1957.04.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 73η

ΤΕΤΑΡΤΗ 3 Ἀπριλίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διευκρίνισιν: Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὁ συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Γ. Παπανδρέου, ὁμιλῶν, ἀνεφέρθη εἰς ὅσα πρὸ ἡμερῶν ἐγὼ κατὰ τὴν ἡμέραν καθ’ ἣν ἤρχισεν ἡ συζήτησις τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως εἶπον, σχετικῶς μὲ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν προεκλογικῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν Βόλον, Ἀπαντῶν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν ὅτι τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς ἀναφέρονται εἰς ὁμιλίαν τοῦ κ. συναδέλφου καὶ ὄχι εἰς τὴν ἰδικήν του, τὴν γενομένην ἐν Βόλῳ. Ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινίσω καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ ἐπακριβῶς εἰς τὰ πρακτικὰ πρὸς ἀποφυγὴν δημιουργίας ἀνακριβῶν ἐντυπώσεων, ὅτι ἐγὼ ὅταν ὡμίλησα πρὸ ἡμερῶν δὲν ἀνεφέρθην εἰς ἰδικάς μου ἀπόψεις, ἀλλὰ ἁπλῶς ἐπανέλαβον τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ ὁποῖα ἀνεγράφησαν εἰς τὸν Τύπον, ἐγὼ δὲ ἀνέγνωσα ἀκριβῶς τὸ ἀκριβὲς αὐτῶν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας τοῦ Βόλου. Συνεπῶς, τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, δὲν ἀπηχοῦν ἰδικάς μου γνώμας, ἀλλὰ τὴν γενομένην ὁμιλίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλῶ νὰ διευκρινισθῇ τοῦτο, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐγὼ εἶπον ἰδικήν μου ἄποψιν, ὡς δῆθεν ἄποψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχω δὲ εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς συναδέλφου τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἀνεγράφησαν τότε εἰς τὸν Τύπον.

§4Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ὅταν διέκοψα τὸν κ. Ζάκκαν, εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ ἰδέα τῆς συνδικαλιστικῆς ἐλευθερίας καὶ τὰ κηρύγματα περὶ ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, περὶ δικαιοσύνης καθὼς καὶ περὶ τῆς εἰρήνης δὲν ἔχασαν τίποτε ἀπὸ τὴν ἀξίαν των καὶ ἐξακολουθοῦν πάντοτε νὰ συνεγείρουν τοὺς λαούς, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι τὰ κηρύγματα αὐτὰ συγκινοῦν περισσότερον τὸν κόσμον τῆς δεξιᾶς καὶ ὀλιγώτερον τὸν κόσμον τῆς ἀριστερᾶς. Προσέθεσα δὲ ὅτι ἡ κομμουνιστικὴ ἀπειλή, ἐναντίον τῶν πολυτίμων αὐτῶν ἀγαθῶν, τὴν ὁποίαν ἀτυχῶς ἐπλήρωσεν ὁ τόπος μας μὲ αἷμα, μὲ δάκρυα καὶ μὲ καταστροφάς, ὑπεχρέωσε τὴν Πολιτείαν νὰ λάβῃ μέτρα, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦσαν καὶ μέτρα σκληρά, διότι ἦσαν ἐξ ἴσου σκληρὰ τὰ μέτρα καὶ αἱ μέθοδοι τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίησεν ἡ κομμουνιστικὴ ἀπειλή. Αὐτά, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν θεωρητικὴν τοποθέτησιν. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ἀπήντησα μὲ ἕνα κείμενον τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς, ἡ ὁποία ἀπαντᾷ καὶ λέγει ὅτι εἰς τὰς χώρας ἐκείνας ὅπου ἐπεκράτησεν ἡ Λαϊκὴ Δημοκρατία, τὰ πρῶτα θύματα ὑπῆρξαν οἱ σοσιαλισταὶ καὶ ἐκεῖ ἀνεστάλησαν αἱ ἐλευθερίαι εἰς βάρος τῶν πρωτοπόρων τῆς κοινῆς ἰδέας, εἶπον τοῦτο, ὅτι ἡ ἀνακοίνωσις αὐτὴ ἦτο ἀνακοίνωσις τῆς Σοσιαλιστικῆς Διεθνοῦς. Παραδόξως, εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται ἄλλη διατύπωσις. Κατὰ συνέπειαν, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ δύο αὐταὶ διορθώσεις μου εἰς τὰ πρακτικά.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δημητρᾶτος αἰτεῖται μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§8Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων) καὶ Λ. Μπουρνιᾶς (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς τοῦ Κλάδου Συντάξεων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Λιμενεργατῶν Πειραιῶς εἰς τὸ Ι.Κ.Α.». Ὁ κ. Δ. Μανέντης (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν (διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75189) 3.4.1957 ἀποφάσεως τροποποιεῖ τὴν ὑπ, ἀριθ. 217 268) 24.10.1956 ἀπόφασίν του, παρατείνει τὰς προθεσμίας ἀναλήψεως καὶ ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τὸ Σῶμα ὁρκωτῶν λογιστῶν Δανείων ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς καθορισθέντας ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της: α) Ἐπὶ αἰτήσεων διώξεως τῶν βουλευτῶν κ. κ.: 1) Ε. Ἀθανασάκου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας καὶ 2) Ε. Μπακλατζῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Χανίων καὶ β) Ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τοῦ Δικαστηρίου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῆς ἐνώπιον αὑτοῦ διαδικασίας ἐπὶ τῶν πολιτικῶν δικῶν» καὶ 2) «Περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν κατὰ τὰ οἰκονομ. ἔτη 1946–47, 1950–51, 1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ὡς καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Λαμπρινάκος καὶ Α. Κοκκέβης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1324) 49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου» κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1477) 50». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Βαχλιώτης, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Γρηγορίου, Ε. Κοθρῆς, Ε. Κεφαλογιάννης καὶ Κ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Κρῖκος καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379) 55 «περὶ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ἀνωγειανάκης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ρυθμίσεως καὶ ἐποπτείας τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ περὶ συγκροτήσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς κωδικοποίησιν τῆς περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν νομοθεσίας» καὶ 2) «Περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μπάρμπας, Π. Τσακιρίδης, Α. Ἀηδονᾶς, Α. Μητακίδης καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰς τοὺς ἐξερχομένους καθηγητὰς τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν παρεχομένου βοηθήματος καὶ περὶ καταστάσεως βοηθῶν τῆς Σχολῆς ταύτης». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καρασπήλιος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου προσλήψεως φορολογικῶν δικαστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Ε. Ἀρβανιτάκης, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Καραγκιόζης, Ι. Λαυρεντίδης Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Ταρμπάζης, Θ. Παπαπαναγιώτου, Ν. Παπαδημητρίου καὶ Θ. Λυμπερίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κογίτσας, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Σ. Μακρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Θ. Παπαπαναγιώτου καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δεκῆς καὶ Π. Τσακιρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Οἰκονομίδης καὶ Π. Τσακιρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Τσακιρίδης καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Τσακιρίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Παπαδόπουλος, Μ. Τοσουνίδης καὶ Γ. Μπακατσέλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2535) 1953 «περὶ καθορισμοῦ τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν καὶ περὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὰς γαίας ταύτας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Παπαδόπουλος, καὶ Μ. Τοσουνίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2535) 1953 «περὶ καθορισμοῦ τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν καὶ περὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὰς γαίας ταύτας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Καρατζένης, Α. Δερδεμέζης, Γ. Ρουμάνης, Ι. Ἰντζές, Κ. Ἀδαμόπουλος, Ι. Κοντοβράκης, καὶ Κ. Γιαννούσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ν. «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος, Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ὁμοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργῶν Ἑλλάδος, ζητούσης βελτίωσιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατοτεχνιτῶν Κλωστοϋφαντουργίας κ.λ.π. Ὁ Δήμαρχος Δελβινακίου καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Σταυροσκαδίου, Δρυμάδων, Ὡραιοκάστρου, Βήσσανης, Ἐξοχῆς, Ποντικάτων, Ὀρεινοῦ, Λίμνης Πωγωνίου, Κρυονερίου, Πωγωνιανῆς, Κάτω Μερόπης, Παλαιοπύργου καὶ λοιπῶν Κοινοτήτων Πωγωνίου, ἀποδοκιμάζουν τὰς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα γενομένας πρὸς τὸν Τύπον δηλώσεις περὶ καλῆς διαβιώσεως τῶν ἐν Ἀλβανίᾳ Ἑλλήνων Βορείου Ἠπείρου, αἵτινες δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, ζητοῦντος ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων τῶν σιδηροδρομικῶν συνταξιούχων, τροποποίησιν τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Προνοίας Σ.Ε.Κ., μείωσιν τῆς εἰσφορᾶς τῶν συνταξιούχων πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας εἰς 3% κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μαραθούσης, ζητοῦντος ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς διὰ τὴν Κοινότητά του, τῆς ἀποφάσεως περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φορτηγῶν Μοτοσυκλεττιστῶν Θεσσαλονίκης «Ἡ Ἀναγέννησις», ζητοῦντος χορήγησιν προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας τῶν μοτοσυκλεττῶν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Σούλας, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Καφεπωλῶν, Ζαχαροπλαστῶν καὶ τοῦ Προμηθευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀεριούχων Ποτῶν, Καφεπωλῶν καὶ Ζαχαροπλαστῶν Χαλκίδος, ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως ἀδείας λειτουργίας ἐργοστασίου παραγωγῆς ἀεριούχων ποτῶν εἰς Ἑταιρίαν ΦΙΞ, ἥτις θέλει ἐπιφέρει ἀνυπολογίστους ζημίας εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ὁμοίας βιομηχανίας κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Πρεβέζης κ. κ. Θ. Χαβίνης καὶ Δ. Κρόκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λεμοναδοποιῶν καὶ Κατασκευαστῶν Ἀεριούχων Ποτῶν Πρεβέζης, ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως ἀδείας ἱδρύσεως ἐργοστασίου ἀεριούχων ποτῶν εἰς Ἑταιρίαν ΦΙΞ, ἥτις θέλει ἐπιφέρει ἀνυπολογίστους ζημίας εἰς τοὺς βιοτέχνας καὶ ἐργάτας τῶν ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ὁπλαρχηγῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ΕΔΕΣ Τζουμέρκων Ἄρτης, ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ Πρεβέζης κ. κ. Θ. Χαβίνης καὶ Δ. Κρόκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Πρεβέζης, ζητούσης λῆψιν μέτρων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησιν τοῦ λαοῦ Πρεβέζης, ὅστις εὑρίσκεται εἰς ἀπελπιστικὴν ἀπὸ ἀπόψεως συντηρήσεως κατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς κατοίκων τέως Δήμων Ἀγράφων, ζητούντων χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Σταυροῦ–Κερασοχωρίου–Κρέντης καὶ ἐπανάληψιν τῆς διακοπείσης συγκοινωνίας. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Βελονάδων Κερκύρας, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητός του ἐκ τῶν ἐπιβληθέντων παρὰ τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς καταπολεμήσεως ἀναλφαβητισμῶν προστίμων, δι’ ἀπουσίαν μαθητῶν ἀπὸ τὸ νυκτερινὸν σχολεῖον ἀναλφαβητισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου Ἁγίου Νικολάου, Κρήτης, καὶ τῶν ὀργανώσεων καὶ συλλόγων Ἁγίου Νικολάου Νεαπόλεως, καὶ Ἐξωλακωνίων, ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ παρηγκωνισμένου κλάδου τῶν δημοδιδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Λιμενεργατῶν Κερκύρας, ζητούντων καθορισμὸν καὶ σταθεροποίησιν λογικοῦ καὶ δικαίου ἡμερομισθίου αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Εὐβοίας, ζητούσης ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, αὔξησιν τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, μονιμοποίησιν τῶν συντάξεων λόγῳ ἀναπηρίας κλ.π. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Κερκύρας, ζητοῦντος ἀναπροσαρμογὴν τῶν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. χορηγουμένων συντάξεων, ἐξομοίωσιν τῶν συντάξεων τῶν συγχωνευθέντων Ταμείων μὲ τὰς τοῦ Ι.Κ.Α., ἐκπροσώπησιν τῶν συνταξιούχων εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν ἐπαρχιῶν, ζητούντων ἀσφάλισιν τῶν μελῶν των εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Ἐφημεριδοπωλῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Μαγουλᾶ, ζητοῦντος ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος καθορισμοῦ τῶν ὁρίων τῶν Δήμων Ἀθηναίων καὶ Καισαριανῆς ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Φορμίωνος, ὥστε τὰ αὐτοκίνητα τοῦ Δήμου Ἀθηναίων νὰ παραλαμβάνουν τὰ ἀπορρίμματα τῆς ἀριστερᾶς πλευρᾶς τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Γ. Καραγκιόζης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἐπιμορφωτικῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων παραβίασιν τῆς Φοιτητικῆς Λέσχης Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κατὰ τὴν γενομένην συγκέντρωσιν τῶν Φοιτητῶν ἵνα διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὸν ἀπαγχονισμὸν τοῦ Κυπρίου ἥρωος Παλληκαρίδη καὶ ζητούντων διενέργειαν ἀνακρίσεων πρὸς ἐπιβολὴν κυρώσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Καπνεργατικῶν Σωματείων Καβάλας, ζητούντων διασφάλισιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας χωρικῶν καπνῶν, καθορισμὸν τακτῆς προθεσμίας ἐνάρξεως καὶ λήξεως ἀγορῶν καπνῶν καὶ διασφάλισιν ἀπαραιτήτου ὀργάνου συγκεντρώσεως ἀδιαθέτων καπνῶν, συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν καπνεργατικῶν Σωματείων Καβάλας, ζητούντων ἄμεσον ἐπάνδρωσιν τοῦ Ταχυδρομείου Καβάλας μὲ τὸ ἀπαιτούμενον ὑπαλληλικὸν προσωπικόν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κλεπᾶς–Ναυπακτίας, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν ὑδραγωγείου τῆς Κοινότητός του, λόγῳ τῶν κινδύνων μολύνσεως ἐκ τῆς γειτνιάσεως τῶν πηγῶν μὲ τὰ ἀρδεύοντα ὕδατα τῆς Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργοληπτῶν Φθιωτιδοφωκίδος, ζητοῦντος ματαίωσιν ἀναθέσεως τῶν τεχνικῶν ἔργων τῆς Χώρας εἰς Ἑταιρίας, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου θὰ στερηθοῦν ἐργασίας οἱ ἐργολάβοι δημοσίων ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Β. Πανούσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ αὐτοκινητιστοῦ Χαραλάμπους Δοσαρᾶ, ἐκ Λουτρακίου, διαμαρτυρομένου ὅτι καίτοι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τοῦ ἀφῄρεσεν τὴν ἄδειαν τοῦ ὁδηγοῦ λόγῳ ἀνικανότητος ἐξ ὀφθαλμικῆς παθήσεως, τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν ἀρνεῖται τὴν χορήγησιν συντάξεως ἀνικανότητος. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Καραγκιόζη, Θ. Λυμπερίδη, Ι. Τριανταφυλλίδη καὶ Ν. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ κονσερβοποιείου Ἀμαλιάδος, τοῦτο ἐξεχωρήθη ὑπὸ τοῦ Κηπευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμαλιάδος «Ὁ Προμηθεὺς» εἰς ὁμάδα ἐκ παραγωγῶν–μελῶν τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ χορηγηθῇ νέον δάνειον παρὰ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. διὰ τὴν συμπλήρωσιν κατὰ τρόπον ἄρτιον καὶ συγχρονισμένον τοῦ ἐξοπλισμοῦ του, θὰ δύναται δὲ τοιουτοτρόπως νὰ ἀπορροφᾷ σημαντικὰς ποσότητας τομάτας καὶ κηπευτικῶν ἐν γένει προϊόντων πρὸς κονσερβοποίησίν των. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῶν χορηγηθέντων εἰς τοὺς σταφιδοκαλλιεργητὰς δανείων, προέβημεν εἰς σχετικὴν ἐνέργειαν παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τοῦτο ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον βεβαίως παρουσιάζεται σχετικὴ δυνατότης καὶ 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν συγκροτημάτων διαλογῆς ἑσπεριδοειδῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατόπιν σχετικῶν αἰτήσεων τῶν ἐνδιαφερομένων Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τῆς Α. Τ.Ε. πιστώσεις εἰς τὰς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ξυλοκάστρου καὶ Χανίων καὶ ἱδρύθησαν ὑπὸ ταύτης συγχρονισμένα κέντρα μεταχειρίσεως διαλογῆς καὶ συσκευασίας ἑσπεριδοειδῶν ἐξωπλισμένα μὲ τὰ κατάλληλα σχετικὰ μηχανήματα καὶ τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν ἱκανοποιητικῶς ἀπὸ τῆς τρεχούσης περιόδου. β) Ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος καὶ μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. πιστώσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν κέντρων μεταχειρίσεως, διαλογῆς καὶ συσκευασίας ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὰς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Αἰγίου καὶ Ἄρτης καὶ εἰς τὸν Γεωργικὸν Συνεταιρισμὸν Σπάρτης, ἀφίχθη ἤδη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὸ μηχανικὸν συγκρότημα τοῦ κέντρου Ἄρτης καὶ ἀναμένεται ἡ ἄφιξις τοῦ τοιούτου, τοῦ κέντρου Αἰγίου, πρόκειται δὲ νὰ γίνῃ ἡ παραγγελία τοῦ συγκροτήματος Σπάρτης. γ) Εἰσήχθησαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δύο μηχανικὰ συγκροτήματα μεταχειρίσεως διαλογῆς καὶ συσκευασίας ἑσπεριδοειδῶν τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ σχετικὰς ἐπιδείξεις εἰς τὰς περιφερείας παραγωγῆς. δ) Πέραν τούτων ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρίας Ἐξαγωγῆς Γεωργικῶν προϊόντων Ναυπλίου, καὶ Ἀλισσοῦ Ἀχαΐας. ε) Ἐπίσης εἰσήχθη παρὰ τοῦ ἐξαγωγικοῦ οἴκου Ἀ)φῶν Ἀνδρικοπούλου ἓν συγκρότημα διαλογῆς κ.λ.π. ἑσπεριδοειδῶν, ἐγκατασταθὲν καὶ λειτουργοῦν εἰς Αἴγιον. Οὕτω, ὁ ἀριθμὸς τῶν λειτουργούντων συγκροτημάτων διαλογῆς κ.λ.π. ἑσπεριδοειδῶν ἀνέρχεται εἰς 9 καὶ ἀναμένεται ἡ λειτουργία ἑτέρων 3 τοιούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3031) 23.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 927) 19.2.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Ἠλ. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ ἔλλειψιν ἐπιφανειακῶν λιπασμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ σημειωθεῖσα κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπέκτασις τῆς χρήσεως λιπασμάτων καὶ ἡ ἐκ ταύτης δημιουργία συνειδήσεως μεταξὺ τῶν καλλιεργητῶν ἐπὶ τῆς μεγάλης συμβολῆς τῆς λιπάνσεως εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδόσεων προεκάλεσαν τὴν σταθερὰν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως τῶν λιπασμάτων ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Οὕτω κατὰ τὸ τρέχον γεωργικὸν ἔτος διὰ τὴν λίπανσιν τῶν φθινοπωρινῶν ἰδίᾳ καλλιεργειῶν ἤτοι ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1956 μέχρι τέλους Ἰανουαρίου 1957 διετέθησαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς αἱ κάτωθι ποσότητες ἀζωτούχων λιπασμάτων ἔναντι τῆς ἀντιστοίχου περυσινῆς ἑπταμήνου καταναλώσεως εἰς τόννους λιπαντικῶν μονάδων ἀζώτου.

ἤτοι αὔξησις 43%. Εἰς τὴν ἄνω αὔξησιν τῆς καταναλώσεως τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων, σημαντικῶς συνέβαλεν, ἐκτὸς τῶν ληφθέντων ἄλλων μέτρων, ἡ ἐπιδότησις τῶν τιμῶν διαθέσεως τούτων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἥτις κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκονομικὸν ἔτος (18μηνον) ἔφθασε τὸ ὕψος τῶν 127 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τῶν 70 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἔναντι 35 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἑκάστου τῶν ἐτῶν 1954–55 καὶ 1953–54. Συνεπείᾳ τῆς ὡς ἄνω ἐπιδοτήσεως τὰ ἐν λόγῳ λιπάσματα διατίθενται εἰς τοὺς παραγωγοὺς κατὰ 10–20% εὐθηνότερα τοῦ κόστους αὐτῶν. Ἔναντι τῆς ὡς ἄνω καταναλώσεως ἐπραγματοποιήθησαν αἱ κάτωθι παραλαβαὶ ἀζωτούχων λιπασμάτων κατὰ μῆνα εἰς τόννους λιπαντικῶν μονάδων ἀζώτου:

Οὕτω, ἔναντι συνολικῆς καταναλώσεως ἀζωτούχων λιπασμάτων τοῦ γεωργικοῦ ἔτους 1953–54 ἐκ 41.673 τόννων μονάδων ἀζώτου τοῦ 1954–55 ἐκ 42.582 τόν. καὶ τοῦ 1955–56 ἐκ 42.664 τόν. διὰ τὰς ἀνάγκας μόνον τῶν φθινοπωρινῶν καλλιεργειῶν τρέχοντος γεωργικοῦ ἔτους ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν παραγωγῶν 52.188 τόννοι μονάδες ἀζώτου, ἤτοι 25% ἐπὶ πλέον τῆς συνολικῆς καταναλώσεως ἑκάστου τῶν προηγουμένων τριῶν γεωργικῶν ἐτῶν. Ἐκτὸς τῶν πραγματοποιηθεισῶν ὡς ἄνω παραλαβῶν διὰ τὰς λιπαντικὰς ἀνάγκας τρέχοντος γεωργικοῦ ἔτους προέβημεν διὰ τοῦ ἀπὸ 17.1.1957 διεθνοῦς διαγωνισμοῦ εἰς τὴν προμήθειαν τῶν ἀκολούθων ποσοτήτων ἀζωτούχων λιπασμάτων, ὧν ἤρχισεν ἤδη ἡ παραλαβή. 23.500 τόννοι θειϊκῆς ἀμμωνίας = 4.935 τόννοι μονάδων ἀζώτου. 10.000 τόννοι ἀσβεστούχου νιτρικῆς ἀμμωνίας = 2.050 τόν. μονάδων ἀζώτου. 5.000 τόννοι νιτροθειϊκῆς ἀμμωνίας = 1.300 τόν. μονάδων ἀζώτου. Ἤτοι σύνολον λιπαντικῶν μονάδων ἀζώτου 8.275 τόννοι. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων διὰ τὸ τρέχον γεωργικὸν ἔτος θὰ τεθοῦν τελικῶς εἰς τὴν διάθεσιν τῶν παραγωγῶν 52.188+8.285 τόννοι, ἤτοι συνολικῶς 60.473 τόννοι μονάδων ἀζώτου ἔναντι 41664 τόννων συνολικῆς καταναλώσεως τοῦ προηγουμένου γεωργικοῦ ἔτους 1955–56 ἤτοι κατὰ 45% ἐπὶ πλέον, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν φορτίον 10.000 τόννων ἀσβεστούχου νιτρικῆς ἀμμωνίας Οὐγγαρίας, ἤτοι 2.050 τόννων μονάδων ἀζώτου, κλεισθὲν κατὰ τὸν διεθνῆ διαγωνισμὸν τῆς 31.5.56 καὶ ὅπερ λόγῳ τῶν γεγονότων τῆς Οὐγγαρίας ἤρχισε παραλαμβανόμενον ἀπὸ 1ης Μαρτίου ἐ. ἔ., ἐνῷ ἔδει νὰ παραληφθῇ τὸν Δεκέμβριον 1956. Ἐκ τοῦ φορτίου τούτου ἤδη παρελήφθησαν 4.000 τόννοι μέχρι τέλους δὲ τρέχοντος θὰ παραληφθῇ καὶ ἡ ὑπόλοιπος ποσότης ἐξ 6.000 τόννων. Ἐκτὸς τῆς ἀναμενομένης ὡς ἄνω ποσότητος ἀσβεστούχου νιτρικῆς ἀμμωνίας προελεύσεως Οὐγγαρίας, ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνὸς Μαρτίου ἀναμένεται ἡ παραλαβὴ καὶ τῶν κάτωθι ποσοτήτων τοιούτου λιπάσματος τοῦ ἀπὸ 17.1. 1957 διεθνοῦς διαγωνισμοῦ.

οἵτινες συμπληρωματικῶς θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ ἐπιφανειακὰς λιπάνσεις. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀριθμῶν προκύπτει ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐγκαίρως καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων κατέβαλε πᾶσαν ἐνέργειαν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς λιπάνσεως τρέχοντος ἔτους, αἵτινες ὑπερέβησαν κατὰ τὰ ἀνωτέρω πᾶσαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου πρόβλεψιν. Ἡ σποραδικῶς καὶ μεμονωμένως σημειωθεῖσα ἔλλειψις ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν καθυστέρησιν τῶν φορτίων Οὐγγαρίας, λόγῳ τῶν διαδραματισθέντων εἰς τὴν χώραν ταύτην γεγονότων. Ταῦτα ἤδη ἐκομίσθησαν (Βόλος διὰ Θεσσαλίας 1.800 τόννοι) καὶ κομίζονται ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3211) 2298) 26.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ κατατεθεῖσαν ἡμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 940 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἀποστείλει ἀπὸ μακροῦ εἰς τὴν ἁρμοδίαν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὁριστικῶν τίτλων κυριότητος τῶν ἀποκατασταθέντων ἀγροτῶν προσφύγων Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τὰ σχετικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν τίτλων κυριότητος τῶν ἀποκατασταθέντων ἐν τῷ ἀγροκτήματι Σητείας–Λασηθίου κληρούχων, καθ’ ἃς δὲ ἔχομεν παρὰ τῆς ἄνω Τραπέζης σχετικὰς πληροφορίας, ἐξεδόθη παρ’ αὐτῆς τὸ πλεῖστον τῶν τίτλων κυριότητος τῶν κληρούχων τοῦ περὶ οὗ ἀγροκτήματος. Ἐὰν δὲ ὑφίσταται καθυστέρησις περὶ τὴν ἔκδοσιν μικροῦ εἰσέτι ἀριθμοῦ τίτλων, τοῦτο ὀφείλεται εἰς ὑπαρχούσας ἀνωμαλίας, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ ὀνοματεπώνυμα τῶν οἰκείων κληρούχων. Μετὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀνωμαλιῶν τούτων δι’ ἣν ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέργειαι, θὰ χωρήσῃ ἡ ἔκδοσις καὶ τῶν τίτλων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Πετροπουλάκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν Ἀργοναυπλίας κ.κ. Ν. Πετροπουλάκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ὑπ’ ἀριθ. 1005 ἐρωτήσεως περὶ μειώσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας, ἐν τῇ περιφερείᾳ Ἀργοναυπλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ καπνοκαλλιέργεια κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἔλαβε τὴν μεγαλυτέραν ἐπέκτασιν μὲ ἀποτέλεσμα τὴν παραγωγὴν 96.000 τόννων καπνοῦ, ἥτις ὑπερέβη τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς Χώρας. Κατόπιν τούτου ἐλήφθησαν μέτρα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1956, ὥστε νὰ τεθῇ φραγμὸς κατὰ τῆς περαιτέρω ἀπεριορίστου καὶ ἀλογίστου ἐπεκτάσεως μὲ τοὺς ἐντεῦθεν κινδύνους ἰδιὰ τὴν καπνικὴν οἰκονομίαν. Ἐπὶ πλέον, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ 1956 κατόπιν τῶν ληφθέντων μέτρων, ἐμειώθη αἰσθητῶς τῆς ἐσοδείας 1955, ἀνελθούσης εἰς 78.000 τόννους, αἱ συνθῆκαι τῆς Διεθνοῦς Ἀγορᾶς δὲν ἐξειλίχθησαν εὐνοϊκῶς διὰ τὰ Ἑλληνικὰ καπνά. Κατόπιν τούτου ἀνέκυψε καὶ πάλιν εὔλογος ἡ ἀνάγκη τῆς λήψεως περιοριστικῶν μέτρων καὶ κατὰ τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν 1957. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 118)24. 1.57 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 425)6.3.57 συμπληρωματικὴ τοιαύτη τῆς 1ης δημοσιευθείσης εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως (ὑπ’ ἀριθ. 13 ΦΕΚ) δι’ ὧν περιορίζεται ἡ καπνοκαλλιέργεια 1957 εἰς τὰ περυσινὰ ἐπίπεδα μὲ μείωσιν διὰ τοὺς καλλιεργοῦντας ἄνω τῶν 15 στρεμμάτων καὶ εἰς ποσοστὸν 50% διὰ τὸ ἄνω τῶν 15 στρεμμάτων ποσὸν καὶ δι’ ὅλας τὰς καπνικὰς περιφερείας τῆς χώρας (πλὴν νήσων καὶ κλασσικῶν περιφερειῶν). Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομε τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει διαταχθῆ ἤδη, ἐξ ἀφορμῆς σχετικῆς προγενεστέρας ἐρωτήσεως, ὑπ’ ἀριθ. 758 τῶν ἰδίων κ. κ. βουλευτῶν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Λασηθίου, ὅπως ὑποβάλῃ ἡμῖν ἔκθεσιν γεωργοοικονομικὴν ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς τοιούτου ἐργοστασίου ἐν Ἱεραπέτρᾳ. Μετὰ τὴν λῆψιν τῆς ἐκθέσεως ταύτης καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ σχετικὴ εἰσήγησις θὰ εἶναι εὐνοϊκή, θὰ ἐνεργήσωμεν ὅ,τι δεῖ, ἵνα ἐπιτευχθῇ εἰ δυνατὸν ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἔργου τούτου, ἐξευρισκομένης τῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως διὰ τὸν δανεισμὸν τῆς Συνεταιρικῆς Ὀργανώσεως, ἥτις θὰ ἀνελάμβανε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μὲν ἁρμοδιότης τῆς ἐπιβολῆς ὅρου εἰς τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις περὶ ἀγορᾶς καὶ οἴνων Κρήτης ἀνάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἡ δὲ τῆς καταργήσεως τῆς φορολογίας τῶν ἀμβύκων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Πρὸς ἀμφότερα τὰ Ὑπουργεῖα ταῦτα κοινοποιοῦμεν τὸ παρὸν καὶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν αὐτά, ὅπως ἐνεργήσωσι ἐν τῇ ἁρμοδιότητι αὐτῶν τὰ δέοντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ κατατεθείσης ὑμῖν, τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης– Μαγνησίας κ. Η. Σκυλλάκου ὑπ’ ἀριθ. 1017 ἐρωτήσεως περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ὑπὸ τύπον πλασματικῶν δανείων τῶν καπνοπαραγωγῶν περιφερείας του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1956.

