1958.01.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

ΤΡΙΤΗ 14 Ἰανουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, ἡ χήρα τοῦ ἀποθανόντος πρώην βουλευτοῦ καὶ Ὑπουργοῦ Στρατηγοῦ Ζέρβα, ἀπέστειλεν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπιστολήν, διὰ τῆς ὁποίας εὐχαριστεῖ διὰ τὴν συμμετοχὴν αὐτῆς εἰς τὸ πένθος της.

§2Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, θὰ παρεκάλουν ὅπως, εἰς τὸ μέλλον, ὁσάκις πρόκειται νὰ γίνῃ πολιτικὸν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ μνημόσυνον, δι’ ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ἔχει προσφέρει τοιαύτας ὑπηρεσίας, οἵας προσέφερεν ὁ ἀείμνηστος Στρατηγὸς Ζέρβας, ἀλλὰ καὶ γενικῶς δι’ οἱονδήποτε συνάδελφον, εἰδοποιοῦνται ἐγκαίρως οἱ κ. κ. Ἀρχηγοὶ τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ Κομμάτων, ὥστε τὸ μνημόσυνον τὸ πολιτικόν, νὰ προσλαμβάνῃ τὸν χαρακτῆρα ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἀξίζει εἰς τοὺς ἐκλιπόντας συναδέλφους καὶ δὴ εἰς τοιαύτας προσωπικότητας, ὅπως ὁ Στρατηγὸς Ζέρβας. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκλήθησαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Κομμάτων, νὰ ὁμιλήσουν, ἀπουσιάζαμεν σχεδὸν ὅλοι. Οὔτε οἱ κ. κ. συναρχηγοὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἦσαν παρόντες, οὔτε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἦτο παρών, οὔτε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ, ἔτυχε νὰ ἀπουσιάζω καὶ ἐγώ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ εἶχεν ἀναβληθῇ τὸ πολιτικὸν μνημόσυνον διὰ μίαν συνεδρίασιν καὶ νὰ προσελάμβανε τὸν χαρακτῆρα, ὁ ὁποῖος ἤξιζεν εἰς τὸν ἀείμνηστον γενναῖον στρατιώτην, ἐθνικὸν ἄνδρα, Ναπολέοντα Ζέρβαν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψίς σας, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο αὐτὸ σκοπίμως, ἐγένετο ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τοῦ θανάτου τοῦ Στρατηγοῦ Ναπ. Ζέρβα, ἡ ὁποία ἐπεβάλλετο νὰ γίνῃ εὐθὺς μετὰ τὸν θάνατον, ἐφ’ ὅσον ἐλειτούργει ἡ Βουλὴ καὶ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς αὐθορμήτου ἐκδηλώσεως τοῦ Σώματος. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης, (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κατατάξεως, ἐκπαιδεύσεως κ.λ.π. εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις τῆς Α. Β. Υ. τοῦ Βασιλόπαιδος Κωνσταντίνου». Οἱ κ. κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Ν. Ἀθανασίου (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν περὶ νοσηλείας εἰς Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1137)46 καὶ εἰς τοὺς Ἀξιωματικοὺς καὶ Ἀρχισμηνίας τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν καὶ ἄλλων διατάξεων». Ὁ κ. Δ. Δαβάκης (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ προστασίας τῶν ἐφέδρων ἱπταμένων τῆς Βασ. Ἀεροπορίας νομοθεσίας» καὶ 2) «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Α. Ν. 1137)1946 «περὶ κυρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 401) 25.2.55, 1972) 20.12.56 καὶ 1003) 14.6.56 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1698 τῆς 1ης Νοεμβρίου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1952–53, 1953 54, 1954–55 καὶ 1955–56 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ Κράτους». Ὁ κ. Σ. Κωτιάδης, (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τιμητικῆς ἀπονομῆς διπλώματος Πλοιάρχου Γʹ τάξεως, ἄνευ ἐξετάσεων εἰς τὸν θαλασσοπόρον Σάββαν Γεωργίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τσουκαλᾶς, Θ. Τσάτσος, Δ. Γόντικας, Τ. Κολοκυθᾶς, Χ. Παπασταύρου, Ν. Μαλλιάκας, Σ. Κωστόπουλος, Λ. Σπαῆς, Μ. Στεφανίδης, Π. Ξενοδοχειάρης, Ι. Γωνιάδης, Γ. Τζώρτζης, Γ. Μπουρδάρας, Ν. Ἰντζές, Γ. Μαῦρος, Ι. Τούμπας, Α. Αὐγερινός, Ν. Ἔξαρχος, Θ. Γκουτζουρῆς καὶ Α. Πετραλιᾶς, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρων 2 καὶ 9 τοῦ Ν. Δ. 3791 τῆς 11)12.10.1937 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης, Μ. Τοσουνίδης, Α. Ἀγιωγειανάκης, Φ. Παπαδόπουλος, Χ. Ἀβραμίδης, Κ. Ταλιαδούρης, Ν. Ἰντζές, Β. Μουράτογλου, Ι. Γωνιάδης Μ. Στεφανίδης, Ι. Ὀρφανός, Θ. Γκουτζουρῆς, Α. Αὐγερινός, Γ. Τραυλινός, Ε. Κοθρῆς καὶ Τ. Κολοκυθᾶς, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)57 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Πασσαλίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Η. Ἡλιοῦ, Π. Πετροπουλάκης, Β. Θανασέκου, Ν. Κιτσίκης, Γ. Σπηλιόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου Γ. Εὐαγγέλου, Α. Λασκαρίδης, Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Πρωϊμάκης, Κ. Τσιγάρας, Ε. Πατσιαντᾶς, Α. Μπριλλάκης, Π. Γλιγλῆς καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3789)1957 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Τ. Βουλόδημος, Ε. Σκορδίλης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Ι. Γιαννιδάκης, Δ. Στρατῆς, Κ. Πετρόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου Ε. Πρωϊμάκης, Α. Μπριλλάκης, Π. Πετροπουλάκης, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς, Γ. Αὐγερόπουλος, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3788)1957 «περὶ προστασίας φυματικῶν Ναυτικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σπηλιόπουλος, Σ. Κωστόπουλος, Μ. Στεφανίδης, Ν. Ἔξαρχος, Α. Τσουκαλᾶς, Δ. Γόντικας, Ν. Μαλλιάκας, Ε. Κοθρῆς, Θ. Χαβίνης, Ν. Ἰντζές, Χ. Παπασταύρου Κ. Χριστόπουλος, Γ. Μπουρδάρας, Β. Κρῖκος, Κ. Μαρῆς, Α. Πετραλιᾶς, καὶ Τ. Κολοκυθᾶς, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3777)57 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς νομοθεσίας περὶ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν πολεμικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ρουμάνης, Φ. Κατσιάμπας, Δ. Θανόπουλος καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Δ. Παπαδημητρίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379)1955 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως «ἐπὶ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαχρήστου καὶ Δ. Γόντικας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ εἰσπράξεως τῶν Δημοσίων ἐσόδων καὶ θεσπίσεως ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Γ. Κατσαφάδος, Ε. Σκορδίλης, καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 3215)55 «περὶ προτιμήσεως τῶν προϊόντων τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Θεμελῆς, Σ. Τσιαπάρας, καὶ Λ. Λυμπέρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίας α) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων» καὶ 6) ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)57 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας Συνδέσμους Κοινοτήτων χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Γεωργίου καὶ Κ. Πετρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3768)1957 «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 325. 332)23.12.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν εἰς τὸν Α.Σ.Ο. δανείου μέχρι ποσοῦ δραχμῶν πεντήκοντα ἑνὸς ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (51.500.000), διὰ τὴν ὑπὸ τούτου συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1957, Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 290251) 3.1.1958 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε μέχρι 30 6.1958 τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν ὑπ’ αὐτῆς δανείων εἰς τὸν Α.Σ.Ο., διατεθέντων διὰ τὴν συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1956. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Τζαννετάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Δυτῶν Καλύμνου, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ν. 3794)57 ἐπὶ τῷ τέλει καθορισμοῦ προκαταβολῶν διὰ τοὺς δύτας Αʹ κατηγορίας δραχ. 30.000, βʹ κατηγορίας δραχ. 25.000 καὶ γʹ κατηγορίας δραχ. 18.000. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Καλοῦ Ἀγροῦ, διαμαρτυρομένης διότι κοινόχρηστος ἔκτασις φυτευθεῖσα τὸ 1951 διὰ προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων μὲ 400 λεύκας ἡλικίας σήμερον ἑπτὰ ἐτῶν, παρεχωρήθη χαριστικῶς εἰς δημότην πρὸς ἐπέκτασιν δῆθεν ἐργαστηριακῶν ἐγκαταστάσεων, κατ’ οὐσίαν, ὅμως, διὰ νὰ καρπωθῇ αὐτὸς τὴν ἐκ 400 περίπου λιρῶν ἀξίαν τῶν λευκῶν καὶ αἰτούσης τὴν ἀκύρωσιν τῆς παραχωρήσεως προτοῦ οἱ κάτοικοι ἀναγκασθοῦν νὰ μεταβάλουν εἰς γῆν Μαδιὰμ τὰς ἐργαστηριακὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ σκανδαλωδῶς ὑποστηριζομένου ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν σφετεριστοῦ τῆς περιουσίας των. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Εὐαγγέλου, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἀνάκλησιν τῶν ἀποφασισθέντων περιοριστικῶν μέτρων καπνοκαλλιεργείας περιοχῶν Νιγρίτης– Ζίχνης καὶ ὑπολοίπου Νομοῦ Σερρῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κίνιας, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν χειμαζομένων παραγωγῶν Βοιωτίας, ἤτοι ἀναστολὴν εἰσπράξεως χρεῶν, παροχὴν εὐρυτέρων καλλιεργητικῶν πιστοδοτήσεων, ἀπαγόρευσιν ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βαμβακοσπόρου καὶ βαμβακόπιττας εἰς βάρος ἐγχωρίας παραγωγῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ψήφισμα τῶν ἐκπροσώπων τῶν Καπνοπαραγωγικῶν Συνεταιρισμῶν Νομοῦ Δράμας, παραπονουμένων διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰς κατηγορίας καπνῶν Μπασῆ–Μπαλῆ, Μπασμᾶ καὶ Ὀβᾶ καὶ αἰτούντων ὅπως ὁ περιορισμὸς ἐπιβληθῇ εἰς τὰς περιοχὰς ὅπου δύναται νὰ ἀντικατασταθῇ ἡ καπνοκαλλιέργεια δι’ ἑτέρων προσοδοφόρων καλλιεργειῶν καὶ γενικώτερον νὰ ἀπαγορευθῇ αὕτη καὶ εἰς ἄλλα ἀκατάλληλα ἐδάφη ὥστε νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια ἀναπτύξεως τῆς καπνοκαλλιεργείας ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῶν ἑκάστοτε καπνικῶν ἐξαγωγῶν μας. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Θ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Ἕβρου, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ραφῆς τῶν στολῶν προσωπικοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. Ἕβρου εἰς ράπτην Ἀθηνῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Θ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁλωνιστῶν Νομοῦ Ἕβρου, διὰ τῆς ὁποίας οὗτοι διαμαρτύρονται κατὰ τῆς παρακρατήσεως ποσοῦ 3% ἐπὶ τοῦ παρ’ αὐτῶν εἰσπραχθέντος ποσοῦ ἐξ ἁλωνιστικῶν δικαιωμάτων, τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ἤδη παρακρατηθέντος ποσοῦ κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 137. 902) 14.12.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σάββα Παπαεμμανουὴλ δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 136. 433) 19.2.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σάββα Παπαεμμανουὴλ δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν).

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Μεσσήνης–Ἠλείας, σχετικῶς μὲ τὴν ἔνταξιν τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων κ.λ.π.

§6Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὕτη συνεζητήθη πρὸ ἡμερῶν καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι μελετᾶ τὸ θέμα τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ παρακαλῶ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ περὶ τῆς πορείας τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἔχει καταρτίσει δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§7Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ρυθμίσητε τὸ ταχύτερον τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων ἐργάζονται χωρὶς καμμίαν ἀμοιβήν.

§8Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὸ ζήτημα τῆς μισθοδοσίας καὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων, ἔχουν καταρτισθῆ δύο νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εὐθὺς μετὰ τὴν ἔγκρισίν των ἀπὸ τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, θὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλήν.

§9Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν ἀγροτῶν ἐπὶ τοῦ ἐπιβληθέντος φόρου 3% ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν εἰσοδημάτων.

§11Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δι’ ὑμῶν, ὡς ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, καὶ ἐγένετο δεκτόν, καὶ μάλιστα ὁμοψήφως, ὑπὸ τοῦ Σώματος, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς παρατάξεως, νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἀξιεπαίνως τὴν ὄντως ἐπαχθῆ φορολογίαν τοῦ ποσοστοῦ 6,10% ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων καὶ Ἀγροφυλακῆς ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐμείωσεν εἰς 3% τουτέστι κάτω τοῦ ἡμίσεος. Κατὰ τὸ νομοθέτημα δὲ αὐτὸ πέραν τῆς σοβαρᾶς αὐτῆς μειώσεως τοῦ ποσοστοῦ τοῦ φόρου εἰς 3% ἀφῆκε καὶ ὀρθῶς ἀφορολόγητα τὰ πρὸς διατροφὴν τῶν παραγωγῶν καὶ διὰ σπορὰν ἀπαιτούμενα ποσὰ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀντιθέτως εἶναι ἄλλα προϊόντα, ὅπως ἡ σταφίς, τὰ καπνά, τὸ ἔλαιον, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν γίνεται καμμία διευκόλυνσις καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δημιουργεῖται μία ἄνισος φορολογία μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν. Θὰ παρακαλέσω ἢ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ νὰ μειωθῇ δι’ αὐτὰ τὰ προϊόντα κατὰ 1% ἢ νὰ περιορισθῇ καὶ νὰ ἀφαιρεθοῦν τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν συγκομιδὴν τῶν προϊόντων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζονται ὡς εὐγενῆ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἄδικος ἡ μεταχείρισις καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα αὐτό.

§12Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑποστηριχθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Σχινᾶ ἄποψις εἶναι ἄποψις, τὴν ὁποίαν συμμερίζεται, ὅπως θὰ ἔχετε διαπιστώσει, ἀπὸ παρελθοῦσαν συζήτησιν, ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ μέλη τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως ἠναγκάσθησαν νὰ καταψηφίσουν τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ 3%, διὰ λόγους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν συνυφασμένοι μὲ τὴν ὑποχρέωσίν των νὰ σεβασθοῦν τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν, καὶ μόνον τὸ γεγονὸς αὐτό, ἐπιβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ ταχύτερον τὸ ζήτημα καὶ δώσῃ λύσιν. Διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι διερμηνεύω τὰς ἀπόψεις ἁπάντων τῶν κ. κ. συναδέλφων ὅτι τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀνισότης ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν διαφόρων περιφερειῶν εἶναι ἀνισότης συνδεομένη μὲ τὸ εἶδος τῆς παραγωγῆς, εἶναι ἀνισότης μὴ ἐπιτρεπτὴ καὶ παρὰ τὸ γεγονός, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀνεγνώρισεν καὶ ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ νεωτέρα αὐτὴ φορολογία εἶναι ἐλαφροτέρα καὶ καλυτέρα τῆς παλαιᾶς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον βεβαίως τιμᾷ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἀποτελεῖ ἐν τούτοις καὶ αὐτὴ ἡ νεωτέρα φορολογία λύσιν τοῦ ζητήματος. Διότι, ἀφ’ ἑνὸς ἀποτελεῖ βάρος οὐσιῶδες δι’ ὡρισμένας περιφερείας, ὅπως εἶναι φερ’ εἰπεῖν ἡ περιφέρεια τῶν Καλαβρύτων καὶ τῆς Αἰγιαλείας, αἱ ὁποῖαι βαρύνονται ἰδιαιτέρως, ἐνῷ ὑπάρχουν περιφέρειαι τῶν ὁποίων τὰ προϊόντα δὲν ἐξάγονται, δὲν πωλοῦνται καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν βαρύνονται μὲ τὸ 3%. Τότε, ὅταν συνεζητήθη, ἐν συνδυασμῷ πρὸς ὡρισμένον σχέδιον Ν. Δ., τὸ θέμα, ἠναγκάσθην καὶ ἐγὼ νὰ καταψηφίσω τὴν πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὄχι διότι δὲν συνεφώνουν εἰς τὴν οὐσίαν, οὔτε διὰ νὰ φανῶ εὐάρεστος εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, χωρὶς προηγουμένην συνεννόησιν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος καὶ ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπαιτήσω ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Μακρῆν, νὰ ἀποδεχθῇ ἐκείνην τὴν στιγμὴν προχείρως τὴν πρότασιν. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἔχῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς συνεννοηθῆ μὲ τὸν κ.) Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ὥστε νὰ δοθῇ ἡ λύσις διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ 3%, ἔστω εἰς δύο στάδια, δηλαδὴ διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ 1% εἰς τὴν ἀρχήν, ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ κατάργησις καὶ τοῦ 3% ἀμέσως καὶ ἀργότερα, μετὰ μελέτην καὶ τοῦ 2%.

§13Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἴπατε διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ 3%, δηλαδὴ νὰ μὴ παραμείνῃ καμμία φορολογία;

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βεβαίως, διότι πιστεύω ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή, δὲν εἶναι βασισμένη ἐπὶ τῆς ἰσότητος. Ὑπάρχουν περιοχαί, αἱ ὁποῖαι αὐτοκαταναλίσκουν τὰ προϊόντα καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία καὶ ὑπάρχουν περιοχαὶ αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται τὴν φορολογίαν, διότι ἐξάγουν τὴν σταφίδα φερ’ εἰπεῖν. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν ὡρισμέναι περιοχαὶ νὰ πληρώνουν διὰ τὴν ἀγροφυλακὴν ἢ διὰ τὰς Κοινότητας καὶ ἄλλαι ὀλιγώτερον ἢ σχεδὸν διόλου. Αὐτὸ ἀποτελεῖ λάθος ἠθικὸν καὶ νομοτεχνικόν.

§15Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὑπάρχει μία παρανόησις ἐπ’ αὐτοῦ. Πρῶτον, οὐδεμία Κοινότης πληρώνει διὰ λογαριασμὸν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, οὔτε διὰ λογαριασμὸν τῆς γειτονικῆς της Κοινότητος, διότι ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν πληρώνῃ ἡ Κοινότης διαβιβάζεται εἰς τὸ Ταμεῖον της.

§16Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν;

§17Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Βαρύνει τὴν παραγωγήν.

§18Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ 1% δὲν εἶναι μόνον δι’ ἑκάστην Κοινότητα χωριστά, εἶναι γενικόν.

§19Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ δαπάνη τῆς Ἀγροφυλακῆς εἰς τὰς Κοινότητας εἶναι ἀνάλογος. Ἀλλὰ σεῖς προτείνετε τὴν κατάργησιν τοῦ 3%, δηλαδὴ τὸ σύνολον τῶν Κοινοτικῶν φορολογιῶν. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις.

