ὅτι ὁ καπνεργάτης 6 ἡμέρας θὰ πιάνῃ δουλειὰ καὶ ποτὲ περισσότερας, ἐνῷ τὸ καθεστὼς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας εἶναι πλέον ὁ νόμος 2112 καὶ ἡ προστασία τὴν ὁποίαν παρέχει εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους, ἡ σύμβασις ἀορίστου χρόνου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταργηθῇ διὰ μίαν τάξιν πολιτῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀτιμωτικὸν διὰ τὴν ἑλληνικὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Βεβαίως βαρεῖα εἶναι ἡ φράσις καὶ εἶμαι ὁ ἄνθρωπος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἀπαιτῆτε ἄλλας ἐκφράσεις, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὴν χρησιμοποιήσω ἐν προκειμένῳ.

§64Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μᾶς ἀπησχόλησε καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ θέμα καὶ θεωρητικῶς ἤμην μαζί σας, πρακτικῶς ὅμως, σᾶς εἶπον, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν μοῦ δημιουργεῖ ἀνωμαλίας, ἡ ὑπόθεσις, διατὶ θὰ πάω μόνος μου νὰ δημιουργήσω σάλον εἰς ἕνα τομέα λίαν εὐπαθῆ; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Φρονεῖτε καὶ πιστεύετε, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις, τὸ 5)θήμερον δηλαδὴ τῆς ἀορίστου σχέσεως, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἐμποδίσῃ τὸν ἐργοδότην, ὅταν θέλῃ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ ἕνα ἐργάτην;

§65Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἠθικὴ πλευρά.

§66Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ ἐργοδότης ὁ κακός, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ ἀπαλλαγῇ ὡρισμένων ἐργατῶν, θὰ ἀπαλλαγῇ καὶ μὲ μικρὰν ἀποζημίωσιν. Συνεπῶς ποῖος ὁ λόγος, ἐφ’ ὅσον τὰ πράγματα πηγαίνουν καλῶς, καὶ δὲν ὑπάρχουν ἀπολύσεις, νὰ ἔλθω ἐγὼ νὰ ἀναταράξω τὴν ἡσυχίαν; Τί θὰ γίνῃ, ἐὰν αὔριον ἔλθῃ εἰς τοὺς τόπους τῆς καπνεργασίας ἕνα μηχάνημα καὶ ἀχρηστεύσῃ τοὺς καπνεργάτας, ὅπως συμβαίνει εἰς τὸ Ἀγρίνιον; Διατὶ δὲν ἀπασχολούμεθα μὲ τὰ θέματα αὐτά, ἀλλὰ μὲ θρησκευτικὴν εὐλάβειαν ἐπιμένομεν εἰς τὸ 5)θήμερον; Διατὶ ἆραγε θὰ πρέπει νὰ ἀνησυχῶ δι’ ἀπολύσεις ποὺ δὲν ἔλαβον χώραν; Σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἀπολύσεις τοιαῦται, ὥστε νὰ ἀποδεικνύεται ἡ ὕπαρξις μιᾶς καταχρηστικῆς ἐξουσίας εἰς χεῖρας τῶν ἐργοδοτῶν.

§67Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε πόσον πολὺ ἀδικεῖτε καὶ τὸ ὕφος σας καὶ τὴν θέσιν σας καὶ τὴν προσωπικότητά σας ὡς πολιτικοῦ, ἐὰν μοῦ φέρητε τοιαῦτα ἐπιχειρήματα. Μοῦ λέγετε, τὶ θὰ συμβῇ, ἐὰν ἔλθουν αἱ μηχαναί. Τί σχέσιν ὅμως, ἔχει αὐτὸ μὲ τὸ 5)θήμερον; Μοῦ λέγετε, διατὶ νὰ ταράξω τὰ γαλήνια νερά. Δὲν ἠμπορεῖτε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἔρχεσθε καὶ νὰ μᾶς λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς λέγετε, ὅτι τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας δὲν λέγουν τίποτε. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας αὐτά;

§68Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Εἶναι αἶσχος τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας.

§69Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μὴ μὲ ἐνισχύετε, διότι θὰ ἐκτραπῶ. Δὲν ὑπάρχει, κύριε Ὑπουργέ, γνησία ἐκπροσώπησις. Οἱ ἐντεταλμένοι ἀπὸ τὰς Γενικὰς Συνελεύσεις, δὲν μετέχουν τῶν Συμβουλίων καὶ σεῖς ἔρχεσθε καὶ μᾶς ἐμφανίζετε τὴν κατάστασιν ὡς θείαν καὶ παραδεισιακήν. Μὴ μοῦ τὰ λέγετε ἐμένα αὐτὰ τὰ πράγματα. Μὲ τὸν νόμον 2348 ἐθεσπίσατε εἰδικὸν καθεστὼς ἐργασίας εἰς τὰς καπναποθήκας, ὡς ἐὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐργαστηρίων, ὅπου γίνονται πυρηνικὰ ὅπλα. Ποῦ ἠκούσθη, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ποινικοποιῆται ἡ σχέσις ἐργασίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπέβαλεν ὁ ἐπάρατος ἐκεῖνος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας; Αὐτό, βέβαια, τώρα τὸ καταργεῖτε. Ἀλλοίμονο δὲ ἐὰν δὲν ἐγένετο καὶ αὐτό. Διὰ νὰ δυνηθῇ κανεὶς νὰ πιάσῃ δουλειά, θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας καὶ ὅταν ἀκόμη δηλαδὴ ὁ ἐργοδότης ἐθεώρει ἕνα ἐργάτην ἱκανὸν καὶ καλὸν διὰ τὴν ἐργασίαν του καὶ πάλιν δὲν ἠδύνατο νὰ τὸν προσλάβῃ, ἐὰν δὲν συνεφώνει πρὸς τοῦτο ἡ Ἀσφάλεια. Καταδικάζομεν, δηλαδή, μερικοὺς ἀνθρώπους, καὶ μέχρι τοῦ τάφου ἀκόμη. Δὲν τοὺς ἀφήνομεν νὰ ἐργασθοῦν διὰ νὰ κερδίσουν τὸ ψωμὶ τὸ ἰδικό τους καὶ τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν τους. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀνελεύθερα μέτρα, κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ τὰ καταδικάσητε καὶ νὰ διαστείλητε τοιουτοτρόπως τὴν θέσιν σας ἀπὸ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν εἶχε λάβει τότε ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Τοιοῦτόν τι, ὅμως, δὲν πράττετε. Ἐξεβάλατε τοὺς ἐργάτας κατὰ τὸν γνωστὸν ἔντεχνον ἐκεῖνον τρόπον καὶ τοὺς ἐφορτώσατε εἰς τὸ Ι.ΚΑ. Εἰς ἀντάλλαγμα δὲ ἐδώσατε εἰς τὸ Ι. Κ.Α. ὡρισμένα τέλη, ἐπιβληθέντα ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ καπνοῦ. Συνεπεία τούτου ἐδημιουργήθησαν ἐλλείμματα. Τὴν δυνατότητα ὅμως, τῆς ἀποδείξεως τούτου τὴν ἀνῃρέσατε, μὲ τὴν πονηροτάτην ἐκείνην διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας κατηργήσατε τὸν ἰδιαίτερον λογαριασμόν. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλω νὰ σᾶς παρατηρήσω τοῦτο, ὅπου ὑπάρχει κοινωνικὴ ἀσφάλισις αὐτὸ εἶναι ὁ χρόνος τοῦ ἐργάτου ποὺ ἔρχεται νὰ ζητήσῃ παροχάς. Σεῖς τοὺς λέγετε ὅτι αὐτὰ τὰ ἐπληρώσατε εἰς τὸ Τ.Α.Κ., ποὺ εἶναι μία μέθοδος κατάλοιπον τῆς ἀτομικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἶναι ἄλλο πρᾶγμα. Ἐκεῖ ὁ ἠσφαλισμένος ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ θεραπείαν, ἀπὸ ἰατρόν. Καὶ τὸ Κράτος θὰ φροντίσῃ ποῦ θὰ βρῇ τὰ χρήματα καὶ αὐτὸ πάλιν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως. Τί δίδετε εἰς τοὺς συνταξιούχους καπνεργάτας; Τοὺς λέγετε ὅτι 2699 ἡμερομίσθια τοῦ Τ.Α.Κ. δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν ἐὰν ἀναλάβῃ ἐργασίαν κἄπου ἀλλοῦ διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰς ἀνάγκας του. Δὲν ἔχει δηλαδὴ τὸ δικαίωμα νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸν προγενέστερον κόπον του.

§70Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ, κύριε συνάδελφε. Μὲ τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἐξήγησα, οἱ ἔχοντες τὰς προϋποθέσεις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ τῶν δύο προϋποθέσεων ἐξομοιοῦνται πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α.

§71Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὰ ἐλάχιστα ὅρια.

§72Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, κύριε συνάδελφε. Τὰ κατώτατα ὅρια τὰ λαμβάνουν αὐτοὶ ποὺ δὲν ἔχουν τὰς δύο προϋποθέσεις. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει περιεχόμενον καὶ εἶναι δημοκρατικόν.

§73Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριε Ὑπουργέ, τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε. Δέχομαι τὴν ἄποψίν σας, ἀλλὰ νὰ διευκρινισθῇ.

§74Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἔδωσα ἀριθμοὺς καὶ προέβην εἰς ἐξηγήσεις. Ἴσως ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἔχῃ δίκαιον, διότι εἰς κἄποιαν ἐκτύπωσιν παρεισέφρυσε τυπογραφικὸν λάθος.

§75Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ Διάταγμα Γονῆ 2518, εἰς τὴν παράγραφον 6 τοῦ ἄρθρου 4 λέγει: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§76Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁμιλεῖτε διὰ τὸ νομοσχέδιον Γονῆ ἢ διὰ τὸ κρινόμενον;

§77Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν βλέπω νὰ τὸ ἀλλάζατε.

§78Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ ἀλλάζω; Σᾶς ἐξήγησα.

§79Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Δὲν ἐννοεῖ τοὺς συνταξιούχους.

§80Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ δώσω ἀμέσως μίαν ἐξήγησιν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ γίνῃ καὶ αὐτὸ νοητόν. Τὰ 2699 ἀποζημιωθέντα ἡμερομίσθια, δηλαδὴ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα, ἐπληρώθησαν, δὲν τὰ ὑπολογίζουν πουθενὰ πρὸς σύνταξιν, διότι ἐπληρώθησαν. Τὰ ἐπὶ πλέον, κατὰ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖται ὀρθῶς ὁ κ. συνάδελφος, λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν προσαύξησιν. Αἴτημα τῶν καπνεργατῶν εἶναι νὰ θεμελιώσουν καὶ δικαίωμα συντάξεως ἐπὶ πλέον.

§81Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ ἀποδέχεσθε;

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι.

§83Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πῶς ἐπιχειρεῖτε νὰ μὲ ἀνασκευάσητε, ἐνῷ δὲν τὰ διορθώνετε.

§84Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὡμίλησα περὶ τῶν διατάξεων τῆς συνταξιοδοτήσεως.

