1957.04.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 71η

ΔΕΥΤΕΡΑ 1 Ἀπριλίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συναδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3713)1928 «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 3645) 1956 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 3562) 1956, περὶ ὑπαγωγῆς Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν καὶ θέσεως αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» καὶ 2) «Περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Κρῖκος, καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Βουδούρης, Α. Παπαθανάσης, Γ. Ἀνδρεάδης, Θ. Μπάρμπας, Π. Κηπουρὸς καὶ Ι. Λαυρεντίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως καὶ ἐποπτείας τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ περὶ συγκροτήσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς κωδικοποίησιν τῆς περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κεφαλογιάννης, Ε. Γαλενιανός, Κ. Φρόντζος καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379) 1955 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσλήψεως φορολογικῶν δικαστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κονίτσας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σεργάκης καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰατρίδης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων» καὶ 2) «Περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ζάκκας, Γ. Λύχνος. Χ. Ψαρρός, Γ. Παπαστεργίου, Ι. Κοντουράκης, Β. Παπαβασιλείου καὶ Α. Λαμπρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παυλόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Κ. Παπαγεωργίου, Κ. Φρόντζος καὶ Α. Μητακίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Κάβδας καὶ Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαγεωργίου, Χ. Ζησιάδης, καὶ Δ. Πετροπουλάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμόν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μητσοτάκης καὶ Κ. Μαρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Καλαντζῆς καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀ-

στικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης

(Ο.Α.Σ.Θ.)».

Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσ)νίκης (Ο.Α.Σ.Θ.) καὶ 2) «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Ἀνδρεάδης, Ι. Γιαμᾶς, καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2535)53, «περὶ καθορισμοῦ τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν καὶ περὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὰς γαίας ταύτας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Κάβδας καὶ Π. Τσακιρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Δερτιλῆς καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρὸς καὶ Α. Μίχας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 3562) 1956, περὶ ὑπαγωγῆς Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν καὶ θέσεως αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Κρῖκος, Ε. Κεφαλογιάννης καὶ Χ. Σκουτέρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Δερτιλῆς καὶ Γ. Κατσαφάδος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ν. «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ Πρεβαντορίων καὶ Παιδικῶν Ἐξοχῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Γ. Βαρβιτσιώτης, Μ. Γλύκας, Μ. Χλουβεράκης καὶ Ε. Λουλακάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α. ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ε. Βενιζέλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας καὶ τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Χανίων, ζητούντων ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων ἁπάντων τῶν συνταξιούχων, ἐκπροσώπησίν των εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῆς ΤΔΕ, ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως περὶ συσχετισμοῦ κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῶν παροχῶν, καθορισμὸν τῆς συντάξεως λόγῳ θανάτου καὶ ποσοστὸν 100% τῆς συντάξεώς των ἕνεκα ἀναπηρίας καὶ γήρατος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταξεργατριῶν Σουφλίου, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως καὶ συγχώνευσιν Ἐπικουρικῶν Ταμείων εἰς Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης κ. Λ. Σπαθῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ τοπικοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Νομοῦ Πρεβέζης, διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ νομοθετήματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἀφαιρεῖται ἐκ τῶν πόρων τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ ποσοστὸν 2% ἐκ τοῦ ἐκποιουμένου ἀχρήστου ὑλικοῦ τοῦ Στρατοῦ καὶ συνηγορεῖ ἐνθέρμως ὑπὲρ τῶν δικαίων ἀπόψεων τῶν θιγομένων συνταξιούχων ἀξιωματικῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Τοπικῶν Σπουδαστικῶν Συλλόγων, Συλλόγου Ἐργαζομένου Φοιτητοῦ καὶ Σπουδαστοῦ, Ἐθνικῆς Παμφοιτητικῆς Ἑνώσεως, Ἐθνικοῦ Συλλόγου Σπουδαστῶν Παντείου, Συλλόγου Σπουδαστῶν Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς, Διοικούσης Ἐπιτροπῆς Συλλόγου Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματός των περὶ θεσπίσεως τρίτης ἐξεταστικῆς περιόδου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Ν. Αὐγερινὸς καὶ Β. Φιλοσοφόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀρβανίτη Ἠλείας, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ παγετοῦ σταφιδοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς συνοικίας Κουφοδούνου Νέας Ἰωνίας–Βόλου, ζητούντων ματαίωσιν ἐφαρμογῆς τοῦ ἐν τῇ συνοικίᾳ των ἐπεκταθέντος νέου σχεδίου πόλεως ἐκ τοῦ ὁποίου καταστρέφονται τὰ οἰκόπεδα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνεγείρει τὰς κατοικίας των, ὁριστικὴν παραχώρησιν τῶν οἰκοπέδων των ἐπὶ καταβολῇ λογικοῦ τιμήματος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀγορᾶς, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τῆς κενῆς θέσεως τοῦ ἐφημερίου τοῦ χωρίου του. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βόλου, ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων καταγραφῆς τῶν ζημιῶν στεγάσεως, περιθάλψεως καὶ καταβολὴν ἐπιδομάτων ἀνεργίας εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν νέων σεισμῶν κατοίκους Βόλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Φαρσάλων, ζητούσης ἄμεσον πλήρωσιν τῆς κενῆς θέσεως Εἰρηνοδίκου τῆς κωμοπόλεως Φαρσάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Ὑπηρεσίας Παραγωγικῶν Ἔργων Μακεδονίας, ζητοῦντος ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν τοῦ παρὰ τῇ ἐν λόγῳ ὑπηρεσίᾳ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Κοινότητος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης, αἰτούντων ὅπως διαταχθῇ ἡ ἀραίωσίς των εἰς τὰ ἀνεγερθησόμενα οἰκήματα, καθ’ ὅσον ὁ συνωστισμὸς τῶν ἐν λόγῳ προσφύγων εἰς τοὺς οἰκίσκους εἰς οὓς διαμένουν ἀπὸ τοῦ 1930 ἤδη καταντᾷ ἀφόρητος καὶ ἐπικίνδυνος διὰ τὴν ὑγείαν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Δράμας, καὶ Σκαλωτῆς, ζητούντων μείωσιν τοῦ μισθώματος ὑλοτομίας εἰς τὸ παρ’ αὐτῶν προτεινόμενον ποσὸν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κρατικοῦ Συνοικισμοῦ Στρατώνων Δράμας, ζητούντων ἀναθεώρησιν τῆς ἀποφάσεως καθορισμοῦ μισθωμάτων διὰ τὰ Κρατικὰ οἰκήματα εἰς ἃ διαμένουν καὶ μείωσιν αὐτῶν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 50 δραχμῶν μηνιαίως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Προσωτσάνης, ζητοῦντος προαγωγὴν τοῦ Γραφέως Τ.Τ.Τ. Προσωτσάνης, εἰς βʹ τάξεως τοιοῦτον, συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Πολυτέκνων Νομοῦ Μαγνησίας, ζητούσης λῆψιν μέτρων περιθάλψεως τῶν ἐκ τῶν νέων σεισμῶν πληγέντων μελῶν της, στεγάσεως 24 οἰκογενειῶν ἀπόρων σεισμοπλήκτων πολυτέκνων, χορηγήσεως δανείων εἰς τοὺς ἀποκτήσαντας οἰκόπεδα κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ὀργανώσεων τῆς πόλεως Λαρίσης καὶ περιοχῆς της, ζητούντων ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀνεγειρομένου εἰς Λάρισαν ἐργοστασίου χαρτομάζης. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καπνεμπόρων Θεσσαλίας– Φθιώτιδος, ζητοῦντος ἐπέκτασιν τοῦ ν. 3213) 55 «περὶ προστασίας Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας» καὶ εἰς τὴν σεισμόπληκτον πόλιν τοῦ Βόλου, λῆψιν μέτρων ἀνοικοδομήσεως συνεταιρισμῶν καπναποθηκῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀπόρων Ἀστέγων Σεισμοπλήκτων Βόλου, ζητοῦντος χορήγησιν οἰκοπέδων καὶ στεγαστικῶν δανείων εἰς τὰ μέλη του διὰ τὴν ἀστικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν Δημοσίων δασοφυλάκων, ζητούντων ὀλιγόχρονον μετεκπαίδευσιν, ἐξέλιξιν μέχρι τοῦ βαθμοῦ Γραμματέως αʹ, χορήγησιν ἐπιδόματος κινήσεως καὶ ὑπερωριῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Καπνοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ζητούσης ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀποφοίτων Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος ἐξαγορᾶς θητείας καὶ εἰς τοὺς προστάτας οἰκογενειῶν κλάσεως 1954. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Παναγιᾶς– Κοζάνης, ζητοῦντος κατασκευὴν γεφύρας ἐπὶ τοῦ Ἀλιάκμονος καὶ μεταξὺ τῶν χωρίων Παναγιᾶς καὶ Παλιουργιᾶς. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀρχιφυλάκων Διοικήσεως Ἀγροφυλακῆς Κοζάνης, ζητούντων ἐπανασύστασιν τῶν καταργηθεισῶν θέσεων Γραμματέων Ἀγροφυλακῆς, ἐπαναφορὰν τῶν δικαστικῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν ἀγρονόμων κ.λ.π.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν Προσωπικὸν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, κ.λ.π.». Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§6Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσίς σας περὶ Διευθυντῶν κλινικῶν καὶ ἰατρείων ἐπὶ συμβάσει καὶ ἡμερομισθίῳ.

§7Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ ὁλομέλεια τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἐγνωμοδότησεν ἀπὸ 22.2.57 ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐπὶ θητείᾳ ἰατρῶν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων παρέχει αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα συντάξεως παρὰ τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Ἐπομένως, περιλαμβάνονται εἰς τὴν ψηφισθεῖσαν διάταξιν καὶ οἱ τῆς κατηγορίας ταύτης.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν προσωπικὸν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)1953 κ.λ.π.». Βʹ συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1267 τῆς 17 Αὐγούστου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διορισμοῦ τῶν ἀφικνουμένων ἐκ Κύπρου ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἰς δημόσια σχολεῖα».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1267 τῆς 17 Αὐγούστου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διορισμοῦ τῶν ἀφικνουμένων ἐκ Κύπρου ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἰς Δημόσια Σχολεῖα». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ πρεβαντορίων καὶ παιδικῶν ἐξοχῶν».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ πρεβαντορίων καὶ παιδικῶν ἐξοχῶν». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ ρυμοτομικῶν διαγραμμάτων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐπὶ ἐκτάσεων ἀπαλλοτριωθεισῶν δι’ ἀστικὴν ἀποκατάστασιν προσφύγων».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ ρυμοτομικῶν διαγραμμάτων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐπὶ ἐκτάσεων ἀπαλλοτριωθεισῶν δι’ ἀστικὴν ἀποκατάστασιν προσφύγων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ Τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§16Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ἀσχολουμένας μὲ τὸ ἐμπόριον τῶν πετρελαιοειδῶν διὰ τοῦ νόμου 3287) 55......

§17Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀφῆστε νὰ τελειώσωμε μὲ τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ εἰς τὸ τέλος τὸ προτείνετε.

§18Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ θέσις του νομοθετικῶς εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 1.

§19Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἰπῆτε ἐὰν ἀποδέχεσθε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§20Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ τέλος, κύριε συνάδελφε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§22Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ δηλώσητε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Κατ’ ἀκολουθίαν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι, κάθε ἄρθρον ἀποτελεῖ καὶ ἀρχὴν ἐπὶ τῆς ὁποίας δυνάμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν. Ἐγὼ θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 θὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, τὸ ἄρθρον 1 θίγει ἕνα αὐτοτελὲς θέμα καὶ ὡς τοιοῦτον δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀρχὴ νομοσχεδίου αὐτοτελοῦς, βάσει τῆς ὁποίας δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῆς γενικωτέρας σημασίας τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατετέθη ἐνώπιόν μας, ὀρθῶς ἐλέχθη ὅτι θίγει ὡρισμένα λεπτομερειακὰ θέματα, ἢ μᾶλλον πρόκειται νὰ ρυθμίσῃ καὶ νὰ κυρώσῃ ὡρισμένας πράξεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ παρελθὸν ἐξεδόθησαν, καὶ νὰ τροποποιήσῃ ὡρισμένας τελωνειακὰς διατάξεις καὶ ὡρισμένας, δευτερευούσης φύσεως δασμολογικὰς τοιαύτας, εἴχομεν, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, καταθέτοντα ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ μὴ τὸ καταθέσῃ μόνον ὡς πρὸς τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν κύρωσιν πράξεων ἢ ρύθμισιν λεπτομερειακῶν θεμάτων, ἀλλὰ νὰ ἀποτελῇ ἕνα πλῆρες δασμολογικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ὑποχρεώσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ εἰς πλήρη ἀνάπτυξιν τῆς πολιτικῆς της, τῆς δασμολογικῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀποφασίσει νὰ ἐφαρμόσῃ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐν ὄψει τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν ἐξελίξεων, ἐπιβάλλουν εἰς αὐτὴν νὰ ἐφαρμόσῃ. Τὸ δασμολογικὸν νομοσχέδιον εἰς μίαν χώραν ὅπως ἡ ἰδική μας, ὅπου, ὡς γνωστόν, ἰσχύει ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ ὡς εἶπον καὶ οἱ προλαλήσαντες κ.κ. συνάδελφοι, θεμελιώδη νόμον, ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν. Δὲν εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἁπλῶς τιμητικὸν χαρακτῆρα, εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ προστατεύῃ τὴν παραγωγήν, νὰ προστατεύῃ καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ κατορθώνῃ νὰ εὑρίσκῃ τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐναρμονίσῃ τὰ συμφέροντα τῶν πράξεων, αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρονται ἀντιθέτως δηλαδὴ τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν καταναλωτῶν. Εἶναι δηλαδὴ ἕνας θεμελιώδης νόμος, ἡ προστασία τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναχθῇ εἰς τὴν ὅλην οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἔχῃ προετοιμάσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔδαφος καὶ νὰ ἔχῃ ἔλθει εἰς μίαν συνεννόησιν καὶ μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ τόσον μεγάλου νομοσχεδίου, μεγάλου ὡς θέματος, ἀλλὰ μικροῦ ὡς κειμένου, τοῦ εὑρισκομένου ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὥστε πράγματι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ νὰ γίνῃ μία γενικωτέρα συζήτησις ἐπὶ τῆς δασμολογικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία ἅπτεται τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἔχω τὴν ἀξίωσιν ἐγὼ κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν νὰ προκαλέσω τοιαύτην συζήτησιν, οὔτε εἶμαι ὁ ἐνδεδειγμένος ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων. Ἁπλῶς κάμνω τὴν παρατήρησιν αὐτὴν ὅτι ὤφειλε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ προετοιμάσει τὸ ἔδαφος καὶ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις. Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μόνον κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω καὶ ἐγὼ ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐν ἀπολύτῳ συντομία διὰ τὴν πληρεστέραν διαφώτισιν τοῦ Σώματος ἐπὶ τριῶν οὐσιωδῶν σημείων, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. εἰσηγητοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Πρώτη παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι τὸ θέμα τῆς συνταγματικότητος, ὅσον ἀφορᾶ τὰς διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων δίδεται ἀναδρομικὴ ἰσχύς. Ὅσον ἀφορᾷ δηλαδὴ τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐφηρμόσθησαν ἅμα τῇ καταθέσει τοῦ νομοσχεδίου, ἐνῷ ὅπως καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν αὐτοῦ ἀναφέρεται, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔπειτα ἀπὸ πολλὰς ταλαιπωρίας καὶ περιπλανήσεις 15 μηνῶν περίπου ἀπὸ τῆς ἀρχικῆς του καταθέσεως, ἔρχεται νὰ ψηφισθῇ. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγώ, ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία καθορίζει τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθοῦν καὶ μόνον διατάξεις νομοσχεδίων, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἐπιβολὴν δασμῶν. Καὶ ἦτο καὶ εἶναι ὀρθὴ αὐτὴ ἡ ἀντισυνταγματικὴ δέσμευσις τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ δασμολογικὴ διάταξις, ἡ ὁποία τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν πρὶν ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ κλῖμα δυσπιστίας ἀπὸ πολλῶν πλευρῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόθεσιν τοῦ ὑποβαλόντος ταύτην, ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Καὶ δι’ αὐτό, καὶ διότι ρυθμίζονται συμφέροντα καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἰδιωτῶν, ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης, ἠθέλησε νὰ ἔχῃ μίαν δέσμευσιν, ἡ ὁποία νὰ ἀπαγορεύῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θέτῃ εἰς ἐφαρμογὴν διατάξεις δασμολογικάς, ἐφ’ ὅσον τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἐντὸς τῆς ἐν αὐτῷ ἀναφερομένης τακτῆς προθεσμίας, δὲν ἐδημοσιεύθη. Ἐν προκειμένῳ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κατετέθη τετράκις ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Κατετέθη τὸ πρῶτον τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955. Διαλύεται ἡ Βουλή. Κατετέθη μεταγενεστέρως τὸν Ἰούλιον τοῦ 1956. Κατετέθη κατόπιν, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ κατατίθεται καὶ πάλιν εἰς τὴν σύνοδον αὐτὴν καὶ συζητεῖται σήμερον. Κατ’ ἀκολουθίαν, παρῆλθε, ἐπαναλαμβάνω, χρονικὸν διάστημα 15 μηνῶν κατὰ τὸ ὁποῖον ἴσχυσαν διατάξεις αἱ ὁποῖαι σήμερον φέρονται πρὸς κύρωσιν. Τὸ θέμα ἔχει δύο ὄψεις, τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν συνταγματικήν. Ἡ πολιτικὴ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς μίαν Κυβέρνησιν, καὶ μάλιστα ὅπως ἡ σημερινὴ μὲ σταθερὰν κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν καὶ μάλιστα Κυβέρνησιν ἡ ὁποία ἔχει συνεχῆ κοινοβουλευτικὸν βίον, νὰ φέρῃ νομοσχέδια τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα νὰ ψηφίζωνται παρὰ τὴν ρητὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, διότι εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ψηφίσῃ ταῦτα ἐντὸς τῶν συνταγματικῶν προθεσμιῶν. Ἀλλὰ ἔχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὴν συνταγματικήν της ἄποψιν, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ ὡς ἀντισυνταγματικαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν ἐφαρμογῆς παρὰ τῶν δικαστηρίων καὶ θὰ προκύψουν, ἀσφαλῶς, κατὰ τὴν ἐφαρμογήν των πολλαὶ ἀνωμαλίαι πρὸς βλάβην καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἰδιωτῶν.

§23Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὶ συνίσταται ἡ ἀντισυνταγματικότης;

§24Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὸ ὅτι ἡ ἀναδρομικὴ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιβάλλονται οἱ βαθμοὶ αὐτοὶ ἀνατρέχει εἰς χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπῆρχεν δασμολογικῶς ὁ νόμος αὐτός.

§25Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει διάταξις τοῦ Συντάγματος ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν ἀναδρομὴν τῶν φορολογικῶν νόμων; Αὐτὸ γίνεται μόνον ἐπὶ ποινικῶν νόμων, ἐπιβαλλόντων ποινάς. Ἐκεῖνο ποὺ λέγει εἶναι ὅτι, πρέπει νὰ δημοσιευθῇ ἐντὸς 10ημέρου ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς συνόδου. Ἑπομένως ἂν δὲν τὸ ψηφίσωμεν, θὰ εἶναι ὑποχρέωσίς μας πρὸς ἐπιστροφὴν τῶν καταβληθέντων δασμῶν, ὡς ἀχρεωστήτως καταβληθέντων. Τίποτε ἄλλο.

§26Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει τοιοῦτον προηγούμενον ἢ εἶναι τὸ πρῶτον;

§27Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι συνηθέστατα αὐτά.

§28Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὥστε δὲν κάμνομεν τώρα τὴν ἀρχήν.

§29Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι. Εἶναι πολὺ σύνηθες.

§30Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πάντως, κύριε Ὑπουργέ, ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν.

§31Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν τῆς ὁποίας ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Βουλήν.

§32Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ὕποπτοι ἢ ὅτι τυχὸν δι’ αὐτῶν ἐκαλύφθησαν ὕποπτοι πράξεις. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὡς ἀρχή, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς Κυβέρνησιν κοινοβουλευτικὴν καὶ μάλιστα μὲ εὐρεῖαν πλειοψηφίαν, ὡς εἶναι ἡ ἰδική σας, νὰ ἀφήνῃ νὰ ἔρχωνται νομοσχέδια ἐνώπιον τῆς Βουλῆς κατὰ τοιοῦτον ἀνώμαλον τρόπον.

§33Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ τῆς ἐκτάκτου αὐτῆς διαδικασίας, δηλαδὴ τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων πρὸ τῆς ψηφίσεως, ἁπλῶς ἐπιβάλλονται δασμοί. Διότι, ὡς γνωστόν, αἱ ἀτέλειαι δὲν ἰσχύουν ἀπὸ τῆς καταθέσεως ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ψηφίσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν δασμοῦ, γίνεται εἴσπραξις ἐκ τῶν προτέρων, ἀλλὰ ἡ Βουλὴ ἔχει τὴν εὐκαιρίαν εἴτε νὰ τὴν ἀκυρώσῃ εἴτε μή.

§34Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Περιλαμβάνει διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐὰν τυχὸν ἀκυρωθοῦν ἐκ τῶν ὑστέρων ὑπὸ τῆς Βουλῆς δημιουργοῦν τὴν εὐκαιρίαν ὠφελείας εἰς ἰδιώτας. Δευτέρα παρατήρησις ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου εἶναι ὅτι τὸ πρῶτον ἄρθρον, ὅπως γνωρίζετε, ἀφορᾷ τὴν κύρωσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Περίπου 15 πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ θέμα αὐτὸ ἐπανειλημμένως συνεζητήθη καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἀπετέλεσεν ὁμόφωνον διαπίστωσιν ὅλων τῶν πτερύγων καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἶναι πράγματι μία ἀνωμαλία πολιτική, ἡ ὑποκατάστασις εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς, τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Νομίζω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν, παρὰ τὸ ὅτι ἴσως ὅλοι νὰ εἴμεθα ὑπεύθυνοι κατὰ τὰ διαστήματα κατὰ τὰ ὁποῖα καὶ ἡμεῖς κυβερνήσαμε τὴν Χώραν διὰ τὴν ἔκδοσιν τοιούτων πράξεων, νομίζω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ διαπιστώσωμεν τὴν ἀνωμαλίαν καὶ νὰ τὴν διακηρύξωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἀξιώσωμεν ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐπαγγέλεται καὶ διακηρύσσει ὅτι θέλει πράγματι τὴν πολιτικὴν ὁμαλότητα καὶ ἔχει τὴν δύναμιν νὰ διατηρήσῃ τὴν πολιτικὴν ὁμαλότητα, νὰ μὴ συνεχίζῃ μίαν ἀνωμαλίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἴσως καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ παρελθὸν νὰ εἴμεθα ὑπεύθυνοι. Διότι, εἰδικῶς, προκειμένου περὶ δασμολογικῶν διατάξεων, ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ εἶναι πράγματι ἐξοφθάλμως ἀντισυνταγματική. Διότι ἐκτὸς τῆς πολιτικῆς πλευρᾶς ἀντίκειται καὶ εἰς ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ρητῶς ἀναφέρει ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία νὰ τροποποιήσῃ διάταξιν νόμου. Τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ ἄρθρον, δηλαδή, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ καὶ περὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, λέγει ρητῶς ὅτι: «Ὁ Βασιλεὺς ἐκδίδει τὰ ἀναγκαῖα Διατάγματα πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν νόμων, οὐδέποτε δὲ δύναται νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐνέργειαν οὐδὲ νὰ ἐξαιρέσῃ τινὰ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ νόμου». Προκειμένου, λοιπόν, περὶ δασμολογικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναστέλλονται, οὐδὲ τροποποιοῦνται διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἔχομεν μίαν παράβασιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Θὰ ἤθελον, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἀσκήσῃ ἀποφασιστικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς τακτικῆς τῆς ἐκδόσεως ἢ μὴ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα ρυθμίζονται διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, νὰ ὑψώσῃ καὶ ἐκεῖνος τὸ ἀνάστημά του νὰ μὴ ἐκδίδωνται εἰς τὸ ἑξῆς τοιαῦται πράξεις, αἱ ὁποῖαι θίγουν θέματα τῆς ἁρμοδιότητός του καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ τὰ σημαντικώτερα. Τρίτη παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ὅτι δὲν μὲ ἱκανοποίησαν αἱ δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, προέβη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπαντῶν εἰς διακοπὴν τοῦ συναδέλφου κ. Βαρβούτη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας. Καὶ εἰδικώτερον, μάλιστα, θὰ ἤθελον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀντὶ νὰ ἀνέμενε τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Βαρβούτη, νὰ ἐλάμβανε ἐκεῖνος τὸν λόγον καὶ νὰ ἐνημέρωνε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην περὶ τοῦ ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισε νὰ ἀσκήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐν ὄψει τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν ζυμώσεων, αἱ ὁποῖαι διεξάγονται μεταξὺ τῶν μεγαλυτέρων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν καὶ τὰς ὁποίας εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ παρακολουθῇ καὶ νὰ προσαρμόσῃ τὴν πολιτικήν της πρὸς αὐτάς, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ θρηνήσωμεν δυσμενεστάτας οἰκονομικὰς συνεπείας διὰ τὴν χώραν μας. Ἔχομεν, κύριοι συνάδελφοι, ἀνάγκην νὰ παρακολουθήσωμεν τὰς δυσμενεῖς οἰκονομικὰς ἐξελίξεις, τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμφωνίας τῆς κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς μεταξὺ Κρατῶν εἰς τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται καὶ χῶραι μὲ τὰς ὁποίας ἔχομεν στενὰς ἐμπορικὰς συναλλαγάς, χῶραι αἱ ὁποῖαι, ὡς γνωστόν, ἀπορροφοῦν σημαντικωτάτας ποσότητας τῶν προϊόντων μας, ὅπως εἶναι ἡ Ὁλλανδία, ἡ Γερμανία κ.λ.π. Ἐν ὄψει τῆς διαμορφώσεως συνθηκῶν αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ἐλευθέρων ζωνῶν εἰς τὴν εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν, πολιτικὴ εἰς τὴν ὁποίαν προωθεῖται ἡ Ἀγγλία, μὲ τὴν ὁποίαν ἔχομεν κοινὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα, πολιτικὴ ἡ ὁποία εὐνοεῖται καὶ ἀπὸ τὴν μεγάλην ἀκόμη Ἀμερικανικὴν Συμπολιτείαν, ἐρωτῶμεν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν ἐὰν ἔχει ἀποφασίσει νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν συμφωνίαν τῆς κοινῆς ἀγορᾶς ἢ ὄχι, ἐὰν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα, ἐὰν μείνῃ ἡ χώρα ἀπομεμονωμένη ἀπὸ τὰς διεθνεῖς οἰκονομικὰς ἐξελίξεις ἢ ἀντιθέτως ἐὰν ἡ χώρα πρέπει νὰ συμμετάσχῃ, καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας καὶ προϋποθέσεις, ὥστε ἡ συμμετοχὴ νὰ εἶναι ἐπικερδὴς καὶ ὄχι ἐπιζημία διὰ τὴν οἰκονομικήν μας κατάστασιν.

§35Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα καθίσταται ἀκόμη σοβαρώτερον ἐὰν εἰς τὴν κοινὴν εὐρωπαϊκὴν ἀγορὰν εἰσέλθῃ, ἡ ὁποία εἶναι ἀνταγωνιστής μας εἰς πολλὰ προϊόντα, καὶ ἔτσι θὰ ἐξασφαλίσῃ μίαν εὐκαιρίαν ἀκόμη ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς θὰ μειονεκτήσῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἶναι ἐνωρὶς ἀκόμη καὶ δὲν γνωρίζομεν πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα.

