1957.03.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 68η

ΤΕΤΑΡΤΗ 27 Μαρτίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαηλιάκης ζητεῖ δίμηνον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν διμήνου ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ι. Παπαηλιάκην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου («περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 3492) 1956». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811) 1951 ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379) 1955 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μπουρδάρας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πέτσος, Γ. Ταρμπάζης, Μ. Νομικός, Μ. Γαληνὸς καὶ Η. Ἡλιοῦ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κοντοβράκης καὶ Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαηλιάκης, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Μπακατσέλος καὶ Λ. Σπαῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πέτσος, Ν. Ἔξαρχος, Κ. Μαρῆς, Α. Μητακίδης, Δ. Ἰατρίδης, Λ. Ἀηδονᾶς, Γ. Κακαγιάννης, Ε. Ἀθανασάκος, Λ. Μπατρῖνος, Ε. Κεφαλογιάννης, Ν. Μήτρου καὶ Ι. Γιαμᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μπάρμπας καὶ Π. Τσακιρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 28257) 22.3.57 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐστρατίου Ἀθανασάκου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων Πρεβέζης, ζητούντων δικαίαν ἐπίλυσιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων καὶ ἄρσιν τῶν διὰ τοῦ Ν. 1854)51 προσγενομένων ἀδικιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ζάκκας, Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς, Α. Λασκαρίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ψηφίσματα τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων ΙΚΑ Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, σύνταξιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δικαίων ἀπόψεών του κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Τζώρτζης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Θηβῶν, ζητοῦντος ὅπως ἡ μελετωμένη παρακαμπτήριος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ διέλθῃ ἐγγὺς τῆς πόλεως τῶν Θηβῶν διὰ τὴν τουριστικὴν καὶ ἐμπορικὴν αὐτῆς ἀνάπτυξιν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐργατῶν φορτοεκφορτωτῶν λιμένος καὶ προλιμένων Πειραιῶς, ζητούσης ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως τῶν μελῶν της κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Σκυλλάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Νικαίας–Λαρίσης, ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων στεγάσεως, ἀποστολὴν τροφίμων καὶ ὑγειονομικῶν ὑλικῶν εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους κατοίκους τῆς κοινότητός των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος πληγέντων ἐπαγγελμάτων καρροποιῶν, πεταλωτῶν Ἑλλάδος, ζητούσης λῆψιν μέτρων ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Γ. Συνεταιρισμῶν περιοχῆς Σταυροπόλεως Ν. Ξάνθης, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς παρὰ τῶν καπνεμπόρων προσφερομένας ἐξευτελιστικὰς τιμὰς διὰ τὰ εὐγενῆ καπνὰ τῆς περιοχῆς καὶ ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος, Σ. Σαράφης, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Κιτσίκης καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ψήφισμα τοῦ Δ. Πανελληνίου Ξενοδοχειακοῦ Συνεδρίου δι’ ὧν ζητεῖται ἡ δικαία ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων τῆς ξενοδοχειακῆς τάξεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Καπνεργατῶν, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Ν. 2348)53 καὶ Ν. Δ. 2519)53, πλήρη ἐξομοίωσιν τῶν συνταξιούχων τοῦ τέως ΤΑΚ πρὸς τὰς τοῦ ΙΚΑ κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κωνστ. Πεσματζόγλου καὶ λοιπῶν, ζητούντων ἀπόδοσιν τῶν δημευθεισῶν περιουσιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ἀμαρύνθου καὶ Γυμνοῦ καὶ τοῦ Γ. Πιστωτ. Συν)σμοῦ Ἀμαρύνθου, ζητούντων μετατροπὴν τῶν βραχυπροθέσμων ἀγροτικῶν χρεῶν εἰς μεσοπρόθεσμα τοιαῦτα, ἐξοφλητέα εἰς 8 ἑξαμηνιαίας δόσεις μὲ τόκον 4% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μητροπολίτου Ναυπακτίας καὶ Εὐρυτανίας Χριστοφόρου, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν ἐμποροβιοτεχνῶν Ναυπάκτου καὶ ἀπορροφήσεως τῶν ἀνέργων, διὰ τῆς ἐξαιρέσεως ἰσχύος τῶν περὶ Ι.Κ.Α. διατάξεων καὶ τῶν ἐργατικῶν νόμων τῶν ἀναφερομένων εἰς τοὺς μαθητευομένους τῆς ἐν λόγῳ πόλεως, ἥτις καθημερινῶς φθίνει οἰκονομικῶς κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν καὶ λοιπῶν ὀργανώσεων καὶ συλλόγων Δράμας, ζητούντων ἐπανασύστασιν τοῦ Κέντρου Βασικῆς Ἐκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων ἐν Δράμᾳ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Χούτας, Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας καὶ Κ. Πετρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου καρραγωγέων Μεσολογγίου «Ὁ Ἅγιος Συμεὼν» ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ πληγέντα μέλη του ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σαράφης, Η. Σκυλλάκος καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν (παράρτημα Λαρίσης) δι’ ἧς ζητεῖται ὅπως ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ φορολογητέου εἰσοδήματος διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1955–1956 γίνῃ κεχωρισμένως διὰ τοὺς 12 μῆνας καὶ τοὺς 6 τοιούτους. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Ν. Σμύρνης, ζητούντων πλήρη ὀργάνωσιν καὶ ἐξοπλισμὸν τοῦ πλημμελοῦς λειτουργοῦντος Δημοτικοῦ Πολυϊατρείου τῆς συνοικίας των, ἵδρυσιν παιδικοῦ Σταθμοῦ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἄνω Νέας Σμύρνης (Φάρου), ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως μέχρι τοῦ συνοικισμοῦ των. Οἱ βουλευταὶ Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Ἄνω Νέας Σμύρνης Ἀθηνῶν, ζητούντων ἵδρυσιν Κέντρου Παιδικῆς Χαρᾶς καὶ Παιδικῆς δεξαμενῆς εἰς τὴν συνοικίαν των. Οἱ βουλευταὶ Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Ἄνω Νέας Σμύρνης, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως φωτισμοῦ, ἀποκομιδῆς ἀπορριμμάτων, κατασκευῆς γεφύρας εἰς τὸν συνοικισμόν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ Ἐκπροσώπων τοπικῶν ὀργανώσεων καὶ σωματείων Νέας Σμύρνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παράνομον ἐνέργειαν τριακοντάδος περίπου ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐπιχειρούντων νὰ καταπατήσουν ζωτικοὺς κοινοχρήστους χώρους τῆς Ν. Σμύρνης καὶ ζητούντων ἐπιβολὴν κυρώσεων καὶ κατοχύρωσιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δήμου ἐπὶ τῶν κοινοχρήστων καὶ κοινωφελῶν χώρων του. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Η. Μαντουβάλου, Προέδρου Κοινότητος Βριλησσίων–Ἀττικῆς, ζητοῦντος ταχεῖαν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τῆς ἐκλογῆς τοῦ Προέδρου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, ἥτις παραμένει ἐπὶ ἕνα καὶ πλέον μῆνα ἀκέφαλος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς Συλλόγου Καφεπωλῶν καὶ Προμηθευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ ἀεριούχων ποτῶν, Καφεπωλῶν καὶ Ζαχαροπλαστῶν Χαλκίδος, διαμαρτυρομένων διὰ μονοπωλιακὴν παραχώρησιν ἀδείας ἀεριούχων εἰς Ἑταιρείαν Φὶξ ἐπὶ ζημίᾳ βιοτεχνῶν καὶ ἐργατῶν Ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 2458) 53 ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ζητούντων ἐπανόρθωσιν τῆς προσγενομένης διὰ τῆς ἀπολύσεώς των ἀδικίας καὶ χορήγησιν πλήρους συντάξεως ἀνωτέρου βαθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Σαράφης, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν σκηνῶν, τροφίμων, ζωοτροφῶν καὶ ὑλικῶν στεγάσεως ζώων εἰς τὰ ἐκ τῶν νέων σεισμῶν καταστραφέντα χωρία τῆς Θεσσαλίας. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητούντων ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν ἐξεταστικῶν περιόδων. Οἱ βουλευταὶ κ. Η. Σκυλλάκος, Σ. Σαράφης, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Χ. Κόρακας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Προέδρων 15ου ΚΤΕΛ Λαρίσης, Σωματείων Λεωφορείων Λαρίσης κ.λ.π., ζητούντων ἀναστολὴν καταβολῆς τῶν χρεῶν τῶν σεισμοπλήκτων αὐτοκινητιστῶν, ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς φορολογίας καὶ ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετικῶν μέτρων σεισμοπλήκτων Νομοῦ Μαγνησίας καὶ Ἰονίων Νήσων καὶ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου, καταθέτει ἀναφορὰν βομβοπλήκτων Κοινότητος Πυθαγορείου Σάμου, ζητούντων χορήγησιν μακροπροθέσμων ἀτόκων στεγαστικῶν δανείων διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολυτέκνων Νομοῦ Μαγνησίας, ζητούσης ἀποκατάστασιν 24 οἰκογενειῶν ἀπόρων σεισμοπλήκτων Πολυτέκνων Βόλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κοκκινογείων Δράμας, ζητούντων χορήγησιν δανείου 600.000 δραχμῶν, διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητός των. Οἱ βουλευταὶ κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Κρηνίδων Καβάλας, ζητούντων ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὴν διανομὴν τῶν κοινοχρήστων γεωργικῶν ἐκτάσεων τῆς Κοινότητός των. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων παθόντων ἐν ὑπηρεσίᾳ καὶ ἕνεκα ταύτης, ζητούντων ἐπέκτασιν καὶ εἰς αὐτοὺς τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ ἀφορολογήτου ποσοῦ τῶν 36.000 τοῦ Ν. Δ. 3323)1935 «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος τοῦ χορηγηθέντος εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου καὶ ἀναπήρους εἰρηνικῆς περιόδου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Παπασταύρου, καὶ Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτουσιν ἀναφορὰν Κοινότητος Φλαμπουραρίου Ἰωαννίνων, ζητούσης ἀπόδοσιν τῶν δασοτεμαχίων εἰς τοὺς κατοίκους καὶ τῶν δασῶν εἰς Κοινότητας. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν σχεδιαστῶν, ἐπιστατῶν καὶ τεχνιτῶν τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἔνταξιν αὐτῶν εἰς τοὺς βαθμοὺς οὓς εἶχον πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐσωτερικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Δήμου γενομένης κατὰ τὸ ἔτος 1950. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Νομικῶν Βόλου, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν παρεχομένων παρὰ Τ.Σ.