Τὰ δάνεια ἐπὶ πλασματικῷ ἐνεχύρῳ ἐσοδείας 1956 ἐχορηγήθησαν ἀναλόγως ποιοτικῆς συνθέσεως καὶ μέχρι 4. 5% διὰ τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ 40% διὰ τοὺς μεμονωμένους. Διὰ τοῦ νέου τούτου καθορισμοῦ τὰ πλασματικὰ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ καπνῶν 1956 ἦσαν ηὐξημένα, ἀναλόγως τῶν περιφερειῶν κατὰ 2, 3 καὶ 5 ἀκόμη δραχ. ἐπὶ πλέον τῶν περυσινῶν. 2) Ἐντὸς τοῦ Μαρτίου θὰ χορηγηθοῦν δραχ. 2 κατ’ ὀκᾶν καὶ εἰς τὰ λοιπὰ εὐγενῆ καπνὰ δηλ. εἰς τοὺς ἐνεργήσαντας «Παστάλι» παραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3359) 28.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 979 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων περιορισμοῦ καλλιεργείας τρέχοντος ἔτους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Πρὸς τὸν σκοπὸν προσαρμογῆς τῆς παραγωγῆς τῶν καπνῶν εἰς τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς Χώρας ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα καπνῶν ἐσοδείας 1955 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 118) 24.1.57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περιωρίσθη ἡ καπνοκαλλιέργεια κατὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς τὰ ἐπίπεδα τοῦ ἔτους 1956 μὲ ἐλαφρὰν μείωσιν κατὰ 50% διὰ τὴν πέραν τῶν 10 στρεμμάτων ἔκτασιν. Ἤδη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 425) 6.3.57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐτροποποιήθη ἡ ὡς ἄνω πρᾶξις αὐτοῦ καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ὡς ἄνω μείωσις κατὰ 50% μόνον διὰ τοὺς ἄνω τῶν 15 στρεμμάτων καπνοκαλλιεργητὰς ἀντὶ διὰ τοὺς ἄνω τῶν 10 στρεμμάτων τοιούτους τῆς τροποποιηθείσης πράξεως. Ὁμοίως βάσει τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω πράξεως διὰ τὰ χωρία τὰ ὁποῖα ἐπεδόθησαν τὸ πρῶτον τὸ 1955 ἢ 1956 εἰς τὴν καπνοκαλλιέργειαν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐγένετο καθορισμὸς τῶν ἀκαταλλήλων ἐδαφῶν των τὸ δικαίωμα καπνοκαλλιεργείας καθορίζεται εἰς 4 στρέμματα κατὰ οἰκογένειαν καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν αὗται οὐδόλως ἐκαλλιέργησαν καπνὰ ἢ ἐκαλλιέργησαν εἰς ἔκτασιν μικροτέραν τῶν 4 στρεμμάτων κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα. Ἐπίσης διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω πράξεως παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ καλλιεργήσουν καπνὰ γενικῶς καὶ ὅσοι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐκαλλιέργησαν διὰ καπνοῦ ἔκτασιν μέχρις ἑνὸς στρέμματος. Ἤδη, ἐνεργοῦμεν ὅπως διὰ νέας ἀποφάσεως παρασχεθῇ τὸ δικαίωμα καπνοκαλλιεργείας εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς ἐπαναπατρισθέντων οἰκογενειῶν τῶν συμμοριοπλήκτων ὀρεινῶν καὶ παραμεθορίων περιοχῶν ὡς καὶ εἰς τοὺς ἐγγάμους, ἀπολυθέντας τῶν τάξεων τοῦ στρατοῦ, τέκνα καπνοπαραγωγῶν, μὴ ἔχοντας ἐπὶ ἰδίῳ ὀνόματι ἢ τῆς συζύγου των ἄδειαν καπνοκαλλιεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 19.2.57 ἐρώτησιν (ἀριθ. 924) τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Χρ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ προμνησθείσῃ ἐρωτήσει λειβαδίων, τῶν ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «Μαμάκος» καὶ «Συκιὰ» συνετελέσθη ἡ ὁριστικὴ διανομὴ κατὰ τὸ παρελθόν. Τῶν ὑπολοίπων λειβαδίων ἡ ὁριστικὴ διανομὴ θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὅπως συντελεσθῇ κατὰ τὴν προσεχῆ θερινὴν περίοδον ἐργασιῶν ὑπαίθρου τῶν Τοπογραφικῶν Συνεργείων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ὅτε προβλέπεται ἡ διάθεσις μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ τοιούτων Συνεργείων εἰς τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων, τῶν διατεθέντων κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, δεδομένου ὅτι ἐλήφθη μέριμνα συστάσεως καὶ λειτουργίας κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ Τοπογραφικῶν Συνεργείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3208) 26.2.57 ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 937 ἀπὸ 19.2.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ Ὑπουργείου μας ἐδημοσιεύθη τὸ Ν. Δ. 3424) 55 «περὶ εὐθύνης τῶν ἀγοραστῶν γεωργικῶν προϊόντων», διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται εἰδικὸς τρόπος ποινικῆς διώξεως τῶν ἀγοραστῶν φθαρτῶν προϊόντων, οἵτινες δὲν προβαίνουν εἰς τὴν καταβολὴν τοῦ τιμήματος τῶν ὑπ’ αὐτῶν ἀγοραζομένων φθαρτῶν προϊόντων εἰς τοὺς παραγωγούς, δεδομένου ὅτι πράγματι λόγω τῆς φθαρτότητος τοῦ προϊόντος, οἱ παραγωγοὶ πρὸς ἀποφυγὴν παντελοῦς καταστροφῆς τοῦ προϊόντος των ἀναγκάζονται νὰ διαθέτουν ταῦτα ἐπὶ πιστώσει εἰς τοὺς ἐμπόρους. Πάντως φρονοῦμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἡ συμπλήρωσις τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ. διὰ τὴν καλυτέραν ἐξασφάλισιν τῶν παραγωγῶν πρὸς εἴσπραξιν παρὰ τῶν ἐμπόρων τοῦ τιμήματος τῶν πωλουμένων εἰς αὐτοὺς προϊόντων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη, Ν. Ἰντζέ, Χ. Ἀβραμίδη, Ι. Παπαηλιάκη, Π. Μόντζαλα καὶ Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3353) 27.2.57 καὶ 3374) 28.2.57 ἐγγράφων σας, διαβιβασθεισῶν ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη, Ν. Ἰντζέ, Χ. Ἀβραμίδη, Ι. Παπαηλιάκη, Π. Μόντζαλα ὑπ’ ἀριθ. 973 ἀπὸ 22.2.57 καὶ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 990 ἀπὸ 25.2.57 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως ἀδείας ἱδρύσεως ἐργοστασίου παραγωγῆς ἀεριούχων ποτῶν ὑπὸ Α. Ε. Κάρολος Φίξ, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ιβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 161557) 9494) 15.10.57 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἐζητήθη, ὅπως παρασχεθῶσιν εἰς ἀγρότας ἀγοραστὰς γεωργικῶν μηχανημάτων διευκολύνσεις πρὸς ἐξόφλησιν ὀφειλομένων δόσεων, ἐφ’ ὅσον ἐπλήγησαν ἐκ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ ἐπροτάθη ὅπως χρηματοδοτηθῇ ἡ Α.Τ.Ε. πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ὥστε νὰ δυνηθοῦν καὶ οἱ εἰσαγωγεῖς τῶν μηχανημάτων νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς πρὸς τὰ ἐργοστάσια τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις των. Ἐπειδὴ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τῶν ἤδη ἐκδοθεισῶν σχετικῶν ἀποφάσεών της δὲν ἔλαβε παραλλήλως μέτρα προστασίας καὶ τῶν εἰσαγωγέων, οὗτοι προέβησαν λόγω τῆς δυσχεροῦς θέσεως εἰς ἣν περιῆλθον, εἰς κατασχέσεις μηχανημάτων ἀγροτῶν, πρᾶγμα ὅπερ ἠνάγκασεν ἡμᾶς νὰ ἀπευθύνωμεν πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 29666) 1630) 25.2.57 ἔγγραφον δι’ οὗ παρεκλήθη αὕτη, ὅπως δώσῃ λύσιν προστατεύουσαν καὶ τοὺς εἰσαγωγεῖς, ὥστε οὗτοι νὰ μὴ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβαίνουν εἰς κατασχέσεις μηχανημάτων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν εἰς τὰ ἐργοστάσια τοῦ ἐξωτερικοῦ ὀφειλῶν των. Εὑρισκόμεθα ἤδη ἐν ἀναμονῇ τῶν ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ἐνεργειῶν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ιγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 956 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Κορινθίας κ. Β. Πανούση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 158) 1.2.56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ συστάσεως Ἀρδευτικοῦ Ὀργανισμοῦ Στυμφαλίας Ἀσωποῦ, Κορινθίας, ἐγκριθὲν ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, συζητεῖται δὲ ἤδη ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἀνωτέρω νομοσχεδίου, ὁ συσταθησόμενος Ὀργανισμὸς θὰ χωρήσῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, ὅπως εἶναι ἡ ἐν γένει προαγωγὴ τῆς οἰκονομίας τῆς ὀρεινῆς καὶ πεδινῆς περιφερείας Στυμφαλίας Ἀσωποῦ Κορινθίας, καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀναγκαιούντων πρὸς τοῦτο ἔργων. Διὰ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου, παρέχεται εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ἡ εὐχέρεια δανειακῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεώς του, διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἔργου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 770 ἐρώτησις τοῦ ἐν θέματι βουλευτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ τῆς ἀναφερομένης αἰτήσεως τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Μοῖρες καὶ Μπόμπια διὰ τὴν ἀποστολὴν μηχανημάτων τῆς Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας πρὸς ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἐργασιῶν, ἡ Ἐποπτεία Μηχανικῆς Καλλιεργείας Κρήτης ἀνέφερεν ἡμῖν ὅτι ἐργάζεται εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἑλκυστὴρ καὶ ὅτι εἶναι δυνατὴ καὶ ἡ ἀποστολὴ καὶ ἑτέρων, ἐφ’ ὅσον τὸ μέγεθος τῶν αἰτουμένων ἐργασιῶν θὰ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ δικαιολογῆται ἡ ἐν λόγῳ ἀποστολή. Δέον ὅθεν ὅπως οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑποβάλουν σχετικὰς αἰτήσεις εἰς τὴν ὡς ἄνω Ἐποπτείαν Μηχανικῆς Καλλιεργείας Ἡρακλείου, ἵνα προγραμματισθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν των. 2) Ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων διὰ τὴν παραχώρησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν γενομένων ἐκεῖ γεωτρήσεων, ἐξεδόθησαν ἤδη αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις ἐξαγορᾶς τούτων ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ κοινοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κόρακα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 571) 18.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 576 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κόρακα, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τῆς περιοχῆς Ἐλασσόνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα βάσει τῶν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. παρασχεθέντων στοιχείων. Ἡ κατασκευὴ τῆς γραμμῆς 15 Κ.Υ. μέχρι τῆς περιοχῆς Ἐλασσόνος, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀπ’ εὐθείας ἐξυπηρέτησις τῆς πόλεως Ἐλασσόνος ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. προεβλέπετο νὰ περατωθῇ ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ 1956. Κατόπιν ὅμως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 597) 7.2.56 ἐγγράφου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Δικτύου εἰς τὴν περιοχὴν Ἐλασσόνος μέσῳ Ποταμιᾶς καὶ οὐχὶ ὡς προεβλέπετο μέσῳ Μελούνας, ἐνετάλησαν αἱ ἁρμόδιαι τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι τῆς Δ.Ε.Η. ὅπως μελετήσωσι τὸ ὅλον θέμα ἀπ’ ἀρχῆς. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς συνταχθείσης μελέτης, ἐξυπηρετήσεως τῆς Ἐλασσόνος μέσῳ Ποταμιᾶς ὑπῆρξαν λίαν ἀντιοικονομικὰ μὲ συνέπειαν νὰ μὴ δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἡ προτεινομένη ἀλλαγή. Ἕνεκα δὲ τοῦ μακροῦ χρονικοῦ διαστήματος, ὅπερ ἀπῃτήθη διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης προτεινομένης ἀλλαγῆς, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ 1956 ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς. Ἤδη, κατόπον τῆς δημιουργηθείσης νέας καταστάσεως ἐκ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ)τος 3523) 56 «περὶ ὀργανώσεως τῆς διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας» ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς πόλεως Ἐλασσόνος ἐξετάζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τῇ ἐφαρμογῆς τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ)τος, ἀντιμετωπιζομένης, τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Ἐθνικοῦ δικτύου, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐξαγορὰν τῶν ὑφισταμένων ἐν τῇ πόλει ἐγκαταστάσεων τοῦ ἀναδόχου καὶ τὴν ὑποκατάστασιν αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑπὸ τῆς τοπικῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας ἀδυναμίαν παροχῆς ἐπαρκοῦς ἠλεκτροφωτισμοῦ, αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. πριμοδότησιν ταύτης καὶ κατ’ ἀκολουθίαν μείωσιν τῆς τιμῆς διαθέσεως τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας συνεπεία τῆς ὁποίας προεκλήθη αὔξησις τῆς καταναλώσεως, ἡ δὲ ἀνάδοχος Ἑταιρία δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα ἀντιμετωπίσεως τῆς ηὐξημένης ταύτης καταναλώσεως μὲ τὰς ὑπαρχούσας ἐγκαταστάσεις αὐτῆς. Ἡ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἀνάληψις τῆς ἠλεκτροδοτήσεως ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς θέλει θεραπεύσει τὴν ὡς ἄνω ἀνεπάρκειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 833) 22.1.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἀντιμετωπίζεται διὰ τὴν πιστοδότησιν τῆς βιοτεχνικῆς τάξεως ἵδρυσις ἰδίας Βιοτεχνικῆς Τραπέζης καθ’ ὅσον ἐξυπηρετεῖται αὕτη διὰ τῶν παρεχομένων ὑπὸ τῆς παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος Ἐπιτροπῆς βιοτεχνικῶν πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 823)22.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 617 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον πίνακος ἀμίσθων δικηγόρων ΣΠΑΠ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις καὶ ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Υ. 4012)20.3.57 ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τοὺς

ΣΠΑΠ.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. Υ. 4012. Πρὸς τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Σ.Π.Α.Π. Ἐνταῦθα «Ἄμισθοι Δικηγόροι Δικτύου». Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὸν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1951)29.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑποβληθέντα ἡμῖν πίνακα τῶν ἀμίσθων Δικηγόρων τοῦ Δικτύου κ.λ.π., ἐξ οὗ ἐμφαίνεται ὅτι οἱ περισσότεροι τούτων οὐδεμίαν ἢ ἐλαχίστας ὑποθέσεις τοῦ Δικτύου ἐχειρίσθησαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐνῷ ἀντιθέτως ἀπολαμβάνουν τῶν ἐκ τῆς θέσεώς των πλεονεκτημάτων, παρακαλοῦμεν ὅπως ἅμα τῇ λήψει τοῦ παρόντος, περιορίσητε τὸν ἀριθμὸν τῶν Δικηγόρων εἰς ἕνα κατὰ Πρωτοδικεῖον, ἀνακαλέσητε δὲ τὴν δικαστικὴν πληρεξουσιότητα ἀπὸ τοὺς λοιπούς. Εἰς τὴν διὰ τοῦ παρόντος ρύθμισιν δὲν ὑπάγεται ὁ ἐν Πάτραις ἔμμισθος δικηγόρος κ. Ι. Μάρκου καὶ οἱ δικηγόροι τοῦ τέως δικτύου Σ.Β.Δ.Ε. Τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐνεργείας ὑμῶν παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνακοινώσητε ἡμῖν τὸ ταχύτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4212 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1085)11.3.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Β. Θανασέκου, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι βάσει τοῦ ἐγκριθέντος τετραετοῦς προγράμματος ἐπεκτάσεως τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας προβλέπεται ἐγκατάστασις αὐτομάτου Κέντρου εἰς Θήβας 400 συνδέσεων καὶ ὅτι εἶναι ἐκ τῶν πρώτων ἐπαρχιακῶν πόλεων εἰς ἃς θὰ ἐγκατασταθῶσιν αὐτόματα Κέντρα βάσει τοῦ προγράμματος τούτου. Ἐξ ἄλλου εἰς Θήβας λειτουργεῖ χειροκίνητον τηλεφωνικὸν κέντρον δι’ οὗ ἐξυπηρετοῦνται ἱκανοποιητικῶς αἱ ἀνάγκαι ἐπικοινωνίας τῶν συνδρομητῶν κατὰ τὸ μεταβατικὸν τοῦτο διάστημα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν Θηβῶν μετὰ τῶν Κοινοτήτων τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Βοιωτίας ἔχει ἀποκατασταθῆ ἡ ἐπικοινωνία 54 ἔναντι τῶν 78 προπολεμικῶς συνδεδεμένων τηλεφωνικῶν Κοινοτήτων, προβλέπεται δὲ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἐπικοινωνίας 7 εἰσέτι Κοινοτήτων κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3037 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 934)19.2.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀντ. Πατσιαντᾶ, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. ἐγνωστοποιήθη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους κατοίκους τῆς συνοικίας Κουφόβουνο Βόλου, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ διάθεσις τηλεφωνικῆς συνδέσεως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν ἐπικοινωνίας των ἐπὶ τῇ καταβολῇ δαπάνης ἐκ δρχ. 11.305 διὰ τὸ ἐκτὸς τῆς ἀκτῖνος τοῦ Κέντρου τμῆμα γραμμῆς, εἰς τὴν πρόσκλησιν δὲ ταύτην οὐδεμία εἰσέτι ἀπάντησις ἐδόθη παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἡ σύνδεσις αὕτη κεῖται ἐκτὸς τῶν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ὁρίων τοῦ Κέντρου καὶ συμφώνως δὲ τῷ Κανονισμῷ ἡ δαπάνη κατασκευῆς διὰ τὸ ἐκτὸς τῶν ὁρίων τούτων τμῆμα γραμμῆς βαρύνει τοὺς συνδρομητάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη καὶ Μ. Τοσουνίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1146)28.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν ἀναλυτικῶν πρακτικῶν τῆς συνεδριάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς 31 Δεκεμβρίου 1956, ἐξάγεται ὅτι οὐδεμία ἐπέμβασις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ ΕΖΛΘ πρὸς ἐπηρεασμὸν τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἔλαβε χώραν. Ὡς πρὸς τὸ ἀσυμβίβαστον ἢ μὴ τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ρηθέντος Ὀργανισμοῦ, πρὸς τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐμπόρου γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ὁ νόμος 25551 ὅστις προβλέπει τὴν πρόσληψιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ ΕΖΛΘ δὲν ὁρίζει σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8678)4.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐγένετο ἡ διάνοιξις τῆς ἐν αὐτῇ ἀναφερομένης τάφρου διὰ προωθητῆρος τῆς Μηχανικῆς Καλλιεργείας καὶ ἐπὶ μήκους 200 μ. πρὸς ἀποχέτευσιν τῶν ὀμβρίων ὑδάτων διὰ πιστώσεως χορηγηθείσης παρὰ τοῦ κ. Νομάρχου Μαγνησίας. Ἤδη, ὑπολείπεται μόνον ἡ διαμόρφωσις τῆς ἄνω τάφρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη καὶ Γ. Μπακατσέλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2789)19.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 883 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη καὶ Γ. Μπακατσέλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταχυδρομείου Καβάλας, διὰ διανομέων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἡ δύναμις τοῦ προσωπικοῦ Βʹ Κατηγορίας τοῦ ἐν λόγῳ Γραφείου ἀνήρχετο εἰς τέσσαρας (4) ταξινόμους καὶ ἐννέα (9) διανομεῖς, ἔναντι τῶν προβλεπομένων ἐκ τοῦ καταρτισθέντος ὀργανισμοῦ κατανομῆς τοῦ προσωπικοῦ πέντε (5) θέσεων ταξινόμων καὶ δέκα (10) θέσεων διανομέων, ἤτοι ὑφίσταντο κεναὶ μία θέσις ταξινόμου καὶ μία θέσις διανομέως. Ἤδη, παρὰ τῷ ἀνωτέρῳ Ταχ. Γραφείῳ ὑπηρετοῦσι πέντε (5) ταξινόμοι καὶ ὀκτὼ (8) διανομεῖς, τῆς ὑπαρχούσης ἀρχικῶς παρ’ αὐτῷ μιᾶς κενῆς θέσεως ταξινόμου πληρωθείσης διὰ μετατάξεως ἑνὸς ἐκ τούτων ὑπηρετούντων διανομέων. Οὕτω σήμερον παρὰ τῷ ἐν λόγῳ Ταχ. Γραφείῳ ὑφίστανται δύο κεναὶ θέσεις διανομέων, ἡ πλήρωσις τῶν ὁποίων δὲν κατέστη δυνατὴ μέχρι τοῦδε, λόγω τοῦ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν δὲν ἐχορήγησεν εἰσέτι τὰς αἰτηθείσας πιστώσεις διὰ τὸν διορισμὸν διανομέων. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ προβλεπόμενον διὰ τὸ ὡς ἄνω Ταχ. Γραφεῖον προσωπικὸν Βʹ Κατηγορίας ἐκ πέντε (5) ταξινόμων καὶ δέκα (10) διανομέων, θεωρεῖται ἐπαρκὲς διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς διανομῆς εἰς βαθμὸν ἱκανοποιητικὸν διὰ τὸ κοινόν, χωρὶς ἐκ παραλλήλου καὶ νὰ καταπονοῦνται ὑπερμέτρως οἱ διανομεῖς. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος κατετέθη ἐρώτησις καὶ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδου διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2201)11.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐφ’ οὗ ἐδόθη ἤδη ἀπάντησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 918 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἐκ τῶν τριῶν ζητημάτων, ἅτινα θίγει ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, μόνον τὸ τρίτον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν παρὰ τῷ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. νοσηλείαν τῶν ἀποστράτων ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. β) Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο, ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι μὲ τὰς σημερινὰς δυνατότητάς του τὸ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. μὲ δυσχέρειαν ἀντιμετωπίζει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν μὴ δεχόμενον πρὸς νοσηλείαν τοὺς Ὑπαξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ καὶ τὰς οἰκογενείας των. γ) Ἐπὶ πλέον ἐσχάτως παρέστη ἀνάγκη ἐξυπηρετήσεως παρὰ τοῦ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ε.Β.Α. καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχει λάβει τὴν ὁδὸν τῆς διὰ νόμου διευθετήσεως καὶ δ) Ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη τῆς ἐξυπηρετήσεως καὶ τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλά, διότι ἐπὶ τοῦ παρόντος αὕτη εἶναι ἀνέφικτος ἔχει περιληφθῆ εἰς τὴν προοπτικὴν τοῦ προσεχοῦς μέλλοντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τριαανταφυλλίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Β. Θανασέκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1056 καὶ 1084 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τριανταφυλλίδη, Γ. Αὐγεροπούλου, Ν. Κιτσίκη, καὶ Β. Θανασέκου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς τοῦ Πυριτιδοποιείου ἐμπίπτει κατὰ πρώτιστον λόγον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὅπερ ὡς ἐκ τούτου θὰ δώσῃ τὴν δέουσαν ἀπάντησιν εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐρωτήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Φιλοσοφοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 697 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Φιλοσοφοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἀληθεύει ἡ πληροφορία, καθ’ ἣν τὸ ἀεροδρόμιον Ἀνδραβίδας (Ἠλείας) δὲν θὰ ἀνήκῃ εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ θὰ παραμείνῃ Ἐθνικόν. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου σημείου τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ δὲν παρίσταται ἀνάγκη ἀπαντήσεως, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς πατατοπαραγωγῶν, χωρίων Λάππα κ.λ.π. Ἀχαΐας, ζητούντων χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων, ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κ.λ.π.

§10Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τοῦ γνωστοῦ θέματος τῆς προστασίας τῆς πατατοπαραγωγῆς. Ὑπάρχουν καλλιεργηταὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἠλείας τῶν ὁποίων τὸ μόνον προϊὸν εἶναι ἡ πατάτα. Οἱ παραγωγοὶ οὗτοι εὑρίσκονται πρὸ τοῦ περιέργου φαινομένου τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πατάτας, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐπιδρᾷ δυσμενῶς ἐπὶ τῆς πατατοπαραγωγῆς, καθ’ ὅσον οἱ καλλιεργηταὶ οὗτοι δὲν δύνανται νὰ ἀντιμετωπίσουν οὔτε τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας. Φρονῶ, ὅτι πρέπει οἱ πατατοπαραγωγοὶ νὰ τύχουν τῆς ἰδίας τοὐλάχιστον μεταχειρίσεως τῆς ὁποίας τυγχάνουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ σταφιδοπαραγωγοί. Θὰ πρέπει νὰ καταβληθοῦν αἱ δέουσαι ἐνέργειαι εἰς τὴν Α.Τ.Ε. ὅπως ἐνισχύσῃ οἰκονομικῶς τοὺς πατατοπαραγωγοὺς διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Παραλλήλως θὰ πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐὰν δὲν ληφθῶσι τὰ ἀνωτέρω μέτρα, οἱ παραγωγοὶ θὰ ἀναγκασθῶσι νὰ ἐγκαταλείψωσι τὴν καλλιέργειαν, ὁπότε θὰ ἀναγκαζώμεθα νὰ εἰσαγάγωμεν τὴν πατάταν ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Θὰ πρέπει, ἐπαναλαμβάνω, νὰ στραφῇ ἡ προσοχὴ τοῦ Κράτους εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πατατοπαραγωγῶν διὰ τῆς χορηγήσεως προστατευτικῶν δανείων καὶ τῆς συγκεντρώσεως τῆς πατάτας.

§11Α. ΣΧΙΝΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ ὅπως ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἀναφορὰν καὶ πρὸ παντὸς νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ καὶ μάλιστα εἰς ἐποχὴν ὅπου πλησιάζει ἡ συγκομιδὴ τῆς νέας ἐσοδείας, διότι τὸ μέτρον τῆς εἰσαγωγῆς πατάτας ἔκαμε ὥστε νὰ μὴ δύνανται οἱ παραγωγοὶ νὰ καλύψουν οὔτε τὰς δαπάνας τῆς καλλιεργείας. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν πατατοπαραγωγῶν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§13Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, τὸ αἴτημα τῶν κ.κ. συναδέλφων περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς πατάτας, δὲν ἔχει θέσιν, διότι δὲν ἐπιτρέπεται εἰσαγωγὴ πατάτας. Ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα ὅτι ἐφέτος ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως δύο μέτρα, τὰ ὁποῖα προηγουμένως δὲν εἶχον ληφθῆ καὶ τὰ ὁποῖα ἱκανοποίησαν πλήρως τοὺς παραγωγούς. Τὰ μέτρα εἶναι τὰ ἑξῆς: Ὅταν πρὸ καιροῦ ἤρχισε νὰ πίπτῃ ἡ τιμὴ τῆς πατάτας εἰς τὴν Τρίπολιν, ἐδώσαμεν δάνεια ἐπὶ ἠρτημένου καρποῦ, 50 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν καὶ ἀμέσως ἡ τιμὴ τῆς πατάτας ἔφθασεν εἰς τὰς 2½. Ἐν συνεχείᾳ ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω τὸ ἑξῆς: Ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς Δάνειον 4.000.000 δραχμῶν καὶ ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἔκαμε συγκέντωσιν 5.000 τόννων τὰς ὁποίας εἶχον εἰς τὰς ἀποθήκας. Ἐπὶ τῆς συγκεντρωθείσης ποσότητος διοχετεύεται εἰς τὴν ἀγορὰν ἡ πατάτα τῆς περιφερείας Θηβῶν. Εἶχε συμφωνηθῆ μεταξὺ πατατοπαραγωγῶν καὶ ἡμῶν, ἀπὸ 1 Μαρτίου νὰ ἀναγνωρισθῇ ὡς τιμὴ τῆς πατάτας 3 δραχμαὶ καὶ ἐπειδὴ ἐτηρήθη ἡ συμφωνία οἱ παραγωγοὶ αὐτοὶ εἶναι πολὺ εὐχαριστημένοι. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς καπνοπαραγωγῶν Λεονταρίου, Ἀχλαδιᾶς, Ἀνάβρας καὶ Ἀσημοχωρίου Καρδίτσης, ζητούντων λῆψιν μέτρων πωλήσεως εἰς ἱκανοποιητικὴν τιμὴν τῶν ἀπωλήτων εἰσέτι καπνῶν ἐσοδείας 1955 κ.λ.π.

