1958.01.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 47η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 Ἰανουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίωρον ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν, ἵνα λάβωσι γνῶσιν αὐτῶν οἱ κ.κ. βουλευταί. Ἀνακοινοῦται ὁ καταρτισμὸς τῆς Διακομματικῆς ἐπὶ τῆς Παιδείας Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: 1) Καλλίας Κ., 2) Σπέντζας Ν., 3) Βουρδουμπᾶς Δ., 4) Μίχας Α., 5) Ἀποσκίτης Κ., 6) Λαιμὸς Α., 7) Λύχνος Γ., 8) Παπαθανάσης Α., 9) Καμβύσης Α., 10) Στεφάνου Δ., 11) Ἰωάννου Δ., 12) Ρουμάνης Γ., 13) Παπανδρέου Γ., 14) Ἀθανασιάδης–Νόβας Γ., 15) Τσάτσος Α., 16) Μπακόπουλος Ν., 17) Στεφανίδης Μ., 18) Βουδούρης Κ., 19) Πετρόπουλος Κ., 20) Ἠλιοῦ Η., 21) Κανελλόπουλος Π. καὶ 22 Λυμπερίδης Θ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Γόντικας, Α. Αὐγερινὸς καὶ Θ. Γκουτζουρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Γαστούνης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐπέκτασιν δικτύου Δ.Ε.Η. πρὸς Γαστούνην καὶ λοιπὴν περιφέρειαν Κάμασι–Ἠλείας καὶ ζητοῦντος τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου ζακχάρεως εἰς τὴν περιφέρειάν του καθὼς καὶ τὴν ἄμεσον ἠλεκτροδότησιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Πατσιαντᾶς, Ν. Κιτσίκης καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Βόλου, ζητοῦντος αὔξησιν τῆς μηνιαίας ἐπιχορηγήσεως τοῦ Δήμου, καθὼς καὶ χορήγησιν ἐκτάκτου σοβαρᾶς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἵνα δυνηθῇ οὗτος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἐκ τῶν ἐπανειλημμένων σεισμῶν καὶ πλημμυρῶν προκληθείσας καταστροφὰς εἰς τὴν πόλιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἐμποροϋπαλλήλων γυναικῶν Θεσσαλονίκης, ζητουσῶν μισθολογικὴν πρὸς τοὺς ἄνδρας ἐξίσωσιν, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν λῆψιν σειρᾶς μέτρων προστασίας διὰ τὴν ἐργαζομένην γυναῖκα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Π. Πετροπουλάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνικοῦ Προσωπικοῦ Ἐλαιουργοσαπωνοποιείων Πειραιῶς–Ἀθηνῶν–Περιχώρων ζητούσης ἀποκατάστασιν τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, ἀπόλυσιν τῶν ἐξορίστων συνδικαλιστῶν καὶ κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Η. Ἠλιοῦ, Π. Πετροπουλάκης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν συγγενῶν τῶν ἐν ἀπομονώσει διατελούντων στρατιωτῶν Μακρονήσου διαμαρτυρομένων διὰ τὰ ἀνελεύθερα καὶ πιεστικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἰς βάρος μικροῦ ἀριθμοῦ στρατιωτῶν τῆς Μακρονήσου καὶ ζητούντων τὴν ἐπάνοδον αὐτῶν εἰς τὰς μονάδας εἰς ἃς ἐκλήθησαν νὰ ὑπηρετήσουν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μηχανουργῶν καὶ Μεταλλουργῶν Βορείου Ἑλλάδος, ζητούσης ματαίωσιν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Μετάλλου εἰς τὰς Ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σοφ. Γιαβρούμη, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῶν πρὸ τοῦ διορισμοῦ του ὡς Δημοσίου Ὑπαλλήλου ἐμπολέμων ἐτῶν του ὡς συνταξίμων τοιούτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Νικολαΐδης, ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων παραγωγῶν Αἰγῶν Αἰγιαλείας, ἤτοι ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν, χαρακτηρισμὸν αὐτῶν ὡς μεσοπροθέσμων, χορήγησιν νέων δανείων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, ζητούσης κατάργησιν τῶν ἐκτοπίσεων, ἀπόλυσιν τῶν ἐξορίστων μεταξὺ τῶν ὁποίων εὑρίσκονται καὶ 15 συνδικαλισταὶ κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀρχιφυλάκων Ἀγροφυλακῆς Τρικάλων, ζητούντων ἐξομοίωσιν αὐτῶν πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἐπὶ σκοπῷ βελτιώσεως τῶν μισθῶν των, συντάξεών των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμῶν Παλαιοχωρίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ ἀποφασισθεῖσαν μείωσιν τῆς καλλιεργουμένης διὰ καπνοῦ ἐκτάσεως καὶ ζητούντων ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ν. Κιτσίκης, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Καισαριανῆς, ζητοῦντος ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας τοῦ Ἐθνικοῦ σκοπευτηρίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τοὺς κατοίκους αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Αἰτωλικοῦ ζητούσης συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς ἴσου πρὸς μίαν σύνταξιν, κατάργησιν τῶν ἐπὶ τῶν συντάξεων κρατήσεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Π. Γλιγλῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Βασιλείου Τσίκη κλπ. ἐργατοϋπαλλήλων, κατοίκων Ρόδου, διαμαρτυρομένων διότι τοὺς ἀφῃρέθη τὸ δικαίωμα ἐγκαταστάσεως εἰς ἐργατικὰς κατοικίας, τὰς ὁποίας ἐδικαιώθησαν κατόπιν κληρώσεως, λόγῳ ἐπεμβάσεως τῆς ἀστυνομίας καὶ ζητούντων τὴν ἀπόδοσιν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον καταβάλουν τὴν σχετικὴν φορολογίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Πτηνοτρόφων Χαλανδρίου καὶ τῶν κτηνοτροφικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀθηνῶν–Ἀττικῆς, ζητούντων ματαίωσιν ἱδρύσεως ἰδιαιτέρου ὠοσκοπικοῦ Κέντρου εἰς Μέγαρα. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἐλευθερουπόλεως–Καβάλας ζητοῦντος ἄμεσον ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἀκτινολογικοῦ Τμήματος τοῦ Παπαχρηστιδείου Ἱδρύματος, ἐξυπηρετοῦντος ὁλόκληρον τὴν Ἐπαρχίαν Παγγαίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Πατσιαντᾶς, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσης αἰτοῦντος αὔξησιν τῶν μισθῶν κατὰ 30%, τῶν συντάξεων κατὰ 50% καὶ ἱκανοποίησιν τῶν λοιπῶν αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γ. Πιστ. Συνεταιρισμοῦ Παλαιοχωρίου Καβάλας ζητούντων ματαίωσιν περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν κατ’ ἐξοχὴν καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειάν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁλιεργατῶν Νομοῦ Καβάλας ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως καὶ ἀξιοποιήσεως τῆς Ἰχθυοπαραγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν Θαλασσῶν καὶ ματαίωσιν διαθέσεως κεφαλαίων διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων Ἀτλαντικῆς ἁλιείας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Κ. Τσιγάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Κορινθίας διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας 3% ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς ὡς ἐπίσης καὶ δι’ ἄλλας φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν καὶ ζητούσης τὴν κατάργησιν τῶν φορολογιῶν αὐτῶν καὶ καθιέρωσιν τῆς ἀμέσου φορολογίας ἐπὶ τοῦ καθαροῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαστερᾶτος διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν Ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ αὔξησιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου εἰς καλὴν τιμήν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Γεωργίου καὶ Β. Παπαζήσης διὰ τηλεγραφήματός των ζητοῦν ὅπως τὸ ἐργοστάσιον ζακχάρεως ἱδρυθῇ εἰς Λάρισαν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου Τροιζηνίας, ζητοῦντος ὅπως περιληφθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα Ἐπενδύσεων 1958 ἡ κατασκευὴ τῶν καταστραφέντων κρηπιδωμάτων Λιμένος Πόρου καὶ ἡ κατασκευὴ νέων τοιούτων Παραλίας Γαλατᾶ ὡς καὶ Λουτρικῶν Καταστημάτων Μεθάνων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γεωργίου διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον διάθεσιν πιστώσεων διὰ τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους ἐπιταχθέντων ζώων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41. Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Βουλόδημος διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἀσχημίας τὰς γενομένας εἰς τὸ Δημοτικὸν Θέατρον Πειραιῶς κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς παρελθούσης Κυριακῆς τῆς Ἐπιτροπῆς Εἰρήνης καὶ Ἑνώσεως Πολεμοπαθῶν, παρουσίᾳ τοῦ Δ)ντοῦ Ἀστυνομίας Πειραιῶς αἵτινες κλονίζουν τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ λαοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γεωργίου διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ὅπως ἡ κλήρωσις χορηγήσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν Λαρίσης, γίνῃ ἐν Λαρίσῃ παρουσίᾳ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ οὐχὶ ἐν Ἀθήναις. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Μόντζαλας διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον ἐπανασύστασιν τοῦ παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Σερρῶν καταργηθέντος Ἰατρείου Λειβαδιᾶς–Ποροΐων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Δικολάβων ζητούσης ἀσφάλισιν τῶν δικολάβων εἰς τὸ Τ.Σ.Ν., αὔξησιν τοῦ ὁρίου ἀμοιβῆς τῶν δικολάβων κλπ.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κύριος Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν καὶ οἱ Ὑπαστυνόμοι τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων θὰ τύχωσι τῆς αὐτῆς μὲ τοὺς συναδέλφους των ἀνωτέρων βαθμῶν μεταχειρίσεως κατὰ τὴν ἀπονομὴν τοῦ ἐπιδόματος εὐδοκίμου ὑπηρεσίας κλπ.

§4Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ πάντα ἔχοντα ἔστω καὶ τὴν ἐλαχιστοτέραν ἀνάμιξιν εἰς τὰ ἀστυνομικὰ πράγματα, ἀποτελεῖ ἀδιαφιλονίκητον γεγονός, ὅτι τὸ μεγαλύτερον βάρος τῆς εὐρύθμου ἀστυνομικῆς λειτουργίας εἰς ἃς πόλεις, ἐν αἷς καὶ ἡ πρωτεύουσα, ἡ ἀστυνόμευσις ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, φέρουν οἱ Ὑπαστυνόμοι αʹ καὶ βʹ τάξεως. Αὐτοὶ μοχθοῦν καὶ ταλανίζονται εἰς τὰς ὑπευθύνους θέσεις τῶν ἀξιωματικῶν ὑπηρεσίας τῶν τμημάτων τάξεως μὲ τὰς ἐπιμόνους νυκτερινάς των ὑπηρεσίας, αὐτοὶ εἶναι συνήθως οἱ ἡγήτορες τῶν εἰδικευμένων ὁμάδων διώξεως τῶν ὑπηρεσιῶν Ἀσφαλείας, αὐτοὶ συγκρούονται εἰς τὰς προφυλακάς, τῶν ἀστυνομικῶν δυνάμεων εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἑκάστοτε ὀχλοκρατικῶν ἐκδηλώσεων τῶν πεζοδρομίων, αὐτοὶ τέλος ἔχουν εἰς ἀναλογίαν νὰ ἐπιδείξουν τὸ μεγαλύτερον μερίδιον αἵματος ἐκ τῶν συναδέλφων των ἀξιωματικῶν, τῶν λοιπῶν βαθμῶν τῆς ἀστυνομικῆς ἱεραρχίας, εἰς τὰς αἱματηρὰς δοκιμασίας τοῦ Ἔθνους τῆς τελευταίας δεκαετίας. Καὶ ὅμως ἔναντι αὐτῶν τὸ Κράτος ἀντὶ ἀναγνωρίσεως, συμπεριφέρεται κατὰ τρόπον ἄστοργον κατ’ ἐπιεικέστερον χαρακτηρισμόν. Οὕτω: 1) Ἐνῷ πάντες οἱ ἀνώτεροι βαθμοὶ τῶν Ὑπαστυνόμων, ἀπὸ τοῦ Ἀστυνόμου βʹ τάξεως μέχρι καὶ τῶν Ἀστυνομικῶν Διευθυντῶν ἄν, τὸ ἐπίδομα εὐδοκίμου ὑπηρεσίας τὸ λαμβάνουν κατὰ τὸ ἥμισυ μὲν ἅμα τῇ συμπληρώσει τριετοῦς καὶ ἀκέραιον ἅμα τῇ συμπληρώσει τετραετοῦς ὑπηρεσίας εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, οἱ Ὑπαστυνόμοι αʹ λαμβάνουν κατὰ μὲν τὸ ἥμισυ μετὰ ἑξαετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ὃν φέρουν βαθμὸν εἰς τὸ ἀκέραιον δὲ μετὰ ὀκταετίαν ὁλόκληρον. 2) Ἐπὶ πλέον οἱ Ὑπαστυνόμοι αʹ τάξεως ἐλλείψει ὀργανικῶν θέσεων, συνήθως δὲν προάγονται εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, ἐξερχόμενοι τοῦ Σώματος κατὰ τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν των, μὲ τὸν ὃν φέρουν βαθμόν, οὐχὶ δὲ σπανίως καὶ ἄνευ τοῦ ἐπιδόματος—ἀκέραιον ἢ ἡμίσεος — εὐδοκίμου ὑπηρεσίας. Δοθέντος δὲ ὅτι τὸ τελευταῖον τοῦτο συνυπολογίζεται εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ποσοστῶν καθορισμοῦ συντάξεών των ἡ ἐν ὑπηρεσίᾳ κρατικὴ ἀστοργία παρακολουθεῖ ἰσοβίως τὸν Ὑπαστυνόμον καὶ ἀπόμαχον καὶ τὸν συνοδεύει μέχρι τοῦ τάφου. 3) Διὰ νὰ καταστῇ ἔκδηλον τὸ πνεῦμα τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ τῶν διαφόρων βαθμῶν τῆς ἱεραρχίας, παραθέτω ἕνα χαρακτηριστικὸν παράδειγμα. Οὕτω: Ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀστυνόμου καὶ κάτω οἱ ἀποχωροῦντες μετὰ εἰκοσαετῆ ἐν συνόλῳ ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας, λαμβάνουν χαριστικῶς ποσὸν 10% πλέον τῶν ὅσων δικαιοῦνται κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς συντάξεώς των. Τὸ χαρακτηριστικὸν τοῦτο ποσοστὸν τὸ ὁποῖον οἱ Ὑπαστυνόμοι αʹ καὶ βʹ ἐδικαιοῦντο κατὰ τὸ παρελθὸν κατηργήθη δι’ αὐτούς. Οὕτω ὁ Ὑπαστυνόμος αʹ καίτοι κατὰ δύο βαθμοὺς ἀνώτερος τοῦ Ἀνθυπαστυνόμου, ἀποχωρῶν μετὰ εἰκοσαετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Σῶμα, λαμβάνει σύνταξιν μικροτέραν τοῦ ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις ἐξερχομένου ὑφισταμένου του, κατὰ 300–400 δραχμάς.... Δηλαδὴ ἐκ τοῦ παραδείγματος αὐτοῦ ἀγόμεθα εἰς τὸ παράδοξον συμπέρασμα, ὅτι ἡ προαγωγὴ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ὑπαστυνόμου δὲν ἀποτελεῖ πλέον ἐπιβράβευσιν ὑπηρεσιακῆς πληρότητος καὶ ἀξιολόγησιν προσόντων ἀλλά.... τιμωρίαν τοῦ προαγομένου ὑπὸ τοῦ Κράτους. 4) Τέλος διὰ τοῦ προσφάτως παραχωρηθέντος ἐπιδόματος εἰδικῶν συνθηκῶν εἰς πάντας τοὺς μὴ ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀστυνόμου βʹ καὶ ἄνω βαθμούς, ἐκ δρχ. 200–400 μηνιαίως ἡ ἄστοργος κρατικὴ συμπεριφορὰ ἀπέναντι τῶν Ὑπαστυνόμων ἀπεκορυφώθη, διὰ τῆς παραλείψεώς των ἐκ νέου καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς μικρᾶς ἐνισχύσεως. Δηλαδὴ οἱ ὡς ἄνω Ὑπαστυνόμοι αʹ καὶ βʹ τάξεως ἐν ἀναλογίᾳ τῶν λοιπῶν δικαιωθέντων συναδέλφων των, ἔχουσι τὸ προβάδισμα τῆς πενίας. Ἡ κρατικὴ δικαιολογία ὅτι πάντα ταῦτα ρυθμίζει τὸ Νομ. Δ)γμα 2933)54 περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας, ἡ ὁποία τοὺς Ὑπαστυνόμους αʹ καὶ βʹ τάξεως ἐξομοιώνει πρὸς τοὺς ἀντιστοίχους βαθμοὺς τοῦ Ὑπολοχαγοῦ καὶ Ἀνθυπολοχαγοῦ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἀντιστοίχως, εἶναι ἐξ ἴσου ἄστοργος καὶ ἐξοργιστική. Διότι τὸ πλεῖστον τῶν Ὑπολοχαγῶν καὶ τῶν πρὸς τούτους ἐξομοιωμένων βαθμῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν Στρατιωτικῶν Σχολῶν ἄγει ἡλικίαν κυμαινομένην πέριξ τοῦ 25ου ἔτους, ἔχει ραγδαίαν τὴν ἱεραρχικήν του ἐξέλιξιν εἰς τρόπον ὥστε εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 54 ἐτῶν, εἰς ἣν κατὰ κανόνα καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ὑπαστ)μου αʹ οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων ἀξιωματικοὶ ἐλείψει ὀργανικῶν θέσεων καὶ ἐγκαιροτέρας προαγωγῆς των, οἱ πρῶτοι ἤδη ἔχουσι καταλάβει εἰς τὴν Στρατιωτικὴν ἱεραρχίαν βαθμοὺς ἀνωτέρους ἢ καὶ ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, γεγονὸς ὅπερ μαρτυρεῖ κάλλιον παντὸς ἑτέρου τὸ ἄτοπον καὶ ἄδικον τοῦ παραλληλισμοῦ. Τούτων δοθέντων παρακαλοῦνται οἱ ἐρωτώμενοι ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοί, νὰ γνωρίσουν εἰς τὸ Σῶμα, ἐὰν πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς διαταραχθείσης στοιχειώδους ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν τοῦ Κράτους, ἴσης μεταχειρίσεως ἔναντι τῶν λοιπῶν συναδέλφων των, ἀνωτέρων καὶ κατωτέρων βαθμῶν, πρόκειται νὰ εἰσηγηθοῦν συντόμως μέτρα νομοθετικῆς ἄρσεως πασῶν τῶν ἀναφερθεισῶν παραδοξοτήτων, ἀποκαθιστῶντες τὸ κρατικὸν κῦρος καὶ ἀποδίδοντες δικαιοσύνην εἰς τοὺς ἀτυχεῖς κατόχους τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ὑπαστυνόμου αʹ καὶ βʹ τάξεως τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, οἵτινες ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις, τόσον ἐν ἐνεργείᾳ ὅσον καὶ ὡς συνταξιοῦχοι μειονεκτοῦν μισθολογικῶς καὶ συνταξιοδοτικῶς τῶν κατωτέρων των, κατὰ δύο βαθμούς.