§85Α. ΖΑΚΚΑΣ. Γίνεται διὰ δευτέραν φοράν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ ἐπέμβητε. Προσέξατε νὰ ἀποφύγητε τὴν τρίτην. Κύριοι, θὰ συμπληρώσω δι’ ὀλίγων τὰ ὅσα εἶπον. Τί θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Εἰς ἓν καθεστώς, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ θεωρῆται Δημοκρατικόν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν θὰ ἦτο νὰ καταργηθοῦν οἱ δύο νόμοι, μαζί, ὁ 2348 καὶ ὁ 2519. Ἂς μείνῃ, ὅπως εἶναι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἠσφαλισμένη ἡ καπνεργατικὴ τάξις. Αἱ ἀποζημιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν ἠμποροῦν νὰ θεωρηθοῦν μόνον ἓν ποσοστὸν τῆς ζημίας, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον κατὰ τὸν βίαιον αὐτὸν τρόπον, τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Εἶναι ἀνάγκη βεβαίως νὰ ἀνανεωθῇ τὸ δυναμικὸν τῆς καπνεργασίας. Δὲν θὰ τὸ ἀρνηθῶ. Δὲν ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς κάμνων ἀντιπολίτευσιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ φαντασθῶ, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Ὑπουργὸς καὶ ἔρχομαι νὰ ἀνασκευάσω τὰ κακῶς κείμενα. Μὲ τὸ αἴσθημα εὐθύνης τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχω τότε σᾶς ὁμιλῶ καὶ τώρα. Θὰ ἔλεγον, ὅτι οἱ καπνεργάται δὲν εἶναι διωκομένη τάξις. Ἐὰν ὁ καπνέμπορος θέλῃ τὸν κ. Ζάκκαν καπνεργάτην εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του καὶ τὸν θέλει διότι ἔχει πεῖραν, εἶναι κατάλληλος, δὲν θὰ ἐπέμβῃ κανεὶς νὰ ἐμποδίσῃ τὴν πρόσληψιν αὐτοῦ, οὔτε νὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι θὰ περάσῃς ἀπὸ εἰδικὴν Ἐπιτροπήν. Ἀρχὴ εἶναι νὰ προταθῇ ἀπὸ τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον αὐτὸς θὰ ἦτο ἄξιος ἐμπιστοσύνης. Δὲν ἔχετε, κύριε Ὑπουργέ, θεσπίσει τὴν σειρὰν προτεραιότητος διὰ τὰς προσλήψεις. Καὶ ἐγὼ εἶχον κάμει ἕνα νόμον τὸν 5938) 52. Διαβάσατέ τον, διὰ νὰ ἴδητε ποίαν σειρὰν προτεραιότητος εἶχον καὶ μὲ πόσην αὐστηρότητα θὰ ἐτηρεῖτο. Δὲν ἐθεσπίσθη, ὅμως, αὐτὸς ὁ νόμος, διότι δὲν ἤρεσε εἰς ὅλους τοὺς μετέπειτα. Διότι, ἂς μὴ τὸ κρύβωμεν. Οἱ πολιτικοί, ἐὰν δὲν ἔχουν καὶ μίαν ἀγωγὴν κυττάζουν πῶς θὰ εὑρίσκουν εὐκαιρίαν νὰ ξεφορτώνωνται ὡρισμένας πιέσεις, τὰς ὁποίας ὑφίστανται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ εὕρουν ἐργασίαν. Ὅλοι ἤθελον νὰ ἠμποροῦν νὰ βάζουν τὰς χεῖρας των εἰς τὰς προσλήψεις. Σήμερον λέγετε ὅτι ἔχετε Διοικητικὰ Συμβούλια εἰς τὰ γραφεῖα αὐτά. Αὐτὸ εἶναι ἀνύπαρκτον πρᾶγμα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διασφάλισιν τῆς κατὰ προτεραιότητα προσλήψεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅπως καὶ ἐὰν εἶναι αὐτὴ ἡ κατάστασις, πρέπει νὰ ἠμπορῇ ὁ καπνεργάτης, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, νὰ εὑρίσκῃ ἐργασίαν, χωρὶς νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπὰς μὲ τὸν ἀστυνόμον μέσα. Ἡ ἀσφάλεια θὰ πάῃ εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ὅπως εἶναι τῶν ἄλλων Ταμείων. Ἀφήσατε ἕνα ποσοστὸν 25% ἔξω ἀπὸ τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον νὰ πληρώσουν τῇ προτάσει τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων. Αὐτῶν, ποὺ ὑπάρχουν καὶ τὸ ὑπόλοιπον ποσοστὸν τὸ 75% νὰ προσλαμβάνεται τῇ ἐπεμβάσει αὐτοῦ τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἔχετε δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους μισθωτούς. Μὴ κάμητε χωριστὸν δίκαιον. Καταργήσατε αὐτὴν τὴν ἀθλίαν διάταξιν περὶ ἑξαημέρου ἀπασχολήσεως. Ἀπὸ ἐτῶν ἔχει ἀναληφθῆ ἀγών, διὰ νὰ καταργηθοῦν αἱ διατάξεις, αἱ ποινικοποιοῦσαι τὸ συμβόλαιον ἐργασίας. Προχωρήσατε ἔτσι. Μὴ κάμνετε αὐτὰ τὰ μπαλώματα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐκθέτουν. Διατί δὲν θέλετε νὰ ἔχητε σεῖς τὴν τιμὴν τῆς καταργήσεως τῶν διατάξεων, διὰ τὰς ὁποίας ζητῶ συγγνώμην, διὰ νὰ ἐπαναλάβω τὸν χαρακτηρισμόν, τῶν ἀτιμωτικῶν διατάξεων. Τὸ νομοσχέδιόν σας, κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως δεικνύει μίαν διάθεσιν νὰ ἐξαλείψῃ ὡρισμένας ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν θεμελιωθῆ διὰ τοὺς καπνεργάτας. Τολμήσατε νὰ κάμετε, ὅμως, μακρότερα βήματα. Μὴ ἀφήνετε πράγματα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐκθέτουν. Εἶναι χειρότερον νὰ βλέπῃς ἕνα πρᾶγμα κακὸν καὶ νὰ μὴ τολμᾷς νὰ τὸ διορθώσῃς, παρὰ νὰ προσπαθῇς νὰ τὸ διορθώσῃς καὶ νὰ τὸ κάμῃς ἀτελέστατον. (Χειροκροτήματα).

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον.

§87Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀνέλθω ὅπως ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος, εἰς τὰς πηγὰς τοῦ Νείλου, διὰ νὰ ὁμιλήσω δι’ ὅλην τὴν ἱστορίαν καὶ τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν καπνεργατικὸν κόσμον καὶ διὰ νὰ συζητήσω τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀλλὰ θὰ κατέλθω εἰς τὰς ἐκβολὰς τοῦ Νείλου καὶ θὰ ἔλθω εἰς τὸ ἔτος 1958. Ὁ ἀξιότιμος κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας μᾶς ἀπήλλαξεν ἀπὸ τὴ μεγάλην προσπάθειαν νὰ ἐκθέσωμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὡρισμένας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ πραγματικῶς καταθλιπτικοῦ ἐκείνου νόμου, τοῦ νόμου 2348 καὶ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2519 τοῦ 1953. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου μᾶς ἐξήγησεν ὡρισμένα θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν καπνεργατικὸν κόσμον καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ παρατείνωμε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Δυστυχῶς ὅμως δὲν κατώρθωσε νὰ μᾶς πείσῃ νὰ προσχωρήσωμεν εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας μᾶς ἐξέθεσεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ ὡρισμένων συγκεκριμένων θεμάτων τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ρυθμίσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ δὲν τὰ ρυθμίζει. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως γνωρίζετε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κατετέθη τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1956 καὶ σήμερον ἦλθεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος πρὸς συζήτησιν. Αὐτὸ εἶναι ἓν τεκμήριον νομίζω ἀμάχητον τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν λύσιν τῶν καπνεργατικῶν ζητημάτων καὶ διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ τὸν «Ἑλληνικὸν Συναγερμόν». Ἐὰν ἡ καθυστέρησις αὕτη θὰ συνετέλει εἰς τὸ νὰ προχωρήσῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς πρὸς ὡρισμένας λύσεις αἱ ὁποῖαι καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δι’ ἐπερωτήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀνεπτύχθησαν καὶ διὰ τῆς ἀρθρογραφίας ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διετυπώθησαν, ἡ καθυστέρησις αὕτη θὰ ἦτο συγκεχωρημένη, ἀλλὰ δυστυχῶς οὔτε αὐτὴν τὴν χαρὰν δὲν μᾶς δίδει ὁ κύριος Ὑπουργός. Τὸ νομοσχέδιον ἐμφανίζεται λίαν πενιχρόν, θὰ ἔλεγον ἀναιμικὸν ἐὰν μοῦ τὸ ἐπιτρέπῃ ὁ κύριος Ὑπουργός, διότι ἐνῷ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν ἀναχωρεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀδικιῶν τοῦ 1953 εἰς τὴν οὐσίαν ἐλάχιστα πράγματα προσφέρει εἰς τὸν καπνεργατικὸν κόσμον ἐλάχιστα ψιχία θὰ ἔλεγον. Τί ζητεῖ συγκεκριμένως ὁ καπνεργατικὸς κόσμος, καὶ τί παρέχει ὁ κύριος Ὑπουργός; Ὁ καπνεργατικὸς κόσμος ζητεῖ τὴν λύσιν ὡρισμένων ζητημάτων του δι’ ἑνὸς ὑπομνήματος τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς χεῖρας της: α) Ζητεῖ νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας. Καὶ ἄλλοτε, κύριοι συνάδελφοι, εἶπον, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐξακολουθήσῃ ὑφισταμένη ἡ διάταξις αὐτή. Ποῖον εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὄφελος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν καπνεμπόρων ἀκόμη ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς; Τοῦτο εἶναι ἀνεξήγητον. Ἡ Συμπολίτευσις ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ τὴν λύσιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐργατικοῦ θέματος. Ἄλλο αἴτημα τῶν καπνεργατῶν εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ἀποκαλουμένων ἐφαπαξιούχων. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν κύριον Ὑπουργόν, τί γίνονται τὰ πέραν τῶν 2699 ὑπόλοιπα ἡμερομίσθια αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων; Μᾶς λέγει ὁ κύριος Ὑπουργός, ὅτι δὲν δέχεται τὸ αἴτημα αὐτό. Ποῖος εἶναι ὁ αἰτιολογικὸς λόγος τῆς ἀρνήσεως; Δὲν ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, κανεὶς λόγος. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῶν συνταξιούχων. Λέγει, ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι διὰ τῆς διατάξεως ἡ ὁποία συμπεριελήφθη εἰς τὸ νομοθέτημα εὐνοοῦνται 5.000 συνταξιοῦχοι. Ἀλλὰ οἱ συνταξιοῦχοι οἱ ὁποῖοι ὑπήχθησαν εἰς τὸ ΙΚΑ εἶναι περίπου 10.000. Τί γίνονται οἱ ὑπόλοιποι;

§88Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅλοι εὐνοοῦνται, κύριε συνάδελφε.

§89Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πῶς εὐνοοῦνται ὅλοι, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν θέτετε προϋποθέσεις τοῦ νόμου 1846 καὶ ὑπάρχουν ἄνθρωποι μὴ συμπληρώσαντες οὔτε τὸ 60, 61, 62, 65ον ἔτος τῆς....

§90Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτοὶ λαμβάνουν τὸ κατώτατον. Εὐνοοῦνται ὀλιγώτερον.

§91Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἴτε τοὺς ὑπαγάγετε εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ θὰ πάρουν σύνταξιν τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται ἀναλόγως τῶν ἐτῶν, εἴτε δὲν τοὺς ὑπαγάγητε εἰς τὸ ΙΚΑ, εἶναι ὑπὸ μίαν ἐκκαθάρισιν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι.

§92Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σεῖς ἐπιθυμεῖτε μίαν ἀνισότητα, ἡ ἀνισότης εἶναι ὅτι ἐνῷ δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τῶν λοιπῶν συναδέλφων τοῦ ΙΚΑ, θέλετε νὰ πάρουν....

§93Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δέν ἔχουν διότι δὲν τοὺς ἀφήσατε νὰ ἔχουν. Ἐὰν τοὺς ἀφήνατε νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὴν καπνεργασίαν θὰ εἶχον τὰς προϋποθέσεις. Τοὺς ἐκδιώξατε, ὄχι σεῖς, ἀλλὰ οἱ προκάτοχοί σας.

§94Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐγὼ ὡς συνταξιούχους τοὺς κρίνω καὶ ἔτσι τοὺς μετεχειρίσθην.

§95Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Συνταξιούχους ὅμως, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἀναγκαστικῶς τοιοῦτοι καὶ ἐπῆραν μίαν ἐλαχίστην σύνταξιν. Ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν πληροῦν τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις, δὲν ἔχουν τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν, δὲ παίρνουν σύνταξιν παρὰ μόνον ἐλάχιστα πράγματα καὶ δὲν πληροῦν τὴν ἡλικίαν τῶν 65, διότι δὲν τοὺς ἀφήσατε νὰ ἐργασθοῦν. Πῶς θέλετε, λοιπόν, νὰ εἶναι ἱκανοποιημένοι; Τοὺς ἐκάματε ἀναγκαστικὰ συνταξιούχους καὶ τοὺς ἐδώσατε καὶ μίαν σύνταξιν μειωμένην. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ ὑποχρεωτικὰ διὰ τοῦ νόμου ἔγιναν συνταξιοῦχοι πρέπει νὰ θεωροῦνται ὅτι ἔχουν συμπληρώσει τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας καὶ νὰ πάρουν τὴν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν παίρνουν ὅλοι οἱ ἄλλοι. Δὲν ὑποστηρίζω ἐγὼ μίαν ἀνισότητα, τοὐναντίον τὴν ἰσότητα ὑποστηρίζω. Περαιτέρω ὑπάρχει μία κατηγορία, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ἐργαζομένους καπνεργάτας, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐργάζωνται εἰς τὸ ξεφύλισμα. Τοὺς ἀποκλείει ἀπολύτως ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτούς. Διατί; Διότι δὲν ἀποδίδουν, λέγουν. Καὶ λέγουν οἱ ἐργάται, ἀφίσατέ μας ἐπὶ ἴσοις ὅροις δηλαδὴ ἐπὶ ἴση ἀποδόσει καὶ μὲ ἴσην ἀμοιβὴν νὰ ἐργαζώμεθα ὅπως καὶ αἱ γυναῖκες. Τί δικαιότερον τούτου; Καπνεργάται ἦσαν, τὴν ἰδίαν ἀπόδοσιν θὰ ἔχουν, τὸ ἴδιον ἡμερομίσθιον θὰ πάρουν. Ἀφήσατέ τους νὰ ἐργασθοῦν. Διατί δὲν τοὺς ἐπιτρέπετε; Ὑπάρχει δικαιότερον ἀπὸ αὐτὸ τὸ αἴτημα; Εἶναι ἀκατανόητον νὰ μὴ τοὺς ἀφήνωμε νὰ ἐργασθοῦν.

