1957.03.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56η

ΤΕΤΑΡΤΗ 6 Μαρτίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Δαβάκης (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ν. 1629) 1951 «περὶ φάρων». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 68) 13.1.1955 καὶ 251) 29.1.1955 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ κ. κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1946– 47, 1950–51, 1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ὡς καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Εἰδικῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ὁ κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ Ἐκκλησιαστικοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ταμείου Ἀστυπαλαίας» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1267 τῆς 17 Αὐγούστου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ διορισμοῦ τῶν ἀφικνουμένων ἐκ Κύπρου ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν εἰς Δημόσια Σχολεῖα». Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων» καὶ 2) «Περὶ εἰδικῆς κατονομασίας ἐν τῷ Τελωνειακῷ Δασμολογίῳ τῆς ἡμικατειργασμένης ὀρύζης». Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ὑπαγωγῆς τῆς ἐκ τοῦ Ἱδρύματος Ἠλία Ἀκκάβι περιελθούσης εἰς τὸν «Ὀργανισμὸν Περιθάλψεως διὰ τὴν πόλιν καὶ τὴν νῆσον Ρόδον» καὶ ἐκ τούτου εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον περιουσίας εἰς τὸν Δημοτικὸν Ὀργανισμὸν Προνοίας Ρόδου». 2) «Περὶ διαθέσεως προϊόντος ἐκποιήσεως οἰκοπέδου κληροδοτήματος Ἑλένης Καλλιφορνᾶ ὑπὲρ παρεμφεροῦς σκοποῦ καὶ τροποποιήσεως διατάξεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3354) 1955» καὶ 3) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ νόμου 1771)51 «περὶ διαθέσεως τῶν κληροδοτημάτων Ἐπισκόπων Δωροθέου Σχολαρίου, Προκοπίου, Γ. Κουκουλάρη καὶ Θωμᾶ Πολυκάρπου πρὸς ἵδρυσιν Γυμνασίου Τρικάλων». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 3455)55 «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ν. 2341)53 «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληττομένων ἰδιαιτέρως ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου γενικῶν διανομῶν πληθυσμῶν καὶ καθορισμοῦ τρόπου πληρωμῆς εἰς τοὺς ἀλευρομύλους τῆς διαφορᾶς τιμῆς ἀλεύρων τύπου 90 κ.λ.π.». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 704 τῆς 26 Ἀπριλίου 1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων περὶ ναυτικῶν Πρακτορείων Ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς παραγράφου Βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1770 τῆς 20 Νοεμβρίου 1956 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 3) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1059 τῆς 7 Ἰουλίου 1956 καὶ 1519 τῆς 27 Σεπτεμβρίου 1956 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 4) «Περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ν. 3143)1955 περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τοῦ Ν. Δ. 240)1941 ὀφειλῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Δεκῆς, Α. Καρασπήλιος, Α. Γεροκωστόπουλος, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Ρουμάνης καὶ Α. Δερδεμέζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Α. Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Γ. Γρηγορίου καὶ Κ. Καλκάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου» κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1487)50». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Χαλικιόπουλος καὶ Π. Γαστερᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν καὶ τῶν θυμάτων πολέμου» κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1487)50». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)53 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Μυριδάκης, Ε. Κεφαλογιάννης, Α. Σχινᾶς, Θ. Μπάρμπας, Χ. Γκαργκάνας, Α. Γκελεστάθης, Δ. Θανόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Κ. Παπαγεωργίου, Χ. Ζησιάδης, Α. Μίχας, Δ. Ἰωάννου, Π. Λιαροῦτσος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἀναστασᾶτος, Γ. Κατσαφάδος, Κ. Παπαδόπουλος, Α. Λαδᾶς, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Δ. Θανόπουλος, Ε. Σαββόπουλος, Α. Μητακίδης, Α. Γεροκωστόπουλος καὶ Α. Ψάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως 114 νόμου 1811)51 ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἀναστασᾶτος καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος τῶν ἄρθρων 94 ἕως 114 νόμου 1811)51 ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, Π. Σταυρόπουλος, Μ. Μυριδάκης, Σ. Χούτας καὶ Α. Τσουκαλᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος τῶν ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακκαρᾶς, Λ. Κουτσοπέταλος, Ε. Κεφαλογιάννης καὶ Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ν. «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Μυριδάκης, Θ. Μπάλλας καὶ Δ. Βουρδουμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Πετροπουλάκος, Ι. Κοντοβράκης καὶ Γ. Κατσαφάδος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κλπ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, Σ. Χούτας, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Σταμάτης, Δ. Θανόπουλος καὶ Α. Τσουκαλᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Ἀντων. Ξυνοπούλου, Νικ. Καρασαβίδη, κατοίκων Κυργίων καὶ Παντ. Τσιβελεικίδου, κατοίκου Χαριτωμένης, ἀπόρων καὶ ἀστέγων ἀγροτῶν, αἰτούντων τὴν χορήγησιν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἰκίσκων ἐπὶ τῶν ἰδιοκτήτων οἰκοπέδων των, διότι λόγῳ πλήρους οἰκονομικῆς καχεξίας ἀδυνατοῦν ἐξ ἰδίων των νὰ στεγασθοῦν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, κατατέτει ἀναφορὰς τῆς ὁλότητος τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Καλλιφύτου, Κουδουνίων καὶ Νέας Σεβαστείας, παραπονουμένων κατὰ τῶν Κ.Τ.Ε.Λ. καὶ Κ.Τ.Ε. Δράμας καὶ διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Αὐτοκινητιστικοῦ Συμβουλίου Νομοῦ Δράμας, διότι καίτοι τὰ χωρία των ἀπέχουσι ὀλίγα χιλιόμετρα τῆς πόλεως καὶ ἐπανειλημμένως ἐζήτησαν καὶ συνεχῶς ζητοῦν τὴν προώθησιν τῶν κινουμένων εἰς τὰ πέριξ τῆς Δράμας χωρία Ἀστικῶν Λεωφορείων καὶ εἰς τὰ χωρία των πρὸς ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν, οὐδεμίαν κατανόησιν εὑρίσκουν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Παμπαρία καὶ Δ. Κατσίγιαννη, ζητούντων αὔξησιν τοῦ ἐπιτρεπομένου ἀνωτάτου ὕψους τῶν ἐπὶ τῶν ὁδῶν Τζαβέλλα καὶ Μακεδονίας οἰκοδομῶν κ.λ.π. Ὁ Σύνδεσμος Δημοδιδασκάλων Μαγνησίας ζητεῖ ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ διδασκαλικοῦ κόσμου τῆς Χώρας, ἤτοι αὔξησιν τοῦ παρεχομένου εἰδικοῦ ἐπιδόματος, ἑνιαιοποίησιν τῶν θέσεων τῶν βαθμῶν Τμηματάρχου αʹ καὶ βʹ, αὔξησιν τῶν θέσεων Διευθυντῶν βʹ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Νικολίτσας καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς Παραβόλας–Τριχωνίδος, ζητούντων τὴν προαγωγὴν τοῦ ἐν Παραβόλᾳ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Ἀρρένων Ἀγρινίου εἰς πλῆρες Γυμνάσιον. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ὅπως αἱ Οἰκονομικαὶ Ἐφορίαι Πέλλης ἐγκαταλείψουν διαδικασίαν βεβαιώσεως μισθωμάτων ἐπὶ ἀκινήτων, δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 2536) 55 κατεχομένων παρὰ τῶν οἰκείων τῶν θεωρηθέντων ὡς φυγάδων καὶ μὴ δυναμένων νὰ καταβάλωσι ταῦτα, λόγῳ τῆς οἰκτρᾶς οἰκονομικῆς καταστάσεως εἰς ἣν εὑρίσκονται. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος, Π. Κάβδας, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τοῦ δικαιώματος ἐκπτώσεως ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων, τῶν ταξιδευόντων διὰ λεωφορείων πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωκρ. Νικολαΐδη, Ι. Καλφοπούλου, Παν. Ζύμπα καὶ Θεοδ. Δουλάμη, κατοίκων Δράμας, στεγαζομένων ἀπὸ δεκαπενταετίας εἰς ἐγκαταλελειμμένα κρατικὰ οἰκήματα, παραπονουμένων διότι ἡ Ὑπηρεσία Προνοίας Δράμας κατέθεσεν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον βεβαιωτικὰς καταστάσεις τῆς εἰσπράξεως μισθωμάτων δύο ἐτῶν ἐκ δραχμῶν χιλίων ἑξακοσίων ἐτησίως καὶ αἰτούντων τὴν ἀναθεώρησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ὁρισθῇ ἐτήσιον μίσθωμα 600 δραχμῶν δι’ ἕκαστον κρατικὸν οἴκημα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργοστασιαρχῶν ἀεριούχων ποτῶν Νομοῦ Δράμας, Δ. Τοζακίδη, Ἠλ. Πρέπου, Α. Λαμπαδαρίδη, Α. Χριστοφορίδη, Γ. Χατζηκωνσταντίνου, Θ. Χασάπη καὶ Ἰωάννου Κακελῆ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην χορήγησιν εἰς μεγάλην ἑταιρίαν ἀδείας ἱδρύσεως δύο ἐργοστασιακῶν συγκροτημάτων εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ τὴν παρασκευὴν ἀεριούχων ποτῶν καὶ ὑπογραμμίζουν τὰς τραγικὰς συνεπείας εἰς βάρος τῶν μικρῶν ἐπιχειρήσεων ἐκ μιᾶς τοιαύτης ἐνεργείας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 9.1.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἀποσταλείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 338) 14.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀναπλήρωσιν τῶν ἀπολεσθέντων διπλοτύπων ἐπιτάξεως ὑποζυγίων τὴν γενομένην κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–41, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν κ. βουλευτὴν ὅτι ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τούτου ἐγένετο διὰ τοῦ ἀπὸ 11.12.1956 Β. Διατάγματος «περὶ προσδιορισμοῦ ἀποζημιώσεως δι’ ἐπιταχθέντα ὑποζύγια κ.λ.π.» ἐκδοθέντος εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3612) 1956 Ν. Δ. καὶ δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 296)1956 (τεῦχος Αʹ)