§15Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ θέματος σοβαρωτάτου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Συγκεκριμένως πρόκειται περὶ τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1955, τὰ ὁποῖα ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν ἀπώλητα εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, ἐνῷ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἄνοιξιν τοῦ 1957. Ἡ ἀπώλητος αὐτὴ ποσότης εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, ἀσκεῖ πίεσιν εἰς βάρος τῆς τιμῆς καὶ τῆς τρεχούσης ἐσοδείας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα, διότι καὶ εἰς τὴν ἐκλογικήν του περιφέρειαν ὑπῆρχον ἐπίσης σοβαραὶ ποσότητες ἀπωλήτων καπνῶν ἐσοδείας 1955. Ἡ Κυβέρνησι κατ’ ἐπανάληψιν εἶχεν ἐξαγγείλει ὅτι, ἰδίως μετὰ τὴν ἐπερώτησιν, θὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν προσθέτων μέτρων, ἀλλὰ ἐνῷ παρῆλθον ἔκτοτε ἓξ καὶ πλέον μῆνες, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξήγγειλε τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ παραμένουν τὰ καπνὰ αὐτὰ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀκόμη. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν περὶ τοῦ τὶ σκέπτεται νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὰ καπνὰ τὰ ὑπόλοιπα τοῦ 1955, τὰ ὁποῖα ἐξακολουθεῖ τὸ καπνεμπόριον νὰ ὑφαρπάζῃ ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς ἔχει τὸν λόγον.

§17Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Νομὸν Φθιώτιδος, ὡς γνωστόν, παράγονται κατ’ ἐξοχὴν καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἡ ἐσοδεία ὁλόκληρος τοῦ 1955, ἀπερροφήθη κατὰ τρόπον ὄχι κανονικὸν ὡς καὶ ἄλλοτε, ἐγνώρισα εἰς τὸ Σῶμα. Δηλαδὴ εἰς ἕκαστον καπνοπαραγωγικὸν χωρίον, μετέβαινον οἱ καπνέμποροι, ἠγόραζον τὰ καπνὰ 3–4, καὶ ἐξεβίαζον καὶ τοὺς ἄλλους νὰ τοὺς παρακολουθοῦν. Εἰδικῶς εἴς τινα χωρία ὅπου δὲν εὑρέθησαν ὡρισμένοι ἄνθρωποι νὰ κρατήσουν τὰς τιμάς, ἂς σημειωθῇ ὅτι ἐπωλήθησαν καὶ 30–50% κατώτερα τῆς προηγουμένης ἐσοδείας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀφέθησαν ἐπίτηδες χωρὶς νὰ ἠμπορέσουν νὰ δώσουν τὰ καπνά. Καὶ ἐρωτᾶται: Τὸ Κράτος χρηματοδοτεῖ τοὺς καπνεμπόρους, τὸ Κράτος καθορίζει τὰς τιμὰς τοῦ καπνοῦ, προσέτι καὶ τὰς τιμὰς τοῦ σιγαρέττου. Τί πρόκειται νὰ κάμῃ, διὰ τὰ καπνὰ τὰ ἀδιάθετα; Εἴχομεν λάβει μίαν προφορικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ εἶχε λυθῆ τὸ ζήτημα. Ἤδη παρῆλθον ἔκτοτε τρεῖς καὶ πλέον μῆνες καὶ ἀκόμη δὲν ἐλύθη τὸ ζήτημα. Ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, ἀδιάθετα καπνὰ ἐσοδείας 1955: εἰς δύο καὶ μόνον χωρία τῆς Φθιώτιδος, εἰς τὰ Στύρφακα καὶ Κωσταλέξη, ὑπάρχουν 45.000 ὀκάδες καπνὰ ἀδιάθετα. Πρόκειται νὰ τὰ παραλάβῃ τὸ καπνεμπόριον, ναὶ ἢ ὄχι;

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§19Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἐπίκαιρον, διότι τὰ ἀδιάθετα καπνὰ ἀσκοῦν πίεσιν ἐπὶ τῶν παραγωγῶν. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν καπνῶν τῶν ἀδιαθέτων παλαιῶν ἐσοδειῶν, πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ τὸ Κράτος καὶ θὰ πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν ἀμέσως. Διότι εἶναι πολὺ μεγάλαι αἱ συνέπειαι, ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῶν παραγωγῶν

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης ἔχει τὸν λόγον.

§21Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§23Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἴσως ἡ περίπτωσις τῶν ἀδιαθέτων καπνῶν νὰ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ὀξύτερα προβλήματα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν πράγματι εἰς τὴν ὕπαιθρον. Διότι, κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐκλέγεσθε καὶ σεῖς εἰς καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τοῦτο τὸ συγκεκριμένον: Οἱ καπνέμποροι, διὰ νὰ δημιουργήσουν συνθήκας ἡττοπαθείας, συναγωνισμοῦ ἀλλὰ καὶ συνθλίψεως τῶν καπνοπαραγωγῶν, συγκεκριμένως εἰς χωρία, τὰ ὁποῖα ἀνθίστανται καὶ ἐναντίον τῆς συναγωνιστικῆς προσπαθείας τοῦ καπνεμπορίου, ἀφοῦ ὑπεισέλθουν ἐντὸς τοῦ χωρίου καὶ πάρουν ὡρισμένα μαξούλια, ἐγκαταλείπουν τὰ ὑπόλοιπα μαξούλια μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ τὰ παίρνουν οἱ ἄλλοι καπνέμποροι. Τὸ δὲ ἑπόμενον ἔτος νὰ ἀγοράζουν τὰ ὑπόλοιπα τοῦ προηγουμένου ἔτους ἀντὶ πινακίου φακῆς. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἡ λῆψις μέτρων καὶ ἴσως θὰ εἶναι ἡ βάσις διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἀμύνης οἱ καπνοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀμύνωνται κατὰ τῆς ἐκμεταλλευτικῆς παραγωγῆς τοῦ καπνεμπορίου. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἴσως τὸ οὐσιωδέστερον σημεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἐλήφθη οὐδεμία πρόνοια. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διασφαλίσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς περισσότερον παντὸς ἄλλου.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§25Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Προσθέτω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Εἰδικῶς μάλιστα εἰς τὴν περιοχὴν Φθιώτιδος, ὅπου ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶχον πρὸ μηνὸς περίπου ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, προκύπτει ὅτι ὑπῆρχον ἀδιάθετοι περὶ τὰς 50 χιλ. ὀκάδας καπνοῦ τῆς ἐσοδείας 1955. Ἐὰν εἰς αὐτὰς προστεθῇ καὶ τὸ ποσὸν τῶν 500 χιλ. ὀκάδων τῆς ἐσοδείας 1956 ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποίαν δυσχέρειαν εὑρίσκονται οἱ παραγωγοί. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθῇ μέριμνα περὶ αὐτῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 3 εἶναι συναφής. Νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ αὐτή. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§27Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ αἴτημα, διὰ τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποβληθῆ ἡ σχετικὴ ἀναφορὰ ἔχει ἱκανοποιηθῆ, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ συγκεντρώσῃ τὸν ὑπόλοιπον καπνὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τοῦ ἔτους 1955. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ὅμως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι διὰ τὰ καπνὰ τοῦ ἔτους 1966 συνεχίζεται ἡ ἀπαράδεκτος τακτικὴ τοῦ καπνεμπορίου. Ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν δυστύχων καπνοπαραγωγῶν ἐξακολουθεῖ. Οἱ καπνέμποροι μεταβαίνουν εἰς τὰ χωριά των ὅπου λαμβάνουν χώραν πραγματικαὶ ἐπιδρομαὶ καὶ δὴ ἐν καιρῷ νυκτὸς διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ κάμψουν τὴν εἰδικὴν ἀντίστασιν τοῦ κόσμου αὐτοῦ νὰ κατορθώσουν νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνὰ εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη καταθέσει σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας νὰ παρακαλέσω ὅπως προταχθῇ καὶ συζητηθῇ τοῦτο. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραταθῇ ἐπὶ πολὺ διάστημα ἀκόμη ἡ ἀγωνία αὐτῶν τῶν δυστύχων καπνοπαραγωγῶν. Ἔχω ἐμπιστοσύνην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται διὰ νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ τραγῳδία. Διότι ὅσοι ἐξ ὑμῶν διέρχονται τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν δυστυχῆ αὐτὸν κόσμον ἀντιλαμβάνονται τὴν τραγῳδίαν του καὶ τοῦ κάμνουν ἔκκλησιν καὶ πρὸς αὐτοὺς καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία.

§28Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ὅτε κατετέθη ἡ ἀναφορὰ τὸ ζήτημα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς ἐσοδείας 1955 ἦτο ἐκκρεμές. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ εἰκοσαημέρου ἔλυσε τὸ ζήτημα δι’ ἀποφάσεως καὶ ἔγινε συγκέντρωσις τῶν καπνῶν αὐτῶν. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εὐχαριστήσω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔλαβε. Ἴσως τὸ μέτρον τοῦτο δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς πολλοὺς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων. Εἰς τὴν αὐριανὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν εἶδον εὐχαρίστως, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένον τὸ νομοσχέδιον περὶ καπνοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου λαμβάνονται προληπτικὰ μέτρα παρεμβάσεως τοῦ Κράτους ὁσάκις θὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη εἴτε λόγῳ μεγάλης παραγωγῆς εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων. Δημιουργεῖται τὸ ὄργανον, διὰ τοῦ ὁποίου ἑκάστοτε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκῆται ἡ Κρατικὴ παρέμβασις. Αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως τὸ νομοσχέδιον αὔριον εἰ δυνατὸν θεωρηθῇ ἐπεῖγον καὶ συζητηθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογή του.

§29Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰσηγούμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ ληφθοῦν ἀμέσως μέτρα διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀδιαθέτων καπνῶν ἐσοδείας 1955. Τὸ θέμα αὐτὸ ἰδιαιτέρως διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχὰς εἶναι ἀκόμη ἐντονώτερον, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ διαθέσουν τὸν καπνόν των, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζουν τὴν ἐπιβίωσίν των. Παρακαλῶ θερμῶς τὸν ἁρμόδιον κ. Ὑπουργὸν ὅπως λάβῃ συντόμως μέτρα διὰ τὴν ἄμεσον ἐξαγωγὴν τῶν ἀδιαθέτων καπνῶν.

§30Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Τὰ αὐτά, κύριε Πρόεδρε.

§31Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Τὸ συγκεκριμένον αἴτημα ποὺ ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις ἱκανοποιήθη καὶ δὲν μένει, νομίζω, παρὰ νὰ εὐχαριστήσωμεν θερμότατα τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι πράγματι ἐπέδειξε ἐνδιαφέρον καὶ ἱκανοποιήθη τὸ αἴτημα.

§32Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθησαν ἤδη ἀρκετὰ διὰ τὰ καπνὰ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Σταυρόπουλον καὶ Νικολίτσαν καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ προσθέσω τίποτε. Τοῦτο μόνον θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι τὰς τελευταίας ἡμέρας λαμβάνονται ἀθρόα τηλεγραφήματα, διὰ τῶν ὁποίων διαμαρτύρονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει. Πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον, διότι οἱ καπνέμποροι ἐκμεταλλεύονται τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα ὥστε νὰ σταματήσῃ ἡ ἀγρία αὐτὴ ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ κόσμου.

§33Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν καὶ τονίζω ὅτι πράγματι, ὡς ἀνέφερον καὶ οἱ λοιποὶ κ.κ. συνάδελφοι, γίνεται ἡ μεγαλυτέρα ἐκμετάλλευσις εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν, προκειμένου περὶ τῆς τιμῆς ἐξαγορᾶς τοῦ καπνοῦ. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτή. Εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ὅπως εἶναι ἡ Σάμος, οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν γνωρίζουν ἐὰν πρέπει νὰ αὐξήσουν τὴν καλλιέργειαν τῶν καπνῶν των ἢ ὄχι, διότι δὲν γνωρίζουν ἀκόμη τὶ ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῆς παρελθούσης ἐσοδείας πρόκειται νὰ ἐξαγορασθῇ καὶ εἰς ποίαν τιμήν. Ἀποτέλεσμα τούτου εἶναι ὅτι ἐνῷ προπολεμικῶς ἡ Σάμος παρῆγε ἄριστα καπνὰ εἰς ποσότητα 1.400.000 ὀκάδες, ἤδη, λόγῳ τῆς τακτικῆς αὐτῆς, δὲν ἔχει πλησιάσει ἀκόμη οὔτε τὰς 400.000 ὀκάδας. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ δέοντα μέτρα, νὰ γίνῃ ἐγκαίρως ἡ χρηματοδότησις, ὥστε νὰ γνωρίζουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἐὰν θὰ πωλήσουν τὰ προϊόντα των ἢ ἐὰν πρέπει νὰ αὐξήσουν τὴν καλλιέργειάν των.

§34Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν ταύτην, κύριε Πρόεδρε.

§35Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι αἱ ἀδιάθετοι ποσότητες καπνῶν τοῦ 1955 δὲν εἶναι τόσον σημαντικαὶ ὥστε νὰ μὴ ἀγορασθοῦν ἀπὸ τὸ ἐμπόριον. Θέλω δὲ νὰ σημειώσω ὅτι τοῦτο μὲ βάζει εἰς τὴν ἑξῆς ὑποψίαν: Ὅτι ἀφήνονται ἐπίτηδες ὡρισμέναι ποσότητες εἰς διαφόρους περιοχάς, ὥστε νὰ ἀποτελοῦν ἕνα φόβητρον διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ νὰ συγκατατίθενται εἰς χαμηλὰς τιμάς, διὰ τὶς νέες ἀγορές. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ συγκεντρώσῃ ὅλας τὰς ποσότητας, αὐτάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι τόσον σημαντικαί, διὰ νὰ μὴ πιέζουν τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὴν ἑπομένην ἐσοδείαν.

§36Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, προέρχομαι ἀπὸ μίαν περιφέρειαν κατ’ ἐξοχὴν καπνοπαραγωγικήν, ἡ ὁποία παράγει τὰ πλέον εὐγενῆ καπνά, δηλαδὴ ἀπὸ τὸν Νομὸν Δράμας. Τὴν 31 παρελθόντος μηνὸς ἐγένετο μία σύσκεψις εἰς τὸ Νικηφόρον, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκλήθησαν νὰ παραστοῦν οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ καὶ οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ἐκ τῶν ὁποίων οὐδεὶς παρέστη. Τὸ αἴτημα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων εἶναι νὰ προστατευθοῦν, καθ’ ὅσον παράγουν, ἠμπορεῖ νὰ εἰπῇ κανείς, τὸ μαῦρο χαβιάρι, νὰ προστατευθοῦν μὲ πριμοδότησιν, ὅπως ἐγένετο καὶ ἄλλοτε. Προπολεμικῶς τὰ εὐγενῆ αὐτὰ καπνὰ τῆς περιφερείας Νικηφόρου ἐπωλοῦντο πρὸς 300 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ σήμερον οἱ καπνέμποροι τὰ ἀγοράζουν ἀπὸ 45–72 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν τὸ μαξούλι. Πῶς θὰ ἠμπορέσουν νὰ σταθοῦν καὶ νὰ ζήσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ ἡ παραγωγή τους κατὰ στρέμμα εἶναι 25–35 ὀκάδες; Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι παραμένουν, κύριε Πρόεδρε, πλέον τῶν 100.000 ὀκάδων καπνὰ ἀπώλητα, ἐσοδείας 1955, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐπιβαρυνθῇ μὲ τόκους, φύρας καὶ δὲν γνωρίζω, ἂν θὰ καλύψουν τὰς ἐπιβαρύνσεις. Οἱ παραγωγοί, κατὰ τὴν σύσκεψιν, ἡ ὁποία ἔγινε εἰς τὸ Νικηφόρον, δὲν ἐζήτησαν ἄλλο τι, εἰμὴ πριμοδότησιν τῶν καπνῶν καὶ καθορισμὸν χρόνου λήξεως ἀγορῶν καὶ τιμὴν ἀσφαλείας. Οἱ καπνέμποροι, γνωρίζοντες ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡμερομηνία λήξεως ἀγορῶν, ληστεύουν τὸν κόσμον. Κύριε Ὑπουργέ, κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀγρόται ἐξεδίωξαν τοὺς λῃστὰς καὶ συμμορίτας, σήμερον, ὅμως, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ βάλῃ χέρι εἰς τοὺς λῃστὰς καπνεμπόρους. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Κυργίων δὲν ἔχουν ἀρχίσει ἀκόμη αἱ καπναγοραί; Οἱ καπνέμποροι, ἐπειδὴ γνωρίζουν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα λήξεως ἀγορῶν καὶ ἐπειδὴ πλησιάζει ὁ Μάϊος, ὅπου ἀρχίζει ἡ βράσις τῶν καπνῶν δι’ αὐτὸ δὲν προβαίνουν εἰς καπναγοράς, διὰ νὰ ἐξαναγκάσουν τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἁρπάξουν, οἱ ἀχόρταγοι, τὸν ἱδρῶτα τῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐξετάσῃ τὰ δίκαια αὐτὰ αἰτήματα τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας Δράμας, ἐξαιρετικῶς δὲ τὰς περιφερείας Νικηφόρου, Κυργίων, Πλατανιᾶς καὶ γενικὰ τὸν Μαχαλᾶ Μαχαλαδάκη.

§37Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑπάρχουν καπνὰ παλαιῶν ἐσοδειῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα αὐτὰ τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἐνῷ κατετέθη δὲν ἐψηφίσθη ἀκόμη. Καὶ ἐρωτᾶται, μήπως ἠσκήθη πίεσις ἀπὸ τὴν Καπνεμπορικὴν Ὁμοσπονδίαν καὶ ἀπεσύρθη τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοὺς κρισίμους αὐτοὺς μῆνας; Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ πρὸ παντὸς πρέπει νὰ καθορισθῇ ὁ χρόνος τῆς λήξεως τῶν ἀγορῶν καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἰδίως τῶν εὐγενῶν καπνῶν τῶν Τζεμπελίων καὶ τῶν Γιακάδων Νέστου ἀποστέλλουν τὰς ἡμέρας αὐτὰς ἀπεγνωσμένας ἐκκλήσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι τὸ καπνεμπόριον ἐφαρμόζον τὰς γνωστὰς ἀπὸ ἐτῶν μεθόδους ὑπετίμησε τὰ καπνὰ ἀδικαιολογήτως καὶ ἀρκεταὶ ποσότητες παραμένουν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅστις εὑρίσκετο προχθὲς εἰς Καβάλαν πιστεύω νὰ τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ διαπιστώσῃ τὴν τραγικὴν θέσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν αὐτῶν.

§38Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πεῖρα ἔχει ἀποδείξει ὅτι οἱαδήποτε μέτρα οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, δὲν πρόκειται νὰ σώσουν τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον, ἐὰν μέσα εἰς τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν περιλαμβάνεται τὸ μέτρον τοῦ καθορισμοῦ λήξεως τοῦ χρόνου τῶν ἀγορῶν καὶ τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας. Ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν σημείων ὑπῆρξεν ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὅμως μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει ἐκπληρωθῆ. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκπληρώνεται ἡ ὑπόσχεσις αὐτὴ θὰ συζητῶμεν διαρκῶς χωρὶς νὰ λύεται τὸ καπνικὸν θέμα, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ παραγωγοὶ νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ληστεύωνται.

§39Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται βεβαίως περὶ αἰτήματος ὅλων τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὴν προκειμένην, ὅμως, περίπτωσιν, εἰδικώτερον, πρόκειται περὶ ὡρισμένων Συνεταιρισμῶν τοῦ Νομοῦ Πέλλης οἱ ὁποῖοι διὰ τηλεγραφημάτων των πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀξιοῦν ὅπως εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ περιληφθῇ διάταξις ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ τιμὴν ἀσφαλείας τῶν καπνῶν καὶ χρόνον ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν ἀγορῶν. Διότι δὲ εἶναι ἐπιτρεπτόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ συνεχίζεται ὁ τρόπος αὐτὸς ἀγοραπωλησίας τῶν καπνῶν καὶ νὰ προσέρχωνται οἱ ἔμποροι νὰ ἀγοράζουν τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας καὶ νὰ ληστεύουν τὸν ἱδρῶτα τῶν παραγωγῶν.

§40Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν ὄψει τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, τοῦ ὁποίου ἔλαβον γνῶσιν ὅλοι οἱ Καπνοπαραγωγικοὶ Συνεταιρισμοὶ καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔλειπεν τὸ βασικώτερον αἴτημα τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, τουτέστιν ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ καπνοῦ καὶ ὁ χρόνος ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν ἀγορῶν, ὑπεβλήθησαν τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας καὶ ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τούτου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ κλειδὶ μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ παραγωγοί. Ἐφέτος εἰδικῶς, διότι δὲν συνεζητήθη ἐγκαίρως τὸ νομοσχέδιον περὶ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, οἱ καπνέμποροι εἰς πλείστας περιφερείας ἐξηγόρασαν τὰ καπνὰ κατὰ 10 δραχμὰς ἐπὶ ἔλαττον τῆς πραγματικῆς τιμῆς. Ἔχομεν συγκεκριμένας καταγγελίας ὡρισμένων περιφερειῶν εἰς τὰς ὁποίας οἱ καπνέμποροι ἠγόρασαν 24–29 δραχμὰς τὸν καπνὸν καὶ μετὰ μίαν ἑβδομάδα ἐπώλουν ἀπὸ 35–39 δραχμάς. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰ δύο αὐτὰ σημεῖα καὶ νὰ τὰ περιλάβῃ εἰς τὸν ὑπὸ ψήφισιν νόμον, ὥστε νὰ μὴ πίπτουν οἱ παραγωγοὶ θύματα τῶν καπνεμπόρων.

§41Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διότι δὲν ὑπάρχει τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ καπνοῦ, δι’ αὐτὸ οἱ καπνέμποροι ἐκμεταλλεύονται τοὺς καπνοπαραγωγούς. Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὰ Κουφάλια, ἐνῷ οἱ καπνέμποροι εἶχαν συμφωνήσει τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν καὶ ἀφοῦ ἀπέσπασαν τὰς ὑπογραφὰς τῶν καπνοπαραγωγῶν γιὰ νὰ τοὺς δεσμεύσουν, μετὰ δύο ἡμέρας, ἀφοῦ αἱ ὑπόλοιποι ἑταιρίαι ἠγόρασαν μερικὰ μαξούλια καὶ ἔφυγαν, ἐπέστρεψαν τὰ συμφωνητικὰ ἀρνηθέντες τὴν παραλαβὴν καὶ ἤδη προσφέρουν ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἐν τούτοις ἠγόρασαν μόνον μερικὰ ἐξ αὐτῶν καὶ τὰ ἄλλα τὰ ἐγκατέλειψαν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθην νὰ ζητήσω τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Εἰσαγγελέως. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Κράτος, πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν. Καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ, εἶναι κυρίως ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ ὁ καθορισμὸς τοῦ χρόνου ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν ἀγορῶν.

§42Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν αἰτημάτων τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τοῦ χρόνου λήξεως τῶν ἀγορῶν, θὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου μετὰ τῶν ἄλλων συναδέλφων διὰ νὰ παρακαλέσω νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Καθ’ ὅλους τοὺς μῆνας τῶν καπναγορῶν οἱ παραγωγοὶ διὰ τηλεγραφημάτων των διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν τὴν διὰ τῶν δύο αὐτῶν μέτρων προστασίαν τοῦ Κράτους.

§43Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ρύθμισιν τῶν ζητημάτων τοῦ καπνοῦ, ἀποδεικνύει τὸ ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ θέλω νὰ τονίσω εἶναι ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ταχεῖα ψήφισις τοῦ νομοθετήματος τούτου.

§44Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς μὴ πωλήσεως τῶν καπνῶν μιᾶς ἐσοδείας δὲν εἶναι νέον. Τὸ 1951 ἀπὸ τὰ 41 ἑκατομ. ὀκάδων τῆς παραγωγῆς ἔμειναν ἀδιάθετα διὰ τὸν ἑπόμενον χρόνον 9 ἑκατομ. ὀκάδων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον πωληθῆ οὔτε τὸν ἑπόμενον Νοέμβριον. Ἡ περυσινὴ παραγωγὴ ἦτο 79 ἑκατομ. ὀκάδων καὶ ἐπωλήθη ὁλόκληρος, πλὴν μιᾶς ποσότητος 1.200.000 ὀκ., ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ σιγὰ–σιγὰ ἀπορροφᾶται. Ὅταν συγκρίνετε τὰς δύο αὐτὰς χρήσεις καὶ ὅταν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ἡ περυσινὴ παραγωγὴ ἦτο ἰδιόρρυθμος, θὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι πολὺ διαφορετικὴ ἀπὸ τὰ προηγούμενα χρόνια. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα τὰ ὁποῖα ποτὲ δὲν εἶχον ληφθῆ προηγουμένως. Ἐτριπλασίασε τὰ πλασματικὰ δάνεια καὶ ἔναντι τῶν 200 ἑκατομμυρίων τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο, ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε 630 ἑκατομ. Ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου καὶ καπνεμπόρων, ἐννοοῦμεν καὶ τὴν ΣΕΚΕ καὶ 8 ἑταιρίας καπνεργατῶν ἐμπορευομένων καπνόν, ἐσχάτως δὲ θὰ χρηματοδοτήσωμεν καὶ μίαν ἑταιρίαν ὁμόρρυθμον ἀπὸ καπνοπαραγωγούς, ἡ ὁποία συνεστήθη εἰς Καβάλαν, ἡ χρηματοδότησις, λοιπόν, τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν τοῦ καπνεμπορίου ἐγένετο ἐφέτος κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ παρατηρηθῇ τὸ ἑξῆς φαινόμενον: Μέχρι σήμερον εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην ἐνῷ εἴχομεν 24 ἑκατομ. ὀκ. ἔχουν πωληθῆ τὰ 21 ἑκατομ., φαινόμενον τὸ ὁποῖον οὐδέποτε παρετηρήθη. Καὶ αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν ἐφέτος εἶναι παντοῦ μεγαλύτεραι ἀπὸ πέρυσιν. Ὑπάρχουν ὡρισμένα χωρία εἰς τὰ ὁποῖα ἔμειναν ἀπώλητοι ποσότητες, ἀλλ’ εἰς ἄλλα τὰ καπνὰ ἀπερροφήθησαν ἀμέσως. Ἡ ποσότης, λοιπόν, τῶν 1.200.000 ὀκάδων ἀδιαθέτων καπνῶν πιστεύω ὅτι καὶ αὐταὶ θὰ ἀπορροφηθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον ὡρισμένοι συνάδελφοι ὅτι κλείνονται ἀγοραπωλησίαι τὸ βράδυ, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: Μακάρι νὰ ἐγένοντο τὸ βράδυ αἱ ἀγοραπωλησίαι. Ὅταν γίνωνται τὸ βράδυ αἱ ἀγοραπωλησίαι, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὑπάρχει ζήτησις καπνῶν. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἐγένοντο τὴν ἡμέραν. Προσωπικῶς ἠξεύρω, διότι εἶμαι ἀπὸ καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν. Εἰς τὰς 3 τὸ πρωῒ γίνονται αἱ ἀγοραπωλησίαι. Ὡς πρὸς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τοῦ 1955, κύριε Κωστῆ, ὡς σᾶς ἐπληροφόρησαν ἤδη οἱ κ.κ. συνάδελφοί σας, ἀπεφασίσθη ἡ συγκέντρωσις ἀπὸ τὸ Κράτος ὅλων τῶν παλαιῶν καπνῶν. Μὲ τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον νομίζω ὅτι θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔτι περισσότερον θὰ ἀποδείξουν πῶς ἐνδιαφέρεται καὶ συγκινεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Πάντως πιστεύω ὅτι τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ εἶναι θέμα ἀγορῶν μόνον. Μόνον μὲ τὴν ἐξασφάλισιν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλυθῇ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ καὶ ἡ Κυβέρνησις πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν καταβάλλει τεραστίας προσπαθείας καὶ συνέπεια αὐτῶν τῶν προσπαθειῶν εἶναι τὸ ὅτι ἐφέτος ἐπώλησε τὰ καπνά.

§45Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐν πολλοῖς, εἶναι ἀκριβῆ. Πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι τὸ κόστος τῶν καπνῶν κατ’ ἔτος αὐξάνει καὶ ὑπάρχουν περιφέρειαι ποὺ αἱ τιμαὶ ἐφέτος, ἐν συγκρίσει μὲ πέρυσι, εἶναι χαμηλότεραι. Εἰς τὰς κλασσικὰς περιφερείας αἱ τιμαὶ ἀπὸ 72 δραχμὰς τὸ μαξοῦλι ὑπεβιβάσθη εἰς 67. Θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὰς διαμαρτυρίας τῶν κατ’ ἐξοχὴν καπνικῶν περιφερειῶν Σταυρουπόλεως, Νικηφόρου, Τζεμπελίων, Καβάλας, ὅπου παρατηρεῖται καθυστέρησις καὶ πτῶσις τῶν τιμῶν.

