1957.12.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32α

ΤΕΤΑΡΤΗ 4 Δεκεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λαιμός, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ὀφειλῶν πρὸς Ἀστικοὺς Καταγαλωτικοὺς Συνεταιρισμοὺς κ.λ.π. ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου ἐκ δανείων». Οἱ κ.κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπ. Ἐμπορ.) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπ. Οἰκον.) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἐνίων θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου». Οἱ κ.κ. Ι. Ψαρρέας (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Κοιν. Προνοίας πρὸς σύναψιν συμβάσεως μετὰ τοῦ Δήμου Καλαμῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 28 Ἰουλίου 1955 Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Α. Ε. «Γεωργικὴ Ἑταιρεία ΛΕΣΙΝΙ» διὰ τὴν τροποποίησιν καὶ λύσιν τῆς ἀπὸ 3.7.1930 Συμβάσεως περὶ παραχωρήσεως τῆς ἀποξηράνσεως τοῦ ἕλους Λεσίνι». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σκορδίλης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ Δικαστηρίου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῆς ἐνώπιον αὐτοῦ διαδικασίας ἐπὶ τῶν πολιτικῶν δικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σαββόπουλος, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Δ. Πετροπουλάκος, Γ. Κατσαφάδος καὶ Ε. Σκορδίλης καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 613) 1948 καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ προσωπικοῦ τῶν εἰδικῶν ἐμμίσθων Ληξιαρχείων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Στεφάνου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 619) 1948 καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ προσωπικοῦ τῶν Ἐμμίσθων Ληξιαρχείων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Τσαντίρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Β. Θανασέκου καὶ Α. Μπριλλάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀνωτέρας Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Ἀλιπράντης, Θ. Τσάτσος, Ε. Κοθρῆς, Ν. Κρασαδάκης, Κ. Μακρῆς καὶ Μ. Χλουβεράκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων «περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων καὶ θεσπίσεως ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Χλουβεράκης, Ν. Κρασαδάκης, Β. Ἀναστασᾶτος, Λ. Μπίστης, Ι. Παπαρτεμίου, Γ. Οἰκονομόπουλος, Γ. Γαλενιανός, Ε. Ἀλιπράντης, Ε. Σκορδίλης, Κ. Παπαγεωργίου, Α. Δεληγιαννίδης, Δ. Βακάλης, Α. Παυλόπουλος, Μ. Μυριδάκης καὶ Θ. Κονίτσας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων καὶ θεσπίσεως ἑτέρων τινῶν διατάξεων» Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Π. Βαρβιτσιώτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τούτου». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος, Συνεταιρισμῶν, Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Χώρας Τριφυλλίας, ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐκ τοῦ καταστρεπτικοῦ τυφῶνος τῆς 8ης τρέχοντος πληγέντων κατοίκων, ἤτοι στεγαστικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν, ἀναστολὴν χρεῶν, χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Καλαμῶν ζητοῦντας παράτασιν τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῶν φόρων 1957, αὔξησιν τοῦ ὁρίου προεξοφλήσεως Γραμματίων, μείωσιν τοῦ προεξοφλητικοῦ τόκου καὶ λοιπὰ μέτρα πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν μελῶν του, λόγῳ τῆς μειώσεως τῆς ἐμπορικῆς κινήσεως ἐκ τῆς θεομηνίας ἥτις ἔπληξε τὴν περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐπιμελητῶν Εἰσπράξεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν βοηθῶν Νοτίου Ἑλλάδος διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μερικὴν τακτοποίησιν ἐνίων ἐπιμελητῶν τοῦ Δήμου Πατρῶν καὶ ζητοῦντος ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν ἁπάντων τῶν μελῶν του εἰς θέσεις ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως τοῦ Δημοσίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Φυματικῶν ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ. ζητούντων χορήγησιν μηνιαίου βοηθήματος, εἰς τοὺς φυματικοὺς συνταξιούχους Τ.Τ.Τ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημ. Ἀποστολοπούλου ζητοῦντος ἀναστολὴν πληρωμῆς τοῦ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλομένου χρέους του, λόγῳ τῆς ἐκ τῶν συνεχῶν βροχῶν καταστροφῆς τοῦ σταφιδοκάρπου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Λασκαρίδης, καὶ Ι. Παπαδημητρίου καταθέτουσιν ἀναφορὰν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐχθρικὴν καὶ ἀπάνθρωπον στάσιν τοῦ ἰατροῦ Στυλιανοῦ Ἀλεξανδρῆ ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων του καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον ἀντικατάστασιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μηχανουργῶν καὶ Μεταλλουργῶν Βορείου Ἑλλάδος ζητούσης τὴν ματαίωσιν ἐπεκτάσεως τῆς λειτουργίας τοῦ Ταμείου Ἐργατῶν Μετάλλου καὶ εἰς τὰς Ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης κ. Δ. Καρατζένης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἄρτης, ζητοῦντος μείωσιν τῶν συντελεστῶν μικτοῦ καὶ καθαροῦ κέρδους τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰάσ. Γιαννοπούλου ζητοῦντος χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος σεισμοπληξίας καὶ εἰς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους Νέας Μαγνησίας, πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν συνταξιούχων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ πυρποληθέντος χωρίου Πευκωτοῦ Ἀλμωπίας Νομοῦ Πέλλης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ χορήγησιν εἰσέτι πιστώσεων διὰ τὴν στεγαστικὴν των ἀποκατάστασιν εἰς τὸ χωρίον Βορεινὸ ἔνθα καὶ διετάχθη καὶ ἡ ἀποκατάστασίς των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κοινοτικῶν, Δημοτικῶν καὶ Δημοσίων Ἐργατοτεχνιτῶν Ὁδοποιΐας Ἀθηνῶν– Πειραιῶς–Περιχώρων, ζητούσης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν περιστολὴν τῆς ἀνεργίας τοῦ κλάδου, ἥτις προῆλθεν ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως συγχρόνων τεχνικῶν μέσων, ἤτοι τὴν πρόσληψιν ἐκ τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Ὁδοποιΐας ποσοστοῦ 40% διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων χωρίου Ἄγρας Ἐδέσσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποζημίωσίν των, καίτοι παρῆλθε πενταετία ἀπὸ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν κτημάτων των καὶ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑδροηλεκτρικοῦ Ἐργοστασίου «Ἄγρας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων ὑποψηφίων φοιτητῶν Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητούντων καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγὴν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Σχολὴν τῶν συγκεντρωσάντων 24 βαθμοὺς ὑποψηφίων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, ζητούσης χορήγησιν εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς, ἴσον πρὸς τὸ ποσὸν τῆς μηνιαίας συντάξεώς των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, ζητούντων αὔξησιν τοῦ ἡμερησίου ἐπιδόματος κατὰ 5 δρχ., διότι τοῦτο καθορισθὲν τὸν Μάρτιον τοῦ 1955 εἶναι ἀνεπαρκὲς λόγῳ τῆς ἀνόδου τοῦ τιμαρίθμου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος, Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Εὐστρατίου, ζητοῦντος τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς Νήσου τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατροῦ Στυλιανοῦ Ἀλεξανδρῆ διὰ συγκεκριμένας παραβάσεις κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Σχινᾶς καὶ Σ. Κωστόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς δημοσίων ὑπαλλήλων Χώρας Τριφυλλίας, ζητούντων παροχὴν ἐπιδόματος 50% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ των μισθοῦ, στεγαστικοῦ δανείου παρὰ τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. κλπ. καὶ ἐνισχύσεώς των, λόγῳ τῶν ἐκ τοῦ καταστρεπτικοῦ τυφῶνος τῆς 8ης Νοεμβρίου δεινοπαθημάτων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνδέσμου Μηχανοσιδηρουργῶν Ν. Καβάλας, ζητοῦντος ματαίωσιν μελετωμένης ἐπεκτάσεως τοῦ Ταμείου Μετάλλου εἰς τὰς Ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ἐριοβιομηχανίας Ναούσης Λαναρᾶ–Κύρτση καὶ Σία Α.Ε., ζητοῦντος καταβολὴν εἰς χρῆμα τῶν ὀφειλομένων ἀδειῶν τῶν ἐτῶν 1955 καὶ 1956, χορήγησιν πλήρους συντάξεως εἰς τοὺς μισθωτοὺς τοὺς συμπληρώσαντας 6.000 ἡμερομίσθια εἰς τὸ Ι.Κ. Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνταξιούχου ἀστικοῦ διανομέως Πατρῶν Γεωργίου Μουστάκη, παραπονουμένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ. προσγενομένην ἀδικίαν καταβολῆς εἰς αὐτὸν μειωμένου βοηθήματος κατὰ τὴν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας του ἔξοδόν του. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων, ἐπὶ διαφόρων ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10604)4.11.57 διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 225 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χαρ. Σκουτέρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ μέχρι τῆς 10.11.57 δαπάνη τῶν ἔργων ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 95.620.000 συμφώνως δὲ πρὸς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἔργων ἡ δαπάνη θέλει ἀνέλθει εἰς 144.800.000 δραχ. διὰ τὴν κατασκευὴν Ὑδραγωγείου παροχῆς 100 ἑκ. Μ.Κ. ἐτησίως. 2. Αἱ Παρευβοϊκαὶ ἐκτάσεις καὶ δὴ αἱ περιφέρειαι Λουκισίων χαλίων Αὐλίδος κλπ. ἐνδείκνυται νὰ ἀρδευθοῦν ἐκ Παραλίμνης, μέσῳ τῆς σήραγγος Ἀνθηδῶνος μὲ δαπάνην ἀσυγκρίτως μικροτέραν ἀπὸ ὅσην θὰ ἐπεβαρύνετο διὰ τοῦ Ὑδραγωγείου Παρευβοϊκῆς χαράξεως τῆς ἐπιβαρύνσεως ταύτης ὑπολογισθείσης εἰς 66 ἑκ. τοῦ 1951 ἀντιστοιχούσης δὲ σήμερον εἰς πολὺ μεγαλύτερον ποσὸν δραχμῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν περιφέρειαν Θηβῶν, Μουρικίου κλπ. τὰ ἔργα τῆς ὑδροληψίας τοῦ ἀντλιοστασίου Μουρικίου ἐπιτρέπουν τὴν λῆψιν τῆς ἀπαιτουμένης ποσότητος ὕδατος διὰ τὰς ἀρδευτικὰς ἀνάγκας τῆς ὡς ἀνωτέρω περιφερείας ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἄλλη οἰκονομικωτέρα λύσις. 3. Τὰ ἐκτελούμενα ἔργα δι’ ἀρδεύσεις δὲν προβλέπονται. Τὸ ἐκ τοῦ ἐπιβληθέντος φόρου 3% ἔσοδον καταβάλλεται ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν αὐτῆς καὶ διὰ τὰ ὑπὸ τοῦ σχετικοῦ Νόμου προβλεπόμενα ἔργα, ἐν οἷς καὶ τὰ ἔργα ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ. 5. Ἔργα στεγανώσεως τῆς Παραλίμνης οὔτε ἐμελετήθησαν οὔτε προβλέπονται σήμερον. 6. Διὰ τὰ ὑπ’ ἀριθ. α, β, γ, ἐρωτήματα τῆς παραγράφου III ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 476 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη, περὶ μετατροπῆς τῆς ὑπεραστικῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν Ραφίνας εἰς ἀστικὴν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐδόθησαν πληροφορίαι εἰς τὴν Κοινότητα Ραφίνας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113981)14.2.57 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ὡς πρὸς τὰς καταγγελλομένας παραβάσεις αὗται δέον νὰ εἶναι συγκεκριμέναι καὶ ν’ ἀπευθύνωνται πρὸς τὴν Νομαρχίαν, ἥτις μετὰ τὴν ἀποκέντρωσιν, εἶναι ἁρμοδία νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων εἰς τοὺς τυχὸν παραβάτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Παπαηλιοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Παπαηλιοῦ περὶ χορηγήσεως ἀδείας κυκλοφορίας, φορτηγοῦ δημοσίας χρήσεως εἰς τὸν Ι. Τρίκουλην ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ Ι. Τρίκουλης εἶναι αὐτοκινητιστὴς ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τοῦ ἐν τῷ φακέλλῳ 2400)3.5.56 πιστοποιητικοῦ τοῦ Ταμείου Συντάξεων αὐτοκινητιστῶν. 2. Εἰς τὸν Δῆμον Λεωνιδίου ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τοῦ ἐν τῷ οἰκείῳ φακέλλῳ ὑπ’ ἀριθ. 64)8.4.57 πιστοποιητικοῦ τοῦ Δημάρχου Λεωνιδίου δὲν ὑφίστατο οὐδὲν ἀνατρεπόμενον φορτηγὸν αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν Δημοσίων καὶ Δημοτικῶν ἔργων, ἡ δὲ χορηγηθεῖσα ἄδεια κυκλοφορίας ἦτο προσωρινῆς διαρκείας ἑνὸς ἔτους, ἀνακλητὴ ὁποτεδήποτε ἀπηγορεύετο ἡ μετάθεσις τῆς ἕδρας του εἰς ἑτέραν περιοχὴν καὶ θὰ ἔπαυε νὰ ἰσχύῃ εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ὁδικὴν σύνδεσιν τῆς περιοχῆς ταύτης, μετὰ τοῦ λοιποῦ δικτύου τῆς χώρας καὶ πρὸ τῆς παρόδου τοῦ ἔτους. 3. Ἐπειδὴ ἐξέλιπον οἱ λόγοι δι’ οὓς ἐξεδόθη ἡ ὡς ἄνω αὕτη ἀνεκλήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 213379)57 ἀποφάσεως. Συνημμένως κατατίθεται καὶ ὁ σχετικὸς φάκελλος περιέχον τὰ κάτωθι: α) Τὴν ὑπ’ ἀριθ. 213379)57 ἀπόφασιν. β) Τὸ ἀπὸ 7.6.57 πιστοποιητικὸν ἐπιθεωρήσεως αὐτοκινήτου εἰς διπλοῦν. γ) Τὸ ἀπὸ 7.6.57 δελτίον ἀπογραφῆς αὐτοκινήτων. δ) Τὴν ἀπὸ 8.6.57 βεβαίωσιν τῆς οἰκονομικῆς Ἐφορίας Ἀθηνῶν. ε) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 37487)57 τριπλότυπον εἰσπράξεως Ταμείου Ἀθηνῶν. στ) Τὸ ἀπὸ 7.6.57 ὑπηρεσιακὸν σημείωμα ἀπογραφέντος αὐτοκινήτου. ζ) Τὴν ἀπὸ 30.5.57 βεβαίωσιν τοῦ σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Λεωνιδίου. η) Τὴν ἀπὸ 8.6.57 ὑπεύθυνον δήλωσιν τοῦ Ι. Τρίκουλη. θ) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 24000)3.6.57 πιστοποιητικὸν τοῦ

Τ.Σ.Α.