§96Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν παραβιάζεται ὁ νόμος τότε;

§97Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτοὶ οἱ καπνεργάται δέχονται καὶ μὲ τὸν μισθὸν τῶν γυναικῶν νὰ ἐργάζωνται, ἀρκεῖ νὰ ἐργάζωνται. Ὅλαι ὅμως αἱ διαφωνίαι μας πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργόν, προέρχονται ἀπὸ ἕνα βασικὸν κώλυμα, τὸ οἰκονομικόν. Λέγει ἡ Κυβέρνησις πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρίσω εἰς τοὺς συνταξιούχους νὰ πάρουν ἴσην σύνταξιν μολονότι δὲν ἔχουν τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τοὺς ἄλλους καπνεργάτας νὰ ἐξασφαλίσω αὐτὰ τὰ δικαιώματα, τὰ περὶ τῶν 2.700 ἀσφαλιστικῶν ἡμερομισθίων καὶ ὅτι ὅλα αὐτὰ κλονίζουν τὸ ΙΚΑ οἰκονομικῶς. Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλά, ὅπως, ὁ κύριος Ὑπουργὸς προχωρεῖ εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ 1% ἢ 1,5% τοῦ ἀρχικοῦ ποσοῦ τῶν 3%, ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ὅτι θὰ πρέπει, ἐὰν θέλετε νὰ ἀποδώσητε δικαιοσύνην καὶ ἰσότητα, νὰ διατηρήσητε τὸ 3%. Θὰ εἴπητε ὅτι ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως γενικώτερον, ὅτι ἐμποδίζομεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ καπνοῦ. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ μοῦ εἶναι γνωστόν, γνωστότατον. Ἀλλὰ ἐδῶ ἔχομεν καὶ τὴν ἱστορίαν, ἡ ὁποία μᾶς λέγει τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ τοῦ 1953 ποὺ ἴσχυσεν αὐτὸ τὸ 3% ἕως τὸ 1956, τὰ καπνὰ ἐξήχθησαν. Ἄλλα εἶναι τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα ἐμποδίζουν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ αἴτιον. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόσχημα, τὸ ὁποῖον ἐπικαλοῦνται οἱ ἐξαγωγεῖς τῶν καπνῶν διὰ νὰ μειώσουν τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν εἰς τὸ 1% ἀκόμη καὶ τὸ 1,5%. Τὸ εὑρίσκουν ἀντίθετον πρὸς τὰς εἰδικάς των ἐπιδιώξεις οἱ καπνέμποροι. Τὰ καπνά μας, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν δι’ ἄλλων μεθόδων καὶ δι’ ἄλλων τρόπων. Ἀλλὰ δὲν εἶναι σήμερον ἡ ἡμέρα διὰ νὰ ἀναπτύξωμε τὸ θέμα αὐτό, ἀντικρούω μόνον τὸ ἐπιχείρημα τὸ συνήθως προβαλλόμενον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκ μέρους τῶν ἐξαγωγέων τῶν καπνῶν, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι τὸ 3% θὰ ὑποβιβάσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν μας. Οὐδὲν ἀναληθέστερον τούτου. Τοὐναντίον, ἐὰν διατηρήσωμεν τὸ 3% ἐπὶ ἓν διάστημα 3ετίας καὶ περαιτέρω διατηρήσωμεν τὸ 1%, καὶ μετὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν καπνεργατῶν, καί, ὅπως εἶπον ἐξ ἀφορμῆς ἄλλου νομοσχεδίου τῆς συστάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, μεταβιβασθῇ εἰς Ε.Ο.Κ., διὰ νὰ ὑποστηρίζωνται οἱ μικροπαραγωγοὶ τῶν καπνῶν, οἱ μικροκαλλιεργηταὶ καὶ οἱ μονοκαλλιεργηταί, οἱ ὁποῖοι διέρχονται μίαν σοβαρωτάτην κρίσιν, μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν διατηρήσωμεν ἐπί τι διάστημα τὸ 3% θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσετε σοβαρῶς τὰ ὑπάρχοντα καὶ φλέγοντα πράγματι ζητήματα τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν μικροκαλλιεργητῶν εὐγενῶν καπνῶν. Ἄλλως εἶναι ἀδύνατον νὰ λύσετε τὰ προβλήματα.

§98Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑποστηρίζετε παράτασιν τοῦ 3%, ποσοστὸν δηλαδὴ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν ἐπιβάρυνσιν διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει ὅτι πλήσσεται ἡ παραγωγὴ ἐὰν διατηρήσωμεν τὸ 3%, ἐπὶ τῷ τέλει, νὰ ἱκανοποιήσωμεν καὶ τὰ λοιπὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν, αὐτὰ τὰ ὁποῖα μοῦ ἀναφέρατε καὶ περιέχονται καὶ εἰς τὸ ὑπόμνημα τὸ κυκλοφορῆσαν. Κύριοι συνάδελφοι, χονδρικῶς λέγω ὅτι καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας δὲν συγκρίνονται αὐτὰ τὰ ὁποῖα δίδομεν ἡμεῖς μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ζητοῦν, τὰ ὑπόλοιπα καὶ νὰ ἐξηγήσω. Τί εἶναι τὰ λοιπὰ αἰτήματα; Εἶναι βέβαια ἡ ἐξομοίωσις ὅλων τῶν συνταξιούχων, ὅλων τῶν κατηγοριῶν πλήρως πρὸς τὸ ΙΚΑ. Σήμερον, εἶναι ἀδύνατον, διὰ λόγους δικαιοσύνης καὶ ἀσφαλίστρου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχουν προϋποθέσεις καὶ νὰ τοὺς ἐξομοιώσωμεν πλήρως πρὸς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ.

§99Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν πταίουν αὐτοί.

§100Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν πταίουν καὶ οἱ λοιποὶ συνταξιοῦχοι τοῦ ΙΚΑ. Δεύτερον αἴτημα εἶναι νὰ δώσωμεν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν 75 ἡμερομίσθια κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν ἐπειδὴ αὐτὸ ἔγινε εἰς τὸ παρελθὸν καὶ πρέπει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ μιμηθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον κακῶς ἐγένετο εἰς παρελθόν. Διατὶ θὰ τὸ κάμωμεν αὐτὸ καὶ θὰ τοὺς δώσωμε χρήματα τοῦ ΙΚΑ; Διατὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωμε τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ δώσωμε μίαν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν 75 ἡμερομίσθια κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν; Δὲν ὑπάρχει ἄλλο αἴτημα οὐσίας πλὴν τοῦ θέματος τοῦ τυπικοῦ τῆς 6ημέρου σχέσεως. Αὐτὸ δὲν ἔχει οἰκονομικὰς συνεπείας καὶ ἐξήγησα τὴν Κυβερνητικὴν ἄποψιν ἐπ’ αὐτοῦ. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις παρέχει πολὺ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητοῦν.

§101Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Παρέχετε περισσότερα ἀπὸ ὅσα ζητοῦν οἱ καπνεργάται;

§102Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δίδομεν ἡμεῖς εἶναι ὠφελιμώτερα διὰ τοὺς καπνεργάτας ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητοῦν, διότι βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ πάρουν ἀποζημίωσιν οἱ ἔχοντες 75 ἡμερομίσθια σὲ 5 ἔτη.

§103Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἀπορρίπτετε συνεπῶς τὸ αἴτημα μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν ἔχετε οἰκονομικὰ μέσα. Ἐγὼ σᾶς λέγω νὰ διατηρήσητε τὸ 3% ἐπὶ τρία ἔτη ἀκόμη, διὰ νὰ ἀποκτήσητε οἰκονομικὴν δυνατότητα. Μᾶς λέγετε ὅτι τοῦτο θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Δὲν θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ 3% τοὺς καπνοπαραγωγούς, διότι αἱ τιμαὶ ἀπὸ τὸ 1953 μέχρι σήμερον αἱ διαμορφωθεῖσαι εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν δικαιολογοῦν αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐὰν καταργηθῇ τὸ 3%, τοῦτο θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐξάγουν τὰ καπνά. Ἐὰν διατιμηθῇ, ἐπαναλαμβάνω, θὰ σᾶς διευκολύνῃ εἰς τὴν ἐπίλυσιν αὐτῶν τῶν φλεγόντων καπνεργατικῶν ζητημάτων. Πάντως αὐτὸ εἶναι θέμα τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἡμεῖς ὡς Ἀντιπολίτευσις, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σᾶς ὑποδείξωμεν τὰς λύσεις αὐτάς. Σεῖς ἔχετε μίαν τεραστίαν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν ἔχετε κἄθε δικαίωμα νὰ τὴν ἐπικαλεσθῆτε. Ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ δηλώσωμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν θεραπεύει τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τοῦ 1953 ἐδημιουργήθη. Δὲν κλείνει τὴν πληγὴν αὐτήν, ἀλλὰ τὴν ἀφήνει χαίνουσαν εἰς βάρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§105Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἄρσιν ὑφισταμένων ἀδικιῶν καὶ ἀνωμαλιῶν καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐργασίας, εἰς τὰ ἐπαγγέλματα τὰ συναφῆ μὲ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς κρινόμενον, ἀποτελεῖ ἓν σταθερὸν βῆμα πρὸς ἐξομάλυνσιν σοβαρῶν δυσχερειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ πλείστους ὅσους λόγους καὶ αἰτίας ὑπῆρχον καὶ διαιωνίζονται εἰς τὸν κλάδον τῶν καπνεργατῶν. Ἠκούσθησαν πολλά, διὰ νὰ φέρουν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν αὐτὰ τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα εἶναι συνδεδεμένα μὲ τὴν ἱστορίαν αὐτοῦ τοῦ κλάδου. Δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνον τὰ ὅσα ὑπεστηρίχθησαν, ὄχι διότι μερικὰ ἐξ αὐτῶν δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν διαμόρφωσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ διότι ἡ ἐξέτασις τῶν γεγονότων θὰ πρέπει νὰ εἶναι βαθυτέρα καὶ διὰ νὰ εἶναι βαθυτέρα θὰ πρέπει νὰ κατανοηθῇ τί εἶναι τάξις καπνεργατική, διότι φρονῶ ὅτι τὸ σημαντικώτερον μειονέκτημα μεταπολεμικῶς ἦτο ἡ ἔλλειψις κατανοήσεως τῶν σκοπῶν καὶ τῶν ἐπιδιώξεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐμφανισθῆ εἰς τὴν τάξιν τῶν καπνεργατῶν. Καὶ διὰ νὰ μπῶ εἰς τὸ θέμα θὰ εἴπω τοῦτο: Ἡ τάξις τῶν καπνεργατῶν εἶναι ἡ πρωτοπόρος τάξις τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐργατικοῦ κινήματος. Πρὸ τῆς τάξεως αὐτῆς ὑπῆρξεν μία ἄλλη τάξις, ἡ ὁποία ἐξέλιπεν. Ἦτο ἡ τάξις τῶν σιγαροποιῶν. Μέσα ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτὴν ἀνεπήδησαν τόσον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅσον καὶ εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου τὰ πλέον διακεκριμένα στοιχεῖα ὅλων τῶν παρατάξεων, εἴτε τῆς πολιτικῆς, εἴτε τῆς συνδικαλιστικῆς δραστηριότητος. Αὐτὸ διατί; Πόθεν προῆλθεν; Ποία ἦτο ἡ βασικὴ αἰτία, ἡ ὁποία συνετέλεσεν νὰ προέλθουν ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτὴν διακεκριμένα στελέχη καὶ νὰ γίνουν Ὑπουργοὶ καὶ Πρωθυπουργοὶ καὶ νὰ διοικήσουν χώρας ὁλοκλήρους; Τὸ αἴτιον ἦτο ὁ τρόπος τῆς ἐργασίας, ἡ ὁμαδικὴ ἐργασία καὶ ἡ ἑνιαία ἐμφάνισις. Ὅταν ἔφυγεν αὐτὸς ὁ κλάδος ἀπέμεινεν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν κατάστασιν καὶ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν ἐργατικὸν κίνημα ἡ καπνεργατικὴ ὀργάνωσις. Μέσα ἀπὸ αὐτὴν ἐξεπήδησαν ὅλαι αἱ συνδικαλιστικαὶ καὶ θεωρητικαὶ τάσεις. Αἱ τάσεις αὐταὶ εἰς τὸ ἱδρυτικὸν Συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. τὸ 1918, πρὸ 40 ἐτῶν, ἐξεδηλώθησαν ὑπὸ τρεῖς μορφάς. Τὴν συνδικαλιστικήν, τὴν σοσιαλιστικὴν καὶ τὴν ἐκπροσωπουμένην ἀπὸ τὸν βουλευτὴν Μαχαίραν, ὁ ὁποῖος ἐξεδήλωσε τὰς τάσεις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Αὐταὶ αἱ τάσεις ἔδιδον τὴν κατεύθυνσιν καὶ γενικῶς ἐπέδρασαν εἰς τὴν ἐν γένει ἐξέλιξιν τῆς ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως τῶν μισθωτῶν ἐν Ἑλλάδι. Οἱ καπνεργάται λόγῳ τοῦ θάρρους των καὶ λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας των, ἠδύναντο ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἔλθουν εἰς ἐπαφὴν μὲ ὁμάδα προσώπων καὶ ἐν γένει νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ 10– 12 χιλιάδας ἐργάτας. Αὐτὸ τί σημαίνει; Ὅτι ζητήματα ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν ἐργασίαν των συνεζητοῦντο ἀνὰ πᾶσαν ἡμέραν. Καὶ ὄχι μόνον αὐτά, ἀλλὰ καὶ προβλήματα οἰκονομικά, θεωρητικὰ καὶ ἰδεολογικὰ ἤρχοντο καὶ συνεζητοῦντο. Καὶ ὀλίγον μετ’ ὀλίγον οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦσαν ἢ συγκροτοῦσαν τὸν κλάδον, ἦσαν περίπου κατατοπισμένοι, εἶχον δηλαδὴ μίαν συνείδησιν διαμορφωμένην. Αὐτὴ ἡ συνείδησις ἔδωσε τὸ κίνητρον τῆς συνδικαλιστικῆς χειραφετήσεως, καὶ ἀργότερον τάσεις πολιτικάς. Δι’ αὐτὸ δὲν σᾶς κάμνει ἐντύπωσιν, ἴσως πολλοὶ δὲν τὸ ἠξεύρετε, ὅτι ὁ Γεώργ. Σάντος, Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἦτο καπνεργάτης, ὁ Δ. Παρτσαλίδης ἦτο καπνεργάτης, ὁ Μ. Βαφειάδης, ὁ ἀρχιστράτηγος τοῦ λεγομένου Δημοκρατικοῦ Στρατοῦ, ὑπῆρξαν καπνεργάτης, ὁ Α. Γκρότζος ὁ σημερινὸς ἀρχηγὸς τοῦ Κ.Κ.Ε. ἦτο καπνεργάτης.