§46Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Δὲν μᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς σχετικῶς μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ τὸν χρόνον λήξεως τῶν ἀγορῶν, διὰ τὰς ὁποίας ἐστάλησαν τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας ἐκ μέρους τῶν Κοινοτήτων καὶ ἑνὸς καπνοπαραγωγικοῦ Συνεταιρισμοῦ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ μένει ἀναπάντητον τελείως.

§47Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι ἀτύχημα διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ νομίζω ὅτι εἶναι εἰς βάρος καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντὶ νὰ ἀπαντήσῃ συγκεκριμένως, ἀντὶ νὰ ἀνακοινώσῃ ἐπὶ τέλους τὸ τὶ θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε ἀπαντῶν νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀφόρητος. Εἶπεν ὅτι τὸ 1951 εἴχομεν περισσότερα περισσεύματα ἀπώλητα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§48Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Διὰ τὰ εὐγενῆ καπνά, μέχρι σήμερον, δὲν ἔχει λήξει ἡ ἀγορά.

§49Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησε ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ἐρωτήσεως, διατὶ αἱ τιμαὶ τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐφέτος ἦσαν 30%–50% κατώτεραι τῶν περυσινῶν. Ἐπίσης ἐτόνισα ὅτι ἡ μὴ ἀπορρόφησις τῶν 45.000 ὀκάδων ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς τὸ ὅτι οἱ ἔμποροι ἐπεχείρησαν νὰ ἐκβιάσουν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διὰ νὰ μὴ κρατήσουν ὑψηλὰς τὰς τιμάς. Ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων αὐτῶν ἐρωτημάτων, δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§50Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι εἶναι εὐτύχημα τὸ γεγονὸς ὅτι πηγαίνουν καὶ τὴν νύκτα καὶ ἀγοράζουν καπνὰ καὶ ὅτι αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὑπάρχει ζήτησις. Σᾶς πληροφορῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πηγαίνουν τὴν νύκτα καὶ ἀγοράζουν, διότι τοὺς μεθοῦν πρῶτα τοὺς ἀνθρώπους.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑβρίζετε, κύριε βουλευτά, τοὺς καπνοπαραγωγοὺς μὲ αὐτό. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτή-

σεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3593)56 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Σταύρου Σ. Νιάρχου συναφθείσης συμβάσεως περὶ ἱδρύσεως Ναυπηγείου». Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὰς θερινὰς διακοπὰς ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἐψήφισε συμβάσεις σημαντικωτάτου οἰκονομικοῦ περιεχομένου, τὴν σύμβασιν τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν, τὴν σύμβασιν τῶν ναυπηγείων καὶ τὴν σύμβασιν τῶν μεταλλείων ἀμιάντου. Τῶν τριῶν αὐτῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι προεκάλεσαν καὶ ὀξείας ἀντιρρήσεις καὶ ἐτέθησαν ὑπὸ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, καὶ συνεκέντρωσαν ἐναντίον των τὸ ἥμισυ περίπου τῶν ψηφισάντων, τῶν τριῶν αὐτῶν συμβάσεων ἐζητήσαμεν τὴν ἀκύρωσιν. Νομίζω, ὅτι πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν εἰσήγησιν τῶν δύο ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει ἐγγεγραμμένων προτάσεων νόμων — διότι περὶ τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ γίνῃ λόγος, ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν — ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος ἐπὶ τοῦ ὅτι χθὲς ἐδημοσιεύθη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀκυροῦσα τὰς ἀπαλλοτριώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐχρησίμευσαν ὡς βάσις τῆς συμβάσεως τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν, κατὰ τρόπον ὥστε δημοσιογραφικαὶ μόνον πληροφορίαι, ἀλλὰ ὅλου τοῦ Τύπου καὶ τῶν ἐγκύρων κυβερνητικῶν ἐφημερίδων, νὰ φέρουν ὅτι ἐκ τῆς ἀκυρώσεως αὐτῆς ἐπεβαρύνθη τὸ Δημόσιον μὲ 4.000.000 δολλ., δηλαδὴ ἀντὶ τῶν 2.000.000 τῆς ἐξαγορᾶς ἀπὸ τὸν Ζῶτον, θὰ γίνῃ 6.000.000 ἡ ἐξαγορά, ὅπερ σημαίνει ἓν ποσὸν περίπου μισθοδοσίας 1.000 δημοδιδασκάλων ἐπὶ 5 ἔτη. Θέλω νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καλὸν εἶναι, ὅταν συζητῶμεν συμβάσεις μεγάλου οἰκονομικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ μεγάλου ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, νὰ μὴ καταλαμβανώμεθα ἀπὸ ἓν εἶδος ὑστερίας πρὸς μειοδοσίαν πρὸς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ κἄτι τι εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, ἀλλὰ νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὸ θέμα μὲ σοβαρότητα ἐπὶ τῆς βάσεως τῆς οἰκονομικῆς, τῆς ἐπιχειρηματικῆς, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Πραγματικὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως ναυπηγείων, ἐπὶ τῆς ὁποίας εἰσηγούμην τὰς ἀπόψεις τῆς μειοψηφίας καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἄλλωστε τῆς συμβάσεως Ὠνάση ἐτονίσθη — νομίζω κακῶς — ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς μεγάλου εὐεργέτου, ὁ ὁποῖος, καταληφθεὶς ἀπὸ τὸ πάθος τῆς εὐεργεσίας — ἠθέλησε νὰ κάμῃ τὰ ναυπηγεῖα. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπαραίτητον καὶ ἀκριβές. Ἀλλοίμονον, ἐὰν αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν εἰς τὴν χώραν καὶ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπενδυθοῦν εἰς τὴν χώραν, εἶναι ἀπαραίτητον, νὰ εὑρίσκωνται ἐδῶ, διὰ νὰ εὐεργετοῦν. Ὄχι! Δὲν θὰ ἔχωμεν ποτὲ πορείαν πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, πορείαν πρὸς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, ἐὰν δὲν ἀναγνωρίσωμεν εὐθέως καὶ καλοπίστως ὅλαι αἱ πτέρυγες, ὅτι ὁ ἐπιχειρηματίας βασίζει τὰς ἐπενδύσεις του ἐπὶ προϋποθέσεων καὶ προϋπολογισμῶν καθαρῶς ἐπιχειρηματικῶν, ὅτι ἀποβλέπει εἰς κέρδος καὶ πρέπει νὰ ἀποβλέπῃ, ἄλλως, κτίζομεν ἐπὶ τῆς ἄμμου. Καὶ πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὄγκος τῶν θαλασσίων μεταφορῶν, ἰδίως δὲ ὁ ὄγκος τῶν θαλασσίων μεταφορῶν πετρελαίου αὐξάνεται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος κατὰ πρόοδον γεωμετρικήν. Ὑπολογίζεται, ὅτι ἀπὸ τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ἐνῷ αἱ ἐφετειναὶ μεταφοραὶ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 1.200.000 τόννων μέχρι τοῦ 1960 θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 600 ἢ 700.000.000 τόννων ἐτησίως. Αὐτὸ εἶναι ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον πέραν τῆς τυχὸν φθορᾶς καὶ παροπλισμοῦ σκαφῶν καὶ ἀνανεώσεως τοῦ ὑπάρχοντος πλωτοῦ ὑλικοῦ ἐπιβάλλει προώθησιν, εὐνοεῖ τὰς ναυπηγήσει καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ τεχνικὴ τῆς θαλασσοπορείας καὶ ὁ ὄγκος καὶ οἱ ὅροι συγκοινωνιακῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πλοίων μεταβάλλονται ὁσημέραι ἁλματωδῶς, ὥστε ὑπάρχει ἀνάγκη ὄχι μόνον ἀνανεώσεως, αὐξήσεως, ἀλλὰ καὶ ἀνάγκη συνεχίσεως ἐκσυγχρονισμοῦ. Ἑπομένως αἱ ἐπιχειρήσεις ναυπηγείων καὶ πρὸς τὸ παρὸν καὶ τοὐλάχιστον διὰ διάστημα χρόνου, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ ἀπὸ τοῦδε καὶ νὰ προσδιορισθῇ, εἶναι ἐπιχειρήσεις τελείως εὐνοϊκαὶ διὰ τὸν κεφαλαιοῦχον, ὁ ὁποῖος θέλει παραγωγικῶς νὰ τοποθετήσῃ τὰ χρήματά του, εἶναι προσοδοφόροι. Τὰ ναυπηγεῖα, παγκοσμίως ἔχουν παραγγελίας, αἱ ὁποῖαι καλύπτουν τὰ 2 καὶ 3 χρόνια ἀπὸ σήμερον, δυσκολεύονται νὰ δεχθοῦν ἄλλας παραγγελίας καὶ τὰ ναυπηγεῖα πληθύνονται. Εἶναι ἑπομένως μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἔχει τὰς προϋποθέσεις εὐδοκιμήσεως, ὑπόθεσις ποὺ συμφέρει εἰς ἕνα ἐπιχειρηματίαν. Καὶ αὐτὸ εἶναι συμφέρον. Δεύτερον, ἐτονίσθη καὶ ἐγένετο — νομίζω — σαφές, τοὐλάχιστον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅτι πέραν τῆς γενικῆς εὐνοϊκῆς συγκυρίας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ναυπηγικῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι τῆς Ἑλλάδος, προκειμένου περὶ ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἀσκοῦνται, κατὰ κύριον λόγον, ἐν ὑπαίθρῳ, παρέχουν μείζονα πλεονεκτήματα, παρὰ αἱ κλιματολογικαὶ συνθῆκαι ἄλλων χωρῶν βορειοτέρων. Διότι εἰς τὸ κλῖμα μας ἔχομεν περίπου διπλάσιον ἀριθμὸν ἡμερῶν, κατὰ τὰς ὁποίας νὰ εἶναι δυνατὴ κατ’ ἔτος ἡ ἐργασία ἐν ὑπαίθρῳ. Ἑπομένως, ἔχομεν συνθήκας ταχυτέρας παραγωγῆς. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, εἰς ἐπίρρωσιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου, νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν μία οἰκονομικὴ διασημότης, ἕνας ἀπὸ τοὺς κρατίστας οἰκονομολόγους μας, ὁ καθηγητὴς κ. Ἄγγελος Ἀγγελόπουλος, ἐπισκεφθεὶς τὴν Γιουγκοσλαβίαν, ἐδημοσίευσεν εἰς τὸ «Βῆμα» τὰς ἐντυπώσεις του, εἰς τὰς ὁποίας ὑπογραμμίζει, ὅτι ἐκεῖ, μεταπολεμικῶς, ἐκ τοῦ μηδενὸς ἱδρύθησαν 6 κρατικαὶ ἐπιχειρήσεις ναυπηγείων, πρᾶγμα, ἐπαληθεῦον, ὅτι εἶναι κἄτι τι καὶ συμφέρον καὶ εἰδικῶς εἰς κλίμακα ὡς τὰ εὔκρατα τῆς Βαλκανικῆς ἰδιαιτέρως συμφέρον. Ἑπομένως, ἦλθεν ὁ ἐπιχειρηματίας, ὁ κ. Νιάρχος, ὀρθῶς, νὰ ὀργανώσῃ ἐδῶ μίαν ἐπιχείρησιν, βασιζομμένην εἰς τοὺς ἐπιχειρηματικοὺς κανόνας τῆς ἐπιτεύξεως κέρδους. Αὐτὸ παρουσιάζει καὶ εἰδικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὸν ἴδιον, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Νιάρχος δὲν πρόκειται μόνον νὰ καταστῇ ὁ ναυπηγός, ἀλλὰ εἶναι ἤδη, σήμερον ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους πελάτας τῶν ναυπηγείων ὅλου τοῦ κόσμου καὶ δὲν ἀπομένει εἰς οὐδένα ἡ ἀμφιβολία ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἔλθῃ ἐδῶ κυρίως, διὰ νὰ ἱδρύσῃ ναυπηγεῖα καὶ νὰ ἀναμείνῃ παραγγελίας, ἀλλὰ προεκτείνει τὰς ἐπιχειρήσεις του καὶ ὀργανώνει αὐτάς, ὥστε νὰ ἐξυπηρετήσουν ὅλα τὰ στάδια τῆς δραστηριότητος εἰς τὰς θαλασσίας μεταφοράς, ἀπὸ τῆς ναυπηγήσεως τοῦ πλοίου ὑπὸ τοῦ ναυπηγοῦ βιομηχάνου, μέχρι τῆς ἐκμεταλλεύσεώς του ὡς ἐφοπλιστοῦ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἓν πρόσθετον συμφέρον τοῦ ἀναδόχου.

§53Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Καὶ εἰς τὸ Κράτος καὶ εἰς τὸν τόπον.

§54Η. ΗΛΙΟΥ. Διότι συνηθίζω νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός Ἀπὸ ἀρχῆς ἐτόνισα ὅτι συμφέρον τοῦ Κράτους καὶ τῆς Χώρας εἶναι, νὰ ἔχῃ συμφέρον ὁ ἐπιχειρηματίας. Ἐὰν ἐβασίζαμε τὰ σχέδιά μας καὶ τὰς φιλοδοξίας μας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου ἐπὶ φθονερᾶς τινὸς προϋποθέσεως ὅτι δὲν πρέπει νὰ κερδίσῃ ὁ ἐπιχειρηματίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξοντωθῇ, θὰ ἐκτίζαμεν ἐπὶ τῆς ἄμμου. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶμαι σύμφωνος. Ἀλλὰ ὅλα τὰ πράγματα ἔχουν ὅρια προσηκούσης ἐκτιμήσεως καὶ τὰ κέρδη τοῦ ἐπιχειρηματίου πρέπει νὰ ἔχουν τὰ ὅριά των, πέραν τῶν ὁποίων ἐπέρχεται καταπλεονέκτησις εἰς βάρος τοῦ Κράτους. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ νομίζω καὶ τὸ λέγω προκαταβολικῶς ὅτι ἀπὸ τὰς τρεῖς συμβάσεις ποὺ ἐψηφίσαμεν τὸ καλοκαῖρι, ἡ σύμβασις ναυπηγείων εἶναι ἡ εὐπρεπεστέρα καὶ εἶναι ἡ μόνη ἐκ τῶν τριῶν ἡ ὁποία περιέχει πραγματικὴν παραγωγικὴν ἐπένδυσιν κεφαλαίων εἰς τὴν χώραν μας. Εἶναι μία σύμβασις διὰ τῆς ὁποίας ἄνευ ἐπικουρίας τινὸς ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ἄνευ δημεύσεως καμμίας ἱδρυμένης παλαιᾶς καὶ ὑπὸ ἐκκαθάρισιν ἐπιχειρήσεως, μὲ ἰδικά του χρήματα θὰ ἐπενδύσῃ 8.600.000 δολλάρια, μὲ τὰ ὁποῖα δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία βιομηχανία καλλυντικῶν, ἀλλὰ μία βασικὴ βιομηχανία βιώσιμος καὶ συμφέρουσα, ἡ ὁποία θὰ ἀξιοποιήσῃ ἐργάτας σιδηρουργίας, ἐργάτας μηχανουργίας καὶ νὰ ἀπασχολήσῃ προσωπικόν. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ τονίσω τοῦτο: Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς συμβάσεως τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν προηγήθη μία μελέτη καὶ ἕνας ἀνταγωνισμός. Προεκρίθησαν 5, 6, 7 ἐπιχειρηματίαι, ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι βεβαιωμένον ὅτι τρεῖς τοὐλάχιστον ἐξεπροσώπουν σοβαροὺς ξένους οἴκους. Ἔκαμαν προσφοράς. Συνεκρίθη ἡ μία προσφορὰ πρὸς τὴν ἄλλην, εὑρέθη ἡ καλλιτέρα καὶ ἐπὶ τέλους συνωμολογήθη ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ἐν τούτοις τόσον ζωηρῶς ἐπέκρινε τὸ ἥμισυ τῆς Βουλῆς, σχεδόν, καὶ πιστεύω εὐλόγως. Ἐδῶ ἔχομεν τὸν κ. Νιάρχον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι μόνον ἐπιχειρηματίας, ἢ ἐφοπλιστής, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ ναυπηγός, εἶναι ἕνας παράγων κοινωνικὸς καὶ θὰ ἔλεγα ἀκόμη, ὑπὸ τὴν εὐρεῖαν τοῦ ὅρου ἔννοιαν, ἕνας παράγων καὶ πολιτικός. Ἔρχεται ὁ κ. Νιάρχος, μπαίνει μίαν ἡμέραν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ λέγει: Ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους θέλω νὰ κάμω ναυπηγεῖα! — Μάλιστα, νὰ τὰ κάμητε. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρω ἐὰν κανεὶς ἀπὸ τοὺς παρόντας ἢ ἀπόντας κ.κ. συναδέλφους, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος οἰκονομικὸς Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀρκετὰ ἐγκρατὴς περὶ τὰ τῆς ἐπιχειρήσεως τῆς ναυπηγήσεως καὶ ἠμπορεῖ νὰ μᾶς προσδιορίσῃ ἐὰν οἱ ὅροι αὐτοὶ δὲν περιέχουν ἢ περιέχουν θυσίας εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἰς βάρος τῶν δημοσιονομικῶν πόρων καὶ ἄλλας θυσίας, τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως δὲν θὰ ὤφειλε νὰ ὑποστῇ τὸ Κράτος καὶ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία καὶ αἱ ὁποῖαι θυσίαι ἐὰν προεκαλεῖτο ἔστω καὶ ἕνας ὑποτυπώδης διαγωνισμὸς ἢ γνωμοδότησις τεχνικῶν, θὰ ἀπεφεύγοντο. Ἄνευ οἱουδήποτε διαγωνισμοῦ, εἰς τὰ τυφλά, καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν μίαν σύμβασιν, ἡ ὁποία παρέχει πλεονεκτήματα ἀπαράδεκτα καὶ ἀπαλλαγὰς εἰς τὸν παραχωρησιοῦχον. Δι’ ἕνα γεφύρι ἐπαρχιακό, δι’ ἕνα καρρόδρομο, προκαλεῖται ἕνας κἄποιος διαγωνισμός. Καὶ ὅμως δι’ αὐτὸ τὸ πελώριον ἔργον δὲν ἔχομεν κανένα θεμέλιον. Δὲν δικαιολογεῖται διατὶ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ μὴ πληρώνῃ φόρους μέχρις ὅτου ἐξοφλήσῃ τὸ κεφάλαιον. Καὶ ἔπειτα δὲν γνωρίζομεν ἐὰν τὰ ἄλλα ναυπηγεῖα λ. χ. εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τὴν Γερμανίαν, τὴν Ἰαπωνίαν, εἶναι ἀπηλλαγμένα φόρου, ἐὰν καὶ τί κερδίζουν, ἐὰν τὸ χαμηλὸν κόστος τῆς ἐργατικῆς δυνάμεως προσδίδει ἀκόμη περισσότερον κέρδος. Βαδίζομεν εἰς τὰ τυφλά. Αὐτὴ ἡ σύμβασις δὲν ἔχει φάκελλον ὁ ὁποῖος νὰ τὴν θεμελιώνῃ καὶ νὰ τὴν δικαιολογῇ. Ἐπὶ τῇ βάσει τίνων τεχνικῶν καὶ οἰκονομικῶν κριτηρίων ὑπελογίσθη ὅτι αὐτοὶ οἱ ὅροι εἶναι οἱ καλλίτεροι; Διατὶ δὲν προεκλήθη ὁ διαγωνισμός;

§55Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νομίζω ὅτι πλανᾶσθε, διότι ὑπῆρξε πραγματικὸς συναγωνισμός. Συναγωνισμός, μάλιστα, δύναμαι νὰ εἴπω ὀξύτατος. Τὸ 1954 τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον προέβη εἰς διακήρυξιν διὰ τὴν ἀνακατασκευὴν καὶ ἐκμετάλλευσιν τοῦ ναυπηγείου Σκαραμαγκᾶ. Τότε παρουσιάσθη μία Ὁλλανδικὴ Ἑταιρία, ἥτις μεταγενεστέρως, τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1955 μαζὶ μὲ τὸν κ. Λιβανόν, ὑπέβαλε προσφοράν, δι’ ἣν τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἐδήλωσεν ὅτι ἦτο πρόθυμον νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως. Μετὰ μακρὰς διαπραγματεύσεις κατηρτίσθη τὸ σχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Ἑταιρία θὰ κατέβαλλε 8 ἑκατομμύρια Ὁλλανδικῶν φιορινίων. Ἐν τῷ μεταξὺ ἔκαμαν προσφορὰν καὶ τὰ ναυπηγεῖα τῆς Σύρου, ἐν συνεχείᾳ δὲ ὁ Ὁλλανδικὸς Οἶκος μὲ τὸν Λιβανόν, ἐνεφάνισαν ἄλλους ὅρους, ἀπαραδέκτους. Κατόπιν ἐνεφανίσθη ὁ κ. Νιάρχος διαθέτων 12 ἑκατομμύρια ἀλλὰ μὲ δανειακὴν συμμετοχὴν τοῦ Δημοσίου 6 ἑκατομμυρίων. Ἐν συνεχείᾳ ἐνεφανίσθη ὁ κ. Ὠνάσης μὲ προτάσεις ἀντὶ 6 ἑκατομμυρίων νὰ καταβάλῃ τὸ Δημόσιον μόνον 2,5 ἑκατομμύρια καὶ τέλος ὁ Νιάρχος ἐδήλωσεν ὅτι δέχεται χωρὶς καμμίαν συμμετοχὴν τοῦ Δημοσίου. Συνηγωνίσθησαν ἑπομένως ζωηρότατα τὰ Ὁλλανδικὰ ναυπηγεῖα μὲ τὸν Λιβανόν, τὰ ναυπηγεῖα Σύρου, ὁ Ὠνάσης καὶ ὁ Νιάρχος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτευχθοῦν οἱ καλλίτεροι ὅροι. Ἐπὶ πλέον συνεστήθη ἐπιτροπὴ προεδρευομένη ἀπὸ τὸν Ἀντιπρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου μὲ συμμετοχὴν δύο εἰδικῶν καθηγητῶν τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ἄλλων εἰδικῶν εἰς τὰ οἰκονομικά, ἥτις ἐξαντλητικῶς ἐξήτασε τὸ θέμα αὐτό. Ἑπομένως ὅλοι οἱ ὅροι ἠρευνήθησαν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπὸ τεχνικῆς καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ὅπως ἐπίσης ὑπῆρξε καὶ πραγματικὸς συναγωνισμός.

§56Η. ΗΛΙΟΥ. Μήπως ἔχετε μαζί σας ἔκθεσίν τινα κρίσεως πλειόνων προσφορῶν;

§57Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχω, ἀλλὰ δύναμαι νὰ σᾶς φέρω.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Διότι μὲ καταπλήσσει τὸ γεγονὸς ὅτι ὅτε κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἐζήτησα ἐντόνως νὰ μᾶς προσκομίσητε τοιαῦτα στοιχεῖα δὲν μᾶς ἐφέρατε καὶ ἰδοὺ τὶ λέγουν τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης: «.... (ἀναγινώσκει) ....» Ὅπως βλέπετε σᾶς πιέζω κατὰ ὀχληρὸν τρόπον νὰ μᾶς προσκομίσητε στοιχεῖα ἐὰν ἐγένετο σύγκρισις καὶ ἐν συνεχείᾳ σᾶς ἐπίεσε καὶ ὁ κ. Μαῦρος καὶ ὁ κ. Τσάτσος καὶ σεῖς δὲν ἰσχυρίσθητε τότε ὅτι ἐμεσολάβησεν οἱοσδήποτε συναγωνισμός.

§59Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπον εἶναι ἀναμφισβήτητα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀνεφέρθησαν αἱ προσφοραὶ περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως. Δὲν ἐγένοντο δημοπρασίαι ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὑπῆρξε συναγωνισμὸς προτάσεων καὶ ἔλεγχος ὑπὸ Ἐπιτροπῆς ἐξ εἰδικῶν.