ι) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14191)57 συμβόλαιον τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Βασιλείου Σπυρίδωνος Στασινοπούλου. ια) Τὴν ἀπὸ 5.6.57 περίληψιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14191) 1957 συμβολαίου. ιβ) Τὸ σχέδιον καὶ ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 133705) 1957 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου. ιγ) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. Υ. 4098)3.4.57 διαβιβαστικὸν σημείωμα τοῦ καθ’ ἡμᾶς ἰδιαιτέρου γραφείου πρὸς τὸν Ὑπομηχανικὸν Αʹ τοῦ Ὑπουργείου κ. Κωβαῖον. ιδ) Τὴν ἀπὸ 29.3.57 αἴτησιν τοῦ Ι. Τρίκουλη. ιε) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 63)8.4.57 πιστοποιητικὸν τοῦ Δημάρχου Λεωνιδίου καὶ ιστ) Τὴν ἀπὸ 28.3.57 ἐπιστολὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μίχα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Β. Θανασέκου. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11273)9215)15.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ.κ. Αὐγεροπούλου καὶ Β. Θανασέκου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατανομὴν τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Στυμφαλίας μεταξὺ τῶν Κοινοτήτων Σκοτεινῆς καὶ Ἁγίου Νικολάου Ν. Ἀργολίδος καὶ τῶν τοιούτων Ψαρίου, Γαλατᾶ καὶ Ἀηδονίων Ν. Κορινθίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Συμφώνως τῇ ὑπ’ ἀριθ. 114665)1193)8.7.57 ἀποφάσει ἡμῶν, ἐδεσμεύθησαν τὰ ὕδατα τῆς λίμνης Στυμφαλίας καὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀσωποῦ, πρὸς ἄρδευσιν τῶν πεδινῶν περιοχῶν Κορινθίας (Βόχας καὶ Σικυῶνος) καὶ τῶν ὀρεινῶν Κοινοτήτων Σκοτεινῆς καὶ Ἁγίου Νικολάου Ν. Ἀργολίδος καὶ τῶν τοιούτων Ψαρίου, Γαλατᾶ καὶ Ἀηδονίων Ν. Κορινθίας. 2. Διὰ τοῦ ἀπὸ 24.8.50 συνταχθέντος πρακτικοῦ Δ) νσεων Γεωργίας Κορινθίας καὶ Ἀργολίδος, παρουσίᾳ καὶ ἐκπροσώπων τῶν ἐνδιαφερομένων ὡς ἄνω περιοχῶν, ἐγένετο ἡ κατανομὴ τῶν ὡς ἄνω ὑδάτων, ἐγκριθεῖσα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 166512)1718)29.9.50 ἀποφάσεώς μας συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 8 τοῦ Ν. Δ. 608)48. 3. Ἡ ὡς ἄνω ἀπόφασις ἡμῶν, κατόπιν προτάσεως τῶν Δ)νσεων Γεωργίας Κορινθίας καὶ Ἀργολίδος ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 122126)1086)27.7.53 ἀποφάσεώς μας, ἰσχυούσης ταύτης μέχρι τῆς 17.8.57, καθ’ ἣν λόγῳ τῆς παρουσιασθείσης ὅλως ἐξαιρετικῶς σοβαρᾶς μειώσεως τῆς παροχῆς τοῦ ὑδραύλακος τῆς λίμνης Στυμφαλίας, καὶ κατόπιν ἐξονυχιστικῆς ἐπιτοπίου ἐρεύνης τοῦ θέματος τούτου, ἀνεστάλη ἡ ἰσχὺς τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεώς μας ἐπὶ 10ήμερον, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 135033)1570)17.8.57 ἀποφάσεώς μας ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως ἐξυπηρετηθῶσιν αἱ ἀνάγκαι τῶν καλλιεργητῶν τῶν ὀρεινῶν Κοινοτήτων Σκοτεινῆς, Ἁγίου Νικολάου, Ψαρίου, Γαλατᾶ καὶ Ἀηδονίων Νομῶν Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας ἐπειδὴ τὸ ὕδωρ τῆς λίμνης Στυμφαλίας λόγῳ τῆς μικρᾶς παροχῆς τοῦ ὑδραύλακος δὲν ἠδύνατο νὰ φθάσῃ μέχρι τῶν πεδινῶν περιοχῶν (Βόχας καὶ Σικυῶνος) Κορινθίας. 4. Ἐπανελθούσης τῆς ἰσχύος τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεώς μας ἀπὸ 26.8.57 ἡ κατανομὴ τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑδάτων θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐνεργῆται, ὡς εἶχε καθορισθῆ ἀρχικῶς βάσει τῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεών μας. 5. Τὸ ἀπὸ 23.7.57 συνταχθὲν ὅλως αὐθαιρέτως πρακτικὸν ὑπὸ τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Σκοτεινῆς, Ἁγίου Νικολάου, Ψαρίου καὶ Γαλατᾶ περὶ κατανομῆς τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Στυμφαλίας, τυγχάνει ἄκυρον, καθ’ ὅσον μόνον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 8 τοῦ Ν. Δ. 608) 48 δικαιοῦται νὰ καθορίζῃ καὶ ρυθμίζῃ τὴν χρῆσιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν πρὸς ἄρδευσιν ὑδάτων κατὰ τὸν ἐπωφελέστερον διὰ τὴν γεωργίαν τρόπον, ἀναλόγως τοῦ ὑπάρχοντος ὕδατος καὶ τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ 6. Διὰ τοῦ συσταθέντος Ἀρδευτικοῦ Ὀργανισμοῦ Στυμφαλίας Κορινθίας βάσει τοῦ Ν. 3704) 57, ἐὰν προκύψῃ περίπτωσις νέας κατανομῆς τῶν ἐν λόγῳ ὑδάτων, τῇ εἰσηγήσει τούτου καὶ βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 608) 1948 δύναται νὰ ἐκδοθῇ τροποποιητικὴ ἀπόφασις ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γεωργίου κ.λ.π. Ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γεωργίου (ἀριθ. 291), Ν. Κιτσίκη, Α. Πατσιαντᾶ, καὶ Κ. Τσιγάρα (ἀριθ. 432) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σημειώσωμεν τὰ κατωτέρω: 1. Κατ’ ἀρχὴν ἐπροτάθη ὁ προγραμματισμὸς τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἔργου διὰ τὸ 1958 καὶ διὰ ποσὸν 2.000. 2. Ἡ τύχη τῆς ἀνωτέρω προτάσεως καὶ ἡ τελικὴ διάθεσις τῆς ἐν λόγῳ πιστώσεως θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ διαθεσίμου περιθωρίου τῶν ὅλων πιστώσεων Δημοσίων Ἐπενδύσεων δι’ ἔργα ἐγγειοβελτιωτικά. 3. Τὸ ἔργον δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐγγειοβελτιωτικὸν (ἀξιοποιοῦν γεωργικῶς ἔκτασίν τινα) πρὸ τῆς ἐκτελέσεως (ὁλοκληρώσεως) τῆς σήραγγος Κάρλας, καθ’ ὅτι ἡ πλήρης ἀποχέτευσις τῶν ὑδάτων τοῦ ἕλους Τόϊβασι πρὸς τὴν λίμνην Κάρλαν θὰ μεταθέσῃ τὴν κατάκλισιν ἐδαφῶν ἀπὸ τῆς θέσεως τοῦ ἕλους Τοΐβασι εἰς τὰς Παρακαρλίους περιοχὰς ἐπαυξάνουσα τὰς κατακλυζομένας ἐκτάσεις τῆς περιοχῆς ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 5) 11 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη, Ι. Παπαηλιάκη καὶ Φ. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐπειδὴ ἐκ τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν στοιχείων προέκυψαν σοβαραὶ ἐνδείξεις, ὅτι παρὰ τὰ ληφθέντα μέτρα ἐλέγχου δὲν ἐπετεύχθη ἡ πρόληψις τῆς ἀπὸ μέρους ἐνίων Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συν)σμῶν ἐκδόσεως ἀνακριβῶν βεβαιώσεων, καθ’ ὅτι ἀφορᾷ τὰς καλλιεργηθείσας διὰ σίτου ἐκτάσεις κλπ. ἐκ μέρους τῶν μὴ ὀφειλετῶν τῆς Α.Τ.Ε. σιτοπαραγωγῶν, ἐνετάλη ἡ ΑΤΕ ὅπως ἀναστείλῃ πᾶσαν ἐφεξῆς καταβολὴν τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς προνομιακῆς τοιαύτης εἰς κομιστὰς βεβαιώσεων Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συν)σμῶν, μέχρι πέρατος τοῦ διεξαγομένου ἤδη ἐλέγχου τῆς ἀκριβείας τῶν βεβαιώσεων τούτων. Εἰς τοὺς ἀνωτέρω σιτοπαραγωγοὺς κατεβλήθη ἀμέσως τὸ ἀντίτιμον τοῦ παραδοθέντος σίτου μὲ τιμὴν ἀσφαλείας, εὐθὺς δὲ ὡς θὰ περατωθῇ ὁ ἔλεγχος, θὰ καταβληθῇ αὐτοῖς καὶ ἡ διαφορὰ τῆς προνομιακῆς τιμῆς, ἐφ’ ὅσον βεβαίως αἱ προσκομισθεῖσαι βεβαιώσεις ἐλεγχθοῦν ἀνακριβεῖς. Διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιτάχυνσιν τοῦ ἐλέγχου τούτου ἐξεδόθησαν ἤδη αἱ δέουσαι ὁδηγίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11490 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, ἀφορῶντος τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἀμπελουργῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος πώλησιν στεμφυλοπνεύματος ἐκτὸς τῶν ὁμόρων Νομῶν, ἤτοι εἰς συνεχομένους Νομοὺς μὲ τοὺς ὁμόρους, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῶν ἰσχυουσῶν σήμερον διατάξεων τοῦ Κώδικος τῶν Νόμων «περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος», ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Νόμου 2128)1952, ἔχει ληφθῆ πρόνοια, ὅπως οἱ διήμεροι οἰνοπνευματοποιοὶ διαθέτωσι τὸ ὑπ’ αὐτῶν παραγόμενον στεμφυλόπνευμα, ἄνευ καταβολῆς ἄλλου φόρου καταναλώσεως ἢ τέλους, ἐλευθέρως, ὄχι μόνον ἐντὸς τῆς περιφερείας τοῦ Νομοῦ, ἐν ᾧ παρήχθη, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς συνορεύοντας μὲ αὐτὸν Νομούς, τῆς μεταφορᾶς πρὸς διάθεσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐνεργουμένης ἐντὸς ἑπτὰ μηνῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ διμήνου χρονικοῦ διαστήματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπεται ἡ λειτουργία τῶν ἀμβύκων. Συνεπῶς, οὐδὲν κώλυμα ὑφίσταται διὰ τὴν μεταφορὰν καὶ διάθεσιν ὑπὸ τῶν ἀμπελοπαραγωγῶν τοῦ ὑπ’ αὐτῶν παραγομένου στεμφυλοπνεύματος καὶ εἰς τοὺς συνορεύοντας Νομούς, ἀφοῦ προηγουμένως ἐνεργηθῶσιν αἱ κατὰ νόμον προβλεπόμεναι διατυπώσεις (ἔκδοσις ἀδείας μεταφορᾶς). Ὅσον ἀφορᾷ, ὅμως, διὰ τὴν μεταφορὰν καὶ διάθεσιν τοῦ στεμφυλοπνεύματος καὶ εἰς τοὺς συνορεύοντας Νομοὺς μὲ τοὺς ὁμόρους τοιούτους, ἐὰν ἤθελεν ἐπιτραπῆ τοῦτο, θὰ ἐπήρχετο οὐσιώδης ζημία εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, διότι ἡ ἐλευθέρα μεταφορὰ τοῦ στεμφυλοπνεύματος, πρὸς ἣν ἰσοδυναμεῖ, ἥτις θὰ ἐφηρμόζετο δι’ ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τούτου ὑπὸ ἀτόμων ξένων πρὸς τοὺς ἀμπελουργοὺς πλήττει τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου διὰ τῆς μειώσεως τῆς καταναλώσεως τῶν ἐκ καθαροῦ οἰνοπνεύματος παρασκευαζομένων ποτῶν, λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν ἐκ τοῦ στεμφυλοπνεύματος τοιούτων, ἑπομένως καὶ τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ ἀντικειμένου τούτου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐκτιθεμένων κρίνεται, ὅτι δὲν παρίσταται ἀνάγκη θεσπίσεως διὰ τὴν ὡς ἄνω περίπτωσιν καὶ ἑτέρων διατάξεων, καθ’ ὅσον αἱ ὑπάρχουσαι τοιαῦται εἶναι λίαν ἐπωφελεῖς καὶ ἱκανοποιητικαὶ διὰ τοὺς ἀμπελοκτήμονας καὶ μάλιστα καὶ ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Περὶ πληρώσεως τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Ἁγίου Γεωργίου Χίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 11547)20.11.57 ἐγγράφου σας καὶ τῆς ἀπὸ 14.11.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στεφ. Τσιαπάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι ἡ ὀργανικὴ θέσις τοῦ Διοικητοῦ του Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Ἁγίου Γεωργίου Χίου εἶναι Ἐνωμοτάρχου, ἐλλείψει δὲ διαθεσίμων Ἐνωμοταρχῶν, διοικεῖται πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου παρ’ Ὑπενωμοτάρχου. Παρ’ οὐδεμιᾶς ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς, ἐχούσης δικαίωμα μεταθέσεως ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, ἐγένετο μετάθεσις Ἐνωμοτάρχου εἰς τὸν Σταθμὸν Χωροφυλακῆς Ἁγίου Γεωργίου Χίου καὶ εἶτα ἀνάκλησις τῆς μεταθέσεως ταύτης. Προσφάτως ἐτοποθετήθη καὶ εἰς τὸν ὡς ἄνω Σταθμὸν Ὑπενωμοτάρχης τῆς Σχολῆς, ἀπόφοιτος Γυμνασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 11.11.1957 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἠλιοῦ κλπ., διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11265) 15.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69836) 2599) 18.11.1957 ἡμετέρου ἐγγράφου παρέχομεν ὑμῖν τὰ σχετικὰ στοιχεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Τούμπα, Τ. Μιχαηλίδη, Δ. Ἰατρίδη, Κ. Μητσοτάκη καὶ Δ. Κρόκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11366) 16.11.57 ἔγγραφον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 364 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Τούμπα, Τ. Μιχαηλίδη, κλπ. ἀναφερομένη εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐκδιδομένου ἐπιστημονικοῦ περιοδικοῦ «ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν Ε.Ο.Τ. ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς Δ)σεως τοῦ ἐν λόγῳ περιοδικοῦ αἴτησις οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἥτις ἐκκρεμεῖ πρὸς συζήτησιν, ἐνώπιον τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου, καθ’ ὅσον ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ ἐνίσχυσις τῆς ἐκδόσεως ταύτης ἐμπίπτει εἰς τοὺς ἐκ τοῦ Νόμου ἐπιδιωκομένους σκοποὺς τοῦ Ε.Ο.Τ. ἁρμόδιον κατὰ νόμον νὰ ἀποφανθῇ εἶναι τὸ Δ. Σ. τοῦ Ε.Ο.Τ. 2. Οὐδεμία αἴτησις ὑπεβλήθη πρὸς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον ἐνεγράφη διὰ 40 συνδρομὰς ἐτησίως πρὸς 150 δρχ. ἑκάστην προσφέρον οὕτω ποσὸν 6.000 δρχ. ἐτησίως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Ταλιαδούρου, Θ. Μπάλλα καὶ Κ. Βασαρδάνη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 271 καὶ 374 ἐρωτήσεων σχετικῶς μὲ τὸ νομοσχέδιον ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Μέγδοβα θιγομένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ καταρτισθέντος ἤδη νομοσχεδίου διεξάγομεν σχετικὰς συνεννοήσεις μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ὡς πρὸς τὰς οἰκονομικὰς τούτου ἐπιβαρύνσεις, μεθ’ ὃ θέλει ὑποβληθῇ τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 490 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἀπὸ 7)19 Ἰουνίου 1957 Διατάγματος περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Ν. Δ. 3523)1956 «περὶ ὀργανώσεως τῆς διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας» καὶ εἰς τὴν νησιωτικὴν Ἑλλάδα, προβλέπεται τὸ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1959 δικαίωμα ἐξαγορᾶς τῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων τῶν νήσων Σάμου καὶ Ἰκαρίας ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν περιορισμῶν εἰς τὴν κατανάλωσιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ὑπό τινων ἐπιχειρήσεων, αὕτη εἶναι συνέπεια τῆς ἀποτόμου αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως κατόπιν τῆς εὐεργετικῆς διατάξεως τῆς ὡς ἄνω νομοθεσίας περὶ ἐφαρμογῆς ἑνιαίας τιμῆς ρεύματος, καθ’ ἣν ἡ μὲν τιμὴ τοῦ ρεύματος ἐμειώθη πρὸς ὄφελος τῶν καταναλωτῶν, ἡ δὲ Δ.Ε.Η. ὑπεχρεώθη νὰ καλύπτῃ τὴν προκύπτουσαν ἐκ τῆς μειώσεως ταύτης ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰν τῶν ἐσόδων τῶν ὑφισταμένων ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΥΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11251)15.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ἀπὸ 7.11.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζὲ περὶ ἐνισχύσεως διὰ σιτηρῶν τοῦ ὀρεινοῦ πληθυσμοῦ τῶν περιοχῶν Ναυπακτίας, Τριχωνίδος καὶ Εὐρυτανίας κατὰ τὴν τρέχουσαν χειμερινὴν περίοδον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι κατόπιν συντόνων ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως ἐξησφαλίσθη ἡ ἀποστολὴ ὑπὸ τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν, σημαντικῆς ποσότητος ἀλεύρων ἐκ σίτου ἢ ἀραβοσίτου διὰ τὴν δωρεὰν ἐνίσχυσιν τῶν ἐνδεῶν κατοίκων τῶν ὀρεινῶν ἀγόνων περιοχῶν τῆς χώρας καὶ εἰς μερίδα 15 ὀκ. κατ’ ἄτομον ἥτις ἤδη ἤρχισε πραγματοποιουμένη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Φιλοσοφοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπὸ ἡμερομηνίαν 6 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Φιλοσοφοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11117) 9057) 13.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Κατόπιν συσκέψεως γενομένης ἐν Πάτραις ἀπεφασίσθη ὅπως ὁ ποιοτικὸς ἔλεγχος τῆς ἐξαγομένης εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κορινθιακῆς σταφίδος διεξάγεται εἰς τὰ σταφιδεργοστάσια ὑπὸ ἐποπτῶν καὶ ἐλεγκτῶν ἐντεταλμένων διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς παρὰ τῶν ἐποπτῶν ἐκτελουμένης ἐργασίας. Ὁ ἔλεγχος τῆς ποιότητος κατὰ τὰ ἀνωτέρω θὰ ἐνεργῆται βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Β. Διατάγματος τῆς 30ῆς Δεκεμβρίου 1955 «περὶ μέτρων ἐλέγχου τρυγητοῦ, ἀποξηράνσεως, ἐμπορίας, συσκευασίας καὶ προστασίας τῆς ποιότητος τῆς κορινθιακῆς σταφίδος». Τὴν ἀποκλειστικὴν εὐθύνην τῆς ἐπιλογῆς τῶν ἀνωτέρω ὀργάνων θὰ ἔχῃ ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός. Ὁ ἔλεγχος θὰ διεξάγεται καθ’ ὅλα τὰ στάδια τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ προϊόντος μέχρι καὶ τῆς τελικῆς συσκευασίας αὐτοῦ ἐντὸς τῶν σταφιδοκιβωτίων. Πιστοποιητικὰ ποιότητος θὰ ἐκδίδουν οἱ ἐπόπται οἵτινες θὰ εἶναι ἀνώτερα στελέχη τοῦ Α.Σ.Ο. Ἐφ’ ὅσον ἤθελον προκύψει βάσιμοι ἀμφιβολίαι περὶ τῆς ποιότητος τῆς ἐξαγωγίμου σταφίδος ὁ ἐλεγκτὴς θὰ δύναται νὰ διατάσσῃ χημικὴν ἢ ἄλλην ἐργαστηριακὴν ἐξέτασιν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς προστασίας τῆς κορινθιακῆς σταφίδος ἐν τῷ μέλλοντι ἀποτελεῖ παγίαν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ὑφισταμένων διατάξεων περὶ ποιοτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἡ βαθμιαία συμπλήρωσις ἐνδεχομένως τούτων, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζηται πλήρως ἡ καλὴ ποιότης τῆς ἐξαγομένης σταφίδος. Θὰ ἔδει δὲ νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἤδη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐσημειώθη πρόοδος εἰς τὸν τομέα τοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11628) 9631 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 486 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 378) 25.2.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3698) 1957 νόμου, παρεχωρήθη εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης Τμῆμα ἐκτάσεως μ2 12.750 ἀνηκούσης εἰς μείζονα ἀνταλλάξιμον ἔκτασιν ἐγγεγραμμένων ὑπ’ ἀριθ. 4162 εἰς τὸ Κτηματολόγιον τοῦ Γραφείου Θεσσαλονίκης τῆς Ὑπηρεσίας Διαχειρίσεως Μουσουλμανικῶν περιουσιῶν, ἐπὶ σκοπῷ ἀνταλλαγῆς τούτου μετὰ ἐκτάσεως τοῦ Ταμείου Ἀρχαιολογικῶν Ἀπαλλοτριώσεων Θεσσαλονίκης ἵνα οὕτω διευκολυνθῇ ἡ Διεθνὴς Ἔκθεσις Θεσσαλονίκης καὶ ἐπεκτείνῃ τὰς ἐγκαταστάσεις αὐτῆς, πρὸς δὲ καταστῇ εὐχερὴς ἡ διάνοιξις συμφώνως πρὸς τὸ σχέδιον πόλεως Θεσσαλονίκης νέας ὁδοῦ πρὸς προέκτασιν τῆς ὁδοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Ἐπὶ τοῦ παραχωρηθέντος ὡς ἄνω τμήματος εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης κειμένου εἰς τὸν Συνοικισμὸν Ἁγίας Φωτεινῆς Θεσσαλονίκης ὑφίστανται ἑκατὸν ἑπτὰ κτίσματα κατὰ τὸ πλεῖστον προσωρινὰ εἰς ἃ στεγάζονται ἰσάριθμοι οἰκογένειαι. Ἐκ τούτων τριάκοντα ἑπτὰ οἰκογένειαι τυγχάνουν προσφυγικαὶ δικαιοῦχοι ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως, εἴκοσι τέσσαρες οἰκογένειαι τυγχάνουν ἐπίσης προσφυγικαὶ ἀλλὰ μὴ δικαιοῦχοι ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως καὶ πεντήκοντα τέσσαρες οἰκογένειαι γηγεννῶν. Ἡ Δ. Ε. Θεσσαλονίκης, ἐπιθυμοῦσα ὅπως συμβάλλῃ καὶ αὕτη εἰς τὴν στεγαστικὴν διευκόλυνσιν τῶν μὴ δικαιούχων ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ μεταστεγασθοῦν ἐκ τῶν ἄνω ὑπὸ κατεδάφισιν κτισμάτων, ὑπέβαλεν ἡμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11707 ἐ.ἔ. ἔγγραφον, δι’ οὗ τὸ μὲν θέτει εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας ποσὸν ὀκτακοσίων χιλιάδων δραχμῶν (800.000), τὸ δὲ ἀναλαμβάνει τὴν μελέτην καὶ ἐπίβλεψιν τῆς κατασκευῆς συγκροτήματος κτιρίων ἐπὶ ἐκτάσεως παραχωρημένης ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον εὐθὺς ὡς ἐδημοσιεύθη ἡ κατὰ τὰ ἄνω πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ κατόπιν ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας ἐμερίμνησε διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαιραιτήτων στοιχείων εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχωμεν πλήρη εἰκόνα τοῦ προβλήματος καὶ τῶν δυνατοτήτων ἀντιμετωπίσεώς του. Μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν κατὰ τὰ ἄνω στοιχείων κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα τῆς στεγάσεως ὅλων τῶν προσφυγικῶν οἰκογενειῶν διὰ τοῦ συστήματος τῆς αὐτοστεγάσεως ἤτοι διὰ παραχωρήσεως οἰκοπέδου καὶ οἰκοδομικοῦ δανείου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς πεντήκοντα τέσσαρας οἰκογενείας γηγενῶν τὸ θέμα μελετᾶται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς τιθεμένης εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου πιστώσεως ἐκ δραχμῶν ὀκτακοσίων χιλιάδων (800.000) ὑπὸ τῆς Δ. Ε. Θεσσαλονίκης. Σχετικὸν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἶναι καὶ τὸ ἀπευθυνθὲν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. Δ. 2351) 19.10.57 ἀναλυτικὸν ἡμῖν ἔγγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11750)9742 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 491 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Θ. Γρηγορίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα. Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2463) 1920 καὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τὸν συνοικισμὸν Ἀξιὸς (Ρεζῆ Βαρδάρη Θεσσαλονίκης)» κατηρτίσθη ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συναδέλφου καὶ ἡμῶν ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους 1957 μετὰ τὴν ἐνέργειαν δὲ τῶν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προβλεπομένων διατυπώσεων καὶ τῆς δεούσης ἐπεξεργασίας, διεβιβάσθη τελικῶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9) 1.10. 1957 ἐγγράφου τῆς Γραμματείας τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἵνα τύχῃ τῆς τελικῆς, πρὸ τῆς καταθέσεώς του εἰς τὴν Βουλὴν ἐγκρίσεως. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω τὸ περὶ οὗ πρόκειται σχέδιον νόμου μετὰ τὴν τελικὴν ἔγκρισίν του ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς θέλει κατατεθῆ ἀμέσως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἐπιψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§5Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ζητήσω τὴν γνώμην σας ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Εἰς τὴν πρόσκλησιν ἡ ὁποία διενεμήθη χθὲς ὅσον ἀφορᾶ τὴν παρουσίαν τῶν κ. κ. βουλευτῶν εἰς τὴν κηδείαν τοῦ ἀειμνήστου Πρίγκιπος Γεωργίου, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει).... Ἀναγράφεται ἡ λέξις «καλεῖσθε». Φρονῶ ὅτι θὰ πρόκειται περὶ λάθους διότι τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ἀναγράφεται «προσκαλεῖσθε» ἢ «παρακαλεῖσθε». Παρακαλῶ νὰ ἔχω τὴν γνώμην σας.

§6Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀσφαλῶς πρόκειται περὶ ἀτυχοῦς διατυπώσεως καὶ ἐλπίζομεν ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται περὶ ἀτυχοῦς διατυπώσεως τῆς ὑπηρεσίας.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τῶν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀπευθυνομένων ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν Παρεδρείων Συνοικισμῶν πληγέντων ἐκ πλημμυρῶν καὶ ζητούντων κρατικὴν ἐνίσχυσιν.

§8Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος τρεῖς φορὲς τὰ ἀτίθασα νερὰ τοῦ Ἕβρου ποταμοῦ ἐπέφερον τὴν τελειωτικὴν καταστροφὴν εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ εἰς ὅλα τὰ παρέβρια χωρία τοῦ νομοῦ Ἕβρου. Οἱ κάτοικοι εὑρέθησαν ἐν ἀπογνώσει καὶ ἀπηύθυναν τηλεγραφήματα τόσον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅσον καὶ πρὸς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, παρὰ τῶν ὁποίων ἐνόμιζαν ὅτι θὰ τύχουν κἄποιας ἐνισχύσεως. Ἐκ τῶν Ὑπουργῶν ἐθεώρησαν καθῆκον των νὰ ἔλθουν ἐπὶ τόπου καὶ αὐτοπροσώπως νὰ λάβουν ἰδίαν γνῶσιν τῆς ἐκτάσεως τῶν πλημμυρῶν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Παρὰ τὴν ἐπίσκεψίν των ὅμως καὶ τὴν σχηματισθεῖσαν ἰδίαν αὐτῶν γνώμην διὰ τὴν ἔκτασιν τῶν πλημμυρῶν, μέχρι σήμερον δὲν ἐλήφθησαν μέτρα διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀτυχῶν τούτων παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι τρὶς κατεστράφησαν κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος ἐκ τῶν πλημμυρῶν. Ἐστερήθησαν πολλοὶ καὶ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου των διότι τόσον οἱ ἔμποροι ὅσον καὶ οἱ παντοπῶλαι τῶν συνοικισμῶν αὐτῶν ἐν ὄψει τῆς ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τῶν παραγωγῶν διέκοψαν πᾶσαν πίστωσιν πρὸς αὐτούς. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐνισχυθοῦν ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων ὁπωσδήποτε τοὐλάχιστον αἱ οἰκογένειαι τῶν ὁποίων συνέπεσε οἱ κλῆροι νὰ εὑρίσκωνται καθ’ ὁλοκληρίαν εἰς τὴν πλημμυρισθεῖσαν περιοχήν. Μέχρι σήμερον δὲν ἔτυχον ἐνισχύσεώς τινος διότι ἐκ τῶν 4.000 οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν πλημμυρόπληκτοι καὶ ὑπέστησαν τὴν τελειωτικὴν αὐτὴν καταστροφήν, μόνον 1.200 περίπου ἐκρίθησαν ὅτι ἔπρεπε νὰ βοηθηθοῦν παρὰ τῆς νομαρχίας ὅταν ἐστάλη ποσότης σιταλεύρου, πλὴν ὅμως ἐπειδὴ ἡ μεγαλυτέρα ποσότης διετέθη διὰ τὴν Σαμοθράκην, ἡ ὁποία ἐπίσης ἔπαθε ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης, οἱ κάτοικοι τῶν παρεβρίων περιοχῶν δὲν ἐνισχύθησαν καθόλου. Ἐζητήσαμεν τὴν ἀνανέωσιν τῶν δανείων των καὶ εἰς οὐδεμίαν εἰσέτι ἐνέργειαν προέβη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐτονίσαμεν ἐπανειλημμένως πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Οὔτε καὶ αὐτὴν τὴν προσπάθειαν ἀναστολῆς τῶν χρεῶν των ἐπετύχομεν καίτοι τὸ μέτρον τοῦτο δὲν ἐκρίναμεν ἐπάναγκες διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεραπεύσῃ τὸ κακόν. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ διατάξῃ ἐν τῷ μέτρῳ τῆς ἁρμοδιότητός του νὰ ἀνανεώσῃ τὰ χρέη τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν παραγωγῶν. Μέχρι σήμερον οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ὑπῆρξε δύστροπος καὶ ἐνῷ ἐπὶ δώδεκα συνεχῆ ἔτη ὑπέστησαν τελείαν καταστροφήν, ἐν τούτοις ἔσπευσαν ὅταν τοὺς ηὐνόησε ἡ τύχη νὰ ἐξοφλήσουν ἐξ ὁλοκλήρου τὰ χρέη των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἐλπίζομεν ὅτι καὶ πάλιν θὰ πράξουν τὸ ἴδιον, ἀλλὰ ἐὰν δὲν δυνηθοῦν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των ἀπὸ τὰ ζῶα τὰ ὁποῖα διατρέφουν ἀπὸ αὐτὰ θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τριανταφυλλίδη, κάμετε ἀνάπτυξιν ἐπερωτήσεως; Ἐρώτησιν θὰ κάμετε καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κύριος Ὑπουργός.

§10Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν ὁπωσδήποτε νὰ θεωρήσῃ ἐπάναγκες τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν χρεῶν τῶν ἀτυχῶν τούτων παραγωγῶν, διότι μόνον οὕτω θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον ἐγένετο.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§12Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἢ μᾶλλον ἐκ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ κάμω καὶ ἕνα ἄλλο ἐρώτημα σχετικὸν μὲ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν. Δηλαδὴ τὸ ἐρώτημα τί ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν μὲ σῖτον. Πέρυσιν ἡ Κυβέρνησις ἔστειλε ἱκανὴν ποσότητα δημητριακῶν εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς. Ἐφέτος, ὡς πληροφορούμεθα, δὲν πρόκειται νὰ δώσῃ εἰς ἐπαρκῆ ποσότητα διότι ἠρνήθη ἡ Κυβέρνησις νὰ καταβάλῃ τὰ ἔξοδα τῆς φορτώσεως ὡρισμένων ποσοτήτων δημητριακῶν τὰ ὁποῖα προώριζε διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ Παγκόσμιος Ὀργάνωσις Ἐκκλησιῶν. Ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τὴν παροῦσαν ἀναφορὰν νὰ κάμω αὐτὸ τὸ ἐρώτημα ἰδίως μὲ τὸν ἐφετεινὸν χειμῶνα, ὁ ὁποῖος εἶναι βαρύτατος, ὁ δὲ πληθυσμὸς εἶναι λίαν ἀνήσυχος διότι δὲν ξέρει ἐὰν θὰ πάρῃ ἢ δὲν θὰ πάρῃ ἐφέτος 10 ὀκ. σιτάρι διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς στοιχειώδεις ἀνάγκας του.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§14Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἕνα μέγα θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξαν οἱ συνάδελφοι οἱ προλαλήσαντες σχετικῶς μὲ τὴν βοήθειαν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλεται νὰ παρέχῃ τὸ Κράτος εἰς τοὺς πληγέντας ἀπὸ τὰς θεομηνίας αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς τόσον συχνὰ ἐπιφέρουν καταστροφὰς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Πάντως διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ὁ κύριος συνάδελφος ἀνέφερεν ὅσον ἀφορᾶ τὴν ΑΤΕ, τὸν πληροφορῶ ὅτι ἐδόθη αὐστηροτάτη ἐντολὴ ἀπὸ τὴν Διοίκησιν τῆς ΑΤΕ νὰ παρασχεθοῦν πᾶσαι αἱ δυναταὶ διευκολύνσεις εἰς τοὺς πληγέντας καὶ ἐδόθη ἐντολὴ ἀπὸ τὴν ΑΤΕ νὰ παύσῃ πᾶσα καταπίεσις διὰ παλαιὰ χρέη, νὰ ἐπαναχορηγηθοῦν δάνεια καὶ σπόροι. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων διὰ σίτου καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον προηγουμένως ἐχαρακτήρισα ὡς μέγα καὶ τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν τόσον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, πρὸ ἡμερῶν ἀκριβῶς εἶχον δεχθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν ἐπίσκεψιν φίλων βουλευτῶν τοῦ Ἕβρου οἱ ὁποῖοι ἐτόνισαν τὴν ἀνάγκην αὐτήν, νὰ ἐνισχυθοῦν αἱ παρὰ τὸν Ἕβρον περιοχαὶ καὶ ἡ Σαμοθράκη καθὼς καὶ αἱ ἄλλαι περιοχαὶ τῆς χώρας αἱ ὁποῖαι σκληρῶς ἐδοκιμάσθησαν ἀπὸ τὰς πλημμύρας. Ὁ φοβερὸς χειμὼν ὁ ὁποῖος ἐξέσπασεν ἀπὸ μιᾶς ἑβδομάδος περίπου καὶ μαστίζει τὸν ὀρεινὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας δὲν εὑρῆκεν ἀπροετοίμαστον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἔχομεν ἤδη ἐπιληφθῆ τῆς ἐξασφαλίσεως σοβαρῶν ποσοτήτων ζωοτροφῶν ὥστε νὰ ἐφοδιάσωμεν τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς ἵνα διασώσωμεν τὸ ζωϊκὸν κεφάλαιον τῆς χώρας. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν σιτοδότησιν τῶν πληθυσμῶν τὴν ὁποίαν θὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος, δὲν εἶμαι ἁρμόδιος διότι τὸ θέμα τοῦτο τὸ χειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ πάλιν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας θὰ φροντίσῃ νὰ συνεννοηθῇ ἀπὸ τῆς αὔριον μὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, διὰ νὰ εἰσηγηθῶμεν τὰ δέοντα μέτρα εἰς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν.

