1957.12.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 40ὴ

ΔΕΥΤΕΡΑ 16 Δεκεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς ὁριστικῶς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κιτσίκης, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κρασαδάκης ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§8Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως εἰδικῶν τινων διαδικασιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπαρότσης, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης, Δ. Κωστῆς, Α. Πετραλιᾶς, Ι. Γιαννόπουλος, Ι. Ὀρφανός, Κ. Χριστόπουλος, Π. Ντεντιδάκης, Γ. Μπουρδάρας, Γ. Τσαντίρης, Ε. Ἀρβανιτάκης, Ν. Αὐγερινός, Δ. Γόντικας καὶ Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς νομοθεσίας περὶ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἀληθοῦς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3558)1956 «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1556)1950 καὶ τοῦ νόμου 2663)1953 προβλεπομένων τελῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Χριστόπουλος καὶ Ν. Ἰντζές, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βαρβιτσιώτης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3379)55 καὶ 3632)56 προβλεπομένων Διαταγμάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λαδᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Μπάρμπας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ ν. 5076)1931 «περὶ ἀνωνύμων Ἑταιριῶν καὶ Τραπεζῶν» καὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 52 παρ. 2 ἐδάφ. 1 τοῦ νόμου 3190) 1955 «περὶ ἑταιριῶν περιωρισμένης εὐθύνης». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 3215)55 «περὶ προτιμήσεως τῶν προϊόντων τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπαδημητρίου, Β. Ἀναστασᾶτος, Β. Κρῖκος καὶ Θ. Κογίτσας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 3215)55 «περὶ προτιμήσεως τῶν προϊόντων τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ Ταμείου Συντάξεως Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Λ. Μπατρῖνος, Π. Κάβδας Π. Οἰκονομίδης, Κ. Καραγκιόζης, Θ. Λυμπερίδης, Ν. Παπαδημητρίου, καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ παραχωρήσεως Δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». 2) «Περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τούτου» καὶ 3) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 28 Ἰουλίου 1955 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Α. Ε. «Γεωργικὴ Ἑταιρία Λεσίνι διὰ τὴν τροποποίησιν καὶ λύσιν τῆς ἀπὸ 3. 7.57 συμβάσεως περὶ παραχωρήσεως τῆς ἀποξηράνσεως τοῦ ἕλους Λεσίνι». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως Δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Βουδούρης, Ι. Λαμπρόπουλος, Ι. Κουτσοβράκης, Κ. Πετρόπουλος, Θ. Παπαπαναγιώτου καὶ Π. Γαστερᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Τσακιρίδης καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Γιαννόπουλος καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου ου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνικοῦ καὶ Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας Δράμας, παραπονουμένου διότι τὸ προσωπικὸν τῆς Υ.Μ.Κ. δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐπεξεργασθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν σχέδιον νόμου διὰ τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ὅλων τῶν Ὑπουργείων καὶ αἰτούντων ὅπως διὰ προσθήκης εἰδικοῦ ἄρθρου εἰς τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου πραγματοποιηθῇ καὶ ἡ ἰδική των μονιμοποίησις ἔπειτα ἀπὸ ὑπηρεσίαν πέντε καὶ δέκα καὶ δεκαπέντε ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Πατσιαντᾶς, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἀναστολὴν τῶν διώξεων πρὸς εἴσπραξιν ὀφειλομένων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν τελευταίων θεομηνιῶν παραγωγούς, ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως δανείων ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Φυσιολατρικοῦ Συνδέσμου «Ὁ Πᾶν», ζητοῦντος συμμετοχὴν εἰς Διοίκησιν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἐκπροσώπου τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐκδρομικῶν Σωματείων Ἑλλάδος. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10776)6.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 290 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γεωργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Γενικὴ Διεύθυνσις Τύπου καὶ Πληροφοριῶν, εὐνοεῖ τὴν ὁλοκλήρωσιν καὶ βελτίωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐπαγγελματιῶν δημοσιογράφων ὅλης τῆς Χώρας. Διὰ τὴν ἑνοποίησιν, ὅμως, τῆς ἀσφαλίσεώς των, προκύπτουν ζητήματα οἰκονομικῆς ἀντοχῆς τῶν ὑφισταμένων Ταμείων, ἀναλογιστικῶν μελετῶν, ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν, μεταφορᾶς λογαριασμῶν κ.λ.π., τὰ ὁποῖα εἶναι καθαρῶς τεχνικὰ καὶ ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Μὲ τὸ θέμα πάντως τοῦτο πρόκειται νὰ ἀσχοληθῇ καὶ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ Τύπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10963)11.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 5.11.1957 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη, καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐν Καβάλᾳ τουριστικοῦ ξενοδοχείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι διενεργηθείσης κατὰ τὴν 5.11.57 παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν τῆς σχετικῆς πλειοδοτικῆς δημοπρασίας, τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς κατεκυρώθη ὑπὲρ τοῦ Θεοδ. Μεντζελοπούλου, καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἐπίκειται ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας τοῦ ξενοδοχείου τούτου ἐντὸς τοῦ λήγοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 280 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, ἀφορώσης τὴν βελτίωσιν τοῦ μισθολογίου καὶ τῆς θέσεως τῶν ἀρχιφυλάκων Ἀγροφυλακῆς καὶ τῶν ἀγροφυλάκων, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ἀπὸ 21.11. 1957 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἐπαναφορὰν τῆς καταργήσεως τῆς ἐρανικῆς εἰσφορᾶς, λόγῳ κηρύξεως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς ἀντισυνταγματικῆς τῆς περὶ ἐπιβολῆς ταύτης, οἰκείας διατάξεως τοῦ Α. Ν. 1910) 51, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἐνδείκνυται νὰ ἐπαναφερθῇ ἡ ἐν λόγῳ εἰσφορά, τὸ μὲν διότι ἔχουν ἐξαντληθῆ τὰ ὅρια φορολογικῆς ἀντοχῆς τῶν πολιτῶν, ἰδίᾳ τῶν τοιούτων τῆς ὑπαίθρου καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχουν περιθώρια διὰ περαιτέρω ἐπιβάρυνσίν των τὸ δέ, διότι δὲν καθίσταται ἐφικτὸς ὁ καθορισμὸς φορολογικοῦ συντελεστοῦ, ὡς ἀξιοῖ ἡ παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ἀνδρεάδη, Ε. Μπακλατζῆ, Σ. Τσιαπάρα, Δ. Θεοχαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 11495) 9468 ἀπὸ 19.11.1957 καὶ 11617) 9620 ἀπὸ 21.11.1957 ὑμετέρων ἐγγράφων, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ἀνδρεάδη καὶ Σ. Τσιαπάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10616) 234) 1 ἀπὸ 21.10.1957 ὁμοίου ἡμῶν ἀνεκοινώσαμεν ἐπὶ ταὐτοσήμου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἡ παροχὴ σημαντικωτέρας εἰς ὕψος καὶ εὐρυτέρας εἰς ἔκτασιν, ἀπὸ ἀπόψεως δικαιούχων οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πέραν τοῦ ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1818) 11.10.1957 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου χορηγηθέντος εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐπιδόματος εἰδικῶν συνθηκῶν, ἀναλόγου πρὸς τὸ χορηγηθὲν πρὸς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατεύματος, ὡς ἐξαρτωμένη ἐκ τῶν δυνατοτήτων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἀνῆκον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ οἰκονομικῶν κ. κ. Ὑπουργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11393 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 419 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι εἰς τὰς ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης ὑφίστανται πράγματι ὀλίγαι κεναὶ θέσεις ἐπὶ συνόλου πεντακοσίων μιᾶς (501) ὀργανικῶν τοιούτων. Ἔναντι τῶν θέσεων αὐτῶν διορίζονται ἤδη 11 νέοι δημοδιδάσκαλοι, ἐπίκειται δὲ ὁ διορισμὸς καὶ ἑτέρων τοιούτων ὁπότε οὐδὲν ὀργανικὸν κενὸν θὰ ὑφίσταται ἐνδεχομένως πλέον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ κ. βουλευτοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11974) 9399) 27.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 499) 57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, περὶ προαγωγῆς τῶν Δημοτικῶν Σχολείων περιφερειῶν τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς ὑπογραφὲν παρ’ ἡμῶν σχέδιον Β. Διατάγματος καὶ ἀποσταλὲν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ὑπογραφὴν του καὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, περιλαμβάνεται ἡ προαγωγὴ 38 Δημοτικῶν Σχολείων εἰς τὰς δύο Ἐκπαιδευτικὰς Περιφερείας Λαρίσης, δι’ ὧν δημιουργοῦνται 40 νέαι ὀργανικαὶ θέσεις δημοδιδασκάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 526 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἀφορώσης εἰς τὴν κατάστασιν ὑγείας τῶν μαθητῶν τοῦ 4ου Δημοτικοῦ Σχολείου Αἰγάλεω, καὶ τὴν ἀνεπάρκειαν χώρου τοῦ διδακτηρίου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι τὰ 90% τῶν μαθητῶν τοῦ ὡς ἄνω σχολείου εἶναι ἀσθενικά. Ἐκ προσφάτου σχολιατρικῆς ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι ἡ ὑγεία αὐτῶν εὑρίσκεται εἰς λίαν ἱκανοποιητικὸν ἐπίπεδον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ διδακτήριον, τοῦτο πληροῖ πάντας τοὺς ὅρους τῆς ὑγιεινῆς, πλὴν ὅμως παρουσιάζει μικρὰν στενότητα χώρου, λόγῳ πληθώρας μαθητῶν, δι’ ὃ ἔχει προωθηθῆ πρὸ μηνὸς καὶ πλέον ἐνέργεια πρὸς ἵδρυσιν τεσσάρων εἰσέτι ἑξαταξίων δημοτικῶν σχολείων εἰς Αἰγάλεω πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῶν σχολείων τῆς περιοχῆς ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11981)27.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 506)22.11.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποκατάστασιν τοῦ Κοινοτικοῦ Τηλ. δικτύου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὸν Νομὸν Λαρίσης ἐλειτούργουν προπολεμικῶς 89 Κοινοτικὰ Τηλεφωνεῖα. Ἔναντι αὐτῶν τὴν 3.10.57 εὑρίσκοντο ἐν λειτουργίᾳ 83 τοιαῦτα, ἐκ τῶν ὁποίων 76 ἐκ τῶν ὑφισταμένων προπολεμικῶς καὶ 7 συσταθέντα νέα. Κατὰ συνέπειαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης ὁ Νομὸς Λαρίσης, ὄχι μόνον δὲν παρουσιάζει ὑστέρησιν ἔναντι τῶν ἄλλων Νομῶν, ἀλλὰ εὑρίσκεται καὶ εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν, καθ’ ὅσον τὸ ποσοστὸν τῶν εὑρισκομένων ἐν λειτουργίᾳ Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων ἔναντι τῶν ὑφισταμένων προπολεμικῶς, ἀνέρχεται εἰς πλέον τοῦ 93%, ἔναντι γενικοῦ μέσου ὅρου, κυμαινομένου πέριξ τοῦ 85%, ἐνῷ ὑπάρχουν Νομοί, εἰς τοὺς ὁποίους τὸ ποσοστὸν τοῦτο δὲν φθάνει οὔτε τὸ 50%. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1958 περιλαμβάνονται τὰ ἀναμένοντα εἰσέτι πρὸς ἀνασύνδεσιν 13 προπολεμικὰ Τηλεφωνεῖα, καθὼς καὶ ἡ σύστασις ἐννέα νέων Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11971)27.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς τάφρου Λαψίστης πράγματι κατελήφθησαν ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν μονάδων ἐκτάσεις, τόσον διὰ τὴν ἐκσκαφήν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐναπόθεσιν τῶν χωματοσειρῶν. Διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν ἐγένετο ἡ σχετικὴ πρᾶξις ἀπαλλοτριώσεως, δημοσιευθέντος τοῦ Διατάγματος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 181 (Αʹ τεῦχος) φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Εἰδικῶς διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως ζημιῶν, λαβουσῶν χώραν ἐπὶ τῆς εἰρημένης καλλιεργείας εἰς κτήματα ἐσπαρμένα δι’ ἀραβοσίτου, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αὗται ἀνῆλθον συνολικῶς εἰς 83 στρέμματα, ἤτοι 71 διὰ τὴν Κοινότητα Ροδοτοπίου καὶ 12 διὰ τὴν Κοινότητα Νεοχωρίου. Εἰς τὰ 83 στρέμματα, κατὰ πρόχειρον ὑπολογισμόν, ἀντιστοιχοῦν 9–10 ὀκάδες ἀραβοσίτου. Πρὸς τοῦτο ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία Ὑδραυλικῶν Ἔργων (Διεύθυνσις Δα) διέταξε τὴν ἐπὶ τόπου ὑπηρεσίαν, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ἐν συνεννοήσει μὲ τὰς Γεωργικὰς Ὑπηρεσίας καὶ ἀναφέρῃ λεπτομερῶς, ἵνα καταβληθῶσιν αἱ δέουσαι ἐνέργειαι διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ζημιωθέντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10946) 11.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχουσι διατεθῆ μέχρι σήμερον εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀποκαταστάσεως ζημιῶν ἐκ πλημμυρῶν ἢ προλήψεως τοιούτων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 αἱ κάτωθι πιστώσεις:

Ἤδη διὰ τοὺς κυριωτέρους χειμάρρους τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας ἔχουσι συνταχθῆ ἢ συντάσσονται μελέται πλήρους διευθετήσεώς των. Αἱ μελέται αὗται θέλουσι προταθῆ πρὸς χρηματοδότησιν κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος ἀναλόγως τῶν χορηγηθησομένων πιστώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς κατασκευῆς πλήρους δικτύου ὑπονόμων τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντικείμενον δημοτικῆς ἁρμοδιότητος, τὸ δὲ ζήτημα ἐπίσης ἀποζημιώσεως τῶν πλημμυροπαθῶν δὲν ἀφορᾷ τὴν καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α.58271)2345 ἀπὸ 30.10.57 ἐγγράφου τῆς Γενικῆς Γραμματείας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων διαβιβασθέντος ἀποσπάσματος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 157 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι αἱ ἀνάγκαι τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων τῆς συνοικίας Ἁγίου Φανουρίου τῆς περιλαμβανομένης μεταξὺ τῶν Δήμων Ἀθηνῶν, Περιστερίου καὶ τῶν Κοινοτήτων Ἁγίων Ἀναργύρων καὶ Νέων Λιοσίων, θὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ὑπὸ τοῦ συσταθησομένου αὐτομάτου ἀστικοῦ Ὑποκέντρου Περιστερίου. Τὰ μηχανήματα κ.λ.π. ἐξαρτήματα τοῦ ὑποκέντρου τούτου θὰ προμηθεύσῃ ὁ ἐν Στουτγάρδῃ Γερμανίας ἑδρεύων οἶκος ΣΤΑΝΤΑΡ ΕΛΕΚΤΡΙΚ συμφώνως πρὸς ὑπογραφεῖσαν μετ’ αὐτοῦ σύμβασιν, κυρωθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3739) 1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11387) 16.11.57 ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως συγκριτικὸν πίνακα τῆς δυνάμεως εἰς προσωπικὸν τοῦ ἐν Ἀριδαίᾳ Ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς ἐμφαίνηται ἐκ τοῦ πίνακος τούτου, ἡ δύναμις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Ὑποκαταστήματος ἀπὸ τὸ 1953 οὐδόλως ἐμειώθη. Συναφῶς γνωρίζομεν ὅτι εἰς τὰ Ὑποκαταστήματα Α. Τ.Ε. παρουσιάζεται κατὰ ἐποχὰς φόρτος ἐργασίας πέραν τοῦ συνήθους, ὀφειλόμενος εἰς τὴν κατὰ τόπους ἐποχιακὴν κίνησιν τῶν συναλλαγῶν αὐτῆς ὅστις λόγῳ τῆς ὀλιγοχρόνου διαρκείας του δὲν δικαιολογεῖ τοποθέτησιν ἐπὶ πλέον ὑπαλλήλων τῶν ἤδη ἐκεῖ ὑπηρετούντων. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, τὸ θέμα τῆς πλήρους ἐπανδρώσεως τῶν Ὑποκαταστημάτων Α.Τ.Ε., ἐκείνων εἰς ἃ παρουσιάζεται ἔλλειψις προσωπικοῦ μελετᾶται ἀπὸ τὴν Διοίκησιν τῆς Α.Τ.Ε., θέλει δὲ προβῆ εἰς τὴν ὁριστικὴν τακτοποίησίν του μετὰ τὸ πέρας τῶν ἐφαρμοσθησομένων μέτρων ἀναδιοργανώσεως τῆς Τραπέζης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κιτσίκη, Α. Πατσιαντᾶ καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 474 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Α. Πατσιαντᾶ καὶ Κ. Τσιγάρα, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11616) 9619) 21.11.1957 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἀντιστοίχως τῶν τεθέντων ἐρωτημάτων. α) Ἡ ἄρδευσις τοῦ Θεσσαλικοῦ Κάμπου διὰ χρησιμοποιήσεως τῆς λίμνης Ξυνιάδος θὰ ἐσήμαινεν τὴν χρησιμοποίησιν αὐτῆς ὡς ἀποθήκης ὕδατος, τουτέστιν ἐπαναδημιουργίαν λίμνης ἐν αὐτῇ, ὡς εἶχε πρὸ τῆς ἀποξηράνσεως, γεγονὸς ὅπερ δὲν ἀντεμετωπίσθη ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν, δοθέντος ὅτι ἐγένετο ἤδη διανομὴ τῶν ἀποκαλυφθέντων ἐκ τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης γαιῶν. β) Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς μελέτης Γενηδουνιὰ προσκρούει τὸ μὲν εἰς τὴν ἀπώλειαν διανεμηθεισῶν ἤδη γαιῶν ἐκτάσεως 6.000 στρεμμάτων καταλαμβανομένων ὑπὸ τῆς λίμνης, τὸ δὲ εἰς τὴν ἀκαταλληλότητα τοῦ ἐδάφους (τύρφης) κατὰ τὴν θέσιν κατασκευῆς τοῦ φράγματος. Διὰ γεωτρήσεων θέλει ἐρευνηθῇ ἡ φύσις τοῦ ὑπεδάφους πρὸς ἐξάντλησιν τῶν προαναφερομένων δυνατοτήτων τοῦ θέματος τούτου. γ) Διὰ τῆς συντασσομένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας προμελέτης προβλέπεται κατασκευὴ φράγματος ἐπὶ τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου Δαρελιώτη, περιλαμβάνουσα καὶ τὸν χείμαρρον Καΐσσα, πρὸς ἀνάσχεσιν τῶν πλημμυρῶν καὶ ἀποθήκευσιν 5–6.000.000 μ3 ὕδατος, δι’ οὗ προβλέπεται ἡ ἄρδευσις 10–11.000 στρεμμάτων. δ) Ἔχει μελετηθῆ πλήρης ἐξυγίανσις τῶν παθογενῶν ἐδαφῶν διὰ χρήσεως γύψου πρὸς βελτίωσιν τῶν διὰ μαγνησίου βεβαρημένων ἐδαφῶν. ε) Ἔχει ὡσαύτως συνταχθῆ πλήρης γεωργοτεχνικὴ καὶ γεωργοοικονομικὴ μελέτη ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀποκαλυφθεισῶν γαιῶν πρὸς τὸν σκοπὸν κατευθύνσεως τῶν καλλιεργητῶν εἰς τὰς μᾶλλον προσαρμοζομένας πρὸς τὰς ἐδαφικὰς καὶ κλιματολογικὰς συνθήκας καλλιεργείας. στʹ) Ἀπὸ τὸ 1953 συνεστήθη Α.Σ.Ε.Β. Ξυνιάδος καὶ ἐπεβλήθη ὑπ’ αὐτοῦ εἰσφορὰ κατὰ καλλιεργητὴν ἐκ δραχμῶν 10–11 κατὰ στρέμμα, πλὴν σήμερον ὑπάρχουν ὀφειλαὶ τῶν καλλιεργητῶν ἀνερχόμεναι εἰς 950.000 δραχ. τούτου ἕνεκεν ὁ Α.Σ.Ε.Β. διὰ δανεισμοῦ ἐκ τοῦ Δημοσίου 200.000 δρχ. καὶ ἐξ ἰδίων πόρων δρχ. 291.000, προέβη κατὰ τὸ 1953, 1954 καὶ 1955 εἰς τὴν συντήρησιν τῶν ἔργων ἐπὶ τῶν δευτερευουσῶν τάφρων. Ἐξ ἄλλου συνολικῶς ἐδαπανήθησαν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὸ ἔτος 1953 δρχ. 1.300.000 διὰ τὴν κατασκευὴν συμπληρωματικῶν ἔργων. ζ) Τὸ παραληφθὲν κατὰ τὸ 1953 ἔργον Ξυνιάδος ἦτο πλημμελὲς καὶ προέβλεπε διὰ τοῦ τότε κατασκευασθέντος δικτύου ἐκ μιᾶς κεντρικῆς τάφρου μήκους 10.300 μέτρων καὶ ὑποτυπώδους δευτερεύοντος στραγγιστικοῦ δικτύου διὰ τὴν ἀξιοποίησιν 14.000 στρεμμάτων. Διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω ἀναφερθέντος ἔργου συντηρήσεως καὶ κατασκευῆς ἐπετεύχθη καλλιέργεια ἐπὶ ἐκτάσεως 26.300 στρεμμάτων ἐξ ὧν 3.000 περιῆλθον εἰς ἀγρανάπαυσιν ἐπὶ συνολικῆς ἐκτάσεως 30.000 στρεμμάτων περίπου. Παρὰ τὰ ἐκτελεσθέντα ἔργα ἡ κατάστασις τῆς περιοχῆς δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ μὴ ὁλοκληρωθέντος τοῦ ἔργου. Τούτου ἕνεκεν ἡ ὑπηρεσία προβαίνει τὸ μὲν εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἔργων χαμηλῆς περιοχῆς προβλέψασα διὰ τὸ 1957 πίστωσιν δρχ. 700.000, τὸ δὲ διὰ τῆς ὑπὸ ἀποπεράτωσιν μελέτης θέλουσιν ἐν συνεχείᾳ ἐκτελεσθῆ τὰ ἔργα ἀποχετεύσεως ὑδάτων ὑψηλῆς περιοχῆς, ὡς καὶ ἔργα ἀρδεύσεως, πρὸς πλήρη ἀξιοποίησιν τῆς πεδιάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, διὰ τῆς ἱδρύσεως εἰς Μεσσηνίαν, Πυλίαν καὶ λοιπὰς Κωμοπόλεις Γεωργικῶν Σχολῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐκπαίδευσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰς νέας μεθόδους ἐργασίας ἐνεργεῖται κατὰ τὴν τελευταίαν ἑπταετίαν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν καὶ Ἐκπαιδεύσεως τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἥτις διαθέτει 420 ἐκπαιδευτὰς γεωπόνους καὶ 130 ὑπαλλήλους τῆς Ἀγροτικῆς Οἰκοκυρικῆς. Εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας ὑπηρετοῦν 7 γεωπόνοι γεωργικῶν ἐφαρμογῶν καὶ 1 ὑπάλληλος τῆς ἀγροτικῆς οἰκοκυρικῆς. Διὰ προγενεστέρου ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Βουλὴν (ὑπ’ ἀριθ. 177789) 23.10.57) ἐπὶ θέματος ἱδρύσεως γεωργικῆς σχολῆς εἰς τὴν Κοινότητα Διοδίων Ἀριστομένους τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, ἀνεπτύξαμεν τὰς προϋποθέσεις ἱδρύσεως Γεωργικῶν Σχολῶν. Ἡ διὰ Γεωργικῶν Σχολείων ἐκπαίδευσις τῶν τέκνων τῶν ἀγροτῶν εἶναι λίαν δαπανηρὰ καὶ διὰ τὸ Κράτος καὶ διὰ τοὺς γονεῖς τῶν παιδιῶν. Διὰ νὰ ἐπιτύχουν εἰς τὸ ἐκπαιδευτικὸν ἔργον των, αἱ γεωργικαὶ σχολαί, χρειάζονται ἀγρούς, κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις, ἐργαστήρια τεχνικῶν ἐξοπλισμῶν καὶ ἐπαρκῆ οἰκονομικὰ μέσα. Ἤδη ἡ δαπάνη λειτουργίας τῶν ὑπαρχουσῶν Γεωργικῶν Σχολῶν εἶναι ἀρκετὰ σημαντική. Εἰς τὰς Σχολὰς ἀσχολοῦνται πολλοὶ γεωπόνοι διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν ὀλίγων μαθητῶν. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς μαθητὰς αὐτοὺς δὲν ἐπανέρχονται εἰς τὰ χωρία των, ἀλλὰ ἐπιδιώκουν θέσεις εἰς Δημοσίας ὑπηρεσίας. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἡ προσπάθεια τοῦ Ὑπουργείου ἐστράφη εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἐκπαιδευτικοῦ προγράμματος τῶν ἀγροτοπαίδων εἰς τὰς ἀγροτικὰς κοινότητας χωρὶς ταῦτα νὰ ἀπομακρύνωνται ἐκ τῶν πατρικῶν κτημάτων. Ἡ ἐκπαίδευσις τῶν παιδιῶν γίνεται δι’ ἐξωσχολικῶν μεθόδων. Ταῦτα ἐργάζονται εἰς τὰ κτήματά των καὶ ἀναλαμβάνουν καλλιεργητικὰς βελτιώσεις ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ γεωπόνου ἐκπαιδευτοῦ. Κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας παρακολουθοῦν ἐπὶ πεντάμηνον βραδυνὰ μαθήματα. Σὺν τῷ χρόνῳ ἐκπαιδεύονται τὰ παιδιὰ ἐπαγγελματικῶς, ἀλλὰ καὶ κοινωνικῶς. Ἔχουν τὴν ἀγροτικήν των βιβλιοθήκην, τὸν μορφωτικόν των Σύλλογον, τὸ γήπεδόν των, εἰς πολλὰς περιπτώσεις τὸ ὁμαδικὸν φυτώριόν των, καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ ἰδίαν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἐργάζονται καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς ἀγροτικῆς οἰκοκυρικῆς. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω οἱ γεωπόνοι τῶν Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν ἔχουν ὅλην τὴν εὐχέρειαν ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν δυνατότητες νὰ ὀργανώσουν διὰ τοὺς ἀγροτόπαιδας καὶ ἐκπαιδεύσεις βραχείας διαρκείας, διὰ νὰ εἰδικεύωνται τὰ παιδιὰ εἰς ὡρισμένας δεξιοτεχνίας. Τοιαύτη ἐκπαίδευσις μελετᾶται νὰ γίνῃ εἰς τὴν Κοινότητα Διοδίων Ἀριστομένους ἐφ’ ὅσον ὡς ἀνεφέρθη προσφέρεται οἴκημα καὶ ἀγρόκτημα δι’ ἀσκήσεις τῶν παιδιῶν. Δι’ ἑτέρας διαταγῆς, διατάσσομεν τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα ὀργανώσεως τοιούτων εἰδικῶν ἐκπαιδεύσεων καὶ εἰς Μεσσήνην καὶ Πυλίαν καὶ νὰ μᾶς ἀναφέρῃ ἵνα ἐγκρίνωμεν ταύτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§10Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐδήλωσε περὶ τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως ὅτι σήμερον θὰ προηγηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, περὶ φύλλων καπνοῦ κ.λ.π. Ἡ παράκλησις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, δὲν ἐγένετο ἀποδεκτή, καθ’ ὅσον παρενεβλήθησαν τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι ἡ πολλοστὴ φορά, κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναβάλλεται ἡ ψήφισις τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου.

§11Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θὰ πρέπει κἄποτε νὰ ἔλθῃ καὶ ἡ σειρὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ διασπασθῇ ἡ συνέχεια τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον ἔμεινεν ἐκκρεμές, δεδομένου ὅτι ἡ συνεδρίασις τῆς παρελθούσης Πέμπτης ἐλύθη ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὐτὸ προηγήθησαν τὰ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν συνεχείᾳ περιελήφθησαν ὅλα τὰ ἐκκρεμοῦντα νομοσχέδια. Μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§13Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐλήφθη ἀπόφασις, ὅπως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπεξεργασίας φύλλων καπνοῦ κ. λ.π., τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§14Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπεῖγον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 εἶναι ἔγκρισις δωδεκατημορίων. Εἶναι τυπικὸν καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Ὑπ’ ἀριθ. 3 κρατεῖται. Ὑπ’ ἀριθ. 4 κρατεῖται, τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ὑπ’ ἀριθμὸν 5 κρατεῖται, τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὑπ’ ἀριθμὸν 6 κρατεῖται.

§16Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἤθελον νὰ κάμω μίαν παράκλησιν, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, νὰ ἀφήσουν νὰ γίνῃ δεκτὸν εἰς πρώτην συζήτησιν καὶ νὰ συζητηθῇ τόσον ἡ ἀρχή, ὅσον καὶ τὰ ἄρθρα εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν, διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῶμεν νὰ πᾶμε μετὰ τὰς ἑορτάς.

§17Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, φέρνει ὡρισμένα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ὡρισμένα συμφέροντα καὶ ὄχι γενικά.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον. Ὑπ’ ἀριθμὸν 7 κρατεῖται. Ὑπ’ ἀριθμὸν 8 κρατεῖται. Ὑπ’ ἀριθμὸν 9 κρατεῖται. Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὑπ’ ἀριθμὸν 10 κρατεῖται. Ὑπ’ ἀριθμὸν 11 κρατεῖται. Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὑπ’ ἀριθμὸν 12 κρατεῖται. Ὑπ’ ἀριθμὸν 13, Βιομηχανίας κρατεῖται. Ὑπ’ ἀριθ. 14 κρατεῖται.

§19Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Διατὶ κρατεῖται;

§20Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι μία τροπολογία, διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει μὲ δύο ἄλλους συναδέλφους τῆς Ἀττικοβοιωτίας.

§21Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ἡ τροπολογία ἀφορᾷ περίπτωσιν συμπαθεστάτην, ἀλλὰ εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἀφῆστε νὰ ἔλθῃ κανένα νομοσχέδιον σχετικὸν καὶ θὰ τὸ συζητήσωμεν.

§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κρατεῖται.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 15 σχέδιον νόμου, εἶναι τὸ μόνον εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ περιλάβωμεν διάταξιν, ἡ ὁποία πρέπει ἐντὸς τοῦ ἔτους, πρὸ τῆς ἐκπνοῆς τοῦ ἔτους αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Πρόκειται περὶ τῶν φοιτητῶν, τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Πολλοὶ ἐκ τῶν φοιτητῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχεδὸν τελειώσει καὶ ὑπολείπεται νὰ δώσουν ἐξετάσεις εἰς 2, 3 καὶ 4 μαθήματα, νὰ μεταφερθοῦν, ἐὰν δὲν προνοήσωμεν νὰ εἰσαγάγωμεν τοιαύτην διάταξιν εἰς τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος σχέδιον νόμου, νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ δευτεροετοῦς φοιτητοῦ. Δηλαδὴ τελειόφοιτοι σχεδὸν τελειωμένοι, θὰ μεταφερθοῦν εἰς τὴν κατάστασιν δευτεροετοῦς φοιτητοῦ. Εἶναι ἀνάγκη, νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς νέους αὐτοὺς τὴν δυνατότητα, νὰ συμπληρώσουν τὰς πτυχιακάς των ἐξετάσεις. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ἤθελον νὰ κάμω, νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ περιλάβῃ διάταξιν, ἡ ὁποία θὰ σώσῃ τοὺς περὶ ὧν πρόκειται φοιτητάς.

§24Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκ.). Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι υἱοθετῶ ἀπολύτως τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ἔχω ἤδη ἀναθέσει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, νὰ καταρτίσῃ σχετικὴν τροπολογίαν. Πλήν, ὅμως, ἡ διάταξις αὕτη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ, ἐὰν δὲν ἐξαντληθῇ πᾶν ὅριον συνενοήσεως μετὰ τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τὴν ψήφισιν αὐτῆς τῆς διατάξεως θίγονται, διότι προκαλεῖται μία ἀνατροπὴ τῆς κρατούσης τάξεως. Δηλῶ ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι δύναται νὰ θεραπευθῇ τὸ κακὸν διὰ τῆς διατυπώσεως διατάξεως, ὥστε νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχύν: «Ἀφ’ ἧς λήξῃ ἡ ἰσχὺς τοῦ σήμερον ἰσχύοντος νόμου, παρατείνεται καὶ πάλιν ἡ προθεσμία τοῦ νόμου 132». Ἀλλά, νὰ μὴ σπεύσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν ἐνδιαφερομένων.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως πιστεύω, ἐκφράζω τὴν ἐπιθυμίαν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεννοηθῇ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τῶν Ἀνωτάτων Ἱδρυμάτων, μέχρι τῆς Πέμπτης, ὥστε ἡ διάταξις νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ περὶ οὗ πρόκειται σχέδιον νόμου, τὴν Πέμπτην. Θὰ παρεκάλουν θερμῶς, εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη διότι προκύπτουν ὡρισμέναι τεχνικαὶ δυσχέρειαι τῶν ἐγγραφῶν. Ἐκτὸς δὲ τούτου, ὑπάρχει καὶ ἡ μεγάλη ψυχικὴ ἀγωνία τῶν περὶ ὧν πρόκειται φοιτητῶν.