§5Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κύριος Βρανόπουλος, ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ὡς πρὸς μὲν τὸ ποσοστὸν τῶν 10)50, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς εἰς τοὺς ὑπαστυνόμους αʹ καὶ βʹ τάξεως, ἰσχύει ὅ, τι ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς ὑπολοχαγοὺς καὶ ἀνθυπολοχαγοὺς τοῦ στρατοῦ Ξηρᾶς. Διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ εὑρισκόμεθα εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐλπίζω νὰ μὴ ἔχῃ ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ὑπαστυνόμων αʹ καὶ βʹ τάξεως.

§6Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ὑπαστυνόμων αʹ καὶ βʹ τάξεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κύριος Λ. Μπατρῖνος).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων ἐναντίον τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμοῦ Κύμης Μελεγάνου Γρηγοράκου, διὰ βάναυσον συμπεριφοράν του ἔναντι πολίτου.

§8Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐγένετο ἀνάκρισις, προέκυψεν εὐθύνη τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ τιμωρηθῇ.

§9Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρω διὰ τὴν παρεχομένην ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης διοικητικῆς ἀνακρίσεως ἀπεδείχθη πλήρως ἡ βαρυτάτη εὐθύνη τοῦ διοικητοῦ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος Κύμης διὰ βαρυτάτην παρεκτροπὴν του εἰς βάρος ἑνὸς πολίτου, ἐργάτου, ποὺ ἐδάρη δημοσίᾳ καὶ ἐσύρθη ὑπ’ αὐτοῦ αἱμόφυρτος εἰς τὸ Τμῆμα καὶ ὅτι πρόκειται νὰ τιμωρηθῇ οὗτος αὐστηρῶς. Ἐφιστῶ συνάμα τὴν προσοχήν σας, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως, ἐκτὸς τῆς ἐπιβληθησομένης αὐστηρᾶς τιμωρίας, ἀπομακρυνθῇ ἐκ Κύμης ὁ εἰρημένος ἀνθυπασπιστὴς τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ κοινὸν αἴσθημα τοῦ λαοῦ τῆς πρωτευούσης τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας διὰ τὴν βάρβαρον συμπεριφορὰν ὀργάνου τῆς τάξεως εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

§10Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, λυποῦμαι ὅτι θὰ διαφωνήσω ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ ἀξιωματικὸς θὰ τιμωρηθῇ, πάντως ἡ τιμωρία του εἶναι ἀρκετὴ διαπόμπευσις.

§11Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον θὰ τὸν τιμωρήσητε, ὀφείλετε καὶ νὰ τὸν ἀπομακρύνητε.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ σχετικοῦ τηλεγραφήματός του καὶ τῆς Κας Β. Θανασέκου, σχετικῶς μὲ τὴν παρακολούθησιν αὐτῶν ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων κλπ.

§13Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεφέραμεν καὶ εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐκπρόσωποι τῆς παρατάξεώς μας παρακολουθοῦνται ἀπὸ ἀστυνομικὰ ὄργανα. Ὡρισμένα μάλιστα ἀστυνομικὰ ὄργανα φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ παρακολουθοῦν καὶ τοὺς ἰδίους βουλευτὰς τῆς παρατάξεώς μας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ προσβολὴν πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ἔθνους καταρρακώνει τὴν ἔννοιαν τῆς δημοκρατίας καὶ ἐπὶ πλέον καταρρίπτει καὶ προσβάλλει καὶ τὸ κῦρος τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς. Ἐπανειλημμένως ἀπεστείλαμεν σχετικὰ τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας καὶ ἀπὸ τὴν Κοζάνην, τὴν Κατερίνην καὶ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἄλλας περιφερείας, διὰ τῶν ὁποίων τηλεγραφημάτων κατηγγείλαμεν τὰς παρεκτροπὰς αὐτὰς τῶν ὀργάνων αὐτῶν. Πλήν, ἐπὶ τῶν διαμαρτυριῶν μας αὐτῶν οὐδεμίαν ἐλάβομεν ἀπάντησιν. Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἀπαράδεκτον αὐτὴν τακτικὴν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, διότι δι’ αὐτῆς δὲν θίγεται μόνον τὸ κῦρος καὶ ἡ ὑπόληψις τοῦ παρακολουθουμένου βουλευτοῦ, ἀλλὰ προσβάλλεται ἡ ὑπόληψις καὶ τὸ κῦρος, ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος τῆς Βουλῆς καὶ ὑποσκάπτονται αὐτὰ ταῦτα τὰ θεμέλια τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§15Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι εἶναι θλιβερὸν ὅταν κανεὶς εἶναι ὑποχρεωμένος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ ἀναπτύσῃ ἐρώτησιν, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν στάσιν ὡρισμένων κρατικῶν καὶ ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα πέραν τῶν ἄλλων αὐθαιρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι καταγγέλλονται διὰ τοῦ τύπου καὶ ὑπὸ βουλευτῶν πρὸς τὸ Σῶμα ἔχουν φθάσει μέχρι τοῦ ἀπεριγράπτου ὁρίου ὥστε νὰ καθιστοῦν ἀντικείμενον παρακολουθήσεως βουλευτὰς καθ’ ὃν τρόπον ἀνεπτύχθη παρὰ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων. Ἔχω δὲ τὴν γνώμην πρὸς τὴν ὁποίαν δύναται νὰ συνταχθῇ πᾶς τις σεβόμενος τὸν κοινοβουλευτικόν μας θεσμόν, τὸ Σύνταγμα καὶ τὴν Δημοκρατίαν, ὅτι τὸ θέμα τῆς παρακολουθήσεως βουλευτῶν δὲν εἶναι θέμα παρατάξεων, ἀλλὰ εἶναι θέμα γενικὸν ἀφορῶν αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξιν τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, καὶ τὸ Δημοκρατικὸν Πολίτευμα. Ἢ ἔχομεν ἐλεύθερον Δημοκρατικὸν Πολίτευμα καὶ οἱ βουλευταὶ ἀσκοῦν ἐλευθέρως τὸ λειτούργημά των, ἢ δὲν ἔχομεν, ὁπότε ἐπ’ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς καὶ ὅλοι μας. Μέχρι πρότινος εἴχομεν ὡρισμένας ἀμφιβολίας κατὰ πόσον ἐπρόκειτο περὶ αὐθαιρέτων παρεμβάσεων καὶ αὐθαιρεσιῶν τῶν κρατικῶν καὶ ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἢ τακτικῆς ἄνωθεν ὑπαγορευομένης. Ἀτυχῶς εἴχομεν, ἐσχάτως, τηλεγραφήματα συναδέλφου, ὅστις ἀναφέρει, ὅτι εἰς περιοδείαν του εἰς Τρίκαλα Θεσσαλίας, παρηκολουθεῖτο ὑπὸ ἀστυνομικῆς δυνάμεως δι’ εἰδικοῦ τζίπ, ὅταν ἐκινεῖτο ἐντὸς καὶ ἐκτὸς αὐτοκινήτου, ἀπὸ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐν στολῇ καὶ μὲ πολιτικά. Ὁ συνάδελφος αὐτός, ὁ κύριος Πατσιαντᾶς, μετὰ τὴν περιοδείαν του προσέφυγεν εἰς τὸν ἀστυνομικὸν διοικητὴν Τρικάλων, κατ’ ἀρχὰς καὶ κατόπιν εἰς τὸν ἀνώτερον Διοικητὴν Χωροφυλακῆς, διαμαρτυρηθεὶς διὰ τὴν παρακολούθησιν ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος του κατὰ τὴν περιοδείαν του, πρὸς ἐνημέρωσίν του διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ. Ἡ ἀπάντησις δέ, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὸν συνάδελφον, κύριον Πατσιαντᾶν, ἀπὸ τὸν Ἀνώτερον Διοικητὴν Θεσσαλίας, κύριον Κάρολον, ἦτο καταπληκτική. Εἰς τὸ τηλεγράφημά του ὁ κύριος Πατσιαντᾶς λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰς παράκλησίν μου νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν μου, ὁ κύριος Διοικητὴς εἶπε: «Ἐκτελοῦμεν διαταγὰς καὶ ἠμπορεῖτε νὰ ἀναφερθῆτε καὶ εἰς Βουλὴν καὶ ὅπου ἀλλοῦ νομίζετε». Ἤδη, κύριοι βουλευταί, θέτω τὸ δεύτερον ἐρώτημα. Τίνος διαταγήν, ὁ κύριος Κάρολος, ἀνώτερος Διοικητὴς Χωροφυλακῆς ἐν Θεσσαλίᾳ, ἐξετέλει ἐν προκειμένῳ; Διότι θὰ εἶναι ἀπίστευτον ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι θὰ ἐξετέλει διαταγὴν ὄχι τοῦ Ὑπουργείου Ἀσφαλείας ὄχι ἐν προκειμένῳ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἄλλης ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν ἴσως θέλει νὰ ὑπονοήσῃ ὁ κύριος ἀνώτερος Διοικητής. Περὶ τοῦ ὅτι, τὰ ὅσα ἀνέφερον, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀκριβῆ, δὲν ἐπιβεβαιοῦται μόνον ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ταῦτα καταγγέλλονται ἐνυπογράφως ἀπὸ συναδέλφους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι κατηγγέλθησαν ὑπευθύνως καὶ μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰς οἰκείας ἀστυνομικὰς ἀρχὰς καὶ ἐπὶ πλέον ὁ ἀνώτερος Διοικητὴς εἰς ἄλλο σημεῖον τῆς συζητήσεώς του μετὰ τοῦ βουλευτοῦ τοῦ εἶπεν, ὅτι «ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς δώσω καὶ ἐγγράφως αὐτά, τὰ ὁποῖα διαβεβαιῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν προφορικῶς, ὅτι δηλαδὴ αἱ παρακολουθήσεις καὶ αἱ αὐθαιρεσίαι, τὰς ὁποίας ἰσχυρίζομαι ὅτι διενεργῶ, δὲν εἶναι αὐθαιρεσίαι, ἀλλὰ εἶναι ἁπλῆ ἐκτέλεσις διαταγῶν». Περὶ ὅλων τούτων, κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν καταθέσει καὶ τὰ σχετικὰ τηλεγραφήματα καὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἔχουν καταγγελθῆ καὶ διὰ τοῦ τύπου. Θὰ παρακαλέσω, ἑπομένως, κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ἐπὶ τῶν δύο συγκεκριμένων ἐρωτημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν, διότι θὰ εἶναι θέμα τάξεως καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νομίζω καὶ διὰ τὸ Σῶμα, νὰ μὴ ἀφεθῇ θέμα τοιαύτης σημασίας νὰ παρέλθῃ ὡς ἁπλῆ ἐρώτησις. Ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐκ τῶν ἐχόντων τοὐλάχιστον τὸ δικαίωμα γενικῶς βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ λάβουν τὸν λόγον ἔστω καὶ ἐὰν πρόκειται περὶ ἐρωτήσεως εἰς τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι, θὰ θελήσουν καὶ αὐτοὶ νὰ ἀναφερθοῦν εἰς τὸ θέμα διὰ νὰ δοθοῦν αἱ ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καθησυχάσουν καὶ τὸ Σῶμα καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία δικαίως ἀνησυχεῖ διὰ τὰς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Γλιγλῆς εἶναι ἀπών. Ὁ κύριος Γ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον.

§17Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Τὸ ζήτημα τῆς παρακολουθήσεως τῶν βουλευτῶν κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν μὲ τὸ σύστημα καὶ τὰς μεθόδους ποὺ γίνεται εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ καὶ ὄχι μόνον αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος, ὅτι ἡ μέθοδος αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ. Σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα περιστατικὰ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου ζωὴν διὰ νὰ ἴδητε περὶ τίνος πρόκειται.

§18Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διότι ἐγκατελείφθη τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐπικαλοῦνται περιστατικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐρώτησιν. Εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναπτύξουν τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς.

§19Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναφέρομαι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς κ. Θανασέκου. Πράγματι, εἶναι ἐξωφρενικὸν ὅτι 2 εἶναι αἱ βουλευτίνες καὶ ἡ μία ἐξ αὐτῶν ἐτόλμησε νὰ πάῃ εἰς Πελοπόννησον. Αὐτὰ δὲ τὰ ὁποῖα τῆς ἐπεσυνέβησαν πραγματικὰ εἶναι τραγικά. Πίσω ἀπὸ μίαν Ἑλληνίδα βουλευτίνα μοναδικήν, ἡ ὁποία περιέρχεται τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν ζητημάτων τοῦ λαοῦ ἠκολούθει ὁλόκληρος δύναμις Χωροφυλακῆς διὰ νὰ παρακολουθήσῃ αὐτὴν καὶ ὅσους περιήρχοντο μετ’ αὐτῆς. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα παρουσιάζει γενικώτερον ἐνδιαφέρον καὶ γενικωτέραν σημασίαν καὶ θὰ παρακαλέσω ἀντὶ νὰ ἐξανίστασθε καλύτερα θὰ ἦτο νὰ πληροφορηθῆτε τὸ τί συμβαίνει μὲ ὡρισμένας ὑπηρεσίας καὶ ἀντὶ νὰ θυμώνετε μὲ ἡμᾶς νὰ ἴδητε τί μέτρα πρέπει νὰ πάρετε, ὥστε νὰ σταματήσουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Πῆγα τὴν περασμένην ἑβδομάδα εἰς τὰς Σέρρας καὶ μόλις κατέβηκα ἀπὸ τὸ ξενοδοχεῖον ἦτο ἐγκατεστημένη φρουρά, ἀφήνω ὅτι παρηκολουθούμην εἰς ὅλην τὴν διαδρομὴν μέχρι καὶ τοῦ σταθμοῦ ἀπὸ χωροφύλακα μὲ πολιτικὴν περιβολήν, ὁ ὁποῖος μὲ ἐπερίμενε διὰ νὰ ἀναχωρήσω. Πῆγα εἰς τὴν Ξάνθην, ἡ ἰδία ἀπαράδεκτος κατάστασις. Ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ συνδικαλιστικὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα μοῦ εἶπον ὅτι κατόπιν ἐκλήθησαν εἰς τὴν Ἀσφάλειαν καὶ τοὺς ἠρώτησαν τί ἤθελαν μαζί μου. Δὲν τὸ φέρνω τὸ θέμα διὰ νὰ γίνῃ ντόρος καὶ συζήτησις, ἀλλὰ τὸ φέρνω μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι κἄποια ἡμέρα θὰ πάρετε τὰ μέτρα ἐκεῖνα ὄχι μόνον τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου νὰ περιφρουρήσωμεν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἴδιον, τὸ ἴδιον τὸ κοινοβουλευτικὸν σύστημα. Διότι αὐταὶ αἱ μέθοδοι εἶναι ἀπαράδεκτοι καὶ δὲν ξεύρω ποῦ ἔχουν τὴν ρίζαν των, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ πιστεύω, ὅτι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον σας ἐκπορεύονται τοιούτου εἴδους ἐντολαί, τὰς ὁποίας ἐπιμελοῦνται ἀνώτερα ἀστυνομικὰ ὄργανα ὅπως προανέφερε αὐτὸ ὁ συνάδελφος κύριος Ἐφραιμίδης.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§21Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅσα ἐξέθεσαν οἱ κύριοι συνάδελφοι περὶ παρακολουθήσεως τῆς κ. Θανασέκου καὶ τῶν ἰδίων εἰς διαφόρους περιοδείας των καὶ ὅσα ἄλλα συμβαίνουν διὰ τῆς ἀναβιώσεως ψηφισμάτων, δείχνουν ὅτι προχωροῦμεν εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος καὶ θέλω νὰ ὑπενθυμίσω τὴν τύχην τοῦ ἀειμνήστου Μιχαλακοπούλου. Θὰ πρέπει νὰ τὰ σκεφθῆτε αὐτά, διότι τὰ δικτατορικὰ Πολιτεύματα δὲν θὰ λάβουν μόνον μέτρα ἐναντίον τῆς ἀριστερᾶς ἀλλὰ καὶ πάρα πολλοὶ ἀπὸ σᾶς θὰ ὑποφέρουν ἀπὸ τὴν δικτατορίαν, ἡ ὁποία προετοιμάζεται, ἐὰν τὸ ἐπιτρέψωμεν. Μόνον εἰς αὐτὸ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας. Προχθὲς ὁ Νομάρχης Θεσσαλονίκης ἐνῷ δὲν ἔκαμε αὐτὸ οὔτε εἰς τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἀνεβίωσε τὸ ΝΘʹ ψήφισμα καὶ ἔκαμε ἔλεγχον εἰς τὰ φρονήματα τοῦ προσωπικοῦ τῶν συνεταιρισμῶν. Δηλαδή, μία ἐμπορικὴ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία εἶναι συνεταιρισμός, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ζητᾷ πιστοποιητικὰ νομιμοφροσύνης ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους διὰ νὰ τοὺς προσλάβῃ. Καταλαβαίνετε ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ἐφηρμόσθησαν οὔτε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Προχωροῦμε εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ πρέπει νὰ τὸ λάβουν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει των οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 29 ἐρώτησις εἶναι συναφὴς καὶ ὁ κύριος Τσιγάρας καὶ ὁ κύριος Εὐαγγέλου ὡμίλησεν, ὑπολείπεται δὲ ὁ κύριος Πατσιαντᾶς, παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ καὶ αὐτή. Ὁ κύριος Πατσιαντᾶς εἶναι ἀπών, συνεπῶς ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§23Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν νὰ παράσχω πρὸς τὸ Σῶμα καὶ διέκοψα τὸν ὁμιλοῦντα κύριον συνάδελφον, ὄχι διότι εὑρίσκομαι εἰς δύσκολον θέσιν νὰ ἀπαντήσω, ἀλλὰ διότι πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται ὁ Κανονισμὸς καὶ οἱ ἐρωτῶντες συνάδελφοι νὰ περιορίζωνται εἰς τὸ περιεχόμενον τῶν ἐρωτήσεών των καὶ νὰ μὴ συσχετίζουν τὰς ὁμιλίας των μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀναγεγραμμένα εἰς τὴν ἐρώτησιν. Ἄλλωστε προσφέρομαι νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ἀπόψε. Τὸ θέμα τῆς συναδέλφου κυρίας Θανασέκου εἶναι γνωστὸν εἰς τὸ Σῶμα διότι ἤχθη ἐνώπιόν του, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως παλαιότερον. Ἡ κυρία Θανασέκου περιοδεύουσα πράγματι εἰς τὴν Ἀργολίδα, εἰσῆλθε ἕνα ἀπόγευμα εἰς ἕνα καφενεῖον ὅπου συνεκεντρώθη ἀρκετὸς κόσμος. Ἐμπῆκε ἕνας χωροφύλαξ καὶ ἠρώτησε περὶ τίνος πρόκειται. Τοῦ ἀπήντησαν ὅτι εἶναι μία βουλευτίς, ἡ κυρία Θανασέκου, ἡ ὁποία θέλει νὰ ὁμιλήσῃ. Δὲν γνωρίζω νὰ ὑπάρχῃ νόμος ὁ ὁποῖος νὰ ἀπαγορεύῃ νὰ ἐρωτοῦν οἱ χωροφύλακες, τί συμβαίνει εἰς μίαν συγκέντρωσιν ποὺ βλέπουν, δὲν γνωρίζω ἐπίσης ἐὰν ὑπάρχῃ νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ ἀπαγορεύῃ εἰς τοὺς χωροφύλακας νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὰ καφενεῖα. Δεύτερον, τὴν ἡμέραν ἐκείνην, πράγματι ὑπῆρχε μεγάλη δύναμις κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ ἀπὸ τῆς Ἐπιδαύρου μέχρι τῆς Κορίνθου, διότι θὰ διήρχετο ἐκεῖθεν ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας τοῦ Λιβάνου. Ἦτο φυσικὸν ἑπομένως καὶ ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ ἔχω λάβει τὰ μέτρα καὶ νὰ ὑπάρχουν χωροφύλακες κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ. Ἐὰν ἡ κυρία Θανασέκου ἐξέλαβε τοὺς χωροφύλακας αὐτοὺς ὡς παρακολουθοῦντας αὐτήν, νομίζω ὅτι ὑπάρχει μία βασικὴ παρεξήγησις. Ἠκούσθησαν ὅμως καὶ μερικὰ περίεργα ἀπὸ τὸν κύριον Τσιγάραν, ὅτι γίνεται συστηματικὴ παρακολούθησις αὐτοῦ καὶ τῆς συζύγου του καὶ ἦτο τόσον χονδροειδὴς ἡ παρακολούθησις αὐτή, ὥστε ὁ χωροφύλαξ ὁ ὁποῖος εἶδεν ἕνα ξένον ἄνθρωπον ἠρώτησε τὴν σύζυγόν του, ποία ἦτο αὐτὴ καὶ ποῖος ὁ κύριος. Ἐὰν ἐγνώριζεν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ τοῦ βουλευτοῦ τὸν ὁποῖον παρηκολούθει, θὰ ἐρωτοῦσε τὴν γυναῖκα του πῶς λέγεται ὁ κύριος καὶ ποία εἶναι ἡ κυρία; Ὅλα αὐτὰ λέγονται διὰ νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις. Πάντα τὰ λεγόμενα διὰ τὰ δῆθεν λαβόντα χώραν εἰς Θεσσαλίαν καὶ διὰ τὴν δῆθεν ὁμολογίαν τοῦ ἀνωτέρου Διοικητοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, πάντα ταῦτα διεψεύσθησαν ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος ἠρωτήθη προσωπικῶς ὑπ’ ἐμοῦ. Τέλος ἀπαντῶν εἰς τὸν κύριον Παπαδημητρίου ὁ ὁποῖος ἐπεσήμανε τὸν κίνδυνον τῆς καταργήσεως τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος καὶ τῶν Δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν, δίδω τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ κἄποιος κίνδυνος καταργήσεως τῶν ἐλευθεριῶν αὐτῶν, αὐτὸς προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐρυθρὰν δικτατορίαν καὶ μόνον. (Χειροκροτήματα).