§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον, ὅτι θὰ διαχωρίσωμεν τὸ θέμα εἰς δύο. Τὸ ἓν εἶναι τὸ κρισιμώτερον, τὸ 1%, διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν. Ἐκεῖ ὑπάρχει καὶ ἀνεπτύχθη ἄλλοτε τὸ βασικὸν ἐπιχείρημα, ἀσχέτως καὶ τοῦ ἐπικουρικοῦ, τὸ ὁποῖον σήμερον ἐπεκαλέσθην, τοῦ ἐπιχειρήματος τῆς ἀνισότητος, τὸ βασικὸν ἐπιχείρημα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα ἐκ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας νὰ συντηρῆται μόνον ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλα τὰ Σώματα Ἀσφαλείας βαρύνουν τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§21Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Γνωρίζετε, ὅτι τὸ πρῶτον ἐμφανίζεται ἡ λύσις αὐτὴ ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου, μετὰ μίαν ἑκατονταετίαν, καὶ ἀφοῦ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς τὴν πρώτην φάσιν κατήργησε τὸ ἥμισυ τῆς δαπάνης.

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γνωρίζω, ὅτι τὸ πρῶτον προτείνεται ἡ λύσις αὐτή, ἀλλὰ τὸ θέμα ὅτι μία λύσις προτείνεται μετὰ ὅσας δεκαετίας θέλετε, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ προταθῇ καὶ νὰ μελετηθῇ καὶ ὅτι ἡ ὀρθὴ λύσις, ἴσως καὶ ἀργά, πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἰσχύουσα αὐτὴ ἡ προϊστορική, ἡ ἀναγομένη εἰς τὸν 19ον αἰῶνα ἀρχή, ὅτι ἡ Ἀγροφυλακὴ βαρύνει μόνον τοὺς ἀγρότας. Ὅπως ἡ Χωροφυλακή, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ εἰς τὰς πόλεις καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπως ἡ Ἀστυνομία Πόλεων, ὅπως ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία, οὕτω καὶ ἡ Ἀγροφυλακὴ πρέπει νὰ ἀντιστοιχῇ ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν εἰς κονδύλιον τοῦ Προϋπολογισμοῦ, πρέπει νὰ ἀποτελοῦν δημοσίαν δαπάνην κατὰ τὸ ὀρθόδοξον σύστημα.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σχετικὸν νομοθέτημα θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν αὔριον, συνεπῶς δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὁμιλῶμεν τώρα.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα διὰ νὰ μὴ εὑρεθῇ πάλιν εἰς δύσκολον θέσιν ὡρισμένη μερὶς τῆς Βουλῆς, ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι μετὰ τὴν ψηφοφορίαν τοῦ καλοκαιριοῦ καὶ μετὰ τὴν παράκλησιν ὅπως μελετηθῇ τὸ θέμα, θὰ εἶμαι ἐλεύθερος εἰς τὴν ψῆφον μου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ καὶ πάλιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μόνος καὶ ἄνευ συνεννοήσεως μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀποφασίσῃ τὴν κατάργησιν. Προειδοποιῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν πρὶν ἢ συζητηθῇ τὸ νομοθέτημα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα, νὰ τὸ μελετήσῃ ὁ ἴδιος, νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ὁριστικὴν θέσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία θέσις πλέον θὰ τύχῃ εἴτε τῆς ἐπιδοκιμασίας μας, ἐὰν εἶναι ἡ ὀρθὴ ὅπως εὔχομαι, εἴτε τῆς κριτικῆς καὶ ἀπορρίψεως ἐκ μέρους μας.

§25Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρὶν συμπληρωθοῦν τὰ στοιχεῖα τῆς νέας φορολογίας, τὰ ὁποῖα δὲν προβλέπεται ὅτι θὰ συμπληρωθοῦν πρὸ τοῦ Μαρτίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ καταργήσεως τοῦ 1%. Ἄλλωστε κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς σχετικῆς προτάσεως τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων θὰ συζητηθῇ τὸ ὅλον θέμα.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, εἶναι εἰς θέσιν ἀπὸ τοῦδε νὰ προβλέψῃ καὶ πρὸ τοῦ Μαρτίου, ποία θὰ εἶναι ἡ εἴσπραξις καὶ προλέγω, χωρὶς νὰ προσδιορίσω τὸ ποσὸν ὅτι τὸ προϊὸν τῆς εἰσπράξεως δὲν θὰ εἶναι οὐσιῶδες, καὶ δὲν ἀξίζει χάριν ἑνὸς μὴ οὐσιώδους ποσοῦ νὰ ἐμμένῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ 1%. Τὸ 2% εἶναι θέμα κρίσιμον καὶ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ ἄλλος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τῶν δαπανῶν τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν πρότασιν καταργήσεως τοῦ 2%. Δι’ αὐτὸ προβαίνω εἰς τὴν ἀντιδιαστολὴν τῶν δύο περιπτώσεων ἀπὸ ἀπόψεως χρονικῆς. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μελετήσητε τὸ ζήτημα, ὡς πρὸς τὸ 2%, ὡς πρὸς τὸ 1% δὲ νὰ τὸ ἐξετάσητε ἀμέσως.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποχέτευσιν τῶν ὀμβρίων ὑδάτων κ.λ.π., εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων κ. κ. βουλευτῶν. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη, σχετικῶς μὲ τὴν ματαίωσιν τῆς νέας λαχαναγορᾶς εἰς τὴν περιοχὴν Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη κ.λ.π.

§28Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως τῆς κεντρικῆς ἀγορᾶς, ἀποτελεῖ μίαν ἀνάγκην διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐλπίζω, ἀφοῦ ἐπετεύχθη ἡ ἐξοικονόμησις ἑκατὸν ἑκατομμυρίων δραχμῶν, νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ ἀνέγερσις τῶν χώρων τοὺς ὁποίους θὰ κρίνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτὴ ἡ κατάστασις τῆς ἀθλίας παράγκας τῆς ἀγορᾶς εἰς τὴν ὁποίαν στεγάζονται 350 ἔμποροι.

§29Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι θέμα ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος. Τὸ ὑπόμνημα τὸ διεβίβασα εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἀπαντήσῃ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἄνω Μερᾶς Μυκόνου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβολὴν Κοινοτικοῦ φόρου 3 ἐπὶ τοῖς χιλίοις, ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων μεταλλευμάτων κ.λ.π.

§31Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ Μύκονος εἶναι τουριστικὴ νῆσος καὶ πρέπει ἡ ἐμφάνισις τῶν Κοινοτήτων της νὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ξένων. Εἰς τὴν Κοινότητα Ἄνω Μερὰ ὑπάρχει ἓν μεταλλεῖον καὶ ἡ Κοινότης αὐτὴ ζητεῖ νὰ βοηθηθῇ εἰς τὴν τουριστικήν της ἀποστολὴν διὰ τῆς ἐπιβολῆς ἑνὸς μικροῦ ποσοῦ 3‰ ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων μεταλλευμάτων. Πρόκειται περὶ δικαιοτάτου αἰτήματος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ ἀποδεχθῇ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§33Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζητουμένη ἀναφορὰ ἀναφέρεται καὶ ἀνταποκρίνεται εἰς καθολικὸν καὶ δικαιότατον αἴτημα ὅλων, κατὰ τὸ πλεῖστον, τῶν μικρῶν καὶ πτωχῶν Κοινοτήτων, εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ὁποίων γίνεται ἐκμετάλλευσις καὶ ἐξόρυξις μεταλλεύματος. Μὲ τὴν ἐπιζητουμένην ἐπιβολὴν ὑπὲρ τῶν πτωχῶν αὐτῶν Κοινοτήτων μικροῦ ποσοστοῦ 3‰ ἐπὶ τοῦ ἐξορυσσομένου καὶ ἐξαγομένου μεταλλεύματος θὰ παρασχεθῇ ἡ δυνατότης εἰς αὐτὰς νὰ ἐκτελέσουν ἐπείγοντα κοινωφελῆ ἔργα διὰ νὰ καταστῇ κάπως ὑποφερτὴ καὶ ἀνετωτέρα ἡ ζωὴ τῶν ἀναξιοπαθούντων μεταλλωρύχων ποὺ ἐργάζονται σκληρῶς, μέσα εἰς τὰς ὑπογείους στοάς, καὶ τῶν οἰκογενειῶν των. Ἄλλωστε αἱ μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις μὲ τὴν διάνοιξιν ὑπογείων στοῶν καὶ τὴν μεταφορὰν μεταλλεύματος γίνονται πρόξενοι σημαντικῶν ζημιῶν καὶ βλαβῶν εἰς ὑπάρχοντα κοινωφελῆ ἔργα, πλατείας, ναοὺς καὶ ὁδοὺς καὶ ἐπιβάλλεται διὰ τὸν πρόσθετον αὐτὸν λόγον ἡ ἐπανόρθωσίς των διὰ τῆς παρασχεθησομένης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεώς των. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι δι’ ἑτέρου νόμου ἐγένετο πρόβλεψις ἐπανορθώσεως τῶν προξενουμένων ζημιῶν εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας.

§34Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅπως γνωρίζετε, ὁ φόρος αὐτὸς ἐπὶ τῶν μεταλλείων προϋφίσταται, ἐπιβληθεὶς ἀπὸ εἰδικὸν νόμον τοῦ 1952 καὶ κατηργήθη τὸ 1953, κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας ὑποστηρίζοντος ὅτι ἡ τιμὴ τῶν μεταλλευμάτων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ ἐπικινδύνους διακυμάνσεις. Συνεπῶς εἶναι θέμα κυρίως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας καὶ δεύτερον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αἱ Κοινότητες περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται ἔχουν ἐξαιρετικὴν καὶ προσοδοφόρον ἀκίνητον περιουσίαν, ὥστε ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς νὰ μὴ ἀποτελῇ ἀξιόλογον ἐνίσχυσιν.

§35Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἀνεφέρατε ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην, νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, διότι ἡ περιουσία τὴν ὁποίαν λέγετε ὅτι ἔχει ἡ Κοινότης αὐτή, ἐπειδὴ γνωρίζω προσωπικῶς τὰ πράγματα, εἶναι ἀσήμαντος. Ὁμιλῶ διὰ τὸ γενικώτερον συμφέρον, τῆς εὐπροσώπου τουριστικῆς ἐμφανίσεως μιᾶς νήσου, ἡ ὁποία ἔχει πιάσει καλὰ καί, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ὥστε νὰ εὑρεθῇ τρόπος ὑποβοηθήσεως αὐτῆς τῆς Κοινότητος.

§36Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὸ ἔκαμα ἀφ’ ἧς στιγμῆς μοῦ ἐκοινοποιήθη ἡ ἐρώτησις. Δὲν ἔχω ἀκόμη ἀπάντησιν.

§37Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνετόπισε τὸ θέμα εἰς τὰς δύο αὐτὰς Κοινότητας, ἐνῷ τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον. Ἐνθυμοῦμαι δὲ τώρα καὶ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ ἐσόδων Δήμων καὶ Κοινοτήτων, εἶχε συζητηθῆ τὸ θέμα καὶ δὲν ἐδώσατε μίαν ἀπάντησιν, ἢ μᾶλλον δὲν ἀπεδέχθητε τὴν τροπολογίαν, ἐπιφυλαχθέντες ἐν καιρῷ νὰ ἀσχοληθῆτε μὲ τὸ ζήτημα. Συνεπῶς τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον. Ἑπομένως ἀφοῦ οἱ ἀγρόται διὰ τὰ παραγόμενα προϊόντα των πληρώνουν φόρον εἰς τὰς Κοινότητας, εἶναι ἀπαράδεκτον αἱ μεγάλαι μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις τῆς Χώρας, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς 3– 4 οἰκονομικῶς παντοδυνάμους, νὰ μὴ πληρώνουν ἕνα μικρὸν φόρον εἰς τὰς Κοινότητας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῶσι μέτρα διαφυλάξεως τοῦ ὑπεράνω τοῦ λιμένος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κερατσινίου κειμένου ἱστορικοῦ ὑψώματος.

§39Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἡ πόλις Κερατσινίου Πειραιῶς, ἀριθμοῦσα ἤδη 60.000 κατοίκων, ἱδρύθη μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφὴν ὑπὸ τῶν καταφυγόντων ἐνταῦθα προσφύγων ἐπὶ τῶν ὑψωμάτων τοῦ Κερατσινίου. Μεταξὺ τῶν λόφων τῆς Εὐγενείας ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Ἀμφιάλης καὶ τοῦ Κοκκινοβράχου ἀφ’ ἑτέρου, καὶ ὑπεράνω τοῦ λιμένος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, κεῖται τὸ ὕψωμα Ἅγ. Γεωργίου. Τὸ ὕψωμα αὐτὸ δεσπόζει τοῦ στενοῦ τῆς Σαλαμῖνος, ὅπου ἐγένετο ἡ ἱστορικὴ ναυμαχία μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ Περσῶν. Εἰς τὸ ὕψωμα αὐτὸ ἔστησεν ὁ Ξέρξης τὸν θρόνον του ὁπόθεν παρηκολούθησε τὴν πανωλεθρίαν τῆς ὑπερηφάνου ἁρμάδας του. Ἀλλὰ καὶ τὸ 1827 ἐκεῖ ὁ ἔνδοξος Ἀρχιστράτηγος τῆς Στερεᾶς Γεώργιος Καραϊσκάκης ἔστησε τὸ Στρατηγεῖον του διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τὴν λύσιν τῆς πολιορκίας τῆς Ἀκροπόλεως. Συνεπῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα ὁ τόπος αὐτὸς εἶναι ἱερὸς καὶ ἱστορικός. Τὸ ὕψωμα αὐτὸ ὁ Δῆμος Κερατσινίου διὰ νὰ τὸ διαφυλάξῃ ὡς τόπον ἱστορικόν, τὸ ἐδενδροφύτευσεν ἀπὸ τὸ 1938. Τὸ δὲ 1942 τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ἀνεκήρυξεν ὡς ἀναδασωτέαν ἔκτασιν. Σήμερον πλέον τῶν 2.000 πεύκων ὑπάρχουν ἐπ’ αὐτοῦ. Μ’ ἔλεγε ὅτι ἡ Ὑπηρεσία Δημοσίων Κτημάτων λέγει εἰς τὸν Δῆμον Κερατσινίου ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτὴ ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον, ἐν τούτοις διάφοροι φερόμενοι ὡς ἰδιοκτῆται ἐπέτυχον δικαστικὰς ἀποφάσεις εἰς βάρος τοῦ Δήμου. Μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς των οἱ κάτοικοι ἀπεσόβησαν πρὸ ἑνὸς ἔτους τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐκριζώσεως τῶν πεύκων καὶ τὴν οἰκοπεδοποίησιν τοῦ χώρου. Ἤδη εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐπέτυχον τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ κηρύξεως τοῦ χώρου τούτου ὡς ἀναδασωτέας ἐκτάσεως. Ὁ χῶρος αὐτός, ὡς γνωστόν, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὸν τουρκικὸν ζυγόν, περιῆλθεν εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον ἐξακολουθητικῶς τὴν διατηρεῖ, διότι οὐδεμία παραγραφὴ χωρεῖ ἐπὶ τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τοῦ Κράτους ἀπὸ αὐθαιρέτους καταλήψεις καὶ ἰδιοποιήσεις. Εἶναι γεγονὸς ὅτι πολλοὶ ἐπλούτισαν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Κράτους, διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς. Ἤδη, ὅμως, τὸ Κράτος ἐξ ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς ὑποχρεώσεως πρὸς τοὺς πρόσφυγας, διέθεσε τὴν περιοχὴν αὐτὴν πρὸς ἀποκατάστασιν αὐτῶν κυριαρχικῷ δικαιώματι, διότι οἱ τίτλοι τοὺς ὁποίους ἴσως ἔχουν οἱ διάφοροι εἶναι τεχνητῶς πλαστοί, διότι οὐδεὶς ἄλλος ὑπῆρξε πρῶτος ἰδιοκτήτης μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, πλὴν τοῦ Κράτους, οὐδεὶς ἰδιώτης ὁθενδήποτε προερχόμενος καὶ ὁρμώμενος δύναται νὰ προβάλῃ τὸ ἀνάστημα τοῦ ἰδιοκτήτου ἔναντι τοῦ Κράτους καὶ νὰ τὸ ἐπιβάλῃ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρουσιάζωνται οἱ παρανόμως κάτοχοι ὡς ἀντίδικοι τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ κυριάρχου Κράτους καὶ μάλιστα ἐνώπιον τῶν κρατικῶν δικαστηρίων παρὰ τῶν ὁποίων νομιμοποιεῖται ἡ παρανομία των λόγῳ τῶν τυπικῶν τίτλων ποὺ ἴσως ἔχουν, ἀλλ’ οὐδαμοῦ οὐσιαστικῶς στηριζομένων, ἐκτὸς ἐὰν ἔχουν ἐπίσημα κρατικὰ παραχωρητήρια. Πάντως, τὸ ἀλσύλλιον αὐτὸ σὺν τοῖς ἄλλοις ἀποτελεῖ καὶ τὸν μοναδικὸν πνεύμονα τῆς πόλεως αὐτῆς ποὺ κοινωνικοὶ λόγοι ἰδίως ὑγείας ἐπέβαλον τὴν δημιουργίαν του καὶ ἐπιβάλλουν τὴν ἀπροφάσιστον καὶ ἀναντίρρητον διαφύλαξίν του ἀπὸ τὰς διαθέσεις τῶν οἰκοπεδοφάγων, ἔστω καὶ διὰ νέας ἀποφάσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ ὁποία νὰ θέτῃ τέρμα εἰς τὰς τοιούτου εἴδους ἀθεμίτους πλιατσικολογικὰς διαθέσεις τῶν διαφόρων οἰκοπεδοφάγων. Παρακαλοῦνται οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ ὅπως κινήσουν τὴν κρατικὴν μηχανὴν καὶ ἀποτρέψουν τὴν ἐγκληματικὴν αὐτὴν ἐνέργειαν πρὸς ἀφανισμὸν τοῦ ἀλσυλλίου καὶ μάλιστα καθ’ ὃν χρόνον ἐκδηλοῦται προσπάθεια πανταχόθεν διὰ τὴν δημιουργίαν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ πρασίνου.