Ν. συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν Φορτοεκφορτωτῶν Ἀποθηκῶν Ξηρᾶς Χαλκίδος, ἐκτοπιζομένων ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως μηχανικῶν μέσων δι’ ἐκφόρτωσιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Φοιτητῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ζητούντων ὅπως καταργηθῇ τὸ Ν. Δ. 3008)15.5.54 «περὶ ἐνιαυσίας ἀσκήσεως τῶν πτυχιούχων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς δι’ ἀπόκτησιν ἀδείας ἐξασκήσεως τοῦ Ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος» ἢ τροποποιηθῆ τοῦτο ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐξαιρεθῶσιν οἱ φοιτηταὶ οἱ ἐγγραφέντες μέχρι τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1953–54. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Βόλου καὶ τῶν Ἐφημεριδοπωλῶν Ἐπαρχιῶν, ζητούντων ἀσφάλισιν τῶν μελῶν των εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Ἐφημεριδοπωλῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαστεργίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Ἀποστράτων Ὑπαξιωματικῶν Χωροφυλακῆς Ν. Μαγνησίας, ζητούντων ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Μαντουδίου, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν μελῶν του ἀπειλουμένων ἐκ πείνης μετὰ τὴν παραχώρησιν τῶν μεταλλείων Λευκολίθου, Βάβδου εἰς τὸν χειρότερον συναγωνιστὴν ὑπὸ τόσον εὐνοϊκοὺς ὅρους. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης κ. Λ. Σπαῆς, καταθέτει αἴτησιν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ἀγθοτόπου (πρώην Κυρ Νικολοῦ) δι’ ἧς παρακαλοῦν ὅπως τοὺς χορηγηθῇ πίστωσις ἐξ 25–30 χιλ. δραχμῶν πρὸς ὕδρευσίν των διὰ ποσίμου ὕδατος, οὗτινος στεροῦνται παντελῶς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ἄνω Μεσσηνίας, ζητούντων αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν Διευθυντῶν βʹ τάξεως καὶ ταυτόχρονον προαγωγὴν ἁπάντων τῶν προκριθέντων κατ’ ἀπόλυτον ἐπιλογὴν Τμηματαρχῶν αʹ τάξεως καὶ ἀπόλυσιν τῶν συμπληρωσάντων 30ετῆ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν διδασκάλων ὑπηρετησάντων εἰς τοὺς βαθμοὺς τοῦ Τμηματάρχου βʹ καὶ αʹ τάξεως. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης καὶ εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου ἀπὸ 21.2.1957 ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 968) τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μ. Παπαηλιάκη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἐπιδηλουμένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Κοιν. Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2980) 2156 ἀπὸ 22.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀπ. Σχινᾶ, νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1. Παρὰ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς, ὑπεβλήθη τῷ Ὑπουργείῳ ὑπόμνημα, διὰ τὴν διὰ νόμου σύστασιν «Ἑνώσεως Ἑλλήνων Συνταξιούχων Ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς, κατὰ τὸ πρότυπον τῆς «Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξ)κῶν». Τῷ ὑπομνήματι προσηρτᾶτο καὶ σχετικὸν «Σχέδιον νόμου». Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν υἱοθέτησε τὸ ὑποβληθὲν αἴτημα, κυρίως ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἐν τῷ σχεδίῳ νόμου περιελαμβάνοντο διατάξεις καταναγκασμοῦ τῶν συνταξιούχων Ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς, τόσον ὡς πρὸς τὴν ἰδιότητά των ὡς μελῶν τῆς συσταθησομένης Ἑνώσεως, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὰς ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως ταύτης εἰσφορὰς αὐτῶν, αἵτινες ἐν συσχετισμῷ πρὸς ἑτέρας διατάξεις, καθ’ ἃς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἑνώσεως ἐπιλέγεται μεταξὺ τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ διαμενόντων μελῶν καὶ εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ παρέχονται ἔξοδα παραστάσεως καὶ κινήσεως, ἠδύνατο νὰ δώσωσι λαβὴν εἰς παρεξήγησιν τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ διαμενόντων μελῶν, παρὰ τῶν εἰς τὰς Ἐπαρχίας διαμενόντων συναδέλφων των. Τὸ Ὑπουργεῖον φρονεῖ ὅτι ἡ προώθησις τοιούτων γενικωτέρας σημασίας θεμάτων προϋποθέτει ἀποδοχὴν τῶν ἀνωτέρω θιγεισῶν περιπτώσεων ὑπὸ τῶν συνελεύσεων τῶν λοιπῶν ἐν Ἐπαρχίαις Σωματείων, ὁπότε θὰ ἐμελετᾶτο ἡ κατάρτισις σχετικοῦ σχεδίου νόμου, μὲ βάσιν ὅμως τὰς ἀρχὰς τὰς διεπούσας ἀντίστοιχα Σωματεῖα, ὡς ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν. 2. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεως, γνωρίζομεν ὅτι ἐγένοντο σχετικαὶ ἐνέργειαι διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος, τῆς νοσηλείας δηλονότι τῶν μερισματούχων Ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς παρὰ τοῦ Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος Μ.Τ.Σ. ὑφ’ ἃς προϋποθέσεις παρέχεται αὕτη καὶ εἰς τοὺς Ἀξιωματικοὺς καὶ Ἀνθ)στάς, ὅπερ ἀνεγνωρίσθη ὡς δίκαιον καὶ παρὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. προβαλόντος ὅμως ἀδυναμίαν ἀνταποκρίσεως, λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν διατεθειμένων κλινῶν. Ἤδη καὶ αὖθις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5) 13) 7δ ἀπὸ 10.12. 1956 ἐγγράφου ἡμῶν παρεκλήθη τὸ Γ. Ε. Στρατοῦ ὅπως προέλθῃ εἰς τὴν ἐπὶ τῷ τέλει τούτῳ τροποποίησιν τῶν οἰκείων διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1137) 1946 «περὶ κυρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὸ Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ». Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1070 ἀπὸ 9.3.1957 ἐρωτήσεως τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4197 ἀπὸ 15.3.57 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὁ Ρουμελιώτης Γεώργιος τοῦ Παναγιώτου, ἐκ Μυγδαλιᾶς–Γορτυνίας ἐξετοπίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109) 1951 ἀποφάσεως τῆς ΕΔΑΝ Ἀρκαδίας ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον ὡς ἐπικίνδυνος εἰς τὴν Δημοσίαν Ἀσφάλειαν καὶ τὸ Ἐθνικὸν Καθεστὼς τῆς Χώρας, πλὴν δὲν ἐξέτισε τὴν ποινήν του ταύτην, διότι ἐν τῷ μεταξὺ κατεδικάσθη ὑπὸ τοῦ Κακουργιοδικείου Πατρῶν ἐπὶ φόνῳ κατὰ τὴν κατοχὴν εἰς ποινὴν ἰσοβίων δεσμῶν καὶ ἐφυλακίσθη. Ὁ εἰρημένος μετὰ τὴν ἀπόλυσίν του, μετήχθη εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον πρὸς ἔκτισιν ἐνιαυσίου ἐκτοπίσεως ἐπιβληθείσης αὐτῷ διὰ νέας ἀποφάσεως τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν κατάστασιν τῆς ὑγείας του, τὴν 9. 3.57 ὑπεβλήθη εἰς ἰατρικὴν ἐξέτασιν εἰς τὸ ἐνταῦθα Νοσοκομεῖον «Ἅγιος Σάββας», ἐξ ἧς δὲν προέκυψαν στοιχεῖα ὑπάρξεως ἐγκεφαλικοῦ ὄγκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 856) 27.2.1957 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτῶν ἀφορώσης εἰς τὴν διὰ τῆς χορηγήσεως δανείου ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Γαλατᾶ (Χανίων), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ προκύπτει ἐκ τῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ σχετικῶν στοιχείων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22803) 13.9.56 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Χανίων, ἐνεκρίθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 56) 56 πρᾶξις τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Γαλατᾶ, περὶ συνομολογήσεως ὑπὸ τῆς Κοινότητος ταύτης δανείου ἐκ δραχ. 150.000 μετὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Θ. Λυμπερίδη, Ν. Παπαδημητρίου, καὶ Γ. Καραγκιώζη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 20 Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, Θ. Λυμπερίδη, Ν. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Καραγκιώζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι εἰς τοὺς Δήμους Ἀμαλιάδος καὶ Λετρίνων (Πύργου) καταβάλλεται ἐκ κρατικῶν ἐπιχορηγήσεων ἐτησίως εἰς μὲν τὸ δῆμον Ἀμαλιάδος ποσὸν δραχμῶν 337.088, εἰς δὲ τὸν δῆμον Πύργου δραχ. 476.245. Τὰ ποσὰ ταῦτα προέρχονται ἐκ τοῦ ἀποδιδομένου ὑπὸ τοῦ δημοσίου εἰς τοὺς δήμους καὶ κοινότητας ποσοῦ ἐκ τῶν εἰσπράξεων τοῦ φόρου καταναλώσεως καπνοῦ. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ἐπιχορηγήσεων, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του ἄλλας πιστώσεις πρὸς οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, πρὸς ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων. Πρὸς τούτοις διὰ τὴν διευκόλυνσιν τοῦ δήμου Λετρίνων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ δανείων ὑποχρεώσεων αὐτοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον προῆλθεν εἰς σχετικὰς ἐνεργείας παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Κτηματικῇ Τραπέζῃ καὶ τῷ Ταμείῳ Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν παράτασιν τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως αὐτῶν καὶ τὴν μείωσιν τῶν τοκοχρεωλυσίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσουκαλᾶ, Ε. Λουλακάκη καὶ Θ. Τσάτσου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3206) 2293 ἀπὸ 26.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 928 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσουκαλᾶ, Ε. Λουλακάκη, καὶ Θ. Τσάτσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ τῶν καταγγελθέντων ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου κ. Δασκαλάκη, σχετικῶς μὲ ὑπερβασίας ἀστυνομικῶν ἐναντίον φοιτητῶν ἐνηργήθη παρ’ ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ λεπτομερὴς ἐξέτασις ἐξ ἧς διεπιστώθησαν τὰ ἑξῆς: Μετὰ τὴν σιωπηρὰν λαϊκὴν διαμαρτυρίαν τῆς 14.2. 1957 τὴν ὀργανωθεῖσαν ὑπὸ τῆς Π.Ε.Α.Κ. ἐγένετο ἀπόπειρα διαδηλώσεων ὑπὸ ἐνίων φοιτητῶν, οἵτινες ἀνέλαβον νὰ συγκροτήσουν διαδήλωσιν εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Πανεπιστημίου ἄνευ ἀδείας τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως τὴν 15. 2.1957. Ἐλήφθησαν ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ συγκέντρωσις φοιτητῶν καὶ τῆς φοιτητικῆς Λέσχης πρὸς ἀποφυγὴν Δημιουργίας πυρήνων πρὸς συγκρότησιν μεγάλης διαδηλώσεως. Κατὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν φοιτητῶν ἐκ τῶν ἄνω χώρων δὲν ἔλαβε βιαιοπραγία τις εἰς βάρος των παρ’ ἀστυνομικῶν, οὔτε εἰσῆλθον ἀστυνομικοὶ εἰς τὸν περίβολον τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐδόθησαν μάλιστα ρηταὶ διαταγαὶ εἰς τοὺς ἀστυνομικοὺς ὅπως ἡ συμπεριφορά των ἔναντι τῶν διαδηλωτῶν εἶναι ἀνάλογος δεδομένου ὅτι ἀντιμετώπιζον νεαροὺς σπουδαστάς, δρῶντας ὑπὸ τὴν παρόρμησιν πατριωτικοῦ ἐνθουσιασμοῦ. Δέον ἐπίσης νὰ σημειωθῇ ὅτι ὁ κ. καθηγητής, ἐκλήθη παρὰ τοῦ ἐνεργοῦντος τὴν ἐξέτασιν νὰ κατονομάσῃ ἢ νὰ ὑποδείξῃ τινὰ ἐκ τῶν κακοποιηθέντων φοιτητῶν, πλὴν ὅμως δὲν ἔπραξε τοῦτο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διαλύσεως τῶν διαδηλώσεων ἐκδοθεῖσαι διαταγαί, ἐφαρμόζονται πάντοτε ἐν πνεύματι συντηρητικότητος, οὐχὶ ὅμως καὶ μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ ἐπιτραπῇ ἡ διασάλευσις τῆς τάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3345) 2463 ἀπὸ 28.