§26Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κρατεῖται.

§27Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ. καὶ Θρησκ.). Καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν προκαταρκτικῶν διαπραγματεύσεων, ἐδηλώθη ἀπὸ τὰς Πανεπιστημιακὰς Ἀρχάς, ὅτι θὰ ἐπιτρέψουν, ἔστω καὶ κατ’ οἰκονομίαν, τὴν προσέλευσιν τῶν φοιτητῶν αὐτῶν εἰς τὰς ἐξετάσεις κατὰ τὴν ἐξεταστικὴν περίοδον.

§28Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖτε σεῖς, τὸ πραγματοποιῶ ἐγώ.

§30Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διεξάγεται μία συζήτησις καὶ ξαφνικὰ τὴν κόβετε ἀποτόμως. Θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Κανελλόπουλος δὲν ἔχει δίκαιον. Δὲν ὑπάρχει ἀνατρεπτικὴ προθεσμία. Εἶναι δυνατὸν ἡ διάταξις, ἡ ψηφιζομένη μετὰ 20 ἡμέρας, νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχύν;

§31Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, εἰς ἄλλους βουλευτάς, ὅταν ἐκφωνῆτε τὰ νομοσχέδια, νὰ ἐπιτρέπετε νὰ ὁμιλήσουν καὶ εἰς ἡμᾶς νὰ ἀπαγορεύετε.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔδωσα τὸν λόγον εἰς ἄλλον βουλευτήν. Ἔδωσα τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται, κατὰ τὸν Κανονισμόν, νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ὁσάκις τὸν ζητήσῃ, ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός του, πρώην Πρωθυπουργοῦ. Τὰ ὑπ’ ἀριθ. 15–20 κρατοῦνται. Ἐπανερχόμεθα ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§33Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς εἰς τὸ σύνολον ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἀρείου Πάγου.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Ὑπουργέ.

§35Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἄρθρον 30 ἡ παράγραφος 1 ὁρίζει τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τοῦ νέου νόμου. Παρελείφθη μία παράγραφος, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ προσθήκης τῶν τριῶν Ἀρεοπαγιτῶν καὶ περὶ συντάξεως τοῦ κανονισμοῦ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἀρείου Πάγου. Δὲν πρόκειται περὶ προσθήκης νέας διατάξεως, ἡ ὁποία ἀλλοιώνει τὸ ψηφισθὲν κείμενον. Ὁρίζει ἡ πρώτη παράγραφος ὅτι ὁ νέος νόμος ἰσχύει ἀπὸ τῆς 1ης Μαΐου. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν δὲν προστεθῇ ἡ διάταξις ἡ ὁποία παρελείφθη, μετὰ τὴν πρώτην Μαΐου, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης νὰ κάμῃ ἐρώτημα καὶ μετὰ τὴν 1ην Μαΐου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ τὸ Διάταγμα κυρώσεως τοῦ κανονισμοῦ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸ ὁποῖον θὰ σπάζῃ ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἐκ παραδρομῆς παρελείφθη καὶ ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει).....».

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι γραφικὸν λάθος. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν διάταξιν;

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου ἐτερματίσθη κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἀντιπολιτεύσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐκκρεμεῖ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπεβλήθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ὁπότε καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ αἰτηθεῖσα ψηφοφορία. Πρότασις νέα δὲ ὑφίσταται. Οἱ ἐπιθυμοῦντες ὅπως διεξαχθῇ καὶ νέα ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, θὰ πρέπει νὰ ὑποβάλουν νέαν πρότασιν, ὑπογεγραμμένην παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν.

§41Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πρὸς τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν δίδετε κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶ ἀπολύτως, διότι κατὰ τὴν ψηφοφορίαν δὲν ὑπῆρχεν ἀπαρτία καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπῆρξε καὶ ἀποτέλεσμα. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ὑποβάλωμεν νέαν πρότασιν, διότι ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τοῦτο παρέλκει, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐκκρεμεῖ ἡ προηγουμένη τοιαύτη.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Δηλαδὴ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑποβληθῇ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§43Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἑρμηνεία, τὴν ὁποίαν δίδετε, εἶναι ἀντίθετος καὶ πρὸς τὸ γράμμα καὶ πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ, ὡς γνωστόν, ἀποτέλεσμα, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀποδοχὴν ἢ ἀπόρριψιν τοῦ περιεχομένου τῆς προτάσεως. Διαπιστωθείσης ὅμως, κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου, ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις ἐκκρεμεῖ, διὰ νὰ τεθῇ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἐφ’ ὅσον ὑπάρξῃ ἀπαρτία. Πᾶσα ἄλλη ἑρμηνεία εἶναι ξένη πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία εἶναι Σῶμα πολιτικὸν καὶ ὄχι δικονομικόν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρ’ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν, ποὺ ἔχω πρὸς τὰς νομικάς σας γνώσεις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαφωνήσω κύριε Ἡλιοῦ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, τὸ Προεδρεῖον, ἅμα τῇ ὑποβολῇ προτάσεως, ἐρευνᾷ τὴν παρουσίαν τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν καὶ μετὰ ταῦτα προχωρεῖ εἰς τὴν ἐκφώνησιν τοῦ καταλόγου. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, πάντα ταῦτα ἐγένοντο, ἐξεπληρώθη ὁ σκοπὸς τῆς προτάσεως καὶ τὸ θέμα ἐπερατώθη.

§45Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀντιλαμβάνωμαι ὀρθῶς, ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἀνεγνώσθησαν τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν αὐτήν, εὑρέθησαν παρόντες, ἀνεγνώσθη ὁ κατάλογος καὶ ἡ Βουλὴ δὲν εὑρέθη ἐν ἀπαρτίᾳ. Συνεχίζεται ἡ ψηφοφορία; Ἐπαναλαμβάνεται ἡ ψηφοφορία; Ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις.

§47Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε ὅτι ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη ἔλλειψις ἀπαρτίας, ἀπερρίφθη ἡ πρότασις, δὲν ἐλήφθη καὶ ἑπομένως ὅλη ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ Κανονισμός, περὶ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας δὲν ἐπραγματοποιήθη. Λόγῳ ἀκριβῶς ἐλλείψεως τῆς ἀπαρτίας, ἐκκρεμεῖ τὸ θέμα, πλέον τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας... Ἡ προδικασία τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐξεπληρώθη, ὑπέγραψαν τόσοι βουλευταί, ἦσαν παρόντες, ἀνεγνώσθη ὁ κατάλογος, δὲν εὑρέθη ἀπαρτία, θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία. Μὴ θέλετε νὰ δυσχεράνωμεν τὸ θέμα, διότι εἶναι εὐχερέστατον νὰ ὑπάρξῃ νέα πρότασις.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ Προεδρείου, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον οἱ κύριοι ἐπιμένουν, ἂς γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι ζήτημα ἀρχῆς, καὶ δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν προκειμένην περίπτωσιν, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι διαφωνῶ καὶ πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὸν ἀγαπητόν μου κ. Ὑπουργόν, συμφωνῶ μὲ τοὺς ὑποστηρίξαντας τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν χρειάζεται νέα πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἡ πρότασις εἶναι ἐκκρεμής, ἐφ’ ὅσον κατεδείχθη ἡ ἀνυπαρξία τῆς ἀπαρτίας. Ἡ πρότασις εἶναι ἐκκρεμὴς καὶ ἔπρεπε χωρὶς νὰ χάνωμεν χρόνον, νὰ εἶχε ἀρχίσει ἡ ψηφοφορία.

§50Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι πολιτικὸς ἀνὴρ τοῦ κύρους τοῦ κ. Κανελλοπούλου, εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν μας. Ἐὰν ἐμμένωμεν εἰς τὴν γνώμην μας, δὲν τὸ κάμνομεν διότι θέλομεν νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, διότι αὐτὸ εἶναι εὔκολον νὰ πραγματοποιηθῇ διὰ νέας προτάσεως. Δὲν δέχομαι τὴν ἄποψιν τοῦ φιλτάτου μου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας ὅτι ἀφοῦ τὸ θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις ἂς γίνῃ νέα πρότασις. Δὲν ὑποστηρίζω τὴν ἄποψίν μου διὰ τὸ ἀποτέλεσμα, διότι τὸ ἀποτέλεσμα ἐπέρχεται ὁπωσδήποτε, ἀλλὰ τὸ θεωρῶ ζήτημα ἀρχῆς.

§51Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ ζήτημα εἶναι ζήτημα ἀρχῆς, θέλω νὰ διευκρινίσω ὅτι διὰ τῆς προτάσεως ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπρόκειτο νὰ κριθῇ ἡ τύχη τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ συμβῇ λόγῳ ἐλλείψεως ἀπαρτίας. Ἑπομένως, τώρα ποὺ ἔχομεν ἀπαρτίαν, ἰσχύει ἡ πρότασις, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ σκοπός.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβληθείσης νέας προτάσεως ψηφοφορίας, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπογεγραμμένης ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, προχωροῦμεν εἰς τὴν διεξαγωγὴν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου λέγουσι ΝΑΙ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ΟΧΙ. (Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Δ. Λαντζούνης καὶ Π. Τζαννατάκης καὶ ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως). (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία, τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως):

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 125. Εἶπον ΝΑΙ 101. ΟΧΙ 23 καὶ ἠρνήθησαν ψῆφον 1. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§54Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι πέραν τῆς διετίας δὲν δύναται νὰ γίνῃ δεκτὴ οἱαδήποτε τροπολογία ἀνατρέπουσα τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§56Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παρὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ὅτι δὲν κάμνει δεκτὴν τροπολογίαν πέραν τῆς διετίας παράτασιν τῶν ἐργασιῶν τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ἡ ἀνάγνωσις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, κύριοι βουλευταί, μὲ ἔπεισεν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ὅτι πράγματι ὁ τόπος αὐτὸς ἀποτελεῖ τὴν χώραν τῶν παραδόξων, διότι ὄχι μόνον παράδοξον ἀλλὰ αὐτόχρημα ἐξοργιστικὸν εἶναι τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγει ὁ μελετητὴς τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὁποίου, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξαίρει τὰς ὑπηρεσίας τῆς ἑταιρείας, ἐξαίρει τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν ἀποθηκῶν κανονικὰ καὶ ἐγκαίρως χωρὶς νὰ σημειωθῇ οὐδεμία περίπτωσις ἐλλείψεως. Τὴν ἐπιμελημένην διατήρησιν τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν, τὴν συντηρητικότητα καὶ τὴν σύνεσιν περὶ τὴν ἐνέργειαν τῶν δαπανῶν καὶ τέλος τὴν ἐπιμελῆ διασφάλισιν τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν. Ἐνῷ, λοιπόν, τοιοῦτον ὕμνον ἀπήγγειλεν ὑπὲρ τῆς ἑταιρείας, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ἀναγγέλλει συγχρόνως τὸν θάνατον τῆς ἑταιρείας, διότι πράγματι, θάνατον ἀποτελεῖ, κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπὶ διετίαν μόνον παράτασις τῶν ἐργασιῶν τῆς ἑταιρείας. Ἡ καταπληκτικὴ αὐτὴ σύγκρουσις μεταξὺ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως καὶ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, μὲ ὑπεχρέωσε νὰ μελετήσω τὸν τρόπον λειτουργίας τῆς ἑταιρείας περὶ τοῦ ὁποίου ἤμουν ἀπολύτως ξένος καὶ κατέστη ἀδύνατον νὰ κατανοήσω διὰ ποῖον λόγον ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐνῶ ἀναγνωρίζει τὰς πολυτίμους πρὸς τὴν κοινωνίαν καὶ τὸ Κράτος ὑπηρεσίας τῆς ἑταιρείας, ἐν τούτοις διὰ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου τὰς κηρύσσει ὡς περιττάς, ἂν ὄχι ἐπιζημίους. Ἐν τούτοις μολονότι τὰς ἀναγνωρίζει, ὡς περιττὰς καὶ ἐπιζημίους ὡς τοὐλάχιστον δὲν ἐδίστασε νὰ ὑποστηρίξῃ ὁ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ὅστις παραδόξως διαφωνεῖ μὲ τὴν ὑπουργικὴν εἰσήγησιν. Σύμφωνα μὲ σύμβασιν, τὸ Κράτος καταβάλλει τὰ ἔξοδα διακινήσεως τῶν μονοπωλιακῶν, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 38. Πρόχειρος ἔρευνα τὴν ὁποίαν ἔκαμα, μαρτυρεῖ τὴν ἐπιμελημένην ἐργασίαν καὶ προσπάθειαν τὴν ὁποίαν κατέβαλεν ἡ ἑταιρία διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου. Ἡ ἑταιρεία ἔχει ἐπιτύχει διὰ τὴν μετακίνησιν καὶ μεταφορὰν μονοπωλιακῶν εἰδῶν διὰ θαλάσσης εἰς ποσοστὸν 36%, διὰ ξηρᾶς δὲ 16%. Καίτοι μετὰ τὸ ἔτος 1945 αἱ ἐργασίαι τῆς ἑταιρείας ὑπερδιπλασιάσθησαν, ἐν τούτοις δὲν ηὐξήθη οὔτε κατὰ ἕνα ὑπάλληλον τὸ προσωπικὸν αὐτῆς. Ἐνῷ ἀντιθέτως εἶναι γνωστόν, ὅτι τόσον εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς ὅσον καὶ εἰς τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων ηὐξήθη σημαντικῶς. Αἱ καταβαλλόμεναι ἀποδοχαὶ εἰς τὸ προσωπικὸν ὑπὸ τῆς ἑταιρείας εἶναι ἐξαιρετικῶς γλίσχραι λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τοῦ γεγονότος ὅτι οἱ διαχειρισταὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ ψυχὴ τῆς κινήσεως, λαμβάνουν μισθὸν 1.050 δραχμῶν μηνιαίως, δηλαδὴ ὅσος ὁ μισθὸς ἑνὸς ἀγροφύλακος. Ὁ μισθὸς τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ εἶναι 7.000 ὁ μέσος δὲ ὅρος μισθοῦ τοῦ λοιποῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ εἶναι 2.000 δραχμῶν μηνιαίως. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τῆς ἑταιρείας καὶ νὰ τὴν χαρακτηρίσω ὡς τὸν σκληρότερον ἐργοδότην, διότι ἠνέχθη τὴν κατάστασιν αὐτὴν διὰ τὸ προσωπικόν της. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου, διὰ νὰ καταδειχθῇ πόσον συμφέρον ὑπῆρξε τὸ ἐπιτελεσθὲν ἔργον τῆς ἑταιρείας, θὰ σᾶς εἴπω τὴν διαφορὰν ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ πετρελαίου μεταξὺ περιφερειῶν τῆς νοτίου Ἑλλάδος καὶ τῶν Νέων Χωρῶν. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἐνῶ τὸ πετρέλαιον διατίθεται εἰς τὴν νότιον Ἑλλάδα ἀντὶ 3.150 κατὰ τόννον ὑπὸ τῆς ἑταιρείας εἰς τὰς Νέας χώρας καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὅπου ἡ διάθεσις τοῦ πετρελαίου γίνεται διὰ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἀρχίζει ἀπὸ 3.250 κατὰ τόννον, καὶ φθάνει εἰς τὰς 3.800 μέχρι τοῦ τελευταίου σημείου προωθήσεως. Ὑπεστηρίχθη ὑπὸ προλαλησάντων συναδέλφων ὅτι ἡ διαφορὰ αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν διαφορὰν τῶν μεταφορικῶν τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν τὸ κόστος τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου. Νομίζω ὅμως ὅτι τὸ αἰτιολογικὸν τοῦτο ἐπιχείρημα εἶναι ἀβάσιμον, διότι ἡ ἑταιρία ἐπρότεινεν ὅπως ἀναλάβῃ αὕτη μὲ τὸ ποσὸν τῶν 3.150 κατὰ τόννον, πρᾶγμα ποὺ δυστυχῶς δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὸν μὲ συνέπειαν νὰ ἐπιβαρύνεται ὁ κοσμάκης μὲ 12 ἑκατομμύρια δραχ. καὶ τὸ Κράτος νὰ στερῆται ἑνὸς ἐσόδου ὑπὲρ τὰ 7 ἑκατομμύρια. Διὰ τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, ἡ Ἑταιρεία εἰσπράττει ἀπὸ τὸ Κράτος 1.200.000 δραχ. διὰ φθοράν, ἐλλείμματα κλπ. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τοῦ 1.200.000 δρχ. ἡ ἑταιρεία καταβάλλει 300–350.000 δρχ. διὰ φόρον. 200.000 δι’ ἐνίσχυσιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὁποίων ἀναγνωρίζει τὸ γλίσχρον τῶν ἀποδοχῶν. 100.000 δι’ ἀεροθεραπείαν τοῦ προσωπικοῦ καὶ διὰ νοσήλεια πέραν τῶν ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ καταβαλλομένων. 100.000 περίπου δι’ ἐμφανιζόμενα διαχειριστικὰ ἐλλείμματα καὶ 100.000 δι’ ἄλλα μικροκονδύλια, τὰ ὁποῖα διατίθενται μετὰ μεγάλης αὐστηρότητος ἀπὸ μίαν ἐλεγκτικὴν ἐπιτροπήν. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν αὐστηρότητα τῆς ἐπιτροπῆς ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀπέρριψαν ἀσήμαντον δαπάνην διὰ προμήθειαν χάρτου καθαριότητος διότι ἐχαρακτήρισεν ὡς πολυτέλειαν. Παρὰ τὰς ὑπηρεσίας αὐτὰς διὰ τοῦ ἄρθρου 1 προτείνεται ἡ ἀνανέωσις συμβάσεως διὰ μίαν 2ετίαν, ἐνῷ ὅλαι αἱ προηγούμεναι συμβάσεις ἦσαν μακροχρόνιαι. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους ὅτι ἡ Ἑταιρεία εἶναι γέννημα τῆς θλιβερᾶς περιόδου τοῦ 1897 καὶ τῆς ἀνάγκης ἐξυπηρετήσεως μιᾶς διεθνοῦς ὑποχρεώσεως. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ ἑταιρεία ἱδρύθη τὸ 1887 μὲ κεφάλαια 10.000.000 χρυσῶν λιρῶν καὶ ἀπὸ τοῦ 1887 τῆς ἀνετέθη ἡ μονοπωλιακὴ διαχείρισις τῶν σπίρτων, τοῦ ἅλατος καὶ τοῦ πετρελαίου καὶ κατόπιν ἐπηκολούθησεν ἡ διαχείρισις τῶν ἄλλων εἰδῶν. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν φίλτατον συνάδελφον κύριον Τζαννετάκην, ὅτι ἡ μονοπωλιακὴ διάθεσις τῶν εἰδῶν αὐτῶν, εἶναι ἡ ἀπεχθεστέρα φορολογία τῶν λαϊκῶν τάξεων. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ εἰς τοῦτο, ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν κύριον Τζαννετάκην ἐὰν ἀπομακρυνθῇ ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρεία, πρόκειται νὰ ἀπαλλαγοῦν αἱ λαϊκαὶ τάξεις τῆς φορολογίας; Ἐὰν ὑπῆρχε τοιοῦτον τι θὰ ἤμουν ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔσπευδα εἰς τὴν ὑποστήριξιν τοῦ νομοσχεδίου. Δυστυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, τοιαύτη ἐλπὶς δὲν ὑπάρχει. Ὑπεστήριξεν ὁ κύριος Τζαννετάκης ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος εἶναι ἕτοιμον νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ Δ.Ε.Η. δὲν πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀνίκανον νὰ ἀναλάβῃ τὴν διαχείρισιν τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν, τὴν ὁποίαν νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ πιστεύσω ὅτι ὁ κύριος Τζαννετάκης πιστεύει ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῆς διαχειρίσεως τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν, δύναται νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὰ Ταμεῖα. Ἐπίσης ὑπεστηρίχθη ἀπὸ συνάδελφον, ὅτι τὸ σημερινὸν καθεστὼς ἀποτελεῖ ἀντίθετον πρὸς τὸ σημερινὸν Κράτος καὶ τὸν τρόπον τῆς ἀσκήσεως τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς καὶ ὅτι δῆθεν ἀντικαθιστᾷ τὸν ρόλον τοῦ Κράτους καὶ δημιουργεῖ σύγχυσιν. Ἀνίκανος νὰ παρακολουθήσω τὸν κύριον συνάδελφον εἰς τὰ βαθειὰ νερὰ τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, δὲν θὰ δώσω ἐπ’ αὐτοῦ ἀπάντησιν. Ὑπεστηρίχθη ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ μονοπώλιον, διότι ὁ θεσμὸς τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν δὲν εἶναι νοητὸς ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Ὁ κύριος Γιαννόπουλος ἔδωσεν τὴν ἀπάντησιν ὑποστηρίζων ὅτι ὁ μονοπωλιακὸς χαρακτὴρ τῆς ἑταιρείας ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ Κράτος ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀποκομίζῃ ἕνα ποσὸν χρημάτων εὐκολώτερον. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν παρὰ πάντα ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκω ἀδικαιολόγητον τὴν ἄρνησιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ὅπως δεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς πρότασιν περὶ ἐξασφαλίσεως τοῦ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ, εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν παύσῃ ἡ ἑταιρεία συνεχίζουσα τὸ ἔργον της, διότι μία τοιαύτη διάταξις, ὡς εἶπον, θὰ ἀνέτρεπεν τὴν ἀρχὴν περὶ παρατάσεως τῆς ἑταιρείας μόνον ἐπὶ διετίαν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν ἐννοῶ τί θέλει νὰ εἴπῃ ὁ κύριος Ὑπουργός. Παρακαλῶ νὰ ἐξηγήσῃ διατί εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις αὐτὴ περὶ ἐξασφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ, θὰ ἀνατραπῇ ἡ διάταξις περὶ παρατάσεως τῆς διετίας.

§57Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ ἐδήλωσα ὅσον ἀφορᾷ τὸ προσωπικόν, οὐδεὶς λόγος συντρέχει τοῦτο νὰ καταφύγῃ εἰς τοὺς κυρίους βουλευτὰς διὰ νὰ εὕρῃ προστασίαν, διότι ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε θὰ ἀγνοήσῃ, τὰ νόμιμα συμφέροντα τῶν ὑπαλλήλων. Συνεπῶς καὶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν δὲν τὴν ἀποδέχομαι. Αὐτὰ εἶπον εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κυρίου Ζάκκα.

§58Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ ἐπιμένω ἀκόμη.

§59Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑφίσταται θέμα ἀνησυχίας τοῦ προσωπικοῦ.

§60Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν ὑφίσταται θέμα διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι καμμία Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀγνοήσῃ τὸ συμφέρον τῶν ἐργαζομένων. Ἡ ἄρνησις ὅμως τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ κατόπιν τῆς προταθείσης τροπολογίας μοῦ δημιουργεῖ ὄχι ἀδικαιολόγητον ἀνησυχίαν.

§61Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ τροπολογία ἁπλῶς εὔχεται ὅπως διὰ τὸ μέλλον ληφθοῦν μέτρα προνοίας. Πάντως ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι πρέπει νὰ ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις μέχρι σήμερον ἐπέδειξεν στοργὴν πρὸς αὐτούς.

§62Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ὅλα μεταβάλλονται εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐρωτῶ τί θὰ γίνῃ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὃ μὴ γένοιτο, τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν διαδεχθῇ ἄλλη Κυβέρνησις, της ὁποίας Ὑπουργὸς θὰ εἶναι ὁ κύριος Ζάκκας; ποίαν ἐξασφάλισιν θὰ ἔχουν τότε περὶ τῆς τύχης των οἱ ὑπάλληλοι; Ὅσον ἀφορᾷ την σύστασιν των 15 ἀποθηκῶν, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ συζήτησις. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ὁρίζεται διὰ τοῦ νόμου ὅτι θὰ προστεθοῦν 15 ἀποθῆκαι, διότι ὁ ἀριθμὸς εἶναι αὐθαίρετος. Θὰ εἶχε σημασίαν τότε ἐὰν εἶχε συσταθῆ ἐπιτροπὴ καὶ εἶχε μελετήσει τὸ θέμα. Τί θὰ γίνῃ ὅταν ὑπάρξῃ ἀνάγκη νὰ γίνουν 17 καὶ ὄχι 15 ἀποθῆκαι; Νομίζω ὅτι τὸ θέμα τοῦτο πρέπει νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὴν κρίσιν Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία κατόπιν μελέτης θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τί ἀποθῆκαι πρέπει νὰ συσταθοῦν. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι αἱ 15 ἀποθῆκαι αἱ ὁποῖαι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ προστεθοῦν εἰς τὰς σημερινὰς πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον, καίτοι εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι αἱ ἀποθῆκαι αὐταὶ καὶ αἱ 15 θὰ γίνουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, εἶχε ὑπ’ ὄψει της ἄλλο σύστημα διαχειρίσεως πλέον συμφέρον διὰ τὸ Κράτος καὶ τὴν Κοινωνίαν, εἴτε ἀναθέτουσα αὐτὸ εἰς ἰδιωτικοὺς ὀργανισμούς, εἴτε ἀναθέτουσα εἰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας, ἔπρεπε νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἰδικὸν νόμον διὰ τοῦ ὁποίου κατὰ ριζικὸν τρόπον νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸ ζήτημα. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅπως τὸ διαβεβαιοῖ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν πιστεύει ὅτι οὐδὲν ἄλλο σύστημα εἶναι καλύτερον καὶ πλέον συμφέρον. Εἶμαι ἐπίσης ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι καμμία Κυβέρνησις καὶ κανένας Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν δὲν θὰ διαταράξῃ τὸ ὑπάρχον καθεστὼς καὶ ὅτι τὸ μόνον κακὸ τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὰς διαρκεῖς παραστάσεις τῆς ἐργασίας τῆς ἑταιρείας εἶναι νὰ μεταδώσῃ τόσον εἰς τὴν ἑταιρείαν, ὅσον εἰς τὸ προσωπικόν της τὸ αἴσθημα τοῦ μελλοθανάτου καὶ συνεπῶς ἀποτέλεσμα τοῦ μελλοθανάτου αὐτοῦ αἰσθήματος, θὰ εἶναι ἐκτὸς τῆς ἀγωνίας διὰ τὴν τύχην της, θὰ εἶναι ἡ κάμψις τῆς δραστηριότητος καὶ ἀφοσιώσεως πρὸς τὸ καθῆκον των. Πρέπει νὰ τὴν βοηθήσωμεν νὰ κάμῃ τὰς ἐργασίας της ὡς μέχρι σήμερον καὶ νὰ ἀποδώσῃ ἔργον ἀποδοτικὸν ὅπως διαπιστοῦται ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐν τῇ εἰσηγητικῇ του ἐκθέσει. Νομίζω, λοιπόν, καὶ παρακαλῶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ ἐλαττώσῃ τὸ πεῖσμα του καὶ νὰ δεχθῇ τὴν παράτασιν ἐπὶ μίαν πενταετίαν, διότι εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπὲρ πάντα ἄλλον πιστεύει ὅτι αὐτὴ πράγματι ἐξυπηρετεῖ καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους καὶ τὰ συμφέροντα τῆς Κοινωνίας.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Α. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον.

§64Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ κάμω ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ὑποστηρίξω ἐνώπιον ἡμῶν τὴν ἀνάγκην τῆς κατοχυρώσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἑταιρείας δι’ ἑνὸς τρόπου περισσότερον ρητοῦ καὶ περισσότερον ἐξασφαλίζοντος ἀπὸ τὴν τόσον πρόθυμον καὶ καλόκαρδον δήλωσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται οὐδεὶς φόβος διὰ τὸ προσωπικόν.

§65Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἔχει ἐξαντληθῆ τὸ θέμα. Σᾶς τὸ λέγω διὰ τὴν τιμὴν τῶν ὅπλων.

§66Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος θὰ ἰδῆτε κἄτι τὸ οὐσιαστικώτερον. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ἐξουσιοδοτεῖται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως διὰ συμβάσεως συναφθησομένης μετὰ τῆς ἑταιρείας κλπ. αὐτὴν τὴν σύμβασιν ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ συνάψετε ἀπὸ μέρους τοῦ δημοσίου σεῖς, δὲν θὰ μοῦ ἐδημιούργει τόσους πολλοὺς φόβους, ἢ μᾶλλον κανένα, ἀλλὰ ὅλα τὰ ἀνθρώπινα εἶναι γνωστά. Εἴμεθα σήμερον Ὑπουργοί, δὲν εἴμεθα αὔριον. Εἶσθε σεῖς ὁ ἐξ ἀγαθῶν σχέσεων ὁρμώμενος, ἔρχεται ἕνας ἄλλος, πονηρότερος, ὁ ὁποῖος κάμνει ἄλλα πράγματα...

§67Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ σύγχρονος δημοκρατία ἀποκλείει τὸ ἐνδεχόμενον αὐτό.

§68Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὸ ὡς θέμα ἀρχῆς, διότι ὁ συγκαθήμενός σας, δὲν τὰ ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν αὐτὰ διὰ τὴν ΔΕΗ.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ἔχετε παράπονον;

§70Α. ΖΑΚΚΑΣ. Περισσότερον ἀπὸ ἐμένα, οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Λέγω τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον θὰ γίνῃ νέα σύμβασις, εἶναι ἐνδεχόμενον ὁ πονηρὸς διαχειριστὴς τῆς συμβάσεως νὰ θελήσῃ νὰ πείσῃ τὴν ἑταιρεία ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι καλὸς καὶ ἕνας ἄλλος εἶναι καλύτερος. Αὐτοὶ οἱ φόβοι εἶναι ἰσχυροί, διότι ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα κλῖμα, ὅτι ὁ ἐργαζόμενος δὲν ὑποστηρίζεται ἐπαρκῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ θὰ ἤθελον ἀπὸ σᾶς, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὴν τὴν ἀγωνίαν τῶν ἀνθρώπων ποὺ ζοῦν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τους καὶ νὰ τοὺς δώσετε μίαν ρητὴν καὶ θαρραλέαν διατύπωσιν καὶ ὡς τοιαύτη εἶναι ἡ διατύπωσις ποὺ προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Διατί δὲν τὴν δέχεσθε; Ἀκίνδυνος εἶναι. Ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἰσχύῃ διὰ τὸν πονηρὸν ὃ μὴ γένοιτο, ὁ ὁποῖος θὰ διαχειρίζεται τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὃ μὴ γένοιτο νὰ ὑπάρχῃ διάδοχος, ἢ νὰ εἶναι πονηρός;

§72Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰς τὸ πονηρός, τὸ ὃ μὴ γένοιτο. Σᾶς παρακαλῶ θερμῶς μὴ ἐπιμείνετε νὰ δεικνύετε κακὴν πρόθεσιν, ἐνῷ δὲν ἔχετε καμμίαν κακὴν πρόθεσιν. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Σᾶς παρακαλῶ ἀπὸ τὴν διατύπωσιν ποὺ ἔκαμεν ἡ Ἐπιτροπὴ περὶ 15 πρατηρίων τῆς ἑταιρείας μὴ δεσμεύεσθε. Ὑποτίθεται ὅτι πᾶτε νὰ ἐξυπηρετήσετε τὰς ἀνάγκας τοῦ Λαοῦ. Πῶς ἠξεύρετε ὅτι εἶναι 15 καὶ δὲν εἶναι 17;

§73Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι μία αὐτοδέσμευσις τοῦ Ὑφυπουργοῦ.

