1957.12.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 Δεκεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν ἐπὶ ἡμίωρον μέχρις ὅτου λάβωσι γνῶσιν ἐπ’ αὐτῶν οἱ κ. κ. βουλευταί. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της α) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1958» καὶ β) ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρων 1, 2 καὶ 3 καὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 6, 10 καὶ 16 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768) 1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαγεωργίου. Ν. Ζαρντινίδης, Α. Παπαϊωάννου, Ι. Λαμπρόπουλος, Δ. Βακάλης, Β. Κρῖκος καὶ Π. Κάβδας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 195) 16.2.51, 344) 29.3.52, 158) 27.2.54 καὶ 809) 8.6.54 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν τὸν διορισμὸν Βορειοηπειρωτῶν καὶ Κυπρίων εἰς Δημοσίας θέσεις καὶ θέσεις Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, ἐπεκτάσεως τοῦ μέτρου τούτου καὶ ἐπὶ τῶν ὁμογενῶν ἀλλοδαπῶν προερχομένων ἐκ Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐκ νήσων Ἴμβρου καὶ Τενέδου καὶ μισθώσεως καταλλήλου χώρου πρὸς στέγασιν τῶν Γραφείων τοῦ ἐν Ἑλλάδι Κλιμακίου τῆς προσωρινῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπὸ τῶν Ν. Δ. 3379)1955 καὶ 3632) 1956 προβλεπομένων διαταγμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπουρδάρας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ Ταμείου Συντάξεως Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου, ἀνερχομένων εἰς 4.000 οἰκογενείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Γαληνός καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σ. Καραφασούλη διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἄνευ λόγου εἰς βάρος του γενομένην βιαιοπραγίαν παρὰ τοῦ Σταθμάρχου Χωροφυλακῆς Ἱππείου καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων τιμωρίας τοῦ ἐν λόγῳ Σταθμάρχου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσφύγων Συνοικισμοῦ Χαροκόπου καὶ περιφερείας Δήμου Καλλιθέας, ζητούσης ἐπίλυσιν τοῦ στεγαστικοῦ ζητήματος τῶν ἀναποκαταστάτων μελῶν της, διὰ ταχείας ἀπαλλοτριώσεως τοῦ «Λόφου Σικελίας» κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναστ. Γρυμπογιάννη, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 3768)1957 καὶ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ πίνακος Βʹ., οἵτινες πρὸ τῆς ἀποστρατείας των ἐλάμβανον μισθὸν ἀνωτέρου βαθμοῦ, δεδομένου ὅτι καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀνεγνώρισε τὴν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Νομοῦ Μαγνησίας, ζητούσης ἀναπροσαρμογὴν τῶν πολεμικῶν συντάξεων, χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος σεισμοπληξίας καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν σπουδαστῶν τοῦ τμήματος πολιτικῶν ὑπομηχανικῶν τῶν Σχολῶν Μηχανικῶν Βιομηχανικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Σπουδῶν «Ο ΜΕΤΩΝ» ζητούντων χορήγησιν πτυχίου πολιτικοῦ ὑπομηχανικοῦ, ἅτινα τοὺς ἀποστερεῖ τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον διὰ τοῦ Ν. Δ. 2628)53. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Βόλου, ζητοῦντος αὔξησιν τῆς ἐξ 161.000 δρχ. πρὸς τὸν Δῆμον ἐπιχορηγήσεως, ἵνα δυνηθῇ καὶ ἀνταποκριθῇ οὗτος εἰς τὰς ἀνάγκας του, πληρωμὴν μισθῶν καὶ δώρων ἐργαζομένων, ἐπισκευὴν τῶν ὁδῶν, δικτύου ὑπονόμων, Δημαρχιακοῦ μεγάρου, δαπανῶν καθαριότητος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Πατσιαντᾶς, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν μηχανικῶν μέσων πρὸς ἐκχιονισμὸν καὶ διάνοιξιν τῶν ὁδῶν, προώθησιν τροφίμων καὶ ζωοτροφῶν εἰς τὰ ἀποκεκλεισμένα χωρία Νομοῦ Μαγνησίας, ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καὶ λοιπὰ μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῆς κακοκαιρίας ἐκτάκτων ἀναγκῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοϋπαλλήλων Ἀστικῆς Συγκοινωνίας Θεσσαλονίκης, ζητούσης ματαίωσιν πάσης ἀπολύσεως μισθωτῶν λεωφορείων ἀστικῆς συγκοινωνίας Θεσσαλονίκης, καὶ σύστασιν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις θὰ κρίνῃ ἀντικειμενικῶς καὶ ἀνεπηρεάστως πᾶσαν πρότασιν τῶν λεωφορειούχων περὶ ἀπολύσεως ἀκαταλλήλου προσωπικοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καλυβίων, ζητοῦντος ματαίωσιν ἐκτελέσεως τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων Κάτω Ἀχελώου, ἥτις καταστρέφει χιλιάδας στρεμμάτων ἀγρῶν, οἵτινες ἀρδεύονται κανονικῶς ἰδίᾳ τοῦ ὑπάρχοντος ἤδη ἀρδευτικοῦ δικτύου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Στρατῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., ζητούσης αὔξησιν τῶν συντάξεων, ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Πετρόπουλος καὶ Σ. Νικολαΐδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Ἁλιευτικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰχθυοτροφείων Ἑλλάδος, ζητούσης λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως καὶ ἀξιοποιήσεως τῆς ἰχθυοπαραγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν θαλασσῶν καὶ ματαίωσιν διαθέσεως κεφαλαίου διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων Ἀτλαντικῆς ἁλιείας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ κατοίκων Λεβαδείας, ζητούντων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συμπολίτου των Ἰωάννου Δεσπότη. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Τρύφωνος Παπόγλου, κατοίκου χωρίου Μηλιᾶς Ἐπαρχίας Ἀλμωπίας Νομοῦ Πέλλης, διαμαρτυρομένου διότι ἐνῷ ἡ ἀρχηγὸς τοῦ κλήρου μήτηρ του εὑρίσκεται εἰσέτι ἐν ζωῇ, τοῦ κατελογίσθη ἁρμοδίως ἡ καταβολὴ φόρου κληρονομιῶν ἐκ 3.000 δρχ., καὶ ὅτι μὴ δυνάμενος νὰ καταβάλῃ τὸ ὡς ἄνω ποσόν, εὑρίσκεται ὑπὸ κράτησιν εἰς τὰς φυλακὰς Ἐδέσσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν δικαιούχων ἀποζημιώσεως ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων ὑπὲρ ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Ἄγρα, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι καταβολὴν τῶν ἀποζημιώσεων καὶ ζητούντων ταχεῖαν καταβολὴν αὐτῶν διὰ πάσας τὰς ἀπαλλοτριωθείσας περιουσίας ἀπὸ ἐργοστασίου μέχρι Κοράδα. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Β. Φιλοσοφόπουλος καὶ Α. Αὐγερινός, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Ἐμπορικοῦ Εἰσαγωγικοῦ Συλλόγου Ἀμαλιάδος, ζητοῦντος ματαίωσιν παρατάσεως τοῦ νόμου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, εὐνοοῦντος μόνον τὰς μεγαλοεπιχειρήσεις, ἄλλως ὑπαγωγὴν εἰς τὸν ὡς ἄνω νόμον καὶ τῶν μικροεπιχειρήσεων τῶν ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἐργαζάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμμ. Καλογεράκη, ἀπολυθέντος ἐκ τῆς Ταμειακῆς ὑπηρεσίας βάσει τοῦ ν. 2500, διαμαρτυρομένου διότι ἀπελύθη ἀναιτιολογήτως ἐκ τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας καὶ ζητοῦντος ἐπαναπρόσληψιν αὐτοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν περιοίκων ὁδῶν Παλαμηδίου, Θάσου καὶ Θράκης, ζητούντων ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν ἐργαστηρίων χυτηρίου χυτοσιδήρου καὶ χυτηρίου ἀλουμινίου, ἀναδιδόντων δυσώδεις ἀναθυμιάσεις ἐπὶ βλάβῃ ὑγείας κατοίκων πυκνοκατῳκημένης συνοικίας Πειραιῶς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν Δημαρχοῦντος Σπετσῶν, διότι πόλις Σπετσῶν εἰς παραμονὰς ἑορτῶν καὶ περίοδον τουριστικῆς κινήσεως πλέει εἰς τὸ σκότος λόγῳ καταστροφῆς ἠλεκτρομηχανῆς καὶ ζητοῦντος λῆψιν ἀναγκαίων μέτρων.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἢ νὰ εἰσέλθωμεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων;

§4Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε ἐφ’ ὅσον δὲν συζητοῦνται αἱ ἐπερωτήσεις εἰδικῆς φύσεως παρὰ μόνον αἱ ἐπερωτήσεις γενικῆς σημασίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ συζητοῦνται καὶ αἱ ἐρωτήσεις.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ Γαλατᾶ–Μεσολογγίου, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Ὁ κ. Η. Σκυλλάκος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Λαρίσης.

§6Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν εἰς τὴν Λάρισαν ὡρισμέναι μεμονωμέναι καὶ ἀπομεμακρυσμέναι Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι στεροῦνται τηλεφώνου, ὅπως δὲ γνωρίζετε εἰς τὴν Λάρισαν δὲν ἔχει ἐπεκταθῆ τὸ δίκτυον τῆς Δ.Ε.Η. Ἀπὸ μακροῦ οἱ Νομάρχαι, ὁ Τύπος καὶ αἱ διάφοροι ὑπηρεσίαι ἔχουν ζητήσει τὴν ταχεῖαν ἀποκατάστασιν τοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, χωρὶς μέχρι τοῦδε, κατὰ τρόπον περίεργον, νὰ ἔχῃ γίνει τίποτε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ ἐνδιαφερομένου πληθυσμοῦ. Χαρακτηριστικὸν παράδειγμα τῆς καταστάσεως αὐτῆς καὶ τῆς προκαλουμένης ἐντεῦθεν ἀγανακτήσεως καὶ δυσαρεσκείας εἶναι, ὅτι, μὲ τὰς ἐπελθούσας καταστροφὰς ἐκ τῶν καταρρακτωδῶν βροχῶν, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν τελευταίως εἰς τὴν περιφέρειαν Λαρίσης, ὡρισμένα χωρία, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ χωρίον Ἑλληνικόν, ἀπεκλείσθησαν καὶ ἐκινδύνευσαν νὰ γκρεμισθοῦν ὅλα τὰ σπίτια, νὰ ψοφίσουν τὰ ζῶα καὶ νὰ ἀποθάνουν οἱ ἄνθρωποι, διότι δὲν εἶχον τηλέφωνον νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὰ Φάρσαλα, ἢ τὴν Λάρισαν. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἔπρεπε νὰ δώσῃ μεγάλην προσοχὴν εἰς τὸ θέμα τοῦτο, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον τόσαι χιλιάδες κάτοικοι νὰ στεροῦνται τοῦ μέσου αὐτοῦ διὰ τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας των καὶ νὰ κινδυνεύσῃ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ περιουσία των καὶ ἡ ζωή των.

§7Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Ὁ συντελεστής, κ. συνάδελφε, τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου τῆς περιφερείας Λαρίσης εἶναι σήμερον 90% τοῦ προπολεμικοῦ, ὁ δὲ μέσος ὅρος ἀποκαταστάσεως εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα εἶναι 75%. Κατὰ τὸ ἐρχόμενον νέον ἔτος 1958, μὲ χρηματοδότησιν τοῦ Ο.Τ.Ε. 25.000.000, ἐλπίζομεν ὅτι ὁ συντελεστὴς θὰ ἀνέλθῃ εἰς 100% ἐν σχέσει πρὸς τὸν συντελεστὴν τῆς Κοινοτικῆς τηλεφωνίας 1940.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν προαγωγὴν τοῦ τηλεγραφείου Φιλιατῶν.

§9Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ τηλεγραφεῖον Φιλιατῶν παρουσιάζει σήμερον μίαν κίνησιν διπλασίαν τῶν προηγουμένων ἐτῶν, ἡ ὁποία συνιστᾷ τὴν προαγωγὴν εἰς τηλεγραφεῖον πρώτης τάξεως. Τὰ τηλέφωνα ηὐξήθησαν λόγῳ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος νόμου τὸ πλεῖστον δὲ τοῦ πληθυσμοῦ ἐπικοινωνεῖ τηλεφωνικῶς μὲ τοὺς οἰκείους του. Ἀντιλαμβάνεσθε, κατόπιν τούτου, ὅτι ἕνας τηλεγραφητὴς εἶναι ἀνεπαρκής, ἰδιὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ 50 Κοινότητας τῆς περιφερείας αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω πολὺ ἀπὸ κάθε ἄλλην περιφέρειαν νὰ προτιμηθῇ ἡ προαγωγὴ τοῦ τηλεφωνείου τούτου εἰς τηλεγραφεῖον Αʹ τάξεως.

§10Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Ἡ ἐρώτησίς σας μοῦ ἔδωσεν ἀφορμὴν νὰ κάμω μίαν ἐνέργειαν, διὰ νὰ γίνῃ προαγωγὴ τοῦ τηλεφωνείου Φιλιατῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν τροχιοδρομικῶν ὑπαλλήλων.

§12Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Τὸ Ταμεῖον αὐτὸ ἐνισχύθη διὰ 375.000 δραχ. μηνιαίως, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του.

§13Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἄλλο τὸ θέμα τῆς ἀνταποκρίσεως τοῦ Ταμείου εἰς τὰς ὑφισταμένας ὑποχρεώσεις, καὶ ἄλλο τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν συντάξεις 300–400 δραχμῶν δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ τεσσαρακονταετίαν.

§14Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Ἡ ἐρώτησίς σας αὐτὴ ἔχει ἀριθμὸν 13. Εἶναι ἡ ἑπομένη;

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πετρουπόλεως.

§16Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ Πετρουπόλεως παραπονοῦνται καὶ διαμαρτύρονται, διότι πληρώνουν ἕνα πανάκριβον εἰσιτήριον εἰς τὰ αὐτοκίνητα ἐκ 2,5 δρχ. κατὰ διαδρομήν, ἐνῷ εἰς ἄλλους συνοικισμοὺς τῆς αὐτῆς ἀποστάσεως, τὸ εἰσιτήριον εἶναι 1,70. Οἱ κάτοικοι τῆς Πετρουπόλεως, ὅπως καὶ πολλῶν ἄλλων συνοικισμῶν, εἶναι κατὰ πλειοψηφίαν ἐργάται καὶ συνεπῶς ἀντιλαμβάνεσθε πόσον βαρὺ εἶναι τὸ εἰσιτήριον τῶν 2,5 δραχμῶν, ὅταν ὅλοι ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ μεροκάματο τοῦ ἐργάτου δὲν ξεπερνᾷ τὰς 45 δρχ. τὴν ἡμέραν. Δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν, θὰ ἔπρεπε, προκειμένου περὶ τῶν ἐργατῶν, νὰ ὑπάρξῃ εἰσιτήριον ἐργατικόν, ὅπως ὑπῆρξεν καὶ πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ὥστε οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι παίρνουν ἕνα τόσον μικρὸν ἡμερομίσθιον, νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται μὲ τόσα χρήματα, διὰ τὴν διαδρομήν, τὴν ὁποίαν κάμνουν, διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὴν δουλειά των. Θὰ παρεκάλουν ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα τῶν κατοίκων τῆς Πετρουπόλεως καὶ γενικώτερον τὸ ζήτημα τῶν ἐργατικῶν εἰσιτηρίων, καὶ μάλιστα τώρα προκειμένου νὰ γίνῃ μία νέα σύμβασις μὲ τὴν Ἑταιρίαν Η.Ε.Μ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 16 εἶναι τοῦ αὐτοῦ περιεχομένου. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§18Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κύριος Ὑπουργός, κύριε Πρόεδρε, ἔκαμε μίαν σύγχυσιν εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἐρωτήσεων καὶ μοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἑπομένην ἐρώτησιν σχετικῶς μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν τροχιοδρομικῶν. Δὲν ὑπάρχει ὅμως ἄλλη συναφὴς ἐρώτησις πρὸς αὐτήν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ εἶπεν, ὅτι ἔδωσεν μίαν ἐνίσχυσιν ἐκ 375.000 δραχ. μηνιαίως.

§20Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τοῦτο ἀφορᾷ τὰ καθυστερούμενα μέχρι τοῦδε, ἀλλὰ ἐζήτησα...

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§22Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Καθὼς ἠξεύρετε, κύριε συνάδελφε, τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ὑπέγραψε μίαν σύμβασιν μὲ τὴν Πάουερ, τὴν ὁποίαν συντόμως θὰ φέρω εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν. Μὲ τὴν σύμβασιν αὐτὴν παρέχεται ἡ δυνατότης αὐξήσεως τοῦ κομίστρου διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνακουφισθῇ τὸ Ταμεῖον κατὰ συνέπειαν καὶ νὰ ὑπαχθοῦν ὅλοι οἱ συνταξιοῦχοι τῆς Η.Ε.Μ. εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἀφοῦ μεταφερθῇ ἡ ἀσφάλισίς των εἰς τὸ Ι.Κ.Α. θὰ ὑπάρξῃ λοιπόν, κἄποια ἀνακούφισις ἀφοῦ θὰ ἐξισωθοῦν αἱ συντάξεις αὐτῶν μὲ τὰς συντάξεις τοῦ Ι.Κ.Α.

§23Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐμένα δὲν μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ ἰδία.

§25Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Δὲν εἶναι καθόλου ἡ ἰδία. Ἐγὼ ὡμίλησα διὰ τὸ ζήτημα τῶν εἰσιτηρίων τοῦ συνοικισμοῦ Πετρουπόλεως.