§40Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ ἀντελήφθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει ὅτι τὸ θέμα δὲν ἀφορᾷ μόνον αὐτὸν τοῦτον τὸν Δῆμον Κερατσινίου. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐθνικοῦ χώρου, διὰ τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος προηγουμένως, ποία εἶναι ἡ σημασία του καὶ διὰ τὴν νεωτέραν καὶ διὰ τὴν παλαιοτέραν ἱστορίαν τοῦ τόπου. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ὁ ἐθνικὸς αὐτὸς χῶρος θὰ γίνῃ ἀντικείμενον καταφαγώματος ἀπὸ τοὺς αἰωνίους οἰκοπεδοφάγους, ἢ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἐπέμβουν οἱ ἁρμόδιοι, ὥστε νὰ περισωθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἀντικείμενον περιποιήσεως ὁ χῶρος αὐτός, νὰ γίνῃ ἀντικείμενον φρονηματισμοῦ καὶ τῶν συγχρόνων Ἑλλήνων καὶ διὰ τὴν πρόσφατον ἱστορίαν καὶ διὰ τὴν παλαιοτέραν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔζων εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀντέστησαν εἰς τὰς ὀρέξεις ὡρισμένων ξένων, οἱ ὁποῖοι κατέλυσαν τὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ τόπου, ὅπως προκειμένου περὶ τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ καὶ σήμερον ἐξακολουθοῦν νὰ ἀπειλοῦν τὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ τόπου μας.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§42Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Κτημάτων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, πρὸς τὴν ὁποίαν δὲν ἀπευθύνεται καὶ ἡ ἐρώτησις. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἀφ’ ἧς ἔλαβε τὴν ἐρώτησιν, διεβίβασε ταύτην καὶ τὸ αἴτημα περὶ λήψεως μέτρων ὑπὲρ τοῦ χώρου αὐτοῦ, πρὸς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπήντησεν ἤδη ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς κυριότητος, ἰδιοκτησίας τοῦ Δημοσίου, ἔχει λάβει ὅλα τὰ μέτρα καὶ οὐδεμία καταπάτησις ἔχει σημειωθῆ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐξωραϊσμὸν τοῦ χώρου, εἶναι κατὰ πρῶτον λόγον θέμα Δήμου Κερατσινίου καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἐνισχύσεως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου.

§43Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὁ χῶρος αὐτὸς κινδυνεύει ἀπὸ τοὺς οἰκοπεδοφάγους.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς

καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ ἔλαιον.

§45Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ ὁποία θὰ τελειώσῃ ἀπόψε, κύριε Πρόεδρε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον τὸ ἐπιθυμεῖ σφόδρα.

§47Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶναι ἡ τρίτη ἡμέρα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ἀπόψε ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων. Ὁ κ. Ι. Μποῦτος. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Α. Πολυχρονίδης ἐτηλεγράφησεν, ἑπομένως παραμένει. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Ε. Βενιζέλος. Ἀπών. Διαγράφεται. Ὁ κ. Ι. Κρασαδάκης. Ἀπών. Διαγράφεται.

§49ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Προσῆλθεν ὁ κ. Μποῦτος.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μποῦτο.

§51Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἐφ’ ὅσον οἱ ἄλλοι ὁμιληταὶ παρῃτήθησαν, ἐγὼ δὲν ἔχω λόγον νὰ ὁμιλήσω ἰδιαιτέρως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ γνωρίζετε τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων, τὰς ὁποίας θὰ συζητήσωμεν. Ἔχει ὁρισθῆ ὅτι μετὰ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Λυμπέρη περὶ τοῦ καπνεργατικοῦ καὶ μετὰ ταύτην αἱ ἐπερωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὰς ὑπερβάσεις τῶν δημοσίων ἔργων. Συνεπῶς, ἐὰν λήξῃ ἀπόψε ἡ ἐπερώτησις αὐτή, τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν ὁ ἔλεγχος θὰ ἀφορᾷ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Λυμπέρη, ἀριθ. 69, ἀφορῶσαν τὸ καπνεργατικόν, καὶ κατόπιν ἡ ἐπερώτησις διὰ τὰς ὑπερβάσεις τῶν δημοσίων ἔργων. Ὁ κ. Β. Φιλοσοφόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§53Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀναγνωρίζω ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἐξαντληθῆ, διότι πρὸ τῶν διακοπῶν εἶχον ἀκουσθῆ αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι δὲν ἐθίγησαν κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν νὰ μὴ διαφύγουν τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος, ἐπὶ ἑνὸς σοβαροῦ θέματος, ὅπως εἶναι ἡ παραγωγὴ ἐλαιολάδου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ὁμιλῶν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, κατὰ τὴν τελευταίαν πρὸ τῶν διακοπῶν ὁμιλίαν του ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὑπεστήριξεν ὅτι εἶναι πεπρωμένον ἀτυχῶς, τὸ ἐλαιόλαδον νὰ ἀπασχολῇ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς κατ’ ἔτος τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ ἄποψις αὐτή, εἶναι ὀρθή, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποστηρίζει, ὅτι δηλαδὴ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολῇ καὶ συμφωνῶ ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολῇ; Πότε ὅμως; Ἐὰν ἐλαμβάνοντο τὰ βασικὰ ἐκεῖνα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἀπήλλασσον ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε ἀντιδικίαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν χειρισμὸν τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαιολάδου. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἔχομεν καὶ γεωργικὰ προϊόντα, τῶν ὁποίων ἡ κατανάλωσις ἐξασφαλίζεται μόνον διὰ μιᾶς ἐντόνου προσπαθείας, πρὸς ἐξεύρεσιν καταναλώσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δι’ ἐκεῖνα ἡ ἑκάστοτε Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρέπει πάντοτε νὰ ἀπασχολῆται, διότι ἐμφανίζεται ὀξὺ τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως ἑνὸς ἐθνικοῦ προϊόντος. Διὰ τὸ λάδι ὅμως, τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγή, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀπορροφᾶται κατὰ τὰ 8) 10 ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολῇ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ πότε; Ἐὰν ἐτίθετο ὡς βάσις μιᾶς ἐλαϊκῆς πολιτικῆς τὸ βασικὸν στοιχεῖον, ὅτι πρέπει τὸ Κράτος ἐξ ὑπαρχῆς νὰ προβαίνῃ εἰς τὸν καθορισμὸν μιᾶς τιμῆς ἀσφαλείας, μιᾶς τιμῆς, ποὺ θὰ ἱκανοποιῇ τὸ κόστος τοῦ παραγωγοῦ καὶ ἕνα ἐλάχιστον περιθώριον συντηρήσεώς του. Ὅταν αὐτὸ δὲν γίνεται, ἀλλὰ περιμένομεν ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ καθορίσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον καταναλίσκεται κατὰ τὰ 9) 10 εἰς τὸ ἐσωτερικόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν κρίσιν αὐτὴν καὶ τὰς ἀντιδικίας μὲ τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ τὴν ἐσφαλμένην αὐτὴν πολιτικήν. Ἔπειτα ἀπὸ τὰς συζητήσεις τοῦ προηγουμένου ἔτους ἡ Κυβέρνησις κατέληξεν εἰς ἕνα νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ ἐνῷ περὶ ὅλων τῶν ἄλλων μεριμνᾷ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, παραλείπει τὸ βασικὸν αὐτὸ στοιχεῖον, ὅτι δηλαδὴ θὰ πρέπει διὰ τοῦ νόμου νὰ ἐξασφαλίζεται ὁ καθορισμὸς κατὰ τὴν ἔναρξιν ἑκάστης ἐσοδείας τιμῆς ἀσφαλείας ἐλαιολάδου. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 καθορίζεται διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐκδιδομένης προτάσει .... (ἀναγινώσκει) .... Παραλείπεται, ὅμως, τὸ βασικὸν αὐτὸ στοιχεῖον, ὅτι μία τοιαύτη προσπάθεια πρέπει νὰ λαμβάνῃ ὡς βασικὸν ὅρον, ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας δὲν πρέπει νὰ εἶναι κατωτέρα τοῦ κόστους καὶ τοῦ περιθωρίου ἐκείνου τῆς συντηρήσεως τοῦ παραγωγοῦ. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν προβαίνωμεν εἰς τοιούτου εἴδους χειρισμὸν καὶ ἐξασφάλισιν, παραλύομεν τὴν προσπάθειαν τοῦ παραγωγοῦ νὰ ἐργάζεται δι’ ἕνα προϊὸν, τοῦ ὁποίου ἡ χρησιμότης εἶναι εἰς ὅλους γνωστή. Κύριοι βουλευταί, ἀντιλαμβανόμεθα ὅλοι, ὅτι μία Κυβέρνησις προκειμένου νὰ καθορίσῃ μίαν τιμὴν ἐλαιολάδου θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ καὶ τὴν δυναμικότητα τῆς καταναλώσεως, κατὰ πόσον τὸ κοινόν, δηλαδὴ ὁ ἐσωτερικὸς καταναλωτής, θὰ δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν. Τὸ ζήτημα αὐτὸ δυσχεραίνεται κατά τι ἐκ τοῦ ὅτι τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς δὲν εἶναι ἐκ τῶν προτέρων προκαθωρισμένον καὶ δὲν εἶναι προκαθωρισμένον διότι κατ’ ἔτος εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀντιπαλαίωμεν μὲ τὰς ἀντιξοότητας τῆς μειώσεως τῆς παραγωγῆς ἐλαίου καὶ τῶν φυτοπαθολογικῶν νόσων. Αἱ φυτοπαθολογικαὶ νόσοι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν μειώνουν τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ αὐξάνουν καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Εἶναι φυσικόν, ὅταν ἕνας ἀριθμὸς ἐλαιοδένδρων, ἀντὶ νὰ παράγῃ τὴν Α ποσότητα παράγει τὴν Α μειωμένην, λόγῳ τῶν φυτοπαθολογικῶν ἀσθενειῶν, τὸ κόστος νὰ αὐξάνῃ καὶ ἡ παραγωγὴ νὰ μειωθῇ. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει βασικὴ πολιτικὴ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων νὰ εἶναι πῶς νὰ καταπολεμοῦν τὰς ἀσθενείας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μίαν στατιστικὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὄχι ἀπομεμακρυσμένην, τοῦ ἔτους 1953, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐπὶ 69 ἑκατομ. ἐλαιοδένδρων παραγωγικῶν τοῦ ἔτους ἐκείνου, διότι σήμερον τὰ παραγωγικὰ ἐλαιόδενδρα ἔχουν αὐξηθῆ κατά τι εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 63+7 ἑκατομ., ἔχομεν προσβολήν, ἐκτὸς τῆς γνωστῆς ἀσθενείας τοῦ δάκου, προσβολὴν ἀσθενείας ἀπὸ τὸν πυρηνοτρίτην καὶ ἀπὸ τὸν ριζίτην. Λέγει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὅτι κατὰ 33%, τὰ ὑπάρχοντα ἐλαιόδενδρα προσβάλλονται ἀπὸ πυρηνοτρίτην καὶ κατὰ 5% ἀπὸ μίαν νέαν νόσον ριζίτην. Ἂν προσθέσωμεν εἰς αὐτὰς τὰς νόσους ἐκ τοῦ δάκου βλέπετε ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἐλαιοδένδρων μας προσβάλλονται ἀπὸ τὰς νόσους αὐτάς. Ἐκεῖ πρέπει νὰ ἐνταθῇ ἡ προσπάθεια τοῦ Κράτους πρὸς τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὰς νόσους αὐτὰς κατὰ τὸ δυνατὸν περισσότερον, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν παραγωγήν μας ηὐξημένην καὶ τὸ κόστος ἠλαττωμένον. Ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐνισχύσῃ ἀπὸ τοῦ ἀρξαμένου ἔτους τὴν ἐπέκτασιν τῶν φυτειῶν εἰς ἐλαιόδενδρα χωρὶς παραλλήλως νὰ καταβάλλεται ἡ δέουσα προσοχὴ εἰς τὸ φυτοπαθολογικὸν σημεῖον εἶναι μία πολιτικὴ ἀντιαγροτική, ἀντικοινωνική. Διότι ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος θὰ μᾶς δημιουργήσῃ δαπάνας καλλιεργείας αἱ ὁποῖαι διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν θὰ πρέπει νὰ παρέλθουν τοὐλάχιστον 10 ἔτη ὅσα θέλει ἕνα ἐλαιόδενδρον διὰ νὰ γίνῃ παραγωγικόν, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ὁ παραγωγὸς θὰ ἔχῃ ὑποστῆ τὴν οἰκονομικὴν ἐκείνην ἐπιβάρυνσιν ποὺ δὲν θὰ τοῦ ἐπιτρέπῃ νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὴν περαιτέρω καλλιέργειαν. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος τὰ ὑπάρχοντα ἐλαιόδενδρα θὰ ὑφίστανται τὴν μείωσιν ὡς ἐκ τῶν φυτοπαθολογικῶν ἀσθενειῶν. Καὶ ἔτσι ὁ παραγωγὸς θὰ ἔχῃ δύο ἐχθρούς, ἕνα τὸν φυτοπαθολογικὸν καὶ ἕνα τὸν πολλαπλασιασμὸν τῶν ἐλαιοδένδρων μὲ δάνεια ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τῶν ὁποίων ὁ τόκος θὰ τρέχῃ καὶ τὸν ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ.

§54Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν βλέπω ἐδῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§55Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ τὰ λέγω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, συνήθως οἱ Ὑπουργοὶ δὲν τὰ ἀκούουν αὐτά.

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὰ σπορέλαια εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ λαδιοῦ, κύριε συνάδελφε. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§57Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, Ἐξετάζεται τὸ ζήτημα ἀπὸ καθαρῶς ἐλαιοπαραγωγικῆς ἀπόψεως. Τὸ ζήτημα τοῦ σπορελαίου εἶναι ἄλλο ζήτημα, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ὠφελεῖ τὴν παραγωγὴν εἰσαγόμενον καὶ ἄλλοτε τὴν βλάπτει. Τὸ σπορέλαιον θὰ πρέπει νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν ὡς φίλον τοῦ ἐλαιολάδου, ὅταν ἐνδείκνυται καὶ ὄχι ὅταν δὲν ἐνδείκνυται. Ἤδη σᾶς ἀπασχολῶ μὲ τὸ θέμα ἂν πρέπῃ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν χαράσσει διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἰδιὰ τῆς νέας συμβάσεως μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ Κυβέρνησις, νὰ παραβλέπῃ τὸ φυτοπαθολογικὸν μέρος καὶ νὰ ἀσχολῆται μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς νέας καλλιεργείας, χωρὶς νὰ ἐξασφαλίζῃ τὰ μέσα τῆς θεραπείας τῶν νόσων ἀπὸ τὰς ὁποίας ὁ παραγωγὸς περισσότερον ὑποφέρει. Νομίζω ὅτι πρῶτα πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγήν μας, ἂν εἶναι δυνατὸν, τὴν σημερινὴν μὲ μίαν προσπάθειαν καταπολεμήσεως τῶν νόσων, ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα ἐλαιόδενδρα καὶ φυτείας καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐπαύξησιν ἡ ὁποία προϋποθέτει δαπάνας εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Καὶ εἶναι ἐπικίνδυνον νὰ παραμελήσωμεν τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἐλαιόλαδον πλεοναστικὸν διὰ τὴν χώραν μας, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς κοστίζῃ πολὺ καὶ δὲν θὰ ἠμποροῦμεν νὰ τὸ διαθέσωμεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικὸν θὰ μᾶς λέγῃ: «Δὲν ἀντέχω εἰς τὴν προσφορὰν τὴν ὁποίαν σεῖς μοῦ ζητεῖτε». Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, εἶναι βεβαιωμένον ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ ἐλαιολάδου καταπίπτει. Ἀπὸ μίαν στατιστικὴν βλέπομεν ὅτι κατὰ τὴν 10ετίαν 1930–40 ἡ κατανάλωσις εἰς Ἀμερικὴν ἀνέρχεται ἐτησίως εἰς 1.350.000 τόννους λιπαρά. Ἐπὶ τῆς ποσότητος αὐτῆς μόνον 350.000 τόννοι ἐλαιολάδου καταναλίσκονται. Εἰς τὴν 10ετίαν 1945–55, ἐνῷ ηὐξήθη εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἡ κατανάλωσις τῶν λιπαρῶν εἰς 1.560.000 τόννους, ἡ κατανάλωσις τοῦ ἐλαιολάδου ἐμειώθη εἰς 185.000 τόννους, σχεδὸν εἰς τὸ ἥμισυ τῆς 10ετίας ἐκείνης. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἀπορρόφησις ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν βλέπω κατὰ τὶ θὰ ὠφελήσῃ τὴν χώραν μας ἡ ἐπαύξησις τῶν ἐλαιοδένδρων ἐπὶ βλάβῃ τῶν παραγωγῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καλλιεργοῦν καὶ νὰ προσέχουν τὰ ἐλαιόδενδρα. Ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅτι ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτὸ ἀποβλέπει, μὲ συστηματοποιημένην πλέον πολιτικήν, εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου, διότι προβαίνει καὶ εἰς νέας φυτείας. Ὁ κ. Μαλλιάκας μᾶς διεξετραγώδησε τὴν ζημίαν τῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὸν δάκον κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἡ ζημία ἐκείνη ἂν ἔλλειπε δὲν θὰ εἴχομεν τὰς φωνὰς ἐκείνας καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν, ὅτι ἡ τιμὴ ἡ ἐφετεινὴ δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ, διότι ἂν εἴχομεν τὴν ἀπόδοσιν τῶν κατὰ 30% ἐπὶ πλέον δὲν θὰ εἴχομεν τὰς διαμαρτυρίας ὅτι ἡ τιμὴ δὲν εἶναι ἱκανοποιητική. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦ Μαΐου γνωρίζει τὴν παραγωγὴν ἑκάστου ἐλαιοκομικοῦ ἔτους, διότι ἀπὸ τὸ τρίτον δεκαήμερον τοῦ Μαΐου εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἀπὸ τότε ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ λαμβάνῃ τὰ μέτρα της, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῆς ἑπομένης ἐσοδείας. Ἐφέτος ἐνῷ ἤξευρεν ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου θὰ εἶναι ηὐξημένη διὰ τὸ 1958 εἶχεν θέσει εἰς τὴν διάθεσιν της 5½ χιλιάδας τόννους ἀπὸ τὴν περυσινὴν συγκέντρωσιν καὶ δὲν ἐφρόντισε νὰ διαθέσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ τὴν τιμὴν τῶν 800 καὶ 850 δολλαρίων κατὰ τόννον, ἀλλὰ ἀφῆκε νὰ παραμείνῃ καὶ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ διὰ νὰ ἐπαυξηθῇ ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ κατὰ 5½ χιλιάδας τόννους καὶ νὰ λέγῃ ὅτι θὰ τὸ διαθέσῃ ἐφέτος ποὺ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔπεσεν εἰς τὸ ἥμισυ τῆς περυσινῆς. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διερμηνεύσω καὶ τὴν διαμαρτυρίαν τῆς περιφερείας μου. Πολιτικὴ δανεισμοῦ ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐλαίου δὲν νοεῖται εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ εἶναι ἀπροσγείωτος ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔλαβε τὸ μέτρον αὐτὸ ὡς δῆθεν ἐξυπηρετοῦν τὴν παραγωγήν. Δὲν εἶναι δυγατὸν νὰ γίνῃ δανεισμὸς ἐπὶ προσφορᾷ ἐλαιολάδου καθ’ ὃν τρόπον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπεφάσισαν νὰ κάμουν τοῦτον. Δι’ αὐτὸ ἂς μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις ἂν ἐμάζευσε μίαν ὀκᾶν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐφέτος ἀπὸ τοιούτου εἴδους δάνειον. Ὅταν λέγῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὅτι σοῦ παρέχω δάνειον ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐλαιολάδου, ἀλλὰ ἔχω τὸ δικαίωμα πρὸ τῆς λήξεως τοῦ δανείου νὰ τὸ ἐκποιήσω ἐγὼ εἰς τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκω εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἢ τὴν ἐξωτερικὴν κατανάλωσιν, χωρὶς ἀκόμη νὰ ἔχῃ λήξει ἡ ὑποχρέωσίς σου διὰ τὸ χρέος αὐτό, εἶναι ὡσὰν νὰ κάμνω μίαν ἀπεμπόλησιν τῆς περιουσίας μου καὶ νὰ βάζω διαχειριστὴν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἡ ὁποία ἐνεργεῖ χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸν παραγωγόν. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἰς τὰ χωριὰ καὶ τὰς περιφερείας τὰς ἀπομεμακρυσμένας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν τὰ μέσα τῆς ἐναποθηκεύσεως ἐλαιολάδου ἐπ’ ἐνεχύρῳ κατὰ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἡ Τράπεζα ἐξαγγέλλει ἀλλὰ καὶ ὅλοι γνωρίζομεν. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαιολάδου νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ περισσότερον. Ἂν θέλωμεν νὰ παύσουν αἱ διαμαρτυρίαι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διαμαρτυρίαι δίκαιαι, διαμαρτυρίαι λογικαί, διότι δὲν μᾶς ζητεῖ τίποτε ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ἐξασφάλισέ μου τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, μᾶς λέγει, ἐξασφάλισέ μου ἕνα στοιχειῶδες περιθώριον νὰ συντηρήσω τὴν οἰκογένειάν μου καὶ δὲν θέλω τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν, νομίζω ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προσέξωμεν τὴν ἄποψιν τοῦ ἀγρότου, ἂν θέλωμεν νὰ κάμωμεν ἀγροτικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία, προκειμένου μάλιστα περὶ ἐλαιολάδου, μᾶς ἐξασφαλίζει μίαν βασικὴν τροπήν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν, ἀνεξαρτήτως θέσεως Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νέου νόμου περὶ προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς νὰ γίνῃ ὡρισμένη τροποποίησις ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι κατ’ ἔτος καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστης ἐλαιοκομικῆς περιόδου, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λαμβάνῃ μέτρα ἀσφαλείας, ὅπως καὶ εἰς ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Μίαν, δηλαδή, τιμὴν ἐξασφαλιστικὴν ποὺ νὰ γνωρίζῃ ὁ ἀγρότης ποὺ καλλιεργεῖ, ποὺ μοχθεῖ, ὅτι θὰ εὑρεθῇ ἕνας προστάτης του νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν πόρον τῆς ζωῆς του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως)