§74Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ μὴ γίνεται εἰς βάρος τῆς ἐξυπηρετήσεως. Καὶ ἐπίσης ἔχω νὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἔχω σύμφωνον τὴν ἀντίληψίν σας, ὅτι ὁπουδήποτε κάμετε πρατήρια, νὰ βάλωμεν ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν λόγῳ καταργήσεως τῶν προγενεστέρων, διότι εἶναι τὸ λογικὸν αὐτοὺς νὰ τοὺς κάμετε συνταξιούχους μὲ 400 δρχ. τὸν μῆνα; Ἐὰν τυχὸν κάμετε νέας ἀποθήκας δὲν θὰ βάλετε αὐτούς, θὰ βάλετε ἄλλους; Διατί νὰ γίνεται αὐτό; Πρέπει νὰ ἐπανδρωθοῦν μὲ ἐκείνους ποὺ ἀπελύθησαν, λόγῳ καταργήσεως θέσεως καὶ ἔγιναν συνταξιοῦχοι. Νομίζω ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, αὐτὴν τὴν θερμὴν σύστασιν ἔχω νὰ σᾶς κάμω.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Ταλιαδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§76Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τύχη τῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν σήμερον εἰς τὴν Ἑταιρείαν Διαχειρίσεως Εἰδῶν Μονοπωλίου μὲ συνεκράτησε ἀπὸ τοῦ νὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, μὲ πρότασιν ὅπως ἡ ἰσχὺς τῆς συμβάσεως εἶναι διαρκείας ἑνὸς καὶ μόνον ἔτους, ὥστε κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ δοθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος διὰ νὰ ρυθμίσῃ μὲ πραγματικὴν στοργὴν τὴν τύχην τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Θέτω τὸν περιορισμὸν τοῦ ἑνὸς ἔτους διότι ἐπ’ ἐσχάτων ἡ ἑταιρεία τῶν μονοπωλίων μᾶς παρέσχε δείγματα δράσεως τοιαύτης, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἰσχυρισθῇ κανεὶς ὅτι ἀνοίγει νέαν σχολὴν εἰς τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, κύριε Ὑπουργέ. Καὶ ὅταν λέγω ὅτι ἀνοίγει νέαν σχολὴν ἐννοῶ τὸ ἑξῆς περιστατικόν. Εἰς τὸν νομὸν Κοζάνης, συγκεκριμένως εἰς τὴν Πτολεμαΐδα, ὑπηρέτει διαχειριστὴς ὑπάλληλος τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, ὁ ὁποῖος σὺν τῇ διαχειρίσει τῶν εἰδῶν αὐτῶν εἶχε διαχείρισιν καὶ εἰδῶν κρατικῶν. Τὴν διαχείρισιν τῶν κρατικῶν αὐτῶν εἰδῶν διενήργησε κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε παρουσιάσθη ἐλλειμματίας 400 ἑκατομμυρίων. Διενηργήθη ἔλεγχος ὑπὸ τοῦ ἐπιθεωρητοῦ Τσιτούλη καὶ του κατελογίσθη τὸ ποσὸν τοῦ ἐλλείμματος αὐτοῦ. Παρεπέμφθη εἰς τὰς φυλακάς, ἀπελύθη ἀπὸ τὰς φυλακάς, παρέμεινεν ἐντὸς τῆς ὑπηρεσίας ἐπὶ 7 ἔτη καὶ μόλις πρὸ μηνός, δὲν γνωρίζω τῇ ἀπαιτήσει....

§77Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐδικαιώθη δικαστικῶς τελικῶς;

§78Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Λόγῳ παραγραφῆς.

§79Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἐρωτῶ ἐὰν ἐδικαιώθη δικαστικῶς.

§80Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δικαστικῶς δὲν ἐδικαιώθη, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐδικαιοῦτο δικαστικῶς οὔτε πληρωμὴν τῶν 400 ἑκατομμυρίων ἔκαμε, οὔτε δεῖγμα ὅτι ἔγινε χρηστὸς ἄνθρωπος παρουσίασε. Ἡ ἐπαναφορά του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῇ πιέσει κυβερνητικῶν παραγόντων δὲν εἶναι παράδειγμα πρὸς μίμησιν, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται νὰ καθιερωθῇ ὡς τακτικὴ τὰ πάντα νὰ γίνωνται κατὰ τὸν τρόπον τοῦ Σισμανογλείου.

§81Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δὲν παρεγράφη τὸ ἀδίκημα, κύριε συνάδελφε;

§82Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Παρεγράφη τὸ ἀδίκημα τυπικῶς, ἀλλὰ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ τὴν ψυχὴν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι τὸν εἶδαν νὰ διασπαθίζῃ τὰ χρήματα τοῦ δημοσίου, δὲν παρεγράφη. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ὅποιος ἔκλεψε, παρεγράφη τὸ ἀδίκημα καὶ ἑπομένως μπορεῖ νὰ τὸ ξανακάμῃ.

§83Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρακαλέσω, κύριε συνάδελφε, νὰ καταθέσετε ἐρώτησιν σχετικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§84Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Θὰ καταθέσω καὶ ἐρώτησιν, ἀλλὰ θέλω νὰ αἰτιολογήσω τὴν γνώμην μου, διὰ τίνα λόγον ἐπρότεινα νὰ περιορισθῇ εἰς ἓν ἔτος ἡ σύμβασις, ὥστε νὰ δοθῇ ὁ χρόνος νὰ ἐξετάσετε τὸ θέμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραταθῇ τὸ καθεστὼς τῆς διαχειρίσεως τῶν εἰδῶν αὐτῶν ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν. Τὸ Κράτος εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμῃ τὸ ἔργον αὐτό.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§86Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ συνεδριάσεις γίνονται δημοσίᾳ καὶ τὰ συζητούμενα δημοσιεύονται εἰς τὸν τύπον. Ὑπάρχει μία μερὶς Ἑλλήνων, τὴν ὁποίαν πολὺ συχνὰ τὴν καταλαμβάνει κατάνυξις ὅταν πληροφορεῖται ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς, τὸ τί γίνεται εἰς ἄλλα μέρη. Ἔγιναν μακραὶ συζητήσεις διὰ τὰς ὑπαρχούσας ἀποθήκας μονοπωλίου καὶ συγχρόνως διὰ τὰς γενομένας ἐδῶ διαμάχας εἰς τὸ ποῦ ἀλλοῦ πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν ἀποθῆκαι μονοπωλίου. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς ἡμᾶς ἐπάνω εἰς τὴν Θράκην, εἶναι τελείως ἄγνωστα. Ὁ νομὸς Ξάνθης, ἕνας ἀπὸ τοὺς νομοὺς οἱ ὁποῖοι προσφέρουν εἰς φόρους περισσότερα ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον νομόν, ἔχει τὸ ἀτύχημα νὰ ἔχῃ μίαν μοναδικὴν ἀποθήκην ἅλατος. Οὐδαμοῦ εἰς τὸν νομὸν ὑπάρχει ἄλλη ἀποθήκη. Πρέπει νὰ δαπανήσῃ ὁ χωρικὸς ἕνα ἀξιόλογον ποσὸν διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἔλθῃ νὰ προμηθευθῇ τὸ ἁλάτι του ἢ τὰ σπίρτα του ἀπὸ τὴν Ξάνθην. Ἔχομεν εἰς τὴν περιφέρειάν μας, εἰς τὸν νομὸν Ξάνθης, τὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν τῆς Σταυρουπόλεως. Ἡ περιοχὴ αὐτή, μὲ πρωτεύουσαν τὴν Σταυρούπολιν, ἀριθμεῖ περὶ τοὺς 15.000 κατοίκων καὶ ἔχει καὶ δεκάδας χωρίων. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἐκεῖ νὰ ἱδρυθῇ μία ἀποθήκη ἅλατος. Ἐπίσης ὑπάρχει ὁ λιμὴν τοῦ Πόρτο Λάγο, κέντρον ἁλιείας, ὅπου ἔχουν ἱδρυθῆ καὶ βιομηχανίαι ἁλιπάστων. Καὶ ἐνῷ τὸ ἁλάτι παράγεται εἰς τὸ Πόρτο–Λάγο ἢ εἰσάγεται διὰ τοῦ Πόρτο–Λάγο ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην, τὸ ἐπιβαρύνει ἡ ἑταιρεία μονοπωλίων μὲ κόμιστρα, διότι τὸ πηγαίνει εἰς τὴν Ξάνθην καὶ ὕστερα τὸ φέρνει ὁ βιομήχανος εἰς τὸ Πόρτο–Λάγο διὰ νὰ κάμῃ τὰ ἁλίπαστα. Νομίζω, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα, πρέπει κάπως νὰ τακτοποιηθοῦν, διότι προκαλοῦν θλιβερὰς σκέψεις εἰς τὸν κόσμον. Ἕδρα ἐπαρχίας εἰς τὸν νομὸν Ροδόπης εἶναι αἱ Σάππαι. Καὶ εἰς τὰς Σάππας ἐπιβάλλεται νὰ ἱδρυθῇ ἀποθήκη ἅλατος, διότι εἶναι μία ἐπαρχία μὲ 20–30 χιλιάδας πληθυσμοῦ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ποὺ καθορίζει 15 νέας ἀποθήκας νὰ ἱδρύσῃ ἢ νὰ μᾶς διασφαλίσῃ αὐτὰς τὰς τρεῖς ἀποθήκας εἰς τοὺς νομοὺς Ξάνθης καὶ Ροδόπης ἢ ἂν δὲν τὸν παίρνῃ ὁ ἀριθμός, νὰ αὐξήσῃ κατ’ ἀναλογίαν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀποθηκῶν αὐτῶν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὕστερα ἀπὸ 35 χρόνια καὶ αὐταὶ αἱ περιοχαί.

§87Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ μίαν πληροφορίαν. Ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν ἢ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον; Καὶ ἐὰν ἔχωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἔχομεν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἢ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς;

§88Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἔχει δίκαιον ὁ κύριος συνάδελφος.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Μπουρδάρας ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν ποὺ ἐγένετο....

§91Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 θὰ ὁμιλήσετε;...

§92Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Μάλιστα.

§93Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑφίσταται θέμα.

§94Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Μοῦ ἀπαγορεύετε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω τὴν γνώμην μου; Εἶναι πρωτότυπος αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς συζητήσεως καὶ τῆς κρίσεώς σας ὅτι δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§95Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Προχθὲς 5 ὧρες συζητοῦσε ἡ Βουλή.

§96Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Θὰ συζητῇ ἡ Βουλὴ 15 ὧρες ἂν ὑπάρχουν ὁμιληταί. Ἐπερατώθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, κύριε Πρόεδρε;

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Μπουρδάρα, συνεχίσατε παρακαλῶ.

§98Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου....

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ὄχι, ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλήσετε.

§100Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, μὴ ἀναλαμβάνετε τὴν συνηγορίαν τοῦ συναδέλφου σας, δὲν ἔχει ἀνάγκην συνηγόρων.

§101Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Συζητούσαμε προχθὲς 5 ὧρες, καὶ 2 ἀπόψε σύνολον 7, ἡ Βουλὴ ἔχει καταπονηθῆ.

§102Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀκούσῃ τὰς γνώμας τῶν συναδέλφων, ὁ δὲ κύριος Πιτούλης ἂν δὲν θέλῃ νὰ ἀκούσῃ ἠμπορεῖ νὰ ἐξέλθῃ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ λειτουργεῖ ἀπὸ τοῦ 1887, καθὼς σᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ κύριος Βουδούρης, ἐφ’ ὅσον αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις μετὰ τὴν λῆξιν τῶν συμβάσεων προβαίνουν εἰς ἀνανέωσιν μακράν, ἐφ’ ὅσον σεῖς λέγετε ὅτι θέλετε νὰ παρατείνετε τὴν ζωὴν τῆς ἑταιρίας αὐτῆς, διατὶ τὴν παρατείνετε 2 χρόνια διὰ νὰ τὴν καταστήσετε καὶ αὐτὴν καὶ τοὺς ὑπαλλήλους της μελλοθανάτους, διὰ νὰ παύσῃ ἡ λειτουργία νὰ εἶναι κανονική, ὅπως ἦτο μέχρι τοῦδε; Διότι μία ἑταιρεία ἡ ὁποία λειτουργεῖ μὲ τὴν ἀντίληψιν ὅτι μετὰ δύο χρόνια λήγει ἡ σύμβασις, θὰ ἀσκῇ τὰ καθήκοντά της ὄχι καλῶς.

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἔπρεπε κἄποτε νὰ τελειώσῃ.

§104Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἂν κύριε συνάδελφε, σᾶς στενοχωροῦν τὰ λεγόμενά μου δὲν πταίω, πάντως δὲν ἔχω κανένα λόγον πρὸς τοῦτο. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὁ βίος τῆς ἑταιρείας αὐτῆς πρέπει νὰ παραταθῇ ἐπὶ τοσοῦτον μάλιστα χρόνον, ὥστε νὰ παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς αὐτὴν νὰ ἐργάζεται καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ λαοῦ. Διότι ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως καὶ τοῦ ἀσκουμένου ἐλέγχου τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ἑταιρεία καλῶς λειτουργεῖ καὶ συνέστη καλῶς καὶ χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ Δημόσιον πλέον τῶν συμφωνηθέντων ὅρων. Ἡ ἀμοιβὴ ἡ ὁποία καθορίζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν βαρύνει τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ὄχι αὐτὴν τὴν ἑταιρείαν. Διότι οἱ Διευθυνταὶ αὐτῆς λαμβάνουν μισθόν, οὐχὶ πλέον τῶν 1.000 δραχμῶν. Ἔπειτα παρατείνετε ἐπὶ διετίαν καὶ θέλετε νὰ ἱδρύσετε 15 ἀποθήκας. Ἐγὼ λέγω νὰ ἱδρύσετε 40 ἀποθήκας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ τὰς ἱδρύετε τὰς ἀποθήκας αὐτὰς διὰ δύο ἔτη. Παρατείνατε ἐπὶ μίαν 10ετίαν, ἱδρύσατε ἀποθήκας, διευκολύνατε τὸν λαὸν νὰ παίρνῃ ἁλάτι ἀπὸ κοντινὰς ἀποστάσεις καὶ ὄχι ἀπὸ μακρυνὰς καὶ ἐνισχύσατε τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς. Διότι παρατείνοντας ἐπὶ δύο ἔτη καὶ τὴν ἑταιρείαν καθιστᾶται ἀνίκανον νὰ ἐργασθῇ καὶ τῶν ὑπαλλήλων ἀφαιρεῖται τὸν ζῆλον διὰ τὴν καλυτέραν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων των. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προετάθη καὶ ἡ τροπολογία τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων, διότι φοβοῦνται ὅτι μετὰ μίαν διετίαν δὲν θὰ εἶσθε σεῖς Ὑπουργὸς ποὺ ἐκάματε τὴν δήλωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ παρίδῃ τὰ συμφέροντα τῶν ὑπαλλήλων, ἠμπορεῖ νὰ εἶμαι ἐγὼ ποὺ δὲν ἀρέσω εἰς τὸν κύριον Πιτούλην ἢ ἕνας ἄλλος, καὶ νὰ μὴ τὸ κάνῃ αὐτό. Ἂν ὑποτεθῇ ὅτι σεῖς δὲν θὰ μᾶς παράσχητε τὸ ἐνδεχόμενον ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ ὑπάρχοντες ὑπάλληλοι νὰ ἀντικατασταθοῦν ἀπὸ φίλους σας, δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει τὴν ζωὴν τῆς ἑταιρείας νὰ τὴν παρατείνετε καὶ νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὰ δύο ἔτη. Διότι ἐπιμένοντας καθ’ ὃν τρόπον ἐπιμένετε σφάλλεσθε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§105Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ προσθέσω εἰς τὸ ἄρθρον 1, δευτέραν παράγραφον ἢ αὐτοτελὲς ἄρθρον. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς ἐπιψηφίσεώς του. Ἄρθρον 2ον δὲν βλέπω νὰ ἔχῃ.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει καὶ ἄλλο ἄρθρον.

§107Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον.

§109Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Θὰ ἤθελα ὅμως ἐν συντομίᾳ ἀπόψε νὰ δώσω μίαν ἑρμηνείαν εἰς τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρατείνῃ τὸν βίον τῆς ἑταιρείας, νὰ ἀνανεώσῃ τὴν σύμβασιν. Διαφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προτείνουσα τὴν παράτασιν, ἐπὶ δύο ἔτη, τῆς συμβάσεως μὲ τὴν ἑταιρείαν ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ διαιωνίσῃ αὐτὸ τὸ καθεστώς. Ἀντιθέτως, ἡ προθεσμία τῶν δύο ἐτῶν σημαίνει ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν δὲν εἶναι πλέον ἀνεκτὸν τὸ καθεστὼς αὐτό. Δηλαδὴ νὰ ἀνατίθεται εἰς μίαν ἰδιωτικὴν ἑταιρείαν ἡ εἴσπραξις Δημοσίων ἐσόδων, καλυπτομένων ὅλων τῶν δαπανῶν τῆς ἑταιρείας. Πέραν δὲ τούτου καλύπτονται καὶ χορηγήσεις, διανομὴ μερίσματος, τοῦ μεγαλυτέρου μερίσματος τὸ ὁποῖον διένειμεν κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος Ἑλληνικὴ Ἀνώνυμος ἑταιρεία. Ἐπὶ χρηματιστηριακῆς τιμῆς 300 δραχμῶν, τὸ μέρισμα ἀνῆλθεν εἰς 26 δραχμάς. Διενεμήθη εἰς μετόχους ποσὸν μεγαλύτερον τῶν 800.000 δραχμῶν, διετέθη δὲ δι’ ἀπόσβεσιν περισσότερον τῶν τριακοσίων χιλιάδων δραχμῶν καὶ περισσότερον τῶν 300.000 δραχμῶν ἐπίσης διενεμήθη εἰς τοὺς Συμβούλους τῆς ἑταιρείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ ἀνέχεται τὴν παράτασιν αὐτοῦ τοῦ καθεστῶτος. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ διετία, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ μελετήσῃ τὸν τρόπον διαδοχῆς τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος, εἶναι μεγάλη καὶ θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀποδιοργάνωσιν τοῦ σημερινοῦ μηχανισμοῦ τῆς ἑταιρείας, διότι προβλέπεται ὅτι μετὰ δύο ἔτη πρόκειται νὰ καταργηθῇ. Διὰ τοῦτο, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, προτείνω ὅπως ἡ παράτασις δοθῇ διὰ 3μηνον ἢ ἑξάμηνον χρονικὸν διάστημα, ἀρκετὸν διὰ νὰ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ ποῖον τρόπον θὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ σημερινὸν καθεστώς.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Κωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§111Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπρόκειτο νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ ἐλέχθησαν ὡρισμένοι ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἀναμφισβητήτως χρήζουν κάποιας ἀνασκευῆς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ἑταιρεία πλὴν τῆς ἀμοιβῆς τῶν 1.200.000 δραχμῶν, ἔχει καὶ ἰδιωτικὴν περιουσίαν ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὰ ἀρχικά της μετοχικὰ κεφάλαια. Ἡ ἰδιωτικὴ περιουσία, ἢ μᾶλλον τὰ ἀρχικὰ μετοχικὰ κεφάλαια, ἀνήρχοντο εἰς 4.000.000 χρυσᾶ φράγκα, ἤτοι 160.000 χρυσᾶς λίρας. Σήμερον χάρις εἰς τοὺς διαδοχικοὺς πληθωρισμοὺς καὶ τὰς διαδοχικὰς μειώσεις κεφαλαίων, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν τὰ κεφάλαια τῆς ἑταιρείας, ἡ ὁποία σημειωτέον ὅτι μεταξὺ τοῦ 1940 καὶ 1951 ἔμεινεν ἄνευ οὐδενὸς κέρδους καὶ εἰργάζετο διὰ τὸν Βασιλέα τῆς Πρωσσίας, σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, κατόπιν τῆς προσφάτου ἀναπροσαρμογῆς τὰ κεφάλαιά της ἀνέρχονται εἰς 16.000.000 δρχ. ἤτοι χρυσᾶς λίρας 53.000, ἔναντι τῶν ἀρχικῶν 160.000. Τῆς ἔχει δηλαδὴ ἀπομείνει τὸ ⅓ τοῦ ἀρχικοῦ της κεφαλαίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς τῶν μετοχῶν, ἀπὸ τὴν κεφαλαιοποίησιν αὐτῶν ἔναντι τοῦ διανεμομένου μερίσματος, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμούς. Ἐν πρώτοις εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ ὅτι, καθὼς ἐτόνισε καὶ ὁ κύριος Βουδούρης, ἡ ἑταιρεία ἀρχικῶς συνέστη τὸ 1887, δηλαδὴ 12 ἔτη πρὸ τῆς συστάσεως τοῦ ἐλέγχου καὶ συνεστήθη ἀπὸ τὸν μακαρίτην Χαρίλαον Τρικούπην, ἄσχετα πρὸς οἱονδήποτε ἔλεγχον, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ εἰσπράττῃ τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους ἐξησφάλισεν ἡ ἵδρυσις τῶν μονοπωλίων. Ὅταν τὸ 1888 συνέστη ἡ δευτέρα ἑταιρεία ἡ τιμὴ τῆς μετοχῆς ἦτο 260 χρυσᾶ φράγκα, ἤτοι λίρας 10. Σήμερον ἡ τιμὴ εἶναι 310 δραχμαί, ἤτοι λίραι 1. Τότε ἔδιδε μέρισμα φράγκα 15, δηλαδὴ τὸ 60% τῆς χρυσῆς λίρας, σήμερον ἔδωσε δραχμὰς 26, δηλαδὴ τὸ 0,8% τῆς χρυσῆς λίρας. Αὐτοὶ εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἀριθμοὶ καὶ νομίζω ὅτι βάσει αὐτῶν θὰ ἔπρεπεν ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ὡρισμένας ἀποφάσεις διὰ νὰ κρίνῃ ἐπ’ αὐτῶν. Θὰ πρέπει, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι, πλὴν τῆς ἐπιχορηγήσεως τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἀπὸ τὸ κράτος, ἔχει καὶ ἰδιωτικὴν περιουσίαν, ἡ ὁποία τῆς ἐξασφαλίζει ἄλλα τόσα καὶ ἑπομένως αἱ διανομαὶ αὐταὶ εἴτε πρὸς τοὺς μετόχους εἴτε καὶ πρὸς τοὺς συμβούλους, προέρχονται κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν περιουσίαν τῆς ἑταιρείας.

§112Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος συνάδελφος εἶπεν ὅτι δίδει....

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, τί εἴδους συζήτησις εἶναι αὐτή;

§114Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Διατί διαμαρτύρεσθε, κύριε Ὑπουργέ, κάμω μίαν ἐρώτησιν. Παίρνετε πολὺ θάρρος χωρὶς νὰ σᾶς τὸ ἐπιτρέπῃ ὁ Κανονισμός.

§115Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, νὰ μοῦ κάμετε τὴν χάριν νὰ τηρῆτε σεῖς τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀρκετὰς φορὰς διαταράσσετε ἐδῶ τὴν Βουλήν.

§116Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Εἶσθε νεώτερος, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ προσέχετε.

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Καλὰ θὰ κάμετε, κύριε συνάδελφε, νὰ προσέχετε σεῖς.

§118Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπεν ὁ κύριος Τζαννετάκης ὅτι δίδει ἐπὶ 300 δραχμῶν μέρισμα 23 δρχ. τὸ ὁποῖον εἶναι μικρόν. Γνωρίζετε ἐὰν οἱ ἠλεκτρικοὶ σιδηρόδρομοι ἐπὶ 300 δραχμῶν δίδουν 8 δρχ. μέρισμα;

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§120ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1.

§122Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἐὰν εἶναι σύμφωνος, νὰ προσθέσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μολονότι ἡ διάταξις δὲν εἶναι σχετική, ἀλλὰ ἐπειδὴ λήγει ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις, μίαν εἰδικὴν διάταξιν ἔχουσαν οὕτω: «.......... (ἀναγινώσκει)..........». Ἐὰν εἶναι σύμφωνος ἡ Βουλὴ θὰ παρατείνωμεν ἐπὶ δίμηνον μέχρι 28.2.1958, τὴν προθεσμίαν διὰ τὰς ὑπαγομένας ὑπὸ τὸ εἰδικὸν αὐτὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους πρέπει κἄποτε νὰ λήξῃ. Κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτοῦ τοῦ διμήνου θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ νόμου περὶ παγωμένων πιστώσεων νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου περὶ παγωμένων πιστώσεων. Ἐὰν ὑποβληθῇ ἐπίσης ὑπὸ τῶν πιστωτῶν τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 24 ἢ ἄλλων τινῶν πιστωτῶν πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 3, τότε αὐτομάτως ἡ προθεσμία θὰ παρατείνεται μέχρι τῆς 30.6.1958. Ἀλλὰ μόνον εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Ἄλλως, κατὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν σᾶς ὑποβάλλομεν, τὴν 28.2.58 παύει αὐτὸ τὸ δικαιοστάσιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀπαράδεκτον. Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς. Ἡ ἔννοια τῆς προτεινομένης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τροπολογίας εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Εἶναι καὶ προστατευτικὴ ἀποκλειστικῶς τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου καὶ τῶν ἄλλων πιστωτῶν, οἱ ὁποῖοι κατ’ οὐσίαν ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς πρέπει νὰ θεωρηθοῦν ὅτι εἶναι δι’ ἡμᾶς ἰσότιμοι πρὸς τὸ Δημόσιον, ΟΧΟΑ, Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ΙΚΑ, Ἐθνικὴ Τράπεζα, κλπ. Ἐὰν ἐπείσθη, καὶ ἐπείσθην καὶ ἐγὼ εἰδικώτερον νὰ στέρξω εἰς αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, εἶναι διότι κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Γεν. Λογ)ρίου ἐὰν δὲν ψηφίσωμε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, κινδυνεύει, ἐπειδὴ δὲν ἐπρόφθασε νὰ ἐφαρμοσθῇ τακτικὰ ὁ νόμος περὶ παγωμένων πιστώσεων, θὰ ἐκινδύνευαν ὡρισμένα συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, διότι τὴν 2αν Ἰανουαρίου 1958 θὰ ἐνηργοῦντο καὶ δὴ ἀτάκτως ὡρισμέναι ἀναγκαστικαὶ ἐκτελέσεις ἀπὸ ἰδιώτας, χωρὶς τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ ὀργανώσει τὴν ἄμυνάν του. Θὰ μοῦ εἴπητε, διατί ἐπὶ 18 μῆνας δὲν ὠργανώθη αὐτὴ ἡ ἄμυνα τοῦ Κράτους. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος περὶ παγωμένων πιστώσεων ὑπῆρξεν ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος εἶχε διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀρκετὰ ὀχληραὶ διὰ τοὺς ὀφειλέτας καὶ αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἐν μέρει ἐπαναστατικαί. Προέκυψε λοιπὸν σειρὰ ζητημάτων καὶ ἠμφισβητήθη καὶ αὐτὴ ἡ συνταγματικότης τοῦ νόμου. Ἐπὶ ἓν ἔτος ἐκκρεμοῦσε τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἐν τέλει ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς συνταγματικότητος τοῦ νόμου. Ὡσαύτως ἀπεφάνθησαν καὶ τὰ τακτικὰ δικαστήρια διὰ 4 μέχρι σήμερον ἀποφάσεών των. Ἑπομένως δυνάμεθα σήμερον νὰ θεωροῦμεν ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀπολύτως κατωχυρωμένος. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι μὲ τὴν προθεσμίαν αὐτὴν τῶν δύο μηνῶν, ὅλαι αἱ ὑποθέσεις αἱ ἐνδιαφέρουσαι τοὺς πέντε μεγάλους αὐτοὺς ὀργανισμοὺς θὰ πρέπει νὰ ἔχουν κατὰ κἄποιον τρόπον προωθηθῇ μέχρι τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 3. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἰσηγοῦμαι τὴν τροπολογίαν καὶ ὄχι ὡς μέτρον ἐπιεικείας ὑπὲρ τῶν ὀφειλετῶν.

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§124Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Ἐπιθυμεῖ νὰ δηλώσῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὁ,τιδήποτε καὶ ἐὰν συμβῇ δὲν πρόκειται πλέον νὰ δώσῃ ἄλλην παράτασιν.

§125Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ κύριος Ὑπουργός, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων τὴν ἀποδέχεται. Καίτοι θὰ ὑπενθυμίσῃ εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ὅτι, ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος περὶ παγωμένων πιστώσεων, σᾶς εἴχομεν τότε ἐπιστήσει τὴν προσοχὴν σας ὅτι αἱ προθεσμίαι δὲν θὰ ἦσαν ἐπαρκεῖς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν νομίζετε ὅτι οἱ δύο μῆνες σᾶς ἀρκοῦν, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν.

§126Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ κάμω μίαν σύστασιν μόνον. Ὅταν κάμνωμεν ὑπολογισμὸν προθεσμιῶν νὰ προσέχωμεν ὀλίγον περισσότερον, διότι δημιουργοῦνται καὶ προηγούμενα. Διότι ἡ κολοσσιαία αὐτὴ ἐργασία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ εἰς τὸ διάστημα αὐτό, τὸ δὲ Σύνταγμα λέγει, ὅτι οὐδεμία προσθήκη εἰς πρότασιν νόμου ἢ τροπολογία γίνεται δεκτὴ ἐὰν δὲν σχετίζεται ἀμέσως πρὸς τὸ κύριον περιεχόμενον τῆς προτάσεως. Βεβαίως δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις, ἀλλὰ ἦτο δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὸ φέρετε πρὸ ἑνὸς μηνὸς διότι τὴν τελευταίαν στιγμὴν δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ψηφίζωνται τοιαῦται τροπολογίαι.

§127Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ εἴπω τὰ ὀρθὰ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ εἴπω ποῖα εἶναι τὰ ὀρθά. Πράγματι τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ἤρχετο χωριστὸν σχέδιον νόμου, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ἀλλὰ ἡ Βουλὴ θὰ παρεκαλεῖτο νὰ τὸ ψηφίσῃ ὡς χωριστὸν νομοσχέδιον τὴν προσεχῆ Τετάρτην. Ἀλλὰ ὅλοι θὰ εἴμεθα σύμφωνοι νὰ ἐξοικονομήσωμεν τὰ πράγματα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι αἱ προθεσμίαι ἦσαν ὑπερεπαρκεῖς, ἄλλοι ἦσαν οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι πράγματι καθυστέρησαν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου περὶ παγωμένων πιστώσεων. Ἄλλωστε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν, ἐλπίζω προσεχῶς, νὰ ὁμιλήσῃ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας περὶ τοῦ τὶ ἔγινε καὶ τὶ δὲν ἔγινεν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ὥστε ἐὰν ἡ Βουλὴ συμφωνῇ θὰ παρεκάλουν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§128Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς παρατηρήσεως τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ συμφωνῶ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν ἔχει τὴν θέσιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Δὲν συντρέχει καμμία ἀνάγκη τοῦ νὰ παραβαίνωμεν κατὰ τρόπον εὔσχημον ἴσως καὶ τὸν νόμον καὶ τὸ Σύνταγμα. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἀπόλυτος ἀνάγκη, θὰ ἠμποροῦσε σήμερον τὸ πρωῒ νὰ καταθέσῃ ἕνα νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμε τὴν προσεχῆ Τετάρτην. Κύριε Ὑπουργέ, δημιουργεῖτε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἕνα προηγούμενον κακόν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Κρασαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παράκλησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπεκτείνονται αἱ διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἑταιρείας, ἐνῷ διὰ τοὺς ἰδιώτας ὑπάρχει μία διαφορά. Παρακαλῶ, συνεπῶς, καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας νὰ ἐξισωθῇ. Διὰ τοὺς ἰδιώτας εἶναι μέχρι τέλη Φεβρουαρίου.

§131Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κύριος Κρασαδάκης ἔχει δίκαιον καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ καὶ τῶν κυρίων συναδέλφων. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ τροπολογία, ἐν τῇ οὐσίᾳ, παρατείνει τὴν προθεσμίαν τῆς μὴ ἐκτελέσεως, προκειμένου μὲν περὶ νομικῶν προσώπων τὸ ὀλιγώτερον μέχρι τέλους Ἰουνίου, προκειμένου δὲ περὶ φυσικῶν προσώπων μέχρι τέλους Φεβρουαρίου. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου περὶ παγωμένων πιστώσεων θὰ παρέλθουν μερικοὶ μῆνες καὶ τὸ ἀναφέρει ρητῶς ἡ τροπολογία. Θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν αὐτὴν τὴν προθεσμίαν τὴν ὁποίαν δίδει εἰς τὰ νομικὰ πρόσωπα καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας. Εἶναι χρέος δικαιοσύνης, ἀφοῦ, ἄλλωστε, αἱ περιπτώσεις τῶν ἰδιωτῶν εἶναι ὀλιγώτερον σοβαραί, εἶναι αἱ πλέον ἄξιαι προστασίας.

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ὅπως εἶπον, ἡ διάταξις, δὲν τίθεται ὑπὲρ ὀφειλετῶν, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Ἐὰν οἱ ἰδιῶται ὀφειλέται εἶναι μικροί, μικροὶ εἶναι, ἐπίσης, καὶ οἱ πιστωταί. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν, ἂν ἐπιμένῃ ἡ Βουλή, εἶναι ἡ προθεσμία τῆς 28 Φεβρουαρίου νὰ παραταθῇ μέχρι 31 Μαρτίου.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἄδικον. Θὰ δώσετε 6 μῆνας εἰς τοὺς μὲν καὶ 3 εἰς τοὺς δέ.

§134Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω τί δίδεται. Οἱ 6 μῆνες δίδονται δι’ αὐτοὺς ποὺ μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης θὰ ἔχῃ ἐκδοθῆ δικαστικὴ ἀπόφασις, διὰ τὰς ἑταιρείας ποὺ λειτουργοῦν ὑπὸ τὴν μορφὴν νομικῶν προσώπων, ὑπαγόμεναι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ παγωμένων πιστώσεων, ὅταν θὰ ἐκδοθοῦν αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις. Δι’ αὐτοὺς δίδω αὐτὴν τὴν προθεσμίαν. Ἐκεῖ ὅπου δὲν συντρέχει περίπτωσις νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος περὶ παγωμένων πιστώσεων, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν λόγῳ τῆς κοινωνικῆς σημασίας τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπαχθοῦν, δὲν νομίζω ὅτι συντρέχει λόγος νὰ ὑπάρχῃ δικαιοστάσιον. Τότε ἐρωτῶ, διατί δὲν θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ δικαιοστάσιον διάφοροι ἀτομικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν μετὰ τὸν Δεκέμβριον 1956; Ὅπως ξεύρετε, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅλαι αἱ τελοῦσαι ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν δὲν καταλαμβάνονται ἀπὸ τὸ δικαιοστάσιον. Καταλαμβάνονται μόνον ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἤδη κατειλημμέναι ὑπὸ τοῦ δικαιοστασίου κατὰ μίαν ἡμερομηνίαν, τὴν ὁποίαν ὥρισεν ὁ προηγούμενος νόμος. Ὑπάρχει ἓν καθεστὼς λίαν ἰδιάζον, ἐν γένει μὲ ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις. Εἶπον ὅτι θὰ ἐπεθύμουν τὸ ἤδη ὑπὲρ αὐτῶν ἐπὶ μακρὸν ὑφιστάμενον προνόμιον πρέπει νὰ παραταθῇ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι, ἂν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἀπολύτως αὐστηροί, θὰ ἐλέγομεν ὅτι, προκειμένου περὶ τῶν ἀτομικῶν ἐπιχειρήσεων, δὲν ὑπάρχει θέμα. Λήγει τὴν 31 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ.

