1957.02.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 Φεβρουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως Ἀναπήρων Πολέμου ὁπλιτῶν καὶ τῶν θυμάτων πολέμου» κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1487)50 «ΦΕΚ 179Α 1950». Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)1951 ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ κ. κ. Τ. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, Ν. Παπαδημητρίου, Θ. Ἀνδρεάδης, Σ. Τσιαπάρας, Δ. Θεοχαρίδης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Σ. Νικολαΐδης, Κ. Πετρόπουλος, Δ. Γρίβας καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 1893)51 καὶ τοῦ ἀπὸ 20)31 Αὐγούστου 1939 Δ)τος «περὶ καθορισμοῦ ἑδρῶν τῶν δημοσιογραφικῶν ὀργανώσεων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 178)1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 14)1955 Πρακτικοῦ τῆς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, περὶ παραχωρήσεως χώρου πρὸς ἐπέκτασιν τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης (Δ.Ε.Θ.)». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀποσκίτης, Ι. Σπηλιόπουλος, Α. Καρασπήλιος, Δ. Γόντικας, Δ. Παπασπύρου καὶ Γ. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Παυλόπουλος, Ε. Κεφαλογιάννης, Π. Γυιόκας, Ι. Χατζηδῆμος καὶ Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Γλύκας, Α. Λαιμὸς καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πέτσος, Γ. Γρηγορίου, Π. Τζαννετάκης, Δ. Παπασπύρου καὶ Α. Ἀηδονᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Οἰκονομίδης, Β. Πανούσης, Γ. Τρουλλινός, Ι. Λαυρεντίδης, Γ. Λύχνος καὶ Γ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ)τος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν ἀρτεργατῶν Καβάλας, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάθεσιν νομοσχεδίου περὶ ἀπαγορεύσεως ἀπεργιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Κερκύρας, ζητούντων ὅπως ληφθῇ καὶ ὑπὲρ αὐτῶν μέριμνα κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων Κερκύρας, ζητούντων τὴν μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Κουτρούμπα, ζητοῦντος χορήγησιν ηὐξημένου βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοθηθείας Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς εἰς τοὺς ἐξελθόντας μέχρι 31.12.56 χωροφύλακας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς Τραπέζης, ζητοῦντος τὴν δι’ ἐκλογῆς παρ’ αὐτῶν ἐκπροσωπήσεως τῶν συμφερόντων τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των Ὀργανισμοῦ (Τ.Α.Π.Ι.Τ.). Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀδειούχων Ἠλεκτροτεχνιτῶν Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος, ζητούντων κατάθεσιν νομοσχεδίου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας περὶ ἀναγνωρίσεώς των ὡς ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων τοῦ τέως Δήμου Ὑπάτης, ζητούντων προσθήκην 8ης τάξεως εἰς τὸ ἐκεῖ λειτουργοῦν πεντατάξιον Γυμνασιακὸν Παράρτημα καὶ τὴν λειτουργίαν τούτου ὡς ἀνεξαρτήτου Κρατικοῦ Γυμνασίου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν μαθητῶν τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Παπασταύρου, Κ. Μαρῆς καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν ἐπαρχιῶν, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἀσφαλίσεώς των εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐφημεριδοπωλῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Λ. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἑστιατόρων Πατρῶν, ζητούντων ὅπως τὸ δῶρον τῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα ὡς καὶ τὰ ποσοστὰ αὐτῶν καθορισθῶσιν ἐπὶ τῇ βάσει τεκμαρτοῦ ἡμερομισθίου 50 δραχ., διὰ τοὺς σερβιτόρους καὶ 26 δραχ. διὰ τοὺς βοηθοὺς αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Λ. Αὐγερινός καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἀμαλιάδος, διαμαρτυρομένων διὰ διώξεις Ι.Κ.Α., αἰτουμένων ἀναστολὴν πάσης διώξεως πληρωμῆς καθυστερουμένων εἰς δόσεις καὶ χορήγησιν ἐπαγγελματικῶν δανείων ἄνευ διατυπώσεων, ἐξοφλήσεως εἰσφορῶν Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Μεσολογγίου, ζητοῦντος ὅπως τὰ αὐτοκίνητα Ἀθηνῶν–Ἀγρινίου διέρχωνται διὰ τῆς ὁδοῦ Σπυρίδωνος Τρικούπη, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἐπαγγελματιῶν καὶ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς ὡς ἄνω πόλεως, στερουμένης παντελῶς ἐνδοχώρας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου κατοίκων τῶν Συγοικισμῶν Κολοκοτρώνη καὶ Ρήγα Φεραίου, δι’ οὗ ζητεῖται ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Θράκης–Μακεδονίας, ζητούσης ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ συνταξιοδοτήσεως ἐφημεριδοπωλῶν ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Β. Φιλοσοφόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κουρτεσίου, ζητούντων λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν κρίσεως κτηνοτροφίας, διάθεσιν εὐθηνῶν κτηνοτροφῶν, καθορισμὸν δικαίας τιμῆς γάλακτος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐμπόρων Ἐγχωρίων Προϊόντων Τρικάλων, διαμαρτυρομένων δι’ ἐφαρμογὴν νόμου 3750) 1956 περὶ λογιστικῶν βιβλίων κ.