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§59Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου, κύριε Πρόεδρε.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σκουτέρης εἶναι ἀπών, διαγράφεται. Ὁμοίως καὶ ὁ κ. Ι. Γιαννιδάκης. Ὁ κ. Ι. Σεργάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§61Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ ἐλαιολάδου ἀναμφισβητήτως ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ ἐκ τῆς συζητήσεως οὐδὲν θετικὸν μέτρον ἐλήφθη διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν, εἰς δραματικὴν αὐτόχρημα κατάστασιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκ τοῦ τιμήματος, τὸ ὁποῖον πραγματοποιοῦν διὰ τῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων των νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας καὶ τὰ ἔξοδα συλλογῆς τοῦ καρποῦ. Ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα πωλεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν 16,5–17 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν τὸ λάδι, πληρώνει δὲ 3% τὸν φόρον τὸν Κοινοτικόν, ἤτοι 50 λεπτὰ καὶ πλέον, ἄρα πληρώνεται τὸ λάδι του πρὸς 16 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Καὶ εἶναι εὔλογον τὸ παράπονόν του καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ κατάστασις, ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς νὰ πωλῇ τὸ λάδι του εἰς τιμὴν κατωτέραν ἐκείνης ποὺ πωλεῖται τὸ σπορέλαιον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς ὅλας τὰς πόλεις. Τὸ σπορέλαιον ἀγοράζεται ἀπὸ τὸν Ἀθηναῖον εἰς τιμὴν πολὺ μεγαλυτέραν ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν ἀναγκάζεται ὁ παραγωγὸς νὰ πωλήσῃ τὸ λάδι του. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχει πρακτικὴν σημασίαν νὰ κάμω μίαν διαπίστωσιν ἢ νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ παρελθὸν διότι ἀναμφισβητήτως ἔχουν διαπραχθῆ σφάλματα ὑφ’ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων καὶ ἔχει δημιουργηθῆ ἡ πεποίθησις ὅτι ἡ μεταχείρισις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἶναι ἐχθρικὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐχθρική, διότι τὸ μόνον γεωργικὸν προϊὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἀπήλαυσε ποτὲ τὴν διεθνῆ τιμήν, ποὺ τοῦ ἤξιζε, εἶναι τὸ λάδι.

§62Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἡ διεθνὴς τιμὴ σήμερον εἶναι κάτω τῆς τιμῆς ποὺ ἀγοράζει τὸ Κράτος. Ἡ Κυβέρνησις ἀγοράζει πρὸς 18 δρχ. τὴν ὀκᾶν τὸ λάδι, ἔχει συμβληθῆ ἤδη μὲ 14 Ἑνώσεις γεωργικὰς καὶ ἀγοράζει τὸ πεντάβαθμον 18 δρχ. Καὶ μέχρι σήμερον ἀπὸ τὴν Κρήτην ἔχει ἀγοράσει 571 τόννους. Συνεπῶς αὐτὸ ποὺ εἴπατε ὅτι πωλεῖται τὸ λάδι 16 δραχμάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ, διότι τὸ Κράτος, ἐπαναλαμβάνω, ἀγοράζει πρὸς 18 δρχ. ἡ δὲ διεθνὴς τιμὴ εἶναι κάτω τῶν 18 δραχμῶν.

§63Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπὸ τὴν θέσιν αὑτήν ὅτι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς πωλεῖ 16,50–17 δρχ) τὸ λάδι του καὶ πληρώνει ἐξ ἰδίων του τὰ 50 λεπτὰ τοῦ φόρου 3%. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν διεθνῆ τιμὴν εἶπον ὅτι δὲν ἀπήλαυσε ποτὲ τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ προϊόντος, ἐθυσιάσθη τὸ ἐλαιόλαδον, χάριν τοῦ τιμαρίθμου. Ἤδη, αὐτὴν τὴν στιγμὴν κύριε Ὑπουργέ, λέγετε, ὀρθῶς, ὅτι τοῦ δίδετε τὴν διεθνῆ τιμήν, ἀλλὰ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους ἦτο τοὐλάχιστον νὰ δίδεται ἡ τιμὴ ποὺ ἀγοράζει τὸ σπορέλαιον. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ εἶναι εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν τὸ σπορέλαιον εἰς μεγαλυτέραν τιμὴν ἀπὸ ὅ,τι πωλεῖ ὁ παραγωγὸς τὸ λάδι του.

§64Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ σπορέλαιον ἔφθασε 16 δραχμὰς λιανικῶς ἀνωτάτη τιμὴ καὶ οὔτε πωλεῖται πλέον σπορέλαιον.

§65Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως περὶ συγκεντρώσεως εἰς 18 δραχμάς, ὁ τρόπος τῆς συγκεντρώσεως, ἡ ἔλλειψις ἀποθηκευτικῶν χώρων, καὶ ἡ περιωρισμένη ποσότης τῆς συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία ἐκ τῶν προτέρων εἶναι γνωστή, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐμπορίου τὸ ὁποῖον θὰ ἐπηρεάζετο ἀναμφισβητήτως ἐὰν θὰ ἦτο ἡ ἀγορὰ αὐτὴ ηὐξημένη, ἡ ὁποία ἔστω θὰ ἐξελαμβάνετο ὡς συγκέντρωσις ὁπότε θὰ ἐπηρέαζε τὸ ἐμπόριον. Ἀλλὰ ὅταν τοῦτο γνωρίζῃ ὅτι μὲ 30.000.000 δραχμῶν τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαιολάδου θὰ ἀγορασθῇ σχετικῶς μικρὰ ποσότης, δὲν ἐπηρεάσθη, τοὐλάχιστον εἰς τὴν πατρίδα μου, εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου, ἡ τιμὴ καὶ τὸ ἐμπόριον ἀγοράζει μὲ 16,50–17 δραχμὰς τὸ πεντάρι.

§66Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν νὰ σᾶς διακόψω διότι διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἠναγκάσθην ὅλους σχεδὸν τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ τοὺς διακόψω καὶ νὰ τονίσω ὅτι τὰ 30 ἑκατομμύρια τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι τὸ ὁλικὸν ποσὸν τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαίου, ἀποτελεῖ τὸ ποσὸν τοῦτο μίαν προκαταβολὴν καὶ εὐθὺς ὡς ἐξαντληθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ δοθῇ καὶ ἄλλο ποσόν. Δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ μοῦ διαθέσῃ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ περισσότερον ποσόν.

§67Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῖον ποσὸν ἔχει διατεθῆ μέχρι σήμερον;

§68Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Μέχρι τῆς 13.1.1958 ἠγοράσθησαν 710 τόννοι ἀπὸ τὸ Κράτος. Τόση ποσότης προσεφέρθη, δὲν ὑπάρχει προσφορά. Μὲ 18 δραχ. ἔχει καθορισθῆ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου 5 βαθμῶν, 18,20 ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου τῶν 4 βαθμῶν, 18.50 τῶν 3 βαθμῶν, 19 δραχ. τῶν 2 βαθμῶν, 19,60 τοῦ 1 βαθμοῦ καὶ κάτω τοῦ 1 βαθμοῦ 20,14 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχει προσφερθῆ αὐτὴ ἡ ποσότης καὶ μόνον. Οὔτε πρόβλημα ἀποθηκευτικῶν χώρων ὑφίσταται. Ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ ἀποθηκεύσωμεν ὁσηνδήποτε ποσότητα ἐλαίου θὰ ἀγοράσωμεν.

§69Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δεδομένου ὅτι ἡ ὀξύτης ἐφέτος τοῦ ἐλαίου εἶναι πολὺ μεγάλη, αἱ τιμαὶ ποὺ προσφέρονται διὰ τὰ δυάρια καὶ τριάρια εἶναι ἄνευ περιεχομένου. Δι’ αὐτὸ ἐφθάσαμεν εἰς τὰ μέσα Ἰανουαρίου ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γίνει ἡ συγκέντρωσις κατὰ τὰ ¾ καὶ ἔχετε συγκεντρώσει μόνον 710 τόννους. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ συγκέντρωσις. Τὸ εἴπομεν ἐξ ἀρχῆς, ἦτο φιάσκο. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἐφέτος συγκέντρωσις.

§70Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Καὶ πέρυσιν αὐτὸ εἴπατε καὶ ὅμως τὸ Κράτος ἠγόρασε 6.000 τόννους.

§71Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Μὲ 5.000 τόννους δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ συγκεντρώσεως. Ὅταν ὑπάρχῃ παραγωγὴ 150.000 τόννων καὶ 160.000 τόννων, οἱ 5.000 τόννοι δὲν εἶναι συγκέντρωσις. Τὸ ἴδιο ἔγινε καὶ προπέρυσι καὶ δὲν συγκεντρώσατε οὔτε 1.000 τόννους.

§72Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι πέρυσιν ἔκαμε συγκέντρωσιν καὶ θὰ κάμῃ καὶ ἐφέτος. Προλαμβάνει νὰ εὕρῃ ἔλαιον εἰς τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν; Διότι ἐὰν πρόκειται νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν ἀπὸ τοὺς συγκεντρωτὰς μὲ 12 δραχμάς, νὰ μὴ τὴν κάμῃ, ἀλλὰ νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν ποὺ νὰ βοηθήσῃ τὸν μικρὸν παραγωγόν.

§73Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Κρήτην ἤδη γεννᾶται ζήτημα ἀποθηκευτικῶν χώρων. Διότι οἱ ἀποθηκευτικοὶ χῶροι τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν εἶναι περιωρισμένης χωρητικότητος, εἶδον δὲ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀνεγράφη ὅτι αἱ Ἑνώσεις Ἡρακλείου ζητοῦν ἀποθηκευτικὸν χῶρον ὡρισμένης ποσότητος.

§74Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὑπάρχουν καὶ βαρέλια.

§75Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου ἡ συγκέντρωσις γίνεται εἰς μίαν μόνον κωμόπολιν καὶ εἶναι ἠναγκασμένος ὁ παραγωγὸς νὰ τὸ πηγαίνῃ τὸ λάδι του εἰς ἄλλο χωριὸ ἀπὸ τὸ χωριό του καὶ ἀπὸ ἐκεῖ μὲ ἔξοδά του νὰ μεταφέρεται εἰς τὸν ἀποθηκευτικὸν χῶρον τῆς περιφερείας. Ἐνῷ ἐὰν θὰ ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις μὲ τὰ βαρέλια, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ παραγωγὸς κατὰ ἕνα τρόπον ἔστω καὶ μὲ τὴν τιμὴν τῶν 18 δραχμῶν. Ἐνῷ σήμερον ἀναγκάζεται νὰ δώσῃ τὸ λάδι του μὲ 16,50 καὶ 17 δραχμάς, αὐτὸ τὸ ἀντιλαμβάνεται ὁ ἔμπορος καὶ δι’ αὐτὸ ἔφθασε εἰς τὸ σημεῖον ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς νὰ πωλῇ τὸ λάδι του εἰς τιμὴν κατωτέραν τῶν 18 δραχμῶν ποὺ ὥρισε τὸ Κράτος καὶ πληρώνει καὶ τὸ 3% τὸν Κοινοτικὸν φόρον. Εἶναι, λοιπόν, εὔλογον τὸ παράπονον τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, διότι πρὶν ἀκόμη ὡριμάσῃ ἡ ἐλιά, λόγῳ τῶν διαφόρων ἀσθενειῶν, δὲν δύναται νὰ ἀπολαύσῃ μιὰ τιμὴ ἡ ὁποία νὰ ἀνταποκρίνεται καὶ νὰ καλύπτῃ τὰ ἔξοδα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, δὲν συμβαίνει εἰς κανένα ἄλλο γεωργικὸν προϊόν. Διότι ὅταν τὸ λάδι ἠδύνατο νὰ ἀπολαύσῃ καὶ ἐδικαιοῦτο νὰ ἀπολαύσῃ τὴν διεθνῆ τιμήν, ἡ ὁποία τοῦ ἀνῆκε, τὸ Κράτος τὸ ἐθυσίαζε χάριν τοῦ τιμαρίθμου. Γεννᾶται ἢ δὲν γεννᾶται ἡ ὑποχρέωσις, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποὺ αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἔχουν πέσει τόσον πολὺ νὰ κάμῃ μίαν συγκέντρωσιν μὲ 20 δραχμὰς καὶ νὰ ἀνταποδώσῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐζημιώθη ὁ ἐλαιοπαραγωγός, ὅταν κρίνεται σκόπιμον, ὅτι πρέπει νὰ θυσιασθῇ χάριν τῆς καταναλώσεως ἢ χάριν τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Ἀκριβῶς, διότι ἦτο τόσον δίκαιον τὸ αἴτημα, διέβλεψεν ὁ προκάτοχος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅτι ἐπιβάλλεται ἀναντιρρήτως μία συγκέντρωσις σοβαρῶν ποσοτήτων εἰς τρόπον ὥστε καὶ τὸ ἐμπόριον νὰ ἐπηρεάζῃ εἰς τὰς τιμὰς καὶ ὁ μικροπαραγωγὸς νὰ πάρῃ ἓν ποσόν, μίαν τιμὴν ἡ ὁποία νὰ εἶναι εὐλόγως δικαία καὶ κοινωνική, ἂν θέλετε. Διότι, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἂν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ θὰ φθάσουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἐκριζώσουν τὰ ἐλαιόδενδρά των διὰ νὰ κάμνουν ἄλλην καλλιέργειαν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἐπιδεικνύει κάποιο πραγματικὸν ἐνδιαφέρον. Διότι αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχουν πίστιν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ὅτι ἡ ἐξαγγελθεῖσα, γενικῶς, ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ θὰ εἶναι μόνιμος τοῦ Κράτους. Ἂν τὸ λάδι ἀνέλθῃ δὲν ὑπάρχῃ ρητὴ καὶ μόνιμος διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν μόνιμον καὶ ἀπρόσκοπτον ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Αὐτὸ ἔχει σημασίαν καὶ διὰ τοὺς ἀγοραστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ συμφωνῶ μαζί σας ὅτι ἡ μόνιμος ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ εἶναι ὀρθὴ ἐλαϊκὴ πολιτική. Ἀλλὰ μὲ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν δὲν δημιουργεῖται ἡ πεποίθησις οὔτε εἰς τοὺς ἀγοραστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀλλὰ οὔτε καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἀκολουθήσῃ μὲ συνέπειαν τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου. Ἂν αὔριον τὸ λάδι ἀνέβῃ, τὸ Κράτος θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην, χάριν τοῦ τιμαρίθμου, νὰ τὸ θυσιάσῃ καὶ νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαπίστωσις, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αἱ διαθέσεις τοῦ Κράτους, τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, εἶναι ἐχθρικαὶ ἔναντι τοῦ ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἓν βασικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ μοναδικὸν ἔσοδον μιᾶς εὐρυτάτης συμπαθεστάτης, ἀξίας πάσης προστασίας, γεωργικῆς τάξεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ σπορέλαιον, κύριε Ὑπουργέ, μόλις ἐσχάτως ἐδηλώθη ὅτι δὲν θὰ εἰσαχθῇ σπορέλαιον. Μέχρι πρὸ ἔτους, τὸ σπορέλαιον ἐπωλεῖτο ἐλευθέρως καὶ ὅλα τὰ ἄλλα λιπαρά. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πρέπει νὰ δηλώσω, ὅτι, πράγματι, τὸ σπορέλαιον πιθανὸν νὰ χρειάζεται ὅταν θὰ γίνεται μόνιμος ἐξαγωγικὴ πολιτική. Ἐὰν ἐξάγωμεν 3.000 τόννους ἐλαίου, ἂς φέρωμεν 10.000 τόννους σπορελαίου διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν μόνιμον καὶ παντοτεινὴν ἐξαγωγὴν αὐτῆς τῆς ποσότητος. Ἀλλά, ὅταν ἔχωμεν ὑπερπαραγωγὴν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὅταν ὑπερκαλύπτωμεν τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, ἐπιτρέπεται νὰ δίδεται σπορέλαιον εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἔστω μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι τὸ παίρνομεν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν διὰ νὰ κτυπήσωμεν τὸν ἐλαιοπαραγωγόν; Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι συμφώνως μὲ τὰς ποσότητας τὰς εἰσαχθείσας καὶ καταναλωθείσας σπορελαίου, δὲν ἔχουν ἐξαχθῆ ἀνάλογοι ποσότητες ἐλαιολάδου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἓν ἀντιστάθμισμα. Διότι, ἀναμφισβητήτως, τὸ ἐλαιόλαδον καταναλίσκεται, κατὰ μέγιστον ποσοστόν, εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Πλήν, ὅμως, δὲν παύει νὰ ἔχῃ ἓν ἐνδιαφέρον ἐξαγωγικόν, ὅταν μάλιστα ἡ τιμή του εἶναι ηὐξημένη. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θὰ ἔλεγον ὅτι ὀρθὴ κυβερνητικὴ πολιτικὴ εἶναι νὰ ἐξαχθοῦν ποσότητες εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ μείνῃ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν αὐτὸ ποὺ χρειάζεται διὰ κατανάλωσιν μόνον, ἀλλὰ νὰ ἀπολαύσῃ ὁ παραγωγὸς τὴν ηὐξημένην τιμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Θὰ ἦτο ἀνάγκη κοινωνική, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἔτσι τίθεται τὸ ζήτημα. Πρόκειται περὶ κοινωνικῆς ἀνάγκης. Αἱ καθαρῶς ἐλαιοπαραγωγικαὶ περιφέρειαι εὑρίσκονται ἐν ἀναστατώσει. Εὑρίσκονται ἐν ἀγανακτήσει καὶ κρύβουν τὸν πόνον των. Δὲν προβαίνουν εἰς ζωηρὰς ἐκδηλώσεις, ἀλλὰ βράζει ἡ ψυχή των διότι βλέπουν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν μὲ τὸ προϊόν των οὔτε τὰ χρέη ποὺ εἶχαν εἰς τὸν μπακάλην δημιουργήσει καὶ ἀναγκάζονται νὰ τὸ πωλήσουν, ἐὰν δὲν τὸ ἔχουν προπωλήσει, πρὸ 2 ἢ 3 μηνῶν, μὲ 12 ἢ 13 δραχμάς.