§135Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι, κατ’ ἐξοχήν, τὸ Κράτος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπικαλῆται τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ νόμος τῶν παγωμένων πιστώσεων δὲν ἐφηρμόσθη ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους, τοὺς τεταγμένους δι’ ἐφαρμογήν, δὲν ἀποτελεῖ λόγον διαφορετικῆς μεταχειρίσεως. Διὰ νὰ συμφωνήσωμεν, κύριε Ὑπουργέ, ἂν ἠθέλατε νὰ βάλωμεν μέχρι 30 Ἀπριλίου.

§136Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ προτείνω τὴν 30 Ἀπριλίου.

§137Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Δέχομαι.

§138Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ τροπολογία, ὅπως εἴπατε, ἀφορᾶ τοὺς ὑπαχθέντας ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν μέχρι τέλους 1956. Δὲν εὑρίσκω διὰ ποῖον λόγον νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ὑπαχθέντες ἐντὸς τοῦ 1957. Ὅπως γνωρίζετε, καὶ κατὰ τὸ λῆγον ἔτος ἐδημιουργήθησαν οἰκονομικαὶ συνθῆκαι εἰς ὡρισμένας περιφερείας τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔφερον μικροὺς ὀφειλέτας ἐμπόρους εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως, εἰς κατάστασιν ὀφειλῶν καὶ καθυστερήσεως τῶν ἐφειλῶν των. Δὲν εἶναι σωστὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι οἱ μικροὶ ὀφειλέται ὀφείλουν εἰς μικροὺς δανειστάς. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὀφειλέται τῶν ἐπαρχιῶν ὀφείλουν εἰς μεγίστας ἀνωνύμους ἑταιρείας τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν εἶναι δίκαιον καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ὑπαχθοῦν ὑπὸ τὴν ἀναστολὴν τῶν 6 μηνῶν; Ἐγὼ πιστεύω ὅτι καὶ οἱ δανεισταὶ ὠφελοῦνται, διότι δὲν θὰ καταφύγουν εἰς ἀναγκαστικὰ μέτρα. Διατί νὰ καταφύγουν, ἀφοῦ τοὺς συμφέρει; Χθὲς κατεθέσαμεν εἰς τὴν Βουλήν, βουλευταὶ ἐξ Ἠλείας, τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν εἰσαγωγικῶν συλλόγων Ἀμαλιάδος, οἱ ὁποῖοι ἐκλιπαροῦν τὸ δικαίωμα αὐτό. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ἀδιάλλακτοι, ὅταν σὲ ἄλλους φαινώμεθα ἐπιεικεῖς. Ὅπως ξεύρετε, ἡ παραγωγὴ πατάτας κατεστράφη, οἱ ἔμποροι δὲν εἰσέπραξαν. Διατί νὰ τοὺς βγάλωμεν εἰς τὸ σφυρὶ τὰ ὑπολείμματα ἐμπορίου ποῦ ἔχουν; Πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσητε τὸ θέμα καὶ ἀφοῦ ὁ Ἀρχηγός μας ἐδήλωσεν ὅτι συμφωνοῦμεν εἰς τὴν ἀναστολήν, νὰ μᾶς δώσητε τὴν παράτασιν καὶ διὰ τὸ 1957.

§139Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Θὰ εἶναι ἡ τελευταία παράτασις.

§140Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε συναίσθησιν τοῦ τί συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν; Δὲν ὑπάρχει, ὡς πρὸς ὡρισμένας ὑποθέσεις, δικαιοστάσιον, καὶ δὲν ὑπάρχει ἐπὶ ἓν καὶ πλέον ἔτος. Τώρα θὰ τοὺς δώσωμεν ἀναστολήν; Ἐγὼ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ὁ κύριος συνάδελφος, ἐπηρεάζεται εὐλόγως, καὶ παρακαλῶ εἰλικρινῶς νὰ πιστεύσητε ὅτι συμμερίζομαι τὰ προσωπικά του αἰσθήματα. Ἐὰν ἤμην βουλευτής, εἰς τὴν θέσιν του, τὰ ἴδια θὰ ἔλεγον. Ἀλλ’ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κρίνω, καὶ εἶσθε καὶ σεῖς ὑποχρεωμένοι νὰ κρίνετε ἔτσι, ἀντικειμενικά. Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ἂν πρὸ ἑνὸς ἔτους δὲν ἐδώσαμε παράτασιν, θὰ δώσωμεν ἀπόψε; Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ Βουλὴ νὰ δώσωμε παράτασιν, σᾶς βεβαιῶ ὅτι θ’ ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν, διότι θὰ προετίμων νὰ ὑποστῇ μίαν οἱανδήποτε μικρὰν ζημίαν τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὴν παράλειψιν αὐτῆς τῆς διαδικασίας, παρὰ νὰ θεσπίσω δικαιοστάσιον.

§141Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνεφύη διὰ τῆς τροπολογίας τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ἔχει δύο σοβαρὰς πλευράς. Τὴν πλευρὰν τῆς οὐσίας καὶ τὴν πλευρὰν τοῦ τύπου. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ὅτι τὸ Κόμμα μας ἀποδέχεται τὴν οὐσίαν τῆς τροπολογίας, δὲν πρόκειται νὰ ἐκφέρῃ κανεὶς οὔτε ἀντίρρησιν, οὔτε ἄλλην ἐπιφύλαξιν. Καθ’ ὅσον ὅμως ἀφορᾷ τὴν πρώτην παρατήρησιν τὴν τυπικήν, ἡ σημασία της νομίζω ὅτι εἶναι κατὰ πολὺ σοβαρωτέρα ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς οὐσίας. Τὸ Σύνταγμα εἶναι σαφὲς καὶ δὲν ἐπιτρέπει νὰ περιληφθῇ διάταξις ποὺ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ θέμα ἦλθεν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ τὰ δικαστήρια εἶπον ὅτι τοῦτο εἶναι θέμα τῶν ΙΝΤΕΡΝΑ ΚΟΡΠΟ-ΡΙΣ τῆς Βουλῆς πρὸς διευκόλυνσιν τῶν συζητήσεων, καὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Σώματος νὰ θέσῃ εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν καὶ πέραν αὐτοῦ τὴν εὐθύνην ἔχει ἡ Βουλὴ ὡς κυρίαρχον Σῶμα. Τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται εἰς αʹ ἀνάγνωσιν καὶ συνεπῶς ἔχει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ τὸν χρόνον καὶ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀλλάξῃ τὸν τίτλον. Ἡ δήλωσις δὲ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ ὅτι εἶναι ἐν πλήρει γνώσει τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ τροπολογία του δὲν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἐπιβάλλει τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος.

§142Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχαν.). Θὰ μεταβάλωμεν τὸν τίτλον, κύριε συνάδελφε.

§143Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διορθωθῇ διότι εἶναι ζήτημα ἀρχῆς.

§144Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι εὐκαιρία ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς τροπολογίας νὰ θέσωμεν ὑπὸ συζήτησιν μίαν ἄποψιν ποὺ κρατεῖ παρὰ τῷ Ὑπουργῷ Βιομηχανίας κατὰ τὴν ὁποίαν οὗτος βλέπει τὴν οἰκονομίαν μας ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς συντριβῆς τῆς μικρᾶς ἐπιχειρήσεως καὶ μὲ καταφανῆ τὴν προτίμησίν του πρὸς τὴν μεγάλην ἑταιρείαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον γίνεται αὐτὴ ἡ παράτασις, λόγοι ἰσότητος ἐπιβάλλουν νὰ ληφθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον δι’ ὅλας τὰς ἑταιρείας τόσον τὰς προσωπικὰς ὅσον καὶ τὰς ἀνωνύμους. Ἐπίσης μέσα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἔχει δημιουργηθῆ ντὲ φάκτο δικαιοστάσιον εἰς βάρος τῶν ἐργατικῶν ἀπαιτήσεων. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω καταθέσει καὶ σχετικὴν ἀναφορὰν διότι ἐργάτης δὲν δύναται νὰ λάβῃ τὴν ἀπαίτησίν του. Δι’ αὐτὸ ζητῶ ὅπως ἐφαρμοσθῇ τὸ ἴδιον μέτρον δι’ ὅλας τὰς ἑταιρείας, καί δεύτερον νὰ ἐξαιρεθοῦν αἱ ἐργατικαὶ ἀπαιτήσεις.

§145Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν μεταβαλλομένου καὶ τοῦ τίτλου τοῦ νομοσχεδίου.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ.

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§149Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Θὰ τεθῇ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 2.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§151Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅπως πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, διατὶ ἡ ἑταιρεία ἀπαλλάσσεται τῶν τελῶν χαρτοσήμου καὶ παντὸς ἑτέρου δικαιώματος τοῦ δημοσίου.

§152Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διότι τὸ Κράτος ἀναγνωρίζει τὴν σκοπιμότητα τῆς ἑταιρείας καὶ ὅτι αὕτη δὲν ἔχει τὴν ἐπάρκειαν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2.

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3. Ὁ κύριος Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§156Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε, ἄρθρον 3, ἀλλὰ ἡ πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὴν πρότασιν αὐτὴν μετὰ τὴν μακρὰν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ τὴν σκοπιμότητα ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ἵδρυσιν ὡρισμένων ἀποθηκῶν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τὴν διεμόρφωσα ὡς ἑξῆς, καὶ τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς ...... (Ἀναγινώσκει) ...... Διαγράφω τὸ 15.

§157Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ τὴν προσθήκην ἑνὸς ἰδιαιτέρου ἄρθρου. Πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ, περὶ τοῦ ἑξῆς. Προσφάτως ἀνεπτύχθη μία σημαντικὴ βιομηχανία παρασκευῆς τουρσιῶν, ἡ ὁποία ἔχει ἐξαγάγει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μεγάλας ποσότητας. Ἐπειδὴ ἡ ἀνάπτυξις τῆς βιομηχανίας αὐτῆς θὰ προσφέρῃ καὶ ηὐξημένον γεωργικὸν εἰσόδημα ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας, διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐνίσχυσις τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Πρέπει λοιπόν, νὰ χορηγηθῇ εἰς τοιαύτας βιομηχανίας τὸ ἀπαιτούμενον ἅλας ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ ὡς συμβαίνει τοῦτο καὶ διὰ τὰ συγγενῆ εἴδη. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ περίπτωσις αʹ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 2027) 1953 περὶ χορηγήσεως ἅλατος ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ διὰ βιομηχανικάς, γεωργικὰς καὶ ἄλλας τινὰς χρήσεις» ἀντικαθίσταται οὕτω: «αʹ) Ἅλεσιν κίτρων, ἑσπεριδοειδῶν ἐν γένει καὶ τῶν φλοιῶν τούτων, τουρσιῶν ἐν γένει προοριζομένων πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 4.

§158Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ψηφιζομένη θὰ ἐνισχύσῃ τὴν περαιτέρω γεωργικὴν καλλιέργειαν ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας.

§159Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ ὑποβάλω παράκλησιν ἐπὶ τῆς ἰδίας τροπολογίας. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐξαιρέτου βιομηχανίας, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἕδραν εἰς τὴν Κωμόπολιν Ἠλείας τῆς Μεσσηνίας καὶ τῆς ὁποίας τὰ εἴδη ἔχουν μεγίστην κατανάλωσιν εἰς τὴν Εὐρώπην.

§160Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀρίστης ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία παρασκευάζει τὰ τουρσιὰ αὐτά. Πέρυσιν εἶχε καὶ μίαν πρότασιν ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοιούτων κονσερβῶν. Ἐπειδὴ ὅμως, ἡ τιμὴ τοῦ ἅλατος ἦτο μεγάλη, δὲν ἠδύνατο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ δὲν ἐπραγματοποίησε τὴν παραγγελίαν. Ἐὰν ἐνισχύσωμεν τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ὄχι μόνον θὰ ἐξυπηρετήσωμεν ὁλόκληρον τὴν γεωργικὴν περιοχήν, ἀλλὰ καὶ τὸ Δημόσιον θὰ ὠφεληθῇ πολύ.

§161Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ τόπου καὶ παρακαλῶ νὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 4.

§162Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 τὸ ὁποῖον συνεζητήσαμεν ἔχω μίαν τροπολογίαν. Εἰς τὴν Χώραν–Τριφυλλίας ἐλειτούργει ἀποθήκη πωλήσεως μονοπωλιακῶν εἰδῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1898, σχεδὸν ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε διὰ συμβάσεως παρὰ τοῦ Δημοσίου τὴν διαχείρισιν ἡ Ἑταιρεία Μονοπωλίων τῆς Ἑλλάδος, καταργηθεῖσα πρὸ 3ετίας. Ἡ ἐν λόγῳ κωμόπολις ἀριθμοῦσα 4500 κατοίκους καὶ ἐξυπηρετοῦσα ταὐτοχρόνως ἐνδονώραν ἔχουσαν ἰσαρίθμους κατοίκους στερεῖται ἔκτοτε ἀποθήκης καὶ οὕτω οἱ χωρικοὶ ἀναγκάζονται νὰ διανύωσι μεγάλας ἀποστάσεις διὰ νὰ προμηθευθοῦν τὰ ἀνάλογα εἴδη. Προβάλλει κατὰ συνέπειαν ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη καὶ ἰδία μετὰ τὴν ἐκ τοῦ τυφῶνος παντελῆ καταστροφήν της ἡ ἐπανίδρυσις τῆς ἐν λόγῳ ἀποθήκης. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ μία ἐκ τῶν εἰδικῶν ἀποθηκῶν ἀνασυνιστᾶται ἐν Χώρᾳ Τριφυλλίας».

§163Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν χρειάζετε νὰ γίνῃ εἰδικὴ διάταξις διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Γνωρίζω τὰς ἐλλείψεις τῆς Χώρας τῆς Μεσσηνίας καὶ θὰ λάβω τὰ κατάλληλα μέτρα.

§164Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἐπάναγκες, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὴν βοηθήσωμεν λόγῳ τῆς μεγάλης καταστροφῆς τὴν ὁποίαν ὑπέστη.

§165Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶχα ζητήσει τὸν λόγον ἀλλὰ δυστυχῶς μὲ ἐπρολάβατε καὶ ὑποστηρίξατε τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ ὑπεστήριζον. Βεβαίως ὑπάρχει ἀνάγκη αὐξήσεως τῶν ἀποθηκῶν, ἡ δὲ τοιαύτη ἀνάγκη, τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποθηκῶν ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, τὴν περιφέρειαν τῆς Χαλκιδικῆς καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ καὶ διὰ τὴν περιοχὴν αὐτὴν μέριμνα.

§166Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, τὸ δέχομαι μὴ ἀποκλειομένων καὶ τῶν πεδινῶν περιοχῶν.

§167Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γίνεται καθορισμὸς ποῦ θὰ ἱδρυθοῦν αἱ ἀποθῆκαι; Παρακαλῶ νὰ ἱδρυθῇ καὶ μία ἀποθήκη εἰς τὴν κωμόπολιν Χανδρᾶν τοῦ ὀροπεδίου τῆς Σητείας διότι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἀνάγκη.

§168Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καθορίζει ποῦ θὰ ἱδρυθοῦν ἀποθῆκαι. Πάντως θὰ κρίνω μὲ συμπάθειαν καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§169Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ συμπάθειαν νὰ ἀντιμετωπίσετε καὶ τὴν ἰδικήν μου περίπτωσιν.

§170Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον ζητήσει τὸν λόγον διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Σαμαρᾶ ὑπὲρ προνομιακῆς διαθέσεως τοῦ ἅλατος εἰς τὰς βιομηχανίας τουρσιῶν. Εὐτυχῶς ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁπότε δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο.

§171Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου Σαμαρᾶ τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κύριος Ὑπουργός. Θὰ παρεκάλουν ὅμως ὡρισμένας διευκρινίσεις ἐπὶ τοῦ ἑξῆς. Εἰς τὴν τροπολογίαν ἀναφέρεται, ὅτι τὸ ἅλας θὰ χορηγῆται εἰς χαμηλοτέραν τιμὴν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταγωνισθοῦν τὰ ἑλληνικὰ τουρσιὰ τὰ ξένα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπειδὴ λοιπόν, ὅπως εἶναι γνωστόν, εἰσάγονται τουρσιὰ ἀπὸ τὴν Τουρκίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, λέγω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ δασμὸς εἰς τὰ ξένα τουρσιά.

§172Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ μεταφέρω τὰς ἀπόψεις σας εἰς τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν.

§173Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ λήγει τὴν 31 Δεκεμβρίου ἡ προθεσμία τῆς ἀναστολῆς τοῦ Κώδικος τοῦ ΙΚΑ ὅπου ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν καὶ ἐπειδὴ δὲν ἐπήρκεσε διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ἱδρύματος, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅπως δοθῇ μία ἑξάμηνος παράτασις τοῦ Κώδικος.

§174Β. ΚΡΙΚΟΣ. Διατί, κύριε Ὑπουργέ, περιμένετε νὰ λήξῃ ἡ προθεσμία διὰ νὰ φέρετε διάταξιν παρατάσεως;

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπ’ αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ;

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν τὸν ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ. Ὑπάρχει, κύριοι πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τοῦ προταθέντος ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν ἄρθρου 4. Ἡ πρότασις εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Ἐρωτῶ τοὺς ὑποβαλόντας ταύτην ἐὰν ἐπιμένουν.

§178Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσε σαφῶς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπερθεματίζουσα τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας θὰ ὑποστηρίξῃ τὸ προσωπικὸν ὅταν ἔλθῃ ἡ κατάλληλος στιγμή, νομίζω ὅτι δὲν ὑφίσταται θέμα καὶ δηλῶ ὅτι ἐγώ, ὡς ὑπογράψας τὴν τροπολογίαν δὲν ἔχω λόγον νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§179Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπέδειξα ἐμπράκτως τὸ ἐνδιαφέρον μου διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑταιρίας.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δοθέντος ὅτι ἡ πρότασις εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 15 βουλευτῶν, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Οἰκονομίδη, δὲν ὑπάρχει ὁ προβλεπόμενος ἀριθμός, ὁπότε ἡ πρότασις παύει νὰ θεωρῆται ὡς ὑφισταμένη. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§181Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θὰ ἤθελον, κύριε Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν πιὸ κατηγορηματικήν, διὰ τὸ προσωπικόν. Νὰ εἴπῃ, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ διαπραγματευθῇ, μετὰ τῆς Ἑταιρίας, δὲν πρόκειται νὰ θιγῇ οὐδεὶς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων καὶ τοῦ προσωπικοῦ ἐν γένει.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§183Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὸ προσωπικόν. Ἐπειδὴ ἔχομεν τὰ προηγούμενα καὶ καθημερινῶς φθάνουν ἐκκλήσεις τόσον ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται, ὅσον καὶ ἀπὸ ὅλους, οἱ ὁποῖοι ἀδικοῦνται, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν Ἑταιρίαν τοῦ Ὠνάση, ὅπου ἀπολύονται ἀεροπόροι, θὰ ἤθελον ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ εἶναι σαφεστάτη. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ προσωπικὸν νὰ ἀπολύεται καὶ κατόπιν νὰ λέγωμεν ὅτι ἐνδιαφερόμεθα δι’ αὐτό. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ γίνῃ σαφεστέρα ἡ δήλωσις, ὅτι πρόκειται διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, νὰ προστατευθοῦν τὰ δικαιώματα τοῦ προσωπικοῦ.

§184Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Παρῃτήθησαν ὅσοι ὑπέβαλον τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§185Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Θὰ πρέπει νὰ προστατευθῇ τὸ προσωπικόν, διότι ἔχει δικαίωμα νὰ ζήσῃ καὶ αἱ ἀμοιβαί του εἶναι πολὺ χαμηλαί, πράγματι ἀμοιβαὶ ἐξαθλιώσεως.

§186Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Ν. Δ. 3591)56 μέχρι τῆς 30.6.1958;

§188ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη».

§190Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§191Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφίζωνται νομοσχέδια κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§192Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ πάρητε τὸν λόγον, εὐθὺς ὡς ἀποκατασταθῇ ἡ τάξις. (Κωδωνοκρουσίαι).

§194Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον περὶ καπνεργατῶν ἐκκρεμεῖ ἀπὸ τῆς 6.11.56 καὶ ἑπομένως, εἶχεν ὅλον τὸν καιρὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ συζητήσῃ ἀπόψε. Τὸ ἐκρατήσαμε κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐφ’ ὅσον ἕνας τὸ κρατῇ κατ’ ἀρχήν, εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ κατ’ ἀρχὴν καὶ κάθε ἄλλη λύσις, εἶναι ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑπάρχουν 50 χιλιάδες καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι ταλαιπωροῦνται ἐπὶ ἔτη καὶ προσπαθοῦν νὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνή των καὶ ἡμεῖς, προσπαθοῦμεν νὰ πνίξωμεν τὴν φωνὴν τῶν καπνεργατῶν. Ἡμεῖς τὸ κρατοῦμεν κατ’ ἀρχήν.

§195Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ παρουσία μου εἰς τὴν Βουλὴν ἀπόψε, ὀφείλεται εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήσατε, κύριε συνάδελφε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ περιμένω νὰ ἀκούσω, ποία εἶναι ἡ παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ ποὺ σᾶς ἠνάγκασε νὰ ζητήσητε τὸν λόγον. Δὲν ὑπάρχει θέμα Κανονισμοῦ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1958». Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὅπως ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν εἰς δύο ἀναγνώσεις διαδικασίαν ψηφίσεως. Ἡ πρότασις αὕτη εἶναι κατὰ τὸ Σύνταγμα ὑποχρεωτική. Ὅθεν, τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Ἤδη συζητεῖται εἰς ιαʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Λ. Δερτιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§197Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰσηγούμενος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1958», δὲν πρόκειται νὰ ἐπαινέσω τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν τηρεῖ ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Χώρας ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τὴν κατάρτισιν καὶ διαμόρφωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους, πολὺ δὲ περισσότερον νὰ συμφωνήσω μὲ ἀνάρμοστον θέσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας ἔναντι ἐπιταγῶν τοῦ Συντάγματος. Πρόκειται, ὅμως, νὰ ἀναφερθῶ εἰς ὡρισμένας διαπιστώσεις αἱ ὁποῖαι ἐφ’ ὅσον ἀποτελοῦν ὁμοιόμορφον ἐκδήλωσιν τοῦ συνόλου σχεδὸν τῶν Κυβερνήσεων αἱ ὁποῖαι κατὰ καιροὺς ἐκυβέρνησαν τὸν τόπον καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχὴν καὶ ἀντικειμενικότητα, ἵνα ἐκ τῆς συζητήσεως διαμορφωθοῦν ἐνδεχομένως σκέψεις, δυνάμεναι ἐν καιρῷ νὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς λῆψιν ἀποφάσεων, αἵτινες θὰ ἐπιτρέψουν τὴν συμμόρφωσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας εἰς τὴν Συνταγματικὴν ἐπιταγὴν ὡς καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς δημοσιονομικῆς μας ἐν γένει λειτουργίας. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ γίνω περισσότερον συγκεκριμένος. Τὸ ἄρθρον 60 τοῦ ἐν ἰσχύϊ Συντάγματος ὁρίζει ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλὴν δύο μῆνας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ ἐν συνεχείᾳ διαγράφει εἰδικὴν διαδικασίαν ψηφίσεως τούτου. Ἐφ’ ὅσον, ὡς γνωστόν, τὸ οἰκονομικὸν ἔτος ἄρχεται ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου ἑκάστου ἔτους, θὰ ἔπρεπε ἤδη νὰ ἔχωμεν κατατεθειμένον τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ εἴχομεν ἤδη θέσει εἰς ἐνέργειαν τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν ἐξετάσεως αὐτοῦ. Ἐν τούτοις δὲν ἔχομεν τὸν προϋπολογισμὸν κατατεθειμένον, παρ’ ὅλον ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ δὲν ὑπάρχει ἀσφαλὴς πρόβλεψις συντόμου καταθέσεως αὐτοῦ. Ἐπειδὴ πιθανολογῶ μετὰ βεβαιότητος ὅτι θὰ διατυπωθοῦν ἔντονοι ἐπικρίσεις ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, καὶ ἐν συνεχείᾳ πιθανῶς ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ἀναπτύξω εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις μου καὶ ταὐτοχρόνως νὰ δώσω πληροφορίας σχετικὰς μὲ τὸ θέμα τοῦτο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Ἑλλάδος σπανιώτατα Κυβερνήσεις καὶ Βουλαὶ τῆς Χώρας, ἐξεπλήρωσαν τὸ Συνταγματικόν των καθῆκον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν θέματος. Μέχρι τοῦδε ἐπὶ 126 νομίζω προϋπολογισμῶν τοῦ Κράτους, μόνον δέκα πέντε συνεζητήθησαν ἐγκαίρως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Διὰ τὴν ἱστορίαν ἀναφέρω, ὅτι μετακατοχικῶς μόνον ἡ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Προϋπολογισμοῦ 1953–54, μὲ πρόεδρον τὸν συνάδελφον κ. Ἀλ. Παπαθαγάσην καὶ Γενικὸν Εἰσηγητὴν τὸν ὁμιλοῦντα, συνεζήτησε τὸν προϋπολογισμόν. Ἡ Βουλή, ὅμως, δὲν ἠδυνήθη νὰ τὸν συζητήσῃ. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα δίκαιοι καὶ εἰλικρινεῖς δὲν πρέπει νὰ μεμφθῶμεν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἢ τὸν παρόντα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἠμέλησαν τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ Συνταγματικοῦ των χρέους. Ἀποτελεῖ ἀτυχῶς ἡ ἀθέτησις αὕτη γενικὴν ἐκδήλωσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας. Ἡ Συνταγματική, μάλιστα, αὕτη ἀνωμαλία δὲν ἀποτελεῖ μονοπώλιον δι’ ἡμᾶς. Καὶ ἄλλαι χῶραι ἀκολουθοῦν τὴν αὐτὴν τακτικήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη δημιουργήσει γενικωτέρας σκέψεις εἰς τοὺς θεωρητικοὺς μελετητὰς τῶν δημοσιονομικῶν καὶ συνταγματικῶν θεμάτων, διερωτωμένων μήπως ἐν τῷ σημερινῷ θεσμῷ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὑπάρχουν στοιχεῖα ἀπηρχαιωμένα καὶ ἀναχρονιστικά, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἁπλῆν ἐπιβίωσιν τῶν θεσμῶν τοῦ παρελθόντος αἰῶνος κ.λ.π. (Καθηγηταὶ WALIN καὶ Στασινόπουλος) ἢ μήπως ἐγήρασαν οἱ Συνταγματικοὶ δημοσιονομικοὶ θεσμοὶ ἢ κατελύθησαν ἢ παραδόξως αἱ κακαὶ ἕξεις τῶν Κυβερνήσεων καὶ Βουλῶν κατέστησαν πηγὴ τοῦ Δημοσίου δικαίου (Καθηγητὴς Π. Δερτιλῆς). Προσωπικῶς πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι μόνον ἡ ὑποχρέωσίς μας πρὸς συμμόρφωσιν εἰς τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ἔγκαιρον κατάθεσιν καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν ἔγκαιρον ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Πιστεύω ὅτι ἡ ἔγκαιρος ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἡ ὁποία, κατὰ τὸ αὐτὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, πρέπει νὰ λάβῃ χώραν ἐντὸς τῆς ἐτησίας τακτικῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς, ἀποτελεῖ πρᾶξιν πολιτικῆς οὐσίας, διότι αἱ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἐξυψώσουν τὸ πολιτικὸν κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ θὰ ἐπιτρέψουν τὴν σύμφωνον μὲ τὰς οἰκονομικάς, δημοσιονομικάς, κοινωνικὰς συνθήκας τῆς Χώρας, διαμόρφωσιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ κρατικοῦ μας προϋπολογισμοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμός, ὡς οὗτος ἀπὸ μακροῦ συντάσσεται, δὲν ἔχει διαμορφωθῆ σύμφωνα μὲ τὰ διδάγματα καὶ τὰς ἐπιταγὰς τῆς συγχρόνου οἰκονομικῆς δημοσιονομικῆς καὶ κοινωνικῆς σκέψεως ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λογιστικῆς κατατάξεως. Τοῦτο κατὰ κύριον λόγον συμβαίνει, διότι ἔπαυσεν ἡ Βουλὴ νὰ συζητῇ τὸν προϋπολογισμόν. Αἱ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου συζητήσεις ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ ὅταν ἐλάμβανον χώραν, ἀνέδειξαν τοὺς δημοσίους ἄνδρας, ἐλάμπρυναν τοὺς κοινοβουλευτικοὺς ἀγῶνας, συνέτεινον εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, εἰς τὴν χρηστὴν καὶ σύμφωνον μὲ τὸ κοινωνικὸν συμφέρον διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος. Διὰ τοὺς λόγους τούτους νομίζω, ὅτι τὸ γενικώτερον πολιτικὸν συμφέρον τῆς Χώρας ἐπιβάλλει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἔγκαιρον συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος. Λέγω τὴν ἔγκαιρον συζήτησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διότι τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος ἀναφέρει ὅτι: «Ἐν τῇ ἐτησίᾳ τακτικῇ Συνόδῳ ἡ Βουλὴ ψηφίζει διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος τὸν Προϋπολογισμόν...». Ἡ συμμόρφωσις ὡς ἐκ τούτου πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἐπιβάλλει ὅπως ἡ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ γίνῃ ἐν τῇ ἐτησίᾳ τακτικῇ Συνόδῳ καὶ διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν τὸ οἰκονομικὸν ἔτος ἄρχεται εἰς χρονικὴν περίοδον εὑρισκομένην ἐντὸς τῆς τακτικῆς Συνόδου, τότε ὁ Προϋπολογισμὸς δύναται νὰ συζητηθῇ καὶ μετὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, πάντως ὅμως, πρὸ τῆς λήξεως τῆς τακτικῆς Συνόδου. Δὲν ἀναφέρεται δηλαδὴ οὐδαμοῦ ὅτι ἡ ψήφισις γίνεται πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, μολονότι τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν φράσιν «διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος». Ἀναφέρεται μόνον εἰς τὸ Σύνταγμα (ἄρθρον 60) ὅτι εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλὴν δύο μῆνας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐφ’ ὅσον, σύμφωνα μὲ τὸ προηγουμένως ὑφιστάμενον νομικὸν παρ’ ἡμῖν καθεστώς, τὸ οἰκονομικὸν ἔτος ἤρχιζεν ἀπὸ 1ης Ἰουλίου καὶ παλαιότερον ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου, ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους εἰς τὴν 1ην Ἰανουαρίου, τοῦτο ἐκ τῶν πραγμάτων καθίσταται σχεδὸν ἀδύνατον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅμως, ὅτι δὲν προσκρούει εἰς ρητὴν Συνταγματικὴν διάταξιν ἡ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ μετὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, ἀρκεῖ αὐτὴ νὰ λαμβάνῃ χώραν ἐντὸς τῆς ἐτησίας τακτικῆς Συνόδου, ἥτις, ὡς γνωστόν, κατὰ τὸ ἄρθρον 54 τοῦ Συντάγματος, ἄρχεται τὴν 15ην τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ἢ τὴν 15ην τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου, ἐφ’ ὅσον γίνῃ χρῆσις τῆς εὐχερείας τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ Συντάγματος, καὶ δὲν δύναται νὰ εἶναι βραχυτέρα τῶν τριῶν μηνῶν. Ἐφ’ ὅσον ὁ Προϋπολογισμὸς ἀποτελεῖ πολιτικὴν πρᾶξιν προβλέψεως καὶ τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος ἀναφέρει ὅτι ἡ Βουλὴ ψηφίζει διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος τὸν Προϋπολογισμόν, ὑποτίθεται ὅτι ἡ συζήτησις καὶ ψήφισις θὰ λάβῃ χώραν εἰς χρόνον σύμφωνον μὲ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν ἤτοι εἰς χρόνον πολὺ ἀπέχοντα τῆς ἐκπνοῆς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Τοῦτο δὲν εἶναι σύμφωνον μόνον μὲ τὴν φύσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, ἀποτελεῖ πρᾶξιν προβλέψεως καὶ ἐξουσιοδοτήσεως, ἀλλὰ ἀνταποκρίνεται καὶ πρὸς τοὺς σκοπούς, τὴν θεραπείαν τῶν ὁποίων ἀποβλέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ Κράτος διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων καὶ διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς κανονικῆς καὶ νομίμου λειτουργίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Τὰ κατὰ καιροὺς Ἑλληνικὰ Συντάγματα δὲν ἐκφράζονται ὁμοιομόρφως ἐπὶ τοῦ χρόνου ψηφίσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τοῦτο, διότι ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὰ ὑφιστάμενα χρονικὰ ὅρια τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Συντάγματος καὶ τὰ ὁποῖα ἐμφανίζουν παρ’ ἡμῖν ρευστότητα. Τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 (ἄρθρον 80), ἀνέφερεν, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλὴν ἐντὸς τῶν δύο πρώτων μηνῶν τῆς Συνόδου καὶ τοῦτο διότι ἡ Σύνοδος ἤρχετο τὴν 15ην Ὀκτωβρίου, τὸ δὲ οἰκονομικὸν ἔτος τὴν 1ην Ἰανουαρίου. Τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952 (ἄρθρον 60) μετέβαλε τὴν ἡμερομηνίαν καὶ ὁρίζει δύο μῆνας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, δεδομένου ὅτι τοῦτο κατὰ τὸν χρόνον τῆς ψηφίσεως τοῦ Συντάγματος ἤρχιζε τὴν 1ην Ἰουλίου. Τὸ Σύνταγμα τοῦ 1864 (ἄρθρον 60) ὥριζεν ἁπλῶς ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς ψηφίζεται «ἅπαξ», χωρὶς δηλαδὴ τὴν ἐπιβαλλομένην προεργασίαν καὶ μελέτην τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν καθιέρωσε τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα.