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Γονῆς;

§107Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁ Γονῆς δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐργάτης καὶ δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐργατικὴν συνείδησιν, δὲν ἦτο εἰς τὴν τάξιν αὐτήν, ἀλλοῦ δὲν ἠξεύρω τί ἔκαμνε. Τὰ ἀντίθετα στελέχη ποῖα ἦσαν; Ἦσαν τὰ στελέχη ἐκεῖνα, ποὺ θεωρητικῶς ἐπιζητοῦσαν νὰ ἀντιπροσωπεύουν μίαν προσαρμογὴν πρὸς τὴν πραγματικότητα. Δηλαδὴ πρὸς ποίαν πραγματικότητα; Πρὸς τὴν πραγματικότητα ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ ἀπέβλεπε εἰς τὴν τακτικὴν κοινωνικὴν μεταρρύθμισιν. Ἔτσι, μέσα εἰς τοὺς καπνεργάτας ἐξεδηλώθησαν δύο τάσεις. Ἡ μὲν πρώτη ἀντιπροσωπεύει τὴν ἐπαναστατικὴν λεγομένην τακτικὴν καὶ ἡ ἄλλη ἀντιπροσωπεύει τὴν μεταρρυθμιστικὴν λεγομένην τακτικήν. Ἡ πρώτη λέγει, ὅτι, παρὰ τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας θὰ καταβάλωμεν ἐντὸς τοῦ ὑφισταμένου οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις τοῦ ἐργαζομένου, δεδομένου ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον θὰ συνεχισθῇ. Ἐνῷ ἡ ἄλλη τάσις λέγει, ὅτι, νὰ ἐπιδιώξωμεν μίαν πολιτικὴν μεταρρύθμισιν, μίαν ἐναρμόνισιν τῶν συντελεστῶν παραγωγῆς καὶ διὰ τῆς ἐναρμονίσεως αὐτῆς θὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις τῆς θέσεως τῶν καπνεργατῶν καί, κατὰ συνέπειαν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Αἱ τάσεις αὗται εἰς τὴν Μακεδονικὴν πόλιν ἦλθον κἄποτε εἰς ὀξύτητα καὶ εἰς ὀξύτητα σκληράν, εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ποὺ αἱ συγκρούσεις ἦσαν αἱματηραί, ἦσαν βίαιαι εἰς ὅλας τὰς Συνελεύσεις καὶ αἱ συγκρούσεις διετηρήθησαν ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Αὐτὰς τὰς πολιτικὰς τάσεις ἤρχισαν νὰ τὰς κατανοοῦν τὰ διάφορα πολιτικὰ κόμματα καὶ πρῶτος ὁ ὁποῖος εἶχε κατανοήσει τὴν τάσιν αὐτήν, ἦτο ὁ μακαρίτης Ἀλέξανδρος Παπαναστασίου καὶ δι’ αὐτὸ τὸ 1926 εἴχομεν τὴν πρώτην συλλογικὴν σύμβασιν ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐλευθέρας συμφωνίας, ἡ ὁποία συνήφθη τότε ἐν Ἑλλάδι μεταξὺ τῆς καπνεργατικῆς ὀργανώσεως καὶ τῶν καπνεργατῶν. Αὐτὴ ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία κατόπιν συνήφθη, εἶχε δημιουργήσει μίαν βάσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστηρίχθη ἡ μεταρρυθμιστικὴ ἐργατικὴ κίνησις καὶ ἐστράφη ἐναντίον τῆς κινήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ ἄκρα ἀριστερά. Ἔτσι ἐξελίχθη αὐτὸ τὸ κίνημα. Ἀργότερον διῆλθεν τὸ καπνεργατικὸν κίνημα ἀπὸ διαφόρους τάσεις, τὰς τάσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀντεπροσωπεύοντο μέσα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἐργατικὸν κίνημα, μέχρις ὅτου ἦλθον τὰ Συνέδρια τῆς Ὁμοσπονδίας, ἐπεκράτησαν οἱ ὀπαδοὶ τῆς κινήσεως τῶν μεταρρυθμίσεων εἰς τὰς ὀργανώσεις καὶ ἡ παράταξις ἡ κομμουνιστικὴ παρέμεινε μειοψηφία. Ἡ μειοψηφία εἶχε κατάρτισιν καὶ μόρφωσιν, ὅπως καὶ ἡ πλειοψηφία, ἀλλὰ κατὰ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, κἄποτε ἀνετράπη ἡ κοινωνικὴ πολιτική, ἦλθον ἄλλα γεγονότα, αἱ τάσεις αἱ νέαι καί, ἀντὶ νὰ δοθῇ ὅλως ἰδιαιτέρα προσοχὴ εἰς τὰς τάσεις τὰς ἐργατικάς, ἐκείνας, δηλαδή, τὰς τάσεις, αἱ ὁποῖαι μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ὑφισταμένου κοινωνικοῦ καθεστῶτος ἐπεζήτουν νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν τῶν ἐργατῶν, ἀντεμετώπισαν τὸ ὅλον πρόβλημα, ἰδίως τὸ καπνεργατικὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐχθρότητος, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς κατανοήσεως. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων αἰτίων, τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς νέας καταστάσεως εἰς τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα, ἀνεξαρτήτως τῶν αἰτίων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἦσαν καὶ αἴτια ψυχολογικὰ καὶ αἴτια συνυφασμένα μὲ τὴν ρύθμισιν τῆς ἐργασίας καὶ τὴν παρακολούθησιν τῶν διακυμάνσεων τῆς ζωῆς εἰς τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα. Συνεπῶς ἔχομεν αἴτια καὶ πολιτικά, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν, ὄχι μόνον τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, τὴν πλειοψηφίαν, ἀλλὰ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ γενικῶς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι αἴτια πολιτικοκοινωνικά, π. χ. ποία ἡ σχέσις ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς προβλήματος, ποὺ ἔρχεται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Ἡ Καβάλα εἶναι κατ’ ἐξοχὴν καπνεργατικὴ πόλις. Ἔχει 13, ἢ 14 χιλ. καπνεργάτας. Ἐὰν βάλωμεν ὅτι ὁ κᾶθε καπνεργάτης ἀντιπροσωπεύει τριμελῆ οἰκογένειαν, ἔχομεν τὸν ὄγκον τῆς πλειοψηφίας τῆς Καβάλας ἐξηρτημένον ἀπὸ τὴν καπνικὴν δραστηριότητα καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῆς καπνεργασίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία μορφὴ καί, κατὰ συνέπειαν ὁ κύριος ἀντικειμενικὸς σκοπὸς εἶναι, ἡ κατανομὴ αὐτοῦ τοῦ εἰσοδήματος, νὰ εἶναι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ρυθμισμένον, οὕτως ὥστε τοὐλάχιστον κατὰ τὴν μεγαλυτέραν περίοδον τοῦ ἔτους τὸ εἰσόδημα αὐτὸ νὰ κατανέμεται εἰς τὸν ὄγκον τῶν καπνεργατικῶν οἰκογενειῶν. Ἐὰν ἐγένετο αὐτὸ τί θὰ συνέβαινεν; Ἡ ἄκρα ἀριστερὰ ἀπὸ ἀπόψεως συνθημάτων τῶν πολιτικοκοινωνικῶν θὰ ἀφωπλίζοντο, διότι λόγω τῆς ἐγκυκλοπαιδικῆς καταρτίσεως ποὺ ἔχουν ἀπὸ τὴν μόρφωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος, εἶναι ἄνθρωποι δυνάμενοι νὰ κρίνουν τὰ πράγματα. Δὲν ἠμποροῦν νὰ παρασυρθοῦν, δὲν ἠμποροῦν νὰ θιγοῦν ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν καὶ νὰ ἀρχίσουν νὰ λέγουν ἀνοησίες. Ἀντιθέτως, ἡ λογικὴ εἶναι ἐκείνη, ποὺ τοὺς ἔχει μάθει ἐν ψυχρῷ εἰς τὴν παρατηρητικότητα καὶ ἡ λογικὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία τοὺς ἐπιτρέπει ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ καθαιροῦν τὰς Διοικήσεις τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν διαχειρίζονται μὲ σοφίαν τὰ ζητήματά των καὶ νὰ τὰς ἀντικαθιστοῦν. Αὐτὰ σᾶς τὰ εἶπον διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι ἡ πολιτικοκοινωνικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος εἶναι ἡ περισσότερον ζωντανή, ἐκείνη ποὺ ἔρχεται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Καὶ τὸ δεύτερον θέμα εἶναι τὸ θέμα τὸ σχετιζόμενον μὲ τὰ αἰτήματα θεωρητικῆς ἀξίας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν διάταξιν ποὺ ἐπεκρίθη τοῦ 6ημέρου. Ἀναμφισβητήτως αὐτὴ ἡ διάταξις ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τοὺς θεωρητικοὺς κανόνας. Ἐγὼ δὲν τὴν κρίνω ὅπως τὴν ἔκρινεν ὁ κ. συνάδελφος, τὴν κρίνω κατ’ ἕνα τρόπον τελείως ἀδιάφορον. Νομίζω ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρχῃ ἕνα καθεστὼς ἀβεβαιότητος ἐπάνω εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἐὰν ἕνας ἐργοδότης ἐπρόκειτο νὰ ἀπολύσῃ μίαν ὁμάδα ἐργατῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξηγήσῃ, ὅτι ἀπολύει τοὺς ἐργάτας διὰ τὸν τάδε λόγον. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ στοιχεῖα, νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὸς ὁ ἐργάτης δὲν μοῦ κάμνει καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ πράγματος. Μετὰ τὴν διάταξιν ὑφισταμένου τοῦ καθεστῶτος τῆς ἀβεβαιότητος, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ἀπολύεται μετὰ 6ήμερον, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἐξήγησις, ἡ ὁποία καλῶς ἐχόντων τῶν πραγμάτων θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ. Ἑπομένως τί ἔχομεν; Ἔχομεν νομοθετημένην μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα ὅπλον εἰς χεῖρας τοῦ ἐργοδότου, διὰ κατάχρησιν ἐξουσίας. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε αὐτὸ τὸ ὅπλον εἰς χεῖρας τῶν ἐργοδοτῶν, πολὺ φοβοῦμαι, διότι αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζω εἶναι περισσότερον θεωρητικαὶ καὶ ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν διάρθρωσιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν τόπον μας, πολὺ φοβοῦμαι μήπως αὐτὴ ἡ περίπτωσις τῆς ἑξαημέρου ἀνακοπῆς, τῶν κανόνων τῆς ἐργασίας, ἔχει βαρύτητα περισσότερον θεωρητικὴν καὶ ὄχι οὐσιαστικήν. Διότι, ἁπλούστατα, ἐὰν δεχθῶ — καὶ ἀσφαλῶς ἔτσι εἶναι — τὸν συλλογισμὸν τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, ὅτι ὑπάρχουν κανονιστικαὶ διατάξεις, ὑπάρχουν τρόποι ρυθμίσεως τῆς ἐργασίας διὰ τῶν κανόνων τῶν διεπόντων τὸ Γραφεῖον Ἐργασίας, αὐτομάτως αὐτὸς ὁ ρυθμός, ἐὰν δοθῇ, ἐξοστρακίζει, ἀπομακρύνει ἀπὸ τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι οὐσιαστικῶς καὶ θεωρητικῶς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ ἐν γένει νομοθεσία, ἡ ὁποία ὁρίζει κανόνας, κατὰ ποίαν λογικὴν πρέπει ἡ διάταξις αὐτή, ἐὰν δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ κανόνος τῆς ἀβεβαιότητος, νὰ ὑπάρχῃ; Δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν οἱ ὀπαδοὶ — καὶ νομίζω ἀνήκουν εἰς ὅλας τὰς πτέρυγας τοῦ Κοινοβουλίου, μὴ ἐξαιρουμένου θεωρητικῶς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας — ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τῆς διατάξεως αὐτῆς. Εἶπεν, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας: «Ἐγὼ ἀφήνω ἀνοικτὴν τὴν θύραν». Κάποιο δεύτερο καὶ κάποιο τρίτον βῆμα θὰ γίνῃ. Κατὰ συνέπειαν μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀντιλαμβάνομαι τὸ κατατεθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου; ἡ κριτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τὸ νὰ ἀσκήσωμεν τὴν εὐρυτέραν κριτικὴν ἰδίᾳ τὴν ἐν γένει ὀργάνωσιν τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου, μᾶς δίδει καὶ τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν τοῦτο ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διαρκὴς κατανόησις τῶν καπνεργατικῶν καί, γενικῶς, τῶν ἐργατικῶν προβλημάτων, ποῦ; Εἰς τοὺς τόπους ἐργασίας, εἰς τὰς Συνελεύσεις, εἰς τὰς συναθροίσεις. Διότι ἐκεῖ ἔρχονται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ὅλαι αὗται αἱ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ ἁπλῆν λογικήν. Ποία δὲ εἶναι ἡ ἁπλῆ αὐτὴ λογική; Ὅτι χρειαζόμεθα πολιτικὴν ἁπλῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν ἐργάτην καὶ πρὸς τὸν καπνεργάτην. Καί, νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀρχὴν καθιερώνει τὸ τεθὲν ὑπ’ ὄψει τοῦ Κοινοβουλίου νομοσχέδιον, ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ὁποίου κηρύσσομαι. (Χειροκροτήματα).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§109Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀναγινώσκων τις τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, θὰ ἴδῃ ὅτι ὁ εἰσαγαγὼν τὸ νομοσχέδιον, πειρᾶται νὰ ἀμβλύνῃ κἄπως τὴν σκληρὰν θέσιν τῶν καπνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν εἰς τὸ χειρότερον καθεστὼς ἀπὸ τῆς ὑπάρξεως τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου καὶ τὸ καθεστὼς αὐτὸ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἄλλος, παρὰ ὁ θλιβερὸς προκάτοχος τοῦ σημερινοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ὑπῆρξεν ὁ χειρότερος Ὑπουργὸς ποὺ διῆλθε ποτὲ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Κατήργησε κεκτημένα δικαιώματα τῶν καπνεργατῶν, τὰ ὁποῖα ἀπεκτήθησαν κατόπιν σκληρῶν ἀγώνων δεκαετηρίδων, καὶ τὰ κατήργησε διὰ μιᾶς λακωνικῆς διατάξεως, καὶ ἐρρίφθησαν εἰς τὴν ἀθλιότητα καὶ τὴν δυστυχίαν οἱ καπνεργάται τῆς Ἑλλάδος. Κατήργησε τὰ βιβλιάρια καπνεργασίας καὶ αἱ ἀποζημιώσεις ποὺ ἐδόθησαν ἦσαν κατ’ οὐσίαν ἀπεμπόλησις τῶν δικαιωμάτων ποὺ εἶχεν ἀποκτήσει ἡ πρωτοπόρος καπνεργατικὴ τάξις εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ τῆς σκληρᾶς καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία ἐργασία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἄλλην ὁμοίαν της, ὡς πρὸς τοὺς ὅρους καὶ τὰς συνθήκας ὑφ’ ἃς διεξάγεται. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, πειρᾶται νὰ ἀμβλύνῃ τὰς σκληρότητας ποὺ ἐδημιούργησε τὸ προηγούμενον καθεστώς, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὰς βάσεις του. Προσπαθεῖ νὰ τὸ ἀμβλύνῃ, ἀλλὰ διατηρεῖ ἀνέπαφον τὸ σῶμα τοῦ ἐγκλήματος τοῦ πρώην συναδέλφου του. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐκκαθαρίσεως ἑνὸς καθεστῶτος, ὅταν τὸ καθεστὼς αὐτὸ εἰς τὴν οὐσίαν τὸ διατηροῦμεν καὶ ἁπλῶς προσπαθοῦμεν νὰ ἀμβλύνωμεν τὰς κακὰς ἐντυπώσεις, χωρὶς νὰ προχωροῦμεν εἰς τὴν ἄρσιν ὀφθαλμοφανῶν ἀδικιῶν, ἀντικειμένων εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ δικαίου. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντιλαμβάνεται ὅτι τὸ καθεστὼς αὐτὸ ὑπῆρξε δημιούργημα τῆς τάξεως τῶν ἐμπόρων. Ἀλλ’ ὡς φαίνεται, αἱ δυνάμεις ποὺ περιέσφιξαν τὸν Ὑπουργὸν ἐκεῖνον, ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον νὰ περισφίγγουν τὸν διάδοχόν του καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν. Αἱ ἐξαγωγαὶ καπνῶν συνεχῶς καὶ ἐξακολουθητικῶς, ἀπὸ τοῦ 1950–51 αὐξάνουν. Ἐμεσολάβησε τὸ 1953, ἡ ψήφισις τῶν μέτρων ἐκείνων, ἀλλὰ ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν ἐξηκολούθησε καὶ ἄνευ τῶν μέτρων αὐτῶν, πάλιν ἡ ἰδία θὰ ἦτο. Ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τῶν καπνεμπόρων κατὰ τῆς συστάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἀπεδείχθη ὅτι, πλὴν τῶν θετικῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζουν, ὑπάρχουν καὶ ἀθέμιτα τοιαῦτα, πολὺ μεγαλύτερα. Τοῦτο καταφαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τότε, ὅτι διέταξεν ἢ συνέστησε νὰ διαταχθῇ ὁ ἔλεγχος τῶν κερδῶν τοῦ καπνεμπορίου. Κατόπιν τῶν φορολογικῶν διευκολύνσεων, τὰς ὁποίας ἐπέτυχε τὸ καπνεμπόριον, διὰ τὴν ἀνέγερσιν καπναποθηκῶν, ἀπεκαλύφθησαν τὰ ἀποκρυβέντα κέρδη του καὶ ἐνῷ τότε, πρὸ τῶν διευκολύνσεων, δὲν διέθετε οὔτε τὸ 25% διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ ἐξαγωγὴν καπνῶν, σήμερον ἀνεγείρει καπναποθήκας οὐρανοξύστας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην! Δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι τὸ 3% περιεκόπη διὰ νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τοῦ καπνοῦ. Ἡ περικοπὴ αὕτη ἐγένετο εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν καὶ εἰς βάρος τοῦ Ι.Κ.Α., πρὸς ὄφελος δὲ καὶ διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῶν κερδῶν τοῦ καπνεμπορίου. Ἐγὼ συντάσσομαι μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Νικολαΐδης, δηλαδὴ νὰ διατηρηθῇ τὸ 3% διὰ μίαν τριετίαν καὶ νὰ διατηρήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τοῦ Ι.Κ.Α. τὸ ἐπιβάλλουν, νὰ δώσῃ καὶ νέαν παράτασιν δι’ ἄλλην μίαν τριετίαν. Διότι, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ λέγωμεν εἰς τοὺς καπνεργάτας ὅτι σᾶς ἐντάσσομεν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., δὲν ὑπολογίζομεν τὰς χιλιάδας τῶν ἡμερομισθίων ποὺ ἔχετε, ἀλλὰ μόνον ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀπεζημιώσαμεν.