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἦτο ἄτοπον νὰ θέσω ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὰς πληροφορίας σας, ἀλλὰ διερωτῶμαι ποῖοι λόγοι σᾶς ἐμποδίζουν νὰ μᾶς δώσητε τὰ στοιχεῖα βάσει τῶν ὁποίων ἐκρίνατε συμφερωτέραν τὴν συναφθεῖσαν σύμβασιν, διότι τελικῶς ἐμείναμεν εἰς τὰ τυφλὰ χωρὶς καμμίαν πληροφορίαν. Δὲν πιστεύω νὰ εἶναι καὶ αὐτὰ κρατικὰ μυστικὰ ὅπως μᾶς ἀντιτάσσει κάθε τόσον ὁ κ. Ἀβέρωφ διὰ τοὺς φακέλλους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Περαιτέρω ὀφείλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι πράγματι ἡ σύμβασις αὐτὴ δὲν ἱδρύει νομικὸν μονοπώλιον. Δὲν ἠξίωσεν ὁ κ. Νιάρχος, ὡς συνέβη μὲ τὴν Τ.Α.Ε., τὸ μονοπώλιον. Ἱδρύει ναυπηγεῖα μὲ 8.600.000 δολλ., τοὐλάχιστον, κεφάλαιον ἰδικόν του, μὲ ἐνδεχομένην ἐπέκτασιν πολὺ μεγαλυτέραν. Διότι, ἐν παραγράφῳ 2 τοῦ ἄρθρου 29 λέγει ὅτι δικαιοῦται ἄνευ ἄλλης ἀδείας νὰ ἱδρύῃ καὶ ἄλλα ὅμοια ἔργα εἰς τὴν Ἐπικράτειαν καὶ ἑπομένως δύναται ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους νὰ ἱδρύῃ καὶ ἄλλα ναυπηγεῖα. Αὐτὸ μὲ τὸν ὅρον τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου τὸν περιεχόμενον εἰς τὸ ἄρθρον 27 τῆς Συμβάσεως μὲ κάμνει νὰ διερωτῶμαι, λόγῳ τοῦ πυκνοῦ σκότους εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα, μήπως ἐὰν δὲν ἱδρύεται νομικὸν μονοπώλιον, ἱδρύεται ἐν τῇ οὐσίᾳ πραγματικόν. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ ὅρων τόσον ἐκτάκτως εὐνοϊκῶν, ὥστε ἀποκλείεται ἡ ἐκ μέρους τρίτου ἵδρυσις παρομοίας ἐπιχειρήσεως λόγῳ ἐλλείψεως συναγωνιστικῆς ἱκανότητος. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ ἄρθρον 11 τῆς συμβάσεως, ἡ Ἑταιρία αὐτὴ θὰ ἐπενδύσῃ κεφάλαια τοὐλάχιστον 8.600 χιλ. δολλάρια ἐνδεχομένως, ἄλλα 4 μὲ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους. Ἀλλ’ ἡ Ἑταιρία αὐτὴ θὰ ἔχῃ ἑταιρικὸν κεφάλαιον 500 χιλ. δολλάρια μόνον. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἐν συσχετισμῷ μὲ τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, τὰς ὁποίας θὰ εἴδωμεν ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ, εἶναι γεγονὸς σημαντικώτατον. Ὡς γνωστὸν ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ θὰ εἶναι ἓν νομικὸν πρόσωπον, μία ἀνώνυμος ἑταιρία, μία ἀπὸ τὰς πολλὰς ἑταιρίας, εἰς τὰς ὁποίας ἢ ὁλοσχερῶς ἢ κατὰ πλειοψηφίαν μετόχων μετέχει ὁ κ. Νιάρχος. Ἑπομένως ὅταν θὰ ἔχῃ κεφάλαιον 500 χιλ. δολλαρίων θὰ ἔχῃ ἐνδεχομένως χρέος εἰς τὴν ἄλλην τσέπην του δηλαδὴ ἀπὸ τὴν περιουσίαν, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸν αὐτὸν φορέα, ἀλλ’ ἡ ὁποία παρουσιάζεται ὑπὸ διαφορετικὴν νομικὴν προσωπικότητα. Θὰ ἔχῃ χρέος πρὸς τὴν ἄλλην τσέπην 8.100 χιλ. δολλάρια καὶ ἐὰν γίνουν καὶ περισσότεραι ἐπενδύσεις πολλὰ περισσότερα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ὑπάρχῃ ἀπαλλαγὴ μέχρις ὅτου ἐξοφληθοῦν. Καὶ ἀπαλλαγὴ ὄχι μόνον διὰ τὰ κέρδη ποὺ θὰ ἀναλογοῦν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 500 χιλ. δολλαρίων, κατὰ τὸ ὁποῖον εἶναι κεφαλαιοῦχοι ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς τόκους ἐπὶ τῇ βάσει διατάξεων εἰδικῶν, τὰς ὁποίας θὰ σᾶς ἀναφέρω. Ἕν ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐλαττωματικὸν εἰς τὴν σύμβασιν, εἶναι, ὅτι ἐνῷ εἰς τὰς βασικὰς βιομηχανίας καὶ ἐπιχειρήσεις ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀνωνύμων ἑταιριῶν, τὰς ὑφισταμένας εἰς τὴν χώραν μας, ὅπως διὰ τὰς Τραπέζας, ἀσφαλιστικὰς ἑταιρίας, ἀεροπορικὰς ἑταιρίας, τηλεπικοινωνίας κ.λ.π., ὑπῆρξεν ἡ ἐπιφύλαξις τῆς διατηρήσεως τῶν ὀνομαστικῶν μετοχῶν, ἐδῶ δὲν ὑπάρχει μία πρόβλεψις καὶ μία σύμβασις, ἡ ὁποία σκέπτεται μὲ συμφέροντα πλέον σαφῶς ἐθνικὰ μία ἐπιχείρησις, φορεὺς καὶ ἐκτελεστὴς τοιούτων συμφερόντων εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ περιέλθῃ εἰς ἀδήλους χεῖρας. Πλὴν τούτου, ὑπάρχει ἡ διάταξις τῆς συμβάσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅταν χρειάζεται δραχμὰς διὰ τὰς ἐπενδύσεις, διὰ τὴν πληρωμὴν μισθῶν, δι’ οἱασδήποτε δαπάνας καὶ προμηθείας, ὅταν χρειάζεται δραχμὰς ἡ ἐπιχείρησις αὐτή, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὰς καλύπτῃ μόνον κατὰ τὰ 50% μὲ συνάλλαγμα εἰσαγόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, σημαίνει ὅτι τὰ ὑπόλοιπα 50% θὰ τὰ ἀναζητήσῃ ὁ μεγάλος κεφαλαιοῦχος ἀπὸ τὰς Τραπέζας. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἠξεύρω ἐὰν κανεὶς ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους ἀμφιβάλλῃ, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ζητήσῃ θὰ τὸ ἐπιτυγχάνῃ. Θὰ ζητήσῃ δηλαδὴ χρηματοδότησιν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ εἰς βάρος τοῦ ἐμπόρου, εἴτε τοῦ καπνεμπόρου, εἴτε τῆς βιομηχανίας, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ πληθωριστικὰς πιέσεις, καὶ τὰ ἀνεπαρκῆ ἐπίπεδα τῆς χρηματοδοτήσεως θὰ γίνουν ἀνεπαρκέστερα, διότι θὰ προστεθῇ ἐπιχειρηματίας πλούσιος, διαθέτων μεγάλα ποσά, ὁ ὁποῖος ἀντὶ νὰ ὑποχρεώνεται νὰ φέρῃ τὰ μέσα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐπιχειρήσεών του ἀποκτᾷ τὸ προνόμιον νὰ πάρῃ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν χρηματοδότησιν. Τώρα εἴπομεν, ὅτι ὁ ἐπιχειρηματίας αὐτὸς μέχρι ἀποσβέσεως τοῦ κεφαλαίου τῶν 8.600 χιλ. δολλαρίων, ἀντὶ τῆς κλίμακος φόρου τῆς τάξεως τοῦ 45% ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων θὰ πληρώνῃ μόνον 3%. Καὶ ἔτσι θὰ ἀποσβέσῃ ἕνα δάνειον διὰ τοῦ φόρου, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ πληρώνῃ. Θὰ ἔχῃ δηλαδὴ μίαν διπλῆν ἀπόσβεσιν. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἔπρεπε ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ προσδιορίσουν, καὶ εἶμαι ὑπερήφανος ὅτι δὲν ἀντιλέγω διὰ λόγους δογματικούς, ἀλλ’ ἀπεναντίας εἰσηγοῦμαι καὶ ὑποστηρίζω, νὰ προσδιορισθῇ ἓν μέτρον ἑνιαῖον, ἓν μέτρον προστασίας ἐκείνων τῶν τοποθετήσεων, ἐκείνων τῶν ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται πρὸς παραγωγικοὺς σκοπούς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἓν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἐξαφανίζεται, προδήλως εἴτε παρανόμως ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἴτε καταναλίσκεται εἰς καταναλωτικὰς δαπάνας καὶ τὸ εἰσόδημα αὐτὸ πρέπει νὰ φορολογῆται βαρύτερα παρὰ ἓν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἐπενδύεται παραγωγικῶς. Αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἓν κοινὸν πρόγραμμα καὶ νὰ εὑρεθῇ ἓν μέτρον λογικὸν εὐμενεστέρας μεταχειρίσεως. Νὰ ἀποφασισθῇ ποῖα εἶναι τὰ ὅρια ἐκεῖνα τῆς διὰ δημοσιονομικῶν τρόπων ἐνισχύσεως καὶ προσανατολισμοῦ τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας πρὸς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, μέχρι τοῦ νὰ καθιερώσωμεν ὁλοκληρωτικὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν καὶ ἀσυδοσίαν δι’ οἱανδήποτε μεγάλην ἐπιχείρησιν, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία ἀπόστασις καὶ ἓν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διότι αὐτὸ ἔγινε καὶ μὲ τὰ μεταλλεῖα εἰς τὸ συζητηθὲν νομοσχέδιον καὶ μὲ τὴν σύμβασιν Ὠνάση καὶ μὲ τὴν σύμβασιν Κενεκότ, καὶ μὲ τὴν παροῦσαν σύμβασιν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πάντοτε εὑρίσκεται ἓν πρόσχημα διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν βαρῶν οἱ πολλὰ κερδίζοντες καὶ συγχρόνως βάζομεν φόρους εἰς τοὺς μικροὺς καὶ πτωχούς. Νομίζω, ὅτι ἐξηντλήθη κάθε ὅριον τῆς φοροδοτικῆς ἀντοχῆς τῶν ἰδιωτῶν. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἔχομεν εἰς σταθερὰς δραχμὰς ὅπως ὑπολογίζεται 40 δισεκ. τὸν χρόνον ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἀπὸ αὐτὰ τὰ 5 δισεκ. (αὐθαίρετος ὁ ἀριθμός, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι περισσότερα ἢ λιγώτερα) εἶναι τὰ εἰσοδήματα τῶν μεγάλων προνομιακῶν καὶ ἀπηλλαγμένων φορολογιῶν ἐπιχειρήσεων ἕπεται ἐξ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἀνάγκας τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ τὰς πληρώσῃ ὄχι τὸ σύνολον τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ τὰ 35 δισεκ., τὰ ὁποῖα τὰ κατανέμομεν εἰς τὰ μικρὰ καὶ μέσα εἰσοδήματα. Ἐκεῖνοι θὰ πληρώνουν. Τὰ μεγάλα εἰσοδήματα δὲν θὰ πληρώνουν. Αὐτό, νομίζω, ὅτι δημιουργεῖ κινδύνους. Οἱ κίνδυνοι αὐτοί, δὲν θέλω νὰ ἐξαντλήσω, διότι ἐλέχθησαν καὶ ἔχουν γραφῆ καὶ ἔχει διανεμηθῆ καὶ ἡ ἔκθεσις, καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, δὲν θέλω νὰ ἐξαντλήσω εἰς ἀπαρίθμησιν τῶν δεκάδων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἀπαλλάσσουν ἀπὸ δασμούς, ἀπὸ φόρους, ἀπὸ δαπάνας, ἀπὸ τὰ πάντα, δὲν θέλω νὰ ἐξαντλήσω καὶ νὰ σᾶς κουράσω. Θέλω νὰ εἴπω, ὅμως, ὅτι ὑπάρχει ἕνας κίνδυνος μίαν ἡμέραν νὰ φθάσωμεν διὰ τῶν ἐπανειλημμένων νόμων ποὺ ψηφίζομεν — μέσα εἰς τὸ τρίμηνον ἐψηφίσαμεν τρεῖς τοιούτους νόμους — διὰ τῶν ἐπανειλημμένων νόμων ποὺ ψηφίζομεν, νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν τελικὴν ἀπάρνησιν μιᾶς θεμελιώδους βάσεως τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία εἶναι, ὅτι, πλὴν τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναγκῶν τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ, ἔχει καὶ λόγον καὶ προορισμὸν δικαιοτέρας κατανομῆς τοῦ κοινωνικοῦ εἰσοδήματος ἡ ἄσκησις τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς κατὰ προσήκοντα τρόπον. Καί, ἔπειτα, παρέχοντες δικαίωμα νὰ πραγματοποιοῦνται κέρδη μεγαλύτερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι πραγματικά, διότι προστίθενται εἰς αὐτὰ καὶ οἱ φόροι, τοὺς ὁποίους χαρίζομεν, ἐξάγομεν κεφάλαιον τόσον μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ εἰσαγόμενον, ὥστε δὲν ἠξεύρω ἄν, ὅταν μετὰ 5 ἢ 10 χρόνια, κατ’ ἐφαρμογὴν αὐτῶν τῶν συμβάσεων, ἀρχίσωμεν νὰ ἐξαγάγωμεν ὅλα τὰ κέρδη καὶ τὰς ἀποσβέσεις τῶν κεφαλαίων, δὲν ἠξεύρω πόσα καπνὰ καὶ πόσον βαμβάκι καὶ σταφίδα θὰ πρέπει νὰ διαθέτῃ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία, διὰ νὰ προσπορίζεται τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ θέσωμεν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κυρίων αὐτῶν, τῶν ἐχόντων παραχωρήσεις καὶ προνόμια καὶ ἀπαλλαγάς, διὰ νὰ ἐξοικονομήσουν κεφάλαια καὶ κέρδη. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν τέλει, θὰ ἤθελον νὰ ὑποσημειώσω, ὅτι ὑπάρχουν μερικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι, ἐπίσης, πρέπει νὰ συγκεντρώσουν τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ὑπάρχει ἡ διάταξις ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποίαν «τὸ Δημόσιον ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην νὰ αὐξήσῃ καὶ διατηρηθῇ τὸ βάθος—τόσον ἂν γίνῃ τὸ ναυπηγεῖον εἰς Σκαραμαγκᾶν ἢ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις εἰς Σκαραμαγκᾶν — «τὸ Δημόσιον ἀναλαμβάνει νὰ αὐξήσῃ καὶ διατηρῇ τὸ βάθος τοῦ νοτίου διαύλου τοῦ Β. Ναυστάθμου Σαλαμῖνος οὕτως ὥστε νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 30 ποδῶν». Τώρα, πόσον καὶ τὶ θὰ κοστίσῃ ἡ διατήρησις ἑνὸς διαύλου ἢ ἡ διάνοιξις ἑνὸς διαύλου εἰς αὐτὸ τὸ βάθος, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζομεν. Τελικῶς ἐπίσης, θέλω νὰ τονίσω καὶ μίαν τελευταίαν παρατήρησιν: Ἡ παγία ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, προκειμένου περὶ προστασίας τῆς ἰδιοκτησίας, ἤγαγεν εἰς τὸ ὅτι αἱ ἀπαλλοτριώσεις γίνονται, προηγουμένης τῆς καταβολῆς πλήρους ἀποζημιώσεως. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, δὲν εἶναι αἱ ἀρχαί μου, ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θεωροῦν τόσον ἱερὰν καὶ ἀπαραβίαστον τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ ὁ ὁποῖος θὰ διεμαρτυρόμην δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Θέλω νὰ τονίσω ὅτι ὑπάρχει μία καινοτομία ἐδῶ: Ἡ καινοτομία, ὅτι, ἐὰν προτιμήσωμεν τὸν Σκαραμαγκᾶν ἢ ἄλλους τόπους διὰ τὰ ναυπηγεῖα, ὅπου ὑπάρχει ἰδιοκτησία τοῦ Δημοσίου, ἡ ἰδιοκτησία τοῦ Δημοσίου δὲν περιέρχεται εἰς τὸν ἀνάδοχον, ἔναντι τῆς ἀξίας τοῦ τιμήματος, τοῦ πραγματικοῦ, ἀλλ’ ἔναντι λογικοῦ τιμήματος, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ σκοποῦ τοῦ ἔργου. Ἐδῶ εἶναι μία νέα ἔννοια, ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου 17, καὶ ἡ ὁποία, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι καινοφανὴς εἰς τὸν ἀστικὸν κόσμον. Ἐφῃρμόσθη καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν, ἀλλ’ ἐφηρμόσθη ὑπὸ ἀντίθετον ἔννοιαν. Τὸ 1945, ὅταν ἐγένοντο αἱ ἐθνικοποιήσεις, ὁ Λεὼν Μπλούμ, ἐπρότεινε τὴν ἔννοιαν τοῦ δικαίου τιμήματος, ἀντὶ τῆς πλήρους ἀποζημιώσεως, μίαν ἔννοιαν παραπλήσιον τοῦ λογικοῦ τιμήματος, ποὺ λέγει ἐδῶ. Ἀλλὰ τὴν ἐπρότειναν ὑπὲρ τῆς ἐθνικοποιήσεως, ὑπὲρ τοῦ Κράτους καὶ εἰς βάρος, τυχόν, ὑπερβολικὰ μεγάλων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐξαγορασθοῦν εἰς τὸ σύνολον τῆς ἀξίας των. Ἀλλ’ ὑπῆρχε δίκαιον τίμημα, τὸ ὁποῖον εὗρε καὶ προσδιώρισεν ἡ νομολογία τῶν Γαλλικῶν Δικαστηρίων, χωρὶς νὰ προκληθοῦν διαμαρτυρίαι, ἕνα δίκαιον τίμημα, τὸ ὁποῖον, ἐπὶ τέλους, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν κερδῶν, διηυκόλυνε τὴν ἐθνικοποίησιν. Ἐδῶ, ἔχομεν τὴν εἰσαγωγὴν τῆς παρεκκλίσεως ὑπὲρ τοῦ ἰδιώτου καὶ εἰς βάρος τοῦ Κράτους. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τοῦ σκοποῦ — καὶ ποιὸς δὲν ἀναγνωρίζει ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς παραγωγικῆς ἐπενδύσεως εἶναι ἀξιόλογος, εἶναι ἄξιος ἐνισχύσεως — δὲν ἠξεύρω, εἰς τὴν αὐθαίρετον πλέον, διότι ἐλλείπει ἀντικειμενικὸν κριτήριον, εἰς τὴν αὐθαίρετον ὑποκειμενικὴν κρίσιν τοῦ μέλλοντος νὰ προσδιορίσῃ ὀργάνου, μήπως αὐτὸ δὲν φθάσῃ εἰς τὴν συμβολικὴν δραχμὴν μίαν... Θέλω νὰ εἴπω μὲ ὅλα αὐτά, ὅτι ἡ σύμβασις παρουσιάζει μίαν ὑπέρμετρον εὔνοιαν ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου καὶ μίαν ἀκηδίαν διὰ τὰ δημόσια συμφέροντα τῆς Χώρας. Ὅταν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ ἀνάδοχος θὰ εἶναι, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα καὶ ὁ πελάτης τῶν ναυπηγείων καί, ἑπομένως, ὁ ἀνάδοχος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, μὴ δεσμευόμενος ἀπὸ οὐδεμίαν διάταξιν ἐν τῇ συμβάσει, ποὺ νὰ προσδιορίσῃ τιμὴν ναυπηγήσεως τὴν τιμὴν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὔτε εἰς τὸ μέλλον περιθώριον νὰ φορολογηθῇ, διότι ποτὲ δὲν θὰ παρουσιάσῃ τόσα κέρδη, ὥστε νὰ εἴπῃ ὅτι ἀπέσβεσε τὸ κεφάλαιον καί, ἑπομένως, ἀρχίζει ἡ περίοδος, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ φορολογῆται. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, ζητοῦμεν κατάργησιν τῆς συμβάσεως, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ἐπιδιωχθῇ συμφερωτέρα, διότι, πράγματι, ἡ σύμβασις ἀποτελεῖ παραγωγικὴν ἐπένδυσιν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Τ. Δρούλιας ἔχει τὸν λόγον.

§62Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἴθισται παρ’ ἡμῖν ἔκπαλαι, νὰ παραχωρῶμεν προνόμια, ἀκόμη καὶ μονοπώλια, εἰς ἐπιχειρηματίας, ποθοῦντας νὰ γίνουν πλουσιώτεροι. Χάριν τῶν ἐπιχειρηματιῶν τούτων, γίνονται νομοσχέδια εἰδικά, διὰ νὰ τίθενται οὗτοι ἐκτὸς τῶν κοινῶν νόμων, εἰς προνομιοῦχον θέσιν. Ἦλθε τώρα καὶ ἡ σειρὰ τοῦ Νιάρχου, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ἡ τῶν Ναυπηγείων. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅ,τι ἔγινε, ἔγινε ἐξ ἀνάγκης, διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν εἰς τὸν τόπον μας ἔργον ἐξόχως σημαντικόν, ὅπερ θὰ πληρώσῃ τὸ μέγα κενὸν ποὺ εἴχομεν καὶ θὰ πραγματοποιήσῃ ἕνα ὄνειρον ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ δὴ τῶν ναυτιλλομένων, καὶ τὸ ὁποῖον ἄλλως πως ἦτο ἀνέφικτον νὰ γίνῃ. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἡ σύμβασις Νιάρχου οὐδενὸς τὴν ἀντιπάθειαν προὐκάλεσε, μηδὲ ἐκείνων οἵτινες πιστεύουν ὅτι ἐδόθησαν προνόμια περισσότερα τοῦ δέοντος. Ἐλέχθη ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, παραχωροῦνται πολλὰ εἰς τὸν ἀνάδοχον. Νομίζω ὅτι πράγματι ὁ ἀνάδοχος ἐπέτυχε νὰ τῷ δοθοῦν, ὅλα ὅσα ἐπεδίωκε, χάρις εἰς τὰ ὁποῖα μεγάλως θὰ ὠφεληθῇ. Ἐξ ἴσου, ὅμως, θὰ ὠφεληθῇ καὶ ἡ ἐθνική μας οἰκονομία, διότι ἡ ἵδρυσις εἰς τὴν Χώραν μας ναυπηγείων διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ κατασκευὴν πλοίων, θὰ προωθήσῃ ἐπὶ πλέον τὴν Ἐμπορικήν μας Ναυτιλίαν, θὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὸν πολεμικόν μας στόλον, καὶ θὰ δώσῃ ἀπασχόλησιν εἰς 4 ἢ 5 χιλιάδας ἐργάτας, οὓς θὰ μεταβάλῃ εἰς τεχνίτας χρησίμους διὰ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν μηχανουργικῶν ἐν Ἑλλάδι ἐργασιῶν καὶ εἰδικώτερον τῆς βαρείας βιομηχανίας. Πάντως, ἐν προκειμένῳ ἔχομεν νὰ ἐξετάσωμεν, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε τὸ πᾶν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς καλλιτέρους ὅρους ἢ ἂν ὁ Νιάρχος ἀπεδείχθη ἀνυπέρβλητος εἰς τὰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, οἵτινες ἴσως νὰ ἐφάνησαν ὑποχωρητικοί, κατεχόμενοι ἀπὸ τὸν φόβον ἀπωλείας τῆς εὐκαιρίας ἱδρύσεως ναυπηγείων παρ’ ἡμῖν. Ἐπὶ τούτου, τρεῖς εἶναι αἱ παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν: Ἡ πρώτη συνίσταται, εἰς τὸ ὅτι δὲν προεκηρύχθη ἕνας τυπικὸς διαγωνισμὸς μεταξὺ τυχὸν ἐνδιαφερομένων. Δηλαδὴ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν μὲ τὸν Νιάρχον πρὶν ἢ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς ἄλλους νὰ ἀνταγωνισθοῦν, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Δημοσίου. Ἡ δευτέρα συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἐδόθη ἀνεπίτρεπτος φορολογικὴ ἀπαλλαγή. Ἡ τρίτη παρατήρησις εἶναι ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν, ἐμμέσως ἐμποδίζονται νὰ ἔλθουν καὶ ἄλλοι διὰ νὰ ἱδρύσουν παρομοίας ἐπιχειρήσεις. Ὡς πρὸς τὴν τελευταίαν αὐτὴν παρατήρησιν, νομίζω ὅτι τὰ ἐμπόδια δὲν εἶναι ἀνυπέρβλητα. Μονοπώλιον δὲν ἐχορηγήθη. Προνόμια μόνον καὶ διευκολύνσεις ἐδόθησαν εἰς τὸν Νιάρχον. Ὅταν καὶ ἄλλος τις πεισθῇ ὅτι ἡ Ἑλλὰς παρέχει κατάλληλον ἔδαφος διὰ ναυπηγεῖα, θὰ ἔλθῃ καὶ οὗτος νὰ ζητήσῃ προνόμια καὶ διευκολύνσεις, καὶ κατὰ τὴν συνήθειάν μας, θὰ τοῦ τὰ δώσωμεν. Ἡ κυριωτέρα κατηγορία ἥτις διετυπώθη εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη τοιαύτας φορολογικὰς διευκολύνσεις ὥστε δι’ ἄλλην μίαν φορὰν νὰ βεβαιωθῇ ὅτι διατηροῦμεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, καὶ ὅτι οἱ μικροὶ εἶναι πάντοτε οἱ τεταγμένοι νὰ φέρουν τὰ βάρη. Ἐδέχθη πράγματι ἡ Κυβέρνησις: 1ον) Φορολογίαν μόνον 3%, ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τῶν κερδῶν, ἅτινα χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῶν δανείων. 2ον) Τὸ ἀφορολόγητον τῶν τόκων τῶν δανείων τούτων, καὶ 3ον) Τὸ ἀμετάβλητον τοῦ φορολογικοῦ συντελεστοῦ. Τὰς φορολογικὰς ταύτας διευκολύνσεις ἐζήτησαν ἅπαντες οἱ κατὰ καιροὺς ὑποβαλόντες προτάσεις, καὶ ἐπέμενον εἰς αὐτάς. Συνεπῶς εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἀνάγκης ἀπεδέχθη τοὺς φορολογικοὺς ὅρους. Καὶ ὀρθῶς ἔπραξεν, ἀφοῦ ναυπηγεῖα μὲν ἔπρεπε νὰ ἀποκτήσωμεν, οὐδεὶς δὲ ἐδέχετο νὰ μᾶς κάμῃ ναυπηγεῖα μὲ καλλιτέρους ὅρους. Ὅλοι ὅσοι ἐνδιεφέρθησαν νὰ ἱδρύσουν ναυπηγεῖα ἐν Ἑλλάδι ἐζήτησαν εἰδικὴν φορολογικὴν μεταχείρισιν, βάσει τοῦ Ν. Δ. 2687) 1953. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Ν. Δ. προβλέπεται ὅτι εἰς ἐπιχειρήσεις τὸ πρῶτον ἱδρυομένας ἐν Ἑλλάδι διὰ κεφαλαίων εἰσαγομένων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, δύναται νὰ παγιοποιῆται ὡς φορολογικὴ ὑποχρέωσις, ἡ ἰσχύουσα τοιαύτη κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκδόσεως τῆς ἐγκριτικῆς τῶν κεφαλαίων πράξεως. Ὁρίζεται περαιτέρω ὅτι ἐν περιπτώσει μειώσεως τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως, αὕτη θὰ ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὰς οὕτω ἱδρυομένας ἐπιχειρήσεις. Ὁρίζεται ἀκόμη ὅτι εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ταύτας δύναται νὰ παρασχεθῇ εἰδικὴ φορολογικὴ μεταχείρισις διὰ διάστημα 10 ἐτῶν, διὰ καθορισμοῦ παγίου ποσοστοῦ φορολογίας ἐπὶ τῶν καθαρῶν ἢ ἀκαθαρίστων κερδῶν καὶ εἰς ὕψος φορολογίας κατωτέρας τῆς ἑκάστοτε ἰσχυούσης. Ὡς πρὸς τὴν πρώτην παρατήρησιν, ὅτι δηλαδὴ ἔγινε σύμβασις ἄνευ διαγωνισμοῦ. Νομίζω ὅτι δὲν ἐγένετο μὲν ὁ τυπικὸς διαγωνισμός, ἔγινε, ὅμως, κἄτι τὸ σχετικόν. Ἀρκετὸς δὲ χρόνος ἐσπαταλήθη εἰς σχετικὰς συζητήσεις καὶ διαπραγματεύσεις μὲ διαφόρους οἴκους, ἐνδιαφερομένους διὰ τὴν ἵδρυσιν ναυπηγείων παρ’ ἡμῖν. Τὸ Δημόσιον πράγματι ἀπὸ διετίας καὶ πλέον ἐδημοσίευσε πρόσκλησιν πρὸς ὑποβολὴν προτάσεων διὰ ναυπηγεῖα. Ἐνδιεφέρθη μία Ὁλλανδικὴ Ἑταιρία. Ἐνδιεφέρθη καὶ ὁ Λιβανός. Ἐνδιεφέρθη καὶ ἡ Α.Ε. Ναυπηγείων Σύρου. Οὗτοι ὑπέβαλον προτάσεις, καὶ διεξήχθησαν διαπραγματεύσεις. Ἀργότερον, πρὸ ἔτους, ὑπέβαλε προτάσεις καὶ ὁ Ὠνάσης, τοῦ ὁποίου οἱ ὅροι ἦσαν συμφερώτεροι διὰ τὸ Δημόσιον. Ἐν τέλει, προσεφέρθη καὶ ὁ Νιάρχος, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἐργοστασίων, μὲ ὅρους ἐπὶ πλέον καλλιτέρους. Καὶ τὸ Κράτος ἔσπευσε νὰ τοὺς ἀποδεχθῇ. Ὁ Νιάρχος ἐπρότεινε τοὺς ἰδίους ὅρους μὲ τὸν Ὠνάσην, ἀλλ’ ἄνευ οὐδεμιᾶς χρηματοδοτήσεως. Ἐζήτει τὰ αὐτὰ προνόμια καὶ τὰς αὐτὰς διευκολύνσεις, φορολογικὰς καὶ συναλλαγματικάς, ποὺ ἀπῄτουν ἀνενδότως καὶ οἱ ἄλλοι, ἀλλὰ δὲν ἐζήτει χρηματοδότησιν. Μετὰ σύγκρισιν τῶν ὅρων τῶν διαφόρων προσφορῶν, ἐθεωρήθησαν ὡς οἱ μᾶλλον συμφέροντες, οἱ τοῦ Νιάρχου, δι’ ὃ καὶ ἐπροτιμήθη οὗτος. Καὶ τώρα δὲν ἀπομένει ἄλλο τι, παρὰ νὰ εὐχηθῶμεν ὅπως ἡ ἐπιχείρησις Ναυπηγείων ἐπιτύχῃ καὶ ἀποδώσῃ πολλὰ εἰς τὸν ἀνάδοχον, ὥστε, αὐτὸς μὲν νὰ προβαίνῃ εἰς προσθήκας καὶ ἐπεκτάσεις τῶν ἐγκαταστάσεων, ἄλλοι δὲ νὰ παρασυρθοῦν εἰς μίμησιν διὰ νὰ ἱδρύσουν παρομοίας ἐπιχειρήσεις, αἵτινες θὰ συμβάλουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης ἔχει τὸν λόγον.