§26Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἀναπτύξω τὸ ἴδιον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς ἀπησχόλησεν ὁ συνάδελφος κ. Στρατῆς. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν εἰσιτηρίων διαμορφοῦται ἀπὸ πολλοὺς παράγοντας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ χιλιομετρικὴ ἀπόστασις, ἡ πυκνότης τῆς συνοικίας, ἡ κατάστασις τῆς ὁδοῦ. Καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, νὰ σᾶς ὡδήγησαν νὰ καθορίσητε εἰσιτήριον σχετικῶς ὑψηλότερον ἀπὸ τὰς ἄλλας περιφερείας διὰ τὸ προάστιον τῆς Πετρουπόλεως. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, ἔχομεν μεταβολὴν τῶν ἀντικειμενικῶν συνθηκῶν. Δηλαδὴ καὶ ὁ δρόμος ἀσφαλτοστρώθηκε καὶ πυκνότητα μεγάλην ἔχει ἀπὸ ἀπόψεως κινήσεως. Κατὰ συνέπειαν, ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως σᾶς ἔπεισαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι ὑψηλότερον, συγκριτικῶς μὲ τὰ ἄλλα προάστια, τὸ εἰσιτήριον, ἐξέλιπον. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ κάμητε μίαν ἐπανεξέτασιν καὶ νὰ μὴ δώσητε εὐνοϊκὴν μεταχείρισιν εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Πετρουπόλεως, ἀλλὰ ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν, καθ’ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Πετρουπόλεως ἐπειδὴ ἡ Πετρούπολις εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐργατούπολις, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν μίαν εὐνοϊκὴν μεταχείρισιν. Παρὰ ταῦτα δὲν ζητῶ αὐτό. Ζητῶ ἴσην μεταχείρισιν.

§27Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Ὁ συνάδελφος κ. Δερτιλῆς ἔθεσεν τὸ θέμα εἰς τὴν πραγματικήν του βάσιν. Πράγματι, διὰ λόγους καθαρῶς ἐξωτερικοὺς τὸ κόμιστρον τοῦ συνοικισμοῦ Πετρουπόλεως εἶναι ὀλίγον ὑψηλόν. Εἰς τὴν ἀναπροσαρμογήν, ἡ ὁποία ἐπίκειται νὰ γίνῃ, θὰ ληφθῇ εἰδικὴ πρόνοια μειώσεως τοῦ κομίστρου τῆς Κοινότητος Πετρουπόλεως.

§28Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ ἀριθμὸν 14. Ὁ κ. Α. Μπακατσέλος, ἀπών. Ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης, ἀπών. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης, ἀπών. Ὁ κ. Α. Ἀνωγειανάκης, ἀπών. Ὁ κ. Α. Ταλιαδοῦρος ἀπών. Ὁ κ. Γ. Μουράτογλου, ἀπών. Διαγράφονται. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς» ζητοῦντος ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Τηλεγραφείου Μεσολογγίου καὶ κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας.

§30Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τότε ποὺ ἱδρύθη τὸ Τηλεγραφεῖον τοῦ Μεσολογγίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, διενυκτέρευεν, διότι τὸ Μεσολόγγιον ἦτο κόμβος τηλεπικοινωνιακός, ἕδρα Νομαρχίας καὶ ἕδρα Στρατοῦ. Ἀπὸ τότε ποὺ παρέλαβε ὁ Ο.Τ.Ε. τὰς τηλεπικοινωνίας σκέπτεται νὰ καταργήσῃ τὸ νυκτερινὸν τμῆμα τοῦ γραφείου τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τὴν πόλιν τοῦ Μεσολογγίου. Ὁ Ο.Τ.Ε. ἰσχυρίζεται ἀπαντῶν εἰς διαμαρτυρίας, ὅτι δὲν τὸν συμφέρει ἡ λειτουργία τοῦ νυκτερινοῦ αὐτοῦ γραφείου. Δὲν νομίζω, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἕνας Ὀργανισμὸς σοβαρὸς δημοσίας ὠφελείας νὰ ἠμπορῇ νὰ λέγῃ τοιαῦτα πράγματα καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ διατάξητε τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ νυκτερινοῦ γραφείου τοῦ Ο.Τ.Ε. Μεσολογγίου.

§31Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Συμφωνῶ μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Πετροπούλου καὶ παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὡς συνάδελφον ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας, νὰ διατάξῃ τὴν νυκτερινὴν λειτουργίαν τοῦ Τηλεγραφείου.

§32Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Διετάχθη, κύριε Πρόεδρε, ὁ τμηματάρχης τοῦ τρίτου τομέως τοῦ Ο.Τ.Ε., ὅπως μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν. Τοῦ ἐδόθη δὲ ἐντολὴ ἐπειγόντως νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ ἔκθεσίς του θὰ εἶναι εὐνοϊκὴ καὶ θὰ λειτουργήσῃ τὸ νυκτερινὸν τμῆμα τοῦ Ο.Τ.Ε. Μεσολογγίου. Πέραν τούτου, ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι μὲ τὸ πρόγραμμα τῶν 50 χιλ. τηλεφωνικῶν συνδέσεων θὰ γίνῃ καὶ ἀστικὴ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία τῆς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου.

§33Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Νὰ προσέξητε, μήπως τυχὸν κάμῃ δυσμενῆ ἔκθεσιν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε., ζητοῦντος μετάθεσιν ἀναγνωρίσεως πλασματικῆς ὑπηρεσίας, εἰς ὑπαλλήλους ἐξασφαλίσαντας πλήρως τὰ παρὰ τοῦ Δημοσίου ἀντίστοιχα δικαιώματά των.

§35Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς.

§36Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Τὸ ὅλον θέμα χρήζει νομοθετικῆς ρυθμίσεως.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρίν, ὅμως, εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὁ συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα χθὲς νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅπως παραστῇ σήμερον εἰς τρόπον ὥστε νὰ δοθῇ ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον διετυπώσαμεν χθές. Τὸ ἐρώτημα ἀφεώρα τὴν λήγουσαν σήμερον διήμερον ἀπεργίαν τῶν δικηγόρων, ἡ ὁποία ἀπεδείχθη ὅτι ὑπῆρξε καθολική. Ἐτόνισα καὶ χθὲς ὅτι ἡ καθολικότης τῆς ἀπεργίας ἀπέδειξε πρῶτον, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πολιτικὰ ἐλατήρια, διότι ἐὰν ὑπῆρχον, βεβαίως θὰ ὑπῆρχε μερὶς ἀπεργοῦσα καὶ μερὶς ἀρνουμένη τὴν ἀπεργίαν καὶ δεύτερον, ὅτι δὲν ὑπάρχει σύμπτωσις ἀπόψεων Κυβερνήσεως, Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ δικηγορικοῦ κόσμου, διότι, ἐὰν ὑπῆρχε, δὲν θὰ ἠγόμεθα εἰς τὴν πρωτοφανῆ ἀπόφασιν μιᾶς καθολικῆς διημέρου ἀπεργίας τῶν δικηγόρων ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Εἶχε λεχθῆ πρὸ ἡμερῶν ὅτι ὑπάρχει σύμπτωσις ἀπόψεων καὶ τὸ γεγονὸς τῆς ἀπεργίας διαψεύδει αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀναλύσωμεν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὴν ἔκτασιν τῶν αἰτημάτων τῶν δικηγόρων, διότι δὲν ἀνήκει τοῦτο εἰς τὰς προθέσεις μας καὶ γνωρίζομεν ὅτι μία συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι σύντομος καὶ νὰ ἀποβλέπῃ ἁπλῶς εἰς τὴν ἐπισήμανσιν ὡρισμένων γεγονότων καὶ νὰ ἐπιζητῇ μίαν συγκεκριμένην, σύντομον ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦτο ἐπισημαίνομεν καὶ ἐπιβεβαιοῦμεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ καθολικὴ αὐτὴ ἀπεργία εἶχε σοβαρώτατα καὶ βασιμώτατα αἰτήματα, ὅτι ἐπεβεβαιώθη διαφορὰ γνωμῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅτι ἐπιβάλλεται κατόπιν αὐτοῦ νὰ δοθῇ μεγάλη προσοχὴ εἰς αὐτὰ τὰ αἰτήματα, εἰς τρόπον ὥστε, ὅσα ἐξ αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ νομίζομεν ὅτι πολλὰ ἐξ αὐτῶν ἠμποροῦν νὰ ἱκανοποιηθοῦν, νὰ μὴ παραμείνουν ἐπ’ ἀόριστον ἐκκρεμῆ. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἐπιθυμῶ νὰ διακηρύξω καὶ μίαν ἄλλην ἐπίσης ἀρχήν, τὴν ὁποίαν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διεκήρυξε, τὴν ἀρχὴν τοῦ κοινωνικοῦ κράτους, τῆς κοινωνικῆς Δημοκρατίας. Ὅτι, ὅπως ἡ Παιδεία, τοιουτοτρόπως καὶ ἡ δικαιοσύνη, τοιουτοτρόπως καὶ ἡ ὑγεία, πρέπει νὰ προσφέρωνται ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τοὺς ἀπόρους Ἕλληνας ἄνευ ἐπιβαρύνσεως ἢ μὲ ἐλαχίστην δυνατὴν ἐπιβάρυνσιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἡ Παιδεία, οὔτε ἡ ὑγεία, οὔτε ἡ δικαιοσύνη, νὰ εἶναι προνόμια τῶν εὐπόρων καὶ εἶναι τόσον μεγάλη σήμερον ἡ αὔξησις τῶν δικαστικῶν τελῶν, τὰ ὁποῖα ἐνισχύουν τὸν Προϋπολογισμόν, ὥστε νὰ εἶναι περίπου ἀπαγορευτικὴ ἡ αὔξησίς των. Πρέπει εἰς τὴν νέαν περίοδον, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσήλθαμεν νὰ συνειδητοποιήσωμεν ὅτι αὐτὰ τὰ τρία ὑπέρτατα ἀγαθὰ ἤτοι ἡ δικαιοσύνη, ἡ ὑγεία καὶ ἡ Παιδεία ἀποτελοῦν δικαίωμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν εἶναι προνόμιον τοῦ πλούτου. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία νὰ ἐπιβεβαιώνῃ ὅτι ἡ σοβαρότης καὶ ἡ βασιμότης τῶν αἰτημάτων εὑρίσκουν ἀνταπόκρισιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§39Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι τὰ ὅσα ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἶναι ἀπολύτως ὀρθὰ καὶ πρέπει νὰ κατευθύνουν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ ἁπλῶς ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ τονίσω ὅτι πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ μεταπολεμικῶς καθιερωθεῖσα τακτική, ὁσάκις ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει ἀπεργίαν, κυρίως εἴτε δημοσίων ὑπαλλήλων, εἴτε ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, εἴτε ὁπωσδήποτε ἐπιστημόνων ἢ προσώπων ἀσχολουμένων μὲ θέματα, τὰ ὁποῖα διέπονται ἀπὸ κανονισμοὺς τοῦ Κράτους, νὰ τηρῆται ἡ ἀρχὴ ὅτι ἢ θὰ καταθέσουν τὰ ὅπλα, δηλαδὴ ἢ θὰ ἀναλάβουν ἐργασίαν ἢ δὲν συζητῶ. Νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι μία πολὺ κακὴ ἀρχὴ καὶ δὲν εἶναι χαρακτηριστικὸν ἰσχυρᾶς Κυβερνήσεως τὸ νὰ ἀρνῆται νὰ συζητῇ καὶ νὰ ἐγκύπτῃ πρὸς ἐπίλυσιν των εἰς ζητήματα τὰ ὁποῖα συγκινοῦν ὡρισμένας τάξεις καὶ ταράσσουν τὴν κοινωνικὴν ζωήν, κατ’ ἀντανάκλασιν. Ἀντιθέτως νομίζω, ὅτι ἰσχυρὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ὁποία εἰς πᾶσαν στιγμὴν προσφέρεται, εἶναι διατεθειμένη ἐν παντὶ τόπῳ νὰ προλάβῃ τὰς ἀνωμαλίας μὲ μίαν φωτισμένην καὶ δικαίαν ἐπέμβασιν καὶ μὲ ἕνα δίκαιον διακανονισμὸν τῶν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἐμφορῆται καὶ αὐτὸς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν. Καὶ θὰ θελήσῃ νὰ προκαλέσῃ ἐκδηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ τὴν ἀποδεικνύουν ἰσχυρὰν μὲ τὴν ἄρνησιν τῆς ἐξετάσεως τῶν αἰτημάτων, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ τὴν ἀποδείξουν ἐνδιαφερομένην διὰ τὰ αἰτήματα τὰ ὁποῖα κρατοῦν σήμερον τὸν δικηγορικὸν κόσμον εἰς ἀναστάτωσιν καὶ τὸν ἔχουν ὠθήσει εἰς ἀπεργίαν μὲ ἐπιζήμια ἀποτελέσματα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀποτελεῖ πράγματι φαινόμενον ἐξαιρετικῆς σημασίας ποὺ μαρτυρεῖ μίαν βαθυτάτην δυσφορίαν καὶ ἀναταραχὴν εἰς στρώματα κατὰ παράδοσιν συντηρητικὰ καὶ ἀποφεύγοντα τὰς ὀξύτητας κατὰ τὴν διεκδίκησιν τῶν δικαίων των, καὶ ποὺ μαρτυρεῖ ἀκόμη μίαν χρεωκοπίαν τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς ἐπὶ τῶν ἀπασχολούντων τὰ στρώματα αὐτὰ ζητημάτων, τὸ ὅτι τὸ πολυπληθέστερον καὶ ἐπιφανέστερον ἐπιστημονικὸν Σῶμα τῆς Χώρας, αὐτὸ ἀπὸ τὸ ὁποῖον προῆλθε καὶ προέρχεται ἀκόμη καὶ σήμερον ἡ πολιτικὴ ἡγεσία καὶ τὰ ἀνώτατα κρατικὰ στελέχη, ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ ἔσχατον μέτρον τῆς 48ώρου ἀπεργίας διὰ τὴν ἐπιτακτικὴν διεκδίκησιν τῆς ἐπιλύσεως τῶν ἀπὸ μακροῦ χρονιζόντων ζητημάτων των, ποὺ ἀνάγονται κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν εὔρυθμον ἄσκησιν τῆς δικαστικῆς λειτουργίας. Καὶ ὅτι ἡ ἀπεργία αὐτὴ ἐτηρήθη ἀδιάσπαστος ἀπὸ τὰς 10.000 δικηγόρων ὅλων τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων τῆς Χώρας, μὴ ἐξαιρουμένων οὔτε τῶν Συλλόγων Κορίνθου ἢ Σερρῶν. Ἡ ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης, μὲ τὰ βαρύτατα δικαστικὰ τέλη, κατέστη προνόμιον τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν, ἐνῷ ὁ λαὸς πεινᾷ γιὰ δικαιοσύνην ὅσον καὶ γιὰ τὸ ψωμί του. Ἡ ἐπιδίωξις τοῦ νὰ καταστῇ προσιτὴ ἡ δικαιοσύνη εἰς τὸν λαόν, εἶναι τὸ βασικὸν αἴτημα τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων καὶ δεικνύει πόσον τὰ αἰτήματά των γενικῶς συνδυάζουν τὰ συμφέροντα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου μὲ τὰ συμφέροντα τῆς δικηγορικῆς τάξεως. Γενικῶς τὰ αἰτήματα τῆς τάξεως αὐτῆς ἀποσκοποῦν εἰς τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ εὑρίσκουν ὅλας τὰς λαϊκὰς τάξεις εἰς τὸ πλευρὸν τῶν ἀπεργούντων δικηγόρων. Καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ δήμευσις ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον τῶν πόρων τοῦ Τ.Σ.Ν., ἐνῷ δυσχεραίνει τὴν ἀποσυμφόρησιν τοῦ Σώματος δὲν ἀνακουφίζει τὸ κοινωνικὸν σύνολον, διότι οἱ πόροι αὐτοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἰσπράττωνται ἐνῷ οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι προτείνουν τὴν κατάργησιν ὅλων τῶν πάσης φύσεως ὑπὲρ οἱουδήποτε ἀσφαλιστικοῦ Ταμείου κοινωνικῶν πόρων καὶ ἀποδέχονται τὴν συγκατάργησιν τῶν πόρων ὑπὲρ τοῦ Ταμείου συντάξεώς των. Δι’ αὐτὸ ἡ πρὸ ἑβδομάδος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀκουσθεῖσα ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι δὲν δύναται νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ προβῇ εἰς ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων ὑπὸ τὴν πίεσιν μιᾶς ἀπεργίας, θὰ εἶχε βέβαια κἄποιαν ἀξίαν, ἐὰν τὰ ζητήματα αὐτὰ τώρα μόλις εἶχαν προκύψει καὶ πρὸ πάσης ὁμαλωτέρας ἐπιδιώξεως ἐπιλύσεώς των κατήρχοντο οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι εἰς ἀπεργίαν. Ὅταν, ὅμως, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐπὶ ἔτη διαβουκολοῦνται καὶ ἐμπαίζονται οἱ δικηγόροι μὲ ὑποσχέσεις ἐπιλύσεως τῶν ζητημάτων των, ἡ ἀλαζονικὴ ἄποψις αὐτὴ ἀποτελεῖ μίαν ἀκόμη προσπάθειαν ὑπεκφυγῆς, ἐνθυμίζουσαν τὴν ἄποψιν τοῦ Χάρντιγκ ὅτι πρὸ πάσης συζητήσεως περὶ αὐτοδιαθέσεως θὰ ὤφειλαν οἱ Κύπριοι νὰ καταθέσουν τὰ ὅπλα, ὡσὰν νὰ ἐφρόντισε ποτέ, κατὰ τὰ 75 πρὸ τῆς ἐξεγέρσεως ἔτη ἡ κατέχουσα δύναμις νὰ ἐπιλύσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ μόνον ἡ ἐξέγερσις νὰ ἀπετέλεσεν ἐμπόδιον εἰς τὴν λύσιν του. Πιστεύει ἡ Ε.Δ.Α. ὅτι τὰ ἀγαγόντα εἰς τὴν ἀπεργίαν προβλήματα ἀξιοῦν σοβαρωτέραν ἀντιμετώπισιν. Ἂς προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι κατὰ σύμπτωσιν καὶ εἰς ἄλλην εὐρυτάτην καὶ ἐκ τῆς φύσεώς της συντηρητικὴν κατηγορίαν ἐπαγγελματιῶν, εἰς τοὺς παντοπώλας, δὲν ἔχει ἀπολειφθῆ ἄλλος δρόμος διὰ τὴν διεκδίκησιν τῶν δικαίων των ἀπὸ τὴν ἀπεργίαν καὶ ἡ σημερινὴ ἡμέρα εὑρίσκει νὰ ἀπεργοῦν οὕτω εἰς Πανελλαδικὴν κλίμακα δύο εὐρύταται κατηγορίαι ἐκ τῶν μεσαίων στρωμάτων ἐπαγγελματίαι καὶ ἐπιστήμονες. Ἡ θεραπεία τῶν συμφερόντων τῶν μονοπωλίων καὶ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν συγκροτημάτων τῆς πλουτοκρατικῆς ὀλιγαρχίας καὶ μόνον, ἔχει στρέψει ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ὅλα τὰ ἄλλα στρώματα, τοὺς ἐλευθέρους ἐπαγγελματίας, τοὺς παντοπώλας, τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ τοὺς ὁδηγεῖ ὡς συμμάχους τῆς ἐργατικῆς τάξεως, εἰς ὀξεῖς κοινωνικοὺς ἀγῶνας. Ἔτσι, συμπτώματα, ὅπως αἱ δύο σημεριναὶ ἀπεργίαι, δείχνουν ὅτι ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν αἰτημάτων τοῦ λαοῦ, τὴν ἔχει φέρει εἰς ἀντίθεσιν πρὸς ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος.