§36Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ἡ Τουρκία ἤδη εἶχε μίαν ἐπιτυχίαν νὰ λάβῃ μίαν παραγγελίαν, ἀξίας 3.000.000 μάρκων, διὰ πολεμικὰ εἴδη, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἐπέτυχε μίαν μικρὰν παραγγελίαν καὶ κινδυνεύει ἡ μόνη πολεμικὴ βιομηχανία, τὸ Καλυκοποιεῖον, νὰ κλείσῃ καὶ νὰ ἀπολυθοῦν ἑκατοντάδες ἐργατῶν, ἐλλείψει ἐργασίας. Αὐτὸ ὀφείλεται φυσικὰ εἰς κακὸν χειρισμὸν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὤφειλε νὰ παρακολουθῇ τὰς διαπραγματεύσεις τὰς σχετικὰς μὲ τὰ μεγάλα Κράτη, ὅπως ἡ Γερμανία καὶ νὰ φροντίσῃ ὅπως ἀνάλογοι παραγγελίαι δοθοῦν καὶ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς πολεμικὰς βιομηχανίας καὶ ὄχι νὰ εὑρισκώμεθα σήμερον εἰς μίαν στιγμὴν ἐξόχως διὰ τὴν χώραν μας καταθλιπτικὴν ὅπου ἡ ἀνεργία αὐξάνεται συνεχῶς καὶ ἡ πολεμικὴ μας βιομηχανία περιορίζεται. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην παρατήρησίν σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἐνωρὶς ἀκόμη, σεῖς εἶσθε εἰδικώτερος ἐμοῦ εἰς τὰ οἰκονομικά, ἀλλὰ φαντάζομαι ὅτι θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι πολὺ συντόμως ἐντὸς 2–3 μηνῶν θὰ κληθῇ ἡ χώρα μας ἐνώπιον τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας, νὰ ἐκθέσῃ τὴν οἰκονομικήν της κατάστασιν καὶ τὸ οἰκονομικόν της πρόγραμμα καὶ θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς διαφωτίσῃ ἐὰν εἶναι ἕτοιμος εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτὴν εἰς τὸ Παρίσι νὰ τοποθετήσῃ πράγματι ἐπὶ τῶν συγχρονισμένων βάσεων, βάσει τῶν νέων διεθνῶν οἰκονομικῶν ἐξελίξεων, τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας ἐνώπιον τοῦ μεγάλου αὐτοῦ οἰκονομικοῦ Ὀργανισμοῦ.

§37Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ πάρει θέσιν, διότι ἡ δευτέρα συνάντησις θὰ γίνῃ τὸν Ἰούνιον ἢ τὸν Ἰούλιον. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ καταλήξει ποία θὰ εἶναι ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν.

§38Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι Ὑποεπιτροπαὶ θὰ μελετήσουν τοὺς καθέκαστα τομεῖς. Τὸ θέμα εἶναι μέγιστον καὶ κατεπεῖγον καὶ χρῄζει ἀπολύτου σοβαρότητος, διότι ἡ τοποθέτησις ἢ μὴ ἐντὸς τῆς ἀγορᾶς αὐτῆς θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ ἐὰν ἡ ἰδική μας οἰκονομία εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις αὐτάς. Αὐτό, ὅμως, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκόμη καιρός, νὰ τὸ ἐμφανίσωμεν, ἀλλὰ ἕως τότε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ χαράξει τὴν ἐνδεδειγμένην πολιτικήν. Πάντως, τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει ἐγκαταλειφθῆ, ἀλλὰ σκεπτόμεθα τί θὰ κάμωμεν.

§39Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡμεῖς εὐχόμεθα ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι ὥριμος τὸν Ἰούνιον, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καταλήξει εἰς συμπεράσματα καὶ νὰ ἔχῃ ἑτοιμάσει τὸ πλάνο της καὶ νὰ ἦτο εἰς θέσιν σήμερον νὰ προβῇ εἰς πλήρεις καὶ διαφωτιστικὰς ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἀνακοινώσεις.

§40Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸν Ἰανουάριον ἐγεννήθη τὸ ζήτημα.

§41Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ τὸν Ἰούνιον θὰ συζητηθῇ.

§42Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μέχρι τὸν Ἰούνιον θὰ ἔχωμεν ἀποφασίσει τί θὰ κάμωμεν.

§43Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον. Τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον, διότι ἐξαρτᾶται κυριολεκτικὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ ἐὰν ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶναι 8½ ἑκατομμυρίων ἢ 5.000.000 κατοίκων. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν εἰς τὰς 25 Μαρτίου ὑπεγράφη ἡ πρώτη πρᾶξις ἐν Ρώμῃ, τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, σεῖς νὰ συγκροτῆτε τώρα τὰς Ὑποεπιτροπάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβητε ἀποφάσεις ἀπούσης τῆς Βουλῆς. Τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον ἐξ ὅσων παρουσιάσθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν πεντηκονταετίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὸ Παρίσι ἐν ἀγνοίᾳ τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ εἴπητε τί σκέπτεσθε νὰ κάμητε.

§44Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὁποίου σᾶς ἔδωσα πληροφορίας. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν δύναται νὰ λεχθῇ τίποτε περισσότερον. Ἐὰν ἀνησυχῇ ἡ Βουλή, ἔχει τὰς μεθόδους τὰς κοινοβουλευτικὰς νὰ προκαλέσῃ μίαν συζήτησιν. Ἐδῶ συζητοῦμεν τὸ δασμολόγιον, δὲν θὰ κάμωμεν γενικὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς κοινῆς ἀγορᾶς.

§45Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ μόνη συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ διεξαχθῇ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἦτο ἡ συζήτησις σχετικῶς μὲ τὴν κοινὴν εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν, διότι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς προσαρμογῆς τοῦ δασμολογίου μας πρὸς τὴν μέλλουσαν νὰ ἱδρυθῇ κοινὴν ἀγοράν, μόνον ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ διεξάγεται ἡ συζήτησις Ἄλλως, τὸ νομοσχέδιον εἶναι συνοθύλευμα διαφόρων διατάξεων. Εἰς ὅσα ὁ κ. Μαῦρος εἶπε, βεβαίως ἀντιλαμβάνομαι ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐσπεύσατε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ καθησυχάσητε τὴν Βουλήν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ σπουδαιοτάτου προβλήματος ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται τὸ μέλλον τῆς χώρας ἢ ὁ ὑποβιβασμὸς αὐτῆς εἰς καθαρῶς ἀποικιακὸν καθεστώς, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται πρωτοβουλία τῆς Κυβερνήσεως νὰ συζητηθῇ τοῦτο εἰς τὴν Βουλήν. Ἀνάλογον γεγονὸς συνέβη καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν, ὅπου ἡ Κυβέρνησις προκαταβολικῶς ἔθεσε καὶ ζήτημα ἐμπιστοσύνης καὶ ἀφοῦ ἐξησφάλισε τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς, μὲ ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἐπέβαλεν ἡ Βουλή, τότε, προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Γαλλίας ἐπέβαλεν εἰς διαφόρους κωδικέλλους καὶ παραγράφους τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις ἐψήφισε. Φρονῶ ὅτι εἶναι χρέος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν εἶναι ὥριμος εἰς τὸ θέμα αὐτό, νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀκουσθοῦν ὅλαι αἱ ἀπόψεις, διότι πρόκειται περὶ βασικοῦ ὄντως θέματος ἐπιβιώσεως τῆς χώρας.

§46Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὸν τρόπον νὰ προκαλέσῃ ἡ ἰδία τὴν συζήτησιν. Ἐὰν μὲ αὐτὸ ὑπονοεῖτε ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ παράσχῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν εὐκαιρίαν πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ θέρους νὰ συζητήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, παρακαλῶ νὰ μᾶς τὸ εἴπητε. Δηλαδή, ἠμπορεῖτε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ κλείσῃ τὸ Σῶμα, διὰ νὰ ἐπανίδωμεν τὴν Ὁλομέλειαν τὸν προσεχῆ Ὀκτώβριον.

§47Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσω καμμίαν πληροφορίαν ἐπὶ τῆς τακτικῆς τοῦ κ. Χέλμη, ὁ ὁποῖος εἶναι ἔμπειρος καὶ περὶ τὰ κοινοβουλευτικὰ καὶ περὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο καὶ ὁ ὁποῖος θὰ λάβῃ γνῶσιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὴν Βουλήν.

§48Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸ ἑξῆς: Εὑρίσκεται εἰς δύσκολον θέσιν, δεδομένου ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφράζῃ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ μὲ τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ θὰ ἐξέθετε τὴν γνώμην του εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ σᾶς ἐρωτήσω ὡς Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἰδίως μετὰ τὴν θαυμασίαν διάλεξιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολὴν καὶ τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ κάθε εἰδήμων εἰς τὰ οἰκονομικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ θαυμάσει, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, κύριε Ὑπουργέ, νομίζετε σοβαρῶς ἐὰν εἶναι δυνατόν, πρόγραμμα μακροχρονίου οἰκονομικῆς πολιτικῆς, πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, θὰ εἶναι δυνατὸν τοιοῦτον πρόγραμμα, ἐν ὄψει τῆς ἐλλείψεως στατιστικῶν στοιχείων, ἐν ὄψει τῆς καταστάσεως διαλύσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, τοιοῦτον πρόγραμμα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, νὰ καταρτισθῇ κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον παρεμπίπτει μεταξὺ τῆς σήμερον καὶ τοῦ προσεχοῦς Ἰουνίου;

§49Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κατ’ ἀρχὴν διαφωνοῦμεν εἰς τὰς προϋποθέσεις. Σεῖς ξεκινᾶτε ἀπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εὑρίσκεται ἐν διαλύσει. Ἐγὼ διαφωνῶ ἐδῶ καὶ δέχομαι ὅτι ἔχει πλήρη ἐπάρκειαν. Ἐπὶ τῆς γενικῆς γραμμῆς, ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπάρξεως τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, ἡ βασικὴ γραμμὴ εἶναι ὅτι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ προωθήσωμεν τὴν βιομηχανίαν πρὸς ἐκσυγχρονισμὸν καὶ πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος. Τὸ γεγονὸς τῆς εὐρωπαϊκῆς κοινῆς ἀγορᾶς ἐπιτείνει τὸ καθῆκον αὐτὸ ἔτι περισσότερον. Ἑπομένως, δὲν μᾶς καταλαμβάνει ἀπροπαρασκευάστους καὶ ἀπροσανατολίστους πρὸς τὴν γραμμὴν αὐτήν, ἁπλῶς μᾶς καθιστᾷ ἐπιτακτικώτερον τὸ καθῆκον καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς κινούμεθα δι’ Ἐπιτροπῶν νὰ μελετήσωμεν τὴν ἀνάγκην τῆς προσαρμογῆς τῆς οἰκονομίας μας πρὸς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει ἡ κοινὴ εὐρωπαϊκὴ ἀγορά.

§50Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Μία ἁπλῆ σύγκρισις, κύριε Ὑπουργέ, μεταξὺ τῶν κέντρων παραγωγικότητος εἰς τὰς ἄλλας χώρας τῆς Εὐρώπης καὶ τοῦ κέντρου παραγωγικότητος τῆς Ἑλλάδος, θὰ σᾶς ἔπειθε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ κέντρον τῆς παραγωγικότητος ἐν Ἑλλάδι δὲν γίνεται οὐδὲ κἂν σοβαρὰ ἐργασία. Εἶμαι δὲ εἰς θέσιν νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι καὶ οἱ ἁρμόδιοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέμειναν ἐπὶ τῆς ἰδέας ἐφαρμογῆς τῶν κέντρων παραγωγικότητος, εἴτε εἰς τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης εἴτε εἰς τὰς ὑποαναπτυγμένας ἄλλας χώρας, εἶναι ἀπολύτως ἀπογοητευμένοι μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἔχει τὸ κέντρον τῆς παραγωγικότητος ἐν Ἑλλάδι. Διότι, οὐδεμία γίνεται περὶ παραγωγικότητος μελέτη ἐν Ἑλλάδι οὔτε ἔχει γίνει καὶ προκειμένου ἐπὶ τῶν τεχνικῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς, οὐδεμία καθαρὰ ἔννοια ὑπάρχει περὶ τῆς παραγωγικότητος, εἴτε τοῦ ἐργάτου, εἴτε τοῦ κεφαλαίου ἐν Ἑλλάδι. Ὅταν ἀντιμετωπίζητε ἕνα τοιοῦτον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους διὰ τὰς μελλούσας γενεὰς καὶ ὅταν δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας οὔτε κἂν τὰ ἁρμόδια ὄργανα διὰ νὰ μελετήσητε τὰ προβλήματα πῶς ὁμιλοῦμεν προκειμένου περὶ μελέτης μέχρι τοῦ προσεχοῦς Ἰουνίου;

§51Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐταὶ εἶναι αἱ δικαί μου ἀπόψεις, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐποπτεύουν ἔχουν διαφορετικὴν γνώμην.

§52Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τονισθῇ ἰδιαιτέρως, εἶναι ὅτι ἡ βιοτεχνικὴ καὶ βιομηχανικὴ παραγωγὴ τῆς χώρας, ἐκφεύγει τελείως ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους. Αἱ ὑπηρεσίαι μας δὲν ἔχουν καταρτίσει καμμίαν μελέτην καὶ λόγῳ ἐλλείψεως προσωπικοῦ, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταρτίσουν. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι συλλογική, τὸ δὲ συζητούμενον θέμα εἶναι μεγίστης οἰκονομικῆς σημασίας διὰ τὴν χώραν μας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιβάλλεται νὰ συσταθοῦν εἰδικαὶ Ἐπιτροπαὶ διὰ τὸν καταρτισμὸν πλήρων μελετῶν τῆς βιομηχανικῆς καὶ βιοτεχνικῆς παραγωγῆς τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προβῇ εἰς εὐρυτάτην ἔρευναν καὶ νὰ ἐξακριβώσῃ ποῖαι ἐκ τῶν βιομηχανιῶν εἶναι βιώσιμοι καὶ ποῖαι ὄχι, ὀφείλει δὲ ἐπίσης νὰ ἐνισχύσῃ τὸν εἰς συγχρόνους μηχανὰς ἐξοπλισμὸν τῆς βιοτεχνίας, ἡ ὁποία ἀγνοεῖται, δυστυχῶς, ὑπὸ τοῦ Κράτους, καίτοι ἡ συμβολή της εἰς τὴν ἐθνικὴν παραγωγὴν εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι σπουδαιοτάτη. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προχωρήσῃ προτοῦ εἶναι ἀργά.

§53Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αἱ διακοπαὶ τῶν κ. κ. συναδέλφων, συνεπλήρωσαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω καὶ κατ’ ἀκολουθίαν θὰ εἶμαι σύντομος. Εὔχομαι αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν καλήν του πρόθεσιν, καὶ ἐλπίζω ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ὅλον οἰκονομικὸν πρόβλημα, ἐνώπιον τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν διεθνῶν Ὀργανισμῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν δασμολογικὴν ἀπαλλαγὴν τῶν λιπασμάτων, νομίζω, ὅτι οὐδεμία ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει ἀντίρρησις, διότι τὸ λίπασμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἀγροτικὴν μας οἰκονομίαν, πρέπει νὰ δίδεται ὅσον τὸ δυνατὸν εἰς εὐθηνοτέρας τιμάς, εἰς τὸν ἀγρότην καὶ πρὸς τοῦτο θὰ πρέπει νὰ λείψῃ ὁ δασμός. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω εἶναι ὅτι δὲν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ἡ δασμολογικὴ ἀπαλλαγὴ θὰ ὠφελήσῃ τὸν παραγωγόν, ἢ τοὺς μεταπράτας τῶν λιπασμάτων. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι ἡ δασμολογικὴ ἀπαλλαγὴ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἄνευ χρονικοῦ περιορισμοῦ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν δασμολογικῶν ἀπαλλαγῶν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ἐπίσης ὅτι συμφωνῶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας. Θὰ ἦτο, δηλαδή, προτιμώτερον νὰ λείψουν αἱ δασμολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ καὶ ἀντὶ αὐτῶν τὸ Κράτος νὰ ἔρχεται ἀρωγὸν εἰς κάθε περίπτωσιν ὅπου νομίζῃ ὅτι θὰ πρέπει νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τῶν εἰσαγομένων προϊόντων. Τελειώνων, θὰ ἤθελον, ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ παράσχῃ εἰς τὸ Σῶμα διαφωτιστικὰς πληροφορίας περὶ τῆς γενικωτέρας προθέσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δασμολόγιον γενικώτερον, καὶ ἐὰν ἦτο εἰς θέσιν νὰ μᾶς διαφωτίσῃ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς οἰκονομίας μας διὰ τὴν συμμετοχήν της ἢ μὴ εἰς τοὺς διεθνεῖς οἰκονομικοὺς προσανατολισμούς.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§55Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν σχέδιον νόμου, εἶναι ἄξιον πολλῆς προσοχῆς καὶ συζητήσεως ἐνδελεχοῦς. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δείχνει δύο τινά: Πρῶτον, ὅτι δὲν ἔχομεν δασμολογικὴν νομοθεσίαν καὶ δεύτερον, ὅτι δὲν ἔχομεν δασμολογικὴν πολιτικήν. Συνέπεια τῶν δύο αὐτῶν, εἶναι ἡ δημιουργία μεγάλου κινδύνου διὰ τὸ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔλλειψιν δασμολογικῆς νομοθεσίας, αὐτὸ ποὺ γίνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι κάτι τὸ ἀσύλληπτον. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἢ καὶ μόνος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, παρανομοῦν, σφετεριζόμενοι νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ ἀπαλλάσσουν ἀπὸ δασμοὺς ἢ ἐπιβάλλουν τοιούτους. Ὡς θὰ ἴδωμε εἰς τὸ νομοσχέδιον, δὲν πρόκειται περὶ κυρώσεως μόνον πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ καὶ τοιούτων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως αἱ περιπτώσεις τοῦ ἄρθρου 9, τοῦ 10, τοῦ 11 καὶ τοῦ ἄρθρου 12.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὸ ἄρθρον 9–22.

§57Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Τὸ 9 ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν σεισμοπλήκτων.

§58Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι τὸ δίκαιον τῆς ἀνάγκης, πάντως ὅλαι αἱ ἄλλαι ἐγένοντο ἔξω τῆς νομιμότητος.

§59Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Διατὶ δὲν τὸ βλέπομεν κάθε ἕνα χωριστά;

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ τὸ ἴδωμεν χωριστά. Ἐν συνεχείᾳ ἔχομεν πράξεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι ἀρχίζουν ἀπὸ τὸ ἄρθρον 13 § 4, ἄρθρον 14 § 1, ἄρθρον 15, 16 § 1, 17 § 1, 18 § 1 καὶ ὕστερα τὸ ἄρθρον 21, μία μυστηριώδης πρᾶξις διοικήσεως κυροῦται, ὄχι κἂν πρᾶξις, ἀλλὰ πράξεις τῆς διοικήσεως, αἱ γενόμεναι ἔξω τῶν νομίμων ὑποχρεώσεων καὶ τέλος ὑπάρχει διὰ νὰ μὴ ἐνοχλοῦμεν εἰς τὸ μέλλον τὴν Κυβέρνησιν, ἔρχεται μὲ τὸ ἄρθρον 37 § 2 καὶ λέγει ὅτι θὰ δοθῇ μία εὐρυτέρα καὶ ἀόριστος ἐξουσιοδότησις εἰς τὰ Ὑπουργεῖα τοῦ Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠμποροῦν νὰ μετατρέπουν τοὺς κειμένους νόμους ἐπιβάλλοντες δασμολογικὰς ὑποχρεώσεις. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι καταπληκτικά. Αὐτὰ τὰ πράγματα, προκειμένου περὶ ἐπιβολῆς φόρων (;) εἰς τοὺς ἰδιώτας ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ἐγγίζουν ὄχι μόνον τοῦ συναλλαγματικῶς ἀπαραδέκτου, ἀλλὰ καὶ τοῦ πολιτικῶς ἀτάκτου, ἀλλὰ δὲν θὰ ἤθελον καμμία Κυβέρνησις, ἔστω καὶ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ἀντιπολιτεύομαι, νὰ μετέρχεται τακτικὴν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ δημοσίου χρήματος, τοὐλάχιστον ἰδιοτελῆ. Ἰδοὺ διατὶ μεταχειρίζομαι αὐτὸν τὸν ὅρον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἴσως βαρύς, διότι ὑπάρχει καὶ δὲν διαφεύγει κανενὸς τὴν προσοχήν, ὑπάρχει ἡ περίφημος ἔρις μεταξὺ βιομηχάνων χαλυβδοφύλλων καὶ ἐμπόρων χαλυβδοφύλλων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ κινδυνεύει ἡ Βουλή, κινδυνεύομεν ὅλοι νὰ γίνωμεν οὐραγοὶ ἰδιωτικῶν συμφερόντων ὄχι ἐκ προθέσεως, ἀλλὰ διότι τὸ Κράτος, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἠθέλησε νὰ διαφωτίσῃ ὑπευθύνως τὸ Σῶμα. Πράγματι ἐδῶ, ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ αὔξησις ἢ ἡ μείωσις τοῦ δασμοῦ, ἐπέρχεται μεταφορά, βεβαιωθεῖσα 25 ἑκατομμ. κατ’ ἔτος, ἀκριβῶς δηλαδὴ ἢ θὰ κερδίσῃ 25 ἑκατομμύρια ὁ βιομήχανος ἢ θὰ κερδίσῃ ὁ ἔμπορος 25 ἑκατομμύρια περισσότερα.

§61Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κατὰ ποῖον χρόνον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλήν; Εἶχε ἔλθει τὸ θέμα αὐτὸ προγενεστέρως; Πότε δὲν διεφώτισα τὴν Βουλήν; Ἀναφέρεσθε εἰς διάταξιν ἡ ὁποία εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Τώρα τὸ πρῶτον ἔρχεται τὸ θέμα. Νὰ τὸ συζητήσωμεν, νὰ εἴπητε τὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχετε, θὰ σᾶς δώσωμεν τὰ στοιχεῖα. Ἔγινε συζήτησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὁμοφώνως, πλὴν ἑνός, ὅλοι συνεφώνησαν, συνεπῶς ποῦ εἶναι τὸ θέμα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τὸ πρόβλημα καὶ δὲν ἐλάβατε ἀπάντησιν; Δὲν πρέπει νὰ λέγωμεν ἀνακριβείας.

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν ἔλεγα ἀνακριβείας...

§63Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀνακριβείας λέγετε διότι τώρα τὸ πρῶτον ἔρχεται τὸ θέμα.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐὰν ἔλεγον ἀνακριβείας θὰ ἤμην ἄξιος τῆς ἀγανακτήσεως καὶ ἐπιτιμήσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἠμπορεῖ νὰ λέγω πράγματα ἀντιτιθέμενα πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δὲν συνηθίζω νὰ λέγω ἀνακριβείας. Πέρυσι, κύριοι συνάδελφοι, συνεκροτήθη Ἐπιτροπή....

§65Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρεκάλουν, ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ 2 νὰ κάμωμεν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§66Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅταν νομοθετῆτε κατ’ ἄλλον τρόπον ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ ὁρίζει τὸ Πολίτευμα, καθιστᾷ ἄκρως διαβλητὰς τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρουν μεταφορὰν περιουσίας ἀπὸ τὸν ἕνα εἰς τὸν ἄλλον.

§67Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τότε ἔγινε; Τώρα τὸ πρῶτον ἐρχόμεθα νὰ νομοθετήσωμεν.

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Φαίνεται ὅτι σᾶς ἐνοχλεῖ τὸ θέμα, ἀλλὰ θὰ τελειώσω. Εἰς τρεῖς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους, ἀκριβῶς λόγῳ τοῦ ὅτι ὅλοι μας βομβαρδιζόμεθα μὲ ἔντυπα, μὲ πολυγραφημένα ὑπομνήματα καὶ τοῦ Συλλόγου τῶν Ἐμπόρων, τῶν Εἰσαγωγέων καὶ τῆς Βιομηχανίας καὶ ἐπὶ πλέον αἱ βιομηχανικαὶ Ὀργανώσεις καὶ Ἐπιτροπαὶ ἐργατῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπισκέπτονται καὶ λέγουν, τί θὰ γίνωμεν ἐὰν δὲν δοθῇ αὐτὴ ἡ προστασία καὶ καλοπίστως, κάθε βουλευτής, εἰς οἱανδήποτε πλευρὰν καὶ ἂν ἀνήκῃ, βεβαίως θέλει νὰ γνωρίζῃ ποῖα εἶναι τὰ δεδομένα, ποῖον εἶναι τὸ κόστος καὶ ποία, ἐνδεχομένως ἡ ἀναγκαία προστασία. Ἀνέθεσε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τριμελῆ Ἐπιτροπὴν ἀπὸ τοὺς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους Κίντζον, καὶ Κατσαράκην, τῶν ὁποίων ἡ ἔκθεσις ὑπερέβη τὰς 60 σελίδας καὶ δίδει τὰ στοιχεῖα τοῦ κόστους καὶ τῆς προσηκούσης προστασίας. Ἐὰν ἡ προστασία χρειάζεται καὶ ἐὰν ἡ βιομηχανία δὲν εἶναι τυχὸν δασμαβίωτος. Αὐτὴ ἡ ἔκθεσις ἔχει ἐξαφανισθῆ, ἐνῷ κινδυνεύομεν μὴ ἔχοντες δημόσια στοιχεῖα...