§64Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀρχίσω μὲ μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία ἴσως ἀποτελεῖ κοινοτυπίαν, ἀλλὰ εἶναι εἰλικρινής. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν ἐπὶ τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως. Μὲ ὠθεῖ τὸ πνεῦμα τῆς βελτιώσεως αὐτῆς. Σᾶς λέγω ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἄλλωστε δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπικρατήσῃ μπροστὰ εἰς τὸν κ. Χέλμην μὲ τὸν ὁποῖον μὲ συνδέει παλαιὰ φιλία καὶ ἀναμνήσεις ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἤμην Γερουσιαστής. Ἀπὸ τότε ἐξητάζαμεν ἀπὸ κοινοῦ θέματα ἀνασυγκροτήσεως καὶ συνέπιπτον πολὺ συχνὰ αἱ γνῶμαι μας. Τὸ θέμα τῶν ναυπηγείων, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς βαρείας βιομηχανίας. Ἐὰν μάλιστα εἶναι ἀληθὲς ἐκεῖνο ποὺ ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ Νιάρχος ἔχει πρόθεσιν ὄχι μόνον νὰ ἱδρύσῃ ναυπηγεῖα, ἀλλὰ καὶ νὰ ἱδρύσῃ καὶ μεταλλουργικὴν βιομηχανίαν τοῦ σιδήρου, δηλαδή, χαλυβουργίαν μὲ παραγωγὴν 500.000 τόννων τὸ χρόνο, γίνεται τὸ πρῶτον βῆμα ἐκβιομηχανίσεως καὶ μάλιστα βαρείας ἐκβιομηχανίσεως τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἔπρεπε, ἑπομένως, νὰ χαιρετίσω αὐτὴν τὴν ἀπαρχὴν δημιουργίας ἑνὸς καλλιτέρου οἰκονομικοῦ μέλλοντος μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ μεταλλευτικοῦ μας πλούτου. Ἡ ἐξονύχισις τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο σοβαρωτάτη. Θέλω, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, νὰ προσέξητε εἰς τὸν συνδυασμὸν μερικῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ὄψιν Ν. Δ. διὰ νὰ ἴδητε ὅτι δικαιολογημένως θὰ καταψηφίσω τὴν σύμβασιν. Ὁ Νιάρχος ἐζήτησε κἄτι εἰς τὸ ὁποῖον περιέργως δὲν ἀπέδωσε σημασίαν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐζήτησεν ἐλευθέραν ζώνην, ὅπως βέβαια ἦτο φυσικόν, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ναυπηγείων του. Τὸ κεφάλαιον τῆς Ἀνωνύμου Μετοχικῆς Ἑταιρίας, ἢ τῆς Ἑταιρίας περιωρισμένης εὐθύνης, ἀνέρχεται εἰς 500 χιλιάδας δολλάρια, ἐνῷ διὰ τῆς συμβάσεως προβλέπεται ὅτι θὰ δαπανήσῃ 8.650.000 δολλάρια. Τὸ μικρὸν αὐτὸ ἑταιρικὸν κεφάλαιον, κύριοι, ἐθεωρήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν σοβαρὸν μειονέκτημα, διότι θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀπαλλαγὴν πληρωμῆς φόρων μεγαλυτέρων τοῦ 3% ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχῃ συνάψει δάνεια 8.150.000. Ἡ εἰς τὸ ἄρθρον 31 τῆς συμβάσεως διαιτησία προβλέπει ξένον ἐπιδιαιτητήν, τὸν Πρόεδρον τοῦ Ὁμοσπονδιακοῦ Δικαστηρίου τῆς Ἑλβετίας ἢ τοῦ Δικαστηρίου τῆς Χάγης ἢ τοὺς ἀναπληρωτὰς αὐτῶν. Θὰ ἠμπορούσαμεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀξιώσωμεν ἀπὸ τὸν κ. Νιάρχον τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὑψώσει τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν καὶ οὐδέποτε ἐμερολήπτησαν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ἕτερον ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καὶ τοῦ ξένου προσωπικοῦ. Εἶναι βεβαίως ἀληθές, ὅτι ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἔχομεν εἰδικευμένους ναυπηγούς, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δικαιολογημένως προβλέπεται εἰς τὴν σύμβασιν ἀλλοδαπὸν προσωπικόν. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ἡ ἐπιχείρησις αὕτη ἔχει ἐξαιρετικὴν σημασίαν, καὶ ἡ ἐξαιρετικὴ αὐτὴ σημασία ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ἐγκυμονεῖ μεγάλους κινδύνους ὁ συνδυασμὸς τῶν διατάξεων ποὺ ἐμνημόνευσα, ἐλευθέρα ζώνη, μικρὸν ἑταιρικὸν κεφάλαιον, ξένον προσωπικόν, ξένην διαιτησίαν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον δεικνύουν ὅλαι αἱ Χῶραι διὰ τὰς Ἑλληνικὰς θαλάσσας, τὰς Ἑλληνικὰς νήσους ἀπὸ τὰ Κράτη τοῦ ΝΑΤΟ δημιουργεῖ κινδύνους, ποὺ ἔχω καθῆκον νὰ ἐπισημάνω. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἱδρυθῇ ἑταιρία ποὺ θὰ ἔχῃ τὴν τύχην τῆς διώρυγος τοῦ Σουέζ. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς διώρυγος τοῦ Σουέζ ἐχαιρετίσθη τὸ γεγονὸς ὡς εὐτυχία διὰ τὴν χώραν ἡ ἀπαρχὴ ἑνὸς καλλιτέρου οἰκονομικοῦ μέλλοντος. Παρ’ ὀλίγον, ὅμως, νὰ προκαλέσῃ ἕνα φοβερὸν τρίτον παγκόσμιον πόλεμον. Μὴ αὐταπατώμεθα, κύριοι βουλευταί, τὰ ναυπηγεῖα αὐτὰ ἐγκατεστημένα εἰς ἐλευθέραν ζώνην, θὰ ἀποτελέσουν ἕνα μεγάλον πειρασμόν. Εὐκόλως δύναται νὰ περιέλθῃ εἰς ξένας χεῖρας διὰ νὰ συμπληρώσουν τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας συνδυασμοῦ ξένων δυνάμεων. Πρέπει νὰ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὥστε ἡ ἑταιρία αὐτή, πρέπει νὰ δημιουργηθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, διὰ νὰ μὴ περιέλθῃ εἰς ξένας χεῖρας, λόγου χάριν δι’ ὀνομαστικοποιήσεως τῶν μετοχῶν ἢ ἄλλου μέτρου. Νομίζω, ὅτι ὁ κίνδυνος αὐτὸς εἶναι σοβαρὸς καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ κατοχυρωθῶμεν ἀπὸ τοιαύτην περιπέτειαν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο τὸ καλύτερον, εἶναι ἡ ἐθνικοποίησις μιᾶς τοιαύτης ἐπιχειρήσεως. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἀπαντήσητε, κύριοι βουλευταί, ποῦ θὰ βρῇ τὸ Κράτος τὰ 8.650.000 δολλάρια καὶ ποῦ θὰ βροῦμε τοὺς τεχνικοὺς τοὺς ἐμπείρους εἰς τοιαύτας ναυπηγικὰς ἐργασίας. Τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, δὲν εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Βεβαίως, εἶναι ἐπιφυλακτικὸν ἔναντι τῆς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως, διὰ νὰ μὴ γίνεται ἐκμετάλλευσις τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου ἀπὸ ἀσυνειδήτους ἐπιχειρηματίας καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Πάντως εἰς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ, πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα κατοχυρώσεως. Περαιτέρω, πρέπει νὰ προσέξητε τὴν ἐλευθέραν ζώνην, ὅπου ὁ Νιάρχος θὰ τοποθετήσῃ τὰς ὑψικαμίνους του εἰς περίπτωσιν χαλυβουργίας, διότι τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς ὡς γνωστὸν εἶναι εὐπρόσδεκτον διὰ τὴν βαρεῖαν βιομηχανίαν καὶ ὁ Πειραιεὺς θὰ παίξῃ σπουδαῖον ρόλον ἐν προκειμένῳ. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Μαῦρος, εἶπεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ μὴ συγκεντρωθοῦν ὅλαι αἱ βιομηχανίαι εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἀλλὰ νὰ μεταφερθοῦν καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ δώσουν ζωήν. Εἴμεθα σύμφωνοι ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὸ πιστεύω καὶ ἐγώ, ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν τὰς συνθήκας. Τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς, ἰδίως ἡ περιοχὴ Περάματος, εἶναι ἐνδεδειγμένη διὰ βαρεῖαν βιομηχανίαν ἐκτὸς μιᾶς συνθήκης ποὺ δὲν ὑπάρχει, ἐξ ὑπαιτιότητός μας. Εἶναι τὸ φθηνὸ νερό. Ὡς γνωστόν, αἱ βαρεῖαι βιομηχανίαι ἔχουν ἀνάγκην ἀπὸ πολὺ καὶ εὐθηνὸ νερό. Αὐτὸ τὸ εὐθηνὸ νερὸ θὰ τὸ εἴχαμεν ἐν ἀφθονίᾳ, ἐὰν ἐκάμαμε τὴν παρευβοϊκὴν χάραξιν τῆς Ὑλίκης. Ἐκεῖ, παρ’ ὅλους τοὺς ἐνθουσιασμοὺς καὶ τὰς θριαμβολογίας, ἔγινε ἓν τεράστιον λάθος ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου δὲν θὰ ἔχωμεν τὸ φθηνὸ νερὸ ἀπαραίτητο διὰ τὴν βαρεῖαν βιομηχανίαν ἰδίᾳ δὲ διὰ τὴν μεταλλουργίαν. Δὲν ἠμποροῦμεν, πάντως, εἴτε θέλουμε, εἴτε ὄχι, νὰ ἀποκλείσουμε τὸν Πειραιᾶ ἀπὸ τὸν προορισμόν του. Αὐτό, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνω, εἶναι, ὅτι δὲν πρέπει ἡ ἐλευθέρα αὐτὴ ζώνη νὰ εἶναι τοῦ Νιάρχου μόνον, πρέπει νὰ εἶναι ἐλευθέρα βιομηχανικὴ ζώνη τοῦ Πειραιῶς, ποὺ θὰ παρέχῃ τὴν εὐχέρειαν καὶ εἰς ἄλλας βιομηχανίας νὰ ἐγκατασταθοῦν. Αἱ ἐλεύθεραι ζῶναι, ὡς γνωστόν, ἔχουν ἀνάγκην ἀπὸ τεραστίας ἐκτάσεις καὶ χώρους παραλιακοὺς καὶ πολλὰς πάσης φύσεως τεχνικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ τεχνικοὺς ἐξοπλισμούς. Μὲ τοιαύτην εὐρυτάτην βιομηχανικὴν ἐλευθέραν ζώνην θὰ κατορθώσῃ ὁ Πειραιεὺς νὰ γνωρίσῃ ἄνθησιν τῆς βιομηχανίας του καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ λαμπρὸν οἰκονομικὸν μέλλον. Τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ προσέξουν οἱ ἐκ Πειραιῶς, κύριοι συνάδελφοι. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἀλλοδαπὸν προσωπικὸν πρέπει ἐπίσης καὶ ἐκεῖ νὰ δοθῇ μεγάλη προσοχή. Πρέπει τὸ προσωπικὸν αὐτὸ νὰ εἶναι ἐκπαιδευτικὸν μόνον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον νὰ φύγῃ εὐθὺς ὡς μορφωθῇ τὸ κατάλληλον Ἑλληνικὸν καὶ ναὶ μὲν ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἡ σύμβασις προβλέπει κλιμακώσεις ἐλαττώσεως τοῦ προσωπικοῦ, δὲν παρέχει, ὅμως, ἐγγυήσεις ἐξασφαλιστικὰς διὰ τὴν μελλοντικὴν ἀποχώρησιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Δὲν θέλω νὰ κάμω κατάχρησιν τῆς ὑπομονῆς σας, κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ πρέπει νὰ προσέξητε ἰδιαιτέρως καὶ νὰ σκεφθῆτε τὶ θὰ εἶναι αὐτὸ ποὺ δημιουργοῦμεν. Μήπως δημιουργοῦμεν αὐτοὺς τοὺς ἐξαιρετικοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα; Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μὲ τὸ θάρρος ποὺ μοῦ δίδει ἡ παλαιά μας φιλία, τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐγὼ ἤμην φανατικὸς ὀπαδὸς τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ αὐτὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ἐγὼ προώδευσα, ἐκεῖνος, ὅμως, ἔμεινε στάσιμος. (Γέλωτες). Ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον ὅλων τῶν διατάξεων ποὺ ἀνέφερα καὶ τῆς ξένης διαιτησίας. Ἔχω παραστῆ πολλὰς φορὰς ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἢ ξένων ἑταιριῶν εἰς παρομοίας διαιτησίας. Ἔχω δὲ τὴν πεῖραν, ὅτι ἦτο ἀδύνατον τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν του, ὅταν ὁ ἐπιδιαιτητὴς ἦτο ξένος. Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα πράγματι εἰς μίαν ἱστορικὴν στιγμήν. Ἡ στιγμὴ αὐτὴ εἶναι ἀπαρχὴ δημιουργίας μεγάλων ἐλπίδων, ἀλλὰ καὶ ἀπαρχὴ περιπετειῶν, τῶν ὁποίων τὸ πέρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν ἀπὸ τοῦδε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§66Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἴπω πολλὰ πράγματα, διότι μὲ ἀπήλλαξαν ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόπον οἱ προαγορεύσαντες, οἱ ὁποῖοι μ’ ὅλον ὅτι ἐζήτησαν τὴν ἀκύρωσιν τῆς συμβάσεως, ἐν τούτοις ὡμολόγησαν, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἐπωφελὴς καὶ χρήσιμος διὰ τὴν Χώραν. Ἔκαμον, ὅμως, παρατηρήσεις εἰς ὡρισμένα σημεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ περιορίσω τὴν ἀπάντησίν μου. Ἡ πρώτη παρατήρησις ἦτο, ὅτι δὲν ἔγινε συναγωνισμός. Κατὰ τὴν διακοπήν, ὅμως, ποὺ ἔκαμον εἰς τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν ἐκ Λέσβου, νομίζω ὅτι ἀπεδείχθη τρανῶς, ὅτι ὑπῆρξε ὀξύτατος συναγωνισμὸς καὶ ὅτι οἱ ὅροι οἱ ὁποῖοι περιελήφθησαν εἰς τὴν σύμβασιν Νιάρχου ἦσαν οἱ καλλίτεροι ἐξ ὅλων τῶν ἄλλων συναγωνιστῶν, τοὺς ὁποίους οὗτοι προέτειναν, κατὰ τὰ διάφορα στάδια τῶν συζητήσεων καὶ ἐπὶ πλέον ὑπῆρξεν ἀπόφασις εἰδικῆς ἀνωτάτης Ἐπιτροπῆς, μὲ Πρόεδρον τὸν ἀξ. Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία κατέληξε εἰς ὁμόθυμον καὶ ὁμόφωνον γνώμην, ὅτι αἱ προτάσεις Νιάρχου ἦσαν αἱ συμφερώτεραι ὅλων τῶν ἄλλων. Συνεπῶς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι ἱκανοποιητική. Τὸ δεύτερον σημεῖον ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Ἡλιοῦ ἦτο, ὅτι ὑποχρεοῦται 50% τοῦ συναλλάγματος νὰ τὸ δίδῃ ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος. Τὸ ἀντίθετον καθορίζεται ἐν τῇ συμβάσει. Διὰ τοῦ ἄρθρου 16 ὑποχρεοῦται ὁ ἀνάδοχος μόνον τὸ 50% τῶν δαπανῶν ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου νὰ τὸ καλύψῃ δι’ εἰσαγωγῆς συναλλάγματος μέσῳ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος. Πέραν τούτου, ὑπάρχει ρητὴ διάταξις ἐν τῇ συμβάσει, ὅτι «ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει .... (ἀναγινώσκει) ....». Μία περίπτωσις ὑπάρχει μόνον, τοῦ ἄρθρου 4, εἰς τὴν ὁποίαν λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Δηλαδὴ πάντοτε τὸ συνάλλαγμα θὰ εἶναι ἴδιον καὶ δὲν θὰ ἐκχωρῆται ὑπὸ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, θὰ εὑρίσκεται δὲ εἴτε εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, κατατεθειμένον, εἴτε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ αὐτὸ θὰ εἰσάγῃ, διὰ νὰ καλύπτῃ καὶ τὰς εἰς δραχμὰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ συναλλάγματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς φορολογίας ἔγινε μία σύγχυσις ἀπὸ τοὺς προαγορεύσαντας. Ἡ σύγχυσις εἶναι ἡ ἑξῆς: Δὲν εἶναι 3% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν χρεῶν. Μόνον καθ’ ὃ τμῆμα τῶν κερδῶν διατίθεται διὰ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ χρεωλυσίου. Δηλαδὴ μόνον κατὰ τὸ τμῆμα τοῦτο ἡ φορολογία εἶναι 3%, κατὰ δὲ τὸ ὑπόλοιπον ἡ φορολογία θὰ εἶναι κανονικὴ φορολογία 45%. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι καθ’ ἕκαστον ἔτος διατίθεται ἐκ τῶν κερδῶν ἕνα ποσὸν διὰ χρεωλύσιον, τὸ ποσὸν τοῦτο θὰ φορολογῆται μὲ 3%. Τὸ ὑπόλοιπον θὰ φορολογῆται κανονικῶς μὲ τὸ 45% τῆς ἰσχυούσης φορολογίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν, τὸ θέμα εἶναι σαφὲς καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ προλαλήσας ἐκ Λέσβου κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξεν ὅτι τὸ 3% εἶναι ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν κερδῶν. Δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ συνόλου, διότι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ὑπόλοιπον τῶν κερδῶν φορολογεῖται μὲ τὸ 45%. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω ἀκόμη καὶ τοῦτο: Ὅτι ὅλα αὐτὰ ἔχουν σχέσιν καὶ ἐτέθησαν κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ προστασίας ξένων κεφαλαίων. Ὁ νόμος οὗτος ἐπιτρέπει αὐτὰς τὰς φορολογικὰς διακρίσεις, διότι ἄνευ αὐτῶν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ τὸ ξένον κεφάλαιον. Τοῦτο δὲ χωρὶς νὰ ἀπολέσῃ τίποτε τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐλαττώνει τὰ τρέχοντα ἔσοδά του, ἀλλ’ ἡ ἀπώλεια ἀφορᾷ τὰ μέλλοντα ἔσοδα, χάριν τῆς δημιουργίας ἐπιχειρήσεως, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀποκομίσῃ κέρδη, ἐξ ὧν θὰ ὠφεληθῇ φορολογικῶς τὸ Δημόσιον. Ἐπίσης καὶ ἡ διαιτησία, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ κ. Κιτσίκης, καὶ αὐτὴ προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον περὶ προστασίας ξένων κεφαλαίων. Τίποτε δὲν εἶναι ἐκτὸς τῶν διατάξεων τοῦ νόμου αὐτοῦ. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι οἱ ἐνδοιασμοὶ κατὰ τῆς συμβάσεως ἔχουν ἔρεισμα. Ἀληθὲς εἶναι ἕνα: Ὅτι πράγματι ὁ κ. Νιάρχος ἦλθεν ἐδῶ καὶ καταθέτει τὸ κεφάλαιον αὐτὸ διὰ νὰ ἱδρύσῃ μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία πράγματι προσφέρει ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διότι, δι’ αὐτῆς ἀναπτύσσεται ἕνας κλάδος παραγωγῆς, ὁ ὁποῖος διὰ πρώτην φορὰν εἰσάγεται ἐν Ἑλλάδι. Καὶ δὲν εἶναι μόνον τὸ ναυπηγεῖον τοῦ Σκαραμαγκᾶ. Ἀνακοινῶ, ὅτι, πέραν τοῦ Σκαραμαγκᾶ, ἐντὸς δύο–τριῶν ἡμερῶν, ὁ κ. Νιάρχος θὰ κάμῃ τὴν δήλωσίν του περὶ ἐπιλογῆς καὶ τοῦ Λαυρίου διὰ τὴν ἐγκατάστασιν δευτέρου ναυπηγείου. Ὑπάρχει καὶ τρίτη πρότασις διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ναυπηγείου εἰς τὴν Πύλον. Εἶναι, λοιπόν, μία σειρὰ ἐργοστασίων, τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν μεγάλα ἀγαθὰ εἰς τὸν τόπον. Ἐπὶ πλέον δὲ συνδυάζονται καὶ μὲ ἵδρυσιν βαρείας σιδηροβιομηχανίας, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς προπαρασκευῆς. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω ὅτι καλῶς ἔχει ἡ σύμβασις καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπικυρωθῇ, ἀπορριπτομένης τῆς προτάσεως περὶ ἀκυρώσεώς της. (Χειροκροτήματα).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαρβούτης, ἔχει τὸν λόγον.

§68Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδεὶς διαφωνεῖ ὡς πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς συμβάσεως καὶ ἐπειδὴ οἱ προλαλήσαντες ἔθιξαν τὰ οὐσιωδέστερα σημεῖα αὐτῆς δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν. Ἤθελον νὰ τονίσω μόνον ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἀρχὴ τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῆς φορολογίας, ἡ ὁποία καθιεροῦται διὰ τῆς παρούσης συμβάσεως. Δὲν ἔχει ἀνάγκην ἀναπτύξεως τὸ θέμα καὶ ἐὰν τὸ ἀναφέρω, τὸ κάμνω διότι μοῦ ἔδωκεν ἀφορμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, εἰπὼν ὅτι δὲν ἀπαλλάσσονται ὅλα τὰ κέρδη, ἀλλὰ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιῆται ὡς τοκοχρεωλύσιον. Ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ εἶναι ἕωλον, διότι ὁ ἀνάδοχος ὁ ὁποῖος ὁ ἴδιος θὰ εἶναι ὁ δανειστὴς τῆς ἐπιχειρήσεως, ὅλα τὰ κέρδη θὰ τὰ διαθέτῃ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κεφαλαίων καὶ θὰ ἀνεβάσῃ τὸ κεφάλαιον τῶν 8 ἑκατομμυρίων εἰς τὸ διπλάσιον. Δηλαδὴ θὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τοῦ φόρου 16 ὁλοκλήρων ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἀντὶ νὰ πληρώσῃ 35–40% θὰ πληρώσῃ 3%. Δηλαδὴ ὁ ἀνάδοχος θὰ ἔχῃ ἐκ τούτου μίαν ὠφέλειαν 8 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, θέμα σοβαρώτατον, διότι δημιουργεῖται καὶ προηγούμενον, βάσει τοῦ νόμου περὶ προστασίας κεφαλαίων, καθ’ ὃ θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι τὰς αὐτὰς παραχωρήσεις νὰ παράσχωμεν καὶ εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ θελήσουν νὰ ἀναλάβουν τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων ἔργων. Ἀλλὰ πλὴν αὐτοῦ καὶ πλέον τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἄποψις, τὴν ὁποίαν δὲν ἔθιξαν οἱ προλαλήσαντες καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Λέγομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σκοπός μας εἶναι νὰ κάμωμεν πλουτοπαραγωγικὴν τὴν Χώραν μας καὶ ἐπιθυμοῦμεν ὅλοι τὴν εἰσαγωγὴν κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διατί; Διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν συνάλλαγμα πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν μας, ἀναγκῶν εἰς τρόφιμα καὶ εἴδη πρώτης ἀνάγκης διὰ τὸν λαόν. Ὁ νόμος περὶ προστασίας ξένων κεφαλαίων ἔχει λάβει ὑπ’ ὄψει τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ ἐπιτρέπει τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ξένου κεφαλαίου. Τὸ δὲ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀποκτᾶται ἐκ τῆς παραγωγῆς τῶν ἀγαθῶν ἡ ὁποία θὰ πραγματοποιηθῇ διὰ τῶν κεφαλαίων αὐτῶν μένει εἰς τὸν τόπον καὶ μένει ὑπὲρ τοῦ τόπου. Τοῦτο, ὅμως, δὲν συμβαίνει διὰ τὴν παροῦσαν σύμβασιν καὶ ἐπικαλοῦμαι ἐν προκειμένῳ τὴν προσοχήν σας καὶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελον, ἐὰν ἦτο δυνατὸν, νὰ ἐπιτύχῃ τροποποίησιν τῆς συμβάσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 16, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀνάδοχος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγῃ ὅλον τὸ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀποκτήσῃ ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ναυπηγείου καὶ τῶν ἐπισκευῶν τῶν πλοίων, εἰς δὲ τὸ ἐσωτερικὸν θὰ διαθέτῃ τὰς εἰς δραχμὰς εἰσπράξεις διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ προσωπικοῦ. Θὰ δικαιοῦται δὲ καὶ τὰς δραχμὰς αὐτὰς ἄνευ ἀδείας τῆς Τραπέζης νὰ τὰς ἐξάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐρωτῶ, ὁ σκοπὸς τῆς συμβάσεως πῶς ἐπιτυγχάνεται καὶ τὶ θὰ μείνῃ εἰς τὸν τόπον ἐκ τῶν κερδῶν καὶ ἐκ τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράττεται παρὰ τοῦ ἀναδόχου ἐκ τῆς ναυπηγήσεως καὶ τῆς ἐπισκευῆς πλοίων. Τὸ κυριώτερον ἐρώτημα εἶναι αὐτό. Διότι οἱαδήποτε παραχώρησις εἶναι δικαιολογημένη ἔναντι τῶν πλεονεκτημάτων τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ἡ Χώρα διὰ τῆς ἀποκτήσεως συναλλάγματος, τοῦ ὁποίου θὰ ἔχῃ συντόμως ἀνάγκην. Διότι, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, θὰ παύσῃ ἡ ἐποχὴ τῶν παχειῶν ἀγελάδων καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ ἀναζητηθῇ παντοῦ συνάλλαγμα διὰ δανεισμοῦ μὲ βαρυτάτους ὅρους. Θὰ ἐδεχόμην οἱανδήποτε παραχώρησιν, θὰ συνεχώρουν καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς φορολογίας ἀκόμη, ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ ὑποχρέωσις τὸ συνάλλαγμα ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ναυπηγείου νὰ μένῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλὰ τί μένει εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Μόνον τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν. Καὶ ἐὰν οἱ ἐργάται ἐπήγαιναν εἰς ξένα ναυπηγεῖα θὰ εἰσῆγον ἕνα μέρος τῶν ἀποδοχῶν των εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐδῶ, ὅμως, δὲν πρόκειται νὰ ἀποκτήσωμεν οὔτε μίαν δεκάραν περισσότερον συνάλλαγμα. Εἶναι σοβαρώτατον τὸ θέμα αὐτὸ καὶ κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ζητήσῃ καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν τροποποίησιν αὐτήν. Πρὶν τελειώσω, μίαν ἄλλην παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν δι’ ὅλας τὰς συμβάσεις. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, χωρὶς νὰ ἀμφισβητοῦμεν τὴν ἱκανότητα οὔτε τῶν Ὑπουργῶν, οὔτε τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, νὰ ἀσκοῦμεν τὰ ἔργα μας, χωρὶς νὰ ἔχωμεν στοιχεῖα τῆς συμβάσεως. Ἐγώ, ὡς ἀνεξάρτητος, δὲν μετεῖχον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35. Σήμερον, ὁπότε ἦλθεν πρὸ τοῦ Σώματος ἡ σύμβασις, σκοπὸς δὲ τῆς παρούσης συζητήσεως εἶναι νὰ φωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ πάσης πλευρᾶς τῆς συμβάσεως — δὲν εἶναι δὲ κομματικὸν τὸ θέμα αὐτὸ — διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἔγκυρον καὶ ἠτιολογημένην γνώμην, περὶ τοῦ ἐὰν εἶναι συμφέρουσα ἢ ὄχι ἡ σύμβασις ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἔκθεσις τῶν τεχνικῶν συνοδευομένη ἀπὸ ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ μὴ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ σύμβασις αὐτὴ χωρὶς οὔτε κἄν νὰ ἔχῃ τυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ προηγουμένως εἰς τοὺς βουλευτάς. Ὑπογραμμίζω τοῦτο διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ μέλλον αὐτὴ ἡ παράλειψις. Δὲν ἀσκοῦμεν τὸ ἔργον μας σοβαρῶς ὅταν στερούμεθα τῶν στοιχείων μὲ τὰ ὁποῖα θὰ κρίνωμεν ἀντικειμενικῶς τὰς πράξεις καὶ τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Περαίνων ἐπιμένω καὶ πάλιν ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιδιώξῃ τὴν τροποποίησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὥστε, ἀφοῦ τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα θὰ εἰσαχθοῦν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ ἐξυπηρετηθοῦν διὰ τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος μὲ προνομιακοὺς ὅρους, μὲ ἐλάττωσιν τῆς φορολογίας κ.λ.π., τὸ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράξῃ ἐπὶ πλέον νὰ μείνῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἄλλως δὲν θὰ μείνουν εἰς τὴν χώραν μας παρὰ μόνον τὰ ψιχία τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν καὶ τοῦ τεχνικοῦ προσωπικοῦ. Ἐγώ, ἐὰν γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, θὰ καταψηφίσω τὴν σύμβασιν, μόνον καὶ μόνον διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶναι σοβαρώτατος, καὶ ἀνατρέπει, ματαιώνει τὸν σκοπὸν τῆς συμβάσεως, τὸν ὁποῖον ἐξῆραν οἱ προλαλήσαντες κ.κ. συνάδελφοι. (Χειροκροτήματα).

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς παράσχῃ πληροφορίας περὶ τοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν τὰ ναυπηγεῖα ἐν Ἑλλάδι.

§70Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶπον εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, ὅτι προεκρίθη ὁ Σκαραμαγκᾶς ὡς τόπος ἱδρύσεως ναυπηγείου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἠγοράσθη τὸ οἰκόπεδον καὶ ἤρχισεν ἡ οἰκοδόμησις. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἱδρυθῇ καὶ δεύτερον ναυπηγεῖον εἰς τὸ Λαύριον. Ὁ ἀνάδοχος ἔχει ἐκ τῆς συμβάσεως μίαν προθεσμίαν, ἡ ὁποία λήγει μετὰ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας, ἔχω δὲ τὴν θετικωτάτην πληροφορίαν ὅτι τὸ δεύτερον ναυπηγεῖον ἱδρύεται εἰς Λαύριον. Ὑπάρχει καὶ τρίτη πρότασις διὰ τὴν Πύλον. Ἀλλὰ ἡ πρότασις αὐτὴ εἶναι ὑπὸ αἵρεσιν. Ζητεῖ ὁ ἀνάδοχος νὰ πάρῃ ἐκεῖ μίαν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν νὰ ἀποξηράνῃ καὶ νὰ κρατήσῃ διὰ τρία ἔτη τὸ δικαίωμα, μετὰ τὴν ἀποξήρανσιν, ἐὰν θελήσῃ, νὰ ἱδρύσῃ εἰς αὐτὴν ναυπηγεῖον.

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ δεύτερον ναυπηγεῖον θὰ εἶναι ἐπισκευῶν ἢ κατασκευῶν, ὅπως τὸ πρῶτον;

§72Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ πρῶτον θὰ εἶναι κατασκευῶν. Τὸ δεύτερον ἐπισκευῶν. Ἀλλ’ οὐδόλως κωλύεται ὁ ἀνάδοχος ἐκ τῆς συμβάσεως νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ τὰ δύο διὰ κατασκευὰς καὶ ἐπισκευάς. Ἐξαρτᾶται αὐτὸ ἀπὸ τὴν θέλησίν του.

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀποκλείεται ἡ ἵδρυσις ναυπηγείου εἰς τὴν Σούδαν;

§74Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὡς τὴν ὥραν δὲν ἔχω οὐδεμίαν τοιαύτην πληροφορίαν.

§75Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὑπάρχει εἰδικὴ μελέτη περὶ τοῦ Ἀργοστολίου ὡς τόπου ἱδρύσεως ναυπηγείου.

§76Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὸν ἀνάδοχον τὸν τόπον τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν ναυπηγείων. Εἶναι δικαίωμά του νὰ τὸν ἐπιλέξῃ.