§42Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Εἶναι γνωστὸν πόσον ἀνιδιοτελὴς τάξις εἶναι ἡ τάξις τῶν δικηγόρων ἥτις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν πάσχουσα τάξις τοῦ ἐπιστημονικοῦ κόσμου. Ἐνῷ κατὰ πλειοψηφίαν ἅπασαι σχεδὸν αἱ Βουλαὶ συνίστανται ἀπὸ δικηγόρους, ἐν τούτοις οὐδέποτε ἀντεμετωπίσθησαν τὰ ζητήματα τῆς δικαιοσύνης καὶ τῶν δικηγόρων, ὡς ἔπρεπε, ἐκ μέρους τῶν Κυβερνήσεων. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ θέματα τῶν δικηγόρων, τὰ ὁποῖα εἶναι σχεδὸν ἐν τῷ συνόλῳ των δίκαια. Ἐπιφυλασσόμεθα δὲ ὅταν ἔλθῃ ἡ συζήτησις τῶν ἐπὶ μέρους θεμάτων, νὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπ’ αὐτῶν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος κ. Κ. Τσαλδάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§44Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διὰ νὰ μὴ θεωρηθῶ ὅτι ἀπέχω ἀπὸ τὴν συζήτησιν διὰ μίαν ἀπεργίαν ἡ ὁποία πράγματι συγκλονίζει τὴν κοινωνίαν καὶ λόγῳ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ λόγῳ τοῦ ποιοῦ τῶν ἀπεργούντων, ἐζήτησα νὰ προσθέσω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ὀλίγας λέξεις, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ εἴπω ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ διατυπώσω τὴν παράκλησιν καὶ τὴν σύστασιν, ὅπως ὁ ἁρμόδιος κ. Ὑπουργὸς δώσῃ τὴν δέουσαν προσοχὴν εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Εὐτυχῶς δὲν εἶμαι δικηγόρος καὶ οὕτως ἠμπορῶ νὰ εἴπω ἀντικειμενικῶς τὴν γνώμην μου καὶ νὰ συστήσω τὴν ἀποδοχὴν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου ἅτινα θὰ ἀποβῶσιν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ τόπου μας.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, δὲν μὲ ἐπηρεάζει καθόλου ἡ ἐπιτυχία τὴν ὁποίαν πράγματι εἶχεν ἡ ἀπεργία τῶν δικηγόρων τῆς Ἑλλάδος. Ἐμμένω εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα πρὸ ἡμερῶν καὶ μετὰ τὴν ἀπεργίαν, καὶ μετὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἐκδήλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβησαν κατὰ τὸ διαρρέον ἀπόψε διήμερον. Ἐμμένω, ἑπομένως, εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι κακῶς ἔπραξαν ἀπεργήσαντες. Πιστεύω εἰς τὴν μεγάλην ἀξίαν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀπεργίας. Ἡ ἀπεργία εἶναι θεσμός. Ἀλλὰ πιστεύω εἰς τὴν μεγάλην ἀξίαν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀπεργίας, ὅταν ἀπεργοῦν μισθωτοὶ οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν διαπραγμάτευσιν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως ἐργασίας, ἔχουν ἀνάγκην — καὶ τοῦτο ἔχει ἀναγνωρισθῆ καὶ ὑπὸ τοῦ Κράτους — νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ ὅπλον τῆς ἀπεργίας, διότι ἄλλως ἡ θέσις των θὰ ἦτο δεινὴ ὅταν διεπραγματεύοντο, μὲ τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἀποτελεῖ δύναμιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν, εἴτε τῶν δικηγόρων, εἴτε τῶν ἰατρῶν, εἴτε τῶν ἐπαγγελματιῶν, εἴτε οἱωνδήποτε ἄλλων μὴ μισθωτῶν, δὲν ἰσχύει ἡ προϋπόθεσις ἐκείνη ἡ νομικὴ καὶ ἠθικὴ ἡ ὁποία ὄχι μόνον ἐπιτρέπει ἀλλὰ ἐπιβάλλει τὴν ἀπεργίαν. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ συνήθειά μου, καὶ μὲ αὐτὰς τὰς συνηθείας θὰ ἐξακολουθήσω πολιτευόμενος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ παρασυρθῶ ἀπὸ τὸ πράγματι τετελεσμένον γεγονὸς τῆς ἐπιτυχίας τὴν ὁποίαν εἶχον οἱ δικηγόροι ἀπεργήσαντες. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοὺς εἴπω ὅτι κακῶς ἔπραξαν. Ἔλαβον μόλις προχθὲς ἐκ μέρους τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων καὶ τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος, τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν, ὑπομνήματα εἰς τὰ ὁποῖα ἀναπτύσσονται τὰ αἰτήματά των. Διὰ πρώτην φοράν, τοὐλάχιστον ἐγὼ καὶ φαντάζομαι καὶ πολλοὶ ἄλλοι Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔλαβον γνῶσιν τοῦ συνόλου αὐτῶν τῶν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι, σχεδὸν ὅλα, ὀρθά, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι ὀρθὰ δὲν σημαίνει ὅτι ἔπρεπε νὰ προβοῦν εἰς μίαν ἀπεργίαν ἡ ὁποία βεβαίως δὲν συνεκλόνισεν, ὅπως κακῶς εἶπεν ὁ ἀγαπητός μου κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, τὸ κοινωνικὸν σύστημα, ἀλλὰ ἡ ὁποία ἔδωσεν ἕνα κακὸν παράδειγμα. Καὶ ἀπὸ τοὺς δικηγόρους, ἀνέμενον νὰ δίδουν καλὰ καὶ ὄχι κακὰ παραδείγματα. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, ἀφοῦ εἶπον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὤφειλον νὰ εἴπω, καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ὀφείλουν πάντες οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ λέγουν εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Εἶπον, ὅ,τι ὤφειλον, νὰ εἴπω, σχετικῶς μὲ τὴν γενομένην ἀπεργίαν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὰ ὑπομνήματά των, εἶναι σχεδὸν ὅλα — προσθέτω καὶ ἐγὼ τὴν λέξιν «σχεδὸν», τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ, διότι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀποφανθῶ εὐκόλως, ἐὰν ἅπαντα εἶναι ὀρθὰ — σχεδὸν ὅλα εἶναι ὀρθά. Συνιστῶ ἐπ’ αὐτοῦ — εἶναι ἐπίσης καθῆκον μου — εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Προεδρεύοντα τῆς Κυβερνήσεως, εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μελετήσουν, ἐὰν δὲν ἔχουν ἤδη μελετήσει, ὅπως ἐλπίζω, τὰ αἰτήματα αὐτὰ καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἰς προσεχῆ συνεδρίασιν, εἴπουν πρὸς ἡμᾶς καὶ θὰ τὸ ἀκούσουν τότε ὅλοι οἱ δικηγόροι τῆς Ἑλλάδος, τί σκέπτονται νὰ πράξουν, τί σκέπτεται δηλαδὴ νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις, ὁπότε οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐκπροσωποῦντες καὶ τοὺς δικηγόρους τῆς Ἑλλάδος, θὰ ἴδωμεν, ἐὰν εἶναι ἐπαρκῆ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ σκεφθῇ νὰ πράξῃ, ἀνταποκρινομένη, ὅπως ὀφείλει, κατ’ ἐμέ, εἰς τὰ αἰτήματα τῶν δικηγόρων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐσημειώθη αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐσημειώθη καὶ τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, δὲν μὲ παρασύρει καὶ δὲν μὲ ἐπηρεάζει, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ λησμονήσῃ καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς συνεννοήσεις μὲ τοὺς Δικηγορικοὺς Συλλόγους νὰ συζητήσῃ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι σχεδὸν ὅλα δίκαια καὶ παρακαλῶ, ὅπως ταχέως, ἀμέσως μετὰ τὴν πρώτην τοῦ ἔτους, ὁρισθῇ συνεδρίασις, διατυπουμένη ἐνδεχομένως εἰς μίαν ἐπερώτησιν, πρᾶγμα εὔκολον καὶ νὰ προταχθῇ ἡ συζήτησις αὐτῆς. Τότε, ὅταν γίνῃ ἡ συζήτησις, θὰ ἴδουν οἱ δικηγόροι ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος ἀνταποκρίνεται, ὄχι διότι ἀπήργησαν, διότι ἔδωσαν τὸ κατ’ ἐμὲ κακὸν αὐτὸ παράδειγμα, ἀλλὰ διότι ἐνδεχομένως ἢ μᾶλλον κατ’ ἐμέ, βεβαίως, ἔχουν δίκαιον, ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ δίκαιον τῶν αἰτημάτων του.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ὁμάδος τῶν Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων κ. Σ. Πιστολάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦμεν πρὸς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὄχι ὅμως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Κανελλοπούλου. Διότι πιστεύομεν, ὅτι εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ ὁ δικηγορικὸς κόσμος, προβαίνων εἰς τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη. Καὶ εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ, διότι δὲν φροντίζει μόνον διὰ τὰ στενὰ ἐπαγγελματικά του συμφέροντα, ἀλλὰ ὅπως βλέπετε ἀπὸ τὰς προκηρύξεις, τὰς ὁποίας ἔχει ἤδη διανείμει, ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ γοήτρου τῆς δικαιοσύνης καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι πρὸς τιμήν του, ὅτι, μὲ τόσον σθεναρὸν τρόπον, ἐπιδιώκει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε ὅλοι ἡμεῖς νὰ ἐπιδιώκωμεν. Εἶναι, συνεπῶς, ὡραῖος ὁ ἀγὼν καὶ θέλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ τὸν βοηθήσωμεν, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ γίνῃ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ συζήτησις. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ παρακαλούσαμεν σήμερον τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, θὰ ἦτο νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει του, ὄχι μόνον τὰ ἐπαγγελματικά, ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα αἰτήματα, τὰ ὁποῖα προβάλλονται ἀπὸ τὸν δικηγορικὸν κόσμον διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ γοήτρου τῆς δικαιοσύνης.