§15Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἐπῆρα ἀπὸ τὸ γραφεῖον σας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ αὐξήσῃ τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς μιᾶς μεγάλης ποσότητος τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ εἰσαγάγῃ ἡ Ἕνωσις Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν. Δὲν ξεύρω ἐὰν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἢ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ἰδικόν σας. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ ἀδικαιολόγητος ἄρνησις τῆς καταβολῆς τοῦ 30%.

§16Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ὑπεσχέθην, ὅτι ἀπὸ αὔριον θὰ συνεννοηθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος. Δὲν εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 17 ἀναβάλλεται αἰτήσει τῶν ἐρωτώντων, διὰ τηλεγραφήματος. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Ἀνδρονιάνων Εὐβοίας αἰτούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν συκοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας.

§18Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συκοπαραγωγὴ τῆς Κοινότητος Ἀνδρονιάνων Κύμης Εὐβοίας ὑπέστη μεγάλας ζημίας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ παρελθόντος θέρους καὶ ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν σύκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς κατεστράφη ἐξ ὁλοκλήρου. Οἱ ὑποστάντες μεγάλας ζημίας παραγωγοὶ καὶ οἱ κάτοικοι Ἀνδρονιάνων ὑπέβαλον ἀναφορὰν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, κατατεθεῖσαν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐζήτησαν τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν παροχὴν οἰκονομικῆς διευκολύνσεως ἐκ μέρους τῆς Α.Τ.Ε. Τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν τὴν δικαίαν συνιστῶ ἐκθύμως, καὶ παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὅπως λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τοὺς παραγωγούς, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ ἐκ τῆς παραγωγῆς καὶ μονοκαλλιεργείας τῶν σύκων εἰσόδημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἀποτελεῖ τὸν μοναδικὸν πόρον τῆς ζωῆς των.

§19Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Διετάχθη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ παράσχῃ εἰς τοὺς πληγέντας συκοπαραγωγούς, πᾶσαν δυνατὴν ἐνίσχυσιν καὶ διευκόλυνσιν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Δοξάτου αἰτουμένων τὴν ἀντικατάστασιν τῶν χορηγηθέντων εἰς αὐτοὺς κλήρων καὶ ἀνεπιδέκτων καλλιεργείας.

§21Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δι’ ἀναφορᾶς των οἱ ἀκτήμονες Ζαχαράκης, Βαρταζῆς, Παπαδόπουλος, Κόρτεβες, Παπαδόπουλος, ἐκπροσωποῦντες 20 ἀκτήμονας καλλιεργητὰς Δοξάτου, παρακαλοῦν ἐπὶ τῆς ἀδικίας ἡ ὁποία ἔγινε διὰ τὴν χορήγησιν κλήρων εἰς μίαν τοποθεσίαν, ἡ ὁποία εἶναι τελείως ἄχρηστος. Ἡ τοποθεσία αὐτὴ ὀνομάζεται Ντερὶν Τσεσμέ. Εἶναι μία τοποθεσία, ὅπου ἀναβλύζει καὶ τὸ καλοκαῖρι καὶ τὸν χειμῶνα νερὸ καὶ ὡς ἐκ τούτου οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἐχορηγήθησαν οἱ κλῆροι, ὡς ἀκτήμονας καλλιεργητάς, θὰ παραμείνουν πάλιν ἀκτήμονες. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ δώσῃ ἐντολὴν ὅπως ἀντικατασταθοῦν οἱ κλῆροι αὐτοὶ οἱ χορηγηθέντες εἰς τοὺς ἐν λόγῳ ἀκτήμονας.

§22Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἀπεστάλη ἔγγραφον πρὸς τὴν ἁρμοδίαν Γεωργικὴν Διεύθυνσιν, ὅπως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρξῃ δυνατότης καὶ ὑπάρχουν καταλληλότεραι γαῖαι, ἀντικατασταθοῦν οἱ κλῆροι αὐτοί. Ἀλλ’ ὅπως γνωρίζει ὁ συνάδελφος κ. Παπαπαναγιώτου, εἶναι ζήτημα ὑπάρξεως καταλληλοτέρων καὶ διαθέσεως γαιῶν.

§23Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἓν ἔργον, ὥστε αὐτὰ τὰ ἐδάφη νὰ γίνουν χρήσιμα καὶ ἀξιοποιήσιμα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς κληρούχων τῆς Κοινότητος Κοκκινογείων.

§25Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, 16 κληροῦχοι, κάτοικοι Κοκκινογείων, δι’ ἀναφορᾶς των, ὑπογεγραμμένης ὑπὸ 319 κληρούχων, παρακαλοῦν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ ἀναδασμὸς ὁ ὁποῖος, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν Ε12163 τῆς 13.4.57 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, περὶ ἀναδασμοῦ, διετάχθη. Τὸ ἔδαφος ἐκεῖ, ὅπου πρόκειται νὰ γίνῃ ὁ ἀναδασμός, εἶναι τοιοῦτον, ὥστε ἡ περισσοτέρα ἔκτασις εἶναι πετρώδης, ἀλλοῦ βαλτώδης καὶ ἔτσι θὰ ἀδικηθοῦν οἱ περισσότεροι τῶν παραγωγῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἀκυρώσῃ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν.

§26Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ὅπως γνωρίζει ὁ ἐρωτῶν κ. συνάδελφος, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπιθυμεῖ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀναδασμοῦ, διότι εἶναι ἀναμφισβητήτως ἡ ὠφέλεια ἡ ὁποία προσγίγνεται εἰς μίαν Κοινότητα καὶ γενικῶς εἰς τοὺς ἀγρότας μὲ ἀναδασμόν. Συγκεκριμένως, διὰ τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαπαναγιώτου, βεβαίως ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μία αἴτησις ὑπογεγραμμένη ἀπὸ ἕνα σεβαστὸν ἀριθμὸν ἐπιθυμούντων, ὅπως μὴ προχωρήσῃ ὁ ἀναδασμὸς εἰς τὴν περιφέρειαν καὶ διετάχθη ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις Γεωργίας νὰ ἐξακριβώσῃ κατὰ πόσον εἶναι περισσότεροι οἱ ἐπιθυμοῦντες τὴν μείωσιν τοῦ ἀναδασμοῦ ἢ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θέλουν τὸν ἀναδασμόν. Εἶμαι ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεως τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως τῆς Γεωργίας.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα παραχωρήσεως εἰς τὴν Κοινότητα Μαριῶν Θάσου δημοσίων δασῶν.

§28Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἰς τὴν Κοινότητα Μαριῶν Θάσου καὶ συμφώνως πρὸς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Δασαρχείου, ἔπρεπε νὰ ξυλεύουν 100 κυβ. μέτρα δι’ ἐμπορίαν καὶ 40 διὰ τὰς ἀτομικάς των ἀνάγκας. Μεταγενεστέρως, 2½ χιλιάδες στρέμματα ἔχουν ἀναγνωρισθῆ ὡς ζώνη διὰ τὴν καλλιέργειαν ἐλαιοδένδρων. Καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ περὶ ξυλεύσεως 100 κυβ. μέτρων κατ’ ἔτος πρὸς ἐμπορίαν καὶ 40 διὰ τὰς ἀτομικάς των ἀνάγκας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἐπειδὴ ἡ ὑπόλοιπος ἔκτασις εἶναι δάσος δημοσίου καὶ δημόσια δάση ὑπάρχουν καὶ πέριξ τῶν ἄλλων Κοινοτήτων, εἶναι ἓν μόνιμον αἴτημα τῶν Κοινοτήτων νὰ παραμείνουν τὰ δημόσια δάση εἰς τὰς Κοινότητας καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν δασαρχῶν νὰ ἱκανοποιοῦνται αἱ ἀτομικαὶ ἀνάγκαι διὰ καύσιμα. Νομίζω, ὅτι ἡ πρακτικωτέρα λύσις θὰ ἦτο νὰ παραμείνουν τὰ δάση αὐτὰ εἰς τὰς Κοινότητας καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν δασαρχῶν.

§29Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς κ. συνάδελφος νὰ μὴ ἀπαντήσω εἰς τὸ ζήτημα τῆς παραχωρήσεως ἢ μὴ εἰς τὰς Κοινότητας, διότι ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα ὅταν λίαν προσεχῶς, ὅπως ἐλπίζω, θὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ περὶ δημοσίων δασῶν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαγράφονται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 22 καὶ 23 λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 24 λόγῳ τοῦ ὅτι αὕτη τυγχάνει ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ὡσαύτως διαγράφονται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 25, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων κ. κ. βουλευτῶν καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 26, λόγῳ τοῦ ὅτι αὕτη τυγχάνει ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐν συνεχεία ἀναβάλλεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27 ἐρώτησις ἐπὶ 10ήμερον, συμφώνως τῷ Κανονισμῷ, τῇ αἰτήσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπίσης διαγράφεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 28, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ὀλυμπίας, ὁ κ. Ι. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§31Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι τὸ θέμα ἔχασε τὴν ἐπικαιρότητά του, δὲν ἔχασε, ὅμως, καὶ τὴν σοβαρότητά του. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν, ὅπως συνεχισθῇ ἡ συγκέντρωσις σίτου καὶ τοῦτο διότι τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὴν περιοχὴν ἐκείνην, ἡ συγκέντρωσις ἀπέτυχεν παταγωδῶς, ἐλλείψει ἀποθηκευτικῶν χώρων, Διὰ τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν νομίζω, ὅτι εὐθύνει βαρύνει καὶ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Κ.Υ. Δ.Ε.Π., διότι ἡμεῖς ἐπεσημάναμεν τοὺς κινδύνους. Δυστυχῶς, δὲν εἰσηκούσθημεν καὶ οἱ περισσότεροι τῶν σιτοπαραγωγῶν δὲν κατώρθωσαν νὰ παραδώσουν τὸν σῖτον των, εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καὶ οὕτω μετέπεσαν ἀπὸ τὴν Σκύλλαν εἰς τὴν Χάρυβδην, διότι ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἡ Τράπεζα τοὺς ἔδωσεν χρήματα διὰ τὰ χρέη των, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην ἀναγκάζονται νὰ πωλήσουν τὸν σῖτον των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παραταθῇ ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου διὰ τὴν περιοχὴν αὐτήν. Ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς ἐπαρχίας Ὀλυμπίας, εἶναι δικαιοτάτη καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§32Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Οὐδέποτε κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένετο τοιαύτη συγκέντρωσις σίτου, οἷα ἡ συγκέντρωσις, ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Διὰ πρώτην φορὰν ἐγένετο συγκέντρωσις 500.000 τόννων σίτου καὶ αἱ προνομιακαὶ τιμαὶ ἔφθασαν 75%. Διὰ τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις διέθεσεν 1700 ἑκατ. δραχ. Παρετηρήθησαν ὄντως ὡρισμέναι ἀνωμαλίαι, αἱ ὁποῖαι ὅμως, ἦτο φυσικόν, νὰ ὑπάρξουν, διότι δὲν εἴμεθα προετοιμασμένοι, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Καὶ ἐπὶ πλέον νὰ μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ὁ σεισμός, ὁ ὁποῖος ἔπληξεν τὴν Θεσσαλίαν κατέστρεψεν τρεῖς μεγάλας ἀποθήκας ἐκεῖ, αἱ ὁποῖαι, ἐὰν δὲν εἶχον καταστραφῆ θὰ διηυκόλυνον κατὰ πολὺ τὴν συγκέντρωσιν. Καὶ λόγῳ, ἀκριβῶς τοῦ μεγάλου ποσοῦ ποὺ συνεκεντρώθη, ὅλαι αἱ ἀποθῆκαι ὑπερεφορτώθησαν καὶ ἠναγκάσθη τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν, νὰ ἐπιτάξῃ καὶ Σχολεῖα καὶ ἀποθήκας, διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς πρὸς τοὺς σιτοπαραγωγούς. Συνεπῶς, δὲν εὐσταθεῖ οὐδεμία κατηγορία. Ἐὰν ὑπῆρξαν μερικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι καθυστερημένοι, αὐτοὶ εἶναι ἐλάχιστοι καὶ ὠφελήθησαν, ἀκριβῶς λόγῳ τῶν προνομιακῶν τιμῶν τῶν διαμορφωθεισῶν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἐὰν θελήσῃ κανεὶς νὰ συγκρίνῃ τὴν προπερυσινὴν συγκέντρωσιν σίτου μὲ τὴν περυσινὴν θὰ ἴδῃ, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ὑπῆρξεν συμφερωτέρα διὰ τοὺς σιτοπαραγωγούς. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι τὰ παράπονα ποὺ διετύπωσεν ὁ κ. συνάδελφος δὲν εὐσταθοῦν καὶ ὅτι οἱ σιτοπαραγωγοὶ τῆς Ἑλλάδος εἶναι εὐγνώμονες διὰ τὴν τηρηθεῖσαν πολιτικὴν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου.

§33Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ εἰσέλθω εἰς γενικώτερον ἔλεγχον ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Ἐγὼ περιωρίσθην εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν καὶ εἶπον, ὅτι ἡ συγκέντρωσις τοὐλάχιστον, ὡς πρὸς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, ἀπέτυχε παταγωδῶς. Πιθανῶς ἡ συγκέντρωσις εἰς τὴν ὑπόλοιπον χώραν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἐπέτυχεν. Χαίρω ἰδιαιτέρως δι’ αὐτό. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῆς Ὀλυμπίας, ὅμως, ἀπέτυχεν καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡμεῖς ἐγκαίρως ἐκάμαμεν τὰς προβλέψεις μας καὶ τὰς ἐτονίσαμεν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§35Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3538)1956 καὶ καταργήσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὅτε καὶ ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐρωτήσω τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, ἐὰν ἐπιμένουν εἰς αὐτήν.

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα, ἐμμένομεν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως θὰ διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Τὸ ἐρώτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ. καὶ κατάργησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν λέγουσιν ΝΑΙ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ΟΧΙ. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Γ. Ρουμάνης καὶ Μ. Τσουνίδης.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶπον καὶ ἄλλοτε καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὸ ἐπαναλάβω. Πρέπει νὰ δοθῇ σοβαρότης εἰς τὸν τρόπον τῆς ψηφοφορίας. Πρέπει νὰ ἐγείρωνται οἱ κ. κ. συνάδελφοι καὶ νὰ λέγουν ναὶ ἢ ὄχι. Νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ νωχέλεια τῶν κ. κ. συναδέλφων κατὰ τὴν ὥραν τῆς ψηφοφορίας. Διότι ἡ ψηφοφορία εἶναι σοβαρὰ πολιτικὴ πρᾶξις. Νὰ τὸ καθιερώσωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον υἱοθετεῖ τὴν ἄποψίν σας. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀκούουν τὰ ὀνόματά των, νὰ ἐγείρωνται τῶν θέσεών των καὶ νὰ λέγουσι ναὶ ἢ ὄχι. Ὁ κ. Γραμματεὺς παρακαλεῖται νὰ μὴ σημειώνῃ τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἐγείρωνται διὰ νὰ ἀπαντήσουν. Παρακαλῶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία). (Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης). Περαιωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, ἀνακοινῶ τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 184. Εἶπον ΝΑΙ 78. ΟΧΙ 105 καὶ εἷς ἠρνήθη ψῆφον, κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον:

Συνεπῶς ἡ πρότασις ἀπερρίφθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ». Ὁ εἰσηγητὴς κ. Γ. Ρουμάνης ἔχει τὸν λόγον.

§41Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρότασις νόμου, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ καὶ ὑπογραφῆ ἀπὸ συναδέλφους τῆς Ε.Δ.Α., μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον, διότι τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως αὐτῆς εἶναι τελείως ἐξεζητημένον. Μελετῶν τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως αὐτῆς, προσεπάθησα νὰ ἀνεύρω ἐπιχειρήματα καὶ μίαν ἀλήθειαν. Τοιοῦτόν τι, ὅμως, δὲν διεπίστωσα καὶ συνεπῶς τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως αὐτῆς δὲν εὐσταθεῖ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ τὸ θέμα τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εἰς τὴν χώραν ποὺ ἐγεννήθη καὶ ἠνδρώθη ὁ ἀθλητισμὸς πρέπει νὰ μᾶς ἐνδιαφέρῃ καὶ νὰ μᾶς συγκινῇ τὸ τόσον ἱερὸν αὐτὸ θέμα. Καὶ θὰ ἔπρεπε εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ ἀθλητισμὸς νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ ὑψηλότερον ἐπίπεδον διὰ τῆς ὑπάρξεως πολλῶν γυμναστηρίων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἄσκησις τοῦ σώματος καὶ τοῦ πνεύματος τῆς νεολαίας. Δυστυχῶς ὅμως, εἶναι ἐγκαταλελειμμένος καὶ εἰς τὰ χωριὰ τὰ Ἑλληνόπουλα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀθλοῦνται, γυρίζουν ρακένδυτα καὶ ἀνυπόδητα, διότι τὸ Κράτος ἔχει ἐγκαταλείψει τὸν ἀθλητισμὸν καὶ δὲν παρέχει τὰ μέσα εἰς τὴν νεολαίαν νὰ ἀναπτύξῃ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἔρχεται ἐπὶ τοῦ τομέως αὐτοῦ νὰ κάμῃ ἕνα πείραμα καὶ διὰ τοῦτο ἐγκρίνω ἀπολύτως τὴν πρωτοβουλίαν τῶν Ὑπουργῶν Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, νὰ ἀναθέσουν τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ εἰς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν ἑκάστοτε Πρωθυπουργὸν τῆς χώρας αὐτῆς, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπὶ τέλους περιέρχεται ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ φαντασθῶμεν, ὅτι ἕνας Πρωθυπουργὸς εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν νὰ φανῇ ἀδιάφορος καὶ κατώτερος τῶν εὐθυνῶν του ἔναντι τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας. Βεβαίως, τὸ νομοθέτημα ὡς ἔχει, δὲν ἀποτελεῖ παρὰ μίαν ἀρχὴν γενικωτέρας ἀναπτύξεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἀλλὰ μήπως καὶ ὁ ἐσωσχολικὸς ἀθλητισμὸς εὑρίσκεται σήμερον εἰς καλυτέραν κατάστασιν; Ἀναμφισβητήτως ὄχι. Τοῦτο κρίνω διότι ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν ἀπὸ τὸ Γυμναστήριον τῆς περιφερείας Μολάων, τὸ ὁποῖον παρὰ τὰς πιστώσεις ποὺ δίδονται δὲν δύναται νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὴν ἀποστολήν του λόγῳ ἐγκαταλείψεως ἀπὸ τὴν Πολιτείαν, ἡ ὁποία δὲν τοῦ παρέχει ἐπαρκῶς τὰ μέσα πρὸς τοῦτο. Πρὶν ὅμως προχωρήσω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος θὰ ἐπεθύμουν ὡς ἁπλοῦς στρατιώτης τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἐκφράσω μίαν εὐχὴν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχουν βιομηχανικὰ καὶ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ ὁμιλῶ κυρίως διὰ τὰ Ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικὰ Ἐπιμελητήρια τῶν μεγάλων πόλεων. Ὑπάρχουν ἐπίσης τραπεζιτικοὶ ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἱδρύουν πολυτελέστατα ἱδρύματα, καταβάλλουν καλοὺς μισθοὺς εἰς τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν καὶ γενικῶς ἐξασφαλίζουν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους των ἕνα τρόπον ἀξιοπρεποῦς ζωῆς. Τέλος ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν μας πλούσιοι Ἕλληνες τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἐφορίαν. Καὶ ἐπειδὴ ἡ ἐποχὴ τοῦ Ἀβέρωφ καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων Ἑλλήνων εὐεργετῶν παρῆλθε, καὶ δὲν ὑπάρχουν πλέον οἱ εὐγενεῖς ἐκεῖνοι δωρηταὶ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι θέτουν τὸν πλοῦτον των εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Πολιτείας, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου οἱ πλούσιοι αὐτοὶ νὰ ὑποχρεωθοῦν εἰς μίαν ἀναγκαστικὴν ἀφαίμαξιν τοῦ πλούτου των διὰ τὴν ἵδρυσιν Γυμναστηρίων, Βιβλιοθηκῶν καὶ γενικῶς κέντρων διαπαιδαγωγήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Νεολαίας. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡμεῖς οἱ πληρεξούσιοι τοῦ Ἔθνους ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ στραφῶμεν μὲ στοργὴν πρὸς τὸν τομέα αὐτόν. Διότι ὁ πλοῦτος εἶναι εὐλογημένος μόνον ὅταν δίδεται διὰ τὸ γενικὸν καλόν. Εἶναι καιρὸς νὰ ἐξυπνήσωμεν τὸ πνεῦμα τοῦ Καλοῦ εἰς τοὺς πλουσίους Ἕλληνας καὶ εἰς τοὺς διαφόρους οἰκονομικοὺς ὀργανισμούς, ὥστε ἐκτὸς τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Κράτους νὰ δημιουργήσωμεν μίαν χρυσῆν βροχὴν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ λαοῦ μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν νόμου, οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. ὑποστηρίζουν, ὅτι πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ αἱ ὀργανώσεις αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἔξω τῶν ὁμοσπονδιῶν. Τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Ν. Δ. ὁμιλεῖ περὶ ὑπάρξεως καὶ λειτουργίας Ἐπιτροπῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἡ ὁποία θὰ μελετᾷ καὶ θὰ ἐπιμελῆται τὰ θέματα αὐτά. Χρέος ἔχομεν νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς πειθαρχούσας ἀθλητικὰς ὁμάδας εἰς τὰς ὁμοσπονδίας. Διαφορετικὰ δὲν θὰ ὠφελήσωμεν εἰς τίποτε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 παρ. 1 οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. ὑποστηρίζουν, ὅτι πρέπει εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον νὰ ὑπάρχῃ καὶ μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Κηδεμόνων. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ δὲν θὰ προσφέρῃ τίποτε. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπὸ 24μελὲς τὸ Συμβούλιον θὰ φθάσῃ εἰς 50μελὲς διότι κάθε Σύλλογος θὰ ζητῇ νὰ συμμετέχῃ εἰς αὐτὸ καὶ δὲν θὰ καταλήγωμεν εἰς ἀποτελέσματα καὶ δὲν θὰ ἀποδώσῃ. Εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἰδίου ἄρθρου βάσει τοῦ Ν. Δ. τὰ μέλη τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, ὁρίζονται ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐκλέγει ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Ὀργανώσεων, ἀντιπρόσωπον διὰ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόν, διότι ἐὰν ἀποστέλλῃ κάθε ὀργάνωσις ὅποιον θέλει εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον δὲν θὰ ἐπιτύχῃ ὁ σκοπός του. Ἐν συνεχείᾳ οἱ κύριοι συνάδελφοι ζητοῦν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 7. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 7 παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Νομάρχας νὰ μὴ ἐπιτρέπουν τὴν εἴσπραξιν εἰσιτηρίων κλπ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ ἀντεθνικαὶ ὁμάδες δι’ αὐτὸ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Νομάρχην. Ἔχομεν παράσχει τόσας δικαιοδοσίας εἰς τοὺς Νομάρχας. Διατί νὰ μὴ δώσωμεν καὶ αὐτὸ τὸ δικαίωμα; Ἀκολούθως ζητοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. ὅπως ἡ ἐτησία ἐπιχορήγησις ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ..... (Ἀναγινώσκει). Πιθανὸν ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις μὲ τὸν Πρωθυπουργόν της νὰ θέλῃ νὰ ἐξοδεύσῃ περισσότερα διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Πιθανὸν ὅμως λόγῳ σοβαρωτέρων ἀναγκῶν νὰ ἐπιβάλλεται ἡ ἐλάττωσις τῶν δαπανῶν διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Τὸ νὰ κρατῆται ἕνα εἰδικὸν ποσόν, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ὠφελήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ πρότασις πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ διότι δὲν θὰ προσφέρῃ τίποτε διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἂς ἀφίσωμεν τὸ ψηφισθὲν Ν. Δ. νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἐπιτύχῃ.

§42Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ πρῶτον ἀπὸ τοὺς καταθέσαντας ταύτην. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις τῆς Ε.Δ.Α. ἡ ὁποία κατέθεσε τὴν πρότασιν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμίλησαν πρῶτοι οἱ εἰσηγηταί. Ζητήσατε τὸν λόγον καὶ θὰ ὁμιλήσητε ὡς πρῶτος βουλευτής.