§69Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐστάλη καὶ εἰς σᾶς ἡ ἔκθεσις αὐτή. Λέγετε διαρκῶς ἀνακριβείας.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἱστορικόν, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ πληροφοροῦμαι καὶ δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὄντως ἔχῃ φθάσῃ ποτὲ εἰς τὴν Βουλήν, ἕνα πρᾶγμα γνωρίζω ὅτι ἐνῷ κινδυνεύομεν νὰ ρυμουλκηθῶμεν ἀπὸ συμφέροντα μεγάλα, τόσον μεγάλα, ὥστε διὰ τὴν προπαγάνδαν καὶ διὰ τὴν διαφήμισιν νὰ δαπανῶνται πολλὰ χρήματα καὶ εἰς δημοσιεύσεις, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἔκθεσις καὶ κατέθεσεν ὁ ὁμιλῶν αἴτησιν ἀπὸ τὰς 6) 3) 57 πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τοῦ γραφείου τῆς Βουλῆς νὰ κατατεθῇ ἡ ἔκθεσις, ἡ ὁποία δὲν κατετέθη καὶ μετέτρεψα τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν προτιμηθεῖσα κατὰ τὸ ἄρθρον 50 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ταύτην τὴν στιγμὴν τὸ πρῶτον ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι ἐστάλη. Οὐδέποτε ἀνεκοινώθη ἀπὸ τὸ γραφεῖον τῆς Βουλῆς ὅτι ἐστάλη ἡ ἔκθεσις αὐτή. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ εἰδικοῦ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἔχει καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι ὅλοι οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν παρατάξεων, θὰ κάμουν τὸ καθῆκον των καὶ θὰ προσπαθήσουν νὰ κρίνουν ἐπὶ τῇ βάσει ἐξηλεγμένων καὶ δικαίων δεδομένων, ἀφοῦ ὑπάρχει ὁ κίνδυνος τῆς μεταπτώσεως 25 ἑκατομμυρίων ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ εἰς τὴν ἄλλην, χωρὶς νὰ ξεύρουμε ἐὰν εἶναι δίκαιον ἢ ἄδικον, εὔλογον ἢ παράλογον, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ τοῦ θέματος, λέγω, τὸ νὰ κάμωμεν ἀπαλλαγὰς κατὰ παράλειψιν τῆς νομίμου ὁδοῦ διὰ πράξεων τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας ἐπὶ θέματος σχετιζομένου μὲ χρῆμα τοῦ Δημοσίου, μὲ δασμούς, τοὺς ὁποίους χαρίζομεν ἢ τοὐναντίον ἐπαυξάνομεν, εἶναι κάτι τι τὸ ὁποῖον πέραν τοῦ Συντάγματος, συνταγματικῶς καὶ νομοθετικῶς ἀτόπου, περικλείει καὶ κίνδυνον διαβολῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Ἐγὼ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παρέδωμεν αὐτὸν τὸν κίνδυνον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς ἐλαχίστου, ἀλλὰ βλέπετε τὰ καλλιτεχνικὰ δημιουργοῦν μεγαλυτέρας συμπτώσεις, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς ἐλαχίστου πράγματος, ἐν συγκρίσει πρὸς αὐτὴν τὴν δασμολογικὴν ἐπιβάρυνσιν καὶ τὰς ἀπαλλαγάς, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς συμβολαίου μὲ μίαν καλλιτέχνιδα ἀκριβὰ πληρωνομένην, ἔγινε ὁλόκληρον θέμα, ἠνοίχθη εἰς θέμα συνταγματικοῦ δικαίου αὐτὸς ὁ θεσμός. Ἐδῶ εἶναι τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἔθεσεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, καὶ ὀρθότατα συνεπλήρωσαν καὶ τόσοι ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι. Τὸ μέγα θέμα, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἡ ἀλλοπρόσαλλος ποὺ ἐμφανίζεται εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐντάσσεται μέσα εἰς τρία πλαίσια τὰ ὁποῖα δὲν ἐσκέφθημεν ποτὲ καὶ τὰ ὁποῖα χειριζόμεθα κατὰ τρόπον καλλιεργοῦντα τὴν πτώχευσιν καὶ τὴν χρεωκοπίαν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Τὰ τρία αὐτὰ πράγματα εἶναι τὸ πλαίσιον τῶν ἐλευθέρων εἰσαγωγῶν, τὸ πλαίσιον τοῦ Γκὰτ καὶ ἡ μελετωμένη προσχώρησις εἰς τὴν κοινὴν εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν, εἴτε εἰς τὴν παραπλεύρως αὐτῆς ἐλευθέραν ζώνην. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ πεῖρα τοῦ Γκὰτ μὲ τὴν ἔννοιαν τὴν ὡραίαν, τὴν φιλελευθέραν, τὴν τόσον ἐμπνέουσαν, τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου καὶ τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν, ἀπέδειξεν ὅτι ἡ διακήρυξις αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἰσχυροῦ βιομηχάνου καὶ ἐμπόρου νὰ συντρίψῃ τὴν ἀσθενῆ βιομηχανίαν. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πόρισμα ἀπὸ τὰς μαρτυρίας καὶ τὰς ὁμολογίας ὅλων τῶν εἰδικευμένων ἀπὸ τὴν πεῖραν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς γενικῆς συμφωνίας Γκάτ, ἡ ὁποία μᾶλλον συνέτριψε καὶ οὐδαμοῦ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ὠφέλησε τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Νομίζω ὅτι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὰ θέματα τῆς κοινῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς ἐλευθέρας ζώνης εἶναι θέματα τὰ ὁποῖα μὲ μίαν μονοκονδυλιὰν δὲν πρέπει νὰ διαγραφοῦν. Πρέπει νὰ ἀπασχολήσουν ὄχι μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ τὸ Σῶμα καὶ τὴν ἡγεσίαν τῶν πολιτικῶν Κομμάτων, διότι πρόκειται πραγματικῶς περὶ τοῦ μέλλοντος τῆς χώρας μας. Τί θὰ γίνῃ ἀπὸ ἀπόψεως Ἑλληνικῆς βιομηχανίας ἐὰν προχωρήσωμεν εἰς συμφωνίαν, καθ’ ἣν προοδευτικῶς θὰ καταργηθοῦν οἱ δασμοί. Τί θὰ γίνῃ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐὰν δὲν προχωρήσωμεν εἰς τὴν συμφωνίαν αὐτὴν κ.λ.π. κ.λ.π. Ὅλα αὐτὰ εἶναι θέματα ὀξέως δασμολογικὰ καὶ περὶ ὅλων αὐτῶν, ἀνύποπτον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, συγκολλᾷ ὡρισμένας περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι περιέχουν φωτογραφίας ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων.

§71Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐνόμισα ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, δὲν θὰ ἔδιδε ἀφορμὴν νὰ λεχθοῦν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, διότι δὲν χαράσσει ὡρισμένην πολιτικήν, ἀλλὰ ρυθμίζει ὑφισταμένας ἐκκρεμότητας. Τὰ ⅘ τῶν διατάξεων αὐτοῦ σκοποῦν εἰς τὴν νομιμοποίησιν διαφόρων Ὑπουργικῶν πράξεων, πολλαὶ τῶν ὁποίων ἐξεδόθησαν ἐπὶ προηγουμένων Κυβερνήσεων. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, θὰ εὐσταθήσῃ ἀξίωσις περὶ διαγραφῆς δασμολογικῆς πολιτικῆς. Ἐν τούτοις, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι κατὰ τὸ θέρος ἐψηφίσθη νόμος διὰ διατάξεως τοῦ ὁποίου προεβλέφθη ἡ συγκρότησις Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὰς δασμολογικὰς καὶ τελωνειακὰς διατάξεις, καὶ ἡ ὁποία συνεδριάζει ἔκτοτε συνεχῶς. Ἀλλὰ πρὸ αὐτοῦ πρέπει νὰ χαράξωμεν οἰκονομικὴν πολιτικήν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖαι βιομηχανίαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξουν εἰς τὸν συναγωνισμὸν διὰ νὰ τύχουν προστασίας. Ἑπομένως τὸ πρόβλημα τῶν δασμολογικῶν ἀτελειῶν καὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει σοβαρῶς. Δὲν εἶναι, ὅμως, ὀρθόν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ρυθμίσεως σειρᾶς δασμολογικῶν περιπτώσεων, νὰ κάμωμεν συζήτησιν περὶ τῆς γενικῆς δασμολογικῆς πολιτικῆς. Ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἐξέλεξεν μίαν περίπτωσιν δασμολογικὴν ἐξ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἐρρυθμίσθησαν διὰ τῶν ὑπὸ κύρωσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἐξέλεξε μίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ρυθμίζεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἀποφανθῇ ἤδη τὸ Σῶμα. Ἡ τακτικὴ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κύριοι συνάδελφοι, δὲν καθιερώθη τὸ πρῶτον ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει σειρὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ρυθμίσεως δασμολογικῶν ζητημάτων αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ὑπὸ προηγουμένων Κυβερνήσεων καὶ μάλιστα Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου. Ὑπάρχουν 17 τοιαῦται πράξεις καὶ ὅμως κανεὶς δὲν κατηγόρησε τὰς Κυβερνήσεις ἐκείνας διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν πράξεων αὐτῶν. Σήμερον δὲν ὑπάρχει βέβαια συνταγματικὸν κενὸν διὰ τὴν ψήφισιν νομοθετημάτων. Παρὰ ταῦτα ἀναγκάζονται τὰ Κόμματα νὰ καταφεύγουν καὶ εἰς τὴν παρανομίαν, ἂς εἴπωμεν, τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν ρύθμισιν ἐπειγόντων θεμάτων. Τὸ ἔκτακτον αὐτὸ μέτρον ἀντιμετωπίσεως τῶν περιστάσεων, θὰ κριθῇ ἐὰν ἦτο δικαιολογημένον ἢ ὄχι ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν πράξεων αὐτῶν. Ἐὰν αἱ πράξεις αὐταὶ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ γίνουν θὰ ἀπετέλει πολιτικὸν ἀβδηριτισμὸν ἐὰν ἀνεμένομεν τὴν σύγκλησιν τῆς Βουλῆς καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἐγκατελείπομεν τὴν κοινωνίαν ἀβοήθητον. Ἀλλοίμονον ἐὰν κατελήγομεν νὰ ἀναγινώσκωμεν τὸ συνταγματικὸν δίκαιον τοῦ καθηγητοῦ μου Σαριπόλου διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν ἐὰν θὰ βοηθήσωμεν τοὺς σεισμοπαθεῖς τῆς Θεσσαλίας ἢ ἐὰν θὰ δώσωμεν βοήθειαν διὰ νὰ προμηθευθοῦν οἱ παραγωγοί μας ψεκαστῆρας διὰ δάκον.

§72Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τοιαῦται ἐπείγουσαι εἶναι ὅλαι αἱ πράξεις;

§73Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα, πρόγραμμα περὶ πράξεων αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἀνάγκης. Συνεπῶς ἡ ἀγανάκτησις ἡ συνταγματικὴ ἡ ὁποία κατέλαβε τὴν ἀντιπολίτευσιν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δικαιολογημένη ἐκ τῆς κοινῆς εὐθύνης καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅταν ἐκυβέρνα, καὶ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ προβλήματα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς ὅτι ἡ σωτηρία τῆς Πολιτείας εἶναι ὑπέρτατος νόμος. Ἐὰν τὸ Σῶμα δὲν εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν, δύναται, ὡς κυρίαρχον, νὰ τὴν ἀνατρέψῃ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἴδωμεν μίαν πρὸς μίαν τὰς πράξεις αὐτὰς καὶ νὰ κρίνωμεν τὸ περιεχόμενόν των. Ἡ πρώτη ἐξ αὐτῶν παρέχει διευκόλυνσιν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν λιπασμάτων, ἀπαραιτήτων διὰ τὴν γεωργίαν.

§74Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ 9.000 δολλάρια διὰ τὴν Κάλας, διετέθησαν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ;

§75Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα θὰ τὸ θέσητε εἰς τὸν κ. Τσάτσον. Κακῶς ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν πρᾶξιν αὐτὴν καὶ ἐπέτρεψε τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν λιπασμάτων;

§76Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πάντοτε τὴν εὐχέρειαν νὰ εἰσάγῃ νομοσχέδια. Σᾶς ὑπενθυμίζω τοῦτο διότι τὴν Παρασκευὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κατέθεσεν νομοσχέδιον, ἀφορῶν τοὺς σεισμοπαθεῖς τὸ ὁποῖον σήμερον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ συνεζήτησεν καὶ τὴν Τετάρτην θὰ εἶναι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ὑπάρχει λοιπὸν λόγος νὰ παραβιάζωμεν τὸ Σύνταγμα, ὅταν συντόμως εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωμεν νόμους;

§77Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐὰν σᾶς ἐνδιαφέρῃ τὸ ὅτι παραβιάζεται τὸ Σύνταγμα ἀπὸ ἀπόψεως τῆς ἰδέας τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς νομιμότητος, ἔχετε δίκαιον. Ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ὅμως, κρίνοντες τὰ πράγματα, δὲν ἔχετε δίκαιον. Ὁ κ. Μπακόπουλος, θὰ ἤθελα νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ἐφήρμοσε ἐν τῇ πράξει τὴν θεωρίαν τῆς θεμιτῆς παρανομίας; Ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ἡ θεμιτὴ παρανομία εἶναι ἀναπόφευκτος. Ἀρκεῖ νὰ δικαιολογῆται ἡ παρανομία, διότι θὰ ἀπετέλει ἀβδηριτισμὸν ἐὰν ἐθυσιάζαμεν τὴν οὐσίαν χάριν τῆς διατηρήσεως τοῦ Συντάγματος. Ἔρχομαι εἰς ἕνα τελευταῖον θέμα. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐξαίρετος νομικός, ἐξήνεγκε τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ἀναδρομικῶς νόμος καὶ ἐπεκαλέσθη τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ ἐὰν ἐδιάβαζε καὶ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀδίκημα οὐδὲ ποινὴ ἐπιβάλλεται ἄνευ νόμου ἰσχύοντος πρὸ τῆς τελέσεως τῆς πράξεως, θὰ ἔβλεπεν ὅτι ὅπου ὁ νομοθέτης ἠθέλησε νὰ προηγῆται τοῦ ρυθμιζομένου γεγονότος ὁ νόμος τὸ εἶπε σαφῶς, ἐδῶ ἀκριβῶς τὸ παρέλειψεν.

§78Η. ΗΛΙΟΥ. Παρακάτω, ὅμως, τί λέγει;

§79Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ παρακάτω λέγει ὅτι ἐπιτρέπει τὴν εἴσπραξιν φόρου πρὶν κἂν ἐπιβάλῃ διάταξιν. Συνεπῶς τὸ ἐπιχείρημα δὲν σᾶς βοηθεῖ. Τὸ θέμα ἀποτελεῖ ἀπὸ στενῆς ἀπόψεως μίαν συνταγματικὴν ἀταξίαν, ἀλλὰ πολιτικῶς θὰ κριθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ περιεχομένου τῶν πράξεων.

§80Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὀφείλομεν νὰ σεβώμεθα τὸ Σύνταγμα.

§81Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ κατηγορῆτε τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἀσεβείᾳ τοῦ Συντάγματος ὅταν τὸ 1952 κυβερνῶντος τοῦ Κέντρου, ἐντὸς 9 μηνῶν ἐξεδόθησαν 17 πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δὲν τὴν κατηγορῶ διὰ τοῦτο. Αἱ πράξεις ἐκεῖναι ἀφεώρουν θέματα ὡς ἡ ἀτελὴς ἐκποίησις αὐτοκινήτου τοῦ Πρεσβευτοῦ τοῦ Καναδᾶ, ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ μουσικῶν ὀργάνων κ.λ.π.

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκτιμῶ τὸ θάρρος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ ἀναλαμβάνῃ τὰς εὐθύνας τῶν πράξεών του. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητον τὸ θάρρος του, νὰ ἐμφανίζεται εἰς τὴν Βουλὴν μὲ τὰς καινὰς συνταγματικὰς θεωρίας τὰς ὁποίας ἐξέθεσε πρὸ ὀλίγου.

§83Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Δὲν διετύπωσα καμμίαν καινοφανῆ συνταγματικὴν θεωρίαν.

§84Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σύσσωμος ὁ νομικὸς κόσμος καὶ τὰ δικαστήρια καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος κατεδίκασε τὸ ἐπιτρεπτὸν ἐκδόσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι θέτουν κανόνας δικαίου. Καὶ ἐλέχθη ὀρθῶς ὅτι μὲ τὴν νέαν διαρρύθμισιν τοῦ Συντάγματος 1952 τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ ἄρθρου 35 ἐπιτρέπει τὴν ἐνάσκησιν τῆς Νομοθετικῆς ἐξουσίας διὰ τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, δὲν ὑπάρχει κενὸν νομοθετικῆς δυνατότητος. Λέγω ὅτι δὲν ὑπάρχει κενόν, τὸ «κε» μὲ ἔψιλον, διότι ἡ πρᾶξις, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ Συντάγματος καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν εἶναι ὅτι τὴν μίαν ἡμέραν θυροκολλᾶται εἰς τὴν θύραν τῆς Βουλῆς τὸ Διάταγμα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ συγχρόνως ἀγγέλλεται ἡ σύστασις Νομοθετικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35. Κενὸν οὐδέν. Ἐξ ἄλλου, κύριε Πρόεδρε, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, οὔτε τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, οὔτε εἰς ἄλλας, διὰ τὰς ὁποίας ἐξεδόθη πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θεσμοθετοῦσα, εἰς οὐδεμίαν τοιαύτην περίπτωσιν εἶναι ὁ Ἀννίβας πρὸ τῶν θυρῶν. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἡ ὁποία νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ νομοθετικῶς ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην. Εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς εἰσήχθησαν νομοσχέδια ἐντελῶς ἐπειγούσης φύσεως, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ἀμέσως. Ὑπενθυμίζω τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἢ Ἐξωτερικῶν, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν θέσιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀναφορικῶς μὲ τὰς δοσοληψίας, τὰς ὁποίας ἔχομεν εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τὸ ὁποῖον ἀμέσως ἐψηφίσθη. Ἐκεῖνο ἦτο ἐπεῖγον, ἔπρεπε νὰ ρυθμισθοῦν τὰ θέματα. Ἡ Βουλὴ τὸ ἐψήφισε καὶ χωρὶς νὰ περάσῃ μάλιστα μὲ τὴν ὡρισμένην διαδικασίαν. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, θέμα διὰ τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ὁ Ἀννίβας πρὸ τῶν θυρῶν καὶ νὰ μὴ δύναται νὰ λυθῇ ἐντὸς 24 ὡρῶν. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν – καὶ εἰς τοῦτο ἔγκειται τὸ καινὸν μὲ «αι» τῆς θεωρίας του – ὅτι διὰ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν μεταρρυθμίζονται, δὲν τροποποιοῦνται οἱ νόμοι, ἀλλὰ τὸ περιεχόμενον. Καὶ ἡ νομικὴ ἔννοια τῶν σχετικῶν περὶ ὧν ὁ λόγος πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν εὐθύνην τὴν συλλογικὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκδίδει Διατάγματα διοικητικῆς φύσεως πρὸς τὰ ὄργανά της πρὸς ἐνέργειαν ὡρισμένων πράξεων. Κύριε Πρόεδρε, πῶς ἐνήργησα ὡρισμένας πράξεις ἀντικειμένας εἰς τὸ γραπτὸν δίκαιον; Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔγκειται ἡ ἔννοια τῆς θεμιτῆς παρανομίας, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἐφήρμοσα καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία τῆς κατασυκοφαντηθεῖσαν αὐτὴν νομικὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσα εἰς τὴν Βουλήν.... (δὲν ἠκούσθη). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ πολέμου ἐδημιουργήθη ἤδη ἀπὸ τὸ Conseil d’ État τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τῆς Γαλλίας, ἡ ἔννοια τῆς θεμιτῆς παρανομίας. Ἐλέχθη, δηλαδή, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις ἐκτάκτου ἀνάγκης διοικητικῆς ἐνεργείας, τὸ τονίζω ὄχι λήψεως νομοθετικοῦ μέτρου.

§85Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διοικητικὴ εἶναι ἡ ἐνέργεια καὶ ἐδῶ.

§86Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. ... διοικητικῆς ἐνεργείας, ἡ ὁποία νὰ μὴ προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ γραπτοῦ δικαίου καὶ ἡ ὁποία ἐπὶ πλέον νὰ ἀντίκειται εἰς τὸ γραπτὸν δίκαιον. Καὶ ἐλέχθη ὅτι εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, ἐφ’ ὅσον ἡ διοικητικὴ αὐτὴ ἐνέργεια ἐξυπηρετεῖ τὸ γενικὸν συμφέρον, πρέπει νὰ γίνῃ χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Εἶναι παρανομία, ἀλλὰ εἶναι θεμιτὴ παρανομία.

§87Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ἐκ τοῦ περιεχομένου.

§88Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας εἶναι προσβλητὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κρίνει πλέον ὄχι τὴν ὕπαρξιν τῆς νομικῆς ἀρχῆς τῆς θεμιτῆς παρανομίας, ἡ ὁποία ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὡς γενικὴ ἀρχὴ τοῦ Δικαίου καὶ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως ἐκκρεμεῖ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης τὸ ὁποῖον καθιεροῖ καὶ ὡς λόγον ἀναιρέσεως ἀκόμη τὴν παράβασιν τῶν γενικῶν ἀρχῶν τοῦ Δικαίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι κοινῶς παραδεδεγμένο μέχρι σήμερον, καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ νὰ κρίνῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶναι ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ὑφίστανται οἱ ἀντικειμενικοὶ λόγοι προστασίας τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Πῶς τὴν ἐφήρμοσα ἐγώ; Ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Ἔκαμα νόμον ἀπαγορεύοντα τὴν ἀπόσπασιν οἱουδήποτε λειτουργοῦ τῆς δημοσίας ἐκπαιδεύσεως. Ἡ Βασίλισσα εἶχε τὰς παιδουπόλεις καὶ αἱ παιδουπόλεις εἶχαν σχολεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπηρέτουν μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης διδάσκαλοι ἀπεσπασμένοι. Ἔστειλε τὸν κ. Αὐλάρχην εἰς τὸν κ. Βενιζέλον ὡς Πρωθυπουργὸν καὶ εἰς ἐμὲ ὡς Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Θὰ τὰ κλείσουμε τὰ σχολεῖα; Ἐπρόκειτο, κύριοι βουλευταί, περὶ χιλιάδων παιδιῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον γονεῖς, δὲν εἶχον οἰκογένειαν, δὲν εἶχον σπίτι, τὰ εἶχε περισυλλέξει ἡ φιλοστοργία τῆς Βασιλίσσης καὶ τὰ παιδιὰ αὐτὰ τὰ μάθαινε γράμματα. Εἶπαν ἐγώ, τί θὰ κάμωμεν; Ἐξέδωκα μίαν ἀπόφασιν καὶ ἐφήρμοσα τὴν ἀρχὴν τῆς θεμιτῆς παρανομίας καὶ εἶπον ὅτι τὸ δίκαιον τοῦ Κράτους δὲν ἀπαρτίζεται μόνον ἀπὸ τὸ γραπτὸν δίκαιον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ γενικὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου. Μία γενικὴ ἀρχὴ εἶναι ἡ θεμιτὴ παρανομία. Ἡ Βασίλισσα ἔκαμε αὐτὰς τὰς παιδουπόλεις διὰ τὰ παιδιά, θὰ τὰ πετάξουμε στὸ δρόμο; Καὶ βάσει αὐτῆς τῆς ἀρχῆς τῆς θεμιτῆς παρανομίας, ἀπέσπασα δημοδιδασκάλους. Ἡ πρᾶξις μου ἦτο προσβλητὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τὴν ἔκαμα ἐν ἀπολύτῳ πεποιθήσει ὅτι οὔτε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ εὕρισκε ὅτι κακῶς ἐνήργησα, οὔτε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστῶ ἔλεγχον κοινοβουλευτικὸν ὅτι κακῶς ἐνήργησα. Καὶ ἐν προκειμένῳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν ὅτι ἐγὼ ἐφήρμοσα τὴν ἀρχὴν τῆς θεμιτῆς παρανομίας καὶ διέταξα, ὡς Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὰ διοικητικά μου ὄργανα νὰ κάμουν τοῦτο καὶ ἐκεῖνο. Κύριε Ὑπουργέ, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἦτο προσβλητὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἦτο προσβλητὴ εἰς τὰ ἀστικὰ δικαστήρια, ἐφ’ ὅσον προεκάλει ζημίας. Καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος εἶπον, τοιοῦτον δικαίωμα δὲν ἔχει τὸ ἀκυρώνω. Θὰ ἠδύνατο βεβαίως τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐπιλαμβανόμενον τοῦ θέματος, νὰ κρίνῃ ἐὰν ἡ ἀτέλεια αὐτή, ἐξυπηρετῇ τὸ γενικὸν συμφέρον. Ἀλλὰ ὅταν ἔχωμεν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου, δημοσιεύματα ἐξόχων νομικῶν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπὸ πάσης πολιτικῆς γραμμῆς ἐμφορούμενοι, οἱ ὁποῖοι τὸ καταδικάζουν, νομίζω ὅτι εἶναι τολμηρὸν ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λέγῃ ὅτι ναὶ ἔχει τὸ δικαίωμα τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἐκδίδῃ τοιαύτας πράξεις, τῶν ὁποίων τὴν κύρωσιν ζητεῖ ἐκ τῶν ὑστέρων. Τοῦ ὑπενθυμίζω ὅτι ὑπάρχει σταθερὰ νομολογία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, κατὰ τὴν ὁποίαν νόμος δὲν δύναται νὰ κυρώσῃ πράξεις τῆς διοικήσεως κατὰ τῶν ὁποίων ἔχουν ὑποβληθῆ αἰτήσεις ἀκυρώσεως εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ σύγχυσιν νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ δικαστικῆς. Ἑπομένως ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καθαρῶς θεωρητική, καθαρῶς νομική, καθαρῶς Συνταγματική, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχω τὴν ἐλπίδα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀσπαστὴ ἀπὸ κανένα. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις, ἀκολουθεῖ μίαν πεπατημένην πολιτικήν, τῆς ἐκδόσεως πράξεων ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πράξεων αἱ ὁποῖαι θέτουν κανόνα δικαίου. Βεβαίως καὶ ἄλλαι προηγούμεναι Κυβερνήσεις ὑπέπεσαν εἰς αὐτὴν τὴν συμπτωματικὴν παράβασιν τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν ἦλθε τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν, ἦλθε διὰ νὰ τεθῇ, ἐπὶ τέλους, ἕνα τέρμα. Ὅλοι ἐζητήσαμεν, ἐδῶ, παῦσιν τῆς τοιαύτης πολιτικῆς. Μὲ τὴν θεωρίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιτρέπεται ἡ συνέχεια. Ἐκεῖ εἶναι ἡ μεγάλη μας διαφωνία. Καὶ μόνον καθαρῶς θεωρητική. Τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς λεπτομερείας οὐσίας ταύτης ἢ ἐκείνης τῆς ἐκδόσεως τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἔκριναν καὶ τὰ δικαστήρια καὶ βεβαίως ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ ἡ Βουλή, ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ τὰς ἐγκρίνῃ, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἐνδεχόμεναι πράξεις ἀκυρωτικαὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἢ προσφυγαὶ ἐκκρεμοῦσαι διὰ προσβολὴν τῶν σχετικῶν πράξεων, δὲν δύναται νὰ συμβοῦν. Ἑπομένως ἡ διαφωνία μας εἶναι καθαρῶς θεωρητικὴ καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ Σῶμα δὲν θὰ δεχθῇ τὴν θεωρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ ὁποία εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνη.

§89Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν κατώρθωσα νὰ ἀντιληφθῶ εἰς τί συνίσταται ἡ διαφορά μας. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν θεμιτὴν παρανομίαν, συνωμολόγησα καὶ ἐγὼ ὅτι διδάσκεται ἐν Γαλλίᾳ καὶ ἀναγνωρίζεται καὶ ἐν Ἑλλάδι. Τὸ ἐὰν θὰ εἶναι θεμιτὴ ἢ οὐ θὰ κριθῇ ἐκ τοῦ περιεχομένου της. Θὰ κριθῇ δικαστικῶς καὶ ἐν ἀνάγκῃ ὑπὸ τοῦ ὀργάνου του ὑπαλλήλου. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἢ τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, περὶ διοικητικοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον ἐκδίδει πράξεις παρανόμους. Ἐκ τοῦ περιεχομένου των θὰ κριθοῦν. Βεβαίως οἱ δικασταὶ δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ τὰς λάβουν ὑπ’ ὄψει πρὸ τῆς κυρώσεώς των ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Οἱ νόμοι δὲν καταργοῦνται. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔθεσε μίαν ἐξαίρεσιν, ὅτι δὲν προσβάλλονται ὑπ’ αὐτοῦ ἐὰν ὀνομάζωνται ἀναγκαστικοὶ νόμοι. Συνεπῶς δὲν βλέπω ποία εἶναι ἡ διαφωνία μας. Νομίζω ὅτι δὲν ἔχομεν διαφωνίαν. Ἔχομεν μόνον μίαν ἀντίρρησιν. Εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν ὑπάρχει κενὸν μετὰ τὸ ἄρθρον 35 καὶ τοῦ εἶπον ὅτι ὑπάρχει.

§90Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομοθετικῆς δυνατότητος.