§49Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Θὰ ἤθελον δύο λέξεις νὰ προσθέσω, μεθ’ ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος εἶπε, σχετικῶς μὲ τὴν δικαιολόγησιν τῆς ἀπεργίας, ἐκ μέρους τῶν δικηγόρων. Εἶναι γνωστὸν διὰ τοὺς δικηγοροῦντας, ἢ διὰ τοὺς προερχομένους ἐκ τῆς δικηγορίας, ὅτι οἱ δικηγόροι, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, εὑρίσκονται εἰς πολὺ χειροτέραν θέσιν ἀπὸ πάρα πολλοὺς μισθωτούς. Εἶναι γνωστὸν ἀκόμη, ὅτι οἱ δικηγόροι οὐδέποτε ἀπήργησαν. Ἑκάστοτε, ἀνὰ τριακονταετίαν ἐμφανίζεται καὶ μία ἀπεργία δικηγόρων. Καθὼς ἐνθυμοῦμαι, κατὰ τὸ 1930 ὑπῆρξε μία ἀπεργία. Ἀπήργησαν καὶ οἱ ἰατροὶ ἀκόμη, ἀπήργησαν πάσης τάξεως ἐπιστήμονες καὶ ἐπαγγελματίαι, οὐδέποτε, ὅμως, οἱ δικηγόροι. Διὰ νὰ φθάσουν εἰς αὐτὴν τὴν καθολικὴν ἀπεργίαν καὶ καθολικὴν ἐπιτυχίαν, ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποίαν δραματικὴν θέσιν εὑρίσκονται. Ἂς γίνῃ, λοιπόν, γνωστόν, εἰς ὅσους δὲν τὸ γνωρίζουν, ὅτι ἡ θέσις τῶν δικηγόρων εἶναι ἐξαιρετικῶς δεινή.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§51Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἤκουσα μετὰ τῆς ὀφειλομένης προσοχῆς τοὺς λόγους τῶν ἀξιοτίμων κυρίων Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ σεβαστοῦ μου Προέδρου κ. Κανελλοπούλου. Ὅσοι εἶχον τὴν ὑπομονήν, νὰ ἀναγνώσουν εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς 1ης Δεκεμβρίου ἀνακοίνωσιν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, θὰ διεπίστωσαν, ἀναμφισβητήτως, τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁμιλῶν, ἀντιμετωπίζει τὰ προβλήματα καὶ τὴν θέσιν τῶν δικηγόρων. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω παράγραφον τῆς ἀνακοινώσεως ἐκείνης, εἰς τὴν ὁποίαν διακηρύσσεται, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐστάθη πάντοτε συμπαραστάτης τῶν δικηγόρων, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν ἠθικὴν συνδρομὴν τῶν δικηγόρων διὰ τὴν εὔρυθμον καὶ ἱκανοποιητικὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης καὶ ὅτι καλεῖ τοὺς συναδέλφους του δικηγόρους, νὰ ἀναλογισθοῦν καὶ ἐκεῖνοι τὰς εὐθύνας καὶ τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ οἱαδήποτε ἐκτροπὴ ἐκ τοῦ καθήκοντος. Λυποῦμαι, διότι ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν μοῦ ἐπιτρέπει, νὰ ἐκταθῶ τὴν ἑσπέραν ταύτην εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς ὑποθέσεως. Ἐλπίζω, ὅμως, ὅτι θὰ παρασχεθῇ ἡ εὐκαιρία ταχέως. Καὶ ἀναμένω τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ δοθῇ ἐναργὴς καὶ ἐν λεπτομερείαις ἡ θέσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ ἀπολογισμὸς τῶν προσπαθειῶν αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις, κατὰ καθῆκον, ἐν τῇ ἐπιτελέσει τῆς ἀποστολῆς της, ἀντιμετωπίζει, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς συμμέτρου ἱκανοποιήσεως ὅλων τῶν ἀναγκῶν τοῦ τόπου, τὰ προβλήματα ἑκάστης ὁμάδος καὶ πάσης ἐπιστημονικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς τάξεως. Εἰδικώτερον, ὁ ὁμιλῶν, δι’ ἔργων καὶ ὄχι ἁπλῶς διὰ λόγων, ἔχει ἀποδείξει τὴν συμπαράστασίν του πρὸς τοὺς δικηγόρους καὶ δύναμαι μὲ ἥσυχον τὴν συνείδησιν νὰ προσθέσω, ὅτι ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας μου ἐλύθησαν σοβαρὰ ζητήματα τῶν δικηγόρων, ἀπασχολοῦντα τὸν κλάδον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Καὶ δύναμαι νὰ προσθέσω ἀκόμη ὅτι ὁ λεγόμενος ἀντιδικηγορικὸς νόμος ὁ ψηφισθεὶς μὲ τὴν ἐπιδοκιμασίαν ὅλων τῶν βουλευτῶν ὅλων τῶν πτερύγων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἔλυσε σοβαρὰ προβλήματα τῶν δικηγόρων καὶ διὰ τῶν διατάξεων τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν νέων ὁμοίως διατάξεων, αἱ ὁποῖαι προσετέθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ἐὰν ὁ νόμος αὐτός, ὁ ἀντιδικηγορικὸς λεγόμενος, εἶχεν ἱκανοποιήσει τότε τοὺς δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπεζήτησαν τὴν ἐπίσπευσιν τῆς εἰσαγωγῆς καὶ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ ἀναγνωρίσουν, ὡς καλῆς πίστεως ἄνθρωποι, ὅτι ὁ νόμος ἀπέβαινε ἔτι πλέον ὑπὲρ τῶν δικηγόρων ἔπειτα ἀπὸ τὰς προσθήκας, τὰς ὁποίας ἡ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε κατὰ τὴν ψήφισιν. Ἀληθῶς, αἱ δύο προσθῆκαι, αἱ ἀφορῶσαι τοὺς πολεμιστὰς μὲ πενταετῆ συνολικὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ δικαίου μικροῦ ἀριθμοῦ προσώπων, στερηθέντων τοῦ δικαιώματος τοῦ διορισμοῦ διὰ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νέου Κώδικος, καίτοι εἶχον ὅλα τὰ ἐκ τῆς ἰσχυούσης μέχρι τότε νομοθεσίας ἀξιούμενα προσόντα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλοιώσουν τὸν χαρακτῆρα τοῦ νόμου ἐκείνου. Εὐτυχῶς, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ, οἱ ἀριθμοὶ περὶ τῶν ἐξ ἑκάστης κατηγορίας προσελθόντων εἰς τὰς ἤδη διεξαγομένας ἐξετάσεις ὑποψηφίων, ἐπιβεβαιοῦν, ὅπως εἶχον διακηρύξει, ὅτι δηλαδὴ ὁ νέος νόμος οὔτε ἤνοιξε τὴν θύραν διὰ τὴν εἴσοδον εἰς τὴν δικηγορίαν παντὸς πολίτου Ἕλληνος, οὔτε τὴν ἀνοίγει διὰ τὸ μέλλον. Καὶ ὅπου ὁ νέος νόμος ἐπέτρεψε κατὰ παρέκκλισιν διορισμόν, ἔλαβε παραλλήλως ἀσφαλῆ πρόνοιαν ἀποκλεισμοῦ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικηγόρων. Ἐπὶ πλέον, ὁ νέος νόμος κατοχυρώνει οὐσιαστικὰ συμφέροντα τῶν δικηγόρων, οἱ ὁποῖοι, ἀντιθέτως, ζῶντες καὶ ἐργαζόμενοι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μένουν ἀδιάφοροι καὶ ξένοι πρὸς τὰ προβλήματα καὶ τὰς γενικωτέρας ἀνάγκας ἀξίων τῆς προστασίας τοῦ νομοθέτου πολιτῶν. Αἰσθάνομαι, κατὰ συνέπειαν, καὶ δικαιολογημένως πιστεύω, λύπην καὶ ὀδύνην, δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὰς τελευταίας ἡμέρας συνέβησαν καὶ διότι ἠμφισβητήθη ἡ καλὴ διάθεσις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης καὶ προσωπικῶς ἡ ἰδική μου συμβολὴ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δικηγορικῶν προβλημάτων. Εἰς τὸν κατάλογον τῶν αἰτημάτων τῶν δικηγόρων, τὸν διατυπωθέντα ὑπὸ τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς, βάσει τῶν πορισμάτων τοῦ Συνεδρίου τῶν Πατρῶν, περιελαμβάνοντο θέματα, τὰ ὁποῖα ἐπελύθησαν διὰ τοῦ τελευταίου νόμου, τοῦ λεγομένου ἀντιδικηγορικοῦ. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν ἀναγράφονται πλέον εἰς τὸν προβληθέντα νῦν πίνακα τῶν αἰτημάτων ὡρισμένα τῶν παλαιῶν θεμάτων. Εἰς τὸ κατάλοιπον τοῦ παλαιοῦ καταλόγου προσετέθησαν καὶ ὡρισμένα νέα ζητήματα. Πολλὰ τούτων ἀναφέρονται εἰς τὰ γενικώτερα καὶ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπασχολοῦντα τὸν τόπον θέματα τῆς δικαιοσύνης. Πιστεύω, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης, εἶναι φυσικὸν νὰ ἐνδιαφέρεται περισσότερον παντὸς ἄλλου ἡ Κυβέρνησις τῆς Χώρας. Δὲν ἀρνούμεθα εἰς τοὺς δικηγόρους, ἐπιστήμονας διακονοῦντας εἰς τὴν ἀπονομὴν τοῦ δικαίου, δὲν ἀρνούμεθα εἰς οὐδένα πολίτην τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ἀκόμη νὰ ἐκδηλοῦν ἀδιάκοπον τὸ ἐνδιαφέρον των διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ ἀρνηθῇ κανείς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὸ δικαίωμα, νὰ ἀσχολῆται, ἐκείνη πρωταρχικῶς, καὶ ὑπὲρ πάντα ἄλλον, μὲ τὰ ζητήματα τῆς δικαιοσύνης, ἀπεκδεχομένη, ἐν παντί, τὴν συμπαράστασιν παντός, δυναμένου νὰ τὴν βοηθήσῃ εἰς τὴν προσπάθειάν της. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν τὴν ἐπίλυσιν καὶ τὴν οὐσιαστικὴν ἱκανοποίησιν ὡρισμένων ἐκ τῶν ἀπασχολούντων τὴν κυβερνητικὴν μέριμναν, εἰς τὸν τομέα τοῦτον θεμάτων. Ἐλπίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ ἐκτεθεῖσα τοῦ θέματος τοποθέτησις. Πέραν τούτου ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὅσα ἀνάγονται εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης δὲν εἶναι δυνατόν, ἀκριβῶς λόγῳ τῆς φύσεως τῆς δικαιοσύνης ὡς κρατικῆς λειτουργίας, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ χωρίζουν τὸ Κράτος ἀπὸ τοὺς δικηγόρους. Θὰ ἦτο τὸ ὀλιγώτερον παράδοξον ἂν ἡ ἱκανοποίησις τῶν ζητημάτων τούτων καθίστατο θέμα ἀντιδικίας μεταξὺ Κράτους καὶ δικηγόρων. Σέβομαι τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἀξιοτίμων κυρίων Ἀρχηγῶν, τῶν λαβόντων σήμερον τὸν λόγον. Θὰ τοὺς παρακαλέσω, ὅμως, νὰ ἀναγνωρίσουν καὶ ἐκεῖνο εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ἐμὲ προσωπικῶς, τὸ δικαίωμα νὰ διατηρῶ τὰς ἐπιφυλάξεις μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον καὶ τὰς μεθόδους διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν οἱοσδήποτε πολίτης νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων του καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν προβλημάτων σχετιζομένων μὲ τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸν σκοπὸν τῆς ὑπάρξεως τοῦ Κράτους, ὅπως εἶναι ἡ λειτουργία τῆς δικαιοσύνης, Εὔχομαι νὰ μὴ ἀντιμετωπίσουν ἀναλόγους ἐκδηλώσεις ὡς ὑπεύθυνοι τοῦ τόπου κυβερνῆται. Ὑπεστηρίχθη προφανῶς ἐκ παρεξηγήσεως, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης συνέδεσε μὲ πολιτικὰ ἐλατήρια τὴν ἐκδήλωσιν τῶν Συλλόγων. Οὐδεὶς θὰ εἶχε τὴν ἀφέλειαν καὶ τὴν ἀφροσύνην νὰ συνδέσῃ τὰς τελευταίας ἐκδηλώσεις μὲ τὴν γενικὴν τοῦ τόπου πολιτικήν, Περὶ τῆς ἐν τοῖς Συλλόγοις πολιτικῆς ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν ζητημάτων τῆς ἁρμοδιότητός των θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ λόγος, οὐδέποτε, ὅμως, περὶ τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς. Ἐλπίζω καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ μοῦ δοθῇ ταχέως ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐν λεπτομερείαις ἐπὶ τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα δικαίως σᾶς ἀπησχόλησαν τὰς ἡμέρας ταύτας. Καὶ εἶμαι ἥσυχος ὅτι θὰ δυνηθῶ νὰ σᾶς παράσχω τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ κρίνητε ἐὰν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ὁ ὁμιλῶν παρημέλησαν πρῶτον τὰ καθαρῶς ἐπαγγελματικὰ συμφέροντα τῶν δικηγόρων. Θὰ δυνηθῆτε νὰ κρίνητε δεύτερον, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἠδυνήθη νὰ ἱκανοποιήσῃ οὐσιαστικὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦνται ἑκάστοτε εἰς τὴν ζωὴν τῶν κρατικῶν λειτουργιῶν. (Χειροκροτήματα). Ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: Ἡ Κυβέρνησις δὲν μνησικακεῖ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσουν ὅσα ἐμεσολάβησαν, διὰ νὰ τὴν ὁδηγήσουν εἰς ἀναθεώρησιν τῆς θέσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ὑπαγορεύει ὁ λόγος τῆς παρουσίας της καὶ ἡ ἀποστολή της. Μὲ τὸν αὐτὸν παλμὸν μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθη τὰ ζητήματα τῶν δικηγόρων, θὰ συνεχίσῃ τὴν μέριμνάν της. Καὶ δὲν θὰ ἀμβλυνθῇ τὸ παράπαν ἡ καὶ ἐκ καθήκοντος ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξασφαλίζῃ πάντοτε τὴν προαγωγὴν τῶν γενικωτέρων τοῦ τόπου ζητημάτων. Καὶ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντός της δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὰς λυπηρὰς παρεξηγήσεις τῶν τελευταίων ἡμερῶν. (Χειροκροτήματα).

§52Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὑπεστήριξεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως, ὁ ἴδιος, ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργός, μεριμνοῦν διὰ τὰ συμφέροντα τῆς δικαιοσύνης, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὰ θεμιτὰ συμφέροντα τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου. Δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι μεριμνοῦν κατὰ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον ὁ ἴδιος καὶ ἡ Κυβέρνησις κρίνουν κατάλληλον. Ἐπ’ αὐτοῦ, ὅμως, τοῦ σημείου ὑπάρχει διαφωνία. Ὁ δικηγορικὸς κόσμος κρίνει ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς δὲν εἶναι ἐπαρκής, καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ προκύπτει ἡ διαφωνία. Οὐδέποτε ἡ ἀπεργία εἶναι γεγονὸς εὐχάριστον. Ἀκόμη καὶ ὅταν διεξάγεται ἀπὸ ἐργάτας ἢ μισθωτούς, εἶναι κοινωνικὴ μάχη. Ἁπλῶς ἐρωτᾶται ἑκάστοτε, ἐὰν ὑπῆρξαν ἀποχρῶντες λόγοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ὑπηγόρευσαν. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τῶν δικηγόρων, ἡ ἀπεργία δὲν εἶχε τὸν χαρακτῆρα μάχης ἔναντι τοῦ Κράτους, Εἶχε, προφανῶς, συμβολικὸν χαρακτῆρα, καὶ διὰ τοῦτο περιωρίσθη μόνον εἰς δύο ἡμέρας. Ἤθελον νὰ ἐπιβεβαιώσῃ καὶ ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τὴν σοβαρότητα καὶ τὴν κρισιμότητα μεγίστων θεμάτων ἀφορώντων τὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν λειτουργίαν τῆς δικηγορίας εἰς τρόπον ὥστε νὰ δοθῇ μεγαλυτέρα προσοχὴ καὶ σύντομος λύσις εἰς τὰ θέματά των. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἔπρεπε νὰ ἑρμηνευθῇ ἡ συμβολικὴ ἀπεργία τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι ἀπόψε ἡ ὥρα νὰ ἐλέγξωμεν τὸ παρελθόν. Ὅ,τι μᾶς ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ ρύθμισις τοῦ μέλλοντος. Καὶ ἤκουσα, εὐχαρίστως τὸν κ. Ὑπουργὸν λέγοντα, ὅτι θὰ συνεχίσῃ τὴν μέριμναν πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν βασίμων δικαίων αἰτημάτων τῆς δικηγορικῆς τάξεως, τὰ περισσότερα τῶν ὁποίων ἀφοροῦν τὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι, ὅπως, διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐπίσης καὶ διὰ τὸν δικηγορικὸν κόσμον εἶναι δικαίωμα ἡ μέριμνα διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης. Καὶ τὴν μέριμναν αὐτὴν τὴν χαιρετίζομεν μὲ μεγάλην ἱκανοποίησιν. Ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἡ κανονικὴ λειτουργία τῆς δικαιοσύνης, ἀνήκει εἰς τὰς πρώτας λειτουργίας τοῦ Κράτους, καὶ ἐπιθυμοῦμεν καὶ πάλιν νὰ διακηρύξωμεν, ἀναφερόμενοι εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῶν ὑπερμέτρων δικαστικῶν τελῶν, ὅτι τὸ καθῆκον ἑνὸς ἀληθοῦς Κράτους, τὸ καθῆκον μιᾶς κοινωνικῆς Δημοκρατίας, εἶναι νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν λαὸν καὶ τὴν Παιδείαν, καὶ τὴν ὑγείαν, καὶ τὴν δικαιοσύνην εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ καθίστανται προνόμιον τοῦ πλούτου, μὲ τὴν ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσιν. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἱκανοποίησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ θὰ δώσουν εἰς τὸν δικηγορικὸν κόσμον τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι εὗρε μίαν πλήρη ἀνταπόκρισιν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§53Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παύσῃ ἐνδιαφερομένη καὶ διὰ τὰ ἐπαγγελματικὰ ζητήματα, τῶν δικηγόρων, ἀλλὰ πέραν τούτων καὶ κατὰ κύριον λόγον διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς δικαιοσύνης. Δὲν ἐσκέφθη ποτὲ νὰ παραλείψῃ τὴν ἐπιτέλεσιν ὀφειλομένου καθήκοντος. Καὶ εἰς τὴν προσπάθειάν της αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις, ἀπεκδέχεται τὴν συμπαράστασιν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν, τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι, ἐνεργοῦντες καὶ πολιτευόμενοι ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω τὴν διατύπωσιν τῆς ἐλπίδος, ὅτι θὰ δοθῇ ταχέως ἡ εὐκαιρία, νὰ ἀκουσθοῦν, ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθημεν τὰ ἐπαγγελματικὰ ζητήματα τῶν δικηγόρων καὶ περαιτέρω αἱ προσπάθειαί μας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν τῆς δικαιοσύνης. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, θὰ ἐκτιμήσῃ τὸ κυβερνητικὸν ἔργον, ἰδίᾳ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐπαγγελματικῶν ζητημάτων τῶν δικηγόρων. Νομίζω, ὅμως, ὅτι, κριτὴς τελικὸς εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς κυβερνητικῆς δράσεως εἰς οἱονδήποτε τομέα, παραμένει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐκτιμῶσα καὶ ἐκείνη τὰς κυβερνητικὰς πράξεις εἰς τὸ πλαίσιον τῶν δυνατοτήτων καὶ τῆς ἱκανοποιήσεως ὅλων τῶν γενικῶν θεμάτων. Ἡ κρίσις τοῦ ἀμέσως ἐνδιαφερομένου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελῇ τὸ μέτρον καὶ τὴν ἀξίαν οἱασδήποτε πράξεως. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ τελειώσω, χωρὶς τὴν ἔκφρασιν καὶ πάλιν τῆς λύπης μου, διότι δὲν παρέχεται, ἀπόψε, ἡ εὐκαιρία, λεπτομερεστέρας συζητήσεως τοῦ θέματος καὶ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, χωρὶς προκατάληψιν θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ καθήκοντός της. Ἡ κρίσις ἐπὶ τῶν γενομένων δὲν μᾶς ἀπασχολεῖ τὴν στιγμὴν αὐτήν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§55Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν τελευταίαν σελίδα τῶν πρακτικῶν, ἐκεῖ ὅπου παρατίθεται τὸ πρωτόκολλον τῆς ψηφοφορίας, ἐνῷ ἦσαν παρόντες καὶ ἐψήφισαν τρεῖς βουλευταὶ τῆς παρατάξεώς μας, οἱ κ. κ. Τσιγάρας, Εὐαγγέλου καὶ Πρωϊμάκης, φέρονται ὡς ἀπόντες. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ δοθῇ ἐξήγησις διατὶ ἐγένετο τοῦτο.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀναγραφὴ τῶν ὀνομάτων τῶν βουλευτῶν εἰς τὰ πρακτικὰ ἐλήφθη ἀπὸ τὸ πρωτόκολλον τῆς ψηφοφορίας. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἀλλοίωσις τῶν πρακτικῶν.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον εἰς τὰ πρακτικὰ γίνεται ἡ ἀνάγνωσις εἰς τὴν σελίδα 25 τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο παρόντες καὶ μετὰ ταῦτα φέρονται ἀπόντες. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι τὸ πρωτότυπον τοῦ πρωτοκόλλου ἀναγράφει τὴν πραγματικότητα καὶ ὅτι ἡ πλάνη ἔγινε κατὰ τὴν ἐκτύπωσιν. Ζητῶ τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐλέγξῃ τὰ πορίσματα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐλέγξωμεν καὶ θὰ προβῇ τὸ Προεδρεῖον εἰς ἀνακοίνωσιν μετὰ τὸν ἔλεγχον. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων διὰ τὸ ἔλαιον. Οἱ κ. κ. Πατσιαντᾶς, Τσιγάρας καὶ Μπακλατζῆς διαγράφονται, διότι ἀπουσιάζουν. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἀγροτικῆς ὁμάδος κ. Σ. Πιστολάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§60Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν κατὰ τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ σχέδιον Ν. Δ. περὶ προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἐσπεύσαμεν νὰ τὴν συγχαρῶμεν διότι πράγματι ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς κατὰ τρόπον μόνιμον. Ἀτυχῶς, τὸ σχέδιον Ν. Δ. ἐκεῖνο δὲν περιεῖχε τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας ἡμεῖς ἀνεμέναμεν, δηλαδὴ διατάξεις ἀφορώσας τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ἀλλ’ ἠσχολεῖτο μὲ προσωπικὰ καὶ κομματικὰ ἰδίως θέματα τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Δι’ αὐτὸ ἀνεμέναμεν πράγματι μὲ ἀγωνίαν τὴν ἐξαγγελίαν τῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου τοῦ νέου Ὑπουργοῦ κ. Ἀδαμοπούλου. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι ἡ ἐξαγγελθεῖσα ὑπ’ αὐτοῦ πολιτικὴ μᾶς ἀπεγοήτευσε, διότι δὲν ἀπέχει τῆς πολιτικῆς τοῦ προκατόχου του. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι τὴν πολιτικήν του διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, τὴν στηρίζει πρῶτον, εἰς τὴν ἐξαγωγήν. Δεύτερον, εἰς τὴν ἐξαγορὰν ὡρισμένης ποσότητος ἐλαίου διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν καὶ ὄχι συγκέντρωσιν. Τρίτον, εἰς δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ τοῦ προϊόντος. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρῶτον, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν διαφωνεῖ. Ἀναγνωρίζομεν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ἀποτελεῖ ὀρθὴν πολιτικὴν ἀλλὰ πρέπει νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι δὲν εἶναι τόσον εὔκολος. Διότι δὲν εἶναι ἀτέρμων ἡ δυνατότης ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου. Ἀπὸ τοὺς 130.000 τόννους ποὺ παράγομεν, μόλις καὶ μετὰ βίας ἐξάγομεν 20.000 τόννους. Ἑπομένως ἡ βάσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τὸ ⅙ ἢ τὸ ⅐ τῆς παραγωγῆς, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ βάσις εἶναι ἡ προστασία τῆς τιμῆς τοῦ καταναλισκομένου εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐλαιολάδου.

§61Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι οἱ ξένοι οἶκοι διεμαρτυρήθησαν διὰ τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον, ὅτι εἶναι κακῆς ποιότητος καὶ νοθευμένον μὲ πυρηνέλαιον. Διὰ τοῦτο χθὲς ἠρώτησα τί ἀπέγιναν αἱ 14.000 τόννοι πυρηνελαίου.