§24Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅτι δὲν ἐνθυμεῖται καλῶς τὶ τοῦ εἶπον. Ἐγὼ μετέβαινον ἀναχωρήσας ἀπὸ ἕνα κοσμικὸν κέντρον, μετὰ τῆς συζύγου μου εἰς τὸ σπίτι μου καὶ πρὶν φθάσωμεν, ἔτρεξα νὰ πάρω ἀπὸ τὸ περίπτερον κἄτι. Τότε ἐπλησίασε τὴν γυναῖκα του ὁ χωροφύλαξ καὶ τῆς ἐζήτησε ταυτότητα καὶ ἠξίωσε νὰ μάθῃ ποῖος εἶμαι ἐγὼ καὶ ὅταν τοῦ τὸ εἶπεν ἔτρεξε καὶ ἐξηφανίσθη. Τὴν γυναῖκα μου δὲν τὴν ἐγνώριζεν ὁ χωροφύλαξ. Αὐτὸ εἶναι ἕνα. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα πολλά. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι, δὲν βλάπτεται μόνον τὸ κῦρος τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀριστερᾶς, ἀλλὰ ὅλων τῶν βουλευτῶν.

§25Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ δὲν ὑποθάλπω τοιαύτας ἐνεργείας, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ ἀποσύρω τοὺς χωροφύλακας ἀπὸ τὰς πόλεις, ὅπου συμβαίνει νὰ εὑρίσκεσθε σεῖς. Ἐὰν τοῦτο ἐννοῆτε, σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὰ μέτρα θὰ ὑπάρχουν.

§26Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ δικαιολογήσω κἄτι τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἰς βάρος μου καὶ νὰ ὑποβάλω καὶ μίαν παράκλησιν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν. Εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπωφελήθημεν μιᾶς συγκεκριμένης συζητήσεως, διὰ νὰ γενικεύσωμεν τὴν συζήτησιν. Τοιαύτη πρόθεσις δὲν ὑπῆρξεν. Ἁπλῶς ἐπειδὴ τὸ περιστατικὸν αὐτὸ εἶναι χαρακτηριστικόν, καὶ ἐπειδὴ καὶ ἄλλοτε ἠμφισβήτησεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς κατὰ πόσον λαμβάνουν χώραν τοιαῦτα πράγματα, ἠθελήσαμεν νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἄλλα ἀνάλογα περιστατικά, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι δὲν πρόκειται περὶ μεμονωμένων περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ ἐκλάβῃ ὡς ἐκ λάθους λαβόντα χώραν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν παράκλησίν μου καταγγέλλω συγκεκριμένως, βάσει τηλεγραφήματος συναδέλφου καὶ ἐρωτῶ: Ποῖος συνάδελφος θὰ κατεδέχετο νὰ τηλεγραφήσῃ τοιαῦτα πράγματα εἰς βάρος ἀνωτέρου ὀργάνου τῆς ἀστυνομίας, καὶ θὰ ἤθελεν ἐν συνεχείᾳ νὰ κατατεθῇ τὸ τηλεγράφημά του εἰς τὴν Βουλὴν ἐὰν δὲν ἦτο βέβαιον ὅτι τὰ ὅσα ἰσχυρίζεται ἔχουν ἔστω δόσιν ἀληθείας, ἐὰν δὲν εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀληθῆ; Συνεπῶς εἶναι ἀληθῆ καὶ θὰ παρεκάλουν ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ μίαν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι οὐδέποτε ἐδόθη οὔτε πρόκειται νὰ δοθῇ διαταγή, κατὰ τὴν ὁποίαν, θὰ εἶναι δυνατὸν ὄργανα ἀστυνομικὰ νὰ παρακολουθοῦν βουλευτὰς οἱασδήποτε παρατάξεως, διότι ὁ βουλευτὴς πρωτίστως εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν πρέπει νὰ κάμῃ ὁ κύριος Ὑπουργός, καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ὑποσχεθῇ ὅτι ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος θὰ διενεργηθοῦν ἀνακρίσεις, καὶ ἀφοῦ ἔχει τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων καὶ τὰ στοιχεῖα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ πείσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι πρόκειται περὶ ἀνακριβειῶν, τότε θὰ ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς τὴν δήλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη.

§27Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ δήλωσίς μου, ἔχει γίνει παλαιότερον. Εἰς οὐδένα ἐδόθη ἐντολὴ νὰ παρακολουθῇ βουλευτάς. Τοῦτο εἶναι γνωστὸν εἰς τὸ Σῶμα καὶ ἐγράφη ἡ δήλωσις καὶ εἰς πρακτικά. Διαφωνῶ μαζί σας διότι διαστρέφετε τὰ πράγματα. Γνωρίζετε ὅτι εἰς μίαν πόλιν, δίπλα ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς ΕΔΑ, ὑπάρχουν τὰ γραφεῖα ξένου Κράτους τὰ ὁποῖα φρουροῦν χωροφύλακες καὶ ἐνῷ αὐτὸ συμβαίνει, σεῖς λέγετε ὅτι παρακολουθοῦν τὰ γραφεῖα σας. Αὐτὸ ἀποτελεῖ διαστροφὴν καὶ μὲ κάμνει νὰ ἀγανακτῶ, ὅταν ἐκ προθέσεως διαστρέφετε τὰ πράγματα καὶ δημιουργεῖτε ἐντυπώσεις. Δὲν ἔχω πρόθεσιν νὰ μειώσω κανένα, ἀλλὰ ὅταν ὁ ἀνώτερος Διοικητὴς διαψεύδει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζατε σεῖς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περαιτέρω συζήτησις.

§28Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν ἐπεσκέφθην ἐν συνεχείᾳ ἐπεσκέφθη ἀστυνομικὸς καὶ ἠρώτησε τί ἤθελον ἐκεῖ.

§29Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Σεῖς μὲ ἐκατηγορήσατε ὅτι δὲν ἔκαμνον ἔρευναν ὅταν ἐπήγαιναν 1.000 ἄνθρωποι τὴν ἡμέραν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν βιβλιοθήκην διὰ νὰ προλάβω τὰ πραχθέντα καὶ τώρα ἰσχυρίζεσθε αὐτὰ τὰ πράγματα; Τὸ ἔργον, κύριοι, τοῦ ἀστυνομικοῦ εἶναι δύσκολον. Ὁ ἀστυνομικὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ λαμβάνῃ προληπτικὰ μέτρα, διὰ νὰ προλαμβάνῃ τὰ ἐπεισόδια. Καμμία παρακολούθησις δὲν γίνεται κατ’ οὐδενὸς καὶ κατὰ μείζονα λόγον τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ. Ἐὰν ὑπάρχουν καταγανακτισμέναι περιοχαὶ λόγῳ τῶν προσφάτων γεγονότων....

§30Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Πέρασαν αὐτά.

§31Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν συμβοῦν γεγονότα εἰς βάρος σας, σεῖς πρῶτοι θὰ μᾶς κατηγορήσητε διότι δὲν ἐλάβομεν μέτρα προστασίας σας.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Η. Μπρεδήμας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγ. Εὐστρατίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν εἰς βάρος των στάσιν τοῦ ἰατροῦ τοῦ στρατοπέδου καὶ ζητούντων ἄμεσον ἀντικατάστασιν αὐτοῦ κλπ.

§33Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς ἄλλης ἀναφορᾶς διεξήχθη κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν τοῦ Σώματος εὐρεῖα συζήτησις ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων τὰ ὁποῖα προκαλοῦνται ἀπὸ τὴν ἐγκάθειρξιν ἑκατοντάδων Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς τὸ στρατόπεδον συγκεντρώσεως τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου. Καὶ παρὰ τὰς ἐξηγήσεις, καθ’ ἡμᾶς ἀδικαιολογήτους, τὰς ὁποίας εὐηρεστήθη νὰ δώσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ θέμα, μέγα ἐν τῇ οὐσίᾳ του ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν συνθηκῶν, δὲν παύει νὰ διατηρῇ τὴν ἐπικαιρότητά του, ὅταν συμβαίνῃ μάλιστα νὰ συνεχίζεται ἡ ἀποστολὴ πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ τὴν Κυβέρνησιν δραματικῶν ἐκκλήσεων, ὡς ἡ ὑπὸ συζήτησιν, ἐκ μέρους βασανισμένων πολιτῶν, τυραννουμένων ἀνθρώπων κατὰ παράβασιν παντὸς θείου καὶ ἀνθρωπίνου δικαίου.) Δὲν ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων εἰς τὸ Μεσαιωνικὸν αὐτὸ στρατόπεδον. Ὅμως, τὰ πορίσματα τῆς ἐπιτοπίου ἐξετάσεως τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας μετέσχον ἔνιοι τῶν κ. κ. βουλευτῶν τῶν Κομμάτων τοῦ Κέντρου, καθὼς ἐπίσης καὶ διαμαρτυρίαι διαφόρων ἄλλων ἀμερολήπτων προσώπων, ἐπισκεφθέντων κατὰ καιροὺς τὴν νῆσον, ἐπιβεβαιώνουν εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν κοινὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ ἐπικρατοῦσα εἰς τὸ στρατόπεδον κατάστασις δὲν εἶναι καθόλου εὐχάριστος, καὶ συγκεκριμένως πρῶτον αἱ στεγαστικαὶ συνθῆκαι εἶναι αὐτόχρημα ἀνατριχιαστικαί, ἰδίως κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας καὶ κατὰ τὴν ἐπιδημίαν τῆς γρίππης μὲ τὴν ἔλλειψιν σκηνῶν καὶ τούτων μάλιστα διατρήτων καὶ σεσαθρωμένων. Δεύτερον, ἡ διατροφὴ τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων ξεπερνάει τὰ ὅρια τῆς πείνης, μὲ τὸ ἀμετάβλητον ἀπὸ 4ετίας ἐπίδομα τῶν 8,80 δραχμῶν ἡμερησίως, ἐνῷ κατὰ τὸ 4ετὲς αὐτὸ διάστημα καὶ ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις ἔτυχε τιμαριθμικῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ δὶς ηὐξήθη πλουσιοπαρόχως ἡ Βασιλικὴ χορηγία καὶ τρίτον, τὸ καὶ σπουδαιότερον, ἀπὸ ἑνὸς ἔτους περίπου ἔχει παύσει οὐσιαστικῶς ὑφισταμένη ἡ φαρμακευτικὴ καὶ ἰατρικὴ περίθαλψις. Βεβαίως, φάρμακα ἀποστέλλονται ἀπὸ τὸν Διεθνῆ καὶ Ἑλληνικὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, προκειμένου νὰ διανεμηθοῦν ἀπ’ εὐθείας πρὸς τοὺς πολιτικοὺς ἐξορίστους μέσῳ τῶν ἐπίσης ἐξορίστων ἰατρῶν καὶ νοσοκόμων. Ἀλλὰ λόγῳ τῶν αὐθαιρεσιῶν καὶ τῆς ἀπανθρώπου συμπεριφορᾶς τοῦ ἰατροῦ τοῦ στρατοπέδου ὀνόματι Ἀλεξανδρῆ, τὰ φάρμακα δὲν φθάνουν εἰς τὸν προορισμόν των καὶ ἔχει διακοπῆ κάθε ἐπαφὴ τῶν ἀσθενῶν μετὰ τοῦ ἰατροῦ. Διὰ τὴν δρᾶσιν του δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ τὰς συγκεκριμένας κατηγορίας τῶν ἐξορίστων. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς μαρτυρίας μιᾶς ἄλλης, περισσότερον ἀμερολήπτου πηγῆς, εἰς τὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Εὐστρατίου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, διὰ τῆς ὁποίας ὁ Κοινοτάρχης ἀφοῦ ἀπαριθμεῖ ὁλόκληρον σειρὰν αὐθαιρεσιῶν καὶ ἀπανθρώπων ἐνεργειῶν τοῦ ἰατροῦ, ἐπάγεται: «... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ὁ ἐν λόγῳ ἰατρὸς ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ εἰς τὴν θέσιν του, κατεξευτελίζων ἀπροσχηματίστως κάθε ἔννοιαν κρατικῆς ἐξουσίας, χάριν τοῦ γοήτρου τοῦ Κράτους, χάριν τῆς ὑπολήψεως αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεώς του, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔχει ἐπιτακτικὸν καθῆκον ὅπως τερματίσῃ τὴν ἐπικρατοῦσαν ἀπαράδεκτον κατάστασιν εἰς τὸ στρατόπεδον διὰ τῆς ἀμέσου ἀντικαταστάσεως τοῦ ἰατροῦ. Καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ διαψεύσῃ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς καὶ τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ ἰατροῦ ὅτι διαθέτει τόσα μεγάλα μέσα παρὰ τῇ Κυβερνήσει, ὥστε νὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσει τὸ ἀμετάθετόν του ἐκ τῆς νήσου. Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἀναφορᾶς τῶν ἐξορίστων θεωρῶ χρέος μου νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ αἴτημα τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, περὶ καταργήσεως τοῦ στρατοπέδου συγκεντρώσεως, ἡ ὕπαρξις καὶ διατήρησις τοῦ ὁποίου δὲν καταρρακώνει μόνον κάθε στοιχειώδη ἔννοιαν δημοκρατίας καὶ δικαιοσύνης, ἀλλὰ κηλιδώνει ταυτοχρόνως καὶ τὸν σύγχρονον πολιτισμὸν καὶ ἀνθρωπισμόν μας. Ἐπίσης συνηγορῶ καὶ ὑπὲρ τοῦ ἄλλου αἰτήματος τῆς παροχῆς ἀμνηστίας, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν χώραν νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸν δρόμον τῆς ὁμαλότητος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§35Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀπόψεις μου διὰ τὸν ἰατρὸν τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου. Ἐπαναλαμβάνω, διότι ἀσφαλῶς θὰ ἀπουσίαζεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος μὲ χαρακτηριστικὴν εὐγλωττίαν κατεφέρθη ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος διατηρεῖ τὸν ἰατρὸν καὶ ἐναντίον ὅλου τοῦ κόσμου, ὅτι ὁ ἰατρὸς παραλείπων τὸ καθῆκον του θὰ ἐλεγχθῇ, ἐφ’ ὅσον βεβαίως διαπιστωθῇ ἡ παράλειψις τοῦ καθήκοντός του. Δὲν θὰ ἀπομακρυνθῇ, ὅμως, ἐπειδὴ τὸ θέλουν οἱ ἐξόριστοι. Μετέβη ἐπιθεωρητὴς εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον. Δηλώνω ὅτι θὰ ἀναμείνω τὴν ἔκθεσιν τῆς ὁποίας θὰ λάβω γνῶσιν καὶ μετὰ ταῦτα θὰ λάβω τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα προβλέπει ἡ κειμένη νομοθεσία ἐναντίον τοῦ ἰατροῦ ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις ἐπιβολῆς κυρώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπίδομα δὲν ἀνταποκρίνονται τὰ λεχθέντα ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον εἰς τὴν πραγματικότητα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς σκηνάς, εἶναι τοιαύτη ἡ μέριμνα ποὺ ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ὥστε εὑρίσκονται ἤδη εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον ἐν ἐφεδρείᾳ, εἰς τὴν ἀποθήκην τῆς Χωροφυλακῆς, 35 καινουργεῖς σκηναὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τυχὸν παρουσιασθησομένων ἀναγκῶν ἐντὸς τοῦ χειμῶνος. Ὡς γνωστόν, ὑπῆρχον σκηναὶ διὰ 950 ἐξορίστους, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἔχουν μειωθῆ εἰς 450, δὲν δικαιολογεῖται, ὅμως, νὰ διατεθοῦν ἀπὸ τοῦδε αἱ καινουργεῖς σκηναί, διότι αἱ ὑπάρχουσαι εἶναι ὑπερεπαρκεῖς. Θὰ διατεθοῦν ὅταν ὑπάρξῃ ἀνάγκη. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου, εἶναι ἐπίσης γνωσταὶ αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἀντιμετωπίζομεν πρὸς τὸ παρὸν θέμα καταργήσεως τοῦ στρατοπέδου. Ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ προχθὲς ἐκεῖ ὑπάρχουν μόνον ἐθελονταὶ ἐξόριστοι, ἂς τὸ ἀκούσῃ καλὰ ὁ κ. συνάδελφος.