§91Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει κατὰ τὴν περίπτωσιν πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Ἀπὸ τῆς διαλύσεως μέχρι τῶν ἐκλογῶν καὶ μετὰ τῶν ἐκλογῶν μέχρι τῆς ὁρκωμοσίας τῆς νέας Βουλῆς. Ἑπομένως, ὑπάρχει ἕνα κενὸν α, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως ἡ Κυβέρνησις θὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη νὰ νομοθετήσῃ.

§92Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε, καὶ τὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα ἐξέδωσαν ἀποφάσεις, εἶπον, ὅτι, ὑπαρχούσης Βουλῆς, δὲν ὑπάρχει κενόν.

§93Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τώρα εἶσθε ἐν τάξει.

§94Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ λέγομεν πάντοτε καὶ αὐτὸ ἐλέχθη ἐδῶ.

§95Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τώρα εἴμεθα σύμφωνοι. Περαιτέρω, μετὰ τὸ ἄρθρον 35, τὸ ὁποῖον καλύπτει τὰ κενὰ τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος, εἶναι νοητὴ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις. Αὐτὸ ἦτο ἓν νομικὸν πρόβλημα. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 59, παράγρ. 2, κατὰ τὴν ὁποίαν «ἀντικείμενα.................. κλπ.», δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀντικείμενα νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Ὅταν ἔχωμεν ἔλλειψιν νομοθετικοῦ Σώματος, ἔχομεν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ θέμα τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§96Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν ἐννοεῖτε σεῖς τὴν ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου. Οὐδέποτε περιελήφθη εἰς τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος παρομοία διάταξις καὶ πάντοτε ὑπεστηρίχθη, ὅτι ὀρθῶς ἐγένοντο, βάσει συνταγματικοῦ ἐθίμου.

§97Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Αὐτὸ ἦτο πρὸ τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952.

§98Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μολονότι οὐδὲν Σύνταγμα εἶχεν εἰδικὴν διάταξιν περὶ τῆς τοιαύτης ἐξουσιοδοτήσεως, κατὰ συνταγματικὸν ἔθιμον ἐθεωρήθη, ὅτι ὀρθῶς ἐφηρμόσθη.

§99Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅλα, ὅσα εἴπατε, δὲν μᾶς δικαιολογοῦν τὴν νομοθετικὴν αὐθαιρεσίαν τῆς Κυβερνήσεως.

§100Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἀνεπτύξαμεν μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον τὴν θεωρίαν τῆς παρανομίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ κριθοῦν ὅλα τὰ πράγματα.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§102Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν εἰς ὡρισμένας διαπιστώσεις καὶ παρατηρήσεις μου. Ἐπ’ αὐτῶν ἔχω μίαν παρατήρησιν νὰ κάμω καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ συνέχεια, νὰ παρεμβληθῇ 3 καὶ 4. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος τῆς μομφῆς, ὅτι δὲν ὑπάρχει δασμολογικὴ νομοθεσία ἢ νομιμότης. Ἐκ τῆς σειρᾶς τῶν ἐπιχειρημάτων του εἶναι σαφές, τὸ ἀναγνωρίζω πράγματι, ὅτι δὲν τηρεῖται ἡ διαδικασία, τὴν ὁποίαν διαγράφει τὸ πολίτευμα, ὡς πρὸς τὸ ὅθεν προέρχονται οἱ κανόνες δικαίου οἱ νόμοι. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος τῆς μομφῆς, ὅθεν ὑπάρχει δασμολογικὴ πολιτική, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν εἰς τὴν Βουλήν, αὐτὸ τὸ καταπληκτικόν. Πῶς δὲν ὑπάρχει, Κύριοι, δασμολογικὴ πολιτική; Τὸ καλοκαίρι δὲν ἐψηφίσαμεν νόμον, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἔγινε μία ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν Σύμβουλον τῆς Ἐπικρατείας, ποὺ ἐπεξεργάζεται δὲν ἠξεύρω τί; Αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν. Διότι βέβαια, οἱ τεχνικοὶ καὶ οἱ Σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας ἐπεξεργάζονται νομοτεχνικῶς τὰς λεπτομερείας καὶ διαμορφώνουν τὰ κείμενα, ἐπὶ τῇ βάσει δασμολογικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν χαράσσει ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι δὲ τὸ δασμολόγιον βασικὸς νόμος τοῦ Κράτους. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔχομεν μίαν δασμολογικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν κατασκευάζει ὁ κ. Καρβελᾶς καὶ οἱ ὑπ’ αὐτόν, εἶναι ἐπιτυχὴς καὶ ἱκανοποιεῖ καὶ καθησυχάζει τὸ Σῶμα καὶ τὸν Λαόν.

§103Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Φοβοῦμαι ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἔχει διάφορον ἀντίληψιν περὶ τῆς ἐννοίας τῶν λέξεων. Εἴθισται πέραν τοῦ παραπετάσματος νὰ ἔχουν διάφορον ἔννοιαν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον τὰ εἶπον σαφῶς.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μποῦτος, ἔχει τὸν λόγον.

§105Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν μακρὰν συζήτησιν ἐπὶ τῆς νομικῆς μορφῆς καὶ συνταγματικῆς ἰσχύος τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπέδειξεν ὅτι εἶναι ἕνας ἔγκριτος νομικός. Ἐπίσης ἀπέδειξε διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν ὑπάρχει κατευθυντήριος οἰκονομικὴ πολιτική. Ἐὰν δὲ ὑπάρχῃ τοιαύτη, κατευθυντήριος μόνον εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῶν ὠργανωμένων μεγάλων συμφερόντων τῶν βιομηχάνων. Ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐτόνισεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ καθορίσῃ τὴν οἰκονομικήν της πολιτικὴν ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἀλλὰ ξεχνᾶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνει θέσιν ἐπὶ τῶν καιρίων ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν τόνον καὶ τὸν χαρακτῆρα τῆς οἰκονομίας μας. Ὁ τόνος δὲ τὸν ὁποῖον λαμβάνει αὐτὴ εἶναι τόνος ἑνὸς φθίνοντος καπιταλιστικοῦ συστήματος, συστήματος τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἰς τὴν περιχαράκωσιν τῶν κεκτημένων. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἀναφερόμενος ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀνάγκην ἐπιψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, μᾶς παρώτρυνεν εἰς μίαν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ τοῦ ν)δίου, ὡς νὰ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς παρωνυχίδος. Θὰ ὑπενθυμίσωμεν ὅμως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς θὰ τὸ γνωρίζῃ, ὅτι τοιαῦτα θέματα εἰς τὰ ξένα κοινοβούλια συζητοῦνται ἐπὶ πολλοὺς μῆνας. Εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Γερουσίαν, θὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον κατηνάλωσε συνεδριάσεις 8 μηνῶν, συνεδριάσεις ὁλονυκτίους. Τὸ λέγω τοῦτο διὰ τὸ ἐσπευσμένον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ περατώσωμεν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς ἀγορεύσεις τῶν κ.κ. εἰσηγητῶν.

§106Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ὑπῆρχον ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους ἡμῶν. Ἀλλὰ ὁ κ. Πρόεδρος διέκοψε τὴν συνεδρίασιν καὶ ἡμεῖς τότε διεμαρτυρήθημεν ἐντόνως.

§107Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε τότε ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἀρχὴν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ νομοθέτημα αὐτὸ δὲν ἔχει ἀρχὴν θεωρητικήν, ἡμεῖς δὲν εἴχομεν ἀντίρρησιν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§108Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι μετὰ τὴν Κατοχὴν εἶχε δημιουργηθῆ μία κατάστασις μονοπωλιακῆς ὀργανώσεως εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Βλέπομεν ἀκόμη καὶ σήμερον τὰ ὠργανωμένα συμφέροντα νὰ περιχαράσσουν τὴν θέσιν των ἐντὸς τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ὅταν ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλοῦμεν περὶ ἐλευθέρας οἰκονομίας, ἐννοοῦμεν συναγωνισμὸν μεταξὺ τῶν ἀνταγωνιζομένων δυνάμεων. Ἐνθυμοῦμαι ὅταν τὸ νομοσχέδιον εἶχε κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συνεζητεῖτο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, διατὶ δὲν μειοῦται καὶ ὁ δασμὸς τῶν λιπασμάτων, μᾶς ἀπήντησεν ὅτι δὲν δύναται νὰ μειωθῇ ὁ δασμὸς πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, χωρὶς νὰ παραβλάπτωνται τὰ συμφέροντα τοῦ ἐμπορίου. Τὸ σημεῖον ὅμως ἰσορροπίας τῶν δύο αὐτῶν τάξεων μετετοπίσθη εἰς τὸ ὑπὸ τὴν σημερινὴν μορφὴν σχέδιον νόμου. Τὸ ἄρθρον 1, ὑπὸ τὴν σημερινὴν μορφήν, θεσπίζει μίαν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν μέχρι τῆς 31.1.1957 εἰς τὰ χημικὰ λιπάσματα καὶ τὰ γεωργικὰ φάρμακα, ὡς εἶναι τὸ θειϊκὸν ἀμμώνιον, τὸ νιτρικὸν κάλλιον, τὸ νιτρικὸν ἀμμώνιον, τὸ νιτρικὸν νάτριον, τὸ νιτρικὸν ἀσβέστιον κ.λ.π. Τὸ ἄρθρον 1 ἀποβλέπει εἰς τὴν χρησιμοποίησιν εὐθηνοτέρων λιπασμάτων διὰ τοὺς ἀγρότας. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅμως ὅτι ἀπηλείφθη ἡ διάταξις ἡ μειώνουσα εἰς 1,70 μεταλλικὰς δραχμὰς τὰ ἐπὶ τῆς χαμηλῆς περιεκτικότητος φωσφόρου λιπασμάτων. Ὥστε, κύριοι συνάδελφοι, βλέπομεν ὅτι διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ παραβλάπτονται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν. Ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς δὲν ἐνδιαφέρομαι ποίαν θέσιν θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις μεταξὺ βιομηχάνων καὶ ἐμπόρων. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ δημιουργηθῇ δυνατότης συναγωνιστικότητος διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν προϊόντων μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὅπως γνωρίζετε ἐνῷ οἱ ὅροι ἐμπορίου ἦσαν μετὰ τὴν νομισματικήν μας ὑποτίμησιν τὸν Ἀπρίλιον 1953 93, ἀνῆλθον προσφάτως εἰς 112. Τοῦτο σημαίνει ὅτι αἱ δυνατότητες ἐξαγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων λόγῳ τῆς ὑψηλῆς των τιμῆς ἔχουν μειωθῆ. Ἐνῷ δὲ ἡ ὑψηλὴ τιμὴ λιπασμάτων εἶναι μερικῶς ὑπεύθυνος διὰ τὴν ὑψωτικὴν ταύτην τάσιν τῶν τιμῶν τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν δασμολογικὴν προστασίαν τῶν ἐντοπίως παραγομένων λιπασμάτων, ἀποδεικνύουσα οὕτω τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν λαμβάνει ὑπὲρ τῆς βιομηχανικῆς καὶ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον παράγομεν μὲ τόσην ὑψηλὴν τιμὴν λιπάσματα διατὶ νὰ μὴ εἰσάγωμεν εὐθηνότερα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ; Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τῆς φωσφορούχου ἀμμωνίας ἥτις παράγεται μὲ τιμὴν παραγωγῆς 115 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐνῷ εἶναι δυνατὴ ἡ εἰσαγωγή της μὲ 79 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐπίσης κατὰ τὴν δημιουργίαν τῆς Ἑτ. Λιπασμάτων καὶ εἰς τὸν σχετικὸν ἱδρυτικὸν ν. ὑπῆρχεν ἀνειλημμένη ὑπόσχεσις αὐτῆς περὶ συναγωνιστικῶν τῆς διεθνοῦς τιμῆς λιπασμάτων. Αἱ ὑποσχέσεις ὅμως αὗται οὐδέποτε ἐτηρήθησαν παρὰ τῆς Ἑταιρείας. Μετὰ μάλιστα καὶ τὴν μονοπώλησιν τῆς διαθέσεως τῶν λιπασμάτων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔλεγχος τοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν λιπασμάτων δὲν ὑπῆρξε ποτὲ οὔτε θὰ ὑπάρξῃ ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ὑφισταμένη ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Καὶ μετὰ πάροδον ὁλοκλήρων τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μᾶς ὁμιλεῖ περὶ δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν λιπασμάτων. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅταν κάνετε ὅλας αὐτὰς τὰς ἀπαλλαγὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι μικρότεραι ἐκείνων τῶν ὁποίων μᾶς ὑπεσχέθητε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶ ποῦ θὰ φθάσῃ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις. Καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 1 τοῦ σχεδίου ἀποτελεῖ καταφανῆ ἀδικίαν εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Βεβαίως πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ βιώσιμος Ἑλληνικὴ Βιομηχανία. Καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ βιωσιμότητος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ αὐτῆς χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τὶ θὰ πῆ εἰς τὴν πραγματικότητα βιώσιμος βιομηχανία, ἰδίως ὅταν μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς ἐλευθέρας ζώνης συναλλαγῶν τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν θὰ εἶναι ποικίλα καὶ ἀσύστατα. Καὶ ὅταν τοιαῦτα δεδομένα ἔχωμεν ἐνώπιόν μας προσπαθοῦμεν νὰ προστατεύσωμεν βιομηχανίας, διὰ τοῦ τρόπου τῆς βιωσιμότητος. Καὶ ναὶ μὲν τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον πάντοτε ἐπικαλοῦνται αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις διὰ τὴν παροχὴν προστασίας τῶν βιομηχανιῶν αὐτῶν εἶναι τὸ θέμα τῆς προστασίας καὶ ἀπασχολήσεως χιλιάδων ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολυθοῦν ἐκ τῶν ἐπιχειρήσεων ἂν αὗται δὲν δυνηθοῦν νὰ καταστοῦν βιώσιμοι ἐν τούτοις τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ διότι διὰ τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας δὲν προστατεύομεν εἰς τὴν πραγματικότητα τοὺς ἐργάτας ἀλλὰ τοὺς μεγαλοκεφαλαιούχους.

§109Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ὅτι ἡ Γερμανικὴ βιομηχανία εἶναι ἡ χαμηλοτέρα βιομηχανία ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν βιομηχανιῶν κατὰ 30%. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπὸν τὶ θὰ ἐγένετο μὲ τὴν Ἀγγλικὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα καὶ μεγαλύτερον βιομηχανικὸν κόστος, ἐὰν δὲν ἐτύγχανε τῆς κρατικῆς ἐνισχύσεως καὶ προστασίας.

§110Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν σας, ἡ ὁποία μὲ τιμᾶ. Ἴσως δὲν μὲ ἀντελήφθητε, ἐγὼ ὅμως ὁμιλῶ περὶ μιᾶς ὀρθολογισμένης πολιτικῆς τοῦ Κράτους ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δασμολογικῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας, ἄνευ δογματικῶν προκαταλήψεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς Γερμανικῆς Βιομηχανίας ποὺ ἐθίξατε, καὶ τῆς δασμολογικῆς προστασίας τῆς Ἀγγλικῆς βιομηχανίας ὑπὸ τοῦ Κράτους, θὰ σᾶς ἀναφέρω παράδειγμα τῆς Ἀγγλικῆς βιομηχανίας βάμβακος. Ἐγένετο εἰς τὴν Βουλὴν συζήτησις ὅταν ἡ τιμὴ τοῦ Ἰαπωνικοῦ βάμβακος καὶ τῶν βαμβακερῶν ὑφασμάτων ἠπείλησεν τὴν τοποθέτησιν τῶν τοιούτων εἰδῶν εἰς τὰς Ἀσιατικὰς ἀγοράς. Προετιμήθη τότε νὰ ριφθοῦν εἰς τοὺς δρόμους 200.000 ἐργατῶν βάμβακος τῆς περιοχῆς τοῦ Λάγκασαϊρ διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ στροφὴ τῆς Ἀγγλικῆς βιομηχανίας πρὸς τὰς μεταλλουργικὰς ἐργασίας.

§111Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Διὰ τῆς παρεχομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 ἀτελείας τῶν χημικῶν λιπασμάτων εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο ἀπὸ τοῦ νὰ πλήττωνται οἱ παραγωγοὶ τῆς Χώρας.

§112Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον 1 ἀφορᾷ τὴν ἀτέλειαν τῶν χημικῶν λιπασμάτων τὰ ὁποῖα θὰ καταστοῦν εὐθηνότερα πρὸς ὄφελος τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν γεωργῶν καὶ ἑπομένως ἡ Πολιτεία παρέχει προστασίαν εἰς τὴν τάξιν τῶν γεωργῶν. Ἀφ’ ἑτέρου ἡ Α.Τ.Ε. ἐπιδοτεῖται ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ χορηγῇ εὐθηνὰ λιπάσματα εἰς τὴν γεωργίαν. Τέλος διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου Ἀζώτου θὰ ὑπάρξῃ πλήρης προστασία καὶ διευκόλυνσις εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ παραγωγοὶ καὶ γενικῶς ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ὠφελοῦνται καὶ δὲν πλήττονται, ὡς ἐλέχθη.

§113Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ τῶν χαμηλῆς περιεκτικότητος λιπασμάτων κ. Ὑπουργέ, δὲν ὠφελεῖ τὴν παραγωγὴν ὅσον τὴν ὠφελεῖ ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ τῶν ὑψηλῆς περιεκτικότητος λιπασμάτων τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν λέγω βέβαια νὰ καταργηθῇ ἡ Ἑταιρεία λιπασμάτων, διότι οὐδεὶς θὰ ἐπρότεινε τὴν κατάργησιν τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς ἐπειδὴ ἐκτὸς τῶν ἄλλων συνεπειῶν ποὺ θὰ συνεπήγοντο μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ εἰσαγωγὴ τόσον μεγάλης ποσότητος λιπασμάτων εἰς πολεμικὴν περίοδον καὶ κατάστασιν ἀνάγκης. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου ποὺ ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ νὰ θέλῃ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην τὴν κατανάλωσιν καὶ χρησιμοποίησιν ὡρισμένου τύπου λιπασμάτων, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Τὸ θέμα τίθεται μέχρι ποίου σημείου θὰ ἐπιτρέψωμεν ὅπως ὡρισμέναι ἑταιρεῖαι διευθύνουν τὴν οἰκονομίαν μας. Τὸ θέμα εἶναι καὶ κατὰ πόσον ἡ οἰκονομία μας θὰ ἐπηρεάζεται ἀπὸ 3–4 μεγάλας κεφαλαιοκρατικὰς ἑταιρείας τὰς ὁποίας ἐγὼ θεωρῶ ὡς μάστιγα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ματαίως προσεπάθησε νὰ ἀποδείξῃ ὅτι προστατεύει τὴν εὐρεῖαν μᾶζα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀντιθέτως καὶ ἡ φορολογικὴ πολιτικὴ καὶ ἡ δασμολογικὴ τοιαύτη ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν μεγαλυτέρας ἀνισότητος εἰς τὴν διανομὴν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Οὔτε αὔξησιν οὔτε δικαιοτέραν κατανομὴν ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐσχάτως ὁ φορολογικὸς συντελεστὴς διὰ τὰ μεσαῖα εἰσοδήματα ἠλαφρύνθη, ἐνῷ ὑπάρχουν ἑκατομμύρια οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι δὲν συγκεντρώνουν τὸ μίνιμουμ τοῦ φορολογητέου εἰσοδήματος. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζω ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως μετεβλήθη. Σᾶς εὔχομαι νὰ τὴν συνεχίσετε καὶ ἡ ἀμοιβή σας θὰ εἶναι οἵα ἀναμένεται. Δι’ αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐγὼ λυποῦμαι κ. Ὑπουργέ, εἶναι ὁ δύστυχος Ἑλληνικὸς λαὸς ὁ ὁποῖος μαστίζεται ἀπὸ τὴν τοιαύτην πολιτικήν σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καραγκιώζης ἔχει τὸν λόγον.

§115Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ νομικὰ θέματα. Ὅπως καὶ ἄλλη φορὰν εἶπον εἶμαι γεωργὸς τὸ ἐπάγγελμα. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διότι ἐθίγει τὸ θέμα τῶν χημικῶν λιπασμάτων τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως μὲ συγκινεῖ ὡς ἐκπροσωποῦντα τοὺς ἀγρότας καὶ διότι ὡς ἀγρόται δὲν δυνάμεθα νὰ μποῦμε εἰς τὸ χωράφι μας χωρὶς λιπάσματα. Ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων Κύριοι συνάδελφοι ἔφθασε σήμερον νὰ εἶναι διπλασία, ὁ δὲ πτωχὸς γεωργὸς καὶ τὰ προϊόντα του εὑρίσκονται εἰς τὰ παλαιὰ ἐπίπεδα πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὅταν τὸ δολλάριον εἶχε 15 δραχ. τώρα ποῖοι λόγοι συνετέλεσαν, αὐτὸ τὸ ἠξεύρουν οἱ μεγάλοι οἰκονομολόγοι, ὅμως ἠξεύρομεν ὅτι ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων ἐδιπλασιάσθη καὶ ἐτριπλασιάσθη. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά, κύριοι, καὶ ἐὰν θέλετε ὅλαι αἱ πλευραὶ τῆς αἰθούσης νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὰ λιπάσματα, ἕνας μόνον τρόπος ὑπάρχει, νὰ καταρτισθῇ ἕνα Νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτρέπεται τὰ λιπάσματα ποὺ εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, νὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς. Ἐπίσης ἀτελῶς νὰ εἰσάγωνται τὰ ἐργαλεῖα πάσης φύσεως τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ τῶν παραγωγῶν. Ἔτσι νομίζω πὼς προστατεύεται ἡ παραγωγή. Μὲ τὰς ἐξαιρέσεις τῶν ἀτελειῶν δὲν γνωρίζομεν τὶ μᾶς γίνεται. Ὅταν ἐγένετο γνωστὸν ὅτι ὁ χωρικὸς θὰ βγάλῃ νερὸ διότι τοῦ εἶναι ἀπαραίτητον, ἐφτιάξαμε μία ντόπια βιομηχανία διὰ σωλῆνες ὑδρεύσεως καὶ διὰ νὰ προστατεύσωμεν δῆθεν τὴν παραγωγήν μας καὶ τοὺς ἐργάτας, ἐπεβάλαμε δασμὸν εἰς τοὺς εἰσαγομένους ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σωλῆνας ὑδρεύσεως, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς. Ὅταν ἔμαθαν ὅτι προχωροῦν οἱ γεωργοὶ καὶ θέλουν τεχνητὴν βροχήν, λέγουν θὰ φτιάξωμεν ἡμεῖς σωλῆνας τεχνιτῆς βροχῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἄλλη προστασία. Ἔτσι μὲ τὸν ἐπιβληθέντα δασμὸν οἱ σωλῆνες ηὐξήθησαν εἰς τὸ διπλάσιον.

§116Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Οἱ σωλῆνες ἀπαλλάσσονται τοῦ δασμοῦ κ. συνάδελφε.

§117Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Περιέχει διάταξιν παρακάτω. Ὁμιλοῦμεν περὶ ἀναπτύξεως τῆς κτηνοτροφίας καὶ φέρομεν ζωοτροφὰς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐρωτῶ πῶς θὰ ἀναπτυχθῇ ἡ πτηνοτροφία, πῶς θὰ ἔχωμεν ἐπάρκειαν κρεάτων, ἐὰν δὲν αὐξήσωμεν τὰς ζωοτροφάς; Καὶ ἐνῷ λέγομεν δὲν προστατεύομεν τὴν πτηνοτροφίαν ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ χρηματοδοτοῦμεν 100% τοὺς εἰσαγωγεῖς διὰ τὴν εἰσαγωγὴν κατεψυγμένων κρεάτων καὶ πουλερικῶν. Αὐτὸ λέγεται προστασία τῆς παραγωγῆς; Θὰ πρέπει αἱ ζωοτροφαὶ νὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς. Τὸ ἴδιον γίνεται μὲ τὸ λάδι. Ὅταν τὸ ἔχῃ εἰς τὰ χέρια του ὁ παραγωγὸς δὲν λαμβάνεται κανένα μέτρον καὶ ὅταν φεύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια του, τότε λαμβάνεται πρόνοια. Δὲν ἠμπορεῖ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κ. Ὑπουργέ, νὰ προοδεύσῃ ἡ οἰκονομία τοῦ τόπου, ὅταν μὲ τοιαῦτα μέσα προστατεύετε δῆθεν τὴν παραγωγήν. Λέγετε, μὰ τὶ νὰ κάμωμεν, ὁ Ἕλλην θέλει νὰ ζήσῃ, ἀλλὰ ὄχι εἰς βάρος τῆς ζωῆς τοῦ κτηνοτρόφου. Τί ἐκέρδισεν ὁ κτηνοτρόφος ἀπὸ τὴν προσπάθειαν αὐτήν;

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν λιπασμάτων.

§119Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἀλλὰ ὡμίλησαν διὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ χίλια ἐννιακόσια τάδε, καὶ δὲν τοὺς διεκόψατε, κύριε Πρόεδρε.