§110Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὰ πέραν τῶν 2699 ἡμερομίσθια συνιστοῦν δικαίωμα συντάξεως καὶ παρέχεται σύνταξις μὲ τὰς κοινὰς προϋποθέσεις.

§111Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ χιλιάδων ἡμερομισθίων καὶ ὑπάρχει οἰκονομικὴ δυσχέρεια, δὲν τοὺς τὰ ἀναγνωρίζει, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ παραμείνῃ τὸ 3% ἐπὶ μία αν 3ετίαν καὶ νὰ ἔχητε τὸ δικαίωμα νὰ τὸ παρατείνητε δι’ ἄλλην μίαν 3ετίαν. Δὲν πρόκειται δὲ τοῦτο νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ κόστος, διότι ὑπάρχουν περιθώρια, ἀφοῦ ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην οἱ καπνέμποροι προσφέρουν διαφορὰν τιμῆς μέχρι καὶ 7 δραχμῶν, ἀκόμη κατ’ ὀκᾶν...

§112Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐὰν θελήσωμεν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, ὑπάρχουν αἱ λεγόμεναι μὴ παραγωγικαὶ δαπάναι τὰς ὁποίας ἀπὸ τὸ 1950 ὅλαι αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Διακομματικαὶ Ἐπιτροπαὶ ἐπρότειναν νὰ καταργηθοῦν. Ποῖαι δὲ εἶναι αἱ δαπάναι αἱ μὴ παραγωγικαί; Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἔκθεσιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ 1950, ἡ ὁποία λέγει ὅτι διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν καπνῶν νὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς: α) Μείωσις τοῦ ἐπιτοκίου εἰς 5%, εἰς ὃ δέον νὰ περιλαμβάνωνται καὶ τὰ δικαιώματα τῆς πραγματογνωμοσύνης, περιοριζομένης ταύτης εἰς μίαν κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν, ἀντὶ τῶν σημερινῶν τριῶν ἐκτιμήσεων, β) κατάργησις τῶν δικαιωμάτων τῶν Γενικῶν Ἀποθηκῶν, ἤτοι 0,65%. Τὴν μείωσιν τοῦ ἐπιτοκίου εἰς 5% καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐδέχθη νὰ μελετήσῃ, διότι ἦτο γενικώτερον θέμα, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Καπνοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον 5% νὰ περιλαμβάνωνται καὶ τὰ δικαιώματα τῆς πραγματογνωμοσύνης. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, γίνονται 3 πραγματογνωμοσύναι καὶ ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν καπνῶν. Προτείνεται νὰ περιορισθοῦν εἰς μίαν καὶ τότε αἱ δαπάναι θὰ εἶναι ὀλιγώτεραι. Ἔπειτα ἡ κατάργησις τῶν Γενικῶν Ἀποθηκῶν. Δὲν συνεισφέρουν τίποτε αἱ Γενικαὶ Ἀποθῆκαι διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν. Ἀπὸ ἐτῶν πολλῶν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῶν Γενικῶν Ἀποθηκῶν τοῦ Κράτους ὡς ἕνα χαράτσι εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ καὶ τοῦ καπνεμπορίου. Ἔπειτα κατάργησις τῶν χαρτοσήμων καὶ τῶν ἀνατοκισμῶν διὰ τὰ συμβόλαια, κατάργησις χαρτοσημάνσεως τῶν διαφόρων συμφωνητικῶν καὶ ἀγοραπωλησιῶν, ἀδειῶν κατοχῆς καὶ μεταφορᾶς κ.λ.π. Ἐπίσης κατάργησις τῶν ἐπιβαρύνσεων ἐπὶ καπνοπουλίων, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία μικρὰ ἐπιβάρυνσις. Ἐὰν καταργηθοῦν ὅλα αὐτὰ ποὺ εἶναι μὴ παραγωγικαὶ δαπάναι, τότε αὐτὸ τὸ 3% θὰ εἶναι ἐλάχιστον καὶ διὰ τοὺς ἐμπόρους. Αὐτὴ εἶναι ἡ κραυγὴ τὴν ὁποίαν ἀπὸ ἐτῶν ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν τονίζομεν καὶ δὲν κατωρθώσαμεν νὰ εἴμεθα κατανοητοὶ ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Ἐὰν λείψουν αὗται αἱ μὴ παραγωγικαὶ δαπάναι, τότε δὲν θὰ ἔχετε καμμίαν δυσκολίαν νὰ ἱκανοποιήσητε τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν. Ἐπὶ πλέον προτείνομεν τὴν μείωσιν εἰς 1,50% τῆς φορολογίας τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐκ 2,80% ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Καὶ τότε οὐσιαστικῶς φθάνομεν ἐκεῖ, ποὺ προτείνει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ 1,50% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐξαγομένων καπνῶν. Τί, λοιπόν, ἐμποδίζει τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὴν λύσιν αὐτήν;