Φ.Ε.Κ.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 740)41.1.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ὡς ἄνω κ. βουλευτὴν τὰ ἑξῆς: Τὸ ἀναφερόμενον ὑπ’ αὐτοῦ ποσὸν δαπανῶν «μεταφορικῶν μέσων» διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1954–55 ἐκ δραχμῶν 25,9 ἑκατομ. ἀνταποκρίνεται οὕτως εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἀντιθέτως τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 64,3 ἑκατομμυρίων, ὅπερ ἐμφανίζεται ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ ὡς ἀντιπροσωπεῦον τὰς δαπάνας «μεταφορικῶν μέσων» τοῦ οἰκον. ἔτους 1955 –1956, ἀφίσταται τῆς πραγματικότητος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι δὲν ἔχουσιν ἐξαχθῆ εἰσέτι στοιχεῖα ἐπὶ τῶν πληρωμῶν γενικῶς τοῦ οἰκονομικοῦ τούτου ἔτους λόγῳ παρατάσεως τῆς χρήσεως αὐτοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι ἡ ἀναλογία τῶν ⅔ τῶν πιστώσεων τούτου διὰ δαπάνας μεταφορικῶν μέσων ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 48.750 μόνον, καὶ συνεπῶς αἱ οἰκεῖαι πληρωμαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβαίνουν τὸ ποσὸν τοῦτο, ὑπολειπόμεναι ἀντιθέτως τῶν πιστώσεων αἰσθητῶς κατὰ κανόνα. Ὡς γνωστόν, τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1955–56, λόγῳ τῆς παρατάσεώς του, περιλαμβάνει τρία ἐν συνόλῳ ἑξάμηνα ἀντὶ τῶν δύο ἑξαμήνων, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποτελεῖται συνήθως τὸ οἰκονομικὸ: ἔτος. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ συνεπῶς ὁμοειδὴς σύγκρισις τῶν πιστώσεων ἢ τῶν δαπανῶν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1954–1955 (δωδεκαμήνου διαρκείας) καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–56 (18μήνου περιόδου) δέον νὰ ληφθῶσι τὰ ⅔ μόνον τῶν πιστώσεων ἢ τῶν δαπανῶν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–56. Οὕτω αἱ μὲν πιστώσεις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1954–55 διὰ μεταφορικὰ ἐν γένει μέσα ἀνῆλθον εἰς δραχμὰς 36.720.200, τὰ δὲ ⅔ τῶν τοιούτων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–1956, ὡς προελέχθη εἰς δραχμὰς 48.750.000 (σύνολον πιστώσεων 1955–56) δεκαοκταμήνου περιόδου δραχ. 73.124.400) ἐμφανίζουν συνεπῶς αἱ τελευταῖαι ἔναντι τῶν πρώτων διαφοραὶ ἐπὶ πλέον ἐκ δραχμῶν 12.000.000 περίπου, ἥτις ὀφείλεται εἰς τὴν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1955–56 ἀποστολὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἐπισκευὴν καὶ δεξαμενισμὸν τῆς πλωτῆς δεξαμενῆς Νο 1 τοῦ Β. Ναυτικοῦ. Ἡ δαπάνη αὕτη ἐκρίθη ὡς ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη λόγῳ τοῦ κινδύνου τελείας καταστροφῆς τῆς ἐν λόγῳ δεξαμενῆς ἐκ τῆς μὴ ἐπισκευῆς της ἀπὸ μακροτάτου χρόνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Λυμπερίδη καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2559)16.2.57 ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Λυμπερίδη καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν παροχὴν δικαιώματος εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, ὅπως τὸν παρ’ αὐτῶν καταναλισκόμενον καπνὸν ἐκ τῆς ἰδίας παραγωγῆς των, κόπτωσι διὰ μηχανικῶν μέσων ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν ἀστυνομικῶν σταθμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ καθιέρωσις τοῦ κατὰ τ’ ἀνωτέρω προτεινομένου μέτρου ἐκτὸς τοῦ ὅτι κατ’ οὐδὲν ἐξυπηρετεῖ, καθ’ ἡμᾶς, τοὺς νομοταγεῖς καπνοπαραγωγούς, ἀπεναντίας διευκολύνει τὴν λαθραίαν διάθεσιν κεκομμένου καπνοῦ, ἐφ’ ὅσον ἡ κοπὴ τοῦ καπνοῦ τῶν παραγωγῶν διὰ τοιούτων μέσων θὰ γίνεται κατ’ ἀνάγκην εἰς μεγαλυτέρας τῶν διὰ τὰς καθημερινὰς ἀνάγκας τῶν ἀπαιτουμένων ποσοτήτων. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ἐκ τῆς ἐνταθείσης τελευταίας διώξεως τοῦ λαθρεμπορίου κατεσχέθησαν τοιαῦτα μηχανήματα (χαβάνια) εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Δι’ ὃ καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπαναφέρωμεν ἐν ἰσχύϊ τὰ μέτρα ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, βουλευτοῦ Λαρίσης, δι’ ἧς ἐρωτᾷ νὰ πληροφορηθῇ διὰ τίνα λόγον δὲν ἀνεστάλη ἡ εἴσπραξις τῶν βεβαιουμένων ὀφειλῶν ἐξ εἰσφορᾶς Ἀγροφυλακῆς εἰς βάρος τῶν κατοίκων τῆς Παρακαρλίου περιοχῆς τῆς ἐπαρχίας Λαρίσης, καίτοι τῶν ἐν λόγῳ κατοίκων κατεστράφη ἡ παραγωγὴ συνεπεία ἀντιξόων καιρικῶν συνθηκῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐγένοντο ἀθρόαι συλλήψεις τῶν ὀφειλετῶν τῆς προκειμένης κατηγορίας, παρὰ τῶν ἁρμοδίων εἰσπρακτορικῶν ὀργάνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τῆς τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 3030)54 τὰ βεβαιωμένα χρέη ἐξ εἰσφορᾶς Ἀγροφυλακῆς κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ)τος, κατέστησαν δημόσια ἔσοδα εἰσπραττόμενα κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων Ἐσόδων. Πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ὡς εἴρηται ὀφειλετῶν, προέβημεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν κάτωθι ἀποφάσεών μας: 1) Τῆς ὑπ’ ἀριθ. 134885)12.5.55 ΡΟΝΕΟ)94)55 δι’ ἧς ἐνεκρίθη ὅπως τὰ βεβαιωθέντα καὶ μὴ εἰσπραχθέντα μέχρι 31.12.54 ἔσοδα τῶν περιφερειακῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς ἅτινα ἀπὸ 1.1.55 μετεφέρθησαν ὑπὲρ τοῦ Λογαριασμοῦ Ἀγροφυλακῆς (Δημοσίου) καταβληθῶσι ἄνευ προσαυξήσεων ἐκπροθέσμου καταβολῆς εἰς μίαν ἢ πλείονας δόσεις μέχρι τῆς 30.6.55 ἤτοι μέχρι τέλους τοῦ οἰκον. ἔτους 1954=55: 2) Τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1635)3.1.56 δι’ ἧς καθωρίσθη ὁ τρόπος καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς ἀγροφυλακῆς τοῦ οἰκον. ἔτους 1955 –56 κατὰ δόσεις καὶ ἀναλόγως τοῦ ὀφειλομένου ποσοῦ καὶ 3) Τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6943)25.2.1956 δι’ ἧς ἐνεκρίθη ἡ ἀμέλησις τῆς εἰσπράξεως τῆς βεβαιωθείσης εἰσφορᾶς ἀγροφυλακῆς οἰκον. ἔτους 1955–56 μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 10 δι’ ἕκαστον φορολογούμενον καὶ δι’ ὑποχρέωσιν ἀναγομένην εἰς πλῆρες οἰκον. ἔτος. Ἐν συνεχείᾳ καὶ πρὸς περαιτέρω διευκόλυνσιν τῶν ὀφειλετῶν τῆς προκειμένης κατηγορίας κατόπιν ὑποβληθέντος ἡμῖν ψηφίσματος τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου καὶ Ἁγυιᾶς (διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 217305)4.9.56 διαταγῆς μας πρὸς τοὺς Διευθυντὰς τῶν Ταμείων Λαρίσης, Τυρνάβου, καὶ Ἁγυιᾶς ἐνεκρίναμεν, ὅπως οἱ ἐν λόγῳ Ταμίαι χορηγοῦν διευκόλυνσιν καταβολῆς εἰς μηνιαίας δόσεις τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον χρεῶν ἐν οἷς καὶ ἀγροφυλακῆς τῶν ὡς εἴρηται ὀφειλετῶν, ἀναλόγως πρὸς τὴν οἰκονομικήν των κατάστασιν. Καθολικὴ ἀναστολὴ τῶν ἐκ τῆς ὡς ἄνω αἰτίας χρεῶν, δὲν ἦτο δυνατὸν ὑφ’ οἵαν μορφὴν καὶ ἔκτασιν αὕτη ἐζητεῖτο διότι θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὸ ἄνοιγμα τοῦ καθυστερήματος τοῦ λογαριασμοῦ ἀγροφυλακῆς ὅπερ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 93 τοῦ προρρηθέντος Ν. Δ)τος, ἔδει νὰ καλυφθῇ διὰ χρημάτων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, γεγονὸς ὅπερ θὰ ἐπέδρα δυσμενῶς ἐπὶ τῆς πορείας τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν δίωξιν καὶ προσωποκράτησιν τῶν φορολογουμένων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ προκύπτει ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν στοιχείων, τόσον παρὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ταμείου Λαρίσης, ὅσον καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ Δημοσίων Ὑπολόγων καθ’ ὅλον τὸ δεκαοκτάμηνον χρονικὸν διάστημα τοῦ παρελθόντος οἰκον. ἔτους 1955–56, διὰ χρέη ἐν γένει πρὸς τὸ Δημόσιον ἐν οἷς καὶ ἀγροφυλακῆς, Δήμους καὶ Κοινότητας, Νομικὰ Πρόσωπα καὶ τρίτους ἐπροσωποκρατήθησαν μόνον 13, ἐξ ὧν ἑπτὰ ἐκρατήθησαν μόνον μίαν ἢ δύο ἡμέρας ἕκαστος. Ἐπίσης κατὰ τὰ παρασχεθέντα ἡμῖν ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Ἐπιθεωρητοῦ στοιχεῖα (τηλεγραφικὴ ἀναφορὰ 1742)14.2. 