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 965 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως τάξεως καὶ ἀσφαλείας ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἀκαρνανίας καὶ Δ)σεως Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας Αἰτωλοακαρνανίας, ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους 1956 μέχρι σήμερον ἔλαβον χώραν τὰ κατωτέρω ἀδικήματα: 1. Χωρίον Σκουρτοῦ–Ξηρομέρου. Τὴν 8.2.57 ζωοκτονία διὰ κυνηγετικοῦ ὅπλου ἑνὸς ἵππου καὶ ἑνὸς ἡμιόνου, ἀνηκόντων εἰς τὸν Καστροσπύρου Εὐστάθιον τοῦ Ἀριστοτέλους, κατοίκου Σκουρτοῦς. Κατόπιν συντόνων ἐνεργειῶν τῆς οἰκείας Ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς ἀπεκαλύφθη ὅτι δρᾶσται τυγχάνουσιν οἱ ἀδελφοὶ Θωμᾶς καὶ Ἰωάννης Ν. Πολυμέρου, κάτοικοι Σκουρτοῦς, οἵτινες προέβησαν εἰς τὴν πρᾶξιν των διὰ λόγους ἀντεκδικήσεως. Οὗτοι δὲν συνελήφθησαν λόγῳ παρελεύσεως τοῦ αὐτοφώρου, ἡ δὲ σχηματισθεῖσα δικογραφία ὑπεβλήθη τῷ κ. Εἰσαγγελεῖ Πλημμελειοδικῶν Μεσολογγίου. 2. Χωρίον Μπομπίνη–Ξηρομέρου. Τὴν νύκτα τῆς 22.2.57 ἄγνωστοι ἀφῄρεσαν ἐκ τοῦ καφενείου Μπιτσιώρη Θεοφάνους διάφορα εἴδη ποτῶν, γλυκισμάτων καὶ σιγαρέττων συνολικῆς ἀξίας τετρακοσίων (400) δραχμῶν ὡς καὶ ὀγδοήκοντα (80) δραχμὰς εἰς χαρτονομίσματα. Οἱ δρᾶσται τῆς κλοπῆς δὲν ἀνεκαλύφθησαν εἰσέτι, πλὴν ὅμως ἀνευρέθησαν ὑπὸ τοῦ ἐπὶ τόπου μεταβάντος προϊσταμένου τοῦ Συνεργείου Σημάνσεως καταφανῆ ἀποτυπώματα τῶν δραστῶν καὶ ἐνεργοῦνται τὰ δέοντα διὰ τὴν ἀνακάλυψιν αὐτῶν. 3. Χωρίον Καραϊσκάκης ἢ Δραγαμέστι. Τὴν νύκτα τῆς 11.2.57 ἄγνωστοι ἔκοψαν ἐκ τοῦ κορμοῦ διὰ πριονίου καὶ διὰ μαχαίρας 40 ἐλαιόδενδρα ἡλικίας 2–7 ἐτῶν ἐκ τοῦ ἐν τῇ περιοχῇ Καραϊσκάκη καὶ ἐγγὺς τῶν οἰκιῶν τοῦ χωρίου τούτου κειμένου ἀγροκτήματος τοῦ Ἀριστ. Γεωργαλῆ, κατοίκου Καραϊσκάκη. Ἡ προξενηθεῖσα ζημία ὑπολογίζεται εἰς 7.000 δραχμάς. Τῆς ὑποθέσεως ἐπελήφθη, λόγῳ ἁρμοδιότητος, ὁ Ἀγρονόμος Ξηρομέρου ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Διευθυντοῦ Ἀγροφυλακῆς Αἰτωλ)νίας καὶ τῇ συνδρομῇ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου Ἀστακοῦ μεταβάντων ἐπὶ τόπου, ἐκ δὲ τῆς ἐνεργηθείσης ὁμοίως ἐπὶ τόπου ἐπὶ 6ήμερον ὑπὸ τοῦ Ἀγρονόμου προανακρίσεως προέκυψαν ἱκαναὶ ἐνδείξεις ἐνοχῆς κατὰ τοῦ Νικολάου Δουρούκη, καθ’ οὗ ἀπηγγέλθη κατηγορία, ὁ φάκελλος δὲ τῆς προανακρίσεως μετὰ τῶν πειστηρίων ὑπεβλήθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημ)κῶν Μεσολογγίου. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω ἀδικημάτων, οὐδὲν ἕτερον ἔλαβε χώραν εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα ἀναφερομένων χωρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Μητσοτάκη, Π. Ξενοδοχειάρη καὶ Ε. Κοθρῆ. Σχετικῶς μὲ τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 959)1957 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Μητσοτάκη, Π. Ξενοδοχειάρη καὶ Ε. Κοθρῆ, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐντάξεως τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, σχετικὴ διάταξις περιελήφθη ἐν ἄρθρῳ 3 τοῦ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχεδίου περὶ ἀναστολῆς τῶν ἄρθρων 94 ἕως 114 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3689)2621 ἀπὸ 7.3.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1025 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Σκυλλάκου περὶ ἄρσεως τῶν δυνάμει τοῦ Μʹ Ψηφίσματος δημευθεισῶν περιουσιῶν καὶ περὶ ἀναστολῆς καταβολῆς ὑπὸ τῶν οἰκογενειῶν τῶν καθ’ ὧν ἡ δήμευσις τῶν εἰς βάρος των καθορισθεισῶν ἀποζημιώσεων διὰ τὴν χρῆσιν τῶν δημευθεισῶν τούτων περιουσιῶν, ἐν τῷ Νομῷ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ ὁμοίας ὑπ’ ἀριθ. 721 ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ, ἐκοινοποιήσαμεν ὑμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. Λ. 1727)688 ἀπὸ 6.3.57 ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ ἐν ᾧ ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις ἡμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν διὰ πρωτοκόλλων γνωμοδοτήσεως τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 5897 καθορισμὸν ἀποζημιώσεως εἰς βάρος τῶν οἰκογενειῶν τῶν καθ’ ὧν ἡ δήμευσις περιουσίαι, αὗται περιῆλθον κατὰ πλήρη κυριότητα εἰς τὸ Δημόσιον, ὑποχρεοῦνται οἱ οἱουδήποτε ποιούμενοι χρῆσιν αὐτῶν εἰς τὴν καταβολὴν πρὸς τὸ Δημόσιον ἀποζημιώσεως (μισθωμάτων). Ἐφ’ ὅσον δὲ αἱ οἰκογένειαι αὗται δυσχεραίνονται εἰς τὴν καταβολὴν ὁλοκλήρου τοῦ καθορισθέντος ποσοῦ, δύναται νὰ παρασχεθῇ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ, ἡ διευκόλυνσις εἴτε εἰς πολυμήνους δόσεις καταβολῆς τούτου, εἴτε ἡ ἐφ’ ὡρισμένον χρόνον ἀναστολὴ τῆς καταβολῆς. Ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τῆς καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων δὲν εἶναι νόμῳ δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἐργαζάκη. Ἀναφερόμενος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2644 ἀπὸ 18ης Φεβρουαρίου ἔγγραφον ὑμῶν δι’ οὗ μοὶ διεβιβάσατε τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἐργαζάκη, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παραθέσω κατωτέρω τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἀπάντησίν μου καὶ νὰ παρακαλέσω ὅπως, εὐαρεστηθῆτε νὰ θέσητε αὐτὴν ὑπ’ ὄψιν τοῦ ὡς ἄνω ἐρωτῶντος βουλευτοῦ: Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπελήφθη τῆς πρώτης δοθείσης εἰς αὐτὴν εὐκαιρίας διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν παλινόστησιν των Ἑλλήνων στρατιωτικῶν αἰχμαλώτων ἐν Ἀλβανίᾳ. Ἀπαντῶν τὴν 3ην Αὐγούστου 1953, εἰς ὑποβληθεῖσαν μέσῳ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ ΟΗΕ πρότασιν τοῦ Ἀλβανοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν περὶ ἀποκαταστάσεως ὁμαλῶν μετὰ τῆς Ἑλλάδος σχέσεων, ὁ Ἕλλην Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ἔθετεν ὡς μίαν τῶν προϋποθέσεων τὴν ἀπόδοσιν τῶν στρατιωτικῶν αἰχμαλώτων. Τὸ θέμα διῆλθε ἐκ διαφόρων σταδίων. Τὸ ἀλβανικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν σχέσεων δὲν φαίνεται νὰ ὑπῆρξε πάντοτε ἐξ ἴσου ζωηρόν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὅμως δὲν ἔπαυσε νὰ ἔχῃ ἐν νῷ τὸ ζήτημα τῶν αἰχμαλώτων καὶ νὰ προσπαθῇ, διὰ τῶν εἰς τὴν διάθεσίν της ἑκάστοτε διπλωματικῶν μέσων, νὰ τὸ προωθήσῃ. Οὕτω ἀνεκίνησε τὸ ζήτημα κατὰ τὰς ἐπαφάς της μετὰ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ διὰ τοῦ ἐν Τιράνοις Γάλλου Πρεσβευτοῦ ἐπεδίωξε νὰ ἐπιτύχῃ, ὅπως ἡ Ἀλβανικὴ Κυβέρνησις συγκατατεθῇ εἰς τὴν παλινόστησιν τῶν κρατουμένων. Ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις παρεκλήθη κατὰ Νοέμβριον 1955 νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἀλβανικῆς Κυβερνήσεως πίνακα 222 στρατιωτικῶν, δι’ οὓς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον κατεῖχε στοιχεῖα ὅτι ἐκρατοῦντο αἰχμάλωτοι. Ἐζητεῖτο συνάμα, ὅπως αὕτη ἐνεργήσῃ, ἵνα ἡ Ἀλβανικὴ Κυβέρνησις πεισθῇ νὰ παλινοστήσῃ τοὺς εἰρημένους αἰχμαλώτους τὸ ταχύτερον. Τὸ θέμα αὐτὸ θίγεται εἰς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπὸ 6ης Δεκεμβρίου 1955 εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Λ. Παπαδοπούλου. Ἡ εἰσδοχὴ τῆς Ἀλβανίας εἰς τὸν ΟΗΕ ἔδωκεν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν τὸ ἐνδόσιμον, ὅτι αἱ πιθανότητες ἐπιστροφῆς τῶν αἰχμαλώτων εἶχον βελτιωθῆ. Τὸ πρῶτον σχετικὸν διάβημα τῆς Μονίμου Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ χρονολογεῖται ἀπὸ τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1956. Τέλος, τὴν 23ην Ἀπριλίου ἰδίου ἔτους ὁ Ἀλβανὸς Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ἐπρότεινεν, ὅπως ἡ σχετικὴ συνεννόησις διεξαχθῇ μεταξὺ τῶν Πρεσβειῶν Ἑλλάδος καὶ Ἀλβανίας ἐν Μόσχᾳ. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ συνεννόησις μετὰ τῆς Ἀλβανικῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς ὡς ἄνω ὁδοῦ εἶναι ἀρκούντως βραδεῖα, ἴσως διότι ἡ εἰρημένη Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀκολουθήσῃ εἰς τὰς ἐξωτερικάς της σχέσεις διαδικασίαν οὐχὶ συνήθη εἰς ἀνεξάρτητα κράτη. Ὁπωσδήποτε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εὑρέθη ὑποχρεωμένη νὰ συναινέσῃ εἰς τὸ νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ νὰ μὴ ἐπιβραδυνθῇ ἔτι περαιτέρω ἡ παλινόστησις τῶν εἰρημένων στρατιωτικῶν διὰ τῆς ἐξαρτήσεως τῆς ἐν προκειμένῳ ἀποκαταστάσεως τῶν Ἑλληνοαλβανικῶν σχέσεων. Μετὰ μακρὰς διαπραγματεύσεις τὸ ἁρματαγωγὸν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ «Ἀλιάκμων» παρελάμβανε τὴν 22αν Αὐγούστου 1956 ἐκ Δυρραχίου 217 στρατιωτικούς, ἐκ τῶν ὁποίων δύο ἀμφισβητουμένης στρατιωτικῆς ἰδιότητος. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις συνέχισε τὰς ἐνεργείας της διὰ τῆς ἐν Μόσχᾳ Β. Πρεσβείας. Ἀποτέλεσμα αὐτῶν ἦτο ἡ παραλαβὴ τῇ 23ῃ Φεβρουαρίου 1957 εἰς τὴν περιφέρειαν Κακαβιᾶς ἑτέρων 105 στρατιωτικῶν αἰχμαλώτων. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πληροφοριῶν τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ τῶν μαρτυριῶν τῶν ἐπαναπατρισθέντων ἐξ Ἀλβανίας κατ’ Αὔγουστον 1956, ἡ Β. Πρεσβεία Μόσχας ἀνεκοίνωσε πρὸς τὴν Ἀλβανικὴν τῇ 7ῃ Ἰανουαρίου 1957 αʹ) κατάλογον 180 στρατιωτικῶν μετὰ βεβαιότητος καὶ βʹ) 51 στρατιωτικῶν πιθανῶς εὑρισκομένων ἐν Ἀλβανίᾳ. Οἱ 105 οἵτινες ἐπαναπατρίσθησαν μέσῳ Κακαβιᾶς περιλαμβάνονται εἰς τοὺς ὡς ἄνω πίνακας. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐξήντλησε πᾶσαν προσπάθειαν, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ παραλαβῆς τῶν ἀνωτέρω ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ 72 ἑτέρους, δι’ οὓς ἡ Ἀλβανικὴ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη, ὅτι ἀπέρριψαν τὴν παλινόστησίν των. Καὶ ὅμως ἡ Ἀλβανικὴ Κυβέρνησις ἀπέφυγε νὰ συγκατατεθῇ μέχρι τῇ στιγμῆς εἰς αὐτό, ἡ ἡμετέρα θὰ συνεχίσῃ τὰς ἐν προκειμένῳ προσπαθείας της διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν οἱ ἀρνηθέντες ἐξ ἰδίας ὅλως προαιρέσεως ἔλαβον τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Τέλος ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπεζήτησεν, ὅπως ἡ Ἀλβανικὴ διεξαγάγῃ νέαν ἔρευναν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὡς ἄνω καταλόγων διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ αὕτη ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἕτεροι στρατιωτικοὶ πρὸς ἐπαναπατρισμόν. Καίτοι τὰ Τίρανα δὲν ἐγνώρισαν ἡμῖν εἰσέτι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐρευνῶν των, τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ παραμεληθῇ παρ’ ἡμῶν. Εἶναι πιθανὸν οἱ ἐπαναπατρισθέντες 105 νὰ δυνηθοῦν νὰ δώσουν ἡμῖν ἐν προκειμένῳ νέα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἀλβανικῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1957

