1957.02.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54η

ΔΕΥΤΕΡΑ 25 Φεβρουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ταλιαδούρης καὶ Χ. Παπασταύρου, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α. Ν. 835)1948 ἐπὶ τῶν ἀπὸ 27.4.1941 μέχρι 15.8.1945 καταστάντων ἀνικάνων ἱερέων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν θανόντων τοιούτων συνεπεία δράσεως τοῦ ἐχθροῦ ἢ κατὰ τὰς ἐσωτερικὰς διαμάχας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ποινικῶν τινων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 127) 26.1.1955 καὶ 1850) 24.9.1955 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν καὶ τῶν θυμάτων πολέμου» κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1487)50». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κοκκέβης, Ε. Κεφαλογιάννης, Ι. Κοντοβράκης καὶ Γ. Μεταξᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Α. Ν. 1324) 49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379) 1955 «περὶ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀναμορφωτικῶν καταστημάτων ἀνηλίκων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Βενιζέλος, Γ. Τρουλλινός, Θ. Κονίτσας, Ν. Κιτσίκης, Α. Βαχλιώτης, Λ. Μπαρότσης, Ι. Λαμπρόπουλος, Ε. Ἀθανασάκος, Α. Μίχας καὶ Κ. Μαρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ἰντζές, Γ. Μπακατσέλος καὶ Κ. Μητσοτάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλλίας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καὶ Κ. Ἀδαμόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως κειμένων διατάξεων καὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν ἐνίων ἐξ αὐτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Παπαηλιοῦ καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, Χ. Ἀβραμίδης, Χ. Παπασταύρου, Α. Λιάκος, Π. Ξενοδοχειάρης καὶ Φ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ» καὶ 2) «περὶ τοῦ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Σχινᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Κάβδας, Ι. Παπαρτεμίου, Γ. Οἰκονομόπουλος, Δ. Κολιαπίδης, Γ. Κακαγιάννης, Θ. Ἀνδρεάδης, Α. Παπαϊωάννου, Α. Ἀηδονᾶς, Ι. Κοντοβράκης, Π. Κηπουρός, Θ. Μπάρμπας, Δ. Λαντζούνης, Α. Παπαδάκης, Ι. Λαμπρόπουλος, Α. Λαιμός, Χ. Ζησιάδης, Α. Μίχας, Ε. Κεφαλογιάννης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811) 1951 ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ρηγόπουλος καὶ Π. Βουδούρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811) 1951 ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἀναστασᾶτος καὶ Ι. Ἰντζές, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Τσακιρίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Κάτοικοι Σερβίων διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν αὐτοῖς αἰτηθείσης ἀτόκου ἀναστολῆς πληρωμῆς πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῶν ὀφειλομένων δόσεών των ἐπὶ μίαν διετίαν καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἀναστολὴν αὐτῆς, καθ’ ὅσον, λόγῳ κακῆς ἐσοδείας ἀπορίας, πείνης κ.λ.π. δὲν δύνανται νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Γεωργῶν Ὀρεστιάδος Ἕβρου, «Η ΔΗ-ΜΗΤΡΑ», διαμαρτυρομένου διὰ τὰς καταβαλλομένας προσπαθείας κτηνοτρόφων τῆς περιοχῆς, δι’ ἀφαίρεσιν τῶν ὑπὸ μελῶν τοῦ ὡς ἄνω Συνδέσμου κατεχομένων καλλιεργημένων καὶ δενδροφυτευμένων γαιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Ἕβρου, ζητούσης χορήγησιν ἐπιδόματος βιβλιοθήκης, ἀπεριόριστον ἐξέλιξιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Πατσιαντᾶς, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀναπήρων πολέμου Βόλου, διαμαρτυρομένων διότι διὰ χορήγησιν λουτροθεραπείας καὶ ἀδειῶν περιπτέρων, ζητοῦνται πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν, Βιοτεχνῶν Νομοῦ Ἕβρου, ζητούντων ἐγκατάστασιν καὶ ἐπαναλειτουργίαν Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων ἐν Ἀλεξανδρουπόλει, πρὸς ἀνακούφισιν τῆς οἰκονομικῶς δυσπραγούσης πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Παρπαρία καὶ Δ. Κωτσίγιαννη, ζητούντων αὔξησιν τοῦ ἐπιτρεπομένου ὕψους τῶν οἰκοδομῶν ἐπὶ τῶν ὁδῶν Τζαβέλλα καὶ Μακεδονίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀρτοποιῶν τῆς κωμοπόλεως Αἰτωλικοῦ, διαμαρτυρομένων δι’ ἀσκουμένην ἐπ’ αὐτῶν πίεσιν προσλήψεως ἀρτεργατῶν, μὴ δυναμένων αὐτῶν τῶν ἰδίων, λόγῳ τοῦ ἐλαχίστου κέρδους τῶν 88 δραχμῶν ἡμερησίως, νὰ συντηρήσωσι τὰς οἰκογενείας των, δεδομένου ὅτι ἡ μέση ἡμερησία παραγωγὴ τῶν 5 ἀρτοποιείων τῆς ἐν λόγῳ κωμοπόλεως δὲν ὑπερβαίνει τὰς 110 ὀκάδας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Παραγωγικῶν Τάξεων Ἀθηνῶν ζητούσης μείωσιν τῶν ἐπιβαρύνσεων ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐμποροϋπαλλήλων καὶ ἀλλαγὴν τοῦ συστήματος εἰσπράξεως αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας καταθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν συνταξιούχων, αἰτουμένων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι κατὰ τὴν ἔξοδόν των ἐκ τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἔλαβον ἱκανοποιητικὸν βοήθημα ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης κ. Λεωνίδας Σπαῆς, καταθέτει αἴτησιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τοῦ χωρίου Πολυδρόσου Ἄρτης, δι’ ἧς ὑποβάλλουν τὴν γνώμην καὶ τὴν παράκλησιν, ὅπως ὁ παραχωρηθησόμενος κλῆρος εἰς τοὺς ἀκτήμονας ἐκ τῶν γαιῶν τῶν ἀποστραγγισθέντων ἑλῶν τῆς περιοχῆς «Βίγλας» μὴ εἶναι κατώτερος τῶν 50 στρεμμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ἰ. Τούμπας, καταθέτει ὑπόμνημα κατοίκων συνοικίας Κυψέλης–Ἀθηνῶν, ζητούντων τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων διὰ τὴν λύσιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος τῆς συνοικίας ταύτης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Τοσουνίδης, καὶ Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης περικοπῆς τοῦ δικαιώματος ἐκπτώσεως 50% τῶν πολυτέκνων ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Παπαβασιλείου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Σερρῶν, ζητούσης παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ προστασίαν τῆς Ἐπαγγελματικῆς Στέγης, ἀπαλλαγὴν τῶν ἐργοδοτῶν ἐκ τῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὰ Ἐπικουρικὰ Ταμεῖα, μείωσιν τῶν ἀσφαλίστρων τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ 48ου Δημοτικοῦ Σχολείου Γ. Π. Ἀθηνῶν, ζητούσης παραχώρησιν τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σερρῶν οἰκοπέδου, ἰδιοκτησίας τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας, εἰς τὴν ἐν λόγῳ Σχολικὴν Ἐφορείαν, διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς συνοικίας Ψυρρῆ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 681 ἀπὸ 24.1.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Νάκη Αὐγερινοῦ, ζητοῦντος νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀπεμακρύνθη τῆς θέσεώς του ὁ Νομάρχης Ἠλείας κ. Κωνστ. Μπλέρης καὶ πῶς πρόκειται περαιτέρω νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατὰ τοῦ εἰρημένου Νομάρχου εἶχον ὑποβληθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διάφορα παράπονα. Ἐν ὄψει τῶν παραπόνων τούτων τὸ Ὑπουργεῖον ἀπεφάσισε τὴν μετάθεσιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Νομάρχου εἰς ἑτέραν Νομαρχίαν, ἀπευθῦνον σχετικὸν ἐρώτημα πρὸς τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον Νομαρχῶν. Τὸ ὡς εἴρηται Συμβούλιον, κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 6ης Δεκεμβρίου 1956, ἀπέσχε νὰ γνωμοδοτήσῃ ἐπὶ τῆς μεταθέσεως τοῦ Νομάρχου κ. Κωνστ. Μπλέρη καὶ πρὸς μόρφωσιν ἀσφαλοῦς γνώμης, διετύπωσε παράκλησιν, ὅπως ἀνατεθῇ εἰς τὸν Γενικὸν Διοικητικὸν Ἐπιθεωρητὴν καὶ ἐξετάσῃ ἅπαντα τὰ ἀποδιδόμενα εἰς αὐτὸν ὡς καὶ τὴν ἐν γένει δρᾶσιν καὶ διαγωγὴν αὐτοῦ, ἵνα σχηματίσῃ ἀσφαλεστέραν κρίσιν. Κατόπιν τῆς ἀνωτέρω γνώμης τοῦ εἰρημένου Συμβουλίου, διετάχθη ὁ Γεν. Διοικητικὸς Ἐπιθεωρητὴς κ. Θεμ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἵνα μεταβαίνων ἐπὶ τόπου καὶ ἐξετάζων τὴν ὅλην δρᾶσιν καὶ πολιτείαν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Νομάρχου, ὑποβάλῃ τὸ πόρισμα τῆς ἐξετάσεώς του. Πρὸς διευκόλυνσιν τοῦ ἔργου τοῦ Γεν. Διοικητικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ κατὰ τὸ στάδιον τῶν ἀνακρίσεων, ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου ὁ εἰρημένος Νομάρχης. Πρὸς τοῦτο ἐξεδόθη σχετικὴ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Α. Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 893) 1949, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου. Διὰ τὴν περαιτέρω ρύθμισιν τῆς θέσεως τοῦ εἰρημένου Νομάρχου, τὸ Ὑπουργεῖον τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς ὑποβολῆς τοῦ πορίσματος τῆς ἐνεργηθησομένης ἐπιτοπίου ἐξετάσεως ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Διοικητικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ, Ε. Πέτσου κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1158) 708) 77 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζεται ἡ ὑπ, ἀριθ. 672 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ, Ε. Πέτσου, Δ. Παπασπύρου, Α. Τσουκαλᾶ, Ι. Ριζιώτη, Τ. Βουλοδήμου καὶ Ν. Αὐγερινοῦ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἀφορῶντος τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, περὶ οὗ καὶ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 93) 1957 ὑμέτερον ἔγγραφον ἤτοι τῆς ἀνοικοδομήσεως δημοτικῶν θεάτρων, ἐγένετο ἡ ὑπ’ ἀριθ. 176) 251.57 ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἧς ἀντίγραφον διαβιβάζομεν συνημμένως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙ) Τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Π. Γλιγλῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1151) 28.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 665 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Π. Γλιγλῆ, ἀφορῶσα εἰς τὸ ἐν τῇ περιλήψει ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ ἔχει προγραμματίσει τὰ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργα τῆς περιοχῆς ταύτης καὶ κατὰ τὰς προβλέψεις του ἐντὸς τοῦ Μαρτίου ἐ. ἔ. θὰ προκηρύξῃ τὴν σχετικὴν δημοπρασίαν. Ταῦτα συνίστανται εἰς τὰ ἑξῆς: α) Κατασκευὴν νέου ὑδροθεραπευτηρίου. β) Ὕδρευσις. γ) Ἠλεκτροφωτισμὸς (ΔΕΗ) καὶ δ) ἀποχέτευσις. Διὰ τῶν ἔργων τούτων προβλέπεται ἡ ἀξιοποίησις τοῦ ὑφισταμένου παρὰ τὴν λουτρόπολιν συνοικισμοῦ. Τὸ θέμα τῆς ὁδοποιΐας δὲν ἀφορᾷ τὸν Ε.Ο.Τ. ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9341 π. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Γ. Πρίφτη καὶ κ. Ἐμμ. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχομεν ὅπως προβῶμεν εἰς τὸν καταρτισμὸν σχεδίου νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῆς ἐν Κερκύρᾳ οἰκίας Σολωμοῦ, βάσει τῶν ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας Κερκυραϊκῶν γενομένων προτάσεων ἤτοι τὴν ἀνοικοδόμησιν ὑπ’ αὐτῆς τοῦ ἐρειπωμένου κτιρίου καὶ τὴν περαιτέρω ὀργάνωσιν ἐν αὐτῷ Μουσείου Σολωμοῦ, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ τῆς αἰτηθείσης ἐγγράφου δηλώσεως τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρίας ἐπὶ τῶν ἀναλαμβανομένων ὑπ’ αὐτῆς ὑποχρεώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2632) 18.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 857 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1122) 19.1.57 ἐγγράφου μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Λαρίσης ἀποκατεστάθησαν ἤδη διὰ τοῦ συστήματος αὐτοστεγάσεως ἑβδομήκοντα ἑπτὰ (77) ἀστικαὶ παραπηγματοῦχοι προσφυγικαὶ οἰκογένειαι, ἤτοι τὸ σύνολον τῶν ἀναποκαταστάτων τοιούτων, ἡ δὲ διατεθεῖσα πρὸς τοῦτο πίστωσις ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 1.725.000 καὶ β) Τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐπ’ ἐνοικίῳ διαμενουσῶν εἰς τὸν ἐν λόγῳ Νομὸν ἀστικῶν προσφυγικῶν οἰκογενειῶν δὲν δύναται ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἀντιμετωπισθῇ καθ’ ὅσον προέχει ἡ ἀποκατάστασις τῶν παραπηγματούχων προσφυγικῶν οἰκογενειῶν τῶν λοιπῶν περιφερειῶν τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΙΩΑΝ. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἀφορῶσαν σημειωθείσας διακοπὰς δρομολογίων ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων ἐκτελούντων τὴν γραμμὴν Σάμου. Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας λαμβάνει τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως οὕτω: Κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν διατηρήσεως τοῦ ἐπιπέδου ἀσφαλείας τῶν ἐπιβατηγῶν ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων προβλέπεται ἡ κατ’ ἔτος ἀκινησία τῶν πλοίων τούτων ἐπὶ χρονικὸν διάστημα 40 ἡμερῶν, ἐντὸς τῆς χειμερινῆς περιόδου, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐτησίας γενικῆς ἐπιθεωρήσεως αὐτῶν. Ὁ καθορισμὸς τῆς ἡμερομηνίας καθ’ ἣν θὰ ἀκινητήσῃ ἕκαστον πλοῖον διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν, εἶναι συνάρτησις πολλῶν παραγόντων ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ τῶν ὁποίων καθορίζονται τὰ χρονικὰ διαστήματα ἀκινησίας τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων. Τοιοῦτοι παράγοντες ἐνδεικτικῶς εἶναι, ὁ χρόνος καθ’ ὃν λήγει ἡ ἰσχὺς τοῦ πρωτοκόλλου ἐπιθεωρήσεως τοῦ πλοίου πέραν τοῦ ὁποίου τὸ πλοῖον δὲν δύναται νὰ πλεύσῃ ἀσφαλῶς, ἡ ὕπαρξις τεχνικῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς γενικῆς ἐπιθεωρήσεως κ.λ.π., ἡ ἐποχιακὴ κίνησις ἐπιβατῶν (ἑορταὶ Χριστουγέννων, Πάσχα, Ἀπόκρεω κ.λ.π.), ἐν τέλει δὲ ἀστάθμητοι παράγοντες ὡς ἀπρόβλεπτοι βλάβαι τῶν πλοίων αἵτινες ἐπιταχύνουν τὸν χρόνον ἐτησίας γενικῆς ἐπιθεωρήσεως αὐτῶν. Δυστυχῶς, ὁ μικρὸς ἀριθμὸς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὸ σχετικῶς μικρὸν χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃν δέον νὰ ἐνεργηθοῦν αἱ γενικαὶ ἐπιθεωρήσεις τῶν πλοίων κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον ἵνα ὦσιν ἕτοιμα διὰ τὴν θερινὴν τοιαύτην, ἀποκλειομένων τῶν περιόδων Χριστουγέννων καὶ Πάσχα ὅτε παρατηρεῖται ἔντονος μετακίνησις ἐπιβατῶν, περιορίζουν τὸν χρόνον ἐπιθεωρήσεων εἰς τοὺς μῆνας Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον διότι ἀπὸ τοῦ Μαρτίου ὁ δείκτης κινήσεως ἐπιβατῶν ἀνέρχεται καὶ εἶναι πλέον ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη ὑπάρξεως πλοίων. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀνωτέρων ἀναφερομένων εἶναι φανερὸν ὅτι εἶναι ἀναπόφευκτος ἡ δημιουργία κενῶν εἰς τὰ δρομολόγια τῶν διαφόρων γραμμῶν, τὴν συμπλήρωσιν τῶν ὁποίων δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν, χωρὶς νὰ δημιουργήσωμεν τοιαῦτα ἴσως μεγαλύτερα εἰς ἑτέρας γραμμάς. Τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν γραμμὴν Σάμου, δὲν εἶναι τὰ μόνα, δεδομένου ὅτι καὶ ἄλλαι ἐξ ἴσου ζωτικαὶ γραμμαὶ ὑπέστησαν τὸν ἀντίκτυπον ἐκ τῶν ἐτησίων γενικῶν ἐπιθεωρήσεων τῶν πλοίων. Ἐκ τῶν στατιστικῶν δεδομένων τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἡμῶν προκύπτει ὅτι ἡ κατὰ Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον παρατηρουμένη κίνησις ἐπιβατῶν τῆς γραμμῆς ταύτης, δύναται νὰ καλυφθῇ διὰ τῶν ὑπολοίπων δρομολογίων τῶν πλοίων.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λιαρούτσου. Ἀφορῶσαν διακοπὴν ἐκτελέσεως δρομολογίων ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων. Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας λαμβάνει τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως οὕτω: α) Τὸ ἀ)π «Κωστάκης Τόγιας», ἀπεμακρύνθη προσωρινῶς τῶν δρομολογίων του ἤτοι ἀπὸ τῆς 16.1.57 πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς ἐτησίας γενικῆς ἐπιθεωρήσεως αὐτοῦ, κατόπιν ἐγκρίσεως ἡμῶν, στηριζομένης εἰς σχετικὰς γνωμοδοτήσεις τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐμπορικῶν Πλοίων καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Δρομολογίων. β) Τὸ ἀ)π «Μοσχάνθη» δὲν διέκοψε τὰ δρομολόγιά του δι’ ἐκτέλεσιν ἐπιθεωρήσεως, ἀλλὰ τὸ κατὰ Πέμπτην δρομολόγιον αὐτοῦ Παροναξίας τὸ ὁποῖον μετετέθη εἰς τὴν γραμμὴν Ζακύνθου–Κεφαλληνίας καὶ τοῦτο διότι ἡ γραμμὴ αὕτη διὰ τῆς ἀκινησίας τοῦ ἀ)π «Κ. Τόγιας» ἀπέμενεν ἐξυπηρετουμένη μόνον ἅπαξ καθ’ ἑβδομάδα διὰ τοῦ ἀ)π «Ἄνδρος», ἐνῷ οἱ λιμένες Σύρου–Πάρου καὶ Νάξου ἐξυπηρετοῦνται διὰ πολὺ περισσοτέρων πλοίων, ἤτοι τῆς Σύρου διὰ 6 καὶ Πάρου–Νάξου διὰ 3 πλοίων καθ’ ἑβδομάδα. γ) Τὸ ἀ)π «Κολοκοτρώνης» ὅπερ ἐξυπηρετεῖ τὰς γραμμὰς Χίου–Μυτιλήνης–Σάμου καὶ Κερκύρας– Βρινδησίου, ἐκτελεῖ κατόπιν ἡμετέρας ἐγκρίσεως καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐμπορικῶν Πλοίων καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Δρομολογίων τὴν ἐτησίαν γενικὴν ἐπιθεώρησιν αὐτοῦ κατὰ στάδια, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθοῦν κενὰ εἰς ὅλας τὰς ἀνωτέρω γραμμὰς κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐπιθεωρήσεως. Συνεπείᾳ τούτου παραμένει ἀνεκτέλεστον τὸ κατὰ Τρίτην δρομολόγιον γραμμῆς Σάμου τῆς ὁποίας ἡ ἐπιβατικὴ κίνησις ἐξυπηρετεῖται μὲ σχετικὴν ἐπάρκειαν διὰ τῶν ἀπομενόντων εἰς ταύτην πλοίων, ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου ἐκρίθη σκόπιμον, ὅπως μὴ διακοποῦν τὰ δρομολόγια τοῦ πλοίου τούτου εἰς τὴν γραμμὴν Κερκύρας – Βρινδησίου, διότι δι’ αὐτῆς ἐξυπηρετοῦνται ἐπιβάται κινούμενοι πρὸς ἢ ἀπὸ λιμένας ἐξωτερικοῦ καὶ εἰς τὴν γραμμὴν Χίου — Μυτιλήνης, ἥτις μετὰ τὴν ἀκινησίαν διὰ τὸν αὐτὸν λόγον τοῦ ἀ)π «Κυκλάδες» ἐξυπηρετεῖται διὰ τριῶν δρομολογίων ἑβδομαδιαίως μόλις ἐπαρκούντων πρὸς κάλυψιν τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν ἐπιβατικῆς καὶ ἐμπορευματικῆς κινήσεως. Δυστυχῶς ὁ μικρὸς ἀριθμὸς τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὸ σχετικῶς μικρὸν χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃ νὰ ἐνεργηθοῦν αἱ γενικαὶ ἐπιθεωρήσεις αὐτῶν ἐντὸς τῆς χειμερινῆς περιόδου, ἵνα ὦσιν ἕτοιμα διὰ τὴν θερινὴν τοιαύτην, ἀποκλειομένων τῶν περιόδων Χριστουγέννων καὶ Πάσχα, ὅτε παρατηρεῖται ἔντονος μετακίνησις ἐπιβατῶν, περιορίζουν τὸν χρόνον ἐπιθεωρήσεως εἰς τοὺς μῆνας Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον διότι ἀπὸ τοῦ Μαρτίου ὁ δείκτης κινήσεως ἐπιβατῶν ἀνέρχεται καὶ εἶναι πλέον ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη ὑπάρξεως πλοίων. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων εἶναι φανερὸν ὅτι εἶναι ἀναπόφευκτος ἡ δημιουργία κενῶν εἰς τὰ δρομολόγια τῶν διαφόρων γραμμῶν, τὴν συμπλήρωσιν τῶν ὁποίων δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν χωρὶς νὰ δημιουργήσωμεν τοιαῦτα ἴσως μεγαλύτερα εἰς ἑτέρας γραμμάς. Τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν γραμμὴν Σάμου καὶ Κυκλάδων δὲν εἶναι τὰ μόνα, δεδομένου ὅτι καὶ ἄλλαι ἐξ ἴσου ζωτικαὶ γραμμαὶ ὑπέστησαν τὸν ἀντίκτυπον ἐκ τῶν ἐτησίων γενικῶν ἐπιθεωρήσεων τῶν πλοίων.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8441 Διεκπ. 6739 π. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῷ θέματος (ἐρώτησις βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου ἐπὶ ὑποθέσεως Θεοδώρου Περιστέρη) ἀπήντησεν ἤδη ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν (Γενικὴ Διεύθυνσις Χωροφυλακῆς) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40)1259)32α) ἀπὸ 29.1.1957 ἐγγράφου του, ἀνακοινωθέντος καὶ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1587)4.2.1957 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν Εἰρηνοδικῶν συνδέεται μὲ τὸ τοιοῦτον τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν ὅλων τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1708)1155)5.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 742)31.1.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Ἰντζέ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ Κοινοτικοῦ Τηλεφωνικοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, (ἐπαρχιῶν Ναυπακτίας καὶ Τριχωνίδος) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ συντελεστὴς ἀποκαταστάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ τηλεφ. δικτύου Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας ἀνέρχεται εἰς 61. 50% (218 ὑφιστάμενα προπολεμικῶς τηλεφωνεῖα, 134 λειτουργοῦντα τὴν 31.1.57) ὑπολειπόμενος ἐλαφρῶς τοῦ γενικοῦ μέσου ὅρου ὅστις κυμαίνεται πέριξ τοῦ 70%. Αἱ Κοινότητες Λεύκας, Μανδρινῆς, Δενδροχωρίου, Λειβαδακίου, Στύλιας, Μολυκρείου, Ἀνθοφύτου καὶ Γαυρολίμνης τῆς Ἐπαρχίας Ναυπακτίας περιλαμβάνονται εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Τηλεφων. Δικτύου τοῦ ἔτους 1955–56. Ἐξ αὐτῶν ἀνεσυνεδέθησαν τὸν λήξαντα μῆνα Ἰανουάριον ἐ. ἔ. αἱ τοιαῦται Μολυκρείου καὶ Γαυρολίμνης. Διὰ τὰς ὑπολοίπους ἔχουσιν ἤδη ἐκδοθῆ αἱ σχετικαὶ ἐντολαί, ἡ πραγματοποίησις δὲ τῆς συνδέσεως αὐτῶν ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς δυνατότητος ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. τῶν ἀπαιτουμένων ὑλικῶν–συνεργείων κ.λ.π. Αἱ Κοινότητες τῆς δευτέρας παραγράφου, πλὴν τῶν τοιούτων Γρηγορίου, Βλαχομάνδρας, καὶ Κάτω Βασιλικῆς, περιλαμβάνονται εἰς τὸ ὑπὸ ἔγκρισιν πρόγραμμα τοῦ ἀρξαμένου ἔτους 1957. Τὸ ζήτημα τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως τῶν λουτρῶν Πόργιαρη δὲν ἔχει ἐξετασθῆ, μὴ ὑποβληθείσης μέχρι τοῦδε σχετικῆς αἰτήσεως. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ πλήρης ἀποκατάστασις τοῦ προπολεμικῶς ὑφισταμένου Κοινοτικοῦ Τηλεφων. δικτύου προβλέπεται ὅτι θὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς διαστήματος δύο ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1598 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ι. Ἡ μεταβίβασις τῆς σχέσεως συνδρομητοῦ Τηλεφώνου ἐπετράπη διὰ μεταβατικῆς διατάξεως περιληφθείσης εἰς τὸν Τηλεφωνικὸν Κανονισμὸν κατόπιν σχετικῆς προτάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ο.Τ.Ε., δι’ ὑποβολῆς ὑπὸ τῶν συνδρομητῶν σχετικῶν πρὸς τοῦτο δηλώσεων ἐκχωρήσεως μέχρι τῆς 15ης Μαρτίου ἐ. ἔ. Ἡ ἀποδοχὴ ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. πάσης τοιαύτης δηλώσεως ἐκχωρήσεως, συνοδευομένης καὶ δι’ αἰτήσεως μεταφορᾶς τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως δύναται νὰ γίνῃ δεκτὴ ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. ἐφ’ ὅσον ἡ μεταφορὰ εἶναι ἐφικτὴ ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς πραγματοποιήσεως τῆς μεταφορᾶς ὅταν θὰ ὑπάρξουν τὰ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμενα τεχνικὰ μέσα. ΙΙ. Ἡ σχέσις συνδρομητοῦ τηλεφώνου κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι περιουσιακὸν στοιχεῖον δυνάμενον νὰ καταστῇ ἀντικείμενον ἀγοραπωλησίας ἡ ὑποβολὴ δὲ ὑπὸ τοῦ συνδρομητοῦ τοιαύτης δηλώσεως ἐκχωρήσεως θεωρεῖται ὡς παραίτησις ἀπὸ τῆς σχέσεως ταύτης, ἥτις παρέχει εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθέρας διαθέσεως τῆς οὕτω ἐλευθερουμένης συνδέσεως ἐν προκειμένῳ δὲ εἰς τὸν περὶ οὗ ἡ παραίτησις νέον συνδρομητήν, πᾶς νέος συνδρομητής, ὑποχρεοῦται, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, εἰς καταβολὴν τῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορᾶς, ἐν προκειμένῳ δὲ ἐπὶ πλέον καὶ τοῦ ὑπὸ τοῦ τιμολογίου προβλεπομένου τέλους ἐκχωρήσεως ὡς καὶ τῆς δαπάνης τῆς ἐνδεχομένης μεταφορᾶς τῆς συνδέσεως. Κατ’ ἀποκοπὴν ἐξ ἄλλου, τέλος ἐκ δραχ. 600 ὑπεβλήθη διὰ τὴν κάλυψιν γενικῶν δαπανῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς μεταβατικῆς ταύτης διατάξεως τοῦ Τηλεφωνικοῦ Κανονισμοῦ. ΙΙΙ. Διὰ τοῦ ἀπολύτως προσωρινοῦ μέτρου τούτου ἐπεδιώχθη ὄχι νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ νέοι συνδρομηταὶ ἀπὸ τὴν ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορὰν καὶ τὰς σχετικὰς δαπάνας, ἀλλὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν συνδρομηταί, ἐλαχίστην ποιούμενοι χρῆσιν τῆς τηλεφωνικῆς των συνδέσεως, θὰ ἦσαν διατεθειμένοι δι’ ἐλευθέρας συμφωνίας νὰ μεταβιβάσουν αὐτὴν εἰς ἄλλα πρόσωπα καὶ δὴ ἐπαγγελματίας, ἔχοντας ἀνάγκην ταχείας ἐξυπηρετήσεως καὶ μὴ δυναμένους ν’ ἀναμείνουν τὴν κανονικήν των σειράν, ἡ ὁποία καθορίζεται ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμά των καὶ τὸν χρόνον ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Εὐταξία. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1957) 1333) 8.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Εὐταξία, περὶ δῆθεν ἐγκαταλείψεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν καὶ γενικώτερον τῶν ἀπόρων τῆς Χώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ἐξεδηλώθη ἐντονώτερον τόσον ὑπὲρ τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀποκλεισμένων, ὅσον καὶ τῶν ἀπόρων ἐν γένει, τοῦτο δὲ ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν κάτωθι παρατιθεμένων στοιχείων: Ἐν συνόλῳ διὰ τὴν τρέχουσαν χειμερινὴν περίοδον εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν εἰς τοὺς ἀπόρους τῶν ἀποκλεισμένων ὀρεινῶν, ἀγόνων καὶ λοιπῶν περιοχῶν θὰ διανεμηθῶσι 25.000.000 ὀκάδες δημητριακῶν, ἔναντι 6.338.200 ὀκάδες τῆς περιόδου 1953–54, 11.933.400 ὀκάδ. τῆς περιόδου 1954–55 καὶ 16.141.000 τῆς περιόδου 1955–56. Ἐκ τῆς ὡς ἄνω ποσότητος τῶν 25.000.000 ὀκάδων δημητριακῶν αἱ 21.500.000 τοιαῦται θέλουσι διανεμηθῆ τελείως δωρεάν. Ἡ κατ’ ἄτομον μερὶς δημητριακῶν ὡρίσθη εἰς 20 ὀκάδας διὰ τὰς ἀποκλεισμένας λόγῳ τοῦ χειμῶνος Κοινότητας, 15 ὀκάδας διὰ τὰς ὀρεινὰς καὶ ἀγόνους καὶ 10 ὀκάδας διὰ τὰς ὑπολοίπους ἀγροτικὰς περιοχὰς τῆς Χώρας. Εἰδικώτερον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀποκλειομένων λόγῳ τοῦ χειμῶνος Κοινοτήτων τῶν Νομῶν Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος θέλουσι διατεθῆ συνολικῶς διὰ τὴν τρέχουσαν χειμερινὴν περίοδον 1.027.590 ὀκάδες δημητριακῶν διὰ τὸν Νομὸν Φθιώτιδος καὶ 629.385 ὀκάδ. διὰ τὸν Νομὸν Φωκίδος. Ἤδη ἀπεστάλησαν καὶ διενεμήθησαν διὰ μὲν τὸν Νομὸν Φθιώτιδος 215.000 ὀκάδες σίτου διὰ δὲ τὸν Νομὸν Φωκίδος 97.000 ὀκάδες τοιούτου. Ὡσαύτως δι’ ὑπογραφείσης ὑφ’ ἡμῶν σχετικῆς ἀποφάσεως ἀπεστάλησαν ἕτεραι 100.000 ὀκάδες σίτου διὰ τὸν Νομὸν Φθιώτιδος καὶ ἕτεραι 178.000 ὀκάδες σίτου διὰ τὸν Νομὸν Φωκίδος. Ἐπίσης ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἀποστέλλονται καὶ ἕτεραι 629.010 ὀκάδες διὰ τὸν Νομὸν Φθιώτιδος καὶ 99.370 ὀκάδες διὰ τὸν Νομὸν Φωκίδος δημητριακῶν. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω Νομοὺς καὶ διὰ τὰς χειμερινὰς περιόδους 1953–54, 1954–55 καὶ 1955–56 ἐχορηγήθησαν διὰ τὸν ἴδιον ὡς ἄνω σκοπὸν αἱ κάτωθι ποσότητες δημητριακῶν: Νομὸς Φθιώτιδος:

Νομὸς Φωκίδος:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Β. Θανασέκου καὶ Π. Γλιγλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 662 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. Β. Θανασέκου καὶ κ. Π. Γλιγλῆ, ἀφορῶσα τὴν διανομὴν τοῦ ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωθέντος ἐν τῇ περιφερείᾳ Πελασγίας Φθιώτιδος ἀγροκτήματος Δροσοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὁριστικὴ διανομὴ τοῦ ἀνωτέρω ἀγροκτήματος δὲν κατέστη δυνατὴ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν θερινὴν περίοδον τοπογραφικῶν ἐργασιῶν ὑπαίθρου, λόγῳ τῆς μὴ μέχρι τότε ἐκδικάσεως τοῦ ἀγροκτήματος τούτου ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων καὶ ἐκδόσεως τῆς σχετικῆς ἀποφάσεώς της. Ἤδη, ἐκδοθείσης τῆς ἀποφάσεως τῆς Ε.Α. Λαμίας ἡ διανομὴ τοῦ κτήματος τούτου θὰ περιληφθῇ εἰς τὸ καταρτισθησόμενον πρόγραμμα τοπογραφικῶν ἐργασιῶν ὑπαίθρου τῆς προσεχοῦς θερινῆς περιόδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 996)564)57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 650 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λουκᾶ Κουτσοπετάλου, σχετικῶς μὲ τὴν διενέργειαν ἐκλογῶν πρὸς ἀνάδειξιν νέου Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σ.Λ.Α.Κ. Ὀρχομενοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ κ. Νομάρχης Βοιωτίας, ὅστις βάσει τοῦ ν. 3200)1955 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως» καὶ τῶν εἰς ἐκτέλεσιν τούτου ἐκδοθέντων ἀπὸ 26.6.55 καὶ 23.11.56 Β. Διαταγμάτων, τυγχάνει ἁρμόδιος ἐπὶ πάντων τῶν ζητημάτων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ἐν γένει λειτουργίαν τῶν Σ.Λ.Α.Κ. διέταξε, καθ’ ἃ ἐγνώρισεν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4148)57 τηλεγραφήματός του, τὴν σύγκλησιν τῆς γενικῆς συνελεύσεως τῶν μελῶν τοῦ ὡς εἴρηται Σ.Λ.Α.Κ. διὰ τὴν 24ην τρέχοντος, πρὸς ἀνάδειξιν νέου Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Ἡ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησις ἐτερματίσθη εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας εἶχεν ὑποβληθῆ καὶ πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐρωτῶ τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, ἐὰν ἐπιμένουν ἐπ’ αὐτῆς.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν). Ὄχι, ὄχι.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ πρότασις θεωρεῖται μὴ γενομένη. Γίνεται δεκτόν, λοιπόν, κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος.

§8Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἐγένετο συζήτησις καὶ εἴπαμεν ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρόκειται περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ περὶ καταργήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰς τὰς ἀντιρρήσεις μας προχθὲς εἶπεν ὅτι δὲν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ αἰφνιδιαστικῶς εἰς κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Αὐτό, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ προβῇ εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου αἰφνιδιαστικῶς. Ἐδῶ, ὅμως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου ζητεῖται ἐξουσιοδότησις νὰ ἐκδοθῇ Διάταγμα ἐντὸς τριμήνου καὶ διὰ τοῦ Διατάγματος αὐτοῦ, ζητεῖται ἡ ἐξουσιοδότησις, νὰ ὁρίζηται καὶ ἡ κατάργησις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Τί θὰ εἴπῃ, λοιπόν, ὅτι αἰφνιδιαστικῶς δὲν θὰ προβῇ εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν διὰ νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς τὴν κατάργησιν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχωμεν μίαν διασάφησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπομεν ἐδῶ, ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον, ἔχει γενικωτέραν σημασίαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ σήμερον νὰ προδικάζεται ποία θὰ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις μετὰ πάροδον ὡρισμένου χρόνου, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν ἀπὸ τοῦδε ἂν πρέπει νὰ καταργηθῇ ἢ ὄχι τὸ ἐνοικιοστάσιον. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ παραμείνῃ Κυβέρνησις καθ’ ὅλην τὴν τετραετίαν, τὴν προβλεπομένην ἐκ τοῦ Συντάγματος, παραμένουν ἀκόμη τρία ἔτη ὡς μάξιμουμ. Πιστεύει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι ἐντὸς τριετίας ἐπιτρέπεται ἡ κατάργησις τοῦ ἐνοικιοστασίου; Ἡμεῖς ἀμφιβάλλομεν. Καὶ ἐγώ, τοὐλάχιστον, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ νὰ λάβῃ ἐξουσιοδότησιν ὅπως διὰ Διατάγματος, τὸ ἐπαναλαμβάνω, καὶ τὸ τονίζω, ὅπως διὰ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδοθῇ ἐντὸς τριμήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ, προβῇ εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐγὼ δὲν θὰ ψηφίσω. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ ἐντὸς τριμήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ εἰς κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, εἶχε περαιωθῆ πλέον ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§10Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσ.). Ὁ κ. Μπακόπουλος φαίνεται ὅτι δὲν παρηκολούθησε προχθὲς τὴν συζήτησιν ὁλόκληρον. Διότι τὸ ζήτημα ἀνεκινήθη πάλιν, ἐδόθη δὲ ἡ ἐξήγησις ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ καταργηθῶσιν ὡρισμέναι διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου.

§11Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, νὰ ἐξηγηθῶμεν σαφῶς; Ὡρισμέναι διατάξεις πιθανὸν νὰ καταργηθοῦν ἢ ἀποβλέπετε καὶ εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν κατάργησιν;

§12Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσ.). Εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Προσέθεσα μάλιστα ὅτι καὶ πρότερον, κατὰ τὰ ἔτη 1951, 1952 καὶ τὸ 1955 οἱ ἐξουσιοδοτικοὶ νόμοι ἦσαν ἀκριβῶς ταυτόσημοι. Ἐξουσιοδοτεῖτο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμπληρωθοῦν, νὰ καταργηθοῦν ἢ νὰ ἀκυρωθοῦν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, αἱ διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου.

§13Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι εὐχαρίστως τὴν σημερινὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ τὴν ὁποίαν εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος.

§14Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ὑποστηρίξω τροπολογίαν διὰ προσθήκην παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 1.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 δεκτόν. Νέα παράγραφος ἡ ἰδική σας τροπολογία. Ὁρίστε.

§16Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας τὴν ὁποίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων ἔχομεν διατυπώσει εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ ἐνοικιοστασίου. Τὸ θέμα παρουσιάζει κἄποιαν σοβαρότητα. Πήρατε τρίμηνον ἐξουσιοδότησιν διὰ νὰ τακτοποιήσητε τὸ ζήτημα τοῦ ἐνοικιοστασίου. Θὰ καταργήσητε ὡρισμένας διατάξεις, θὰ τροποποιήσητε ἄλλας, θὰ κάμητε ὡρισμένας προσθήκας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τὴν ὁποίαν ἐπήρατε. Συνεπῶς ὡρισμένα θέματα τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου θὰ τεθοῦν πλέον ὑπὸ νέαν κρίσιν Κυβερνητικὴν καὶ διὰ τοῦ Διατάγματος θὰ ἀποσαφηνισθοῦν ὅλαι αἱ Κυβερνητικαὶ ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὑπάρχουν, λοιπόν, μὲ τὸ ἰσχῦον μέχρι τοῦδε ἐνοικιοστάσιον, ὡρισμέναι ἀμφισβητήσεις. Καὶ ἰδιαίτερα, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει δημιουργηθῆ μία σοβαρὰ ἀμφισβήτησις γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ πλεονάζοντος χώρου ἐπὶ καταστημάτων. Τὸ ἄρθρον 31 § 4 τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου ἔχει μίαν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἰδιοκτήτης δικαιοῦται ἂν εἰς κατάστημα ὑφίσταται πλεονάζων χῶρος νὰ ζητήσῃ τὴν ἔξωσιν τοῦ μισθωτοῦ καταστηματάρχου ἀπὸ τὸν πλεονάζοντα χῶρον. Ἐνῷ εἰς ἄλλην διάταξιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ὑπάρχει ἡ πρόβλεψις εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν νὰ δίδεται ἓν ηὐξημένον μίσθωμα συγχρονισμένον ἀναλόγως μὲ τὰ μισθώματα τὰ ἐλεύθερα. Ὑπάρχει μία διάταξις, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, ἀπαράδεκτος, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπέμβῃ ἡ δικαστικὴ ἐξουσία καὶ νὰ καθορίσῃ ὅτι δι’ ἕνα ἐπαγγελματίαν ὑπάρχει πλεονάζων χῶρος καὶ νὰ τὸν ὑποχρεώσῃ εἰς ἔξωσιν ἀπὸ τὸν πλεονάζοντα χῶρον. Τὸ θέμα αὐτό, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι θὰ κριθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ τελευταία διάταξις τοῦ ἐνοικιοστασίου ἰσχύει, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἔχῃ ἰσχὺν τοιαύτη διάταξις. Διότι ἠμπορεῖ νὰ νομοθετῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ πληρωθῇ οἱονδήποτε ηὐξημένον ἐνοίκιον, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ποτέ, ὅμως, εἰς μίαν μίσθωσιν, ἡ ὁποία προστατεύεται ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον νὰ ἔλθῃ ἡ δικαστικὴ ἐξουσία νὰ βγάλῃ ἀπὸ ἕνα ὡρισμένον μίσθιον τὸν ἐπαγγελματίαν μὲ τὴν δικαιολογίαν τοῦ πλεονάζοντος χώρου. Ἡ ἄποψίς μου δὲν εἶναι νὰ ρυθμίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ θέμα αὐτό, ἡ ἄποψίς μου εἶναι αἱ δικαστικαὶ ἀποφάσεις ποὺ ἔχουν ἐκδοθῆ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ἀνασταλοῦν ἐπὶ τρίμηνον. Ἂν τυχὸν ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, νομίσῃ ὅτι πρέπει νὰ τροποποιήσῃ βασικῶς αὐτὴν τὴν διάταξιν νὰ μὴ πεταχθοῦν οἱ ἐπαγγελματίαι εἰς τὸν δρόμον. Ἂν τυχὸν ἡ Κυβέρνησις πιστεύσῃ ὅτι ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι ἡ διάταξις νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον, τότε μετὰ τρίμηνον, ὁ ἰδιοκτήτης θὰ πάρῃ τὸν πλεονάζοντα χῶρον. Ἀλλά, γιὰ σκεφθῆτε, ἂν τυχὸν εὑρισκώμεθα πρὸ τῆς τελεσιδίκου ἀποφάσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐκτελεσθῇ ἤδη, τί θὰ γίνῃ, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἂν μετὰ τρίμηνον ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ νέου Διατάγματος, τοῦ ἐνοικιοστασίου, λάβητε ἀντίθετα μέτρα; Ἐν τῷ μεταξύ, θὰ ἔχουν δημιουργηθῆ τετελεσμένα γεγονότα, ὁ ἐπαγγελματίας θὰ ἔχῃ χάσει τὴν στέγην του. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, ζητῶ διὰ τροπολογίας νὰ καθορισθῇ ὅτι ἀναστέλλεται μέχρι τοῦ αὐτοῦ χρόνου, τοῦ τριμήνου, ἡ ἐκτέλεσις δικαστικῶν ἀποφάσεων, διὰ τῶν ὁποίων διατάσσεται ἔξωσις διὰ πλεονάζοντα χῶρον εἰς καταστήματα κατὰ τὸ ἄρθρον 31 § 4 τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Θὰ ἠμποροῦσα, κύριοι βουλευταί, μετ’ ἀπολύτου πεποιθήσεως νὰ ὑποστηρίξω ὅτι εἰς τὸ τρίμηνον αὐτὸ διάστημα, ποὺ θὰ καταρτισθῇ τὸ Διάταγμα τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐξωστικαὶ ἀποφάσεις δὲν πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν παρὰ μόνον ἐὰν ἀφοροῦν καθυστέρησιν μισθώματος ἢ ἰδιοκατοίκησιν. Ἐκεῖ θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις. Ὅλαι αἱ ἄλλαι ἐξωστικαὶ ἀποφάσεις ὀρθὸν καὶ δίκαιον θὰ ἦτο ἐπὶ τρίμηνον νὰ ἀνασταλοῦν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νέου Διατάγματος τοῦ ἐνοικιοστασίου κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἐπὶ μέρους ἐνοικιοστασιακὰ θέματα. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπὸ τὴν εὐρεῖαν αὐτὴν ἔννοιαν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ἐὰν τὸ ἀποδέχεται εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ πλεονάζοντος χώρου ἐπὶ καταστημάτων, εἶναι ζήτημα τιμῆς, κύριοι βουλευταί, νὰ κριθῇ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ αὐτὴ ἡ ἀναστολὴ τῶν 3 μηνῶν, διότι ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι καμμία Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος πιστεύω ὅτι μετὰ προσοχῆς θὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ ἐν ἰσχύϊ τὴν διάταξιν αὐτήν. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ δημιουργήσωμεν τετελεσμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἠμπορέσητε νὰ τὰ ἐπανορθώσητε. Οἱ κύριοι ἰδιοκτῆται, ποὺ ἐδικαιώθησαν διὰ τὸν πλεονάζοντα χῶρον, ἂς περιμένουν 3 μῆνας.

§17Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐκμετάλλευσις τῆς ἰδιοκτησίας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συνεχισθῇ, διότι πάρα ἔχει γίνει τὸ κακόν.

§18Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἡμεῖς ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτὴν ἠθελήσαμεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀπεσύραμεν τὴν πρότασιν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἀφήσατε, ὅμως, νὰ γίνῃ μία εὐπρεπὴς συζήτησις. Κάθε ἕνας δικαιοῦται νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του. Μὴ θελήσητε νὰ στραγγαλίσητε πτωχοὺς ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς ἀπαραδέκτου διατάξεως, κινδυνεύουν νὰ χάσουν τὴν ἐπαγγελματικήν των στέγην. Οἱ κύριοι ἰδιοκτῆται παρακαλοῦνται νὰ περιμένουν ἐπὶ 3 μῆνας τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὴν ἔμφρονα θέτω τὴν τροπολογίαν μου καὶ ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ τὴν ψῆφον του διὰ τὴν παραδοχήν της.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπασπύρου καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ αὐτὴ ἀποδεκτὴ καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ὑποβάλλομεν καὶ τροπολογίαν καὶ παρακαλοῦμεν ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ. Τὸ διάστημα τῶν 3 μηνῶν, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν νὰ παραμείνῃ ἀνεκτέλεστος ἡ ἀπόφασις τῶν δικαστηρίων, δὲν εἶναι τόσον σοβαρὸν οὔτε τόσον δύσκολον, ὥστε νὰ ἐπιφέρῃ καμμίαν ζημίαν εἰς τοὺς κυρίους ἰδιοκτήτας, οἱ ὁποῖοι παίρνουν σοβαρὰ μισθώματα καὶ δύνανται νὰ περιμένουν ἐπὶ τρίμηνον ὥστε νὰ ρυθμισθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι θὰ ἀποφασίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν τελικὴν ρύθμισιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Πάντως πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ οἱ ἐν λόγῳ μισθωταί.