§44Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω ὅτι εἰσηγηταὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ὁρισθῆ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν πρότασιν. Αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ τάξις.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν πρὸς ἀκύρωσιν τοῦ Νομ. Δ)τος περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ Ἀθλητισμοῦ. Ἐὰν δὲν τὴν ὑπέβαλε εἶναι διότι διεπίστωσεν ὅτι ὑπῆρχεν ἤδη μία πρότασις, ἡ ὁποία θὰ μᾶς παρεῖχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπαναλάβωμεν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἀνεπτύξαμεν ἐνώπιον τῆς Νομοθετικῆς Ἐπιτροπῆς. Κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἀθλητισμοῦ, ὁ ὁποῖος πράγματι ἔχει παραμεληθῆ ἀπὸ τὸ Κράτος, εἶναι βέβαιον. Τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, δὲν εἶναι ἐὰν πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς ὁ ἀθλητισμός, διότι τοῦτο εἶναι δεδομένον. Ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι πρέπει. Τὸ θέμα εἶναι κατὰ πόσον ὁ τρόπος, τὸν ὁποῖον χρησιμοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὁ καταλληλότερος. Ἐὰν πρόκειται, ἐφαρμοζόμενος, νὰ ὠφελήσῃ ἢ νὰ βλάψῃ τὸν ἀθλητισμόν, αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει θεμελιώδης ἡ διαφωνία τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Διαπιστώνω μὲν πρῶτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὸ Νομ. της Διάταγμα, ἐπιφέρει διαμελισμὸν τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἕως τώρα ὁλόκληρος ὁ ἀθλητισμός, σχολικὸς καὶ ἐξωσχολικός, ὑπήγετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Διὰ τοῦ νέου νομοθετήματος ὁ ἀθλητισμὸς διαμελίζεται. Ὁ σχολικὸς παραμένει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ὁ ἐξωσχολικὸς ὑπάγεται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ καὶ μόνον τὸ γεγονός, ἀποτελεῖ καταδίκην τοῦ νομοθετήματος, διότι εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον, εἶναι προφανῶς ὀλέθριος αὐτὸς ὁ διαμελισμός. Καὶ ὑπάρχει συγχρόνως μεροληψία, διότι λαμβάνονται μέτρα ὑπὲρ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, χωρὶς παραλλήλως νὰ ἐπιβεβαιώνεται, ὅτι λαμβάνονται ἀντιστοίχως μέτρα ὑπὲρ τοῦ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἰδοὺ ἡ πρώτη διαπίστωσις. Ἐρωτᾶται: Ἑνιαῖος παραμένων ὁ ἀθλητισμὸς ποῦ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάγεται; Ἤκουσα προηγουμένως ἀπὸ τὸν συμπαθῆ συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν, μὲ τόσην ἔξαρσιν διὰ τὸν ἀθλητισμόν, ὅτι ἀποτελεῖ ἱκανοποίησιν τὸ γεγονὸς ὅτι τιμᾶται εἰς τόσον βαθμὸν ὁ ἀθλητισμός, ὥστε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν ἄμεσον διοίκησίν του. Ἐὰν περὶ τούτου ἐπρόκειτο, ἔπρεπε καὶ ὁλόκληρος ἡ ἐκπαίδευσις νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι βεβαίως ὁ ἀθλητισμὸς ἀποτελεῖ ἕνα κλάδον σημαντικόν, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄλλη πνευματικὴ λειτουργία τῆς ἐκπαιδεύσεως εὑρίσκεται εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ πίνακος τῶν ἀξιῶν καὶ ἔπρεπε κατὰ συνέπειαν νὰ ὑπάγεται καὶ αὕτη εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἠθικῶς τοῦτο εἶναι βάσιμον, πρακτικῶς ὅμως, εἶναι σφάλμα, διότι ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει καιρόν. Ἡ ἀποστολή του, εἶναι ἡ ἐποπτεία, εἶναι ἡ καθοδήγησις, εἶναι ὁ συντονισμός, δὲν εἶναι ἡ διοίκησις ἑνὸς κλάδου. Καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς ἡ ἀνάληψις Ὑπουργείου ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κατὰ κανόνα ἀντενδείκνυται ἐκτὸς ἐὰν εἶναι προσωρινή, διὰ νὰ ἐμπνεύσῃ ἢ διὰ νὰ τονίσῃ προτεραιότητα ἑνὸς κλάδου τῆς διοικήσεως. Τὸ ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπήν, θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ σήμερον. Θέλετε μίαν πλήρη ἀπόδειξιν ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει καιρόν; Ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις: Ἡ ἀπουσία του ἀπὸ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, ὅπως εἶχεν ἀπουσιάσει ἀπὸ τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ὅπως τὸ νομοθέτημα εἶναι ἰδικόν του καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ ὑπερασπίσῃ ὁ ἴδιος. Καὶ ὅμως ἀπουσιάζει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς ὑπάγεται καὶ παρίσταται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀφαιρεῖται! Θέλετε πληρεστέραν ἀπόδειξιν, φίλτατοι κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει καιρόν; Ἰδοὺ διατί, ὄχι μόνον εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀποτελεῖ σφάλμα ἡ ὑπαγωγὴ οἱασδήποτε ὑπηρεσίας εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ὑπάγεται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, οὐσιαστικῶς καθίσταται ἀκέφαλος, διότι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει καιρόν. Ἄλλη, ἑπομένως, εἶναι ἡ ἐξήγησις, διατὶ ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς ὑπάγεται σήμερον εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἡ ἐγκληματικὴ ὑστεροβουλία, ἡ ὁποία ἔχει ἐμπνεύσει τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ὑπάγεται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάγεται εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός... Ἐπειδὴ θεωρεῖται ὅτι ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς συγκινεῖ τὴν νεότητα, ἐκρίθη ὅτι πρέπει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε ἐκεῖθεν νὰ ἐκπορευθῇ τὸ ὑποτιθέμενον ἐνδιαφέρον καὶ νὰ κατακτηθῇ κομματικῶς ἡ ἀθλουμένη νεότης. Λυποῦμαι δι’ αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν. Ἀλλὰ εἶμαι, δυστυχῶς, βέβαιος. Ἄλλως δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ὁ παραλογισμὸς τοῦ διαμελισμοῦ σχολικοῦ καὶ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Αὐτὸς ὁ παραλογισμός, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἄλλην ἐξήγησιν. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἡ διαφωνία μας εἶναι ἀπόλυτος. Δημιουργεῖται μία δικτατορία καὶ ἡ δικτατορία προφανῶς θὰ ἀσκῆται ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα, πρόσωπον παρασκηνιακὸν καὶ ἀνεύθυνον. Καὶ ἡ δικτατορία ἐπιβεβαιώνεται ἀπὸ τὸ κείμενον. Ὀργανοῦται Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον εἶναι μόνον γνωμοδοτικόν. Ἀλλὰ καὶ συντίθεται κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ σχετικὸν ἄρθρον ἀναγράφει: «Τὰ μέλη τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου ὁρίζονται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως». Πρόκειται, ἑπομένως, περὶ προσωπικοῦ ὀργάνου, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν σκοπῶν. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς κριτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦμεν ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ τῆς Κυβερνήσεως: Ἀπέναντι τοῦ ἀγαθοῦ τῆς σχετικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, ἔχομεν αὐτὰ τὰ δύο δεινά, πρῶτον τὸν τραγέλαφον τοῦ διαμελισμοῦ τοῦ ἀθλητισμοῦ εἰς σχολικόν, ὑπαγόμενον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ ἐξωσχολικόν, ὑπαγόμενον εἰς τὸ κομματικὸν καρκίνωμα τῆς Γενικῆς Γραμματείας τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἔχομεν ἐπίσης τὴν ἐπιδρομὴν τοῦ κομματισμοῦ εἰς τὸν ἀθλητισμόν. Σήμερον ὑπάρχουν ἄλλα ἐλαττώματα, ὑπάρχει οἰκονομικὴ ἀνεπάρκεια τοῦ ἀθλητισμοῦ, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κομματικὴ ἐπιδρομή. Αὐταὶ εἶναι αἱ διαπιστώσεις ἐν ὀνόματι τῶν ὁποίων τασσόμεθα ἀπολύτως ἐναντίον τοῦ Ν. Δ. Ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων χαράσσει ἐπὶ τοῦ θέματος εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Θὰ τὴν προσδιορίσωμεν ὅπως προσδιωρίσαμεν ἐσχάτως καὶ τὴν πολιτικήν μας ἐπὶ τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν καὶ τῶν ὑποτροφιῶν καὶ ὅπως γενικώτερον, εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, ἔχομεν χαράξει καὶ τὴν ἐκπαιδευτικήν μας πολιτικήν. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὑποστηρίζει ὅτι ἐπιβάλλεται γενναία οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τοῦ ἀθλητισμοῦ, καὶ σχολικοῦ καὶ τοῦ ἐξωσχολικοῦ, διότι καὶ οἱ δύο εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Νεότητα. Ἀλλὰ θὰ καταργήσωμεν αὐτὸ τὸ κομματικὸν καρκίνωμα, τῆς Γενικῆς Γραμματείας, ἐὰν λάβωμεν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ἱδρύσωμεν Ὑφυπουργεῖον Σωματικῆς Ἀγωγῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει. (Χειροκροτήματα). Ἀντὶ τῆς ἀνευθύνου παρασκηνιακῆς κομματικῆς δικτατορίας τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, θὰ θέσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἑνιαίου ἀθλητισμοῦ Ὑφυπουργόν, πρόσωπον πολιτικόν, ὑπεύθυνον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Θὰ ἐφαρμόσωμεν, διὰ τὴν διοίκησίν του, τὰς ἀρχὰς τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τῆς ἀποκεντρώσεως. Θὰ παράσχωμεν γενναίαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ εἰς τοὺς δύο, καὶ τὸν σχολικὸν καὶ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Καὶ χωρὶς καμμίαν ἀνάμιξιν τοῦ Κόμματος θὰ γενικεύσωμεν τὴν ἄθλησιν τῆς Ἑλληνικῆς νεότητος. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον καὶ εἰς ἐμὲ νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει δημοσιευθῆ, καὶ τὸ ὁποῖον φέρεται καὶ σήμερον πάλιν ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν. Δὲν θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ ἐπαναλάβω ἀναλυτικῶς τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα τότε εἶχον ἀναπτύξει διὰ νὰ μὴ κουράσω τὴν Βουλήν, δεδομένου ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν συναδέλφων οἱ ὁποῖοι παρίστανται μετεῖχον καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ὀφείλω πάντως νὰ τονίσω, τὸ εἶχον τονίσει, ἄλλωστε, καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ὅτι δὲν συμμερίζομαι τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων δίδει. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ Προέδρου αὐτῆς, ὅπως βοηθήσῃ τὸν ἀθλητισμὸν καὶ δὲν νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ παραδεχθῶ καὶ νὰ ἀσπασθῶ τὴν ἄποψιν ὅτι ὁ λόγος ὁ ὁποῖος ὤθησε τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν διατύπωσιν τοιούτου νομοσχεδίου καὶ εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ὀργανωθῇ Γενικὴ Γραμματεία τοῦ Ἐξωσχολικοῦ Ἀθλητισμοῦ, τελοῦσα ὑπὸ τὴν ἄμεσον διεύθυνσίν του, ὅτι ὁ λόγος ἦτο κομματικός. Πιστεύω ὅτι διέπεται καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν, ἐπιθυμίαν συνυφασμένην μάλιστα καὶ μὲ πάθος καὶ μὲ ἐνθουσιασμόν, ὅπως ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός. Ἐξ ἄλλου, ὅμως, νομίζω, ὅτι, ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ἐξέλεξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔπρεπε νὰ χαραχθῇ διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν σκοπόν, ὁ ὁποῖος εἶναι κοινὸς καὶ τὸν ὁποῖον ὅλοι συμμεριζόμεθα, ὅτι ἡ ὁδὸς αὕτη δὲν εἶναι ἡ ὀρθή. Δὲν εἶναι ἡ ὀρθή, διὰ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον ἐμνημόνευσε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, τονίσας — τὸ εἶχον τονίσει καὶ ἐγώ, τὸ εἶχε τονίσει καὶ ὁ ἴδιος πρὸ ἐμοῦ — τονίσας ὅτι σημειοῦται διαμελισμὸς τῆς Παιδείας. Συμμερίζομαι τὴν ἄποψίν του. Εἶχον μάλιστα τονίσει τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ Παιδεία ἀποτελεῖ ἑνότητα καὶ ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ὄχι μόνον νὰ γίνῃ ἡ διάκρισις μεταξὺ ἐξωσχολικοῦ καὶ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, ἀλλὰ νὰ γίνεται καὶ ἡ διάκρισις μεταξὺ καλλιεργείας τοῦ πνεύματος καὶ καλλιεργείας τοῦ σώματος. Πιστεύω, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξω πρὸ μηνῶν, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅτι πρέπει νὰ σημειοῦται συνεχὴς διασταύρωσις τῶν δύο αὐτῶν προσπαθειῶν, τῆς προσπαθείας ὅπως καλλιεργῆται τὸ πνεῦμα καὶ τῆς προσπαθείας ὅπως καλλιεργῆται τὸ σῶμα. Διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ συνεχὴς διασταύρωσις πρέπει εἷς νὰ εἶναι ὁ ἁρμόδιος, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πνευματικῆς τῶν Ἑλλήνων ἀγωγῆς καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς σωματικῆς τῶν Ἑλλήνων ἀγωγῆς. Θὰ ἦτο μάλιστα ἐπιβεβλημένον νὰ ἔχῃ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ Ὑφυπουργὸν ὁ ὁποῖος θὰ τὸν βοηθῇ εἰς τὸ μέγα αὐτοῦ ἔργον. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ Ὑφυπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι εἰδικώτερον Ὑφυπουργὸς τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, ἢ γενικώτερον τῆς σωματικῆς ἀγωγῆς. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι Ὑφυπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ἡ κατανομὴ τῶν ἁρμοδιοτήτων νὰ γίνῃ ἀναλόγως καὶ τῆς ἰδιοσυγκρασίας τοῦ ἀναλαμβάνοντος τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων τοῦ Ὑπουργοῦ. Πάντως ἕνα πρέπει νὰ εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον, μία πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀρχή, ὑπὸ τὴν ὁποίαν νὰ ὑπάγεται καὶ ἡ πνευματικὴ καὶ ἡ σωματικὴ ἀγωγή. Δὲν θεωρῶ ἑπομένως ὀρθὴν τὴν μεταβίβασιν ὡρισμένων ἁρμοδιοτήτων, διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμὸν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀποσπωμένης αὐτῆς τῆς ἁρμοδιότητος ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Προσέθεσα δὲ πρὸ μηνῶν κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ τονίσω πάλιν, ὅτι δὲν σημειοῦται μόνον διαμελισμὸς τῆς σωματικῆς ἀγωγῆς ἀπὸ ἀπόψεως ἁρμοδιοτήτων τῶν τεταγμένων νὰ προωθοῦν αὐτήν, ἀλλὰ σημειοῦται καὶ σύγχυσις διότι ὑπάρχουν τρεῖς ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι τεταγμένοι εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν αὐτῶν προβλημάτων, δηλαδὴ εἰς τὴν προώθησιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Θὰ ὑπάρχῃ, δηλαδή, ἡ Γενικὴ Γραμματεία ὑπὸ τὸν Πρωθυπουργόν. Θὰ ὑπάρχῃ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἡ ὁποία θὰ ἐξακολουθῇ καὶ αὐτὴ νὰ ἔχῃ ὡρισμένας ἁρμοδιότητας εἰς τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν, θὰ ὑπάρχῃ δὲ καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπή. Κατ’ ἐμὲ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπὴ περισσότερον ὑπεύθυνος τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ νὰ εὑρίσκεται δὲ καὶ εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ καὶ τὰς κρατικὰς σχετικὰς ἁρμοδιότητας.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι μόνον ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. «Τὸ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ὑφιστάμενον παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας Συμβούλιον Σωματικῆς Ἀγωγῆς διατηρεῖται».

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, θὰ ὑπάρχῃ τὸ Συμβούλιον, ὅπως εἴχομεν τονίσει καὶ τὸ καλοκαῖρι, θὰ ἐξακολουθῇ λειτουργοῦν καὶ τὸ Συμβούλιον ἐξωσχολικῆς ἀγωγῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἐνῷ ἐξ ἄλλου ἱδρύομεν τὴν Γενικὴν Γραμματείαν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ καὶ αὐτὴ συναφεῖς ἁρμοδιότητας. Νομίζω ὅτι εἶχον τότε τονίσει, ὅτι τὸ σχέδιον Ν. Δ. δὲν ἔχει ἐπαρκῶς μελετηθῆ. Συμμερίζομαι καὶ συμμεριζόμεθα ἅπαντες τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ ὅλων τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐνισχυθῇ ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός. Γνωρίζω, διότι παρακολουθῶ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν, ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι του καὶ πόσον μεγάλαι εἶναι καὶ τὰ τρωτὰ τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, δηλαδὴ τῆς ἰδιωτικῆς ὀργανώσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Δὲν θὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ τρωτὰ αὐτὰ διὰ τῆς Γενικῆς Γραμματείας. Ἡ Γενικὴ Γραμματεία — εἶναι φυσικὸν ἄλλωστε τοῦτο — τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν θὰ τὴν χορηγήσῃ μόνον εἰς τὰς Ὁμοσπονδίας. Δὲν γνωρίζω ἐὰν καὶ αὐτὸ ἦτο ὀρθόν. Καὶ πιστεύω ὅτι κατ’ ἀνάγκην ὄχι διότι οἱ διοικοῦντες τὰς Ὁμοσπονδίας ἀντιδικοῦν πρὸς τὰς ἐπαρχίας, ἀλλὰ διότι ζοῦν ἐν Ἀθήναις, χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουν, δὲν φροντίζουν ὅσον θὰ ἔπρεπε, διὰ τὰ Σωματεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Δὲν γνωρίζω, λοιπόν, ἐὰν θὰ εἶναι ἡ ἐνίσχυσις ἡ ὁποία θὰ δοθῇ εἰς τὸ μέλλον ἡ βασιζομένη ἐπὶ τῶν πόρων τοὺς ὁποίους προβλέπει τὸ Ν. Δ., ἐνίσχυσις πραγματικὴ τοῦ Πανελληνίου Ἐξωσχολικοῦ Ἀθλητισμοῦ. Ἔχω ἀμφιβολίας τινάς. Ἀσχέτως, ἑπομένως, τῆς ὑποψίας τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν συμμερίζομαι καὶ ἐὰν ἀκόμη – πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐγὼ παραδέχομαι — γίνῃ κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἀντικειμενικόν, χωρὶς πρόθεσιν κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἡ ἐκ μέρους τῆς Γενικῆς Γραμματείας ἐνίσχυσις τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν ὀργανώσεων, δὲν εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ ἐνίσχυσις αὐτὴ θὰ ἔχῃ οὐσιαστικὰ ἀποτελέσματα καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι συνάδελφοι, ἀρκοῦμαι εἰς τὰς παρατηρήσεις αὐτάς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶμαι πλήρως σύμφωνος εἰς τὸ ὅτι πρέπει ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς νὰ ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἡ ὁδός, τὴν ὁποίαν ἐπέλεξεν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἡ ὀρθοτέρα. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας δὲν πρέπει νὰ ὑφίσταται ἀκρωτηριασμούς. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὴν ἀπόλυτον καὶ πλήρη ἁρμοδιότητα εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐκπαιδεύσεως, καὶ τῆς πνευματικῆς καὶ τῆς σωματικῆς ἀγωγῆς τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι ἀκατανόητον, ἐνῷ ἔχει καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἐπὶ τῶν θεάτρων, φερ’ εἰπεῖν, ἐποπτείαν — τὰ θέατρα ἐμμέσως καὶ οὐχὶ διὰ τῆς ἀμέσου κρατικῆς πρωτοβουλίας συμβάλλουν ἢ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τὴν πνευματικὴν — νὰ μὴ ἔχῃ τὴν σωματικὴν ἀγωγήν, τὴν ἐξωσχολικήν, ὑπὸ τὴν ἁρμοδιότητά του. Καὶ τὸ χειρότερον ὅλων εἶναι, ὅτι ἐνῷ γίνεται ὁ ἀκρωτηριασμός, οὐσιαστικῶς πλήρης, θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἁρμοδιότης καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας μὲ βεβαίαν τὴν δημιουργίαν προστριβῶν μεταξὺ τῆς Γεν. Γραμματείας καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, ἐφ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας θὰ θεωρήσῃ — καὶ πιστεύω ὅτι ἡ φιλοτιμία ὅλων τῶν Ὑπουργῶν θὰ τοὺς κάμῃ νὰ θεωρήσουν τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου ἀναγνωριζομένην καὶ εἰς αὐτοὺς ἁρμοδιότητα ὡς καὶ ἁρμοδιότητα οὐχὶ μόνον τυπικήν, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικὴν — ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας θελήσῃ νὰ ἀσκήσῃ τὰ καθήκοντά του καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Θὰ ἔλθῃ εἰς σύγκρουσιν ὄχι μὲ τὸν Πρωθυπουργόν, διότι συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων ἀπολύτως, ὅτι ὁ Πρωθυπουργὸς δὲν ἔχει καιρὸν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ θέματα αὐτά, ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ εἰς σύγκρουσιν μὲ τὴν Γενικὴν Γραμματείαν.

§51Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κανεὶς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν ἠσχολήθη μέχρι σήμερον μὲ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Καὶ ἐὰν πάντες ἠσχολήθησαν μὲ τὸν σχολικὸν ἀθλητισμόν, τὸν ἐξωσχολικὸν τὸν ἐγκατέλειψαν εἰς τὰς χεῖρας τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἀντὶ δὲ νὰ τύχῃ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἔτυχεν βαρυτάτης φορολογίας τοιαύτης, ποὺ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν πλέον ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς νὰ ζήσῃ περισσότερον ἐὰν δὲν ἐφαρμοσθῇ τὸ Ν. Δ. τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη. Εἶναι εὐτύχημα ὅτι ἐγένετο αὐτὴ ἡ διάθεσις καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἰδίαν πρωτοβουλίαν ἐπρότεινε καὶ ἦλθεν τὸ Ν. Διάταγμα τῆς Γενικῆς Γραμματείας, τὸ ὁποῖον θὰ ὠφελήσῃ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Ἐπὶ τοῦ διατάγματος αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, εἶναι σύμφωνοι ὅλοι οἱ διοικοῦντες τὰ Σωματεῖα καὶ ὅλαι αἱ Ὁμοσπονδίαι Ἀθλητισμοῦ.