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Γ. ΑΒΕΡΩΦ

ΙΥ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 9 Μαρτίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Πατσιαντᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀχρήστευσιν κονσερβῶν εὑρισκομένων εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὰ ἀκόλουθα, ὡς ταῦτα προέκυψαν ἐκ τῆς διενεργηθείσης διοικητικῆς ἐρεύνης καὶ ἀνακρίσεως: Κατὰ τὸ 1950, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου, τὸ Κέντρον Κοιν. Προνοίας Λαρίσης παρέλαβεν ἐκ τῆς Παιδοπόλεως Λαρίσης 3.143 ὀκ. κονσερβῶν κρέατος. Ἐξ ἀρχῆς ἡ ὑπηρεσία διετύπωσεν ἐπιφυλάξεις ὡς πρὸς τὴν καταλληλότητα τῶν κονσερβῶν τούτων καὶ πρὸς ἀποτροπὴν τυχὸν δηλητηριάσεων ἀπηύθυνε σχετικὰ ἔγγραφα τόσον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅσον καὶ πρὸς τὴν Νομαρχίαν Λαρίσης, προκειμένου νὰ ἔχῃ διαταγὴν ὡς πρὸς τὴν διανομὴν ἢ καταστροφὴν τούτων. Ἡ Νομαρχία, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, συνεκρότησεν ἐπιτροπὴν ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ Γεωργίας, τοῦ Νομιάτρου καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Κέντρου Κοινων. Προνοίας Λαρίσης, ἥτις κατὰ τὴν 27.6.1951, μετὰ διαλογήν, ἔκρινεν ὅτι 1.337 κονσέρβαι ἦσαν ἀκατάλληλοι πρὸς βρῶσιν. Πράγματι αἱ οὕτω κριθεῖσαι, ἐρρίφθησαν εἰς τὸν Πηνειὸν ποταμόν. Ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Κέντρου Κοινων. Προνοίας, μετὰ τὴν διαπίστωσιν μεγάλου ἀριθμοῦ ἀκαταλλήλων κονσερβῶν, ὑποψιαζομένη ὅτι καὶ ἄλλος ἀριθμὸς ἐκ τούτων εἶχεν ἀλλοιωθῆ ἐπικινδύνως, ἀνέφερεν ὅτι οὐδὲν Φιλανθρωπικὸν Ἵδρυμα ἢ ἡ Παιδόπολις ἐδέχετο νὰ παραλάβῃ ποσότητα ἐξ αὐτῶν καὶ ὅτι κατὰ τὴν γνώμην της καλλιτέρα λύσις θὰ ἦτο ἡ διὰ δημοπρασίας ἐκποίησις ταύτης. Ἡ ἐνέργεια αὕτη ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ὑπηρεσία, φοβουμένη δηλητηριάσεις ἀνθρώπων, ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα διὰ τὴν ἀποτροπὴν παντὸς κινδύνου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου, τὸ Ὑπουργεῖον δι’ ἐγγράφου του ἐδέχθη ὅπως μετὰ διαλλογὴν αἱ ἄχρηστοι ἐκποιηθῶσι διὰ δημοπρασίας, δεδομένου μάλιστα ὅτι ἔκτοτε δὲν προέκυψεν ἀνάγκη νέας διανομῆς. Κατὰ τὴν ἐσχάτως διενεργηθεῖσαν διοικητικήν, ὡς ἀνωτέρω, ἔρευναν ἐβεβαιώθη τόσον παρὰ τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους, ὅσον καὶ τοῦ ἐν Βόλῳ παραρτήματος αὐτοῦ, ὅτι τὸ σύνολον τῶν κονσερβῶν τούτων εἶναι ἄχρηστον καὶ ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1020 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Τσιγάρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3684) 2616) 7.3.57 ὑμετέρου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ποινικῆς εὐθύνης τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου καὶ προσωρινῶς τοῦ Προϊσταμένου αὐτοῦ διὰ τοὺς ἐπισυμβάντας ἐν Καβάλᾳ θανάτους τῶν Θεοδοσίου Κωνσταντινίδη καὶ Τασούλας Ζώτου, ἔκλεισε διὰ τῆς ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 218) 30.11.56 πράξεως τοῦ Συμβουλίου τῶν ἐν Καβάλᾳ Πλημμελειοδικῶν καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4094 ἐγγράφου τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Καβάλας. Διοικητικὴ κατ’ αὐτῶν εὐθύνη δὲν προέκυψεν, ὁ δὲ Νομίατρος ἐκτελεῖ πλήρως καὶ ἐπαρκῶς τὰ καθήκοντά του. Δέον ἄλλως τε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰδικὰς ταύτας περιπτώσεις ὅτι, βάσει τῶν ἐπισήμων ἐπιστημονικῶν δεδομένων, οὐδὲν ἐμβόλιον ἀσφαλίζει ἀπολύτως, οὔτε καὶ ἀποκλείει σπανίας δυσαρέστους συνεπείας εἰς ἀτυχήματα. Τονίζομεν δὲ ὅτι τὰ ἐν τῇ Χώρᾳ μας ἀτυχήματα ἐκ τῶν τοιούτων περιπτώσεων, δὲν εἶναι περισσότερα τῶν συμβαινόντων εἰς ἄλλας Χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ὑγειονομικὸν Ἐπιθεωρητὴν Δ. Πολυκράτην, ἀσχοληθέντα μὲ τὴν διοικητικὴν ἔρευναν τοῦ θέματος, τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων περὶ ὑποχρεώσεων τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπασχόλησίν του κατὰ ἓν ἀπόγευμα καὶ μόνον, γνωρίζομεν ὅτι ὁ χρόνος οὗτος διετέθη διὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν γονέων τῶν θυμάτων, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν ὁλοκληροῦτο διὰ μόνης τῆς ἐξετάσεως ταύτης, προηγήθη δέ, ὡς ἐπεβάλετο, διεξοδικὴ ἔρευνα παρὰ τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, ἥτις ἀπησχόλησε τὸν ὡς ἄνω Ἐπιθεωρητὴν ἐπ’ ἀνάλογον χρόνον, συμφώνως ἄλλως τε καὶ πρὸς τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ ἐντολήν. Τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῷ ἐρωτήματι ἑξαήμερον χρονικὸν διάστημα, δὲν ἀφορᾷ τὴν παραμονήν του εἰς τὸν Νομὸν Καβάλας, ἀλλ’ ἀφορᾷ τὴν ἐξ Ἀθηνῶν ἀπουσίαν, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ ταξιδίου του. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεταβίβασίν του εἰς Θάσον, αὕτη ὠφείλετο εἰς ἰδιωτικοὺς λόγους. Συγκεκριμένως, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν, μετέβη πρὸς ἐπίσκεψιν τοῦ ἐν Θάσῳ ἀσθενοῦντος πρώην Ὑπουργοῦ κ. Αὐγούστου Θεολογίτη, τὸ δὲ Δημόσιον δὲν ἐπεβαρύνθη ἐκ ταύτης οὔτε μὲ ὁδοιπορικά, οὔτε μὲ ἐκτὸς ἕδρας ἀποζημίωσιν, ὡς ἐμφαίνηται ἐκ τῶν ὑποβληθέντων σχετικῶν στοιχείων. Τέλος, ἂν ἡ ὑποβληθεῖσα ἡμῖν ἔκθεσις τοῦ ὡς ἄνω Ἐπιθεωρητοῦ περιεῖχεν ἢ μὴ ἀνακριβείας, διαπιστουμένας μάλιστα, ὡς ἐν τῷ ἐρωτήματι ἀναγράφεται, ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς δίκης τοῦ ὁρκωτοῦ Δικαστηρίου Ξάνθης ἐκδικάσαντος μήνυσιν τοῦ Νομιάτρου Καβάλας, κατὰ τῆς ἐφημερίδος «Πρωϊνὴ» Καβάλας ἐπὶ δυσφημήσει, ἐζητήσαμεν τὰ πρακτικὰ τῆς ὡς ἄνω δίκης, μετὰ τὴν μελέτην τῶν ὁποίων θὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΙΩΑΝ. ΨΑΡΡΕΑΣ

Υ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς τὴν ἡμετέραν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἀπὸ 26.2.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἐμ. Πρωϊμάκη καὶ Ἀντ. Μπριλλάκη. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 22 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

«Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας λαμβάνει τὴν τιμὴν ν’ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως οὕτω: Ἡ ἄγονος γραμμὴ Νοτίου Κρήτης δὲν ἔχει μισθωθῆ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953. Εἰς τὸ καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ Υ.Ε.Ν. πρόγραμμα τῶν ἀγόνων γραμμῶν τοῦ ἔτους 1957 εἶχε περιληφθῆ καὶ ἡ γραμμὴ αὕτη, ἥτις ὅμως τελικῶς δὲν ἐμισθώθη ἐλλείψει πιστώσεων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ»