§21Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν περιέργειαν. Ὁ κ. Παπασπύρου ἐπετέθη κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν σὰν νὰ ἀνεκάλυψε τώρα, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὁ συντάκτης τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι ὁ ἴδιος.

§22Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι.

§23Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἑπομένως, μήπως κατέστη σοφώτερος ἀπὸ τότε ποὺ συνέταξε τὴν διάταξιν μέχρι σήμερον; Ἐὰν τὰ δικηγορικὰ συμφέροντα τὰ μεταφέρωμεν ἐδῶ μέσα, εἶναι πολὺ κακὸν τοῦτο καὶ ὄχι ἠθικόν.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω περὶ ποίας ὑποθέσεως πρόκειται. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι ὀρθὴ καὶ συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀποδοχήν της. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ὅσων ἀντελήφθην, πρόκειται περὶ δικαστικῶν ἀποφάσεων, δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι πολλαὶ ἢ ὀλίγαι. Ἐὰν μὲν εἶναι πολλαὶ ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς ἔχει μεγάλην σημασίαν. Ἐὰν εἶναι μία μόνον ἀπὸ ἀπόψεως δεοντολογίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας εἶναι ἄκακος. Κύριε Πρόεδρε, μὲ εὑρίσκει συμπαθῆ ἡ τροπολογία, διότι πρόκειται ὄχι περὶ ὁλοκληρωτικῆς ἐξώσεως τοῦ μισθωτοῦ καταστηματάρχου, ἀλλὰ περὶ ἐξώσεώς του ἀπὸ τὸν δικαστικῶς καθωρισθέντα πλεονάζοντα χῶρον. Δηλαδή, θὰ εἶναι δυνατὸν τὸν πλεονάζοντα αὐτὸν χῶρον ὁ ἰδιοκτήτης νὰ τὸν μισθώσῃ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον μισθωτὴν καὶ νὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ παραδόξου ἐνδεχομένως θεάματος, εἰς ἕνα ἐμπορικὸν νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὸν ἔμπορον ἐπαγγελματίαν ἓν τμῆμα καὶ νὰ μπῇ ἕνα λουστρατζίδικο ἢ ἓν ζαχαροπλαστεῖον ἢ νὰ μπῇ οἱονδήποτε ἄλλο ἐπάγγελμα, ἐντελῶς ἀσυμβίβαστον πρὸς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ζαχαροπλάστου. Νομίζω ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ἡ τροπολογία εἶναι δικαία καὶ εὔλογος. Ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς καταστάσεως δὲν μεταβάλλεται οὐσιαστικῶς τίποτε, διότι καὶ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ἔχει τεθῆ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, ὁμιλεῖ περὶ ἀναστολῆς ὡρισμένων διατάξεων. Ἑπομένως τὸ νὰ προστεθῇ καὶ μία ἀναστολή, ὄχι κατάργησις τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, ἀλλὰ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων ἐπὶ τρίμηνον, δηλαδὴ ἐπὶ τόσον χρόνον ὅσον προβλέπει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τῆς χρειάζεται διὰ νὰ ρυθμίσῃ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τοῦτο, δὲν νομίζω ὅτι βλάπτει. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§26Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἔχει βεβαιωθῆ δι’ ἐπισήμου τελεσιδίκου δικαστικῆς ἀποφάσεως ὅτι ἀναγνωρίζεται ὁ χῶρος ὡς πλεονάζων, ἡ ἔννοια εἶναι ὅτι ὁ χῶρος ἐκεῖνος εἶναι τελείως ἄχρηστος διὰ τὸν ἐπαγγελματίαν. Καὶ κατὰ συνέπειαν ἐπιβάλλεται νὰ μὴ γίνεται ἐκμετάλλευσις τῆς ἰδιοκτησίας ἀπὸ ὡρισμένους ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι κατέχουν χώρους τελείως ἀχρήστους δι’ αὐτούς. Καὶ διὰ νὰ δώσωμεν καὶ πίστιν καὶ κῦρος μέγιστον εἰς τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τηρήσωμεν καὶ νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπασπύρου εἶναι ἀπαράδεκτος διότι δὲν προστατεύει τοὺς πληττομένους, ἀλλὰ προστατεύει τοὺς εὐνοουμένους.

§27Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἰδικοί σας βουλευταὶ ὑπέγραψαν τὴν τροπολογίαν. Ἐγὼ εἶμαι τελευταῖος.

§28Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐμένα δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ συγκεκριμένη περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος. Θέλω νὰ θέσω τὸ ζήτημα γενικώτερον.

§29Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ ἐγὼ γενικῶς τὸ ἔθεσα καὶ ἐπῆγα καὶ εἰς εἰδικὸν θέμα.

§30Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ τροποποιηθοῦν αἱ ἤδη ὑφιστάμεναι διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἡ τροποποίησις ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν, αὐτὸ δὲν εἶναι γνωστὸν ἐκ τῶν προτέρων. Ἠμπορεῖ εἰς τὴν Α περίπτωσιν νὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ εἰς τὴν Β περίπτωσιν νὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν. Ἐὰν ὑπάρξῃ τροποποίησις, δὲν τὸ γνωρίζομεν ἐκ τῶν προτέρων καὶ δὲν νομίζω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δύναται νὰ μᾶς βεβαιώσῃ ἐκ τῶν προτέρων περὶ αὐτοῦ, ἐὰν ὑπάρξῃ τροποποίησις ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἤδη ὑφισταμένων διατάξεων ἐξεδόθησαν δικαστικαὶ ἀποφάσεις, διατάσσουσαι τὴν ἔξωσιν. Αἱ ἀποφάσεις αὐταί, ἀφοῦ θὰ τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου θὰ ἐκτελεσθοῦν; Νομίζω ὅτι ὡς ἔχει διατυπωθῆ ἡ διάταξις ἀναστέλλονται αἱ ἀποφάσεις αἱ ἐκδοθεῖσαι πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὑφισταμένου ἐνοικιοστασίου, τῶν ὁποίων ἡ ἐκτέλεσις ἤρτηται ἐκ τῆς λήξεως τοῦ ἐνοικιοστασίου. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις ὅλων τῶν ἀποφάσεων μέχρις ἐκδόσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, πλὴν ἐκείνων διὰ τὰς ὁποίας εἴμεθα βέβαιοι ὅτι αἱ τροποποιήσεις τοῦ ἐνοικιοστασίου δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν. Καὶ ἐκεῖναι εἶναι, νομίζω, αἱ στηριζόμεναι εἰς τὴν λύσιν τῆς μισθώσεως, λόγῳ καθορισμοῦ τοῦ μισθώματος καὶ περὶ ἰδιοκατοικήσεως. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι οὕτω γενικῶς πρέπει νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρουσιασθοῦν περιπτώσεις ποὺ θὰ ὑπάρξουν ἀδικίαι.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§32Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τροπολογία τοῦ ἀγαπητοῦ ἐκ Λεβαδείας συναδέλφου, μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξετάσω καὶ πάλιν τὸ σημεῖον τοῦτο τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὅπως καὶ ρητῶς διαγράφεται εἰς τὰς πρώτας αὐτοῦ διατάξεις, τὸ ἐνοικιοστάσιον ἔχει θεσπισθῆ διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν μισθωτὴν εἰς τὰς ἀπαραιτήτους στεγαστικὰς ἀνάγκας αὐτοῦ, εἴτε πρόκειτε περὶ κατοικίας, εἴτε περὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς του στέγης. Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος ἀπὸ τῆς μόνης λογικῆς ταύτης σκοπιᾶς, ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστατευθῇ δι’ οἱουδήποτε ἐνοικιοστασίου ὁ μισθωτὴς ἐπὶ χώρου, ὁ ὁποῖος δὲν τοῦ εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν κατοικίαν ἢ διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος. Ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν τροπολογίαν, ἔχουν ἐκδοθῆ δικαστικαὶ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι κρίνουν, ὅτι ὡρισμένοι μισθωταὶ δὲν ἔχουν ἀνάγκην ὡρισμένου χώρου, διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος, διὰ τὸν λόγον τοῦτον τμῆμα τοῦ μισθίου χαρακτηρίζεται ὡς πλεονάζων χῶρος. Ἐὰν τὸ διάταγμα τοῦ ἐνοικιοστασίου εἶχεν ἐκδοθῆ, ἢ ἂν ἡ ἰσχὺς τοῦ ἐνοικιοστασίου ἔληγε μετά τινας μῆνας, αἱ ἀποφάσεις περὶ τῶν ὁποίων προνοεῖ ἡ τροπολογία θὰ ἐξετελοῦντο χωρὶς συζήτησιν καὶ χωρὶς ἐμπόδιον. Δὲν νομίζω, συνεπῶς, ὅτι τὸ γεγονὸς τῆς συζητήσεως περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου δικαιολογεῖ παρέμβασιν ἐπὶ θεμάτων κριθέντων βάσει τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Οὔτε θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν σκέψιν ὅτι συγχωρεῖται κατάργησις ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν βάσει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Ἄλλωστε, αἱ διατάξεις περὶ πλεονάζοντος χώρου εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος, δὲν περιελήφθησαν τὸ πρῶτον εἰς τὸ ἰσχῦον μόνον ἐνοικιοστάσιον. Δὲν περιελήφθη κἂν τὸ πρῶτον εἰς τὸ προϊσχῦσαν διάταγμα, τὸ ἐκδοθὲν εἰσηγήσει τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Λεβαδείας κ. συναδέλφου. Αἱ διατάξεις περὶ πλεονάζοντος χώρου ἐπὶ καταστημάτων, ἐπαναλαμβάνονται ὁμοιομόρφως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1947. Ἔκτοτε ἔχει καθιερωθῆ ὅτι ὁ μισθωτὴς ἐπαγγελματίας θὰ προστατεύηται ἀποκλειστικῶς ἐπὶ τοῦ χώρου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός του. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς ὑποβληθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Παπασπύρου καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων τροπολογίας καὶ εἰς τὴν ἀνατροπὴν καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ἔχει παγίως πλέον καθιερωθῆ. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Ἀδαμόπουλος ἔθεσε τὸ ζήτημα τί θὰ γίνῃ ἐὰν ἐκτελεσθοῦν αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις, αἱ ἐκδοθεῖσαι βάσει τῶν ἰσχυουσῶν βεβαίως διατάξεων, αἵτινες, ὅμως, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τροποποιηθοῦν διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ πρότερον, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐκθέσω τὰς ἀντιλήψεις μου. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου οὐ μόνον δὲν εἶναι πρέπον νὰ ἐπεκταθοῦν αἱ ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν προστατευτικαὶ διατάξεις, ἀλλὰ ἀντιθέτως, πρέπει νὰ παρασκευασθῇ τὸ ἔδαφος καὶ νὰ παρασκευασθοῦν αἱ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ τὴν ἐπιστροφὴν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας μισθώσεως. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου περίπτωσις καταργήσεως δικαστικῆς ἀποφάσεως, διατασσούσης ἔξωσιν, διότι, αἱ νέαι διατάξεις θὰ καθιερώσουν προστασίαν μείζονα τῆς διὰ τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου ἀναγνωριζομένης εἰς τὸν μισθωτήν. Ἕν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει προκαλέσει ζητήματα, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀπασχολήσῃ τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον. Ἐπιθυμῶ νὰ τὸ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πρόκειται περὶ τοῦ θέματος τῶν ἐπιτάξεων. Προσωπικῶς θὰ ἐδεχόμην νὰ παρασχεθῇ εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν ἡ εὐχέρεια ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως ἐξωστικῶν ἀποφάσεων, κατὰ τῶν δι’ ἐπιτάξεως στεγασθέντων μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ νέου διατάγματος. Διὰ τὰς ἄλλας ὅμως, περιπτώσεις, νομίζω, ὅτι δὲν συντρέχει οὐδεὶς λόγος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐδικαιολόγει νὰ ὑπαναχωρήσωμεν, ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον.

§33Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ κάνω μίαν διευκρίνισιν. Τὸ θέμα τοῦ πλεονάζοντος χώρου ἀναμφισβητήτως τὸ ἀντιμετώπισε τὸ ἰσχῦον ἑκάστοτε ἐνοικιοστάσιον, ἀλλ’ ἀφορᾶ τὸν πλεονάζοντα χῶρον ἐπὶ κατοικιῶν.

§34Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ εἰς μίαν διευκρίνισιν, κύριε συνάδελφε. Ὅλα τὰ ἐνοικιοστάσια ἀπὸ τοῦ 1947, ὁμιλοῦν περὶ ἄρσεως τῆς προστασίας ἀπὸ πλεονάζοντος χώρου, διὰ τὴν κατοικίαν καὶ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος μὲ τὴν ἑξῆς διάκρισιν μεταξὺ τῶν δύο περιπτώσεων. Ὅπου εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ πλεονάζοντος χώρου κατοικίας νὰ δημιουργηθῇ αὐτοτελὴς κατοικία, ἐκεῖ διατάσσηται ἡ ἔξωσις. Ὅπου, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ αὐτοτελὴς κατοικία, τὸ ἐνοικιοστάσιον συνεπὲς πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀποφυγῆς δημιουργίας συνθηκῶν συστεγάσεως, λόγῳ τῶν γνωστῶν συνεπειῶν δὲν ἀπαγγέλλει τὴν ἔξωσιν ἀπὸ τὸν πλεονάζοντα χῶρον καὶ περιορίζεται νὰ ὑποχρεώσῃ τὸν μισθωτὴν εἰς τὴν καταβολὴν μείζονος μισθώματος εἰδικῶς διὰ τὸν πλεονάζοντα χῶρον. Προκειμένου, ὅμως, περὶ καταστημάτων τὸ ζήτημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον. Ἐπὶ καταστημάτων ὕπαρξις πλεονάζοντος χώρου νοεῖται μόνον ὅταν οὗτος εἶναι δυνατὸν νὰ διαμορφωθῇ εἰς αὐτοτελὲς κατάστημα διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ αὐτοτελὴς χρησιμοποίησις αὐτοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν, ὅμως, αὐτήν, δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ζήτημα διατηρήσεως τοῦ πλεονάζοντος χώρου ὑπὸ τοῦ μισθωτοῦ, ἔστω καὶ ἐπὶ καταβολῇ ηὐξημένου μισθώματος, ἀκριβῶς διότι ὁ πλεονάζων χῶρος δὲν εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ μισθωτοῦ καὶ διότι διὰ τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ χώρου ἀπὸ τὴν χρῆσιν τοῦ μισθωτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν αἱ συνυφασμέναι μὲ τὴν συστέγασιν συνθῆκαι. Ἡ ἀναγνώρισις προστασίας ἐπὶ χώρου, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ μισθωτοῦ ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς ἀποστέρησιν τῆς χρήσεως τῆς ἰδιοκτησίας, χωρὶς τὴν δικαιολογίαν ὅτι δι’ αὐτῆς θεραπεύεται ὑπερτέρα κοινωνικὴ ἀνάγκη. Ἐὰν ὑπάρχῃ πλεονάζων χῶρος, δυνάμενος νὰ χρησιμοποιηθῇ αὐτοτελῶς, πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὸν ἐκμισθωτήν. Ἀντίθετος λύσις θὰ ἦτο παράλογος καὶ δὲν θὰ εὕρισκε οἱανδήποτε δικαιολογίαν, ἔστω καὶ ἂν συνεδυάζετο μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ μισθωτοῦ εἰς καταβολὴν ηὐξημένου μισθώματος διὰ χῶρον ἄχρηστον διὰ τὸ ἐπάγγελμά του.

§35Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχω τὴν πεποίθησιν τὴν ἀπόλυτον ὅτι ἐν τῇ μελέτῃ τῶν ἐπὶ μέρους θεμάτων τοῦ ἐνοικιοστασίου θὰ δώσητε τὴν προσήκουσαν λύσιν εἰς τὸ ἑξῆς θέμα, ὅτι ὅταν κριθῇ δι’ ἕνα ἐπαγγελματίαν ὅτι ὑπάρχει πλεονάζων χῶρος, τὸν ὁποῖον πλεονάζοντα χῶρον ὁ ἐπαγγελματίας δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιήσῃ δι’ ἰδίαν χρῆσιν, ἀλλὰ πρόκειται νὰ καλλιτερεύσῃ τὴν μισθωτικὴν θέσιν του, πιστεύω καὶ ἀπευθύνομαι εἰς τὴν συνείδησίν σας, ὅτι δίκαιον καὶ ὀρθὸν θὰ εἶναι νὰ προτιμηθῇ μὲ τὸ αὐτὸ μίσθωμα τὸ κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν καθοριζόμενον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν ὁ ἴδιος ὁ ἐπαγγελματίας, διότι ὁπωσδήποτε ὁ ἰδιοκτήτης θὰ προσπαθήσῃ νὰ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἐπιτύχῃ καὶ τὴν ἔξωσιν ἐκ τοῦ ὑπολοίπου τμήματος τὸ ὁποῖον ἐκρίθη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν ὡς ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός του. Πιστεύω ὅτι εἰς τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον θὰ περιλαμβάνεται μία διάταξις καὶ θὰ εἴπῃ ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸν πλεονάζοντα χῶρον ἐπὶ καταστημάτων δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιήσῃ δι’ ἰδίαν χρῆσιν ὁ ἰδιοκτήτης νὰ δικαιοῦται μὲ μίσθωμα ἐλευθέρως καθοριζόμενον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν νὰ τὸ κρατῇ ὁ ἴδιος ὁ μισθωτὴς ἐπαγγελματίας. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλω νὰ καταπονήσω τὸ Σῶμα, ἐπανερχόμενος εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπιτάκτου στέγης, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι ἔχει ὡριμάσει πλέον, ὄχι μόνον εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπίας, ἀλλὰ εἰς τὴν συνείδησιν ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐπιτάκτου στέγης, ἔχει ἰδιαιτέραν ἀξίαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀφήσωμεν ἄνευ ρυθμίσεως. Ἡ τροπολογία ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἀντιμετωπίσῃ ἐν ψυχρῷ, ὅλα ἐκεῖνα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ ζήτημα αὐτό. Πιστεύω ὅτι ἡ ὀρθὴ ἄποψις, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ ἐμέ, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀδαμόπουλον, ὅτι προκειμένου νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον, θὰ πρέπει νὰ ἐπιβάλωμεν γενικὴν ἀναστολὴν τῶν ἐξωστικῶν ἀποφάσεων, ὥστε μὲ τὴν ἰσχὺν τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου νὰ λυθοῦν ὅλα τὰ θέματα. Ἐὰν δὲν δεχθῆτε γενικὴν ἀναστολήν, κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε ταύτην ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ θέματος.

§36Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπασπύρου, ἔθιξε καὶ τὸ θέμα τῶν ἐπιτάξεων. Ὑπεστήριξε, δηλαδή, ὅτι δύναται νὰ χωρέσῃ τρίμηνος ἀναστολὴ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων ἐξώσεως ἐξ ἐπιτάκτων, ἐνῷ ἠρνήθη τὴν τρίμηνον ἀναστολὴν ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Παπασπύρου. Νομίζω, ὅτι εἶναι εὐκαιρία νὰ δοθῇ τέρμα εἰς τὸ θέμα τῶν ἐπιτάξεων ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου δι’ οἱονδήποτε λόγον. Ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι δύσκολον νὰ τεθῇ εἰς τὸ διάταγμα, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ τεθῇ εἰδικὴ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἀποκλείεται ἡ περαιτέρω παράτασις τῶν ἐπιτάξεων.

§37Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰλικρινῶς λυποῦμαι, διότι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ μεταπεισθῶ εἰς τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ὑποστηρίζω, δηλαδή, ὅτι μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ σημερινοῦ ἐνοικιοστασίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθοῦν ἐμμέσως λόγοι ἐξώσεως, ἀναγνωριζόμενοι ἀπὸ τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον, ἔτι δὲ πλέον νὰ καταργηθοῦν δικαστικαὶ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Εἶναι γνωστὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται παγίως εἰς ὅλα τὰ ἐνοικιοστάσια. Ὅτι δηλαδή, δὲν ἐκτελοῦνται ἢ ἀναστέλλωνται αἱ ἐκτελέσεις ἀποφάσεων, αἵτινες ἐξεδόθησαν ἐπὶ τῇ βάσει καταργηθέντων διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου λόγων ἐξώσεως. Ὑπενθυμίζω κατ’ ἀρχὴν ὅτι τοιαύτη διάταξις ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκτείνουν τὴν ἔκτασιν τῆς ὑφισταμένης ἑκάστοτε προστασίας τῆς στέγης. Ὅπως εἶχον, ὅμως, τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω εἰς τὸ Σῶμα, εἰς τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον, δὲν πρόκειται νὰ ὑπαχθοῦν νέαι σχέσεις μισθωτικαί, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀνάλογος περίπτωσις. Ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Παπασπύρου, ἔχω κατ’ ἀρχὴν τὴν ἀκόλουθον παρατήρησιν: Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἀνησυχίαν ὡς πρὸς τὴν τύχην τῶν ἐπιτάξεων. Ἐπηκολούθησαν, ὅμως, ἔκτοτε, σειρὰ ἀποφάσεων τῶν Προέδρων Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Ἐφετείου, διὰ τῶν ὁποίων διηυκρινίσθη ὅτι ἐπὶ ἐπιτάξεων θὰ κρίνῃ ὁ δικαστὴς εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἐὰν συντρέχουν οἱ ὅροι τῆς συνεχίσεως τῆς ἐπιτάξεως. Ἡ ὀρθὴ αὕτη ἄποψις ἀπετέλεσε καὶ ἀντικείμενον εἰδικῆς ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου. Ἐπειδή, ὅμως, εἶναι πιθανὸν νὰ ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῆς κρίσεως τῆς γνωστῆς καὶ μοναδικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου, πρὶν ἢ παγιωθῇ νομολογία σύμφωνος πρὸς τὰς νέας ἀποφάσεις τῶν Προέδρων καὶ τῶν Ἐφετείων, αἵτινες ἔδωσαν τὴν ὀρθὴν ἔννοιαν τῶν σχετικῶν διατάξεων, δέχομαι τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων ἐξώσεως ἐξ ἐπιτάκτων μετὰ δικαστικὴν κρίσιν μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου. Εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ μόνον ἐξουσιοδότησιν διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νέου διατάγματος καὶ παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου. Εἶπον, ἐπίσης, ὅτι δὲν εὑρίσκεται εἰς τὰς προθέσεις μου νὰ δοθῇ διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου οὐσιαστικὴ λύσις εἰς τὰ ζητήματα τοῦ ἐνοικιοστασίου πρὸς οἱανδήποτε κατεύθυνσιν. Ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι συνεπὴς πρὸς τὴν δήλωσιν ἐκείνην καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ δεχθῶ οὐσιαστικὰς τροποποιήσεις.