57) ἕτεροι 13 ὀφειλέται προσαχθέντες εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ ἀνωτέρω Ταμείου, ἀφέθησαν ἀμέσως ἐλεύθεροι, μὴ προσωποκρατηθέντες. Ἐν κατακλεῖδι πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ διὰ παντὸς δυνατοῦ μέτρου ἀνακούφισις τῶν ἀγροτῶν, οἵτινες ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου καὶ μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ δίδονται πάντοτε αἱ δέουσαι διαταγαί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ιε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βαχλιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2649 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας καὶ ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 864 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βαχλιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται κοινοτικοὶ βοηθοὶ καὶ εἰσπράκτορες τυγχάνουσιν ὄργανα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἐν οὐδεμιᾷ ὑπαλληλικῇ σχέσει τελοῦσι πρὸς τὸ Δημόσιον. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 169 καὶ 170 τοῦ Ν. Δ. 2885)54 «περὶ κυρώσεως Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος» ὁ διορισμὸς τῶν μὲν βοηθῶν Ταμείου ἐνεργεῖται δι’ ἀποφάσεως τοῦ οἰκείου Νομάρχου τῶν δὲ Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων δι’ ἀποφάσεως τῶν οἰκείων Κοινοτικῶν Συμβουλίων ὑποκειμένης εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ Νομάρχου. Οὗτοι ἀπολύονται κατὰ τὴν αὐτὴν διαδικασίαν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται ὅτι ὁ διορισμὸς τούτων ἐνεργούμενος ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων Κοινοτήτων καὶ τῶν Νομαρχῶν ὑφ’ ὧν καὶ ἐλέγχεται ἡ ἀναγκαιότης ἢ μὴ τοῦ διορισμοῦ αὐτῶν ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 12.1.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, ἀποσταλεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 569)18.1.1957 ἐγγράφου σας, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐν θέματι Ν. Διατάγματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν κ. βουλευτὴν ὅτι, κατηρτίσθη καὶ ὑπεγράφη παρ’ ἡμῶν ἐγκύκλιος, δι’ ἧς παρέχονται ὁδηγίαι εἰς τὰς ἁρμοδίας δημοσίας ἀρχάς, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Διατάγματος, ὡς καὶ τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 2 τούτου ἐκδοθέντος Β. Διατάγματος. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον ταύτης μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως παραδοθῇ εἰς τὸν κ. βουλευτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου, Χ. Κόρακα καὶ Γ. Μπουρδάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1157) 28.1.1957 ἐγγράφου σας ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Χ. Κόρακα καὶ Γ. Μπουρδάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν ἐπιταχθέντων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940 –1941 ὑποζυγίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως τρία ἀντίτυπα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29768) 31.1.57 ἐγκ. «περὶ πληρωμῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἐπιταχθέντα ὑποζύγια κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–41, δι’ ἧς ρυθμίζονται ἐν λεπτομερείᾳ τὰ τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως ταύτης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως μεριμνήσητε διὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀντιτύπων τούτων εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 985) 24.1.57 ἐγγράφου σας ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη, ἐν σχέσει μὲ τὴν μὴ ἔναρξιν τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὰ ἐπιταχθέντα κατὰ τὴν πολεμικὴν περίδον 1940–41 ὑποζύγια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίτυπον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29768) 31.1.57 ἐγκ. «περὶ πληρωμῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἐπιταχθέντα ὑποζύγια κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–41» δι’ ἧς ρυθμίζονται ἐν λεπτομερείᾳ τὰ τῆς καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως ταύτης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως μεριμνήσητε διὰ τὴν παράδοσιν τούτου εἰς τὸν κ. βουλευτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 750 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐχορηγήθη ἤδη ποσὸν 100.000.000 δραχ. (τοῦ Ἀμερικανικοῦ Λαοῦ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν) διὰ τὴν ἀνέγερσιν εἰς τὴν περιφέρειαν Πρωτευούσης συγχρονισμένης Κεντρικῆς Ἀγορᾶς Ὀπωρολαχανικῶν. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος μετεκλήθη παρ’ ἡμῖν ὁ Ἀμερικανὸς εἰδικὸς ἐμπορίας ὀπωρῶν καὶ λαχανικῶν κ. Δ. Οὐάρν, ὅστις ἐμελέτησε τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως συγχρονισμένης Κεντρικῆς ὀπωρολαχαναγορᾶς εἰς τὴν περιφ. Πρωτευούσης. Εἰς τὴν συνταχθεῖσαν σχετικὴν ἔκθεσίν του προβλέπεται ἡ ἀνέγερσις τῆς ἐν λόγῳ ἀγορᾶς εἰς τὴν περιοχὴν Μοσχάτου ἐπὶ ἀρχικῆς ἐκτάσεως 275 στρεμμάτων. Ἡ ἀγορὰ αὕτη θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἐμπορίαν τῶν ὀπωρῶν καὶ λαχανικῶν ὁλοκλήρου τῆς περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ὑπαρχουσῶν τοιούτων εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ. Ἡ ἀγορὰ θὰ εἶναι συγχρονισμένη καὶ θὰ περιλαμβάνῃ ὅλας τὰς τεχνικὰς εὐκολίας διὰ τὴν ἄνετον καὶ ἀποτελεσματικὴν ἐμπορίαν τῶν φθαρτῶν τούτων προϊόντων. Θὰ ἱδρυθῇ ἐπὶ ἐπαρκοῦς ἐκτάσεως καὶ θὰ συμπεριλάβῃ συγχρονισμένα καταστήματα χονδρεμπόρων καὶ συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ψυγεῖα, συσκευαστήριον, παρακαμπτηρίους σιδηροτροχιάς, πλατφόρμες προσβάσεως σιδηροδρομικῶν ὀχημάτων κ.λ.π. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29594) 16.2.1957 ἀποφάσεως τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου, συνεστήθη Ἐπιτροπὴ μελέτης καὶ ἐπεξεργασίας στοιχείων ἐπὶ προβλημάτων τῆς ὑπὸ ἵδρυσιν ὀπωρολαχαναγορᾶς, ἀποτελουμένη ἐξ ἀντιπροσώπων τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, τῆς Α.Τ.Ε., τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ὀπωρολαχανεμπόρων, ἥτις ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ πολεοδόμου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων κ. Βασιλειάδη, θὰ ἐργασθῇ ἐντατικῶς διὰ τὴν πρόοδον τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Τσιαπάρα καὶ Θ. Ἀνδρεάδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῶν διαβιβασθεισῶν ἡμῖν διὰ τῶν ἀνωτέρω ἐγγράφων ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 906) 19.2.57 καὶ 824) 6.2.57 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Στ. Τσιαπάρα καὶ Θ. Ἀνδρεάδη, περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων περιορισμοῦ καπνοκαλλιεργείας τρέχοντος ἔτους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Πρὸς τὸν σκοπὸν προσαρμογῆς τῆς παραγωγῆς καπνῶν πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς Χώρας, ἐλήφθησαν, ὡς γνωστόν, τὸ πρῶτον κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1956 μέτρα ποσοτικῆς ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας. Διὰ τῶν μέτρων τούτων ἀπεσκοπήθη ἡ συγκράτησις τῆς καλλιεργείας διὰ καπνοῦ ἐκτάσεως ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ ἔτους 1955, ὅτε εἶχε λάβει τὴν μεγαλυτέραν αὐτῆς ἀνάπτυξιν, ὥστε νὰ τεθῇ φραγμὸς εἰς τὴν περαιτέρω ἀλόγιστον ἐπέκτασιν τῆς καπνοκαλλιεργείας μὲ τοὺς ἐντεῦθεν κινδύνους διὰ τὴν καπνικὴν οἰκονομίαν. Παρ’ ὅλον, ὅμως, ὅτι ἡ παραγωγὴ 1956, κατόπιν τῶν μέτρων τούτων, ὑπελείφθη αἰσθητῶς τῆς ἐσοδείας 1955, φθάσασα τοὺς 78.000 τόννους, μὲ ἐξαγωγικὸν προϊὸν ὑπολογιζόμενον εἰς 62.000 τόννους, αἱ συνθῆκαι τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς δὲν ἐξειλίχθησαν εὐνοϊκῶς διὰ τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ οὕτω προέκυψε καὶ πάλιν ἡ ἀνάγκη τῆς λήψεως καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1957 μέτρων περιοριστικῶν τῆς καπνοκαλλιεργείας. Τοῦτο ἐπετεύχθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 118) 24.1.57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τῆς ὡς ἄνω πράξεως δὲν παρέχεται τὸ δικαίωμα καπνοκαλλιεργείας εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ χωρίου Ἀκροποτάμου–Θεσσαλονίκης, καὶ τῶν χωρίων Βερτίσκος καὶ Νέα Μάδυτος–Λαγκαδᾶ, τοὺς διακόψαντας τὴν καπνοκαλλιέργειαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 ἢ δὲν ἐκαλλιέργησαν καπνὰ κατὰ τὸ ἔτος 1956. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκδοθεισῶν τῶν σχετικῶν διαταγῶν ἔχει ἀρχίσει ἀπὸ 2.2.57 ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Διατάγματος 3612)56 πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν δικαιούχων δι’ ἐπιταχθέντα ὑποζύγια κατὰ τὴν περίοδον 1940–41. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς Λυσιμάχου Σαραφιανοῦ, κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως, ἀφορώσης τὴν μὴ εἰσέτι παραχώρησιν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ)τος 2501)1953, τῶν περὶ ὧν αὕτη αὐθαιρέτως ἐκχερσωθεισῶν κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτοπόλεμον, κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων Χαλκιδικῆς, εἰς τοὺς ἐκχερσώσαντας ταύτας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ν. Διάταγμα 2501)1953, τὸ τροποποιοῦν διατάξεις τοῦ Δασικοῦ Κώδικος, ἀφορᾷ τὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς ἐκχερσωτάς των, ἐκχερσωθεισῶν δασικῶν ἐκτάσεων τοῦ Δημοσίου, διεπομένων ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Δασικοῦ Κώδικος. Ἡ παραχώρησις, ἄλλωστε κατ’ ἐφαρμογὴν τούτου, αὐθαιρέτως ἐκχερσωθεισῶν κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων, τῶν ὑπὲρ Σ.Α.Α.Κ. ἢ τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων ἀπαλλοτριωθέντων καὶ ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος διεπομένων ἀγροκτημάτων, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτή. Τοῦτο δέ, διότι ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὐτῶν ἐπετράπη ὑπὸ τοῦ Συνταγματικοῦ νομοθέτου, ἐπὶ τῷ ἀποκλειστικῷ σκοπῷ τῆς ἀποκαταστάσεως εἰς αὐτὰ ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν γενικωτέρων ἀναγκῶν αὐτῶν ἰδιὰ τῶν ὡς κοινοχρήστων ἀφιεμένων δασικῶν καὶ ἄλλης κατηγορίας ἐκτάσεων. Ὅθεν αἱ ἐν λόγῳ κοινόχρηστοι δασικαὶ ἐκτάσεις, ἐφ’ ὧν εἰρήσθω εἰσέτι ὅτι τὸ Δημόσιον ἔχει περιωρισμένην κυριότητα, ἀφοῦ εἶναι κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν ὑπόχρεον νὰ μεταβιβάσῃ ταύτας κατὰ κυριότητα, μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς ὁριστικῆς διανομῆς εἰς τὴν οἰκείαν Κοινότητα, μόνον διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ δι’ ὃν αὗται ἀπηλλοτριώθησαν σκοποῦ εἶναι διαθετέαι. Κατ’ ἀκολουθίαν μόνον οἱ ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὄντες ἀκτήμονες καλλιεργηταί, δύνανται νὰ ζητήσουν τὴν εἰς αὐτοὺς παραχώρησιν τῶν ἐκχερσωθεισῶν κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων, κατὰ τὴν διαδικασίαν καὶ τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, Χ. Κόρακα καὶ Γ. Μπουρδάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19720)970)2.2.57 διαταγῆς μας, ἀπεστάλησαν εἰς τὰς Διευθύνσεις Γεωργίας τῶν Νομῶν ὑποδείγματα βεβαιώσεων πρὸς χορήγησιν εἰς τοὺς δικαιουμένους ἀποζημιώσεως ἀγρότας ἐξ ἐπιτάξεως ὑποζυγίων των κατὰ τὴν περίοδον 1940–41. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου μόνου ἀπὸ 11.2.56 Β. Διατάγματος καθ’ ὃ μέρος ἀφορᾷ τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, προέβημεν εἰς σχετικὴν εἰσήγησιν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὡς ἁρμόδιον ἵνα ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. 508 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἐν θέματι ἔργον περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων 1957 τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 575 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔλαβεν ἅπαντα τὰ πρὸς προστασίαν τῆς κτηνοτροφίας ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς περιφερείας εἰς ζωοτροφὰς ἀπεστάλησαν εἰς τὸ Ὑποκατάστημα Α.Τ.Ε. Ρεθύμνου ἀνὰ 200 τόννοι ἀραβοσίτου, κριθῆς καὶ βρώμης. Διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐπιζητεῖ τὴν χρηματοδότησιν τῆς Α.Τ.Ε. μὲ σκοπὸν τὴν χορήγησιν δανείων ἀνεγέρσεως ποιμνιοστασίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὴν Ζαγορὰν Πηλίου εἶχεν ἱδρυθῆ παρὰ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου Κέντρον παραγωγῆς σπόρου γεωμήλων. Τοῦτο, ὅμως, ἐγκατελείφθη μὴ λειτουργῆσαν σχεδὸν ἐξ ἀρχῆς τῆς συστάσεώς του, λόγῳ ἀδιαφορίας τῶν ἁρμοδίων καλλιεργητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Θ. Τσάτσου καὶ Γ. Παπαστεργίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 799 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Θ. Τσάτσου, καὶ Γ. Παπαστεργίου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Τὰ λεχθέντα περὶ τοῦ Ἀντ)χου Κων. Τσαταλοῦ, ὡς ἐαμίζοντος, οὐδόλως ποτὲ ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, ἀπόδειξις, ὅτι οὗτος κατὰ τὴν θεμελιώδη κρίσιν τοῦ 1945 ἐνεγράφη εἰς τὸν πίνακα Αʹ τῶν Ἀξιωματικῶν. β) Οὗτος μέχρι τοῦ 1948 ὑπηρέτει κανονικῶς εἰς τὸ στράτευμα, ὅτε κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο κατέβαλε προσπαθείας, ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ὁρμώμενος, καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς πιέσεως, ὅπως ἐπιτύχῃ τὴν διὰ τῆς Α.Σ.Υ.Ε. ἔξοδόν του ἐκ τοῦ στρατεύματος, διότι, λόγῳ τῶν τότε συνθηκῶν (συμμοριτοπόλεμος) δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ κατ’ ἄλλον τρόπον ἔξοδός του, ἐκ τοῦ στρατεύματος. Πράγματι ἡ Α.Σ.Υ.Ε. ἔκρινε τοῦτον ὡς ἀνίκανον καὶ ἀποστρατευτέον λόγῳ ἀναιμικῆς καταστάσεως καὶ τῆς παρουσιασθείσης ὑπὸ τοῦ ἰδίου μὲ ὑπερβολὴν καὶ μεγάλην ὑπόκρισιν (ἡ φράσις ἀναγράφεται εἰς τὸ πόρισμα τοῦ Ταξιάρχου Γιαννούλη) ψυχικῆς καταστάσεως. γ) Οὗτος, ἀποστρατευθεὶς κατὰ τὰ ἀνωτέρω καὶ παραμείνας ἐπὶ τριετίαν ἐκτὸς τοῦ Στρατεύματος, ᾐτήσατο βραδύτερον τὴν ἀνάκλησίν του εἰς τὴν ἐνέργειαν, ὡς ἐφέδρου, ἐκ μονίμων. Πρὸς τοῦτο παρεπέμφθη ἐκ νέου εἰς τὴν Α.Σ.Υ. Ε., ἥτις τὸν ἔκρινεν ὡς «ἱκανὸν διὰ τὴν ἐφεδρείαν». Ἐφ’ ᾧ καὶ ἡ Ὑπηρεσία τὸν ἀνεκάλεσε καὶ τὸν χρησιμοποιεῖ ἔκτοτε ὡς ἔφεδρον ἐκ μονίμων εἰς θέσιν ἀνάλογον (Στρατ. Διοικητὴν Λιμένος Βόλου). δ) Οὗτος πλειστάκις κατὰ τὸν πόλεμον εἶχεν ὑποβάλει ἀναφορὰς παραπόνων διὰ τὰς δυσμενεῖς διαδοχικὰς σημειώσεις Ἀλβανίας (Ἀναστοπούλου) πλὴν κατόπιν ἐπισταμένων ἐξετάσεων τὰ παράπονα ταῦτα ἐκρίθησαν ἀβάσιμα διὰ διαταγῆς τοῦ τότε Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. ε) Βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας οὐδεμία ἐνέργεια εἶναι δυνατὴ διὰ τὴν ἐκ νέου εἴσοδον τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ εἰς τὰ μόνιμα στελέχη τοῦ Στρατεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 688 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Τὸ θέμα ἀπησχόλησε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ προσωπικῶς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις διετύπωσε τὴν ζωηράν του ἐπιθυμίαν πρὸς τακτοποίησίν του. β) Κατόπιν τούτου καὶ μετὰ συνεννόησιν μὲ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων ἐξευρέθη λύσις καὶ οὕτω μετά τινα χρόνον, τὸν ἀπαιτούμενον διὰ τὴν ἀπαραίτητον διαδικασίαν, ἐλπίζεται, ὅτι τὸ Νοσοκομεῖον Κτηνῶν θέλει μεταφερθῆ καὶ τὸ ζήτημα θέλει λήξει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Σκουτέρη καὶ Π. Πετροπουλάκη. Σχετ. Ὑμετέρα α) 1326) 61) 30.1.57, β) 1331) 866) 30.1.1957. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 699 καὶ 704 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Σκουτέρη, καὶ Π. Πετροπουλάκη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης οὐδόλως ἠγνόησε τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων, ἀλλ’ ἤδη ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1955 ἔχει διαβιβάσει εἰς τὸ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν σχέδιον νόμου, περιέχον τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῶν ἐπενεκτέων εἰς τὸν Α. νόμον 1854) 51 τροποποιήσεων. Πλὴν ἐπὶ τῶν προτάσεων τούτων οὐδεμία ἐδόθη συνέχεια ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 715 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπεδόθη ἀμελητὶ εἰς τὸ ἔργον τῆς συγκεντρώσεως τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων καὶ τῆς περαιώσεως ἁπάσης τῆς σχετικῆς διαδικασίας, ἥτις ἀναποφεύκτως προηγεῖται πάσης ἀποφάσεως περὶ συνταξιοδοτήσεως. β) Ἐν συνεχείᾳ ἡ Ἀνωτάτη τοῦ Στρατοῦ Ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 6131) 19.10.56 ἐγγράφου της διεβίβασεν ἅπασαν τὴν ἀλληλογραφίαν εἰς Γ.