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῶν ἀπὸ 8.2.57 καὶ 21.2.57 ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἀναφερομένων ἀμφοτέρων εἰς τὴν ἀποστολὴν εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας, Νομοῦ Ἕβρου, ἀντιγράφων τῶν στοιχείων τῶν γενομένων ἐργασιῶν ἀποτυπώσεων καὶ διανομῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ἀποστολὴ εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Ἕβρου ἀντιγράφων τῶν διαγραμμάτων καὶ τῶν πινάκων τῶν γενομένων ἀποτυπώσεων καὶ διανομῶν ἀγροκτημάτων καὶ συνοικισμῶν ἐνεργεῖται ἐκ παραλλήλου μὲ τὴν ἀποστολὴν καὶ εἰς τὰς λοιπὰς Διευθύνσεις Γεωργίας τῶν Νομῶν, ἐπὶ σκοπῷ συμπληρώσεως τῶν ἀρχείων τούτων. 2. Ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἀποστολὴ τῶν στοιχείων ἐνεργεῖται βαθμιαίως, λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικοῦ φόρτου ἐργασιῶν ἀντιγραφῆς τῶν διαγραμμάτων καὶ τῶν πινάκων καὶ τῶν λοιπῶν ὑποχρεώσεων τῆς Ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἀποστολὴν ἀντιγράφων εἰς τὰ ἐξωτερικὰ γραφεῖα Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας, τὰς Νομαρχίας, τὰς Κοινότητας καὶ ἰδιώτας. 3. Ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας τῶν Νομῶν διὰ περιπτώσεις ἐπιλύσεως διαφορῶν, παροχῆς πληροφοριῶν κ.λ.π. ἀποστέλλονται τὰ στοιχεῖα κατ’ ἀπόλυτον προτίμησιν. 4. Εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας τοῦ Νομοῦ Ἔβρου ἔχουσιν ἀποσταλῆ στοιχεῖα σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἀγροκτημάτων καὶ συνοικισμῶν. 5. Τὰ Τοπογραφικὰ Συνεργεῖα ἅμα τῇ ἐπανόδῳ των ἐκ τῶν ἐργασιῶν ὑπαίθρου ἀσχολοῦνται κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον εἰς τὸν καταρτισμὸν τῶν διαγραμμάτων καὶ τῶν κτηματολογικῶν πινάκων τῶν ὑπ’ αὐτῶν ἐκτελεσθεισῶν ἐργασιῶν ἐν ὑπαίθρῳ καὶ πρὸ τῆς ἐξόδου των διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ νέου διαγράμματος παραδίδουσι τοὺς σχετικοὺς φακέλλους καὶ τὰ διαγράμματα, πλὴν ἐλαχίστων ἐργασιῶν καὶ στʹ) Περίπτωσις ἐπαναλήψεως γενομένης ἐργασίας, ἐπὶ τῷ λόγῳ μὴ περατώσεως τῆς ἐργασίας γραφείου ἢ μὴ ἀποστολῆς στοιχείων εἰς τὴν ἁρμοδίαν Διεύθυνσιν Γεωργίας δὲν ὑπάρχει, δεδομένου ὅτι ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ ὑπαίθρου δύναται νὰ καταρτίζωνται τὰ διαγράμματα καὶ οἱ πίνακες καὶ ὑπὸ ὑπαλλήλου μὴ ἐνεργήσαντος τὴν ἀποτύπωσιν ἢ διανομὴν ἐν ὑπαίθρῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν διατήρησιν ἢ μὴ ἐν ἰσχύϊ τοῦ Ν. Δ)τος 2536)1953 περὶ ἐπανεποικισμοῦ παραμεθορίων περιοχῶν, μετὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1636)1956 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δι’ ἧς αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 6 καὶ 7 τούτου ἐκρίθησαν ὡς ἀντικείμεναι εἰς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ νεωτέρας αὐτοῦ ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθ. 530)1956 ἀπεφάνθη ὅτι ἡ ἀληθὴς βούλησις τοῦ νομοθέτου εἶναι ὅτι ἠθέλησε μετὰ παρέλευσιν τριετίας ἀπὸ τῆς λαθραίας φυγῆς νὰ ἀπαλλοτριώσῃ τὰ κτήματα τῶν φυγάδων κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος καὶ περαιτέρω ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ Ν. Διατάγματος ἐπιβαλλομένη ἐπίταξις ἐπὶ τῶν οὕτω ἀπαλλοτριωμένων κτημάτων ἥτις θὰ διατηρηθῇ μέχρι συντελέσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως διὰ τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως συμπορεύεται πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, διότι ἐπεβλήθη ἐκ τῆς ἀποχρώσης αἰτίας τῆς ἀποκαταστάσεως ἐποίκων εἰς τὰ ἀραιωθέντα παραμεθόρια τῆς χώρας διαμερίσματα. Ἑπομένως, μετὰ τὴν νέαν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δι’ ἧς τοῦτο ἀπεμακρύνθη τῶν σκέψεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1636)56 ἀποφάσεώς του τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν παρ. 2 ἐδάφιον δεύτερον τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ)τος 2136)1953, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ μελετήσῃ πᾶσαν ἐνδεικνυομένην λύσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2641)8.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 804 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Οἱ ἐνδιαφερόμενοι πρὸς ἀνασύστασιν τῶν ἀμπελώνων των ἀμπελουργοὶ προμηθεύονται τὰ ἀναγκαιοῦντα αὐτοῖς Ἀμερικανικὰ κλήματα — ἀνθεκτικὰ εἰς τὴν φυλλοξήραν — διὰ τῶν Κρατικῶν, Συνεταιριστικῶν καὶ ἰδιωτικῶν φυτωρίων Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, μετὰ προηγούμενον προσδιορισμὸν τῶν εἰς ἑκάστην περίπτωσιν προσαρμοζομένων Ἀμερικανικῶν, ὑποκειμένων διενεργούμενον παρὰ τοῦ οἰκείου φυλλοξηρικοῦ ἐλεγκτοῦ. 2) Αἱ τιμαὶ διαθέσεως τῶν ἀνωτέρω μοσχευμάτων καθορίζονται διὰ μὲν τὰ κρατικὰ φυτώρια δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν, διὰ δὲ τὰ ἰδιωτικὰ καὶ Συνεταιριστικὰ βάσει κοστολογήσεως διενεργουμένης ὑπὸ τῆς παρ’ ἡμῶν συσταθείσης πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπῆς, ἐν ᾗ μετέχει καὶ ἐκπρόσωπος τῶν παραγωγῶν. 3) Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἀνασύστασιν τῶν ἀμπελώνων ὑπερβαθείας ἀρόσεως τοῦ ἀγροῦ μὲ μικρὸν κόστος, τὸ Ὑπουργεῖον διαθέτει εἰς τοὺς αἰτοῦντας τὰ μηχανάροτρα τῆς Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας. 4) Ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἀνεπάρκειαν τῶν παραγωγῶν πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῶν ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας καταστραφεισῶν ἀμπελουργικῶν ἐκμεταλλεύσεώς των, τὸ Ὑπουργεῖον συνιστᾷ ἑκάστοτε εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων ἀμπελουργικῶν δανείων. Οὕτω, διὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον ἐνεκρίθησαν πιστώσεις διὰ τὴν ἀμπελουργίαν δραχ. 10.000.000 καὶ χορηγοῦνται μεσοπρόθεσμα δάνεια ὑπὸ τὰς ἑξῆς προϋποθέσεις τὰς καθορισθείσας ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. α) Τὰ δάνεια εἶναι 5ετοῦς διαρκείας καὶ χορηγοῦνται ἀπὸ τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε., αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων κατὰ πρῶτον δι’ ἀνασύστασιν καταστραφέντων ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας ἀμπελώνων καὶ ἐν συνεχείᾳ δι’ ἀντικατάστασιν γεγηρακότων τοιούτων. β) Ἀνώτατον ὅριον χορηγητέου ποσοῦ δανείου μέχρι δρχ. 10.200 διὰ δημιουργίας ἀμπελῶνος ἐκτάσεως 6 στρεμμάτων καὶ μὲ στρεμματικὴν ἐπιβάρυνσιν μέχρι δραχ. 1700, ἤτοι δι’ ἀξίαν ἁπλῶν μοσχευμάτων δρχ. 1000 καὶ δι’ ἀντιμετώπισιν δαπάνης ὑπολειπομένων ἐργασιῶν ὁλοκληρώσεως προετοιμασίας τοῦ ἐδάφους δρχ. 700. Ἐξυπακούεται ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ πρέπει νὰ συνεισφέρουν καὶ προσωπικὴν ἐργασίαν. γ) Προτιμῶνται δι’ ἐνίσχυσιν οἱ παραγωγοὶ τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομία στηρίζεται κυρίως εἰς προϊόντα ἀμπέλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2344 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ κατατεθεῖσαν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση, ἐρώτησιν «περὶ καταργήσεως τῆς φορολογίας ρητίνης» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ρητίνην, ὡς καὶ διὰ τὰ λοιπὰ δασικὰ προϊόντα, εἰσπράττεται Δημόσιος φόρος. Ὁ φόρος οὗτος ἐκ ρητίνης ἀνῆλθε τὸ παρελθὸν ἔτος εἰς 7.500.000 περίπου δραχμῶν καὶ ἀποτελεῖ ἔσοδον μετὰ τοῦ τοιούτου τῶν λοιπῶν δασικῶν προϊόντων τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν. Οἱ πόροι τοῦ Ταμείου τούτου διατίθενται πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν παρ’ αὐτοῦ προβλεπομένων σκοπῶν εἰδικώτερον δὲ διὰ τὴν φύλαξιν τῶν δασῶν, ἐνέργειαν ἀναδασώσεων, τὴν προστασίαν ἐκ τῶν πυρκαϊῶν, τὴν κατασκευὴν δασικῶν δρόμων, τὴν διευθέτησιν χειμάρρων κ.λ.π. Κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, ὁ φόρος ρητίνης, ὡς συμβαίνει καὶ διὰ τὰ λοιπὰ κύρια δασικὰ προϊόντα, τὴν ξυλείαν, εἶναι 4% τῆς ἀγοραίας τιμῆς τοῦ προϊόντος τούτου καθοριζόμενος κατ’ ἔτος διὰ Διατάγματος, βάσει τῆς κρατούσης τιμῆς πωλήσεως. Ἡ τοιαύτη φορολογία εἰδικῶς, ὡς πρὸς τὴν ρητίνην, θὰ ἠδύνατο, λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπαιτεῖ μείζονα ἐργασίαν πρὸς παραγωγήν, νὰ εἶναι μικροτέρα, δι’ ὃ καὶ ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ θὰ ληφθῇ σχετικὴ νομοθετικὴ μέριμνα. Οὐχ’ ἧττον ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ρητινοπαραγωγῶν κατὰ τὸν καταρτισθέντα πίνακα διατιμήσεως καθωρίσθη τιμὴ ἐλάσσων τῆς πραγματικῆς καὶ οὕτω εἰσπράττεται οὐσιαστικῶς φόρος ἀντιστοίχως περίπου μόνον εἰς τὰ 10% ἀγοραίας τιμῆς. Ἡ πλήρης κατάργησις τοῦ τοιούτου φόρου θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν μείωσιν τῶν εἰσπράξεων καὶ ἐκ τοῦ ἀντιστοίχου μισθώματος εἰσπραττομένου ἐκ τῆς ρητίνης τῆς παραγομένης ἐκ τῶν Δημοσίων πευκοδασῶν, ἀνερχομένου ἐπίσης εἰς 5.000.000 δραχ. περίπου κατ’ ἔτος καὶ ἐν τέλει μείωσιν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν καὶ ὡς ἐκ τούτων μὴ ἐπιτέλεσιν τῶν ἐπιδιωκομένων παρὰ τοῦ Ταμείου τούτου σκοπῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Γλιγλῆ, Β. Θανασέκου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ ὑφ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία μηχανικῆς καλλιεργείας κοστολογεῖ τὰς ἐκτελουμένας διὰ τῶν μηχανημάτων της ἐργασίας, βάσει τοῦ πραγματικοῦ μέσου κόστους αὐτῶν. Μείωσις τοῦ τιμολογίου τῆς Υ.Μ.Κ. κάτω τοῦ κόστους δὲν εἶναι δυνατή, διότι ἡ ὑπηρεσία αὕτη ὀφείλει νὰ καλύπτῃ τὰς δαπάνας λειτουργίας της ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ τῶν ἐσόδων της. 2. Δὲν γνωρίζομεν ἂν πράγματι ἰδιωτικοὶ ἐκσκαφεῖς προσεφέρθησαν πρὸς ἐργασίαν εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν Ἐγγείων Βελτιώσεων Μοσχοχωρίου, μὲ ὡρομίσθιον μικρότερον τοῦ αἰτουμένου δι’ ἀντίστοιχα μηχανήματα τῆς Υ.