§36Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διὰ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὴν δήλωσιν περὶ μὴ καταργήσεως τοῦ στρατοπέδου συγκεντρώσεως τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου. Ὀφείλει ὅμως, νὰ γνωρίσῃ, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι μὲ τὴν ἐπιμονήν του αὐτήν, ἐπιθέτει ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς Ἑλλάδος τὸ ἀνεξίτηλον στίγμα τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους. Πρέπει ἐπίσης νὰ ἐκτιμήσῃ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ δήλωσίς του, τὴν ὁποίαν ἐπανέλαβε καὶ χθὲς εἰς τὴν Βουλήν, μετεδόθη ὑπὸ τῶν ξένων Πρακτορείων καὶ τῶν ξένων ἐφημερίδων, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς διατηρεῖ ἐν ἔτει 1958 στρατόπεδα συγκεντρώσεως τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως.

§37Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν θὰ ἤθελον νὰ χαρακτηρίσω σκληρότερον τὰ ὅσα λέγει ὁ κ. συνάδελφος, θὰ περιορισθῶ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα αὐτὰ ποὺ λέγει. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν διωκόμενοι ἀντίπαλοι τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχουν μόνον ἀνατροπεῖς τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, εὑρισκόμενοι ἐν ἐξορίᾳ. (Χειροκροτήματα).

§38Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος...

§39Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, κἄποτε εἶσθε καὶ σεῖς ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, σᾶς εἶπον ὅτι διὰ τρίτην φορὰν δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὁμιλήσητε. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§41Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§43Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2348 ἔγινε δήλωσις ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου, ὅτι δὲν θὰ συζητηθῇ σήμερον ἡ ἐπερώτησις τοῦ καπνεργατικοῦ ἡ ὁποία ἐπροτάθη ἀποφάσει τῆς Βουλῆς. Ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταί, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ μὴ συζητηθῇ, ἀλλὰ δὲν θὰ διαγραφῇ ἡ ἐπερώτησις, ἐπιφυλασσόμενοι ἐν καιρῷ, ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθῶμεν ἀπὸ τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐπαναφέρωμεν πρὸς συζήτησιν τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ.

§44Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καμμία ἀντίρρησις ἐκ μέρους μας νὰ συζητηθῇ ἐφ’ ὅσον οἱ κ. κ. συνάδελφοι, δὲν ἱκανοποιηθοῦν ἀπὸ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀπὸ χθές.

§45Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὡς ἐπερώτησις προτεταγμένη θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν, κύριε Πρόεδρε. Δὲν θὰ χάσῃ τὴν σειράν της.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ, κύριε Νικολαΐδη,

§47Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις, μόνον ἐφ’ ὅσον συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.

§49Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησίς μου ὑπ’ ἀριθ. 8 ἀναφέρεται εἰς τὰς κρατικὰς παραλείψεις ἔναντι τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Γνωρίζω ὅτι ἐν μέσῳ τοῦ κυκεῶνος τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν πολιτικήν, τὴν ἐθνικὴν καὶ τὴν ἀτομικήν μας ζωήν, ἡ ἀναδρομὴ εἰς γεγονότα τοῦ παρελθόντος καὶ παραλείψεις κρατικὰς προκαλεῖ ἴσως αἴσθημα ἀνίας ἢ πλήξεως εἰς μερικοὺς ἐξ ὑμῶν. Δὲν θὰ πρέπει ὅμως, κύριοι βουλευταί, νὰ λησμονῶμεν ὅτι τὰ γεγονότα ἐκεῖνα καί, συγκεκριμένως, ὁ ἀγὼν ὁ ἐθνικὸς τοῦ 1941–45, ἔπαιξαν ἀποφασιστικὸν ρόλον ἐπὶ τῶν τυχῶν τοῦ Ἔθνους. Καὶ ὅτι, ἐν συνεχείᾳ, τὰ γεγονότα ἐκεῖνα ἐπηρεάζουν γενικώτερον, ὡς βλέπετε, καὶ σήμερον ἀκόμη — καὶ θὰ ἐπηρεάζουν ἴσως ἐπὶ μακρὸν — τὴν ὅλην πολιτικήν, κοινωνικὴν καὶ ἐθνικὴν ζωὴν τοῦ τόπου μας. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ ἀναδρομὴ εἰς τὰ γεγονότα ἐκεῖνα καὶ εἰς τὰς ἔναντι αὐτῶν κρατικὰς παραλείψεις δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι ἀποτελεῖ ἐθνικὸν καθῆκον. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι βουλευταί, οἱ παλαιότεροι ἐξ ὑμῶν, ὅτι τὴν 23ην Ἰουλίου 1946 ἡ Δʹ τότε τῶν Ἑλλήνων Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, κατόπιν σχετικῆς προτάσεώς μου, ἐξέδωκε τὸ ὑπὸ στοιχεῖον Ζʹ Ψήφισμά της. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅσοι ἐξ ὑμῶν ἀπετελεῖτε μέλη τῆς Βουλῆς ἐκείνης, ὁποία ἀτμόσφαιρα ἐντόνου ἐξάρσεως πατριωτικῆς ἐπεκράτησεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως, ὄρθιοι μὲ πραγματικὸν ἐνθουσιασμόν, ἀπέτισαν φόρον τιμῆς πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καί, ἰδιαιτέρως, πρὸς τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος ἐκείνου τοῦ Ἐθνικοῦ. Ἦτο ἡ ἐποχή, κύριοι βουλευταί, ποὺ τὰ πολιτικὰ πάθη καὶ οἱ κομματικοὶ ὑπολογισμοὶ δὲν εἶχον θέσιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἦτο ἡ πρώτη Βουλὴ ἐκείνη, ἡ μεταπελευθερωτική, καὶ εἶχεν ἐξέλθει μόλις τότε ἡ Ἐθνικὴ ἐκείνη Ἀντιπροσωπεία ἐξαγνισμένη, δύναμαι νὰ εἴπω, ἀπὸ τὴν τραγῳδίαν τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Δι’ αὐτό, κύριοι βουλευταί, τὴν στιγμὴν ἐκείνην, τὴν 23ην Ἰουλίου, 1946, ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ ὅτι ὡμίλησεν εἰλικρινῶς ἡ ψυχὴ τοῦ Ἔθνους. Ἔκτοτε, ὅμως, τὸ Ψήφισμα ἐκεῖνο παρέμεινε, δύναμαι νὰ εἴπω, νεκρόν. Τὸ 1949, μετὰ παρέλευσιν δηλαδὴ τριετίας ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ Ψηφίσματος καὶ τῆς ἐκδηλωθείσης εὐχῆς συσσώμου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅπως ληφθοῦν μέτρα προστασίας ὑπὲρ τῶν ἀγωνιστῶν καί, ἰδιαιτέρως, τῶν θυμάτων καὶ ἀναπήρων, μετὰ παρέλευσιν, λέγω, τριετίας ἀπὸ τότε, ἐξεδόθη ὁ Α. Ν. 971) 1949. Ἐν συνεχείᾳ ἐξεδόθη ὁ 1104) 1949 — ἀμφότεροι ἐπὶ Κυβερνήσεως Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ Φιλελευθέρων — καὶ ἀργότερον ἕτερος νόμος, ὁ 2472) 1952. Ἀλλ’ ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι οὐδόλως ἀνταπεκρίθησαν πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ Ψηφίσματος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ καθήκοντος τοῦ μεταπελευθερωτικοῦ Κράτους ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τόσους ἀγῶνας καὶ τόσας θυσίας διὰ τὴν ἐπιβίωσίν του. Οὐσιαστικῶς διὰ τῶν νόμων αὐτῶν οὐδενὸς εἴδους προστασία παρεσχέθη τόσον πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς γενικώτερον ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον πρὸς τὰ θύματα καὶ τοὺς ἀναπήρους τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ. Ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα οἱ ἀγωνισταὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἐθεωροῦντο ἀπὸ τὸ ἐπίσημον Κράτος λιποτάκται, διότι δὲν παρέμεινον ἐδῶ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν ἐμμέσως ἔστω τοὺς γενικωτέρους, τοὺς εὐρυτέρους σκοποὺς τοὺς πολεμικοὺς τοῦ Ἄξονος. Ἐκρίθησαν λιποτάκται ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπήκοντες εἰς τὴν φωνὴν τοῦ Ἔθνους, εἰς τὴν φωνὴν τῆς ἱστορίας τῆς Ἑλλάδος, ἐγκατέλειψαν τὸ κατοχικὸν Κράτος καὶ ἐδημιούργησαν ἐκεῖ ἐπάνω εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος ἕνα ἄλλο Κράτος, ἐλεύθερον, καθαρῶς Ἑλληνικόν. Τὸ αἶσχος αὐτό, τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῶν ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν ὡς λιποτακτῶν, μόλις τὸ 1952 κατέστη δυνατὸν κατόπιν νεωτέρας προτάσεως ἐμοῦ καὶ ἑτέρων βουλευτῶν, νὰ ἀπαλειφθῇ. Καὶ ἔπαυσαν ἔκτοτε νὰ θεωροῦνται λιποτάκται, ἀλλὰ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ ὀργανώσεις ἐσωτερικῆς ἀντιστάσεως, δὲν θεωρεῖται συντάξιμος. Ναὶ μὲν ὁ νόμος διὰ μιᾶς διατάξεως ἐπιλαμβάνεται κἄπως τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, δὲν ἀναγνωρίζουν ὡς συντάξιμον τὸν χρόνον αὐτόν, διὰ πλείστας ὅσας περιπτώσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Καὶ ἀναφέρω ὡς παράδειγμα ἀξιωματικοὺς μονίμους σήμερον τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Πρόκειται περὶ μιᾶς εἰδικῆς κατηγορίας, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καὶ παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ μὲ προσέξητε καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ μοῦ δώσητε κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν ὅτι θὰ ἐπανορθώσητε αὐτὸ τὸ σφάλμα. Πρόκειται, λέγω, κύριοι βουλευταί, περὶ μιᾶς εἰδικῆς κατηγορίας ἀξιωματικῶν, μονίμων ἀξιωματικῶν τοῦ στρατεύματος. Πρόκειται περὶ τῶν νέων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὰ μαθητικὰ θρανία καὶ ἔσπευσαν ἐκεῖ ὑπὸ τὰς σημαίας μας, διὰ νὰ ἀγωνισθοῦν τὸν καλὸν ἐκεῖνον ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους. Τὰ παιδιὰ αὐτά, τελειόφοιτοι Γυμνασίου, μὲ ὅλον τὸν ἐνθουσιασμὸν τῆς ἡλικίας των, ἠγωνίσθησαν πάντοτε εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Ἔχοντες τότε ἀνάγκην ἀπὸ ἀξιωματικοὺς ἱδρύσαμεν μίαν πρόχειρον σχολὴν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν εἰς τὸ χωρίον Περδικάκι, τῆς περιοχῆς τοῦ Ἀρχηγείου Βάλτου. Ἐκεῖ ἐφοίτησαν εἰς τὴν σχολὴν καὶ μὲ καθηγητὰς ἀρίστους διότι εἶχον καταφύγει, ὡς γνωστόν, εἰς τὰ βουνά, ἄριστοι ἀξιωματικοὶ καὶ καθηγηταὶ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων. Ἐφοίτησαν ἐπὶ χρονικὸν διάστημα περίπου 6 μηνῶν καὶ τοὺς ὠνομάσαμεν ἐφέδρους ἀνθυπολοχαγοὺς τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων. Οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐθεωρήθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος πρὸς στιγμὴν ὡς ὑπαξιωματικοὶ καὶ παρέμειναν εἰς τὸ στράτευμα καὶ ἀπετέλεσαν μάλιστα κύρια στελέχη τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνεσυγκροτήθη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Τὸ 1947 ἐστάλησαν εἰς τὴν Σχολὴν Κερκύρας καὶ ὑπέστησαν μίαν ἰδιαιτέραν ἐκπαίδευσιν, ἑξάμηνον καὶ ἐκεῖ, καὶ ἔκτοτε ἐξῆλθον ὡς μόνιμοι ἀνθυπολοχαγοί, τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Λόγῳ τῆς πείρας των εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν βουνῶν, τὰ παιδιὰ αὐτά, 109 τὸν ἀριθμόν, ἐστάλησαν ἀμέσως εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ πυρὸς ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν μείνει περίπου 60. Οἱ ἄλλοι ἔπεσαν ἐκεῖ ἐπάνω, καὶ εἰς τὴν Κορέαν πολλὰ ἐξ αὐτῶν. Αὐτοὶ οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον φέρουν τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ, ἔχουν 10ετῆ σήμερον ὑπηρεσίαν. Ὅσοι ἐξ αὐτῶν, λόγῳ τῶν κακουχιῶν τοῦ ἀγῶνος ἀντιστάσεως ἢ τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἔτυχε νὰ πάθουν νοσήματα καὶ ἀπεστρατεύθησαν δὲν δικαιοῦνται συντάξεως, ὅπως γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, διότι δὲν ἔχουν συμπληρώσει 15ετίαν. Τὰ τρία χρόνια τὰ ὁποῖα ὑπηρέτησαν εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς παρεῖχον τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως ἔστω μὲ 500 ἢ 700 δρχ., αὐτὰ τὰ τρία χρόνια δὲν τὰ ἀναγνωρίζει τὸ σημερινὸν Κράτος.

§50Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἡ ὑπηρεσία εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας προσμετρεῖται ὡς χρόνος στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. Αὐτὸ τὸ γνωρίζετε, νομίζω. Θὰ πρόκειται, προφανῶς, περὶ περιπτώσεων ὅπου οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ δὲν ἔχουν τὸ ποσοστὸν τῆς ἀναπηρίας, ἢ δὲν ἔχουν τὰς ἐνδείξεις, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ θεωρηθοῦν ὅτι ἔπαθαν ἐκ κακουχιῶν τοῦ πολέμου ἢ ἐκ τραύματος ἢ ἐκ νόσου. Εἶναι καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν, δὲν εἶναι μόνον αὐτῆς τῆς προελεύσεως ποὺ ἀνεφέρατε, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει ἑτοιμάσει νομοσχέδιον ὅπου θὰ τοὺς κρίνῃ ἐκ νέου καὶ θὰ τοὺς μετατάξῃ εἰς ὑπηρεσίαν γραφείου, ἀφοῦ δὲν ἔχουν τὸ ποσοστὸν ἀναπηρίας, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον 4506.

§51Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι εἰδικώτερον τὸ θέμα, διότι ὁ νόμος τοῦ 1949 ἀναγνωρίζει ὡς συντάξιμον τὴν ὑπηρεσίαν, τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας, ἐφ’ ὅσον ἐκέκτηντο τότε τὴν στρατιωτικὴν ἰδιότητα. Ἀλλὰ τότε, καὶ ἂν δὲν εἶχον ἔλθει εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας καὶ παρέμειναν εἰς τὰς Ἀθήνας, λαθροβιοῦντες, πάλιν ὁ χρόνος ἐθεωρεῖτο συντάξιμος. Τὰ παιδιά, ὅμως, αὐτά, δὲν εἶχον τότε τὴν στρατιωτικὴν ἰδιότητα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν σεῖς μὲν ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀναγνωρίζετε καὶ ὁ νόμος ἀναγνωρίζει ὡς συντάξιμον τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ζώνης τῶν πρόσω, τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὅμως, δεδομένου ὅτι δὲν ἐκέκτηντο τότε τὴν στρατιωτικὴν ἰδιότητα, δὲν τοὺς ἀναγνωρίζει ὡς συντάξιμον τὸν χρόνον.

§52Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διότι ἀνατρέπουν τὴν βάσιν τῆς συνταξιοδοτήσεως.