Δ.Δ.Λ. — Δ)νσιν ΙΥ πρὸς ἐκδίκασιν, αὕτη δὲ ἐν συνεχείᾳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 269286) 27.10.56 ἐγγράφου της διεβίβασε ταύτην εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἁρμόδιον κατὰ νόμον πρὸς ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως. Εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἡ ἀλληλογραφία εἰσῆλθε μὲ ἀριθμὸν πρωτοκόλλου 8717) 56. γ) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται, ὅτι αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔπραξαν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον των καὶ συνεπῶς δὲν εὐσταθεῖ ἡ εἰς ταύτας ἀποδιδομένη ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ μομφή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Σχετ. ὑμέτερον 2081) 1486) 9.2.57. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 822 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Τὸ Δ. Σ. τῆς Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν τῆς Ε.Β.Α. τὸ προελθὸν ἐκ τῶν κατὰ Μάρτιον τοῦ 1955 γενομένων τακτικῶν ἀρχαιρεσιῶν, παρῃτήθη τὴν 20.4.56. Συνεπείᾳ τούτου καὶ λόγῳ ἐξαντλήσεως τοῦ πίνακος τῶν ἀναπληρωματικῶν μελῶν ἐνηργήθησαν ἔκτακτοι ἀρχαιρεσίαι τὴν 10ην Ἰουνίου 1956. β) Αἱ ἀρχαιρεσίαι αὗται ἠκυρώθησαν δι’ ἡμετέρας διαταγῆς, καθ’ ὅσον διεπιστώθη, βάσει ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως, ὅτι κατ’ αὐτὰς ἔλαβον χώραν οὐσιώδεις παραβάσεις τοῦ Α. Ν. 799) 1945 (περὶ συστάσεως Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας) καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Ἑνώσεως, ἀφορῶσαι τὴν παράνομον συμμετοχὴν εἰς τὴν ψηφοφορίαν προσώπων μὴ δικαιουμένων ψήφου. Κατόπιν τούτου διετάχθησαν καὶ ἔλαβον χώραν τὴν 4ην Νοεμβρίου 1956 νέαι ἀρχαιρεσίαι. γ) Ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ κύρους τούτων ὑπεβλήθησαν παρ’ ἐνδιαφερομένων τρεῖς ἐνστάσεις, ἐξ ὧν ἡ μία ἡ ἀφορῶσα τὴν ἔλλειψιν δημοσιότητος τῆς προσκλήσεως πρὸς ὑποβολὴν ἢ πρότασιν ὑποψηφιοτήτων ἐκρίθη, μετὰ ἐπισταμένην ἔρευναν, νόμῳ καὶ οὐσίᾳ βάσιμος. Τοῦτο ἤγαγεν εἰς τὴν ἀκύρωσιν αὐτῶν, ἐφ’ ᾧ καὶ διετάχθη δι’ ἡμετέρας ἀποφάσεως ἡ διενέργεια νέων ἀρχαιρεσιῶν κατὰ Μάρτιον τοῦ 1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΥ) τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, σχετικῶς μὲ Φαρμακεῖον Μεθάνων. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2564) 1802) 16.2.57 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 872 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, σχετικῶς μὲ τὸ κλειστὸν Φαρμακεῖον Μεθάνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6285) 6.3.54 ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἐχορηγήθη ἄδεια ἱδρύσεως φαρμακείου ἐν τῇ Λουτροπόλει Μεθάνων, εἰς τὸν Φαρμακοποιὸν Κ. Μπεσήρην. Οὗτος τὴν 25.10.56 ὑπέβαλεν ἡμῖν αἴτησιν, δι’ ἧς ᾐτεῖτο τὴν χορήγησιν ἀδείας ἑξαμήνου κλεισίματος τοῦ φαρμακείου αὑτοῦ, διότι: κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον ἅπαντες οἱ κάτοικοι Μεθάνων ἀποχωροῦσι καὶ ἐπανέρχονται κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον καὶ ὡς ἐκ τούτου οὐχὶ μόνον δὲν εὑρίσκει τὰ μέσα διατροφῆς του, παραμένων ἐκεῖ, ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς εἰσέρχεται κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον εἰς τὸ φαρμακεῖον του, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουσι κάτοικοι. Κατόπιν τῆς ὡς ἄνω αἰτήσεως, τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἔχον ὑπ’ ὄψιν: 1) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7050) 29.10.56 ἀναφορὰν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Πειραιῶς, δι’ ἧς συνηγόρει διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀδείας, 2) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1608) 28.11.56 γνωμοδότησιν τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς τοῦτο ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ αἰτουμένου, ἐπὶ ἑξάμηνον, κλεισίματος τοῦ ἐν Μεθάνοις φαρμακείου, τοῦ Κωνστ. Μπεσήρη, 3) τὸ γεγονός, ὅτι ἐν τῇ Λουτροπόλει Μεθάνων λειτουργεῖ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον μὲ Κοινοτικὸν ἰατρόν, διαθέτοντα καὶ φάρμακα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτων καὶ ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν καὶ 4) τὴν περίπτ. δʹ τῆς παραγράφου 2, τοῦ ἄρθρου 11, τοῦ νόμου 5607) 32, κατὰ τὴν ὁποίαν: Εἰς τόπους ἔνθα ὑπάρχει ἓν μόνον φαρμακεῖον ἡ ἄδεια τοῦ προσκαίρου κλεισίματος δίδεται εἰς ἐξαιρετικὰς ὅλως περιπτώσεις καὶ μετὰ γνωμάτευσιν τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου, ἐχορήγησε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ.Κ. 1114) 19.12.56 ἀποφάσεως αὑτοῦ ἄδειαν προσκαίρου κλεισίματος τοῦ ἐν Μεθάνοις φαρμακείου Κ. Μπεσήρη. Παρὰ ταῦτα, ὅτε ὁ Δῆμος Μεθάνων, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1486) 31.12.56 ἐγγράφου αὑτοῦ, πρωτοκολληθέντος παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ.Β. 548) 14.1.57, ὑπέβαλεν, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 144) 56 πρᾶξιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς ἐξεφράζετο ἡ εὐχή, ὅπως διαταχθῇ ἡ καθ’ ὅλας τὰς ἐποχὰς τοῦ ἔτους λειτουργία τοῦ φαρμακείου Κ. Μπεσήρη, ἐδόθη ἡ ἐντολὴ εἰς τὸν Νομίατρον Πειραιῶς, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ.Β. 548) 18.1.57 ἡμετέρας διαταγῆς, ὅπως ἐρευνήσῃ σχετικῶς καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν τὰ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου πορίσματα αὑτοῦ. Ὄντως ὁ Νομίατρος Πειραιῶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1336) 20.2.57 ἀναφορᾶς αὑτοῦ ἀποφαίνεται κατόπιν ἐπισταμένης ἐπιτοπίου ἐξετάσεως τῶν πραγμάτων, ὅτι τὸ φαρμακεῖον Μεθάνων δέον καὶ δύναται νὰ λειτουργῇ καθ’ ὅλας τὰς ἐποχὰς τοῦ ἔτους. Κατόπιν τούτου ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ.Β. 2589) 22.2.57 ἀποφάσεως τροποποιεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθ. Φ.Β. 1114) 19.12.56 ἀπόφασις, περὶ προσκαίρου κλεισίματος τοῦ ἐν Μεθάνοις φαρμακείου Κ. Μπεσήρη καὶ εἰδοποιεῖται οὗτος ὅπως ἐπαναλειτουργήσῃ τοῦτο ἀπὸ 1.3.57, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ.Β. 2589 δὶς) 22.2.57 ἡμετέρας διαταγῆς διατάσσεται ἡ Διεύθυνσις Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, ὅπως ἐφοδιάσῃ ἀμέσως τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Μεθάνων, δι’ ὅλων τῶν ἀπαραιτήτων φαρμάκων τῶν ἀναγκαίων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν πάσης ἐπειγούσης καὶ ἐκτάκτου ἀνάγκης, μέχρι ἐπαναλειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ φαρμακείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Συμπληρωματικὴ ἀπάντησις ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 715) 14.2.57 ἡμετέρου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 589) 14.1.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μπριλλάκη καὶ Πρωϊμάκη (332 ἡμερησία διάταξις τῆς 5.2.57), ἐν σχέσει πρὸς τὴν «ἐπίσπευσιν χορηγήσεως τῆς ἐξ 150.000 δραχμῶν ἐγκριθείσης πιστώσεως διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ χωρίου Γαλατᾶ Χανίων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 469) 18.2.57 ἀναφορᾶς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Χανίων, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι ἡ χορήγησις δανείου μέσῳ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, παρὰ τοῦ ὁποίου, ὡς ἀναφέρεται, ἐνεκρίθη τὸ σχετικὸν δάνειον, εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΥΓΕΙΟΝ. ΚΕΝΤΡΟΝ ΧΑΝΙΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 469. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Ἀθήνας Θέμα: «Ὕδρευσις Κοινότητος Γαλατᾶ». Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 716) ἐ.ἔ. Ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν Ὑμῖν ὅτι, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Γαλατᾶ συνήφθη τὴν 1.11.56 δάνειον ἐκ δραχ. 150.000 μεταξὺ τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Τὸ ποσὸν τοῦτο ἀπορροφᾶται βαθμιαίως βάσει τῶν ἐκτελουμένων ἐργασιῶν καὶ τῶν ὑποβαλλομένων σχετικῶν πιστοποιήσεων. Ἡ πρώτη ἀνάληψις ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ δανείου ἐκ δραχμῶν 30.000 ἐγένετο παρὰ τοῦ Βʹ Ταμείου Χανίων τὴν 8.2.57. Αἴτησις ἐνισχύσεως ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν. Ἐάν, μετὰ τὴν ἀπορρόφησιν τοῦ ἐν λόγῳ δανείου, χρειασθῇ πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου συμπληρωματικὴ πίστωσις, θὰ εἰσηγηθῶμεν εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον τὴν χορήγησιν ταύτης ἐκ τῶν κονδυλίων μικροκοινωφελῶν ἔργων. Ἐν Χανίοις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Δ)ντὴς τοῦ Ὑγειον. Κέντρου Χανίων