§198Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Διατὶ ἤλλαξεν ἡ ἡμερομηνία τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους καὶ ἀντὶ Ἰουλίου ἔγινεν Ἰανουαρίου;

§199Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Θὰ ἔλθω καὶ ἐκεῖ καὶ θὰ δώσω ἀπάντησιν. Ὡς, ὅμως, ἤδη ἀνεφέρθη αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον δὲν προσέδωκε τὴν πρέπουσαν σημασίαν εἰς τὴν τήρησιν τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος. Παραβιάζει ὡς ἐκ τούτου ὄχι μόνον συνταγματικὴν ἐπιταγήν, ἀλλὰ καὶ παραβλέπει τοὺς πολιτικούς, οἰκονομικοὺς καὶ δημοσιονομικοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἀναμφισβητήτως θὰ ἐξυπηρετήσῃ ἡ ἔγκαιρος συζήτησις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ ἀδιαφορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου τοῦ κατ’ ἐξοχὴν τούτου συνταγματικοῦ καὶ πολιτικοῦ θέματος, νὰ ἐπηρεάζηται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι εἰς τὴν Χώραν μας ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ τοῦ Προϋπολογισμοῦ δὲν συνδέεται μὲ λαϊκοὺς ἀγῶνας. Δὲν ἀποτελεῖ ἡ καθιέρωσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὡς θεσμοῦ, κατάκτησιν λαϊκήν. Εἰς ἄλλας χώρας ὁ λαὸς ἠγωνίσθη κατὰ τοῦ Νομάρχου νὰ ἐπιβάλῃ τὴν θέλησίν του ὅπως δίδῃ τὴν συγκατάθεσίν του διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν φορολογικῶν βαρῶν καὶ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν δημοσίων δαπανῶν. Ἐπέτυχε κατ’ ἀρχὰς τὸ πρῶτον, δηλαδὴ νὰ ζητῆται ἡ γνώμη του διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν φόρων. Ἐν συνεχείᾳ ἐπέτυχε καὶ τὸ δεύτερον, δηλαδὴ νὰ δίδῃ τὴν συγκατάθεσίν του διὰ τὴν διάθεσιν τῶν δαπανῶν. Διότι ὁ Μονάρχης ἀντέστη εἰς τὴν χορήγησιν τοῦ δικαιώματος εἰς τὸν λαὸν νὰ ἐλέγχῃ τὰς δαπάνας. Ἐθεώρει τὸ δικαίωμα τοῦτο τοῦ λαοῦ, ὡς μειωτικὸν τῆς ἐξουσίας του, καὶ τοῦ προσωπικοῦ του γοήτρου. Εἰς τὴν Χώραν μας δὲν ἐχρειάσθη νὰ γίνουν οἱ ἀγῶνες αὐτοί. Ὅτε ἡ Ἑλλὰς κατέστη ἐλεύθερον Κράτος εἶχον παγιωθῆ εἰς τὴν Εὐρώπην αἱ δημοκρατικαὶ ἀρχαὶ καθ’ ἃς ἀπῃτεῖτο ἡ ἔγκρισις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν φόρων καὶ τὴν διάθεσιν τῶν δημοσίων δαπανῶν. Αἱ ἀρχαὶ αὗται εἶναι ἐνσωματωμέναι εἰς τὰ πρῶτα Συντάγματα τῆς Ἑλλάδος. Ἀκόμη καὶ ἐπὶ τῆς ἀπολύτου μοναρχίας τοῦ Ὄθωνος ὁ Προϋπολογισμὸς ὑπεβάλλετο πρὸς ἐξέτασιν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐδημοσιεύετο εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Τὴν ἐκτροπὴν ὡς ἐκ τούτου τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καὶ τὴν ἀπροθυμίαν των εἰς τὴν συμμόρφωσίν των εἰς τὴν συνταγματικὴν ἐπιταγήν, τὴν ἐπιβοηθεῖ πιθανῶς καὶ ἡ ἔλλειψις παρ’ ἡμῖν παραδόσεως, ὡς καὶ ἡ μὴ ὁμαλὴ ἐξέλιξις τοῦ πολιτικοῦ μας βίου. Τὰ μετακατοχικὰ ἔτη ὑφίσταται καὶ ἡ ἐξάρτησίς μας - οἰκονομικὴ καὶ δημοσιονομικὴ — ἐκ τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας. Εὑρισκόμεθα ὡς ἐκ τούτου κατ’ ἔτος πρὸ τοῦ αὐτοῦ φαινομένου. Ἡ Βουλὴ ἀντὶ νὰ συζητῇ ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, συζητεῖ ἐπὶ νόμου τῶν δωδεκατημορίων. Ὁ θεσμὸς τῶν δωδεκατημορίων ἀποτελεῖ ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του ἔκτακτον μορφὴν διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους. Ἐὰν ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν πιστὴν ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος (ἄρθρον 60), θὰ δεχθῶμεν ὅτι ἡ διὰ δωδεκατημορίων διοίκησις τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους εἶναι ἀντισυνταγματική. Διότι δὲν παρέχεται τοιαύτη εὐχέρεια ἐκ τοῦ Συντάγματος εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν. Παρὰ ταῦτα ἡ πολιτικὴ ἀνάγκη ἐπιβάλλει τὴν παροχὴν τοιαύτης εὐχερείας εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν. Ἐὰν ἐξ οἱουδήποτε λόγου δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκαιρος κατάρτισις καὶ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ θὰ εὑρισκώμεθα πρὸ ἀδυναμίας λειτουργίας τοῦ Κρατικοῦ μηχανισμοῦ, διότι δὲν θὰ ὑπῆρχε νόμιμος τρόπος πρὸς εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων ἢ πρὸς ἐνέργειαν τῶν δημοσίων δαπανῶν. Ὅταν μάλιστα τὸ οἰκονομικὸν ἔτος — ὡς παρ’ ἡμῖν τώρα συμβαίνει — ἄρχεται τὴν 1ην Ἰανουαρίου, ὄχι μόνον ἐκ τῶν πραγμάτων καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ διότι τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος προβλέπει τὴν ψήφισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐντὸς τῆς ἐτησίας τακτικῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς καὶ ἡ 1η Ἰανουαρίου, λογικῶς ἐμπίπτει εἰς τὴν χρονικὴν διάρκειαν τῆς τακτικῆς ἐτησίας Συνόδου, δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας τοῦ Προϋπολογισμοῦ διὰ προσωρινῶν δωδεκατημορίων, εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος. Ἀρκεῖ βέβαια τοῦτο νὰ γίνεται διὰ τὸν πρῶτον ἢ καὶ τὸν δεύτερον μῆνα τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ οὐχὶ νὰ ἐξαντλῇ τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους ὁπότε ἡ συζήτησις τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἐξυπηρετεῖ οὐδένα πρακτικὸν σκοπόν. Τὴν σημερινὴν διοίκησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ διὰ δωδεκατημορίων τὴν ἐρρύθμισε τὸ πρῶτον παρ’ ἡμῖν τὸ ἄρθρον 20 τοῦ νόμου 1555)18. Νομίζω, ὅτι προβλέπεται τρίμηνον διάστημα τοιαύτης διοικήσεως. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον προβλέπει ἀφ’ ἑνὸς ἑξάμηνον διάστημα καὶ ἀφ’ ἑτέρου προβλέπει ὅπως μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς νέας οἰκονομικῆς χρήσεως, ἤτοι τοῦ ἔτους 1958, ἡ προσωρινὴ διοίκησις ἐνεργεῖται βάσει τούτου (ἄρθρον 1 παρ. 2 νομοσχεδίου). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ τοιαύτη διατύπωσις τοῦ ἄρθρου προοιωνίζει ἀνώμαλον διοίκησιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους, ἐξερχομένην τοῦ γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει ἡ ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ συζήτησις τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἰδιαιτέρως ἡ προσωρινὴ διοίκησις τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους βάσει μὴ ψηφισθέντος Προϋπολογισμοῦ, παραβιάζει τὴν βασικὴν πολιτικὴν καὶ δημοσιονομικὴν ἀρχὴν τῆς προηγουμένης ἐξουσιοδοτήσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἄλλωστε καὶ τὸ πλειστάκις ἤδη ἀναφερθὲν ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος, μνημονεύει ὅτι ἡ Βουλὴ ψηφίζει διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος τὸν Προϋπολογισμόν, ὅπερ δηλοῖ ὅτι τὸ Κοινοβούλιον πρέπει νὰ ἀσκῇ οἱονεὶ προληπτικὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς δημοσιονομικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο βεβαίως δὲν δύναται νὰ λάβῃ χώραν ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλή, χωρὶς κἂν νὰ γνωρίζῃ τὸν Προϋπολογισμὸν παρέχει ἐκ τῶν προτέρων διὰ νόμου τὴν ἐξουσιοδότησίν της εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διοικῇ τὰ ἔσοδα καὶ ἔξοδα τοῦ Κράτους βάσει μὴ εἰσέτι κατατεθέντος Προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναμφισβήτητος αὐτὴ ἀνωμαλία πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἀποτελεῖ πράγματι συνέχειαν μιᾶς κακῆς ἕξεως τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν αἱ ἐν τῇ διαδοχῇ τοῦ χρόνου Κυβερνήσεις καὶ Βουλαί, αἵτινες κακαὶ ἕξεις ἀποτελοῦν, ἀτυχῶς, πηγὰς τοῦ Δημοσίου Δικαίου. Τὰ νεώτερα Συντάγματα προέβλεπον τὴν νομιμοποίησιν διὰ δωδεκατημορίων προσωρινὴν διοίκησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Οὕτω τὸ Ἰταλικὸν Δημοκρατικὸν Σύνταγμα τοῦ 1948 (ἄρθρον 8) προέβλεψε τὴν προσωρινὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους διὰ νόμου καὶ διὰ περίοδον τὸ πολὺ τεσσάρων μηνῶν. Ἐπίσης τὸ Σύνταγμα τῆς Δυτικῆς Γερμανίας τοῦ 1949 (ἄρθρον 111) προέβλεψε τὴν διὰ δωδεκατημορίων προσωρινὴν διοίκησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Τὸ ἡμέτερον Σύνταγμα, μολονότι νεώτερον (ἔτος 1952), δὲν ἐκάλυψε τὸ συνταγματικὸν τοῦτο χάσμα. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι προέβην εἰς μίαν ἀντικειμενικὴν εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, προσπαθήσας κατὰ τὸ δυνατὸν ὄχι μόνον νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν ἀλλὰ νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ἐνδεχομένην ἐπιχειρηματολογίαν τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας καὶ τῶν τυχὸν ὁμιλητῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Χωρὶς νὰ ἐγκρίνω τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν ὑγιῶν ἀρχῶν τὰς ὁποίας ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ τηρῇ πᾶσα Κυβέρνησις πρὸς διοίκησιν τῶν δημοσίων ἐσόδων καὶ ἐξόδων, διαπιστώνω ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ σχεδὸν κοινὸν γνώρισμα ὅλων τῶν Κυβερνήσεων τῆς Χώρας. Κατὰ συνέπειαν προτείνω τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ταὐτοχρόνως διατυπώνω τὴν εὐχήν, ὅπως, ἐπὶ τέλους, εὑρεθῶμεν πρὸ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ὁποίου ἡ εὐγενὴς φιλοδοξία νὰ δυνηθῇ νὰ ὑπερφαλαγγίσῃ τὰ ὑποκειμενικὰ καὶ ἀντικειμενικὰ ἐμπόδια τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπουν τὴν συμμόρφωσίν του πρὸς τὰς ὑγιεῖς δημοσιονομικὰς ἀρχὰς καὶ πρὸς τὰς ἐπιταγὰς τοῦ Συντάγματος.

§200Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπανέρχομαι, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦ καπνοῦ. Ἐπειδὴ εἶναι περιωρισμένος ὁ ἀριθμὸς τῶν συνεδριάσεων μέχρι τῶν ἑορτῶν, θὰ παρεκάλουν, νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2348)53 κ.λ.π.» καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, νὰ ἀναπτύξουν οἱ κύριοι συνάδελφοι τὰς ἀπόψεις των καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Κάμνω αὐτὴν τὴν πρότασιν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸ τῶν ἑορτῶν. Ἄλλως, θὰ συζητηθῇ μετὰ τὰς ἑορτάς, καὶ τὴν εὐθύνην διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ τὴν ἔχῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§201Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν θὰ εἴχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶμεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν προωθεῖται μὲ τὴν πρότασιν αὐτήν, διότι τὸ νομοσχέδιον πρόκειται νὰ συζητηθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις. Συνεπῶς, ἐὰν συζητηθῇ ἀπόψε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, θὰ συζητηθῇ τὴν Πέμπτην εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Ἐάν, ὅμως, κατατεθοῦν τροπολογίαι, χρειάζεται καὶ ἄλλη συνεδρίασις διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου καὶ μέχρι τῶν ἑορτῶν, ἄλλη συνεδρίασις δὲν ὑπάρχει. Ἑπομένως, τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχει διαχειρισθῆ τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν ἑορτῶν. Τὸ νὰ λέγετε, συνεπῶς, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι σεῖς ἔχετε ἐνδιαφέρον νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅτι ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἐνδιαφέρον, δὲν εἶναι ἀληθές.

§202Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν εἶπον αὐτό. Δὲν ἀνεφέρθην εἰς σᾶς, διότι σεῖς ἔχετε ἐνδιαφέρον. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἄκραν Ἀριστεράν, ἡ ὁποία κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀποφεύγει νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§203Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν τὴν Πέμπτην νὰ γίνῃ ἡ δευτέρα συζήτησις καὶ ἐὰν γίνουν δεκταὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν ὡρισμέναι τροπολογίαι, νὰ διακόψῃ ἡ Βουλὴ δι’ ὀλίγον, διὰ νὰ γίνῃ μία ἄλλη συνεδρίασις ἀμέσως μετά, ὥστε νὰ ψηφισθῇ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου.

§204Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαιτήσῃ μακρὰν συζήτησιν, θὰ προκαλέσῃ πολλὰς συζητήσεις καὶ θὰ ταλαιπωρηθῶμεν ἀδίκως τὴν Πέμπτην. Μόνον, ἐὰν γίνῃ δεκτὸν σήμερον κατ’ ἀρχήν, εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὴν Πέμπτην.

§205Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν ἠμπορεῖ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ μάλιστα κατόπιν δύο ἀναβολῶν, τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ δύο ἀναβολῶν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ θέλῃ σήμερον νὰ ρίψῃ τὴν εὐθύνην τῆς καθυστερήσεως τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ δὴ εἰς τὴν ἄκραν Ἀριστεράν.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν δέχεσθε ἢ δὲν δέχεσθε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀγορεύσητε τώρα.

§207Α. ΖΑΚΚΑΣ. Προφανῶς, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐθύνην, τὸ ὅτι δὲν προωθήθη ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖ, ὅμως, ποὺ ἔφθασαν τὰ πράγματα, οὔτε ἡ πρότασις τοῦ κ. Χέλμη εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν κατάστασιν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους».

§209Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Σᾶς εἶχα ζητήσει τὸν λόγον καὶ παραδόξως δὲν μοῦ τὸν δίδετε. Ἐγὼ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγινε μία παρεξήγησις, κύριε Δημηρᾶτε, μὲ συγχωρεῖτε. Ἐνόμισα, ὅτι ἔληξε τὸ θέμα καὶ δὲν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον.

§211Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§212Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον, ἐμφανίζεται ὡς ἕνα θέμα ρουτίνας, ὡς ἕνα νομοσχέδιον τυπικόν, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνεται κατ’ ἔτος καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν προσωρινὴν διαχείρισιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους κατὰ τὸ ἔτος 1958. Αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμὸς «περὶ προσωρινῆς διαχειρίσεως» γίνεται κατ’ εὐφημισμόν, διότι πρόκειται περὶ ὁριστικῆς διαχειρίσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅταν καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Πρόκειται νὰ παράσχωμεν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἐν λευκῷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν ἐξουσιοδότησιν, νὰ διαχειρισθῇ ὄχι μόνον τὰ δημόσια οἰκονομικά, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Χώρας. Διότι εἶναι γνωστὴ ἡ ἐπίδρασις, τὴν ὁποίαν τὰ δημόσια οἰκονομικὰ ἀσκοῦν ἐπὶ τῆς καθόλου οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Πόσον εἶναι ἀνώμαλον νὰ γίνεται ἡ διαχείρισις τῶν οἰκονομικῶν θεμάτων ὑπὸ τὴν μορφὴν προσωρινότητος ἔχει κατ’ ἐπανάληψιν τονισθῆ ἀπὸ ὅλους τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὰς ἐκθέσεις των πρὸς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς εἰσηγητὰς ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀμφοτέρων τῶν παρατάξεων. Τὸ κύριον ἔργον τῆς Βουλῆς, κατὰ τὸ Σύνταγμα, εἶναι ἡ κύρωσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὅταν κύριοι βουλευταί, μία Βουλὴ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸν Προϋπολογισμόν, τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα δὲν λειτουργεῖ. Διότι, ἡ πεμπτουσία τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος συνίσταται εἰς τὴν ἀπόσπασιν τῆς ἐξουσίας τῆς διαχειρίσεως τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν μεταβίβασιν αὐτῆς εἰς τὴν Βουλήν. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἔλαβε χώραν, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα εἰς τὴν Χώραν μας ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν ἰσχύει. Ὅταν πέρυσι συνεζητεῖτο ὁ νόμος περὶ μεταβολῆς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, δι’ οὗ μετετέθη ἡ ἔναρξις τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου εἰς τὴν 1ην Ἰανουαρίου, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρέσχε ρητὴν διαβεβαίωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι λόγῳ τῆς μεταβολῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοι λόγοι πρακτικοὶ ἐπέβαλον, θὰ ἐπετυγχάνετο, ἐπὶ τέλους, ἡ τήρησις τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Συντάγματος καὶ ἡ ἔγκαιρος κατάθεσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι τότε ἐξεφράσαμεν ζωηροτάτας ἀμφιβολίας ἐπὶ τοῦ κατὰ πόσον διὰ τῆς μεταβολῆς αὐτῆς θὰ διηυκολύνετο ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Συντάγματος. Ἀπόδειξις, ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1957 κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 15ην Φεβρουαρίου, ὡς ἔκθεσις. Δηλαδὴ μὲ καθυστέρησιν τριῶν καὶ ἡμίσεος μηνῶν. Ὁ Προϋπολογισμὸς ὡς τόμος, διενεμήθη περὶ τὸ τέλος τοῦ Ἀπριλίου. Εἰσηγηταὶ ὡρίσθησαν εἰς τὰς ἀρχὰς Μαΐου. Τότε διεκόπησαν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς καὶ συνεπῶς δὲν ὑπῆρχε Σῶμα διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸν Προϋπολογισμόν. Ἤδη ὁ Προϋπολογισμὸς ἔχει ἐκτελεσθῆ. Μετ’ ὀλίγας ἑβδομάδας λήγει τὸ οἰκονομικὸν ἔτος καὶ καλούμεθα νὰ ἐπαναλάβωμεν τὸ ἴδιον πείραμα διὰ τὸ ἔτος 1958. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πέρυσι ἐπεκαλέσθη ὡς δικαιολογίαν τῆς καθυστερήσεως τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἶχε ἀκόμη καθορισθῆ ἡ Ἀμερικανικὴ Βοήθεια. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ τὸ ἰσχυρισθῇ πλέον αὐτό. Ἐὰν δὲν τὸ ἐμνημόνευεν ὡς δικαιολογίαν ὁ ἀξιότιμος κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας δὲν θὰ ἔθιγα τὸ θέμα αὐτό.

§213Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Τὸ ἀνέφερα γενικὰ ὡς μετακατοχικὴν δικαιολογίαν.

§214Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὴ ἡ δικαιολογία δὲν ἰσχύει. Πάντως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1957 καὶ δι’ οὐδένα Προϋπολογισμὸν ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα. Καὶ ὁ λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς: ὅτι τὸ ὕψος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας εἶναι γνωστόν, αἱ δὲ διακυμάνσεις αὐτῆς εἶναι τῆς τάξεως τῶν 5, 6, 7 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν κατάρτισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐκτὸς τούτου ὁ κ. Ὑπουργὸς πέρυσι διέπραξε σφάλμα ὅταν ἐβεβαίου τὴν Βουλὴν ὅτι ἀνέμενε τὸν καθορισμὸν τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο ἀκριβές, διότι ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐχρειάζετο ἦσαν γνωστά. Ὅσα δὲ δὲν ἦσαν γνωστά, θὰ καθίσταντο γνωστὰ μετὰ 8 ὁλοκλήρους μῆνας, διότι ὁ Ἀμερικανικὸς Προϋπολογισμὸς θὰ ἐψηφίζετο κατὰ τὸν Ἰούνιον τοῦ 1957. Ἐγὼ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μία ἐξήγησις ὡς δικαιολογία ὑπάρχει τῆς μὴ ἐγκαίρου παρουσιάσεως τῶν Προϋπολογισμῶν εἰς τὴν Βουλήν. Μία ἐξήγησις εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον κατάθεσιν τῶν Προϋπολογισμῶν εἰς τὴν Βουλὴν ἐγκαίρως κατὰ τὸ Σύνταγμα. Ἡ ἐξήγησις εἶναι μία καὶ μοναδική. Εἶναι ἡ ἀνεπάρκεια τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν κατορθώνει νὰ καθορίζῃ ἐγκαίρως τὴν οἰκονομικήν της πολιτικήν. Ὑπὸ συνθήκας δυσχερεῖς τὸ 1951 ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, παρουσίαζε Προϋπολογισμὸν τὴν 15ην Ἰουλίου 1951, δηλαδὴ μὲ καθυστέρησιν 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, καὶ ὑπὸ συνθήκας κύριοι συνάδελφοι, μείζονος ἐξαρτήσεως ἀπὸ τὴν ἐξωτερικὴν βοήθειαν. Ἐξακολουθεῖ τοῦτο νὰ ἀποτελῇ καὶ σήμερον ἀκόμη ρεκόρ. Ὁ ἐγκαιρότερον κατατεθεὶς Προϋπολογισμὸς εἶναι ὁ Προϋπολογισμὸς αὐτὸς τοῦ Κέντρου.

§215Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Πότε κατετέθη ὁ ἰδικός σας Προϋπολογισμός;

§216Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὴν 15.7.51.

§217Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κατετέθη ὄχι μὲ καθυστέρησιν 15 ἡμερῶν, διότι τότε ἴσχυε τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν ἐντὸς διμήνου. Κατὰ συνέπειαν ἔπρεπε νὰ κατατεθῇ μέχρι 15 Δεκεμβρίου. Τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952 καθορίζει ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς κατατίθεται δύο μῆνας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομ. ἔτους. Τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 λέγει: «Τοὺς δύο πρώτους μῆνας τῆς τακτικῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς». Κατὰ συνέπειαν ἡ τακτικὴ Σύνοδος, ἐφ’ ὅσον δὲν γίνῃ χρῆσις τοῦ ἄρθρου 55, τοῦ Συντάγματος, ἀρχίζει εἰς τὰς 15 Ὀκτωβρίου. Ἐὰν γίνῃ χρῆσις αὐτοῦ, ἀρχίζει εἰς τὰς 15 Νοεμβρίου, καὶ ἑπομένως εἰς οἱανδήποτε ἐκδοχὴν ὁ Προϋπολογισμὸς ἔπρεπε νὰ εἶχε κατατεθῆ ἢ 15 Νοεμβρίου ἢ 15 Δεκεμβρίου. Κατετέθη 15 Ἰουλίου, συνεπῶς κατετέθη μὲ καθυστέρησιν 6 μηνῶν.

§218Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν κ. συνάδελφος ἐπεξετάθη εἰς ἀπαράδεκτον βυζαντινολογίαν. Αἱ προθεσμίαι καταθέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ κατὰ τὰ Συντάγματα εἰς τὰς Βουλάς, ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους νὰ γνωρίζῃ ποία θὰ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ. Βεβαίως, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν κ. βουλευτής, μοῦ ἀποδίδει μίαν εὐθύνην, διότι δὲν κατέθεσα τὸν Προϋπολογισμὸν 1951–52 τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1950. Θὰ δεχθῶ τὴν εὐθύνην αὐτήν. Δὲν ἔχω δισταγμὸν νὰ ἀναλαμβάνω εὐθύνας, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὸ ἀνέλαβον τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1951.

§219Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ συνταγματικῶν προθεσμιῶν, αὗται εἶναι αἱ προθεσμίαι.

§220Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ παρακολουθήσω τὰς βυζαντινολογίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν κ. συναδέλφου, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι τὸ Σύνταγμα τοῦ 1864 προέβλεπεν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους τὴν 1ην Ἰανουαρίου. Περὶ τὸ 1920 ἐγένετο τὴν 1ην Ἰουλίου. Ὅταν, συνεπῶς λέγῃ ἐντὸς διμήνου πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς Συνόδου, ἐννοεῖ πρὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου. Πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς χρήσεως. Δὲν βλέπω διατὶ ὁ κ. συνάδελφος ἠθέλησε νὰ ἀνατρέξῃ εἰς ἓν παλαιὸν κείμενον τὸ ὁποῖον καμμίαν σχέσιν δὲν ἔχει ἐν προκειμένῳ.

§221Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Καμμία ἀπὸ τὰς μεταπολεμικὰς Κυβερνήσεις δὲν κατέθεσε ἐγκαίρως τὸν Προϋπολογισμόν.

§222Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Κωστοπούλου, ὅτι αἱ προθεσμίαι σχετίζονται μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Αὐτὸ προφανῶς ὑπονοεῖ. Διότι ἐὰν τὸ οἰκονομικὸν ἔτος τὸ θέλωμεν κἄποτε νὰ ἀρχίσῃ π. χ. τὸν Νοέμβριον, δηλαδὴ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς Συνόδου, θὰ ἔπρεπε ὁ Προϋπολογισμὸς νὰ κατατίθεται πρὸ 11 μηνῶν. Ὁ κ. Κωστόπουλος εἶχε δίκαιον. Σήμερον ὁ Προϋπολογισμὸς ἄρχεται τὴν 1ην Ἰανουαρίου. Δὲν προβλέπω ὅτι καὶ ἐφέτος θὰ κατορθωθῇ ἡ ἔγκαιρος κατάθεσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ θέση ὑπὸ τὸν ἔλεγχόν της τὴν οἰκονομικήν της πολιτικήν. Ἐὰν πέρυσι κατωρθώθη ἡ κατάθεσις τὴν 14ην Φεβρουαρίου καὶ ὁ τόμος τοῦ Προϋπολογισμοῦ τὴν 14ην Ἀπριλίου, ἐφέτος προβλέπω ὅτι πρὸ τῶν θερινῶν διακοπῶν δὲν θὰ εἶσθε ἐν γνώσει τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδὴ θὰ ἔχῃ ἐκτελεσθῆ τὸ ἥμισυ τοῦ Προϋπολογισμοῦ βάσει τοῦ σχεδίου τὸ ὁποῖον θὰ κυρώσωμεν, χωρὶς νὰ λάβητε γνῶσιν τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν γνωρίζω ποῖον τὸ μέλλον ποὺ ἐπιφυλάσσεται εἰς τὸν κοινοβουλευτισμὸν ὅταν κατὰ τοιοῦτον τρόπον παραβιάζεται τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος. Νομίζω γενικώτερον ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν λειτουργεῖ κανονικῶς καὶ ἴσως ὑπάρχει ἕνα ἀνοικτὸν θέμα μεταρρυθμίσεως, ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος εἰς ὡρισμένα ἄρθρα, ἡ ὁποία θὰ κάμῃ τὸν μηχανισμὸν τὸν κοινοβουλευτικὸν περισσότερον ἱκανὸν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς ἐποχῆς. Ἀλλὰ καὶ ὁ Κανονισμὸς τὸν ὁποῖον ἐπεξειργάσθη ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς, τῆς ὁποίας εἶμαι μέλος, περιέχει ἀξιολόγους καινοτομίας, αἱ ὁποῖαι ἐὰν ἐφαρμοσθοῦν θὰ βελτιώσουν σημαντικῶς τὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος. Ὅπως εἶπον, ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ζητεῖ μὲ τὸ σχέδιον νόμου νὰ τοῦ δώσωμεν ἐν λευκῷ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους διὰ τὸ ἔτος 1958. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν πρέπει νὰ παράσχωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν αὐτὴν τὴν ἐξουσιοδότησιν, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ποία ὑπῆρξεν ἡ πολιτεία του περὶ τὴν σύνταξιν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1957. Ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1957 ἀποτελεῖ ἕνα ἄνευ προηγουμένου δεῖγμα μιᾶς παταγώδους ἀποτυχίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς πᾶσαν πρόβλεψιν ἀφορῶσαν τὰ οἰκονομικά. Ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1957 ἀπέτυχε παταγωδῶς εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐσόδων, ἀπέτυχε καὶ εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ προγράμματος τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἐνθυμοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εὐθὺς ὡς κατετέθησαν τὰ πρῶτα στοιχεῖα τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1957, εἶχον σπεύσει δι’ ἐπερωτήσεως, διὰ δηλώσεων εἰς τὸν Τύπον, ἀλλὰ καὶ ἀγορεύων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς ἐκεῖνος εἶναι ἄνευ ἀξίας, ἔχει γίνει στὸ ποδάρι, διότι περιέχει ὑπεκτίμησιν τῶν ἐσόδων τῆς τάξεως τῶν 1500–2000 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔσπευσεν εἰς τὴν πρώτην παρατήρησίν μου διὰ δηλώσεών του εἰς τὸν Τύπον αἱ ὁποῖαι ἔλαβον μεγίστην διὰ τοῦ ραδιοφώνου διάδοσιν, νὰ μὲ καταγγείλῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὡς δημοκοποῦντα, διότι ἐπεδείκνυα ἀνύπαρκτα ἔσοδα εἰς τοὺς συνταξιούχους, εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ εἰς τοὺς φορολογουμένους διὰ νὰ τοὺς ἐξεγείρω ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἔλεγεν ὅτι αὐτὰ τὰ ἔσοδα ὑπάρχουν εἰς τὴν φαντασίαν τοῦ κ. Μαύρου καὶ ὄχι εἰς τὴν πραγματικότητα. Ὅταν τὸν παρελθόντα Μάϊον εἰς τὴν ἔκτακτον Σύνοδον τῆς Βουλῆς εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἐπανέλαβον τοὺς ἰσχυρισμούς μου ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς περιέχει ἔσοδα βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας 1500 ἢ 2000 ἑκατομμυρίων, πέραν ἐκείνων ποὺ ἀναγράφει καὶ ἠπόρουν πῶς δὲν τὸ ἀντελήφθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ εἶπον, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ἐὰν δὲν ἀντελήφθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἔχομεν 2000 ἑκατομμ. ἐπὶ πλέον ἔσοδα, τότε δὲν ἔχει ἡ Χώρα Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν τὰ ἀντελήφθη, τὰ γνωρίζει καὶ τὰ ἀπέκρυψε, τότε διαπράττει ἔγκλημα ἐναντίον τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀποκρύπτωνται ἔσοδα τοιαύτης ἐκτάσεως ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν. Ὁ κ. Θηβαῖος ἀντικρούσας, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Θὰ ηὐχόμην ἐκ βάθους καρδίας αἱ προβλέψεις τοῦ κ. Μαύρου νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ νὰ ἔχωμεν τὴν εὐτυχίαν νὰ ἴδωμεν τὴν Ἑλλάδα ἔχουσαν περίσσευμα 2000 ἑκατομμ.», εἰρωνικὰ τὰ λέγει αὐτὰ «καὶ νὰ δώσῃ τὴν εὐχαρίστησιν εἰς τὸν κ. Μαῦρον τῆς ἐπαληθεύσεως καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκαιρίαν νὰ μεταβάλῃ τὴν πολιτικήν της». Κύριοι, ὅταν κατέθετον τὸν Προϋπολογισμόν, εἶχον εἴπει, ὅτι τὸν ἔκαμον ἐπὶ τῇ βάσει ρεαλιστικῶν στοιχείων, δὲν εἶχον, τότε, ὑπ’ ὄψει μου λέγει ὁ κ. Θηβαῖος, τὴν σοφὴν διδασκαλίαν τοῦ κ. Μαύρου. Ἐξακολουθεῖ ἡ εἰρωνεία. Κύριοι βουλευταί, ἀκριβῶς ἐντὸς 15 ἡμερῶν λήγει τὸ οἰκονομικὸν ἔτος. Ὁ Προϋπολογισμὸς προέβλεπεν ἔξοδα ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν, 11.025 ἑκατομμύρια. Ἐγὼ εἶχον εἴπει, ὅτι ὑπάρχει ἀπόκρυψις 1.500 ἑκατομμ. ἢ 2.000 ἑκατομμ., δηλαδὴ ἐγὼ προέβλεπα, ὅτι τὰ ἔσοδα θὰ ἦσαν 12.500 ἑκατομ. ἢ 13.000 ἑκατομμ. Ἂς ἴδωμεν τί ἔγινε. Μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1957, δηλαδὴ κατὰ τοὺς 10 μῆνας τοῦ οἰκον. ἔτους εἰσεπράχθησαν, καὶ τοῦτο προκύπτει ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, 10.519 ἑκατομμ. Ὑπολείπονται οἱ μῆνες Νοέμβριος καὶ Δεκέμβριος καὶ αἱ εἰσπράξεις αἱ ὁποῖαι θὰ πραγματοποιηθοῦν τὸ 1958 διὰ λογαριασμὸν τοῦ 1957 κατὰ τὴν λεγομένην παράτασιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Οἱ μῆνες Νοέμβριος καὶ Δεκέμβριος θὰ ἀποδώσουν κατὰ πᾶσαν πιθανότητα μαζὶ 2.100 ἢ 2.200 ἑκατομ. εἶναι περίπου ἡ ἀναλογία καὶ τῶν ἄλλων 10 μηνῶν. Ἐλπίζω νὰ μὴ τολμήσῃ πλέον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀμφισβητήσῃ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους δίδω, διότι θὰ ἔχῃ πεισθῆ ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι ὅταν παρέχω εἰς τὴν Βουλὴν στοιχεῖα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, φροντίζω νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἐντὸς τῆς πραγματικότητος καὶ νὰ μὴ περιπίπτω εἰς ὑπερβολάς. Οἱ δύο μῆνες Νοέμβριος καὶ Δεκέμβριος, θὰ ἀποδώσουν 2.100 ἢ 2.200 ἑκατομμύρια. Κατὰ τὴν παράτασιν τοῦ οἰκονομ. ἔτους θὰ εἰσπραχθῶσι διὰ τὸ ἔτος 1957 300 ἢ 400 ἑκατομμ. δραχμῶν. Αὐτὰ προστιθέμενα εἰς τὰ ἤδη εἰσπραχθέντα 10.519 ἑκατομμ., δίδουν ἔσοδα ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν 13.000 ἀντὶ τῶν 11.025 τὰ ὁποῖα προέβλεψεν εἰς τὸν Προϋπολογισμόν του τὸ 1957. Δηλαδὴ ὄχι διὰ τὰ 1.500 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ θὰ ἐπαληθεύσῃ ἡ πρόβλεψίς μου εἰς τὸ σύνολον, διὰ τὰ 2.000 ἑκατομμύρια.