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζω πόσον πονεῖτε τὸν ἀθλητισμόν. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ὅτι τὸν πονοῦμεν καὶ ὅσοι δὲν ὑπήρξαμεν ἢ δὲν εἴμεθα μέλη ὀργανώσεων. Τὰς διαπιστώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προβαίνετε τὰς συμμερίζομαι. Ἔχετε δίκαιον ὅτι δὲν ἠσχολήθησαν μέχρι τοῦδε οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Παιδείας, ὅσον θὰ ἔπρεπε, ἢ δὲν ἠσχολήθησαν καθόλου μὲ τὰ ζητήματα τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Αὐτός, ὅμως, δὲν εἶναι λόγος διὰ νὰ ἱδρύωμεν νέους θεσμούς, ἀλλὰ εἶναι λόγος διὰ νὰ διορθώσωμεν τὸν ἑαυτόν μας ὅταν εἴμεθα Ὑπουργοὶ τῆς Παιδείας. Καὶ θὰ πρέπει οἱ Πρωθυπουργοὶ νὰ ἐπεμβαίνουν καὶ νὰ ἐπιβάλλουν εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς τῆς Παιδείας νὰ ἀσχοληθοῦν καὶ μὲ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἴπατε προηγουμένως, κύριε Ἀνδριανόπουλε, δὲν ὁδηγοῦν εἰς τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον ἀποκρυσταλλοῦται εἰς τὸ περὶ οὗ πρόκειται Ν. Διάταγμα, ἀλλὰ ὁδηγοῦν εἰς τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐγώ. Βεβαίως, δυνατὸν οἱ ἀγνοοῦντες τὶ σημαίνει διοίκησις, Κράτος, Κυβέρνησις, Ὑπουργεῖα, νὰ ὑποστηρίζουν εἰς τὰς διαφόρους ἀθλητικὰς ὀργανώσεις τὴν λύσιν αὐτήν. Δὲν εἶναι οὔτε νομικοί, οὔτε πολιτικοὶ καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχουν ἱκανοποιηθῆ ἀπὸ τὸ Ν. Δ. αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὴν ἀπόσπασιν μιᾶς οὐσιώδους ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, διότι ἀκριβῶς ἔχουν τὴν πεῖραν περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας μέχρι τοῦδε δὲν ἐνδιεφέρθη. Ἀλλὰ δὲν ἔπταισαν καὶ οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Παιδείας, διότι δὲν τοὺς διετέθησαν μέχρι σήμερον τὰ μέσα τὰ ὁποῖα χορηγοῦμεν σήμερον εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν. Θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ εἶχεν χορηγήσει κάθε Κυβέρνησις προηγουμένη εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Τὰ ἐχορήγησεν ποτὲ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολήν, τὴν ὁποίαν ἔχει — καὶ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἔχῃ — σύμφωνα καὶ μὲ αὐτὸ τὸ Νομ. Διάταγμα; Ὄχι.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ ἐζήτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας;

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἐρωτᾶτε ἐὰν τὸ ἐζήτησε ποτὲ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Δὲν φαντάζομαι νὰ μὴ τὰ ἐζήτησε. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ εὑρέθη ποτὲ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἐζήτησε εἰδικοὺς πόρους διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Ἀλλὰ καὶ ἂν φαντασθῶ ὅτι δὲν τὰ ἐζήτησεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ Πρωθυπουργὸς ὅμως, συλλαμβάνων τὴν ἀνάγκην, θεσπίζει τοὺς πόρους, ἀναθέτει εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον θέμα, καθοδηγεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διότι πολὺ εὐκολώτερον θὰ καθοδηγήσῃ, σᾶς βεβαιῶ περὶ τούτου, τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας παρὰ τὸν Γενικὸν Γραμματέα. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶναι πολιτικῶς ὑπεύθυνος καὶ ἔναντι τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ ἔναντι τῆς Βουλῆς, ἐνῷ θὰ κρίνεται ὁ Πρωθυπουργὸς διὰ τὰς πράξεις τῆς Γενικῆς Γραμματείας, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ κἂν τὰς πράξεις αὐτάς, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ θέματα τὰ εἰδικὰ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ἀπεφασίσθη. Αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, εἶναι ἐνίσχυσις ἡ ὁποία θὰ ἀποδώσῃ. Καὶ ἐὰν δὲν ἀποδώσῃ πλήρως, λόγῳ τῶν ἐλαττωμάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν αἱ ὀργανώσεις αἱ ἀθλητικαί, καὶ ἐὰν δηλαδή, δὲν ἀποδώσῃ καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν ἐνισχυθοῦν τὰ Σωματεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, ὅσον θὰ ἔπρεπε, πάντως θὰ ἀποδώσῃ διότι ὁ ἀθλητισμὸς εἰς τὸ κέντρον ἔχει οὐσιώδη σημασίαν. Δὲν ἀντιτάσσομαι, ἑπομένως, καὶ δὲν ἀντιστρατεύομαι εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοθετήματος, δηλαδὴ εἰς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ζητεῖ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἀλλὰ πιστεύω ὅτι πρόκειται περὶ λάθους ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανωτικῆς. Δὲν ἀποδίδω εἰς τὸ λάθος αὐτὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπέδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἀποδίδω ἁπλῶς ἐνθουσιασμὸν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ὅμως, ἐνθουσιασμὸς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδηλωθῇ ἐμπράκτως ἐπίσης ἐὰν ἐθέσπιζε τοὺς πόρους καὶ ἐὰν ἀνέθετεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, δημιουργουμένου ἐνδεχομένως καὶ ἑνὸς Ὑφυπουργείου, ἐὰν ἀνέθετε τὴν οὐσιαστικὴν ἄσκησιν ἐποπτείας καὶ τὴν πρακτικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Εἶπεν ὁ κ. Ἀνδριανόπουλος ὅτι δὲν ἐπρόσεξαν οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Παιδείας τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Δυστυχῶς, ἐλλείψει πόρων δὲν ἐπρόσεξαν ἐπαρκῶς καὶ τὸν σχολικὸν ἀθλητισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει δι’ ἐμὲ οὐσιώδη σημασίαν καὶ εἶναι ὁ προθάλαμος ἂν θέλετε διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ὁ προθάλαμος εἰς τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν, ἀλλὰ εἶναι ὁ προθάλαμος διὰ τὴν ἐθνικήν μας ζωήν. Δὲν ὑπάρχουν γυμναστήρια, δὲν ὑπάρχουν χῶροι ἀσκήσεως διὰ τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ, διὰ τὰ παιδιὰ γενικῶς τῆς κοινωνίας μας, ἐκτὸς τῶν παιδιῶν τῶν πλουσίων οἰκογενειῶν, τὰ ὁποῖα παιδιὰ ἐγγράφονται εἰς σχολεῖα πολυτελείας, εἰς ἰδιωτικὰ σχολεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκπληροῦν βεβαίως σπουδαῖον προορισμόν, τὰ ὁποῖα ὅμως ἐκπληροῦν τὸν προορισμὸν ἔναντι μόνον τῶν ἐχόντων τὰ μέσα νὰ στείλουν τὰ παιδιὰ των ἐκεῖ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν γυμναστῶν εἶναι ἐξαιρετικὰ περιωρισμένος. Ἐπομένως αἱ παραλείψεις αὐταὶ περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, κύριε Ἀνδριανόπουλε, εἶναι παραλείψεις ἰσοδύναμοι καὶ ἔναντι τοῦ σχολικοῦ καὶ ἔναντι τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Θὰ ἔπρεπε αἱ παραλείψεις αὐταὶ νὰ ἀρθοῦν καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς στάδιον νέον, εἰς στάδιον ἀναμορφώσεως τῶν σχέσεων Κράτους καὶ δημοτικῆς ἀγωγῆς. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ στάδιον διὰ τῆς ὀρθῆς ἀποφάσεως ὅπως παραμείνῃ ἡ Παιδεία ἐν τῷ συνόλῳ ἑνιαία. Κηρύσσομαι ὁπωσδήποτε ἐναντίον τῆς διασπορᾶς καὶ τοῦ διαμελισμοῦ τῆς Παιδείας. (Χειροκροτήματα).

§55Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρουσιάζεται ἡ συζήτησις ἀπόψε ὡς δίπτυχος, δηλαδὴ μόνον διὰ σωματικὴν καὶ πνευματικὴν ἀγωγὴν τῆς νεολαίας. Ἐγὼ νομίζω ὅτι εἶναι τρίπτυχος, εἶναι καὶ ἡ ψυχὴ ἡ ὁποία εἶναι καὶ τὸ κέντρον τῶν δύο ἄλλων. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Ἐργαζομένου Λαοῦ, κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§57Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ὄχι διὰ νὰ μακρηγορήσω, ἀλλὰ διότι δὲν μὲ βολεύει, λόγῳ τοῦ ἀναστήματος, τὸ μικρόφωνον εἰς τὴν ἕδραν μου. Νομίζω ὅτι ὀρθῶς ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις τοῦ Ν. Δ. Ἡ πρότασις νόμου εἶναι πολὺ δικαιολογημένη. Ὁ ἀθλητισμὸς πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Ἀναμφισβητήτως, ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει τὸ παιδί, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν δηλαδὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νὰ ἀσχολῆται μὲ τὸν ἀθλητισμόν. Οἱ Ἕλληνες μικροί, διότι ὑποτίθεται ὅτι ὅλοι πηγαίνουν εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον, ὑπόκεινται, ὡς παιδιά, εἰς τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας. Πῶς εἶναι δυνατὸν τώρα νὰ φαντασθῶμεν, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ φοιτοῦν εἰς τὸ σχολεῖον, θὰ πρέπει ὡς ἀθλούμενοι, νὰ ὑπόκεινται εἰς τὴν ἐποπτείαν μιᾶς Γραμματείας, ἡ ὁποία μέλλει νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως; Καὶ τοῦ Γυμνασίου οἱ μαθηταὶ ὡς ἀθλούμενοι, διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ ὑπάγωνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας; Ἐκεῖ ἐγένετο καὶ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ γίνεται ἡ ὀργάνωσις καὶ τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν συναντήσεων κ.λ.π. Διὰ ποῖον λόγον θὰ δημιουργήσωμεν μίαν νέαν ὑπηρεσίαν; Μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν ἀθλητισμόν; Μὰ ἕως τώρα ἦτο τὸ μόνον ποὺ ἐσχετίζετο μὲ αὐτόν. Καὶ μήπως εἶχεν ἡ Γραμματεία, ἡ μέλλουσα νὰ γεννηθῇ παρελθόν; Καὶ ἐπειδὴ εἶναι σελὶς ἄγραφος πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι παρέχει ἐγγυήσεις διὰ τὴν καλλιτέραν ὀργάνωσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ; Ἀντιθέτως ἡ ὑπόνοια τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ὅτι μᾶλλον περὶ ἐπιδόσεως τοῦ κομματισμοῦ εἰς τὸν ἀθλητισμόν, πρόκειται, νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ ὑπόνοια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἀβάσιμος. Διότι ἔρχεται αὐτὸ τὸ Ν. Διάταγμα καὶ δημιουργεῖ μίαν Γραμματείαν εἰς τὴν ὁποίαν δίδει πόρους καὶ τὴν περιβάλλει μὲ ἕνα γενικὸν Συμβούλιον τὸ ὁποῖον διορίζεται καὶ ἀπολύεται ἐγκρίσει τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἐγγύησις καμμία, ὅτι τοὐλάχιστον ἡ πλειοψηφία ἐκεῖ θὰ ὑποδεικνύεται ἀπὸ μερικὰς ὀργανώσεις μὴ ἐξαρτωμένας ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴν τῆς πολιτικῆς ἢ ἀπὸ τὴν διάθεσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Ἔπειτα ἔρχεσθε καὶ λέγετε εἰς τὸ Ν. Δ. ὅτι θὰ ἐνισχύεται ἡ Γραμματεία, ἀλλὰ δὲν λέγετε τὸ ποσόν, ὅπερ ἀφήνει νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι ἂν μὲν εἶναι πειθήνιοι οἱ διορισθέντες εἰς τὸ νὰ ὑπηρετοῦν κομματικὰς προθέσεις, ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτυγχάνουν περισσοτέραν ἐνίσχυσιν. Ἂν ἀποδειχθοῦν ὅτι δὲν εἶναι πειθήνιοι τότε τὰ πράγματα θὰ πηγαίνουν μὲ τὸ σταγονόμετρον, δηλαδὴ ὅσον νὰ ἠμπορῇ νὰ φυτοζωῇ αὐτὴ ἡ Γραμματεία. Νομίζω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας εἶναι τὸ καταλληλότερον, καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ μείνῃ τὸ ἁρμόδιον. Εἰς αὐτὸ θὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν ἐποπτείαν τοῦ ἔργου, εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἔχουν τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης τοῦ μονίμου δημοσίου ὑπαλλήλου. Δὲν θέλω νὰ θίξω κανένα ἀπὸ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον καὶ τοὺς Ὀργανισμοὺς οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως. Συγχωρήσατέ μου, ὅμως, τὴν ἀντίληψιν τὴν ὁποίαν μοῦ ὑπαγορεύει μία μακρὰ θητεία εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ τόπου νὰ φρονῶ ὅτι δὲν ἔχουν πολλὴν συνείδησιν τῆς ἐν λόγῳ εὐθύνης, τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἐπανδρώνουν τοὺς Ὀργανισμοὺς αὐτούς, παρὰ τῷ Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως. Πολλοὶ ἐπηρεάζονται εἴτε ἀπὸ τὸ θέλγητρον τοῦ Προέδρου, εἴτε ἀπὸ τὴν ἐντύπωσιν τῆς προσωρινότητος καὶ φροντίζουν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαυξήσουν περισσότερον τὸ Κόμμα, νὰ ἐνισχύσουν περισσότερον τὸν Πρωθυπουργόν, τὸν ὁποῖον ὑπηρετοῦν, παρὰ νὰ ἐφαρμόζουν τὸν νόμον, καὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς σκοποὺς τοῦ νόμου ἀπροσώπως, χωρὶς κομματικὰς προθέσεις. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι τὸ καλλίτερον ποὺ ἔχομεν νὰ κάμωμεν εἶναι νὰ ἀκυρώσωμεν αὐτὸ τὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον εἰσάγει καὶ τὸν ὀλέθριον θεσμὸν τῶν στοιχημάτων. Καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀνδριανόπουλος, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπίδοσις εἰς τὸν ἀθλητισμὸν δὲν ἀμφισβητεῖται. Νὰ τὸν βοηθήσωμεν δὲ καὶ ἡμεῖς νὰ ψηφισθῇ ἕνας νόμος κατάλληλος καὶ μὲ τὰ ἀνάλογα οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ προαχθῇ ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός. Διαφορετικά, ἂν ἐμμείνωμεν εἰς τὸ σημερινὸν Ν. Διάταγμα, θὰ δημιουργήσωμεν ἕνα νέον Ὀργανισμόν, παράρτημα τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, μὲ διαφόρους πόρους διατεθειμένους κατ’ οὐσίαν εἰς τὸ νὰ ἐπηρεάζεται ἡ ἀθλουμένη νεότης διὰ νὰ ὠθῆται περισσότερον πρὸς τὸν κομματισμόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι, νομίζω, ὀλέθριον. Αὐτά, εἶχον, κύριοι, νὰ σᾶς εἴπω.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§59Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν συνηθίζομεν νὰ μεμψιμοιροῦμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζομεν, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἀπόψε δὲν εἶναι σωστό. Ὁ κ. Πρόεδρος προσεπάθησε νὰ πείσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι τυπικῶς, καλῶς ἔχουν τὰ πράγματα, διότι ὅπως καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὑπεστήριξεν ἔπρεπε πρῶτον νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν καὶ ὄχι νὰ ὁμιλήσουν ὅλοι καὶ μετὰ ἡμεῖς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴμεθα εὐτυχεῖς, διότι ἐδώσαμε τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος ἀνεπτύχθησαν αἱ ἀπόψεις καὶ αἱ ἰδικαί μας καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὡς πρὸς τὸ νομοθέτημα. Ἀπόψε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐπανέλαβεν ἐν συντομίᾳ τὰς ἀντιρρήσεις αὐτάς. Ἑπομένως δὲν θὰ σταθῶ πολὺ εἰς τὰς εἰδικὰς ἀντιρρήσεις, ποὺ ἔχομεν ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος. Θέλω μόνον νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι διετυπώσαμε σοβαρὰς ἀντιρρήσεις, ὡς πρὸς τὸ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζῃ ὀρθῶς τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἰς τὸν τομέα τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ὑπενθυμίζω τὰς σοβαρὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας διετυπώσαμε καὶ ἡμεῖς, ὡς πρὸς τὴν ἀποκοπὴν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ ὡς πρὸς τὴν σύγχυσιν, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ, ὡς πρὸς τὰς ἁρμοδιότητας, δεδομένου, ὅτι θὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμὸν τρεῖς παράγοντες. Περαιτέρω ὑπενθυμίζω, ὅτι, δὲν ὑπάρχει προγραμματισμὸς διὰ τὸν ἀθλητισμὸν καὶ πολὺ περισσότερον δὲν παρέχονται γενναῖα οἰκονομικὰ μέσα, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς πλήρους προγράμματος ἀθλητισμοῦ. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν δύο βασικῶν θεμάτων τὸ νομοθέτημα δὲν δίδει ἀντικειμενικὰς λύσεις. Ὑπενθυμίζω τὰς ἀντιρρήσεις τὰς βασικάς, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν, ὡς πρὸς ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νομοθετήματος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος ἐλάχιστα ἐδέχθη, ἀπὸ ὅσα ὑπεστήριξεν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Παρέμεινε, δυστυχῶς, τὸ καθεστὼς τῆς Γενικῆς Γραμματείας εἰς τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς παρ’ οἱανδήποτε καλὴν διάθεσιν δὲν θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκῇ τὸ λειτούργημά του αὐτό. Καὶ ἔχομεν ἕνα συγκεκριμένο παράδειγμα. Ἡ Κρατικὴ ὑπηρεσία Πληροφοριῶν, ὑποτίθεται, ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς χώρας. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, εἰς ὅλους, ὅτι κάθε ἄλλο παρὰ διοικεῖται ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἀπὸ τὸν Πρωθυπουργόν, διοικεῖται ἀπὸ τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον τοποθετεῖται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Τὸ ἴδιο θὰ γίνῃ καὶ μὲ τὴν Γενικὴν Γραμματείαν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς θὰ γίνῃ μονοκράτωρ εἰς τὸν τομέα τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ὕστερα ἀπὸ τὰς γενικὰς αὐτὰς παρατηρήσεις καί, δεδομένου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὰς εὐθύνας τῆς διαρθρώσεως τοῦ ἀθλητισμοῦ καθ’ ὃν τρόπον τὸ κάμνει, ἡμεῖς θὰ προτείνωμεν μόνον ὡρισμένας τροπολογίας, μὲ σκοπὸν τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοθετήματος. Ἡ πρώτη τροπολογία ἀφορᾷ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀθλητικῶν σωματείων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν. Ὁ συνάδελφος κ. εἰσηγητὴς τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ τὰ πράγματα διαφορετικὰ ἀπὸ ὅ,τι εἶναι. Ἀνεξαρτήτως τῆς διαθέσεως τῶν Ὁμοσπονδιῶν, ἐὰν θέλουν ἢ δὲν θέλουν νὰ βάλουν ὡρισμένα σωματεῖα εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν, ἐδῶ δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν ἑκατοντάδες Σωματεῖα εἰδικῶς τῶν ἐπαρχιῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν δημιουργηθῆ διὰ νὰ βοηθήσουν τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὰ Σωματεῖα αὐτὰ κατ’ ἐξοχὴν ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθοῦν οἰκονομικὰ καί, λυποῦμαι, διότι ὁ κ. συνάδελφος δὲν συνεφώνησε μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ἡ πρότασίς μας ἀφορᾷ αὐτὰ τὰ Σωματεῖα. Ὁ κ. Ὑπουργός, μετὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, μᾶς παραπέμπει εἰς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν ρυθμίζει τὸ παρὸν νομοθέτημα, ὑπάγονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Καὶ ἐρωτῶ, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἔχει πόρους, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς καὶ τὰς ἑκατοντάδας τῶν Σωματείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐνισχύονται, βάσει τοῦ νομοθετήματος;

§60Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ.). Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν πόροι, ἀλλὰ ἐὰν οἱ πόροι αὐτοὶ εἶναι ἀνεπαρκεῖς εἶναι ἄλλο θέμα. Πάντως οἱ ὑπάρχοντες πόροι παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ θὰ διατίθενται διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Σωματείων, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἄλλωστε, ὅλα τὰ Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα πληθύνονται ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, νὰ ἀπευθύνωνται πρὸς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν.