§76Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Προπωλήσεις δὲν ἔγιναν. Ὅσαι ἔγιναν εἶναι ἄκυροι, δυνάμει νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη πέρυσιν.

§77Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ἡ ἐξαγγελία τοῦ δανεισμοῦ ἐπὶ ἐνεχύρῳ ὑπῆρξε σφάλμα. Ἐγὼ προσωπικῶς νομίζω ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ δανεισμοῦ εἰς 14 δραχ. ἐπηρέασε ἀποφασιστικῶς καὶ θανασίμως τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Αἱ 14 δραχ. ἐπηρέασαν τὴν τιμὴν καὶ ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους, ὅτι αὐτὴ ἦτο τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ Κράτους καὶ πρὸς τὰ ἐπίπεδα αὐτὰ προσηρμόσθη ἡ τιμὴ τοῦ ἐμπορίου. Αὐτά, κύριε Ὑπουργέ, προέβλεψα εἰς τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐπηλήθευσαν. Ἐὰν ἐξαγγείλητε συγκέντρωσιν μὲ 20 ἢ 19 δραχ. αἱ τιμαὶ τοῦ ἐμπορίου θὰ διαμορφωθοῦν εἰς τὰ ἐπίπεδα τῆς ἐξαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐξαγγελία αὐτὴ ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἦτο βέβαιον ὅτι ἐκ τῶν προτέρων ὅτι θὰ ἀπετύγχανε καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν κριτικήν. Ὅταν ἐξαγγέλλετε ἓν μέτρον κυβερνητικὸν τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ, διότι, ὅταν ἐπιβάλλεται καὶ ὑποχρεοῦται ὁ παραγωγὸς νὰ μεταφέρῃ αὐτούσιον τὸ λάδι του εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προθυμοποιηθῇ κανεὶς νὰ δώσῃ μίαν ὀκᾶν λάδι. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία καταγραφὴ εἰς τὸ σπίτι του, εἰς τὰς ἀποθήκας του. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ κάπως θὰ εἶχε μίαν βάσιν καὶ θὰ ἦτο, πράγματι, βάσιμον ἐὰν τὰ δάνεια ἦσαν τοὐλάχιστον πλασματικά.

§78Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Συνεταιρισμῶν δὲν εὐνοοῦσαν τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν σεῖς ὑποστηρίζετε. Διότι ἡ λύσις τῶν πλασματικῶν δανείων ὁδηγεῖ ὡρισμένους μικροπαραγωγοὺς εἰς ἀδιέξοδον. Ἐζήτησαν νὰ ἀγοράζῃ τὸ Κράτος μὲ 18 δραχ. τὸ πεντάρι ποὺ εἶναι ἡ ἀνωτέρα τιμή, ἡ διεθνής. Πρὸ τῶν Χριστουγέννων προσεφέρθησαν μόνον 710 τόννοι. Αὐτὸ δηλοῖ ὅτι οἱ παραγωγοὶ δὲν προσφέρουν. Προσφέρουν μόνον ὅσον τοὺς χρειάζεται, διότι εἶναι βέβαιοι, ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον ἀργότερον θὰ ἀνατιμηθῇ.

§79Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θὰ εἴχατε στατιστικὰ στοιχεῖα πόσον λάδι ἔχουν ἀγοράσει τοὐλάχιστον οἱ ἔμποροι, τότε θὰ ἠδύνασθο νὰ κάμητε τὴν σύγκρισιν αὐτήν. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι οἱ ἔμποροι δὲν ἔχουν τί νὰ κάμουν τὸ λάδι τὸ ὁποῖον ἠγόρασαν εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας τῆς συγκεντρώσεως. Ἀπὸ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ἔχει διαφύγει ἓν μεγάλο ποσοστὸν ἐλαιολάδου καὶ ἔχει διαρρεύσει εἰς τὸ ἐμπόριον. Τὰ δὲ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ὑπῆρξαν μέτρον ἄστοχον, διότι ἐπηρέασαν τὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος πρὸς τὰ κάτω.

§80Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Αὐτὸ θὰ ἔχῃ σημασίαν ἐὰν δὲν ἐλαμβάνετο ἡ δευτέρα ἀπόφασις νὰ ἀγοράσῃ τὸ Κράτος λάδι.

§81Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Δὲν διαφωνοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Λέγω ὅτι καὶ ὑμεῖς ἀνεγνωρίσατε καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὁ δανεισμὸς ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἦτο ἐντελῶς ἀπρόσφορος καὶ ἀπετέλεσε ἔμμεσον κατάργησιν ἑνὸς κυβερνητικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἐξηγγέλθη καὶ διετυμπανίσθη ὡς μέτρον ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἐνῷ εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ πέσουν αἱ τιμαὶ εἰς τὰ ἐπίπεδα εἰς τὰ ὁποῖα κυμαίνονται σήμερον, δηλαδὴ πέριξ τῶν 14 δραχμῶν. Νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγείλῃ ἀπεριόριστον ἐξαγορὰν ἐλαιολάδου εἰς οἱανδήποτε ποσότητα καὶ ὀξύτητος ἄνω τῶν 5 βαθμῶν καὶ τοὐλάχιστον μέχρις 7 βαθμῶν.

§82Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὑπεγράφη ἡ ἀπόφασις αὐτὴ σήμερον τὴν πρωΐαν δι’ ὅλας τὰς περιοχὰς μέχρις 7 βαθμῶν ὀξύτητος καὶ μέχρι ποσοστοῦ 20% τῆς ἀγοραζομένης ποσότητος.

§83Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐξαγγείλατε ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἀγοράζῃ ἀπεριορίστως οἱανδήποτε ποσότητα εἰς τὰς 18 δραχμὰς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι τὸ ἐμπόριον θὰ προσαρμόσῃ τὰς τιμάς του εἰς τὰ ὅρια αὐτά. Τί σημασίαν ἔχει ἐὰν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ τοῦ ἐλαίου εἶναι χαμηλότεραι; Ὅταν τὸ Κράτος ἐξαγγείλῃ ὅτι θὰ ἀγοράσῃ οἱανδήποτε ποσότητα πρὸς 18 δραχ. αἱ τιμαὶ θὰ ἀνέλθουν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ ἐλαιολάδου εἶναι θέμα οὐσιαστικόν, εἶναι θέμα ἐθνικόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ τάξις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ποὺ κατοικοῦν διαμερίσματα ὁλόκληρα τῆς Χώρας, νὰ ἔχουν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ μεταχείρισίς των ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἶναι ἐχθρική. Καὶ εἶναι πράγματι, ἐχθρική. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ προϊὸν τοῦ ἐλαιολάδου νὰ θυσιάζεται εἰς τὸν τιμάριθμον, καθ’ ἣν στιγμὴν τοῦτο δὲν γίνεται διὰ κανένα προϊόν. Τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸ λάδι χάριν καὶ τῆς καθεστηκυΐας ἀκόμη τάξεως. Πρέπει νὰ τὸ πριμοδοτήσῃ μὲ 1–2 δραχμάς. Ἐὰν δὲν ἀκούωνται αἱ διαμαρτυρίαι τῶν παραγωγῶν ἔντονοι δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχουν. Κοχλάζουν εἰς ἕνα λέβητα ποὺ ἐὰν ἐκραγῇ θὰ παρασύρῃ τὸ πᾶν. Ἡ τάξις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐμφορεῖται ἀπὸ ἐθνικὰ ἰδεώδη, πρᾶγμα ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ Κράτος καὶ νὰ ἐπιδείξῃ μίαν στοργὴν καὶ εἰδικῶς ἐφέτος, λόγῳ τῶν ἐξευτελιστικῶν τιμῶν. Πρέπει νὰ κάμῃ μίαν πριμοδότησιν καὶ νὰ ἀγοράσῃ ἀπεριορίστως. Καὶ ὅταν ἀποταθῇ εἰς οἱονδήποτε καταναλωτὴν καὶ τοῦ εἴπῃ ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ καταναλώσῃ τὸ ἐλαιόλαδον εἰς μίαν τιμὴν κόστους διὰ τὸν παραγωγόν, χωρὶς νὰ κερδίζῃ τίποτε, εἶμαι βέβαιος ὅτι κανεὶς δὲν θὰ δυσανασχετίσῃ. Διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πάντοτε ἔχει δείξει ἀλληλεγγύην καὶ ἀγογγύστως θὰ ἐδέχετο νὰ ἀγοράσῃ τὸ λάδι εἰς μίαν τοιαύτην τιμήν. Διότι γίνεται ἐκμετάλλευσις αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριε Ὑπουργέ, τοῦ ἱδρῶτος, τοῦ κόπου, τῆς ἐργασίας ἑνὸς παραγωγοῦ καὶ ἀγοράζεται τὸ προϊὸν του εἰς τιμὰς κατωτέρας τοῦ κόστους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει εἰς κανένα βιομηχανικὸν προϊόν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὁμιλεῖ περὶ κέρδους δι’ ὅλα τὰ εἴδη. Διὰ τὸν παραγωγόν, δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὸν συνδράμῃ, ὅταν γνωρίζῃ, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν τὸν ἔχει ἀδικήσει; Ἢ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ μόνον προϊὸν ποὺ ἐγένετο παρακράτησις 7–8 δραχμῶν ἦτο τὸ ἐλαιόλαδον; Ὑπῆρχε κανεὶς λόγος παρακρατήσεως τότε ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου; Δὲν εἶναι αὐτὸ ἀληθές; Εἶναι μία πραγματικότης ἀναμφισβήτητος.

§84Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ ἀπόφασις, ἀφορᾷ τὰ 85% τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ δώσουν μέχρι 300 ὀκάδας, πρὸς 18 δραχμάς, τιμὴν ἀνωτέραν τῶν διεθνῶν καὶ οὐδέποτε ἄλλοτε δοθεῖσαν ἀπὸ τὸ Κράτος. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεσθε. Ἡ τιμὴ τῶν 18 δραχμῶν εἶναι ἀνωτέρα ἀπὸ ὅσας ἔχουν δοθῆ μέχρι σήμερον.

§85Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Δέχομαι ὅτι ἡ τιμὴ εἶναι ἀνωτέρα τῶν διεθνῶν, ἀλλὰ μιὰ καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ — αἱ διεθνεῖς — ἔχουν φθάσει εἰς τοιαῦτα ἐξευτελιστικὰ ἐπίπεδα, δημιουργεῖται μιὰ κἄποια ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν.

§86Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν λέγω, ὅτι εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ τιμή, ἀλλὰ πάντως εἶναι ἀνωτέρα πάσης ἄλλης μέχρι σήμερον δοθείσης. Ἐκεῖνο δὲ τὸ ὁποῖον εἶπον κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου πρὸ τῶν Χριστουγέννων καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ σήμερον εἶναι, ὅτι ἡ μόνη λύσις εἶναι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζομεν. Τώρα, δηλαδή, ἡ μόνιμος ἐξαγωγικὴ πολιτική. Διετυπώσατε προηγουμένως ὡρισμένας ἀμφιβολίας, ἐὰν ἡ πολιτικὴ αὐτὴ θὰ εἶναι σταθερὰ καὶ μόνιμος, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν χαραχθεῖσαν αὐτὴν πολιτικὴν διὰ νόμου ἔρχεσθε σεῖς καὶ τὴν ἀμφισβητεῖτε, ἀντὶ νὰ εἶσθε καὶ σεῖς σύμφωνοι, διὰ νὰ πεισθοῦν καὶ αἱ παραγωγοὶ καὶ οἱ καταναλωταί, ὅτι ὅταν ἀνεβαίνῃ τὸ ἐλαιόλαδον θὰ πρέπει νὰ τὸ πληρώνουν ἀκριβώτερον, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς ὑποθέσεως. Καὶ εἶπον μάλιστα, ὅτι ὁ μόνος τρόπος διὰ νὰ κρατηθῇ τοῦτο εἶναι, ὁσάκις δὲν ὑπάρχει ἱκανοποιητικὴ παραγωγή, ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου. Ποῦ, λοιπόν, βλέπετε καμμίαν αἰχμήν;

§87Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 18 δρχ. εἶναι ἡ διεθνὴς τιμή. Ἐρωτῶ, ἡ κατανάλωσις θὰ τὸ φάγῃ τὸ λάδι εἰς τὴν διεθνῆ τιμήν;

§88Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν λέγω, ὅτι ἔχω μεγάλους ἐνδοιασμοὺς μήπως τυχὸν ἡ ἐξαγγελθεῖσα πολιτικὴ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου δὲν εἶναι μόνιμος, ἀναμφισβητήτως δηλῶ, ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, νομίζω δέ, ὅτι εἶναι ὁμόθυμος ἡ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀλλὰ κάμνω τὸν ἑξῆς συλλογισμόν: Ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι 40 δραχμάς, θὰ ἐπιτρέπετε τὴν ἀπεριόριστον ἐξαγωγήν;

§89Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις καὶ τῶν βουλευτῶν καὶ τοῦ λαοῦ, ὅτι τὸ λάδι θὰ πρέπει νὰ ἐξάγεται πάντοτε καὶ νὰ εἰσάγωμεν σπορέλαιον, μὲ μικρὰν τιμὴν διὰ τὴν κατανάλωσιν. Νομίζω, ὅτι τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ θέμα. Ἡ κατανάλωσις τοῦ σπορελαίου ἄλλοτε εἶχε φθάσει τοὺς 10.000 τόννους, ἡ δὲ κατανάλωσις τοῦ ἐλαιολάδου ἦτο 3.000 τόννοι. Πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις, ὅτι τὸ σπορέλαιον ἀποτελεῖ τὸ συμπλήρωμα τοῦ ἐλαιολάδου, ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον πρέπει νὰ ἐξάγεται ὁσάκις ζητεῖται. Τότε καὶ 40 καὶ 45 δραχ. νὰ φθάσῃ, θὰ πρέπει νὰ ἐξάγεται.

§90Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, διατὶ πέρυσιν ὁ ἴδιος ἐδέχθη τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχ., καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ παραγωγὴ ἦτο μικροτέρα ἀπὸ ὅ,τι εἶναι σήμερον καὶ σήμερον δὲν ἔχετε τιμὴν ἀσφαλείας;

§91Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἢ δέχεσθε τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, ἢ δὲν τὴν δέχεσθε. Ἐὰν δέχεσθε τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, θὰ τὴν δέχεσθε μὲ ὅλας τὰς συνεπείας της. Δηλαδὴ διὰ νὰ γίνῃ ἐξαγωγή, πρέπει νὰ προσαρμόσωμεν τὰς τιμάς μας μὲ τὰς διεθνεῖς τοιαύτας. Τοῦτο ἐπιβάλλει τὴν τιμὴν τῶν 18 δραχμῶν. Ἐὰν ἐβάζαμεν τιμὴν 20 δραχμῶν δὲν θὰ ἐγένετο ἐξαγωγή.

§92Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἐξηρτήσατε τὴν ἐπιτυχίαν ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν ὡρισμένων προϋποθέσεων καὶ κυρίως εἴπατε, ὅτι θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ συνείδησις καταναλώσεως σπορελαίου. Αὐτό, ὅμως, ἐξαρτᾶται ἀπὸ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντελῶς ἀστάθμητοι, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου θὰ εἶναι μεγάλη, βεβαίως καὶ ἡ ἐξαγωγὴ θὰ εἶναι μεγαλυτέρα, ἐνῷ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τιμὴ θὰ εἶναι μικρὰ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ θὰ εἶναι μικρά. Ἐν τοιαύτῃ ὅμως, περιπτώσει, πολιτική μας θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου καὶ πώλησίς του εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ εἴπω ἀκόμη καὶ τοῦτο: Πωλεῖ ὁ παραγωγὸς τὸ ἐλαιόλαδον εἰς τὴν τιμὴν τῶν 17–18 δραχ. καὶ δίδει καὶ φόρον 0,50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Διερωτῶμαι, λοιπόν, διατὶ ἄραγε πρέπει νὰ πωλῆται τὸ ἐλαιόλαδον εἰς τὰς Ἀθήνας πρὸς 24 καὶ 26 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν; Εἶναι καὶ αὐτὸ ἓν θέμα μέγα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ παραγωγὸς ὁ ὁποῖος κοπιάζει νυχθημερὸν ἐργαζόμενος συχνάκις ὑπὸ δυσχερεστάτας καιρικὰς συνθήκας ἵνα συλλέγῃ τὸ ἔλαιον νὰ εἰσπράττῃ μόνον 17 δραχ. καθ’ ὃν χρόνον οἱ μεσάζοντες ἀποκερδαίνουν 8 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν! Αὐτὸ εἶναι, κ. Ὑπουργέ, ἀπαράδεκτον.

§93Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ ποσοστὸν κέρδους τῶν χονδρεμπόρων εἶναι ἀνέκαθεν 5% καὶ τὸ ποσοστὸν κέρδους τῶν μικροπωλητῶν εἶναι ἀνέκαθεν 10%.