§53Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν ἐπειδὴ πρόκειται περὶ εἰδικῆς περιπτώσεως, περιπτώσεως συμπαθεστάτης, ὅπως βλέπετε, καὶ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἐλαχίστων, μετρουμένων πλέον εἰς τὰ 5 δάκτυλα, νέων, θὰ πρέπει ἡ ὑπηρεσία των αὐτὴ εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας, ἢ μᾶλλον ἡ παράλειψις αὐτὴ τοῦ νόμου 971 θὰ πρέπει νὰ διορθωθῇ. Τουλάχιστον θὰ περιμένωμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ προβλέψῃ εἰς τὸ καταρτιζόμενον ἤδη σχετικὸν νομοσχέδιον τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν σημειώσητε, κύριε Ὑπουργέ. Ἄλλωστε εἶναι περίπτωσις τὴν ὁποίαν εὑρίσκουν δικαιοτάτην ὅλα τὰ στελέχη τοῦ σημερινοῦ στρατεύματος. Διότι γνωρίζουν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν νέων αὐτῶν. Πέραν τούτου εἰς τὸν νόμον 1836, τὸν παλαιὸν 751 δὲν ὑπάγονται οἱ πολεμισταὶ τοῦ ἀγῶνος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Οἱ κρινόμενοι παρὰ τῆς Α.Υ.Ε. ὡς ἀνίκανοι πρέπει νὰ ἔχουν ποσοστὸν ἀνικανότητος 25% διὰ νὰ λάβουν σύνταξιν τραυματίαι καὶ ἀνάπηροι, ἐνῷ διὰ τοὺς στρατιώτας χρειάζεται τὸ 10%. Καὶ ἐρωτῶ: Θὰ πρέπει τὸν ἐπιστρατευόμενον, τοῦ ὁποίου τὰς ὑπηρεσίας, βεβαίως, τιμῶμεν ἅπαντες, νὰ τὸν τοποθετήσωμεν πιὸ ἐπάνω ἀπὸ τὸν ἐθελοντικῶς προσφέροντα τὰς ὑπηρεσίας του, καὶ ὑπὸ ἀσυγκρίτως δυσμενεστέρας συνθήκας, τὰς ὑπηρεσίας του προσφέροντος πρὸς τὸ Κράτος, μάλιστα πρὸς τὸ Ἔθνος, μάλιστα εἰς μίαν κρισιμωτάτην στιγμὴν τοῦ Ἔθνους; Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ τοποθετοῦνται οἱ ἀγωνισταὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως εἰς κατωτέραν μοῖραν τῶν ὑποχρεωτικῶς στρατευομένων νέων, οἱ ὁποῖοι, βεβαίως, προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, ἀλλ’ ὑπάρχει κἄποια διαφορά. Ἡ διαφορὰ τῆς ἐθελουσίας θυσίας καὶ ἡ διαφορὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς ὑπηρεσίας. Διὰ τῶν ἐθελοντικῶν ἀγώνων, κύριοι, ἀνεβίωσεν ἡ Ἑλλὰς καὶ ἄλλοτε. Διὰ τοῦ ἐθελοντικοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 ἀνεβίωσεν τότε. Καὶ τώρα, διὰ τοῦ ἐθελοντικοῦ αὐτοῦ ἀγῶνος ἐπέζησε, τοὐλάχιστον ὑπὸ τὴν σημερινήν της καθεστωτικὴν μορφήν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ εἶναι ἀσύμφορον διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους τὸ νὰ τοποθετοῦνται οἱ ἐθελοντικοὶ ἀγῶνες πιὸ κάτω ἀπὸ τοὺς ὑποχρεωτικοὺς ἀγῶνας τῶν Ἑλλήνων. Ὅπως βλέπετε, αἱ παραλείψεις αἱ κρατικαί, καὶ δὲν ἀφοροῦν βεβαίως τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν μόνον, ἀφοροῦν καὶ παλαιοτέρας Κυβερνήσεις, ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἶναι τεράστιαι. Ἐμερίμνησε τὸ μεταπελευθερωτικὸν Κράτος διὰ πάσης φύσεως ἄλλα θέματα. Ἐμερίμνησε διὰ τοὺς δοσιλόγους, τοὺς ἀποκατέστησεν. Ἐμερίμνησε διὰ τοὺς πλουτίσαντας ἐπὶ κατοχῆς, τοὺς ἄφησεν ἀνενόχλητους. Ἐμερίμνησε, τέλος ὄχι καθ’ ὁλοκληρίαν, ἀλλ’ ἐν μέρει, καὶ διὰ τοὺς ἀντεθνικῶς δράσαντας. Καὶ μόνον δι’ αὐτούς, καὶ μόνον ἔναντι αὐτῶν τὸ Κράτος ἐφάνη ἄστοργον καὶ ἀγνῶμον. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀμφισβητεῖ τὸν πατριωτισμὸν οὐδενός. Πιστεύω, μάλιστα, ὅτι, ἴσως, μεγαλύτερον ἐμοῦ πατριωτισμὸν νὰ ἔχουν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, οἱ διελθόντες ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατὰ τὰς παλαιοτέρας Βουλὰς καὶ σήμερον. Δὲν ἀποδίδω, συνεπῶς, εἰς ἔλλειψιν πατριωτισμοῦ τὴν ἀδιαφορίαν αὐτὴν ἔναντι τῶν ἀγωνιστῶν. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι, ἴσως δὲν ἔχει κατανοηθῆ ἡ σημασία τοῦ ἀγῶνος ἐκείνου, ἡ σημασία ἡ γενικωτέρα, ἡ ἐθνική, καὶ ἡ εἰδικωτέρα του σημασία, ὅσον ἀφορᾷ τὸ σημερινὸν καθεστώς, ὅσον θὰ ζῶμεν. Δὲν εἶναι, βεβαίως, τῆς παρούσης στιγμῆς νὰ ἐκθέσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὸν ὅλον αὐτὸν ἀγῶνα. Θ’ ἀποτελέσῃ ἀναμφισβητήτως, ἓν κεφάλαιον ἀπὸ τὰ πιὸ καλά, ἀπὸ τὰ πιὸ λαμπρὰ τῆς νεωτέρας ἱστορίας τῆς Ἑλλάδος. Δύναμαι, ὅμως, δι’ ὀλίγων νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, αἱ ὀλίγαι αὐταὶ χιλιάδες, διὰ τοῦ ἀγῶνος των ἐναντίον τῶν κατακτητῶν τῆς χώρας, προσέφερον τεραστίας ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Ἔθνος. Πρῶτον, κατέδειξαν, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὸ ἀνυπότακτον τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, τὴν ἀθανασίαν τοῦ φιλελευθέρου Ἑλληνικοῦ πνεύματος, τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν πάντοτε στήριγμα τῆς ζωῆς τῆς πολυχιλιετοῦς τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Πέραν τούτου, ἐβοήθησαν θετικῶς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα, ὥστε σήμερον, χωρὶς νὰ ἀναφέρωμεν λεπτομερείας, νὰ ἐμφανιζώμεθα ἀντιπροσωπεύοντες τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος εἰς τὰ διάφορα Συνέδρια μὲ κάποιον ἐγωϊσμὸν καὶ ὑπερηφάνειαν. Μέσα ἐκεῖ, ἂν μᾶς τὸ ἀναγνωρίζουν τὸ δικαίωμα αὐτὸ οἱ Δυτικοὶ Σύμμαχοι, μέσα ἐκεῖ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ὑπάρχει καὶ αὐτὸς ὁ ἀγὼν ποὺ μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ διεκδικῶμεν σήμερον τὰ δίκαιά μας, νὰ μὴ ἐμφανιζώμεθα ὡς ἐπαῖται ἀλλ’ ὡς ἀπαιτηταὶ τῶν ἐθνικῶν μας δικαίων τῆς σήμερον καὶ τῆς αὔριον. Διότι, πράγματι, πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς ὅλους μας, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ ἀγὼν ἐκεῖνος ἐνίσχυσε θετικώτατα τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα, ἀπησχόλησεν ὁ στρατὸς αὐτὸς, ὁ ἐθνικός, 11 ἐχθρικὰς μεραρχίας καὶ δὲν γνωρίζομεν ποία θὰ ἦτο ἡ ἔκβασις τοῦ ὅλου ἀγῶνος ἂν δὲν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει δύο περιστατικὰ τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀλλεπαλλήλων συγκρούσεων, αἱ ὁποῖαι ἐκράτουν εἰς διαρκῆ ἀγωνίαν τὰς στρατιωτικὰς Ἀρχὰς. Ἀλλὰ δύο μόνον περιστατικὰ περιορίζομαι νὰ ὑπενθυμήσω: Τὴν ἀνατίναξιν τῆς γεφύρας τοῦ Γοργοποτάμου, ὅταν διεκόπη ἡ ἀποστολὴ ἐφοδίων εἰς τὸν στρατὸν τοῦ Ρόμμελ, ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας, εἰς μίαν κρίσιμον στιγμὴν τοῦ ἀγῶνος ἐν Ἀφρικῇ. Καὶ αὐτὸ ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἐπίσης καὶ ὑπάρχουν ἐδῶ αἱ σχετικαὶ ἐκθέσεις τῶν συμμαχικῶν Ἀρχηγείων. Καὶ ἡ δευτέρα προσφορά, ὅταν ἐγένετο ἀπόβασις τῶν συμμάχων εἰς τὴν Σικελίαν–Ἰταλίαν, ὅτι ἐδῶ καθηλώθησαν ὅλαι αἱ δυνάμεις τοῦ Ἄξονος καὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ σπεύσουν ἀπὸ τὰς 10 Ἰουλίου, ὅπου ἔγινεν ἡ ἀπόβασις εἰς τὴν Σικελίαν νὰ φθάσουν εἰς τὴν Ἰταλίαν, διὰ νὰ ἀποκρούσουν τὴν συμμαχικὴν ἀπόβασιν εἰς τὴν Σικελίαν–Ἰταλίαν ἡ ὁποία καὶ κατέληξεν εἰς τὴν συνθηκολόγησιν τῆς Ἰταλίας. Ἐδῶ ὑπάρχουν ὅλαι αἱ ἐκθέσεις καὶ ὅλα τὰ ἔγγραφα αὐτὰ πρὸς τὴν ἡγεσίαν τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων καὶ πιστοποιοῦν τὴν μεγάλην, ὡς τὴν χαρακτηρίζουν, ὑπηρεσίαν πρὸς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα τῶν ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων. Μὲ τὸν ἀγῶνα αὐτόν, ἐπαναλαμβάνω, ἐδόθη τὸ δικαίωμα εἰς τὸ σημερινὸν Κράτος, νὰ ἀπαιτῇ καὶ ὄχι νὰ ἐπαιτῇ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐθνικῶν του δικαίων. Ἀλλὰ πέραν τούτου, καὶ στρέφομαι πρὸς τὴν πλευρὰν αὐτήν, ὁ ἀγὼν τῶν ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων καὶ μόνον αὐτός, τοὐλάχιστον, εἰς μίαν περίοδον τοῦ 1943, ἐξησφάλισε τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὑμῶν, κυρίως, τῆς παρατάξεώς σας. Νομίζω ὅτι εἶναι γνωστὸν εἰς πολλοὺς ἐξ ὑμῶν, ἀλλ’ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ δὲν ὁμιλῶ μόνον πρὸς ὑμᾶς, ὁμιλῶ καὶ πρὸς τὸν λαόν, πρὸς τὸ Ἔθνος. Ἔχω τοῦτο νὰ εἴπω καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις εἶμαι πρόθυμος νὰ τὸ ἀποδείξω, ὅτι ἐὰν κατὰ τὴν μεγάλην ἐπίθεσιν τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1943 τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ ἐναντίον τῶν ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων ἐὰν ἐπεκράτει τότε ὁ ΕΛΑΣ, ἐὰν ἐξέλιπαν αἱ ἐθνικαὶ ἀνταρτικαὶ ὁμάδες, ἡ ἡγεσία ἡ κομμουνιστικὴ ὄχι ὁ ΕΛΑΣ, διότι μέσα εἰς τὸν ΕΛΑΣ ἐπολέμησαν καὶ πολλοὶ καλοὶ Ἕλληνες, ἐν ἀγνοίᾳ τῶν ἀντεθνικῶν ἐπιδιώξεων τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας, ἐάν, λέγω, τότε ἡ ἐπίθεσις ἐκείνη τοῦ Ὀκτωβρίου 1943 ἐπετύγχανε καὶ παρέμενεν ὁ ΕΛΑΣ ὡς μόνη ἔνοπλος δύναμις ἀγωνιζομένη ἐν Ἑλλάδι, ἐναντίον τοῦ Ἄξονος, θὰ εἶχεν ἀναγνωρισθῆ τὴν 1ην Δεκεμβρίου εἰς Τεχεράνην ἀπὸ τοὺς τρεῖς συμμάχους, ὅπως ἀνεγνωρίσθη τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὁ Τίτο. Δὲν ἀνεγνωρίσθη, ὅμως, καὶ ἐὰν διαβάσητε τὰ πρακτικὰ τῆς Διασκέψεως τῆς Τεχεράνης, θὰ τὸ ἴδητε, δὲν ἐνεκρίθη ἡ αἴτησις τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως περὶ ἀναγνωρίσεως καὶ τοῦ ΕΛΑΣ, ὅπως καὶ τοῦ Τίτο, ὡς τῆς μόνης συμμάχου ἐνόπλου δυνάμεως εἰς δύο αὐτὰς χώρας.

§54Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Διατὶ ἀπευθύνεσθε πρὸς ἡμᾶς;

§55Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Διότι, ἁπλούστατα, εἰς μὲν τὴν Γιουγκοσλαβίαν διότι συνέπεσε ἡ ἀντίπαλος πρὸς τὸν Τίτο παράταξις, λόγῳ τῶν σφοδρῶν ἐπιθέσεων τῶν κομμουνιστικῶν δυνάμεων νὰ διολισθήσῃ πρὸς τὴν ὁδὸν τῆς συνεργασίας μὲ τὸν κατακτητήν, οἱ τρεῖς σύμμαχοι ἀποβλέποντες μόνον εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ Ἄξονος, ἀνεγνώρισαν ἀσυζητητεὶ ὡς μόνην σύμμαχον δύναμίν των τὸν Τίτο καὶ ἔχομεν τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν. Ἐδῶ δὲν εἶχεν ἐπικρατήσει τὸ ΕΑΜ καὶ ὁ ΕΛΑΣ. Εἶχον ἐπιζήσει, αἱ ἐθνικαὶ ἀνταρτικαὶ ὁμάδες. Εἰς μερικὰς μάχας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδιαιτέρως ἐν Ἠπείρῳ καὶ εἰς μέρος τῆς Αἰτωλοακαρνανίας ἠγωνίζοντο ἐναντίον τῶν κατακτητῶν, δι’ αὐτὸ καὶ ἀνεγνωρίσθησαν καὶ τὰ δύο ἀνταρτικὰ συγκροτήματα ὡς σύμμαχα τῶν τριῶν συμμάχων. Διότι ἦτο σύμμαχος τῶν Δυτικῶν συμμάχων ἡ Ρωσία τότε καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἰδεολογικὴ διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐνόπλων τμημάτων ποὺ ἐπολεμοῦσαν τὸν Χίτλερ. Τοιουτοτρόπως ἀνεγνωρίσθησαν καὶ τὰ δύο ἀνταρτικὰ συγκροτήματα καὶ ἐπεβλήθη ὁ συμβιβασμός των διὰ τοῦ συμφώνου τῆς Πλάκας, ὁ συμβιβασμὸς τῶν ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων μὲ τὸν ΕΛΑΣ. Ἐπεβλήθη ἐκ μέρους τῶν συμμάχων δι’ εἰδικῆς ἀποστολῆς Ἀμερικανῶν, Ἄγγλων καὶ Ρώσων, ἐπεβλήθη ὁ συμβιβασμὸς καὶ ὡδηγήθημεν εἰς τὸν πολιτικὸν συμβιβασμόν, δηλαδὴ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνότητος. Ἄλλως θὰ εἶχεν ἔκτοτε ἐπικρατήσει καὶ ἀναγνωρισθῆ ἡ παράταξις ἐκείνη. Δι’ αὐτὸ ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐὰν θὰ εἶσθε σήμερον πλειοψηφία καὶ Κυβέρνησις ἐπὶ τόσα χρόνια, ποὺ εὑρίσκεσθε εἰς τὴν Ἀρχήν.

§56Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Καὶ τί διαφέρομεν ἡμεῖς ἀπὸ σᾶς; Σεῖς εἶσθε διαφορετικοί;

§57Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Διαφέρετε ἀπὸ ἡμᾶς, ὅτι σεῖς εἶσθε Κυβέρνησις καὶ ἠμπορεῖτε νὰ λάβητε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀξιώνει, ἐν ὀνόματι τοῦ ἀγῶνος, ὁ λαός, ἐνῷ ἡμεῖς δὲν εἴμεθα καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ λάβωμεν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ γνωρίζετε πόσαι ἄλλαι διαφοραὶ ὑπάρχουν μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν. Διαφοραὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν πολιτικὴν γραμμὴν καὶ τὰς γενικωτέρας πεποιθήσεις. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν, κύριοι Ὑπουργοὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω ὅτι εἶναι δικαία ἡ ἀξίωσις ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἔστω καὶ τώρα νὰ ληφθῇ κἄποια μέριμνα ὑπὲρ αὐτῶν. Βεβαίως, θὰ εἴπητε, διατὶ νὰ μὴ ληφθῇ προηγουμένως. Μὴ λησμονῆτε ὅμως, ὅτι ἀπὸ τὸ 1947 μέχρι τὸ 1950 αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβουν οὐσιαστικὰ μέτρα, διότι εἶχεν ἀνακύψει τότε ἄλλος κίνδυνος, ἡ δευτέρα ἐξόρμησις τοῦ κομμουνισμοῦ πρὸς κατάκτησιν τῆς ἐξουσίας, ὁ δεύτερος γῦρος. Καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη τοῦ Συνασπισμοῦ Λαϊκῶν–Φιλελευθέρων, ἔκαμε ἕνα βῆμα, ἔκαμε ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος ἐν πάσῃ περιπτώσει ἠμποροῦσε νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀφετηρίαν τῆς λήψεως περαιτέρω μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Τὸ 1950–1952 ἦτο πάλιν ἡ περίοδος τῆς περισυλλογῆς καὶ τῆς ἀνορθώσεως τῶν ἐρειπίων τοῦ συμμοριτοπολέμου, δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη νὰ ἔχῃ τὴν ἄνεσιν νὰ λάβῃ οὐσιαστικώτερα μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἀλλά, ὅμως, ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι σήμερον, εἶναι διάφορος ἡ κατάστασις. Ὑπάρχει ὅλη ἡ ἄνεσις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς προκατόχου τῆς ἰδικῆς σας, νὰ λάβῃ τὰ μέτρα αὐτά. Διότι, γενικώτερα προβλήματα, προβλήματα οἰκονομικά, ὅπως εἶναι ἐκεῖνα, προβλήματα ἐθνικὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς καθολικότητος, ὅπως ἦτο τότε τῆς ἐπιβιώσεως τῆς Ἑλλάδος τὸ 1947–1950, διότι καὶ τώρα ὑπάρχει ἐθνικὸν θέμα ἀλλὰ ἐπὶ μέρους. Δὲν ὑπάρχουν τέτοια προβλήματα σήμερον καὶ πέραν τούτου ὑπάρχει καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἄνεσις, ὡς τοὐλάχιστον πιστοποιεῖται ἀπὸ τὰς ἀνακοινώσεις σας διὰ τὴν κατάστασιν τοῦ σημερινοῦ σας Προϋπολογισμοῦ. Δι’ αὐτὸ νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς παρατάξεως αὐτῆς εἶναι μεγαλυτέρα καὶ δι’ οὓς λόγους γενικωτέρους ἐξέθεσα, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς εἰδικωτέρους λόγους ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἐπὶ μίαν πενταετίαν — ἑξαετίαν εἰς τὴν Ἀρχὴν καὶ ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας καὶ συνεπῶς θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, κύριοι Ὑπουργοί, τὰς παραλείψεις τῶν ἄλλων Κυβερνήσεων τῶν παλαιοτέρων τὰς δικαιολογημένας, τὰς παραλείψεις τῶν ἰδικῶν σας Κυβερνήσεων, ἀπὸ τὸ 1952 καὶ μέχρι σήμερον τὰς ἀδικαιολογήτους νὰ τὰς ἐπανορθώσητε ὑμεῖς σήμερον. Πιστεύω ἀπολύτως, κύριοι Ὑπουργοί, ὅτι θὰ θελήσητε νὰ πράξητε ὑμεῖς ἔστω καὶ κἄπως ἀργά, τὸ καθῆκον σας αὐτό. Εἶναι καθῆκον ὄχι ἔναντι ἀτόμων, εἶναι καθῆκον ἔναντι τοῦ Ἔθνους, εἶναι καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἐὰν δὲν ἐπιτελεσθῇ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι διὰ τὴν παράλειψιν αὐτὴν θὰ ἐπικριθῆτε καὶ ἀπὸ τὰς μελλούσας γενεάς, καὶ ἀπὸ τὴν ἱστορίαν. Ἐὰν θέλετε συνδέσατε τὸ ὄνομά σας ὑμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, μὲ μίαν ἀπὸ τὰς καλυτέρας σελίδας τῆς νεωτέρας Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Δικαιώσατε τὸν ἀγῶνα ἐκείνων πρὸς τοὺς ὁποίους τὸ Ἔθνος ὀφείλει τὴν ὕπαρξίν του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§59Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§60Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν μερικὰ φραστικὰ καὶ τυπογραφικὰ λάθη. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ λάθη εἶναι ἡ μετατροπὴ τῆς λέξεως «καπνεργατῶν» εἰς τὴν λέξιν «ἀναρχικῶν». Εἶναι εἰς τὴν 26ην σελίδα. Παρακαλῶ νὰ διορθωθοῦν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνουν αἱ δέουσαι διορθώσεις, κύριε συνάδελφε. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, μὲ τὴν ὡς ἄνω παρατήρησιν τοῦ κ. Α. Δημητράτου. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§62Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ἡ ὁποία ἦλθε πρὸς συζήτησιν τὴν 22.10.57, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ κείμενόν της, ἦτο κἄπως ἀόριστος, καὶ δὲν ἔθιγε συγκεκριμένον θέμα. Κατὰ τὴν ἀποψινήν της ὅμως, ἀνάπτυξιν, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἔθεσε συγκεκριμένα θέματα καί, πρὸς τιμήν του, τὰ ἐτοποθέτησεν ἐπὶ ἀνωτέρου ἐπιπέδου. Ἡ ἄποψίς του περὶ κατηγοριῶν ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, νομίζω ὅτι εὑρίσκει ὅλους μας συμφώνους καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν θεωρῶ ἐπιτρεπτὸν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ νὰ ὑπερθεματίσω καὶ ἐγώ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὡς καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 21.10.57, ὁ κ. συνάδελφος ἀνεγνώρισε, διὰ τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ἔχει ἐπιτελέσει τὸ καθῆκον του ἀπέναντι τῆς κατηγορίας τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔχουν λάβει αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις εἶναι τὰ ἀκόλουθα. Ἐὰν θέλετε νὰ τὰ καταθέσω εἰς τὰ πρακτικὰ ἢ νὰ τὰ ἀναγνώσω;

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὰ ἀναγνώσητε.