§61Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Οἱ πόροι τοῦ Ὑπουργείου σας εἶναι ἀνεπαρκέστατοι. Νομίζω, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ δυνατότης νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν Ὁμοσπονδίαν, ἔπρεπε τοῦτο νὰ γίνῃ καὶ νομίζω ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ εἶναι λογικὴ καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Δευτέρα πρότασις, τὴν ὁποίαν κάμνομεν εἶναι διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ἀντιπροσώπων τῆς Ὁμοσπονδίας Γονέων. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τὴν σύνθεσιν τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐπροτάθησαν πολλοὶ ἐκπρόσωποι, διαφόρων ὀργανώσεων. Τελικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη ὡρισμένους ἐκ τῶν ἐκπροσώπων αὐτῶν. Ἤδη τὸ Συμβούλιον εἶναι πολυμελέστατον. Ἡμεῖς παραιτούμεθα ἀπὸ κάθε ἄλλην πρότασιν καὶ θεωροῦμεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ αὐξηθῇ τόσον ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν, ἐὰν γίνουν ἀπὸ 26, 27, προκειμένου νὰ ἐκπροσωπηθῇ ἡ Ὁμοσπονδία Γονέων, τῶν ὁποίων τὰ παιδιὰ ἀφορᾷ ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός. Εἰς τὸ ἴδιον θέμα ἐπαναλαμβάνω τὴν πρότασίν μας τῆς συμμετοχῆς εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ὄχι τῶν ἐκπροσώπων ποὺ θὰ ἐπιλέγῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῶν ἐκπροσώπων, ποὺ θὰ ἀποφασίζουν νὰ σταλοῦν εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, ἀπὸ τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν ὀργανώσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας νὰ ἔχῃ γνώμην περὶ τοῦ ποῖος εἶναι καλύτερος εἰς τὰς 20 αὐτὰς Ὁμοσπονδίας, διὰ νὰ τὰς ἀντιπροσωπεύσῃ εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον. Εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ συμβουλεύεται τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ὁ ὁποῖος θὰ διορίζῃ τὸ Συμβούλιον αὐτὸ καὶ ὅταν ὁ ἐκπρόσωπος μιᾶς Ὁμοσπονδίας θὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτό, δὲν θὰ λέγῃ τὴν ἄποψιν τοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ τὴν ἄποψίν του τὴν προσωπικὴν καὶ θὰ εἶναι δεσμευμένος διότι ἐπροτάθη ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω ὅτι δὲν θίγει τίποτε τὴν Κυβέρνησιν νὰ καθιερώσῃ αὐτὸν τὸν ἀδιάβλητον τρόπον ἐπιλογῆς τῶν ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν ὀργανώσεων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ὅτι τὰ Συμβούλια τὰ ἴδια δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ καθιερωθῇ ὁ τρόπος αὐτός. Πιθανόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ εἶναι ἄποψις ὡρισμένων μελῶν τῶν συμβουλίων αὐτῶν. Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι, ἀφ’ ὅσον τὰ Συμβούλια αὐτὰ ἔχουν καὶ Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον καὶ Γενικὸν Γραμματέα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκπροσωποῦνται, δὲν εἶναι τόσον δύσκολον νὰ ἐκπροσωπηθοῦν ἐπισήμως καὶ εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν αὐτὸ Συμβούλιον. Τὸ τρίτον σημεῖον τῆς προτάσεώς μας ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 7 λέγει ὅτι ὁ Νομάρχης πέραν τῆς δυνατότητος ποὺ ἔχει νὰ ἀπαγορεύῃ ἢ νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν τέλεσιν ἀθλητικῶν ἀγώνων ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο, νομίζω ὅτι εἰς κάθε περίπτωσιν θὰ ὑπάρχουν εἰσιτήρια καὶ εἰς ποίους ὄχι. Νομίζομεν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ καθιερώνει ἐκ τῶν πραγμάτων τὴν συναλλαγήν. Εἶναι παραπάνω ἀπὸ ἀρκετὸν τὸ δικαίωμα τοῦ Νομάρχου νὰ ἐπιτρέπῃ ἢ ὄχι τοὺς ἀγῶνας. Ὁ κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας ὡμίλησε περὶ ἀντεθνικῶν ὀργανώσεων. Ὁμολογῶ ὅτι πρώτην φορὰν ἀκούω τοῦτο, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ πεισθῇ κανεὶς οὔτε καὶ ἐγὼ ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὰ ἀθλητικὰ Σωματεῖα ἀντεθνικὲς ὀργανώσεις. Ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ Νομάρχης ἔχῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο, νομίζω ὅτι εἰς κάθε περίπτωσιν θὰ δύναται νὰ προφυλαχθῇ ἀπὸ τὰς τυχὸν αὐτὰς ἀντεθνικὰς ὀργανώσεις. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἔχῃ δικαίωμα νὰ καθορίζῃ πότε θὰ εἰσπράττωνται εἰσιτήρια, μοιραίως θὰ καθιερώνεται ἡ συναλλαγή, διότι τὰ εὐνοούμενα Σωματεῖα θὰ ἠμποροῦν νὰ καθιερώνουν εἰσιτήριον καὶ τὰ μὴ εὐνοούμενα θὰ καταδικάζωνται εἰς οἰκονομικὸν μαρασμὸν καὶ εἰς διάλυσιν. Ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ καταργηθῇ. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ τελευταῖον στάδιον τῆς προτάσεώς μας, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ὅλοι συμφωνοῦν ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τοῦ ἀθλητισμοῦ πρέπει νὰ εἶναι γενναία. Πέραν, ὅμως, τῶν λόγων ὑπάρχουν τὰ ἔργα. Ἡμεῖς ὡς πρώτην ἔνδειξιν ἐνδιαφέροντος πρὸς τὸν ἀθλητισμόν, προτείνομεν τὴν καθιέρωσιν ποσοστοῦ 1% ἐπὶ τοῦ ὕψους τῶν δαπανῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δηλαδή, περίπου 120 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος παρίστατο κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἶπεν ὅτι βεβαίως εἶναι λογικὸν αὐτὸ ποὺ λέγετε, ἀλλὰ καινοτομεῖτε. Ὁμολογῶ ὅτι καινοτομοῦμεν ὡς πρὸς τὴν καθιέρωσιν ἐκ τῶν προτέρων τῶν ποσοστῶν τῶν ἐξόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὁμολογῶ ὅτι ὡς πρὸς ἄλλους τομεῖς ποὺ τὰ ἔξοδα δύνανται νὰ κυμαίνωνται μεταξὺ 20–50% εἶναι δύσκολον νὰ καθορίσῃ κανεὶς καὶ νὰ δεσμεύσῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ ὕψος αὐτῶν. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τομέων ποὺ ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ, ὅπως ὁ ἀθλητισμός, νομίζομεν ὅτι διευκολύνεται ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ ὑπάρχῃ ἐκ τῶν προτέρων ἡ δέσμευσις τοῦ 1%, ὥστε κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ μὴ μένουν τελευταῖα αὐτὰ τὰ κονδύλια. Δὲν θὰ καλυφθοῦν αἱ ἀντιπαραγωγικαὶ δαπάναι καὶ αἱ δαπάναι διοικήσεως καὶ τελευταῖα θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τοῦ ἀθλητισμοῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ δέσμευσις τοῦ 1% θὰ διευκολύνῃ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς καὶ ἐὰν θέλωμεν τὸ ἴδιον κριτήριον νὰ ὑποστηρίξωμεν καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς, πρέπει νὰ καθιερώσωμεν τὸ 1% καὶ διὰ τὴν πρόνοιαν καὶ διὰ τὴν Παιδείαν. Τὸ κονδύλιον αὐτὸ εἶναι κονδύλιον πάντοτε πολὺ χαμηλόν, εἶναι κονδύλιον ποὺ καθορίζομεν τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ πάντοτε οἱ τομεῖς αὐτοὶ μένουν ἐγκαταλελειμμένοι. Προτείνομεν νὰ γίνῃ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἀπὸ ἕνα τέτοιο τομέα καὶ νὰ ὑπάρχῃ μία δέσμευσις ἡ ὁποία θὰ διευκολύνῃ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ ἐνισχύῃ ἱκανοποιητικῶς τὸν ἀθλητισμόν. Εἶναι μία πρότασις ἡ ὁποία βοηθεῖ οὐσιαστικῶς τὸν ἀθλητισμόν. Εἰς τὸ ἴδιον νομοσχέδιον ὑπάρχει διάταξις ποὺ λέγει ὅτι εἰς τοὺς προσκόπους δίδομεν τόσα καὶ κάπου ἀλλοῦ δίδομεν τόσα. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀθλητισμοῦ τὸ νὰ καθιερωθῇ ἕνα βέβαιον ποσοστόν. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰς βασικάς του διατάξεις θὰ μείνῃ ὡς εἶναι, δὲν ἔχομεν καμμίαν αὐταπάτην ὅτι θὰ λύσῃ τὰ προβλήματα τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἀντιθέτως τὰ προβλήματα αὐτὰ θὰ τὰ περιπλέξῃ περισσότερον καὶ δὲν θὰ τὰ λύσῃ. Ἡ γνώμη μας εἶναι ὅτι ὁ ἀθλητισμὸς διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ χρειάζεται τὰ ὑλικὰ μέσα τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ εἶναι οὔτε ὁ τζόγος, οὔτε τίποτε ἄλλο παρὰ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν ἀθλητισμὸν πρέπει νὰ ἀποφασίσωμεν νὰ δώσωμεν σημαντικὰ κονδύλια ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δίδομεν ἡμεῖς τὴν μεγαλυτέραν προσοχὴν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν χρειάζεται μία καλυτέρα ὀργάνωσις τῆς διοικήσεως καὶ ἕνα πλῆρες καὶ ὀρθὸν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκτελέσουν πρόσωπα ἁρμόδια μὲ τὸν ἀθλητισμόν. Τελειώνοντας, παρακαλῶ ὅπως αἱ προτάσεις τὰς ὁποίας κάμνομεν ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, γίνουν ἀποδεκταί, δεδομένου ὅτι δὲν προτείνονται μὲ κριτήρια κομματικά, ἀλλὰ μὲ κριτήρια ἐνισχύσεως τοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ βελτιώσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§63Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκθέσω γενικωτέρας τινὰς σκέψεις ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀθλητισμοῦ, ὅταν ἔγινεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Ν. Δ., τοῦ ὁποίου ἤδη προτείνεται ἡ τροποποίησις. Καὶ ἀκριβῶς κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην εἶχον κυρίως τονίσει ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ χαιρετισθῇ, χωρὶς πολλάς, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, μικρολόγους συζητήσεις, αὐτὴ αὕτη ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδίᾳ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Προέδρου μιᾶς οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀπεφάσισε, ἐν μέσῳ τόσων καὶ τόσων σοβαρῶν καθηκόντων του καὶ ἀπασχολήσεων, νὰ στρέψῃ τὸ στοργικόν του βλέμμα πρὸς αὐτὸν τὸν ταλαίπωρον ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν, ὁ ὁποῖος παρὰ τὰς προσπαθείας τῆς ἀτομικῆς πρωτοβουλίας ἐπὶ δεκαετηρίδας ὁλοκλήρους ταλανίζεται καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο, ὡς ὤφειλε νὰ ἀποδώσῃ. Βεβαίως, τὸ οὐσιῶδες εἰς τὸ προκείμενον νομοθέτημα, πρέπει νὰ θεωρηθῇ καὶ εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἐπὶ τέλους ἀπεφάσισε τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύσῃ οὐσιωδῶς τὸν ἀθλητισμόν. Τὸ νομοθέτημα ὄντως προβλέπει τὴν οἰκονομικὴν αὐτὴν ἐνίσχυσιν καὶ μόνον διὰ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ δι’ ἄλλων ἀορίστων μεθόδων καὶ τρόπων οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποδειχθοῦν ἐν τῇ πράξει ὅτι δὲν φέρουν ἀποτέλεσμα, ἀλλὰ ἡ διὰ τοῦ ἐπικριθέντος συστήματος τῶν προγνωστικῶν ἐπὶ τῶν ποδοσφαιρικῶν ἀγώνων. Συνεπῶς αἱ βάσεις τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ ἀθλητισμοῦ καθορίζονται διὰ γενικῶν γραμμῶν. Ἐν τῷ Ν. Δ., οὗτινος ζητεῖται ἡ τροποποίησις καὶ εἶναι πλέον δυνατὸν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὴν παρ’ αὐτῷ Γενικὴν Γραμματείαν νὰ λαμβάνῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ δέοντα μέτρα, οὕτως ὥστε τὸ νομοθέτημα τοῦτο νὰ ἀποβῇ πράγματι ἀφετηρία μιᾶς οὐσιώδους προσπαθείας ὑπὲρ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Βεβαίως, καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἤδη ψηφισθέντος νόμου, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ τροποποίησις, εἶχον καὶ ἐγὼ διατυπώσει ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις, ὡς πρὸς τὸ ἂν θὰ ἔπρεπε φορεὺς αὐτῆς τῆς προσπαθείας νὰ εἶναι αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ εἶχον τότε τονίσει ὅτι τὸ ὀρθότερον θὰ ἦτο τοῦτο. Εἶχον ὅμως, προσθέσει, ὅτι, κυρίως, ψυχολογικοὶ ὑπῆρξαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ προτιμήσῃ αὐτὴν τὴν μορφὴν τῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ νὰ δημιουργήσῃ τὸν νέον αὐτὸν φορέα. Οἱ ψυχολογικοὶ αὐτοὶ λόγοι συνίστανται εἰς τὸ ἑξῆς: Ὅτι εἴτε ἔπταιον οἱ κατὰ καιροὺς Ὑπουργοὶ τῆς Παιδείας, εἴτε ἔπταιον αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι εἶχε παρατηρηθῆ ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Ὑπουργείου μία παραμέλησις, μία εἰς δεύτερον βαθμὸν θὰ ἔλεγον προσοχὴ τῶν θεμάτων, τῶν ἀναγομένων εἰς τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Ἀντιθέτως, παρ’ ὅλας τὰς ἐλλείψεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν καὶ ὑπάρχουν σοβαραὶ καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι ἔχει παρατηρηθῆ αὐτὴ ἡ παραμέλησις εἰς τὸν τομέα τοῦτον. Καὶ ἐκεῖ χρειάζονται πολλὰ καὶ οὐσιώδη, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία ἔχει καταβληθῆ, διαφέρει οὐσιωδῶς εἰς τὸν τομέα τοῦ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἔχει ἀντιμετωπίσει τὰ ἀναγόμενα εἰς τοῦτον θέματα καὶ τὰ προωθεῖ. Ὅλοι οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὸν ἀθλητισμόν, ἀντελήφθησαν ὅτι μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, μέσα εἰς τὴν πληθὺν τῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, δὲν εὑρίσκει τοῦτο τὸν χρόνον τὸν ἐπαρκῆ διὰ νὰ ἐπιτείνῃ τὴν δραστηριότητά του καὶ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὴν πρόοδον καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐλέχθη, καὶ σήμερον ἀκόμη, ὅτι οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ τῆς Παιδείας δὲν ἔκαμαν τίποτε διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἐξητάσαμεν ποτὲ τὸ πρᾶγμα, διατὶ δὲν ἔκαμαν τίποτε; Δὲν εἶχον τὴν διάθεσιν, ἢ δὲν εἶχον ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα; Εἰς αὐτὸ ἔπταιον ἐν μέρει καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, αἱ ὁποῖαι ὤφειλον νὰ ὑποδείξουν εἰς τοὺς Ὑπουργούς, τὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Αὐτοὶ οἱ λόγοι ὡδήγησαν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν, γενικώτερον, νὰ δημιουργήσουν τὴν Γενικὴν Γραμματείαν, διὰ νὰ δώσουν τὴν δυνατότητα νὰ ὑπάρχῃ ἓν ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ δυνηθῇ, ὥστε καὶ εἰς μεταγενέστερα στάδια, ὅταν τὸ ἐνδιαφέρον προκληθῇ γενικώτερον, νὰ ὑπάρξῃ ὁ Ὑφυπουργὸς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Παιδείας, ὁ ὁποῖος θὰ δύναται, καὶ πέραν τοῦ ἀθλητισμοῦ, νὰ ἀσχολῆται καὶ μὲ ἄλλα θέματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ σκέψις, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ οὐσιαστικοῦ καὶ μεγάλου προβλήματος τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ κατ’ ὀργανωμένον τρόπον ἐνισχύσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐλέχθη ἀπὸ προλαλήσαντας, καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν σεβαστὸν κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, καὶ τὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ὅτι τὸ θέμα ἔχει καιρίαν σημασίαν καὶ ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένα ἐλαττώματα τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ) γενομένης τοιαύτης διαρθρώσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, δι’ ἐλαχίστων, νὰ τὰ ἴδω: Ἐλέχθη ὅτι δὲν λαμβάνεται μέριμνα ὑπὲρ τοῦ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μεροληψίαν ὑπὲρ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, εἰς βάρος τοῦ σχολικοῦ. Τὸ πρᾶγμα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές. Ὁ σχολικὸς ἀθλητισμὸς ἔτυχε τῆς προσοχῆς τοῦ Κράτους, ἂν ὄχι εἰς τὴν ἔκτασιν ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τύχει, πάντως, πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι εἶχε τύχει, μέχρι σήμερον, ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός. Βεβαίως, εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω καὶ νὰ παρακαλέσω ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐπιμείνῃ καὶ ζητήσῃ ὄχι μόνον τὸν διορισμὸν τῶν Καθηγητῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τῶν καθηγητῶν λεγομένων Σχολῶν (Φιλολόγων, Θεολόγων καὶ Φυσικομαθηματικῶν) ἀλλὰ καὶ βεβαίως, κάθε φορὰν ποὺ τίθεται αὐτὸ τὸ ζήτημα, τὸ ζήτημα τοῦ διορισμοῦ καθηγητῶν εἰς τὰς Σχολὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἔρχονται οἱ ἀριθμοί, οἱ σκληροί, καὶ τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα εἶναι τὸ νὰ μὴ διορίζεται οὐδεὶς γυμναστής. Ἀσφαλῶς, οὔτε ἐγὼ ὑποτιμῶ τὴν σημασίαν τῶν καθηγητῶν τῶν κυρίων κλάδων, τῶν Ἑλληνικῶν καὶ τῶν Μαθηματικῶν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἡ συνεχῶς ἐπαναλαμβανομένη παράλειψις αὐτὴ τοῦ νὰ ἀποκλείωνται δηλαδὴ τῶν ἑκάστοτε, ἔστω ὀλίγων, διορισμῶν οἱ καθηγηταὶ σωματικῆς ἀγωγῆς, πρέπει κάποτε νὰ σταματήσῃ. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπεν εἰς τὸν τομέα τοῦ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ νὰ ὑπάρξῃ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τὸ ἐπίμονον αἴτημα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, γενικώτερον, ὅτι αὐτὴ ἡ κατάστασις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ: Νὰ λέγωμεν δηλαδὴ ὅτι θέλομεν νὰ ἔχωμεν εἰς τὰ Γυμνάσιά μας μίαν πλήρη Παιδείαν καὶ νὰ περιοριζώμεθα μόνον εἰς τὰ κύρια καὶ οὐσιώδη μαθήματα, εἰς τὰ ὁποῖα περιορίζομεν τὸ ἐμπράκτως ἐκδηλούμενον ἐνδιαφέρον μας. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι, ὅταν χρειάζεται ἡ ὑπογράμμισις τοῦ ἐνδιαφέροντος μιᾶς Κυβερνήσεως, δι’ ἓν συγκεκριμένον θέμα, αὐτὴν τὴν ὑπογράμμισιν τὴν κάμνει ἡ ἑκάστοτε, ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ ἰδίου της Προέδρου ἀναλήψεως, ἠθικῶς καὶ προσωπικῶς, τῆς εὐθύνης τοῦ τομέως τοῦ συγκεκριμένου. Καθ’ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν υἱοθετεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, φρονῶν ὅμως, ὅτι δὲν ὑπάρχει πεδίον ἐφαρμογῆς εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Νομίζω, ὅτι ἀδικαιολογήτως ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θέλει νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι εἶναι κλασσικὴ περίπτωσις ἐφαρμογῆς της. Διότι ἡ μέχρι τοῦδε παραμέλησια τοῦ θέματος, ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν, ἐπὶ τέλους, ριζικὰ μέτρα, ὡδήγησαν εἰς αὐτὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀκριβῶς διὰ νὰ ὑπογραμμισθῇ αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, νὰ ἀναλάβῃ δηλαδὴ ὁ ἴδιος τὸ βάρος μέσα εἰς τὰ τόσα ἄλλα ποὺ ἔχει, διὰ νὰ τονισθῇ ἡ σημασία τοῦ πράγματος. Καὶ πέραν τούτου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀποκρούσω κατηγορηματικῶς, ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς Γενικῆς Γραμματείας νὰ ὑπάρξῃ προσπάθεια κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, εἴτε διορίζονται ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν Ὁμοσπονδιῶν, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, νὰ διορίζωνται δηλαδὴ ἐκ τῶν μελῶν τῶν Διοικήσεων τῶν Ὁμοσπονδιῶν ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ποτὲ διατεθειμένοι νὰ παραβλέψουν τὴν ἀθλητικὴν πλευρὰν χάριν οἱασδήποτε κομματικῆς σκοπιμότητος. Ὅσοι ἔχετε συναναστραφῆ φιλάθλους, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὸν ἀθλητισμόν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γνωρίζητε ὅτι, ὑπεράνω τῆς οἱασδήποτε πολιτικῆς ἢ κομματικῆς ἢ κομματικῆς τοποθετήσεώς των, τοποθετοῦν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχουν ἀναγνωρίσει, ὡς ὕψιστον ἰδεῶδες τῆς ζωῆς των. Συνεπῶς, ἂν θελήσῃ μία Κυβέρνησις νὰ κάμῃ κακὴν χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον τῆς παρέχει ὁ νόμος, δὲν θὰ ἦσαν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ὁμοσπονδιῶν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐδέχοντο, ἐν ὀνόματί των, νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ κακὴ χρῆσις. Θὰ λεχθῇ, ὅτι ἐδῶ πρόκειται περὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ δύναται ἄλλως νὰ ἀποφασίσῃ. Ἐπεκτείνω τὴν σκέψιν ποὺ εἶπον προηγουμένως καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ὁ ἀθλητικὸς φανατισμὸς εἶναι τοιοῦτος, ὥστε δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν καὶ ἐὰν θὰ τὸ θελήσῃ, ὁ οἱοσδήποτε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἢ Γενικὸς Γραμματεύς, ὁ ὁποῖος θὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν καιρίαν αὐτὴν θέσιν. Συνεπῶς οὔτε κομματισμὸς ὑπάρχει, οὔτε πρόθεσις νὰ μὴ γίνῃ τὸ πρέπον. Ἀντιθέτως, ὡς ἀνάγκη προκύπτει νὰ δοθῇ ἡ λύσις, ἡ ὁποία δίδεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχει γίνει νόμος τοῦ Κράτους, καὶ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἤδη ἡ τροποποίησις. Ἄλλωστε, πέραν τοῦ γεγονότος, ὅτι τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου τὴν ἔχουν ἀποδεχθῆ ὅλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ ὑπογραμμίσω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας εἶναι νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα, ὡς πρὸς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐπαρχιακῶν Σωματείων. Διότι πράγματι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον χρειάζεται προσοχή. Διότι καὶ ἐκ ψυχολογικῶν καθαρῶς λόγων, ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, οἱ ἐν τῷ κέντρῳ εὑρισκόμενοι, χωρὶς νὰ ἔχουν πρόθεσιν ἀδικίας, πολλὰς φορὰς κατευθύνονται συναισθηματικῶς ἀπὸ τὴν πίεσιν, ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν βλέπουν ἀμέσως εἰς τὸ κέντρον, καὶ παραμελοῦν τὸν ἐπαρχιακὸν ἀθλητισμὸν καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ Σωματεῖα. Θὰ ἤθελον συνεπῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐὰν δὲν δεχθῇ νὰ τεθῇ εἰδικὴ διάταξις ἐν τῷ νομοθετήματι τούτῳ, καίτοι ἠμπορεῖ τοῦτο νὰ γίνῃ, νὰ τεθῇ κἄποια κατευθυντήριος γραμμὴ ἐπ’ αὐτοῦ δι’ ὁδηγιῶν ἢ ἐγκυκλίων. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περαιτέρω, μὲ τὰς ἐπὶ μέρους προτάσεις περὶ τροποποιήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν, διότι νομίζω, ὅτι οὐδεμία ἐξ αὐτῶν ἔχει οὐσιαστικὴν σημασίαν. Μία, ἡ ὁποία δημιουργεῖ κἄποιαν ἐντύπωσιν, εἶναι, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπεται ἡ ἐνίσχυσις τῶν Ὁμοσπονδιῶν καί, διὰ τῶν Ὁμοσπονδιῶν, τῶν Σωματείων. Νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ καὶ τοῦτο, διότι αἱ ἀθλητικαὶ Ὁμοσπονδίαι δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ δευτεροβάθμιοι Ὀργανώσεις Συλλογικαί, αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν βάσει τῶν κειμένων νόμων καὶ τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, καὶ εἰς τὰς ὁποίας ἡ ἐγγραφὴ γίνεται κανονικῶς, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ τὴν δυνατότητα μία Ὁμοσπονδία ἀδικαιολογήτως, νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐγγραφὴν Σωματείου, τὸ ὁποῖον ἐκπληροῖ πραγματικὸν ἀθλητικὸν σκοπὸν καὶ ἔχει τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας ποὺ θὰ τοῦ ἐπιτρέψουν νὰ ἀποτελέσῃ μέλος τῆς Δευτεροβαθμίου Ὀργανώσεως. Ἐὰν δεχθῶμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ ἀληθὲς καταπίπτει τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι θὰ ὑπάρξουν Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ εἶναι ἐκτὸς Ὁμοσπονδιῶν. Ἐὰν ἡ διάταξις ἔχῃ, ὅπως εἶπον μερικοὶ συνάδελφοι, τότε θὰ δημιουργήσωμεν ἐνδεχομένως μίαν τάσιν ἐξασθενήσεως, ἢ διαλύσεως τῶν Ὁμοσπονδιῶν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον, ἀντὶ νὰ εἶναι ἐπωφελές, θὰ ἐπιφέρῃ ὀπισθοδρόμησιν καὶ διάλυσιν. Περαιτέρω καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθοῦν ὡρισμένοι ἀθλητικοὶ Σύλλογοι μικροί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς Ὁμοσπονδίας, ὑπάρχει ἡ ἀσφαλιστικὴ δικλεὶς τῆς ἐνισχύσεώς των ἐκ τῶν κονδυλίων, τῶν ἤδη ὑπαρχόντων, τὰ ὁποῖα ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι μικρά, μετὰ τὴν δημιουργίαν τῶν νέων πόρων θὰ ἀποβοῦν ἐπαρκῆ. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τι περαιτέρω, διότι ἀρκετὰ ἐμακρηγόρησα καὶ θὰ παρακαλέσω ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ ἀπορρίψουν τὰς προτάσεις τροποποιήσεως, ὥστε τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀναδιοργανώσεως καὶ ἐνισχύσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε δὶς τὴν Βουλήν, νὰ φθάσῃ ἀπὸ τὸ στάδιον τῶν σκέψεων, τῶν λόγων καὶ τῶν προγραμμάτων εἰς τὴν περίοδον τῆς ἐφαρμογῆς. Θὰ παρεκάλουν ἀκόμη τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ συμβάλῃ, ὥστε αὐτὰ ποὺ ἔχουν ψηφισθῆ καὶ τὰ ὁποῖα εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ κυρωθοῦν καὶ διὰ τῆς σημερινῆς ψήφου τῆς Βουλῆς, τὸ ταχύτερον νὰ γίνουν πραγματικότης καὶ νὰ ἀρχίσῃ νὰ κινῆται ὁ Ὀργανισμός, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, ὁ ὁποῖος τόσην ἔχει ἀνάγκην ὁ ὁποῖος τόσα δύναται νὰ προσφέρῃ εἰς τὸ Κράτος καὶ τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§65Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅτε συνεζητήθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία διὰ μακροῦ νὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἀντετάχθην, τότε, εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νομοθετικοῦ διατάγματος. Καὶ ὁ χρόνος ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ σχεδίου νομοθετικοῦ διατάγματος μέχρι σήμερον, μοῦ ἐπεβεβαίωσε τοὺς ἐνδοιασμούς μου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὠφελιμότητα τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἀκριβῶς συνετάγη καὶ ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ὁ χρόνος αὐτὸς ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως μέχρι σήμερον, ἀπέδειξεν ὅτι τίποτε δὲν ἤλλαξεν εἰς τὸν τομέα τῆς σωματικῆς ἀγωγῆς καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προεῖχε καὶ προέχει καὶ ὅλοι ἀναγνωρίζομεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἶναι ὅτι ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐνισχυθῇ ὁ σχολικὸς καὶ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς οἰκονομικῶς, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον νὰ ὀργανωθῇ καὶ νὰ ὑπάρχῃ κἄποια Κρατικὴ ἐπίβλεψις. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου σήμερον, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ τροποποίησις, δὲν ἐπετεύχθη, οὔτε ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τοῦ ἀθλητισμοῦ ἐν τῷ συνόλῳ, οὔτε καὶ ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Καὶ θὰ ἐξετάσω ἕνα πρὸς ἕνα τὰ δύο αὐτὰ θέματα. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς ἀνεπτύχθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Οὐδεμία κρατικὴ πρωτοβουλία δὲν ἐξεδηλώθη διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, ὅπως ἐγένετο μέχρι σήμερον, ἔχει πολλὰ τρωτά. Εἶναι οἱ Σύλλογοι, μετὰ εἶναι αἱ Ὁμοσπονδίαι, ὑπάρχει καὶ ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία, ἡ Ε. Π.Ο., ΣΕΓΑΣ κ.λ.π. Τί συμβαίνει ἐν προκειμένῳ; Πρῶτα— πρῶτα δὲν ὑπάρχει κἄν δημοκρατικότης εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν. Αἱ Ὁμοσπονδίαι αἱ ποδοσφαιρικαὶ εἶναι χωρισμέναι εἰς κατηγορίας: Αʹ κατηγορία, Βʹ κατηγορία, Γʹ κατηγορία. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τὰ Σωματεῖα. Καὶ αὐτὰ εἶναι χωρισμένα εἰς κατηγορίας. Ἡ ἐκπροσώπησις δὲ τῶν Ὁμοσπονδιῶν εἶναι ἀνάλογος τῆς κατηγορίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν καὶ ὄχι ἀνάλογος πρὸς τὴν δύναμιν αὐτῶν. Αἱ διάφοροι ποδοσφαιρικαὶ Ἑνώσεις π. χ. διακρίνονται εἰς κατηγορίας καὶ ἀναλόγως τῆς κατηγορίας εἰς ἣν ἀνήκουν, ἔχουν καὶ ἀνάλογον ἐκπροσώπησιν εἰς τὴν Ε.Π.Ο. Αἱ τρεῖς δὲ Ἑνώσεις Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης ἔχουν τοιαύτην ὑπεροχὴν εἰς ἐκπροσώπους εἰς τὴν Ε. Π.Ο., ὥστε καταπνίγεται τελείως ἡ φωνὴ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος καὶ αἱ ἀπόψεις των. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰ Σωματεῖα. Τῆς Αʹ κατηγορίας Σωματεῖα μιᾶς Ἑνώσεως ἔχουν μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἐκπροσώπων ἀπὸ τὰ Βʹ κατηγορίας καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὸν Σ. Ε.Γ.Α.Σ καὶ εἰς τὴν ΕΚΟΦ καὶ παντοῦ. Ἔτσι κατορθώνει κύριοι συνάδελφοι, τὸ κέντρον νὰ καταπνίγῃ καὶ τὴν θέλησιν καὶ τὴν γνώμην τῶν ἐπαρχιῶν. Διὰ νὰ ἔχῃ ἕνα ἐπαρχιακὸν Σωματεῖον μίαν γνώμην πρέπει πρωτίστως νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ μὲ ἕνα ἐκ τῶν κυρίων τῆς ΕΠΟ ἢ τοῦ ΣΕΓΑΣ. Αὐτό, ὅμως, δὲν ἀποβαίνει μόνον εἰς βάρος τῶν μεμονωμένων ἐπαρχιακῶν Σωματείων ἀλλὰ εἰς βάρος αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀθλητισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι τὰ πάθη καὶ τὰ μίση μεταξὺ Σωματείων ἔχουν φθάσει σὲ τέτοιο σημεῖον ὥστε νὰ ὑπερβοῦν καὶ αὐτὰ τὰ πολιτικὰ πάθη. Σήμερον διεξάγεται ἕνας πόλεμος ἀμείλικτος μεταξὺ ὡρισμένων παραγόντων τοῦ κέντρου, ὁ ὁποῖος βλάπτει τὸν καθόλου ἀθλητισμὸν ἐν Ἑλλάδι. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ κάμωμεν ἀθλητισμὸν εἰς τὴν χώραν μας, θὰ ἔπρεπε κατὰ πρῶτον λόγον νὰ ὑπάρχῃ ἡ κρατικὴ ἐπίβλεψις καὶ ὁ κρατικὸς ἔλεγχος, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἐπετεύχθη ἀπὸ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, οὔτε ἐπιτυγχάνεται ἀπὸ τὰς τροπολογίας τῶν συναδέλφων ποὺ ὑπέβαλον τὴν συζητουμένην πρότασιν νόμου. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ὀργάνωσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα νὰ ἐπιτευχθῇ καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τοῦ ἀθλητισμοῦ, καὶ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ὡς διετυπώθη εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις θὰ ἀποβῇ μόνον εἰς ὄφελος ὡρισμένων παραγόντων τοῦ κέντρου καὶ ὄχι εἰς ὄφελος τοῦ ἀθλητισμοῦ ἐν Ἑλλάδι. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸν περυσινὸν προϋπολογισμὸν τῆς Ε.Π.Ο., ὁ ὁποῖος ἦτο 12 ἑκατομμύρια, θὰ ἴδωμεν ὅτι ἐξ αὐτῶν τῶν 12 ἑκατομμυρίων μόνον 10.000 ἐπῆγαν ὑπὲρ τῶν ἐπαρχιακῶν Σωματείων. Ἐὰν δὲ τὰ Σωματεῖα αὐτὰ εἶναι 1.000 ἀνὰ τὴν χώραν τότε ἡ ἀναλογία θὰ εἶναι δέκα δραχμὲς κατὰ Σωματεῖον. Καὶ ἐρωτᾶται: Εἶναι τοῦτο οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ὡς δίδεται σήμερον ἀπὸ τὸν ὑδροκέφαλον τοῦ κέντρου;

§66Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχει κανένα προορισμὸν ἡ Ε.Π.Ο. νὰ ἐνισχύῃ ὅλα τὰ ἐπαρχιακὰ Σωματεῖα, τὰ ὁποῖα πρωτίστως πρέπει νὰ στηρίζωνται εἰς τὰς οἰκονομικάς των δυνατότητας. Μόνον ἐὰν ἀσχολοῦνται μὲ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμὸν θὰ πρέπει νὰ τύχουν κάποιας ἐνισχύσεως ἀπὸ τὴν Ε.Π.Ο.