§113Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀπὸ 24.000 καπνεργάται θὰ φθάσουν τοὺς 50.000. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐὰν οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τοῦ καπνοῦ, ὅταν ἔχῃ διπλασιασθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν καπνεργατῶν καὶ τὸ λέγουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα οἱ καπνέμποροι μὲ ἔπαινον. Διατὶ καταφέρεσθε κατὰ τοῦ νόμου τοῦ Γονῆ, ὅταν ἀπὸ 25.000 καπνεργάτας τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ἔχωμεν διπλάσιον ἀριθμόν, ἐδιπλασιάσθησαν σήμερον αἱ χεῖρες, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται, μὲ τὸν νόμον ὁ ὁποῖος ἐμείωσε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ καπνοῦ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συμβιβάζωνται αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅταν αὐτὸ λέγουν οἱ ἴδιοι οἱ καπνέμποροι; Ἐγὼ δέχομαι ὅτι δὲν ἐδιπλασιάσθη, ἀλλὰ οἱ διπλάσιοι παίρνουν συνολικῶς κάτω τῶν ἀποδοχῶν τὰς ὁποίας ἔπαιρναν οἱ μισοὶ οἱ πρὸ τῶν διπλασίων ἀπασχολούμενοι, διότι ἔχει ἀνατραπῆ ἕνα καθεστὼς τὸ ὁποῖον παρεῖχε μίαν ἀσφάλειαν εἰς ὡρισμένην τάξιν ἀνθρώπων καὶ τώρα ἔχομεν μόνον ἑξαήμερον ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν κατέκρινε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν διπλάσιον ἀριθμὸν καπνεργατῶν καὶ νὰ ἔχωμεν μείωσιν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς καπνεργασίας καὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ καπνοῦ; Εἶναι καταπληκτικὸν πρᾶγμα τὸ φαινόμενον τῆς διατάξεως αὐτῆς τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας, τὴν ὁποίαν δὲν τολμᾷ νὰ θίξῃ, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν τὴν ἀποδέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μᾶς εἶπε δὲ καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ σπουδαίας διατάξεως. Ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ὑπέδειξαν τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ὅλος ὁ κόσμος θεωρεῖ ὡς ἀνήθικον διάταξιν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ὁμοίαν πουθενά! Εἶναι τὸ ἰσχυρότερον ὅπλον τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς χεῖρας τῶν καπνεμπόρων, διὰ νὰ καταπιέζουν καὶ νὰ καταπνίγουν τοὺς καπνεργάτας. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀπολύσεις καπνεργατῶν ὅταν ὑπάρχῃ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς των ἡ δαμόκλειος αὐτὴ σπάθη.

§114Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὁμιλεῖτε θεωρητικῶς, διότι σᾶς ἔδωσα στοιχεῖα. Οὔτε καταχρήσεις ἔγιναν, οὔτε ἀπολύσεις ἔγιναν καὶ ἀπεργίαι, κατ’ ἔτος δὲ ὑπογράφονται συλλογικαὶ συμβάσεις καπνεργατῶν καὶ ἔχομεν αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς. Ποῦ εἶναι τὰ φοβερὰ αὐτὰ πράγματα ποὺ εἴπατε;

§115Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐπιτυγχάνεται μία ἐξαντλητικὴ ἐκμετάλλευσις ἄνευ προηγουμένου τῆς ἐργασίας τῶν καπνεργατῶν. Ἀσκεῖται μία φοβερὰ ἄνευ προηγουμένου ψυχολογικὴ πίεσις ἐπὶ τῶν καπνεργατῶν. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ εἴχομεν σωρείαν ἀπολύσεων, δικαιολογημένως ἴσως ἐκ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν, δὲν ἔχομεν δὲ ἀπολύσεις διότι οἱ καπνεργάται εἶναι τρομοκρατημένοι. Ὁ κ. Νικολαΐδης εἶπεν ὅτι προσφέρονται καπνεργάται μὲ πεῖραν 10, 20 καὶ 30 ἐτῶν διὰ νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰ καπνεργοστάσια μὲ τὸ εὐτελὲς ἡμερομίσθιον τὸ ὁποῖον πληρώνουν οἱ καπνέμποροι εἰς τὰς προσλαμβανομένας καπνεργατρίας. Εἶναι τόσον τρομεραὶ αἱ συνθῆκαι τῆς ἐργασίας τῶν ἀνθρώπων τῆς ὑπαίθρου, ὥστε ὑποκύπτουν καὶ εἰς τὴν ἐλαχίστην ψυχολογικὴν βίαν, ἡ δὲ διάταξις αὐτὴ ἀποτελεῖ μίαν ψυχολογικὴν βίαν κατὰ τῶν καπνεργατῶν ἄνευ προηγουμένου. Ἐὰν πιστεύετε καὶ σεῖς ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει καμμίαν ἐπιρροὴν εἰς τὰς σχέσεις τοῦ καπνεργάτου μὲ τὸν καπνέμπορον, διατὶ δὲν σέβεσθε τὴν ψυχολογικὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ εἰς τοὺς καπνεργάτας καὶ διατὶ δὲν καταργεῖτε τὴν διάταξιν αὐτήν; Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, πιστεύω ὅτι εἶσθε ἐν καλῇ πίστει, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπειδὴ ἔχει ὁ καπνέμπορος εἰς χεῖρας του τὸ ὅπλον αὐτὸ νὰ θέλῃ κάθε ἑβδομάδα νὰ ἀνανεώνῃ τὸ προσωπικόν. Ἐγὼ συντάσσομαι μαζί σας θεωρητικῶς, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις αὐτὴ δημιουργεῖ μίαν τοιαύτην ψυχολογικὴν κατάστασιν εἰς τὴν τάξιν τῶν καπνεργατῶν, διατὶ δὲν τὴν καταργεῖτε;

§116Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διὰ νὰ μὴ πᾶμε εἰς τὸ χεῖρον.

§117Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις αὑτή, διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὁ πολιτισμένος νόμος 2112 τοῦ ὁποίου ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι δὲν θὰ γίνῃ χρῆσις παρὰ μόνον εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις. Διότι ἡ σχέσις ἐργασίας εἶναι τριῶν μηνῶν, ἀλλὰ τὰ μέσα ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα πραγματοποιοῦν οἱ διπλασιασθέντες καπνεργάται, εἶναι 40 ἢ 50 ἡμέραι.

§118Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ ἓν τρίτον τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν καπνεργασίαν πραγματοποιεῖ ἄνω τῶν 125 ἡμερομισθίων καὶ τυγχάνει τακτικῆς ἐπιδοτήσεως.

§119Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς δίδουν αἱ Ὀργανώσεις. Δηλαδὴ 40%, ὅπερ σημαίνει 45 ἡμερομίσθια πραγματοποιεῖ τὸ ἔτος ὁ καπνεργάτης. Κύριε Ὑπουργέ, ἀρθῆτε εἰς τὸ ὕψος τοῦ σεβασμοῦ τῆς δημιουργηθείσης ψυχολογικῆς καταστάσεως, ὑπείκοντες εἰς τὴν φωνὴν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, τόσον τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅσον καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ δηλώσατε ἀπὸ τώρα, ὅτι τὴν διάταξιν τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας τὴν καταργεῖτε, ἄλλως δὲν θὰ βγάλετε ποτὲ ἀπὸ τὴν ψυχήν μας τὴν σκέψιν ὅτι ἡ ἀκατανίκητος δύναμις τῶν καπνεμπόρων, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸν νόμον αὐτὸν ὅπως καὶ τὸν νόμον περὶ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἡ δύναμις αὐτὴ διευθύνει τὸ Ὑπουργεῖον σας, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν σχέσιν τοῦ καπνεργάτου μὲ τὸν καπνέμπορον. Ἐγὼ δὲν θὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, διότι ὡρισμένας παρατηρήσεις θὰ τὰς κάμω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμπεραίνων τονίζω εἶναι ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διατηρηθῇ τὸ 3% καὶ νὰ βελτιωθοῦν καὶ αἱ συντάξεις τῶν συνταξιούχων. Μᾶς εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε νὰ ἔχετε ἀπολύτως ἴσας τὰς συντάξεις, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν αἱ ἴδιαι προϋποθέσεις. Καὶ διὰ τοῦτο ζητεῖται τὸ 60ὸν καὶ ὄχι τὸ 65ον ἔτος. Πρῶτον, διότι ἀδικοῦνται καὶ δεύτερον διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ ἡ σκληρότης τῆς ἐργασίας τοῦ καπνεργάτου μὲ τὴν ἐργασίαν οἱουδήποτε ἄλλου ἐργάτου, ἐργαζομένου εἰς τὸ ὕπαιθρον. Αἱ ἀνθυγιειναὶ συνθῆκαι καὶ μόνον αὐταὶ εἶναι ἱκαναὶ νὰ ἐξισορροπήσουν τὸ ἐπιχείρημά σας, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι ὑπὲρ καὶ ὄχι κατὰ τῶν καπνεργατῶν. Ἕν ἄλλο θέμα, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ὁ Κανονισμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος διέπει τὰς σχέσεις τῆς ἐργασίας των.