§94Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. 25 δραχμὰς τὸ δυάρι, κύριε Ὑπουργέ, πωλεῖται τὸ λάδι σήμερα εἰς τὰ παντοπωλεῖα τῶν συνοικιῶν. Τὸ ποσοστὸν δὲ ποὺ κερδίζουν οἱ ἔμποροι εἶναι ὑπερβολικόν, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνουν οἱ παραγωγοί. Τελειώνοντας, κύριοι συνάδελφοι, θερμοτάτην σύστασιν ἔχω νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐνδείκνυται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐξαγγείλῃ ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου εἰς τὴν τιμὴν τῶν 18 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι ἡ κυβερνητικὴ αὐτὴ ἐξαγγελία θὰ ἐπιδράσῃ ψυχολογικῶς σοβαρώτατα, εἰς τρόπον ὥστε αἱ τιμαὶ τοῦ ἐμπορίου νὰ προσαρμοσθοῦν εἰς τὰς τιμὰς ἐξαγορᾶς. Ὁ ἀριθμὸς τῆς ἐξαγορᾶς τῶν 700 τόννων, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀποδεικνύει αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα ὅτι ἡ ἐξαγορὰ παρουσιάζει δυσχερείας. Τὸ λάδι τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη διαρρεύσει εἰς τοὺς ἐμπόρους, τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, εἶναι πενταπλάσιον καὶ δεκαπλάσιον ποσοτικῶς. Ἡ ἰδία ἡ ἐξαγορὰ παρουσιάζει δυσχερείας καὶ ἐμπόδια εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ προτιμοῦν νὰ δώσουν τὸ λάδι των εἰς μικροτέραν τιμὴν εἰς τοὺς ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν. Δὲν εἶναι, ὅμως, ἐπιτρεπτόν, μὲ τὴν εὐλογίαν τοῦ Κράτους νὰ κερδοσκοποῦν εἰς βάρος μιᾶς συμπαθεστάτης τάξεως. Εἶπον ἐν ἀρχῇ ὅτι τὸ θέμα εἶναι κοινωνικὸν καὶ ὡς τοιοῦτον πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀπομένει εἶναι ἡ ἀπεριόριστος ἐξαγορά, ἔστω καὶ εἰς τὰς 18 δραχμάς, διὰ νὰ ἐλπίσῃ ὁ παραγωγὸς ὅτι θὰ πληρωθῇ εἰς τὸ ἐπίπεδον αὐτὸ τοὺς κόπους ἑνὸς ἔτους ὁλοκλήρου. Αὐτά, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ μὴ περιέλθωμεν λίαν συντόμως εἰς δεινοτέραν θέσιν. Ἤδη καλλιεργεῖται συστηματικῶς εἰς τοὺς ἀγρότας μας ἡ ἀντίληψις ὅτι ἐνῷ αὐτοὶ ὑπῆρξαν πάντοτε συνεπεῖς εἰς τὰς ἔναντι τοῦ Κράτους ὑποχρεώσεις των, τὸ Κράτος ὑπῆρξε καὶ φέρεται πάντοτε ἀστόργως καὶ ἐχθρικῶς ἔναντι αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινός, ἔχει τὸν λόγον.

§96Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Εἰλικρινῶς, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ συνεχίσω τὴν συζήτησιν, ἀλλ’ ἐπειδὴ συμβαίνει νὰ ἔρχωμαι σήμερον ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου, θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν εὐτυχῆ θέσιν νὰ εἶναι ἐντελῶς ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὴν πολιτικήν της διὰ τὸ ἔλαιον, ὅτι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀγανάκτησιν καὶ εἰς πλήρη πικρίαν διὰ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἔλαιον. Ἠμπορεῖ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ λέγωνται ὅσα θέλετε, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν διὰ τὸν παραγωγὸν εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐφαρμοζομένης πολιτικῆς. Καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύει πράγματι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι ἡ ἐφαρμοσθεῖσα πολιτική, ἐὰν ὑπῆρξε πολιτική, ὑπῆρξε ἱκανοποιητικὴ διὰ τὸν παραγωγόν, ἐκτὸς ἐὰν τὸ ἔλαιον δὲν εἶναι ἓν προϊὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προστατευθῇ χάριν τοῦ παραγωγοῦ, ἀλλὰ εἶναι ἓν εἰσόδημα, καὶ αὐτὸ ἀντιμετωπίζεται χωρὶς πρόθεσιν ἀντιμετωπίσεως ἐκείνου ὁ ὁποῖος τὸ παράγει. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ ἀφορᾷ τὰ προϊόντα, δὲν ἀφορᾷ ψυχρῶς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς παραγωγῆς, ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προϊόντος, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἱκανοποίησιν ἐκείνου ὁ ὁποῖος τὸ παράγει. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι εὐχαριστημένη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλε καὶ ἐφήρμοσε ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ συγκεκριμένον ἀποτέλεσμα, τῆς ἱκανοποιήσεως δηλαδὴ τῶν παραγωγῶν; Κατ’ ἀρχὴν πιστεύω, καὶ τὰ πράγματα τὸ ἀποδεικνύουν, ὅτι δὲν ὑπῆρξε πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐπὶ ἑνάμισυ ἔτος συζητοῦμεν διὰ τὴν πολιτικὴν τοῦ ἐλαίου καὶ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου δὲν καθιερώθη ἀκόμη. Διότι ποία ὑπῆρξεν ἡ πολιτική; Καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὸ συγκεκριμένον περιστατικὸν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς συγκεντρώσεως. Ὑπεστήριξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐψήφισεν ἕνα νομοθέτημα τὸν Αὔγουστον, διὰ τοῦ ὁποίου κατασφαλίζεται ἡ ἐξαγωγή. Ποῖαι ὑπῆρξαν αἱ προπαρασκευαστικαὶ ἐνέργειαι τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἐξαχθῇ τὸ ἐλαιόλαδον; Ἐπίστευσεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ κατακτηθῇ ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ὡς διὰ μαγείας καὶ κατὰ τὸν χρόνον τῆς παραγωγῆς, τὸν Ὀκτώβριον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαγωγή; Ὄχι, βεβαίως. Τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὰς ἐξαγωγάς; Δὲν ἔπραξε τίποτε ἀπολύτως. Ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως δὲν ὑπῆρξε πολιτική. Ἀρχίζομεν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς παραιτήσεως τοῦ κ. Θεοτόκη. Παρῃτήθη ὁ κ. Θεοτόκης, διότι δὲν ἐπεκράτησεν ἡ ἄποψις τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐπιχείρημα τότε τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δὲν δύναμαι νὰ συγκεντρώσω τὸ ἔλαιον, διότι ἐὰν ρίψω 400 ἑκατομ. εἰς τὴν ἀγορὰν θὰ δημιουργηθῇ πληθωρισμός. Ἀπηντήσαμεν, τότε, ὅτι δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ διασαλευθῇ ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία ἐὰν ριφθοῦν 400 ἑκατομμύρια εἰς τὴν ἀγοράν. Διατὶ δὲν διεσαλεύθη μὲ τὰ 1400 ἑκατομμύρια τοῦ σίτου; Ἐγώ, μάλιστα, δι’ ἑνὸς ἄρθρου μου εἶχον ὑποστηρίξει ὅτι ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις εἶχεν κερδίσει 1000 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὴν κυκλοφορίαν, διότι δὲν εἶχον διατεθῆ εἰς τὰς ἐπενδύσεις, εἶχεν περιθώριον νὰ διαθέσῃ τὰ 400 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον διατεθῆ παραγωγικῶς. Ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ λέγει ὅτι δὲν κάμνομεν συγκέντρωσιν διότι ἡ πολιτική μας εἶναι πολιτικὴ ἐξαγωγῆς. Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Καὶ ἀργότερον ἀνατρέπεται αὐτὴ ἡ βάσις ἡ ὁποία ἐτέθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ γίνεται συγκέντρωσις, διότι εἶδεν ἡ Κυβέρνησις τὸ σφάλμα, ἀλλὰ τότε δὲν ὑπῆρχεν ὁ λόγος τῆς παρεμποδίσεως τῆς ἐξαγωγῆς οὔτε ὁ λόγος τοῦ πληθωρισμοῦ. Αὐτὸ σημαίνει, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ὑπάρχει Κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ μέτρον τοῦ ἐνεχύρου τὸ ἐγκατέλειψεν καὶ ἔκαμε τὴν συγκέντρωσιν, διότι καὶ τὰ τρία μέτρα ποὺ ἐφήρμοσεν δὲν ἦσαν μελετημένα. Καὶ ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ᾐσθάνθη τὴν πίεσιν τῶν παραγωγῶν, τότε ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν μὲ τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 18 δραχμῶν. Ταῦτα ἀποδεικνύουσιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ λάθη τῆς Κυβερνήσεως, ἀφ’ ἑτέρου καὶ μίαν προκατάληψιν κατὰ τοῦ ἐλαίου ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφεθῇ νὰ ἀνεβῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου, διότι ἡ ἄνοδος τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου ἐπηρεάζει τὸν τιμάριθμον. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου ἁπτομένη τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι καθαρῶς ζήτημα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ὄχι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρέπει νὰ φροντίζῃ ἐὰν θὰ γίνῃ δακοκτονία ἢ ὄχι. Ὅταν δὲν ἔχωμεν καταλήξει εἰς μίαν ἀπόφασιν ἐὰν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ καταπολέμησις τοῦ δάκου ἢ ὄχι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρέπει νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου; Ὑπάρχει ἐπίσης ζήτημα κερδοσκοπίας τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, αὐτὴν τὴν στιγμὴν χρειάζεται ὁ παραγωγὸς τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία θὰ βοηθήσῃ τὸν παραγωγόν, δηλαδὴ ὅταν ἀκριβῶς αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἔχουν πέσει τότε ὁ παραγωγὸς χρειάζεται τὴν συγκέντρωσιν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμε ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν σῖτον, αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμῃ καὶ διὰ τὸ ἔλαιον. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησεν νὰ ὑποστηρίξῃ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Ἀλλὰ καὶ ἡ συγκέντρωσις ἡ ὁποία ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ τὸν Νοέμβριον καὶ αὐτὴν τὴν ἔκαμεν εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ὑψηλαὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην ὁ παραγωγός, ὁ παραγωγὸς σᾶς χρειάζεται ὅταν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι χαμηλαί. Γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγκατέλειψεν τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ περιώρισεν τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Δὲν ὑπῆρξεν, λοιπόν, ὄχι ὀρθή, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξεν κἂν πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Δὲν θὰ ἐπιμείνω περισσότερον, διότι ἐλέχθησαν πολλὰ μέχρι σήμερον, ἕνα εἶναι γεγονός, εἶναι ἱκανοποιημένη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν; Ἐὰν εἶναι ἱκανοποιημένη αὐτὴ ἡ ἰδία, τότε ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν εἶναι ἱκανοποιητικά. Ἐάν, ὅμως, δὲν εἶναι ἡ ἰδία ἱκανοποιημένη καὶ δὲν πρέπει νὰ εἶναι διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ πράγματα ὅπως εὑρίσκονται καὶ νὰ ἀκούῃ τὴν φωνὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παράγουν τὸ ἐλαιόλαδον, τότε πρέπει νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν πολιτικήν της ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ τώρα ἔχει ἡ Κυβέρνησις τὸν καιρὸν καὶ κυρίως νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν περισσότερον, παρὰ πρὸ δύο μηνῶν, ἀποτελεῖ θέμα ἐπειγούσης φύσεως. Διότι ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσεν νὰ κατασφαλίσῃ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ νὰ τὴν προπαρασκευάσῃ ἐγκαίρως, ὤφειλε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συγκεντρώσῃ εἰς τιμὴν μεγαλυτέραν τὸ ἐλαιόλαδον καὶ εἰς ποσότητα μεγαλυτέραν, διὰ νὰ κατορθώσουν οἱ μικροὶ παραγωγοὶ ὅσοι ἔχουν κατορθώσει νὰ ἔχουν λίγο λάδι, νὰ τὸ πωλήσουν ἀκριβώτερον. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἦλθον χθὲς ἀπὸ τὴν Κρήτην, καὶ οἱ παραγωγοὶ σκέπτονται ἐὰν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ προϊόν, ὅταν βλέπουν ὅτι ὄχι μόνον δὲν ὑποστηρίζονται ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀλλὰ διώκονται. Διότι κάμνουν σύγκρισιν μὲ τὰ ὑπόλοιπα προϊόντα καὶ βλέπουν ὅτι τὸ ἔλαιον τυγχάνει χειροτέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα προϊόντα, δι’ αὐτὸ ἡ κατάστασίς των δὲν εἶναι καθόλου ἀσφαλὴς καὶ καθόλου ὡραία. Τὸ ἔλαιον εὑρίσκεται εἰς ἀκόμη χειροτέραν κατάστασιν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἡ προστασία τῆς συγκεντρώσεως μέχρι τοῦ ἑπομένου ἔτους κατὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προπαρασκευασθῇ ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ καὶ συγκεκριμένως νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ διαφημίσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ἡ πεποίθησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅτι πράγματι ἡ πολιτικὴ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἔλαιον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγήν, εἶναι παγία.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§98Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ σκοπὸς τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως, ὅπως καὶ κάθε ἐπερωτήσεως ἀναπτυχθησομένης ἐν τῇ Βουλῇ, εἶναι ἡ ἐπισήμανσις τῶν Κυβερνητικῶν σφαλμάτων καὶ ἡ ὑπόδειξις τῆς θεραπείας των. Ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη, πολλὰς ἑβδομάδας καὶ ἐφέτος, νομίζω, ὅτι ὁ σκοπὸς ἐπέτυχε καὶ τοῦτο διότι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Παπαληγούρας, εὑρισκόμενος πρὸ 10 ἡμερῶν εἰς Ἡράκλειον Κρήτης, ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ πολιτικῇ τοῦ ἐλαίου, διέπραξε μεγάλα σφάλματα. Κατόπιν τούτου, κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ θὰ ἀνέμενον νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ ἁρμοδίου ἐκπροσώπου τῆς Κυβερνήσεως, ποῖα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σκοπεῖ νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν σφαλμάτων της.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§100Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα βεβαίως ἐξηντλήθη καὶ δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ πολύ. Θὰ εἴπω μόνον ὡρισμένα πράγματα ὡς καταναλωτὴς τοῦ ἐλαιολάδου. Προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ πάλιν, ἐντόνως, διότι ἐνῷ συζητοῦμεν τοιοῦτον μεγάλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν μεγαλυτέραν τάξιν τῶν παραγωγῶν, ἡ Βουλὴ ἀπουσιάζει. Εἶναι λυπηρόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν συζητῶμεν ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἡ Βουλὴ νὰ ἀπουσιάζῃ καὶ ὅταν τοὐναντίον συζητῶμεν θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς βιομηχάνους, ἡ Βουλὴ νὰ παρίσταται ἐν ὁλομελείᾳ. Θὰ σᾶς εἴπω, κύριοι βουλευταί, κἄτι, τὸ ὁποῖον μοὶ ἐδηλώθη ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς περιφερείας μου καὶ τῆς περιφερείας τοῦ Πύργου Ἠλείας, τὴν ὁποίαν πρὸ ἡμερῶν ἐπεσκέφθην Πῶς, σεῖς, ὅλοι μαζί, Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις, ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν μέχρι καὶ τῆς ἄκρας δεξιᾶς, ἀπεφασίσατε ὁμοφώνως τὴν αὔξησιν τῆς ἀποζημιώσεώς σας καὶ ὅταν πρόκειται νὰ μᾶς προστατεύσητε τότε διαφωνεῖτε καὶ λαμβάνετε μέτρα ἀντίθετα πρὸς τὰ συμφέροντά μας; Διατὶ δὲν μᾶς προσέχετε καὶ ἐμᾶς καὶ γιατὶ δὲν μᾶς προστατεύετε; Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον διότι ὅταν πρόκειται γιὰ ἐμᾶς ἀμέσως ἀποφασίζομεν, ἐνῷ γιὰ τοὺς ἀγρότας διαφωνοῦμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀγανάκτησις τῶν ἀγροτῶν μας καὶ οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν συγκινεῖται. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δυστυχῶς, ἐφ’ ὅλων τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ὑπῆρξε κακή. Ὑπῆρξε πολιτικὴ ὄχι προστασίας τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ πολιτικὴ διώξεως αὐτῶν. Προέρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ περιοχὴν καπνοπαραγωγικήν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνει νὰ μειώσῃ τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε, ἀντὶ νὰ μειώσῃ νὰ τὴν αὐξήσῃ καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ εὕρῃ ἀγορὰς διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου βάσει τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἡμεῖς εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν τρώγομεν λάδι κάτω τῆς τιμῆς τῶν 25 δραχμῶν. Σήμερον δὲ τὸ τρώγουν πρὸς 27 δραχμὰς καὶ ὄχι καλῆς ποιότητος ἀλλὰ βρωμέλαιο εἰς διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι δυστύχημα, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ παραγωγὴ εἶναι μεγάλη, ἡ κατανάλωσις νὰ τρώγῃ τὸ λάδι ἀκριβά. Τὸ 1938, ὅτε ἤμην μέλος τῆς ΚΥΔΕΠ, τὸ λάδι ἠγοράσθη μὲ 7 δραχμὰς καὶ ἡ κατανάλωσις τὸ ἔφαγε πρὸς 30 δραχμάς. Εὐτυχῶς, ὅμως, ἡ ΚΥΔΕΠ εἶχεν ἀγοράσει πολλὰς ποσότητας καὶ τὰς διέθεσεν εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ ἔτσι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου ἔπεσε. Διατί, λοιπόν, νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἐκμετάλλευσις; Διατὶ νὰ μὴ λαμβάνωνται μέτρα ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τῆς καταναλώσεως; Διατὶ αἱ Κυβερνήσεις νὰ μὴ μεριμνῶσιν ὥστε τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα θέτουσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν νὰ ἔχωσι λογικὰς τιμάς; Αἱ Κυβερνήσεις, ὅμως, δυστυχῶς, πράττουσιν ἀντίθετα. Δυστυχῶς, ὅμως, πάντοτε ὁσάκις εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς νέας συγκομιδῆς διενεργοῦμεν εἰσαγωγὰς προϊόντων ποὺ εὑρίσκονται ὑπὸ συγκομιδήν. Τὸ αὐτὸ ἐγένετο καὶ διὰ τὸν βάμβακα, ὅπως καὶ δι’ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶναι ἐπιβεβλημένον ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου νὰ μὴ εἶναι κάτω τῶν 20 δραχμῶν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ νὰ μὴ κατορθώσουν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ συγκεντρώσουν τὸ προϊόν καὶ ἐκμεταλλευθοῦν καὶ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν κατανάλωσιν. Ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας παρῃτήθη διότι δὲν ἐγένοντο δεκτὰ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὰ προταθέντα ὑπ’ αὐτοῦ μέτρα, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ παρέμεινεν εἰς τὸ Κόμμα καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ψηφίζῃ ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, πρᾶγμα ποὺ ἀποδεικνύει ὅτι παρῃτήθη διὰ νὰ κάμῃ πολιτικήν. Θὰ πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐφαρμόσητε οἱανδήποτε πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ ἐνδυναμώσῃ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάθε δικαίωμα νὰ ζήσουν. Προστατεύσατε τοὺς παραγωγοὺς ὥστε νὰ λαμβάνουν διὰ τὰ προϊόντα των μίαν τιμὴν λογικήν, παράλληλα δὲ προστατεύσατε καὶ τὴν κατανάλωσιν διὰ τῆς διαθέσεως εἰς αὐτὴν γεωργικῶν προϊόντων μὲ μικρὰν διαφορὰν ἀπὸ τὴν τιμὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ εἰσπράξῃ ὁ παραγωγός.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§102Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι εἶμαι ὁ πρῶτος συνάδελφος ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ὁ ὁποῖος θὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ θέσις μου εἶναι κάπως δύσκολος, ἀλλὰ ἡ πίεσις ἐκ μέρους τῶν πληθυσμῶν μας εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε θὰ ἐθεωρεῖτο ἐκ μέρους μου λιποταξία, ἐὰν δὲν ἤθελον νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ μερικὰ πράγματα, ἐν σχέσει μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἔλαιον. Εἰς τὴν Κέρκυραν συνῆλθον ἤδη οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν συνεπικουρούμενοι καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας Ὀργανώσεις καὶ ὑπέβαλον ψήφισμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δυνάμει τοῦ ὁποίου ζητοῦν, ἄνευ περιορισμοῦ, συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου εἰς τιμὴν τὴν ὁποίαν αὐτοὶ θεωροῦν δικαίαν, δηλαδὴ εἰς τὴν τιμὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος.