§62Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Περιῆλθεν εἰς γνῶσιν μου ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα δύο ἔτη παρετηρήθη νοθεία, ἥτις μάλιστα εἶχε κάπως ἐπίσημον χαρακτῆρα.... Καὶ ἤδη προχωρῶ εἰς τὸ θέμα. Ἡ ἐξαγωγὴ προϋποθέτει ὡρισμένα πράγματα μὴ ἐπιτεύξιμα ἐν πολλοῖς. Προϋποθέτει, δηλαδή, πρὸ παντὸς προγραμματισμὸν καὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐμπορίου. Χρειάζεται τυποποίησιν διὰ νὰ εἶναι συναγωνίσιμον εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὀφείλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ν. Δ)τος ἐκείνου, ἔθεσε τὰς βάσεις τῆς τυποποιήσεως τοῦ ἐξαγομένου ἐλαιολάδου. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 ὑπῆρξαν ὀρθαί, διότι θέτουν μίαν βάσιν τυποποιήσεως. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἐξασφαλίζει τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐξησφάλιζε τοὺς παραγωγούς, εἶναι ὁ καθορισμὸς τιμῆς τοῦ καταναλισκομένου εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐλαιολάδου, διότι αὐτὴ ρυθμίζει τὴν τύχην τῶν 80% τοῦ παραγομένου ἐλαιολάδου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ, ἀφοῦ καθορισθῇ ἡ βάσις τῶν ἐξόδων παραγωγῆς, τοῦ κόστους. Ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τοῦ κόστους παραγωγῆς ἐπειδὴ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔτυχε ἀθελήτως μου νὰ μὴ εὑρίσκωμαι εἰς τὰ κοινά, ἀπεδόθην εἰς τὴν καλλιέργειαν τῆς πατρῴας γῆς, ἐφύτευσα χιλιάδας δένδρων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἐλαιόδενδρα, καὶ ἔχω πλήρη κοστολόγια, τὰ ὁποῖα ὅμως, δὲν συμπίπτουν πλήρως μὲ τὰ κοστολόγια τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὰ ὁποῖα εἶναι κατά τι ἀνώτερα, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι εἶναι πλήρως ἀντικειμενικά. Τὸ ἐλάχιστον κόστος παραγωγῆς ἐλαίου ἐν Ἑλλάδι εἶναι 20 δραχμαί. Ἐνδέχεται δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις μικροπαραγωγῶν, οἵτινες ἐργάζονται μὲ τὰς οἰκογενείας των, τὸ κόστος νὰ κατέρχεται εἰς 18 δραχμάς. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ θέσωμεν τὴν βάσιν τῶν 20 δραχμῶν καὶ εἰς αὐτὸ τὸ ποσὸν νὰ προσθέσωμεν τὸ ὀνομαζόμενον, ἀνύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι διαφέρει τὸ κόστος κατὰ περιφερείας, ἀλλὰ ἡ πεῖρα διδάσκει ὅτι ἡ διαφορὰ δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ 10– 12% κατὰ μονάδα παραγωγῆς. Μόνον εἰς τὴν πατάταν ὑπάρχει διαφορὰ ἐνίοτε καὶ 100%. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑπάρχει ἐμπόδιον εἰς τὸν καθορισμὸν ἐξόδων παραγωγῆς. Εἰς αὐτὸ τὸ ποσὸν θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον καθορίζει τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, δηλαδὴ νὰ φθάσῃ τὰς 22 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ κυρίως ἐπιβάλλεται διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ προστασία τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, εἶναι ἡ ἐξαγγελία τῶν τιμῶν ἀσφαλείας εἰς χρόνον ἔγκαιρον, ὅταν δηλαδὴ οἱ καρποὶ εἶναι ἠρτημένοι, πρὸ τῆς συλλογῆς, διότι μεταγενεστέρως οἱ μεσαῖοι καὶ μικροὶ παραγωγοὶ πιεζόμενοι ἀπὸ τὰς βιοτικὰς ἀνάγκας, πωλοῦν εἰς πολὺ χαμηλὰς τιμὰς τὸ προϊόν των, τὸ ὁποῖον περιέρχεται εἰς τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους. Ἔχω συγκεκριμένην ἰδικήν μου περίπτωσιν. Κατὰ τὸ 1948 ἐπώλησα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παραγωγῆς πρὸς δραχμὰς 7, κατόπιν 9 καὶ ἀργότερα 11 τὴν ὀκᾶν καὶ ὅταν βραδύτερον εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀγοράσω ἐλαιόλαδον, τὸ ἠγόρασα εἰς ὑπερδιπλασίαν τιμήν. Τὸ λέγω, ὅπως βλέπετε, ἐξ ἰδίας πείρας, καὶ ὄχι διότι ἔχω γνῶσιν τούτου ἀπὸ πληροφορίας. Πράγματι γίνεται αὐτὴ ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ τοῦτο διότι ἡ τιμὴ δὲν ἐξαγγέλλεται ὅταν εἶναι ἠρτημένος ὁ καρπός, ἀλλὰ μεταγενεστέρως, ὁπότε τὸ προϊόν, λόγῳ τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἔχει φύγει ἀπὸ τὰς χεῖρας των.

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι εἴμεθα καὶ οἱ δύο ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τὸ ἔλαιον βαίνει πρὸς κάμψιν λόγῳ τῆς ὑπερπροσφορᾶς. Ἡ περίπτωσις ποὺ ἀνεφέρατε συνεχῶς τῆς αὐξήσεως τῶν τιμῶν κατὰ τὸν Αὔγουστον 1948 εἶναι ἐποχὴ προβλέψεως τῆς ἑπομένης ἐποχῆς καὶ ἡ ἐποχὴ αὐτὴ τὸ 1948 ἦτο δυσμενὴς ἀπὸ ἀπόψεως συγκομιδῆς. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὸ τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, δύνασθε νὰ τὸ ἐπικαλῆσθε ὡς ἐπιχείρημα.

§64Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ηὐχόμην νὰ εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα, καθὼς εἴπατε, ἀλλά, δυστυχῶς, θὰ σᾶς ἀποδείξω δι’ ἀριθμῶν τὸ ἀντίθετον. Τὸ λάδι τὴν ἐποχὴν αὐτὴν εὑρίσκεται πλέον εἰς χεῖρας τῶν ἰσχυρῶν καὶ ὄχι εἰς χεῖρας τῶν πολλῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐξαντλήσει τὰ ἀποθέματά των καὶ ζητοῦν τὸ προϊόν πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των. Συνεπῶς, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπάρχουν ἀποθέματα. Πάντως, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα, ἐγὼ πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἐγκαίρως ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου καὶ νὰ ἔχῃ πάντοτε ὡς βάσιν τὰς δαπάνας μὲ τὰς ἀνάγκας τοῦ γεωργοῦ, ὁ ὁποῖος ἀναμένει νὰ ἀποζήσῃ ἐκ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, πάντοτε δὲ ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Αὐτὸ ἀποτελεῖ καὶ τὴν πρώτην βασικὴν προϋπόθεσιν διὰ τὴν συγκράτησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Ἡ δευτέρα προϋπόθεσις εἶναι ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν σπορελαίων. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι ἐναντίον τῆς χρησιμοποήσεως σπορελαίων, ὅταν ὅμως, παρίσταται πρὸς τοῦτο ἀνάγκη καὶ ὅταν τοῦτο εἶναι ὑπὲρ τῶν γεωργῶν. Τὸ σπορέλαιον ἀποτελεῖ ἕν προϊόν, ὄχι πρώτης ποιότητος καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ Θεὸς εἰς τὴν χώραν αὐτὴν μᾶς ἐχάρισε τὸ προνόμιον τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος πρώτης ποιότητος, τοῦ ἐλαίου τῆς ἐλαίας, εἶναι περίεργον πῶς ἡμεῖς καταφεύγομεν εἰς τὸ δευτέρας κατηγορίας προϊὸν τὸ σπορέλαιον, καὶ ὅταν μάλιστα δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη πρὸς τοῦτο. Ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι ἀναγκαζόμεθα νὰ παραλαμβάνωμεν τὰ ἀμερικανικὰ σπορέλαια, θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο νὰ ζητήσῃ ἀμερικανικὰ προϊόντα ἄλλων κατηγοριῶν καὶ ὄχι τὰ σπορέλαια, τὰ ὁποῖα μᾶς παραχωροῦνται.

§65Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι εἰς τὰς ἐπισήμους διαπραγματεύσεις, τὰς ὁποίας εἴχομεν μὲ τοὺς Ἀμερικανούς, μᾶς ἐπληροφόρησαν, ὅτι δύο πράγματα δύνανται νὰ μᾶς δώσουν: Σιτάρι καὶ σπορέλαιον.

§66Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἔστω κύριε Ὑπουργέ, τότε, ἂς μᾶς ἔδιδον δωρεὰν σιτάρι, ἔστω μόνον σιτάρι, τὸ ὁποῖον νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας μας τῶν ὀρεινῶν περιφερειῶν.

§67Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅσο σιτάρι μᾶς δώσουν οἱ Ἀμερικανοὶ θὰ τὸ πάρωμε.

§68Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἑπομένως, κύριε Ὑπουργέ, ἡμεῖς πρέπει νὰ πάρωμεν ὅ,τι δήποτε ἄλλο, ἐκτὸς σπορέλαιον.

§69Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρῆτε διὰ τὴν διακοπήν. Κύριε Ὑπουργέ, καλὰ μὲν διὰ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ σᾶς δώσω μίαν πρόσφατον πληροφορίαν χρήσιμον, ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὰς 28 Νοεμβρίου 1957, Προεδρεύοντος τοῦ κ. Μπατούρου. Ἰδοὺ τὶ λέγουν τὰ πρακτικά: «Ἄρθρον 2. Ἀπαλλάσσονται ἀπολύτως τῶν ὡς ἄνω δασμῶν... (ἀναγιγνώσκει)...».

§70Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διατὶ μπερδεύετε τὰ θέματα; Τί σχέσιν ἔχει αὐτό, μὲ ἐκεῖνο, ποὺ συζητοῦμεν;

§71Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὰ λιπαρά, ποὺ εἰσάγετε συνεχῶς διὰ νὰ ἐκτοπίζουν τὸ ἔλαιον, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ ψηφισθὲν νομοσχέδιον τῆς ὀρύζης, εἶναι ἄσχετον;

§72Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Γαληνέ, ὁ κ. Πιστολάκης, ὁμιλῶν, ἠρώτησεν ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσωμεν καὶ ἄλλα ἀμερικανικὰ προϊόντα καὶ ἀπήντησα, ὅτι δυνάμεθα δύο ἢ τρία ἐξ αὐτῶν νὰ ἀπορροφήσωμεν. Συνεπῶς μὴ μπερδεύετε τὸ θέμα μὲ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Πιστολάκης.

§73Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν πληροφορίαν καὶ ἀποδέχομαι τὰ ὅσα εἴπατε καὶ ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσωμεν ὅλα τὰ ἀμερικανικὰ προϊόντα, ἀλλὰ μόνον σπορέλαια καὶ σιτάρι, ὡς εἴπατε, τότε, ἐὰν χρειασθῇ νὰ πάρωμεν σπορέλαιον νὰ μὴ ἀποβῇ, ὅμως, εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ νὰ τὸ ἀποθηκεύσωμεν εἰς ἀποθήκας καί, νὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὸ διοχετεύσωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς ἄλλας ἀγοράς, ἀλλὰ ὄχι εἰς βάρος τῶν προϊόντων μας.

§74Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πιστολάκη, ὑπάρχει μία βασικὴ διαφωνία. Σεῖς νομίζετε, ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ σπορελαίου καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ σπορελαίου εἶναι εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Εἰς αὐτὸ διαφωνοῦμεν ριζικῶς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅσον μεγαλυτέρα εἶναι ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ αὐτὸ εἶναι θέμα μακροχρονίου πολιτικῆς, τόσον μεγαλύτερον εἶναι τὸ συμφέρον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§75Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εὐχαριστῶ ποὺ μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν καὶ τὸ θέμα αὐτό, διότι ἐν τῇ προαγωγῇ τῆς συζητήσεως, θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους καὶ περιστάσεις εἶναι τοῦτο συμφέρον διὰ τὴν παραγωγήν. Σήμερον, ὅμως, ποὺ ἔχομεν παραγωγὴν ἐλαιολάδου ὑπερβαίνουσαν τοὺς 130 χιλιάδας τόννους, εἶναι ἐγκληματικὸν διὰ τὸν παραγωγικὸν κόσμον. Ἀλλὰ προχωρῶ, κύριε Ὑπουργέ. Τώρα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν συγκέντρωσιν. Νομίζω, ὅτι πρῶτον βασικὸν θέμα εἶναι ἡ ἐξαγγελία τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως καὶ ἡ ἔγκαιρος συγκέντρωσις ἐλαιολάδου. Τὸ θέμα τοῦ τρόπου τῆς συγκεντρώσεως εἶναι δευτερεῦον, οὔτε καὶ ἐνδιαφέρει ἐὰν ἡ συγκέντρωσις γίνῃ ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε., ἢ ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμούς, ὡς ἐγὼ ὑποστηρίζω. Τὸ θέμα δὲν ἐνδιαφέρει, ἀλλὰ ἐνδιαφέρει ὁπωσδήποτε, ἡ ἐξαγγελία τῆς τιμῆς νὰ γίνῃ ὅταν ἀκόμη εἶναι ἠρτημένος ὁ καρπός, ποσότης συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία τοὐλάχιστον νὰ καλύπτῃ τὸ ποσοστὸν τῆς ἐξαγωγῆς τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, δηλαδὴ τὸ 20%. Ἡ ἐξαγγελία δὲν εἶναι ἀναγκαία πάντοτε νὰ πραγματοποιῆται, ἀλλὰ εἶναι ἀναγκαία νὰ γίνεται, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συγκρατοῦνται αἱ τιμαί. Θὰ σᾶς δώσω ὡρισμένους ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐπεκαλέσθησαν οἱ προλαλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι, καὶ οἱ ὁποῖοι νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖοι διὰ τὴν περαιτέρω συζήτησιν. Ἐπὶ παραδείγματι ἡ προπολεμικὴ παραγωγὴ ἐλαιολάδου εἰς τὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου ἀνήρχετο εἰς 828 χιλιάδας τόννους, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 120 χιλιάδες τόννοι ἦσαν ἐξαγώγιμοι. Μεταπολεμικῶς ὁ ἀριθμὸς αὐτός, ὡς πρὸς τὴν παραγωγήν, ηὐξήθη εἰς 900 χιλιάδας τόννους, ἀλλὰ παραδόξως ἡ ἐξαγώγιμος ποσότης ἔπεσεν, ἀπὸ 120 χιλιάδας τόννους, εἰς 60 χιλιάδας τόννους.

§76Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ παγκόσμιος παραγωγὴ εἶναι 870.000 τόννοι;

§77Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Μάλιστα. Καὶ λέγω, ἡ ἀπορροφητικότης τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς σὲ λάδι τὸ ὁποῖον δὲν παράγεται ἀλλὰ καταναλίσκεται ἀπὸ ὡρισμένας χώρας, ἔπεσεν ἀπὸ 120.000 εἰς 68.000 τόννους. Εἶναι σημεῖον τὸ ὁποῖον πρέπει, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ μᾶς ἐμβάλῃ εἰς σοβαρὰς ἀνησυχίας καὶ νὰ μᾶς κάμῃ νὰ τροποποιήσωμεν ὀλίγον τὴν ἐμπιστοσύνην ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν βάσιν τῶν ἐξαγωγῶν διότι περιορίζονται αἱ ἐξαγωγαί, ἡμεῖς ἔχομεν καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν εἰς τὴν χώραν μας.

§78Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὸ εἶναι ὀξύμωρον.

§79Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι καθόλου ὀξύμωρον, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡμεῖς ἔχομεν καθῆκον ἐθνικόν, νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου, διότι εἶναι ἕνα ἑλληνικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον παράγεται εὐκόλως εἰς τὴν χώραν μας, τὸ ὁποῖον καλύπτει ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ ἀξιοποιηθοῦν. Ἐπιπροσθέτως, ὑπάρχει καὶ ἡ δυνατότης τεραστίας ἀναπτύξεως τοῦ προϊόντος αὐτοῦ ἐὰν ἐθέταμεν εἰς ἐφαρμογὴν ἕνα νόμον τὸν ὁποῖον ἐκάμαμεν ἐπὶ Κυβερνήσεως Ε. Βενιζέλου διὰ τοῦ ὁποίου ὡρίζετο ὅτι περιέρχονται εἰς τὰς κοινότητας καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξημερώνουν ἀγριόδενδρα, τὰ ἐξημερούμενα δένδρα. Ὑπελογίσαμεν τότε ὅτι ἀνήρχοντο εἰς 5 ἑκατ. τὰ ἄγρια αὐτὰ δένδρα. Τὰ ἄγρια δένδρα φαίνεται ὅτι τώρα ἔχουν πολλαπλασιασθῆ. Κατὰ συνέπειαν, ὀρθολογιστικῶς σκεπτόμενοι, θὰ ἔπρεπε κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ προαγάγωμεν τὴν παραγωγήν, νὰ ἐξημερώσωμεν τὰ δένδρα, διότι τότε ἀντὶ ἐλαχίστης δαπάνης, ὅπως γνωρίζουν καλῶς οἱ ἀσχολούμενοι περὶ τὴν γεωργίαν, ἡ δαπάνη τοῦ ἐμβολιασμοῦ καὶ τῆς ἐξημερώσεως εἶναι ἐλαχίστη, ἐξημερώνοντας τότε μὲ ἀσήμαντον δαπάνην θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγὴν καὶ νὰ εἰσβάλωμεν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ κατεβάζοντας τὰς τιμὰς — δεδομένου δὲ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι φύσει ὀλιγαρκὴς — θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν κάμψιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου πρὸς ὄφελος τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Καὶ προχωρῶν θὰ τὸ ἀποδείξω.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σύμφωνοι.

§81Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ. Ὥστε καὶ σεῖς συμφωνεῖτε νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγήν.

§82Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πιστολάκη, κυττάζετε νὰ ἴδετε τὴν ἐπιχειρηματολογίαν σας. Λέγετε ὅτι ἡ διεθνὴς παραγωγὴ ηὐξήθη καὶ ἐλαττοῦται ἡ κατανάλωσις. Ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ αὐξάνεται καὶ λέγετε ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἀκόμη περισσότερον καὶ ἔχετε δισταγμοὺς ἂν πρέπει ἡ βάσις τῆς πολιτικῆς μας νὰ εἶναι αἱ ἐξαγωγαί. Αὐτὸ καὶ ὀρθῶς τὸ χαρακτηρίσατε σεῖς ὡς ὀξύμωρον.