Ε. ΠΑΠΑΝΤΩΝΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2798) 19.2.57 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χαρ. Σκουτέρη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 892, σχετικῶς μὲ τὸν οἰκισμὸν Ἀμπελοχωρίου Θηβῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος οἰκισμὸς τυγχάνει κατολισθαίνων, ἀνεφέρθη δὲ τοῦτο ἡμῖν τὸ πρῶτον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113) 4.3.56 ἀναφορᾶς, τῆς Κοινότητος, ὅτε ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία ἐζήτησε τὴν ἀποστολὴν Γεωλόγου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ παρέπεμψε τὴν μελέτην τοῦ ἐν προκειμένῳ θέματος εἰς τὴν εἰδικὴν τοπικὴν Ἐπιτροπήν, πρὸς καθορισμὸν τῆς ὁριστικῆς θέσεως ἀνοικοδομήσεώς του. Τόσον ὁ Γεωλόγος, ὅσον καὶ ἡ ὡς ἄνω Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθησαν, δι’ ὑποβληθεισῶν ἡμῖν σχετικῶν ἐκθέσεων, ὅτι δὲν συντρέχει λόγος ὁλοκληρωτικῆς μεταφορᾶς τοῦ οἰκισμοῦ εἰς νέαν θέσιν, καθ’ ὅσον ἡ ἐκδηλωθεῖσα κατολίσθησις ἦτο μικρᾶς ἐκτάσεως καὶ εἶχεν ἐντελῶς περιωρισμένον χαρακτῆρα, συνεπεία ὅμως κατολισθήσεων τοῦ ὑδροφόρου κυρίως ὁρίζοντος ὑπέστησαν διάβρωσιν 6 οἰκίαι ἐκ τῶν θεμελίων τῶν ὁποίων ἀναβλύζουν ὕδατα σταθερᾶς ροῆς. Πρὸς ἐξουδετέρωσιν τοῦ φαινομένου τούτου τὰ ἀνωτέρω ὑπηρεσιακὰ ὄργανα ὑπέδειξαν τὴν κατασκευὴν ἀποστραγγιστηρίου τάφρου διὰ τὴν παρεμπόδισιν τῆς ὑπερυψώσεως τοῦ ὑδροφόρου ὁρίζοντος. Δεδομένου ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία στερεῖται πιστώσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, ὡς τὸ ἀνωτέρω, οὐδὲ τυγχάνει ἐν προκειμένῳ ἁρμοδία, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 12309) 5141) 14.12.56 δ)γῆς ἡμῶν, διετάχθη ὁ Νομάρχης Βοιωτίας ὅπως μεριμνήσῃ ἁρμοδίως διὰ τὴν μελέτην, προγραμματισμὸν καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ ὡς ἄνω ἔργου. Διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω δ)γῆς ἡμῶν ἐνεκρίθη ἡ μετατόπισις καὶ ἡ ἀνοικοδόμησις εἰς ἀσφαλεῖς τοποθεσίας τοῦ οἰκισμοῦ, τῇ ὑποδείξει τοῦ οἰκείου Νομομηχανικοῦ, τῶν ὡς εἴρηται 6 οἰκιῶν. Ἡ παροχὴ κρατικῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς πρὸς τοὺς δικαιούχους ὡς ἄνω ὑποστάσας ζημίαν οἰκογενείας, διὰ τῆς χορηγήσεως αὐταῖς στεγαστικῶν δανείων, καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόνος ἀδύνατος ἐλλείψει σχετικῶν πιστώσεων, τῷ ὄντι κατὰ τὴν ἀρξαμένην οἰκονομικὴν χρῆσιν, ἡ διατεθεῖσα ἡμῖν, ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, πίστωσις, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν στεγαστικῶν πολεμοπαθῶν καὶ λοιπῶν δικαιούχων λαϊκῆς κατοικίας, κατενεμήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἀπ’ εὐθείας εἰς 16 συνολικῶς Νομούς. Εἰς τοὺς Νομοὺς τούτους δὲν περιλαμβάνεται ὁ Νομὸς Βοιωτίας, εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ ὁποίου ὑπάγεται καὶ ὁ ἐνδιαφερόμενος ἀγροτικὸς οἰκισμὸς Ἀμπελοχώριον–Θηβῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γλιγλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2802) 2021) 19.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 15.2.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Γλιγλῆ σχετικῶς μὲ ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν τῶν Κοινοτικῶν Ἰατρείων Σκοπέλου καὶ Παπάδου Νομοῦ Λέσβου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ κατὰ ἕνα μῆνα ἀναστολὴ τῆς λειτουργίας τῶν ἐν λόγῳ Ἰατρείων ὠφείλετο εἰς γενικὴν ἀπαγορευτικὴν διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου «περὶ μὴ ἀνανεώσεως συμβάσεων εἰς περιοχὰς ἰατρείων ἔνθα ὑφίστανται ἐγκατεστημένοι πλείονες τοῦ ἑνὸς ἰατροὶ ἢ εὑρίσκονται ἐγγύτατα πόλεων εἰς ἃς λειτουργοῦσι Νοσοκομεῖα, Ἰατρεῖα κλπ. Ἱδρύματα παρέχοντα δωρεὰν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ἤδη κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 104 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Ὑγ. Κέντρου Λέσβου δι’ ἧς καθιστᾷ ἡμῖν γνωστὸν ὅτι ἐκ τῶν εἰς τὴν ὡς ἄνω περιφέρειαν ἐγκατεστημένων 5 ἰατρῶν ἀπεδέχθησαν τὸν διορισμὸν μόνον δύο ἰατρῶν διὰ τὴν ἐξακολούθησιν τῆς λειτουργίας τῶν Ἰατρείων Σκοπέλου καὶ Παπάδου, παρεσχέθη ἡ ἡμετέρα ἔγκρισις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ.Α.Α. 639 ἐ.ἔ. ἐγγράφου μας πρὸς ἀνανέωσιν τῶν συμβάσεων μετὰ τῶν εἰς τὰ ὡς ἄνω Ἰατρεῖα ὑπηρετησάντων ἰατρῶν διὰ τὴν συνέχισιν τῆς παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς τῶν ἐν λόγῳ Ἰατρείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2811)57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 15.2.1957 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θεοφ. Παπαπαναγιώτου, σχετικῶς μὲ τὴν μή, εἰσέτι, λειτουργίαν τοῦ εἰς τὴν κοινότητα Μάνεσι–Καλαβρύτων προγραμματισθέντος Κοινοτικοῦ Ἰατρείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι αὕτη ὠφείλετο εἰς τὴν μὴ ἐξεύρεσιν ἰατροῦ ἐπιθυμοῦντος νὰ διορισθῇ εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ἰατρεῖον. Ἤδη ἐξευρεθέντος ἰατροῦ παρεσχέθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Κ.Α.Α. 307)7.2.1957 διαταγῆς μας πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀχαΐας ἡ ἔγκρισις διορισμοῦ ἰατροῦ, μαίας καὶ νοσοκόμου διὰ τὸ ἄνω Ἰατρεῖον πρὸς ἄμεσον ἔναρξιν τῆς λειτουργίας αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2799)19.2.57 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 893 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Σκουτέρη, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν πληγέντων κατοίκων τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ διαπίστωσις τῶν ἐκ τοῦ τυφῶνος τῆς 4.11.1956 προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς κατοικίας τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς καὶ ἡ ἀπογραφὴ τῶν πληγέντων ἐγένετο πρὸ πολλοῦ. Ἡ διατεθεῖσα πίστωσις κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων πρὸς ἐφαρμογὴν Στεγαστικῶν Προγραμμάτων διὰ πολεμοπαθεῖς, πλημμυροπαθεῖς καὶ λοιποὺς δικαιούχους λαϊκῆς κατοικίας, κατενεμήθη κατὰ Νομοὺς παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Εἰς τοὺς Νομοὺς τούτους δὲν περιελήφθη ὁ Νομὸς Ἀττικῆς, συνεπῶς ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία, ἐν τῇ ἁρμοδιότητι αὐτῆς ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς κρατικῆς στεγαστικῆς πολιτικῆς, ἀδυνατεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ θεομηνίας πληγέντων κατοίκων τῆς κοινότητος Δροσιᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 905 σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Νοσοκομείου Καλαβρύτων καὶ τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Μάνεσι Καλαβρύτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Καλαβρύτων, ἱδρύθη τὸ ἔτος 1955 διὰ τοῦ ἀπὸ 18–2)—10)3)55 Β. Δ. ὁ δὲ Ὀργανισμὸς τούτου ἐνεκρίθη διὰ τοῦ ἀπὸ 17)4)56 Β. Δ. δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 112) 30.4.56 Φ.Ε.Κ. Εὐθὺς μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Νοσοκομείου ἐγένοντο ἅπασαι αἱ δέουσαι ἐνέργειαι πρὸς ἐξοπλισμόν, διὰ τοῦ ἀναγκαίου ὑλικοῦ καὶ τὴν πλαισίωσιν τοῦ Νοσοκομείου διὰ τοῦ ἀπαραιτήτου προσωπικοῦ. Οὕτω, ἀπὸ 16.5.1956 ἐλειτούργησαν τὰ ἐξωτερικὰ ἰατρεῖα τοῦ Νοσοκομείου, διορισθέντος τοῦ ἰατροῦ Κωνσταντίνου, ἀπὸ δὲ τῆς 1.12.56 ἤρξατο τὸ Ἵδρυμα, δεχόμενον ἀσθενεῖς πρὸς νοσηλείαν καθ’ ὅσον προσελήφθη καὶ χειρουργὸς ἰατρός. Πρὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Νοσοκομείου τούτου, ἐλειτούργει Κέντρον Ὑγείας, καταργηθὲν διὰ τοῦ ἄρθρου 3 παράγρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 3097) 54. 2) Τὸ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον Μάνεσι Καλαβρύτων ἐλειτούργησε μέχρι καὶ τῆς 16) 5) 56 διὰ τοῦ ἰατροῦ Κωνσταντίνου, ὁπότε διὰ τῆς προσλήψεως τοῦ ἰατροῦ τούτου εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Καλαβρύτων, παρέμεινεν τὸ Ἰατρεῖον ἄνευ ἰατροῦ. Ἔκτοτε καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καὶ τὸν διορισμὸν ἰατροῦ εἰς τὸ ἐν λόγῳ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον. Ἤδη, τὸ ἁρμόδιον Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν πρόκειται νὰ διορισθῇ ἰατρὸς καὶ νὰ ἐπαναλειτουργήσῃ τὸ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον τοῦτο.