§103Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὸ κόστος κυμαίνεται μεταξὺ 21 καὶ 27 δραχ.

§104Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἀγαπητέ μου κ. συνάδελφε, ἀκριβῶς δὲν καθώρισα ἀριθμόν, διότι καὶ ἐγὼ εἶμαι βέβαιος, ὅτι περὶ κόστους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν, διότι καθένας ὁπωσδήποτε τὸ φαντάζεται ἢ τὸ ὑπολογίζει κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἄλλων στοιχείων.

§105Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Πῶς τὸ ὑπολογίζουν οἱ Κερκυραῖοι;

§106Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ κάμωμεν διαλογικὴν συζήτησιν. Ἐγὼ ἔχω νὰ εἴπω ὀλίγα πράγματα, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ εἴπω. Αὔριον εἰς τὴν Κέρκυραν γίνεται συλλαλητήριον, τὸ ὁποῖον πάλιν πρόκειται νὰ ἐπανέλθῃ εἰς αὐτὸ τὸ αἴτημα. Κύριοι, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κυρίως ἐξέπληξε τοὺς πληθυσμούς μας, εἶναι ἡ ἀπότομος μεταβολὴ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ἔλαιον. Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν καὶ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔχει ἤδη παραδεχθῆ, ὅτι ὑπάρχει μία ἀλλαγὴ πολιτικῆς. Μετεφέρθημεν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου πρὸς ἐξασφάλισιν μιᾶς ὡρισμένης καὶ ἱκανοποιητικῆς τιμῆς, διὰ τοὺς παραγωγούς, εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ τιμὴ πρέπει νὰ καθορίζεται ὄχι ἀπὸ τὸ Κράτος, ὄχι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ὕψος τῆς διεθνοῦς τιμῆς. Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν θεωρεῖται τοὐλάχιστον ἀπὸ ἐμὲ παράλογος. Ἡ πολιτικὴ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν ἀκολουθήσει ἀπὸ ἀνέκαθεν — καὶ τὸ σφάλμα ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι δὲν τὴν ἠκολουθήσαμεν εἰς τὸ παρελθὸν — διότι συνηθίσαμεν τοὺς γεωργικούς μας πληθυσμοὺς μὲ συγκεντρώσεις προϊόντων καὶ μὲ καθορισμοὺς τιμῆς ἀσφαλείας. Καὶ δι’ αὐτὸ βέβαια ἔρχεται σήμερον ὀλίγον δύσκολον εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, ἐὰν τοὺς εἴπητε ὅτι πέρυσιν τὸ λάδι σας ἠγοράζετο ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς 20 καὶ 21,50 τὴν ὀκᾶν εἰς ὡρισμένον βαθμὸν καὶ ἐφέτος πρέπει νὰ τὸ δώσητε εἰς 18 δραχμάς. Αὐτὴν τὴν ἀπότομον ἀλλαγὴν τῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἠθέλησε νὰ προλάβῃ ὁ συνάδελφός μας, κύριος Θεοτόκης, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ὀφείλομεν νὰ τιμήσωμεν, καὶ ὁ ὁποῖος ἀντιληφθείς, ὅτι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἦτο νὰ συνεχίσῃ τὴν παλαιὰν πολιτικὴν τῆς προστασίας καὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου, ὑπέβαλε τὴν παραίτησίν του. Ὁ κ. Θεοτόκης δὲν ἐπέτυχε τὸν σκοπόν του καὶ νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως συνειδήσεως πρέπει νὰ αἰσθάνεται, ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ τάξει μὲ τὸ καθῆκον του καὶ μὲ τὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος εἶχε στηρίξει εἰς αὐτόν. Τώρα, ὅ,τι ἔγινε, ἔγινε. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα — ἂν εἶναι ἀληθῆ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας — ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐχαρακτήρισεν τελευταίως εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης, ὡς λάθη τὰ γενόμενα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου. Ἡ Κυβέρνησις ἤλλαξε πολιτικήν. Ἐνόμισεν, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξάγεται τὸ Ἑλληνικὸν λάδι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐὰν ἐξηκολούθει νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν παλαιὰν πολιτικήν. Ἀντελήφθη, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐκείνη καὶ ἡ συνέχισίς της ἐδημιούργει κινδύνους κομματικούς, τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν ὅλοι νὰ παραδεχθῶμεν ὡς πολὺ σοβαροὺς καὶ ὡς πολὺ πραγματικούς, ἀλλὰ τὰ γενόμενα λάθη, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει κἄποιος τρόπος ἢ τοὐλάχιστον κἄποια θέλησις, διὰ νὰ μειωθοῦν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκτασιν τῶν συνεπειῶν των. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι πράγματι λογικά, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀκολουθουμένην νέαν πολιτικήν. Ὑπεσχέθη νὰ ἄρῃ κάθε ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς ἐλαίου. Ὑπεσχέθη νὰ περιορίσῃ, ὅσον εἶναι δυνατόν, τὴν κυκλοφορίαν τῶν σπορελαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἑλληνικὸν λάδι θεωρεῖται ἐπαρκὲς νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας. Ὑπεσχέθη νὰ δίδωνται διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δάνεια ἐπὶ ἐγγυήσει εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Καί, τελικῶς, ὑπεσχέθη, πράγματι, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀλλὰ δὲν ἐφήρμοσεν αὐτὸ τὸ μέτρον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὑπεσχέθη, λέγω, νὰ κάμῃ καὶ ἀγορὰς κρατικὰς τοῦ ἐλαίου, πρὸς ὑποστήριξιν τῶν τιμῶν, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ πέσουν αὗται κάτω τῶν διεθνῶν τιμῶν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ μέτρον θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ εἶχεν ἀναγγείλει, ὅταν καθώριζε τὰ διάφορα στοιχεῖα τῆς πολιτικῆς της, μεταξὺ τῶν πρώτων. Διότι εἰς τὰ οἰκονομικὰ πράγματα, εἴτε τὸ θέλαμεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, ἡ ψυχολογία παίζει ἕνα σπουδαιότατον ρόλον, καὶ ἐὰν καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, καὶ οἱ ἔμποροι καὶ οἱ καταναλωταί, ἐγνώριζον, ὅτι ὑπῆρχεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρόθεσις νὰ ὑποστηρίξῃ σοβαρῶς τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου, αἱ τιμαὶ αὐτοῦ δὲν θὰ ἔπιπτον μέχρι τοῦ σημείου, εἰς τὸ ὁποῖον, εὐθὺς μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐσοδείας ἔπεσαν καὶ τότε εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ χρήματα ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἀγορὰς εἰς ἕνα ὡρισμένον ἐπίπεδον τιμῶν, πάντως πολὺ χαμηλότερον ἀπὸ ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχε συνηθίσει τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς πέρυσι καὶ προπέρυσι. Κύριοι, δὲν εἶναι ὁ ρόλος μου νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε ἄλλωστε ἔχω καμμίαν πρόθεσιν νὰ τὸ κάμω, διότι ὁμολογῶ, ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν σήμερον ἀκολουθεῖ, ἡ οἰκονομική, εἶναι ὀρθοτέρα ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἠκολούθει ἄλλοτε. Ἐὰν ἔχω κἄτι νὰ τῆς ψέξω, αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀπότομον τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον εἰσῆλθεν ἀπὸ τὴν μίαν πολιτικὴν εἰς τὴν ἄλλην καὶ ἡ ἔλλειψις λεπτότητος εἰς τοὺς χειρισμούς, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἔφθανεν εἰς τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τῆς νέας πολιτικῆς της. Δὲν πρέπει, ὅμως, νὰ ἔχῃ τὴν ἐλπίδα, ὅτι μὲ τοὺς χειρισμοὺς καὶ μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλε, πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖνος δικαιοῦται — καὶ ὀφείλω νὰ τὸ τονίσω — δικαιοῦται νὰ παραπονεθῇ, ὅτι ἐγένετο ἀπέναντί του, ἓν εἶδος παρασπονδίας, τὸ ὁποῖον βλάπτει αὐτὸν εἰς τὰ συμφέροντά του, ἐνῷ ἡ παρασπονδία αὐτὴ δὲν ἔγινεν εἰς ἄλλα προϊόντα καὶ δι’ ἄλλους παραγωγούς. Δὲν ἔχω, κύριοι, νὰ εἴπω περισσότερα, διότι τὰ θεωρῶ τελείως περιττά. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐντείνῃ, κυρίως, τὰ μέτρα τῆς Κρατικῆς ὑποστηρίξεως τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας, τέλος πάντων, θεωρεῖ λογικὰς καὶ δικαίας. Νομίζω ἢ φοβοῦμαι, ὅτι αἱ κρατικαὶ ἀγοραί, τοῦ λαδιοῦ, δὲν ἔχουν ἐπεκταθῆ ἀκόμη ὅσον θὰ ἔπρεπε καὶ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ ἐπίδρασίς των ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ λαδιοῦ δὲν ἔχει γίνει ἀκόμη αἰσθητὴ καὶ ὅμως αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον ἀπομένον μέσον διὰ νὰ δικαιωθῇ ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς εἰς τὰς προσδοκίας του, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν περίστασιν ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸν ἀφῆκε ἀπροστάτευτον, ἐνῷ μὲ ἄλλας ἐλπίδας εἶχεν ἀποβλέψει εἰς αὐτήν, καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ἄλλης ἔτυχε μεταχειρίσεως. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καλὴ καὶ ὅτι ἡ ἐπιθυμία της νὰ ὑποστηρίξῃ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν εἶναι εἰλικρινής, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ πολιτικὸν συμφέρον της. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἐγὼ θὰ ἐπιμείνω εἶναι τὸ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὰς καλὰς καὶ ἀγαθάς της προθέσεις, ἀλλὰ μὲ τὴν καθημερινὴν παρακολούθησιν κατὰ τὴν ἐκτέλεσίν των νὰ φανῇ ὅτι αἰσθάνεται τὸν πόνον τῶν πληθυσμῶν μας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἄλλο προϊὸν διὰ νὰ στηρίξουν τὴν ζωὴν αὐτῶν καὶ τῆς οἰκογενείας των, παρὰ μόνον μὲ τὸ λάδι.

§107Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἐδέχθητε ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνέβαλε εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν πρέπει νὰ παραδεχθῆτε ὅτι δὲν εἶναι πλέον θέμα χειρισμοῦ, ἀλλὰ εἶναι θέμα οὐσίας.

§108Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρῆτε, δὲν ὑπεστήριξα ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνέβαλε εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα ἐγὼ εἶναι ὅτι πέρυσι καὶ προπέρυσι συνετέλεσε εἰς τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν, ἐνῷ ἐφέτος ἐγκατέλειψε τὴν πολιτικήν της, τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ λαδιοῦ, διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ ἄλλην πολιτικήν, τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου. Ὑπάρχει μία σημαντικὴ διαφορὰ μεταξὺ ἐκείνου τὸ ὁποῖον σεῖς λέγετε καὶ ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὑπεστήριξα.

§109Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἴπατε αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω.

§110Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἶπον ὅτι ἤλλαξε πολιτικὴν καὶ εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν εἶχε ἀκολουθήσει ἀνέκαθεν. (Χειροκροτήματα).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννιδάκης, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Ι. Λαυρεντίδης).

§112Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ περιοχὴ τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, εἶναι, ὡς γνωστόν, ἐλαιοπαραγωγική. Μεταπολεμικῶς καὶ μέχρι σήμερον, οἱ ἀγρόται τοῦ νομοῦ αὐτοῦ, φθίνουν οἰκονομικῶς καὶ ἀπὸ πτωχοὶ ἔγιναν πτωχότεροι. Ποῖοι λόγοι συνετέλεσαν, ὥστε νὰ τοὺς φεύγῃ τὸ προϊόν των χωρὶς νὰ καλύπτουν οὔτε τὸ ἥμισυ τοῦ κόστους παραγωγῆς; Ἄλλοτε, ἡ αἰτία ἦτο, ὅτι δὲν ἐδόθη τιμὴ ἀσφαλείας. Ἄλλοτε, διότι δὲν ἐδόθησαν αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις διὰ τὴν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου, λόγῳ τοῦ ἀντικτύπου εἰς τὴν νομισματικὴν κυκλοφορίαν κ. λ. π. Ἕνα εἶναι γεγονός, ὅτι ἐκ τῆς συζητήσεως ἐφάνη, ὅτι ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος δὲν ἔτυχε τῆς προστασίας τῆς ὁποίας ἐδικαιοῦτο. Τὸ ὅτι ὡμολογήθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἔγιναν σφάλματα, δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ καὶ δὲν σημαίνει τοῦτο, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐλεγχθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν ἔχει εὐθύνην. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ ἥμισυ τῆς ποσότητος τοῦ ἐλαιολάδου διέρρευσεν εἰς τὸ ἐμπόριον μὲ τιμὰς 14–16 δραχ., κατ’ ὀκᾶν. Ἐδημιουργήθη τὸ παράπονον εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐλήφθησαν εἰς τὴν κατάλληλον ἐποχήν. Διεθνῶς ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου σήμερον ἔχει τάσιν ὑψωτικήν. Ἐπομένως ἡ τιμὴ τῶν 18 δραχμῶν τῆς συγκεντρώσεως δι’ ἡμᾶς δὲν ἐναρμονίζεται μὲ τὴν διεθνῆ τιμήν. Ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο νὰ δώσῃ τὴν τιμὴν τῶν 20–21 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Τὸ Κράτος δὲν ἐξαγγέλλει συγκέντρωσιν ὁλοκλήρου τῆς ποσότητος, ἀλλὰ ὁρίζει ἕνα ποσοστὸν μόνον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐμπορίου δὲν θὰ ἐναρμονισθοῦν μὲ τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὸ θέμα τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, οὔτε θὰ εἴπω διὰ τὰ σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων ἀπώλεσαν οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, τὴν παραγωγὴν τοῦ 1957. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἐπώλησαν διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔλαιον τὸ ὁποῖον ἐχρειάζοντο διὰ τὴν συντήρησίν των. Εἶναι λυπηρὸν καὶ μέγα ἀτύχημα ποὺ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξήγγειλεν ἐγκαίρως ἔστω καὶ αὐτὰ τὰ ἐλλιπῆ μέτρα τὰ ὁποῖα τώρα ἐξήγγειλε, προκειμένου περὶ τῆς προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἐὰν τὰ μέτρα ταῦτα ἐξηγγέλλοντο ἐγκαίρως, τὸ παράπονον βεβαίως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν θὰ ὑφίστατο, θὰ ἦτο ὅμως τοῦτο ἄτονον καὶ οὐχὶ τόσον ὀξὺ ὡς εἶναι σήμερον. Δὲν πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀποκρύψωμεν ὅτι οἱ ἐλαιοπαραγωγοί μας δὲν μᾶς δέχονται πλέον μὲ τὸ μειδίαμα ποὺ μᾶς ἐδέχοντο ἄλλοτε, ἀλλὰ ἀποστρέφουν τὸ πρόσωπόν των ἀπὸ ἡμᾶς πιστεύοντες ὅτι καὶ ἡμεῖς εἴμεθα συνένοχοι εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς καταστάσεως ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἔλαιον διέρρευσεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν εἰς τὸ ἐμπόριον μὲ τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 14 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν διαπνέεται ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ προστατεύσῃ τοὺς παραγωγούς. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ὁμολογήσωμεν πάντες ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐμελέτησε τὸ πρόβλημα τοῦ ἐλαίου ὡς θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἔχῃ μελετήσει καὶ ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο τὰ προστατευτικὰ ἐκεῖνα ἐλάχιστα μέτρα νὰ τὰ ἐξαγγείλῃ ἀφοῦ τὸ κακὸν εἶχε συντελεσθῆ. Καὶ τώρα, τὸ συμπέρασμα τῆς παρούσης συζητήσεως εἶναι, φρονῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Θὰ πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ νὰ λάβῃ ἐν συνεχείᾳ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ διευκολύνουν τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων των κατὰ τὴν προσεχῆ περίοδον. Θὰ πρέπει, δηλαδή, νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς παραγωγοὺς λιπάσματα μὲ τιμὰς κόστους αὐτῶν, καὶ περαιτέρω νὰ δοθοῦν τὰ ἀπαιτούμενα δάνεια, νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ γεωργικὰ φάρμακα καὶ ἐργαλεῖα εἰς τιμὰς κόστους καὶ γενικῶς νὰ ληφθῇ πᾶν μέτρον, τὸ ὁποῖον θέλει συντελέσει εἰς τὴν ἀνακούφισιν τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν πάντα ταῦτα συμβοῦν, θὰ δυνηθῶμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς ψηφοφόρους μας καὶ νὰ ὁμολογήσωμεν εἰς αὐτούς, ὡς ἔπραξε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου εἰς τὸ Ἡράκλειον, ὅτι ἐγένοντο σφάλματα, ἀλλὰ νὰ τοὺς εἴπωμεν ἰδοὺ τώρα λαμβάνονται τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἀνακούφισίν σας. Τὸ νὰ ὁμολογῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἄνθρωπος τὰ σφάλματά του δὲν εἶναι κακόν. Τοὐναντίον τοῦτο ἀποδεικνύει ἀνώτερον πολιτισμόν, διότι οὐδεὶς εἶναι ἀλάθητος. Ἐὰν οἱ παραγωγοί μας πεισθοῦν ὅτι τὸ προϊόν των πληρώνεται εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, θὰ μείνουν ἱκανοποιημένοι, διότι οὐδεὶς Ἕλλην παραγωγὸς ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἄλλος συνάδελφός του χάριν αὐτοῦ. Τελειώνων, κύριοι συνάδελφοι, ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐνδιαφερθῇ περισσότερον διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ νὰ μελετήσῃ καλύτερον τὰ προβλήματα ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρουν. Τοιουτοτρόπως θὰ δοθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς παραγωγούς μας καὶ ὑπερήφανοι νὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἐγένετο ὅ,τι ἦτο δυνατόν. Καὶ ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ 1945 δὲν ἠκολουθήσαμεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν ἐνδεδειγμένην πολιτικήν, τὴν πολιτικὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ ἱκανοποίει τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Τουλάχιστον ἂς φροντίσωμεν νὰ ἀνακουφίσωμεν τοὺς παραγωγούς μας εἰς τὸ μέλλον.