§38Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἴπατε ὅτι θὰ πρέπει σιγὰ–σιγὰ νὰ ἀρθῇ τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ ἔρχεσθε τώρα καὶ ὑπαγάγητε σχέσεις ὑπὸ ἀναγκαστικὴν παράτασιν. Εἶναι δυνατὸν σήμερον μὲ τὸν οἰκοδομικὸν αὐτὸν ὀργασμὸν νὰ παράσχητε τοιαύτην τροποποίησιν; Ὑπέβαλα τὴν πρότασίν μου, διότι οἱ ἐν λόγῳ μισθωταὶ εἶναι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσκήσουν πίεσιν διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ προστασία των ἡ ἐνοικιοστασιακή. Ἐάν, ὅμως, ἔχετε οὐσιαστικὴν διάταξιν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τότε θὰ τοὺς εἴπητε, ὅτι ἡ Βουλὴ αὐτὸ ἠθέλησε. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ νόμου. Δώσατε αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν, ὥστε δι’ ὡρισμένον χρόνον, νὰ ἰσχύσῃ αὐτὸ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, θὰ πρέπει νὰ λυθῇ τὸ θέμα.

§39Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἐπρότεινον μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν, διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, τὴν ἑξῆς: Νὰ δώσητε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Προέδρους τῶν Πρωτοδικῶν κατὰ τὴν κρίσιν των καὶ νὰ ἀναστείλουν ἐπὶ 3 μῆνας τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις καὶ νὰ δοθῇ μία λύσις.

§40Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰς ποίας περιπτώσεις;

§41Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν.

§42Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐὰν ἀποφασίσωμεν, σήμερον, καὶ εἴπωμεν ὅτι ἐπιτρέπεται ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, πλὴν τῆς ἐξώσεως λόγῳ καθυστερήσεως ἢ ἰδιοκατοικήσεως, προσδίδομεν εἰς τὴν διάταξιν ἔκτασιν ἀπροσδιόριστον καὶ ἀπαράδεκτον, ἐπεκτεινομένων καὶ εἰς περιπτώσεις ἐφ’ ὧν οὔτε ἡμεῖς διενοήθημεν νὰ ἀναστείλωμεν τὴν ἐκτέλεσιν.

§43Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Περιορισθῆτε εἰς τὸν πλεονάζοντα χῶρον ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, νὰ δώσωμεν αὐτὴν τὴν λύσιν.

§44Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως ἔγινε καὶ διὰ τὰ ἐπίτακτα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευταί, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς ἀποδοχῆς ἢ μὴ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Θὰ ἐρωτήσω τοὺς κυρίους βουλευτὰς τοὺς ὑπογράψαντας, ἐὰν ἐπιμένουν, διότι νομίζω, ὅτι ἐὰν ἐπιμείνουν εἰς τὴν διεξαγωγὴν ψηφοφορίας, δὲν θὰ κατορθώσωμεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ καταλαβαίνητε, λήγει ἡ προθεσμία.

§46Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δι’ ἀνατάσεως, τότε, νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου, μοῦ ὑπεβλήθη καὶ πρότασις ψηφοφορίας.

§48Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Δὲν θὰ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν οἱ ὑπογράψαντες, ἐὰν δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν διὰ τὸν πλεονάζοντα χῶρον διὰ τὰ καταστήματα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, δέχεσθε, νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν δι’ ἀνατάσεως;

§50Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν. Δὲν εὑρίσκω δικαιολογίαν. Ἐφ’ ὅσον ἐκρίθη τελεσιδίκως ὅτι ὑπάρχει πλεονάζων χῶρος εἰς τὴν ἄσκησιν ὡρισμένης ἐπιχειρήσεως εἰς τὴν στέγην ὡρισμένου ἐπαγγελματίου, δὲν θὰ ἦτο λογικὸν νὰ δοθῇ ἀναστολὴ ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου, καὶ ἄλλων συναδέλφων, ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐὰν δὲν ἐπιμένουν οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν, νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀνατάσεως.

§52Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἐπιμένομεν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπασπύρου καὶ ἄλλων συναδέλφων, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθοῦν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§54Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 1, παρακαλῶ, νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «Μέχρι τοῦ αὐτοῦ χρόνου δύναται νὰ ἀνασταλῇ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, δικάζοντος κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν ἄρθρων 634 κ. ἑ. Πολιτικῆς Δικονομίας, ἡ ἐκτέλεσις ἀποφάσεων, δι’ ὧν διατάσσεται ἔξωσις ἐπὶ ἐπιτάκτου κατοικίας».

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς συνεπληρώθη. Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν καὶ τὸ ἄρθρον 2 καὶ τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 378)1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14)1955 πρακτικοῦ τῆς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης περὶ παραχωρήσεως χώρου πρὸς ἐπέκτασιν τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης» ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§56Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, ἀφορᾷ κύρωσιν μιᾶς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 378)55. Ὡς γνωστόν, ἡ Ἔκθεσις τῆς Θεσσαλονίκης, ἀνεπτύχθη, σοβαρῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν παρέστη ἀνάγκη ἐπεκτάσεώς της καὶ ἐξευρέθη χῶρος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένοντο παραχωρήσεις ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀρχαιολογικῆς Ἀπαλλοτριώσεως. Καθωρίσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ καταβληθῇ ὡς ἀξία. Ἐπίσης, καὶ ἕνας ἄλλος χῶρος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀμύνης καὶ εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐδέχθη τὰς πράξεις καὶ ἐδέχθη ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη, πλὴν μιᾶς. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἢ μᾶλλον ἐκείνη, τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ εἶναι, νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ἀξία αὐτοῦ τοῦ χώρου εἰς τὸ ἀκέραιον. Ἐὰν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα γίνῃ, θὰ ἀνατραπῇ ὁλόκληρος ἡ προσπάθεια τῆς Ἐκθέσεως, διότι θὰ ἀργήσῃ πάρα πολύ, νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ. Τὸ ποσὸν καθωρίσθη.

§57Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνω τὴν δήλωσιν ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀκριβῶς, διὰ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ὑπεστήριξε ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἔχει βασικὴν σημασίαν ἡ ἐπέκτασις τοῦ χώρου τῆς Ἐκθέσεως διὰ τὴν λειτουργίαν της. Ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐκράτησα τὸ νομοσχέδιον εἶναι, ὅτι ἡ Ἔκθεσις ἀγοράζει 2 περιοχάς, διὰ νὰ ἐπεκταθῇ ὁ χῶρος της, μίαν ἀπὸ τὴν περιουσίαν τῶν ἀνταλλαξίμων καὶ μίαν ἄλλην ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Καὶ ἡ μὲν ἔκτασις ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης πληρώνεται κατὰ κάποιον τρόπον πρὸς 800 δραχ. τὸ τ. μ., ἐνῷ ἡ ἔκτασις τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, πληρώνεται πρὸς 50 δρχ. διὰ τὸ τ. μ. Ἡ ζημία εἰς βάρος τῆς περιουσίας τῆς ἀνταλλαξίμου, εἶναι, πράγματι, πολὺ μεγάλη, ἀλλὰ καὶ ὁ σκοπὸς τῆς Ἐκθέσεως εἶναι τοιοῦτος, ὥστε δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν τροπολογίαν μας.

§58Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Συνέβη τὸ ἑξῆς: Ὁ χῶρος ὁ ἄλλος, ὁ ὁποῖος πληρώνεται ἀκριβότερα, δὲν εἶναι ἀκάλυπτος, ἀλλὰ ἔχει κτίσματα, τὰ ὁποῖα ἀναλαμβάνει ἡ Ἔκθεσις, νὰ πληρώσῃ. Τὸ συνολικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον, θὰ πληρώσῃ εἶναι μέγιστον καὶ θὰ δημιουργηθῇ θέμα σοβαρὸν εἰς βάρος τῆς Ἐκθέσεως.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 378)55 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14)55 πρακτικοῦ τῆς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης περὶ παραχωρήσεως χώρου πρὸς ἐπέκτασιν τῆς Διεθοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης». Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 27)55, 812)55, 2311)55 καὶ 1197)56 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως ἡμερομισθίου κτηνιατρικοῦ καὶ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν καταπολέμησιν βαρειῶν ἐπιζῳοτιῶν».

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 27)55, 812)55 καὶ 1197)56 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως ἡμερομισθίου κτηνιατρικοῦ καὶ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν καταπολέμησιν βαρειῶν ἐπιζῳοτιῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ συμβολαιογράφων καὶ ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Συζητεῖται τὸ ἄρθρον 5. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς.

§64Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τί ἐγένετο, διότι τὸ εἴχαμε κρατήσει.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτόν. Ἠρώτησα ἐπανειλημμένως τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ἀπεδέχθη εἰς πρώτην συζήτησιν, διότι μόνον ὁ κ. Παπασπύρου, ὁ ὁποῖος τὸ εἶχε κρατήσει συνεφώνησε νὰ ψηφισθῇ καὶ οὐδεμία ἀντίρρησις διετυπώθη.

§66Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω δώσει ἤδη τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Δερτιλῆν.

§68Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 καθορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ὑπηρετῇ εἰς ἑκάστην περιφέρειαν Εἰρηνοδικείου. Βέβαια ὁ κ. Ὑπουργὸς προσδιορίζει τὰ κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων θὰ καθορισθῇ ὁ ἀριθμὸς δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐγὼ εἰς ὅσα μέχρι τοῦδε ὑπεστηρίχθησαν, ὅτι ἡ θέσις τοῦ συμβολαιογράφου ἀποτελεῖ ἕνα σοβαρὸν κοινωνικὸν θεσμόν. Ξεκινῶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν, ὅτι πράγματι ἡ θέσις τοῦ συμβολαιογράφου, ἀποτελεῖ ἕνα σοβαρώτατον κοινωνικὸν θεσμόν, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπεφασίσαμεν ὅπως κατοχυρώσωμεν τὴν θέσιν τῶν συμβολαιογράφων περιορίζοντες τὸν ἀριθμόν. Βεβαίως ἡ ἀπόφασίς μας καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν νομίζω νὰ ἔχῃ τὴν ἀφετηρίαν της ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ μὴ θίξωμεν τὰ καλῶς ἐννοούμενα, τὰ συμφέροντα τῶν συμβολαιογράφων. Πιστεύει ὁ κ. Ὑπουργὸς αὐτὸ τὸ ὁποῖον πιστεύομεν καὶ ἡμεῖς κατὰ πλειοψηφίαν ὅτι τὸ συμφέρον τῆς κοινωνίας, τῶν συμβαλλομένων ἀπαιτεῖ ὅπως ὁ ἀριθμὸς τῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων εἶναι καθωρισμένος διὰ νόμου ἵνα ὁ συμβολαιογράφος δύναται, ἀσκῶν τὸ ἐπάγγελμά του, νὰ ἔχῃ μίαν ἄνετον ζωήν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως προσέξῃ τὰ κριτήρια τὰ ὁποῖα ὁρίζει εἰς τὸ ἄρθρον 5 καὶ τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν γνώμην του, ἐξασφαλίζουν τὴν σχετικὴν ἄνετον ζωὴν τῶν συμβολαιογράφων ἵνα ἐξ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς ὁ θεσμὸς τοῦ συμβολαιογράφου ἀποτελῇ μίαν ἀσφάλειαν διὰ τὴν κοινωνίαν. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ κριτήριον αὐτὸ καὶ εἴπωμεν ὅτι 130.000 διὰ τὰς Ἀθήνας, δὲν εἶναι ἄραγε ἓν ποσὸν ἱκανὸν νὰ προσφέρῃ ἄνεσιν ζωῆς εἰς τὸν ἐπαγγελματίαν συμβολαιογράφον, καὶ ὅταν εἰς συγκεντρώσεις πολιτῶν λέγεται ὅτι ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις τῶν 7.000 εἶναι ἀρκετὴ καὶ μεγάλη, οὐδεὶς τὴν στιγμὴν ἐκείνην σκέπτεται ὅτι διὰ νὰ εἶναι κανεὶς βουλευτὴς καὶ διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξυπηρετῇ τὰ συμφέροντα τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐπισκέπτονται, χρειάζεται νὰ ἔχῃ ἕνα γραφεῖον, μίαν δακτυλογράφον, τὰ ὁποῖα καὶ μόνον αὐτὰ ἀποτελοῦν μίαν τοὐλάχιστον δαπάνην 4.000 δραχ. κατὰ μῆνα, καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ ἀποζημίωσις τοῦ βουλευτοῦ εἶναι δύο (2.000) δρχ. κατὰ μῆνα. Τὴν ἰδίαν σκέψιν πρέπει νὰ κάμνωμεν καὶ διὰ τὴν θέσιν τοῦ συμβολαιογράφου. Ἓν συμβολαιογραφικὸν γραφεῖον εἰς τὰς Ἀθήνας, ἔχει ἀνάγκην μιᾶς δακτυλογράφου, ἑνὸς βοηθοῦ, ἑνὸς τηλεφώνου καὶ ἕτερον, ἐὰν εἶναι μεγάλο τὸ γραφεῖον. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι αἱ 10.000 δρχ. κατὰ μῆνα δι’ ἕνα συμβολαιογράφον τῶν Ἀθηνῶν, κρινόμεναι ὡς ἕνας μέσος ὅρος, ὅταν τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον μὲ τοὺς μετριοπαθεστέρους ἀριθμούς, κυμαίνονται εἰς τὰς 7 ἕως 10.000 δρχ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσουν εἰς τὸν συμβολαιογράφον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν ἡμεῖς. Διότι φοβοῦμαι, ὅτι ἐφ’ ὅσον θέτομεν αὐτὸ τὸ κριτήριον, καὶ ἐκ τοῦ κριτηρίου αὐτοῦ θὰ ἐξαρτᾶται ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, θὰ προκαλέσωμεν ἕνα πληθωρισμὸν εἰς τὴν τάξιν τῶν συμβολαιογράφων ὁπότε δὲν θὰ δυνάμεθα νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ συμβολαιογράφος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἕνα σοβαρώτατον θεσμὸν διὰ τὴν κοινωνίαν θὰ διασφαλίζῃ τὰ συμφέροντα τοῦ κοινοῦ, ἀκριβῶς διότι ἡ ἀμοιβὴ τῶν συμβολαιογράφων δὲν θὰ ἀποτελῇ ἓν ἀξιοπρεπὲς ἐπάγγελμα.

§69Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νομίζω ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς κατοχυροῦνται οἱ συμβολαιογράφοι. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην ἂς τὴν διαγράψῃ τὴν διάταξιν ἐξ ὁλοκλήρου. Οὕτω, θὰ δύναται ἑκάστοτε νὰ καθορίζῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, καθορίζουσα αὐτὸν διὰ νόμου κατ’ οἰκείαν κρίσιν καὶ χωρὶς περιορισμοὺς ἐξ ἀντικειμενικῶν κριτηρίων.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§71Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖτε νὰ μὴ καθορίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, ἀλλὰ ἀπὸ κριτήρια, ἡ διαφωνία μας εἶναι ὡς πρὸς τὰ κριτήρια, ἐὰν εἶναι ὀρθὰ τὰ κριτήρια. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι τὰ κριτήρια δὲν εἶναι ὀρθὰ καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ προκαλέσουν ἐξαθλίωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ νὰ κλονίσουν τὴν ἀσφάλειαν τῶν συναλλαγῶν. Βάζετε 130.000 δρχ. ὡς ἀρχήν, ἐὰν ὑπερβῇ θὰ αὐξάνῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, καὶ τὰς 130.000 τὰς θέλετε ἀκαθαρίστους. Προκειμένου περὶ Ἀθηναίου νέου συμβολαιογράφου, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ στεγασθῇ καὶ δὲν ἔχει προστασίαν στέγης καὶ θέλει 800 ἕως 1000 δραχ. δι’ ἐνοίκιον γραφείου καὶ μίαν σημαντικὴν δαπάνην διὰ τὸ τηλέφωνον καὶ λοιπὰ ἔξοδα γραφείου, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται περίπου τὰς 4.000 μηνιαίως, τοῦ ἀπομένουν 6.000 δραχμαὶ τὸν μῆνα. Ἐὰν ἐξησφαλίζομεν κατανομὴν ἐξ ἴσου τῶν ἐσόδων τῶν συμβολαιογράφων θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι ὁ μισθὸς αὐτὸς δὲν εἶναι μεγάλος. Ἀλλ’ ἀτυχῶς δὲν ὑπάρχει κοινὸν Ταμεῖον ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται μεταξὺ ὅλων τῶν συμβολαιογράφων ἓν ἐλάχιστον ὅριον ἀμοιβῆς. Ὑπάρχουν συμβολαιογραφεῖα τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἔχουν εἰσόδημα 30–40.000 δραχμῶν κατὰ μῆνα. Ὅταν ὑπάρχῃ ἕνας συμβολαιογράφος, ὁ ὁποῖος πραγματοποιεῖ εἰσόδημα 40.000 δρχ. κατὰ μῆνα, αὐτομάτως δημιουργεῖται δυνατότης διορισμοῦ 4 ἄλλων συμβολαιογράφων, διότι αἱ 40–50. 000 δραχ. τὰς ὁποίας ἔχει αὐτὸς κατὰ μῆνα, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν τὸν μέσον ὅρον δι’ ἄλλους 4. Διότι, ἐάν, συνεπείᾳ τῶν μεγάλων ἀμοιβῶν τῶν συμβολαιογράφων, δημιουργοῦνται θέσεις νέων συμβολαιογράφων, οἱ νέοι αὐτοὶ συμβολαιογράφοι, εἰσερχόμενοι εἰς τὸν κλάδον, δὲν ἐλαττώνουν τὴν πελατείαν τῶν μεγάλων συμβολαιογραφείων, ἀλλὰ μοιράζουν τὸ εἰσόδημα τῶν πτωχοτέρων, οἱ ὁποῖοι πραγματοποιοῦν ἐλαχίστας συμβάσεις. Καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συμβολαιογράφους οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μίαν δεκαετίαν δὲν δύνανται νὰ ὑπερβοῦν τὸν ἀριθμὸν τῶν 500 συμβολαίων. Ἐὰν μείνητε εἰς τὰς 130.000 δρχ. θὰ ἐξαθλιώσωμεν ταχέως τὴν τάξιν τῶν συμβολαιογράφων. Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ μέτρου, ἀλλὰ νὰ τὸ αὐξήσητε εἰς τὸ διπλάσιον. Ἔτσι θὰ δώσωμεν κριτήριον ἀντικειμενικὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐξασφαλίζῃ καὶ τοὺς συμβολαιογράφους καὶ τὰς συναλλαγάς.

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡ διάταξις αὐτή, ὅπως εἶπον ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, ἴσχυε μέχρι τοῦ 1942, ὥριζε δὲ τότε διὰ τὸ Εἰρηνοδικεῖον Ἀθηνῶν, συγκεκριμένως ὅτι, διὰ νὰ προστεθῇ νέος συμβολαιογράφος, πρέπει εἰς ἕκαστον τῶν ὑπηρετούντων νὰ ἀναλογῇ ἐτησία πρόσοδος 140.000 δραχμῶν τοὐλάχιστον. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ σημερινὴ δραχμὴ εἶναι περίπου διπλασία εἰς ἀξίαν τῆς τότε, ἕπεται ὅτι ἐὰν ἠκολούθουν τὴν γραμμὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἰσχύοντος Δικαίου, ἔπρεπε νὰ καθορίσω ὅτι δημιουργοῦνται νέαι θέσεις συμβολαιογράφων ἐν Ἀθήναις, ἐὰν ὁ μέσος ὅρος τῶν ἐτησίων ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων τῶν ὑπηρετούντων συμβολαιογράφων, ὑπερβαίνῃ τὰς 82.000 σημερινὰς δραχμάς. Δὲν ἀνέγραψα, ὅμως, τὸ ποσὸν τοῦτο, ἀλλὰ τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχμῶν ἐτησίως, διότι ὡρισμέναι δαπάναι ηὐξήθησαν ὑπὲρ τὸ γενικὸν μέτρον ἀλλὰ καὶ διότι ἐδέχθην τὴν ἄποψιν ὅτι ἦτο ἐνδεδειγμένη ἡ βελτίωσις τοῦ προπολεμικοῦ καθεστῶτος ἐπὶ τῷ τέλει ἀνυψώσεως τοῦ ἐπιπέδου διαβιώσεως τῶν συμβολαιογράφων. Εἶναι σαφές, ὑποθέτω, ὅτι ἡ νέα βάσις ἀπέχει σημαντικὰ τῆς προπολεμικῆς, ἀνερχομένη εἰς τὸ ποσὸν τῶν 140.000 δραχ., ὡς ἐλαχίστου ὁρίου προσόδου διὰ τὴν προσθήκην νέου συμβολαιογράφου εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν. Τὸ ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχ. ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις, προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ ὑπομνήματος τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ Συμβολαιογραφικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν. Διὰ τοῦ ὑπομνήματος ἐκείνου ἐζητεῖτο ὁ καθορισμὸς τῆς βάσεως διὰ τὴν περιφέρειαν τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 140.000 δραχμῶν. Τοῦτο εἶναι ἀριθμητικῶς μόνον ἴσον μὲ τὸ προπολεμικόν, οὐσιαστικῶς, ὅμως, ἀνώτερον σημαντικά. Ἐντεῦθεν καὶ διὰ τοὺς ἐκτεθέντας λόγους, καθώρισα τὴν βάσιν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχμῶν. Συμβολαιογράφος μὲ μετρίαν κίνησιν ἐπιβαρύνεται γενικῶς μὲ ἔξοδα 3–4.000 μηνιαίως. Τοῦτο σημαίνει ὅτι θὰ ἔχῃ 6–6.500 δραχ. καθαρὸν ἔσοδον μηνιαίως ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του. Ὁ μισθὸς τοῦ Ἐφέτου, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ἔχει ὑποχρεώσεις, δὲν ὑπερβαίνει τὰς 6.500 δραχμάς. Διερωτῶμαι, διατὶ πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δικαιοῦται νὰ ἔχῃ εἰσόδημα ἀνώτερον τοῦ Ἐφέτου;

§73Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα ὅτι ἡ αὐτὴ διάταξις ἴσχυε τὸ 1942, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡμεῖς ἀναζητοῦμεν νὰ νομοθετήσωμεν τὸ ὀρθόν. Διὰ κάθε πρᾶξιν θὰ εὕρωμεν ἕνα νομοθέτημα ἀπὸ τὸ παρελθόν, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι λόγος νὰ ἐπικαλούμεθα τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, τοῦ ὁποίου γίνεται κατάχρησις. Τὸ πρόβλημα εἶναι τὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ τώρα. Ὡς πρὸς τὸ ὑπόμνημα τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου, δὲν γνωρίζω ἀπὸ ποίους ὑπογράφεται καὶ ἐὰν ἠμπορῇ νὰ δεσμεύσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι οἱ νέοι συμβολαιογράφοι δὲν θὰ ἐλαττώσουν τὴν πελατείαν τῶν παλαιῶν, ἀλλὰ θὰ μοιράσουν τὰ εἰσοδήματα τῶν πτωχῶν συμβολαιογράφων. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζωμεν τί φρονοῦν ὅλοι οἱ συμβολαιογράφοι Ἀθηνῶν διὰ νὰ ἐπικαλούμεθα τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ὑπομνήματος τούτου. Ἐὰν οἱ 100 συμβολαιογράφοι ἔχουν εἰσόδημα 100.000 δραχ., θὰ προκύψῃ δυνατότης διορισμοῦ 40 νέων καὶ οἱ 100 θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ἔχουν τὸ εἰσόδημα τῶν 25.000 δραχ. κατὰ μῆνα καὶ οἱ νέοι θὰ μοιρασθοῦν τὴν ἐργασίαν τῶν συμβολαιογράφων, οἱ ὁποῖοι μετὰ δυσκολίας ἀντιμετωπίζουν τὰς δαπάνας των. Προτιμῶ νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις ἐὰν ἐπιμένητε εἰς τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§75Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5, ἐὰν ἐτίθετο ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς πίναξ τῶν συμβολαιογράφων, ἰδίως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, διότι ὅλον τὸ νομοθέτημα δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἀφορᾷ τὴν Πρωτεύουσαν καὶ τὸν Πειραιᾶ. Αἱ ἄλλαι πόλεις ὄχι μόνον προϋποθέσεις διορισμοῦ νέων συμβολαιογράφων δὲν ἔχουν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ὑπάρχουν προϋποθέσεις μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, τὴν ὁποίαν μείωσιν δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν, διότι, δυστυχῶς, δὲν εἶναι τοῦτο εὐχερές. Θὰ ἐδεχόμην, χωρὶς ἀντίρρησιν, νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐὰν εἴχομεν τὸν πίνακα τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῶν συμβολαιογράφων, ἐὰν ἦτο τοῦτο εὐχερές. Διότι οἱ συμβολαιογράφοι κατὰ τὸν νόμον ὑποχρεοῦνται νὰ σημειώνουν ὅλας τὰς πράξεις εἰς τὰ βιβλία των, γίνεται ἔλεγχος ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν καὶ ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα καὶ δὲν διαφεύγει οὔτε ὀβολός, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἀντιγραφικά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐντελῶς ἐλάχιστα. Τί θὰ ἀπέδιδεν ἡ στατιστικὴ καὶ ὁ ἔλεγχος ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτά; Τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν μου ἐκ μέρους μικρῶν συμβολαιογράφων — καὶ δι’ αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Μαύρου — ὅτι ὁ Συμβολαιογραφικὸς Σύλλογος ὑπέβαλε τὸ ὑπόμνημά του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης στηριζόμενος κυρίως εἰς τὰς προσόδους τὰς ὁποίας ἔχουν τὰ μέλη του.