§120Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἄν εἶσθε σεῖς Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, κύριε συνάδελφε, καὶ ἤρχετο μία ξένη Κυβέρνησις καὶ σᾶς ἔλεγεν ὅτι ἔχω ἀνάγκην ἀπὸ καπνά, μοῦ δίδετε 10.000 ὀκάδας; Καὶ νὰ σᾶς στείλω ἐγὼ κρέας κατεψυγμένον ἢ σφάγια τί θὰ ἀπαντούσατε;

§121Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Θὰ σᾶς ἔλεγα κρέας ἔχω, ἔχεις τίποτε ἄλλο νὰ μοῦ δώσῃς; Θέλω σίδηρον. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἐρωτήσω ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ὅταν ἔχῃς ἐσὺ διὰ τὸ Πάσχα 100 αὐγὰ καὶ σοῦ φέρω ἐγὼ 200 τί θὰ τὰ κάμῃς ἐσὺ τὰ αὐγά; Θὰ τὰ πετάξῃς ἢ ὄχι; Ἡμεῖς ἔχομεν ἐδῶ τρόφιμα διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔρχονται οἱ Ἀμερικάνοι καὶ λέγουν: Ἀπὸ τὴν βοήθειαν. Καὶ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός: Τί νὰ κάμω ἀπὸ τὴν βοήθειαν; Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς εἶναι, λέγω, ὅτι ἔφεραν 5.000 τόννους κριθάρι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Τί θὰ γίνῃ τὸ δικό μας κριθάρι; Αὐτὴ εἶναι ἡ προστασία τῆς παραγωγῆς, αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ; Τώρα ἐνεθυμήθητε νὰ φέρητε τροφὰς διὰ τὴν κτηνοτροφίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀφοῦ ἐψόφησαν ὅλα τὰ πρόβατα καὶ τὰ γελάδια; 5.000 τόννοι ἦλθον σήμερον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ὁ καϋμένος ὁ παραγωγὸς ὀνειρεύεται καὶ λέγει ὅτι θὰ ἠμπορέσῃ ἐφέτος κἄτι νὰ βγάλῃ. Ποίαν τιμὴν θὰ πάρῃ ἀφοῦ ἐγέμισαν οἱ ἀποθῆκες μὲ τὰ κριθάρια ποὺ ἔφεραν τώρα; Κύριε Ὑπουργέ, χθὲς ἐξηγγείλατε τὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς ὀρύζης καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ δὲν ἔχομεν ρύζι νὰ σπείρωμεν. Ἔρχεται ὁ κ. Παπαληγούρας καὶ κάμνει δηλώσεις: Ἄν τὸ ρύζι ἀνέβῃ 50 λεπτὰ τὴν ὀκᾶ θὰ ἐπιτρέψω ἀτελῶς τὴν εἰσαγωγήν. Τώρα, κύριε Ὑπουργέ, κουβαλᾶτε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ρύζι, διὰ νὰ φέρετε ἐδῶ. Τὸ ἀγοράζετε 8,20 δραχ. τὴν ὀκᾶ καὶ τὸ δίδετε 7,60. Ὅταν πέρυσι σᾶς ἐκλιπαρούσαμε νὰ μᾶς δώσετε μίαν δραχμήν, μᾶς ἐλέγατε ὅτι θὰ τιναχθῇ ἡ δραχμὴ εἰς τὸν ἀέρα. Ἔτσι τὸ κάμνετε καὶ μὲ τὰ νομοσχέδια ποὺ φέρνετε ἐδῶ πέρα. Σεῖς τὰ νομοσχέδια θὰ τὰ περάσετε, ἀλλὰ ἐγὼ αὐτὰ τὰ λέγω καὶ θὰ τὰ ξαναείπω καὶ θὰ πάω στὰ χωριὰ νὰ τὰ διαλαλήσω αὐτὰ ποὺ γίνονται ἐδῶ μέσα. (Χειροκροτήματα).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§123Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν κατώρθωσεν, ὅπως ἦτο ἄλλωστε ἑπόμενον, νὰ εὕρῃ κανὲν ἐπιχείρημα διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν τακτικὴν τῆς ἐκδόσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ πράξεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομοθετικοῦ περιεχομένου. Ἐτονίσθη καὶ εἰς τὰς ἄλλας συζητήσεις καὶ ἐτονίσθη καὶ ἀπόψε ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ σαφέστατα ἀντισυνταγματικὴν τακτικήν, ἀντιτιθεμένην καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν τάξιν καὶ προσβάλλουσα τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐπιπροσθέτως δέ, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, δὲν ὑπάρχει καὶ κανεὶς οὐσιαστικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος νὰ δικαιολογῇ τὰς πράξεις αὐτάς. Ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὡς εἰσηγητής, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, καὶ τὸ ξαναλέγω καὶ τώρα, ὅτι ἐνδέχεται νὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις ἐπειγούσης ἀνάγκης, εἰς τὰς ὁποίας ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ἀκολουθήσῃ αὐτὴν τὴν πρακτικήν, ὅπως π. χ. οἱ σεισμόπληκτοι περὶ τῶν ὁποίων διεμαρτυρήθη ὁ φίλος κ. Δερτιλῆς, ἀλλὰ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ τούτου. Οἱοσδήποτε ἀναγνώσῃ τὰ 13–14 ἄρθρα τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ τὰ ὁποῖα κυρώνουν πράξεις τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι πρόκειται περὶ περιπτώσεων διὰ τὰς ὁποίας οὐδεμία συντρέχει ἀνάγκη ἐκδόσεων πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἢ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ διαπιστώσῃ ὅτι πρόκειται περὶ διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἀλληλογρονθοκοποῦνται καὶ δὲν διέπονται ἀπὸ καμμίαν γενικὴν ἀρχήν. Θὰ διαπιστώσῃ ἀκόμη, ὅτι ἀναφέρονται περίπου ὅλες εἰς θέματα τὰ ὁποῖα μὲ ὀλίγην προσπάθειαν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ, βασικῶς, διὰ παγίων διατάξεων δασμολογικοῦ περιεχομένου. Καὶ διερωτᾶται κανείς, διατὶ ἀκολουθεῖται ἡ τακτικὴ αὐτή. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ τονίσω περισσότερον τὰ ὅσα ὁ κ. Ἡλιοῦ εἶπε. Θέλω ὅμως, νὰ εἴπω ὅτι, ἀναμφισβητήτως οἱ Ὑπουργοὶ εἰς τὰς προκειμένας περιπτώσεις, ἀκολουθοῦν τὴν ὁδὸν τῆς εὐκολίας διὰ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται νὰ ψηφίσουν νόμον περιφρονοῦντες τὴν Βουλὴν καὶ παραβιάζουν καταφώρως τὸ Σύνταγμα. Ἄν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, μελετήσητε τὰς πράξεις τὰς ὁποίας προηγουμένως ἀνεφέρατε, θὰ ἴδητε ὅτι ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἡ συνήθεια, καὶ ἐγὼ πρῶτος τὸ ὡμολόγησα, προκειμένου περὶ ἑνὸς ἀναπηρικοῦ αὐτοκινήτου, τὸ ὁποῖον δὲν ἐκπληροῖ πλήρως τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου, διότι τυχὸν ὁ ἀνάπηρος δὲν κατώρθωσε νὰ πάρῃ τὴν ἄδειαν τῆς Ἀνωτάτης Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται ἀπὸ τὸν ἰσχύοντα νόμον διὰ τὴν ἀτέλειαν. Ὑπάρχουν τοιαῦται περιπτώσεις αὐτοκινήτων. Ὑπάρχουν αὐτοκίνητα ξένων Ἀποστολῶν, ὑπάρχουν περιπτώσεις δευτερευόντων θεμάτων. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν τακτικὴν νὰ βλέπωμεν σήμερον νὰ ἀντιμετωπίζωνται θέματα γενικώτερα, θέματα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἐξοχὴν εἶχον ἀνάγκην παγίας νομοθετικῆς ρυθμίσεως, διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν τὴν ξαναεῖδε ποτέ, οὔτε τὴν ἐγνώρισεν τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. Εἶναι γνωστόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν σᾶς βαρύνουν αἱ πράξεις αὐταὶ καθ’ ὁλοκληρίαν, σᾶς βαρύνουν κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος. Εἶναι δικαιολογημένος ὁ ψόγος, ὁ ὁποῖος ἠκούσθη ἀπόψε καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκούεται δι’ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑποκαθιστοῦν τὴν Βουλὴν εἰς τὸ ἔργον της. Ἐξ ἄλλου, πρέπει νὰ τονισθῇ ὅ,τι παρεδέχθητε καὶ σεῖς, ὅτι τὸ νομοθέτημα δὲν ἔχει ἀρχήν.

§124Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὡς πρὸς ὅλας τὰς διατάξεις δὲν ἔχει ἑνιαίαν ἀρχήν.

§125Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει οὔτε κἂν ἑνιαίαν σκέψιν καὶ κατεύθυνσιν. Εἶναι τὸ ὀλιγώτερον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἀπετελέσθη ἀπὸ συρραφὴν ἐπὶ μέρους διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἀντιμετώπισαν ἐπὶ μέρους θέματα, χωρὶς, δυστυχῶς, ἑνιαῖαν κατευθυντήριον γραμμὴν καὶ χωρὶς γενικὸν κριτήριον. Διότι, τὸ Κράτος, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, δὲν κατώρθωσε νὰ ἀποκτήσῃ ἑνιαίαν κατεύθυνσιν εἰς τὴν δασμολογικὴν πολιτικήν. Ἕτερον χαρακτηριστικὸν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ εἶναι ἡ διάταξις μὲ περιωρισμένην χρονικὴν διάρκειαν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ἔκαμε ὅ,τι τῆς ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ τὸ βελτιώσῃ καὶ ἀναμφισβητήτως τὸ νομοθέτημα ἔρχεται βελτιωμένον ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ εἶναι εὐτύχημα ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ἡ βασικὴ ἀδυναμία τοῦ νομοθετήματος παρέμεινεν. Ἐὰν ἐρωτήσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ ἄρθρον 1 λέγει ὅτι ἀπαλλάσσονται μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1958 τὰ λιπάσματα περὶ ὧν ὁ λόγος, καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ προσέθεσεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἦτο μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1957, — ἂν τὸν ἐρωτήσωμεν, λοιπόν, διατὶ μέχρι τοῦ 1957; Τί θὰ συμβῇ μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1957: Ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ γνωρίζῃ νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ τίποτε, διότι τὸ τέλος τοῦ 1958 δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθῇ κατὰ τίποτε ἡ ὑπάρχουσα κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς καὶ εἰσαγωγῆς λιπασμάτων.

§126Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἔχῃ γίνει τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου ἕως τότε.

§127Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ἔχῃ γίνει κανένα ἐργοστάσιον, διότι τὸ 1957 λήγει σὲ 8 μῆνες καὶ ἐντὸς τοῦ 1957 οὔτε κἂν δημοπρασία ἐνάρξεως ἐκτελέσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου δὲν θὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῆ. Αὐταὶ αἱ διατάξεις μὲ περιωρισμένην χρονικὴν ἰσχύν, τὸ εἶπα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὸ λέγω καὶ τώρα, πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται, διότι ἐκ τῆς φύσεώς των δὲν εἶναι πάγιαι, ἀλλὰ προσωριναὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνώμαλοι διατάξεις καὶ εἴς τινας περιπτώσεις εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ διαβληταὶ διατάξεις. Κατὰ συνέπειαν ἀνακεφαλαιώνοντες, πρέπει νὰ εἴπωμεν τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἢ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζουν δασμολογικὰ θέματα, εἶναι κατακριτέαι καὶ μόνον κατ’ ἀπόλυτον ἀνοχὴν καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταὶ καὶ πρέπει κατ’ ἀνάγκην νὰ συμφωνήσωμεν εἰς τὰ ἐλάχιστα εἰδικὰ θέματα καὶ τὰ ἐκτάκτου ἀνάγκης θέματα, ὅπου καὶ πάλιν θὰ εἶναι σαφέστατα ἀντισυνταγματικά, ἀλλά, ἐπὶ τέλους, νὰ σιωπήσῃ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Δεύτερον, ὅτι πρέπει οἱ κανόνες δικαίου καὶ μόνον περὶ δασμολογικῶν θεμάτων νὰ ἔχουν γενικότητα καὶ ὄχι περιωρισμένην χρονικῶς ἰσχύν, διότι ἄλλως καθίστανται διαβληταὶ καὶ εἶναι ἀνώμαλοι ἐκ τῆς φύσεώς των. Διότι πρέπει καὶ τοῦτο νὰ προσθέσω: Τὴν περασμένην φορὰν ἔγινε συζήτησις μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν αἱ πράξεις αὐταὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχουν κανενὸς εἴδους δημοσιότητα. Ἐτόνισα, τότε, ὅτι ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος εἶχεν κἄτι τὸ διάφορον, εἶχεν ἐπισημότητα, ὑπεγράφετο ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τὸν συνεζήτει, ὑπεγράφετο ἀπὸ τὸν Βασιλέα καὶ ἐδημοσιεύετο εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ὡς νόμος. Αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι εἶναι παράνομοι, φυσικὰ δὲν συνεπάγονται καμμίαν ὑποχρέωσιν δημοσιεύσεώς των εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ἐδημοσιεύοντο κατὰ κανόνα ποτέ. Ἐὰν τελευταίως δημοσιεύωνται τινὲς ἐξ αὐτῶν, τοῦτο συμβαίνει διότι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἠξίωσε τὴν δημοσίευσιν καὶ τὰ Ὑπουργικὰ Συμβούλια φοβοῦνται μήπως τυχὸν τοὺς τὰς ἀνατρέψουν. Ἀλλὰ δημοσιότης ὑποχρεωτικὴ δὲν ὑπάρχει καὶ πρὸ παντὸς προκειμένου περὶ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, οὐδὲ σκέψις γίνεται δημοσιεύσεώς των. Ἔτσι ἔχομεν τὸ ἀπίθανον γεγονὸς νομοθετικοῦ περιεχομένου, πράξεις νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως δημοσιότητα, προκειμένου μάλιστα περὶ πράξεων, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν συχνότατα μεγάλα οἰκονομικὰ συμφέροντα, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐξοχὴν ἔπρεπε νὰ εἶναι δημόσιαι, διὰ νὰ ὑπόκεινται εἰς τὸν δημόσιον ἔλεγχον καὶ διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητοι. Νομίζω, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αὐτὰς τὰς βασικὰς παρατηρήσεις πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ τὰς προσέξητε μιὰ ποὺ τὸ νομοσχέδιον τὰς ἔφερε πρὸς συζήτησιν. Καὶ πρέπει ἀκόμη νὰ τονίσω καὶ τὸ ἑξῆς: Τὸ δασμολόγιον μέχρι τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ μέχρι τῆς καθιερώσεως τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, εἶχε περιωρισμένην σημασίαν καὶ ἀξίαν διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς πολιτικῆς, διότι ὁ δασμὸς συνήθως καθίστατο ἄνευ περιεχομένου ἀπὸ ἀπόψεως ἀνταγωνιστικότητος τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ὅταν ὑπῆρχον εἰς ὅλα τὰ εἴδη οἱ περιορισμοὶ τῶν εἰσαγωγῶν. Ἡ κατάργησις τῶν περιορισμῶν καὶ ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν ἐδημιούργησε νέον καθεστώς, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία δὲν κατώρθωσε ἀκόμη νὰ προσαρμοσθῇ καὶ τοῦτο ἐπιβάλλει μίαν ἐπιμεμελημένην καὶ προσεκτικὴν ἔρευναν, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, περὶ τῆς βιωσιμότητος τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ περὶ τῆς ἀναγκαίας προστασίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ὕστερα ἀπὸ ἑνάμισυ χρόνον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως θὰ ἠδύνατο αὕτη νὰ φέρῃ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον περίπου ἀκροθιγῶς ἔστω νὰ ἅπτεται τοῦ θέματος τούτου καὶ νὰ ἐπιχειρῇ νὰ τὸ λύσῃ. Καὶ τὸ θέμα γίνεται ἀκόμη βαρύτερον καὶ σημαντικώτερον, ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζομεν τὸ φαινόμενον τῆς ἐλευθέρας εὐρωπαϊκῆς κοινῆς ἀγορᾶς. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ὑποχρεωμένη μέχρι τοῦ Ἰουνίου νὰ λάβῃ θέσιν, ἔναντι αὐτοῦ τοῦ βασικοῦ προβλήματος καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι πέραν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἴπατε ὅτι καταρτίζει δασμολόγιον καὶ ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀσκήσῃ γενικὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, οὔτε κατευθυντηρίους γραμμὰς νὰ χαράξῃ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μόνον ἐκ περιστάσεων ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα χωρὶς νὰ προσπαθήσῃ κἂν νὰ ἐγκύψῃ εἰς τὴν βάσιν του διὰ νὰ τὸ λύσῃ. Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ διατυπώσῃ τὴν εὐχὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφοῦ εἶχε τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ φέρῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον πάσχει ἀπὸ τὰς ἀτελείας αὐτάς, νὰ ἐπιχειρήσῃ τοὐλάχιστον νὰ φέρῃ συντόμως πρὸς συζήτησιν καὶ ἕνα βασικὸν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς δώσῃ τὴν δυνατότητα νὰ συζητήσωμεν περὶ τῆς καθιερώσεως δασμολογικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῇ βάσει γενικῶν οἰκονομικῶν κριτηρίων καὶ γενικῶν οἰκονομικῶν ἀρχῶν. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ εἰς περιπτωσιολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἐνίοτε χρήσιμος καὶ ἐνδιαφέρουσα, ἀλλὰ τὰ βασικὰ προβλήματα θὰ παραμείνουν ἔξω τῆς παρούσης συζητήσεως καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὰ τὰ μέγιστα προβλήματα διὰ τὴν τύχην τῆς οἰκονομίας μας, θὰ εἶναι βαρυτάτη.

§128Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅλα αὐτὰ εἶναι πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ ὁποῖαι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου κυροῦνται. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δικαιοσύνης νὰ σᾶς εἴπω, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἐκ τῶν 16 αὐτῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μόνον αἱ τέσσαρες δὲν ἐδημοσιεύθησαν καὶ αἱ 12 ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας τὸ σχετικὸν σημείωμα.

§129Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὰς πράξεις τὰς ἰδικάς σας τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πόσαι ἐδημοσιεύθησαν; Καμμία.

§130Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ 1952 ἔχομεν 16 πράξεις, ἀφορώσας διάφορα δασμολογικὰ θέματα, μὴ δημοσιευθείσας ἔναντι τῶν τεσσάρων. Θὰ φέρω δὲ εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν πόσαι πράξεις ἐξεδόθησαν κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ διὰ νὰ γίνῃ σύγκρισις ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι σήμερον. Ἐδῶ εἶναι μόνον 16 ἄνευ δημοσιεύσεως. Ἑπομένως καλὸν θὰ ἦτο ἀντὶ νὰ δίδῃ μαθήματα ὁ κ. Μητσοτάκης, νὰ εἴπῃ ὅτι τὸ λάθος εἶναι ὅλων τῶν παρατάξεων ποὺ ἐκυβέρνησαν καὶ πρόκειται περὶ κακῆς τακτικῆς, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐπιμένῃ ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διότι δὲν θὰ ἤθελα νὰ μετρήσω καὶ νὰ εἴπω ποῖαι Κυβερνήσεις ἐξέδωκαν τὰς περισσοτέρας καὶ ποῖαι τὰς ὀλιγωτέρας.

§131Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§132Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀλλὰ καὶ τὸ κοινοβουλευτικόν μας σύστημα δὲν εἶναι τόσον ταχὺ ὥστε νὰ μᾶς ἐπιτρέπῃ τὴν ταχεῖαν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου. Διότι ἀπὸ τὰς 16 Ὀκτωβρίου 1956 εἶναι κατατεθειμένον τὸ παρὸν ν)διον καὶ κατορθώνει νὰ φθάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1957. Ἀντιλαμβάνεσθε πῶς κινεῖται ἡ κοινοβουλευτικὴ μηχανὴ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καθιστᾷ κατ’ ἀνάγκην μοιραίαν τὴν προσφυγὴν εἰς τὰς πράξεις αὐτάς. Συνεπῶς θὰ κρίνωμεν ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐξεδόθησαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ πράγματος.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ καθυστέρησις, κύριε Ὑπουργέ, χαρακτηρίζει ὄχι τὴν Βουλήν, ἀλλὰ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι, ἀλλοίμονον, ἐὰν παραδεχθῶμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ψηφίσῃ ἕνα νομοθέτημα ποὺ θέλει. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ κάμνουν ἀναστροφὴν ἐλέγχου διὰ νὰ σᾶς εἴπω τὶ γίνεται σήμερον καὶ τὶ ἐγένετο τότε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω εἶναι ὅτι οὐδέποτε ἄλλοτε εἰς τὸ παρελθὸν εἶχε ἀκολουθηθῆ μὲ τόσην εὐκολίαν ὁ δρόμος αὐτῶν τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§134Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἀπέδειξα ὅτι εἶναι ἀνακριβῆ αὐτὰ ποὺ λέγετε. Ἐπειδὴ ἐπιμένετε, θὰ τὰ φέρω καὶ θὰ δημοσιευθοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

§135Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ποῖον σεβασμὸν τρέφει ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, σᾶς λέγω ὅτι οὔτε κἂν ἔβαλε αὐτουσίας τὰς κυρωμένας πράξεις εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ἔβαλε μόνον τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῶν πράξεων αὐτῶν. Καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐκάμαμεν καὶ περὶ αὐτοῦ μακρὰν συζήτησιν. Δηλαδὴ βγάζετε μίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ οὔτε κἂν τὴν φέρνετε πρὸς κύρωσιν ὁλόκληρον μέσα εἰς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, διὰ νὰ δύναται ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ τὶ γνωρίζει. Αὐτὸ τὸ λέγω διὰ νὰ ἀποδείξω, κύριε Ὑπουργέ, πόσον σεβασμὸν τρέφετε πρὸς τὸ Κοινοβούλιον.

§136Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ὅτι περιλαμβάνει τὰς οὐσιαστικὰς διατάξεις ὀφείλεται εἰς ἐμέ, διότι θεωρῶ ἐσφαλμένον τὸ νὰ περιλαμβάνωνται ὁλόκληροι αἱ πράξεις. Συνεπῶς πρόκειται περὶ νομοτεχνικῆς κατασκευῆς προκυπτούσης ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς καλυτέρας νομοθετήσεως καὶ ὄχι ἀπὸ ἀσέβειαν. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 θὰ παρεκάλουν νὰ γίνουν αἱ ἑξῆς φραστικαὶ μεταβολαί: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 κηρύσσεται περαιωμένη.

§138Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἔχωμεν ὡρισμένας φραστικὰς διορθώσεις, εἰς τὸ ἄρθρον 1 καὶ εἰς τὴν παράγραφον 2: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐπίσης εἰς τὴν παράγραφον 5 θὰ προστεθῇ καὶ «θεῖον» κατὰ τὰ ἄλλα ὅπως ἔχει.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2.

§142Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 2 καὶ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ψεκαστῆρας, τοὺς κατασκευαζομένους ἐν Ἑλλάδι, διαγράφεται.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3). Ἄρθρον 4.

§146Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐδέχθημεν ὅτι θὰ ἀπολαμβάνουν ἀτελείας καὶ τὰ ἀναπηρικὰ αὐτοκίνητα δυνάμεως μέχρι 10 ἵππων, καθὼς καὶ τὰ ἀναπηρικὰ ἁμαξίδια. Ἐπίσης ἀπαλλάσσονται τῆς δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τὰ παραπληγικὰ ἀναπηρίας 100%.

§147Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς παραπληγικοὺς ἰδιώτας καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὡς παράγραφος 3 καὶ 4 προστίθενται. 3. Ἐπίσης ἀπαλλάσσονται τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ τῶν παρομαρτούντων τούτοις φόρων ὡς καὶ παντὸς φόρου εἰσπραττομένου κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἀναπηρικὰ ἁμαξίδια καὶ λοιπὰ ἐπιστημονικὰ βοηθήματα προοριζόμενα διὰ ἰδιώτας ἀναπήρους. 4. Διὰ τὴν κατὰ τὰ ἀνωτέρω εἰσαγωγὴν ἀπαιτεῖται βεβαίωσις Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἀπὸ τὸν προϊστάμενον τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου τοῦ Νομοῦ καὶ ἑτέρων δύο δημοσίων ὑπαλλήλων ἰατρῶν ἢ ἀξιωματικῶν τοῦ Ὑγειονομικοῦ, ὁριζομένων ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, ὅτι οἱ ἰδιῶται ἀνάπηροι ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην τούτων. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Λυποῦμαι, κύριε συνάδελφε, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§148Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἐξάρχου, καὶ παρακαλῶ νὰ ἐρευνηθῇ τὸ θέμα. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ἀνθρώπων ὁλικῆς ἀναπηρίας 100%, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν βοήθειαν. Ἄς ἐξετασθῇ τὸ θέμα, μὲ πνεῦμα κατανοήσεως.

§149Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου, ὅταν εἶχον τὴν Διοίκησιν τοῦ Ι.Κ.Α., εἰσηγάγομεν τοιαῦτα αὐτοκίνητα, τῶν ὁποίων, ὅμως, τὴν δασμολογικὴν ἐπιβάρυνσιν, ἐπλήρωσεν τὸ Ι.Κ.Α. Λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ τὴν δεχθῶ.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 5

§153Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω, ποῖοι λόγοι ἐπιβάλλουν ὅπως περιληφθῇ τοιαύτη διάταξις.

§154Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ συλλογῶν καλλιτεχνικῶν μὲ τουριστικὴν ἀξίαν. Συγκεκριμένως, πρόκειται περὶ τῆς καλλιτεχνικῆς συλλογῆς τοῦ ἐκδότου τοῦ περιοδικοῦ «Ἥλιος» κ. Πασσᾶ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄτεχνος. Ἡ καλλιτεχνικὴ αὐτὴ συλλογή, ἔχει μεγάλην ἀξίαν καὶ θὰ ὠφελήσῃ τουριστικῶς τὸν τόπον διὰ τῆς ἱδρύσεως Μουσείου.

§155Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τότε, νὰ προστεθῇ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἐθνικῆς Πινακοθήκης».

§156Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστεθῇ τίποτε ἄλλο εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 5;

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 6.

§160Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 6, περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀτέλεια διὰ τὰ εἰσαγόμενα τρόφιμα, τὰ προοριζόμενα διὰ τὸ συσσίτιον, τὸ ὁποῖον συνέστησε τὸ Ἀμερικανικὸν Κολλέγιον. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐπίσης, γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 7).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8.

§162Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἑξῆς μεταβολή: Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐβάλαμεν, ὅτι ἀπαλλάσσονται τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ τοῦ φόρου μέχρι 31.1.57. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπεκταθῇ μέχρι 31.3.57 διὰ νὰ καλυφθῇ τὸ ὑπάρχον κενόν. Ἐπίσης, εἰς τὴν παράγραφον 3, ἐδάφιον 2 πρέπει νὰ τεθῇ: «.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἡ πρότασις τῆς ὑπηρεσίας, προκειμένου περὶ τῶν λιπαρῶν ὀξέων, ἦτο νὰ φορολογηθοῦν μὲ 1,20. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη νὰ ἀνέλθῃ εἰς 2. Ἐπειδὴ ἡ αὔξησις αὐτὴ θὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ σήμερον, θὰ παρακαλέσω νὰ εἴπωμεν, ὅτι μέχρι σήμερον ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς θὰ εἶναι 1,20.

§163Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ὄχι μόνον νομιμοποιεῖται ἡ ἀπαλλαγὴ διὰ τὰ εἰσαχθέντα....

§164Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι, φορολογοῦνται μὲ 1,2 καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἔκαμε 2.

§165Ε. ΚΟΘΡΗΣ. .. ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ ἐπεκτείνεται καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη εἰσαγωγῆς διὰ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ εἰσαγωγὴ πρὸς προστασίαν τῶν ἐλαίων. Διὰ τὰς μέχρι σήμερον γενομένας εἰσαγωγὰς εἶμαι σύμφωνος ἀλλὰ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ περιορίσητε τὴν προθεσμίαν.

§166Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ τὰ σπορέλαια εἴπομεν μέχρι σήμερον.

§167Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατὶ τὸ ἔφερε ἀπηλλαγμένον, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν;

§168Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διότι εἶχεν ἐφαρμοσθῆ ἡ ἀρχὴ αὐτή. Ὑπῆρχε πρᾶξις ἀπαλλαγῆς.

§169Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ βλέπω νόμον, δὲν εἶναι πρᾶξις.

§170Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μὲ πληροφορεῖ ἡ ὑπηρεσία, ὅτι ὅταν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ἡ ἀρχὴ αὐτή.

§171Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν περιώρισε τὸν χρόνον κατόπιν μακρᾶς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἔγινε περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς εἰσαγωγῆς ἀτελῶν σπορελαίων καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ περιώρισε τὸν χρόνον μέχρι τῆς 31.1.57 καὶ τὸ ἔκαμε σκοπίμως, διότι δὲν ἤθελε ἔκτοτε νὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς σπορέλαια.

§172Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐβάλαμεν μίαν προϋπόθεσιν, τὴν ὁποίαν νομίζομεν ἐπαρκῆ διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§173Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἴπομεν τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν πρᾶγμα, ὅτι δὲν ἐνδείκνυται ἀπὸ ἀπόψεως γενικωτέρας πολιτικῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ συνέχισις τῆς εἰσαγωγῆς ἀτελῶν σπορελαίων. Καὶ τὸ εἴπομεν ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων. Τὸ εἶπεν ἡ Ἐπιτροπή.

§174Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πότε τὸ εἴπατε; Τὸν Νοέμβριον;

§175Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖον Νοέμβριον;

§176Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Τὸν Νοέμβριον.

§177Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠξεύρω πῶς τίθεται εἰς ἐφαρμογὴν ἡ διάταξις ἄνευ νόμου. Ἐφ’ ὅσον λέγετε, ὅτι ἔχετε ἕνα περιορισμὸν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς διατὶ θέλετε νὰ ψηφίσωμεν ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου μέχρι 31 Μαρτίου;

§178Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Προέδρου καὶ τῶν ἄλλων μελῶν. Τὸ ἐψηφίσαμεν τὸν Νοέμβριον, καὶ εἴπομεν, ὅτι μέχρι τέλους Ἰανουαρίου θὰ ἔχῃ ψηφισθῆ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἐψηφίσθη. Τί νὰ κάμωμεν;

§179Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅταν ἔχετε δύο προθεσμίας αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐντὸς τῶν περιθωρίων αὐτῶν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀτέλεια καὶ δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν ἐψηφίσθη ἢ ὄχι.