§64Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). «Οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος.... (ἀναγινώσκει)....».

§65Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἔχουν, ὅμως, ἐφαρμογήν.

§66Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ σᾶς ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν). Ἐκτὸς τούτων, ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ νόμου 1836)51 καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐπανειλημμένως ἔχει ζητήσει ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐργασίας νὰ συμπληρώσῃ τὴν νομοθεσίαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ εὐεργέτημα καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Εἶναι λίαν πιθανὸν ἐκ πρωτοβουλίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, νὰ ἔλθῃ συντόμως ἡ κύρωσις τῆς σχετικῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἐκεῖ θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὑποστηρίξητε τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα δὲν θὰ λύεται, περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ.

§67Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει πάγιος νόμος, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ φονευόμενοι ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης λαμβάνουν δύο βαθμούς. Ὅσοι ὑπηρέτησαν εἰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας δὲν ἔλαβον τοὺς δύο βαθμοὺς καὶ ἡ παρεχομένη σύνταξις εἶναι τοῦ βαθμοῦ τὸν ὁποῖον κατεῖχον. Δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτός;

§68Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ διάταξις αὐτή, εἶναι παγία καὶ διὰ τοὺς φονευθέντας κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41. Νομίζω ὅτι γενικῶς τὴν διάταξιν αὐτὴν δὲν τὴν ἐφαρμόζει καὶ πάλιν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον.

§69Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Μὰ εἶναι Κράτος ἐν Κράτει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον;

§70Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν εἶναι θέμα ἰδικόν μου ἡ μὴ ἐφαρμογή, κύριε συνάδελφε.

§71Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἐὰν νομίζουν ὅτι ἠμποροῦν νὰ κάμουν αὐθαιρεσίας νὰ τὰς κάμουν εἰς ἄλλο Κράτος, ὄχι ἐδῶ.

§72Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει καταρτίσει σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ συντόμως ἐνώπιόν σας καὶ διὰ τοῦ ὁποίου παρατείνονται αἱ προθεσμίαι ἀναγνωρίσεως νέων ὁμάδων, νέων ἀρχηγῶν καὶ παρέχεται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ δικαίωμα νὰ διαγράψῃ προταθέντας ἢ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἐκ παραδρομῆς ἢ ἐκ πλαστογραφίας ὑπήχθησαν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἀνήκουν. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀγαπητὸν κ. συνάδελφον ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προσμετρήσεως τῆς ὑπηρεσίας τῶν νέων ἀξιωματικῶν, ὅτι πρόκειται περὶ διατάξεως τὴν ὁποίαν δὲν ἐφαρμόζει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ ἁρμόδιος εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὡς πρὸς τὸ ποσοστὸν τῆς ἀναπηρίας τὸ κάτω τοῦ 25% εἶναι γεγονὸς ὅτι ἰσχύει διὰ παγίας διατάξεως δι’ ὅλους τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ οἱουδήποτε ἐθνικοῦ ἀγῶνος. Οἱ ὁπλῖται μὲ ἀναπηρίαν 10% λαμβάνουν πολεμικὴν σύνταξιν. Οἱ ἀξιωματικοὶ μὲ ἀναπηρίαν 25% καὶ κάτω, ἔστω καὶ ἂν ἔπαθον ἐκ κακουχιῶν πολέμου, δὲν ἀπολαμβάνουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ν. 4506 τὰ ὁποῖα ἀναγνωρίζονται εἰς τοὺς ὁπλίτας. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀγαπητὸν κ. συνάδελφον, καὶ νὰ προσθέσω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπικροτοῦν τὰ ὅσα εἶπε, θὰ πράξῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον τὸ καθῆκον του διὰ τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ὅπως καὶ διὰ τοὺς ἀγωνιστὰς κάθε ἐθνικοῦ ἀγῶνος.

§73Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ νὰ δηλώσω, ὅτι οὐδέποτε ἀμφέβαλον διὰ τὴν στοργὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Εὐχαριστῶ δὲ ἰδιαιτέρως σήμερον, κατόπιν τῆς διαβεβαιώσεως, τὴν ὁποίαν παρέσχεν, ὅτι εἰς τὰ ὑπὸ κατάρτισιν σχέδια νόμου, θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ παρατηρήσεις μου καὶ αἱ ἀδικίαι ἐκεῖναι ποὺ διετύπωσα ἀπὸ τοῦ βήματος.

§74Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ἐπειδὴ εἶναι ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρον δι’ ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον 4506 καὶ οἱ ὁποῖοι περίπου στεροῦνται συντάξεως, ἔχει καταρτίσει σχέδιον νόμου, ποὺ προβλέπει τὴν ὑπηρεσιακήν των ἐξέλιξιν. Βεβαίως ἔχει βραδύνει τοῦτο κάπως, διότι εὑρίσκεται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ἐλπίζω ὅμως, ὅτι θὰ ἔλθῃ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἔχῃ τὴν εὐχαρίστησιν ἡ Βουλὴ νὰ τὸ ἐγκρίνῃ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§76Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1946, ὅτε ἀποκατεστάθη ἡ λειτουργία τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἠκούσθησαν ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας οἱ δίκαιοι ἔπαινοι καὶ ἡ ἀναγνώρισις τοῦ ἔργου τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Καὶ εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος, ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν, διὰ διαφόρων διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἐψηφίσθησαν, ἀνεγνώρισαν τὴν μεγάλην συμβολὴν τῶν παραγόντων αὐτῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ τοὺς ἐδικαίωσαν εἰς τὰ βασικά των αἰτήματα. Καὶ ἐκτὸς τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν καὶ ἄλλαι ἀναγνωρίσεις συνταξιοδοτικῆς φύσεως, μὲ προθυμίαν ἐψηφίσθησαν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἑπομένως ἡ ἄποψις ἡ ἐκτεθεῖσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Χούταν, ὅτι ἐφάνη ἄστοργον τὸ Κράτος καὶ ἀγνῶμον πρὸς τοὺς πατριώτας αὐτούς, δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος εἰς ὅσους πιστεύουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀγνωμοσύνη τῆς ἐθνικόφρονος Ἑλλάδος, πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς αὐτούς. Διὰ τῶν νόμων μιᾶς 12ετίας, ὡς ἀνέφερεν ὁ συνάδελφός μου κ. Διαβάκης, τοὺς ἀνεγνώρισε τὰ βασικά των αἰτήματα. Θὰ πρέπει δὲ νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὰ κυριώτερα τῶν αἰτημάτων τούτων, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν σας Κυβερνήσεων ἐτέθησαν. Κατὰ τὸ 1950–51, ὅτε ἐψηφίσθησαν ἄλλαι διατάξεις, δὲν ἀνεγνωρίσθη ἡ ὕπαρξις τῶν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα σήμερον τίθενται ἐκ μέρους σας, ἐνῷ τότε ὑπήρξατε καὶ μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτὸ καὶ οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1951 ἐψηφίσθησαν, 1512, 1855 καὶ 1854, περιώρισαν τὰς παροχάς, τὰς δικαίας ἄλλωστε πρὸς τοὺς ἀγωνιστάς, εἰς τὰ βασικὰ αἰτήματα συνταξιοδοτικῆς φύσεως κυρίως. Καὶ εἰδικώτερον, ὁ νόμος 1612 προβλέπει τὴν χορήγησιν πολεμικῆς συντάξεως στρατιώτου εἰς τοὺς τραυματισθέντας εἰς μάχην κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἀγωνιστῶν καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν φονευθέντων. Ὁ ν. 1855 ἐπεκτείνει τὴν ἀπονομὴν πολεμικῆς συντάξεως, βάσει βαθμοῦ στρατιώτου εἰς τὰ μέλη Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, λόγῳ τραύματος, εἴτε εἰς τὴν μάχην, εἴτε κατὰ τὴν ἐνέργειαν κατασκοπείας, ἢ δολιοφθορᾶς κατὰ τοῦ ἐχθροῦ καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν φονευθέντων. Ὁ Α. Ν. 1854 προβλέπει προσμέτρησιν ὡς συνταξίμου χρόνου ὑπηρεσίας ἐφέδρων ἐκ μονίμων ἀξιωματικῶν διατελεσάντων μελῶν ἀνεγνωρισμένων ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων, καὶ ὑπολογισμὸν ἐν προσαυξήσει κατὰ τὸ ἥμισυ τοῦ χρόνου καθ’ ὃν στρατιωτικοὶ ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἔφεδροι ἐκ μονίμων μετέσχον πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν Ἑλλάδι ὡς μέλη ἀνεγνωρισμένων ἐνόπλων ἐθνικῶν ὁμάδων καὶ ἀπενεμήθησαν ἠθικαὶ τιμητικαὶ διακρίσεις διὰ μεταγενεστέρων νόμων. Καὶ ἐρωτᾶται: Ποῖα ἦσαν τὰ αἰτήματα τῶν ὀργανώσεων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ἀπὸ τοῦ 1948 μέχρι σήμερον; Τὰ αἰτήματα αὐτὰ ἦσαν 4. Πρῶτον, αἱ διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1855)51 νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τοὺς παθόντας ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν, ἢ ἄλλων ἀνατρεπτικῶν στοιχείων. Δεύτερον, νὰ τεθῇ ἐλάχιστον ὅριον συντάξιμον 10% καὶ ὄχι 25%. Τρίτον, αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 426 νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὰ φονευθέντα μέλη Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως ἀνωτέρου βαθμοῦ. Καὶ τέταρτον, ἡ ἀναγνώρισις δικαιώματος συντάξεως ὑπὲρ καταστάντων ἀνικάνων μελῶν ἀγωνιστῶν, συνεπείᾳ νόσων ἢ κακουχιῶν εἰς τὰς ὀργανώσεις ὑπηρεσίας. Πέραν αὐτῶν ὑπῆρχε καὶ τὸ αἴτημα τῆς ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας εἰς τὰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας. Αὐτὰ εἶναι τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν προβάλλονται ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ δὲν ἱκανοποιοῦνται. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι βασικὰ αἰτήματα, ἐκτὸς ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἐσημειώσατε καὶ τοῦ ὁποίου ἔχω προβλέψει τὴν ρύθμισιν, διὰ νὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ ἀοριστία τῆς νομολογίας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Τὰ ἄλλα αἰτήματα δὲν εἶναι βασικὰ καὶ ἔχουν κατὰ κἄποιον τρόπον κριθῆ, διότι, ἂς μὴ λησμονοῦμεν ὅτι ἔχει μεσολαβήσει μία μακρὰ περίοδος ἀπὸ τοῦ 1948 ἕως σήμερον καὶ δὲν εἶναι εὐχερὴς ἡ ἀνατροπὴ βασικῶν συνταξιοδοτικῶν διατάξεων. Ἑπομένως νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει αἴτημα, ποὺ δὲν ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας καὶ τὸ ὁποῖον νὰ προδίδῃ ἔλλειψιν σεβασμοῦ πρὸς τοὺς ἐθνικοὺς ἀγωνιστάς. Τοὺς τιμᾷ ὅλον τὸ Ἔθνος, διότι ἀνήκουν εἰς τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα).

§77Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε. Προηγουμένως ηὐχαρίστησα θερμῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐν τῷ προσώπῳ του ηὐχαρίστησα τὸ Ὑπουργεῖον. Πέραν αὐτοῦ καὶ γενικώτερον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸ ὁποῖον καθ’ ὅλην τὴν μεταπελευθερωτικὴν περίοδον ἔδειξεν κατανόησιν, πάντοτε προέτεινε τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ποὺ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν. Τοὐναντίον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔδειξεν κατανόησιν. Δὲν ὁμιλῶ, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, προσωπικῶς δι’ ὑμᾶς. Ὁμιλῶ γενικώτερον, ἐφ’ ὅσον ἐτέθη ζήτημα Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἰδιαιτέρως Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ὁμιλῶ γενικώτερον διὰ τοὺς ἑκάστοτε Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπειδὴ δὲ ἡ εὐθύνη πάντοτε τῶν Ὑπουργῶν εἶναι ἑνιαία καὶ ἐκφράζεται διὰ τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶπον, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἐπέδειξαν τὴν κατανόησιν ἐκείνην.

§78Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Πταίει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ὅλα;

§79Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐὰν ἐλάμβανον ὑπ’ ὄψιν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης, τὸ τί δηλ. ἔπραξεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον, θὰ ἔδει νὰ εὐχαριστήσω θερμῶς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι σήμερον. Παρεμπίπτει ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον μοῦ ἐπιβάλει νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονον αὐτὸ τῶν ἀγωνιστῶν ἐναντίον τῶν Κυβερνήσεων, ἐναντίον, ἐὰν θέλετε, εἰδικώτερον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Διότι, ὅπως καὶ ὑμεῖς ἀνεγνωρίσατε, βασικὰ αἰτήματα τῶν ἀγωνιστῶν, υἱοθετηθέντα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν εὗρον ἀνταπόκρισιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Δι’ αὐτὸ καὶ εἶπον προηγουμένως, ὅτι ὑπάρχουν δυσχέρειαι οἰκονομικαί. Ἀλλὰ σήμερον, ποὺ αἱ δυσχέρειαι αὗται, ὅπως τοὐλάχιστον θέλετε, δὲν ὑπάρχουν, θὰ ἐπεθύμουν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὑμεῖς προσωπικῶς, νὰ ἐπιδείξητε τὴν αὐτὴν κατανόησιν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁπότε καὶ τὰ ὑπολειπόμενα θέματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀρκετὰ οὐσιώδη, θὰ εὕρουν τὴν ἐπίλυσίν των, ὁπότε καὶ θὰ δυνηθῶμεν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν νὰ εὐχαριστήσωμεν καὶ ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργέ, καὶ τὴν Κυβέρνησίν σας γενικώτερον.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐπερωτήσεών του, ὑπ’ ἀριθ. 9 καὶ 10, ἀπευθυνομένας πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν, σχετικῶς μὲ τὸ ὁδικὸν δίκτυον Αἰτωλοακαρνανίας.

§81Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν, εἴχομεν εἴπει εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, νὰ συσχετισθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ μὲ τὴν ἄλλην, ἔχετε ἀντίρρησιν;

§82Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Νὰ περιορισθῆτε, κύριε Χούτα, εἰς τὰ ἄλλα θέματα τῶν ἐννέα καὶ δέκα.

§83Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δηλαδὴ θὰ τὴν συζητήσωμεν ἐν μέρει;

§84Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὅπως θέλετε.