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ Συμβολαιογραφικὸς Σύλλογος ὑπέβαλε τὸ ὑπόμνημα χωρὶς νὰ γνωρίζῃ κἂν τὰς διαθέσεις τοῦ Ὑπουργείου, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον ἠδύνατο νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ παλαιὸν σύστημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν θέσεων, ἐν συναρτήσει μὲ τὸν μέσον ὅρον τῆς κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν πραγματοποιηθείσης ἀκαθαρίστου προσόδου. Ὁ Σύλλογος δέ, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ, ὡς ἐλέχθη, τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ὑπουργείου, διεπίστωσεν, ὅταν συνέτασσε τὸ ὑπόμνημά του, πρῶτον ὅτι κατοχυροῦται τὸ ἐπάγγελμα μὲ τὴν ἐπιστροφὴν εἰς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐκράτει προπολεμικῶς, καὶ δεύτερον ὅτι ἦτο λογικὴ ἡ βάσις ἀκαθαρίστου προσόδου ἑκατὸν τεσσαράκοντα χιλιάδων δραχμῶν ἐτησίως διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ ὅτι ἐν ὑπερβάσει ταύτης δικαιολογεῖται ἡ προσθήκη νέων συμβολαιογράφων.

§77Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αὐτὰ δὲν ἀπομακρύνονται οὔτε ἀπὸ τὰς ἰδικάς σας σκέψεις, οὔτε ἀπὸ τὰς ἀπόψεις τοῦ Συλλόγου. Δέχομαι καὶ ἐγὼ αὐτὴν τὴν μεταβολὴν τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος. Ἀλλὰ λείπει, ὅμως, αὐτὸ τὸ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον σᾶς ὑπέβαλεν ὁ Συμβολαιογραφικὸς Σύλλογος, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ ζητῶ, δηλαδὴ ποῖα εἶναι, κατὰ ἓν ποσοστόν, τὰ κατὰ κατηγορίας ἔσοδα τῶν συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, δηλαδή, πόσοι συμβολαιογράφοι ἐπραγματοποίησαν 100 χιλιάδας δραχμάς, πόσοι 130, πόσοι 150, πόσοι 200 καὶ πόσοι 300, καὶ πλέον. Ἐὰν εἴχατε αὐτὴν τὴν στατιστικὴν εἰς τὰς χεῖράς σας, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐλαμβάνατε ὡς μέτρον κρίσεως τὸ ποσὸν τῶν 130 χιλιάδων δραχμῶν, τὸ ὁποῖον παρετήρησε καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κ. Δερτιλῆς, ὅτι εἶναι ποσὸν καὶ μεγάλον, ἀλλὰ καὶ μὴ στηριζόμενον εἰς στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ὑπολογισθοῦν εἰς τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων. Θέτω ὑπ’ ὄψει σας, κύριε Ὑπουργέ, ἕνα πίνακα, τὸν ὁποῖον μοῦ ἔδωσαν μικροὶ συμβολαιογράφοι, ὄχι μεγάλοι. Διότι, οἱ μεγάλοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸν Σύλλογον, εἶναι οἱ καλύτεροι, οἱ περισσότερον εὐδοκίμως ἐργαζόμενοι καὶ ἔχοντες προσόδους πλέον τῶν 200 χιλιάδων ἐτησίως. Ἰδοὺ ποία εἶναι ἡ στατιστική. Εἰς τοὺς 200 συμβολαιογράφους Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, οἱ 70 θέλουν 7 χιλιάδας δραχμάς, κατὰ κατώτατον ὅριον, δαπάνας. Ἕν γραφεῖον, 1.500 δραχμαί, μία δακτυλογράφος 1.000 δραχμαί, ἕνας βοηθὸς 1.500 δραχ., τηλέφωνον κ.λ.π. γενικὰ ἔξοδα 1.000 δραχμαί.

§78Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἡμεῖς, οἱ δικηγοροῦντες, ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας — καὶ δὲν ὁμιλῶ δι’ ἐκείνους, οἵτινες ηὐδοκίμησαν ἐξαιρετικῶς εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος — γνωρίζομεν ὅτι δὲν ἦτο εὐχερὴς ἡ διατήρησις ὑπαλλήλου καὶ δακτυλογράφου. Καὶ ὅμως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταθέτωμεν δικόγραφα, νὰ παραγγέλλωμεν τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεων καὶ ἀντιγράφων καὶ νὰ τὰ παραλαμβάνωμεν. Κατὰ κανόνα πάντα ταῦτα ἀντιμετωπίζονται χωρὶς τὴν μεσολάβησιν ὑπαλλήλων.

§79Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ συμβολαιογράφος εἶναι ἓν ἐπάγγελμα προνομιοῦχον. Ποῖος ἄλλος ἐπαγγελματίας ἔχει ἔσοδα 100.000 δραχμάς; (Θόρυβος).

§80Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ δὲν εἶναι μέτρον κρίσεως. Εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐτέθη ἐκ μέρους τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου, ὅτι αἱ 130 χιλιάδες δραχμαὶ εἶναι ὁ μέσος ὅρος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τεθῇ ὡς βάσις διὰ τὸν διορισμὸν νέων συμβολαιογράφων κ.λ.π. Ἀλλ’ ὁ μέσος αὐτὸς ὅρος ἐξευρέθη ἀπὸ τὰ ἔσοδα συμβολαιογράφων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 250, 300, 500 καὶ 600, μερικοί, ἔσοδα ἀκαθάριστα. Δὲν εἶναι, λοιπόν, μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ σᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐδώσατε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπετέλει ἀσφαλὲς μέτρον κρίσεως, εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προτείνουν οἱ μικροὶ συμβολαιογράφοι, ἢ μᾶλλον οἱ συμβολαιογράφοι ὄχι οἱ μικροί, διότι μοῦ ἀνεφέρατε ὡς παράδειγμα τοὺς δικηγόρους, ὄχι οἱ μικροί, ἀλλ’ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν πελατείαν ἐπαρκῆ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν, εἶναι τὸ ἑξῆς: Νὰ τεθῇ ὡς ὅριον τὸ ποσὸν τῶν 200 χιλ. δραχμῶν. Ἄν δὲν τεθῇ αὐτὸ ὡς ὅριον, τότε νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἴδωμεν ποῖοι εἶναι οἱ συμβολαιογράφοι, οἱ ὁποῖοι πραγματοποιοῦν τὸ ποσὸν τῶν 130, τῶν 150, τῶν 250, 300 καὶ ἂν ἴδωμεν ὅτι 50–60% εἰσπράττουν κάτω τῶν 130 χιλιάδων, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ προστατεύσωμεν αὐτὸν τοῦτον τὸν θεσμόν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι μικρᾶς σημασίας. Ἔχει σπουδαίαν κοινωνικὴν σημασίαν καὶ ἂν τὸν καταστήσωμεν ὀλιγώτερον εὐπαθῆ εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα τοῦ ἀνατίθενται ἐκ μέρους τῶν πολιτῶν εἰς τὸν προορισμὸν τοῦτον, νὰ μὴ τὸν συνηθίσωμεν εἰς τὰς καταχρήσεις, εἰς τὰς ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι καὶ κρούσματα ἀσυνήθη εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μικρὰν ἐργασίαν. Αὐτὸ ἦτο τὸ ἀσφαλέστερον καὶ τὸ ὀρθότερον κριτήριον καὶ ἠμπορεῖ νὰ θεραπευθῇ αὐτό, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ νὰ αὐξήσῃ τὸ ποσὸν τῶν ἐσόδων τῶν ἀκαθαρίστων εἰς τὰς 200 χιλιάδας δραχμάς. Τί θὰ συμβῇ διὰ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ποσοῦ τῶν 200 χιλιάδων δραχμῶν, ὡς ἀκαθαρίστων; Θὰ διορισθοῦν νέοι συμβολαιογράφοι, κατὰ ἓν μικρὸν ποσοστόν, τὸ πολὺ–πολὺ 10–15, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ πάνω νὰ χωρέσουν αἱ Ἀθῆναι καὶ ὁ Πειραιεύς. Εἰς τοῦτο ἄγομαι ἀπὸ τὴν σκέψιν τὴν ἑξῆς: Ἐκ τοῦ ὅτι τελευταίως, τὸ 1954, ὁ προκάτοχος ὑμῶν, ὁ κ. Θεοφανόπουλος, ὅταν ἐψηφίσθη τὸ Ν. Δ. 3082)54 διώρισεν εἰς τὰς Ἀθήνας–Πειραιᾶ καὶ Προάστεια 63 νέους συμβολαιογράφους. Καὶ εἰς διαμαρτυρίαν τῶν συμβολαιογράφων, τί ἐπηκολούθησεν; Ἐδέχθησαν καὶ οἱ συμβολαιογράφοι, υἱοθέτησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸν ὑπολογισμὸν καὶ οἱ συμβολαιογράφοι τοῦ Πειραιῶς καὶ ἐπετράπη εἰς τοὺς συμβολαιογράφους τοῦ Πειραιῶς......

§81Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Προϋπῆρχεν ἡ ἑνιαία περιφέρεια.

§82Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τί εἶπεν, λοιπόν, τότε, ὁ κ. Ὑπουργός; Διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται παράπονα καὶ διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ μεγαλύτερος πληθωρισμός, δεχόμεθα νὰ συμβολαιογραφοῦν καὶ οἱ τοῦ Πειραιῶς εἰς τὰς Ἀθήνας ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, ἵνα ἐν τῷ μεταξὺ ἴδωμεν πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν αἱ ἀνάγκαι αἱ συμβολαιογραφικαὶ καὶ ἂν ὑπαγορευθῇ ἡ ἀνάγκη νὰ διορίσωμεν συμβολαιογράφους, τότε οἱ συμβολαιογράφοι τοῦ Πειραιῶς θὰ περιορισθοῦν εἰς τὸν Πειραιᾶ. Δι’ αὐτὸ καὶ σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, εἰς ἓν τελευταῖον νομοσχέδιον περὶ δικαστικῶν κλητήρων ἐβάλατε διάταξιν, ὥστε οἱ συμβολαιογράφοι τοῦ Πειραιῶς, ἐπὶ ἕνα χρόνον θὰ συμβολαιογραφοῦν καὶ ἐν Ἀθήναις.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Παρετάθη ἐπὶ ἓν ἔτος ἀκόμη, ἡ ὑφισταμένη κατάστασις.

§84Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παρετάθη μία κατάστασις ὑφισταμένη ἐπὶ διετίαν. Ἔρχεται ἤδη τὸ νομοθέτημα καὶ δημιουργεῖ νέας θέσεις συμβολαιογράφων καὶ ἀπομακρύνεται μὲ τὸ ἄρθρον 6 ἀπὸ μίαν ἀρχήν, ἡ ὁποία εἶχε τεθῆ. Τὸ ἄρθρον 6 λέγει τὰ ἑξῆς: «Κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν ... (ἀναγινώσκει)».

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τώρα, κύριε συνάδελφε, δὲν συντρέχει λόγος νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν, διότι ὑπάρχουν τὰ ἀποτελέσματα ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους 1956.

§86Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συμφωνῶ ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν τὰ ἄλλα δεδομένα, τὰ δεδομένα τὰ πραγματικὰ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τῶν συμβολαιογράφων. Ἔχετε μόνον μίαν ἔκθεσιν τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου.

§87Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἐβασίσθην εἰς τὴν ἔκθεσιν μόνον τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου. Ὑπάρχει βασικῶς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ καθεστὼς τοῦτο ἴσχυσε μέχρι τοῦ ἔτους 1942. Βάσει αὐτοῦ, διὰ τὴν προσθήκην νέας θέσεως συμβολαιογράφου ἔπρεπε ὁ μέσος ὅρος τῶν εἰσπράξεων τῶν ὑπηρετούντων συμβολαιογράφων νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 140.000 ἐτησίως. Καὶ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο ἀντιστοιχεῖ πρὸς 82.000 σημερινὰς δραχμάς. Ἀντὶ τούτου, ἀπεδέχθην τὴν βάσιν τῶν 130.000 δραχ. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἐφέτης λαμβάνει 6.000 δραχ. μηνιαίως περίπου, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι τὸ καθορισθὲν ποσὸν δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ λογικὸν μέτρον τῆς προσόδου τῶν συμβολαιογράφων, δεδομένου μάλιστα, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀπηλλαγμένον ἐπιβαρύνσεων.

§88Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αὐτὸ τὸ ποσόν, κύριε Ὑπουργέ, πραγματοποιεῖται ἀπὸ ἐλαχίστους συμβολαιογράφους. Τὸ μεγαλύτερον μέρος 60% δὲν πραγματοποιεῖ οὔτε 100.000 ἐτησίως.

§89Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὴ ἡ διάταξις, κύριε συνάδελφε, συμπληροῦται δι’ ἄλλης διατάξεως, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι ἐὰν συντρέξῃ περίπτωσις αὐξήσεως τῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων ἡ αὔξησις ὁπωσδήποτε δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ 1) 10 τῶν ὑφισταμένων θέσεων.

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νὰ ἐξαιρέσωμεν, κύριε Ὑπουργέ, τοῦ ὑπολογισμοῦ τοὺς συμβολαιογράφους ποὺ πραγματοποιοῦν ἔσοδα ἄνω τῶν 300.000 δραχ., τότε ὁ μέσος ὅρος προσόδων θὰ αὐξηθῇ εἰς τὰ 200.000 ἐτησίως καὶ βάσει αὐτῶν θὰ συμπληρώνωνται αἱ κεναὶ θέσεις.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας ἔχει τὸν λόγον.

§92Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θέτει κριτήρια διὰ τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα προκειμένου περὶ ἐπαγγέλματος κλειστοῦ. Κλειστὸν εἶναι καὶ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ. Ἐνῷ ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θέτει ὡς κριτήριον διὰ τὴν δημιουργίαν διὰ νέαν θέσιν συμβολαιογράφου τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν νέου φαρμακείου τίθεται ὡς κριτήριον ὁ ἀριθμὸς τῶν κατοίκων μιᾶς πόλεως. Τὸ νομοθέτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι σοφώτερον ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διότι στηρίζεται ἐπὶ οἰκονομικῆς βάσεως. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Παπασταύρου, διότι ἐν πολλοῖς πιστεύω, ὅτι ἡ σταδιοδρομία ἑνὸς συμβολαιογράφου ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἱκανότητας αὐτοῦ, ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ ἐπαγγέλματα. Δὲν θέλω νὰ ὑποστηρίξω ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ συμβολαιογράφου πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθερον, ὅπως εἶναι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου, καὶ τοῦ ἰατροῦ, εἰς τὰ ὁποῖα εὐδοκιμοῦν οἱ ἔχοντες ἀξίαν, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι καὶ εἰς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ συμβολαιογράφου θὰ εὐδοκιμήσουν αὐτοὶ ποὺ εἶναι ἱκανοί. Συνεπῶς, συμφωνῶ μὲ τὸ νομοθέτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Παρακαλῶ, ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη καὶ εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα, διότι ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, οἱ ὁποῖοι βάσει τοῦ νόμου 1378 ἐθεωρήθησαν καταστραφέντες ἐκ πολεμικῶν λόγων. Διὰ τοὺς συμβολαιογράφους αὐτοὺς ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις δικαστηρίων αἱ ὁποῖαι τοὺς ἐχαρακτήρισαν ὡς καταστραφέντας. Αὐτοὶ οἱ συμβολαιογράφοι ἔχοντες ἔσοδα τὸ ἥμισυ τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει νὰ προστατευθοῦν, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)...». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν βάσιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τὴν θεωρῶ ἐξαιρετικῶς δικαίαν καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὰ ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα πρέπει νὰ εἶναι τοιαῦτα, ὥστε ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι ἱκανός, νὰ δύναται νὰ προάγηται, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὴν ἱκανότητα, ἂς μείνῃ εἰς τὴν ἄκρην. Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ κάμωμεν κλειστὸν καὶ αὐτὸ τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἐλευθέριον ἐπάγγελμα. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν μόνον τὴν ἱκανότητα ὡς κριτήριον.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας, ἔχει τὸν λόγον.

§94Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς καθ’ ὑπόδειξίν μας κατήργησεν ὡς κριτήριον τὸ ποσὸν τῶν ἐτησίων προσόδων τῶν πόλεων ἑδρῶν Ἐφετείων, διότι πολλαὶ τούτων εἶναι μικρότεραι κατὰ πληθυσμὸν πολλῶν ἄλλων πόλεων, αἵτινες εἶναι ἁπλῶς ἕδραι Πρωτοδικείων, ὅπως ἡ Κόρινθος ἐν σχέσει πρὸς τὸ Ναύπλιον καὶ ἡ Μυτιλήνη ἐν σχέσει πρὸς τὴν Σῦρον. Καὶ ὀρθῶς ὡς μέτρον κρίσεως ἐλήφθη ὁ πληθυσμὸς τῶν πόλεων. Πλὴν κακῶς διεχωρίσθησαν τῶν Ἀθηνῶν ὁ Πειραιεὺς καὶ ἡ Θεσσαλονίκη, διότι τρεῖς εἶναι αἱ μεγάλαι πόλεις. Αἱ Ἀθῆναι, ὁ Πειραιεὺς καὶ ἡ Θεσσαλονίκη. Ἐπίσης κακῶς ἐγένετο διάκρισις μεταξὺ πόλεων πληθυσμοῦ μείζονος τῶν 20.000 κατοίκων, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ ποία διαφορὰ ὑπάρχει εἰς τὸ κόστος ζωῆς μεταξὺ Κορίνθου λ. χ. καὶ Πατρῶν. Ὅλαι σχεδὸν αἱ πόλεις αἱ ἄνω τῶν 20.000 κατοίκων εἶναι ἕδραι καὶ Νομῶν. Διὰ τοῦτο προτείνω ὅπως ἡ πρόσοδος τῶν 130.000 δραχμῶν ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς τρεῖς μεγάλας πόλεις. Διὰ τὰς πέραν τῶν 20.000 κατοίκων πόλεις νὰ ὁρισθῇ ποσὸν προσόδων 100.000 δραχμῶν. Διὰ τὰς περιφερείας τῶν Εἰρηνοδικείων τῶν ἑδρευόντων εἰς ἕδρας Πρωτοδικείων ποσὸν 80.000 δραχμῶν καὶ διὰ τὰς λοιπὰς εἰρηνοδικειακὰς περιφερείας νὰ ὁρισθῇ ποσὸν 60.000 δραχμῶν ἐτησίως. Αὐτὴ ἡ πρότασις διαλαμβάνεται εἰς τὴν τροπολογίαν μου. Ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω καὶ ἑτέραν τροπολογίαν. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον προβλέπει τὸν σημερινὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων τὸν ὁποῖον προσπαθεῖ νὰ διατηρήσῃ ἢ καὶ νὰ αὐξήσῃ ἐὰν τὰ συμβόλαια κατὰ τὴν τελευταίαν 3ετίαν παρουσιάζουν αὔξησιν. Δὲν προβλέπει, ὅμως, μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων ὅπου ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαίων παρουσιάζει μείωσιν. Εἰς τὴν Μυτιλήνην π. χ. κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ὑπάρχει μία αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ συμβολαίων ἐκ τοῦ λόγου ὅτι εἴχομεν μεγάλον ἀριθμὸν συμβολαίων πληγέντων αὐτοκινητιστῶν καὶ ἀγοραστῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων. Ἡ περίοδος, ὅμως, αὕτη παρῆλθε, καὶ ὀρθὸν θὰ εἶναι ὁ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ηὐξημένος ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων θὰ δύναται καὶ νὰ μειωθῇ, διατηρουμένων τῶν οὕτω ὑπεραρίθμων μέχρι τῆς κενώσεως τῆς θέσεως. Αὐτὴν τὴν θεραπείαν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὰς περιπτώσεις ταύτας σκοπεῖ νὰ θεραπεύσῃ ἡ ἑτέρα τροπολογία μου ἐπὶ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 5. Νομίζω ὅτι ἀμφότεραι αἱ τροπολογίαι μου εἶναι λογικαὶ καὶ ἀντικειμενικαί. (Οἱ κ. κ. Π. Ξενοδοχειάρης καὶ Μ. Γαληνὸς συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μαλλιάκας δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς συμβολαιογράφους Μυτιλήνης).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§96Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως ἐξεφωνήθησαν τὰ νομοσχέδια τὰ ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ποίων ἐξ αὐτῶν ἀπεδέχθη τὴν ψήφισιν καὶ ποῖα ἐκράτησε. Μεταξὺ τῶν κρατηθέντων, περιλαμβάνεται καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7 νομοσχέδιον τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 27)55, 812)55 κ.λ.π. πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ προσλήψεως ἡμερομισθίου κτηνιατρικοῦ καὶ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ. Ἐν τούτοις, ὅμως, τοῦτο ἐψηφίσθη μεταγενεστέρως.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον ὅτι ἐγὼ εὗρον τὸ νομοσχέδιον ψηφισθὲν εἰς αʹ συζήτησιν. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, τὰ δικαιώματά σας δὲν παραγράφονται. Θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ βʹ συζήτησις κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ τροπολογίαι. Συνεπῶς δύνασθε εἰς τὴν βʹ συζήτησιν νὰ εἴπητε ὅ,τι ἔχετε νὰ εἴπητε καὶ νὰ ὑποβάλητε πρὸς συζήτησιν τροπολογίας.

§98Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ρητῶς ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 54 τοῦ Κανονισμοῦ ὅτι (ἀναγιγνώσκει......).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω ὅτι εὗρον τὸ νομοσχέδιον ψηφισθὲν συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα. Εἰς τὴν βʹ συζήτησιν δύνασθε νὰ θέσητε τὴν περίπτωσιν ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρει. Ὁ κ. Μπατρῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§100Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Θεωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, δικαίαν καὶ ὀρθὴν τὴν ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τῆς διατάξεως βάσει τῆς ὁποίας αἱ θέσεις τῶν συμβολαιογράφων ὁρίζονται μὲ γνώμονα τὸν μέσον ὅρον τῶν προσόδων τῆς τελευταίας 3ετίας. Περαιτέρω ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀνεφέρθη εἰς τὴν προπολεμικὴν βάσιν ἡ ὁποία ἴσχυσεν ἀπὸ τὸ 1932 καὶ μὲ βάσιν 140.000 προπολεμικές. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι ἡ ἀγοραστικὴ ἀξία τῆς δραχμῆς ἀπὸ τοῦ 1932 καὶ ἐντεῦθεν ἦτο διάφορος ἀπὸ τὴν σημερινήν.