§83Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ὄχι.

§84Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νὰ σᾶς εἴπω διατὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέτετε ὡς βάσιν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς ὅταν ἡ κατανάλωσις τοῦ ἐσωτερικοῦ εἶναι περιωρισμένη. Θὰ φάγῃ ὁ κόσμος 100–110.000 τόννους. Δὲν μπορεῖ νὰ φάγῃ 200.000 τόννους μοιραίως δι’ ὅλον τὸ περίσσευμα, ἐφόσον θέτετε ὡς βάσιν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, μοιραῖον εἶναι νὰ ζητήσωμεν τὴν αὔξησιν τῆς ἐξαγωγῆς. Καὶ αὐτὸ ζητοῦμεν καὶ αὐτὸ ἐπιζητοῦν τὰ κράτη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν βάσιν προγραμματισμένην τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Δὲν εἶναι νοητὸν ἀπὸ τὴν μία μεριὰ νὰ λαμβάνετε μέτρα αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ νὰ λαμβάνετε μέτρα ἐλαττώσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ὀρθῶς εἴπατε ὅτι πρέπει νὰ πίπτουν αἱ τιμαὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ εἰσέλθωμεν καὶ νὰ κατακτήσωμεν τὰς ξένας ἀγοράς.

§85Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν τελευταίαν παρατήρησιν, διότι ἀκριβῶς ἐπανελάβατε τὰ παρ’ ἐμοῦ λεχθέντα. Αὐτὸ εἶναι ποὺ δίδει τὸ ὀξύμωρον σχῆμα; Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβλέψωμεν ἀποκλειστικῶς εἰς τὰς ἐξαγωγὰς διότι χωρὶς νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ εἶπον προηγουμένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν σημαντικὴν αὔξησιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ πρὸ παντὸς διότι δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κατεβάσωμεν τὰς τιμὰς καὶ διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι λόγοι τοὺς ὁποίους θὰ ἀναπτύξω. Ἀλλὰ οὐδέποτε κατωρθώσαμεν νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὸν ἐλαϊκὸν πλοῦτον, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν μας, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ προσφέρωμεν πολὺ εὐθηνότερον τὴν θείαν ὕλην αὐτὴν εἰς τὸν κόσμον. Ἔχομεν καὶ μίαν σοβαρὰν προοπτικὴν ὅτι τὸ λάδι ἀρχίζει εἰς τὸν κόσμον νὰ παίρνῃ μίαν ἄλλην μορφὴν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἶχε πρωτύτερα, ἂν παραδεχθῶμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται εἰς τὸν τύπον τελευταίως. Δὲν ἐξεδηλώθη ἀκόμη σαφῶς ἡ κίνησις αὐτή, ἀλλὰ ὑπάρχει.

§86Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ ἀντίφασις τῶν κυβερνητικῶν μέτρων ἐν προκειμένῳ, εἶναι ἡ ἑξῆς. Δεδομένου ὅτι δὲν ὑπάρχει δυνατότης μεγάλης ἐξαγωγῆς ἐλαίου ἑλληνικοῦ, ποὺ εἶναι 10, 15, 20 — ἐφέτος δὲν προσφέρεται οὔτε διὰ 20, οὔτε διὰ δέκα, οὔτε διὰ 5 — ἐφόσον ὑπάρχει αὐτὸ τὸ δεδομένον, ποίαν ἔννοιαν ἔχει ἡ αὔξησις τῶν ἀποθεμάτων τῶν κυβερνητικῶν, διὰ μελλοντικὸν χρόνον, ὅταν ἐφέτος ἔχωμεν ἤδη 100.000 τόννους ἀποθεμάτων; Ἑπομένως ἡ πολιτικὴ εἰσαγωγῆς σπορελαίων πρέπει νὰ καταδικασθῇ ἀπολύτως καὶ ἡ πολιτικὴ ἐπίσης τῆς μειώσεως τῶν τιμῶν ὥστε νὰ φθάσωμεν εἰς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ ποὺ εἶναι πεσμένες. Διὰ νὰ τὸ κάμωμεν ἐξαγώγιμον τὸ προϊὸν δὲν πρέπει νὰ τὰ λέγετε αὐτά. Δὲν ἠμπορεῖ αὐτὸ νὰ λέγεται ἐθνικὴ πολιτική.

§87Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Πιστολάκη, νὰ σᾶς διακόψω καὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κύριον συνάδελφον. Τὸ εἴπατε καὶ εἰς τὸν λόγον σας καὶ δὲν σᾶς διέκοψα τότε. Ὁμιλεῖτε περὶ φανταστικῶν ἀριθμῶν. Ὁμιλεῖτε περὶ ἀποθεμάτων 100.000 καὶ κάμνετε πολὺ ἄσχημα μὲ αὐτὸ ποὺ λέγετε, διότι ὁ ἴδιος δίδετε τὸν τόνον τοῦ πανικοῦ εἰς τὴν ἀγοράν. Δὲν ὑπάρχουν 100.000 τόννοι. Ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν ἀναβιβάζουν τὸ ἀπόθεμα τὸ σημερινὸν εἰς 30.000 τόννους. Ποῦ εὑρέθησαν αἱ 100.000; διατί λέγετε διαρκῶς 100.000 τόννους;

§88Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνέπτυξα τοὺς ἀριθμοὺς καὶ θὰ τοὺς ἐπαναλάβω.

§89Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σᾶς λέγω καὶ θὰ ἀποδείξω ὅτι οἱ ἀριθμοί σας εἶναι ἐσφαλμένοι.

§90Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναφέρομαι εἰς ἰδικούς σας ἀριθμούς. Τὸ 100 τὸ ἐξάγω ὡς ἑξῆς: Ἐφέτος ἔχομε 150.000 τόννους τοὐλάχιστον κατὰ σχετικὰς πληροφορίας.

§91Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Οὔτε τὸ λέγετε σεῖς.

§92Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κυβερνητικαὶ εἶναι αἱ πληροφορίαι.

§93Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅλαι αἱ ἐκτιμήσεις ἀναβιβάζουν τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν εἰς 135– 140.000 τόννους.

§94Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Πρώτη φορὰ εἶναι ποὺ ἀκούω τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Ἀρχικῶς ἤκουσα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸν ἀριθμὸν τῶν 190.000 τόννων, ἀκολούθως κατέβηκαν εἰς τὰς 180, χθὲς εἰς τὰς 150 καὶ σήμερον εἰς τὰς 135.000.

§95Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Μαλλιάκα, ξεύρετε πῶς γίνονται αἱ ἐκτιμήσεις; Δὲν ἔχομε στατιστικὴν ὑπηρεσίαν καὶ γίνονται αἱ ἐκτιμήσεις μὲ τὸ μάτι. Ὑπολογίζομεν βάσει ἀντιλήψεων κλπ. καὶ δι’ αὐτὸ βλέπετε καὶ εἰς τὸ σιτάρι καὶ εἰς τὸ λάδι ἀρχίζομεν ἀπὸ τὸ 160 διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ 135.000. Ὁ μελλοντικὸς ἀπολογισμὸς τοῦ χρόνου θὰ δείξῃ πόση εἶναι ἡ παραγωγή.

§96Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἑπομένως μὲ ἀκρίβειαν ἀποθεμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴσασθε οὔτε σεῖς, οὔτε ἡμεῖς. Ἀλλὰ ὁπωσδήποτε ἐφέτος ἔχομεν 150.000. Ἐὰν ἔχωμεν 150.000 καὶ ἀναλίσκωμεν 100.000, ἔχομεν 50.000 ἀποθέματα, ἔχομε καὶ τὰ περισσεύματα τὰ ὁποῖα στέκουν, καὶ ἑπομένως φθάνομεν εἰς τὸν ἀριθμὸν ποὺ ἀνέφερα.

§97Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ μὲ ὑποκαθιστᾶτε εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου. Θὰ δεχθῶ εὐχαρίστως οἱανδήποτε ἄλλην διακοπήν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑποκαθιστᾷ τὸν ρήτορα.

§98Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ δέχεσθε διακοπάς, διότι κάθε διακοπὴ τὴν ὁποίαν δέχεσθε παρεμβάλλει μίαν ἀγόρευσιν.

§99Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀρνηθῶ διακοπάς. Ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἔχει τὸ δικαίωμα, ὁ κύριος Πρόεδρος, ἂν νομίζῃ ὅτι δὲν διεξάγεται καλῶς ἡ συζήτησις νὰ διατάξῃ ἐφόσον λέτε νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι δικαίωμα κυριαρχικὸν τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς ὅταν νομίζῃ ὅτι χρειάζονται διακοπαί, νὰ τὰς ἐπιτρέπῃ.

§101Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα καὶ νὰ μὴ ἐπανέλθω εἰς τὰ λεχθέντα εἰς ἄλλας συνεδριάσεις, οὔτε εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Μυτιλήνης, διότι ἐπρόκειτο νὰ τὸ θίξω ὑπὸ ἄλλην μορφήν, προχωρῶ τώρα καὶ φθάνω εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκω ἕνα σοβαρὸν λάθος τῆς Κυβερνήσεως τὸ ὁποῖον ἐπέφερεν αὐτὴν τὴν δυσάρεστον κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον ὁ παραγωγικός μας κόσμος. Τὸ λάθος τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ὅτι δὲν καθώρισε καὶ ἐφέτος, ὅταν τὴν 7ην Ὀκτωβρίου κατέθεσε τὸ σχέδιον Νομοθετικοῦ Διατάγματος, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, καὶ δὲν ἐξήγγειλε τιμήν. Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ ἦτο ὅτι αἱ τιμαὶ ἔπεσαν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, οἱ ἔμποροι ἤρχισαν, κύριε Ὑπουργέ, τὰς ἀγοράς......

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ ἀπευθύνεσθε πρὸς τὴν Βουλήν, διότι ἔτσι προκαλεῖτε διαρκῶς τὴν παρέμβασιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ.

§103Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Εὐχαριστῶ θερμῶς, κύριε Πρόεδρε. Ἐγὼ θὰ συνεχίσω, ὅπως νομίζω, τὸ πρᾶγμα. Τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις; Κύριε Ὑπουργέ, ἐκάματε τὸ λάθος νὰ μὴ καθορίσετε τιμήν. Αὐτὸ δημιουργεῖ μίαν τάσιν ἐξαγορᾶς, ἀπὸ τὸ ἐμπόριον, τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας δικαιοῦται πάντοτε, ὡς ἐμπόριον νὰ ἀγοράζῃ τὸ ἐλαιόλαδον. Τὸ ἐμπόριον ἔρχεται καὶ ἀγοράζει τὸ ἐλαιόλαδον εἰς 16, 17 καὶ 18 δραχμάς. Ποῖον ὑπῆρξε τὸ ἀποτέλεσμα; Ὅτι ἔχον εἰς χεῖρας του τὸ ἐμπόριον τὸ ἐλαιόλαδον, τὸ ὁποῖον ἠγόρασεν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, διότι ἐκάματε καὶ δεύτερον σφάλμα νὰ ἐπιτρέψητε τὴν ἐξαγωγὴν ὄχι ὅταν ἔπρεπε, πρὸ ὡρισμένων μηνῶν ὅπου ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσπράξῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον περισσότερον συνάλλαγμα, ἀλλὰ τώρα ποὺ εἶχε πέσει εἰς τὰ 560 δολλάρια ὁ τόννος, οἱ ἐξαγωγεῖς εὑρέθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀλληλομαχόμενοι καὶ ρίπτοντες τὴν τιμὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατ’ ἀντανάκλασιν ἔπεσεν ἡ τιμὴ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Αὐτό, ἂν δὲν εἶχον ἀριθμοὺς νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω, θὰ ἔπρεπε φυσικώτατα νὰ μὴ τολμῶ νὰ ὁμιλῶ, ὅπως ὁμιλῶ κατηγορηματικώτατα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἦλθεν εἰς ἐπίσημον Ἑλληνικὴν ὑπηρεσίαν ἀπὸ ὀργάνωσιν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐλαϊκήν, εἰς τὸ ὁποῖον λέγουν ὅτι «ἐκπληττόμεθα μὲ πληροφορίαν ὅτι Η.Π.Α. δίδουν τιμὴν δι’ Ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον 610 δολλάρια, δηλαδὴ ἀξίαν ναύλου........ (ἀναγινώσκει) .......... ἐπωλήσαμεν 660 δολλάρια». Δηλαδὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν πωλοῦν τὸ ἐλαιόλαδον κατὰ 2 δραχμὰς πάρα πάνω αὐτοί. Δι’ αὐτὸ ἀπετάνθην εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ τοῦ ζητήσω περισσοτέρας πληροφορίας. Ἐπιπροσθέτως θέλω νὰ εἴπω εἰς τοὺς ἀξιοτίμους Ὑπουργοὺς ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν πληροφορίας ὅτι οἱ μὲν Ἰταλοὶ ὥρισαν τὸ πεντάρι 400 λιρέττες δηλαδὴ 24 δραχμάς, τιμὴν διεθνοῦς συναγωνισμοῦ, ὅτι ἡ Τυνησία ὥρισε τὸ τριάρι 200 γαλλικὰ φράγκα, δηλαδὴ 20 δραχμὰς καὶ εἰς ποσότητα συγκεντρώσεως ἀόριστον. Οἱ Ἰταλοὶ εἰς ποσότητα συγκεντρώσεως 30–50 χιλιάδων τόννων, ἐπὶ συνόλου παραγωγῆς ὡς γνωστὸν 200 χιλιάδων τόννων. Ἡ δὲ Ἱσπανία ὥρισε τιμὴν συγκεντρώσεως 21 δραχμῶν, μετεφρασμένων τῶν πετσετῶν, διὰ νὰ μὴ πολυλογῶ. Ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ τοῦ σφάλματος; Ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν οἱ Ἕλληνες ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὸ λάδι εἰς τὰς χεῖρας των μὲ 16–17 δραχμὰς καὶ 15,50 ἀκόμη, εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ πωλοῦν εἰς τὴν ξένην ἀγοράν, ὅπως λέγει τὸ τηλεγράφημα, εἰς πολὺ μικροτέραν τιμήν, ρίπτοντες τὴν τιμὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος. Αὐτὸν θὰ τὸν ἔλεγον Ἑλληνο–Ἑλληνικὸν πόλεμον. Καὶ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸν σταματήσῃ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἔχει προχωρήσει εἰς σημαντικὸν βαθμὸν ἡ παραγωγὴ ἡ ἐφετεινή, ἀλλὰ ἔχομεν ἐπίσης καιρὸν διὰ νὰ φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπεμβαίνουσα τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἀλλὰ δραστηρίως, νὰ σταματήσῃ τὸν Ἑλληνο–Ἑλληνικὸν πόλεμον, ὁ ὁποῖος διεξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§104Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε πληροφορίας καὶ καθημερινῶς εὑρίσκεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἐμπορικούς μας ἀντιπροσώπους εἰς Ἰταλίαν, Γαλλίαν καὶ Νέαν Ὑόρκην καὶ παρακολουθεῖ συνεχῶς τὰς τιμὰς καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς μῆνας, ἔχουν ἐξαχθῆ περὶ τοὺς 1.300 τόννους ἐλαιολάδου. Ἂν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε ἦτο ἀληθές, ἐφ’ ὅσον ἡ συνολικὴ ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου κυμαίνεται γύρω εἰς τὰς 120 χιλιάδας τόννους, θὰ ἔπρεπε ἂν ἡ Ἑλλὰς εἶχε προσφέρει εἰς αὐτὰς τὰς μικρὰς τιμὰς εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Ἀμερικῆς, ὅλοι αὐτοὶ οἱ τόννοι νὰ εἶχον ἀγορασθῆ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, δηλαδὴ ὄχι 500 τόννοι, ἀλλὰ 30.000 τόννοι. Πάντως σᾶς πληροφορῶ τὸ ἑξῆς, ὅτι παρακολουθῶ τὰς τιμὰς καὶ ἂν ὑπάρξῃ θέμα Ἑλληνο–Ἑλληνικοῦ συναγωνισμοῦ, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ συνεχισθῇ, διότι τὸ θέμα τοῦ Ἑλληνο–Ἑλληνικοῦ συναγωνισμοῦ ἀναμφισβητήτως ὑφίσταται διὰ πολλὰ προϊόντα, ὅπως συνέβη καὶ εἰς τὰ λαχανικὰ τὸ καλοκαίρι. Πάντως τὸ θέμα τὸ παρακολουθοῦμεν καὶ ὁσάκις ὑπάρξῃ θέμα θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν.