§77Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ φόβων τινῶν, τοὺς ὁποίους μοῦ δημιουργεῖ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 29 § 2 καὶ ἴσως θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ φόβοι μου νὰ διαλυθοῦν διὰ δηλώσεώς σας, ἡ ὁποία νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Εἰς τὴν ἐν λόγῳ διάταξιν ἀναγράφεται ὅτι ὁ ἀνάδοχος δικαιοῦται ἄνευ ἄλλης ἀδείας, τηρῶν τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, νὰ ἱδρύσῃ καὶ ἕτερα ὅμοια ἐργοστάσια εἰς οἱονδήποτε σημεῖον τῆς Ἐπικρατείας. Αὐτὸ φοβοῦμαι ὅτι ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ νομικοῦ προνομίου διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὑποθέσατε ὅτι αὔριον θὰ ἔλθῃ ἕνας ἄλλος ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς προτείνῃ τὴν ἵδρυσιν ναυπηγείων εἰς οἱονδήποτε μέρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Τί θὰ κάμητε ἐὰν ὁ ἀνάδοχος ὁ σημερινὸς ἐμφανισθῇ καὶ σᾶς εἴπῃ ὅτι, κ. Ὑπουργέ, ἐγὼ βάσει τῆς συμβάσεως τὴν ὁποίαν ὑπέγραψα, δικαιοῦμαι ἄνευ ἄλλης ἀδείας νὰ ἱδρύσω ἐργοστάσιον καὶ παραχωροῦν τὸ Δημόσιον εἰς τὸν ἕτερον ἀνάδοχον τὸ δικαίωμα αὐτὸ παραβλάπτει κεκτημένα δικαιώματά μου. Ἐξικνεῖται μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ ἔννοια τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 29; Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ ἄποψις αὐτή. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω πολὺ νὰ προβῆτε εἰς δήλωσιν, ἡ ὁποία νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν, καίτοι ἡ δήλωσις αὐτὴ προκειμένου περὶ συμβάσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι λύει ὁριστικῶς τὸ θέμα, ὅτι τοῦτο δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν νομικοῦ προνομίου, ἀλλὰ τὸ Δημόσιον διατηρεῖ τὸ δικαίωμα ἐπὶ ἴσοις ὅροις νὰ χορηγηθῇ καὶ εἰς ἕτερον ἐπιχειρηματίαν τὸ δικαίωμα νὰ ἱδρύσῃ ναυπηγεῖον εἰς οἱονδήποτε μέρος τῆς Ἑλλάδος. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις εἶναι ἐπικίνδυνος καὶ ὀλίγον ὕποπτος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὴν διετύπωσαν.

§78Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν νομίζω ὅτι ἔχετε δίκαιον. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν προνόμιον, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἀποκλειστικὸν διὰ τὸν ἀνάδοχον. Οἱοσδήποτε ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἱδρύσῃ ἐργοστάσιον ὁπουδήποτε ἔξω καὶ παραπλεύρως ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ θὰ ἔχῃ ἱδρύσει ὁ ἀνάδοχος. Δὲν ὑπάρχει, δηλαδή, μονοπωλιακὴ προτίμησις ὑπὲρ αὐτοῦ, ἀποκλείουσα τὸ δικαίωμα ἄλλου νὰ ἐγκαταστήσῃ ὁπουδήποτε ἐργοστάσιον.

§79Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Πρέπει νὰ τὸ ἔχῃ ἐκ διατάξεως νόμου καὶ τοιοῦτον δικαίωμα δυνάμει τῆς συμβάσεως, φαίνεται νὰ ἔχῃ μόνον ὁ ἀνάδοχος.

§80Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐκ τῆς συμβάσεως δὲν δημιουργεῖται προνομιακὴ καὶ μονοπωλιακὴ κατάστασις ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου.

§81Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὅταν δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ ἱδρύεται ἐργοστάσιον εἰς οἱονδήποτε μέρος τῆς Ἐπικρατείας, τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἶναι κεκτημένον διὰ τὸν ἀνάδοχον, διὰ τὸν Νιάρχον. Διὰ τὸν τρίτον δὲν ὑπάρχει παρὰ δικαίωμα προτάσεως. Παρακαλῶ συμβουλευθῆτε τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τὸν ὁποῖον ἔχετε Νομικὸν Σύμβουλον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας.

§82Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι δικαίωμα εἰς τὸν τρίτον νὰ ἱδρύσῃ ὅπου θέλει ἐργοστάσιον.

§83Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, νὰ δώσῃ εἰς οἱονδήποτε τρίτον τὴν ἄδειαν νὰ ἱδρύσῃ ἐργοστάσιον.

§84Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ τὸ διατυπώσητε ὡς δήλωσιν, τὴν ὁποίαν νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ ὅτι εἶναι ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγράφου, ὅτι δὲν ὑπάρχει μονοπώλιον ὑπὲρ τοῦ ἀναδόχου, ἀλλὰ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δώσῃ ἄδειαν ἐγκαταστάσεως εἰς οἱονδήποτε τρίτον, ὑπὸ ὅρους εὐμενεστέρους. Παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ ἡ δήλωσις εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ ἀναγραφῇ ὅτι ἔγινεν ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν, διὰ νὰ κατοχυρωθῇ τὸ Δημόσιον.

§85Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῆς τῆς συζητήσεως νὰ τονίσω τὰ ἑξῆς: Ἀναμφισβητήτως, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι δικαίωμα τοῦ ἀναδόχου νὰ ἐπιλέξῃ τὸ μέρος ὅπου θὰ ἐγκαταστήσῃ τὸ ναυπηγεῖον ἢ τὰ ναυπηγεῖα. Εἶναι ἀναμφισβήτητον. Καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔχει συμφέρον νὰ κατευθύνῃ τὴν τοποθέτησιν ἐκεῖ ὅπου διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος εἶναι σκοπιμώτερον. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ παρίδῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀσκήσῃ ὅλην τὴν ἐπιρροήν της πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, διὰ νὰ μὴ συγκεντρωθοῦν καὶ τὰ ναυπηγεῖα ἐκεῖ ὅπου συγκεντροῦνται ὅλαι αἱ βιομηχανίαι, ἤτοι εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν καὶ γενικώτερον τῆς Πρωτευούσης. Ἡ Σούδα καὶ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας, ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ναυπηγείων. Νομίζω ὅτι ἐὰν ὁ ἀνάδοχος ἐπέλεξε τὸν Σκαραμαγκᾶν καὶ τὸ Λαύριον, τοῦτο συνδέεται καὶ πρὸς διευκολύνσεις, τὰς ὁποίας δύναται ἢ θὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ τοῦ παράσχῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐγὼ δὲν ἀντιδικῶ πρὸς τὴν ἵδρυσιν ναυπηγείων ἢ οἱασδήποτε βιομηχανίας, εἰς οἱονδήποτε μέρος. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐκφράζω ἐν τούτῳ τὴν ὁμόφωνον ἐπιθυμίαν τῆς περιφερείας μου ἐὰν διατυπώσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν παράκλησιν ὅπως κατευθύνῃ τὸν ἀνάδοχον πρὸς ἵδρυσιν ναυπηγείων ἐν Σούδᾳ ὑπὲρ τοῦ ὁποίου συνηγοροῦν πλεῖστοι ὅσοι λόγοι.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῆς ὡς ἄνω προτάσεως νόμου. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3593)56 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Σταύρου Σ. Νιάρχου συναφθείσης συμβάσεως περὶ ἱδρύσεως ναυπηγείων» παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς ἡ πρότασις νόμου ἀπερρίφθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3592)56 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ΚΕΝΕΚΟΤ ΚΟΠΕΡ ΚΟΡΠΟΝΕΣΙΟΝ συναφθείσης συμβάσεως διὰ τὴν διενέργειαν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ἐν Ἑλλάδι». Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§87Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει συμφωνία νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις.

§88Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι συμβάσεις πολύπλοκοι, καὶ νομίζω ὑπάρχει κάματος.

§89Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§90Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ κουρασθῶ ὀλίγον παραπάνω, διότι ὁμολογουμένως εἰς τὴν ἰδίαν Ἡμερησίαν Διάταξιν εἶναι δύο συμβάσεις πολύπλοκοι. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ, δυστυχῶς, δὲν θὰ ἔχῃ ὁποιοσδήποτε τῆς συμβάσεως αὐτῆς τῆς ἐξορύξεως ἀμιάντου, ὁποιοσδήποτε μελετητὴς καὶ συζητητής, νὰ εὕρῃ καὶ νὰ εἴπῃ ὅσα μὲ ἀπόδειξιν ἐλλείψεως ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως καὶ μὲ ἀπεριόριστον καλὴν πίστιν ὡμολόγησαν καὶ ἀνεγνώρισαν εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς συμβάσεως ναυπηγείων καὶ ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι ρήτορες ἐκ τῶν εἰσηγηθέντων τὴν κατάργησιν, ὅσα στοιχεῖα θετικά, ὅσα στοιχεῖα εὐμενῆ, ἀνεγνωρίσθησαν εἰς τὴν σύμβασιν ἐκείνην. Ἡ σύμβασις ἐξορύξεως ἀμιάντου — διότι περὶ συμβάσεως ἐξορυκτικῆς πρόκειται — εἶναι μία σύμβασις χωρὶς κανὲν ἀπολύτως πλεονέκτημα, εἶναι μία σύμβσαις τοιαύτης φύσεως, ὥστε θέτει ὑπὸ διακινδύνευσιν τὰς προϋποθέσεις τῆς μελλοντικῆς τυχὸν ἀνασυγκροτήσεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, τῆς μελλοντικῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς Χώρας. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ λέγωμεν — διότι εἶχε λεχθῆ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅπου εἰσήχθη καὶ ἐψηφίσθη — δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ περὶ εἰσαγωγῆς καὶ ἐπενδύσεων κεφαλαίων ἀορίστως, ἀλλὰ πρέπει πάντοτε νὰ ἔχωμεν τὴν συγκεκριμένην σύμβασιν πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ νὰ μὴ προβαίνωμεν εἰς ἀφηρημένας γενικὰς ἐπικρίσεις. Ὑπῆρξαν εἰς τὸν βίον τῆς χώρας μας πολλαὶ συμβάσεις αἱ ὁποῖαι καὶ ἐχαρακτηρίσθησαν καὶ κατηγγέλθησαν ὡς ληστρικαί. Ὑπῆρξαν συμβάσεις ὅπως τῆς Πάουερ, τῆς Οὖλεν, ἡ σύμβασις τῆς Πτολεμαΐδος, τοῦ Νιάρχου κ.λ.π., μὲ ἐπαχθεῖς ὅρους, ἄλλαι συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπαχθῶν ὅρων, περιέχουν ἐπενδύσεις πρὸς παραγωγικοὺς σκοπούς, συνέβαλον ἐπὶ τέλους κατά τινα τρόπον εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ἄλλαι περισσότερον, ἄλλαι ὀλιγώτερον. Ἡ ἐπίκρισις εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνων τῶν συμβάσεων εἶναι ἐπικρίσεις ἁπλῶς, κατὰ τὴν ἄποψίν μου, κοινωνικῆς κατανομῆς τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν σύμβασιν θὰ αὐξήσῃ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ὅμως, ὅπως ἐτονίσθη καὶ εἰς τὴν σύμβασιν τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν, ἡ σύμβασις αὐτὴ καὶ ἰδίως ἡ σύμβασις ἐξορύξεως ἀμιάντου δὲν ἀποτελοῦν παραγωγικὰς ἐπενδύσεις ἐν τῇ Χώρᾳ. Ἡ ἐπένδυσις εἶναι τὰ ἐργαλεῖα ἐξορύξεως, διὰ νὰ ἁρπαγῇ ὁ ὀρυκτὸς πλοῦτος τῆς Χώρας, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ ἐθνικὸν κεφάλαιον, ἡ ἐθνικὴ περιουσία, μὲ τὴν ὁποίαν τὸ Ἔθνος θὰ ἠμπορέσῃ κἄποτε, ἐὰν ὅλοι τὸ θελήσωμεν καὶ γίνῃ ἡ ἀξιοποίησις τῶν πόρων της, ἀπὸ ὑποανάπτυκτος καὶ ἀγροτικὴ χώρα, νὰ γίνῃ βιομηχανική. Ἐπὶ πλέον, δὲν πρέπει νὰ παρορᾶται ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς ἐπενδύσεως τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης οἱ λαοὶ καὶ αἱ χῶραι δὲν προοδεύουν μόνον διότι ἐπενδύονται εἰς αὐτὰς κεφάλαια, ἀλλὰ ἐὰν τὰ κεφάλαια αὐτὰ αὐξάνουν τὸ εἰσόδημα τοῦ λαοῦ. Θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸ παράδειγμα τῆς Αἰγύπτου. Ἡ Αἴγυπτος ὑπῆρξεν ἡ χώρα, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπὶ ἕνα καὶ πλέον αἰῶνα, ἐγένοντο αἱ μεγαλύτεραι κατ’ ἀναλογίαν ἐπενδύσεις παρὰ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώραν καὶ αἱ ἐπενδύσεις αὐταὶ ἠμπορεῖ νὰ συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ δημιουργηθοῦν μεγάλα μερίσματα εἰς τοὺς μετόχους τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ δὲν συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ ἐξέλθῃ ὁ λαὸς ἀπὸ τὴν ἀθλιότητα, ἀπὸ τὴν ἀρρώστειαν, ἀπὸ τὴν ἀγραμματωσύνην. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ τὸ παίρνωμεν τὸ ζήτημα μόνον ἀπὸ τὴν ἄποψιν τῆς τοποθετήσεως τῶν κεφαλαίων, ἀλλὰ ἐὰν τὰ κεφάλαια αὐτὰ τοποθετούμενα αὐξάνουν τὸ εἰσόδημα τοῦ λαοῦ.

§91Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Μήπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας νὰ μᾶς εἴπητε ποία θὰ εἶναι ἡ ἐργατικὴ ἀπασχόλησις ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς συμβάσεως αὐτῆς; Διότι ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι τὸ μόνον ποὺ θὰ ἀπομείνῃ εἰς τὸν τόπον εἶναι ὅτι θὰ ὑποστῇ τὴν ἀπώλειαν ἑνὸς σημαντικοῦ καὶ πολυτίμου πράγματι μεταλλεύματος, διότι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ περαιτέρω ἐπεξεργασία.

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Φυσικά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αὐτονόητον ὅτι ἐπειδὴ ἡ σύμβασις εἶναι οἵα εἶναι — καὶ εἶναι μία ὀψιὸν — ἡ Χώρα δεσμεύεται ἀπεριορίστως καὶ ἐσαεὶ καὶ δι’ ὅλα τὰ μεταλλεύματα ἀμιάντου, τὰ ὁποῖα τυχὸν ἔχει, ἐνῷ ἡ Ἑταιρία δὲν δεσμεύεται καθόλου, ἠμπορεῖ εἰς οἱανδήποτε στιγμήν, ὁποτεδήποτε, νὰ ἀποστῇ τῆς συμβάσεως. Ἐπίσης ἡ Ἑταιρία αὐτὴ θὰ ἔχῃ ἐργαλεῖα ἐξορυκτικὰ 8.000.000 δολλαρίων, ὅπερ σημαίνει ὅτι αἱ τοιαύτης φύσεως καὶ τοιαύτης ἀξίας μηχαναὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ἐξουδετερώσουν τὴν χρησιμοποίησιν πολλῶν ἐργατῶν.

§93Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἔκαμα τὴν ἐρώτησιν, διότι πιστεύω ὅτι ἡ ἀπασχόλησις τῶν ἐργατῶν, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχοληθοῦν περισσότεροι τῶν 800 ἐργατῶν, ὁπότε εἶναι τελείως ἀσήμαντος ὁ ἀριθμός.

§94Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 1 τῆς συμβάσεως προσδιορίζει ὅτι «ἡ Ἑταιρία δικαιοῦται ὅπως ἀποκτήσῃ ὅσα δικαιώματα, οἱασδήποτε μορφῆς, ἐκμεταλλεύσεως μεταλλευμάτων καὶ μεταλλειοκτησίας ἢ κυριότητος ἐπιφανείας ἤθελε κρίνῃ ἀναγκαῖα...». Εἰς τὸ ἄρθρον 2, παράγραφος 3 λέγει: «Ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἡ Ἑταιρία ἤθελεν ἀποφασίσει κατὰ τὴν ἐλευθέραν της κρίσιν ὅπως μὴ προβῇ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν ὑπ’ αὐτῆς κτηθέντων δικαιωμάτων, ὑποχρεοῦται ὅπως ὑποβάλῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἔκθεσιν...». Εἰς τὸ ἄρθρον 3 παράγραφος 1 λέγει: «Ἐὰν ἡ Ἑταιρία ἤθελεν ἀποφασίσει νὰ ἀναπτύξῃ καὶ ἐκμεταλλευθῇ τὰ ἐπὶ τοῦ ἀμιάντου μεταλλευτικὰ δικαιώματά της καὶ δικαιώματά της κυριότητος, θὰ δικαιοῦται νὰ κάμῃ τοῦτο δι’ ὧν μεθόδων, μηχανημάτων κ.λ.π. ἤθελε θεωρήσει κατὰ τὴν κρίσιν της καταλληλοτέρων...». Εἰς τὸ ἄρθρον 17 λέγει: «Δικαιοῦται νὰ καταγγείλῃ τὴν παροῦσαν σύμβασιν, τερματιζομένων οὕτως ἀζημίως δι’ ἀμφότερα τὰ μέρη ἐντὸς τριῶν μηνῶν ἀπὸ τῆς καταγγελίας, ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἤθελε διαπιστώσει αὕτη κατὰ τὴν ἐλευθέραν της κρίσιν κ.λ.π.». Ἑπομένως ἔχει δικαιώματα μόνον ἡ ἑταιρία, χωρὶς ὑποχρεώσεις καὶ τὸ Κράτος δεσμεύεται χωρὶς νὰ ἔχῃ δικαιώματα. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ξεπουλήσωμεν τὸν ὀρυκτὸν πλοῦτον τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ ἔχουν ἀπασχόλησιν μόνον 800 ἐργάται. Ἄρθρον 17, παράγραφος 2: «Ἡ παροῦσα σύμβασις θέλει παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ μέχρις ἐξαντλήσεως τῶν κοιτασμάτων ἀμιάντου κ.λ.π.».

§95Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Γίνεται ἐκποίησις τῶν κοιτασμάτων ἀμιάντου.

§96Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐκποίησις, ἡ ὁποία δεσμεύει τὴν χώραν, ἀλλὰ δὲν δεσμεύει τὴν ἑταιρίαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ περίεργον. Ἡ ἐκμετάλλευσις θὰ εἶναι ἐξορυκτικὴ καὶ μόνον ἕνα 10% θὰ μένῃ πρὸς ἐκβιομηχανοποίησιν ἐπὶ τόπου. Ἐλέχθη κατ’ ἐπανάληψιν, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὸ βιομηχανικὸν μέλλον τῆς Χώρας μας, ὅτι τὸ ὑπέδαφος αὐτῆς, οἱ βωξῖται, τὰ σιδηρομεταλλεύματα, ὁ ἀμίαντος καὶ ὅλος ὁ ὀρυκτὸς πλοῦτος, ἀποτελοῦν μοναδικὸν κεφάλαιον, βάσει τοῦ ὁποίου δυνάμεθα νὰ ἀξιοποιήσωμεν καὶ νὰ βιομηχανοποιήσωμεν τὴν Χώραν μας. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ 200πλασιάσωμεν τὸ εἰσόδημά μας ἐκ τοῦ βωξίτου, ἐὰν ἐγίνετο ἐδῶ ἡ βιομηχανία τοῦ ἀλουμινίου. Τὸ ἴδιον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ καὶ μὲ τὴν ὑψικάμινον ἐκ τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὴν βιομηχανοποίησιν τῆς Χώρας μας ἐὰν δὲν ἔχωμεν ὡς βάσιν τὰς πρώτας ὕλας. Τότε μόνον ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν διὰ προγράμματα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ ὄχι μὲ προβλέψεις περὶ τῆς τιμῆς πρώτων ὑλῶν. Δὲν πρέπει νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὸ σημεῖον, εἰς ὃ εὑρίσκονται τὰ ἀποικιακὰ Κράτη, χαρακτηριστικὸν τῶν ὁποίων εἶναι, νὰ γίνεται ἀγών, ποῖος θὰ τοὺς πάρῃ τὰς πρώτας ὕλας καὶ θὰ τοὺς πωλήσῃ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα του. Δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ κάμνωμεν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Δι’ αὐτὰς τὰς ἐργασίας παρέχομεν πλήρη φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν μέχρις ἐξοφλήσεως τοῦ κεφαλαίου καὶ πλέον 15%. Καὶ μέχρις ἐξοφλήσεως ἀπαγορεύεται πᾶσα ἄλλη ἀπόσβεσις. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι θὰ γίνῃ καὶ ἐκ νέου ἀπόσβεσις. Δηλαδὴ ἡ σύμβασις αὐτὴ περιέχει πράγματα καταπληκτικά. Περαιτέρω, ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 9 λέγει τὰ ἑξῆς: «Διὰ τοῦ ὅρου καθαρὸν εἰσόδημα νοοῦνται κέρδη ἐμφαινόμενα μετ’ ἔκπτωσιν ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων πάσης ἀναγκαίας ἢ ἐπωφελοῦς δαπάνης λειτουργίας τῆς ἐπιχειρήσεως κ.λ.π.». Εἶσθε οἱ περισσότεροι νομικοὶ καὶ καταλαβαίνετε, ὅτι ἐπωφελὴς δαπάνη θὰ εἴπῃ ἀπόκτησιν περιουσιακῶν στοιχείων πρὸς αὔξησιν τῆς περιουσίας. Καὶ τὰς ἐπωφελεῖς δαπάνας θὰ τὰς ἐκπίπτῃ ἀπὸ τὰ κέρδη. Περαιτέρω ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 9, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἑταιρία δικαιοῦται ὅπως διαρκούσης τῆς συμβάσεως εἰσαγάγῃ νέα κεφάλαια πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ της, ὑπὸ ὅρους ἀναλόγους πρὸς τοὺς ὅρους τῆς παρούσης συμβάσεως, καθοριζομένους κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ν. δ. 2687) 1953». Δηλαδή, καὶ ἐὰν φέρῃ καὶ νέα κεφάλαια, πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπόν, θὰ εἶναι ἐπίσης ἀφορολόγητα. Ὁ κυρωτικὸς νόμος εἰς τὸ ἄρθρον 3 λέγει: «Αἱ παρὰ τῆς ΚΕΝΕΚΟΤ ΚΟΠΕΡ ΚΟΡΠΟΡΕΣΙΟΝ συναπτόμεναι συμβάσεις διὰ τὴν ἀπόκτησιν μεταλλευτικῶν δικαιωμάτων οἱασδήποτε μορφῆς, ὡς καὶ κ.λ.π. ἀπαλλάσσονται τοῦ φόρου καὶ τελῶν μεταβιβάσεως καὶ παντὸς ἐν γένει φόρου ἢ τέλους καὶ πάσης κρατήσεως ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ παντὸς τρίτου». Ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 10 λέγει: «Καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἰσχύος τῆς παρούσης συμβάσεως ἡ Ἑταιρία ἢ ὑποκατάστατος ταύτης, ἡ περιουσία των, αἱ πρόσοδοι ἐκ τῶν ἐργασιῶν των ὡς καὶ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα ὑπ’ αὐτῶν μηχανήματα, ἐξαρτήματα, ἀνταλλακτικά, ἐργαλεῖα καὶ ὑλικὰ πάσης φύσεως... ἀπαλλάσσονται παντὸς ἑτέρου φόρου...τακτικοῦ, ἐκτάκτου ἢ ἐφ’ ἅπαξ ἐπιβαλλομένου εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν μετὰ τῶν δασμῶν συμβεβαιουμένων καὶ συνεισπραττομένων πάσης φύσεως φόρων, τελῶν καὶ δικαιωμάτων ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ τρίτων... εἰσφορᾶς ἢ ἄλλων ἐπιβαρύνσεων ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ οἱουδήποτε τρίτου...». Ἡ παράγραφος 4 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου λέγει: «Οἱ ἀλλοδαποὶ μέτοχοι τῆς Ἑταιρίας διὰ τὰ ἐκ τῆς Ἑταιρίας εἰσοδήματά των ἀπαλλάσσονται παντὸς φόρου τακτικοῦ ἢ ἐκτάκτου ἢ ἐφ’ ἅπαξ ἐπιβαλλομένου δι’ εἰδικοὺς σκοπούς, τέλους, κρατήσεως, εἰσφορῶν ἢ ἑτέρας ἐπιβαρύνσεως ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ οἱουδήποτε τρίτου». Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11 λέγει: «Συμφωνεῖται ὅτι οὐδεὶς περιορισμὸς τῆς ἐξαγωγῆς θέλει ἐπιβληθῆ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης συμβάσεως, οὐδὲ οἱοσδήποτε ἐξαγωγικὸς φόρος ἄμεσος ἢ ἔμμεσος ἢ τέλος θέλει ἐπιβαρύνει τὰ προϊόντα τῆς ἐπιχειρήσεως». Ὅλοι οἱ μονοπωληταὶ καὶ ὅλα τὰ μεγάλα συμφέροντα εὑρίσκουν τρόπον ἀπαλλαγῆς. Ἡ παράγραφος 2 καὶ 3 προνοοῦν περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ ἐπανεξαγωγῆς μηχανημάτων κ.τ.λ. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 12 § 3 ἐδ. βʹ λέγει: «Τὸ Ἑταιρικὸν συμβόλαιον ὡσαύτως θὰ ἀπαλλάσσεται ἐν Ἑλλάδι παντὸς φόρου καὶ τέλους χαρτοσήμου ἢ ἑτέρου δικαιώματος... Ἐφ’ ὅσον τὸ κεφάλαιον ἐπενδυθῆ ὑπὸ μορφὴν δανείου, τὰ δάνεια ταῦτα ἀπαλλάσσονται παντὸς φόρου ἢ τέλους χαρτοσήμου». Ἴσως μόνον τὰ κοστούμια ποὺ θὰ φοροῦν οἱ διευθυνταὶ τῆς Ἑταιρίας νὰ φορολογοῦνται. Δὲν ἠξεύρω τί μένει, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἀπαλλάσσεται! Αὐτὰ εἶναι καταπληκτικὰ πράγματα. Δὲν ἔχομεν μόνον αὐτά. Ἔχομεν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τοῦ Κράτους δι’ αὐτῆς τῆς συμβάσεως. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 § 2 ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: «Οἱοσδήποτε, ὅμως, περιορισμὸς ὅστις τυχὸν θὰ ἐπεβάλλετο διὰ νεωτέρου νόμου, ὡς τὸ δικαίωμα μεταλλειοκτησίας ἢ τῆς ἐκμεταλλεύσεως μεταλλείου περιορίζων τὰ δικαιώματα τῆς Ἑταιρίας ἅτινα αὕτη σήμερον θὰ ἐδικαιοῦτο ν’ ἀποκτήσῃ, θέλει ἐν πάσῃ περιπτώσει θεωρεῖται ὡς ἀπαλλοτρίωσις ἀπαγορευομένη, ἡ δὲ Ἑταιρία θὰ ἐξαιρῆται τῆς ἐφαρμογῆς τούτων. Δηλαδὴ καὶ νόμοι οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐκδοθοῦν εἰς τὸ μέλλον καὶ νὰ ἀφοροῦν τὴν μεταλλειοκτησίαν, οἱ νόμοι αὐτοί, δὲν θὰ ἐφαρμόζωνται διὰ τὴν Ἑταιρίαν ταύτην. Περαιτέρω ὑπάρχει ἡ τρομερὰ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον θὰ δικαιοῦται ὅπως ἐπιθεωρῇ καὶ ἐξετάζῃ τὴν ἐκτελουμένην ἐργασίαν... ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι αἱ ἐν λόγῳ ἐπιθεωρήσεις καὶ ἐξετάσεις δὲν θὰ παρακωλύωσι τὴν ἐργασίαν τῆς Ἑταιρίας ἢ τινας τῶν ἀντιπροσώπων της ἢ ἐργολάβων ταύτης... Ἐξυπακούεται, ὅμως, ὅτι αἱ ὑπὸ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου οὕτω λαμβανόμεναι πληροφορίαι ἔσονται αὐστηρῶς ἐμπιστευτικαί». Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθεώρησις δὲν θὰ ὑπάρχῃ. Τὰ πάντα εἶναι ἐμπιστευτικὰ καὶ ἀκόμη καὶ ἡ Βουλὴ δὲν θὰ δύναται νὰ ζητήσῃ στοιχεῖα. Καμμία χώρα, κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀπηλλοτριοῦτο τῶν δικαιωμάτων της κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Περαιτέρω, διὰ τοῦ ἄρθρου 3, καθιεροῦται ὁ ὅρος τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου. Ἐὰν δηλαδὴ τὸ Κράτος θελήσῃ εἰς τὸ μέλλον νὰ πριμοδοτήσῃ ἕνα ἄλλο μετάλλευμα, τὸ ὁποῖον συναντᾶ, ἴσως, ἰσχυροὺς ἀνταγωνιστάς, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αὐτοδικαίως καὶ ἀνεξετάστως ἂν ὑπάρχουν περιθώρια κέρδους, τὸ προνόμιον αὐτὸ ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὴν Ἑταιρίαν ταύτην. Περαιτέρω, εἰς τὸ ἄρθρον 15, ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς καταπληκτικά: «Ἡ Ἑταιρία θέλει ἀπαλλάσσεσθαι τῆς ἐκτελέσεως πάσης πράξεως ἢ ὑποχρεώσεώς της, ἐφ’ ὅσον... αὕτη παρακωλύεται ὑπὸ ἀνωτέρας βίας. Ὡς λόγοι ἀνωτέρας βίας θεωροῦνται ἐνδεικτικῶς... κυβερνητικαὶ πράξεις, νόμιμοι ἢ μή». Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ νόμιμος κυβερνητικὴ πρᾶξις, θεωρεῖται ἀνωτέρα βία!! Καὶ περαιτέρω περιλαμβάνεται διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν οὔτε αὐτοὶ οἱ ἐργατικοὶ νόμοι, πρόκειται νὰ ἰσχύουν. Οἱ ὑποστηρικταὶ τῆς ἀντιθέτου πρὸς τὴν ἰδικήν μας ἀπόψεως μᾶς εἶπον κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὅτι ἡ παραχωρησιοῦχος Ἑταιρία εἶναι μία ἀπὸ τὰς 17 Ἑταιρίας τοῦ Κόσμου. Εἶπον τότε, καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι αὐτὸ ἀκριβῶς μὲ ἐμβάλλει εἰς ἔτι μεγαλυτέρας ἀνησυχίας. Διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ μεγάλη αὐτὴ Ἑταιρία εὑρίσκῃ εἰς τὴν πατρίδα της νὰ ἐκμεταλλεύεται μεταλλεῖα ὑπὸ τοιούτους ὅρους. Δυστυχῶς, οἱ ὅροι οἱ περιληφθέντες εἰς τὴν κρινομένην σύμβασιν μόνον εἰς δορυαλώτους χώρας εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαγορευθοῦν καὶ ὄχι εἰς χώραν ἐλευθέραν, ὡς ἡ ἰδική μας. Διὰ λόγους ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας, κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους οὐσιαστικούς, διότι τίποτε δὲν προσφέρει εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἡ ὑπὸ κρίσιν σύμβασις, προτείνω ὅπως ἀκυρώσητε ταύτην. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργός, θὰ θελήσῃ νὰ ἐπαναλάβῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπε καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ὅτι δηλαδὴ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μεγάλη αὐτὴ Ἑταιρία ἔρχεται καὶ ἐπενδύει κεφάλαια εἰς τὴν Χώραν μας, αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀπέκτησε τὴν διεθνῆ ἐμπιστοσύνην ἐπὶ τῆς σταθερότητος τῆς οἰκονομίας της. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἐμπιστοσύνης μεταξὺ ἰσοτίμως συμβαλλομένων. Ἀλλὰ περὶ ἐμπιστοσύνης ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ λῃστοῦ ὁ ὁποῖος κατέστησε τὸ θῦμα του ἀκίνδυνον. Καὶ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ Κράτος, τόσον διὰ λόγους γοήτρου, ὅσον καὶ διὰ λόγους ἐθνικῆς ὑπερηφανείας, θὰ ἀκυρώσῃ τὴν σύμβασιν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§98Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι ἡ μεταλλευτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἄγει εἰς τὴν ἀπεμπόλησιν τοῦ μεταλλευτικοῦ πλούτου τῆς Χώρας μας. Οἱ βωξῖται μας ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ αὐτὸ θεωρεῖται ὡς ἐπιτυχία, ἰδίως τώρα, ποὺ ἐξάγομεν 1.300.000 τόννους κατ’ ἔτους, ἐνῷ πρὸ ὀλίγων ἀκόμη ἐτῶν ἡ ἐξαγωγή μας δὲν ὑπερέβαινε τὰς 400 χιλιάδας τόννους. Μὲ τοὺς βωξίτας μας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παράγωμεν ἀργιλίαν ἢ ἀκόμη μέταλλον ἀλουμινίου καὶ νὰ κατασκευάζωμεν ἀντικείμενα ἐξ ἀλουμινίου, τῶν ὁποίων ἡ ἀξία των θὰ ἦτο 200πλασία τῆς ἀξίας τοῦ ἐξαγομένου πετρώματος βωξίτου. Ἀλλ’ ὅ,τι γίνεται μὲ τὸν βωξίτην, γίνεται καὶ μὲ τὰ ἄλλα μεταλλεύματα, τὸν λευκόλιθον, τὰ σιδηρομεταλλεύματα, τὰ ὁποῖα στέλλονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅπως ἐξωρύσσονται, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν τὴν βάσιν διὰ τὴν ἵδρυσιν μεταλλουργικῶν βιομηχανιῶν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἔχω μίαν ἀμφιβολίαν καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ ἔκαμνε μίαν διευκρίνησιν. Ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἐπέμεινε, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἐξωρυκτικῆς ἐπιχειρήσεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ καθορίσωμεν τὶ ὀνομάζομεν ἀμίαντον. Ἀμίαντος δὲν εἶναι τὸ ὄνομα εἴδους καθωρισμένου ὀρυκτοῦ ἀλλὰ ὀνομασία διὰ διαφόρους τύπους ὀρυκτῶν ποὺ ἔχουν ἰνώδη μορφὴν καὶ τὰ ὁποῖα διαφέρουν πολὺ εἰς τὴν χημικὴν σύνθεσιν τὴν ἀντοχὴν τῶν ἰνῶν κ.λ.π. Ἀποτελεῖ ἀλλοίωσιν τῶν βασικῶν ὀφειτικῶν πετρωμάτων, σερπεντίνης, περιδοτίνη, δουνίτη, πυρολενίτη. Ἡ καλυτέρα ποιότης εἶναι ὁ χρυσοτίλος. Εἶναι πυριτικὴ ἕνωσις μαγνησίας. Ἔχει τὴν αὐτὴν χημικὴν σύνθεσιν ὅπως τὸ πέτρωμα ὀφείτης, μὲ τὸν ὁποῖον πάντοτε συναντᾶται. Χαρακτηρίζεται μὲ τὴν ἀντοχὴν καὶ τὴν ἐλαστικότητα τῶν ἰνῶν ποὺ ἐπιτρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν γιὰ ὕφανσιν. Συναντᾶται στὸν Καναδᾶ, Κύπρον, Ροδεσίαν, Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ διάφορα ἄλλα μέρη. Εἶναι τὸ κυρίως ὀρυκτὸν ποὺ χαρακτηρίζεται ὡς ἀμίαντος. Ἄλλες παραλλαγὲς εἶναι οἱ ἀμφιβολῖται, ὁ ἀνθοφιλίτης, ἄφθονος στὴν Ἀμερική, ἀμοσίτης εἰς τὴν Ἀφρικὴν κ. τ.λ. Ἡ ποιότης των ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀντοχὴν τῶν ἰνῶν στὴν θερμότητα. Γενικὰ εἶναι ἄκαυστος, κακὸς ἀγωγὸς τῆς θερμότητος. Ἀπὸ τὸν χρυσότιλον ποὺ ἔχει μακρὰς ἶνας, παράγονται πολύτιμοι καὶ ἐκλεκταὶ ποιότητες ἀντικειμένων. Οἱ ἀμφιβολῖται ἔχουν κοντὰς ἶνας. Ἡ σύμβασις εἶναι ἀσαφής, διότι ὁμιλεῖ περὶ ἀμιάντου, χωρὶς νὰ γίνεται διευκρίνισις· τὸ ἄρθρον 7 λέγει: «Ἡ Ἑταιρία θὰ ἔχῃ ἀπεριόριστον δικαίωμα ἐξαγωγῆς τῆς παραγωγῆς της εἰς οἱανδήποτε χώραν τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν τῆς διαθέσεως τοὐλάχιστον 10% ταύτης ἐτησίως διὰ τὴν κατασκευὴν προϊόντων καὶ τὴν κατανάλωσιν τούτων ἐν Ἑλλάδι, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσῃ ταῦτα. Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑταιρία ἤθελε προβῆ εἰς τὴν κατασκευὴν πάσης φύσεως προϊόντων ἀμιάντου ἐν Ἑλλάδι μέχρι τοῦ ὡς ἄνω 10% ἢ πέραν τούτου, τὰ ἐν λόγῳ 10% τῆς παραγωγῆς ἰνῶν ἀμιάντου ἐν Ἑλλάδι, τὰ διαφυλαττόμενα ὑπὲρ τρίτων, θὰ μειοῦνται κατὰ τὸ ποσοστὸν τῆς παρὰ τῆς ἰδίας χρησιμοποιήσεως ἰνῶν ἀμιάντου διὰ τὴν κατασκευὴν προϊόντων ἀμιάντου ἐν Ἑλλάδι». Τί ἐννοεῖ ἐδῶ; Ἐννοεῖ ὅτι θὰ παράγῃ ἶνας ἀμιάντου καὶ τὰς ἶνας αὐτὰς μέχρι 10% θὰ τὰς παραδίδῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν πρὸς κατασκευὴν ἀντικειμένων ἢ θὰ ἐξορύσσῃ καὶ θὰ ἐξάγῃ πετρώματα; Ἀπὸ τὰς ὕλας αὐτὰς ὑφαίνονται ὑφάσματα, προοριζόμενα διὰ ποικίλους σκοπούς, κατασκευάζονται ἐπίσης ἀμιαντοσωλῆνες, πλάκες ἐτερνίτ, αὐλακωτὰ φύλλα κ.λ.π. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, θὰ προέβαινον εἰς μίαν ἁπλῆν δήλωσιν καὶ νὰ μᾶς ἐδήλωνε, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐξαγωγῆς τῶν ἐξωρυσσομένων πετρωμάτων.