§113Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐπέκριναν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ὅτι αἱ συζητήσεις εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν γενικωτέρων θεμάτων πρέπει, βεβαίως νὰ ἀποβλέπουν εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ γενικώτερον πρέπει νὰ ἀποβλέπουν καὶ εἰς τὴν διαφώτισιν τοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὴν διαφώτισιν τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων καὶ εἰς τὴν διαπαιδαγώγησιν αὐτῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαπιστώσω, ὅτι ἡ συζήτησις περὶ τοῦ ἐλαιολάδου δὲν ἐπέτυχε τὸν σκοπὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἀνέφερον προηγουμένως. Εἶπον, κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητήθη ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, ὅτι ἐλπίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν θὰ βγῇ ὡς συμπέρασμα καὶ ὡς ἀποτέλεσμα ἡ σταθεροποίησις τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἐνεκαινίασεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, ἡ πολιτικὴ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς προωθήσεως γενικῶς τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς ἡ μόνη ἐνδεδειγμένη καὶ ἐπιβαλλομένη πολιτική, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος καὶ τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἐτόνισα καὶ τότε, δὲν ἠμπορεῖ καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπιτύχῃ παρὰ μόνον ὅταν αἱ τιμαὶ αἱ διαμορφούμεναι εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δὲν εἶναι ἀνάλογοι, πρὸς τὰς τιμὰς τὰς διαμορφουμένας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ πλήρης διαφώτισις τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, διὰ νὰ σχηματίσῃ καὶ αὐτὸς τὴν πεποίθησιν ὅτι τότε μόνον θὰ προστατευθῇ μονίμως καὶ ὁριστικῶς τὸ προϊόν του, ὅταν διαμορφοῦνται ἐν τῷ ἐσωτερικῷ συνθῆκαι καὶ προϋποθέσεις τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι νὰ εὐμαροῦν καὶ νὰ προάγουν τὰς ἐξαγωγάς. Ὅταν μάλιστα, ὡς ἀνέφερον κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου τῆς πρώτης συνεδριάσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ παραγωγή, ἡ μέση παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, ἀνέρχεται σημαντικῶς καὶ ἁλματωδῶς καὶ συνεπῶς τὰ πλεονάσματα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην νὰ εὕρουν καὶ διέξοδον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ διαφωτισθῇ ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος, ὅτι τότε μόνον θὰ προστατευθῇ ὁριστικῶς καὶ μονίμως, ὅταν δημιουργηθοῦν αἱ συνθῆκαι τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι πρέπει νὰ ἀφίεται εἰς τὴν τύχην του ὁ ἐλαιοπαραγωγός, ἀλλὰ ἡ προστασία του πρέπει νὰ συνίσταται εἰς τὴν λῆψιν μέτρων τὰ ὁποῖα νὰ τὸν παρουσιάζουν καὶ νὰ τὸν προφυλάσσουν ἀπὸ τὴν τυχὸν τεχνητὴν μείωσιν τῶν τιμῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ παρ’ οὐδενὸς ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διὰ τοῦ Ν. Δ. τὸ ὁποῖον τελευταίως τὸν Ὀκτώβριον ἐψηφίσθη, καθιέρωσαν μονίμως τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ παρ’ οὐδενός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἡ προστασία τοῦ παραγωγοῦ. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅπως ἐλέχθη ἐκ μέρους τινῶν συναδέλφων, ὅτι τὸ πρῶτον ληφθὲν μέτρον ἦτο μόνον ἡ παροχὴ δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ τοῦ ἐλαίου. Ταυτόχρονα κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐλαιοεσοδείας, δηλαδὴ εἰς τὰς 6 Νοεμβρίου 1957, ἐκτὸς τῆς ἀναγγελίας ὅτι θὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου ἀπεριορίστως καὶ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν ἐκτὸς τῆς ἐξαγγελίας τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ, ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι «πρὸς στήριξιν τῶν τιμῶν θὰ πραγματοποιηθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἡ ἀγορὰ ἐλαιολάδου διὰ κρατικὰ ρυθμιστικὰ ἀποθέματα διὰ τοὺς προσεχεῖς μῆνας ηὐξημένης προσφορᾶς ἐκ τῶν κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν».

§114Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Τὸν Δεκέμβριον ἐπραγματοποιήθη, εἰς τὰς 20 Δεκεμβρίου.

§115Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μάλιστα, διότι, ὡς γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὡς καταγόμενος ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, ἡ ἐλαιοεσοδεία κυρίως ἀρχίζει ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον διότι τότε ἀρχίζει ἡ ἔκθλιψις σημαντικοῦ μέρους τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου.

§116Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἀρχίζει πολὺ ἐνωρίτερα, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ ἠρνεῖτο ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐδημιούργησε τὴν ψυχολογίαν ὅτι δὲν θὰ γίνῃ συγκέντρωσις.

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι μόνον δὲν ἠρνεῖτο ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ τοὐναντίον εἰς τὰς 6 Νοεμβρίου διὰ τῶν ἀνακοινώσεών της ἐδήλωσεν ὅτι πρὸς στήριξιν τῶν τιμῶν θὰ πραγματοποιήσῃ καὶ ἀγορὰς ἐλαιολάδου. Καὶ ὅταν ἐπέστη ἡ στιγμὴ καὶ ὁ κατάλληλος χρόνος...

§118Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν παρῃτήθη ὁ κ. Θεοτόκης δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι δὲν ἐδέχετο τὴν συγκέντρωσιν ἡ Κυβέρνησις;

§119Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐγὼ σᾶς ἀναγινώσκω ἐπὶ λέξει τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ἀνακοινωθείσας διὰ τοῦ Τύπου τὴν 6.11.57, εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρεται ρητῶς ὅτι πρὸς στήριξιν τῶν τιμῶν, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ, θὰ πραγματοποιηθοῦν ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ ἀγοραὶ ἐλαιολάδου διὰ τὰ κρατικὰ ρυθμιστικὰ ἀποθέματα κατὰ τοὺς προσεχεῖς μῆνας, ηὐξημένης προσφορᾶς ἀπὸ τὰς κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Καὶ τὴν ἐξαγγελίαν της αὐτὴν τὴν ἐπραγματοποίησεν ἡ Κυβέρνησις ὅτε ἦτο ὁ κατάλληλος χρόνος, ὅταν ἤρχισε δηλαδὴ ἡ ηὐξημένη προσφορά. Καὶ ἀπὸ τὰς 7.12.57 ἐξήγγειλεν ἐπίσης διὰ τοῦ Τύπου ὅτι προβαίνει εἰς σύναψιν σχετικῶν συμβάσεων μὲ τὰς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἀνέθεσεν ἐξαγορὰν ἐλαιολάδου εἰς τὴν τιμὴν τῶν 18 δραχμῶν, τιμὴν δηλαδὴ ἀνταποκρινομένην πρὸς τὰς διεθνεῖς τιμὰς ἐλαίου ὀξύτητος 5 βαθμῶν.

§120Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε Ὑπουργέ;

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς ἐπιτρέπω, ἀλλὰ ἐγὼ διαβάζω κείμενα.

§122Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ὅταν ἠγορεύσατε ἀπὸ τοῦ βήματος, ὑπεστηρίξατε τὸ ἑξῆς: Ἐγὼ προσωπικῶς, σεῖς δηλαδή, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν συγκέντρωσιν καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι μέτρον ἐξυπηρετοῦν τὸν παραγωγόν!

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ ἴδιο ὑποστηρίζω καὶ τώρα.

§124Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ, ὅμως, ἐκάματε τὴν συγκέντρωσιν ἀργότερα.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι, ἐξαγορὰν ἐκάμαμεν.

§126Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Μὴ παίζωμεν μὲ τὰς λέξεις, κύριε Ὑπουργέ.

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ συγκεντρώσεως καὶ ἐξαγορᾶς.

§128Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Εἶσθε ἐναντίον τῆς συγκεντρώσεως δι’ ἄλλον λόγον ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ ἦτο ὁ κ. Χέλμης. Ὁ κ. Χέλμης διότι θὰ ἐγίνετο πληθωρισμός, σεῖς διότι θὰ κατεστρέφετο ἡ δυνατότης ἐξαγωγῆς. Καὶ ὅμως, ἀργότερα ἐκάματε τὴν συγκέντρωσιν ἢ τὴν ἐξαγοράν. Ποία εἶναι ἡ πολιτική σας;

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς ἐκεῖνο ποὺ εἶπον εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι αἱ συζητήσεις ποὺ γίνονται εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον — δὲν ἠξεύρω ἐπὶ ἄλλων θεμάτων, ἀλλὰ τὸ διαπιστῶ εἰς τὸ προκείμενον θέμα — δὲν διαφωτίζουν καὶ δὲν διαπαιδαγωγοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι βλέπω ὅτι ἐπιμένετε ἐπὶ ἑνὸς θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ πιστεύω ὅτι δὲν γνωρίζετε. Ἄλλο ἡ συγκέντρωσις καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ ἄλλο ἡ ἐξαγορὰ μὲ τιμὰς τοῦ ἐμπορίου, ἀνταποκρινομένας πρὸς τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς. Ἡ συγκέντρωσις προϋποθέτει μίαν τιμὴν ἀσφαλείας ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένην, ἀνεξαρτήτως τῶν τιμῶν αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καθ’ ὑμᾶς μὲν ἀνταποκρινομένην εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς κατ’ ἐμὲ ἀνταποκρινομένην πρὸς τὸ ἐπιθυμητὸν εἰσόδημα τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, κατ’ ἄλλους πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς προστασίας, κοινωνική, δηλαδή, πολιτικὴ τοῦ παραγωγοῦ. Πάντως πρόκειται περὶ ἀγορᾶς καὶ συγκεντρώσεως μὲ τιμὴν ἀσφαλείας ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένην ἐνῷ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη ἐν προκειμένῳ ἀκριβῶς πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ μὴ δημιουργήσῃ συνθήκας τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι νὰ δυσχεράνουν τὴν ἐξαγωγήν, δηλαδὴ νὰ μὴ ἀνατρέπουν τὴν πολιτικὴν ποὺ καθιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ προστατεύουν καὶ τὸν παραγωγὸν εἶναι ἡ ἐξαγορὰ προσφερομένου ἐλαιολάδου μὲ τὰς τιμὰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν καθιέρωσεν εἰς τὰς 7.12.57 ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ ἐγκαίρως, διότι, ὡς γνωρίζομεν ὅλοι, ἡ ηὐξημένη παραγωγὴ καί, συνεπῶς ἡ ηὐξημένη προσφορὰ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον, ἀνταπεκρίνετο εἰς τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, ἦτο δέ, ἐπαναλαμβάνω, καὶ εἶναι ἀκόμη δραχμαὶ 18 δι’ ἔλαιον ὀξύτητος 5 βαθμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ὀρθὴν οἰκονομικὴν ἀρχήν, ὅτι ὅπου ὑπάρχει ἀπεριόριστος παραγωγή, δὲν εἶναι νοητὴ παρέμβασις ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν τινές, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν δηλαδὴ τῆς ἀσφαλείας τῶν τιμῶν.

§130Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Διατὶ γίνεται, τότε, κύριε Ὑπουργέ;

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πάλιν τὰ ἴδια; Ἡ παρέμβασις δὲν γίνεται...

§132Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν γίνεται πρὸς χάριν τοῦ παραγωγοῦ;

§133Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πρὸς χάριν τοῦ παραγωγοῦ.

§134Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Τότε.

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς εἶπον ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν γίνεται ἡ παρέμβασις. Αὐτὸ δὲν ἠθέλατε νὰ τὸ ἐννοήσητε.

§136Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν τὸ καταλαβαίνω ἔτσι. Κάμνετε τὴν ἐξαγορὰν χάριν τοῦ παραγωγοῦ. Δὲν θὰ πρέπει νὰ τοῦ δώσητε τιμὴν ἡ ὁποία τὸν ἀσφαλίζει; Τότε θὰ μοῦ ἐπιτραπῆ ἡ λέξις ἐμπαιγμός.

§137Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ παρέμβασις γίνεται χάριν τῶν παραγωγῶν διὰ νὰ ἀπολαύσουν τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας θὰ ἀπολαύσῃ τὸ προϊόν των ἐξαγόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὴν δυνατὴν τιμήν, ὄχι τὴν ἐπιθυμητήν, διότι αὐτὸ εἶναι πραγματικὴ προστασία. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ παρεμβάλλωνται ἐμπόδια καὶ νὰ μὴ δυσχεραίνεται ἡ ἐξαγωγὴ ἡ ὁποία ὅπως καὶ σεῖς ὡμολογήσατε εἶναι ὁ μόνος τρόπος προστασίας τοῦ παραγωγοῦ.

§138Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Εἶναι τὸ ἕνα σκέλος.

§139Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι καὶ τὰ δύο σκέλη προσηρμοσμένα καὶ παραλλήλως βαίνοντα. Ἔχω, λοιπόν, τὴν ἀντίληψιν καὶ πιστεύω αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ οἰκονομικὴ ἀρχή, ὅτι προκειμένου περὶ μιᾶς παραγωγῆς, ὡς ἡ τοῦ ἐλαιολάδου ἡ ὁποία δὲν ὑφίσταται περιορισμόν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑφίσταται περιορισμόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμόζωμεν ταὐτόχρονα καὶ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἀποβλέπουν εἰς τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε τὴν προστασίαν, δηλαδὴ τοῦ παραγωγοῦ διὰ νὰ τοῦ ἐξασφαλίσωμεν ἓν ἐπιθυμητὸν εἰσόδημα. Διότι ἐν τοιαύτη περιπτώσει ἀφοῦ καὶ εἰς κράτη πλουσιώτερα ἡμῶν δὲν ἐφαρμόζεται ἡ πολιτικὴ αὐτή, εἰς κράτη πτωχὰ ἀγόμεθα εἰς χρεωκοπίαν ὄχι μόνον τοῦ προϊόντος ἀλλὰ καὶ γενικωτέραν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω ὅτι καὶ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀσφαλίσῃ τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἂν θέλετε νὰ εἴπω, τοῦ ἐμπορίου, ἀπὸ τὴν περίπτωσιν ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν δημιουργεῖται τεχνητὴ πτῶσις τῶν τιμῶν. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι πάντες θὰ ἐννοήσητε ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχον τοῦ σκοποῦ αὑτοῦ. Ἐπέτυχον, δηλαδή, τοῦ σκοποῦ νὰ προστατεύσουν τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τὴν τελικὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Αὐτὰ εἶχον νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἔληξεν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας, ἔχει τὸν λόγον.

§141Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ὅσων ἀνεπτύχθησαν ἐπὶ 4ήμερον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, συνάγεται ὅτι μὲ τὰ μέτρα καὶ ἡμίμετρα, τὰ ὁποῖα παρέλειψε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἢ καθυστερημένως ἔλαβε τοιαῦτα, ἔβλαψε τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον τῆς Χώρας, καὶ ἰδία τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Αὐτό, ἄλλωστε, ὁμολογεῖ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἰς ὁμιλίαν του εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος Κυβερνητικὸς βουλευτὴς κ. Λύχνος. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι αἱ νουθεσίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς τὸ Σῶμα εἶναι ἀπαράδεκτοι, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐλέγχεται τὴν στιγμὴν αὐτήν, διότι ἔβλαψε τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ κυρίως ἐξουθένωσε τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Ἐσφαλμένως δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ ἀρχίζει τὸν Σεπτέμβριον καὶ περατοῦται κατὰ τὴν ἄνοιξιν, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς πλείστας ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, ἐπερατώθη τὸν Νοέμβριον. Ἀγόμεθα, ἑπομένως, εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν μέτρων καὶ ἡμιμέτρων καὶ τῆς ἐν γένει ἀκολουθηθείσης πολιτικῆς της, ἔβλαψεν, ἐπαναλαμβάνω, τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ κυρίως τοὺς μικρούς, οἱ ὁποῖοι ἤδη ἔχουν ἀποξενωθῆ τοῦ προϊόντος των.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Φιλοσοφόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§143Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ νοοτροπία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ὁ συγκερασμὸς τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὸν καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας. Ἐπίσης δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα περιφρουρήσεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, διότι ὁ παραγωγὸς δὲν ἐξυπηρετεῖται πάντοτε ὅταν ἐξαγγέλλεται τὴν τελευταίαν στιγμὴν τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ ἐλαιολάδου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου ἑκάστου ἔτους, διὰ στατιστικῶν τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ἐξηκριβωμέναι αἱ συνθῆκαι καὶ τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς καὶ ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὰς δυνατότητας καὶ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξαγγέλλῃ τὰς ἀποφάσεις της. Ὁ δὲ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου περὶ προστασίας τῶν παραγωγῶν δὲν πραγματοποιεῖται, διότι οἱ μικροὶ ἐλαιοπαραγωγοί, λόγῳ τῆς μικρᾶς καὶ μὴ ἐγκαίρου ἐξαγγελίας τῆς τιμῆς ἀσφαλείας πίπτουν θύματα τῶν ἐμπόρων λόγῳ τῆς προπωλήσεως τοῦ προϊόντος των ἢ διὰ τῆς ὑπογραφῆς γραμματίων πρὸς αὐτοὺς μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἔμποροι οὗτοι νὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς μικροὺς ἰδίως παραγωγούς, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατή, καὶ ἡ ἄσκησις ποινικῆς διώξεως κατ’ αὐτῶν. Κατ’ οὐσίαν, συνεπῶς, οὐδεμία περιφρούρησις καὶ προστασία παρέχεται διὰ τῆς ἀκολουθουμένης πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς.

§144Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις πάντοτε ἀπέδειξε τὸ στοργικὸν ἐνδιαφέρον της πρὸς τὴν τάξιν τῶν παραγωγῶν. Ἐφέτος ἀνεκοίνωσε τὴν χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν. Ἐψήφισεν εἰδικὸν νόμον διὰ τοῦ ὁποίου ἐθεώρει ἀκύρους τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου κάτω τῶν 17 δραχμῶν. Καὶ διὰ πρώτην φορὰν γενικῶς ἀσκεῖται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μία ὀρθὴ πολιτική. Οὐδείς, ὅμως, ἐξ ὑμῶν δύναται νὰ ὁμολογήσῃ τοῦτο καὶ νὰ βοηθήσῃ τὴν ὀρθὴν αὐτὴν πολιτικήν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ ἔλαιον κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§146ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)