§101Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ἡ διάταξις τῶν 140.000 δραχμῶν δὲν εἶναι νέα, ἀλλὰ εἶχε περιληφθῆ εἰς τὸν Α.Ν. τοῦ 1936.

§102Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Θεωρῶ ἄδικον, κύριε Ὑπουργέ, τὸν ἀριθμὸν αὐτόν. Περαιτέρω, ὁ κ. Ὑπουργός, εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ παραλληλήσῃ τὰς ἀπολαυὰς τῶν συμβολαιογράφων μὲ τὰς ἀπολαυὰς τῶν βουλευτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐρυθριῶμεν δι’ ὅ,τι συμβαίνει μὲ τοὺς βουλευτάς.

§103Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν ἔκαμα παραλληλισμὸν ἀλλὰ ἀπήντησα εἰς ἀναφερθὲν σχετικὸν παράδειγμα.

§104Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ θάρρος νὰ εἴπωμεν ὅτι αὐτὴ ἡ ἀποζημίωσις ποὺ δίδεται εἰς τοὺς βουλευτὰς εἶναι ἀποζημίωσις πείνης. Ἐρυθριῶμεν νὰ τὸ λέγωμεν ἀλλὰ εἶναι γεγονὸς ὅτι εἴμεθα κατὰ 90% πένητες.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ποὺ ἐθίξατε τὸ θέμα, νομίζω, ὅτι ἡ συσταθεῖσα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ Ἐπιτροπὴ θὰ ἐπιληφθῇ καὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§106Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ 6.200 δραχμαὶ τὰς ὁποίας λαμβάνει ὁ βουλευτὴς δὲν ἀρκοῦν οὐδὲ διὰ τὰ ὁδοιπορικὰ τῶν πτωχῶν ψηφοφόρων του, τοὺς ὁποίους εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ βοηθήσῃ. Ὁ συμβολαιογράφος, κύριοι συνάδελφοι, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἱκανότητά του. Καὶ δι’ αὐτὸ φρονῶ, νὰ θέσωμεν ἀντὶ τῶν «ἀκαθαρίστων προσόδων» ἕνα παραδεκτὸν ποσὸν καθαρῶν προσόδων. Φερ’ εἰπεῖν 100.000 δραχμῶν.

§107Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν, κύριοι συνάδελφοι, αἱ καθαραὶ πρόσοδοι τῶν συμβολαιογράφων. Ἄλλος συμβολαιογράφος ἔχει πολυτελὲς γραφεῖον, εἰς κεντρικὸν σημεῖον καὶ ἄλλος μικρόν τι γραφεῖον εἰς μίαν πάροδον. Ἄλλος θέλει νὰ ἔχῃ δακτυλογράφον, ἐνῷ ὡρισμένοι συμβολαιογράφοι γράφουν ἰδιοχείρως τὰ συμβόλαια. Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συζητήσεως διηυκρινίσθη ὅτι τὰ διὰ τῆς στατιστικῆς ἀποδιδόμενα ἀποτελέσματα, ἀφοροῦν τὰς νομίμους προσόδους τῶν συμβολαιογράφων. Πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις. Ἀφοροῦν, δηλαδή, τὸ ἐκ τοῦ νόμου ἀναγνωριζόμενον δικαίωμα ὑπὲρ τοῦ συμβολαιογράφου διὰ τὴν σύνταξιν ἑκάστης συγκεκριμένης πράξεως. Πέραν τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ὑποχρεωτικῶς καταγράφονται εἰς τὴν στατιστικήν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα δικαιώματα νόμιμα, ἐπίσης, τὰ ὁποῖα, ὅμως, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν στατιστικήν. Ἡ πραγματικὴ ἀμοιβὴ π. χ. διὰ τὴν σύνταξιν τῆς διαθήκης, διαγραφομένου ὑπὸ τοῦ νόμου μεταξὺ ἀνωτάτου καὶ κατωτάτου ὁρίου νομίμων δικαιωμάτων.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. .... (Ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, δὲν ἀκούεται).

§109Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πλὴν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα καταγράφονται εἰς τὴν στατιστικήν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι πρόσοδοι νόμιμοι. Καὶ ἀνέφερα τὴν ἀμοιβὴν διὰ τὴν σύνταξιν τῆς διαθήκης. Συνήθως ἀναγράφεται τὸ ἐλάχιστον κατὰ νόμον ὅριον ἀμοιβῆς, τὸ ὁποῖον συχνὰ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ πράγματι καταβληθέν. Ὑπάρχουν, ἐξ ἄλλου, αἱ πρόσοδοι ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀντιγράφων. Καὶ αὗται εἰς τὴν πρᾶξιν καλύπτουν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις τὴν δαπάνην διατηρήσεως δακτυλογράφου.

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις, ποὺ δὲν εἰσπράττουν τίποτε.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§112Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔλαβον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ὄχι διότι ἔχω ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἀλλὰ διότι ὑπάρχει μία ἄδικος μεταχείρισις τῆς ἐπαρχίας μὲ τὸ κέντρον. Θὰ θίξω ἕνα ζήτημα σπουδαῖον, τὸ ὁποῖον ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον συνέχει τοὺς Ἕλληνας μὲ τὴν συμφόρησιν τῶν πόλεων. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν μὲ συνέχει τὸ ἄγχος τί θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, νὰ ἐπιδιώκουν οἱ πάντες τὰ κέντρα. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἐνισχύομεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, νὰ συγκεντροῦνται ὅλοι εἰς τὸ κέντρον. Δὲν ἐνδιαφέρομαι, ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων ὁρίζεται διὰ νόμου ἢ διὰ διατάγματος ἢ καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον. Δὲν ἐνδιαφέρομαι, ἐὰν ὁρίζεται βάσει τῶν εἰσπράξεων τῆς προηγουμένης τριετίας, ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς εἶναι ἀπαράδεκτον, τέλος, εἶναι τοῦτο: Ὅτι καθορίζομεν κλιμάκια διὰ τὰς ἕδρας καὶ ἄλλα κλιμάκια διὰ τὰς ἐπαρχίας, κλιμάκια τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτα. Λέγομεν, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος τῶν Ἀθηνῶν, νὰ ἔχῃ 11.000, ὁ συμβολαιογράφος τῆς ἐπαρχίας 5.000. Μήπως δὲν ἔχῃ στομάχι αὐτός, μήπως δὲν ἐπαρκῇ τὸ στομάχι του, νὰ βάλῃ καὶ τὶς ἄλλες 5.000; Ἔχει ἀνάγκην λέγουν. Καὶ ἐὰν ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν διαφοροποίησιν καὶ κλιμάκωσιν, διατί, τότε, οἱ Ἐφέται οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ παίρνουν 6.000 δρχ. καὶ οἱ Ἐφέται τῶν Ἰωαννίνων ἢ τῆς Κομοτηνῆς, διατὶ καὶ αὐτοὶ νὰ μὴ παίρνουν 3.000 δρχ., ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν θέτει τὸ νομοσχέδιον; Πρέπει, νὰ ὑπάρχῃ ἕνας ἀριθμὸς δι’ ὅλας τὰς περιοχάς. Ὅταν καταρτίζωνται συλλογικαὶ συμβάσεις, δὲν καθορίζονται διάφορα ἡμερομίσθια τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἐπαρχιῶν. Καθορίζεται μία μικρὰ κλῖμαξ δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους. Θέλετε αὐτὰς τὰς κλίμακας; Χαράξατε αὐτάς. Οὐδέποτε εἶναι δυνατόν, νὰ παραδεχθῶμεν τὸ 5.000 μὲ τὰς 11.000. Τοῦτο εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον. Καθ’ ἡμᾶς ὁ μισθὸς τῶν 6.000 δρχ., τὰς ὁποίας λαμβάνει ἕνας Ἐφέτης, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἱκανοποιητικός, πάντως, ἐὰν συγκριθῇ μὲ τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα ἔχουν αἱ ἄλλαι τάξεις εἶναι ἱκανοποιητικός. Τὸ ποσὸν τοῦτο ἀκριβῶς πρέπει, νὰ καθορισθῇ ὡς ὅριον τῶν 6.000 δρχ. Δὲν πρέπει, νὰ παραβλέπωμεν, δὲν πρέπει, νὰ διαχωρίζωμεν τοὺς πολίτας εἰς πατρικίους καὶ πληβείους. Ἐὰν νομίζουν οἱ κύριοι ἢ τῆς Θεσσαλονίκης ἢ τῶν Ἀθηνῶν, ὅτι εἶναι πλεονεκτικὴ ἡ θέσις των εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Καθορίζοντες τὸ ποσὸν τῶν 6 ἢ 7.000 δρχ. θὰ ἱκανοποιήσωμεν μερικὰς ἑκατοντάδας νέων δικηγόρων, οἱ ὁποῖοι, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, δὲν εἰσπράττουν οὔτε 3.000 δρχ. Διατὶ θὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις; Προτείνω, ὅθεν, τὸ ποσὸν τῶν 7.000 δρχ. δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν.

§113Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως τὸ ποσοστὸν τῶν προσόδων τῶν 130.000 δρχ., τὸ ὁποῖον ἔχει καθορισθῆ διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τῶν Ἀθηνῶν, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τοῦ Πειραιῶς, δοθέντος ὅτι αἱ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν εἰς τὰς 2 πόλεις εἶναι αἱ αὐταί. Ἴσως μάλιστα, αἱ συνθῆκαι τοῦ Πειραιῶς εἶναι ἀπείρως χειρότεραι ἀπὸ τὰς τῶν Ἀθηνῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐπεκτείνῃ τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δρχ. καὶ διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τοῦ Πειραιῶς.

§114Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ἄποψιν αὐτὴν τοῦ κ. συναδέλφου.

§115Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν φευγαλέως μὲν ἀλλὰ πάντως σοβαρῶς προέτεινεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 5. Ἀνωμαλίας θὰ δημιουργήσῃ. Πρακτικὸν σκοπὸν δὲν ἐξυπηρετεῖ οὐδένα. Ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Μαῦρος ὅτι ἡ βάσις κρίσεως τὴν ὁποίαν θέτει τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα. Τὸ νομοσχέδιον, ὅπως διωρθώθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, θέτει ὡς βάσιν, τὸν μόνον ὅρον τῶν ἀπολαυῶν ὅλων τῶν συμβολαιογράφων τῶν διαφόρων περιφερειῶν καὶ εἰδικώτερον τῶν Ἀθηνῶν, καὶ στηρίζει τὴν ἄποψίν του καὶ εἰς γνώμην τοῦ Προεδρείου τοῦ Συλλόγου Συμβολαιογράφων. Ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι τὸ Προεδρεῖον τοῦ Συλλόγου Συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν, πιθανὸν νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ ἀξιότιμα πρόσωπα, ἔχοντα ἀντικειμενικὴν κρίσιν, νομικῶς ἐκπροσωποῦν τὸν Σύλλογον τῶν Συμβολαιογράφων, ἐν τῇ πράξει, ὅμως, καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν ἐκπροσωποῦν τὴν θέλησιν καὶ τὴν γνώμην ὅλων τῶν συμβολαιογράφων. Ὑπάρχουν ἀντιθέτως ἐξ ἴσου ἔντιμοι καὶ ἀντικειμενικὴν κρίσιν ἔχοντες συμβολαιογράφοι Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῶν Συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν. Ἑπομένως ἡ ἐπίκλησις τῆς γνώμης τοῦ τάδε ἢ τάδε Προεδρείου τῶν Συμβολαιογράφων δὲν ἀποτελεῖ τὴν θετικὴν βάσιν. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητήθη λεπτομερῶς τὸ ἄρθρον αὐτό. Πρῶτον, ποῖος θὰ εἶναι ὁ μέσος ὅρος; Καὶ ἐλέχθη ἐκεῖ, ὅπως καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐλέχθη σήμερον, ὅτι ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, τῶν Ἀθηνῶν εἰδικώτερον, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δεκάδας χιλιάδων δραχμῶν μηνιαῖα εἰσοδήματα. Ἐλέχθη ἐξ ἀντιθέτου ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ συμβολαιογράφοι Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν πραγματοποιοῦν τὰ ἔξοδά των. Ἐγὼ προσωπικῶς ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὴν παρισταμένην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου νὰ μᾶς φέρῃ πίνακα, περὶ τοῦ ποῖαι εἶναι αἱ ἀπολαυαὶ τῶν συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν ὀνομαστικῶς, ἐφ’ ὅσον ἔχει τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ διεκόπη ἡ συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Δικαιοσύνης διὰ νὰ προσκομισθοῦν τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Δυστυχῶς, ἡ αἴτησίς μας δὲν ἱκανοποιήθη, διότι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει τὰ σχετικὰ στοιχεῖα. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὰ λάβῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ τὰς Ἐφορίας, ἢ τουλάχιστον ἀπὸ τὰς δηλώσεις των, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι ἀπόρρητα καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προσκομισθοῦν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐλέχθη καὶ κἄτι ἄλλο. Ὅτι ὑπάρχουν καὶ συμβολαιογράφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιδιώκουν τὴν ἐργασίαν τοῦ συμβολαιογράφου, διότι τάχα ἀσχολοῦνται μὲ διαφόρους, ἄλλου εἴδους ἐργασίας, μὲ διαφόρους ἐπιχειρήσεις, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀποκομίζουν τόσα κέρδη ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ ζοῦν ἀνέτως καὶ δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἐργασίας συμβολαιογράφου. Ἐζήτησα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πληροφορίας ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἐὰν ὑπάρχουν τοιαῦτα στοιχεῖα, ποῖα εἶναι καὶ τί γίνεται πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει εἰς τοὺς συμβολαιογράφους, νὰ ἀσχολοῦνται μόνον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἐδόθησαν πάλιν στοιχεῖα.

§116Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Βεβαίως, τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν δύναται νὰ γνωρίζῃ, κύριε συνάδελφε, ἐὰν ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, ἀκόμη δὲ ποῖοι καὶ πόσοι, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται εἰς ἀλλότρια καθήκοντα. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, κύριε συνάδελφε, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν, ἂν καὶ πότε ἐζητήσατε τοιαύτας πληροφορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐὰν εἶχον ζητηθῆ πληροφορίαι ἐπὶ τῶν σημείων τούτων, ἀσφαλῶς θὰ τὰς παρεῖχον, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπῆρχαν σχετικὰ στοιχεῖα. Ὅπως, ὅμως, καὶ σεῖς γνωρίζετε, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἂν ὑπῆρχον, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει λόγον νὰ τὰ ἀρνηθῇ.

§117Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζητήθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διευκρίνισις.

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν παριστάμην εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἢ νὰ παρακληθῇ ὁ Πρόεδρος αὐτῆς νὰ μοῦ ζητήσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτά, διὰ νὰ ἀνταποκριθῶ ἀμέσως εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἐὰν μοῦ ἐζητοῦντο τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ τὰ ἔστελλον ἀμέσως, ἐὰν τὰ εἶχα.

§119Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρίστατο ἡ ὑπηρεσία σας, ἡ ὁποία ὤφειλε νὰ σᾶς καταστήσῃ ἐνήμερον.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζητήθησαν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Διευθυντὴν στοιχεῖα καὶ μᾶς εἶπε τὴν ἑπομένην ὅτι δὲν ὑπάρχουν.

§121Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἄρα ἐδόθη ἀπάντησις. Ἂν ὁ κ. Μπακόπουλος ἐζήτει στοιχεῖα, θὰ τοῦ ἀπήντων ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι. Καὶ ἀπαντῶ σήμερον ὅτι δὲν ἔχομεν στοιχεῖα, περὶ τοῦ ἐὰν ὡρισμένοι συμβολαιογράφοι ἀσκοῦν οἱασδήποτε ἐπιχειρήσεις. Ὁ κ. Μπακόπουλος εἶπεν ὅτι ἐζητήθησαν στοιχεῖα καὶ τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἀπήντησεν.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μᾶς ἐδόθη τίποτε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου καὶ δὲν μᾶς ἐδόθη καὶ ἐπὶ τοῦ ἄλλου σημείου, τοῦ ποῖαι εἶναι αἱ αἱ ἀπολαυαὶ ἑκάστου συμβολαιογράφου. Εἰδικώτερον, ἐὰν πράγματι ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῶν ἐσόδων τὰ ὁποῖα ἔχουν, ἐπὶ τῇ βάσει στατιστικῶν στοιχείων, ἢ ἄλλων πληροφοριῶν τὰς ὁποίας δύναται νὰ συλλέξῃ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, δὲν δύνανται νὰ καλύψουν καὶ τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ μᾶς εἶπον ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς δώσουν τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα. Συνεπῶς ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία λέγει ὅτι διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, παίρνει τὸν μέσον ὅρον τῶν ἀποδοχῶν τοῦ συμβολαιογράφου, δὲν ἀποτελεῖ θεμιτὴν βάσιν, διότι ὡς παρετήρησεν ὁ κ. Μαῦρος, ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κολοσσιαῖα εἰσοδήματα καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ διατηροῦν καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρας θέσεις συμβολαιογράφου, ἐὰν αἱ ἀποδοχαὶ των προστεθοῦν εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν μικρῶν συμβολαιογράφων. Δὲν ἀποτελεῖ συνεπῶς θεμιτὴν βάσιν αὐτό. Καὶ εἰς τὴν πρὸ ἡμερῶν ὁμιλίαν μου εἶπον, κατ’ ἐμὴν γνώμην ἡ λύσις τοῦ ζητήματος τῶν συμβολαιογράφων, μία εἶναι ἡ ὀρθολογιστικωτέρα. Πρέπει νὰ γίνουν οἱ συμβολαιογράφοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, εἰς τρόπον ὥστε νὰ λείψῃ ἡ διαφορὰ αὐτὴ ὁ ἕνας Κροῖσος καὶ ὁ ἄλλος πένης.

§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι τὸ κοινὸν ταμεῖον ὁ μέσος ὅρος.

§124Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν «κολεκτίβα» ἐγὼ δὲν πιστεύω καὶ «κολεκτίβα» ποτὲ δὲν θὰ ψηφίσω. Καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω πῶς προτείνετε τὸ κοινὸν ταμεῖον τῶν συμβολαιογράφων μόνον καίτοι δὲν κάμνετε δεκτὴν τὴν κοινὴν εἴσπραξιν δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας πολίτας. Ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι, κύριοι, θὰ πληρώνωνται κατ’ ἴσον μέτρον, ἔχοντες κοινὴν καὶ ἰδίαν εὐθύνην ἕκαστος καὶ θὰ ἔχωμεν ὡς ἀποτέλεσμα, τὸ μὲν Κράτος νὰ εἰσπράττῃ πλείονα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁ Λαὸς πληρώνει σήμερον, τὰ συμβολαιογραφικὰ ἔξοδα, καὶ νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ πληρωμὴ τοῦ μισθοῦ τῶν συμβολαιογράφων ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ὄχι μόνον μὲ ζημίαν τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ μὲ κέρδος, διότι ὅταν ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι κερδίζοντες 50–100 χιλ. δραχ. κατὰ μῆνα καὶ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν κερδίζουν τίποτα, εἶναι προφανές, ὅτι αὐτὴ ἡ διαφορὰ θὰ εἰσρεύσῃ εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Ἀλλά, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν γίνεται, νομίζω ὅτι ἡ κανονικὴ κρίσις, τὴν ὁποίαν θέτει ὡς βάσιν τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι ὀρθή, διότι θὰ αὐξήσωμεν, ἐνδεχομένως, τοὺς συμβολαιογράφους, εἴτε σήμερον εἴτε μετὰ τριετίαν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τρόπον ζωῆς εἰς πλείονας ἀνθρώπους, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ζοῦν σήμερον ἐκ τῶν ἀποδοχῶν τῶν συμβολαιογράφων; Πρόκειται νὰ κάμωμεν κοινωνικὴν πολιτικὴν δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὸν λαόν, νὰ δύναται νὰ κάμνῃ εὐκολώτερον τὸ συμβόλαιόν του, διότι ἐνδεχομένως ὁ ὑφιστάμενος ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων δὲν ἐπαρκεῖ; Τοιοῦτόν τι δὲν συμβαίνει. Οὔτε διετυπώθησαν παράπονα οὐδαμόθεν ὅτι ὁ ὑπάρχων ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἄλλη συναφὴς διάταξις, ἡ ὁποία λέγει ὅτι μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῶν προβλεπομένων Β. Διαταγμάτων τὰ ὁποῖα θὰ καθορίσουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων, ὁρίζεται ἀπὸ τοῦδε ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων εἰς 200. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, πόσοι εἶναι σήμερον οἱ συμβολαιογράφοι τῶν Ἀθηνῶν;

§125Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ σημερινὸς ἀριθμὸς εἶναι 192.