§105Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπέμβῃ εἰς αὐτὸν τὸν περίεργον πόλεμον. Καὶ τόσον μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ θέμα αὐτό, ὥστε νὰ μὴ ἔλθω νὰ συζητήσω ἂν ὑπάρχῃ ὁ πόλεμος αὐτός, σᾶς τὸν χαρίζω. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, λυποῦμαι διότι ἀνεχώρησεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Εἶπε μὲ τὴν χαρακτηρίζουσαν αὐτὸν εὐγένειαν ὁ κύριος Ἀδαμόπουλος, ὅτι ζητεῖ καὶ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ τοῦ ὑποδείξῃ ἕνα τρόπον ἀντιμετωπίσεως πραγματικῆς, αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι θέμα Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι θέμα ἐθνικόν, εἶναι θέμα Ἑλληνικόν, εἶναι τὸ θέμα τοῦ λαδιοῦ. Λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐρώτησίν σας καὶ σᾶς λέγω, κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ὡς συναναστρεφόμενοι μὲ τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, ὅτι ὑπάρχει τρόπος χωρὶς καμμίαν ζημίαν τοῦ δημοσίου καὶ χωρὶς κανένα κίνδυνον τοῦ δημοσίου, νὰ ἐξυπηρετῆται κατ’ ἔτος ἀποτελεσματικὰ ἡ γεωργικὴ παραγωγή. Καὶ ὁ τρόπος εἶναι ἁπλοῦς. Ἐάν, ἕκαστον ἔτος, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν πάντοτε τὴν σχέσιν τοῦ 80 πρὸς 20, θὰ ηὐχόμεθα νὰ γίνῃ 30 πρὸς 70 διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς διαφορᾶς, ἀλλὰ δὲν προβλέπω διὰ πολὺν καιρὸν ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀλλάξῃ ἡ σχέσις τοῦ 80 πρὸς 20 ἐσωτερικοῦ — ἐξωτερικοῦ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κατὰ Ὀκτώβριον ὅταν ἀκόμη ὁ καρπὸς εὑρίσκετο εἰς τὸ δένδρον, ἔρχεται καὶ καθορίζει μίαν τιμήν, καὶ εἴπομεν πῶς ἐννοοῦμεν τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς, τὸ ἐλάχιστον συντηρήσεως τοῦ γεωργοῦ, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς τιμὰς ποὺ δημιουργεῖ τὸ προϊὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐγκαίρως ἐξαγγείλῃ μίαν τιμὴν καὶ προβαίνει εἰς συγκέντρωσιν ἡ ὁποία νὰ ἀνταποκρίνεται ἢ νὰ πλησιάζῃ εἰς τὸ 28%, τὸ ἐξαγώγιμον δηλαδὴ ποσοστὸν καὶ τὴν τιμὴν αὐτὴν νὰ τὴν δίδῃ εἰς τὸν γεωργόν, νὰ τὸ πληρώνῃ τὸ λάδι εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν, τὴν δὲ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν νὰ ἐπιβαρύνῃ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ 80%, μὲ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον καταβάλλεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τότε θὰ εἶναι ἀσήμαντος ἐντελῶς ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ θὰ εἶναι πραγματικὰ σωτηρία διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ δὲν θὰ διακινδυνεύῃ οὔτε ὀβολὸν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι ἁπλούστατο τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ εἴπῃ μίαν λέξιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§106Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μίαν πληροφορίαν νὰ σᾶς δώσω. Αὐτὸ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε, τὸ ἐσκέφθη εἰς τὸ 1931 ὁ ἱδρυτὴς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὅσον καὶ ὁ βουλευτὴς Κερκύρας Κογεβίνας. Ἔγιναν μακραὶ συζητήσεις ἐπάνω εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ ἐγκατελείφθη ἡ ἄποψις ἀπὸ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐγκατελείφθη ἀπὸ τὸν Κογεβίναν, βουλευτὴν τότε Κερκύρας, διότι θὰ ἦτο ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ παραγωγοῦ τόση, ὥστε πραγματικὰ δὲν θὰ ὑπῆρχε προστασία.

§107Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἐπιβάρυνσις τοῦ παραγωγοῦ;

§108Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἴπατε νὰ ἀγοράζῃ τὸ Κράτος τὴν ποσότητα ἐκείνην τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τιμὴν ἱκανοποιοῦσαν τὸν παραγωγόν. Ἀλλὰ ἡ τιμὴ ἡ ἱκανοποιοῦσα τὸν παραγωγὸν δὲν θὰ εὑρίσκεται ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διὰ τὴν ποσότητα αὐτὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαγάγῃ τὸ Κράτος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν θὰ ἀπολαύσῃ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διέθεσεν. Ἐλέχθη λοιπόν, τότε, τὸ εἴπατε καὶ σεῖς, τὴν διαφορὰν αὐτὴν νὰ τὴν πληρώσῃ ὄχι ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις μόνον, ἀλλὰ οἱ παραγωγοί.

§109Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ὄχι, ὄχι. Ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις νὰ τὴν πληρώσῃ.

§110Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πῶς;

§111Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω πῶς.

§112Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πῶς θὰ τὴν πληρώσῃ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις;

§113Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως διότι εἶναι ἁπλούστατον τὸ πρᾶγμα.

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πόσον φόρον θὰ βάλωμεν ἢ εἰσφορὰν τῆς παραγωγῆς. Ἢ ἔχετε τὴν ἀντίληψιν ὅτι τὴν εἰσφορὰν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς θὰ τὴν πληρώσῃ ἡ κατανάλωσις. Δὲν τὴν πληρώνει ἡ κατανάλωσις ὅταν ἔχωμεν πλεονάζουσαν παραγωγήν.

§115Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μήπως διὰ τὸ σιτάρι δὲν πληρώνει ἡ κατανάλωσις;

§116Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς τὸ σιτάρι δὲν ἔχομεν πλεονάζουσαν παραγωγήν. Ἐδῶ τὸ σύστημα αὐτὸ θὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι πλεονάζουσα ἀπὸ τὰς ἀνάγκας τόσον τοῦ ἐσωτερικοῦ ὅσον καὶ τῆς δυνατότητος ἐξαγωγῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅταν ἡ παραγωγὴ εἶναι πλεονάζουσα ἔναντι τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως, οἱαδήποτε εἰσφορὰ εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ δὲν θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ θὰ τὴν πληρώσῃ ὁ παραγωγός.

§117Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι περίεργον πῶς δὲν μὲ ἀντελήφθητε. Δὲν πρόκειται νὰ καταβάλῃ ὁ δυστυχὴς παραγωγὸς τὴν διαφορὰν αὐτήν. Αὐτὴν τὴν διαφορὰν θὰ τὴν καταβάλῃ ἡ κατανάλωσις. Μὲ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ θεσπίσει τότε ἡ Κυβέρνησις......

§118Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι οἰκονομικὸς νόμος. Σεῖς εἶσθε ἐμπειρότερος ἐμοῦ εἰς τὰ οἰκονομολογικά. Ὅταν τὸ προσφερόμενον ἢ μᾶλλον ὅταν ἡ προστασία τοῦ προσφερομένου προϊόντος εἶναι μεγαλυτέρα τῶν ἀναγκῶν τῆς ζητήσεως, πᾶσα εἰσφορὰ ἐπιβαλλομένη ἐπὶ τοῦ προϊόντος ἐπιπίπτει ἐπὶ τοῦ παραγωγοῦ καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς καταναλώσεως. Αὐτὸ εἶναι αὐτονόητον. Τὸ ἴδιο εἴπομεν τότε εἰς τὸ 1931 καὶ μάλιστα μετὰ μακρὰς συζητήσεις. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο εἶχεν ὑπογραφὴν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὄχι τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ εἰς τὸ τέλος τὸ ἐγκατέλειψαν διότι εἶδεν ὅτι θὰ ἔπιπτεν ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ δὲν ἐκάμαμεν τίποτε. Ἦτο φαῦλος κύκλος.

§119Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συνέπεσε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ εἶμαι γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Κατὰ συνέπειαν κἄποιαν γνῶσιν καὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἔχω. Δὲν τὸ συνδυάζω αὐτὸ τὸ ὁποῖον τότε ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον σήμερον προτείνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι τότε ἡ ἔννοια καὶ ἡ ἰδέα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ εἴδους αὐτοῦ δὲν ὑπῆρχε. Δὲν ἀντιμετώπιζε τότε ἡ Κυβέρνησις συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου. Κατὰ συνέπειαν ὁ φορεὺς τῆς πολιτικῆς, ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἀναμφισβητήτως ἦτο τὸ γενικὸν ἐμπόριον καὶ ἀναμφισβητήτως τότε θὰ συνέβαινεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ σχέδιον νόμου προέβλεπε καὶ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως, δηλαδὴ 16 δραχμὰς τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1931.

§121Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαιολάδου δὲν ἦτο τότε δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑπὸ τοὺς ὅρους ποὺ γίνεται σήμερα. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς ποσότητας ποὺ γίνεται σήμερον. Σήμερον θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ ὄργανον ἐκεῖνο τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον κάμνει τὴν συγκέντρωσιν, νὰ πωλῇ τὸ προϊὸν εἰς μεγαλυτέραν τιμὴν διὰ νὰ καλύπτῃ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως. Θὰ σᾶς εἴπω τώρα ἀριθμούς. Ὅταν πέρυσιν ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως ἦτο δραχμὰς 20,80......

§122Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πέρυσιν ἐκάμαμεν παρεμβατικὴν πολιτικὴν εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐλαιολάδου διότι ἐνῷ εἴχομεν ὁρίσει τιμὴν ἀσφαλείας 20 δραχμάς, ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις ἠγόρασεν ἐλαιόλαδον μὲ 21 δραχμὰς διότι παρηκολούθησε τὴν τιμὴν τοῦ ἐμπορίου. Δὲν ἦτο τιμὴ συγκεντρώσεως, ἦτο παρεμβατικὴ πολιτικὴ καὶ ἠγόρασεν 5.700 τόννους μὲ μέσην τιμὴν 20,50, 21, 21,50 καὶ μὲ 22 δραχμὰς ἀκόμη.

§123Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἄλλο γεγονὸς εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἦτο ἡ τιμὴ 20,50–21. Ἡ ἀγορανομικὴ τιμὴ τῆς πωλήσεως τοῦ ἐλαιολάδου ἦτο 27 δραχμάς. Σήμερον εἶναι ἡ ἰδία τιμή, ἡ κατανάλωσις ἡ ἑλληνικὴ ἀγοράζει πάλιν τὸ λάδι 27 δραχμάς, ἀλλὰ μὲ τὴν ἑξῆς τεραστίαν διαφοράν. Ὅτι οἱ ἔμποροι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἀγοράζουν τὸ λάδι μὲ 21 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, ἀλλὰ μὲ 15 ἕως 17 δραχμάς. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία ὑπάρχει, θὰ ἦτο δυνατὸν κάλλιστα νὰ δοθῇ ὡς ἕνα πρίμ, μὴ φοβηθῆτε τὴν λέξιν.

§124Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Πέρυσιν ἐγένετο παρεμβατικὴ πολιτικὴ καὶ ἠγοράζαμεν τὸ λάδι μὲ δραχμὰς 21 καὶ εἶχε 27. Ἐφέτος μὲ 17 δραχμὰς χονδρικὴν τιμὴν τὸ ἐμπόριον τὸ πωλοῦν πάλιν 27 δραχμάς.

§125Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν πᾶτε ἀπὸ τὸ ἐδωδιμοπωλεῖον σας νὰ ἀγοράσετε λάδι, θὰ τὸ ἀγοράσετε εἰς τὴν διαφορὰν ποὺ ὑπῆρχε μεταξὺ τοῦ 21 τοῦ περυσινοῦ καὶ 16; Δὲν πιστεύω νὰ τὸ ἰσχυρισθῆτε. Ὅλοι ἀγοράζομεν λάδι καὶ γνωρίζομεν ὅτι τὸ λάδι εἶναι εἰς τὴν αὐτὴν περίπου τιμήν. Ἑπομένως, ἡ ἰδία διαφορὰ εἶναι ἀρκετή, διὰ νὰ καλύψῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Προτοῦ κατέλθω, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ δύο λόγια διὰ τὰ πυρηνέλαια. Ἐφέτος, προϋπολογίζεται ὅτι θὰ εἶναι 250 χιλιάδες τόννοι. Ἡ πυρῆνα εἶναι 10%, σημαίνει 25 χιλιάδες τόννοι πυρηνελαίου. Τὸ ἥμισυ τῶν πυρηνελαίων αὐτῶν εἶναι φαγώσιμον, δὲν εἶναι σκληρόν· καὶ εἶναι δυνατόν, δυστυχῶς, νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν κατανάλωσιν κατὰ τρόπον, ποὺ ἡ νέα ἐπιστήμη δὲν κατώρθωσε νὰ τὸ ἀνακαλύψῃ, διότι ὅλαι αἱ μέθοδοι δὲν ἀποκαλύπτουν τὴν νοθείαν, ἐφ’ ὅσον τὰ πυρηνέλαια αὐτὰ εἶναι πλέον ἐξευγενισμένα. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἔχει ὑπ’ ὄψει της....

§126Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐγώ, κύριε συνάδελφε, μὲ τὴν σκέψιν ποὺ διατυπώνετε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψωμεν ἡμεῖς νὰ νοθευθῇ τὸ λάδι μὲ πυρηνέλαιον;

§127Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγώ, ἁπλῶς, ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ λέγω, ὅτι ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ αὐτό, ὅπως συνέβη καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ἐρωτῶ: Ποῖα μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις; Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι δι’ ἐπιστημονικῶν ὀργάνων δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνακαλυφθῇ ἡ νοθεία, ἐνῷ εἶναι δυνατὸν ταὐτοχρόνως, νὰ ἔχωμεν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὅτι δὲν ἔχομεν νοθείαν ἐλαίου. Καὶ ἐνῷ ὑπάρχουν ἰατροὶ ὑποστηρίζοντες ὅτι τὸ πυρηνέλαιον παράγεται μὲ βαθμὸν θερμάνσεως 600–700 βαθμῶν καὶ εἶναι ἄριστον διὰ τὴν ὑγείαν, ἐνῷ εἶναι καρκινογόνος οὐσία. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν: Ἐδῶ, εἰς τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν ἔχομεν, τοὐλάχιστον, 12 χιλιάδας τόννων κόκκους σκληρᾶς πυρῆνος. Ἀπὸ αὐτά, τὰ ⅔ εἶναι καθαρῶς βρώσιμα. Ποῖα μέτρα ἔχει λάβει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμποδίσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγὼ καὶ ὅλος ὁ κόσμος, πλὴν τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀποκαλοῦμεν νοθείαν;

§128Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Μέχρι σήμερον, τὸ θέμα τοῦ πυρηνελαίου δὲν ἀντιμετωπίσθη ἀπὸ οὐδένα. Μελετῶμεν, καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ὁ ὀρθότερος τρόπος, εἰς τὸ πυρηνέλαιον ν’ ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Ἰταλία, δηλαδὴ τὰ πυρηνέλαια νὰ γίνωνται ἔλαια Βʹ. Νὰ εἶναι ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους καὶ νὰ πωλῆται τὸ ἐλαιόλαδον Βʹ. Τὸ Γ.Χ. τοῦ Κράτους ἔχει καταλήξει εἰς γενικὰ συμπεράσματα καὶ θὰ προβῶμεν εἰς ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος.

§129Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν δήλωσίν σας. Προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, τί λάδι τρώγει ὁ Στρατός.

§130Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἔλαιον ἁγνὸν καὶ μόνον.

§131Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Πιθανόν, ἐφ’ ὅσον ὁμιλεῖτε περὶ ὑπευθύνου πληροφορίας. Διότι ὑπάρχει ἡ πληροφορία, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως καθαρὸν τὸ λάδι. Ἐφ’ ὅσον τὸ δηλοῖτε, τὸ δέχομαι καὶ εὐχαριστῶ.

§132Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὅπως ἐνθυμῆσθε, ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ σπορελαίου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἔσωσε τὴν καταγάλωσιν ἀπὸ μίαν ἄνοδον τῆς τιμῆς. Διότι θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι κατὰ τὴν περυσινὴν ἐπερώτησιν ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρεδέχθησαν ὅτι τὰ ἀποθέματα τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ περυσινοῦ ἦσαν 15 χιλιάδες τόννοι. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, εἶχε καταναλωθῆ ποσότης 26 χιλιάδων τόννων σπορελαίου. Ἐὰν δὲν εἶχεν εἰσαχθῆ τὸ σπορέλαιον, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον καταναλωθῆ αἱ 15 χιλιάδες τόννοι. Συνεπῶς, ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ σπορέλαιον, τότε ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἔπρεπε νὰ ὑπερβῇ τὰς 80 δραχμάς, κατ’ ὀκᾶν. Τότε, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ποὺ ἡ καταγάλωσις σπορελαίου ἦτο ἐπιβεβλημένη, εἶχε διαταχθῆ ὁ Στρατὸς νὰ κάμνῃ ἀνάμιξιν σπορελαίου καὶ ἐλαιολάδου, ὅπως ἔκαμε καὶ ἐφέτος. Τότε καὶ μόνον. Τώρα, ὁ Στρατὸς τρώγει καθαρὸν ἐλαιόλαδον.

§133Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν Ὀκτώβριον ἔτρωγε σπορέλαιον.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Καραγκιόζης ἔχει τὸν λόγον.