§180Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον λέγει τὸ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....». Καὶ τὸ περιωρίσαμεν εἰς τὸν Ἰανουάριον, μὲ τὴν ἰδέαν ὅτι θὰ τὸ ψηφίσωμεν. Τώρα νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ μὴ τὸ ψηφίσωμεν;

§181Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ψήφισίς του δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ κάμω συζήτησιν ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν ἀλλὰ ἕνα πρᾶγμα ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ περισσὴν εὐκολίαν νὰ ἔρχωνται αὐταὶ αἱ ἀπαλλαγαὶ τῶν σπορελαίων, αἱ ὁποῖαι πλήττουν τὴν εὐαίσθητον χορδὴν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Δι’ αὐτὸ ἐὰν βεβαιώνετε ὅτι ἐγένετο εἰσαγωγή, καὶ ὅτι δὲν εἰσεπράχθη δασμὸς ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν, ἄνευ ἰσχύοντος νόμου, πρᾶγμα καταπληκτικὸν ποὺ δὲν ἔχει ξανὰ ἀκουσθῆ, ἐὰν θέλετε νὰ τὸ ψηφίσωμεν, νὰ τὸ ψηφίσωμεν.

§182Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅλα ἔτσι γίνονται. Εἶναι ἀναδρομικαὶ αἱ ἀπαλλαγαί. Αἱ χρονολογίαι αὐταὶ δὲν τίθενται δι’ ἡμᾶς, ἀλλὰ διὰ τῶν τρίτων, τῶν ἐνδιαφερομένων. Ὅταν τὸ ἐψηφίσαμεν τὸν Νοέμβριον, ἠλπίζαμεν, ὅτι θὰ εἴχομεν τὸν χρόνον.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε ἄλλην παρατήρησιν;

§184Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου ἔχουν συμπιεσθῆ εἰς ἀπιστεύτως χαμηλὰ ἐπίπεδα. Τὸ νὰ δώσωμεν τώρα παράτασιν εἰσαγωγῆς σπορελαίου θὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Διαμαρτύρομαι, κύριε Ὑπουργέ.

§185Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον 8 δὲν θὰ ψηφισθῇ;

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§187Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει κἄποια παρανόησις. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον καὶ προέβλεπε τὴν διάρκειαν τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ 5.12.1955 μέχρι 31.1.1957 καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελεῖ κατὰ ἕνα τρόπον ἐσωτερικὸν στοιχεῖον τῆς Βουλῆς ἀπὸ ἀπόψεως νομοθετικοῦ κύρους, διότι ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκρίθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, δὲν ἀποτελεῖ οὔτε σχέδιον νόμου οὔτε νόμον. Καὶ συνεπῶς ἰσχύει τὸ νομοθέτημα ὡς εἶχεν κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου καθυστέρησεν, ἡ διάταξις ἐφηρμόζετο μέχρι σήμερον καὶ ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀπαλλαγὴ μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα.

§188Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Δερτιλῆς εἶπεν ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα. Ἀναγκάζομαι νὰ τοῦ ἀποδείξω ὅτι ὑπάρχει θέμα. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν διάταξιν νόμου ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἀπὸ 5.12.1955 μέχρι 31.1.1957 δὲν θὰ εἰσπράττεται δασμὸς εἰς τὰ σπορέλαια. Ἀπὸ τῆς 5.12.1955 μέχρι τέλους Ἰανουαρίου τοῦ 1957, παρῆλθεν ἕνας χρόνος καὶ δύο μῆνες. Ἐπὶ ἓν ἔτος καὶ δύο μῆνας, κύριε Ὑπουργέ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ νόμος, δὲν εἰσεπράττατε δασμοὺς ἐπὶ ἑνὸς εἴδους καὶ δὲν εἴχατε οὔτε τὴν στοιχειώδη πρόνοιαν νὰ καλύψητε διὰ μιᾶς παρανόμου πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὴν παράτυπον αὐτὴν διάταξιν. Δὲν τὸ λέγει κανένα Σύνταγμα, ἀφ’ ἧς κατατεθῇ ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος ἐγκρίνει τὴν ἀπαλλαγήν, νὰ μὴ εἰσπράττεται δασμός, εἶναι μία σαφεστάτη παρανομία καὶ φέρνετε καὶ τὴν Βουλὴν εἰς τὴν ἀνάγκη νὰ τὸν ψηφίσῃ. Ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι ἡ πιὸ κραυγαλέα τὴν ὁποίαν φέρει τὸ νομοσχέδιον, ἀπηλλάξατε ἀπὸ δασμοὺς χωρὶς νόμον καὶ χωρὶς κἂν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἁπλῶς καὶ μόνον ἐπειδὴ κατετέθη ἕνα νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν.

§189Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παρανομία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι κλασσικὴ καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν εἶναι ὅτι ἐπαναλαμβάνεται. Καὶ προηγούμεναι συζητήσεις εἰς τὴν Βουλὴν ἐκάκισαν τὴν τοιαύτην πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι πολύ, διότι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὄχι μόνον περιφρονεῖ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ δὲν θέλει ρητὰς συζητήσεις εἰς τὴν Βουλὴν οὐδὲ κἂν νὰ τὰς σεβασθῇ. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος λέγει: «...... (ἀναγινώσκει) ....». Καὶ ἄλλοτε συνεζητήσαμεν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀπαλλαγῆς δασμοῦ τῆς πατάτας, τὸ ἴδιο τώρα ἐπαναλαμβάνεται διὰ τὸ λάδι. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν θέλῃ τὸ Σύνταγμα, τὸ γράφει εἰς τὰ παληά της τὰ παπούτσια.

§190Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ ἴδιο ἐκάματε καὶ σεῖς.

§191Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν ὀλίγοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι διέπονται ἀπὸ σθεναρότητα, δύναμαι νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι καταλέγομαι μεταξὺ αὐτῶν. Βεβαίως ὁ βουλευτὴς δικαιοῦται νὰ ἀλλάζῃ γνώμην, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐλέγχῃ τὰς πράξεις, τὰς ὁποίας ἐνέκρινε. Εἶναι πολιτικὴ ἀπρέπεια αὐτό. Μέχρι τοῦ σημείου ποὺ εἴσαστε ὀπαδὸς τοῦ Κέντρου, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἐλέγχετε τὰς πράξεις τοῦ Κέντρου. Ἐγὼ δὲν μεταπηδῶ ἀπὸ κόμματος εἰς κόμμα. Αὐτὰ διὰ τὴν πολιτικὴν εὐπρέπειαν καὶ ἠθικήν. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος, δὲν ἐπιτρέπεται νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις δι’ ἀπαλλαγὴν φόρων καὶ δασμῶν καὶ ἐδῶ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου προβαίνει ἡ Κυβέρνησις εἰς ἀπαλλαγὴν ἐπὶ τριετίαν φόρων καὶ δασμῶν καὶ φέρει τώρα τὴν Βουλὴν πρὸ τετελεσμένου γεγονότος.

§192Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς προθεσμίας, τὸ ἐντεῦθεν χρονικὸν διάστημα μένει ἀκάλυπτον.

§193Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι ὅπως ἐτροπολογήθη, ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ ἰδικόν μου νομοσχέδιον εἶναι μέχρι τῆς 31.1.1957.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§195ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9.

§197Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι κατόπιν τῶν τελευταίων σεισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπληξαν τὴν Θεσσαλίαν φρονῶ, ὅτι ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 9 πρέπει νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν μέχρι τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1958.

§198Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρόκειται νὰ εἰσαγάγωμεν νέον νομοσχέδιον εἰδικῶς διὰ τὰς ἀπαλλαγὰς αὐτάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν συμπτωματικῶς νὰ τὰς συμπεριλάβωμεν εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§199Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Εὑρίσκω ἀδικαιολόγητον τὴν ἄρνησίν σας, κύριε Ὑπουργέ.

§200Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἀδίκως καὶ προχείρως ἀπεκρούσατε τὴν πρότασίν του. Αἱ ζημίαι ἐκ τῶν σεισμῶν — ὄχι ἐκ τῶν τελευταίων, ἐκ τῶν παλαιῶν σεισμῶν τοῦ 1953 — εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας δὲν ἔχουν ἐπανορθωθῆ. Συνεπῶς ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις αὐτὴ ὑφίσταται. Δὲν πρόκειται περὶ καταστροφῶν ἐκ τῶν νέων σεισμῶν διὰ τὰς ὁποίας εἶμαι βέβαιος ὅτι κάποιαν ἡμέραν θὰ μᾶς φέρετε καὶ πάλιν μίαν νέαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ τὴν κυρώσωμεν. Ἀλλὰ διὰ τὰς ζημίας ποὺ δὲν ἔχουν ἐπανορθωθῆ, θὰ εἶναι ἀπαραίτητον, εἶναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπαραίτητον, νὰ παραταθῇ τὸ μέτρον τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐφοδίων, διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν ἐκ τῶν παλαιῶν σεισμῶν τοῦ 1955.

§201Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ τὰς ζημίας ἐκ τῶν παλαιῶν σεισμῶν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις ἀτέλειαν καὶ ἐκαλύφθησαν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι. Δὲν ὑπάρχουν ἀνάγκαι. Διὰ τοὺς νέους θὰ δώσωμεν...

§202Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς προτείνομεν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου διὰ τὰς ζημίας ἐκ τῶν παλαιῶν σεισμῶν μέχρι τέλους τοῦ 1957, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ζημιῶν ἐκ τῶν παλαιῶν σεισμῶν.

§203Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι αἱ ζημίαι ἐκ τῶν παλαιῶν σεισμῶν ἐκαλύφθησαν μόνον κατὰ τὸ 50%. Ἡμεῖς δὲν ἱκανοποιούμεθα. Κατὰ ποίαν, λοιπόν, λογικήν, δὲν παραδέχεσθε τὴν παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος μέχρι τέλους τοῦ 1957;

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9;

§205ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 10.

§207Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 10, ὅπως ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, καλῶς ἔχει, διότι ἐνέχει τὸ στοιχεῖον τῆς γενικότητος, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ τονίσω, εἰς τὴν μεταχείρισιν τῶν ἐφημερίδων. Θὰ ἐνόμιζον, ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ κατὰ τρόπον πληρέστερον ὥστε νὰ περιλάβῃ ὅλα τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα αἱ ἐφημερίδες ζητοῦν καὶ χρειάζονται.

§208Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅλα τὰ περιλαμβάνει. «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§209Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν περιλαμβάνει τὰ ἀνταλλακτικὰ καὶ τὰ πάσης φύσεως ἀναγκαῖα ὑλικὰ στοιχειοθετήσεως κ.λ.π. «.... (ἀναγινώσκει) ....». Νὰ προστεθῇ «καὶ ἀνταλλακτικά».

§210Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ δέχομαι.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 11, 12, 13 καὶ 14). Ἄρθρον 15.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα νὰ κάμῃ τὸν κόπον νὰ διαβάσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ αὐτοκίνητα καὶ νὰ ἐνθυμηθῇ τὴν συζήτησιν περὶ τῶν περιορισμῶν τῶν κρατικῶν αὐτοκινήτων καὶ τὰ μεγάλα λόγια, τὰ ὁποῖα ἐντὸς σχετικῶς συντόμου χρόνου ἠκούσαμεν. Ἡ διάταξις εἶναι εὔγλωττος καὶ ὁμιλεῖ ἀφ’ ἑαυτῆς.

§215Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀφορᾷ 40 αὐτοκίνητα τῶν Νομαρχῶν.

§216Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κάμνετε λάθος. Δὲν ἔχετε διαβάσει καλὰ τὸν νόμον. «Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον κ.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι παλαιὰ καὶ πρέπει νὰ ἀντικατασταθοῦν, εἶναι ἄλλο θέμα.

§217Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σᾶς εἶπον, εἶναι 40 τῶν Νομαρχῶν.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτόν. Κύριοι βουλευταί, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 1629) 1951 περὶ φάρων» ἐκρατήθη ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἤδη, ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος, αἴρει τὰς ἀντιρρήσεις του. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς τὸ σύνολον;

§221ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 1629) 1951 «περὶ φάρων».

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 16. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§224Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 16 ἀφ’ ἑνὸς περιλαμβάνει κύρωσιν παλαιῶν πράξεων τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν, περὶ μειώσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ εἰσαγομένης βενζίνης, ἀφ’ ἑτέρου περιλαμβάνει διάταξιν νέαν περὶ ἐλαττώσεως εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου καταναλώσεως τῆς βενζίνης, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν κίνησιν γεωργικῶν μηχανημάτων. Πράγματι ἀποτελεῖ ὀρθοτάτην κυβερνητικὴν μέριμναν ἡ εἰσαγωγὴ τῆς διατάξεως ταύτης. Σήμερον δὲ ἡ νέα διατύπωσις εἶναι εὐνοϊκωτέρα τῆς παλαιᾶς, διότι ἐνῷ ἡ παλαιὰ προέβλεπε μόνον ποσότητα 2.000 τόννων, ἡ σημερινὴ διάταξις προβλέπει 5.000 τόννους. Εἶναι δὲ ἐπίσης εὐνοϊκωτέρα, διότι ἡ διάταξις ἡ παλαιὰ προέβλεπε μόνον τὴν βενζίνην, τὴν χρησιμοποιουμένην διὰ τὰ μηχανήματα τῆς κυριότητος τοῦ γεωργοῦ, ἐνῷ ἡ παροῦσα διάταξις ἀφορᾷ καὶ μηχανήματα διὰ κτήματα κατεχόμενα ὑπ’ αὐτοῦ. Παρὰ ταῦτα, ἡ διάταξις πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἀποτελεῖ ἀπαρχὴν ἢ μᾶλλον τμῆμα μόνον ἱκανοποιήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων. Πρὸς τοῦτο ἔχω διατυπώσει μίαν τροπολογίαν. Αἱ μεταβολαὶ εἶναι αἱ ἑξῆς: Τὰ μηχανήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ γεωργοί, προβλέπει ἡ διάταξις, ὅτι δύνανται νὰ χρησιμοποιοῦν βενζίνην ἠλαττωμένου φόρου καταναλώσεως μόνον διὰ τὰ κτήματα τὰ ὁποῖα παρ’ αὐτῶν κατέχονται. Ἐπειδὴ ὅμως, ἕκαστον σκαπτικὸν μηχάνημα στοιχίζει περίπου 30.000 δραχμάς, θὰ ἦτο ἀντιοικονομικόν, ἐὰν ἔπρεπε ἕκαστος νὰ ἔχῃ ἰδικά του μηχανήματα, διὰ νὰ ἀπολαμβάνῃ τοῦ πλεονεκτήματος τοῦ ἠλαττωμένου φόρου καταναλώσεως. Διὰ τοῦτο ἡ πρότασίς μου εἶναι νὰ ἀπαλειφθῇ ὁ περιορισμὸς ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου 1, τῆς παραγράφου βʹ διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῶν χρησιμοποιουμένων ὑπὸ τοῦ γεωργοῦ μηχανημάτων, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν τὸ κτῆμα εἶναι τῆς κυριότητος τοῦ ἔχοντος τὸ μηχάνημα. Διὰ νὰ εἶναι, δηλαδή, δυνατὸν μὲ ὀλιγωτέραν δαπάνην ἀποκτήσεως τῶν μηχανημάτων νὰ ὑπάρχῃ τὸ πλεονέκτημα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κριτηρίου τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων ἀπὸ τοὺς γεωργούς.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ πρώτου, διότι καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μαζί σας, νομίζω ὅτι ἡ διατύπωσις καθ’ ὃν τρόπον ἔχει γίνει, ἀφορᾷ μόνον τὰ μηχανήματα.

§226Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὰ μηχανήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχουν αὐτὴν τὴν ἀξίαν, ὅταν δὲν πρόκειται νὰ τὰ ἔχουν συνεταιρισμοί, ἀλλὰ ἄτομα — καὶ δὲν ἐκτελοῦν συνήθως οἱ ἀγρόται ὅλας τὰς πράξεις μέσῳ τῶν συνεταιρισμῶν — τότε ὑπάρχει ἓν ἐκ τῶν δύο, ἢ πρέπει νὰ γίνουν συνιδιοκτῆται πολλοὶ ἑνὸς μηχανήματος ἢ δὲν θέλουν ἐνδεχομένως νὰ δανεισθοῦν διὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ μηχανήματος ἢ τὸ ἀποκτᾷ εἷς καὶ τὸ ἔχει ὡς ἐπιχείρησιν. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι πολλὰ ἐκ τῶν μηχανημάτων αὐτῶν τῶν μικροτέρων, ἰδίως, τῶν σκαπτικῶν καὶ καλλιεργητικῶν νὰ τύχουν τοῦ πλεονεκτήματος αὐτοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία περίπτωσις. Τὸ ἕτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει ἡ τροπολογία μου εἶναι τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ τὰ μηχανήματα τὰ ἀντλητικὰ δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν 5 ἵππων, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὸ ἐδάφιον 1 τῆς παραγράφου 2. Ὡς πρὸς αὐτό, δέχομαι ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀρκεῖ διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ πολλαπλῆ χρῆσις τῶν μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ὡς σκαπτικὰ φερ’ εἰπεῖν. Ἐν τούτοις χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ἄντλησιν ὕδατος καὶ ὡς πρὸς αὐτὰ ἐφ’ ὅσον δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὸν περιορισμὸν ὡς τοιαῦτα, δὲν περιλαμβάνονται καὶ διὰ τὴν ἔμμεσον χρῆσιν τὰ μηχανήματα διὰ τὴν ἄντλησιν ὕδατος. Αἱ δύο περιπτώσεις εἶναι συνδεδεμέναι κατ’ εὐθεῖαν μὲ τὸ ἄρθρον 16, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν ἀφορᾷ τὴν πρόβλεψιν τῆς ἀποδόσεως τῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι εἰσεπράχθησαν τὴν 12ην Ἰουνίου 1956, χρονολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχει προβλέψει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ ἄρθρον 40, ὡς ἀφετηρίαν ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τῆς διατάξεως περὶ ἐλαττώσεως εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου καταναλώσεως τῆς βενζίνης. Θὰ παρεκάλουν ὅπως ἡ τροπολογία, ἡ ἀφορῶσα τὰ δύο ταῦτα θέματα γίνῃ δεκτή.

§227Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον σημεῖον νομίζω ὅτι καλύπτεται ἀπολύτως, διότι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀπολαμβάνουν τῆς ἀτελείας. Ἐὰν τὸ ἐπεκτείνωμεν περαιτέρω, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ γίνεται ἐκμετάλλευσις.

§228Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι ἡ οὐσία. Καὶ ἡ οὐσία κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ὅτι ὁ γείτονας πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα......

§229Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἐδήλωσα καὶ τὸ λέγω.

§230Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ βάλετε «ἢ παρ’ αὐτῶν κατεχομένων».

§231Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). «Ἢ κατεχομένων». Τὸ δέχομαι.

§232Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ διάταξις πρέπει νὰ εἶναι γενική, ὥστε νὰ δύναται νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ μηχάνημα καὶ ὁ γείτων, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τοιοῦτον.

§233Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 3287) 55 περὶ αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῶν πετρελαιοειδῶν, ἐτέθη διάταξις ἀπὸ τὴν Βουλὴν διὰ τῆς ὁποίας ὡρίσθη ὅτι τὸ κέρδος τῶν πρατηριούχων λιανικῆς πωλήσεως βενζίνης, δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ σήμερον ὑφιστάμενον. Διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου ὡρίσθη ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνῃ αὔξησις τοῦ κέρδους οὔτε ἐλάττωσις καὶ ἀποκλείεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως νὰ καθορίσῃ τὰ περιθώρια τοῦ κέρδους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπαναφέρει ἐν τῷ συνόλῳ της τὴν σχετικὴν διάταξιν. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν εἰς τοῦτο.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16, ὡς ἐτροποποιήθη:

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Τὸ ἄρθρον 17 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει).

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 18.

§238Α. ΜΗΤΑΚΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 18 καθιεροῖ δασμολογικὰς ἀπαλλαγὰς ὑπὲρ τῆς Ἑταιρίας Μακεδονικῶν Σπουδῶν. Τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ ὑμεῖς ἰδιαιτέρως, εἶσθε ἄξιοι συγχαρητηρίων. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ χορηγηθῇ δασμολογικὴ ἀπαλλαγὴ καὶ δι’ ἀντικείμενα τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ εἰσαγάγῃ ὁ Μουσικογυμναστικὸς Σύλλογος Σερρῶν, «Ὀρφεύς». Διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ προορισμοῦ του τούτου ἔχει ἀνάγκην μουσικῶν ὀργάνων, ἅτινα δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ προμηθευθῇ ἐλλείψει ἐπαρκῶν οἰκονομικῶν πόρων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε καὶ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 18 ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν διετύπωσα καὶ ἡ ὁποία παρέχει δασμολογικὴν ἀπαλλαγὴν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν 40 ἐγχόρδων ὀργάνων καὶ δύο κλειδοκυμβάλων.

§239Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τί ποσὸν ἀνέρχεται ὁ φόρος, κύριε συνάδελφε;

§240Α. ΜΗΤΑΚΙΔΗΣ. Εἰς 50.000 δραχμάς, περίπου.

§241Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς πρώην Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Πράγματι ὁ ἐν λόγῳ Σύλλογος, ἀφοῦ ἀνέπτυξεν ἐθνικὴν δρᾶσιν ἤδη ἀναπτύσσει δρᾶσιν εἰς τὸ καλλιτεχνικὸν καὶ πνευματικὸν πεδίον.

§242Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συνηγορῶ διὰ τὸν ἐν λόγῳ Σύλλογον, ὁ ὁποῖος πράγματι ἔχει ἐθνικὴν καὶ καλλιτεχνικὴν δρᾶσιν.

§243Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§244Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν διὰ τὸ ἄρθρον, οὔτε καὶ διὰ τὴν τροπολογίαν. Ἀλλὰ καλὸν θὰ ἦτο, ἐφ’ ὅσον λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὴν Ἑταιρίαν Μακεδονικῶν Σπουδῶν, νὰ ἐπεκτείνετε τὰ μέτρα ταῦτα καὶ διὰ παρομοίας ἄλλας Ἑταιρίας. Εἰς τὴν Κρήτην εἰδικώτερον, δὲν ἐδώσατε μέχρι σήμερον τίποτε.

§245Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐδώσαμεν, κύριε συνάδελφε, καὶ εἰς τὴν Κρήτην.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐπίσης ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 19 καὶ 20 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 21. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§247Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 21, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἠθέλαμεν νὰ μᾶς δώσητε ὡρισμένας ἐξηγήσεις, διότι τοῦτο ὁμιλεῖ περὶ κυρώσεως πράξεων τῆς Διοικήσεως χωρὶς νὰ ἀναφέρῃ ποῖαι εἶναι αἱ πράξεις αὗται. Διότι τοῦτο ἀποτελεῖ τὸ ἀποκορύφωμα τῆς παρανομίας καὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος.

§248Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ πράξεων, λαβουσῶν χώραν τὸ 1946.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 21. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 22). Ἄρθρον 23.

§250Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ ὑπάρχει ἔρις, ὡς πρὸς τὸ ποία ἀρχὴ εἶναι ἁρμοδία διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ συναλλάγματος, προτείνεται παρὰ πολλῶν συναδέλφων μία τροπολογία, ἥτις ἔχει οὕτω: «Διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν.... (ἀναγινώσκει)....».

§251Κ. ΜΑΡΗΣ. Διατὶ αὐτὸς ὁ ζῆλος τῶν ὑπηρεσιῶν, κύριε Ὑπουργέ;

§252Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κάθε μία τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τῶν Τελωνειακῶν Ἀρχῶν καὶ τῶν Λιμενικῶν Ἀρχῶν, διεκδικοῦν τὴν ἁρμοδιότητα διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ συναλλάγματος.

§253Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῆς τροπολογίας μας σκοπεῖται ὄχι εὔνοια ὑπὲρ μιᾶς τῶν ὑπηρεσιῶν, αἵτινες διεκδικοῦν τὸν ἔλεγχον τοῦ συναλλάγματος, ἀλλὰ σκοπεῖται ἡ ἀποφυγὴ ταλαιπωριῶν, τὰς ὁποίας ὑφίσταται ὁ ἐπιβάτης, ἰδίως ὁ ξένος, κατὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ συναλλάγματος. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει καὶ δὲν συμφέρει εἰς τὴν χώραν ὁ ἀφικνούμενος εἰς τὴν Ἑλλάδα ξένος, νὰ ὑφίσταται πολλαπλοῦς ἐλέγχους. Δι’ αὐτό, ἐφ’ ὅσον τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ζηλοτύπως ἐκτελοῦν ἤδη τὸ ἔργον αὐτό, σκόπιμον θὰ εἶναι νὰ διατηρήσουν αὐτὰ τὴν ἁρμοδιότητα ταύτην.

§254Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, κύριε συνάδελφε, διατὶ ταλαιπωρεῖται ὁ ἐπιβάτης. Ὁ ἐπιβάτης δὲν ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ὑφίσταται πολλαπλοῦν ἔλεγχον, διότι ὁ ἔλεγχος γίνεται ταὐτοχρόνως.

§255Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Καταβάλλεται, βεβαίως, προσπάθεια, νὰ μὴ γίνεται πιεστικὸς ὁ ἔλεγχος. Γίνεται, ὅμως, τριπλοῦς καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διατηρήσωμεν αὐτὸν τὸν τριπλοῦν ἔλεγχον. Ἄλλωστε καὶ οἱ ἁρμόδιοι, ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐντεταλμένων ὑπηρεσιῶν, συνεφώνησαν εἰς τὸ νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν.

§256Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον τὸ ἄρθρον 23, καθ’ ὃ τὸν ἔλεγχον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν καὶ τὴν τήρησιν τῶν περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος διατάξεων, ἐνεργοῦν ἀποκλειστικῶς αἱ Τελωνειακαὶ Ἀρχαί. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἀφαιροῦνται αἱ ἁρμοδιότητες τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ τὴν σκοπιμότητα αὐτῆς τῆς διατάξεως, ἂν ληφθῇ μάλιστα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἁρμοδία Ἀστυνομικὴ ὑπηρεσία ἐκτελεῖ τὸ καθῆκον της κατὰ τρόπον ἐξαίρετον καὶ ὑποδειγματικόν. Διὰ τοῦτο προτείνω τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 23.

§257Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τοῦ 1936 τὰ Σώματα Ἀσφαλείας εἰς τὰ σημεῖα ἐξόδου τῆς χώρας ἐνεργοῦν τὸν ἔλεγχον, ὄχι τριπλοῦν, ὡς λέγεται, ἀλλὰ ἑνιαῖον. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας δὲν εἶχε ποτὲ καμμίαν ἀνάμιξιν, περιοριζόμενον εἰς τὸν ἔλεγχον μόνον τῶν πληρωμάτων. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ διατηρηθῇ τὸ ἰσχῦον καθεστὼς καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ σύμπνοια μεταξὺ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῶν Τελωνειακῶν κ.λ. π. Ἀρχῶν, νὰ καθορισθῇ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, ἡ ἁρμοδιότης, ὄχι δὲ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§258Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καθ’ ὃ διάστημα διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, ἤρχισε νὰ γίνεται μελέτη ἐνοποιήσεως τῆς ὑπηρεσίας ἀσφαλείας τῶν λιμένων. Ὁ τρόπος, καθ’ ὃν ἐγένετο ὁ ἔλεγχος εἰς τοὺς λιμένας, ἐδημιούργει σύγχυσιν. Συνιστῶ ὅπως παραμείνῃ ὁ ἔλεγχος εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναμίξεως τῶν Τελωνείων.