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρεδόθη εἰς τὸ Γραφεῖόν μου τὴν πέμπτην καὶ ἡμίσειαν ἀπογευματινὴν ὥραν πρότασις δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἔχουσα οὕτω: Πρὸς Τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν, συμφώνως πρὸς τὰ ἄρθρα 78 τοῦ Συντάγματος καὶ 53 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, πρότασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Συγκεκριμένως κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸν ἄστοχον χειρισμὸν τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος, συνεπεία τοῦ ὁποίου ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἀπέκρουσε, διὰ τῆς προσφάτου ἀποφάσεώς της, τὴν ἄσκησιν ἐντὸς τακτῆς καὶ εὐλόγου προθεσμίας τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1957 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Γ. Καρτάλης, Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Βαρβούτης, Ι. Ριζιώτης, Μ. Πίσπας, Η. Σκυλλάκος, Γ. Ταρμπάζης, Γ. Μελανίδης, Δ. Στρατῆς, Χ. Κόρακας, Γ. Γρηγορίου, Β. Παπαβασιλείου, Π. Τζαννετάκης, Δ. Κρόκος, Κ. Βουδούρης, Α. Ζάκκας, Γ. Παλλάσκας, Κ. Βασαρδάνης, Τ. Βουλόδημος, Μ. Γαληνός. Ὀλίγον πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως μοὶ παρεδόθη ἑτέρα πρότασις δυσπιστίας φέρουσα 25 ὑπογραφὰς βουλευτῶν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, κ. βουλευταί, αἱ προτάσεις δέον νὰ παραδίδωνται εἰς τὸν Πρόεδρον ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συνεδριάσεως ἢ καὶ διαρκούσης αὐτῆς. Δεδομένου ὅμως ὅτι ἐπρόκειτο περὶ προτάσεων δυσπιστίας καὶ μοὶ παρεδόθησαν εἰς τὸ Γραφεῖον μου θεωρῶ ταύτας ὡς κατατεθείσας ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συνεδριάσεως. Ἡ δευτέρα πρότασις ἔχει οὕτω: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογραφόμενοι βουλευταὶ προτείνομεν πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν ἔκφρασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς πολιτικῆς τῆς αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ ὡς καὶ τὴν ἐν γένει ἐσωτερικὴν καὶ ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1957 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Κ. Μαρῆς, Α. Τριανταφυλλίδης, Α. Βαχλιώτης, Ν. Μαλλιάκας, Ν. Ἰντζές, Α. Τσουκαλᾶς, Α. Μπαρότσης, Σ. Χούτας, Σ. Κωστόπουλος, Π. Πολυχρονίδης, Σ. Νικολαΐδης, Ι. Σπύρου, Γ. Τσαντίρης, Ι. Τούμπας, Γ. Τζώρτζης, Π. Ντεντιδάκης, Λ. Σπαῆς, Γ. Μπουρδάρας, Γ. Τρουλλινός, Ε. Μαλαμίδας, Ε. Κοθρῆς, Ι. Παπαηλιάκης, Α. Κοκκέβης, Π. Ξενοδοχειάρης, Θ. Τσάτσος. Μοὶ ὑπεβλήθη ἐπίσης ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς Συνεδριάσεως καὶ ἑτέρα πρότασις δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ. Ἡ πρότασις αὕτη φέρει μόνον 12 ὑπογραφὰς τῶν κ. κ. Ι. Πασσαλίδη, Σ. Σαράφη, Ν. Παπαδημητρίου, Ν. Κιτσίκη, Κ. Τσιγάρα, Α. Πατσιαντᾶ, Β. Ἐφραιμίδη, Π. Πετροπουλάκη, Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Π. Γλιγλῆ, Ε. Πρωϊμάκη, καὶ συνεπῶς δὲν εἰσάγεται, καθόσον κατὰ τὸ ἄρθρον 78 τοῦ Συντάγματος ἡ πρότασις δυσπιστίας δέον νὰ φέρῃ τὰς ὑπογραφὰς 20 τοὐλάχιστον βουλευτῶν. Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 78 τοῦ Συντάγματος ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων δυσπιστίας δὲν δύναται νὰ διεξαχθῇ πρὸ τῆς παρόδου δύο ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς των. Λέγει τὸ ἄρθρον: (Ἀναγινώσκει). Ὑπάρχει καὶ τὸ ἄρθρον 53 τοῦ Κανονισμοῦ τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Ὑπάρχει ἤδη τὸ θέμα ποία ἐκ τῶν δύο προτάσεων θὰ προηγηθῇ. Διὰ τὸ Προεδρεῖον αὗται θεωροῦνται ὑποβληθεῖσαι ταὐτοχρόνως. Τὸ ἄρθρον ὅμως 53 ὁρίζει ἐν παραγράφῳ 2 ὅτι ἐπὶ πλειόνων προτάσεων προηγεῖται ἡ ἀπωτέρα, ὡς τοιαύτη δὲ θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἡ πρότασις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, διότι περιλαμβάνει καὶ τὴν ἐν γένει ἐσωτερικὴν καὶ ἐξωτερικὴν πολιτικὴν καὶ ἑπομένως εἶναι εὐρυτέρα τῆς ἄλλης. Δὲν εὑρίσκω ὅμως ὅτι ἔχει πρακτικὴν σημασίαν τοῦτο, διότι πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν τείνουν ἀμφότεραι. Συνεπῶς προτείνω νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις διὰ τὸ προσεχὲς Σάββατον. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§4Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς κατατεθείσης προτάσεως ματαιοῦνται αἱ ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ συζήτησις θὰ διεξαχθῇ μὲ βάσιν τὰς προτάσεις δυσπιστίας, αἱ ὁποῖαι κατετέθησαν ἐναντίον της. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι ἡ διήμερος προθεσμία τάσσεται ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως — διότι ἡ ἔννοια τοῦ διημέρου εἶναι ὅτι δὲν πρέπει νὰ αἰφνιδιάζεται ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ καταλαμβάνεται ἀπαρασκεύαστος — κάμνω δήλωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις παραιτεῖται τοῦ διημέρου εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀρχίσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως).