§223Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμφωνήσω μαζί σας ὡς πρὸς τὰ 2.000 ἑκατομμύρια. Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει μία ὑπεραπόδοσις τῶν ἐσόδων. Σεῖς τὴν ἐκτιμᾶτε εἰς 2.000 ἑκατομμύρια μὲ πρόβλεψιν τῶν μηνῶν Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου. Νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοί σας εἶναι ὑπερβολικοί, θὰ εἶναι πολὺ ὀλιγώτερα. Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει ὑπεραπόδοσις. Ἡ διαφορά μας ἔγκειται εἰς τὸ ἑξῆς: Σεῖς τὸ λέγετε ὡς μίαν ὑπεκτίμησιν τῶν ἐσόδων, ἡμεῖς τὸ ἐμφανίζομεν ὡς μίαν ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐσόδων ὀφειλομένην εἰς ἐκτάκτους καὶ ἀπροβλέπτους λόγους. Εἶναι κολοσσιαία ἡ διαφορά μας διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους. Διότι, ἐφ’ ὅσον ἠξεύρετε καλὰ τοὺς ἀριθμοὺς θὰ γνωρίζητε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκ τῶν τακτικῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὑπεραπόδοσις. Ὁ φόρος καθαρᾶς προσόδου, δὲν ἀπέδωσε τίποτε, παραπάνω, μάλιστα ὀλιγώτερα ἔσοδα προέρχονται ἀπὸ μίαν μὴ προϋπολογισθεῖσαν εἰσαγωγὴν 80 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, καὶ ἀπὸ διάφορα ἔκτακτα ἔσοδα, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπολογισθοῦν ἐκ τῶν προτέρων καὶ τὰ ὁποῖα ἀπέδωσαν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ὑπελογίσθησαν. Διατὶ θέλετε νὰ παραστήσητε αὐτὸ ὡς ὑπεκτίμησιν τῶν ἐσόδων καὶ ὄχι ὡς ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐσόδων, ὀφειλομένην εἰς λόγους ἀπροβλέπτους, ἐφ’ ὅσον δὲν προέρχονται ἐκ τακτικῶν προβλέψεων τοῦ προϋπολογισμοῦ; Ἡ εἰσαγωγὴ τῶν 80 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἦτο ἄσχετος πρὸς πᾶσαν πρόβλεψιν δυναμένην νὰ ὑπολογισθῇ ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ ἐκ τῶν προτέρων. Δεδομένου ὅτι πάντοτε αἱ ὑπηρεσίαι εἶναι συντηρητικαὶ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐσόδων, λογικὸν ἦτο νὰ μὴ ὑπολογίσουν αὐτὴν τὴν ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐσόδων, τὴν ὀφειλομένην εἰς τὰς μὴ ὑπολογισθείσας εἰσαγωγάς. Βεβαίως ὑπῆρξε μία αὔξησις τῶν ἐσόδων ἀπὸ ὅ,τι ἀναγράφει ὁ Προϋπολογισμός, ἀλλ’ αὐτὸ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ὅτι ὑπῆρξεν ἐξ αὐτῶν τῶν λόγων, σεῖς δὲ ὑποστηρίζετε ὅτι ὠφείλετο εἰς ὑπεκτίμησιν τῶν ἐσόδων.

§224Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔπαθε ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν τὴν ὁποίαν τοῦ μετέδωσεν ὁ ἐξ Ἀθηνῶν κ. συνάδελφος, ἀπὸ τὴν Βυζαντινολογίαν. Ἐβεβαίωσε τὴ ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐσόδων, ἀλλά, λέγει, δὲν εἶναι ὑπεκτίμησις, εἶναι ὑπεραπόδοσις.

§225Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐξ ἀπροβλέπτων λόγων.

§226Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ἡ θέσις σας εἶναι ὀλίγον δυσχερὴς καὶ θὰ γίνῃ ἀκόμη δυσχερεστέρα μετ’ ὀλίγον, ὅταν θὰ ἀκούσητε τὶ θὰ εἴπω δι’ ὑμᾶς προσωπικῶς. Διότι, ὅταν ὁ κ. Θηβαῖος κατέθεσε τὸν Προϋπολογισμὸν τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1957, εἶχε μίαν δικαιολογίαν, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προβλέψῃ κατὰ τὸν Φεβρουάριον τὶ θὰ γίνῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἀλλὰ σεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁμιλῶν ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ βήματος εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, ὄχι τὸν Φεβρουάριον καὶ τὸν Μάρτιον, ἀλλὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1957, πρὸ δύο μόλις μηνῶν, ὅταν εἶχεν ἐκτελεσθῆ κατὰ τὰ 8)10 ὁ Προϋπολογισμός, βεβαιοῦτε τὴν Βουλὴν — ἔχω ἐδῶ τὰ πρακτικὰ— ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Μαῦρος καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ ὑπεραπόδοσις θὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν 800 ἑκατομμυρίων δραχμῶν.

§227Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τί ἀξίαν ἔχει αὐτό, κύριε Μαῦρε; Ἐὰν θέλετε νὰ κάμωμεν διαλογικὴν συζήτησιν, δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν αὐτό, ἐὰν σᾶς εἶπον ἐγὼ τὸν Σεπτέμβριον 800 ἑκατομμύρια καὶ τὸν Νοέμβριον ἔγιναν 1.200. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ἀκριβῆ ἀριθμὸν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι δὲν ὑπάρχουν αἱ ἀποδόσεις τῶν μηνῶν Νοεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ τὰ 2.000 ἑκατομμύρια ποὺ λέγετε σεῖς εἶναι ὑπερβολὴ ἄνευ προηγουμένου. Τὸ θέμα εἶναι ἐκεῖ ποὺ τὸ ἐτοποθετήσατε κακῶς σεῖς. Διότι σεῖς ὑποστηρίζετε ὅτι ὑπῆρξεν ἠθελημένη ὑποεκτίμησις τῶν ἐσόδων, ἐνῷ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν καμμία ἠθελημένη ὑποεκτίμησις τῶν ἐσόδων. Τὸ ἂν ὑπῆρξεν ὑπεραπόδοσις, ὄχι ὑπεραπόδοσις τυχαία, ἀλλὰ ὑπεραπόδοσις ὀφειλομένη εἰς ἀπροβλέπτους λόγους, ὡς ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν κατὰ 80 ἑκατομμύρια δολλάρια, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὑπῆρξεν ἠθελημένη ὑποεκτίμησις τῶν ἐσόδων, καὶ ἑπομένως, ὁ ἀριθμός, ἐὰν θὰ εἶναι 1.500 ἢ 800 ἑκατομμύρια ἡ ὑπεραπόδοσις δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν.

§228Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ ἐπιμένετε νὰ ἀμφισβητῆτε στοιχεῖα τῶν ὁποίων ἡ διάψευσις εἶναι τόσον εὔκολος καὶ τόσον ταχεῖα; Πρὸ δύο μηνῶν τὰ εἴπατε αὐτά! Τὸ πλεόνασμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἡ ὑπεραπόδοσις, θὰ εἶναι ἀναντιρρήτως τῆς τάξεως ποὺ εἶπον ἐγώ.

§229Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα μας.

§230Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀφήσατέ με...

§231Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ θέμα μας εἶναι ἄλλο, ἡ τοποθέτησις τὴν ὁποίαν ἐκάματε περὶ ὑποεκτιμήσεως ἢ ὑπεραποδόσεως. Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα.

§232Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ δεχθῶ ἄλλην διακοπὴν διὰ 5 λεπτά. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὸν Σεπτέμβριον, βεβαιοῖ τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν θὰ ὑπερβῇ τὰ 800 ἑκατομμύρια ἡ ὑπεραπόδοσις τῶν φόρων ἐνῷ ἤδη τότε εἶχε περάσει τὰ 1.300, ἁπλῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἦτο ἀπληροφόρητος. Διότι, ὑπεραπόδοσις τῶν ἐσόδων ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἐκτάκτους λόγους, ποὺ λέγει ὁ κ. Χέλμης, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν καθόλου ἔκτακτοι, ἔγινε ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον, καὶ ἐφεξῆς καὶ τοὐλάχιστον κατόπιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ὅτι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἐσόδων μεγαλυτέρων τῆς τάξεως τῶν 1.500 ἢ 2.000 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ ἐάν, κύριοι βουλευταί, δὲν τὸ γνωρίζῃ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ποῖος πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ; Διότι, ἐὰν ἡ Χώρα δὲν ἔχῃ Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, γνωρίζοντα τὰ ἔσοδα, πρέπει νὰ ἔχῃ πάντως κἄποιον ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος νὰ γνωρίζῃ ποῖον τὸ ὕψος τῶν ἐσόδων, καὶ βάσει αὐτοῦ νὰ ρυθμίζῃ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Χώρας. Εἶπεν ὁ κ. Χέλμης ὅτι αὐτὰ ὀφείλονται εἰς ἐκτάκτους λόγους. Κύριε Προεδρεύοντα τῆς Κυβερνήσεως, δώσατε οἱονδήποτε χαρακτηρισμὸν θέλετε εἰς τοὺς λόγους καὶ ὀνομάσατέ τους ἐκτάκτους ἢ τακτικούς, ὀνομάσατε τὸ πλεόνασμα τὴν ὑπεραπόδοσιν ἢ ὑπερεκτίμησιν ἐσκεμμένην ἢ ἀπὸ ἄγνοιαν. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἕν, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς θὰ ἔχῃ ἔσοδα ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν 13 δισεκατομμυρίων ἐνῷ ἔπρεπε νὰ γράψῃ 11. Καὶ διαπιστώνω καὶ καταγγέλλω ὅτι ἀκόμη δὲν τὸ ἔχετε πληροφορηθῆ, ἐνῷ εὑρισκόμεθα 15 ἡμέρας πρὸ τῆς λήξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους.

§233Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§234Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀλλὰ κατὰ πόσον, κύριοι βουλευταί, οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων ὑπῆρξαν ἀπρόβλεπτοι καὶ ἄγνωστοι, ἀνεπτύχθη πρὸ 7 μηνῶν κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Δὲν ἐρριψοκινδύνευσα τότε ἕνα ἀριθμὸν τυχαῖον. Ἔκαμα ὑπολογισμούς, καὶ τοὺς ἔκαμα ἐν συνδυασμῷ καὶ συνεργασίᾳ μὲ πληροφορίας τὰς ὁποίας ἐπῆρα ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα τὰ ὁποῖα καὶ σεῖς κατὰ νόμον ὀφείλετε νὰ συμβουλεύεσθε. Καὶ ἀνέφερα μερικὰ παραδείγματα. Σᾶς εἶπον, πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν ἀπὸ τὴν ζάχαριν φερ’ εἰπεῖν, τὸ 1956 ἔχετε εἰσπράξει 600 ἑκατομμύρια, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γράφετε 400 εἰς τὸ 1957; Ἠρώτησα, θὰ βάλετε δελτίον; Ἔχετε κάμει σκόπιμον ὑποεκτίμησιν ὅλων τῶν ἐσόδων. Ὡμιλήσατε περὶ τῆς ἀπροβλέπτου αὐξήσεως τῶν εἰσαγωγῶν. Κύριε Ὑπουργέ, ἠγόρευον τὸν Μάρτιον τοῦ 1957 καὶ σᾶς εἶπον ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ ἐφέτος θὰ ὑπερβοῦν, μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν, τὰ 500 ἑκατομμύρια δολλαρίων, ἀνέφερον συγκεκριμένως τὸν ἀριθμὸν 490 ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ εἶπον ὅτι τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἐκ τῶν ἀδήλων πόρων θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 300 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἐὰν ὅλα αὐτὰ ἐπηλήθευσαν θὰ ἔπρεπε μᾶλλον νὰ ἐλέγχητε ὑμᾶς τὸν ἴδιον, καὶ τὰς πηγὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀντλεῖτε πληροφορίας. Ἢ, ἐὰν θέλετε ἀκόμη, ἐπειδὴ μᾶς συνδέει παλαιὰ φιλία, εἶμαι πρόθυμος νὰ σᾶς παρέχω κάθε σχετικὴν πληροφορίαν, διὰ νὰ μὴ πέφτετε εἰς παρόμοια σφάλματα εἰς τὸ μέλλον.

§235Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὸ εἶναι μαντικὴ δύναμις. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης).

§236Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἔκαμον ὑπολογισμούς, ἂν θέλετε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, νὰ συναντηθῶμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, νὰ ἴδητε πῶς σκέπτομαι καὶ πῶς αἱ ἰδικαί μου σκέψεις ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν πραγματικότητα.

§237Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διὰ τὰς ἐκλογὰς εἶναι αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια!!!

§238Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. (Χαριτολογῶν). Καλὸς μάγειρος ὁ κ. Χέλμης!!!

§239Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν, ἐὰν εἶναι 800 ἢ 1.800 ἢ 2.000 τὰ ἑκατομμύρια. Κύριε Ὑπουργέ, τί ἔχει σημασίαν; Ὅταν κάμνητε ὑπολογισμὸν τῶν ἐσόδων, πρέπει νὰ ἔχητε μίαν μεγίστην ἀκρίβειαν εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ἀριθμῶν, Ἂν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους σᾶς παρουσιασθοῦν διακυμάνσεις, ἔχει προβλέψει καὶ ἡ θεωρία καὶ ἡ πρᾶξις τὴν ἀντιμετώπισίν των. Ὑπάρχουν τὰ ἀποθεματικὰ καὶ ἔχετε μίαν εὐχέρειαν κινήσεως εἰς ποσοστὸν περίπου 500 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, μὲ τὰ ὁποῖα, χειριζόμενος τὸν Προϋπολογισμὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀπρόβλεπτα τινά, ἐκτός, βεβαίως, ἂν συμβῇ νὰ συμβοῦν σεισμοὶ ἢ ἄλλαι θεομηνίαι. Ἀλλὰ ὁ Προϋπολογισμὸς οὐδέποτε συντάσσεται ἐν ὄψει θεομηνιῶν, ὁ Προϋπολογισμὸς συντάσσεται ἐν ὄψει ὁμαλῶν συνθηκῶν. Ἐὰν συμβοῦν ἔκτακτα γεγονότα, τότε ἡ Βουλὴ συνέρχεται καὶ ψηφίζει ἔκτακτα μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν θεομηνιῶν. Ἀλλά, κύριοι βουλευταὶ δὲν εἶναι μόνον εἰς τὴν κακὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐσόδων, ἡ ὁποία εἰς τοιαύτην ἔκτασιν, προσθέτω, δὲν ἔχει προηγούμενον οὔτε εἰς τὴν χώραν αὐτήν, οὔτε εἰς ἄλλην χώραν. Ἂν δὲ θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἐπικαλεσθῇ ὡς προηγούμενον τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1953–54, θὰ τοῦ εἴπω, ὅτι τότε, συνεπεία τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, ὅλα τὰ μεγέθη τῆς οἰκονομίας ἦσαν ρευστὰ καὶ ἦτο νοητὸν εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀφήσῃ μεγάλα περιθώρια προβλέψεως εἰς ἕνα μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς Προϋπολογισμόν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον εἰς τὰ ἔσοδα. Καὶ εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπενδύσεων συνέβησαν τὰ ἴδια σφάλματα. Ὁ ἀρχικὸς Προϋπολογισμὸς περιέχει ἕνα κονδύλιον διὰ κρατικὰς ἐπενδύσεις 1.900 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Αἱ δύο μεταβολαί, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ μέχρι τοῦδε ἀνεβίβασαν τὸ κονδύλιον εἰς 2.166 ἑκατομμύρια. Εἴχομεν ἰσχυρισθῆ ἔκτοτε ὅτι δὲν θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν ἀφοροῦν πραγματικὰς ἐπενδύσεις ὅλα τὰ 1.900 ἑκατομμύρια τοῦ ἀρχικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Τὸ πρόγραμμα τῶν 2.166 ἑκατομμυρίων ὁτιδήποτε καὶ ἂν ἀφορᾷ, δὲν θὰ κατορθώσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἐκτελέσῃ. Εἶχον προβλέψει καὶ εἰς τὴν ἔκθεσίν μου ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὅτι δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ πραγματοποιήσῃ πρόγραμμα ἐπενδύσεων, μεῖζον τῶν 1.600 ἢ 1.650 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐκυκλοφόρησε πρὸ δύο ἡμερῶν μίαν δήλωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεται, ὅτι τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων ἐκτελεῖται μὲ ἀκρίβειαν 95 ἕως 97%. Τοῦτο, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀνακριβές. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ ἢ τοῦ ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν στοιχεῖα μὴ ἀκριβῆ ἢ πάντως μὴ ἀφορῶντα τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1957.

§240Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Μήπως τὰ ἰδικά σας στοιχεῖα εἶναι ἐλλιπῆ;

§241Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Προφανῶς, κύριε Δημητρᾶτε, διὰ νὰ τὸ λέγετε αὐτό, θὰ ἔχετε εἰς χεῖρας σας στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα νὰ προκύπτῃ ἡ ἀνακρίβεια τῶν ἰδικῶν μου ἀριθμῶν. Καὶ ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀπολύτως σημαντικὸν δέχομαι τὴν διακοπήν σας, διὰ νὰ μοῦ εἴπητε ποῖα ἐκ τῶν στοιχείων μου ἀμφισβητεῖτε.

§242Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Μήπως τὰ ἰδικά σας στοιχεῖα εἶναι ἐλλιπῆ καὶ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν ἔκαμε τὴν δήλωσιν, ἦσαν περισσότερον συμπεπληρωμένα;

§243Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἐλέγχω ὡς ἀνακριβῆ τὰ στοιχεῖα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, προϋποτίθεται ὅτι, τοὐλάχιστον τὰ ἔχω ἐξετάσει... Δὲν πρόκειται περὶ στοιχείων ἀποκρύφων ἢ μυστικῶν, πρόκειται περὶ στοιχείων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς Ἕλληνος πολίτου καὶ κατὰ μείζονα λόγον τῶν βουλευτῶν, τὰ ὁποῖα ἡ ὑπηρεσία ὀφείλει νὰ παράσχῃ εἰς πάντα αἰτοῦντα, διότι πρόκειται περὶ ὑποθέσεων κρατικῶν. Ἂν ἔχετε καμμίαν ἀμφιβολίαν πρέπει νὰ μοῦ τὸ εἴπητε, διότι ἄλλως αὐτὴ ἡ γενικότης δὲν βοηθεῖ εἰς τίποτε.

§244Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι, τὰ στοιχεῖα τὰ ἰδικά μου εἶναι πρὸ δύο μηνῶν.

§245Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὰ ἰδικά μου εἶναι πρὸ μιᾶς ἡμέρας. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὸ πρόγραμμα τῶν 2166 ἑκατομμυρίων τὸ τμῆμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς δραχμάς, ἔχουν ἐκτελεσθῆ μέχρι τῆς 31ης Ὀκτωβρίου πληρωμαὶ 1142 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐπιθυμῶ νὰ προφυλάξω τὴν Βουλὴν ἀπὸ μίαν πλάνην εἰς τὴν ὁποίαν ὅλοι ὑποπίπτομεν συνήθως ὅταν ἐκτιμῶμεν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως. Εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ὑπάρχουν τρία στοιχεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν τὸ πρόγραμμα ἐκτελεῖται. Τὸ πρῶτον στοιχεῖον εἶναι ἡ πρόβλεψις τὴν ὁποίαν κάμνει ἡ Κυβέρνησις. Τὸ δεύτερον στοιχεῖον εἶναι ἡ χρηματοδότησις, δηλαδὴ αἱ μεταφοραὶ τῶν ποσῶν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ λογαριασμὸν τῶν φορέων τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῶν ἔργων καὶ τρίτον ἡ πραγματικὴ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων. Αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι μεταφέρονται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος δὲν ἀποδεικνύουν κατ’ ἀνάγκην ὅτι ἓν ἔργον ἐξετελέσθη. Καὶ ἰδοὺ διατί: Ἡ μεταφορὰ τῶν πιστώσεων εἶναι πρᾶξις λογιστική. Θὰ ἦτο δυνατὸν τὴν 1ην Ἰανουαρίου, δηλαδὴ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, νὰ μεταφέρῃ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἐπ’ ὀνόματι τῶν φορέων, ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς ἀνασυγκροτήσεως, τὰ 1900 ἑκατομμύρια, καὶ νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι ἐξετελέσθη ὁλόκληρον τὸ πρόγραμμα καὶ μετὰ οἱ ἐργολάβοι τῶν δημοσίων ἔργων, βάσει πιστοποιήσεως ἀναλαμβάνουν τὰ ποσὰ αὐτά. Δι’ αὐτὸ σημασίαν ἔχει ὄχι τὶ ποσὸν μετεφέρθη λογιστικῶς εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ τὶ ποσὰ ἐξ αὐτοῦ ἔχουν ἀναληφθῆ δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, πάσχουν εἰς δύο σημεῖα. Στηρίζονται εἰς τὰ κονδύλια τὰ μεταφερθέντα. Τὰ δὲ κονδύλια τὰ μεταφερθέντα περιέργως παρουσιάζουν μίαν διόγκωσιν, προφανῶς γενομένην διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν κυκλοφορεῖ κάθε μῆνα καὶ περιέχεται λογαριασμὸς τοῦ παθητικοῦ ὑπὸ στοιχεῖα 12 Ιβ4. Αὐτὸς ὁ λογαριασμὸς λέγεται λογαριασμὸς δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἐδῶ ὑπάρχουν τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα μεταφέρονται διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν. Αὐτὸς ὁ λογαριασμὸς εἰς τὸ παρελθὸν ἐκυμαίνετο εἰς τὰ 300 310 ἕως 420 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τὸ τεῦχος τὸ ὁποῖον μοῦ ἐδόθη καὶ ποὺ ἐκυκλοφόρησε πρὸ τριῶν ἡμερῶν, παρουσιάζει συνολικῶς 467 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Δηλαδὴ παρουσιάζεται μία αὔξησις λογιστικὴ εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τῆς τάξεως τῶν 140 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ὁμιλήσῃ, ὅτι ἐξετελέσθη ὁλόκληρον τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἐξετελέσθη. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, διὰ νὰ εὕρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὸ ποσὸν τῶν 97% τί νομίζετε ὅτι περιέλαβε; Καὶ τὸ λέγει εἰς τὰς δηλώσεις του: Ἕνα κονδύλιον 10,5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, δηλαδὴ 310 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰ γραμμάτια τὰ ὁποῖα ὑπέγραψε τὸ Κράτος πρὸς τὰς Γερμανικὰς Ἑταιρίας αἱ ὁποῖαι κατασκευάζουν τὸ διϋλιστήριον καὶ τὰ ὁποῖα γραμμάτια θὰ πληρωθοῦν μέχρι τοῦ 1965, βάσει τῆς γνωστῆς συμφωνίας ὑπὸ τὸ ὄνομα «Συμφωνία τῶν Γερμανικῶν Πιστώσεων». Ἔγινε μία περίεργος συγκέντρωσις αὐτοῦ τοῦ λογαριασμοῦ εἰς τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων, ἐνῷ ἀφορᾷ ἔργα καὶ εἰσαγωγὰς ἀγαθῶν, σχετικῶν μὲ τὸ διϋλιστήριον τοῦ ἔτους 1956–57, τὰ ὁποῖα θὰ πληρωθοῦν εἰς διάστημα 7 ἐτῶν καὶ τὰ ὁποῖα προσετέθησαν εἰς τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα διὰ νὰ τὸ διογκώσουν, διὰ νὰ ἰσχυρισθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὸ πρόγραμμα ἐκτελεῖται μὲ ἀκρίβειαν 97%. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι τοῦ χρόνου, ὅταν θὰ ἀρχίσῃ ἡ πληρωμὴ αὐτῶν τῶν γραμματίων, θὰ τὰ ξαναβάλουν πάλιν μέσα καὶ συνεπῶς κάθε χρόνον θὰ ἐπαναλαμβάνεται τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα θὰ προστίθενται τὰ κονδύλια τοῦ διϋλιστηρίου διὰ νὰ ὀγκοῦται ὁ λογαριασμὸς τῶν ἐπενδύσεων. Κύριοι βουλευταί, ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένω ἐντελῶς ἰδιαιτέρως εἰς τὰ δύο αὐτὰ σημεῖα, τὴν ὑποεκτίμησιν τῶν ἐσόδων ἢ τὴν ὑπεραπόδοσιν, ὅπως τὴν λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ τὴν μὴ ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων, εἶναι ὅτι μέγιστα συμφέροντα τοῦ Κράτους διεκυβεύθησαν καὶ ἀπωλέσθη διὰ τὸ 1957 σημαντικὸν τμῆμα τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1957 προέβλεπεν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, τῆς ὁποίας τὸ ὕψος συνεφωνήθη μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀμερικανικῆς, ἐν ὄψει τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων καὶ τῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς 1400 ἑκατομμύρια δραχμῶν, δηλαδὴ βοήθειαν περίπου 130–140 ἑκατομμυρίων δραχμῶν τὸν μῆνα. Αὐτὸ τὸ ποσὸν ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια θὰ ἔδιδεν εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν μηνιαίως, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων. Μέχρι καὶ τῆς 30ῆς Νοεμβρίου, δηλαδὴ εἰς τὸ τέλος τοῦ 11ου μηνός, ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ κατέβαλεν εἰς τὸ Δημόσιον 922 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἔναντι τῶν 1400 ἑκατομμυρίων. Δὲν ἠξεύρω τὶ πρόκειται νὰ καταβληθῇ τὸν Δεκέμβριον, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ποσὸν πολὺ μεγαλύτερον τῶν 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἴσως θὰ εἶναι μικρότερον καὶ συνεπῶς τὸ ποσὸν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, τὸ ὁποῖον ἐν τῷ συνόλῳ θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν δι’ ἀνασυγκρότησιν, θὰ εἶναι ἐφέτος 1000 ἑκατομμύρια, ἀντὶ 1400. Τοῦτο ὀφείλεται εἴτε εἰς τὴν ἀδυναμίαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκτελέσῃ τὸ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, διότι ἐκτέλεσις προγράμματος δὲν εἶναι ἡ ἀναγραφὴ τῶν γραμματίων τοῦ Κροὺπ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τῶν διϋλιστηρίων, ὡς ἔργων ἀνασυγκροτήσεως τοῦ 1957, ἀλλὰ νὰ ἐκτελέσῃ πραγματικὰ διὰ πληρωμῶν τὸ πρόγραμμα, εἴτε εἰς τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εὐλόγως εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Προϋπολογισμὸς εἶναι πλήρης δραχμῶν καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη παροχῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας εἰς τοιαύτην ἔκτασιν. Ἐὰν αἱ πληρωμαὶ αἱ ὁποῖαι τελικῶς θὰ πραγματοποιηθοῦν μέχρι τέλους Δεκεμβρίου, δὲν ὑπερβοῦν τὰ 1600–1700 ἑκατομμύρια — αὐτὸς εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν πλέον αἰσιοδόξων — τότε ὑπολείπεται τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων κατὰ 500 ἑκατομμύρια, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει πρόβλεψις εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Δηλαδὴ θὰ ὑπάρχῃ μία εὐχέρεια ἄλλων 500 ἑκατομμυρίων. Πρὸς πρόληψιν παρεξηγήσεων, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἀποτελεῖ παροχὴν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς σχετικὴν μὲ τὰ 1400 ἑκατομμύρια, τὸ ποσὸν τῶν χρημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ δώσῃ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς δημοτικῆς ἀγορᾶς, διότι δὲν εἶναι πρόγραμμα αὐτὸ ἐπενδύσεων, τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1957, οὔτε τὰ 100 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ, καὶ ἀσφαλῶς θὰ λάβῃ, διὰ τὴν ἐθνικὴν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, διότι καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἔργον προβλεφθὲν εἰς τὸ ἀρχικὸν πρόγραμμα ἐπενδύσεων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1957. Ἐὰν εἶχεν ἐκτελέσει τὸ πρόγραμμα αὐτὸ διὰ πραγματικῶν πληρωμῶν καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς ἦτο, ὡς ὤφειλε νὰ εἶναι, ἀκριβὴς εἰς τὰς προβλέψεις του, ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις θὰ ἔδιδε τὰ 1400 ἑκατομμύρια, ἐπὶ πλέον θὰ ἔδιδε τὰ 100 ἑκατομμύρια τῆς ἀγορᾶς καὶ τὰ 100 ἑκατομμύρια διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης καὶ τὸ σύνολον τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας θὰ ἀνήρχετο εἰς 1600 ἑκατομμύρια ἀντὶ τῶν 1400 ἐγγεγραμμένων εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Σήμερον, ὁ μὲν Προϋπολογισμὸς θὰ λάβῃ 1000 ἑκατομμύρια, τὰ δὲ ἄλλα κονδύλια, ἐὰν λάβῃ τὰ 200 ἑκατομμύρια, δὲν ἀφοροῦν πάντως τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπολείπονται κατὰ 200 ἑκατομμύρια δραχμῶν τῶν συμφωνηθέντων. Κύριοι βουλευταί, κάμνω ἀναδρομὴν εἰς τὴν πορείαν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1957, διότι δὲν μᾶς παρέχεται ἄλλη εὐκαιρία ἐξετάσεως τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων τῆς Χώρας. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διεχειρίσθη κατ’ αὐτὸν τὸν κακὸν τρόπον 13 δισεκατομμύρια ἔσοδα τοῦ Ἑλληνικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὅτι διεχειρίσθη κατὰ τρόπον ἀδέξιον ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων, κατὰ τρόπον ὁδηγοῦντα εἰς ἀπώλειαν 400 ἑκατομμυρίων δραχμῶν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Καὶ ἀναφέρω ὅτι καὶ ὁλόκληρος ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου καὶ αὐτὴ ἐκινήθη κατὰ τρόπον ἐπιζήμιον, διότι τὸ ἔλλειμμά του θὰ εἶναι περίπου τῆς τάξεως τῶν 300 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐφέτος, ἐνῷ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἦτο μόνον 180 ἢ 190 ἑκατομμυρίων. Τοῦ ἐλλείμματος αὐτοῦ τὸ μέγεθος ὀφείλεται εἰς τὴν συνεχῆ αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τὴν στασιμότητα τῶν ἐξαγωγῶν. Αὐταὶ αἱ διαπιστώσεις, κύριοι βουλευταί, δὲν γίνονται μὲ καμμίαν διάθεσιν ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ μὲ μίαν διάθεσιν διαπιστώσεως καταστάσεως, ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ ἐμβάλῃ εἰς ἀνησυχίας τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν εἶναι διαπιστώσεις ἰδικαί μου μόνον. Προκύπτουν καὶ ἀπὸ ἐπίσημα κρατικὰ στοιχεῖα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω δύο λέξεις ἀπὸ τὸν τόμον τὸν ὁποῖον ἐξέδωσεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῆς Χώρας τὸ 1955–56. Λέγει εἰς τὴν σελίδα 44 ὅτι «ἡ ἀναλογία μεταξὺ ἐπενδύσεων καὶ ἀκαθαρίστου ἐθνικοῦ προϊόντος εἶναι κατωτέρα τῆς ἀντιστοίχου εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης». Εἰς τὴν σελίδα 45: «Τὸ ποσοστὸν ποὺ ἀντιπροσωπεύουν αἱ ἐπενδύσεις εἰς τοὺς ἀμέσους παραγωγικοὺς κλάδους τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ 1951, 31,4% κατῆλθε, συνεχῶς μειούμενον εἰς ποσοστὸν 16,2 κατὰ τὸ 1956». Ἡ σελὶς 46 λέγει: «ὅτι ἀπὸ τὴν διάρθρωσιν τῶν ἐπενδύσεων προκύπτει σαφῶς ἀνορθολογιστικὸς χαρακτὴρ τῆς κατανομῆς τῶν διαθεσίμων πόρων ἐκ τῶν ὁποίων μόνον 16% ἀπορροφῶνται εἰς ἀμέσους παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Κύριοι βουλευταί, αὐτὰ εἶναι τὰ πεπραγμένα τοῦ ἔτους τὸ ὁποῖον λήγει μετὰ 15 ἡμέρας. Μὲ τὸ σχέδιον νόμου καλεῖσθε νὰ παράσχητε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπαναλάβῃ ὅ,τι ἔπραξε τὸ 1957 καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1958. Ζητεῖ νὰ τοῦ παράσχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμῃ νέαν ὑποτίμησιν τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους. Νὰ κάμῃ νέαν κακὴν διαχείρισιν τοῦ προγράμματος τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων καὶ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς νέαν ἀπώλειαν κεφαλαίων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας εἰς βάρος τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας. Θὰ μοῦ εἴπητε τώρα: Καταλήγετε εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ προτείνω τὴν ἀπόρριψιν τοῦ σχεδίου νόμου; Ὄχι, κύριοι βουλευταί. Πρέπει νὰ εἴμεθα ρεαλισταί. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασαν τὰ πράγματα, ἐὰν δὲν δώσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν διαχείρισιν τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους, ἔστω κουτουροῦ, ὅπως τὸ 1957 θὰ ὑπάρξῃ ἕνα σταμάτημα εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Συνεπῶς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἄνευ Προϋπολογισμοῦ τὴν εὐχέρειαν νὰ πραγματοποιῇ ἔσοδα καὶ νὰ πληρώνῃ μισθούς, συντάξεις καὶ τὰς ἄλλας δαπάνας τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ κριτική, τὸ ὀλιγώτερον διὰ νὰ καταβληθῇ εἰς τὸ προσεχὲς ἔτος ἡ προσπάθεια νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἴδια σφάλματα τοῦ 1957, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ εἶναι ἀπίθανον, ἀλλὰ τοὐλάχιστον, ἂν γίνουν σφάλματα νὰ μὴ γίνουν εἰς τοιαύτην ἔκτασιν ὅπως κατὰ τὸ λῆγον οἰκονομικὸν ἔτος.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Δ. Χέλμης.