§99Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διὰ νὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τὴν ἀπορίαν, διαβάσατε τὸ ἄρθρον 1 τῆς συμβάσεως. Τὸ ἄρθρον 1ον λέγει: «Ἐπὶ τῷ σκοπῷ.... (ἀναγινώσκει)....». Ἄρα, λοιπόν, δὲν πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἐξορύξεως, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἐρεύνης, ἀναπτύξεως, κατεργασίας καὶ κατασκευῆς προϊόντων ἐξ αὐτοῦ. Ὅταν λέγῃ τὸ ἄρθρον 7 περὶ «.... (ἀναγινώσκει)...». ἐννοεῖ τῶν προϊόντων ἐκείνων τὰ ὁποῖα δικαιοῦται νὰ κατασκευάζῃ ἐκ τοῦ ἀμιάντου κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τῆς συμβάσεως.

§100Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δηλαδὴ θὰ ἐξάγῃ πετρώματα ἢ ἶνας;

§101Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λέγει: Νὰ ἀναπτύσσῃ, νὰ κατεργάζεται, νὰ ἐξορύσσῃ καὶ νὰ κατασκευάζῃ τὰ προϊόντα.

§102Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχει ὑποχρέωσιν, ὄχι τὸ δικαίωμα. Ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ τὸ 100% νὰ τὸ μετατρέπῃ.

§103Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τοιαύτην ὑποχρέωσιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναπτύξω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν εἶναι σωστὸ αὐτό. Θὰ σταματήσουν ὅλα τὰ μεταλλεύματα ἔτσι.

§104Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 1 εἶναι δυνητικὸν πρόβλημα. Δὲν καθορίζει ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς Ἑταιρίας εἶναι νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἕτοιμον προϊόν.

§105Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅλα εἶναι.

§106Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἂν παραδεχθῶμεν, ὅτι σκοπὸς τῆς Ἑταιρίας δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐξόρυξις τοῦ ἀμιάντου, ἐν τούτοις, ὅμως, τὸ ἄρθρον 7 δὲν ἀποσαφηνίζει ἂν πρόκειται περὶ ἐξορυκτικῆς ἐπιχειρήσεως ἢ μεταλλουργικῆς τοιαύτης. Πάντως ἡ βιομηχανία εἰδῶν ἐξ ἀμιάντου δὲν θὰ γίνεται ἐν Ἑλλάδι πέραν τοῦ 10%, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν βιομηχανίαι καὶ νὰ ἀπορροφήσουν ὅλον τὸ παραγόμενον ποσὸν χρυσοτίλου ἢ ἀμφιβολιτῶν. Ἡμεῖς ἐκάμαμεν τὰς προμηθείας μας ἀμιαντοσωλήνων ἐπὶ Ὑπουργίας Καψάλη ἀπὸ τὴν Τσεχοσλοβακίαν ἀξίας 1.000.000 δολλαρίων. Παίρνομεν ἕτοιμα προϊόντα ἐπίσης ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν. Θέλομεν, λοιπόν, ὅλαι αὗται αἱ βιομηχανίαι νὰ γίνωνται εἰς τὴν Χώραν μας. Δι’ αὐτὸ ἐζήτησα νὰ μοῦ κάμητε τὴν δήλωσιν ἡ ὁποία ὅμως, ὑπῆρξε ἀσαφής. Ἔκτοτε ἔχω τὴν ἐλπίδα ὅτι δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἐξορυκτικῆς ἐπιχειρήσεως, διότι ἡ περιεκτικότης τοῦ πετρώματος εἰς ἰνώδεις ὕλας δὲν εἶναι μεγαλυτέρα τοῦ 5% καὶ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἡ ἀποστολὴ πετρώματος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι τελείως ἀσύμφορος. Πάντως σημειώνω ὅτι θὰ ἀποστέλλεται ὁ χρυσότιλος ἢ οἱ ἀμφιβολῖται στὸ ἐξωτερικόν, ὅτι δὲν θὰ δημιουργηθοῦν ἐν Ἑλλάδι βιομηχανίαι εἰδῶν ἀμιάντου καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπεμπόλησιν ἐθνικοῦ πλούτου. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ λάβητε μίαν ἰδέαν, σᾶς δίδω τὸ βιβλίον αὐτό, τὸ περιέχον τὰς βιομηχανίας ἀμιάντου ἐν Κεμπὲκ τοῦ Καναδᾶ. Εἶναι ἁπλαῖ βιομηχανίαι, μὴ ἀπαιτοῦσαι μεγάλα κεφάλαια. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν πλεῖσται ὅσαι βιομηχανίαι αὐτοῦ τοῦ εἴδους εἰς τὴν Χώραν μας, καὶ νὰ συμβάλλουν στὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὸ θὰ ἀπετέλει πλουτοπαραγωγικὴν πολιτικήν. Κατασκευάζονται φρένα ἀπὸ ταινίες ἀμιάντου, ὑφάσματα ἀμιάντου διὰ ἐνδύματα ἀσφαλείας ἀπὸ φωτιά, κάσκες, γάντια, χωρίσματα θεάτρων κ.λ.π. Πεπιεσμένος ἀμίαντος διὰ φλάντζες μηχανημάτων, πλακάκια πατωμάτων, ἀπομονωτικὰ καζανιῶν κ.λ.π., οἰκοδομικὰ ὑλικά. Σωλῆνες ἀπὸ ἀμίαντο καὶ τσιμέντο. Χρώματα ἀντοχῆς. Ἀπομόνωσις Ἐτερνίτ. Ἡ περιοχὴ Κοζάνης περιέχει πλούσια κοιτάσματα ἀμιάντου. Γενικῶς ἐν Ἑλλάδι ἔχομεν ἀρκετὸν ἀμίαντον καὶ χρυσολιτικὸν καὶ ἀκτινολιθικὸν εἰς πολλὰ σημεῖα τῆς Χώρας, Σάμον, Ἀττικήν, Ἀλεξανδρούπολιν, Κάτω Νευροκόπι, Κοζάνη, Ἐλασσόνα, Ρέθυμνον καὶ Χανιά. Καλὸν θὰ ἦτο, ἀντὶ νὰ παραχωρήσωμεν προνόμια εἰς τοὺς ξένους, νὰ προεβαίναμεν ἡμεῖς εἰς ἐρεύνας. Πάντως, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατόν, αὐτὸ ποὺ κάμνομεν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὀνομασθῇ μεταλλευτικὴ πολιτική, καὶ δὲν δύναμαι νὰ χαιρετίσω μίαν τοιαύτην πολιτικὴν ποὺ μᾶς στερεῖ τῶν δυνατοτήτων βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Χώρας. Ἔχομεν μεγάλον ὀρυκτὸν πλοῦτον, καὶ πρέπει νὰ τὸν ἀξιοποιήσωμεν διὰ νὰ γίνῃ πλούσιος ὁ λαός μας, ποὺ εἶναι ὁ πτωχότερος τῆς Εὐρώπης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§107Λ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Θὰ ἤθελον μίαν ἐξήγησιν μόνον, μίαν πληροφορίαν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 15, τὸ ὁποῖον ἐδιάβασεν ὁ κ. Ἡλιοῦ. «Ἡ Ἑταιρία θέλει .... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδή, ἀντιλαμβάνομαι οὕτω πως τὸ πρᾶγμα: Ὅτι ἐὰν ἡ Ἑταιρία παραβῇ ἑκουσίως καὶ ἠθελημένως καὶ ὑπαιτίως ἕνα ὅρον τῆς συμβάσεως, ἔναντι τῆς ὁποίας ὑπαιτίου πράξεως τῆς Ἑταιρίας λάβῃ νόμιμα μέτρα ἡ Κυβέρνησις, βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀπαλλάσσεται πάσης ὑποχρεώσεως. Ἔτσι, τοὐλάχιστον, ἐγώ, ἑρμηνεύω τὴν διάταξιν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἄλλην. Ἔχει, δηλαδή, εἰς χεῖρας της ἡ Ἑταιρία τὴν δυνατότητα, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, νὰ μὴ ἐκτελέσῃ τὴν σύμβασιν, ἰδίᾳ πρωτοβουλίᾳ. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ὑπάρχει ἄλλη ἑρμηνεία, θὰ εἶμαι πολὺ εὐτυχὴς νὰ τὴν ἀκούσω.

§108Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔχω μίαν ἀντίρρησιν εἰς τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Κιτσίκην καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἡλιοῦ. Ἡ ἀντίρρησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἶπον οἱ κύριοι ὅτι δὲν εἶναι μεταλλευτικὴ πολιτικὴ νὰ κάμνωμεν ἐρεύνας, νὰ ἐξαγάγωμεν τὸ μετάλλευμα ὡς πρώτην ὕλην, ἀκατέργαστον, καὶ νὰ τὸ πωλήσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πρέπει, συνεπῶς, νὰ δημιουργήσωμεν τὰς βιομηχανίας, τὰς βαρείας, τὰς ὁποίας ἔχομεν, ὡς πρώτην ὕλην, τῶν μεταλλείων, διὰ νὰ γίνῃ ἐπεξεργασία. Καὶ θὰ τὸ βγάλωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς ἕτοιμον ἐπεξειργασμένον προϊόν, ἀφοῦ προηγουμένως προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν μεταλλείων ὡς πρώτη ὕλη. Δηλαδή, θὰ πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν τὴν βιομηχανίαν καὶ κατόπιν νὰ πᾶμε εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς πρώτης ὕλης τοῦ μεταλλεύματος. Διότι ἂν δὲν τὸ κάμωμεν αὐτὸ καὶ δὲν ἔχωμεν τὰ μέσα νὰ δημιουργήσωμεν τὴν παραγωγικὴν βιομηχανίαν, θὰ πρέπει νὰ μὴ προχωρήσωμεν ποτὲ εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς πρώτης ὕλης.

§109Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ ἄποψις εἶναι ἡ ἑξῆς: Βάσει τῶν συμβάσεων, τῶν ἑκάστοτε ὑπογραφομένων, νὰ ἀναλαμβάνεται ἀπὸ τὸν ξένον ἀνάδοχον, πλὴν τῆς ἐξορύξεως νὰ κάμνῃ καὶ τὴν βιομηχανίαν ἐκμεταλεύσεως. Νὰ ὑποχρεωθῇ εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ μεταλλεύματος ἐν Ἑλλάδι.

§110Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένος νὰ κάμῃ βιομηχανίαν ἐν Ἑλλάδι;

§111Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Νὰ πάῃ εἰς τὸ καλό. Κατὰ τὴν σύμβασιν διὰ τὸ νικέλιον τῆς Λαρύμνης ὑπεχρεώθη ὁ ἀνάδοχος νὰ κάμνῃ τὴν ἐπεξεργασίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§112Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ ἠθέλησεν ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν τὸ ἐδέχετο. Καὶ εὑρέθημεν πρὸ τοῦ διλήμματος, ἢ νὰ μὴ προχωρήσωμεν καὶ νὰ ἀναμένωμεν ἐπ’ ἄπειρον νὰ ἀναφανῇ ἀνάδοχος, ὅστις νὰ ἀναλαμβάνῃ ὑποχρεωτικῶς καὶ τὴν ἐν Ἑλλάδι ἐπεξεργασίαν αὐτοῦ, ἢ νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ παραχωρήσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως, χωρὶς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ προϊόντος ἐν Ἑλλάδι.

§113Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν θὰ τὸ κάμῃ ποτέ.

§114Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἠμπορεῖ ἐὰν οἱ ὅροι παραγωγῆς ἐν Ἑλλάδι εἶναι συμφέροντες νὰ τὸ πράξῃ.

§115Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐὰν τὸν συμφέρῃ.

§116Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐὰν συμφέρῃ τὸν ἀνάδοχον τίποτε δὲν τὸν ἐμποδίζει ἀπὸ τοῦ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ μεταλλεύματος ἐδῶ.

§117Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐὰν τὸν συνέφερε θὰ τὸ ἐδέχετο ἐξ ἀρχῆς.

§118Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχει λόγον νὰ μὴ τὸ προτιμήσῃ ἐὰν τὸν συμφέρῃ. Ὡς ὅρος, ὅμως, ἐκ τῶν προτέρων, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ. Τοῦ ἐδώσαμεν ἁπλῶς τὸ δικαίωμα καὶ διὰ τὰ δύο. Ὡς πρὸς τὴν ἔρευναν γνωρίζει καὶ ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι προκειμένου διὰ μεταλλευτικὰς ἐρεύνας ἀπαιτοῦνται τεράστιος χρόνος καὶ τεράστια κεφάλαια. Εἰς σχετικὴν ἐρώτησίν μου ὁ Δ)ντὴς τοῦ Μεταλλευτικοῦ Ἰνστιτούτου, μοῦ εἶπεν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ ἀπαιτοῦνται τοὐλάχιστον 50 ἔτη καὶ τεράστια κεφάλαια διὰ νὰ καταρτισθῇ ὁ μεταλλευτικὸς χάρτης τῆς Χώρας. Ὅταν, λοιπόν, πρόκειται μία ξένη Ἑταιρία νὰ διαθέσῃ 8 ἑκατομμύρια δολλάρια, δι’ ἔρευναν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ὑποχρεώσωμεν νὰ κάμῃ καὶ τὴν μεταλλευτικὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν ἀξιοποίησιν δηλαδὴ τοῦ μεταλλεύματος.

§119Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Εἰς τὴν σύμβασιν ὀνομάζετε τὶς περιφέρειες εἰς τὶς ὁποῖες εὑρίσκεται τὸ μετάλλευμα. Συνεπῶς δὲν πηγαίνει εἰς τὸ ἄγνωστον.

§120Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ μόνον δικαίωμα ποὺ ἐδόθη εἰς αὐτὴν τὴν Ἑταιρίαν, ἥτις εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, εἶναι ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας Ἑταιρίας τοῦ κόσμου, εἶναι νὰ κάμνῃ ἐρεύνας καὶ ἀπὸ τὸ μετάλλευμα τοὐλάχιστον 10% νὰ τὸ βιομηχανοποιήσῃ ἐν τῇ Χώρᾳ, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν της.

§121Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀπηντήσατε ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος ποὺ ἔθεσεν ὁ κ. Κιτσίκης, τὸ 90% ποὺ δικαιοῦται ἡ Ἑταιρία νὰ ἐξαγάγῃ θὰ εἶναι ἶναι ἀμιάντου ἢ βασικὰ πετρώματα; Ὁ ὅρος ἀμίαντος ὡς ὅρος ὀρυκτὸς ἔχει δύο ἐννοίας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν θὰ ἐξαχθῇ ὡς πέτρωμα, ἢ ὡς ἶναι ἀμιάντου; Διότι ἡ ἐπεξεργασία τοῦ πετρώματος, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἰνῶν, σημαίνει σημαντικὴν ἀπασχόλησιν Ἑλλήνων ἐργατῶν.

§122Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ σύμβασις, δὲν καθιεροῦται ὡς ὑποχρέωσις, ἀλλὰ ὡς δικαίωμα νὰ κάμνῃ καὶ τὰ δύο. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ θέσητε περιορισμόν.

§123Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐρμηνείαν ζητοῦμεν.

§124Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέσωμεν περιορισμοὺς τόσον αὐστηρούς, ὅταν ἡμεῖς δὲν ἔχωμεν κανένα κεφάλαιον καὶ ἔχομεν ἄγνωστον ὀρυκτὸν πλοῦτον. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμωμεν μεταλλευτικὰς ἐρεύνας καὶ ἔρχεται μία Ἑταιρία νὰ διαθέσῃ διὰ μεταλλευτικὰς ἐρεύνας 8 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐδέχθημεν μετὰ 7)τίαν δὲ νὰ φορολογοῦνται τὰ κέρδη κατὰ 50% καὶ θὰ μετέχῃ τὸ Κράτος κατὰ 50%.

§125Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Εἶναι ἐντελῶς ἐπιφανειακὸν τὸ μετάλλευμα.

§126Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Οἱ τεχνικοί, οἵτινες ἐπεξειργάσθησαν ἐπὶ μακρὸν τὴν σύμβασιν, λέγουν ὅτι θὰ καταναλωθοῦν δύο ἔτη διὰ τὴν ἔρευναν. Διατίθενται μεγάλα κεφάλαια, ἐργασία θὰ δοθῇ εἰς ἀνέργους καὶ εἰς τὸ τέλος θὰ μετέχῃ τὸ Κράτος κατὰ 50% εἰς τὸ κεφάλαιον καὶ κατὰ 50% εἰς τὰ κέρδη.

§127Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἀφοῦ θὰ ἔχῃ γίνει ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ εἰσαχθέντος κεφαλαίου.

§128Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὰ ὑπόλοιπα ἐκ συναλλάγματος θὰ ἐξαχθοῦν κατὰ 50%.

§129Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ νομίζω ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ ἀριθμοῦ 15 εἶναι, ὅτι ἔχει τὴν εὐχέρειαν ὁ ἀνάδοχος ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἀποστῇ τῆς συμβάσεως.

§130Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐὰν θέλετε νὰ κάμω δήλωσιν, τότε σᾶς λέγω, ἡ ἑρμηνεία εἶναι ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποστῇ ἀπὸ τὴν σύμβασιν ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν.

§131Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὅταν λέγῃ «Κυβερνητικαὶ πράξεις νόμιμοι, ἢ μή» σημαίνει ὅτι ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Κράτος λάβῃ νόμιμα μέτρα δύναται νὰ ἀποστῇ τῆς συμβάσεως.

§132Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅταν δημιουργῆται ἐξ αὐτῶν τῶν πράξεων ἀνωτέρα βία.

§133Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐκ τῆς νομίμου ἐνεργείας τοῦ Κράτους, κύριε Ὑπουργέ; Ἐκ τῶν νομίμων μέτρων κατὰ τῆς ἀσεβούσης Ἑταιρίας; Ἡ διατύπωσις εἶναι τραγική.

§134Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἠμπορεῖ νὰ μὴ σᾶς ἱκανοποιῇ ἡ διατύπωσις, ἀλλὰ ἡ ἔννοια εἶναι ὅτι γίνεται αὐτὸ ὅταν δημιουργηθῇ κατάστασις ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς εἴτε νομίμου, εἴτε παρανόμου, ἀπορρέουσα ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Κράτους.

§135Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἐλάβατε ὑπ’ ὄψιν τὴν δέσμευσιν τῆς παραγράφου 3, τοῦ ἄρθρου 17, ἡ ὁποία λέγει ὅτι «ἡ Ἑταιρία δικαιοῦται νὰ καταγγείλῃ τὴν παροῦσαν σύμβασιν, τερματιζομένη αὕτη ἀζημίως δι’ ἀμφότερα τὰ μέλη, ἐντὸς 3 μηνῶν ἀπὸ τῆς καταγγελίας, ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν ἤθελε διαπιστώσει αὕτη ἐν τῇ ἐλευθέρα κρίσει... (ἀναγινώσκει)...». Δηλαδή, ἠμπορεῖ νὰ ἀποστῇ ὁποτεδήποτε, ἀλλὰ ὅσον ὑπάρχῃ ἀμίαντος εἰς τὴν Χώραν, ἡ Ἑταιρία δεσμεύει τὸ Κράτος, χωρὶς νὰ δεσμεύεται αὕτη.

§136Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅταν διαπιστωθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχουν κοιτάσματα, βεβαίως ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὴν διαλύσῃ.

§137Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ διαπιστωθῇ ἀπὸ ἕνα τρίτον, ὄχι ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν κρίσιν τοῦ συμβαλλομένου. Αὐτὸ ὁδηγεῖ εὐθέως εἰς τὴν μονόπλευρον κρίσιν.

§138Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἢ ἔχει συμφέρον νὰ καθήσῃ καὶ νὰ κάμῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἢ δὲν ἔχει συμφέρον.

§139Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς εἴπητε ἂν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν ἔχω, ὅτι ἡ σύμβασις ἡ ὁποία ἔγινε διὰ τὰ μεταλλεῖα τῆς Χαλκιδικῆς ἔλαβεν ὡς πρότυπον τὴν σύμβασιν ποὺ συζητοῦμεν ἀπόψε, διὰ τὸν ἀμίαντον.

§140Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν τὸ γνωρίζω αὐτό.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3592)56 Ν. Δ. διὰ τοῦ ὁποίου ἐκυρώθη σύμβασις διὰ τὴν διενέργειαν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ἐν Ἑλλάδι». Ὅταν ἐγγραφῇ ἐκ νέου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, δεδομένου ὅτι ἤδη δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ, θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται ἢ οὔ, τὴν ἀνωτέρω πρότασιν νόμου. Διαπιστώνων ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ. μ.)