§120Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔκαμα δήλωσιν, ὅτι θὰ τὸ ἀναθεωρήσω εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§121Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ μᾶς ἱκανοποιεῖ. Ἐγὼ ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀναγνώσας τὸν νόμον, δὲν ὑπάρχει καθεστὼς πιὸ ἀποπνικτικόν, ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ὁ Κανονισμὸς αὐτός. Νομίζει κανεὶς ὅτι εὑρίσκεται εἰς ἓν στρατόπεδον συγκεντρώσεως τῆς ἐποχῆς τῆς γερμανικῆς κατοχῆς. Τοιαύτη εἶναι ἡ ψυχολογικὴ κατάστασις ἡ ὁποία δημιουργεῖται εἰς τοὺς καπνεργάτας. Ὅλα αὐτὰ μαζὶ μὲ τὴν σχέσιν ἐργασίας ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξουθένωσιν τοῦ καπνεργάτου, ὥστε νὰ ἀποβῇ ἀπὸ αὐτὸν κἄθε ἴχνος ἀνθρωπισμοῦ, νὰ καταντήσῃ εἰς κατάστασιν ἐργαζομένης μηχανῆς. Μεταξὺ ἄλλων διατάξεων ποὺ ἀνέγνωσα εἰς τὸν νόμον, εἶναι καὶ ἡ ἑξῆς: Ὁ καπνεργάτης ἐργαζόμενος στοιβάζει φύλλα καὶ ὀφείλει νὰ τηρῇ τὰ μυστικὰ τῶν καπναποθηκῶν. Μοῦ ἐκίνησε τὴν περιέργειαν ἡ διάταξις καὶ ἠρώτησα τὰ μυστικὰ ὑπάρχουν εἰς μίαν καπναποθήκην, ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐργασίας; Ὡς μοῦ εἶπον, αἱ συνθῆκαι ἐργασίας εἶναι αἱ αὐταὶ δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα: Τὸ μυστικὸν εἶναι ἕν: Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ καπνεργάται, κατ’ ἀνάγκην, θὰ κάμουν αὐτὴν τὴν δουλειάν, ἐπεξεργάζονται τὰ ἄχρηστα καπνά, τὰ ὁποῖα μεταβάλλονται εἰς καπνὰ 35 καὶ 40 δραχμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικόν, τὸ ὁποῖον ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς προσπάθησε νὰ διαφυλάξῃ ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν αὐταὶ αἱ διατάξεις ἐλεύθεραι ποὺ διέπουν τὰς σχέσεις ἀνθρώπων ἐργαζομένων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ καταργηθῇ ὁ Κανονισμός, αὐτός, καὶ νὰ γίνῃ ἕνας Κανονισμὸς ἀνθρώπινος, ὁ ὁποῖος νὰ διέπῃ σχέσεις ἐλευθέρων ἀνθρώπων.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§123Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δημιουργεῖτε εἰς τὴν σκέψιν μου μία ἀπορία: Εὑρίσκω κἄποιαν ἀντίφασιν εἰς τὰ ὅσα ὑπεστηρίξατε ὑμεῖς, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Νικολαΐδης, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ 3% ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. Τὸ 3%, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἰσπράττεται ἐπὶ τοῦ τιμολογίου ἐξαγωγῆς τοῦ καπνοῦ, δηλαδὴ τοῦ καπνοῦ τὸν ὁποῖον ἀγοράζετε μὲ 25 δραχμὰς ἀπὸ τὸν καπνοπαραγωγὸν καὶ φθάνει μὲ τὰς διαφόρους ἄλλας ἐπιβαρύνσεις εἰς τὰς 40. Τὸ 3% δὲν εἶναι ἐπὶ 25 δραχμῶν 75 λεπτά, εἶναι ἐπὶ 40 1,20. Ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς Καπνοῦ στηρίζει ὅλα τὰ ἔσοδά του, ὡς γνωστόν, ἐπὶ τοῦ 2%, τὸ ὁποῖον εἰσπράττεται ἐπὶ τῆς τιμῆς ἀγορᾶς καπνοῦ εἰς τὰ χωρία. Τὸ 2% εἶναι εἰς κἄθε ἐλεύθερον ἀντιπρόσωπον ἓν κονδύλιον 50 ἑκατομμυρίων ἐτησίως. Ἐὰν σεῖς λέγετε ὅτι εἶναι ἄνευ σημασίας τὸ κονδύλιον αὐτὸ τοῦ 3%, ἐγὼ ὑπολογίζω ὅτι ἀντιπροσωπεύει ἓν ποσὸν ἄνω τῶν 60 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἔτσι, ἔρχεσθε εἰς μίαν ἀντίφασιν. Ὑποστηρίζω ὅτι αἱ καπνικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν εἶναι εὐαγῆ ἱδρύματα, οὔτε καὶ πᾶνε νὰ ἐξυπηρετήσουν σκοποὺς φιλανθρωπικούς. Εἶναι ἐπιχειρήσεις κερδοσκοπικαί. Ἐπιχειρήσεις ποὺ ἐπιδιώκουν, κατὰ τὸ δυνατόν, νὰ πραγματοποιήσουν περισσότερα κέρδη. Ἐφ’ ὅσον ξεκινοῦμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν βάσιν, τότε εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ θεωρία ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ 3%, τὰ 60, 70, 80 ἑκατομμύρια νὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς καπνεμπόρους.

§124Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Οὐδεὶς ὑπεστήριξεν ὅτι οἱ καπνέμποροι ἠμπορεῖ νὰ γίνουν εὐαγῆ ἱδρύματα. Μία εὐνομουμένη καὶ δημοκρατικὴ πολιτεία πρέπει νὰ πατάξῃ τὴν αἰσχροκέρδειαν. Αὐτὸ δὲν συνέβη μέχρι τώρα εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ, τοὐλάχιστον, τοὺς καπνεμπόρους. Διότι, ὑπάρχει μία τάξις ἀνθρώπων, ἡ ὁποία πιστεύει ὅτι μὲ χρήματα ὄχι ἰδικά της ἀλλὰ τοῦ Δημοσίου πρέπει νὰ κερδίζουν. Οὐδεὶς εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ πάρωμεν χρήματα ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους, διὰ νὰ τακτοποιήσωμεν τοὺς καπνεργάτας. Εἴπομεν ὅτι ἔχουν ἀδικηθῆ καὶ διὰ νὰ ἀρθῇ μία ἀδικία πρέπει ὄχι τὸ 1% ἀλλὰ τὸ 3% νὰ ἰσχύσῃ ἐπὶ μίαν τριετίαν, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ καπνεργάται. Ὅταν τὸ καλοκαίρι ὡρίσθην ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, εἶπον νὰ ἀφήσωμεν τὸ ½ διὰ τὸ 1953–1956 καὶ νὰ τὸ κάμωμεν ἄλλα 2% διὰ τὰ 3 χρόνια, πάρα πέρα, ὅμως, νὰ ἀφήσωμεν ἕνα παράθυρον, νὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ παρατείνῃ τὴν διάρκειαν, καὶ ἔτσι λέγω εἰς μίαν γραπτὴν εἰσήγησιν, τὴν ὁποίαν κατέθεσα, αὐτὸ περίπου τὸ ὁποῖον εἶπαν ἐγὼ τότε, τὸ εἰσηγεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τώρα, διότι μᾶς εἶπεν ὅτι σκέπτεται νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον διὰ μίαν τριετίαν μὲ 1%. Ἡμεῖς τί λέγομεν; Τὸ 1% νὰ εἶναι 3%, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἀνθρώπων, μέχρις ὅτου ὁ Ὀργανισμὸς ἐνσωματωθῇ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἀκολουθήσῃ τὴν σειρὰν τῶν συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α. Ὑπάρχει μία κατάδηλος ὑποστήριξις μεταξὺ συνταξιούχων καπνεργατῶν καὶ συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ καταργήσῃ τὸ 6ήμερον τῆς ἐργασίας.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§126Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, ἐν ἀρχῇ νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι καθυστέρησεν ἡ συζήτησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, διότι δῆθεν ἡ Ἀριστερὰ ἐζήτησε πολυτελῆ συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐνθυμεῖται ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡμεῖς κατ’ Αὔγουστον 1956 ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει του ὡρισμένας ἀδικίας προσγενομένας εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν, τὰς ὁποίας ἤκουε διὰ πρώτην φορὰν μὲ κατάπληξιν καὶ τὰς ὁποίας ὑπεσχέθη νὰ ἄρῃ. Δὲν νομίζομεν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παρέλθῃ τόσον χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶπε περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν ἐμειώθη τὸ καπνεργατικὸν εἰσόδημα καὶ ἔφερε τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἐδιπλασιάσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν καπνεργασίαν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐδιπλασιάσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν καπνεργασίαν. Ὁ μέσος ὅρος, ὅμως, ἐργασίας ἑκάστου καπνεργάτου περιωρίσθη ἀπὸ 7 ἕως 9 μῆνες ποὺ ἦτο πρότερον μόνον εἰς τρεῖς μῆνας. Περαιτέρω τὸ ποσοστὸν τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν εἰς τὴν καπνεργασίαν ηὐξήθη εἰς 70% αἱ δὲ γυναῖκες, ὡς γνωστόν, λαμβάνουν μικρότερα ἡμερομίσθια. Ἕνεκα πάντων τούτων, δῆλον καθίσταται ὅτι τὸ καπνεργατικὸν εἰσόδημα ἐμειώθη σημαντικῶς. Ἀνεφέρθη, περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὴν γνωστὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀειμνήστου Βαρβαρέσου, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὸ ποσοστὸν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν καπνεργασίαν γυναικῶν, νὰ ἀνέλθῃ εἰς 75% καὶ τοῦτο διότι αἱ γυναῖκες ἐπεξεργάζονται καλύτερον τὸν καπνόν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἐξεπέρασε καὶ τὸν ἀείμνηστον Βαρβαρέσον, διότι κατώρθωσε νὰ ἀναβιβασθῇ τὸ ποσοστὸν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν καπνεργασίαν γυναικῶν εἰς 89%. Ἀσφαλῶς, ὅμως, ὁ ἀείμνηστος Βαρβαρέσος, ὑποστηρίζων ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξε, δὲν ἐσκέφθη ποτὲ ὅτι αἱ γυναῖκες θὰ ἔπρεπε νὰ ἀμείβωνται μὲ μικρότερα ἡμερομίσθια ἀπὸ τοὺς ἄνδρας. Ὅλα αὐτά, κύριοι βουλευταί, ἐγένοντο μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς διευκολύνσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Τοῦτο, ὅμως, δὲν ἀπεδείχθη βάσιμον. Μεταπολεμικῶς ἡ κατανάλωσις τοῦ καπνοῦ ηὐξήθη κατὰ 125%, ὁ δὲ μέσος ὅρος ἐξαγωγῶν ηὐξήθη κατὰ 50%. Ἡ Τουρκία εἰδικῶς ηὔξησε τὰς ἐξαγωγάς της εἰς καπνὸν κατὰ 90%, ἐνῷ ἡμεῖς δὲν κατωρθώσαμεν νὰ φθάσωμεν οὔτε εἰς τὸ 50%. Συνεπῶς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς δὲν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπέδρα ἀρνητικῶς εἰς τὰς ἐξαγωγάς. Ἡ μὴ δυνατότης αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν, πρέπει νὰ τὸ ἐννοήσωμεν καλῶς, τοῦτο, ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν πολιτικὴν τῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων. Καὶ εἰσερχόμενος εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ κατ’ ἀρχὴν νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς ὑμᾶς τὰς συμφορὰς τὰς ὁποίας οἱ γνωστοὶ αὐτοὶ δύο νόμοι ἐπεσώρευσαν εἰς τοὺς καπνεργάτας. Πρῶτον, διὰ τῶν νόμων τούτων, ὁ μέσος ὅρος ἐργασίας ἑκάστου καπνεργάτου ἐμειώθη ἀπὸ 7–9 μῆνας, ποὺ ἦτο πρότερον εἰς τρεῖς. Δεύτερον, ἐμειώθη τὸ καπνεργατικὸν εἰσόδημα. Τρίτον, σημαντικὸς ἀριθμὸς καπνεργατῶν ἠναγκάσθη νὰ ἐξέλθῃ τοῦ ἐπαγγέλματος. Τέταρτον, ἀρκεταὶ χιλιάδες καπνεργατῶν ἠναγκάσθησαν νὰ παύσουν ἐργαζόμενοι καὶ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν μὲ συντάξεις ἀνερχομένας ἀπὸ 300 ἕως 518 δραχμὰς μηνιαίως. Πέμπτον, χιλιάδες ἐργατῶν ἔχασαν τὴν κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματός των, χωρὶς νὰ τύχουν ἀποζημιώσεώς τινος ἢ συντάξεως. Ἕκτον, οἱ τυχόντες τῆς γνωστῆς ἀποζημιώσεως ἔχασαν τὰ ἀσφαλιστικά των δικαιώματα καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀπατηλόν, κατὰ τρόπον διὰ τὸν ὁποῖον, πρέπει νὰ ἐντρεπώμεθα, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Συνέβη, δηλαδή, τὸ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ προκειμένου: Διὰ τοῦ νόμου 2348 ὡρίσθη ὅτι αἴρεται ἡ κατοχύρωσις τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος, οἱ δὲ καπνεργάται θὰ συνεχίσουν τὴν ἀσφάλισίν των εἰς τὸ Ι. Κ.Α. Μετὰ ταῦτα, ὅμως, ἦλθεν ὁ νόμος 2519, διὰ τοῦ ὁποίου κατὰ τρόπον ἀνέντιμον, διὰ τὸ Κράτος, ὡρίζετο ὅτι ὅσοι ἐκ τῶν καπνεργατῶν ἔλαβον τὴν ἀποζημίωσιν ἐκείνην χάνουν τὰ 2699 ἡμερομίσθια καὶ τὰ ὑπόλοιπα ὑπολογίζονται μόνον διὰ τὴν προσαύξησιν τῆς συντάξεως ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὁ ἐργάτης ἀποκτήσῃ ἐν τῷ μεταξὺ ἀσφαλιστικὸν δικαίωμα. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἀπάτη. Ἐνῷ, δηλαδή, λέγει ὅτι καθένας ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ μίαν ἀποζημίωσιν, ἔρχεται ὁ νόμος 2519 καὶ λέγει ὅτι αὐτὰ τὰ ἡμερομίσθια δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι αὐτὸ ἀπάτη; Δὲν εἶναι μόνον αὐτά, διότι καὶ ἡ τοποθέτησις εἰς τὴν ἐργασίαν περιῆλθεν εἰς τὰ χέρια τῆς Ἀσφαλείας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ διάταξις αὐτὴ καταργεῖται. Περαιτέρω τὸ Ι.Κ.Α. ἐπιβαρύνεται μὲ 140 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ ἐρχόμεθα νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ἐξ ἄλλου μὲ τὸν νόμον 2348 ὠφελήθησαν ὑπερβολικὰ οἱ καπνέμποροι καὶ ἐκέρδισαν τεράστια ποσά. Ἐὰν πάρωμεν ὡς παράδειγμα τὸν ἰσολογισμὸν τῆς ΣΕΚΕ θὰ τὸ διαπιστώσωμεν. Ἐκεῖ θὰ ἴδητε ὅτι ἡ ΣΕΚΕ ἐξεκίνησεν μὲ 2 ἑκατομμύρια δραχμὰς καὶ εἰς 9 ἔτη τὰ ἔκαμε 54 ἑκατομμύρια. Φαντάζεσθε, λοιπόν, ἀφοῦ μέσα εἰς 9 ἔτη ἐκέρδισε 54, τὶ τεράστια κέρδη ἀπεκόμισαν οἱ καπνέμποροι. Δι’ αὐτὸ δὲν συντρέχει λόγος νὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ Ι.Κ.Α. Αὐταὶ αἱ ἀδικίαι ἦσαν γνωσταὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς προεκλογικὸν λόγον του ὑπεσχέθη νὰ ἄρῃ τὰς ἀδικίας αὐτάς. Εἰς τὴν Καβάλαν εἶπε τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτὰ ἔλεγε, τότε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§127Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ αὐτὸ πράττει διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§128Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν αἴρετε τὰς ἀδικίας διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας, κύριε Ὑπουργέ, καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας της καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἄρσιν. Τί ἀναφέρουν τὰ δύο νομοθετήματα; Εἴπομεν καὶ προηγουμένως ὅτι δι’ αὐτῶν καταργεῖται ἡ κατοχύρωσις τοῦ ἐπαγγέλματος. Τοῦτο σημαίνει κατάργησιν τῆς συμβάσεως ἐργασίας καὶ ἀπαλλαγὴν τοῦ ἐργοδότου ἀπὸ τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως. Πέραν αὐτοῦ μὲ τὸν νόμον 2348)53 ἀπαγορεύεται εἰς τοὺς συνταξιούχους νὰ ἐργασθοῦν. Ἀπαγορεύεται ἐπίσης ἡ ἐργασία εἰς τοὺς λαβόντας ἐφ’ ἅπαξ καὶ πέραν ὅλων αὐτῶν ὑπάρχουν αἱ χιλιάδες τῶν ἀδικηθέντων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον οὔτε σύνταξιν, οὔτε βοήθημα. Τέλος, χρησιμοποιοῦμεν ἄλλα μέτρα διὰ τοὺς Στερεοελλαδίτας καὶ ἄλλα μέτρα διὰ τοὺς Μακεδόνας. Αὐτὰ εἶναι ἀκατανόητα καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ ὅτι θὰ εὑρίσκετο Ὑπουργὸς νὰ διατυπώσῃ τοιαύτας διατάξεις. Ἡ ὅλη δαπάνη δὲν ὑπερβαίνει τὰ 10 ἑκατομμύρια καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὰς ἀποζημιώσεις. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς τὴν ἑξαήμερον σχέσιν ἐργασίας. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διατὶ καθιστᾷ μειονεκτικὴν τὴν θέσιν τοῦ καπνεργάτου ἔναντι τῶν ἄλλων ἐργαζομένων; Ποία εἶναι ἡ δικαιολογικὴ βάσις;