§67Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ ἠκούσατε νὰ ὁμιλῶ περὶ ὅλων τῶν ἐπαρχιακῶν Σωματείων. Δὲν εἶπον ὅτι προορισμὸς τῆς Ε.Π.Ο. εἶναι νὰ ἐνισχύῃ ὅλα τὰ Σωματεῖα. Νομίζω ὅμως, ὅτι οὔτε καὶ προορισμός της εἶναι νὰ ἀφαιμάσῃ τὰ ἐπαρχιακὰ Σωματεῖα ἀπὸ τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, ἀφαιροῦσα ἀπὸ αὐτὰ ἀρίστους ἀθλητὰς διότι τὰ Σωματεῖα αὐτὰ λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς των ἀδυναμίας εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐνισχύσουν τοὺς ἀθλητάς των καὶ νὰ συγκρατήσουν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐπαρχίαν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, θὰ καταφύγουν εἰς τὸν ὑδροκέφαλον τοῦ κέντρου. Ἐὰν ἠδύνατο τὸ ἐπαρχιακὸν Σωματεῖον νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ἀθλητάς του, καθ’ ὃν τρόπον ἐνισχύονται οἱ ἀθληταὶ τοῦ κέντρου καὶ νὰ τοῦ παράσχῃ τὰ μέσα προπονήσεως, εἶμαι βέβαιος ὅτι οὐδέποτε θὰ ἐγκατέλειπαν τὴν οἰκογένειάν των, διότι, ἔχοντες τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ γνωρίζοντες ὅτι θὰ ἐξελιχθοῦν, θὰ παρέμενον εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Διὰ τοῦτο, σᾶς λέγω, ὅτι τρία μόνον εἶναι τὰ Σωματεῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐπίσης ἤθελον νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ σημείου τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, καίτοι μὴ ἁρμόδιος εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Διότι τὸν νόμον θὰ τὸν ἐφαρμόσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Λέγει τὸ ἄρθρον τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῶν Σωματείων θὰ γίνεται μετ’ εἰσήγησιν τῶν οἰκείων ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν καὶ θὰ ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Ὅταν, λοιπόν, ὁ Πρόεδρος μιᾶς Ὁμοσπονδίας θὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἄλφα παράταξιν, διατὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν ἀντίπαλόν του; Ἐδῶ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε τὴν ἐνίσχυσιν νὰ τὴν κάμνῃ ἀποκλειστικῶς ἡ Κυβέρνησις, διότι αὕτη θὰ βλέπῃ μὲ ἄλλο πρῖσμα τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ ὡς ἑνιαῖον τοιοῦτον. Ἑπομένως, διὰ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος οὔτε ὀργάνωσις, οὔτε οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις θὰ ἐπιτευχθῇ. Ἐπίσης τὸ νομοθετικὸν διάταγμα δὲν προέβλεψε κἂν τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ. Ἔχομεν μίαν Γυμναστικὴν Ἀκαδημίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξέρχονται ἐπιστήμονες, ἡ ὁποία θεωρεῖται ὡς ἡ καλυτέρα εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μεσογείου καὶ ὅμως δὲν προβλέπεται ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ἐμψύχου αὐτοῦ ὑλικοῦ διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Διὰ τὸν σχολικὸν ἀθλητισμὸν δὲν ὁμιλῶ, διότι ἐλλείπει ἐντελῶς καὶ εἶναι ἀνύπαρκτος! Δὲν δίδεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας τοιαύτη καθοδήγησις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ πρὸς τοὺς διευθυντὰς τῶν σχολείων καὶ τοὺς γυμναστάς. Γνωρίζω περιπτώσεις γυμνασιῶν ποὺ φοβοῦνται νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν ὀργάνωσιν φοβούμενοι τοὺς διευθυντὰς τῶν σχολείων, οἱ ὁποῖοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον προκαλοῦν μίαν ἀνάσχεσιν εἰς τὸν ἀθλητισμόν.

§68Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Παιδ.). Αὐτὸ δὲν λέγεται σχολικὸς ἀθλητισμός, κύριε συνάδελφε, λέγεται ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός. Γνωρίζουν πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων τόσον ἀπὸ τοὺς γυμνασιάρχας ὅσον καὶ ἀπὸ τοὺς γυμναστάς, καταβάλλεται εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μία μεγάλη προσπάθεια εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἡ καθιέρωσις ἀγώνων ἔχει πάρει βαρύνουσαν γνώμην.

§69Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε καλῶς τὶ ἐπιτελεῖται εἰς τὸν τομέα τοῦ σχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Δὲν ἀμφισβητῶ, βεβαίως, ὅτι τόσον οἱ ἐπιθεωρηταὶ σωματικῆς ἀγωγῆς, ὅσον καὶ οἱ γυμνασταί, καταβάλλουν φιλοτίμους προσπαθείας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐκεῖνοι, ὅμως, ποὺ ἀποτελοῦν ἀνάσχεσιν εἰς τὸν ἀθλητισμόν, σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι οἱ διευθυνταὶ τῶν σχολείων. Ἐξετάσατε κύριε Ὑπουργέ, διατὶ εἰς τοὺς διαφόρους σχολικοὺς ἀγῶνας παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον ὡρισμένον Γυμνάσιον ἢ Σχολεῖον Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, νὰ παρουσιάσῃ τοιαύτην ἐπίδοσιν εἰς τὸν ἀθλητισμόν, ὥστε νὰ καλύπτῃ πάντα τὰ ἄλλα σχολεῖα ὁμοῦ. Ὡρισμένα δὲ Γυμνάσια εἶναι παντελῶς ἀνύπαρκτα εἰς τὸν ἀθλητικὸν τομέα. Τοῦτο παρατηρεῖται, διότι ὡρισμένοι διευθυνταὶ σχολείων ἀπαγορεύουν στοὺς μαθητὰς νὰ ἀθλῶνται. Νομίζουν τὸν ἀθλητισμὸν μπαμπούλαν. Ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τοὺς σχολικοὺς ἀγῶνας τῆς 7ης Ἐκπαιδευτικῆς Περιφερείας Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, θὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Γυμνασίου Δράμας εἰς τοὺς ἀγῶνας, εἶναι καλύτερα ἀπὸ τὰ ἄλλα Γυμνάσια ὁμοῦ. Τὰ παιδιὰ τοῦ Γυμνασίου Δράμας ἔχουν μεγάλην ἐπίδοσιν εἰς τὸν ἀθλητισμόν. Διατὶ παρετηρήθη τὸ φαινόμενον τοῦτο; Διατὶ παρουσιάσθη τὸ φαινόμενον τοῦ Γυμνασίου τῆς περιοχῆς νὰ μὴ παρουσιάσῃ οὔτε ἕνα ἀθλητὴν εἴτε εἰς τὰ 100 μέτρα, εἴτε εἰς τὸ ἀκόντιον κ.λπ.; Διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ διευθυνταὶ τῶν Γυμνασίων. Διὰ νὰ προωθηθῇ ὁ σχολικὸς ἀθλητισμὸς πρέπει νὰ ἐκδοθῇ αὐστηρὰ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἡ ὁποία νὰ καθιστᾶ ὑπευθύνους τοὺς Γυμνασιάρχας ἐπὶ τῆς ἀθλητικῆς ἐπιδόσεως τῶν μαθητῶν. Ἐπίσης τὸ Ν. Δ. δὲν προβλέπει τὸ πῶς θὰ ἀποκτηθοῦν στάδια. Εἰς καμμίαν ἐπαρχίαν δὲν ὑπάρχει στάδιον. Πρέπει νὰ διατίθεται ἕνα ποσοστὸν τῶν χρημάτων τῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὲρ ἀνεγέρσεως σταδίων. Ἐὰν ὑπῆρχε κυβερνητικὴ μέριμνα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν στάδια. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, εἶμαι κατὰ τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ., διότι δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν ἀθλητισμόν. Πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι αἱ ἀσχολούμεναι μὲ τὸν ἀθλητισμὸν καὶ νὰ ἱδρυθῇ Ὑφυπουργεῖον Σωματικῆς Ἀγωγῆς, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ὑπαχθοῦν ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι αἱ ἀφορῶσαι τὸν ἀθλητισμόν. Παρ’ ὅτι ἔχουν περάσει 5 μῆνες ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. δὲν ἔχομεν ἐπιτύχει τίποτε μέχρι σήμερον.

§70Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδ.). Οὔτε ἕνας μῆνας δὲν ἔχει περάσει.

§71Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πάντως, κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτευχθῇ τίποτε εἰς τὸν ἀθλητισμὸν μὲ τὸ νομοθετικόν σας διάταγμα.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιόζης, ἔχει τὸν λόγον.

§73Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ἐργασθῆ καὶ ἐγὼ εἰς τὸ χωριό μου, στὴν Ἐπανωμή, διὰ τὸν ἀθλητισμόν. Τὸ χωριό μου ἔχει ἀναδείξει τρεῖς πρωταθλητάς. Ἀθλητισμὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει. Γίνεται μόνον μία προσπάθεια εἰς τὰ σχολεῖα ἀπὸ τοὺς Γυμναστάς, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα. Δὲν ὑπάρχει χῶρος διὰ νὰ γυμνασθοῦν τὰ παιδιά. Ὑπάρχουν πολυάριθμοι ἀδιόριστοι γυμνασταί. Πῶς θὰ ἀναπτυχθῇ, λοιπόν, ὁ ἀθλητισμός; Ἡ Κυβέρνησις ἐφρόντισε μόνον νὰ ὑπαγάγῃ τὸν ἀθλητισμὸν ὑπὸ τὸ Κόμμα. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ στραφῇ ἡ προσοχή μας ἰδίως εἰς τὴν μετασχολικὴν ἡλικίαν. Πρέπει νὰ τραβήξωμεν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὰ καφενεῖα καὶ νὰ τοὺς δημιουργήσωμεν τὸν ζῆλον διὰ τὸν ἀθλητισμόν. Νὰ κατασκευάσωμεν Λέσχας καὶ κέντρα ψυχαγωγίας. Εἰς οὐδένα χωριὸ ὑπάρχει χῶρος ἀθλητικός. Τὸ ἐπίσημον Κράτος ἀδιαφορεῖ. Σήμερον διὰ τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ. εἶναι σὰν νὰ κτίζωμεν ἀπὸ τὰ κεραμίδια καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ θεμέλια. Πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ γυμναστήριον καὶ νὰ ὑποχρεώσωμεν τὸ Κράτος καὶ τοὺς Δήμους νὰ παραχωρήσουν γήπεδα εἰς τὰ ἀθλητικὰ Σωματεῖα. Νὰ ἀναγράψουν κονδύλια εἰς τοὺς προϋπολογισμοὺς των πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ, τόσον οἱ Δῆμοι ὅσον καὶ αἱ Κοινότητες, ὅσον καὶ τὸ ἐπίσημον Κράτος. Πρέπει νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας πρὸς τὴν ὕπαιθρον. Νὰ ὀργανώσωμεν τὰ ἀθλητικὰ Σωματεῖα καὶ νὰ τὰ ἐνισχύσωμεν μὲ γήπεδα, ἀθλητικὰ ὄργανα καὶ οἰκονομικῶς. Δὲν πρέπει νὰ ἀποτελοῦν τὰ χωριὰ φυτώρια τῶν μεγάλων ἀθλητικῶν Σωματείων τῶν πόλεων, εἶναι καιρὸς πλέον καὶ τὸ Ἑλληνικὸ χωριὸ νὰ ἀναπτύξῃ τὸν δικό του ἀθλητισμὸ καὶ νὰ χαρίσῃ τὴ χαρὰ καὶ τὴν ψυχαγωγία στὴ νεολαία του, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ καμάρι τοῦ Ἔθνους. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ λαχτάρα καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν παιδιῶν διὰ τὸν ἀθλητισμὸν ὑπάρχει, δυστυχῶς, ὅμως, δὲν ὑπάρχει τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἐπισήμου Κράτους. Βλέπω λ.χ. εἰς τὸ χωριό μου ὅλα τὰ παιδιὰ νὰ ἔχουν μίαν λαχτάρα πρὸς τὸν ἀθλητισμὸν καὶ μάλιστα νὰ ἐπιδίδωνται εἰς τὸ ποδόσφαιρον. Τί γίνεται ὅμως; Ὅταν ἕνα παιδὶ τὸ ἰδοῦν ὅτι ἔχει μίαν ἐπίδοσιν ἔρχονται τὰ Σωματεῖα τῶν πόλεων καὶ τὸ παίρνουν εἰς τὰς πόλεις. Καὶ βλέπομεν ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα ἔπειτα. Γυρίζουν δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ τελευταῖα δὲν ἔχουν ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι. Τώρα ἐρχόμεθα τὸν ἀθλητισμὸν αὐτὸν νὰ τὸν ὑπαγάγωμεν ὑπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ μὲ ἄλλας λέξεις νὰ τὸν ὑπαγάγωμεν εἰς τὸ Κόμμα. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅταν ἠξεύρῃ ἕνα μέλος τοῦ Σωματείου ὅτι θὰ διορισθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι γνωστὸν ποίαν θέσιν θὰ πάρῃ καὶ τὶ συμφέροντα θὰ ὑποστηρίξῃ. Ἐὰν δὲν ἀκούσῃ τὰ κελεύσματα τοῦ ἀρχηγοῦ του καὶ δὲν συμφωνήσῃ μὲ τὴν ἐκλογὴν τοῦ κυρίου του τότε αὐτὸς θὰ παυθῇ. Κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλετε νὰ ἀποσύρητε ἕνα τοιοῦτον νομοθετικὸν διάταγμα καὶ νὰ μὴ τὸ θέσητε εἰς ἐφαρμογήν. Καὶ νὰ φέρητε ἕνα ἄλλον νόμον διὰ τοῦ ὁποίου πράγματι νὰ λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὸν ἀθλητισμόν. Διὰ τοῦ Ν. Δ. δὲν λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὸν ἀθλητισμὸν ἀλλ’ ἁπλῶς τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα ὁμοιάζει πρὸς ἕνα κτίσιμον μιᾶς οἰκίας ποὺ ἀρχίζομεν νὰ τὴν κτίζωμεν ἀπὸ τὰ κεραμίδια διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ θεμέλια. Προβλέπομεν, δηλαδή, εἰς τὸ νὰ διορίσωμεν τὴν Γενικὴν Γραμματείαν καὶ τὰ Συμβούλια καὶ δὲν προβλέπομεν νὰ δώσωμεν τὰ μέσα ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν ὁ ἀθλητισμὸς νὰ προοδεύσῃ. Καὶ τὰ μέσα αὐτὰ εἶναι πρῶτον νὰ γίνωσι γυμναστήρια εἰς ὅλα τὰ μέρη. Ὑπάρχουν χῶροι οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἴτε εἰς τὸ Δημόσιον, εἴτε εἰς τοὺς Δήμους, τοὺς ὁποίους χώρους δύναται τὸ Κράτος νὰ ἀπαλλοτριώσῃ καὶ νὰ τοὺς δώσῃ εἰς τὰ ἀθλητικὰ Σωματεῖα. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἐξευρεθοῦν χρήματα διὰ νὰ βοηθηθῇ ὁ ἀθλητισμός. Ἀφοῦ, λοιπόν, δὲν ἔχομεν ὅλα αὐτὰ τὰ μέσα εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῇ ὁ ἀθλητισμός; Ὅπως ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, πρέπει νὰ ἱδρυθῇ Ὑφυπουργεῖον Ἀθλητισμοῦ, τὸ ὁποῖον νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὸν σχολικὸν καὶ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ δυνηθῶμεν, διορίζοντες καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον εἶναι ἀδιόριστοι, νὰ τοὺς στείλωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας, διὰ νὰ ὀργανώσουν τὸν ἀθλητισμόν. Κύριοι συνάδελφοι, βλέπομεν σήμερον εἰς τὰ χωριὰ νὰ γεμίζουν τὰ καφενεῖα ἀπὸ παιδιά. Διατί; Διότι τὰ παιδιὰ αὐτὰ δὲν ἔχουν εἰς τὶ νὰ ἀσχοληθοῦν. Ὅταν, ὅμως, τοὺς δημιουργήσωμεν λέσχας, τοὺς παράσχωμεν χώρους διὰ τὴν ἐπίδοσιν πρὸς τὸν ἀθλητισμόν, τότε ἀσφαλῶς, δὲν θὰ ὑπάρχουν καφενεῖα διὰ νὰ δεχθοῦν τοὺς νέους. Οἱ νέοι δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον τὴν χαράν. Τὴν χαρὰν αὐτὴν ὀφείλομεν νὰ τοὺς τὴν δώσωμεν, ἀφοῦ ἄλλως τε δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τοὺς δώσωμεν ἄλλο τι. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν προσφέρομεν ὑπηρεσίας πρὸς τὸν ἀθλητισμὸν διὰ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τοῦ ἀθλητισμοῦ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀνδριανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§75Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη πρότασις ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων τῆς Ε.Δ.Α., περὶ τροποποιήσεως ἐνίων ἄρθρων καὶ παραγράφων τοῦ Ν. Διατάγματος «περὶ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ». Ὁμολογῶ ὅτι μὲ ξενίζει ἡ πρότασις αὐτή. Διότι, ἐνῷ, θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ ὡς αὕτη ὑπεβλήθη, εἶδον νὰ συζητῆται ἐξ ὑπαρχῆς ὁλόκληρον τὸ Ν. Δ., χωρὶς νὰ ἔχῃ ὑποβληθῆ σχετικὴ πρότασις περὶ ἀκυρώσεως αὐτοῦ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ὡραία ἔμπνευσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀντὶ νὰ εὕρῃ τὴν συμπαράστασιν ὅλων τῶν Κομμάτων τῆς Βουλῆς, εὗρε τὴν ἀποδοκιμασίαν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶδον ποτὲ οἱονδήποτε ἐνδιαφέρον ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, διὰ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ. Καὶ ἀκόμη τὸ 1932 ἐψηφίσθη νόμος, ὁ ὁποῖος ἐχώρισε τὸν ἀθλητισμὸν εἰς ἐξωσχολικὸν καὶ ἐσωσχολικὸν τοιοῦτον. Εἶναι περίεργον, κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τότε ἐγένετο ἡ ἀρχὴ τοῦ χωρισμοῦ νὰ γίνεται σήμερον λόγος ὅτι χωρίζομεν τὸν ἀθλητισμόν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ παντοῦ ὑπῆρχον διαμαρτυρίαι ὅτι ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς ἠμποδίζετο. Οἱ καθηγηταὶ εἰς τὰ διάφορα σχολεῖα ἠμπόδιζον εἰς τὸ νὰ ἀσχολοῦνται οἱ μαθηταὶ εἰς τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Δὲν ὑπῆρχε, λοιπόν, οὐδὲν καὶ παρ’ οὐδενὸς ἐνδιαφέρον διὰ τὸν ἀθλητισμόν. Πρὸ 2ετίας ἀκόμη, ἐπὶ Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, τὸ ποδόσφαιρον ἐδέχθη μίαν βαρυτάτην φορολογίαν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἄλλων κλάδων τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ὅταν, λοιπόν, σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, βλέπωμεν ἕνα νέον ἄνδρα, τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὴν πραγματικὴν αὐτὴν κατάστασιν καὶ νὰ παίρνῃ εἰς τὰ χέρια του τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ, ὅταν, λέγω, βλέπωμεν τοῦτο, τοῦ λέγομεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπαχθῇ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν του, διότι τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ κομματικὸν ὄργανον. Κύριοι βουλευταί, τὸ αἴτημα ὅλων τῶν ὀργανώσεων ἦτο νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἐζήτησε, λοιπόν, ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός, νὰ εὕρῃ κἄποιαν λύσιν. Δὲν ἦτο δυνατόν, ὅπως ὑπῆρχεν ἡ διοίκησις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον καὶ ἕνα κλητῆρα, ὁ ἐξωσχολικὸς αὐτὸς ἀθλητισμὸς νὰ προοδεύσῃ. Ἔρχεται, λοιπόν, τὸ ψηφισθὲν Ν. Δ. νὰ δημιουργήσῃ τοὺς πόρους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπαιτοῦνται διὰ τὸν ἀθλητισμόν. Δημιουργεῖ κλειστοὺς χώρους, γυμναστήρια καὶ ἀθλητικὰ στάδια. Μόνον ἔτσι εἶναι δυνατὸν ὁ ἀθλητισμὸς νὰ προοδεύσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπεσκέφθην τὴν Μόσχαν, τὴν Ρουμανίαν καὶ ἄλλας χώρας τοῦ Παραπετάσματος καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἔμεινα κατάπληκτος, διότι ἐκεῖ πράγματι, εἶδον τὸν ἀθλητισμὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς μεγάλην ἀκμήν. Ἐκεῖ ἔχουν ἱδρυθῆ γυμναστήρια καὶ ἀθλητικὰ στάδια καὶ ὁ ἀθλητισμὸς ἄνετα προοδεύει. Σήμερον ἡμεῖς κάμνομεν ἕνα βῆμα μεγάλο πρὸς τὸν ἀθλητισμόν. Δίδομεν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ δημιουργήσῃ τοὺς πόρους διὰ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ὅλοι ἡμεῖς μακρὰν κομμάτων καὶ μὲ τὴν ἀγάπην ποὺ διακρίνει ὅλους μας πρὸς τὸν ἀθλητισμόν, ὅταν σήμερον ἔρχεται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ θέλει νὰ ἐνισχύσῃ τὸν ἀθλητισμόν, νὰ μὴ θέσωμεν τροχοπέδην. Ὅλαι αἱ ἀθλητικαὶ Ὁμοσπονδίαι ἐκλήθησαν εἰς εἰδικὴν σύσκεψιν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐτέθησαν αἱ βάσεις, κατόπιν ὁμοφώνου γνώμης ὅλων τῶν ἁρμοδίων διὰ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Αἱ βάσεις αὐτῆς τῆς διαρθρώσεως ἐτέθησαν ὑπὸ τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ.