§85Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησίς μου ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν προηγουμένην, εἶναι καθαρῶς πολὺ περιωρισμένης σημασίας. Ἀναφέρεται εἰς θέματα τῆς ἰδιαιτέρας μου περιοχῆς καὶ μόνον, τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Ὅπως θὰ γνωρίζητε, οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν, ἡ ἐπαρχία Βάλτου εἶναι μία ἀπὸ τὰς πλέον ὀρεινὰς ἀγόνους καὶ συνεπῶς πτωχοτάτας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ περιοχὴ αὐτὴ πράγματι εὑρίσκεται εἰς πρωτόγονον κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἔργων κοινῆς ὠφελείας. Καίτοι ὁ Βάλτος, ὅπως θὰ τὸν γνωρίζετε καὶ ἐξ ἄλλων ἀπομεμακρυσμένων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος, κύριοι συνάδελφοι, προσέφερεν ὑπηρεσίας ἐθνικὰς ἀρκετὰ σοβαράς. Θὰ τὸ γνωρίζετε αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, καὶ ἀπὸ τὸ γνωστὸν τραγούδι «Κάτω στοῦ Βάλτου τὰ χωριά», ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ Βάλτος ἦτο ἡ δευτέρα Μάνη τῆς Ἑλλάδος. Πέραν τῶν ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸν μεγάλον ἐκεῖνον ἀγῶνα, τὸν ἀπελευθερωτικόν, τὸν ὁποῖον θὰ μᾶς ὑπενθυμίζῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὸ δημοτικὸ τραγούδι καὶ κατὰ τὸν ἄλλον ἀγῶνα τὸν ἐθνικόν, τὸν ἀπελευθερωτικόν, ἐπετέλεσεν, ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, τὴν κεντρικὴν ἑστίαν τοῦ φανεροῦ πολέμου κατὰ τῶν κατακτητῶν καὶ τῆς ἀντιστάσεως κατὰ τῆς κομμουνιστικῆς ἐπιβουλῆς. Ἀναφέρω τοῦτο διότι συνεπεία καὶ τοῦ τελευταίου ἀγῶνος ὑπέστη πράγματι μεγάλας καταστροφάς. Δὲν ὑπάρχει ἐπὶ 130 χρόνια κανὲν ἀπολύτως ἔργον κοινῆς ὠφελείας πέραν τῆς μεγάλης ὁδικῆς ἀρτηρίας ἡ ὁποία ἀναγκαστικῶς διῆλθε διὰ νὰ ἑνώσῃ τὰς Ἀθήνας μὲ τὴν ὑπόλοιπον Βορειοδυτικὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἤπειρον. Οὐδεμία ἄλλη ὁδικὴ ἀρτηρία ὑπῆρχεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου μέχρι τοῦ 1950. Οὐδὲν ἄλλο ἔργον ἐσημείωνεν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸν 20ὸν αἰῶνα, πέραν ὀλίγων καὶ ἐκείνων ἐλλιπῶν δημοτικῶν σχολείων. Τὸ 1950 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, Ὑπουργοῦντος, τότε, καὶ ἐμοῦ, ἔλαβεν ὡρισμένα μέτρα, καὶ διὰ τὴν περιοχὴν αὐτὴν ὅπως καὶ διὰ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Ἀπὸ τοῦ τομέως τῆς ἀνοικοδομήσεως ἀνωκοδομήθησαν μερικὰ κατεστραμένα ἀπὸ τὸν ἀγῶνα τῆς κατοχῆς χωρία, καὶ διηνοίχθησαν καὶ μερικοὶ δρόμοι ἀπὸ τὸ κονδύλιον Πρόνοια–Ἐργασία. Διηνοίχθη δὲ τότε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἡ ὁδὸς Ἀγρινίου–Ἄρτης τριάκοντα πέντε περίπου χιλιομέτρων, ἡ ὁποία διασχίζει ὁλόκληρον τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἡ ὁποία ὅταν διηνοίχθη ἔδωσε καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ Βάλτου τὴν πεποίθησιν ὅτι ὑπάρχει καὶ δι’ αὐτοὺς Ἑλληνικὸν Κράτος. Καὶ ἐπὶ πλέον μία διακλάδωσις τῆς ὁδοῦ ἀπὸ μιᾶς θέσεως πρὸς τὴν Ἀμφιλοχίαν καὶ ἔτσι συνεδέθη στοιχειωδῶς ἡ πρωτεύουσα τῆς ἐπαρχίας μὲ τὴν ἐπαρχίαν, διότι μέχρι τότε δὲν ὑπῆρχε κανὲν ἄλλο μέσον ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων τοῦ Βάλτου μὲ τὴν πρωτεύουσάν των παρὰ μόνον τὰ πρωτόγονα μέσα, τὰ ζῶα. Ἔκτοτε, ἀπὸ τοῦ 1951 τὸ Κράτος ἀπέστρεψε, δύναμαι νὰ εἴπω, τελείως τὰ βλέμματά του ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν αὐτήν. Οἱ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι ἠνοίχθησαν τότε, τόσον ὁ κεντρικὸς δρόμος τοῦ Ἀγρινίου–Ἐμπεσοῦ πρὸς Ἄρταν, ὅσον καὶ ἡ διακλάδωσις πρὸς Ἀμφιλοχίαν, ὅσον καὶ οἱ ἄλλοι κεντρικοὶ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι ἠνοίχθησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τὸ 1952 εἰς τὴν τύχην, δεδομένου ὅτι ἁπλῆ διάνοιξις εἶχε γίνει καὶ σήμερον ἡ ἐπαρχία αὐτὴ δὲν ἔχει οὐδὲν συγκοινωνιακὸν μέσον σύγχρονον, δὲν ὑπάρχει κἂν ὁδικὴ ἀρτηρία εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Ἐπανῆλθον οἱ κάτοικοι εἰς τὸ πρώην καθεστώς, βαδίζοντες ἐπὶ 12 ὥρας διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας, διὰ νὰ εὕρουν τὸν ἰατρόν, διὰ νὰ ἀγοράσουν ὀλίγον ἀραβόσιτον καὶ νὰ τὸν διακομίσουν ἐπαύριον εἰς τὴν πτωχὴν καλύβην των. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τῶν ἄλλων σημείων τῆς ἐπερωτήσεώς μου, διότι ἀφοροῦν τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Παιδείας, οἱ ὁποῖοι δὲν μᾶς τιμοῦν ἀπόψε διὰ τῆς παρουσίας των, διότι δὲν ἐγκατελείφθη ἡ ἐπαρχία Βάλτου μόνον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Παιδείας. Ἓν ἕως δύο ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἱδρυθῆ ἀπὸ τὸν Ἐρυθρὸ Σταυρό, εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τοῦ Βάλτου, κατηργήθησαν καὶ ἱδρύθη ἓν ἀγροτικὸν ἰατρεῖον πρὸς ἐξυπηρέτησιν, δυστυχῶς, τοῦ ἰατροῦ καὶ ὄχι τῶν κατοίκων, διότι ἐγκατέστησαν τὸ ἀγροτικὸν ἰατρεῖον ἔξωθεν τῆς πρωτευούσης, ἐπὶ τῆς δημοσίας ὁδοῦ καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ παραθαλασσίου κέντρου, ὥστε νὰ διασφαλισθῇ πλήρως ἡ ἄνεσις τοῦ ἰατροῦ, φίλου τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὁποῖον φυσικὰ δὲν βλέπουν οἱ κάτοικοι. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀφορᾶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, κύριοι βουλευταί, νὰ δηλώσω τὸ ἑξῆς, ὅτι τὰ παράπονά μου τὰ δίκαια, ἡ πικρία μου καὶ ἡ ἀγανάκτησίς μου ἔναντι τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι σήμερον, διὰ τὴν πρωτοφανῆ ἀστοργίαν καὶ ἀπάνθρωπον ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἀφοροῦν προσωπικῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, αὐτὴν τὴν στιγμήν, λέγω, διότι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὅταν ἀνεβλήθη ἡ συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μου αὐτῆς, καὶ τὸν ἐπεσκέφθην, εὗρον κατανόησιν καὶ ὀφείλω νὰ τοῦ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου διὰ τὴν κατανόησιν, τὴν ὁποίαν εὗρον. Θὰ εἶναι δὲ ὡλοκληρωμέναι αἱ εὐχαριστίαι μου αὐταὶ καὶ τοῦ λαοῦ τῆς περιφερείας μου, ἐὰν ἡ κατανόησις τὴν ὁποίαν, ὡς εἶπον, εὗρον, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, λάβουν σάρκαν καὶ ὀστᾶ. Ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι θὰ δώσῃ μίαν πίστωσιν ἀρκετὰ σοβαρὰν διὰ τὴν συντήρησιν καὶ ἐπισκευὴν τοῦ κεντρικοῦ δικτύου τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἐὰν καὶ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ἀμφιβάλλω ἐπ’ αὐτοῦ, ἐὰν τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τὴν τηρήσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, τοὐλάχιστον ἐγώ, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας, θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐκ δευτέρου, τότε, νὰ τὸν εὐχαριστήσω, καθὼς καὶ οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς μας. Διότι καὶ μόνον ἐὰν τὴν πίστωσιν αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, ὄχι τῶν 4 ἑκατομμυρίων, ἀλλὰ τῶν 2 ἑκατομμυρίων, δώσητε διὰ τὸ ὁδικὸν αὐτὸ δίκτυον, πράγματι ἐκτελεῖτε τὸ καθῆκον σας ὡς Ἕλλην Ὑπουργός, ἔναντι μιᾶς Ἑλληνικῆς καὶ ἀμιγοῦς μάλιστα Ἑλληνικῆς, ὅπως ἠξεύρετε, ἐθνικῆς, ἂς εἴπω, περιοχῆς, οἵα εἶναι ἡ περιοχὴ Βάλτου. Ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ ἑνὸς θέματος τῆς ἐπαρχίας Βάλτου, ἀφήνω τὸ γενικώτερον θέμα τῆς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας καὶ τὸ ἔργον τοῦ Ἀχελώου νὰ τὸ συζητήσωμεν μεθαύριον.

§86Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Νὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ τὸ δεύτερον διὰ νὰ διαγράψωμεν τὴν ἐπερώτησιν.

§87Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἐπείραζε νὰ ὡμίλουν καὶ κατὰ τὴν γενίκευσιν. Ἂς τὴν ἀφήσωμεν, θὰ ἤθελον νὰ συμφωνήσητε ἐπ’ αὐτοῦ.

§88Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κατὰ τὴν γενίκευσιν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ πρώτου μέρους τῆς ἐπερωτήσεως. Νὰ διαγραφῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10 καὶ νὰ ἀναπτύξητε τὴν περίπτωσιν Αʹ.

§89Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀνέπτυξα τὴν ἐπερώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐξ ὁλοκλήρου, τὴν ἀνέπτυξα ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Μένει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10, ἡ ὁποία εἶναι ἰδιαιτέρα ἐπερώτησις.

§90Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὸ Αʹ δὲν ἔχει σχέσεις μὲ ὑπερβάσεις.

§91Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Συνεζήτησα τὴν ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐξ ὁλοκλήρου καὶ μετὰ ἔχομεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 10, ἡ ὁποία λέγει: «Ἐπερωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὁμιλῶ διὰ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν ὁλόκληρον καὶ δεύτερον διὰ τὴν ἔλλειψιν ἐνδεδειγμένου Κυβερνητικοῦ ἐλέγχου.

§92Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὸ Αʹ διατὶ δὲν θέλετε νὰ τὸ συζητήσητε;

§93Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νὰ κατατοπίσωμεν τὸ Σῶμα περὶ τίνος πρόκειται: «Δεύτερον, ἐλλείψει ἐνδεδειγμένου .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἀπαντῶ, κύριε Ὑπουργέ, εἰς αὐτὸ ποὺ κατὰ λάθος εἴπατε ὅτι δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰς ὑπερβάσεις.

§94Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐγὼ πάντοτε ἠξεύρω τί λέγω, τὰ ἔχω διαβάσει αὐτὰ πολλὲς φορές. Τὸ Αʹ μέρος δὲν ἐνδιαφέρει τὰς ὑπερβάσεις Δημοσίων ἔργων, ὁμιλεῖ περὶ δημοτικῶν ἀρτηριῶν. Ἐγὼ σᾶς λέγω, διὰ νὰ μὴ φέρεται ἡ ἐπερώτησίς σας συνεχῶς ἐγγεγραμμένη, νὰ ἀναπτύξητε ὁλόκληρον τὸ Αʹ μέρος, καὶ τὸ Βʹ μέρος νὰ τὸ ἀναπτύξητε κατὰ τὴν συζήτησιν διὰ τὰς ὑπερβάσεις τῶν δημοσίων ἔργων, διότι τὸ Αʹ μέρος δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ Βʹ.

§95Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ διεπιστώσατε καὶ ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, καὶ οἱ κ. κ. συνάδελφοι, τὴν ἄκρως φιλικὴν διάθεσιν ἀπέναντί σας. Εἴδατε τί ἐδήλωσα προηγουμένως. Νομίζω ὅτι ἦτο δικαία ἡ ἐπίκλησίς μου νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἄλλη ἐπερώτησις. Διότι, καὶ ἡ Βουλὴ ἴσως καταπονηθῇ, περισσότερον δὲ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τόσην ὥραν. Δι’ αὐτὸ εἶπον νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 10. Συζητῶμεν ἀπόψε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 8 καὶ 9. Ἐὰν προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 10 θὰ πρέπει νὰ συζητήσωμεν καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 11, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν λόγῳ τῆς κοπώσεώς μου. Πάντως, ἐπειδὴ ἐπιμένετε, καὶ δὲν ἔχω οὔτε διάθεσιν, οὔτε συμφέρον νὰ σᾶς πικράνω, κύριε Ὑπουργέ, θὰ τὴν συζητήσωμεν καὶ αὐτήν.

§96Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐὰν εἶσθε κουρασμένος, ἂς ἀναβληθῇ.

§97Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Γνωρίζω καὶ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι σᾶς κάμνουν νὰ ἐπιμένετε καὶ σᾶς δικαιολογῶ ἀπολύτως.

§98Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει. Ὁ λόγος εἶναι νὰ μὴ μὲ φέρετε καὶ τὴν Τρίτην διὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 10, καθ’ ἣν στιγμὴν ἠμποροῦμε νὰ τὴν συζητήσωμεν τώρα.

§99Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου, νὰ σᾶς ἐπισημάνω τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος σᾶς κάμνει νὰ ἐπιμένετε.

§100Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει.

§101Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι διὰ τὸ ἐδικὸν δίκτυον Αἰτωλοακαρνανίας πράγματι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει κάμει ἀρκετά, ὄχι, ὅμως, καὶ ἀπολύτως ἱκανοποιητικὰ δι’ ἡμᾶς, ἐνῷ διὰ τὸ ἐπαρχιακὸν δίκτυον δὲν ἔχει κάμει τίποτε. Πέρυσι διετέθησαν 4.500.000 διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν, ἐφέτος δὲ πρόκειται νὰ διατεθῇ ποσὸν 6.500.000. Μὴ λησμονῆτε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ σεῖς κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἐπερώτησίς μου αὐτὴ φέρεται ὡς κατατεθεῖσα τὴν 31ην Μαΐου 1957...

§102Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Σᾶς εἶπον νὰ συζητήσωμεν τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς σας, καὶ τὸ δεύτερον μέρος νὰ τὸ συζητήσωμεν τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητηθοῦν αἱ ὑπερβάσεις τῶν δημοσίων ἔργων, διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω.

§103Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ ἀναπτύξω τὸ πρῶτον μέρος καὶ θὰ μείνῃ τὸ δεύτερον μέρος, ὡς εἴπατε, νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ὑπερβάσεων. Ἡ ἐπερώτησίς μου φέρεται μὲν κατατεθεῖσα τὴν 31ην Μαΐου 1957, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀνακαταθέσεώς της, διότι εἶχε κατατεθῆ κατὰ Ἰανουάριον τοῦ 1957 καὶ λόγῳ τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος αἱ ἐπερωτήσεις διεγράφησαν ἅπασαι καὶ ἐπανελήφθη ἡ κατάθεσίς των τὴν 31ην Μαΐου 1957. Αὐτὸ ἔχει σημασίαν κατὰ τοῦτο: Ὅτι ὅταν κατετίθετο ἡ ἐπερώτησις ἦτο καθ’ ὁλοκληρίαν δικαία, διότι δὲν εἶχον ληφθῆ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαμέσως ἔχει λάβει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ δίκτυον τῶν Νομῶν Αἰτωλίας, Ἀκαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκτοτε εἶναι αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι προανέφερον, βάσει τῶν ὁποίων πράγματι ἱκανοποιήθη μία βασικὴ ἀνάγκη τῶν Νομῶν αὐτῶν, ὅπως ἦτο ἐπὶ παραδείγματι ἡ ἐπισκευὴ τῆς ὁδοῦ Ἀμφιλοχίας–Βονίτσης καὶ ἡ ἐπισκευὴ μερικῶν γεφυρῶν. Εἶπον καὶ προηγουμένως καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα ὅτι, ναὶ μὲν ἐλήφθη κἄποια μέριμνα ἀρκετὰ οὐσιώδης διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον Αἰτωλοακαρνανίας πλὴν τοῦ Βάλτου, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ τὴν θεωρήσω ἱκανοποιητικὴν ἀπολύτως, διότι πράγματι αἱ ἀνάγκαι τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Αἰτωλοακαρνανίας εἶναι τεράστιαι. Ἰδιαιτέρως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὰς ἀνάγκας τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς ἐπαρχίας Ξηρομέρου, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν θὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ διὰ τὸ θέμα αὐτό. Τότε θὰ δύναμαι νὰ εἴπω, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὅτι θεωρῶ ἱκανοποιητικὸν ἀπολύτως τὸ ἔργον τοῦ σημερινοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§104Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἐδόθησαν ἄλλα δύο, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ἱκανοποιημένοι.

§105Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Αὐτὸ ἐδήλωσα καὶ ἐγώ.