§259Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ἔλεγχος ἀσκεῖται ἑνιαῖος καὶ πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἡ ἁρμοδιότης τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν. Προτείνω ὅπως διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 23 καὶ παραμείνουν τὰ πράγματα ὡς ἔχουν μέχρι σήμερον.

§260Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κύριε Πρόεδρε, νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον.

§261Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν Πειραιᾶ ὑπάρχει μία Ὀργάνωσις Πρώτων Βοηθειῶν Πειραιῶς. Εἴμεθα εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ παραγγείλωμεν διὰ τὴν Ὀργάνωσιν αὐτὴν δύο–τρία αὐτοκίνητα νοσοκομειακά. Δεδομένης τῆς ἀποστολῆς τῆς Ὀργανώσεως αὐτῆς, δίκαιον, φρονοῦμεν, εἶναι νὰ τύχουν τῆς ἀπαλλαγῆς τὰ παραγγελθέντα αὐτὰ αὐτοκίνητα.

§262Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, κάμνω ἀποδεκτὴν τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου. Θὰ λάβῃ τὴν θέσιν τοῦ διαγραφέντος ἄρθρου 23. Μοῦ ἐδόθη, ἐπίσης, μία ἄλλη τροπολογία. «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἀκατανόητος καὶ δὲν γνωρίζω εἰς τὶ ἀποβλέπει. Ἐπίσης, ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἐπέρασε καὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Δασμολογίου, σχετικῶς μὲ τὸν χαρουπόσπορον: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§263ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§264Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα εἶναι σαφές. Ἡ ἐγχώριος βιομηχανία ἐπιθυμεῖ νὰ μὴ τεθῇ δασμὸς ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ χαρουποσπόρου.

§265Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παραγωγὴ τοῦ χαρουποσπόρου, φθάνει τοὺς 2.500 τόννους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν ἐπίδρασιν ἡ ἐπιβολὴ δασμοῦ ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ χαρουποσπόρου εἰς τὰ χαρούπια. Οἱ χαρουπόσποροι κατεργάζονται ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας πρὸς παραγωγὴν κόλλας, ἡ ὁποία ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν βλέπομεν, λοιπόν, ποία θὰ εἶναι ἡ ἐπίδρασις ἐπὶ τῶν χαρουπίων ἡ ἐπιβολὴ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ χαρουποσπόρου.

§266Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπιβάλλετε δασμὸν ἐπὶ τοῦ χαρουποσπόρου, ὁ δασμὸς αὐτὸς θὰ ἔχῃ μεγάλην ἐπίδρασιν καὶ ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν χαρουπίων.

§267Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν δὲν τὴν ἀποδέχομαι.

§268Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βλέπω ὅτι δὲν ἐλήφθη οὐδεμία πρόνοια διὰ τὰ ἀκάθαρτα πετρέλαια.

§269Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ μελισσοκομία τῆς χώρας, κατὰ τὰ ἐπίσημα διὰ τὸ ἔτος 1953 στατιστικὰ στοιχεῖα, τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀριθμεῖ 550.000 κυψέλας, μὲ ἀπόδοσιν 4.500 τόννων μέλιτος. Συμβάλλει δὲ εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ 90 ἑκατομμύρια δραχμὰς ἐτησίως καὶ εἰς τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς χώρας ἐξ ἐξαγωγῶν μέλιτος κατὰ 50.000 δολλάρια. Δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν ὅλαι αἱ εὐνοϊκαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῆς μελισσοκομίας, ἐκ ταύτης καὶ τὸ πενιχρὸν εἰσόδημα τῶν μελισσοτρόφων μας θὰ αὐξηθῇ καὶ τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς χώρας θὰ ἐνισχυθῇ. Ἡ εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν σύγχρονος ἐκμετάλλευσις τῶν κυψελῶν καὶ αἱ ἐκεῖ ἰσχύουσαι χαμηλαὶ τιμαὶ τῶν ἀναγκαίων διὰ τὴν τροφοδοσίαν τῶν μελισσῶν τροφῶν συνθέτουν χαμηλὸν κόστος τῶν μελισσοκομικῶν προϊόντων καὶ ὡς ἐκ τούτου δημιουργεῖται ὀξύτατος ἀνταγωνισμὸς εἰς τὴν Ἑλληνικὴν μελισσοκομίαν, ἡ ὁποία λόγῳ τοῦ ὑψηλοῦ κόστους παραγωγῆς τοῦ μέλιτος σήμερον, διέρχεται ὀξυτάτην κρίσιν καὶ ὄχι μόνον δὲν δύναται νὰ ἀναπτυχθῇ, ἀλλ’ ἀντιμετωπίζεται καὶ ἡ περίπτωσις ἐγκαταλείψεως τῆς γεωργικῆς ταύτης ἐπιχειρήσεως ἀπὸ πολλοὺς μελισσοκόμους. Τοιουτοτρόπως, ἐνῷ τὸ μέλι τῆς ἀλλοδαπῆς προσφέρεται εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγορὰς μὲ σημαντικὰ περιθώρια κέρδους, μεταξὺ 200–380 δολλαρίων κατὰ τόννον, τὸ ἑλληνικὸν μέλι προσφέρεται εἰς τὸ κόστος του 550–700 δολλάρια κατὰ τόννον. Κατὰ τὴν ἐφετεινὴν μελισσοκομικὴν περίοδον, λόγῳ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, κατεστράφησαν περίπου τὰ 35% τῶν σμηνῶν, οἱ δὲ μελισσοκόμοι, ἐν γνώσει τοῦ ὑψηλοῦ κόστους τοῦ μέλιτος τῆς παραγωγῆς των, ἔκριναν ἀντιοικονομικὴν τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀγορᾶς σακχάρεως εἰς 14 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, διὰ τὴν ἐκτροφὴν τῶν σμηνῶν των καὶ μάλιστα μερικοὶ ἐκ τούτων ἐγκατέλειψαν ὡς ἀσύμφορον πᾶσαν προσπάθειαν διασώσεως τῶν σμηνῶν των. Διὰ τὴν ἐνίσχυσιν ὅθεν τῆς μελισσοκομίας, ἥτις ἀποτελεῖ σημαντικὸν παραγωγικὸν κλάδον καὶ διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν προϊόντων της καὶ ἰδίᾳ τοῦ μέλιτος, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται σήμερον ὀξύτατον ἀνταγωνισμὸν εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγοράς, καθίσταται ἀναγκαία ἡ διάθεσις εἰς προσιτὴν τιμὴν τῆς εἰς τὸν Ο.Λ.Π. περιερχομένης σακχάρεως, ἥτις συλλέγεται εἰς τὰ κύτη τῶν πλοίων. Ἡ σάκχαρις αὕτη ἀνέρχεται εἰς 90 τόννους ἐτησίως καὶ δὲν δύναται νὰ διατεθῇ εἰς τὸ ἐμπόριον, ὡς ἐπικίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν, δύναται ὅμως ἀβλαβῶς νὰ χρησιμεύσῃ ὡς τροφὴ τῶν μελισσῶν εἰς περίπτωσιν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν ἀνωτέρω, ἡ ὡς ἄνω ἐκ περισυλλογῆς προερχομένη σάκχαρις, δέον νὰ ἀπαλλαγῇ παντὸς εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἢ οἱουδήποτε ἄλλου ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ τρίτων φόρου ἢ δικαιώματος. Καὶ προτείνω ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ κατωτέρω τροπολογία: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§270Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ σωλήνων ὑδρεύσεως, προοριζομένων διὰ τὸν Δῆμον Κηφισίας. Παρακαλῶ, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν μας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τούτων.

§271Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὴν ἀποδέχομαι.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 24 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 25 ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§273Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 25 περιλαμβάνει δύο ἐπίμαχα θέματα. Τὸ ἓν ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ Φόρου Κύκλου Ἐργασιῶν. Ὑποστηρίζεται ἰσχυρότατα, καὶ ὑποστηρίζεται νομίζω, δικαίως, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασίας, πρέπει νὰ γίνῃ μόνον ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀργύρου εἰς κόκκους καὶ ὄχι ἐφ’ ὅλων τῶν μορφῶν τοῦ ἀργύρου. Τὸ θέμα εἶναι θέμα βασικῆς ἀντιδικίας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ μεταξὺ τῶν πολλῶν χιλιάδων Ἑλλήνων βιοτεχνῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν βιοτεχνίαν τοῦ ἀργύρου. Προσωπικῶς ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή. Θὰ ἔχετε, ὅμως, διαβάσει, τὰ σχετικὰ ὑπομνήματα. Τὸ ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον γεννᾶται, ἀφορᾷ τὸ διαγραφὲν ἕτερον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 25. Ὑπάρχει μία παράγραφος, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τοῦ δασμοῦ διὰ τὰς λογιστικὰς μηχανὰς ὡρισμένου τύπου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐτόνισεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἄνισον τὸ μέτρον καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τὰ μεγάλα λογιστικὰ συγκροτήματα, πρέπει νὰ γίνεται καὶ διὰ τὰ σχετικῶς μικρότερα ἢ διὰ νὰ εἴπω τὴν ἄλλην ἐκδοχήν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τὰ λογιστικὰ συγκροτήματα τοῦ πρώτου τύπου νὰ γίνεται καὶ διὰ τοὺς ἄλλους τύπους. Ἐγὼ προσωπικῶς θὰ εἶχον νὰ σᾶς προτείνω ὅπως μεταβαλλομένης τῆς ἀρχικῆς διατυπώσεως τῆς παλαιᾶς παραγράφου τοῦ ἄρθρου, καὶ γενικευομένης τῆς διατάξεως, νὰ καθιερωθῇ μικρότερος δασμὸς διὰ τὰς λογιστικὰς μηχανάς, ἀνεξαρτήτως συστήματος λειτουργίας. Ἐὰν τυχὸν τὸ διαγράψατε, θὰ δημιουργήσητε καὶ ζήτημα διὰ τυχὸν εἰσαγωγάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν γίνει, καὶ θὰ πρέπει ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ πληρώσουν δασμόν. Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἰσότητα μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§274Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως περιορίσῃ τὴν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἀργύρου εἰς κόκκους, διότι ὁ ἄργυρος τοῦ Λαυρίου δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ συναγωνισθῇ τὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον. Ἔχετε λεπτομερῆ στοιχεῖα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, καὶ θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας.

§275Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν διὰ τὸν ἄργυρον, διότι πλήττονται πολλοὶ βιοτέχναι πρὸς ὄφελος μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω ἂν ἀξίζῃ τὸν κόπον τοιαύτης προστασίας.

§276Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συνηγοροῦμεν. Ἠθελήσατε νὰ προστατεύσητε τὸν ἄργυρον τῆς Ἑταιρίας Λαυρίου, εἶναι γνωστὸν ὅμως, ὅτι τὰ μηχανήματα ἐμπλουτισμοῦ τῆς Ἑταιρίας αὐτῆς εἶναι ὅμοια πρὸς αὐτὰ ποὺ ἔβγαζαν τὸν ἄργυρον πρὸ πολλῶν ἐτῶν. Ὁ ἄργυρος τῆς Ἑταιρίας Λαυρίου περιέχει τόσον μόλυβδον, ὥστε εἶναι ἀδύνατος ἡ κατασκευὴ λεπτῶν νημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὰ τεχνουργήματα ποὺ παράγονται εἰς διάφορα μέρη. Ζητήσατε πληροφορίας ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας καὶ θὰ ἴδητε ὅτι τὰ τρίμηνα πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως καὶ τὰ τρίμηνα μετὰ ἔχουν μίαν μεγάλην διαφοράν. Πλήττονται περὶ τοὺς 5.000 εἰσαγωγεῖς.

§277Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δέχομαι αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§278Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστοῦμεν πολὺ ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἐπαγγελματιῶν.

§279Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὴν διάταξιν αὐτήν. Κατ’ ἀρχὴν ἡ εἰσαγωγὴ μηχανογραφικῶν συστημάτων ἔχει τὸ πλεονέκτημα ὅτι κατὰ ἕνα τρόπον συντονίζουν τὰς ἐργασίας τῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ ἔχουν ὅμως, καὶ ἕνα σοβαρὸν μειονέκτημα ὅτι ἐπιτρέπουν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις νὰ μειώνουν τὸ προσωπικόν των. Καὶ γνωρίζομεν πόσην πίεσιν ἐργασίας ἔχουν. Βέβαια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντισταθῶμεν εἰς μίαν πρόοδον, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν εὐνοϊκὴν φορολογικὴν μεταχείρισιν εἰς τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις. Ἐὰν θέλουν νὰ κάμουν μίαν οἰκονομίαν εἰς τὴν διαχείρισιν, τοὐλάχιστον ἂς πληρώσουν τὸν ὑφιστάμενον φόρον. Ἐάν, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, σκέπτεσθε ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβοηθήσητε αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, θὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸν ἀντίστροφον τρόπον προστασίας, θὰ πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τὰς μικρὰς ἐπιχειρήσεις. Ὁ κ. Μητσοτάκης εὗρε τὴν μέσην λύσιν. Μειώνει τὴν φορολογίαν εἰς ὄφελος ὅλων, ἐγὼ λέγω εἰς ὄφελος τῶν μικρῶν. Πάντως καὶ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μητσοτάκη εἰσάγει ἕνα μέσον ὅρον. Θὰ ἤθελα τοὐλάχιστον νὰ κάμητε ἀποδεκτὴν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§280Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν, ὑπὸ τὴν ἑξῆς διατύπωσιν: «... (ἀναγινώσκει)....».

§281Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Λογιστικάς, βάζετε μέσα;

§282Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα, ἀνεξαρτήτως συστήματος.

§283Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καλῶς.

§284Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Αὐταὶ αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ ἐπανάστασιν πραγματικὴν εἰς τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς ἐργασίας, θὰ πρέπει νὰ συναγωνίζωνται καὶ θὰ ἔπρεπε καὶ τὰ ἄλλα ἁρμόδια Ὑπουργεῖα νὰ εἶχον μίαν σχετικὴν γνώμην. Διότι, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ τεχνολογικὴ ἀνεργία, ἡ ὁποία ἤδη ὑπάρχει εἰς πλείστους ὅσους κλάδους, θὰ λάβῃ νέας διαστάσεις. Βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρεμποδίζωμεν ὑπὸ τὴν μορφὴν ὡρισμένων φραγμῶν, τὴν ἐξέλιξιν, ἀλλὰ φρονῶ ὅτι προτοῦ οὐσιαστικῶς δεχθῶμεν τὴν ἀλλαγὴν τοῦ συστήματος, θὰ ἔπρεπε νὰ συνδυάσωμεν μὲ αὐτὴν τὴν ἀλλαγὴν νὰ εἴχομεν λάβει μέτρα ὑπὲρ ἐκείνων, τοὺς ὁποίους τυχὸν θὰ ἐξετόπιζον ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τὸ εἰσαγόμενον μηχάνημα. Εἶναι μία σειρὰ μηχανικῶν μέσων, ὅπου πρόκειται νὰ ἐκτοπίσῃ ἕνα ἀριθμὸν διανοητικῶς ἐργαζομένων. Αὐτοὶ οἱ διανοητικῶς ἐργαζόμενοι θὰ ριφθοῦν εἰς τὸν δρόμον. Καὶ ἐρωτῶ: Μήπως θὰ ἦτο, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς προνοίας, ἐνδεδειγμένον ἐπὶ τῶν μηχανικῶν αὐτῶν μέσων νὰ τεθῇ εἰδικὸν τέλος, εἰδικὸν ποσοστόν, εἰδικὴ φορολογικὴ βάσις, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐπαγγελματικὴν μετεκπαίδευσιν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκτοπίζωνται; Ἢ νὰ διηυκόλυνε τὴν ἔξοδον τῶν γερόντων ἢ ἀνικάνων καί, κατὰ συνέπειαν, νὰ δημιουργήσουν μίαν σειρὰν φραγμῶν οἱ ὁποῖοι τεχνολογικῶς, θὰ ἐπιτρέψουν νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἀπότομον, ὀξύτατον κοινωνικὸν πρόβλημα; Ἁπλῶς ρίπτω μίαν ἰδέαν. Πάντως δὲν εἶναι γεγονός. Ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ ἔχῃ μίαν ἐπίδρασιν καὶ θὰ ἐπιφέρῃ μίαν ἀναταραχὴν εἰς τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἂν ὄχι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ οἱ εἰδικοὶ κλάδοι, οἱ σχετιζόμενοι μὲ τὸν ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμόν, θὰ ἔπρεπε, προτοῦ ἔλθῃ μία τοιαύτη διάταξις, νὰ εἶχον μελετήσει τὸ θέμα, ὥστε νὰ ἔχωμεν μίαν συγκεκριμένην ἀντίληψιν, εἰς τὸ πῶς ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἓν τοιοῦτον ἐνδεχόμενον.

§285Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ πρόοδος δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταματήσῃ.

§286Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ καθυστερήσῃ. Κατηγορήθημεν ὅτι ἡ παραγωγικότης δὲν ἔλαβε τὴν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ λάβῃ. Ὅταν ὅλαι αἱ βιομηχανίαι τῶν ἄλλων χωρῶν εἰσάγουν τὸν αὐτοματισμόν, εἶναι δυνατὸν παρ’ ἡμῖν ἡ ὀργάνωσις νὰ παραμένῃ μὲ τὰ συστήματα τοῦ 1920; Βεβαίως, ἡ πρόοδος δημιουργεῖ θύματα. Ἀλλὰ τὸ Κράτος θὰ εὕρῃ τρόπον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ τοὺς βοηθήσῃ — ὅπως τὸ Κράτος οἰκονομικῶς, κοινωνικῶς, πολιτικῶς, εὗρε μεθόδους νὰ τοὺς ἀνακουφίσῃ. Ἀλλὰ δημιουργεῖται τόση ζήτησις ἐργασίας, λόγῳ τοῦ πολλαπλοῦ τῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας δημιουργεῖ τὸ Κράτος, ὥστε ἀπορροφᾷ περισσοτέρους ὑπαλλήλους. Παράδειγμα, οἱ Ἠλεκτρικοὶ Σιδηρόδρομοι, οἱ ὁποῖοι διεξάγουν τὴν συγκοινωνίαν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων.

§287Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἔχομεν καὶ πλεῖστα ἄλλα θύματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προστατεύσωμεν.

§288Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ πρόοδος δημιουργεῖ θύματα, ἀλλὰ τὸ Κράτος θὰ εὕρῃ τρόπον νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ. Οὔτε πρόκειται περὶ τοιαύτης ἐκτάσεως εἰσαγωγῆς μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ θέσουν μεγάλο πρόβλημα. Πρόκειται, ἁπλῶς, νὰ φέρωμεν λογιστικὰς μηχανὰς διὰ διαφόρους Τραπέζας.

§289Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι ὁ σύγχρονος ἀστικὸς πολιτισμὸς θὰ πρέπει νὰ προσλάβῃ μορφὴν κοινωνικὴν καὶ νὰ γίνῃ κτῆμα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Δὲν ἐζήτησα νὰ τεθῇ οὐδεὶς φραγμὸς εἰς τὴν κοινωνικὴν ἐξέλιξιν. Ἀντιθέτως, εἶπον, ὅτι μοιραίως προχωροῦμεν πρὸς τὸν δρόμον αὐτόν. Ἐζήτησα, ὅμως, κἄτι ἄλλο. Τὰ μηχανικὰ αὐτὰ μέσα νὰ μὴ προκαλέσουν ἀναταραχήν, νὰ μὴ δημιουργήσουν κατάστασιν τοιαύτην, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ ἓν πνευματικὸν προλεταριάτον εἰς τοὺς δρόμους καὶ εἰς μίαν δύσκολον κατάστασιν θὰ προκληθοῦν νέα ἐμπόδια. Νομίζω, ὅτι, χωρὶς νὰ τεθῇ οὐδεὶς φραγμὸς εἰς τὴν ἐξέλιξιν, θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὴν προστασίαν αὐτὴν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι θὰ μένουν ἄνευ ἐργασίας, καὶ λαμβάνομεν μέτρα διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἀψύχων, θὰ πρέπει, ταὐτοχρόνως, νὰ λάβωμεν μέτρα δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν αὐτὰ τὰ ἄψυχα καὶ ἐκτοπίζονται καί, ἐν προκειμένῳ, πρόκειται νὰ ἐκτοπισθοῦν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μακρὰν ὑπηρεσίαν. Νομίζω, ὅτι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐχὴν ὅπως τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ ἐν προκειμένῳ περὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας νὰ ἀπασχοληθοῦν μὲ τὴν ἐν γένει τεχνολογικὴν ἀνεργίαν καὶ νὰ λάβουν μέτρα, κατὰ τὸ δυνατὸν ὅπου ὑπάρχει δυνατότης ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 25, ὡς ἐτροποποιήθη.

§291ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 25 ἐγένετο δεκτόν.

§293Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ὡμίλησε διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀγροτῶν. Ἐν προκειμένῳ ὑπάρχει ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ δείξῃ μὲ ἔργα καὶ ὄχι μὲ λόγια τὴν προστασίαν της. Ὅπως καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐτονίσθη, τὰ συμπεπυκνωμένα φωσφοροῦχα λιπάσματα εἶναι πολὺ ὠφέλιμα καὶ ἐπὶ πλέον μεταφέρονται εὐκόλως ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ χωρικοῦ εἰς τὸ χωράφι του, τὸ ὁποῖον πολλὲς φορὲς εἶναι ἀπομεμακρυσμένο καὶ ἀπέχει 2 καὶ 3 ὧρες. Τὰ ἄλλα λιπάσματα εἶναι μικρᾶς περιεκτικότητος, ἔχουν μεγάλον ὄγκον καὶ συνεπῶς δυσμετακίνητα. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἐλαττώσῃ τὸν φόρον εἰς τὰ συμπεπυκνωμένα φωσφορικὰ λιπάσματα εἰς τρεῖς μεταλλικὰς δραχμὰς εἰς τὰ ὀλιγώτερον συμπεπυκνωμένα τὰ ὁποῖα εἶναι 1,70.

§294Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑπάρχει μία ἀναλογία, ἀναλόγως τῆς πυκνότητος. Οὐσιαστικῶς πρόκειται περὶ τακτοποιήσεως μισθολογικῆς.

§295Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐμποδίζῃ ἡ ἀριθμητικὴ ἀναλογία.

§296Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ πυκνότερα νὰ μὴ ἔχουν ἀναλογίαν πρὸς τὰ ἀραιότερα.

§297Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν αὐτὸ σᾶς δυσκολεύῃ θὰ σᾶς εὕρωμεν τὴν ἀναλογίαν. Ἐὰν εἶναι μαθηματικὸν τὸ πρόβλημα εὑρίσκεται.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ ἄρθρον 25 ἐγένετο ἤδη δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 26 καὶ 27).

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 28. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§300Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε πρόεδρε, ἐζητήθη ἡ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ ἰδική μου τροπολογία εἶναι ὀρθοτέρα καὶ τακτοποιεῖ τὸ ζήτημα. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§301Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ χρόνος εἶναι προχωρημένος καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ θίξωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν. Διότι, ἐὰν ἐπιμείνητε, εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιμείνωμεν. Ὀφείλετε, λοιπόν, ἢ νὰ σταθῆτε εἰς τὴν σημερινὴν προθεσμίαν, τῆς διατάξεως ἢ ἐὰν δὲν θέλετε τοῦτο, νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν προθεσμίαν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου. Δὲν δύνασθε, ὅμως, νὰ κάμητε μεροληπτικὴν διάκρισιν συμπολιτευομένων καὶ ἀντιπολιτευομένων ἐφημερίδων, ἀπαλλάσσοντες ἐκείνους ποὺ ὀφείλουν καὶ νὰ ὑποχρεώνετε νὰ πληρώσουν αἱ ἀντιπολιτευόμεναι ἐφημερίδες, διότι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν προσπαθεῖτε νὰ κλείσητε τὰς ἐφημερίδας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εὕρῃ συμφώνους.

§302Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, διακρίνεσθε δι’ ἀντικειμενικότητα. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν πῶς δέχεσθε τὸν μεροληπτικὸν διαχωρισμόν.

§303Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Φοβοῦμαι ὅτι δὲν ἔχομεν συνεννοηθῆ. Δὲν μὲ ἠκούσατε τὶ εἶπον.

§304Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀναφέρει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ διὰ τοῦ Ν. Δ. 2493 τοῦ 1953 θεσπισθεῖσα ἄρσις τῆς ἀτελείας ἐν περιπτώσει καταδίκης διὰ παραβάσεις τῶν ἄρθρων 168 κ.λ.π., τοῦ ποινικοῦ Κώδικος πραχθείσας διὰ τοῦ Τύπου, εἶναι λίαν ἐπαχθής. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον αὐτό, σεῖς ἀπουσιάζατε ἀπὸ τὴν αἴθουσαν. Ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, ὄχι μόνον τὸ ἐπολεμήσαμεν, ἀλλὰ ἐπεκαλέσθημεν καὶ τὴν νομικὴν συνείδησιν καὶ ἀντίληψιν τῶν ὑποστηρικτῶν τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἴπομεν ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ ὅτι εἶναι ἐπὶ πλέον ἀντισυνταγματική, διότι ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὰς συνταγματικὰς διατάξεις τῆς προστασίας τοῦ Τύπου, ὅταν γίνεται ἰδιαιτέρα μεταχείρισις καὶ κυρώσεις αἱ ὁποῖαι εἰς ἄλλους πολίτας δὲν ἐπιβάλλονται, ἐπιβάλλονται εἰς τὸν Τύπον. Δὲν εἰσηκούσθημεν τότε. Προφητεύσαμε ὅτι θὰ ἔλθῃ στιγμή, ὅπου θὰ πληγοῦν ὡρισμένοι ἄνθρωποι καὶ τότε θὰ γίνῃ κατανοητὸν ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐπαχθής. Ἔρχεσθε, ἔστω καὶ ἀργά, σεῖς ποὺ ἔχετε καὶ ἀνεπτυγμένην καὶ τὴν νομικὴν συνείδησιν καὶ ἀντίληψιν καὶ τὴν τροποποιεῖτε.

§305Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὁ δράστης.

§306Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπειδή, κύριε Ὑπουργέ, καταγίνεσθε μὲ τὴν δικηγορίαν ἐπὶ ἔτη, χωρὶς νὰ θέλω νὰ μειώσω τὴν ἰδικήν σας ἰδιαιτέραν ἀντίληψιν, καὶ ἐπειδὴ εἶσθε ἐκ τῶν ἐγκρίτων νομομαθῶν τῆς χώρας, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω: Ἐὰν εἶναι ἐπαχθὴς ἡ διάταξις ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, δὲν ἦτο ἐπαχθὴς πέρυσι, ἢ πρόπερσι; Καὶ ἐφ’ ὅσον προβαίνετε εἰς τὴν λῆψιν αὐτοῦ τοῦ μέτρου, διὰ ποῖον λόγον θὰ κάμητε διαχωρισμόν; Τὸ ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ καταργήσωμεν τὴν ἀπαράδεκτον διάταξιν. Πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ ποινικὴ διάταξις καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπαλειφθῇ, πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν. Θέλετε νὰ πᾶτε εἰς τὸ μέσον. Θὰ πρέπει νὰ πᾶτε ἀφ’ ἧς ἴσχυσε καὶ θὰ κάμητε καὶ κἄτι ἄλλο, εἰς αὐτοὺς ποὺ κατέβαλον τὰ ἐπὶ πλέον, ὀφείλετε νὰ τὰ ἀποδώσητε.

§307Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι.