Μ.Κ., ὅμως εἰς περίπτωσιν ἐπιτεύξεως μικροτέρας τιμῆς ἐργασίας, τῶν ἰδιωτικῶν μηχανημάτων, οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται νὰ προτιμήσουν τὴν χρησιμοποίησιν τούτων. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου σημειοῦμεν ὅτι γενικῶς εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα τὰ ὑπὸ τῆς Υ.Μ.Κ. ἐκτελούμενα ἔργα στοιχίζουν πολὺ ὀλιγώτερον τῶν δι’ ἰδιωτικῶν ἐργολάβων ἐκτελουμένων καὶ εἰδικώτερον εἰς τὰς μεμακρυσμένας ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ τὰς νήσους, εἰς τὰς ὁποίας καίτοι τὸ κόστος ἐργασίας τῶν μηχανημάτων παρουσιάζεται ηὐξημένον λόγῳ τῶν δυσχερῶν ἐξυπηρετήσεών των, ἐν τούτοις ἰσχύει τὸ αὐτὸ τιμολόγιον ὡς καὶ διὰ τὰς λοιπὰς περιοχάς. 3. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Ε.Β. Μοσχοχωρίου προμήθειαν ἐκσκαφέως, πρὸς συντήρησιν τοῦ ὑπὸ τοῦ Κράτους κατασκευασθέντος στραγγιστικοῦ ἔργου, γνωρίζομεν, ὅτι δὲν ὑπεβλήθη τοιοῦτον αἴτημα εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἡμῶν, λαμβανομένων, ὅμως, ὑπ’ ὄψιν τῆς μεγάλης ἀξίας τοῦ μηχανήματος (750–800.000 δρχ.), τῆς ἐλλείψεως καὶ στοιχειώδους ἀκόμη πείρας χρήσεως, συντηρήσεως κ.λ. π., βαρέων μηχανημάτων καὶ τοῦ προβλεπομένου μικροῦ ὄγκου ἐργασίας κατ’ ἔτος, κρίνομεν ὅτι ἀντεδείκνυται ἡ πραγματοποίησις τῆς ἐν λόγῳ προμηθείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σαββοπούλου, Ε. Πέτσου, Τ. Βουλοδήμου, Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Πρωϊμάκη, Χ. Παπασταύρου, Ι. Τούμπα, Σ. Τσιαπάρα, Λ. Γιαννοπούλου, Γ. Πρίφτη, Γ. Ἀναγνωστοπούλου, Μ. Γαληνοῦ, Ν. Ἰντζέ, Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3203) 26.2.57, 3202) 26.2.57 καὶ 2803) 10.2.57 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἡ 264 σύστασις τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγ. Σαββοπούλου, ἡ 897 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πέτσου καὶ Τ. Βουλοδήμου καὶ ἡ 263 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Πρωϊμάκη, Ε. Πέτσου, Τ. Βουλοδήμου, Ι. Τούμπα, Χ. Παπασταύρου, Σ. Τσιαπάρα, Α. Γιαννοπούλου, Γ. Πρίφτη, Γ. Ἀναγνωστοπούλου, Μ. Γαληνοῦ, Ν. Ἰντζὲ, Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Ε. Κοθρῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Η.Ε.Μ. κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ προσωπικοῦ της διὰ τὸ ἔτος 1957 προέβη εἰς σημαντικὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ αὐτῶν, δύναται δὲ κατόπιν τούτου νὰ προβῇ εἰς ἀπόλυσιν τοῦ ὑπεραρίθμου προσωπικοῦ (ἄρθρα 11 καὶ 198 τοῦ Κανονισμοῦ Ἐξωτερικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Η.Ε.Μ.). Παρὰ ταῦτα καταβάλλονται προσπάθειαι ἐπὶ τῷ τέλει ἀποτροπῆς τῶν ἀπολύσεων, εἶναι, ὅμως, ἀμφίβολον ἂν τελικῶς θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀποτρέψωμεν ταύτας, λόγῳ τῆς διοικητικῆς αὐτοτελείας τῆς Ἑταιρίας, ἣν συμβατικῶς ἔχει ἐξασφαλίσει ἀπαγορευομένης τῆς μονομεροῦς τροποποιήσεώς της. Ὡς πρὸς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ. μελετᾶται ἐν συσχετίσει πρὸς τὸ ὅλον ἀστικὸν συγκοινωνιακὸν θέμα τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἐργαζάκη καὶ Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3340) 28.2.57 καὶ 3964) 13.3.57 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 960 καὶ 1940 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἐργαζάκη καὶ Δημ. Λαντζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ Ὑπουργεῖον μας δὲν ὑφίσταται ζήτημα πληγέντων, διότι διὰ τοῦ Α. Ν. 1086) 1946 δι’ οὗ ἀπεσκοπεῖτο ἡ ἐπαγγελματικὴ ἀποκατάστασις τῶν πληγέντων αὐτοκινητιστῶν, ἐρρυθμίσθη τὸ αἴτημά των, εἴτε διὰ τῆς χορηγήσεως αὐτοκινήτων ὑπὸ τοῦ Κράτους, εἴτε ἁπλῶς δικαιώματος ἀδείας κυκλοφορίας αὐτοκινήτου δημοσίας χρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Σ. Βασαρδάνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2792) 19.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ὁδὸς Μουζακίου–Ἄρτης ἀποτελεῖ τμῆμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Νομοῦ Ἄρτης, συνεχιζομένης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3 τοιαύτης τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, συνεπῶς διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ συντήρησιν αὐτῆς ἁρμόδια τυγχάνουσιν τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα τῶν Νομῶν. Διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν δὲν ἐχορηγήθη σχετικὴ πίστωσις διὰ τὴν γέφυραν Κοράκου κειμένης ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3956) 13.3.57 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1031 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου, περὶ ἐπανδρώσεως τῶν Ταχ. Γραφείων Ἀργαλαστῆς, Γλώσσης καὶ Σούρπης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ὑφίσταται δυνατότης τοποθετήσεως ὑπαλλήλων εἰς τὰ ὡς ἄνω γραφεῖα λόγῳ ἐλλείψεως προσωπικοῦ, συνεπεία τῆς ὁποίας πλέον τῶν 145 Ταχ. Γραφείων τοῦ Κράτους στεροῦνται Προϊσταμένου. Τὸ θέμα τῆς ἐπανδρώσεώς των θέλει ἀντιμετωπισθῆ κατὰ τὸν διορισμὸν τῶν κατὰ τὸν προσεχῆ μῆνα Μάϊον ἐξερχομένων τῶν Ταχ. Σχολῶν σπουδαστῶν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ χορηγηθῶσιν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν αἱ ἀπαραίτητοι πιστώσεις διὰ τὸν διορισμὸν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ιε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3036) 24.2.57 ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 933 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ, περὶ τοῦ Ταχ. Γραφείου Γλώσσης Σκοπέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ὑφίσταται δυνατότης τοποθετήσεως ὑπαλλήλου εἰς τὸ ὡς ἄνω Γραφεῖον, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ἐλλείψεως προσωπικοῦ Αʹ κατηγορίας, συνεπεία τῆς ὁποίας πλέον τῶν 135 Ταχ. Γραφείων τοῦ Κράτους στεροῦνται Προϊσταμένου. Κατὰ συνέπειαν τὸ ζήτημα τῆς ἐπανδρώσεως τοῦ ἀνωτέρω Ταχ. Γραφείου θέλει ἀντιμετωπισθῆ κατὰ τὸν διορισμὸν τῶν κατὰ τὸν προσεχῆ μῆνα Ἰούνιον ἐξερχομένων ἐκ τῶν Ταχ. Σχολῶν σπουδαστῶν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως ὅτι θὰ χορηγηθῶσι παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν αἱ ἀπαραίτητοι πιστώσεις διὰ τὸν ἅμα τῇ ἐξόδῳ των ἐκ τῶν Σχολῶν διορισμὸν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ιστ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3035) 23.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν συντήρησιν καὶ κατὰ τὴν μετὰ τὴν ἀνακαίνισιν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαμίας–Ἁλμυροῦ διετέθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων αἱ κάτωθι πιστώσεις: 1) Κατὰ τὴν χρῆσιν 1955–56 5.500.000 ἀνακαινισθέντος δι’ ἀσφαλτικῆς ἐπιστρώσεως μεγάλου τμήματος τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ. 2) Κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν δραχμὰς 500.000. Ἐπίσης εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ Τ.Ε.Ο. κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν Νομῶν Φθιώτιδος καὶ Μαγνησίας ἐν αἷς διαλαμβάνεται καὶ ἡ ὑπ’ ὄψιν ὁδός, διετέθησαν αἱ πιστώσεις: α) Φθιώτιδος δραχμαὶ 1.800.000. β) Μαγνησίας δραχμαὶ 1.200.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Ταλιαδούρη, Χ. Παπασταύρου, Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2794) 19.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ διαδρομὴ Γρεβενῶν–Κοζάνης–Βεροίας δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἀρτηρίαν Ἰωαννίνων–Θεσσαλονίκης, ὡς διερχομένη ἐν ὅλῳ δι’ ὀρεινῶν ὄγκων καίτοι μικροτέρου μήκους τῆς προβλεπομένης ὁδικῆς συνδέσεως Ἠπείρου– Θεσσαλονίκης διὰ Θεσσαλίας καὶ Τεμπῶν, ἥτις ἐκτὸς τῆς διαβάσεως Κατάρας, εἶναι κατὰ τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα πεδινὴ ἀρτηρία ἐπιτρέπουσα συνεπῶς ἀνάπτυξιν μεγαλυτέραν ταχυτήτων καὶ μὴ ἐπηρεαζομένης ἐκ τῶν χιονοπτώσεων σοβαρῶς. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν διάβασιν Κατάρας, μελετᾶται ἤδη ἡ παραλλαγὴ τῆς ὁδοῦ διὰ τῆς κατασκευῆς, ἐν ἀνάγκῃ, καὶ σήραγγος. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ αἰτούμενον τμῆμα Μηλᾶ– Κρανιᾶ, ὀρθῶς ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς τοπικῆς σημασίας ὁδὸς ἡ δὲ κατασκευὴ καὶ συντήρησις τοῦ τμήματος τούτου ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Νομαρχιακῶν Ταμείων Ἰωαννίνων καὶ Κοζάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3491) 5.3.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις (ὑπ’ ἀριθ. 997) τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἐν σχέσει πρὸς τὴν λύσιν τοῦ γάμου, λόγῳ διαστάσεων τῶν συζύγων, πλέον τῆς δεκαετίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἐτέθη ἤδη ὑπ’ ὄψει τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως γνωρίσῃ ἡμῖν τὰς ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος ἀπόψεις αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βραχοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 657 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τῶν ἰσχυόντων νόμων Α. Ν. 840) 48, Α. Ν. 971) 1949, Ν. Δ. 1104) 49, Ν. 1854) 51, Ν. 1855) 51, 1919) 51 καὶ 2272) 52 ἀνεγνωρίσθησαν εἰς τοὺς Ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τὰ κάτωθι ὑλικὰ καὶ ἠθικὰ εὐεργετήματα: α) Οἱ ἀνάπηροι καὶ τὰ θύματα τοῦ Ἀγῶνος Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἀπολαμβάνουν παντὸς δικαιώματος καὶ εὐεργετήματος, οὗτινος ἀπολαμβάνουν κατὰ τὴν ἑκάστοτε νομοθεσίαν τὰ θύματα καὶ οἱ ἀνάπηροι 1940–41 (Α. Ν. 971) 49, ἄρθρον 12). β) Εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως παρέχεται πολεμικὴ σύνταξις, ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ θύματα τῶν ἄλλων πολέμων