§247Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λυποῦμαι, εἰλικρινῶς, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ κ. Μαῦρος χρησιμοποιεῖ συνήθως μίαν μέθοδον, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εἰς τὰ ἔθιμα τοῦ Κοινοβουλίου. Δηλαδὴ ποίαν; Ὅτι ἐμφανίζει αἰφνιδιαστικῶς ἀριθμούς, κ.λ.π., τὰ ὁποῖα ἔχουν πολὺ μικρὰν σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα. Τὸ λέγω αὐτό, διότι τὸ νὰ ἀνατάμῃ καὶ νὰ κάμνῃ κριτικὴν ὁλοκλήρου τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ Κράτους μέχρις ἐξωτερικοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συνήθως συζητεῖται καὶ ψηφίζεται ἄνευ ἀγορεύσεων, αὐτὸ εἶναι κἄτι τὸ ἄηθες. Διότι, καὶ ἂν ἀκόμη δὲν παρέχεται διὰ τῆς συζητήσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἡ εὐχέρεια τῆς κριτικῆς, τῆς ὅλης οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἠδύνατο ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν τοὐλάχιστον διὰ μιᾶς ἐπερωτήσεως εἰδικῆς νὰ προκαλέσῃ τὴν συζήτησιν, ὥστε νὰ δύνανται νὰ δοθοῦν τὰ στοιχεῖα.

§248Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὑπάρχει τοιαύτη ἐπερώτησις, κύριε Ὑπουργέ.

§249Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ζητήσητε τὴν πρόταξίν της.

§250Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ γίνῃ μετὰ τὰς ἑορτάς.

§251Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς τὴν αἰφνιδιαστικὴν αὐτὴν συζήτησίν σας, ἐθίξατε τρία σημεῖα. Τὸ πρῶτον ὅτι σεῖς ἀσφαλῶς κατεχόμενος ἀπὸ μαντικὰς ἰδιότητας, τὰς ὁποίας θὰ ἐπικαλοῦμαι εἰς τὸ μέλλον ὁσάκις ἔχω τὴν ἀνάγκην των, διότι ἰσχυρίσθητε ὅτι ἔχετε αὐτὴν τὴν ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν πολὺ ὀλίγοι ἄνθρωποι ἄλλωστε ἔχουν νὰ μαντεύουν τὰ μέλλοντα, τὰ ἀπρόβλεπτα μέλλοντα, ὑπεστηρίξατε ὅτι σεῖς προβλέπετε τὰ ἔσοδα αὐτὰ ἀπὸ μηνῶν προηγουμένως, χωρὶς νὰ μᾶς ἀποδείξητε καὶ χωρὶς νὰ ἀναλύσητε τί ἦσαν τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα σᾶς ἐπέβαλον νὰ κάμητε αὐτὰς τὰς προβλέψεις.

§252Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Θὰ εἴχατε δίκαιον καὶ θὰ ἤμην ἁπλῶς μάντις, ἐὰν δὲν ἠλήθευον τὰ λεγόμενά μου. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παραπέμπω εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τοῦ παρελθόντος Μαΐου, τῆς ἐκτάκτου Συνόδου, κατὰ τὰ ὁποῖα ἔκαμα λεπτομερῆ ἀνάλυσιν τῶν ἐπιχειρημάτων, εἰς τὰ ὁποῖα στηρίζω τὴν ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐσόδων. Προκειμένου περὶ τοῦ ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φόρου, ἔκαμα ἕνα ὑπολογισμὸν τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ὑπελόγισα τὰ εἰσερχόμενα. Λέγω ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ αὐξάνουν κατὰ ἓν τόσον ποσοστόν, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα κατὰ ἕνα ἀντίστοιχον ποσοστόν. Αὐτὴ εἶναι μία παρατήρησις, ἡ ὁποία γίνεται τὰ τελευταῖα πέντε χρόνια. Εἰς ὅλα τὰ ἔτη, ἀπὸ τὸ 1948 κἄθε χρόνον, ἔχομεν σταθερὰν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τῆς τάξεως τῶν 5%–10%. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν μόνον τὸ ἔτος 1957 νὰ περιέχῃ μείωσιν τῶν ἐσόδων;

§253Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὴν τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τὴν ἐνθυμοῦμαι. Ἀλλ’ αὐτὴ μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς μαντικῆς σας ἰδιότητος. Καὶ τοῦτο, διότι ὅταν ἔχετε μίαν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, οὐδαμῶς δύνασθε νὰ ὑποστηρίξητε ὅτι τὸ ἔσοδον αὐτὸ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφρασθῇ εἰς θετικοὺς ἀριθμοὺς αὐξήσεως εἰσαγωγῶν ἢ αὐξήσεως φόρων καταναλώσεως. Ἠμπορεῖτε νὰ βάλητε ὅ,τι θέλετε καὶ νὰ κάμητε ὅποιαν ἐκτίμησιν θέλετε. Ἀλλ’ ἡ ἐκτίμησις αὐτὴ θὰ στηρίζεται εἰς τεκμήρια. Διότι, τεκμήριον, ἀναμφισβητήτως, εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι δηλαδὴ λαμβάνετε τὴν αὔξησιν ὅλων τῶν προηγουμένων ἐτῶν μὲ τὴν σκέψιν ὅτι ἐφ’ ὅσον ηὐξήθησαν τὰ ἔσοδα τὰ περασμένα ἔτη θὰ ἔπρεπε κατ’ ἀνάγκην νὰ αὐξηθοῦν ἰσοπόσως κατὰ τὸ 1958 ἢ καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχῃ, ἠμπορεῖ καὶ νὰ μὴ ἐπιτύχῃ.

§254Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐνθυμεῖσθε μίαν φορὰν νὰ ἀπέτυχε, κύριε Ὑπουργέ;

§255Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω κάμει καὶ ἐγὼ προϋπολογισμούς. Καὶ ἠξεύρω τὴν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν καταρτίζῃ τὸν Προϋπολογισμόν του. Διότι θὰ ἦτο ἀφροσύνη νὰ καταλήξῃ ὁ Προϋπολογισμός του νὰ ἔχῃ ἔλλειμμα, διότι ἠθέλησε ὑπερεκτιμῶν τὰ ἔσοδα νὰ ἐμφανίσῃ ηὐξημένα καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ὑπολειφθοῦν τῶν προβλέψεών του. Τὸ νὰ συντάξητε ἕνα Προϋπολογισμὸν δὲν εἶναι δύσκολον πρᾶγμα. Τὸ θέμα εἶναι νὰ ἐκτιμήσητε τὰ πραγματικὰ ἔσοδα, τὰ δυνατὰ νὰ προέλθουν ἐκ πηγῶν Ἑλληνικῶν. Πῶς γίνεται αὐτὴ ἡ ἐργασία; Λαμβάνονται αἱ ἀποδόσεις τῶν προηγουμένων ἐτῶν καὶ βάσει τῶν ἀποδόσεων τῶν προηγουμένων ἐτῶν μὲ συνεκτίμησιν τῆς γενικῆς πιθανῆς ἐξελίξεως τῆς οἰκονομίας, ἐπιχειρεῖτε τὰς συντηρητικωτέρας προβλέψεις παραδεχόμενοι μίαν αὔξησιν ἢ ἐλάττωσιν τῶν ἐσόδων διὰ νὰ μὴ εὑρεθῆτε πρὸ ἐκπλήξεως εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους. Βεβαίως, ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἐπιβάλλει μίαν αὔξησιν ὡρισμένων πηγῶν εἰσοδήματος. Ἀλλὰ ἐνῷ ἔπρεπε εἰς τοὺς ἀμέσους φόρους νὰ ἔχατε μίαν αὔξησιν ἀνάλογον πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, εἴχατε ἀντιθέτως μείωσιν καὶ τὴν αὔξησιν τὴν εἴχατε εἴτε εἰς τὰ ἔκτακτα ἔσοδα, εἴτε εἰς ηὐξημένας εἰσαγωγὰς τῆς ἀπροβλέπτου ἐκτάσεως 80 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Λέγει ὁ κ. Μαῦρος, ὅτι αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὴν κίνησιν ἑκάστου μηνός. Ἀπαντῶ, ὅμως, ὅτι ὅταν ἔστω καὶ τὸν Μάρτιον ἢ τὸν Ἀπρίλιον ἐγίνετο μία ὡρισμένη αὔξησις τῶν ἐσόδων, οὐδέποτε θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ τὸν Μάρτιον ἢ τὸν Ἀπρίλιον νὰ προβλέψητε περὶ τοῦ τελικοῦ ὕψους, διὰ νὰ προεκτιμήσητε τὰ ὁλικὰ ἔσοδα κατὰ Δεκέμβριον ἢ Ἰανουάριον, δηλαδὴ κατὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, ὥστε νὰ ἐγγράψητε ὡς ἔσοδον ὡρισμένον ποσόν. Καὶ ἐὰν αὐτὸ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ κάμητε ἔστω διὰ τὰς εἰσαγωγάς, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ κάμητε διὰ τὰ ἔσοδα ἐκ τῶν ἄλλων πηγῶν, ἐκτὸς ἐὰν φύγετε ἀπὸ τοὺς λογικοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ πᾶτε εἰς τεκμήρια ἢ εἰς μέσους ὅρους ὡρισμένων κεφαλαίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι βεβαίως δυνατὸν νὰ καταρτίσητε Προϋπολογισμόν, ἀλλ’ ὁ Προϋπολογισμὸς αὐτὸς θὰ περικλείῃ τὸ στοιχεῖον τῆς ἀσταθείας ἢ τῆς αὐθαιρεσίας.

§256Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἠμπορεῖτε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μοῦ εἴπητε σήμερον τὴν 16ην Δεκεμβρίου, εἰς ποῖον ποσὸν ἀναβιβάζετε τὴν ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐσόδων;

§257Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι. Δὲν ἔχει ἀξίαν. Ἐπιμένετε ἐπὶ λεπτομερειῶν αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄσχετοι πρὸς τὴν βάσιν τῆς κριτικῆς σας. Ἡ βάσις δὲν εἶναι ἐὰν τὰ ἔσοδα εἶναι 1.500 ἢ 1.700 ἑκατομμύρια, διότι, ἐὰν αὐτὸ ἦτο ἀληθές, θὰ ἐπεβεβαίωνε τὰς μαντικάς σας ἱκανότητας. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν ὑπῆρξεν ἠθελημένη ὑποεκτίμησις τῶν ἐσόδων ἢ μία ἀπρόβλεπτος ὑπεραπόδοσις αὐτῶν. Ὅταν δὲ λέγω ἀπρόβλεπτος ἀπόδοσις δὲν ἐννοῶ τελείως ἀπρόβλεπτον ἀπόδοσιν, ἀλλὰ μὴ δυναμένην νὰ ὑπολογισθῇ εἰς ἀκριβεῖς ἀριθμούς. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅταν εἰσηγούμην τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας καθαρῶν προσόδων, ὅπου ἔγινε λόγος περὶ τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐσόδων, κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον, ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους μᾶς ἔδωσεν ἡ ὑπηρεσία μας, ἀνεβίβαζον τὴν ὑπεραπόδοσιν τῶν ἐσόδων εἰς τὸ ποσὸν τῶν 800 ἑκατομμυρίων. Πιθανὸν ἡ ὑπηρεσία νὰ μὴ εἶχε τότε συγκεντρώσει τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συγκεντρώσατε σεῖς ἐκ τῶν ὑστέρων. Αἱ ὑπηρεσίαι μας ἀσχολοῦνται εἰς τὸ νὰ κάμνουν ἀθροίσεις, τὰς ὁποίας βεβαίως δὲν κάμνουν οἱ Ὑπουργοί. Μᾶς ἔδωσαν τότε τὰ στοιχεῖα. Δὲν εἶναι δὲ ὑπηρεσίαι τυχαῖαι, εἶναι ὑπηρεσίαι, εἰς τοὺς ὤμους τῶν ὁποίων στηρίζεται ἡ ἐκτέλεσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ ἔχουν ἀξίαν καὶ σοβαρότητα. Μᾶς ἔδωσαν ὡρισμένους ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἐχρησιμοποιήσαμεν. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν τὸ ποσὸν ἦτο 800 ἢ 1.000 ἑκατομμύρια. Ἀξίαν ἔχει τοῦτο, ὅτι θέλετε νὰ ἀποδώσητε εὐθύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δῆθεν ἐκ προθέσεως καὶ διὰ νὰ ἀπατήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, κάμνει ὑποεκτίμησιν τῶν ἐσόδων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ σεῖς δὲν τὸ πιστεύετε. Ἡ καλή σας πίστις δὲν θὰ σᾶς ἐπέτρεπε νὰ τὸ πιστέψητε, ἐὰν δὲν κατείχεσθε ἀπὸ τόσον ἔντονον ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατέχεσθε τελευταίως καὶ ἐκδηλώνετε εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ὑπερεκτιμήσεως ἢ τῆς ὑπεραποδόσεως τῶν ἐσόδων. Ἀνεφέρθητε κατόπιν εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων καὶ μᾶς κατηγορήσατε ὅτι ἠθελήσαμεν νὰ ἀπατήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ ἐμφανίσωμεν ψευδεῖς ἀριθμούς, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ καλύψωμεν ἕνα κενόν, τὸ ὁποῖον ἔχομεν καὶ νὰ σᾶς δώσωμεν τὴν εὐχαρίστησιν νὰ ἔλθητε εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀνατρέψητε διὰ τῶν ἰδικῶν σας ἀριθμῶν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν Διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν ἐπισήμως, ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἐδημοσιεύσαμεν εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν μας προέρχονται ἀπὸ τὰ ἐπίσημα βιβλία τῆς ὑπηρεσίας μας, ἐδόθησαν δὲ καὶ ἐμονογραφήθησαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μας. Εἶναι συνεπῶς ἀκριβέστατα. Βιάζεσθε νὰ βγάλετε τὸ συμπέρασμά σας. Διότι, ἐὰν εἴχατε ὀλίγην ὑπομονήν, μετὰ ἕνα μῆνα θὰ δοθοῦν πλήρη καὶ ἀναλυτικὰ τὰ στοιχεῖα περὶ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων. Τοῦτο μόνον θέλω νὰ σᾶς εἴπω πρὸς τὸ παρόν, διὰ τὴν εἰς δολλάρια δαπάνην. Δὲν ἦτο ἀπρόβλεπτος, οὔτε ἐκ τῶν ὑστέρων ὑπολογισμὸς τῆς δαπάνης τοῦ διϋλιστηρίου. Εἶχε προβλεφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων.

§258Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τί ποσὸν εἶχε προβλεφθῆ διὰ τὰς ἐπενδύσεις;

§259Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶμαι παρεσκευασμένος. Δὲν ἐγνώριζα ὅτι θὰ ἐγίνετο αὐτὴ ἡ συζήτησις, διὰ νὰ σᾶς φέρω πλήρη τὰ στοιχεῖα. Σᾶς λέγω πάντως, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον προεβλέφθη ἐξηντλήθη ὁλόκληρον. Τὰ στοιχεῖα ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μας, συγκεκριμένως ἀπὸ τὸν κ. Λυμπερίδην. Ἐὰν θέλετε, ἐλᾶτε νὰ τὰ ἐλέγξητε, διὰ νὰ μὴ ἔρχεσθε ἐδῶ καὶ λέγετε πράγματα ἀνακριβῆ. Ἡ πρόβλεψις εἶναι πραγματική, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ 100 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ διὰ τὸν δρόμον τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν βοήθειαν, ἐπίσης πλανᾶσθε. Διότι ναὶ μὲν ἐδόθη ἡ βοήθεια 1.000 ἑκατομμυρίων μέχρι τῆς 30ῆς Νοεμβρίου, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν 30ὴν Νοεμβρίου μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἐδόθησαν ἄλλα 250 ἑκατομμύρια καὶ πέραν αὐτοῦ θὰ δοθοῦν καὶ τὰ ὑπόλοιπα μέχρι τέλους τοῦ ἔτους.

§260Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὴν ἐκδοτικὴν μηχανήν;

§261Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀπὸ τὴν βοήθειαν.

§262Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Πόσην βοήθειαν δραχμογόνον ἐχρησιμοποιήσατε;

§263Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). 1400 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐνεγράφησαν εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Αὐτὰ τὰ 1400 ἑκατομμύρια θὰ δοθοῦν ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς. Εἶπεν ὁ κ. Μαῦρος ὅτι δῆθεν δὲν λέγομεν τὴν ἀλήθειαν καὶ ὅτι μόνον 1.000 ἑκατομμύρια ἐπήραμεν! Σᾶς εἶπον, ἔχομεν πάρει ἤδη τὰ 1.000 ἑκατομμύρια καὶ θὰ πάρωμεν τὰ ὑπόλοιπα μέχρι τέλους τοῦ ἔτους, ὥστε θὰ ὑπάρχῃ ἡ πλήρης ἀπορρόφησις τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας.

§264Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Σᾶς ἠρώτησεν ὁ κ. Τζαννετάκης, θὰ τὰ πάρητε ἀπὸ ποῦ αὐτά;

§265Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐξ ἀποδεσμεύσεων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας.

§266Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐὰν σᾶς ἀποδεσμεύσουν 400 ἑκατομμύρια τὴν 31ην Δεκεμβρίου καὶ αὐτὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, θὰ γίνῃ μία λογιστικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀφορᾷ τὴν ἀνασυγκρότησιν. Αὐτὰ τὰ 400 ἑκατομμύρια θὰ εἶναι πληθωρικά.

§267Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι γνωρίζετε ὅτι αἱ ἀποδεσμεύσεις εἶναι πάντοτε λογιστικαὶ πράξεις, δηλαδὴ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀποδεσμεύουν χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰς τὸν ἰδικόν των λογαριασμόν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει βοήθεια.

§268Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. 28 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐπὶ 30 δραχμὰς εἶναι 900 ἑκατομμύρια περίπου.

§269Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι οὐσιῶδες καὶ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ τὸ πληροφορηθῇ. Ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια ἀποδεσμεύεται διὰ λογιστικῶν πράξεων ἀναμφισβητήτως. Ἀλλὰ αὐταὶ αἱ λογιστικαὶ πράξεις δὲν συνίστανται εἰς τὴν ἐγγραφὴν ἑνὸς κονδυλίου εἰς τὰ βιβλία τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Διαπιστώνεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν τὶ ποσὸν δαπανᾶται διὰ πραγματικὰς ἐπενδύσεις καὶ βάσει αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ καὶ τῶν ὑφισταμένων προβλέψεων γίνονται αἱ ἀποδεσμεύσεις. Εἰς αὐτὸ ὀφείλεται τὸ ὅτι οὐδέποτε ἀπὸ τὸ 1952 μέχρι σήμερον κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ νὰ ἀπορροφήσῃ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Πέρυσιν ὑπελείφθη τὸ πρόγραμμα κατὰ 500 ἑκατομμύρια, ἐφέτος κατὰ 400 ἑκατομμύρια, προβλέπω ἐγώ, διότι δὲν γίνονται ἔργα, τὰ ὁποῖα νὰ δικαιολογοῦν τὴν παροχὴν τῆς βοηθείας.

§270Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λοιπόν, κάμνετε λάθος. Ἡ βοήθεια ἐκφράζει τὴν ἀξίαν τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν δωρεάν, ἢ δι’ ἀγορᾶς ἢ διὰ δανείων. Αὐτὰ ἐρχόμενα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δημιουργοῦν δραχμάς. Εἶναι ἡ δραχμογόνος βοήθεια. Ἐὰν πάρωμεν 50.000.000 εἰς εἴδη, ὑπολογιζόμενον τὸ ποσὸν αὐτὸ πρὸς 30 δραχ. τὸ δολλάριον, μᾶς κάμνει 1.500.000.000 δολλάρια. Αὐτὸ εἶναι τὸ ποσὸν μὲ τὸ ὁποῖον πιστώνεται ὁ λογαριασμὸς εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀποδεσμεύονται λογιστικῶς κατόπιν τὰ ποσὰ τῶν δραχμῶν τὰ ὁποῖα ἀπερροφήθησαν ἀπὸ τὴν κυκλοφορίαν. Δὲν εἶναι πληθωρικά. Ἀπερροφήθησαν καὶ ἀπεσύρθησαν τῆς κυκλοφορίας. Βεβαίως ἡ μεταφορὰ αὐτὴ γίνεται λογιστικῶς ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε. Εἴπατε ὅτι ἐκ τοῦ ὕψους τῶν ἐπενδύσεων ἐξαρτᾶται τὸ πόση Ἀμερικανικὴ βοήθεια θὰ δοθῇ. Ὄχι. Ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια δίδεται τὸ μὲν διὰ τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας, τὸ δὲ διὰ τὰς ἐπενδύσεις. Μᾶς παρέχουν εἴδη, δημιουργοῦνται δραχμαὶ καὶ βάσει αὐτῶν γίνεται ἀποδέσμευσις ἑνὸς ποσοῦ, τὸ ὁποῖον χρηματοδοτεῖ τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων. Διότι πρόγραμμα ἐπενδύσεων καὶ Προϋπολογισμὸς εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα. Γενικώτερον, εἰς τὸ θέμα αὐτό, κύριε Μαῦρε, πρέπει νὰ κάμητε διάκρισιν, διότι ναὶ μὲν κατὰ τὸ ἕνα μέρος εἶναι τὸ λεχθὲν ἀληθὲς διὰ τὰς πληρωμὰς αἱ ὁποῖαι γίνονται, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀληθὲς ὡς πρὸς τὸ ἐπιτελεσθὲν ἔργον, διότι μεταξὺ τῶν πληρωμῶν καὶ τῶν πιστώσεων ὑπάρχει ἔργον πολὺ μεγάλο, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἀκόμη ἐνταλματοποιηθῆ. Καὶ διὰ τοῦτο λέγετε, ὅτι δὲν ἔχει ἐκτελεσθῆ τὸ ἔργον. Ὄχι. Τὸ ἔργον ἔχει ἐκτελεσθῆ καὶ θὰ τὸ ἴδητε μετὰ ἕνα μῆνα. Ἐὰν δὲν ἐκάματε τὴν κριτικήν σας ὀλίγον κατὰ προεξόφλησιν τῆς πραγματικότητος, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγετε δὲν ἐπαληθεύονται δι’ ἀριθμῶν. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ σᾶς λέγω. Καὶ εἶναι ἐπίσημοι καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἔλθητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, διὰ νὰ βεβαιωθῆτε ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν, ὅτι τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν μου εἶναι ἀληθῆ. Θὰ ἴδητε, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν εἶναι διατεθειμένος νὰ ψεύδεται εἰς τὴν Βουλήν, οὔτε καὶ νὰ παρέχῃ ἀνακριβῆ στοιχεῖα.

§271Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν πρόκλησιν ποὺ μοῦ ἐκάματε. Ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ πληροφορήσητε τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὴν Βουλήν, καὶ ὄχι ἐμὲ ἰδιαιτέρως...

§272Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ διαπιστώσωμεν μαζὶ θὰ τὰ εἴπωμεν καὶ εἰς τὴν Βουλήν.

§273Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἴπατε ὅτι μεταξὺ χρηματοδοτήσεως καὶ πληρωμῶν δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀπόστασις. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογηθῇ οὔτε μὲ ἕνα ὑπολογισμὸν γυναικεῖον. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογηθῇ τὸ ὑπόλοιπον διὰ τὸν λογαριασμὸν ἐπενδύσεων εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τῶν 465.000.000 ποὺ ἔχει τώρα, διότι ἐὰν εἶχον ἐκτελεσθῆ αὐτά, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν πρόγραμμα 6 δισεκατομμυρίων τὸν χρόνον.

§274Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι, σύμφωνα μὲ τὰς πιστώσεις ποὺ ἠνοίξαμεν, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Δὲν ἐδώσαμεν πιστώσεις καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ προγράμματος. Ἑπομένως, ἡ κριτική σας καὶ προώρως γίνεται καὶ αἰφνιδιαστικῶς γίνεται, χωρὶς νὰ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ἐφωδιασμένοι μὲ τὰ ἀντίστοιχα στοιχεῖα, ποὺ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν. Ἀλλὰ καὶ προχείρως ἀπαντῶντες σᾶς λέγομεν ὅτι καὶ εἰς τὰ τρία σημεῖα ποὺ ἠθελήσατε νὰ θίξητε, ἀναμφισβητήτως δὲν εὑρίσκεσθε ἐν τῇ ἀληθείᾳ, διότι καὶ τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων καὶ οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἐδώσαμεν εἰς τὴν δημοσιότητα εἶναι 100% ἀκριβεῖς καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια δίδεται καὶ ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἔρχονται τὰ ἐντάλματα, ὥστε νὰ συμπληρωθοῦν ἀκριβῶς, ὅπως προϋπελογίσθησαν εἰς τὸ πρόγραμμά μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Προϋπολογισμόν, ὅταν πρόκειται νὰ βασισθῆτε εἰς ἐκτίμησιν ἐσόδων προερχομένων ἀπὸ μέσους ὅρους αὐξήσεως εἰσοδήματος, ὑπάρχει μία δυσχέρεια, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ προβλέψῃ κανεὶς πόση θὰ εἶναι ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν. Κατὰ συνέπειαν θέλω νὰ σᾶς κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι ἀποδέχομαι τὴν πρότασιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, διότι θὰ ἴδητε, ὅτι καὶ αὐτὰ ποὺ εἶπον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπικίνδυνον βάσιν τῶν εἰσαγωγῶν εἶναι φυσικὸν φαινόμενον...

§275Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐὰν εἶναι φυσικὸν φαινόμενον διατὶ δὲν ὑπολογίζετε τὰ ἔσοδα ἐξ αὐτοῦ τοῦ φυσικοῦ φαινομένου;

§276Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὑπολογίσετε. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε μὲ ἀκρίβειαν περὶ τῆς τάξεως 800 ἢ 1000 ἑκατομμυρίων. Γίνεται μία ἐκτίμησις κατὰ προσέγγισιν καὶ λέγομεν ἐὰν πέρυσι τὰ ἔσοδα ἐκ δασμῶν ἦσαν τόσα, ἐφέτος ἴσως–ἴσως περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα. Ἐὰν αἱ εἰσαγωγαὶ ὑπερβοῦν κατὰ 100% τὸ προβλεφθέν, πῶς δύνασθε νὰ τὸ προβλέψητε καὶ νὰ τὸ ἐγγράψητε εἰς τὸν Προϋπολογισμόν σας, ὡς θετικὸν ἔσοδον; Θὰ σᾶς ηὐχόμην νὰ τὸ κάμητε κἄποτε, ὡς Ὑπουργός, διὰ νὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ἐκάματε ἀσφαλεῖς προβλέψεις. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω ἐξ ἀφορμῆς τῆς αἰφνιδιαστικῆς συζητήσεως — ὁ κ. Μαῦρος μᾶς προκαταλαμβάνει — πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἀντίκειται εἰς τὴν σοβαρότητα τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§278Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ θεωρήσω ὡς δικαιολογημένον τὸ παράπονον, τὸ ὁποῖον ἐξέθεσεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἀγαπητὸς φίλος, περὶ τοῦ αἰφνιδιαστικοῦ τῆς συζητήσεως, καὶ λυποῦμαι περισσότερον, διότι δὲν δύναμαι νὰ θεωρήσω ὡς Κοινοβουλευτικῶς ὀρθόδοξον τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον ὑπέδειξε, νὰ φέρωμεν δι’ ἐπερωτήσεως τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ ζητήματος.

§279Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον νὰ συζητηθῇ ὁ Προϋπολογισμός.

§280Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν συζητεῖται ὁ Προϋπολογισμός.

§281Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἠξεύρετε διατὶ δὲν συζητεῖται; Διότι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ κάμνει 100 χρόνια νὰ βγάλῃ τὴν ἔκθεσίν της.

§282Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, εἶναι ἄδικον νὰ τὸ λέγετε αὐτό.

§283Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ διὰ πολλοὺς ἄλλους λόγους.

§284Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Πότε προβλέπετε, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι θὰ κατατεθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ 1958;

§285Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ἡμερομηνίαν. Σεῖς εἶσθε διατεθειμένος νὰ μὲ προκαλῆτε νὰ εἴπω ἡμερομηνίαν, διὰ νὰ ἔχετε κατόπιν τὴν εὐχαρίστησιν νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ἤργησα. Σᾶς δηλώνω, λοιπόν, ὅτι τοῦτο θὰ γίνῃ ἐντὸς δύο–τριῶν μηνῶν.

§286Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου;

§287Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μάλιστα, ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου.