§308Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν δὲν θελήσητε νὰ τὸ κάμητε αὐτό, τότε πρέπει νὰ καθορίσητε, ὅτι αὐτὸ θὰ ἰσχύῃ διὰ τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκδίδωνται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου καὶ μετέπειτα. Ἢ τὸ ἕνα θὰ γίνῃ, ἢ τὸ ἄλλο. Μὲ τὴν προτεινομένην παρ’ ἡμῶν διατύπωσιν, ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν ἐφημερίδων Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ἐπιζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν οὐδεμίαν ἀπολύτως παραχώρησιν πρὸς τὰς ἐφημερίδας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλ’ ἐὰν δοθῇ εἰς τὴν διάταξιν ἀναδρομικὴ ἰσχύς, τότε πρέπει νὰ ἀνατρέξῃ εἰς τὸν χρόνον τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 2493 τοῦ 1953. Νὰ περιληφθῇ δὲ ἐκτὸς τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων καὶ ὁ Περιοδικὸς Τύπος. Ἂς ἐκλέξῃ ἡ Κυβέρνησις ποῖον ἐκ τῶν δύο μέτρων πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ. Ἀναδρομικότης, ὅμως, ποὺ θὰ περιλαμβάνῃ ὡρισμένην μόνον περίπτωσιν, εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ πράξῃ τὸ χρέος της ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος.

§309Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐὰν ἡ πρόθεσίς σας εἶναι νὰ λύσητε τὸ θέμα, διότι πιστεύετε ὅτι εἶναι ἐπαχθὴς ἡ διάταξις, ὀφείλετε νὰ δεχθῆτε νὰ ἀνατρέξῃ ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Διότι ἄλλως ἐξυπηρετεῖτε μίαν κατάφασιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δικαία. Ὀφείλετε νὰ ἀντιμετωπίσητε ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ νὰ μὴ κάμητε διαχωρισμόν.

§310Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐπίσης, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ ἡμερησίου καὶ περιοδικοῦ Τύπου.

§311Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Σήμερα ποὺ εἰσαγάγομεν αὐτὸν τὸν κανόνα, εὑρίσκομεν ὅτι ὡρισμέναι ἐφημερίδες ὀφείλουν πολλὰ ποσὰ καὶ ἄλλαι ὀλίγα. Νομίζω ὅτι ὡς συμβιβαστικὴ λύσις εἶναι νὰ μὴ ἐπιστραφοῦν τὰ καταβληθέντα καὶ νὰ χαρισθοῦν οἱ τόκοι, τὰ πρόστιμα.

§312Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δηλαδὴ διὰ τὸν κακόπιστον θὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὸν καλόπιστον νὰ μὴ ἰσχύσῃ.

§313Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁμιλεῖτε σὰν νὰ μὴ γνωρίζητε τὸν τόπον αὐτόν.

§314Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ χαρίσωμεν τὰ πρόστιμα καὶ νὰ καταβληθοῦν αἱ ὀφειλόμεναι δόσεις μὲ νέαν διατίμησιν.

§315Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα, δυστυχῶς, εἶναι ἐπώνυμον μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀναφέρεται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἀριθμουμένας εἰς τὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρός. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν, καὶ παρακαλοῦμεν νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, ἁπλοῦν, κύριε Ὑπουργέ: Διατὶ διὰ τὰς ἰδικάς σας ἐφημερίδας βγάζετε πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ λέγετε ὅτι ὅσοι ὀφείλουν, ὅσοι εἶναι κακόπιστοι καὶ ἔχουν τὶς πλάτες τῆς Κυβερνήσεως, αὐτοὶ θὰ ἀπαλλαγοῦν. Ποτὲ δὲν ἔγινε αὐτὸ ἄλλοτε. Ἢ ὅλοι θὰ ἀπαλλαγοῦν ἢ κανείς.

§316Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκούομεν ἐδῶ πέρα, ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικῶν διατάξεων. Ἐπιθυμεῖ ἡ Βουλὴ καὶ πρὸ παντὸς ἡ Κοινὴ Γνώμη νὰ μᾶς εἴπητε διὰ ποίας ἐφημερίδας πρόκειται διὰ νὰ κρίνωμεν καὶ ἡμεῖς, νὰ κρίνῃ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ποίας ἐφημερίδας πηγαίνει νὰ κλείσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐγὼ εἶπον ὅτι τὰς Συμπολιτευομένας ἐφημερίδας τὰς καλύπτετε διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δὲν φθάνουν τόσα δάνεια ποὺ τοὺς ἐδώσατε, τοὺς χαρίζετε καὶ αὐτά;

§317Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔλαβον αἱ ἀντιπολιτευόμεναι δάνειον; Ὅλες πῆραν καὶ χρεωστοῦν καὶ ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο.

§318Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ λέμε τὰ σῦκα σῦκα καὶ τὴν σκάφη, σκάφη. Ποιὲς ἐφημερίδες εἶναι, ποιὲς πᾶτε νὰ κλείσητε, καὶ ποιὲς ἐξαιρεῖτε; Αὐτὸ θέλομεν νὰ μάθωμεν, διότι τὸ Κράτος δὲν εἶναι τσιφλίκι τῆς Κυβερνήσεως, εἰς ὅσας θέλετε νὰ τὰ χαρίζετε καὶ ὅσας θέλετε νὰ τὰς κλείνετε. Διότι καὶ οἱ ἀντιπολιτευόμενες ἐφημερίδες ἀσκοῦν λειτούργημα. Δὲν φθάνει μὲ τὴν μὴ ἔντιμον λειτουργίαν τοῦ ραδιοφώνου, θὰ ἔλεγον μὲ τὴν ἄτιμον λειτουργίαν τοῦ ραδιοφώνου...

§319Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μὴ δίδετε αὐτὸν τὸν τόνον εἰς τὴν φωνήν σας, διότι τίποτε τὸ ἄτιμον δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ ραδιοφώνου.

§320Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι κτῆμα δικό σας τὸ ραδιόφωνον. Ὁ ἀτιμώτερος τρόπος χρησιμοποιήσεώς του ἦτο ἡ χρησιμοποίησίς του πρὸ τῶν ἐκλογῶν.

§321Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁμιλεῖτε σεῖς, ποὺ ρίχνετε τοὺς λιβέλλους ἀπὸ τὰ ἀεροπλάνα;

§322Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἤρεμον συζήτησιν. Ἔχω, κύριε Πρόεδρε, τὴν εὐθύνην τῆς διατάξεως αὐτῆς. Εὑρισκόμεθα εἰς μίαν προεκλογικὴν περίοδον ὅτε ὑπῆρχε τὸ περίφημον Συναγερμικὸν κενόν, ὅτε δὲν ὑπῆρχε οὔτε Βουλή, οὔτε δυνατότης νὰ ὑπάρξῃ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ κατὰ συνέπειαν νόμιμος καὶ ὑποχρεωτικὴ ἦτο ἡ ἔκδοσις πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει μίαν ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν ἕνα γεγονὸς ὅτι πάντοτε ἡμεῖς οἱ ἴδιοι κατηγοροῦμεν τοὺς ἑαυτούς μας ὅταν ἐναλλασσώμεθα καὶ λαμβάνωμεν ὡς ὑπεύθυνοι πολιτικοὶ ἄνδρες μίαν ἀπόφασιν. Πάντοτε ἡμεῖς οἱ ἴδιοι, κατηγοροῦμεν τοὺς ἑαυτούς μας ἐναλλασσομένους, ὅτι κάτω ἀπὸ αὐτὴν τὴν πρᾶξιν ὑπάρχει κἄτι τὸ σκοτεινόν, δὲν θέλω νὰ εἴπω τὸ ὕποπτον, διὰ νὰ μὴ εἴπω βαρυτέραν φράσιν. Οὐδέποτε ἀναγνωρίζομεν τοὺς ἑαυτούς μας. Περὶ τίνος πρόκειται, κύριε Πρόεδρε; Διὰ πρώτην φορὰν ἀντιμετωπίζω ἕνα θέμα ὡς Ὑπουργός. Οὐδέποτε εἶχον ἀπασχοληθῆ μὲ αὐτὸ τὸ θέμα. Δὲν μὲ εἶχεν ἀπασχολήσει, κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, οὔτε δημοσιογράφος, οὔτε συνάδελφός τις διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτήν. Εὑρέθην πρὸ μιᾶς ἀποφάσεως δικαστηρίου, καὶ διεπίστωσα, πράγματι, ὅτι ἦτο ἐξοντωτικὴ ποινή, ὅτι ἦτο ἀνελευθέρα ἡ ποινή. Ἡ συνείδησίς μου ἐξηγέρθη. Χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὔτε παρελθόν, δὲν εἶχε τύχει νὰ λάβω γνῶσιν αὐτοῦ καὶ τοὐλάχιστον ὡς Ὑπουργὸς ἐσκέφθην, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκδοθῇ ὑπ’ εὐθύνῃ τοῦ εἰσηγουμένου Ὑπουργοῦ, μία πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπε εἰς τὸν Τύπον, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀποχρώσεως, νὰ ἐκπληροῖ τὴν ἀποστολήν του. Διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον, εἶμαι ὑπερήφανος, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπάρχουν σήμερον δύο ἀντιπολιτευόμεναι ἐφημερίδες, μὴ δυνάμεναι νὰ κάμουν χρῆσιν τῆς διατάξεως, εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ κατηγορία. Πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα ἂν πρέπῃ ἢ ἂν δὲν πρέπῃ νὰ ἀναδράμωμεν εἰς τὸ παρελθόν. Αὐτὴ ἡ πρᾶξις, ὅμως, διὰ τῆς ὁποίας νοεῖται εἰς τὸ ἐλάχιστον ἡ ποινὴ ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰς τὴν ἐφημερίδα καὶ δίδεται ἡ δυνατότης νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν Πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα ἂν πρέπει ἢ ἂν δὲν πρέπει νὰ ὑπερηφανεύεται ὁ Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος τὴν ἔλαβε. Κατὰ συνέπειαν ἡ πρᾶξις εἶναι ἀξία ἐξάρσεως. Δὲν ἔχει σκοτεινὰ ἐλατήρια, δὲν ἐλήφθη διότι ὑπῆρχε κἄποια ἐφημερίς. Ἂν ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐξήγαγα μίαν ἀπόφασιν μιᾶς ἐφημερίδος ἀντιπολιτευομένης, αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ ἀπόφασίς μου. Καὶ αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ εἰσήγησίς μου εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Δὲν ἐλήφθη, διότι ἦτο κατὰ σύμπτωσιν μία συμπολιτευομένη ἐφημερίς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπαινέσωμεν τὴν πρᾶξιν αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν, ἡ ὁποία εἶναι ἀνεξάρτητος τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ὁποία ἔχει καὶ μέλλον καὶ δεύτερον νὰ ἐξετάσωμεν μὲ μίαν καλόπιστον διάθεσιν ἃ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικριθῇ ἡ πρᾶξις καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ νὰ ἔχωμεν τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα κατὰ ἕνα τρόπον τῆς πράξεως αὐτῆς.

§323Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Δερτιλῆς, διότι σιγὰ–σιγὰ καταλήγει νὰ πάρῃ καὶ προσωπικὸν τόνον, ἐννοῶ μεταξύ μας, διότι ἀπὸ πλευρᾶς ἐνδιαφερομένων ἔχει δυστυχῶς, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία περὶ τῆς βασικῆς ὀρθότητος τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία μειώνει τὸν δασμόν. Ἐγώ, ὅπως καὶ ὁ κ. Παπασπύρου προηγουμένως ἀνέπτυξε, κατὰ βάσιν θὰ ἐζήτουν τὴν ἀπάλειψιν τῆς ποινικῆς διατάξεως ἡ ὁποία ἐπιβάλλει ὡς πρόσθετον παρεπομένην ποινήν, τὴν στέρησιν τῆς ἀδείας. Τὸ πρόβλημα, ὅμως, εἶναι διὰ τὸ μέλλον, καὶ δι’ ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἴμεθα Ὑπουργοὶ καὶ δὲν γνωρίζομεν περὶ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ μέλλον ξεκινᾶ ἀπὸ σήμερον. Οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει νὰ καταργήσωμεν τὴν διάταξιν τὴν ποινικήν, ἀλλὰ ἐδῶ ἐρχόμεθα πλέον νὰ κυρώσωμεν καὶ πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἀναδράμει εἰς τὸ παρελθόν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς τυχὸν ἀναδρομῆς, διότι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀναδρομὴ τῆς διατάξεως εἰς τὸ παρελθόν, θὰ ἐπαναλάβω αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπε καὶ προηγουμένως καὶ ὁ κ. Δερτιλῆς. Εἶπε, καὶ δὲν ἔχω λόγον νὰ ἀμφισβητήσω τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ ἴδιο πρᾶγμα θὰ ἔκαμνε καὶ ἂν συνέβαινε νὰ εἶχε δικασθῆ καὶ ἀντιπολιτευομένη ἐφημερίς. Συνέβη, ὅμως, ἀντιπολιτευόμεναι ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι εἶχον προηγουμένως δικασθῆ, νὰ μὴ καταφύγουν εἰς τὸν κ. Δερτιλῆν, τοῦ ὁποίου τὰς διαθέσεις δὲν ἐγνώριζον ἢ νὰ μὴ συγκινηθῇ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐδικάσθησαν αἱ ἐφημερίδες αὐταί. Καὶ τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀνακύπτει διὰ τὴν Βουλήν, ἀσχέτως τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐν προκειμένῳ ἀποτελεῖ δευτερεῦον πρόβλημα, θὰ ἀναδράμῃ ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ πόσον; Καὶ λέγομεν ἡμεῖς, οἱ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐὰν δὲν ἰσχύῃ ἡ διάταξις αὐτὴ διὰ τὸ μέλλον καὶ ἀναδράμῃ εἰς τὸ παρελθόν, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀναδράμῃ συνολικῶς ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἴσχυσεν ὁ νόμος. Διότι οὔτε τὸ κριτήριον τῆς ἐκδόσεως τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κρίσιμον, διότι κατὰ σύμπτωσιν ἐπὶ τέλους ἡ ἐφημερίς, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο, εἶναι κυβερνητική, οὔτε καὶ τὸ κριτήριον τῆς μὴ πληρωμῆς κατ’ ἐξοχὴν αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κρίσιμον. Διότι ὁ κακοπληρωτής, ὁ ἔχων κυβερνητικὴν ὑποστήριξιν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἐπλήρωσε, ὁ ἀνυπεράσπιστος θὰ ἐπλήρωνε. Λοιπόν, τὸ κριτήριον τῆς ἐκκρεμότητος, τῆς ὀφειλῆς δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ εἶναι κρίσιμον, οὔτε καὶ τὸ κριτήριον τῆς ἐκδόσεως τῆς συγκεκριμένης πράξεως. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἀπομένει ἄλλο κρίσιμον χρονικὸν σημεῖον παρὰ ἡ ἡμερομηνία τῆς δημοσιεύσεως τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος νόμου. Καὶ ἐπειδὴ δι’ ἡμᾶς τὰ θέματα τοῦ Τύπου εἶναι κρίσιμα καὶ ἐπειδὴ ἔχομεν τονίσει τὸ ἀπαράδεκτον καθεστὼς τῆς ἀνισότητος, τὸ ὁποῖον ἐπεβάλατε εἰς τὸν Τύπον, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δασμολογίου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως φορολογίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πιστωτικῆς, ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψίν της καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ θέσῃ τὸ θέμα ὑπὸ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐὰν δὲν δεχθῆτε μίαν ἀπὸ τὰς δύο προτεινομένας ἐντίμους λύσεις.

§324Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ δυσχεραίνει δὲν εἶναι ἡ τοποθέτησις τὴν ὁποίαν κάμνετε, ἀλλὰ μὲ δυσχεραίνει ἡ πληρωμὴ χρημάτων ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Δηλαδὴ θὰ πρέπει νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὴν «Αὐγὴν» 240.000 δραχμῶν καὶ δραχ. 489.000 εἰς τὴν «Ἀθηναϊκήν». Δηλαδὴ εἶναι ἡ ταμειακὴ ἄποψις, ἡ ὁποία μοῦ κάμνει κακόν.

§325Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε ἀπὸ τώρα καὶ ὕστερα, ὥστε νὰ εἰσπράξητε καὶ ἄλλα, νὰ εἰσπράξητε καὶ ἀπὸ τὴν «Ἀπογευματινήν». Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐρχόμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι γυρίστε πίσω τὰ χρήματα ποὺ ἐπήρατε ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας.

§326Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ δέχομαι νὰ γίνῃ ἀναδρομικῶς καὶ νὰ πληρώσωμεν ex runc καὶ τὰ ἀναδρομικὰ καὶ νὰ περιληφθοῦν καὶ τὰ περιοδικά. Χαλάλι σας. Δηλαδὴ ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος.... (ἀναγινώσκει)....».

§327ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 28 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 29, 30, 31 καὶ 32).

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 33.

§330Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διασαφηνισθῇ μίαν ἀκόμη φορὰν ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἐζήτησε τὴν ἐπιστροφὴν χρημάτων εἰς τὴν «Ἀθηναϊκήν». Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε ἴσην μεταχείρισιν, νὰ μὴ πληρώνῃ ἡ «Ἀπογευματινὴ» καὶ νὰ πληρώνῃ ἡ «Ἀθηναϊκή». Ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς κάμνει καμμίαν παραχώρησιν, ἡ Κυβέρνησις σώζει τὴν ἰδικήν της ἐφημερίδα.

§331Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, διατὶ δίδετε ἕνα τόνον ὀξύτατον εἰς ἕνα τόσον φιλικὸν περιβάλλον;

§332Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε, στρεφόμενος πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, χαλάλι σας. Τὸ ἐκάματε διὰ νὰ σώσητε τὴν ἰδικήν σας ἐφημερίδα.

§333Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου προσθέτομεν παράγραφον, ἐδάφιον, διὰ τοῦ ὁποίου προσδιορίζομεν τὸ χρόνον τῆς ἰσχύος τῆς Ἐπιτροπῆς. Εἰς τὸ ἄρθρον 32 ὑπεστηρίχθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς δύο τροπολογίαι. Εἰς τὸ ἄρθρον τὸ τελευταῖον προσδιορίζομεν ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον πάρα πάνω, τὸ διαστέλλομεν.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 33, δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη;

§335Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον στʹ τὸ ἄρθρου 33 ἀναγράφεται ἡ λέξις «σιδήρου» διὰ τὰς μεταλλουργικὰς ἐπιχειρήσεις. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τεθῇ ἡ λέξις «μετάλλου» καὶ ὄχι μόνον διὰ τὸν χαλκόν.

§336Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ τὸ ἄρθρον 33 νὰ μείνῃ ὡς εἶναι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§337ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτὸν ὡς ἔχει.

§338Γ. ΤΑΡΜΠΑΖΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, ὡς ὑπεστηρίχθη καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, τὸ χαρακτηρίζει ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι δι’ αὐτοῦ κυροῦνται πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκδοθεῖσαι καθ’ ὃν χρόνον ὑπῆρχε Βουλή. Τὰ γενόμενα, ὅμως, οὐκ ἀπογίγνονται καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιδιώξω τὴν ματαίωσιν τῆς κυρώσεως τῶν πράξεων τούτων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Θέλω, ὅμως, νὰ τονίσω καὶ ἐγὼ τὴν παρατηρηθεῖσαν καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀνωμαλίαν καὶ νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ νομοθετικὸν περιεχόμενον θὰ πρέπει νὰ ἐκδίδωνται μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Τῶν ρυθμιζομένων θεμάτων δὲν θὰ πρέπει νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν μόνον εἷς περιωρισμένος κύκλος ἀτόμων, ὡς συμβαίνει κατὰ τὴν ρύθμισιν τῶν θεμάτων διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν πᾶς ἐνδιαφερόμενος, ὡς συμβαίνει κατὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος διὰ νόμου ψηφιζομένου ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Καὶ τώρα λίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 33. Τοῦτο ἀφορᾷ τὴν διὰ τρίτην φορὰν ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου αὔξησιν τοῦ δασμοῦ τῶν λαμαρινῶν. Διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν ἀντιτιθέμενα συμφέροντα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐκτεθῆ καὶ δι’ ὑπομνημάτων παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλους μας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταθῶμεν ἔξω ἀπὸ τὴν διαμάχην τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ νὰ ἴδωμεν τὸ θέμα τοῦτο μετὰ πάσης προσοχῆς, διότι εἶναι ἄξιον τοῦ ἐνδιαφέροντός μας. Τὰ σιδηρόφυλλα τὰ καταναλώνουν οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ἀστέγαστοι. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ διὰ τὰ στέγαστρα τῶν καπνῶν, ἀκόμη καὶ οἱ κτηνοτρόφοι, ἀλλὰ καὶ μέγας ἀριθμὸς βιοτεχνῶν, κατασκευαστῶν εἰδῶν εὐρυτάτης καταναλώσεως. Ἰδοὺ διατὶ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα τοῦτο. Καὶ δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις. Συμφωνῶ ὅτι πρέπει νὰ τονωθῇ ἡ ἐγχώριος βιομηχανία. Ἀλλὰ τὸ νὰ προστατεύεται εἰς τὸ διηνεκὲς ἡ δασμοβίοτος βιομηχανία δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὰς λαϊκὰς τάξεις.

§339Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ἔχομεν καμμίαν βιομηχανίαν βιώσιμον.

§340Γ. ΤΑΡΜΠΑΖΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν περίπτωσιν μιᾶς βιομηχανίας δανεισθείσης 1.700.000 δολλάρια, ἡ ὁποία δὲν ἐπλήρωσεν οὔτε μίαν δραχμὴν δι’ ἐξόφλησιν δανείου ἢ τόκων. Ὅταν προσπαθῆτε μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς λαϊκῆς καταναλώσεως νὰ διατηρήσητε βιομηχανίας, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ πρόβλημα αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντικείμενον μελέτης. Εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀναφέρομεν ἀπὸ τοῦ 1949 ἔγιναν τρεῖς αὐξήσεις καὶ ἐπιβαρύνσεις μαζὶ μὲ τὰς προσαυξήσεις καὶ μὲ ὅλας τὰς ἀπαλλαγὰς τὸ κόστος ἐπεβαρύνθη κατὰ 35%. Καὶ πότε γίνονται ὅλα αὐτά; Καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ ὕπαιθρος εὑρίσκεται εἰς μαρασμὸν οἰκονομικόν. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν, ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν κἄποιαν οἰκονομικὴν ἐπιφάνειαν δὲν δύνανται νὰ προεξοφλήσουν οὔτε γραμμάτια. Καὶ ἐνῷ συμβαίνουν ὅλα αὐτά, ἐρχόμεθα καὶ παρέχομεν διευκολύνσεις ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Αὐτὸ σημαίνει καὶ ἀποδεικνύει ὅτι διερχόμεθα περίοδον ἀποθεώσεως, εὐνοίας πρὸς οἰκονομικῶς ἰσχυροὺς καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει κατεύθυνσις εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸν τῆς προχειρότητος μεθ’ ἧς ἀντιμετωπίζονται τὰ προβλήματα αὐτά. Θὰ ἐπεθύμουν ὅπως θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἄποψιν τῆς ἐπιμονῆς εἰς τὸ 11% καὶ τῆς ἐνισχύσεως τῶν βιομηχανιῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνουν τὰς λαϊκὰς τάξεις καὶ τῶν βιομηχανιῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιβιώσουν.

§341Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τὸν προλαλήσαντα κ. συνάδελφον καὶ ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως μὴ ἐπιβάλῃ νέαν ἐπιβάρυνσιν ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ πρὸς ὄφελος μιᾶς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἡ ὁποία εἰσάγει πρώτην ὕλην ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν εἶναι κατάλληλος ἡ ὥρα διὰ νὰ ἐκταθῶ εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας σεβόμενος τὸν κάματον τῶν κ.κ. συναδέλφων. Παρακαλῶ, ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας καὶ προτείνω ὅπως ὁ εἰσαγωγικὸς φόρος τῶν σιδηροφύλλων μειωθῇ ἀκόμη καὶ κάτω τοῦ 11%.

§342Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὑπέστημεν αἰφνιδιαστικὸν βομβαρδισμὸν ὑπὲρ τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας 14% ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων σιδηροφύλλων. Γνωρίζετε εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχεται ἡ ἐπιβάρυνσις ἑκάστης λαμαρίνας; Εἰς 75 λεπτά, ὁ δὲ Ἑλληνικὸς Λαὸς δὲν ἐνδύεται μὲ λαμαρίνας. Ἕκαστος δὲ κάδος ἐπιβαρύνεται μὲ 25 λεπτά. Ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ διηρωτήθημεν ὅλοι διατὶ ἐγένετο ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος. Οἱ Ἄγγλοι, οἱ ὁποῖοι, συμμετέχουν εἰς τὴν κοινοπραξίαν γαιάνθρακος, παρέχουν προστασίαν 50% καὶ ζητοῦν ἀπὸ ἡμᾶς νὰ μὴ δώσωμεν εἰς τὴν ἰδικήν μας βιομηχανίαν μίαν προστασίαν 2.50 δραχμῶν, διὰ νὰ παραδώσωμεν αὐτὴν εἰς τοὺς γαμψοὺς ὄνυχάς των. Ἐξ ἄλλου ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι πολεμικῆς σημασίας. Ἱδρύθη ἀπὸ ἕνα Κρῆτα, ὁ ὁποῖος διέθεσεν ἕνα ἑκατομμύριον δολλάρια καὶ ἵδρυσε τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Ὁ κ. Ἀποστολίδης, ὅτε ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ἐχορήγησεν ἀτέλειαν διὰ τὰ μηχανήματα. Σήμερον ἔρχονται οἱ Ἄγγλοι καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ζητοῦν τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς λειτουργίας του. Ἡμεῖς, μὲ ἄλλους 150 βουλευτάς, ἔχομεν ὑποβάλει τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν αὔξησιν τῆς προστασίας ἀπὸ 14–18% καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ.

§343Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ταρμπάζην, ὅπως καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους ἐπεσημάνθη ἡ σημασία τοῦ ἄρθρου 33, τὸ ὁποῖον ἐκτὸς αὐτῆς τῆς διατάξεως περιέχει καὶ ἄλλην διὰ τῆς ὁποίας αὐξάνονται οἱ δασμοὶ τῶν ἠλεκτρικῶν ψυγείων ὑπὲρ μιᾶς Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας, ἐπειδή, λέγω, ἀμφότερα τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι σοβαρὰ καὶ πρέπει νὰ συζητηθοῦν ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ καὶ ἐπὶ πλέον ὑπάρχει σχετικὴ τροπολογία ὑπογραφομένη καὶ ὑπὸ τοῦ Ἀντιπροέδρου κ. Οἰκονομίδη, θὰ πρέπει τὸ θέμα νὰ συζητηθῇ μὲ κἄποιαν ἄνεσιν. Ἐπίσης ἀνεφέρθη καὶ μία ἔκθεσις, συνταχθεῖσα ὑπὸ τριῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τῆς ὁποίας πρέπει νὰ λάβωμεν γνῶσιν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ ὅπως διακοπῇ ἡ συζήτησις καὶ ἐν τῷ μεταξὺ τεθῇ ὑπ’ ὄψει μας ἡ ἔκθεσις αὕτη, διὰ νὰ τὴν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας κατὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς συζητήσεως.

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔχουσα οὕτω: Παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος κ.λ.π., ὑπογράφουν δὲ οἱ κ.κ. Γ. Παπαστεργίου, Π. Τζαννετάκης, Β. Πανούσης, (δυσανάγνωστος), Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Πρίφτης, Κ. Τσιγάρας, Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Τριανταφυλλίδης, Γ. Καραγκιόζης, Α. Μπαλτατζῆς, καὶ δύο ἀκόμη, τῶν ὁποίων ἡ ὑπογραφὴ εἶναι δυσανάγνωστος. Ἐρωτῶνται οἱ ὑπογράφοντες, ἐπιμένουν εἰς τὴν ἔνστασιν;

§345ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§346ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ προφανῶς δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0,45′ π. μ.)