§126Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ θὰ γίνουν, κύριε Ὑπουργέ, 200; Διὰ νὰ διορίσῃ ἡ Κυβέρνησις 8 φίλους της. Ἐὰν αὐτὴ μόνον εἶναι ἡ αἰτιολογία ἐμένα ὡς Ἀντιπολίτευσιν μὲ εὐχαριστεῖ. Διότι, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ὑποβάλῃ τοιαῦτα νομοθετήματα, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς ἡμᾶς καὶ ὅλοι γνωρίζουν ὅτι ταχέως θὰ γίνωμε Κυβέρνησις, νὰ εἴπωμεν διατὶ νὰ εἶναι 200 καὶ ὄχι 300 καὶ νὰ τοὺς αὐξήσωμεν, χωρὶς τότε, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ μᾶς κατηγορήσῃ. Ἐάν, ὅμως, τοῦτο ἐξακολουθήσῃ, τότε ποῦ βαδίζομεν; Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 5, διὰ νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἀρχικῶς ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Οἰκονομόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§128Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μετὰ μεγίστης προσοχῆς ὅλους τοὺς προηγουμένως ἀγορεύσαντας ρήτορας καὶ διεπίστωσα, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ὑπεστήριξαν ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρόκειται νὰ καταδικάσωμεν τὴν τάξιν τῶν συμβολαιογράφων εἰς πενίαν. Δὲν δύναμαι, ὅμως, νὰ ἀντιληφθῶ ποίου εἴδους πενίαν πρόκειται νὰ ἐπιβάλωμεν διὰ τὴν τάξιν αὐτήν, ὅταν ὡς μέσος ὅρος προσόδων των, ἐτησίως λαμβάνεται ὡς βάσις τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχμῶν. Οὐδέποτε, ὅμως, μέχρι σήμερον, εἶδον διὰ τοὺς δυστυχεῖς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται μὲ 40 δραχμὰς ἡμερησίως νὰ κόπτεταί τις διὰ τὸ ἀνεπαρκὲς τοῦτο ἡμερομίσθιον μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον, ὄχι μόνον νὰ συντηρήσῃ τις οἰκογένειαν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν του. Μολονότι, κατ’ ἀρχήν, εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ὅλων τῶν ἐπαγγελμάτων, νομίζω ὅτι τὸ ἀναφερόμενον ποσὸν τῶν συμβολαιογράφων εἶναι ὑπὲρ ἀρκετὸν καὶ ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ προνομιακὴν μεταχείρισιν διὰ τὴν τάξιν αὐτήν. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου, μέχρι νὰ ζητῆται ἀπὸ συναδέλφους καὶ αὔξησις ἀκόμη τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ, διότι δῆθεν οἱ συμβολαιογράφοι καταδικάζονται εἰς πενίαν, νομίζω ὅτι εὑρισκόμεθα μακρὰν τῆς πραγματικότητος. Ἤκουσα τὸν κ. Μπακόπουλον, ὅτι θὰ ἐπεθύμει οἱ συμβολαιογράφοι νὰ εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως μὲ τὴν ἄποψίν του. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, προκειμένης τῆς ἐγκρίσεως τοῦ ἄρθρου 5, νὰ μὴ γίνῃ διαχωρισμὸς συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ ὅρια τῶν δύο αὐτῶν πόλεων εἶναι νοητὰ καὶ συνεπῶς νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ παραμείνουν κοινὰ ἀπαλειφομένης τῆς διατάξεως περὶ διαχωρισμοῦ τῶν συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα καὶ ἐγὼ τὰς ἀναπτυχθείσας ἀπόψεις καὶ νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐπιεικέστατον διὰ τὴν τάξιν τῶν συμβολαιογράφων. Ὅπως εἶπεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Λαμπρόπουλος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ μεμονωμένως τὸ θέμα μιᾶς ὡρισμένης τάξεως ἐπαγγελματιῶν, ὅταν τὸ ἐπάγγελμά τους ἔχει δημόσιον χαρακτῆρα, χωρὶς νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὸ σύνολον τῆς τάξεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ καὶ τῆς μεγάλης τάξεως τῶν δικηγόρων. Θὰ ἔλεγον εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ὀρθότατα εἶπεν εἰς τὸ κάτω τῆς γραφῆς, «τί θέλετε νὰ κάμω, ἀφοῦ στηρίζομαι εἰς τὴν γνώμην τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν» ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ γνώμη τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου, ἐὰν δὲν ἔχῃ παραλλήλως τὴν γνώμην τοῦ μεγαλυτέρου ἐπιστημονικοῦ Συλλόγου τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου. Δὲν εἶναι δυνατόν, εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλαι αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις κατατρύχονται καὶ σήπωνται τὰ θεμέλια τῆς Διοικήσεως ἀπὸ τὴν δεινὴν θέσιν ποὺ εὑρίσκονται ὅλαι αἱ δημοσιοϋπαλληλικαὶ τάξεις. Καὶ ὅταν δὲν εὑρίσκεται δυνατότης θεραπείας παροχῆς εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἑνὸς μίνιμουμ διαβιώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι ὁ καθορισμὸς 130.000 δραχ. ὡς μέσου ὅρου ἀκαθαρίστων ἐσόδων δὲν εἶναι ἀρκετός. Δὲν εἶναι ἐπιτυχὲς τὸ ἐπιχείρημα ἐκεῖνο, κατὰ τὸ ὁποῖον ὡρισμένα γραφεῖα συμβολαιογραφικὰ συγκεντρώνουν πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑποθέσεων, ἐνῷ τὰ ὑπόλοιπα πένονται. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τάξις τῶν συμβολαιογράφων, δικαίως θεωρεῖται ἀπὸ τὴν μεγάλην μαστιζομένην τάξιν τῶν δικηγόρων ὡς τάξις προνομιοῦχος καὶ εἶναι ἡ μόνη τάξις, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἔχῃ ὀρθὰ κριτήρια. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀνέπτυξε ὀρθότατα τὰς προϋποθέσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη. Μᾶς εἶπεν ὅτι προπολεμικῶς ὡς μέσος ὅρος εἰσπράξεων καθωρίζετο τὸ ποσὸν τῶν 140.000 χιλιάδων δρχ., τὸ ὁποῖον ἰσοδυναμεῖ σήμερον, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ 75–80 χιλιάδας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστῶμεν ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἐὰν ἀποστῶμε, θὰ ἀποστῶμε πρὸς τὰ κάτω καὶ ὄχι πρὸς τὰ ἄνω. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς, διαπρεπεῖς συνάδελφοι, διακονοῦντες εἰς τὴν Θέμιδα, ὑποστηρίζουν αὐτά, χωρὶς νὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν θέσιν τῶν ἄλλων τάξεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι 130.000 εἶναι ὀλίγες διὰ νὰ ὁρισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἑκάστοτε διοριζομένων συμβολαιογράφων.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§132Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὰς παρατηρήσεις τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Παρηκολούθησα δὲ συνεχῶς τὰς συνεδριάσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ σχεδίου καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὡς διετυπώθη εἰς τὸ σχέδιον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ἀπολύτως ὀρθόν, καὶ ἱκανοποιεῖ τὴν τάξιν τῶν συμβολαιογράφων. Παρακαλῶ, συνεπῶς, καὶ ἐγώ, νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει μετὰ τὴν συμπλήρωσιν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασᾶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§134Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ἄρθρου 5 τὰς ἀναπτυχθείσας ἀπόψεις τῶν κ.κ. συναδέλφων. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ γνωστὴ ἡ ἱστορία τοῦ θέματος. Μέχρι τοῦ 1929 ἴσχυε ἄλλο καθεστώς. Ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, αἱ θέσεις τῶν συμβολαιογράφων, κανονίζοντο, βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαίων. Ἀπὸ τὸ 1930 ὁ νομοθέτης πρακτικώτερον σκεφθείς, καθώρισε, ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐσόδων. Διότι, εἶναι συμβολαιογράφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μικρὰ ἔσοδα. Ἑπομένως τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἔχει διατυπωθῆ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ὀρθόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ λεχθέν, ὑπὸ κ. συναδέλφου, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τῶν συμβολαιογράφων, διὰ τὰς θέσεις των. Καί, νομίζω, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ σχέδιον νόμου εἶναι ἱκανοποιητικὸν διὰ τοὺς συμβολαιογράφους, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ προπολεμικὸν καὶ ἐν συγκρίσει, ἀκόμη, πρὸς τὰς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι σήμερον λαμβάνουν χώραν ἐκ μέρους τῶν συμβολαιογράφων, ἐν σχέσει μὲ τὰς συναλλαγάς. Ὑπάρχει ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Λαμπρόπουλος, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν θέσιν τῶν συμβολαιογράφων τῶν ἐπαρχιῶν, νομίζομεν ὅτι ἡ μεγάλη διαφορὰ τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὡς κριτήριον διὰ νὰ καθορισθῇ ἡ θέσις τῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας συμβολαιογράφων, δὲν εἶναι δικαία καὶ θὰ πρέπει τὸ ποσὸν νὰ αὐξηθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον συγκεκαλυμένα διατυπώνεται, εἰς τὴν αἴθουσαν, ὅτι ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, οἱ ὁποῖοι, ἔχουν πολλαπλᾶς ἀμοιβάς νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως βάσιμον, ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 12. Πάντως, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς θέσεως τῶν συμβολαιογράφων, τὰ κριτήρια τὰ ὁποῖα καθώρισεν ὁ νόμος εἶναι ὀρθὰ καὶ δίκαια καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἐκ τοῦ λόγου τούτου τὸ αἴσθημα τῆς ἀνασφαλείας, ἐκ μέρους τῶν συμβολαιογράφων, οὔτε ἀδικία, ἐφ’ ὅσον οἱ συμβολαιογράφοι θὰ καθορίσουν τὰς θέσεις ἀναλόγως τῶν ἐσόδων.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιόζης, ἔχει τὸν λόγον.

§136Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εὐτυχῶς, ἀπόψε μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ μάθωμεν ὅτι τὰ ἐτήσια εἰσοδήματα ἑνὸς συμβολαιογράφου ἀνέρχονται εἰς 130.000 δραχμάς. Μὲ ἄλλους λόγους, ἐμάθαμε σήμερον ὅτι ἕνας γεωργὸς μὲ 5μελῆ οἰκογένειαν πρέπει νὰ ἐργασθῇ ἐπὶ 20 ἔτη διὰ νὰ κερδίσῃ τὰς 130.000 δρχ. ποὺ κερδίζει ὁ συμβολαιογράφος εἰς ἕνα μόνον ἔτος. Καὶ εἶναι ἀπολύτως ὀρθὸν ἐκεῖνο ποὺ ὑπεστήριξεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος πρέπει νὰ εἶναι δημόσιος ὑπάλληλος, διὰ νὰ ἠμπορῇ ὁ ἀγρότης νὰ κάμνῃ τὰ συμβόλαιά του, χωρὶς νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ ὑπέρογκα ποσὰ δι’ ἓν συμβόλαιον ἀγορᾶς ἢ πωλήσεως. Καὶ θὰ πρέπει, ὅπως εἰς τὴν παλαιὰν ἐποχήν, ὁ συμβολαιογράφος νὰ εἶναι δίπλα εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος, ἢ εἰς τὸν Εἰρηνοδίκην ὡς ἁπλοῦς ὑπάλληλος καὶ μόνον, διὰ νὰ δύνανται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν οἱ χωρικοὶ νὰ συντάσσουν τὰς συμβολαιογραφικάς των πράξεις. Ἀντ’ αὐτοῦ, ἐρχόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ὑποστηρίζομεν ὅτι θὰ πρέπει, μάλιστα, μὲ τὴν νομοθετικὴν σφραγῖδα τῆς Βουλῆς, νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἔτι περισσότερον ἄνετον ζωὴν τοῦ συμβολαιογράφου. Πρέπει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ προσέξητε, κύριε Ὑπουργέ, διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τὰ ὅσα γράφονται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, θὰ διερωτᾶται τί γίνεται εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν τὸ μὲν Ὑπουργεῖον Γεωργίας θεωρῇ διὰ τὸν γεωργὸν μὲν τὸ εἰσόδημα τῶν 6–8 χιλιάδων ὡς ἱκανοποιητικόν, διὰ τὸν συμβολαιογράφον τὸ εἰσόδημα τῶν 130.000 ὡς μὴ ἱκανοποιητικόν. Διὰ τοῦτο, κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ προσέξητε ἰδιαιτέρως τὸ θέμα, καὶ νὰ ἀποσύρητε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ φέρητε ἓν νέον, ποὺ νὰ ἱκανοποιῇ περισσότερον τὸν λαόν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§138Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ παραγωγικὸς καὶ κοινωνικός μας ὀργανισμὸς στηρίζει τὴν λειτουργίαν του εἰς μίαν πληθώραν ἐπαγγελμάτων καὶ ἀσχολιῶν, εἰς αὐτὰ τὰ ἐπαγγέλματα. Μία μεγάλη μερίδα τοῦ πληθυσμοῦ παρέχει ἐξηρτημένην ἐργασίαν, ἡ ἀμοιβὴ δὲ τῆς ἐργασίας αὐτῆς ρυθμίζεται, εἴτε διὰ τοῦ συστήματος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, εἴτε διὰ πράξεων τῆς διοικήσεως, εἴτε καὶ ἐλευθέρως. Καὶ εἰς τὰς τρεῖς αὐτὰς περιπτώσεις περίπου εἶναι γνωστὰ καὶ τὰ ἡμερομίσθια, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς προσφορᾶς χειρονακτικῆς ἐργασίας καὶ οἱ μισθοὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς παροχῆς διανοητικῶν ἐργασιῶν. Ὁ συμβολαιογράφος εἶναι καὶ αὐτὸς ὑπάλληλος. Καὶ προκειμένου νὰ καθορισθῇ ἡ ἀντιμισθία του, ἢ τὸ εἰσόδημά του, ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς διὰ νὰ εἶναι ἀντικειμενικὸς θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ σύνολον τῶν στοιχείων ἐκείνων ποὺ ἀποτελοῦν τὸ σταθερότερον καὶ ἴσως καὶ τὸ ὑψηλότερον εἰσόδημα εἰς τὴν μισθωτὴν ἐργασίαν. Καὶ τί κάμνει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; Ἠρεύνησε ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ ἐπῆρε τὸν κατὰ μέσον ὅρον ἀνώτατον μισθόν, ἐδιπλασίασε αὐτὸν τὸν ἀνώτατον μισθὸν καὶ εἶπε βάσει αὐτοῦ τοῦ εἰσοδήματος, τοῦ ἀνωτάτου, δηλαδὴ τοῦ διπλασίου τοῦ εἰσοδήματος ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἕνας, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ, εἴτε ὁ ἀνώτατος δικαστικός, διότι καὶ ὁ ἀνώτατος δικαστικὸς αὐτὴν τὴν μορφὴν ἔχει. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῆται ἡ ἐπαύξησις τοῦ ποσοῦ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον καθώρισε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Διότι ἐὰν τὸ δεχθῶμεν, φοβοῦμαι μήπως ἀποτελέσῃ πρόκλησιν πρὸς τὴν δυστυχίαν τῶν ἄλλων, δηλαδὴ πρὸς τὰς ἀμοιβὰς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πέρασαν τὰ σκαλοπάτια τῶν ἀνωτάτων σχολῶν καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον ὑπὸ δυσμενεῖς συνθήκας, λόγῳ τῶν γλίσχρων μισθῶν ποὺ λαμβάνουν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν καὶ νὰ ἀποδεχθῶμεν εἰς τὸ σύνολόν της ὡς ἔχει τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσουκαλᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§140Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κατὰ τὴν γνώμην μου, τὴν ταπεινήν, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, κριτήριον διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ συμβολαιογράφου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τὸ ἀτομικὸν συμφέρον τῶν ἐν ἐνεργείᾳ συμβολαιογράφων, ἐνδιαφερομένων ἵνα μὴ εἰσέλθουν καὶ ἄλλοι εἰς τὸ ἐπάγγελμα, οὔτε ἀντιστοίχως τὸ ἀτομικὸν συμφέρον ὡρισμένου ἀριθμοῦ δικηγόρων ἐνδιαφερομένων νὰ εἰσέλθουν εἰς τοῦτο. Κριτήρια εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἡ φύσις καὶ ὁ προορισμὸς τοῦ συμβολαιογραφικοῦ λειτουργήματος. Καὶ τὸ συμβολαιογραφικὸν λειτούργημα, ὅπως κάλλιον ὑμεῖς γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι λειτούργημα εὐαίσθητον, εἶναι λειτούργημα, εἰς χεῖρας τοῦ ὁποίου ἔχομεν ἐμπιστευθῆ τὰ τιμαλφέστερα τῶν συμφερόντων τῶν πολιτῶν καὶ συνεπῶς συμβολαιογράφος πεινῶν, ἀποτελεῖ δημόσιον κίνδυνον, κύριε Ὑπουργέ. Ἕνας συμβολαιογράφος, ἠμπορεῖ νὰ καταστῇ ἐγκληματίας — κακὰ καὶ ψυχρὰ — ἀλλὰ ὁ κίνδυνος εἶναι κίνδυνος. Καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ ἓν ἐπάγγελμα τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποκείμενον εἰς τρομακτικὸν πειρασμόν, εἶναι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ συμβολαιογράφου. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ 130 χιλιάδων δρχ. μέσον ὅρον, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἄλλος θὰ ἔχῃ ὀλιγώτερα —δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτὸν τὸν ἐνδεχόμενον κίνδυνον, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὸ κράτος τῆς δυστυχίας εἶναι πιθανὸν νὰ ἀδικήσουν. Διότι, ἐκεῖνοι μὲν θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τῆς ἀδίκου πράξεώς των, ἀλλὰ αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι διὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον βαρύταται. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, κύριε Ὑπουργέ, τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, στοιχεῖον πρῶτον τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς κἄτι πασίδηλον, ἀπαντῶ μάλιστα εἰς συνάδελφον ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν πρὸ ὀλίγου, συνάγεται ὅτι τὸ λειτούργημα τοῦ συμβολαιογράφου δὲν ἐπιδέχεται, ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του, ἀδήλους πόρους νομίμους. Ἠμπορεῖ ἕνας δικηγόρος νὰ ἔχῃ νομίμους, ἀλλὰ ἀδήλους πόρους, ἀπὸ μίαν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθῇ. Ὁ συμβολαιογράφος, ὡς γνωστόν, οἱανδήποτε πρᾶξιν ἐνεργήσῃ, θὰ τὴν ἐγγράψῃ. Ἑπομένως, αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν 130 χιλιάδων δραχμῶν, τῶν ἀκαθαρίστων, εἶναι τὸ ποσὸν κατὰ τεκμήριον, δὲν ὁμιλοῦμεν ἐὰν διεπράχθη ἀδίκημα.

§141Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κατὰ βάσιν ἔχετε δίκαιον, εἰς τὸ ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δὲν ἔχει ἀδήλους πόρους. Διηυκρίνισα, ὅμως, ὅτι δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν στατιστικὴν ὅλα τὰ νόμιμα δικαιώματα αὐτοῦ. Ἔχει, ἑπομένως, καὶ ἄλλα νόμιμα δικαιώματα.

§142Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτὰ ὀφείλουν νὰ γράφωνται, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἂν δὲν γράφωνται, κακῶς δὲν γράφονται.

§143Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχει πρῶτον τὰ ἀντιγραφικὰ δικαιώματα. Ἔπειτα ἔχει νόμιμα δικαιώματα ἀπὸ τὴν σύνταξιν πράξεων, ἡ ἀμοιβὴ διὰ τῆς ὁποίας καθορίζεται μεταξὺ δύο ἀκραίων ὁρίων. Πρόκειται περὶ τῶν δικαιωμάτων ἀπὸ τὴν ἐνέργειαν πλειστηριασμοῦ, ἀπὸ τὴν σύνταξιν διαθήκης, διὰ τὴν ὁποίαν, ὅπως εἶπον, ἡ ἀμοιβὴ κυμαίνεται μεταξὺ ἀνωτάτου καὶ κατωτάτου ὁρίου. Τέλος......

§144Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ 130.000 δραχ. αὐτὸ κἄπου γράφεται.

§145Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὑπάρχουν ἀκόμη τὰ δικαιώματα διὰ τὰς ἐκτὸς τοῦ γραφείου τοῦ συμβολαιογράφου συντασσομένας πράξεις.

§146Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὴ εἶναι μία λεπτομέρεια, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσθέσῃ τι τὸ οὐσιῶδες εἰς τὸ βασικὸν θέμα. Ἂν, λέγω, λοιπόν, ἔχῃ βάσιν ἕνας ὑπολογισμὸς τὸν ὁποῖον μοῦ ἔδωσαν, χωρὶς νὰ σᾶς πολυαπασχολήσω, ὁ ὁποῖος ἀναβιβάζει εἰς 7.000 χιλ. δραχμὰς τὸν μῆνα τὰ ἔξοδα τοῦ συμβολαιογράφου — ἂν δὲν εἶναι 7.000 θὰ εἶναι 6.000, θὰ εἶναι 5.000. 5.000Χ12=60.000, ἂν ἐκ τῶν 130.000 ἀφαιρέσητε τὰς 60.000 ἄγεσθε εἰς ἕνα ποσὸν τὸ ὁποῖον ὡς μέσος ὅρος σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, ὑποχρεωμένοι νὰ ζοῦν μὲ 30.000 ἢ 40.000 δραχ. τὸν χρόνον. Αὐτὸ εἶναι, διὰ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν, ἀποδοχὴ πενίας. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἐμὲ τοὐλάχιστον ἀτομικῶς, μοῦ εἶναι ἀδιάφορον ἂν θὰ ἐλαττωθῇ ἢ θὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς διὰ τοὺς μὲν ἢ διὰ τοὺς δέ, ἀλλὰ κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου ἐπὶ τοῦ ἂν θὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, τὸ ὁποῖον θὰ σημαίνῃ ὅτι θὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν πεινωμένων. Ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου συμφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσὸν εἰς 200.000 δραχμάς. Νομίζω, ὅτι τὰ εἰσοδήματα αὐτὰ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰ ἄλλα. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐλευθερίου ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην κατοχυρώσεως χάριν τῆς προστασίας τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διότι εἰς χεῖρας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἶναι ἐμπεπιστευμένα τὰ ὕψιστα συμφέροντα τῶν πολιτῶν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προσχωρήσητε εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Εἶμαι βέβαιος δὲ ὅτι δὲν θὰ δημιουργηθῇ ἡ παρεξήγησις τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη, ὡς πρὸς τὸ πρόσωπόν σας τοὐλάχιστον, ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐξυπηρέτησιν 5–10 ἀνθρώπων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ὡς πρὸς τὸ πρόσωπόν σας, νομίζω ὅτι δὲν δύναται νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν βάσιν.

§147Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ διατυπώσω καὶ ἐγὼ τὰς ταπεινάς μου σκέψεις. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, ὑπάρχει μία τροπολογία σας, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ παράγραφος 3 μένει ἄθικτος. Αὐτὴ ποὺ λέγει ὅτι: «Ὁ κατὰ τὴν πρώτην παράγραφον καθοριζόμενος ἀριθμὸς.... (ἀναγινώσκει)....». Μὲ αὐτὸ δηλαδὴ ἁπαλύνεται κάπως τὸ θέμα ποὺ θεσμοθετεῖτε μὲ τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 5. Ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν ὡρισμέναι ἀπόψεις. Ἐγὼ εἶμαι πάντοτε ἐναντίον τοῦ κλεισίματος τῶν ἐπαγγελμάτων, ἀλλά, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται παρανοήσεις, ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἐλευθερίου ἐπαγγέλματος, οὔτε ἰατρῶν, οὔτε δικηγόρων, οὔτε μηχανικῶν. Ἐδῶ πέρα εἶναι δικαστικοὶ ὑπάλληλοι διὰ τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, διὰ νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ μίαν πολυπληθῆ τάξιν, ὅπως εἶναι ἡ τάξις τῶν νομικῶν, διὰ τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα σπουδάζουν νομικὰ καὶ ἐπιδίδονται εἰς τὸ ἐπάγγελμα. Ὁ κάθε ἕνας ἔχει ἕνα πόνον. Δὲν ἠμποροῦμεν, ὅμως, νὰ παραγνωρίζωμεν ὅτι οἱ συμβολαιογράφοι ἀσκοῦν λειτούργημα. Καὶ αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελοῦν ἄφρακτον ἀμπέλι καὶ ὁ κάθε δικηγόρος νὰ κάμνῃ τὸν συμβολαιογράφον καὶ μὲ τὸν πληθωρισμὸν νὰ δημιουργήσωμεν τὴν προλεταριοποίησιν τοῦ ἐπαγγέλματος. Καὶ κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι τὰ συμβολαιογραφεῖα, ἰδίως εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, διὰ νὰ λειτουργήσουν καὶ νὰ κινηθοῦν ἔχουν ἀνάγκην μιᾶς δαπάνης. Ἀναμφισβητήτως δὲν ἠμπορεῖ νὰ λειτουργήσῃ εἰς τὰς Ἀθήνας συμβολαιογραφεῖον, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ τὸ εὐπρόσωπον κεντρικὸν γραφεῖον, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ ὑπάλληλος, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἡ δακτυλογράφος. Πάντως, ἀνεξαρτήτως τοῦ πῶς πρέπει νὰ εἶναι, πρέπει νὰ εἶναι καὶ νὰ ὑπάρχῃ τὸ προσωπικὸν εἰς κάθε συμβολαιογραφεῖον. Καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ προσωπικὸν εἰς κάθε συμβολαιογραφεῖον ἀπαιτοῦνται ὡρισμέναι δαπάναι. Ὑπάρχει, λοιπόν, ἡ δαπάνη τῆς κινήσεως ἑνὸς γραφείου. Πόσην τὴν θέλετε, κύριε Ὑπουργέ; Πόσον θέλετε τὸ ἐνοίκιον, ὅταν μάλιστα μᾶς λέγητε ὅτι πᾶτε εἰς μίαν προοδευτικὴν λύσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, καὶ ἰδίως διὰ τοὺς νέους συμβολαιογράφους, ποὺ θὰ πάρουν νέον γραφεῖον, θὰ ἔχουν νέον ἐνοίκιον; Διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ἔχομεν κατώτατον ὅριον μισθῶν, διὰ τὰς δακτυλογράφους κατώτατον ὅριον μισθοῦ, δῶρον τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα, προσαυξήσεις κ.λ.π. Συνεπῶς, ἀπὸ τὸ ἀκαθάριστον ποσὸν τῶν 130.000 δρχ. πρέπει νὰ ἀφαιρέσητε ἕνα σημαντικὸν ποσόν, ποὺ ἀφορᾷ τὰς δαπάνας τὰς ἀπαραιτήτους. Ὑποστηρίζω καὶ πιστεύω ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ τρόπος καὶ ἓν λογικὸν ἐπίπεδον καθορισμοῦ τῶν δαπανῶν τῶν συμβολαιογράφων καὶ συνεπῶς τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχμῶν καὶ τὰ ἄλλα ποσὰ ἐν ἀναλογίᾳ εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ συμβολαιογραφεῖα εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ αὐξηθῇ. Πέραν αὐτοῦ ἔχω καὶ μίαν ἄλλην ἀντίρρησιν. Ἐλέχθη ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄδηλοι πόροι τῶν συμβολαιογράφων.