§288Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, βάσει τοῦ κειμένου τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἀποδειχθῇ διαψευδόμενος ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, περὶ διμήνου. Ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου νὰ προχωρήσω εἰς τὴν σκέψιν. Εἶναι ἄδικον τὸ παράπονον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, διότι πῶς τὸ θέλετε, κύριοι βουλευταί; Ὅταν ἐπὶ δύο ἤδη χρόνια δὲν κατατίθεται ἐγκαίρως ὁ Προϋπολογισμὸς καὶ πρὸ παντὸς δὲν συζητεῖται ποτέ, εἶναι βέβαιον, ὅτι παρέχεται μία εὐκαιρία δι’ οἰκονομικὴν συζήτησιν, ὅταν συζητῆται τὸ συγγενέστερον θέμα, ἡ χορήγησις δηλαδὴ δωδεκατημορίων. Ἀπορῶ, λοιπόν, διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εὑρέθη τόσον ἀνέτοιμος κατὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν. Ἐκτὸς ἐὰν ἐνεθαρρύνθη ἀπὸ τὸ προηγούμενον τοῦ περυσινοῦ ἔτους, ὁπότε δὲν ἔγινε καμμία συζήτησις ἐπὶ τῶν δωδεκατημορίων καὶ ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον, ὅλως αἰφνιδιαστικῶς. Ἐὰν αὐτὸ τὸν ἐνεθάρρυνεν εἰς τὸ νὰ εἶναι ἀνέτοιμος, ἔκαμε μεγάλο λάθος. Λάθος ἐπίσης ἔκαμεν, ὑποστηρίζων ὅτι ἡ συζήτησις ἔπρεπε νὰ γίνῃ κατὰ τὴν συζήτησιν μιᾶς ἐπερωτήσεως. Αἱ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, γίνονται πάντοτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ ἐπιτακτικὴ ἐπιταγὴ τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον καθορίζει καὶ τὸν τρόπον τῆς καταθέσεώς του, καὶ τὸν χρόνον τῆς καταθέσεως ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπον τῆς ψηφίσεώς του. Τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐξουσιοδότησις.... (ἀναγινώσκει)....». Πρόκειται, δηλαδή, νὰ ἰσχύσῃ δι’ 6 μῆνας καὶ ὁ ὑπόλοιπος Προϋπολογισμὸς θὰ ἐκτελεσθῇ βάσει τοῦ κατατεθεισαμένου Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1968; Γίνεται, δηλαδή, ἡ πρόβλεψις 6μηνος καὶ ὄχι 2μηνος, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐγώ, εὔχομαι, νὰ ἐπαληθεύσῃ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ τὸν καταθέσῃ ἐντὸς 2μήνου, ἀλλὰ ἡ πεῖρα μᾶς ἔχει πείσει, ὅτι, δυστυχῶς, θὰ βαδίσῃ εἰς τὴν λύσιν τῆς μετὰ 6μηνον καταθέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔδωσε μίαν μεγάλην μάχην μὲ τὸν συνάδελφον κ. Μαῦρον, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑπεραποδόσεως τῶν ἐσόδων, ἰσχυρισθεὶς ὅτι τὰ ὑπερέσοδα δὲν ὀφείλονται εἰς ἐσκεμμένην ἀπόκρυψιν, ἀλλὰ εἰς ἀπρόβλεπτα γεγονότα. Ὡς πρὸς τὸ θέμα δὲ τοῦ ποσοῦ τῶν 2.000 ἑκατομ. τῆς ὑπεραποδόσεως δὲν ἀπήντησεν, ἀλλὰ μετετόπισεν τὸ θέμα εἰς τὸ ἐὰν ἦτο ἐσκεμμένη ἢ ὄχι ἡ ἀπόκρυψις. Εἰς τὴν θέσιν του ἐγώ, θὰ ἀπέφευγον νὰ ὁμιλήσω περὶ ἀπροβλέπτων γεγονότων. Βεβαίως, εἶναι δύσκολος ἡ θέσις του, διότι δὲν δύναται νὰ λέγῃ, ὅτι δι’ αὐτὸ ἦσαν ἀπρόβλεπτα, κατὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς προεβλέψαμεν. Ἐγώ, θὰ ἔλεγον μίαν μέσην λύσιν καὶ δὲν θὰ ὡμίλουν περὶ ἀπροβλέπτων γεγονότων. Εἶναι βέβαιον κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ ἔσοδα ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν προεβλέφθησαν εἰς 11 δισεκατομ. 123 ἑκατομ. Ἔναντι τούτων, ἔχουν πραγματοποιηθῆ ἔσοδα 10 δισεκατομ. 519 ἑκατομ. Ἔχομεν, δηλαδή, κατὰ μῆνα 1.050 ἑκατομ. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τοὺς 12 μῆνας συνολικά, τὰ ἔσοδα τοῦ ἔτους θὰ ἀνέλθουν εἰς 12 δισεκατομ. 619 ἑκατομ. Ἑπομένως, ἔχομεν ὑπέρβασιν ἐσόδων 1.500 ἑκατομ. χωρὶς τὰ εἰσπραχθησόμενα κατὰ τὴν 3μηνον χρῆσιν τοῦ 1958. Ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἠδύνατο νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ἀπρόβλεπτα γεγονότα, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον βασισθῆ ἐπὶ συγκεκριμένων στοιχείων. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργός, ἔκαμε μίαν πρόχειρον ἀνάπτυξιν τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ ἐκτίμησις τῶν ἐσόδων εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, καὶ ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξίν του αὐτὴν προέκυψεν, ὅτι αἱ προβλέψεις του κυρίως βασίζονται εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ προηγουμένου ἔτους. Πάντως, ἔχομεν, ἐπαναλαμβάνω, 1.500 ἑκατομ. ὑπεραπόδοσιν. Κανονικῶς, θὰ ἔπρεπε αὐτὰ τὰ 1.500 ἑκατομ. νὰ εὑρίσκοντο κάπου, εἴτε εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, εἴτε εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν πουθενά, ἐδαπανήθησαν ὅλα. Τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων ἀνήρχετο εἰς 11.279 ἑκατομ. δραχ. Κατόπιν τῶν δύο δὲ μεταβολῶν, ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 12.740 ἑκατομ. δραχμῶν. Ἔχομεν, δηλαδή, αὔξησιν τῶν δαπανῶν κατὰ 1.500 ἑκατομ., ὅση καὶ ἡ αὔξησις τῆς ὑπεραποδόσεως. Δὲν δύναται, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀπροβλέπτων ἐσόδων.

§289Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Πέραν αὐτοῦ, παραμένει καὶ τὸ ἔλλειμμα τῶν ἐφοδίων.

§290Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι καὶ αὐτό. Πρὸς τὸ παρὸν θέλω νὰ ἀποδείξω, ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐσκεμμένη ἀπόκρυψις ἐσόδων πρὸς ἀντιμετώπισιν ἐσκεμμένης ἀποκρύψεως ἐξόδων. Διότι εἶναι προφανὲς ὅτι, διὰ νὰ εἶναι πλήρης ὁ λογαριασμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ὑπῆρξαν ὄχι μόνον ἀπρόβλεπτα ἔσοδα, ἀλλὰ καὶ ἀπρόβλεπτα ἔξοδα τῆς τάξεως τῶν 1.500.000.000. Ἔρχομαι εἰς τὰς ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ δαπάνας, ἐκ τῶν ὁποίων κυριωτέρα εἶναι τοῦ περιφήμου λογαριασμοῦ ἐφοδίων. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅταν πρὸ μηνὸς διεξήχθη ἀνάλογος συζήτησις ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠμφισβήτησε τὴν ἀκρίβειαν ὡρισμένων ἀριθμῶν μου καὶ εἶπεν ὅτι παρουσιάζει περίσσευμα. Τοῦ ἐτόνισα ὅτι δὲν ἦτο περίσσευμα ἀλλὰ ἔλλειμμα διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς χρήσεως τὸ περίσσευμα ἦτο πολὺ μεγαλύτερον καὶ διὰ τῆς μειώσεώς του ἐνεφάνισεν ἓν ἔλλειμμα ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸ ποσὸν τῆς μειώσεως τοῦ περισσεύματος. Καὶ δὲν εἶναι ὁ μόνος λογαριασμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ ὑφίσταται ἕνα ἔλεγχον. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἄρθρου 3, γίνονται τὰ ἑξῆς καταπληκτικά: Πρῶτον μὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ εἰσάγῃ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν νέα ἔσοδα — λέγει: «ἀποφάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν»—. Καὶ τὸ αὐτὸ ἐπιτρέπεται καὶ διὰ τὰ ἔξοδα. Δηλαδή: «Δι’ ἀποφάσεως ἐπίσης τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀναγράφονται αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις πρὸς πληρωμὴν δαπανῶν, περὶ ὧν δὲν προβλέπει ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1957–58». Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἀνοίξω αὐτὴν τὴν στιγμὴν μίαν συζήτησιν συνταγματικὴν ἢ νομικήν. Ἀλλὰ κατὰ τὴν πεποίθησίν μου, ἡ διάταξις εἶναι ἀντισυνταγματική, διότι τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος, λέγει ρητῶς: «Ὅλα τὰ ἔσοδα καὶ ἔξοδα τοῦ Κράτους, πρέπει νὰ σημειοῦνται εἰς τὸν Προϋπολογισμόν». Ἡ διάταξις εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀντισυνταγματική, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον. Δὲν εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ καθιεροῦται διὰ νόμου δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ, νὰ ἀναγράφῃ δαπάνας εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, μὴ ὑπαρχούσας. Καὶ ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο διὰ τὸν ἐκτελεσθέντα Προϋπολογισμόν, εἶναι ἀσυμβίβαστον καὶ ἀνήκουστον νὰ γίνεται τοῦτο διὰ τὸν μέλλοντα νὰ κατατεθῇ Προϋπολογισμόν. Διότι καὶ περὶ τούτου προνοεῖ τὸ νομοσχέδιον.

§291Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν ὑπάρξῃ ἓν ἔξοδον ἔκτακτον ἢ ἔσοδον, τὶ θὰ γίνῃ;

§292Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πότε εἰσήχθη διὰ πρώτην φορὰν ἡ διάταξις;

§293Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Πρὸ τοῦ 1947.

§294Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ τοῦ 1947 δὲν ὑπῆρχον ἔκτακτα ἔσοδα καὶ ἔξοδα; Κατὰ ποῖον τρόπον εἰσήγοντο; Θὰ σᾶς κάμω μίαν ἐξομολόγησιν. Αἱ διατάξεις αὐταὶ εἶναι διατάξεις εὐκολίας τῶν ἑκάστοτε Ὑπουργῶν ἀλλὰ δὲν εἶναι οὔτε κοινοβουλευτικαί, οὔτε συνταγματικαί. Κάποτε εἶναι καιρὸς νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν συνταγματικὴν καὶ κοινοβουλευτικὴν σειράν. Καὶ ἡ ὑποχρέωσις αὕτη καθίσταται περισσότερον ἐπιτακτικὴ ὅταν ἕνας Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν παρουσιάζει διαφοράν, τόσον εἰς τὰ ἔσοδα, ὅσον καὶ εἰς τὰ ἔξοδα, τῆς τάξεως τῶν 1.500.000.000. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ διακύμανσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ συνεχίζεται βάσει τῶν γνωστῶν αὐτῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 3. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ ὀλίγα τινὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἐπενδύσεων. Κύριοι βουλευταί, ὁμιλοῦμεν διαρκῶς περὶ ἐπενδύσεων καὶ ἔχει καθιερωθῆ μάλιστα ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς δὶς καὶ τρὶς τοῦ ἔτους νὰ ἐξαγγέλλῃ, εἴτε διὰ τοῦ Τύπου, εἴτε διὰ τοῦ ραδιοφώνου, μεγαλοπρεπῶς σχέδια ἐπενδύσεων. Ὁ ἐφετεινὸς Προϋπολογισμὸς προέβλεπεν ἓν ποσὸν 1.900.000.000 καὶ αἱ διάφοροι μεταβολαὶ τὰ ἀνεβίβασαν εἰς 2268 ἢ 2166. Συμφωνῶ περισσότερον πρὸς τὸν κ. Μαῦρον καὶ ὀλιγώτερον πρὸς τὴν αἰσιοδοξίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἡ ἐκτέλεσις θὰ καθυστερήσῃ. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι τὸ τραγικὸν τοῦ Προϋπολογισμοῦ μας. Ἔχομεν ἓν ὑπερέσοδον ἔσοδον ἢ ἔσοδον ἐξ ἀπροβλέπτων 1.500.000.000–2. 000.000.000 καὶ παράλληλα ἔχομεν μίαν τραγικὴν καθυστέρησιν εἰς τὰς ἐπενδύσεις. Ἀντιλαμβάνεσθε τὶ σημαίνει τοῦτο. Ὅτι ὁλόκληρον τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τὸ ὁποῖον ἀντλεῖ ὁ Προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀντὶ νὰ διατίθεται εἰς ἐπενδύσεις καὶ παραγωγικοὺς σκοπούς, διατίθεται εἰς καταναλωτικὰς δαπάνας. Εἶναι ἡ χειροτέρα καὶ ἡ πλέον ἐπικίνδυνος μορφὴ οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία δύναται νὰ καθιερωθῇ. Διότι τοῦτο σημαίνει ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ὅτι ἀφαιροῦνται κεφάλαια ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν ἐπὶ τέλους, κατὰ ἕνα τρόπον, νὰ διατεθοῦν διὰ παραγωγικοὺς σκοπούς, ἔστω καὶ μὲ ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ὄχι διὰ νὰ τὰ διαθέσῃ ὁ Προϋπολογισμὸς δι’ ἐπενδύσεις, ἀλλὰ διὰ νὰ τὰ σπαταλήσῃ εἰς καταναλωτικὰς δαπάνας. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ κονδύλιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Σύμφωνα μὲ τὸν κατατεθέντα Προϋπολογισμὸν τὰ διάφορα κονδύλια Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀνέρχονται εἰς 3.065.000.000. Τὰ ποσὰ αὐτὰ ἠξεύρετε εἰς ποῖα ποσὰ διεμορφώθησαν μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου; Εἰς 3.637.000.000. Ἔχομεν δηλαδὴ μίαν αὔξησιν δαπάνης τῆς ἀμύνης κατὰ 600.000.000 περίπου, δηλαδὴ κατὰ 20% πάρα πάνω, ἀπὸ ὅ,τι ἀρχικῶς προεβλέφθη. Σημειωτέον ὅτι τὰ ποσὰ αὐτὰ ἀφοροῦν τὰς μεταβολὰς τοῦ Προϋπολογισμοῦ μέχρι 30 Σεπτεμβρίου. Διότι, βάσει τῶν δωδεκατημορίων, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσαμεν πέρυσι καὶ βάσει τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ζητεῖται νὰ ψηφίσωμεν ἐφέτος, τὸ κακὸν δύναται νὰ ἐπεκταθῇ ἐπ’ ἄπειρον. Ἔχει δικαίωμα δηλαδὴ ὁ Ὑπουργὸς μέχρι τῆς 30ῆς Δεκεμβρίου νὰ καταθέσῃ μίαν μεταβολὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ πληροφορηθῶμεν μετὰ τὴν ἐπιστροφήν μας ἐκ τῶν διακοπῶν λόγῳ τῶν ἑορτῶν, ὅτι τόσον αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι, ὅσον καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι ηὐξήθησαν κατὰ 100, 200,500 ἑκατομμύρια, ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε διαθέσεων. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτούς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ συνομολογήσητε, μετ’ ἐμοῦ, ὅτι δὲν ὑπάρχει πρόγραμμα οἰκονομικὸν καὶ ὅτι οὐδεμία παρακολούθησις εἶναι νοητή, ἐφ’ ὅσον δὲν εἰσάγεται ἕνας Προϋπολογισμὸς μὲ ὡρισμένας προβλέψεις, αἱ ὁποῖαι νὰ δύνανται βέβαια νὰ κυμανθοῦν κατὰ ἕνα ποσοστόν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι νὰ παρουσιάζωνται κατὰ χιλιάδας ἑκατομμυρίων, ὡς συμβαίνει σήμερον. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ προσθέσω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν περιφήμων ἐπενδύσεων. Διαρκῶς ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπενδύσεων καὶ ἔχει καθιερωθῆ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξαγγέλλῃ μεγαλόπνοα σχέδια ἐπενδύσεων. Ἀλλ’ ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἔχομεν μίαν ὑπεραπόδοσιν ἐσόδων 1.500 ἢ 2.000 ἑκατομμυρίων καὶ ὅμως εἶναι περίεργον, ὅτι ἔχομεν μίαν τραγικὴν καθυστέρησιν εἰς τὰς ἐπενδύσεις, διότι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν κατατίθεται, ὄχι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ συντείνουν εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, ἀλλ’ εἰς τὴν διάθεσιν καταναλωτικῶν δαπανῶν. Καὶ τοῦτο εἶναι ἡ χειροτέρα μορφὴ οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτούς, λοιπόν, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν ὑπάρχει κυβερνητικὸν οἰκονομικὸν πρόγραμμα. Ἀλλὰ διὰ νὰ τελειώνωμεν μὲ τὰς περιφήμους αὐτὰς ἐπενδύσεις, θὰ ἤθελον νὰ ἐπισημάνω τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ σύνθεσις τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν. Ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπενδύσεων καὶ νομίζομεν ὅτι πρόκειται περὶ ἐπενδύσεων ἀφορωσῶν μεγάλα παραγωγικὰ ἔργα. Λυποῦμαι ἀλλὰ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ καὶ νὰ διαλευκανθῇ ὅτι πρόκειται περὶ πλάνης, διότι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν δὲν διατίθεται διὰ καθαρῶς μεγάλα παραγωγικὰ ἔργα, ἀλλὰ μόνον ἕνα 30% τῶν ἐπενδύσεων αὐτῶν. Τὰ ὑπόλοιπα διατίθενται εἰς κονδύλια συντηρήσεως ἔργων ἢ ἀκόμη καὶ δαπάνας προσωπικοῦ ἢ κοινωνικῆς προνοίας, ὅπως εἶναι τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τὸ Ἄσυλον Ἀνιάτων. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ἀναμένομεν σύμφωνα μὲ τὰς κυβερνητικὰς ἐξαγγελίας, τὴν ταχεῖαν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν περὶ τῆς τύχης, ἡ ὁποία ἀξίζει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νομίζω αἱ θυσίαι καὶ οἱ ἀγῶνες τοῦ λαοῦ αὐτοῦ νὰ εὑρίσκουν μίαν ἀνταπόκρισιν εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, διότι Προϋπολογισμὸς δὲν εἶναι μόνον αἱ ἀπὸ ραδιοφώνου ὁμιλίαι, δὲν εἶναι μία λογιστικὴ κατάστασις ποὺ καταγράφει τὰ ἔσοδα καὶ τὰ ἔξοδα τοῦ Κράτους, ἀλλὰ τὸ πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου κινοῦνται ὅλαι αἱ Κυβερνητικαὶ δραστηριότητες, αἱ ὁποῖαι σκοπὸν ἔχουν πράγματι τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Ὅταν, ὅμως, βλέπωμεν ἕνα Προϋπολογισμὸν μὲ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους προηγουμένως ἀνέφερον, τότε νομίζω, ὅτι δικαιούμεθα νὰ γίνωμεν ἐξαιρετικὰ ἀπαισιόδοξοι διὰ τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα).

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§296Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν φειδωλεύεται καθόλου ὁ κ. Πρωθυπουργός, σπανίως ἐμφανιζόμενος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ καλῇ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Τύπου καὶ νὰ ἐξαίρῃ τὴν βελτίωσιν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας, κατὰ τρόπον ἂν μή τι ἄλλο ποὺ νὰ προκαλῇ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ καὶ δὲν φειδωλεύονται ἑκάστοτε ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ἔξω τῆς συζητήσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ δὲν φειδωλεύονται, λέγω, νὰ ἐξαίρουν ἐπιτεύγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ἐφέτος θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφευχθῇ διὰ τῆς μεθόδου τῶν δωδεκατημορίων νὰ χειρίζεται ἡ Κυβέρνησις τὸ 25% τοῦ συνόλου τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπηρεάζῃ τὸ σύνολον τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ ἐπιμήκυνσις τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους ἐδόθη ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ κατετίθετο ὁ Προϋπολογισμὸς ἐγκαίρως. Ἐφέτος αἱ συνθῆκαι ἔχουν ἐπὶ τοσοῦτον μεταβληθῆ, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐξ ὑπαρχῆς ἡ ἐξέτασις τῶν κονδυλίων τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Χάνεται, κύριοι συνάδελφοι, κἄθε ἔννοια κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, ὅταν ὁ βασικὸς νόμος τοῦ Κράτους, δηλ. ὁ Προϋπ)σμὸς δὲν ψηφίζεται ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὡς ὁρίζει τὸ Σύνταγμα, ἀλλ’ ἀφήνεται ἡ κατάρτισις καὶ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, εἶναι ὅτι μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον περὶ 6 δωδεκατημορίων, τὰ πλεῖστα κεφάλαια τοῦ Προϋπολογισμοῦ φαίνεται ὅτι θὰ ἐκτελεσθοῦν βάσει τοῦ ψηφισθέντος Προϋπολογισμοῦ τοῦ παρελθόντος ἔτους. Τοῦτο ὁδηγεῖ εἰς ἀδυναμίαν νὰ συμπράξῃ καὶ ἡ Συμπολίτευσις ἀκόμη εἰς τὴν χάραξιν ἑνὸς οἰκονομικοῦ προγράμματος. Ἔτσι δὲν δίδεται ἡ εὐκαιρία ἡ ἴδια ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τῆς ἀναλογίας μέσα εἰς τὰ ἐξ Ἑλληνικῶν πηγῶν εἰσοδήματα τοῦ Κράτους, τῆς ἀναλογίας μεταξὺ ἐμμέσων καὶ ἀμέσων φόρων καὶ τοῦ ἐξαιρετικὰ χαμηλοῦ ποσοστοῦ τῶν ἀμέσων φόρων. Δὲν δίδεται ἡ εὐκαιρία, νὰ ἐξετάσῃ θέματα, ὅπως τὸ θέμα ὅτι φερ’ εἰπεῖν, ἡ ἄσκησις τῆς δικαιοσύνης μετετράπη εἰς πηγὴν δημοσίων ἐσόδων. Ἐπίσης ἡ Παιδεία ἐξαπάζεται εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ὡς ἕνας τρόπος ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ ἀντλήσωμεν προσόδους διὰ τὸν Προϋπολογισμόν. Θὰ ἠδύνατο ἡ ἰδία ἡ πλειοψηφία νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὴν παράνομον φοροδιαφυγήν, ἡ ὁποία ἔχει φθάσει εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα, δημιουργοῦντα πραγματικοὺς κινδύνους. Τί ὠφελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ 1957 ἐκθέσεις, αἱ ὁποῖαι καταδεικνύουν ὅτι ἡ φοροδιαφυγὴ καταλαμβάνει τὸ 75% τῶν εἰσοδημάτων, ὅταν πᾶμε καὶ εἰς τὸ 1958 καὶ τὸ 1959 διὰ τῆς μεθόδου τῶν δωδεκατημορίων τὰ ὁποῖα ἴσχυσαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀλλὰ θὰ ἔφθανε καὶ ἡ σκέψις τοῦ κατὰ πόσον καὶ ἡ νόμιμος φοροδιαφυγὴ ἡ δημιουργηθεῖσα διὰ τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων διὰ τῆς ἀσυδοσίας τῶν μονοπωλίων, ἐὰν δὲν εἶναι καιρὸς νὰ καταργηθῇ, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀποκαταστήσωμεν μίαν ἰσορροπίαν πρέπουσαν μεταξὺ τῶν εἰσοδημάτων ἐξ ἀμέσων καὶ τῶν εἰσοδημάτων ἐξ ἐμμέσων φόρων. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐδίδετο διὰ τῆς συντάξεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξετασθοῦν τὰ φορολογικὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμεύσουν διὰ τὸν προσανατολισμὸν τῶν διαφόρων ἐπενδύσεων, τῶν διαφόρων κεφαλαίων πρὸς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις καὶ θὰ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξετασθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐχώρισεν ἀπόψε τὸν κ. Μαῦρον ἀπὸ τὸν κ. Χέλμην καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Μαῦρος ἀρκετὰ ἐκθετικὸς ἦτο καὶ δὲν θὰ εἶχεν τόσην σημασίαν ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ὑπεραποδόσεως τῶν ἐσόδων ἢ περὶ ὑποεκτιμήσεως αὐτῶν, ἀλλὰ πραγματικὰ εἶχε οὐσιώδη σημασίαν, τὸ γεγονὸς ὅτι ὅταν κατετέθη ὁ περυσινὸς Προϋπολογισμὸς ὅλοι οἱ μελετῶντες τὰ οἰκονομικὰ εἶδον ὀλίγας ὥρας μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, καὶ ὁ ἀείμνηστος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Γ. Καρτάλης, καὶ ἐντὸς ὀλίγου δι’ ἐργασίας του πλέον ἐκτεταμένης ὁ κ. Μαῦρος καὶ ὅλοι οἱ οἰκονομολόγοι καὶ τὰ οἰκονομικὰ περιοδικὰ καὶ αἱ ἐφημερίδες τινές, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ὑποεκτιμήσεως τῶν μελλόντων νὰ προκύψουν ἐσόδων. Ὥστε δὲν ἦτο προϊὸν ἀπρόβλεπτον καὶ ἐκτάκτων συνθηκῶν ἡ εἴσπραξις τοῦ δισεκατομ. δραχμῶν. Ὅλα αὐτὰ μόνον διὰ τῆς συζητήσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Ἀντιπροσωπείας του καὶ θὰ ἠδύναντο ἐπίσης μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐξετασθοῦν καὶ ὡρισμένοι παραπροϋπολογισμοί, ὅπως ὁ ἄγνωστον τὶ ὑποκρύπτει λογαριασμὸς τῶν ἐφοδίων, ὅπως ἄλλοι τινὲς παραπροϋπολογισμοὶ ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα κατὰ κάποιον τρόπον διαθέτουν τὰ χρήματά των καλῶς, θέλω νὰ πιστεύω, ἀλλὰ ἐκφεύγουν τοῦ δημοσίου ἐλέγχου, ὅπως εἶναι τὰ ποικιλώνυμα ἐθνικὰ ἱδρύματα προνοίας, προικοδοτήσεως καὶ ἄλλα πράγματα διὰ τῶν ὁποίων, ἕνα σημαντικὸν μέρος τοῦ μόχθου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰσπραττόμενον διοχετεύεται καλῶς, ἀλλὰ πάντως ἀνεξελέγκτως καὶ κατὰ τρόπον ἐπιτρέποντα κάθε εἴδους μεμψιμοιρίαν. Ἡ παράλειψις ἐπίσης τῆς ψηφίσεως τῶν ἐσόδων καὶ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους κατὰ τὴν διαδικασίαν ἐκείνην, τὴν δημοκρατικήν, τὴν ὁποίαν τὸ Σύνταγμα ἐπιτάσσει, δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἐκφέρῃ ἡ Βουλὴ τὰς ἀπόψεις της ἐπὶ τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διατίθεται διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐκπαιδεύσεως ἐπὶ τοῦ τρόπου διὰ τὸν ὁποῖον θὰ καλυφθοῦν αἱ ἐλλείψεις εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν καὶ διδακτήρια, ἐπὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ ἀνάγκαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, καὶ ἐπίσης δὲν ἐπιτρέπει νὰ ἀποφανθῇ ἀποτελεσματικῶς ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν ἡ δυνατότης ἐμπράκτου ἀσκήσεως τῆς λειτουργίας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ ἀπὸ τοὺς νόμους καθιερωμένη, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν μακρὰν πεῖραν βεβαιωμένη, ὅτι... (δὲν ἠκούσθη) μόνον ὑπὸ τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως δύναται νὰ ἀσκῆται καὶ οἱ πόροι τῆς ὁποίας ἔχουν φαλκιδευθῆ, χάριν ἑνὸς Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ μὴ ψηφιζομένου, ἀλλὰ τοῦ ὁποίου κονδύλια διατίθενται διὰ τὴν διαφήμισιν Ὑπουργῶν ὡς κατασκευαστῶν διαφόρων ἔργων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔργων, συχνὰ παρατηροῦνται ὑπερβασίαι εἰς τὸ διπλάσιον καὶ τὸ τριπλάσιον, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ διεξαχθεῖσαν πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συζήτησιν. Θὰ ἔπρεπε νὰ τηροῦνται οἱ κανόνες τοῦ Συντάγματος διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, νὰ ἐδίδετο ὁ λόγος εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοὐλάχιστον εἰς τὸν Δημόσιον τομέα τῶν ἐργαζομένων, τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων καὶ τέλος θὰ ἔπρεπε νὰ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον μετὰ τὴν κατάδηλον μεταβολὴν τῶν συνθηκῶν ἡ ὁποία ἐπιτελεῖται ὑπὸ τὰ ὄμματά μας, θὰ ἔπρεπε ἕνα μέγιστον ποσοστὸν 40% τῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ διατίθεται διὰ στρατιωτικὰς δαπάνας καὶ ἐὰν ἐπὶ τέλους ἐξακολουθῇ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀνάγκη νὰ ἐκδηλοῦται διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ μας, τὸ πολεμικὸν μένος τῆς χώρας, ἐὰν μήπως ἀσκόπως καὶ ματαίως σπαταλῶνται αὐτὰ τὰ χρήματα, διότι σήμερον ὑπὸ συνθήκας τεχνικῶς μεταβαλλομένας ὅλα τὰ εἴδη τὰ στρατιωτικὰ εἰς τὰ ὁποῖα διατίθεται καὶ σπαταλᾶται ὁ ἱδρὼς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μήπως ἔχουν περισσότερον τὴν θέσιν των εἰς τὰ μουσεῖα καὶ μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ τεθοῦν εἰς τὴν ναφθαλίνην μᾶλλον παρὰ νὰ ἀποτελοῦν κἄτι τι, διὰ τὸ ὁποῖον πιστεύει καὶ ὁ πλέον πολεμοχαρὴς ὅτι συμβάλλουν κατὰ κεραίαν εἰς τὴν καλυτέραν τῆς χώρας ἄμυναν καὶ ἀπεναντίας δὲν γίνονται συντελεσταὶ καὶ ἀφορμὴ καταστροφῆς καὶ ἐκμηδενίσεως τοῦ τόπου τούτου. Τόσα καὶ τόσα ζητήματα, τὸ σύνολον τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τῆς ἐκπαιδευτικῆς, τῆς δικαστικῆς, τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἀκόμη ὁ μέγας τομεὺς τῶν ἐπενδύσεων, εἶναι πράγματι θέματα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀνήκουν καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ πολίτευμά μας, ἀποτελοῦν τὸν κύριον προορισμόν μας καὶ τὰ ὁποῖα διὰ τῆς μεθόδου τῶν δωδεκατημορίων ἐκφεύγουν τοῦ ἐλέγχου μας καὶ ὄντως στερεῖ ἡ Κυβέρνησις τὸ Κοινοβούλιον ἀπὸ τὸν κύριον προορισμόν του καὶ μετατρέπει ἡμᾶς τοὺς 300 ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους εἰς 300 ἀργομίσθους. Νομίζω, κύριοι, ὅτι εἶναι καθῆκον μας, νὰ διεκδικήσωμεν νὰ τερματισθῇ τὸ σύστημα τῆς ἀσκήσεως τοῦ συνόλου τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας ἀπὸ μόνον Κυβέρνησιν ἀνεξέλεγκτον.

§297Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς συμβιβαστικὴν πρότασιν: Νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον διὰ δύο δωδεκατημόρια, δηλαδὴ μέχρι τέλους Φεβρουαρίου, ὁπότε νὰ φέρητε τὸν Προϋπολογισμόν, νὰ μεριμνήσητε τὶ θὰ γίνῃ περαιτέρω, ὥστε νὰ συζητήσωμεν μὲ κἄποιαν ἄνεσιν.

§298Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω ὅτι ἀπὸ τὸ 1947 αἱ Κυβερνήσεις αὐτὸ κάμνουν.

§299Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐφέρατε πέρυσι νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου μετετέθη ὁ χρόνος ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Κατὰ συνέπειαν ἡμεῖς δὲν ἀνακαλοῦμεν τὴν πρότασίν μας, ὅπως τὸ νομοσχέδιν συζητηθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν.

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν;

§301ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1958». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1.

§303ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐπίσης ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3 καὶ 4). Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον.

§305Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 5 εἶναι περιττόν, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 3 παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα.

§306Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Γνωρίζετε ὑπὸ ποίας συνθήκας οἱ ὑπάλληλοι ἐργάζονται.

§307Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶναι γνωστὸν πόσον ἐντατικὰ ἐργάζονται οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἀλλὰ ὁ κ. Τζαννετάκης εἶπεν ὅτι ρυθμίζεται τὸ θέμα ἀπὸ τὸ ἄρθρον 3.

§308Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχει σχέσιν.

§309ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν καὶ τὸ σχέδιον νόμου;

§311ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§312ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1958». αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως».

§313Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς παρακαλῶ πολύ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἡ ὥρα εἶναι ἀρκετὰ προκεχωρημένη, νὰ κάμωμεν δεκτὸν τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν θὰ ἔχετε ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας.

§314Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν συμφωνοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ. Θέλομεν νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§315Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τότε, κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἀποδεσμεύομαι τῆς δοθείσης ὑποσχέσεως διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου πρὸ τῶν διακοπῶν. Εἶναι ἡ τρίτη φορὰ ποὺ ἀναμένω μετὰ τὸ μεσονύκτιον διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, χωρὶς τοῦτο νὰ καθίσταται ἐφικτόν.

§316ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§317ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.45′ π. μ.)