§135Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Παρ’ ὅλον ὅτι δὲν εἶμαι ἐλαιοπαραγωγός, ἐν τούτοις, ἐθεώρησα ὑποχρέωσιν νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ εἴπω δύο λόγια σχετικῶς μὲ τὸ λάδι, γιατὶ τὴν ἴδια μοῖρα ποὺ ἔχουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔχομεν καὶ ἐμεῖς οἱ βαμβακάδες. Διότι τὸν ἴδιο μπάτσο τὸν ἐφάγαμε καὶ ἐμεῖς ἀπὸ τὸν βαμβακόσπορο ποὺ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις. Κατήντησε ἀξίωμα γιὰ μᾶς τοὺς ἀγρότες νὰ πιστεύουμε ὅτι ὅταν βγάζουμε ἕνα προϊὸν σεβαστὸ νὰ μὴ παίρνουμε παράδες γιατὶ θὰ ξεπέσῃ ἡ τιμή. Ὅταν, πάλι, βγάζουμε λίγο, ξέρουμε ὅτι δὲν θὰ πάρουμε παράδες γιατὶ τὸ βιός μας εἶναι λίγο, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἀπαγορεύει τὴν ἐξαγωγήν. Ὅλα αὐτὰ σημαίνουν ὅτι δὲν ὑπάρχει γεωργικὴ πολιτική. Γιατὶ τὸ λάδι εἶναι ἕνα εἶδος ποὺ βγαίνει στὸν τόπο μας. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἐλαιοπαραγωγικὸν Κράτος. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ μία γραμμὴ πρακτικὴ ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν σημερινήν, ἀλλά, ἀπ’ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ὥστε νὰ προστατεύεται ὁ παραγωγός. Ὅταν βλέπῃ τὴν ἐλιά του μὲ λάδι δὲν μπορεῖ νὰ πῇ, δὲν ἔχω ἀνάγκη, ὑπάρχει Κράτος ποὺ θὰ ἐνδιαφερθῇ γιὰ τὴν ἐσοδεία μου, ἁπλῶς σκέπτεται πῶς θὰ πουλήσῃ τὸ λάδι του. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ παραγωγὸς ἀδικεῖται. Ἔχω ἕνα πρόσφατον παράδειγμα: Πέρυσι κατέβηκα στὴν Κρήτη σὲ ἕνα συλλαλητήριον καὶ εἶπα μέσα μου, τί θέλουν αὐτοὶ οἱ λαδάδες; μὲ 45 δραχμὲς ἐφάγαμε τὸ λάδι. Τί θέλουν; Καὶ ὅταν διεπίστωσα ἀπὸ τὰ στόματα τιμίων καὶ γνησίων ἐλαιοπαραγωγῶν ὅτι τὸ λάδι τὸ πῆραν οἱ ἔμποροι μὲ 11 ὡς 13 δραχ. τὴν ὀκᾶ, ἐπανεστάτησεν ἡ ψυχή μου. Τί ἐσήμαινεν αὐτό; Ὅτι ὁ κακόμοιρος ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ πάρῃ τὴν ἀξίαν τοῦ προϊόντος τὸ ὁποῖον παράγει. Ὅλες οἱ Κυβερνήσεις καὶ ἡ σημερινή, φωνάζουν, ἀναπτῦξτε τὴν παραγωγὴν καὶ βγάζουμε μπόλικο λάδι γιὰ νὰ κατεβάσουμε τὸν τιμάριθμον. Εἶναι σἄν νὰ τοῦ λέτε: δούλευε χαμάλη, γιὰ νὰ τρῶνε οἱ ἄλλοι, καὶ σὺ νὰ πεθάνῃς ἀπὸ τὴν πεῖνα. Καὶ βγάλαμε 150.000 τόννους λάδι. Ποῖον εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους; Μόλις ὁ παραγωγὸς βγάλῃ 2 ὀκάδες τοῦ τὸ παίρνουν οἱ ἔμποροι γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμί. Ἔχουν τὶς ἀποθῆκες τους ἕτοιμες καὶ σοῦ λένε: κάθε 2 χρόνια, κάθε 3 χρόνια ἔχει λάδι. Ἐμεῖς θὰ τὸ ἀποθηκεύσουμε καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα θὰ ἀδειάσουμε τὶς ἀποθῆκες μας καὶ θὰ κερδοσκοπίσουμε εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ, καὶ ὁ παραγωγὸς θὰ μείνῃ μὲ τὴν χαρά, ὅτι εἶχε λάδι. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδῶ χρειάζονται ριζικὰ μέτρα. Ἡ Ἱσπανία ἔχει τὸ 90% τῆς παγκοσμίου ἐξαγωγῆς. Διατί τὸ ἔχει; διότι ἔχει πολιτικὴν λαδιοῦ, πολιτικὴν διαθέσεως λαδιοῦ. Ἡμεῖς ἐδῶ, θέλομεν νὰ τυποποιήσωμεν τὸ λάδι νὰ κάμωμεν ἐξαγωγήν. Προκαλεῖται τὸ ἐνδιαφέρον τῶν Γεωργικῶν Ὀργανώσεων, τῶν ἐμπόρων καὶ πιάνουμε τὶς ξένες ἀγορὲς καὶ τοποθετοῦμε τὸ προϊόν μας. Ἀλλὰ τί γίνεται. Τὴν ἑπομένη χρονιὰ δὲν ἔχομε λάδι. Ἀπαγορεύεται, λοιπόν, ἡ ἐξαγωγή. Λέμε δηλαδὴ εἰς τὸν πελάτην μας ποὺ ἀρχίζει νὰ συνηθίζῃ τὸ ἑλληνικὸ λάδι, ὅτι ἐφέτος δὲν θὰ φᾶς λάδι δικό μας. Ἀλλὰ δὲν μποροῦμε νὰ παίζουμε μὲ τὴν ὄρεξι τοῦ ξένου πελάτου, ἔχομε ὑποχρέωσι νὰ τὸν τροφοδοτοῦμε κάθε χρονιά. Νά, λοιπόν, γιατὶ δὲν μποροῦμε νὰ καταλάβουμε τὶς ξένες ἀγορὲς καὶ ἐνῷ εἴχαμε φθάσει εἰς τὸ 20% τώρα ὁμιλοῦμε περὶ 5%. Ἤκουσα προχθὲς ποὺ εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν κύριον Συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων ὅτι δὲν εἶναι καλὸς ἔμπορος καὶ ἐκεῖνος εἶπεν ὅτι δὲν εἶσθε καλὸς πολιτικός. Πραγματικά, δὲν εἴμεθα, δὲν εἶσθε καλοὶ ἔμποροι, διότι δὲν ἔχετε ἕνα ἀπόθεμα 30% διὰ τὶς χρονιὲς ποὺ δὲν εἶναι καλές. Συγκεντρῶστε τὸ λάδι μὲ καλὴ τιμή, ὥστε μὲ τὰ ἀποθέματα νὰ καλύψουμε, ὅταν δὲν ἔχωμε καλὴ λαδιά, καὶ τὴν ἐσωτερικὴ καὶ τὴν ἐξωτερικὴ ἀγορὰ καὶ νὰ ἱκανοποιήσωμε ταὐτοχρόνως καὶ τὸν παραγωγό. Τὸ ἀποθηκευμένο λάδι εἶναι πραγματικὰ χρυσός. Γιατὶ δὲν τὸ κάνετε αὐτό. Ἔπειτα τὸ Κράτος ἐμφανίζεται ἀνακόλουθο. Ἀπὸ τὴν μιὰ μεριά, ὅταν ἔχωμε καλὴ παραγωγή, λέγει ὅτι εἶναι πολὺ τὸ λάδι καὶ εἶναι δύσκολος ὁ χειρισμός του καὶ δύσκολος ἡ ἱκανοποίησις τοῦ παραγωγοῦ. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ἐφαρμόζει πολιτικὴν ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, συμφώνως πρὸς τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους, δίνει δάνεια ἀφειδῶς διὰ νὰ φυτευθοῦν ἐληές. Καὶ λαχταροῦν οἱ ἄλλοι παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνέκαθεν ἐλαιοπαραγωγοί. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ δὲν ἔχομε πρόγραμμα, δὲν ἔχομε πολιτικὴν εἰς τὸ θέμα τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς.

§136Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ σᾶς ἀναφέρω, κύριε συνάδελφε, ὡρισμένους ἀριθμούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ πεισθῆτε ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα προστασίας ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν ἐφέτος ἀνῆλθον εἰς 205 ἑκατομμύρια. Πέρυσιν εἶχον δοθῆ 128 ἑκατομμύρια. Ἀκούσατε τώρα τί ἐδόθησαν τὰ προηγούμενα χρόνια. Τὸ 1951–52 δρχ. 43 ἑκατομμύρια, τὸ 1952–53 66 ἑκατομμύρια, τὸ 1953–54 64 ἑκατομμύρια καὶ τὸ 1954– 55 δραχ. 86 ἑκατομμύρια. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα ὑπεστηρίξατε. Ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐπισήμως ἐδήλωσα εἰς ἐκπροσώπους ἐνδιαφερομένων ξένων χωρῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ εἰς Ἀμερικανούς, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἐζήτησαν πληροφορίας ὅσον ἀφορᾷ τὸ λάδι, ὅτι ἡ Ἑλλὰς καθιερώνει μόνιμον ἐξαγωγικὴν πολιτικήν. Καὶ ἡ δήλωσις αὐτὴ ἐδημοσιεύθη καὶ εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Ὅπως βλέπετε διὰ τοῦ νόμου καὶ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, καθιερώνει τὸ πρῶτον ἐλαϊκὴν πολιτικὴν ἐξαγωγῶν.

§137Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἐθίξατε τὸ θέμα τοῦ δανεισμοῦ. Ἀλλ’ ἡ ἱκανότης δὲν εἶναι τὸ πῶς νὰ χρεώσωμεν τὸν γεωργόν. Ἡ ἱκανότης εἶναι πῶς θὰ τοῦ δώσωμε καλὴν τιμὴν διὰ νὰ ξεχρεωθῇ.

§138Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὅταν δὲν δίδωμεν δάνεια, διαμαρτύρεσθε.

§139Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ὅταν δίδετε δάνεια νὰ φροντίζετε νὰ δίδετε καὶ καλὰς τιμάς, διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει κάμετε μέγα κακὸν εἰς τὸν παραγωγόν. Μὲ τὶς χαμηλὲς τιμὲς τοῦ λαδιοῦ, τοῦ βάμβακος, καὶ τῶν ἄλλων προϊόντων δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώσῃ τὰ χρέη του. Καὶ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ βέβαια νὰ τὸ κάμῃ πουλῶντας τὰ κτήματά του.

§140Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πρέπει νὰ εἴπωμεν καὶ κἄτι ἄλλο διὰ τὸν παραγωγόν. Νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς παραγωγούς, νὰ τοὺς δίδωμεν δάνεια, ἀλλὰ νὰ τοὺς καθοδηγῶμεν, τὰ δάνεια νὰ τὰ χρησιμοποιοῦν πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς των. Διότι μόνον ὅταν αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ μειώνεται τὸ κόστος καὶ ἔχει ὁ γεωργὸς μεγαλύτερον κέρδος.

§141Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Καλὰ εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγετε κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ ἐμεῖς...

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅταν ἔλθετε σεῖς στὴν Κυβέρνησιν νὰ τὰ τακτοποιήσετε.

§143Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ὅταν ἔλθῃ τὸ κόμμα τὸ δικό μας, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἐρωτήσουμε τί θὰ κάμωμεν, διότι γνωρίζουμε νὰ προστατεύσωμεν τὸν παραγωγόν. Καὶ αὐτὰ τὰ λέμε ἐδῶ διὰ νὰ ἀκούσῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι κἄτι καλὸ θὰ βγῇ ἐδῶ, χωρὶς ὅμως νὰ ξέρῃ τί γίνεται. Ἀλλὰ σιγὰ–σιγὰ θὰ ξυπνήσῃ καὶ ὁ γεωργὸς καὶ θὰ καταλάβῃ τὸ συμφέρον του καὶ θὰ τὸ ρυθμίζῃ ὁ ἴδιος.

§144Ι. ΛΥΡΑΣ. Ἡμεῖς τί εἴμεθα, δὲν εἴμεθα γεωργοὶ καὶ δὲν ἐκπροσωποῦμε τοὺς γεωργούς;

§145Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Σεῖς εἶσθε Γενίτσαροι τῶν γεωργῶν. Εἶσθε μὲν παιδιὰ των, ἀλλ’ ὅταν ἐβάλατε γραβάτα καὶ ἐφορέσατε πυτζάμα, τοὺς λησμονήσατε.

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομε τοὺς ἀγρότας, σεῖς δὲ ἀσκεῖτε δημοκοπίαν...... (θόρυβος)....

§147Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Μὴ ἀνησυχῆτε γιὰ τὸν ἀγρότη. Καὶ ὅ,τι καὶ ἂν λέτε δὲν σᾶς κάνει καλό. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὡμιλήσατε δι’ ἄλλο θέμα. Ἐφέτος ἐβγάλαμε βαμβακόσπορο ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐβγῆκε βαμβακέλαιον. Διατί μόλις προχθὲς ἐφέρατε 30.000 τόννους βαμβακόσπορον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν; Τόσον μεγάλη ἀνάγκη ἦτο νὰ φέρετε βαμβακόσπορον;

§148Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ Κράτος δὲν ἔφερε οὔτε δράμι. Οἱ ἔμποροι ἔφεραν 8.000 τόννους.

§149Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Σᾶς διαψεύδω. Νὰ φέρετε ἐπίσημα στοιχεῖα.

§150Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Μέχρι στιγμῆς δὲν εἰσήχθη. Κύριοι συνάδελφοι πέρυσιν εἰσήχθησαν ἐν συνόλῳ 140.000 τόννοι διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, διότι οἱ κτηνοτρόφοι ἐζήτουν τὴν εἰσαγωγήν του.

§151Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Νὰ φέρετε βαμβακόπιττα.

§152Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστόν, διότι πρέπει νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς ἐργοστάσια ποὺ λειτουργοῦν ἐδῶ.

§153Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Τὸν ἐργάτην τὸν λογαριάζετε, ἐνῷ τὸν παραγωγὸν δὲν τὸν λογαριάζετε.

§154Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, κύριε συνάδελφε, μεταξὺ τῶν παραγωγῶν δὲν συγκαταλέγετε καὶ τοὺς κτηνοτρόφους;

§155Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Νὰ τοὺς φέρετε βαμβακόπιττα.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου εἶναι ἀπαραίτητος. Πέρυσιν ἔγινεν εἰσαγωγὴ βαμβακόπιττας, ἀλλὰ ἦτο χαλασμένη.

§157Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Διατί δὲν τὴν ἐβλέπατε; Τί τὰ ἔχετε τὰ μάτια;

§158Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἠναγκάσθημεν νὰ τὴν δεχθῶμεν....

§159Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Τοὺς κτηνοτρόφους τοὺς περιφρονεῖτε.

§160Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ παρελθὸν ἔγιγεν ἐπανειλημμένως εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς πίττας, ἐτέθη ὅμως ὁ ὅρος τῆς ἐπανεξαγωγῆς τοῦ σπορελαίου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρύνῃ τοῦτο τὴν παραγωγήν. Ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ ἐφέτος.

§161Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ παραγόμενον ἐν Ἑλλάδι σπορέλαιον δὲν εἶναι ἱκανὸν νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας, τὸ δὲ βαμβακέλαιον δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 1.000–1.200 τόννους.

§162Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ κἄτι ἀκόμη. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσαγάγωμεν βαμβακόσπορον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ ἐργασθοῦν 500 ἐργατικαὶ οἰκογένειαι, εἰς τὸν Πειραιᾶ, καὶ νὰ ὑποφέρουν 400.000 ἐλαιοπαραγωγοί.

§163Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ παραγόμενον βαμβακέλαιον δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας.

§164Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κάμετε πρόσμιξιν βαμβακελαίου μὲ ἐλαιόλαδον. Ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ τρώγωμεν ὅλοι οἱ μὴ ἐλαιοπαραγωγοὶ σπορέλαιον δι’ ἐλαιόλαδον καὶ νὰ τὸ πληρώνωμεν πρὸς 35–40 δρχ. τὴν ὀκᾶν, διὰ νὰ κερδοσκοποῦν ὡρισμέναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι εὑρῆκαν τὴν μέθοδον τῆς καινούργιας αὐτῆς βιομηχανίας. Τόσον δύσκολον ἦτο νὰ πάρῃ κανεὶς 1½ ὀκᾶ ἐλαιόλαδον καὶ ½ ὀκᾶ σπορέλαιον καὶ νὰ κάμῃ...

§165Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Πόσας φορὰς τὰ ἔχετε εἴπει αὐτὰ τὰ πράγματα;

§166Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Καὶ θὰ τὰ ξαναπῶ. Θὰ μὲ ἀκούσετε. Ἐὰν θέλετε παραμείνατε. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ φύγετε. Εἶναι ἡ ἀλήθεια, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν βλέπετε γεωργὸν νὰ ἀνεβαίνῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ σᾶς τρίβῃ εἰς τὰ μοῦτρα αὐτὰ τὰ πράγματα. Τὰ ἐκαταλάβαμε καὶ θὰ τὰ εἴπωμεν εἰς τὰ χωριὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται ἐδῶ μέσα. Ὅταν εἶναι διὰ τὴν βιομηχανίαν κόπτεσθε. Διὰ τὴν Γεωργίαν ὅμως δὲν γίνεται τίποτε.

§167Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μὴ μονοπωλῆτε τὴν γεωργικὴν ἐκπροσώπησιν. Δὲν εἶσθε ὁ μόνος ἐδῶ μέσα.

§168Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἐὰν τὸ Κράτος ἐφαρμόζῃ γεωργικὴν πολιτικήν, πρέπει προτοῦ μαυρίσῃ ἡ ἐληά, νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ νὰ ξεύρῃ ὁ ἔμπορος, ὅτι, ἐὰν δὲν δώσῃ τὴν τιμὴν ποὺ δίδει τὸ Κράτος, ἡ ἐληὰ καὶ τὸ ἐλαιόλαδον θὰ πᾶνε εἰς τὸ Κράτος. Ἀλλὰ τί γίνεται τώρα; Γίνεται ὅτι γίνεται καὶ διὰ τὸ σιτάρι. Ἐρωτήσαμεν ἐπανειλημμένως τὸν προγενέστερον Ὑπουργόν, ποία θὰ ἦτο ἡ τιμὴ τοῦ σταριοῦ καὶ ἡ ἀπάντησις ἦτο: ἐὰν ἡ παραγωγὴ εἶναι μεγάλη, θὰ μειωθῇ ἡ τιμή, ἐὰν ἡ παραγωγὴ εἶναι μικρά, θὰ εἶναι ὑψηλοτέρα ἡ τιμή. Δηλαδὴ ὁ παραγωγὸς θὰ παίρνῃ πάντοτε τὸ ἐλάχιστον ὅριον τιμῆς, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἴδῃ μίαν ἄσπρην ἡμέραν. Ἀγαπητοί μου, δὲν πρόκειται ἔτσι νὰ ἴδῃ χαΐρι καὶ νὰ προκόψῃ τὸ Κράτος αὐτό. Πρέπει ὁ παραγωγὸς νὰ ξεύρῃ, ποία θὰ εἶναι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ νὰ ξεύρῃ, ὅτι, ὅταν παράγῃ περισσότερα θὰ πάρῃ καὶ περισσότερα. Ἀλλὰ τὸ Κράτος τὸ ἐπίσημον, ποτὲ δὲν ἐνδιεφέρθη διὰ τὸν παραγωγόν. Ὅλοι θέλομεν νὰ δουλεύῃ ὁ παραγωγὸς καὶ νὰ ὑποφέρῃ. (Χειροκροτήματα).

§169Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ κάμωμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας, ἀλλὰ εἶναι ὀφθαλμοφανές, ὅτι ἀπαρτία δὲν ὑπάρχει.

§170Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἐπιθυμῇ νὰ συνεχίσωμεν νὰ διακόψωμεν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ διαπιστώσῃ τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας. Ἀλλὰ ἔτσι ὅπως πᾶμε, θὰ καταναλώσωμεν ἀκόμη 4–5 συνεδριάσεις. Ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ θέσετε ζήτημα ἀπαρτίας....

§172Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι δὲν κάμνομεν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Θέλομεν φιλικὴν συνεννόησιν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν;

§174Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτό. Ἐὰν διαπιστοῦται ἑκάστοτε ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας τότε ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ διακόπτῃ εἰς τὰς 9, ἡ ὥρα, διότι οἱ βουλευταί, οἱ περισσότεροι, ἀποχωροῦν τὴν ὥραν αὐτήν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.35′ μ. μ.).