§129Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐγὼ διατηρῶ τὸ «στάτους κβό».

§130Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διατηρῆτε αὐτὸ τὸ καθεστώς, καὶ δὲν εὐσταθεῖ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, διότι ἐδῶ ἔχομεν σύμβασιν ὡρισμένου χρόνου ἐργασίας καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ ἐπιχείρημά σας ὅτι θὰ ἀπαιτηθοῦν μεγάλαι δαπάναι δὲν εὐσταθεῖ. Δὲν εὐσταθεῖ αὐτὸ ποὺ σᾶς εἶπον, ὅτι εἰς τὸ τέλος, ὅταν θὰ τελειώσῃ ἡ ἐπεξεργασία τοῦ καπνοῦ πληρώνονται ἀποζημιώσεις, διότι αἱ συμβάσεις ἐργασίας τῶν καπνεργατῶν γίνονται δι’ ὡρισμένον χρόνον. Εἶναι μόνον διὰ νὰ ἔχωμεν ἕνα βούρδουλα ἐπάνω ἀπὸ τοὺς καπνεργάτας καὶ νὰ ἐργάζωνται μὲ τὸν φόβον ὅτι τὸ Σάββατο ἀπολύονται ἂν δὲν ὑποταχθοῦν εἰς τὰς ἀπαιτήσεις ἐντατικῆς ἐργασίας τῶν καπνεμπόρων. Ἑπομένως, τὸ ἐπιχείρημα ποὺ φέρετε, ὅτι θὰ ἀπαιτηθοῦν δαπάναι ἀπὸ μέρους τῶν καπνεμπόρων δὲν εὐσταθεῖ.

§131Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶμαι νομικὸς καὶ δὲν μοῦ εἶπε κανεὶς τίποτε.

§132Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ἔκαμον αἱ ὑπηρεσίαι.

§133Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἢ θὰ γίνῃ ἀορίστου χρόνου, ἢ θὰ γίνῃ περιωρισμένου χρόνου. Σεῖς τὶ συνιστᾶτε; Νὰ γίνῃ ὡρισμένου χρόνου;

§134Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐγὼ συνιστῶ νὰ καταργηθῇ ἡ 6ήμερος ἐργασία.

§135Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ὅπως ἦτο προηγουμένως.

§136Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅταν ἐψηφίσθη ὁ περιβόητος νόμος, ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἐπακολουθήσῃ ἀπαθλίωσις καὶ ἀνεργία. Οὔτε ἀπαθλίωσις, οὔτε ἀνεργία παρετηρήθη.

§137Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἴδατε ἀνεργίαν;

§138Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι! Δὲν εἶδον, διότι ἡ ἀμοιβὴ ἐργασίας βαίνει συνεχῶς αὐξανομένη, ἡ δὲ ἀπασχόλησις ηὐξήθη εἰς τὸ διπλάσιον. Λέγω πράγματα ἀκριβῆ, ποὺ προκύπτουν ἀπὸ ἐπίσημα στοιχεῖα.

§139Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ...!

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Μπακατσέλο. Ὁρίστε, κύριε Παπαδημητρίου.

§141Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ νομοσχέδιόν σας, κύριε Ὑπουργέ, δὲν διορθώνει τὴν κατάστασιν. Οἱ ἔμποροι θὰ ἐξακολουθήσουν τὸ καθεστὼς τῆς καταπιέσεως. Αἱ καπνεργάτριαι, αἱ μέλισσαι τῆς καπνεργασίας, δίδουν μέλι καὶ λαμβάνουν φαρμάκι. Ὅσοι κατάγονται ἀπὸ καπνεργατικὰς περιφερείας γνωρίζουν τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῦν αἱ καπνεργάτριαι. Ἐνθυμίζουν συνθήκας μεσαιωνικῆς δουλείας. Πρέπει, λοιπόν, δι’ ὅλα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ κειμένη νομοθεσία. Αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ δὲν τὰς ἐφαρμόζει. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ κέρδη τῶν καπνεμπόρων εἶναι κολοσσιαῖα! Καὶ ἐνῷ τὰ κέρδη των εἶναι κολοσσιαῖα, τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα διαθέτουν τὰ παίρνουν τὰ 80% ἀπὸ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, θέλωμεν νὰ εὕρωμεν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἄρωμεν τὰς ἀδικίας, τὸν ἔχομεν ἀμέσως, ἐὰν διατηρήσωμεν τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3% καὶ ἐπιβάλωμεν καὶ μίαν μικρὰν ἐπιβάρυνσιν εἰς τοὺς καπνεμπόρους. Τὴν εἰσφορὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν μειώνει εἰς 1% καὶ τὴν παρατείνει ἐπὶ τρία ἔτη. Ἐπιβαρύνει καὶ πάλιν τὸ Ι. Κ.Α. Τὸ Ι.Κ.Α. διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ καὶ πάλιν λαμβάνει χρήματα ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας. Ἡ κατάστασις ὅπως ἔχει δημιουργηθῆ δὲν διορθώνεται. Διὰ νὰ διορθωθῇ πρέπει νὰ διατηρηθῇ τὸ 3%. Πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ παράγραφος 4 διὰ τὴν 6ήμερον ἐργασίαν. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν ὅτι θὰ συστήσῃ Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ἀναχρονιστικοῦ κανονισμοῦ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας νὰ καλέσῃ τοὺς ἐργαζομένους καὶ τοὺς ἐργοδότας διὰ τὴν σύνταξιν κανονισμοῦ διότι τὸ ἑξάμηνον τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος προσφάτως ἐψηφίσθη λήγει καὶ ἑκάστη ἐπιχείρησις ἔχει ὑποχρέωσιν ἐντὸς ἓξ μηνῶν νὰ ὑποβάλῃ κανονισμόν. Νομίζω ἑπομένως, ὅτι πλὴν τῆς καταργήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Τοποθετήσεως, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ καὶ ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 9. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ θὰ δημιουργήσῃ ἕνα σοβαρώτατον πρόβλημα καὶ θὰ αἰσθάνεται καθημερινῶς τὰς πιέσεις τῶν καπνεργατῶν. Νὰ καταργηθῇ αὐτὸ τὸ καθεστὼς καὶ νὰ συσταθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ γίνῃ ὁ νέος κανονισμός, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ Διάταγμα τὸ ὁποῖον στιγματίζει τὴν ἐργατικήν μας νομοθεσίαν νὰ καταργηθῇ ἀμέσως καὶ νὰ διατηρηθῇ ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3%. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐξομοιωθοῦν οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ τέως Τ.Α.Κ. μὲ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔφυγον, ἔφυγον ἀναγκαστικῶς καὶ συγχρόνως δὲν τοὺς δίδομεν τὰς προϋποθέσεις ἐργασίας, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐφ’ ὅσον ἔρχονται εἰς τὸ Κράτος καὶ ζητοῦν ἐργασίαν καὶ τὸ Κράτος δὲν τοὺς δίδει καὶ τοὺς λέγει νὰ γίνουν συνταξιοῦχοι, πρέπει νὰ ἐξομοιωθοῦν μὲ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἀδικία εἰς βάρος των. Ἐπίσης πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ ἄρθρον 16 τοῦ νόμου 2348 τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύει εἰς τοὺς συνταξιούχους νὰ ἐργάζωνται. Ἐπίσης πρέπει νὰ προστατευθῇ καὶ ἡ κατηγορία τῶν ἀναπήρων καὶ φυματικῶν καπνεργατῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ αὐτοὶ ἀδικημένοι καὶ νὰ κλείσῃ καὶ αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως τῶν γυναικῶν, ἔναντι τῶν ἀνδρῶν. Δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπεται αἱ γυναῖκες νὰ μὴ πληρώνωνται διὰ τὴν ἐργασίαν ποὺ προσφέρουν ἴσα μὲ τοὺς ἄνδρας καὶ νὰ γίνεται αὐτὸ ποὺ γίνεται σήμερον, δηλαδὴ νὰ πληρώνωνται 8 καὶ 10 δραχμὰς ὀλιγώτερον ἀπὸ τοὺς ἄνδρας ἐνῷ προσφέρουν ἴσην ἐργασίαν. Ἑπομένως ἐπιβάλλεται νὰ παίρνουν ἴσα ἡμερομίσθια μὲ τοὺς ἄνδρας. Ἐπίσης νὰ ἱκανοποιηθοῦν, κύριε Ὑπουργέ, ὅλοι οἱ ἀδικηθέντες. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον ὅπως τὸ ἔχετε συντάξει, βεβαίως, γίνονται ὡρισμέναι βελτιώσεις, ἀλλὰ τὸ καθεστὼς τῶν ἀδικιῶν παραμένει. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ὑποσχεθῆ ρητῶς ὅτι θὰ τὰς ἄρῃ αὐτὰς τὰς ἀδικίας. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρθοῦν αὐταὶ αἱ ἀδικίαι, χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ παραγωγή, παρὰ μόνον ἐὰν περιορίσητε τὰ μεγάλα κέρδη τῶν καπνεμπόρων. Τὰ μέτρα αὐτὰ πρέπει νὰ τὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐὰν δὲν τὰ λάβῃ, τὸ πρόβλημα αὐτὸ θὰ παραμένῃ πάντοτε καὶ σεῖς θὰ σκέπτεσθε πάντοτε πῶς θὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε, ἀλλὰ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι καὶ οἱ καπνεργάται δὲν τὸ ξεχνοῦν αὐτὸ ποτὲ καὶ κάποτε θὰ τιμωρήσουν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ ὥρα εἶναι ἀρκετὰ προκεχωρημένη, θέλετε νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§143ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.45′ μ. μ.)