§148Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι ἄδηλοι πόροι.

§149Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νόμιμοι.

§150Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὀνομάσατέ τους ἀφανεῖς.

§151Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἴσως νὰ μετεχειρίσθην ἀτυχῆ ὅρον.

§152Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὁ ὅρος ἄδηλοι πόροι δὲν ἔχει συνδεθῆ μὲ ἔννοιαν ἀγαθήν.

§153Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διότι καὶ τὰ πιστοποιητικά, ποὺ ἐκδίδονται, καταχωροῦνται εἰς βιβλία πιστοποιητικῶν. Δὲν ὑπάρχει ἔσοδον διὰ τὸν συμβολαιογράφον, ποὺ νὰ μὴ καταχωρῆται. Συνεπῶς, ἀφανεῖς πόροι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ πιστεύω ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως, παρὰ τὸν περιορισμὸν τὸν ὁποῖον ἔχετε εἰς τὴν παράγραφον 3, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρωμεν ἕνα μέσον ὅρον διὰ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει δίκαιαι ἀπόψεις ἐκείνων ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 130.000 δραχ. διὰ τὰς περιοχὰς τῆς Πρωτευούσης, καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα καθορίζονται διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς περιφερείας, ὅτι εἶναι γλίσχρα. Δὲν θέλετε νὰ πᾶμε εἰς τὰς 200.000, νὰ ἐπέλθῃ ἕνας συγκερασμὸς ἀπόψεων. Ἐγὼ εἶμαι ἀπὸ τοὺς συμβατικοὺς ἀνθρώπους. Ἐν πνεύματι συνεννοήσεως νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ἐξισορρόπησιν ἀπόψεων. Νὰ τὸ τακτοποιήσωμεν τὸ πρᾶγμα, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ προχωρήσωμεν. Ταῦτα, κύριε Ὑπουργέ, εὐλαβῶς καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς ὑμᾶς ἀπευθύνω ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§155Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου ἤκουσα ἀπὸ ἐκλεκτοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι καὶ μακροτέραν ἐμοῦ δικηγορικὴν πεῖραν ἔχουν νὰ ὑπεραμύνωνται τοῦ νὰ μὴ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι τὸ ποσὸν τοῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερε, δὲν ἐπαρκεῖ οὔτε διὰ νὰ καλύψῃ τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας των. Λυποῦμαι διότι θὰ διαφωνήσω μόνον ἀπὸ τὴν δικηγορικὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχω. Ἀπὸ τοῦ 1950 μὲ δύο νομοσχέδια, διὰ τοῦ ἑνὸς δὲ ἐν τῇ ἐμπνεύσει καὶ τῇ εἰσηγήσει τοῦ ἀξιοτίμου φίλου κ. Παπασπύρου, ἔγινε αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων εἰς τὰς Ἀθήνας.

§156Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ηὐτύχησα, κύριε συνάδελφε.

§157Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ναί. Ἔκτοτε, ὅμως, καὶ ἀπὸ τοῦ 1952 ἢ τοῦ 1953 ηὐξήθη, πάλιν ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων κατὰ 12. Μέχρι σήμερον, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν ποῖα τὰ εἰσοδήματα τῶν συμβολαιογράφων, εἰς τί ποσὸν ἀνέρχονται, δὲν εἶδον ἐγὼ κανένα συμβολαιογράφον νὰ μὴ δύναται ὄχι μόνον τὰς ἀνάγκας του νὰ καλύψῃ, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον νὰ ζῇ ἀξιοπρεπέστερα πολλῶν δικηγόρων μὲ μακρὰν πεῖραν. Νομίζω ὅτι δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι θὰ καθορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων ἐκ τῶν ἐσόδων. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν ἄδηλοι νόμιμοι πόροι, ὅπως εἶναι τὰ ἀντίγραφα τῶν συμβολαίων, τὰ συντασσόμενα ἐντὸς τῶν γραφείων τῶν κυρίων συμβολαιογράφων καὶ ἄλλα σχετικὰ καὶ δύνανται ἄνευ περιορισμοῦ τῶν ἐργασιῶν των νὰ περιορίσουν τὰ ἔξοδά των. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν πρέπει νὰ διστάσῃ καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ νὰ αὐξηθῇ κατ’ ἐμὲ δὲ καὶ εἰς μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ προβλέπεται.

§158Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, μακρὰ εἶναι ἡ πεῖρα τοῦ θεσμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Ἀπαντῶνται εἰς ὅλας τὰς χώρας, ἐγὼ δὲ τοὐλάχιστον, δὲν γνωρίζω νὰ ἀπέστησαν μέχρι σήμερον ὁπωσδήποτε τοῦ καθεστῶτος καὶ τοῦ συστήματος τοῦ ἰσχύοντος καὶ ἐν Ἑλλάδι, τῆς ὑπὸ τῶν δικαιοπρακτούντων δηλ. ἀμοιβῆς τῶν συμβολαιογράφων διὰ τῆς καταβολῆς δικαιωμάτων, ἀναλόγως πρὸς τὸ εἶδος ἢ τὴν ἀξίαν τῆς συντασσομένης πράξεως. Καὶ γνωρίζω ἐπίσης ὅτι κατὰ κανόνα εἶναι περιωρισμένος ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, καίτοι ὑπάρχουν χῶραι, εἰς τὰς ὁποίας δὲν εἶναι περιωρισμένος, ὑφ’ ἣν ἔννοιαν καθιεροῦται ὁ περιορισμὸς εἰς τὸν τόπον μας. Μὲ ἀπησχόλησεν ἡ σκέψις ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καινοτομήσωμεν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος καθιστῶντες τὸν συμβολαιογράφον ἔμμισθον καθ’ ὅλην τὴν χώραν. Ἐνόμισα, ὅμως, ὅτι δὲν ἔχουν συντρέξει μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον αἱ συνθῆκαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον ἀκινδύνως τὴν μετάβασιν εἰς τὸ σύστημα τοῦτο. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ πολίτης λαμβάνει ἀνάγκην τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ συμβολαιογράφου εἰς οἱανδήποτε ἡμέραν καὶ ὥραν, ὅτι πολλάκις ὕψιστα περιουσιακὰ συμφέροντα ἐξαρτῶνται ἐκ τῆς ἀμέσου προσφυγῆς εἰς τὸν συμβολαιογράφον. Καὶ εἶναι ἀκόμη ἐπίσης γνωστὸν εἰς ἡμᾶς τοὺς προερχομένους ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι ἀπαραίτητοι καὶ εἰς τοὺς πλέον μικροὺς συνοικισμούς, ἐνῷ ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἑδρεύῃ συμβολαιογράφος εἰς πάντα οἰκισμὸν ἢ κοινότητα τῆς ὑπαίθρου. Συχνὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ φθάσῃ ὁ συμβολαιογράφος εἰς μίαν ἀγροτικὴν καλύβην ὑπὸ οἱασδήποτε καιρικὰς συνθήκας, καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχουν κἄποτε στοιχειώδη μέσα συγκοινωνίας. Χρειάζεται νὰ ἀπολαμβάνῃ πολλάκις ὀξύτητας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν δημιουργηθῆ μεταξὺ συγγενῶν ἢ τῶν κατοίκων τῆς αὐτῆς κοινότητος. Ἡ φύσις, ἑπομένως, τοῦ θεσμοῦ καὶ αἱ σημεριναὶ συνθῆκαι δὲν διευκολύνουν εἰς τὴν μεταβολὴν τοῦ συμβολαιογράφου εἰς ἔμμισθον ὑπάλληλον. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήνωμεν ἀπροστάτευτον τὸν πολίτην καὶ τὰ συμφέροντά του, μεταβάλλοντες τὰ συμβολαιογραφεῖα εἰς γραφεῖα δημοσίας ὑπηρεσίας, μὲ ὡρισμένην ἕδραν καὶ καθωρισμένας ὥρας ἐργασίας. Καὶ μὲ τὰς σκέψεις αὐτὰς ἐδίστασα νὰ προβῶ εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ ἐμμίσθου συμβολαιογράφου, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος. Ἀντιμετώπισα τὰ ζητήματα αὐτὰ τῶν συμβολαιογράφων μὲ τὴν πλέον εὐμενῆ διάθεσιν. Θὰ προσέθετα ὅτι ἐκπλήσσομαι μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι ἀνεπτύχθησαν ἀπόψεις, φθάνουσαι νὰ ὑποστηρίξουν ὅτι διάθεσις ἐχθρικὴ κατὰ τῶν συμβολαιογράφων, ἔχει ὑπαγορεύσει τὴν διατύπωσιν τῆς συνιστωμένης διατάξεως. Καὶ ὅμως, ἡ ἀλήθεια εἶναι ἀκριβῶς ἐξ ὁλοκλήρου ἀντίθετος πρὸς πολλὰς τῶν ἐκτεθεισῶν ἀπόψεων. Ἀντιμετώπισα καθεστώς, συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων καθορίζεται διὰ νόμου, χωρὶς ἔλεγχον καὶ συνάρτησιν πρὸς τὸν κύκλον τῆς ἐργασίας τῶν ὑπαρχόντων συμβολαιογράφων. Ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε τὸ σύστημα αὐτὸ νὰ συγκαλυφθῇ καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἴσχυε πρὸ τοῦ πολέμου. Νὰ ἐξαρτᾶται, δηλαδή, ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων, ἀπὸ τὴν κίνησιν, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν. Παρεδέχθην εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, προκειμένου περὶ τῶν Ἀθηνῶν, εἰδικῶς, τὴν βάσιν τῶν 100.000 δραχμῶν, ὡς μέσον ὅρον ἐτησίας προσόδου. Ἔπειτα, ὅμως, ἀπὸ τὸν ἔλεγχον νέων στοιχείων, καὶ τὰς ἐπανειλημμένας συζητήσεις μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι προσεκόμισαν ὡρισμένα στοιχεῖα περὶ τοῦ ὕψους τῶν δαπανῶν τῶν ἐν τῇ Πρωτευούσῃ συμβολαιογράφων, ὑπεχώρησα, ὅπως ὁ καθορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων γίνῃ μὲ βάσιν τὰς 130.000 δραχ. ἐτησίως, ὡς μέσον ὅρον προσόδου. Οὕτως ἱκανοποίησα σχεδὸν εἰς ὁλόκληρον τὸ ἀρχικὸν αἴτημα τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ὑπάρχουν πλήρη στοιχεῖα τῶν πραγματοποιηθέντων ἐσόδων ἐκ δικαιωμάτων, κατὰ τὰ ἔτη 1954 καὶ 1955. Ὑπάρχουν, μάλιστα, σήμερον στοιχεῖα, καὶ διὰ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ἔτους 1956. Προκύπτει ἐξ αὐτῶν, ὅτι ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι Ἀθηνῶν οἱ ὁποῖοι πραγματοποιοῦν προσόδους ἄνω τῶν 200.000 ἢ καὶ τῶν 300.000 δραχμῶν. Ὑπάρχει σημαντικὸς ἀριθμὸς συμβολαιογράφων ἐν Ἀθήναις, μὲ ἔσοδα 100.000 ἕως 200.000 δραχ. κατὰ μέσον ὅρον. Ὑπάρχει καὶ ἀριθμὸς συμβολαιογράφων, τῶν ὁποίων τὰ ἔσοδα ὑπολείπονται τοῦ ποσοῦ τῶν 100.000 δραχμῶν. Πρόκειται, κυρίως, περὶ τῶν νεοδιορισθησομένων συμβολαιογράφων, οἱ ὁποῖοι φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ ἐξασφαλίζουν ἱκανοποιητικὴν κίνησιν, ἡ ὁποία θὰ ἀπέφερε τὸν μέσον ὅρον τῆς ὡς βάσεως χρησιμοποιουμένης ἐτησίας προσόδου. Εἰς τούτους προστίθενται οἱ ἀσθενεῖς, καὶ οἱ διανύοντες μεγάλην ἡλικίαν. Καὶ αὐτῶν τὰ ἔσοδα εἶναι μειωμένα καὶ ἡ αἰτία εἶναι ἀφ’ ἑαυτῆς πρόδηλος. Ἔπρεπε, οὕτω νὰ ἀναζητηθῇ ὁ μέσος ὅρος τῶν ἐσόδων. Ἐνόμισα κατ’ ἀρχὴν ὅτι δὲν θὰ ἦτο λογικὸν ὡς μέτρον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ πρόσοδος τῶν νεοδιορισθέντων καὶ τῶν ἀσθενῶν συμβολαιογράφων. Καὶ νομίζω ὅτι ἡ βάσις τῶν 130.000 δραχμῶν ἐτησίως ἱκανοποιεῖ ὅλας τὰς ἀπόψεις καὶ δὲν θὰ καταδικάσῃ εἰς ἐξαθλίωσιν τοὺς συμβολαιογράφους τῶν Ἀθηνῶν. Ἀνάλογος ἐπεδιώχθη βάσις καὶ διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τῶν ἄλλων περιφερειῶν. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι ἡ δοθεῖσα λύσις ἐξασφαλίζει πρόσοδον ἱκανοποιητικήν, πρόσοδον τὴν ὁποίαν θὰ ἐφθόνουν οἱ δικηγόροι καὶ ἄλλοι ἐπαγγελματίαι, ἐπιφορτισμένοι μὲ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν ἰδιωτικῶν συμφερόντων. Νομίζω ἐπίσης ὅτι οὔτε ὑπερβολικὴ δύναται νὰ θεωρηθῇ ἡ καθιερωθεῖσα βάσις, ἰδίᾳ μάλιστα διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τῆς Πρωτευούσης, εἰς οὓς κυρίως ἀναφέρεται ἡ διεξαγομένη συζήτησις. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἡ διατύπωσις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 ἔγινε κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἀποκλείει καὶ τὴν ὑπόθεσιν ὅτι θὰ θιγῇ τὸ κῦρος καὶ ἡ θέσις τῶν συμβολαιογράφων ἢ ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀπέβλεψα εἰς ἄλλους σκοπούς.

§159Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι, ὄχι, κύριε Ὑπουργέ.

§160Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι σεβαστὸς συνάδελφος, ὁ κ. Μπακόπουλος, τὸν ὁποῖον ἐξαιρέτως τιμῶ, διετύπωσεν ἀορίστως τὸν ὑπαινιγμὸν ὅτι δῆθεν τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν. Ἐὰν ὑπῆρχε τοιαύτη διάθεσις, θὰ ἦτο ἀρκετὸν νὰ ἀποφασίσῃ ἡ πλειοψηφία περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων εἰς τὰς ἀποδοτικὰς περιφερείας, ἰδίᾳ δὲ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν. Πέραν αὐτῶν, ἀποδέχομαι ὡς ὀρθὴν τὴν παρατήρησιν τοῦ συναδέλφου κ. Μαλλιάκα, ὅπως λαμβάνεται ὡς βάσις τὸ ποσὸν τῶν ἑκατὸν χιλιάδων δραχμῶν, προκειμένου περὶ τῶν ἑδρῶν τῶν Πρωτοδικείων μὲ πληθυσμὸν ἀνώτερον τῶν 50.000 κατοίκων, ἢ προκειμένου περὶ τῆς ἕδρας Νομοῦ ἀνεξαιρέτως πληθυσμοῦ. Οὕτως, εἰς τὴν διανεμηθεῖσαν τροπολογίαν, θὰ προστεθῇ μετὰ τὴν φράσιν: «Ἐν ἕδρα... (ἀναγινώσκει)...». Ἐπίσης, δέχομαι προσθήκην καὶ εἰς τὴν παράγραφον 3, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι δυνατὸς ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, ἐὰν μειωθοῦν τὰ ἔσοδα ἐπὶ δύο συνεχεῖς τριετίας, διατηρουμένων πάντοτε τῶν ὑπηρετούντων ὡς ὑπεραρίθμων. Προεβλήθη ὅτι ἡ ἐξάρτησις τοῦ περιορισμοῦ τῶν θέσεων ἀπὸ τὴν μείωσιν τῶν ἐσόδων τῆς πρώτης τριετίας δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἀδικίας, ἐφ’ ὅσον δὲν διεπιστώθη ὅτι πρόκειται περὶ σταθερᾶς μειώσεως τῶν ἐσόδων τῶν συμβολαιογράφων τῆς περιφερείας. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δέχομαι ὅπως ὁ περιορισμὸς ἰσχύσῃ ἀφοῦ προηγουμένως διαπιστωθῇ ἡ μείωσις τῆς κινήσεως ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα καὶ τῆς δευτέρας τριετίας. Διότι, δὲν δύναμαι νὰ ἀμφισβητήσω ὅτι ἡ μείωσις τῆς κινήσεως εἰς δεδομένην περίοδον εἶναι δυνατὸν νὰ ὀφείλεται εἰς προσκαίρους καὶ παροδικὰς γενικάς, ἢ καὶ τοπικάς, συνθήκας, αἵτινες δὲν πρόκειται νὰ προσδιορίζουν καὶ εἰς τὸ μέλλον τὴν συναλλακτικὴν κίνησιν ὡρισμένης περιφερείας. Περαιτέρω, οἱ ὑπηρετοῦντες συμβολαιογράφοι, κατοχυροῦνται ἔναντι τοῦ ἐνδεχομένου ὑπερμέτρου αὐξήσεως τῶν θέσεων, ἐξ αἰτίας προσκαίρου ἐπίσης ὑφέσεως τῆς συναλλακτικῆς κινήσεως ἀπὸ τὴν περιληφθεῖσαν εἰς τὴν διάταξιν ἐπιφύλαξιν, σύμφωνα πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ αὔξησις τῶν θέσεων δὲν δύναται νὰ εἶναι ἀνωτέρα τοῦ ἑνὸς δεκάτου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων, ἀνεξαρτήτως τοῦ παρεχομένου ἐκ τῆς διαιρέσεως τοῦ συνόλου τῶν εἰσπράξεων πηλίκου.

§161Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς προτάσεως, ἡ ὁποία σᾶς ἔγινε διὰ τὴν ἐξίσωσιν τῶν συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς;

§162Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἀπήντησα ἀκόμη εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Χαλκιδικῆς, περὶ ἐξισώσεως τῆς βάσεως διὰ τοὺς συμβολαιογράφους ὅλης τῆς Ἐπικρατείας, εἰς τὸ ποσὸν τῶν 7.000 δραχμῶν μηνιαίως. Ἡ πρότασις ἐμφανίζεται λογικὴ ἐκ πρώτης ὄψεως. Ἐάν, ὅμως, δεχθῶμεν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιδέχεται σοβαρὰς ἀντιρρήσεις, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος διὰ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του πρέπει νὰ καλύπτῃ καὶ τὰς μετ’ αὐτῆς συνδεομένας δαπάνας, μοιραίως ἀγόμεθα εἰς τὸ συμπέρασμα περὶ διαφορισμοῦ τῶν βαρῶν τούτων ἀπὸ περιφερείας εἰς περιφέρειαν. Διότι ὁ συμβολαιογράφος μικρᾶς πόλεως δὲν θὰ ἀντιμετωπίζῃ ὑποχρεώσεις ἐνοικίου διὰ τὸ γραφεῖον, τηλεφώνου καὶ ἄλλων δαπανῶν εἰς τὴν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὴν Πρωτεύουσαν ἢ εἰς μίαν μεγάλην πόλιν. Ὁ συμβολαιογράφος τοῦ χωρίου ἢ τῆς μικρᾶς πόλεως, δὲν γνωρίζει τὰς ὑπηρεσιακάς, τὰς ἐπαγγελματικὰς δαπάνας τοῦ συμβολαιογράφου τῆς μεγαλουπόλεως. Περαιτέρω καὶ πέραν τοῦ διαφορισμοῦ τούτου, δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ ὡς ἀρχὴν ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γράφῃ ἰδιοχείρως τὰ συμβόλαια καὶ ὅτι πρέπει νὰ καθιερωθῇ ὡς κανὼν ἡ χρησιμοποίησις ὑπαλλήλου διὰ τὸ ἔργον τοῦτο, τὸ συνυφασμένον μὲ τὴν ἀποστολὴν τοῦ συμβολαιογράφου. Δὲν δύναται νὰ προσχωρήσω εἰς τοιαύτην ἄποψιν, παρὰ τὴν συμπάθειάν μου πρὸς τοὺς συμβολαιογράφους καὶ τὴν ἐκτίμησίν μου πρὸς τὴν ἀποστολὴν αὐτῶν. Δέχομαι μόνον ὅτι ἡ αὔξησις τῆς κινήσεως καὶ τῆς ἐργασίας ἑκάστου συμβολαιογράφου καθιστᾷ ὑποχρεωτικὴν τὴν χρησιμοποίησιν βοηθητικῶν προσώπων. Ἡ ἀμοιβή, ὅμως, τούτων, ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὰς ηὐξημένας προσόδους τῆς μεγαλυτέρας κινήσεως, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας προκαλοῦνται αἱ μείζονες δαπάναι.

§163Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς;

§164Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Εἰδικώτερον διὰ τοὺς συμβολαιογράφους τοῦ Πειραιῶς, νομίζω, ὅτι ἰσχύουν ὅσα μόλις τώρα ἐξέθεσα. Διότι, αἱ δαπάναι ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὸν Πειραιᾶ εἶναι ὁπωσδήποτε μικρότεραι. Δὲν ἀποτελεῖ δὲ τοῦτο ἰδικήν μου διαπίστωσιν καὶ δὲν γίνεται τὸ πρῶτον διάκρισις μεταξὺ συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς. Καὶ προπολεμικῶς, διὰ τοῦ νόμου 356)1936 εἶχε καθιερωθῆ ἡ διάκρισις, ἐτίθετο δὲ διὰ μὲν τοὺς συμβολαιογράφους Ἀθηνῶν ἡ βάσις τῶν 140.000 δραχ. ἐτησίως, διὰ δὲ τοὺς τοῦ Πειραιῶς ἡ βάσις τῶν 110.000 δραχμῶν. Ἡ αὐτὴ βάσις ἐτίθετο καὶ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5 δεκτόν;

§166Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§167Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἐπ’ αὐτοῦ ἀπήντησα ἤδη καὶ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ λάβωμεν ὡς βάσιν οὔτε τὴν πρόσοδον τοῦ περισσότερον ἐργαζομένου συμβολαιογράφου, οὔτε τὴν πρόσοδον τοῦ ὀλιγώτερον κινουμένου. Ἐπροτίμησα ὡς βάσιν τὸν μέσον ὅρον.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἐτροποποιήθη;

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Θὰ παρακαλέσω ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις νὰ παραμείνωμεν, ἄλλως νὰ διακόψωμεν. Ὑπάρχει ἀντίρρησις νὰ ψηφίσωμεν μερικὰ ἄρθρα;

§171Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ συζητήσωμεν τὰ ἄρθρα ἕνα πρὸς ἕνα.

§172ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύομεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.15′ μ. μ.)