§5Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδαμοῦ εἰς τὸ Σύνταγμα ἀναφέρεται ἡ ἔννοια τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ διάταξις ὡς ἀναγράφεται, δὲν εἶναι δυνητική, ἀλλὰ ὑποχρεωτική. Ἑπομένως δὲν εἶναι δεκτικὴ οἱασδήποτε ἄλλης ἑρμηνείας. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐκρίναμεν ὅτι ἐπεβάλλετο νὰ κατατεθῇ σήμερον ἡ πρότασις δυσπιστίας εἶναι ὁ ἀκόλουθος. Ἐσκεπτόμεθα νὰ ὑποβάλωμεν τὴν πρότασιν δυσπιστίας κατὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν κατάθεσιν τῶν φακέλλων καὶ ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη. Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν τελευταίαν πολιτικὴν ἱστορίαν ὑπῆρξε Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἠρνήθη τὴν παράδοσιν τῶν φακέλλων ἐπὶ ἐθνικοῦ θέματος τοῦ ὁποίου ὡρισμένος κύκλος ἔκλεισεν. Ἐλέχθη ὅτι ὅταν περατωθῇ ὁ ἀγὼν τοῦ Κυπριακοῦ, θὰ δοθοῦν οἱ φάκελλοι. Ἀλλὰ τότε θὰ δοθοῦν εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ ὄχι εἰς τὴν Βουλήν. Ἰδοὺ διατὶ ἐκρίναμεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ φάκελλοι δὲν ἐδόθησαν καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ Πρακτικὰ τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσίν μας, ἐδόθησαν μόλις χθὲς καὶ δὲν εἴχομεν τὸν ἀπαραίτητον χρόνον νὰ τὰ μελετήσωμεν, ἐκρίναμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ κατατεθῇ σήμερον ἡ πρότασις δυσπιστίας εἰς τρόπον ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν ἀπὸ τῆς Δευτέρας νὰ ἀρχίσῃ μία συζήτησις, ἡ ὁποία νὰ μὴ διχοτομηθῇ, ὅπως ἐπρόκειτο νὰ διχοτομηθῇ, ἐὰν σήμερον ὡμίλει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἡμεῖς ἐδίδομεν ἀπάντησιν τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Νομίζομεν ὅτι ὑπηρετοῦμεν ἀκόμη τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ἐξασφαλίζοντες ἔναρξιν τῆς συζητήσεως τὴν Δευτέραν, ἀποφυγὴν διχοτομήσεως καὶ περάτωσιν τῆς συζητήσεως, συμφώνως πρὸς τὸ 5θήμερον τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὸ τέλος τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος. (Χειροκροτήματα).

§6Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως, ἐφ’ ὅσον δημιουργεῖται ζήτημα ἑρμηνείας, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ συμφωνία Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, καίτοι θὰ ἠδυνάμην νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μου διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ ἑρμηνεία. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὴν ἀποκρούει ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν δύναμαι νὰ ἐπιμείνω. Ὑπάρχει πάντως προηγούμενον: Κατὰ τὸ 1952, ὅταν ὑπεβλήθη πρότασις μομφῆς ἐναντίον τῆς τότε Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα, παραιτηθεῖσα τοῦ διημέρου, ἐδέχθη τὴν ἄμεσον ἔναρξιν τῆς συζητήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, τόσον ἡ Κυβέρνησις ὅσον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιθυμοῦν τὴν συζήτησιν. Γεννᾶται μόνον ζήτημα περὶ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ τρόπου τῆς διεξαγωγῆς της. Ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον δὲν δέχεται ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ συζητήσῃ ἀπόψε, θὰ ἐπεθύμει ἡ συζήτησις νὰ ἀρχίσῃ, τουλάχιστον, τὴν Παρασκευὴν διὰ νὰ ἐπισπευσθῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ὁ τερματισμός της. Γνωρίζετε ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἔχουν καὶ ἄλλα καθήκοντα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ δύο ἑβδομάδας νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὰς προτάσεις δυσπιστίας. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος εἰδικὸς λόγος. Ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐπεθύμει πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ θέματος νὰ παρατείνεται ἐπὶ τόσον χρόνον αὐτὴ ἡ συζήτησις. Ἐὰν λοιπὸν συμφωνῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις, θὰ παρεκάλουν νὰ ὁρίσωμεν ὅπως ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων μομφῆς τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἐκ τῶν Συναρχηγῶν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων διὰ τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν φακέλλων, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπαντήσῃ ἐν καιρῷ καὶ θὰ ἐξηγήσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς λόγους τῆς ἀρνήσεώς της.

§7Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οὔτε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις, διότι εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος περὶ τοῦ διημέρου, καὶ ὅπως ἄριστα καὶ καλύτερον παντὸς ἄλλου γνωρίζετε ὑμεῖς, πρέπει νὰ μεσολαβήσουν δύο πλήρεις ἡμέραι. Ἄρα ἡ Δευτέρα εἶναι ἡ ἡμέρα ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως.

§8Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Σᾶς εἶπον ὅτι θὰ ἐπεθύμουν ἡ συζήτησις νὰ διεξαχθῇ κατόπιν συμφωνίας Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐφ’ ὅσον ἀμφότεραι αἱ πλευραὶ ἐπιθυμοῦν τὴν συζήτησιν, νὰ καθορίσωμεν τὸν τρόπον καὶ τὸν χρόνον τῆς συζητήσεως, ὥστε ἡ συζήτησις νὰ ἀρχίσῃ ἐγκαίρως καὶ νὰ τελειώσῃ ἐγκαίρως. Ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε, ἂς ἀρχίσῃ τὴν Δευτέραν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ ὅτι τὴν Παρασκευὴν μέχρι τοῦ μεσονυκτίου θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος.

§10Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, παλαιότερον ἠγέρθη παρόμοιον ζήτημα. Ὅπως δημιουργεῖται ζήτημα ἑρμηνείας τοῦ διημέρου, οὕτω εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ καὶ ζήτημα ἑρμηνείας τοῦ πενθημέρου. Θὰ παρεκάλουν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ συμφωνήσωμεν κατὰ τρόπον ὥστε ἡ συζήτησις ἀρχομένη τὴν Δευτέραν νὰ περατωθῇ τὴν Παρασκευήν.

§11Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἡ συμφωνία δὲν ἔχει ἔννοιαν, διότι τὸ Σύνταγμα εἶναι κατηγορηματικόν. Εἶναι πενθήμερος ἡ συζήτησις περὶ δυσπιστίας. Συνεπῶς ἀρχομένη τὴν Δευτέραν ὑποχρεωτικῶς λήγει τὴν Παρασκευήν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω δηλώσει, κύριοι βουλευταί, καὶ ἄλλοτε ἐν προκειμένῳ.

§13Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐδημιουργήθη παλαιότερον ζήτημα.

§14Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νομίζω ὅτι ἐγκαινιάζομεν κατὰ τρόπον ὀρθόν, τὴν ἑρμηνείαν τῶν ἄρθρων τοῦ Συντάγματος, διότι, καθ’ ὅτι ἀφορᾷ τὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος, ἐπανειλημμένως καὶ ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐδήλωσεν ὅτι ἀποτελεῖ στοιχειώδη ὑποχρέωσιν τῆς Βουλῆς νὰ τηροῦνται κατὰ τρόπον ἀπαρέγκλιτον. Διὰ τοῦτο ἐπιμένομεν, καὶ χαίρομεν διότι ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς εἰς ἀκέραιον ἐδέχθη τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδήλωσα, κύριοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψηφοφορίαν καὶ ἀναφέρομαι εἰς προηγούμενα πρακτικὰ καὶ τῆς παρούσης περιόδου καὶ τῆς προηγουμένης, ὅτι τὸ πενθήμερον λήγει τὴν πέμπτην ἡμέραν. Ἐν προκειμένῳ πέμπτη ἡμέρα θὰ εἶναι ἡ Παρασκευή, καὶ τὴν ὥραν 11.59′, τὸ βραδύτερον, ὁσοιδήποτε ρήτορες καὶ ἂν εἶναι ἐγγεγραμμένοι, θ’ ἀρχίσῃ ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεως δυσπιστίας. Ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος εἶναι ρητὴ καὶ δὲν ἐπιτρέπει καμμίαν ἑρμηνείαν οὔτε διὰ τοῦ Κανονισμοῦ οὔτε δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς.

§16Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρ. Κυβερν.). Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο θέμα. Κατετέθησαν τρεῖς προτάσεις μομφῆς. Κατὰ τὴν γνώμην μου θὰ πρέπει νὰ συζητηθοῦν συγχρόνως.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν δύο αἱ ὁποῖαι ὁπωσδήποτε θὰ συζητηθοῦν ταυτοχρόνως.

§18Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ὅλαι αἱ διατάξεις αὐταί, εἶναι διατάξεις συνταγματικαί, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπολύτως δεσμευτικαὶ διὰ τὴν Βουλήν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δέχεται νὰ συζητηθοῦν τὴν Δευτέραν, ἠμπορεῖ νὰ ἀρχίσῃ τὴν Δευτέραν, ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ συζητηθοῦν τὸ Σάββατον, δικαίωμά της εἶναι νὰ συζητηθοῦν τὸ Σάββατον. Ἀναμφισβητήτως, ὅμως, ἐφ’ ὅσον ἀρχίσει ἡ συζήτησις τὴν Δευτέραν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἄλλης συμφωνίας τὴν 11.59′ τῆς Παρασκευῆς θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεως μομφῆς ἢ δυσπιστίας ὡς πρὸς τὰς δύο προτάσεις. Ἀναμφισβητήτως ἐφ’ ὅσον καὶ αἱ δύο περιστρέφονται πέριξ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου, τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, νομίζω καὶ αἱ δύο πρέπει νὰ συζητηθοῦν ταυτοχρόνως καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν δυνατότητα νὰ ἀπαντήσῃ ταυτοχρόνως. Διότι ἄλλως, ἐὰν εἶχεν ὑποβληθῆ καὶ τρίτη πρότασις οἰκονομικὴ καὶ τετάρτη ἐσωτερικὴ δὲν θὰ ἐτελειώναμεν ποτὲ καὶ τὸ πενθήμερον θὰ ἐγίνετο δεκαήμερον καὶ δεκαπενθήμερον, ἀναλόγως τῆς ἑρμηνείας τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδε πλέον ἡ Βουλή. Ὡς ἐκ τούτου νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ φύγωμεν καὶ νὰ διαλύσωμεν τὴν συνεδρίασιν μὲ τὴν ἀπόφασιν ὅτι θὰ συζητηθοῦν τὴν Δευτέραν αἱ δύο προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν νομοτύπως εἰς τὸ προεδρεῖον.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως συζήτησιν ἐπὶ τῶν προτάσεων ἐκφράσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. (Ὥρα 7.15′ μ.μ.)