§106Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, καθὼς ἠξεύρετε, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καταρτίζει τὸ πρόγραμμα τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν. Τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν καταρτίζεται ἀπὸ τὰ κατὰ τόπους νομαρχιακὰ Συμβούλια. Συνεπῶς, ἐγὼ οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχω εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν προγραμμάτων αὐτῶν, ἀλλὰ μόνον ἐκ τῶν ὑστέρων κάμνω ἕνα ἔλεγχον, ἵνα μὴ κονδύλια διατίθενται ἀσκόπως εἰς διάφορα ἔργα καὶ συνιστῶ εἰς τοὺς κυρίους Νομάρχας νὰ τὰ συγκεντρώνουν ὅσον τὸ δυνατὸν κατὰ μεγαλύτερα ποσά, ὥστε πράγματι τὸ διατιθέμενον χρῆμα νὰ ἀποδίδῃ. Τὸ 1957 δι’ ὅλον τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας διετέθησαν 3.000.000 ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ 1.500.000 ἐκ πόρων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, σύνολον 4.500.000 διὰ τὰς ὁδοὺς τοῦ Νομοῦ αὐτοῦ. Ἡ κατανομὴ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἐγένετο ἀπὸ τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα εἰς τὰ ὁποῖα συμμετέχουν καὶ οἱ αἱρετοὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ μὴ παρορᾶται τὸ τοπικὸν συμφέρον. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον προορίζεται διὰ τὴν ἐπαρχίαν Ναυπάκτου, π.χ., νὰ τὸ διαθέσω διὰ τὴν ἐπαρχίαν Βάβδου. Ἐγκρίνω μόνον τὰ προγράμματα μὲ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον προηγουμένως, δηλαδὴ ἐὰν ἔχουν διαθέσει ἀπὸ 20 δραχμὰς εἰς 100 δρόμους, τοὺς λέγω νὰ τὰ διαθέσουν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς 40, ὥστε τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα διατίθενται, νὰ μὴ πηγαίνουν χαμένα. Συνεπῶς δὲν ἔχω οὐδεμίαν εὐθύνην διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας, ἀφοῦ διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν ὁλοκλήρου τοῦ Νομοῦ εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεται καὶ ἡ ἐπαρχία Βάλτου, τὸ διατεθὲν ποσὸν δὲν εἶναι βεβαίως τεράστιον, ἀλλὰ εἶναι λίαν σοβαρόν: Τέσσαρα καὶ ἥμισυ ἑκατομμύρια δραχ. διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον. Τὸ ἴδιον ποσὸν θὰ διατεθῇ καὶ ἐφέτος καὶ ἐπίσης θὰ προβλεφθῇ μία ἰδιαιτέρα ἐνίσχυσις τοῦ Ταμείου ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Καταρτίζεται τώρα τὸ πρόγραμμα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ συστήσω μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν νὰ ἐξετασθοῦν ἐκεῖνα τὰ σημεῖα τῶν Νομῶν εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει γίνει μέχρι τοῦδε προγραμματισμὸς ἄξιος λόγου, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐπαρχίας. Αὐτὸ θὰ πράξω καὶ διὰ τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου. Πέραν τούτου οὐδὲν δύναμαι νὰ κάμω. Τὸ πρόγραμμα θὰ καταρτισθῇ ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς παράγοντας. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὸ θέμα τοῦ προγραμματισμοῦ τῶν μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων, τὸ ὁποῖον γίνεται μὲν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνισμοῦ, ἀλλὰ τῇ συνεργασίᾳ τοῦ Ὑπουργείου μου. Τὸ 1957 ὁλόκληρος ὁ Νομὸς ἐζήτησεν 3.732.000 δραχ. Εἰς τὰς 3.732.000 δραχ. ὑπάγονται καὶ ἀπαιτήσεις τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Ὁλόκληρον τὸ ζητηθὲν ποσὸν ἐδόθη καὶ διετέθη. Περιέργως εἰς τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου ἐν σχέσει μὲ τὰς ἄλλας τρεῖς ἐπαρχίας, τὴν ἐπαρχίαν Ξηρομέρου, τὴν ἐπαρχίαν Μεσολογγίου καὶ τὴν ἐπαρχίαν Ναυπάκτου, τὸ αἰτηθὲν ποσὸν ἦτο πολὺ μικρόν. Δὲν ἠξεύρω διὰ ποῖον λόγον. Φαντάζομαι ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἀπαιτουμένη προπαίδευσις εἰς τοὺς πληθυσμούς. Κατὰ μίαν ἐπίσκεψίν μου εἰς τὴν Ἀμφιλοχίαν, ἤκουσα αὐτὸ διὰ παρεμφερὲς θέμα. Δηλαδὴ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶχεν διαθέσει μίαν σοβαρὰν πίστωσιν δι’ ἐμβολιασμὸν ἀγρίων ἐλαιῶν, εἰς τὸν Βάλτον καὶ ὅλον τὸ διατεθὲν ποσὸν ἐπεστράφη. Πρέπει νὰ κατανοήσουν οἱ πληθυσμοὶ ὅτι τὰ διατιθέμενα διὰ κοινωφελῆ ἔργα ποσά, εἶναι ποσὰ τὰ ὁποῖα τοὺς ἐνδιαφέρουν, διότι ἐξ αὐτῶν ὠφέλεια εἶναι ἄμεσος καὶ συνεπῶς τὸ βιωτικὸν ἐπίπεδον αὐτῶν ἀνέρχεται μὲ τὴν πάροδον ἐλαχίστων μηνῶν. Ἐνῷ τὰ μεγάλα ἔργα εἶναι βραδέα. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐζήτησαν 3.732.000 δραχ. καὶ διετέθησαν εἰς τὸ σύνολόν των. Περιέργως ὅμως, ἡ ἐπαρχία Βάλτου, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἄλλας, ἐζήτησεν ἓν μικρὸν ποσόν. Ἔχει καταρτισθῆ ἓν μεγαλύτερον πρόγραμμα διὰ τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας. Ἐφέτος ἔχει ζητηθῆ ποσὸν 9½ ἑκατομ. δραχ. Ἐξ αὐτῶν θὰ δοθοῦν 600.000. Φροντίσατε, κύριε Χούτα, καὶ μὲ τὸν Νομομηχανικὸν καὶ μὲ τοὺς ἄλλους παράγοντας, μὲ τοὺς διδασκάλους, μὲ τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, νὰ δώσητε εἰς τὸν πληθυσμὸν νὰ καταλάβῃ ὅτι ἔστω καὶ ἐὰν ἓν ποσὸν ὀνομάζεται δάνειον, οὔτε θανάσιμον ἁμάρτημα, οὔτε ἐντροπὴ εἶναι, νὰ δανεισθοῦν καὶ νὰ πάρουν αὐτὸ διὰ νὰ καλυτερεύσουν τοὺς ἀγροὺς καὶ τὰ δένδρα των. Πρέπει καὶ αὐτοὶ νὰ συνηθίσουν νὰ καταναλίσκουν τὰς πιστώσεις ὅπως τὰς καταναλίσκει ὅλη ἡ ὑπόλοιπος Ἑλλάς. Φθάνει νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τὸ πρόγραμμα διετέθησαν διὰ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα 200.000.000. Ἐφέτος τὸ ποσὸν θὰ αὐξηθῇ. Καὶ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπω ἐὰν τὰ 200.000.000 δραχ. ἀπέδωσαν ὅ,τι ἀνεμένομεν. Ἀλλὰ πάντως εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ ἀπόδοσις εἶναι λίαν εὐχάριστος, διότι ἐὰν καταλάβῃ ὁ πληθυσμὸς περὶ τίνος πρόκειται θὰ ἔχωμεν μίαν μεγαλυτέραν αὔξησιν τοῦ χρόνου. Αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ ἰδικοῦ μου Ὑπουργείου. Διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῶ ἀπὸ τὸν κ. Χούταν, δὲν θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ θέμα τῆς ὁδοποιΐας, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε καὶ δὲν ἐνδιαφέρει τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου. Διότι, ἡ ἐπαρχία Βάλτου ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ δίκτυον, τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖ εἰς Ἄρταν καὶ εἶναι μία ἀπόστασις 30 χιλιομέτρων. Εἶναι μία κυρία ἀρτηρία, ἡ ὁποία συντηρεῖται καὶ ἔχει ἀποσταλῆ ἓν ποσὸν διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ δικτύου αὐτοῦ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐφέτος τὸ πρόγραμμα τῆς ὁδοποιΐας δημοσίων ἔργων ἂν καὶ εἶναι ἀνώτερον εἰς ποσὸν τοῦ προγράμματος τοῦ 1957, εἶναι πολὺ μικρότερον εἰς ἀριθμὸν ὁδῶν, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Τὸν λόγον αὐτὸν τὸν γνωρίζετε οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν. Εἶναι μία ἐκτίμησις, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν. Ἀπὸ τὰς 4.000 χιλιομέτρων ἀσφαλτικοῦ τμήματος, διεπιστώσαμεν, ὅτι ὑπάρχουν σοβαρώταται ζημίαι. Αὐτὸ ὀφείλεται, εἰς τὸ ὅτι, ὅταν κατεσκευάσθησαν αἱ ὁδοί, κατεσκευάσθησαν μὲ μικρὸν πάχος καὶ δεύτερον εἰς τὸ ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ παρετηρήθη μεγάλη αὔξησις τοῦ φορτίου τῶν αὐτοκινήτων. Ἐνῷ ὅταν κατεσκευάσθησαν ὁ μέσος ὅρος τοῦ φορτίου τῶν αὐτοκινήτων ἦτο περὶ τοὺς 2 τόννους, τώρα ἔχει φθάσει τοὺς 6 τόννους. Ἔχομεν διπλασιασμὸν τοῦ φορτίου. Ὑπάρχουν φορτία αὐτοκινήτων τῶν 10 καὶ 11 τόννων τῶν ὁποίων ἡ κυκλοφορία ἐπὶ τῶν ὁδῶν ἐπιφέρει σημαντικωτάτας ζημίας εἰς αὐτάς. Δὲν ἐπιφέρει τὴν ζημίαν ποὺ ἐπιφέρει τὸ ἓν πρὸς 10, ἀλλὰ πολὺ ἀνωτέραν. Θὰ περιορισθῶμεν ἐφέτος εἰς τὴν ἀνακατασκευὴν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Δι’ αὐτὸ εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων θὰ ἴδητε σημαντικώτατα ποσὰ διὰ τὴν ἀρτηρίαν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης–Συνόρων, ὡς καὶ Ἀθηνῶν–Πατρῶν καὶ Ἀθηνῶν–Τριπόλεως. Λόγῳ δὲ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω ποσὰ δι’ ἄλλας δευτερευούσης σημασίας ὁδούς, ὡς καὶ δι’ ἐπαρχιακὰς ὁδούς.

§107Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δηλαδή, ἔτσι θὰ περάσουμε ἐφέτος;

§108Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ περάσωμεν μὲ 340.000.000 μὲ τὸ κονδύλιον τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, τὸ ὁποῖον διὰ τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη μου, πρέπει νὰ φθάνῃ τὰ 5.000.000 δραχ., μαζὶ μὲ τοὺς τοπικοὺς πόρους.

§109Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τίποτε δὲν εἶναι...

§110Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὸ σύνολον τοῦ ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ διατιθεμένου κατ’ ἔτος ποσοῦ, διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς ὁδούς, τῶν Νομῶν, εἶναι 100.000.000 δραχ., ἐκτὸς αὐτῶν οἱ Νομοὶ ἔχουν καὶ τοὺς τοπικοὺς πόρους. Θὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἓν σύνολον ποσῶν, μεταξὺ 130 καὶ 150 ἑκατομμυρίων δραχ. δὲν εἶναι τίποτε ὡς λέγει ὁ κ. Παπασταύρου, ἀλλὰ εἶναι ἓν σοβαρὸν ποσόν. Ἐκτὸς αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ ὑπάρχει καὶ ἓν ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ καθορίσω, καὶ τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἀγροτικὰ ἔργα. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ τὸ ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων ἐκ δραχ. 340.000.000 τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν. Ὅταν ἀθροίσητε αὐτὰ θὰ εὕρητε ἓν ἄθροισμα μεταξὺ 600– 700 ἑκατομ. δραχμῶν. Τὸ ποσὸν αὐτό, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐδικὸν δίκτυον τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ὄχι τεράστιον ἀλλὰ ἐν σχέσει μὲ τὰς δυνατότητας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ εἶναι πλέον ἢ τεράστιον. Εἶναι ἓν ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν διατίθεται ποτὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Φθάνει νὰ ὑπάρξῃ ἕνας καλὸς προγραμματισμὸς καὶ νὰ μὴ ἀρχίσῃ ἡ διασπορὰ τοῦ κονδυλίου διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν ἐντὸς 4–5 ἐτῶν νὰ ἔχωμεν ἐπισκευάσει τὸ δίκτυον τῶν 4.000 χιλιομέτρων ἐθνικῶν ἀσφαλτικῶν ὁδῶν καὶ νὰ ἔχωμεν ἐπουλώσει ὅλας τὰς ἄλλας πληγὰς εἰς τὰ δίκτυα τῶν δευτερευουσῶν ὁδῶν καὶ τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν.

§111Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μομφὴν τὴν ὁποίαν ἀπέδωσε πρὸς τὸν λαὸν τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Ἐκατηγορήσατε ὅτι στερεῖται ἐργατικότητος.

§112Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν εἶπον τέτοιο πρᾶγμα.

§113Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἤθελον νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας τοῦ ἔδωκεν ἡ ὑπηρεσία, ὅτι δὲν ἐζήτησαν τὸ ἀναγκαιοῦν διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον, διὰ τὴν περιοχὴν Βάλτου, ποσόν, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεγνώρισεν ὅτι δὲν διετέθη τὸ ποσὸν ἐκ τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Ταμείου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ διατεθῇ καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα τὸ Ἐπαρχιακὸν Ταμεῖον, εἶχεν ἕνα ἀρκετὸν ποσὸν εἰς τὴν διάθεσίν του. Διερωτώμενος δὲ ἐπ’ αὐτοῦ, εἶπε τοῦτο: ὅτι ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν κατανοήσεως ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ τῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ εἰς ἔλλειψιν ἐργατικότητος! Ἔφερε δὲ ὡς παράδειγμα, διὰ νὰ στηρίξῃ τὰς ἀπόψεις τῆς ὑπηρεσίας μίαν ἀναφορὰν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὁ λαὸς τῆς ἐπαρχίας Βάλτου καὶ δὲν τὸ λέγω τοῦτο διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἐκεῖ, θέλω νὰ τὸ πιστεύσητε σεῖς, εἶναι ἐργατικώτατος καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ διαπιστώσητε, ἐὰν ἠμπορούσατε νὰ περάσητε ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου. Θὰ ἴδητε ὅτι καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τομέα αὐτὸν τὸν ὁδικόν, θὰ ἴδητε ὅτι διὰ προσωπικῆς των ἐργασίας, ὅλαι αἱ Κοινότητες αἱ ἑκατέρωθεν τοῦ Ἰνάχου ποταμοῦ, ἔχουν συνδεθῆ μὲ τὴν κεντρικὴν ἀρτηρίαν διὰ δρόμων, τοὺς ὁποίους ἔκαμαν οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι διὰ προσωπικῆς των ἐργασίας. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, τὴν κεντρικὴν ὁδόν, αὐτὴν τὴν ὁποίαν γνωρίζετε καλῶς, τὴν κεντρικὴν ὁδὸν Ἄρτης–Πρεβέζης, ἐζητήσαμεν νὰ συντηρήσῃ, νὰ ἐπισκευάσῃ καὶ νὰ διορθώσῃ τὸ Κράτος, ἔστω διὰ τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Ταμείου, διότι, αὐτὴν τὴν μεγάλην ὁδόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἐπισκευάσουν οἱ κάτοικοι. Κατὰ τὴν γνώμην μου, κακῶς ἐχαρακτηρίσθη ἐπαρχιακὴ ὁδός, θὰ ἔδει νὰ χαρακτηρισθῇ ἐθνικὴ καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου, διότι πράγματι ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἔχει καὶ στρατηγικὴν σημασίαν. Πιστεύσατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἄποψις τῆς ὑπηρεσίας σας, ὅτι δὲν εἶναι ἐργατικὸς ὁ λαός, δὲν εὐσταθεῖ καὶ εἶναι ἄδικος. Εἶναι ἐργατικὸς ὁ λαός, ἀρκεῖ μόνον νὰ ὑπάρχῃ ἀνάλογος κρατικὴ συμπαράστασις εἰς τὴν προσπάθειάν του νὰ κάμνῃ κἄτι καλύτερον διὰ τὸν τόπον. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐδηλώσατε, ὅτι θὰ συστήσητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ νὰ δώσῃ ἕνα ἐπὶ πλέον ποσὸν εἰς τὸ Ἐπαρχιακὸν Ταμεῖον, ὥστε νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ζωτικῆς σημασίας ὁδόν, θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ μείνῃ ἐκεῖ εἰς τὴν ἁπλῆν σύστασιν. Θὰ ἤθελον ἐντονωτέραν τὴν ἐπέμβασίν σας, ὥστε πράγματι νὰ δοθῇ τὸ ποσὸν αὐτό, ἔστω καὶ ἐπὶ πλέον τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον δίδει τὸ Ἐπαρχιακὸν Ταμεῖον, ὥστε νὰ γίνῃ ἡ ὁδὸς αὐτὴ τῶν 35 χιλμ. ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξαρτᾶται τὸ ὅλον ὁδικὸν δίκτυον τῆς ἐπαρχίας, διότι ἐφ’ ὅσον αὐτὴ ἡ ὁδὸς εἶναι εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν, τότε ἀχρηστεύεται καὶ ἡ κεντρικὴ ὁδός, ἡ ὁποία συνδέει τὴν κεντρικὴν ἀρτηρίαν.

§114Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν εἶπον ποτὲ περὶ ἐλλείψεως ἐργατικότητος. Σᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἔχουν καταλάβει τὸν τρόπον ἀπορροφήσεως αὐτῶν τῶν πιστώσεων. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἄλλο παράδειγμα, ὥστε νὰ πεισθῆτε ὅτι δὲν ὁμιλῶ περὶ αὐτοῦ. Εἰς τὴν Σαντορίνην, ὅταν ἔγιναν οἱ σεισμοὶ καὶ ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον, οἱ ζητήσαντες δάνειον, δὲν ὑπερέβησαν τὸν ἀριθμὸν τῶν 50 ἢ 60 καὶ ὅλοι οἱ κάτοικοι ἔλεγον ὅτι δὲν θέλουν νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν δανείου, διότι δὲν ἦσαν βέβαιοι ἐὰν αὐτὸ τὸ δάνειον θὰ ἠμπορέσουν νὰ τὸ ἀποπληρώσουν. Εἰς τὸν Βάλτον πιθανώτατα θὰ συμβαίνῃ τὸ ἴδιο, ἐπειδὴ ὡρισμένα κονδύλια ἀπὸ αὐτὰ τὰ μικροκεφάλαια χαρακτηρίζονται ὡς δάνεια καὶ δὲν εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ ἀναλάβουν μίαν ὑποχρέωσιν, διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὁποίας δὲν ἦσαν βέβαιοι. Ἐγὼ ὄχι μόνον δὲν τοὺς εἶπα ὅτι δὲν εἶναι ἐργατικοί, ἀλλὰ τοὐναντίον τοὺς ἀπέδωσα τιμιότητα μεγαλυτέραν ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους κατοίκους τῆς Ἑλλάδος καὶ εἶπον μάλιστα ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἡ λῆψις αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ, οὔτε κανένα ἔγκλημα εἶναι, οὔτε κανένα θανάσιμον ἁμάρτημα. Μὲ αὐτὸ ἤθελον νὰ ὑποδηλώσω ὅτι ἔστω καὶ ἐὰν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλουν μίαν δόσιν τοῦ δανείου, δὲν πρόκειται νὰ τοὺς πάρωμεν τὸ κεφάλι. Θὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι ἡ κατάστασίς των δὲν εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἀνεμένομεν, ὅταν ἔλαβον τὸ δάνειον καὶ θὰ ἀναβληθῇ ἡ δόσις δι’ εὐθετώτερον χρόνον.

§115Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἐδόθη, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ χρόνος.

§116Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Καὶ εἶπον, διὰ τὸ 1957 ὁ Νομὸς Αἰτωλοακαρνανίας ὑπέβαλεν ἕνα πίνακα μακρῶν ἔργων, σύνολον 3.732.000 δραχ. Εἰς τὸν πίνακα αὐτόν, ὑπήγοντο καὶ αἰτήσεις τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Ὅλον τὸ αἰτηθὲν ποσὸν τῶν 3.732.000 ἐδόθη. Τί ἄλλο θέλετε; Ἡ ἐπαρχία Βάλτου δὲν ἐζήτησεν. Ὅσα ἐζήτησαν οἱ ἄλλοι ἔλαβον. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐζήτησαν.

§117Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐζήτησαν καὶ δὲν ἔλαβον. Εἰς αὐτὸ βέβαια δὲν ὑπάρχει εὐθύνη ἰδική σας.

§118Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὄχι, κύριε Χούτα. Ἐφέτος ζητοῦν 10 καὶ θὰ πάρουν 6. Πέρυσιν ἐδόθη τὸ σύνολον τῶν αἰτήσεων κατὰ 100%. Ἐφέτος θὰ δοθοῦν τὰ 70%.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§120ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10 μ. μ.)