(Ν. 1855) 51).

γ) Ἀναγνωρίζεται ὡς χρόνος στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας καὶ προσμετρᾶται εἰς τὰς ὑπὸ τῆς ἰσχυούσης Στρατιωτικῆς νομοθεσίας ἐπιβαλλομένας ὑποχρεώσεις ὁ χρόνος καθ’ ὃν ὁπλῖται στρατεύσιμοι ἢ ἔφεδροι οἱασδήποτε κλάσεως ὑπηρέτησαν ὡς ὁπλῖται ἢ Ἀξιωματικοὶ ἢ Ἀνθυπασπισταὶ εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας (Ν. 840) 48). δ) Εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ἀπονέμεται ἀναμνηστικὸν μετάλλιον μετὰ διπλώματος ὡς καὶ ἕτεραι ἀμοιβαὶ καὶ εὐεργετήματα. ε) Οἱ ὁπλαρχηγοὶ ἢ Ἀξιωματικοὶ ἔφεδροι ὑπηρετήσαντες εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας ἐξομοιοῦνται πλήρως ἀπὸ ἀπόψεως δικαιωμάτων καὶ εὐεργετημάτων πρὸς τοὺς Ὁπλαρχηγοὺς τοῦ Μακεδονικοῦ καὶ Βορειοηπειρωτικοῦ ἀγῶνος, πλὴν εἰς τούτους δὲν παρέχεται σύνταξις Α. Ν. (971) 49 ἄρθρον 12). στ) Ὑπολογίζεται εἰς τὸ ἥμισυ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας τῶν Στρατιωτικῶν, ἐφ’ ὅσον οὗτοι μετέσχον πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν Ἑλλάδι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ὡς μέλη ἀνεγνωρισμένων Ἐνόπλων Ἐθνικῶν Ὁμάδων. Ὁ ἐν προσαυξήσει οὗτος χρόνος λογίζεται ὡς χρόνος συνταξίμου ὑπηρεσίας (Ν. 1854) 51 ἄρθρον 40). ζ) Συνταξιοῦχοι ἔφεδροι ἐκ μονίμων Ἀξιωματικοὶ διατελέσαντες μέλη ἀνεγνωρισμένων Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων δικαιοῦνται νὰ προσμετρήσωσιν εἰς συντάξιμον ὑπηρεσίαν των τὸν χρόνον ὃν διετέλεσαν μέλη τῶν Ὁμάδων τούτων (Ν. 1854) 51). η) Εἰς διαπρέψαντας ἀγωνιστὰς Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων καὶ Ἐθνικῶν Ὀργανώσεων μὴ ἐχόντων βιώσιμον κλῆρον, παραχωρεῖται τοιοῦτος ἐκ τῶν ἀποξηρανθεισῶν γαιῶν ἢ δασικῶν ἐκτάσεων διὰ τοῦ Ν. Δ. 1104) 49 (ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν). θ) Ἀναγνωρίζεται ὡς Στρατιωτικὴ ὑπηρεσία Ζώνης Ἐπαφῆς ἡ ὑπηρεσία τῶν μελῶν τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων καὶ Ὀργανώσεων (Α. Ν. 971) 49 ἄρθρον 9). ι) Διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 26396) 4.7.55 ἰσχύουσιν αἱ Γενικαὶ Διατάξεις τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος περὶ χορηγήσεως Γεωργικῶν Κλήρων (ἐφ’ ὅσον βεβαίως ὑπάρχουσι τοιοῦτοι) εἰς πολεμιστὰς εἰς οὓς ὑπάγονται καὶ οἱ Ἀγωνισταὶ Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως μὲ ἀνάλογον σειρὰν προτιμήσεως. 2. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ὑπέβαλε προτάσεις εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ὅπως ἐπεκταθῇ ἡ κειμένη περὶ προστασίας πολεμιστῶν νομοθεσία (Α.Ν. 1836) 51) καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἀναπήρους, τοὺς τραυματίας καὶ τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Αἱ ἐπὶ τούτων ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀναμένονται. 3. Τέλος, ἡμεῖς ἐν τῇ ἁρμοδιότητί μας συνετάξαμεν καὶ προωθήσαμεν σχέδιον νόμου, ὅπερ σήμερον εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἔγκρισιν κατὰ τὰ κεκανονισμένα, διὰ τοῦ ὁποίου συμπληροῦνται αἱ κείμεναι σχετικαὶ διατάξεις εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἔργον τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν Ὁμάδων καὶ Ὀργανώσεων καὶ τῶν Ἀγωνιστῶν. 4. Ἐκ πάντων τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον ἠμέλησεν ὅπως ἐκδηλώσῃ τὴν μέριμνάν του διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος ἐφ’ οὗ ἡ ἐρώτησις καὶ ἔπραξε τὸ πᾶν ὅπως τοῦτο ἀντιμετωπισθῇ ἐπὶ σταθερῶν καὶ δικαίων βάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1033 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ ἀνάκλησις τῶν ἐφέδρων σμηνιτῶν — ὁδηγῶν εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν νόμον (ἄρθρα 19 καὶ 21 τοῦ Ν. Δ. 108) 46) γίνεται δὲ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τοιαύτη. β) Ἐφέτος ἐγένετο πρὸς κάλυψιν ἐκτάκτων ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν, καὶ θὰ διαρκέσῃ τὸ μέγιστον ἐπὶ δύο μῆνας μόνον. γ) Ἡ ὑπάρχουσα νομοθεσία προστατεύει τοὺς ἀνακαλουμένους ἐφέδρους (διατήρησις τῶν θέσεών των, ἀποδοχαὶ κ.λ.π.), ἐπὶ πλέον δὲ προβλέπει τὴν παροχὴν ἐπιδόματος στρατεύσεως, διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἀνακλήσεώς του.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη, περὶ τῆς περιοχῆς ἥτις προτείνεται διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ Πυριτιδοποιείου Αἰγάλεω, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἐργοστασίου, θέμα δυσεπίλυτον λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης συνυπάρξεως πλείστων παραγόντων ὡς καταλλήλου θέσεως, ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ἀφθόνου ὕδατος, χερσαίων καὶ θαλασσίων συγκοινωνιακῶν μέσων, ἐξετάζεται ἀπὸ μακροῦ, ἐν συνεργασίᾳ τῶν ἁρμοδίων Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς ἐνδιαφερομένης Ἑταιρίας. Εἰδικώτερον ἡ θέσις αὕτη, τιθεμένη πρὸς ἐξέτασιν ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, θέλει ἐξετασθῇ ἁρμοδίως ἐν συσχετισμῷ μὲ τὰς ἀνωτέρω ἀπόψεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 967 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη, σχετικῶς μὲ τὰ εἰς παρακτίους ἁλιεῖς χορηγηθέντα μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε. ἔντοκα δάνεια, ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Δάνεια εἰς παρακτίους ἁλιεῖς ἐχορηγήθησαν μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., βάσει τῶν ἀπὸ 30.1.1948 καὶ 30.9.48 συμβάσεων, τῶν ὑπογραφεισῶν μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῶν ἁλιευτικῶν των ἐπιχειρήσεων, τῇ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου. Ὁ τόκος τῶν ἀνωτέρω δανείων ὑπολογίζεται μὲ τὸ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καθορισθὲν ἐπιτόκιον, καθὼς καὶ ὁ τόκος ὑπερημερίας διὰ τὰς μὴ ἐξοφλουμένας ληξιπροθέσμους δόσεις. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω, τὰ χορηγούμενα δάνεια ἐπεβαρύνοντο κατ’ ἀρχὰς μὲν μὲ ἀσφάλιστρα κατὰ κινδύνων πολέμου, ἀργότερον δὲ μόνον κατὰ κινδύνων θαλάσσης. Ἁλιεῖς τινές, μὴ ἐξοφλοῦντες κανονικῶς τὰς δόσεις των κατὰ τὴν λῆξιν αὐτῶν καὶ καθιστάμενοι οὕτω ὑπερήμεροι, ἐπεβαρύνοντο ἀφ’ ἑνὸς μὲν μὲ τὸν τόκον ὑπερημερίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μὲ τὰ ἀσφάλιστρα ἅτινα κατέβαλεν ἡ Α.Τ.Ε. ἀσφαλίζουσα τὰ ὑπέγγυα αὐτῇ σκάφη των, καὶ μὲ τὸν τόκον ὑπερημερίας τῶν ἀσφαλίστρων τούτων ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ἀσφαλιστικοῦ συμβολαίου. Οὕτω κεφάλαιον, τόκοι, ἀσφάλιστρα καὶ τόκοι ὑπερημερίας ηὔξανοντο ἁλματωδῶς. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ οἰκονομικοῦ ἀδιεξόδου εἰς ὃ περιῆλθον οἱ ὑπερήμεροι παράκτιοι ἁλιεῖς ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 231481) 56 κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν ἥτις παρέχει τὴν δυνατότητα τῆς εὐχερεστέρας ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν των. Διὰ ταύτης προβλέπεται ὅτι οἱ ἐξοφλοῦντες μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 10.000 δραχ. θὰ ἐξοφλήσωσι τὴν ὀφειλὴν εἰς 10 ἑξαμηνιαίας δόσεις, οἱ ὀφείλοντες μέχρι 15.000 δραχμὰς εἰς 12 ἑξαμηνιαίας δόσεις, οἱ ὀφείλοντες μέχρι 20.000 δραχ. εἰς 14 ἑξαμηνιαίας δόσεις καὶ οἱ ὀφείλοντες ἄνω τῶν 20.000 δραχ. εἰς 16 ἑξαμηνιαίας δόσεις. Αἱ βεβαιούμεναι ἀπὸ 1.3.1957 ὡς ἄνω ὀφειλαὶ εἰς τὰ κατὰ τόπους Δημόσια Ταμεῖα, θὰ περιλαμβάνουσι τὰς πάσης φύσεως ἀπαιτήσεις τῆς Α.Τ.Ε. (κεφάλαιον, τόκους ἁπλοῦς, ἀσφάλιστρα, τόκους ὑπερημερίας, τυχὸν δικαστικὰ ἔξοδα κ.λ.π.) καὶ θὰ ἐπιβαρύνωνται ἀπὸ τῆς ὡς ἄνω ἡμερομηνίας μόνον μὲ τόκον 4% πρὸς κάλυψιν τοῦ καταβαλλομένου εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τόκου καὶ τὴν ἀντασφάλισιν τοῦ Δημοσίου, καθ’ ὅσον ὀφειλαὶ μέχρι 30.000 δρχ. θὰ μένουσιν ἀνασφάλιστοι. Ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν ὀφειλῶν ἐκ τῶν πάσης φύσεως ἐπιβαρύνσεων καθίσταται ἀδύνατος, καθ’ ὅσον αὗται εἶναι ἀπαιτήσεις τῆς Α.Τ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3217) 26.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα 1 τῆς ἐρωτήσεως. Εἰς ἃς περιπτώσεις ἡ εἰσαγωγὴ οἴνων εἰς χώρας τῆς ἀλλοδαπῆς τελεῖ ὑπὸ ποσοτικὸν περιορισμὸν καὶ ἐπιτυγχάνεται κατόπιν διαπραγματεύσεων, αἱ ὁποῖαι, σημειωτέον, εἶναι δυσχερεῖς, ἡ παραχώρησις σχετικῆς ποσοστώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανεμηθῇ αὕτη κατὰ περιφερείας προελεύσεως τῶν οἴνων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι λόγῳ τῆς πληθύος τῶν περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος τῶν παραγουσῶν οἴνους θὰ κατέληγεν ἡ ποσόστωσις νὰ κατανεμηθῇ εἰς μικρὰ ποσά, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι δὲν νοεῖται πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὸν ξένον ἀγοραστὴν τὴν περιφέρειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἀγοράσῃ τὸν οἶνον, ἂν μάλιστα ὁ οἶνος οὗτος εἶναι καὶ ἄγνωστος. Ἀλλὰ ἐπὶ πλέον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποβῇ ἐνδεχομένως καὶ ἐπιζήμιον διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου προϊόντος τὸ αἰτούμενον μέτρον διότι ἂν κατενέμετο εἰς ὅλας τὰς οἰνοπαραγωγοὺς περιφερείας ἡ ποσόστωσις καὶ οἱ ἀλλοδαποὶ ἀγορασταὶ δὲν ἠγόραζον τοὺς οἴνους ὡρισμένης ἢ ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν τότε κατὰ τὰ ἀντίστοιχα ποσὰ θὰ ἔμενε ἡ ποσόστωσις ἀχρησιμοποίητος, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο μέσῳ αὐτῆς νὰ ἐξαχθῶσι οἶνοι ἄλλων περιφερειῶν. Περὶ τούτου ὑπάρχει καὶ σχετικὴ πεῖρα. Πράγματι ὅταν πρὸ τριετίας ἡ Γερμανικὴ Κυβέρνησις παρεχώρησε πέραν τῆς κανονικῆς γενικῆς ποσοστώσεως μίαν εἰδικὴν τοιαύτην δι’ οἴνους Κρήτης ἀξίας 275.000 δολλαρίων ἡ χρησιμοποίησις αὐτῆς δὲν ὑπερέβη τὰς 70.000 δολλαρίων καὶ οὕτω παρέμεινεν ἀχρησιμοποίητον ποσὸν 205.000 δολλαρίων, τὸ ὁποῖον εὐχερῶς θὰ ἠδύνατο νὰ καλυφθῇ δι’ οἴνων ἑτέρων περιφερειῶν τῆς χώρας, ἂν δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν σχετικὴν συμφωνίαν ὁ περιορισμὸς τῆς περιφερείας προελεύσεως. Διὰ τὸ 2 θέμα τῆς ἐρωτήσεως ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. (Γεν. Χημεῖον τοῦ Κράτους. Διεύθυνσις Φορολογίας Οἰνοπνεύματος) τὸ ὁποῖον παρακαλεῖται ὅπως ἀπαντήσῃ ἀπ’ εὐθείας ὑμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1017) 7.3.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μαγνησίας κ. Ἠλία Σκυλλάκου, δι’ ἧς ἐρωτᾷ διατὶ δὲν καταβάλλεται εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς πρόσθετον πλασματικὸν δάνειον ἵνα μὴ πιεζόμενοι οὗτοι ὑπὸ τῆς ἀνάγκης νὰ πωλοῦν τὰ καπνά των εἰς τὸ καπνεμπόριον εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις πρὸς προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν κατέβαλεν ἐγκαίρως τὴν αʹ καὶ βʹ δόσιν τῶν πλασματικῶν δανείων καὶ εἰς ποσοστὸν ηὐξημένον ἔναντι τοῦ ἔτους 1955. Ἐκτὸς τούτου ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνὸς θὰ καταβληθῇ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς περιφερείας Θεσσαλίας πρόσθετον πλασματικὸν δάνειον 1 δραχμῆς κατ’ ὀκᾶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πέτσου, Α. Τσουκαλᾶ κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1220 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 687 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πέτσου, Α. Τσουκαλᾶ κ.λ.π., ἀφορῶσαν εἰς τὴν βαθμολογικὴν τακτοποίησιν παιδαγωγικοῦ προσωπικοῦ τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ σχέδιον νόμου περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται καὶ ἡ βαθμολογικὴ τακτοποίησις τοῦ Παιδαγωγικοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν, εὑρίσκεται ὑπὸ ἐπεξεργασίαν πρὸς τὴν τελικὴν διατύπωσιν τούτου, καὶ ἐν συντόμῳ χρονικῷ διαστήματι θέλει κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ, Ε. Πέτσου, Χ. Παπασταύρου, Α. Τσουκαλᾶ, Τ. Βουλοδήμου, Λ. Αὐγερινοῦ καὶ Ι. Ριζιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1158) 707 τῆς 28.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 672 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ, Ε. Πέτσου, Χ. Παπασταύρου, Α. Τσουκαλᾶ, Τ. Βουλοδήμου, Α. Αὐγερινοῦ καὶ Ι. Ριζιώτη, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6591) 88 τῆς 14.1.57 ἔγγραφόν μας, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν. Πρόκειται περὶ ἀπαντήσεως ἐπὶ ταὐταρίθμου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως περὶ τῶν αἰτημάτων Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2841) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Ε. 176) 25.1.1957 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον ἐκ παραδρομῆς δὲν συναπεστάλη ὑμῖν μετὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Ε. 853) 16.3.57 τοιούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Σ. ΔΕΛΗΝΙΚΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 545 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀντ. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ ἀνοικοδομήσεως δημοτικῶν θεάτρων καὶ κρατικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ Δῆμοι μεταπολεμικῶς ἀντιμετωπίζουν ηὐξημένας ἀνάγκας ἐκτελέσεως ζωτικωτάτων διὰ τοὺς δημότας κοινωφελῶν ἔργων, ὡς εἶναι τὰ τῆς ὑδρεύσεως, ὑπονόμων, ἐξυγιάνσεως, ἠλεκτροφωτισμοῦ κ.λ.π., δι’ ἃ δὲν παρουσιάζουσι τὴν ἀπαιτουμένην οἰκονομικὴν δυνατότητα. Ἐξ ἴσου τοὺς ἀπασχολεῖ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀνεγέρσεως ἢ ἀνοικοδομήσεως τῶν δημοτικῶν θεάτρων ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν αὐτῶν δυνατοτήτων. Γενικώτερον, τὸ ὅλον οἰκονομικὸν τῶν ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἐξετάζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ δὲ τὴν ἐπίλυσίν του ἀναμφιβόλως θὰ ἐκπληρωθῇ καὶ ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τῆς ἀνεγέρσεως ἢ ἀνοικοδομήσεως τῶν δημοτικῶν θεάτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2979) 22.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν, ὑπ’ ἀριθ. 917 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Μείωσις τῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. θεσπισμένων εἰσφορῶν θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ἀδυναμίαν τούτου ὅπως ἐκπληρώσῃ τὰς ἔναντι τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων αὐτοῦ ὑποχρεώσεις του. Πρόσθετα τέλη ἐπιβάλλονται μόνον εἰς περιπτώσεις μὴ ἐμπροθέσμου καταβολῆς τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν πρὸς τὸ Ἵδρυμα. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν τῶν ἀνηλίκων μισθωτῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι πρὸς διευκόλυνσιν τῆς προσλήψεως καὶ ἀπασχολήσεως ἀνηλίκων διὰ τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ Ν. Δ. 2698) 53 ἡ ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰσφορὰ διὰ τοὺς μέχρι 18 ἐτῶν καθωρίσθη εἰς τὸ ¼ τῆς ἀναλογούσης εἰς τὸ τεκμαρτὸν ἡμερομίσθιον τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου εἰδικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου, καὶ Ι. Παπαδημητρίου, διὰ τὰς ὑπὸ τῆς Α. Ε. Κλωστήρια Λαυρίου γενομένας ἀπολύσεις τῶν ἐργατριῶν 1) Μπάλτα, 2) Ἀλεξίου, 3) Σπετσιώτου, 4) Τσίρου καὶ 5) Χατζηστρατῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς πρὸς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 105) 2) 3.57 ἀναφορᾶς τοῦ Γραφείου Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας Λαυρίου εἰς ἣν ἀναφέρονται οἱ λόγοι τῆς ἀπολύσεως τῶν ἐν λόγῳ ἐργατριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11171) 665 ἡμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπαναφορᾷ τῆς τηλ)κῆς διαμαρτυρίας τοῦ Σωματείου Κλωστοϋφαντουργῶν διὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐργατρίας Μπάλτα ὑπὸ τῶν Κλωστηρίων Λαυρίου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόλυσιν τῆς ἐργατρίας Α. Μπάλτα ἔχομεν ἀναφέρει ὑμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 67)31.1.57 καὶ 85)13.2.57 ἀναφορῶν ἡμῶν ὅτε καὶ ἐπελήφθημεν τοῦ ζητήματος τόσον τῆς ἀπολύσεως τῆς ὡς ἄνω ἐργατρίας, ὅσον καὶ τῶν μετέπειτα γενομένων ἀπολύσεων (Ἀλεξίου Ε., Τσίρου Σ., Σπετσιώτου κ.λ.π.), ὅτι αὗται ἀπελύθησαν — κατὰ δήλωσιν τῆς Διευθύνσεως τῶν Κλωστηρίων Λαυρίου — διότι ὑποκινούμεναι ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου Κλωστοϋφαντουργῶν Χατζηιγνατιάδη, ἐδημιούργουν ἀναταραχὰς εἰς τὸ ἐργοστάσιον εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς, σχετικῶς δὲ μᾶς ἀπέστειλαν καὶ τὸ ἀπὸ 11.2.57 ἔγγραφον, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου καὶ ἀπεστείλαμεν ὑμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67 ἀναφορᾶς ἡμῶν. Ἐν συνεχείᾳ ἐπισκεφθέντες καὶ πάλιν τὴν 27ην τρ. τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον μᾶς ἐδηλώθη παρὰ τοῦ ὑπευθύνου κ. Παναγιώτου, ὅτι τόσον ἡ ἐργάτρια Α. Μπάλτα ὅσον καὶ αἱ Ε. Ἀλεξίου, Σ. Τσίρου, Ε. Σπετσιώτου, Α. Μήττα, Ζ. Χατζηστρατῆ καὶ Αἰκ. Γερασιμίδου, ἀπελύθησαν ὡς ἀπειθαρχοῦσαι εἰς τὰς ἐντολὰς τῶν προϊσταμένων των καὶ δι’ οὓς λόγους εἰς τὸ ἀπὸ 11.2.57 ἔγγραφον πρὸς ἡμᾶς ἀναφέρουν, τοὺς ὁποίους καὶ θεωροῦν σοβαρούς, ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀνάκλησις τῆς ἀπολύσεώς των. Ἐν Λαυρίῳ τῇ 2 Μαρτίου 1957

Ὁ Προϊστάμενος

Γ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Διαγράφεται ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθῶσι τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε τὸ παρεχόμενον εἰς τοὺς ἐξερχομένους ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς ὑπὸ τοῦ Τ.Α. Ο.Χ. ἐφ’ ἅπαξ ἐπίδομα ἐξόδου ὑπολογίζεται ὡς καὶ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, λόγῳ ἀπουσίας αὐτοῦ. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ αἱ ἐν Θεσσαλονίκῃ Πολιτικαὶ καὶ Στρατιωτικαὶ Ἀρχαὶ δὲν παρέστησαν εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τελεσθὲν ἐπιστημονικὸν μνημόσυνον, εἰς μνήμην τοῦ Ἀλεξάνδρου Σβώλου.