§76Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐπὶ ὅσων συγκεκριμένων εἶπον ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἔχετε νὰ εἴπητε τίποτε;

§77Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχετε γνῶσιν τῶν ἀθλητικῶν πραγμάτων, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀφήσητε τὸ κομματικὸν μέρος καὶ νὰ ἀναγνωρίσητε μίαν πρᾶξιν ἐθνικὴν ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐγὼ θὰ συνεκινούμην, ἐὰν αὐτὸ τὸ ἔκαμνεν οἱοσδήποτε Πρόεδρος Κυβερνήσεως, διότι τὰ νειᾶτα ἔχουν ἀνάγκην ἐνισχύσεως. Εἰς ὅλας τὰς χώρας βλέπομεν νὰ ἀναπτύσσεται ὁ ἀθλητισμός, ἐνῷ εἰς τὴν χώραν μας ἔχομεν μαρασμόν. Καὶ οἱ καθηγηταὶ–γυμνασταὶ ἀκόμη, ἐπειδὴ δὲν ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν τὰ αἰτήματά των, ἐστράφησαν κατὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι χάρις εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Ἑλληνικὴ νεολαία θὰ δυνηθῇ νὰ ἀναπτυχθῇ σωματικῶς καὶ πνευματικῶς. Εἶμαι βέβαιος ὅτι αἱ ὑποβληθεῖσαι προτάσεις θὰ ἀπορριφθοῦν, διότι δὲν δύνανται νὰ προσφέρουν τίποτε περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ψηφισθῆ. Ζητεῖται δι’ αὐτῶν νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ τὰ Σωματεῖα τὰ μὴ ἐγγεγραμμένα εἰς τὰς Ἑνώσεις. Ὅλοι θέλομεν, κύριοι, νὰ ἐνισχυθῇ κάθε Σωματεῖον. Ἀλλὰ ἂν θεσπισθῇ αὐτό, θὰ ὑποπέσωμεν εἰς σφάλμα, διότι θὰ συνιστῶνται Σωματεῖα καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ εὐκολία συστάσεως ἑνὸς Σωματείου, καὶ θὰ ζητῇ ἀμέσως ἐνίσχυσιν. Τὸ ψηφισθὲν Ν. Δ. καθορίζει, ὅτι θὰ ἐνισχύωνται ὅταν ἔχουν δρᾶσιν καὶ διὰ νὰ ἔχουν δρᾶσιν πρέπει νὰ εἶναι ἀνεγνωρισμένα καὶ νὰ ἔχουν ἐγγραφῆ εἰς Ἑνώσεις. Ἂν θελήσωμεν νὰ εὐρύνωμεν τὸν κύκλον καὶ ἐνισχύσωμε κάθε Σωματεῖον, θὰ περιπέσωμεν εἰς ἀδιέξοδον, διότι θὰ συμβῇ νὰ τύχουν ἐνισχύσεως καὶ Σωματεῖα μὴ ἀθλητικά, ἀλλὰ ἔχοντα ἄλλους σκοπούς. Διὰ τῶν θεσπισθέντων πόρων θὰ δημιουργηθοῦν στάδια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξυπηρετοῦν ὄχι τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν, ἀλλὰ καὶ τὸν σχολικὸν τοιοῦτον καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν ὡρισμένα Σωματεῖα ἀνεγνωρισμένα τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἐνισχυθοῦν. Συνεπῶς ἡ λύσις τοῦ Ν. Δ. εἶναι ὀρθοτέρα. Ἡ δευτέρα τροπολογία ἀφορᾷ τὴν προσθήκην ἑνὸς μέλους τῶν Συλλόγων Γονέων κ.λ.π. Ἀλλὰ ἐὰν τεθῇ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ τὰ ἐκδρομικὰ κ.λ.π. Σωματεῖα, εἰς βαθμὸν ὥστε νὰ μὴ δυνηθῶμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τοὺς σκοπούς μας. Ἑτέρα τροπολογία εἶναι ἡ τοῦ ἄρθρου 12, ἥτις ἀφορᾷ διὰ τὸν καθορισμὸν κονδυλίου ἐκ τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ 1% ὑπὲρ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἀλλὰ δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν ἔχει προβλεφθῆ ὁ καθορισμὸς τῆς ἐνισχύσεως. Συνεπῶς αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι δὲν ἐνισχύουν τὸ Ν. Δ. Θὰ πρέπει, κύριοι, μὲ τὴν ἀγάπην ποὺ τρέφετε πρὸς τὸν ἀθλητισμὸν νὰ ἐνισχύσητε τὴν προώθησιν τοῦ Ν. Δ. καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιταχύνῃ τὸν διορισμὸν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως καὶ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ ἴδῃ ὁ ἀθλητισμός μας καλυτέρας ἡμέρας. Εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐγκρίνητε τὸ Ν. Δ. καὶ θὰ ἀπορρίψητε τὰς ὑποβληθείσας προτάσεις. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσουκαλᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀλίγας μόνον λέξεις θὰ εἴπω, διὰ νὰ ὑπογραμμίσω μίαν ἀντίφασιν τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ψήφισιν ὡρισμένων νομοθετημάτων. Καὶ διὰ νὰ ὑπογραμμίσω αὐτὴν τὴν ἀντίφασιν, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα μίαν μικρὰν ἱστορίαν. Κἄποτε ἐδόθη ἰδιαιτέρα σημασία εἰς ἕνα ἄλλον τομέα, ἐπίσης σπουδαῖον, τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ. Ὑπήγετο κατ’ ἀρχὰς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ κατόπιν ἱδρύθη Γενικὴ Γραμματεία Τουρισμοῦ ὑπαχθεῖσα ὑπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Μετ’ ὀλίγον ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν γνωρίζω ποῖος ἦτο, ἀντελήφθη ὅτι αὐτὸ ἀπετέλει μίαν θεωρητικὴν τοποθέτησιν τῆς ἁρμοδιότητός του καὶ μετεβίβασε τὴν ἁρμοδιότητά του ταύτην εἰς τὸν Ὑπουργὸν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τοῦτο δὲν ἤρκεσε καὶ πρὸ τινων μηνῶν ὁ Ὑπουργὸς παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ ἔφερεν ἓν νομοσχέδιον ἐδῶ εἰς τὸ ὁποῖον διεξετραγώδει ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει του τὸν βαρὺν φόρτον τῆς ἐργασίας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔπρεπε νὰ διορισθῇ εἰδικὸς Σύμβουλος τοῦ Τουρισμοῦ, ὅστις διωρίσθη καὶ εἰς τὸν ὁποῖον διεβιβάσθησαν ἐν τῇ οὐσίᾳ αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν Γενικὴν Γραμματείαν τοῦ Τουρισμοῦ. Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι ἀσφαλῶς δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ διεπίστωσε τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, προέβλεψεν εὐλόγως, καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν τὸ θέλῃ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ὑπῆρξε, λοιπόν, ἄδικος ἀπέναντι ὅλων τῶν Κομμάτων ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἀπήγγειλε τὸ κατηγορητήριον ἐναντίον ὅλων, λέγων ὅτι οὐδεὶς ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν ἀθλητισμόν. Αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν τῆς ὁποίας ἐπισημαίνω καλοπίστως τοὺς κινδύνους, εἶχον νὰ κάμω. Θὰ δημιουργηθῇ μία Γενικὴ Γραμματεία, ἡ ὁποία θὰ εἶναι αὐτοκέφαλος καὶ ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τελῇ ὑπὸ τὴν προσήκουσαν ἐξάρτησιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καλοπίστως ὁμολογῶ τὸ νομοσχέδιον, καὶ θὰ εὑρεθῶμεν αὔριον πρὸ νέου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ὑπαγάγῃ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπὸ κἄποιον εἰδικὸν Σύμβουλον ἢ ἄλλον ἁρμόδιον. Ἐνώπιον, λοιπόν, τοῦ φαινομένου αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, χωρὶς καμμίαν ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν καὶ χωρὶς νὰ ἐπιθυμῶ νὰ ἐξάρω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ὅτι πιθανὸν νὰ ὑποκρύπτεται κομματικὸς σκοπὸς εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται, ἐπισημαίνω ἁπλῶς τὸν κίνδυνον, βάσει ἀκριβῶς ὁμοίας ἱστορίας, τῆς ἱστορίας τῆς Γεν. Γραμματείας Τουρισμοῦ, διὰ νὰ καταλήξω εἰς τὸ ἐρώτημα, διατὶ τέλος πάντων δὲν θὰ ἦτο ἁρμόδιος ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐκλιπόντος καὶ τοῦ κατακερματισμοῦ περὶ τοῦ ὁποίου τόσος ἐγένετο λόγος. Κατὰ τὰ λοιπὰ οὐδεὶς διεφώνησε καὶ συνεπῶς ὑπῆρξαν ἄδικοι αἱ μομφαὶ τὰς ὁποίας ἔρριψεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος ἐπὶ τῶν ἄλλων Κομμάτων, διότι ἐπὶ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἀθλητισμοῦ, οὐδεὶς διετύπωσε ἀντίθετον γνώμην.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀ. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§81Α. ΛΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ, τοὐλάχιστον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ὅτι εἶναι δικαιολογημένη καὶ ἀναγκαία ἡ προσπάθεια ἐνισχύσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ τονίσω δύο σημεῖα, τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦν τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Πρῶτον ἡ ἔλλειψις ὀργανώσεως μέχρι σήμερον καὶ δεύτερον ἡ ἔλλειψις κρατικῆς ἐποπτείας. Ἡ ὀργάνωσις ἡ ὁποία ἔλειπεν ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ)τος. Ὁ κ. Λυμπέρης ἀνέφερεν ὅλα τὰ τρωτὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον μέχρι σήμερον εἰς τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Συγκεκριμένως ἀνέφερεν ὅτι ὡρισμένα Σωματεῖα ἐπιτυγχάνουν νὰ λαμβάνουν θέσιν προνομιοῦχον εἰς τὰς Ὁμοσπονδίας πρὸς ζημίαν τοῦ ἐπαρχιακοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐπίσης ἀνέφερεν ὅτι ἐγένοντο διάφοροι καταχρήσεις κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς Διοικήσεως τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν Σωματείων καὶ ὅτι συγχρόνως ἐπεκράτουν διχόνοιαι καὶ ἔχθραι μεταξὺ τῶν ἀθλητῶν καὶ ἀθλητικῶν Σωματείων εἰς βάρος τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἀκριβῶς αὐτὰ τὰ τρωτὰ κύριοι συνάδελφοι, ἔρχεται τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Διάταγμα νὰ θεραπεύσῃ. Μέχρι σήμερον, ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς ἐστηρίζετο εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Ἔκαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ καὶ ἔφθασεν ἐκεῖ ὅπου σήμερον εὑρίσκεται χάρις εἰς αὐτὴν τὴν θαυμασίαν πρωτοβουλίαν τῶν ἀθλητῶν καὶ τῶν φιλάθλων. Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἀπαιτουμένη ὀργάνωσις διὰ νὰ φθάσῃ εἰς καλύτερα ἐπίπεδα. Μὲ τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ποὺ προβλέπει τὸ παρὸν Ν. Δ. πιστεύω ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ ἀπολύτως ἡ προσπάθεια ἀναπτύξεως καὶ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέλαβε νὰ ὀργανώσῃ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν, τὸ ἔπραξε διότι ἦτο ἀναγκαία ἡ ὀργάνωσίς του. Καὶ εἶναι ἀξιέπαινος ἡ τοιαύτη πρωτοβουλία τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἄποψις ὅτι θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, παράλληλα πρὸς τὸν σχολικὸν ἀθλητισμόν, δὲν εὐσταθεῖ. Δὲν ἦτο δυνατὴ μέχρι σήμερον ἡ ἐνίσχυσις καὶ ἀνάπτυξίς του, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, εἶναι βεβαρημένος μὲ πολλὰς ἐκπαιδευτικὰς ἀσχολίας. Συγχρόνως οὐδέποτε συνέβη νὰ διαθέτῃ τὰ ἀπαιτούμενα οἰκονομικὰ μέσα. Ὁ σχολικὸς ἀθλητισμός, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ ἕνα μεγάλο κεφάλαιον. Ἐὰν αὐτὸν τὸν ἀθλητισμὸν ὀργανώσῃ καλῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας, θὰ ἔχῃ ἐπιτελέσει ἐθνικὸν σκοπόν. Ἤδη μὲ τὴν ὀργάνωσιν, ἐποπτείαν καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος καὶ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Τελικὰ πιστεύω ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τῶν προσώπων εἰς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ τὴν καλυτέραν ἐπιτυχίαν διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, διότι ὅταν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπεφάσισε καὶ ἀνέλαβε τὴν πρωτοβουλίαν ἀνυψώσεως τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, θὰ ἔχῃ ὅλον τὸν ζῆλον καὶ θὰ καταβάλῃ κᾶθε δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐπιλογὴν καλυτέρων προσώπων μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτύχῃ τὸν μεγάλον αὐτὸν σκοπόν του ὑπὲρ τοῦ ἀθλητισμοῦ τῆς χώρας μας.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης, ἔχει τὸν λόγον.

§83Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ εἰς ὅσα ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος κ. Ἀδριανόπουλος, ὁ ὁποῖος εἴτε τὸ θέλει ὁ κ. Μπριλλάκης, εἴτε ὄχι, κατέχει τὸ θέμα καλύτερον παντὸς ἄλλου, διότι τόσον αὐτός, ὅσον καὶ οἱ ἀδελφοί του, προσέφερον πολλὰ πράγματα εἰς τὴν ἀθλητικὴν ἰδέαν. Εἶναι τοὐλάχιστον ἀστεῖον νὰ ὑποστηρίζεται, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν.

§84Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό;

§85Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Διὰ τὸν ὁποῖον τὸ Κράτος, ὄχι μόνον δὲν προσέφερεν, ἀλλὰ τοὐναντίον τὸν φορολογεῖ ἀγρίως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Ἑλλάς, χωρὶς ἀθλητισμόν. Ὅταν εἰς τὴν ἀρχαιότητα ἡ Ἑλλὰς ἐκαλύπτετο ἀπὸ Στάδια, ἀπὸ Γυμναστήρια καὶ Παλαίστρας, δὲν ἐννοεῖται ἡ σημερινὴ Ἑλλὰς νὰ μὴ ἔχῃ εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν ἐπαρχιῶν της οὔτε ἕνα οἰκόπεδον εἰς τὸ ὁποῖον νὰ γυμνάζωνται τὰ παιδιὰ τῆς ἐπαρχίας. Διὰ νὰ γίνουν ὡρισμένα πράγματα θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθοῦν πόροι. Τοὺς πόρους αὐτοὺς τοὺς δίδει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ, θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ἀθλουμένης νεολαίας. Δύο εἶναι αἱ βασικαὶ ἀντιρρήσεις τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν. Ἡ μία ὅτι θὰ πρέπει εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ μετάσχῃ ἕνας ἐκπρόσωπος τῶν Γονέων καὶ Κηδεμόνων καὶ ἡ δευτέρα, ὅτι δῆθεν ὁ Νομάρχης θὰ κομματίζεται παρέχων κατὰ τὴν κρίσιν του εἰσιτήρια (τὴν ἀτελῆ ἢ μὴ εἴσοδον τῶν ἀγώνων). Ἐγὼ λέγω ὄχι. Διότι ἔχω νὰ ἀπαντήσω, ὅτι εἰς τὰ 24 μέλη ποὺ θὰ μετέχουν εἰς τὸ Συμβούλιον θὰ μετέχουν ὁπωσδήποτε γονεῖς καὶ κηδεμόνες. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ νὰ προσθέσωμεν ἕνα ἄλλον ὁ ὁποῖος θὰ λέγεται γονεὺς καὶ κηδεμὼν καὶ δὲν ἠξεύρω ποῖος θὰ τὸν ἐκλέξῃ, ποία θὰ εἶναι ἡ ὀργάνωσις ἡ ὁποία θὰ τὸν ἐκλέξῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Μπριλλάκην καὶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τὴν ἄποψιν, ὅτι καλῶς δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς, διότι αὐτὸ τὸ κίνητρον τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ πληρώσουν τὰ στοιχήματα... Θὰ δελεασθοῦν ἀπὸ τὴν δωρεὰν εἴσοδόν των εἰς τὸ στάδιον καὶ κατόπιν δὲν θὰ πληρώνουν τὸ εἰσιτήριον καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν ὅ,τι πρέπει νὰ ἐπιτύχωμεν. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ τὶ συμβαίνει εἰς τὴν Ἰταλίαν εἶναι ἐκτὸς πάσης πραγματικότητος. Ἐκεῖ διατίθενται ἑκατομμύρια ὁλόκληρα λιρέττες καὶ ἐξοδεύει πάρα πολλὰ τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἄξια συγχαρητηρίων ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§87Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὸν κ. Μακρόπουλον.

§89Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μολονότι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ ἀνδρωθεὶς εἰς τὴν ἀθλητικὴν ἰδέαν καὶ ἔχων καὶ ἐγὼ καὶ ἡ οἰκογένειά μου νὰ ἐπιδείξωμεν κἄποιαν δρᾶσιν εἰς τὸν τομέα τοῦ ἀθλητισμοῦ, δὲν ἐθεώρησα σκόπιμον νὰ ἐπέμβω εἰς τὴν συζήτησιν, διότι ἄλλοι, ἁρμοδιώτεροι ἐμοῦ, ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐὰν ἀναγκάζωμαι νὰ ὁμιλήσω τὴν τελευταίαν στιγμήν, εἶναι διότι δὲν πρέπει νὰ ἀφεθῇ ἀναπάντητος ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ κ. Τσουκαλᾶς, ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὁ κ. Τσουκαλᾶς, διεπίστωσε μίαν ἀντινομίαν μεταξὺ τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ καὶ τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Εἶπεν, ὅτι ἀρχικῶς ὁ Τουρισμὸς ὑπήγετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀπεσπάσθη ἐκεῖθεν καὶ ὑπήχθη ὑπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν συνεχεία ὑπήχθη ὑπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκεῖθεν ἐξεχωρήθησαν αἱ ἁρμοδιότητες εἰς ἕνα τεχνικὸν Σύμβουλον. Πῶς συμβαίνει, ἐτόνισεν ὁ κ. Τσουκαλᾶς, νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ σήμερον ἡ ἰδία ἱστορία μὲ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν; Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπρόκειτο περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων, θὰ εἶχε δίκαιον ὁ κ. Τσουκαλᾶς. Θὰ συνέβαινεν αὐτὸ ἐὰν ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ μέχρι σήμερον ὠφείλετο εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς ὠργανώθη ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Τὰ θαύματα ποὺ ἐπετέλεσε νὰ ἐμφανίζῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τῆς ἀγωνιστικῆς κινήσεως, δὲν ὀφείλονται εἰς τὴν κρατικὴν πρωτοβουλίαν. Τὸ νομοθέτημα δὲν θίγει τὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ αὐτοτέλειαν τῶν Ὁμοσπονδιῶν. Ἔρχεται συμπαραστάτης ἁπλῶς καὶ συνεπίκουρος. Δὲν εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ συγκριθοῦν δύο ἀνόμοια πράγματα. Δὲν ἐπέστη ἀκόμη ἡ στιγμὴ διὰ νὰ ἐνταχθῇ ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, διότι ἔχει πολλὰς ὀργανικὰς ἐλλείψεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει πρῶτον νὰ θεραπευθοῦν.

§90Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Σκορδίλης ἐθεώρησε καλὸν νὰ ἀναφερθῇ προσωπικῶς εἰς ἡμᾶς καὶ κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἔχομεν ἰδέαν περὶ τοῦ θέματος. Περίπου αὐτὸ εἶπε. Δὲν διεκδικῶ τὴν εἰδικότητα, τὸ ἀλάθητον, οὔτε θέλω νὰ συγκρίνω ἑαυτὸν μὲ τὸν κ. Ἀνδριανόπουλον. Ἡ εὐρυτέρα ἀνάπτυξις τοῦ θέματος ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ἔδειξεν ὅτι δὲν ἐκατάλαβε αὐτὸ ποὺ προτείνομεν. Διότι ὅταν ἔλεγεν ὅτι προτείνομεν βασικῶς τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ὁμοσπονδίας Γονέων καὶ Κηδεμόνων, καὶ παρέλιπε τὴν γενναίαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐπαρχιακῶν Σωματείων, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἐκατάλαβε τὶ ἐπροτείναμεν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§92Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις ἐξηντλήθη. Λαμβάνων ἤδη τὸν λόγον ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ πρότασις τῶν κ. κ. συναδέλφων περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. «περὶ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ» ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ ἐπαναληφθοῦν οἱ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου διατυπωθέντες ἀσύστατοι ἰσχυρισμοὶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ νὰ ἀποδοθῇ μία ἄδικος κατηγορία εἰς τὴν Κυβέρνησιν καί, εἰδικώτερον, εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολὺ ὑπεστηρίχθη καὶ πάλιν σήμερον ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ Ν. Δ., τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἤδη ἡ τροποποίησις, ἐπιδιώκει νὰ ὑπαγάγῃ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμὸν εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του διὰ νὰ τὸν καταστήσῃ τυφλὸν κομματικόν του ὄργανον. Ὀφείλω καὶ πάλιν νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως κατὰ τῶν λεχθέντων, κύριοι συνάδελφοι, καὶ νὰ τονίσω ὅτι θὰ ὑπῆρχον πλεῖστοι ἄλλοι τρόποι διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἑνὸς τοιούτου σκοποῦ, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἂν πράγματι εἶχε τοιαύτας προθέσεις. Αἱ προθέσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἦσαν, εἶναι καὶ θὰ παραμείνουν ἁγναί. Τοῦτο ἄλλωστε ἀνεγνώρισαν ἀνεπιφυλάκτως ὅλαι αἱ ἁρμόδιαι ἀθλητικαὶ Ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως τῶν Διοικήσεων αὐτῶν, ἐχειροκρότησαν μὲ ἐνθουσιασμὸν τὸ μέτρον, μετέσχον εἰς τὰς συσκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τὴν Προεδρίαν αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ σκοπῷ τῆς τελειοτέρας διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου, ὑπέδειξαν ὡρισμένας ἐπουσιώδεις τροποποιήσεις, ἐχειροκρότησαν ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, βασικῶς τὸ Ν. Δ. ὡς μέτρον, τὸ ὁποῖον πράγματι θὰ προωθήσῃ τὸν ἐξωσχολικὸν ἀθλητισμόν. Ὀφείλω διὰ λόγους δικαιοσύνης, νὰ κάμω αὐτὴν τὴν ἐπανάληψιν. Θὰ περιορισθῶ ἤδη εἰς ἐλάχιστα. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὰ ἄλλα θέματα, τὰ ἀφορῶντα τὸ σχετικὸν Ν. Δ., δεδομένου ὅτι τὰς ἐπὶ τούτων ἀπόψεις μου διὰ μακρῶν καὶ μὲ πλήρη ἄνεσιν χρόνου εἶχον ἀναπτύξει ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐπειδή, ὅμως, καὶ πάλιν ἐγένετο προσπάθεια δημιουργίας μιᾶς συγχύσεως, διὰ τῆς ἐπαναλήψεως τοῦ ἀστηρίκτου ἰσχυρισμοῦ ὅτι ὁ ἐξωσχολικὸς ἀθλητισμός, ὠργανωμένος, ὡς προβλέπει τὸ Ν. Δ., θὰ ἀποτελέσῃ κομματικὸν καρκίνωμα, ὀφείλω νὰ ἀντικρούσω τοῦτον, καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως καὶ νὰ τονίσω ὅτι οὐδὲν τούτου ἀναληθέστερον. Ὑπεστηρίχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὡς βασικὸν ἐπικουρικὸν ἐπιχείρημα ὅτι αὐτὴ αὕτη ἡ σύνθεσις τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου δίδει τὸ μέτρον τῶν κομματικῶν καὶ ὑστεροβούλων ἐπιδιώξεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω ὅτι ἀκριβῶς ἡ σύνθεσις τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον συγκροτεῖται ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν ἀνεγνωρισμένων ἀθλητικῶν Ὁμοσπονδιῶν, ἀπὸ τέσσαρας δημοσίους λειτουργούς, κατέχοντας ἀνωτάτας θέσεις εἰς τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν ἱεραρχίαν, ἀπὸ Καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου, ἀπὸ ἐκπρόσωπον τοῦ Συλλόγου τῶν Ἑλλήνων Γυμναστῶν, οὐδὲν δικαίωμα παρέχει νὰ ὑποστηριχθῇ μετὰ σοβαρότητος ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γίνῃ τοῦτο ὄργανον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τῶν κ.κ. συναδέλφων, περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ., νομίζω ὅτι αὕτη δέον νὰ ἀπορριφθῇ, διότι, ὡς ἐτόνισαν καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, οὐδὲν αὕτη προσθέτει εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἀντιθέτως φοβοῦμαι ὅτι ἐὰν γίνῃ δεκτὴ θὰ δημιουργήσῃ ζητήματα ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἀθλητικῶν ὀργανώσεων» κηρύσσεται περαιωμένη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροποποίησιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι, συνεπῶς τὸ Ν. Δ. παραμένει ὡς ἔχει. Κύριοι βουλευταί, δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§94ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ. μ.)