§6Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης, πρὸ μηνῶν, ἐτέλεσεν ἐπιστημονικὸν μνημόσυνον, εἰς μνήμην τοῦ ἀειμνήστου Ἀλεξάνδρου Σβώλου. Εἰς τὸ μνημόσυνον αὐτὸ ἐκλήθησαν νὰ παραστοῦν ἅπασαι αἱ Πολιτικαὶ καὶ Στρατιωτικαὶ Ἀρχαὶ τῆς Θεσσαλονίκης... Οὐδείς, ὅμως, ἐκ τῶν ἐκπροσωπούντων τὰς Ἀρχὰς αὐτὰς παρέστη, εἰς τὸ ἐν λόγῳ μνημόσυνον, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐσχολιάσθη δυσμενέστατα εἰς βάρος τῶν Ἀρχῶν αὐτῶν. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ τονίσω, ὅτι τὸ μνημόσυνον ἦτο ἐπιστημονικόν. Ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἐνόμισε χρέος της, ἀποτίουσα φόρον τιμῆς εἰς τὸν ἐκλιπόντα αὐτὸν ἄνδρα, νὰ τελέσῃ ἐπιστημονικὸν μνημόσυνον. Νομίζομεν, ὅτι καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν εἶχον οἱ ἐκπροσωποῦντες τὰς Ἀρχὰς αὐτάς, νὰ παραστοῦν εἰς τὸ ἐν λόγῳ μνημόσυνον, ἀνεξάρτητα — τυχὸν — ἀπὸ τὰς προσωπικάς των ἀντιλήψεις. Καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλήν, εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη διὰ τὴν παράλειψιν αὐτοῦ τοῦ καθήκοντος ἐκ μέρους τῶν Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν τῆς Θεσσαλονίκης, ἀπέναντι τοῦ ἀειμνήστου Ἀλεξάνδρου Σβώλου.

§7Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Πράγματι, ἐκ τῶν Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι ἐκλήθησαν εἰς τὸ μνημόσυνον Σβώλου, αἱ πλεῖσται ἐξ αὐτῶν παρέστησαν. Δὲν παρέστη μόνον ὁ Νομάρχης καὶ ὁ Στρατιωτικὸς Διοικητής. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἐμφανίζεται τυπικὴ ἡ ὑποχρέωσις τῆς παραστάσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέμβῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, οὔτε νὰ λογοδοτήσῃ, ἐὰν τὰ πρόσωπα αὐτὰ δὲν ἐπίστευον, ὅτι πρέπει νὰ τιμήσουν τὴν μνήμην τοῦ ἀειμνήστου Ἀλεξάνδρου Σβώλου. Βεβαίως, ἐκτιμᾶται καὶ τὸ ἔργον του τὸ ἐπιστημονικόν, ἀλλὰ καὶ σεβαστὸς εἶναι.

§8Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Δὲν παρέστησαν αἱ Ἀρχαί...

§9Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Παρέστησαν αἱ πλεῖσται Ἀρχαί. Δὲν παρέστησαν 2–3, διότι δὲν ἐπίστευον, ὅτι ἔπρεπε νὰ παραστοῦν. Ἄλλωστε δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἐθνικοῦ πένθους.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Προέδρων Κοινοτήτων Ἐπαρχίας Λήμνου.

§11Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τὸ θιγόμενον ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως τῆς ἐπαρχίας Λήμνου ὑπερβαίνει κατά τι τὰς συνήθεις ἀναφοράς. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω ὄχι μόνον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ καὶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς, πράγματι, ἰδιορρύθμου διοικητικοῦ καθεστῶτος, ποὺ διέπει μίαν νῆσον, οὐσιαστικὰ ἀπομονωμένην, ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπον ἐπικράτειαν. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἔνστασις, ἡ ὁποία θὰ ἀντιταχθῇ, εἶναι ὅτι θὰ εἶναι ὁ μικρότερος Νομός. Εἶναι σωστόν. Τὸ γνωρίζω. Θὰ εἶναι Νομὸς 30.000 κατοίκων, ἐνῷ ὁ ἀμέσως μεγαλύτερος εἶναι 33.000. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, ὅτι μόνον ὁ πληθυσμὸς εἶναι προσδιοριστικός, εἶναι καθοριστικὸς τῆς διοικητικῆς αὐτονομίας, ἑνὸς τόπου. Δὲν θέλω νὰ παραπονεθῶ. Ἀπεναντίας, ζηλεύω τοὺς μικροὺς τρεῖς Νομοὺς Πρεβέζης, Ἄρτης καὶ Λευκάδος, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τόσον ἐγγὺς ἀποστάσεις ὁ εἷς ἀπὸ τὸν ἄλλον, ὅσον τὸ ἓν χωρίον τῆς Λήμνου ἀπὸ τὸ ἄλλο. Ἀλλὰ ἡ Λῆμνος χωρίζεται ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην μὲ 99 ναυτικὰ μίλλια καὶ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὴν ἄγονον γραμμὴν μίαν φορὰν τὴν ἑβδομάδα, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ, λόγῳ κακοκαιρίας, εἰς ἓν ἀπὸ τὰ τρικυμιωδέστερα Ἑλληνικὰ πελάγη, διακοπὴ τῆς συγκοινωνίας. Κατὰ τὰς περυσινὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς, τόσον ὁ κ. Ξενοδοχειάρης, ὅσον καὶ ἐγώ, ἐπὶ 20 ἡμέρας ἐπεχειροῦμεν, πότε μέσῳ Καβάλας, ὅπου μετέβημεν ἀεροπορικῶς καὶ πότε μέσῳ Μυτιλήνης, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιστρέφοντες ἐκ Καβάλας, ἀεροπορικῶς εἰς Ἀθήνας καὶ χρησιμοποιοῦντες ἐκ νέου ἀεροπλάνον, διὰ νὰ πᾶμε εἰς Μυτιλήνην, νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐκλογικήν μας ἐπαρχίαν. Καὶ ἐγὼ δὲν κατώρθωσα νὰ φθάσω. Δὲν ἐπῆγα εἰς τὴν πατρίδα μου. Εἶναι τρομερὸν τὸ δρᾶμα τῶν διοικουμένων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι, δι’ οἱονδήποτε ζήτημα εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πᾶνε εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ νὰ χάσουν μιᾶς ἑβδομάδος τοὐλάχιστον παραμονῆς καὶ δαπάνης τρομερᾶς, εἰς τρόπον ὥστε, οὐσιαστικῶς, τὰς περισσοτέρας φοράς, νὰ παραπονοῦνται τῶν πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ διοικούμενοι, ἐκ τοῦ λόγου τοῦ στοιχειώδους, ὅτι ὑπάρχει διοίκησις, ὅτι ὑπάρχει ὠργανωμένη Πολιτεία. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι μόνον ὁ πληθυσμὸς ὅστις προσδιορίζει τὴν διοικητικὴν αὐτονομίαν, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ ἐξαιρετικοὶ λόγοι. Ὁ Πειραιεὺς ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ 300.000 κατοίκους, ἀλλὰ δὲν ἐζήτησε ποτὲ νὰ γίνῃ αὐτοτελὴς Νομός. Ἡ Λῆμνος ἀκόμη καὶ ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἀκριβῶς διότι εἶχεν αὐτὴν τὴν ἰδιορρυθμίαν ἀπετέλει ἴδιον Νομόν. Διὰ τῆς ἀπελευθερώσεως δηλαδὴ ἀπεστερήθη τῆς παρουσίας Διοικήσεως, τῆς ὁποίας δὲν ἐστερεῖτο ἐπὶ Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον δεδικαιολογημένη κἄθε χροιᾶς τοπικισμοῦ αἴτησις, ἀπὸ τὴν αἴτησιν τὴν ὁποίαν ὑποβάλλουν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες τῆς ἐπαρχίας αὑτῆς. Δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἡ αἴτησις αὕτη τύχῃ τῆς προσηκούσης προσοχῆς καὶ μὴ ἀπορρίψῃ ταύτην, ὅπως γίνεται ἐπὶ 45 ἔτη μὲ τὸ τυπικὸν δικαιολογητικὸν ὅτι ὁ πληθυσμὸς τῆς Λήμνου εἶναι μικρός. Νομίζω, ὅτι καὶ συνάδελφοι ἀπὸ τὴν μεγαλυτέραν ἀδελφὴν νῆσον τοῦ Νομοῦ, θὰ βεβαιώσουν ὅτι ὑφίσταται πράγματι αὐτὸ τὸ ὀξύτατον ζήτημα τῆς διοικήσεως, εἰς μίαν ἐπαρχίαν ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ τὰς γενναιότερον εἰσφερούσας εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν.

§12Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν Νομαρχιῶν θεωρεῖται ἤδη ὅτι εἶναι ὑπερβολικός. Κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ πλείστας ὅσας πλευρὰς ὑπεστηρίχθη ἡ ἄποψις, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ. Παρομοίαν περίπτωσιν πέραν τῆς περιπτώσεως τῆς Λήμνου ἔχομεν εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Γρεβενῶν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐντὸς Νομοῦ, ὅστις εἶναι μεγάλης ἐκτάσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰδικῶς διὰ τὴν Λῆμνον, ὁ Νομάρχης Μυτιλήνης, ἔχει ἐκχωρήσει εἰς τὸν Ἔπαρχον Λήμνου πολλὰς τῶν ἁρμοδιοτήτων του, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἀνάγκη τῆς καθόδου τῶν κατοίκων εἰς Μυτιλήνην, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν διαφόρων ὑποθέσεών των. Πάντως, πρὸς τὸ παρόν, δὲν προβλέπεται ἡ ἵδρυσις νέας Νομαρχίας καὶ συνεπῶς οὔτε εἰς τὴν Λῆμνον.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ σᾶς παράσχω τὴν ἑξῆς συμπληρωματικὴν πληροφορίαν: Εἰς τὸ Ἐπαρχεῖον Λήμνου δὲν ὑπηρετεῖ κἂν Ἔπαρχος, ἀλλὰ εἷς Γραμματεύς, ἐκτελῶν χρέη Ἐπάρχου. Δὲν ἔχω παράπονον ἐναντίον τοῦ ὑπαλλήλου τούτου, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ Νομάρχης διὰ τὰς τοπικὰς ὑποθέσεις εἶναι πανυπουργός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει περὶ τοῦ Ἐπάρχου Λήμνου. Ὥστε τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τόσον ζήτημα ξεσυνερίσματος ἢ μιᾶς ἐπιθυμίας νὰ ὀνομασθῇ μία ἐπαρχία Νομαρχία. Εἶναι ζήτημα οὐσιαστικὸν καὶ σᾶς παρακαλῶ, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει ἀντιμετώπισις σήμερον ἱδρύσεως νέας Νομαρχίας, ἀλλὰ ὑπάρχει ἀντιμετώπισις τοῦ συνόλου τοῦ διοικητικοῦ προβλήματος, ὁπότε νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, νὰ γίνῃ μία ρύθμισις, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἔχῃ μόνον τὸν πληθυσμὸν ὡς κριτήριον.

§14Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως τὰ συγκοινωνιακὰ ζητήματα ἔχουν πρωταρχικὴν σημασίαν ἰδίᾳ προκειμένου περὶ νήσων. Ὡς πρὸς τὴν ἐπάρκειαν προσωπικοῦ τοῦ Ἐπαρχείου Λήμνου, θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐὰν ἔχητε νὰ προτείνητε τὶ συγκεκριμένον νὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα.

§15Α. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀνεφέρθη ἡ περίπτωσις Γρεβενῶν, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ἐπιτακτικὴ καὶ οὐσιώδης ἀνάγκη ἐπιβάλλει τὴν ἵδρυσιν Νομαρχίας Γρεβενῶν. Σήμερον, ὡς ἔχει εἰς ἔκτασιν ὁ Νομὸς Κοζάνης, δὲν δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ, ὥστε διοικητικῶς νὰ ἐλέγχωνται ὅλαι αἱ περιοχαί του. Ἡ ἐπαρχία Γρεβενῶν ἀποτελουμένη ἀπὸ πληθυσμὸν ὑπερβαίνοντα τὰς 75.000 κατοίκους, δὲν δύναται νὰ διοικηθῇ ἐπιλύουσα ἐπιτυχῶς τὰ προβλήματά της. Μόνον ἐὰν συσταθῇ Νομαρχία Γρεβενῶν, ἀντικαθιστῶσα τὴν σημερινὴν μορφὴν διοικήσεως, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ αὕτη καὶ νὰ προοδεύσῃ. Ἡ περιοχὴ Γρεβενῶν σήμερον ἔχει πολλὰς ἀνάγκας. Δὲν δύνανται νὰ θεραπευθοῦν αὗται ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐπαρχίας. Αἱ συγκοινωνιακαὶ ἀνάγκαι εἶναι μεγάλαι καὶ θὰ καλυφθοῦν μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἵδρυσις Νομαρχίας Γρεβενῶν. Ἐπίσης, ὁ δασικὸς πλοῦτος αὐτῆς θὰ γίνῃ ἐκμεταλλεύσιμος, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἵδρυσις Νομαρχίας. Ἐπιβάλλεται κατὰ πρῶτον λόγον νὰ συσταθῇ ἡ Νομαρχία Γρεβενῶν καὶ κατὰ δεύτερον λόγον τῆς Λήμνου ἢ οἱαδήποτε ἄλλη, συγκεντροῦσα τὰ πρὸς τοῦτο προσόντα.

§16Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μᾶς συγχωρῆτε, διὰ τὴν ἀπουσίαν, διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παραστῶμεν εἰς τὸ πολιτικὸν μνημόσυνον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. (Ἀποχωροῦν ὅλοι οἱ βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων).

§17Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι ὀφθαλμοφανὴς ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας.

§18Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, κύριε Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως, αἱ προτάσεις νόμων θὰ συνεχισθοῦν τὴν προσεχῆ Τετάρτην. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 7.30′ μ. μ.)