λ.π. καὶ ζητούντων κατάργησιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Δράμας, καὶ περιφερείας, ζητούντων ὅπως προκριθῇ ἡ Δράμα διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἑνὸς τῶν Κέντρων Ἐκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων, ὡς πληροῦσα ἁπάσας τὰς προϋποθέσεις καὶ πρὸς οἰκονομικὴν ἀνακούφισιν τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς Βώλακος, ζητούσης ἄμεσον ἐπισκευὴν τοῦ παναρχαίου ἱεροῦ ναοῦ τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Π. Πίσπας, κατατέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Τρικάλων, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἔναρξιν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ ἐν τῇ ὡς ἄνω πόλει Νοσοκομείου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Νικολίτσας καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ λοιπῶν ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Ἀγρινίου, ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ παρηγκωνισμένου κλάδου τῶν δημοδιδασκάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ραφίνας Ἀττικῆς, ζητούσης ἀστικοποίησιν τῆς Συγκοινωνίας Ραφίνας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γιαννούλας, χήρας Ἠλία Τσιλίκα, ζητούσης ἐπαναχορήγησιν τῆς διὰ τοῦ ν. 1512 διακοπείσης συντάξεώς της. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λασκαρίδης, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ματαίωσιν τῆς παρὰ τῆς Α. Τ.Ε. ἐκποιήσεως τοῦ ἁλιευτικοῦ συγκροτήματος συνεταιρισμοῦ Καλλιράχης–Θάσου, καὶ ἄμεσον χορήγησιν δανείου εἰς τὸν ἐν λόγῳ συνεταιρισμόν. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ Συνδέσμου Ἀστέγων Προσφύγων Παλ. Κοκκινιᾶς «Ὁ Ἅγιος Φανούριος», διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καθυστέρησιν ἀπαλλοτριώσεως χώρου τοῦ Συλλόγου πρὸς στέγασιν προσφύγων καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἄμεσον ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ἐν λόγῳ χώρου. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν κτηνοτρόφων Κουρτετσίου καὶ Μανωλάδος, ζητούντων λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως τῆς κτηνοτροφίας, διάθεσιν εὐθηνῶν κτηνοτροφῶν καὶ καθορισμὸν ἱκανοποιητικῆς τιμῆς γάλακτος. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἀμαλιάδος, ζητούντων καταβολὴν εἰς δόσεις τῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. ὀφειλομένων εἰσφορῶν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, κατάργησιν τῶν παρὰ Τραπεζῶν αἰτουμένων βεβαιώσεων διὰ τὴν χορήγησιν βιοτεχνικῶν δανείων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν σεισμοπλήκτων κατοίκων νέου Μοναστηρίου–Δομοκοῦ, ζητούντων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ στεγαστικοῦ δανείου ἐκ δραχμῶν 10.000 εἰς ἕκαστον. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς Ε.Δ.Α. Νομοῦ Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένης διὰ τὰς συνεχιζομένας ὑπερβασίας ὡρισμένων ἀστυνομικῶν ὀργάνων Θεσσαλονίκης καὶ ζητούσης λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων πρὸς ἀποφυγὴν ἐν τῷ μέλλοντι παρομοίων ὑπερβασιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως Θεσσαλονίκης, ζητούσης χορήγησιν παρὰ τοῦ ἱδρυθησομένου Ὀργανισμοῦ Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης, εἰς τοὺς φοιτητὰς διαρκῶν εἰσιτηρίων καὶ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατωτέρων ἐν ἀποστρατείᾳ, λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, ζητούντων χορήγησιν καὶ εἰς αὐτοὺς τῶν 10)50 διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεών των. Ἡ Ἕνωσις Προσωπικοῦ Φωταερίου Πειραιῶς ζητεῖ κατάργησιν τῆς θέσεως τοῦ διευθύνοντος συμβούλου τῆς Ἐπιχειρήσεως, ἀποσυμφόρησιν τοῦ προσωπικοῦ δι’ ἀπολύσεως τῶν πλεοναζόντων καὶ ἀργομίσθων, ὑπαγωγὴν τῆς ἐπιχειρήσεως ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμπόρων Ἐγχωρίων Προϊόντων Τρικάλων, ζητοῦντος ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς νόμου 3750) 56 καὶ ἀλλαγὴν συστήματος τῆς φορολογίας 3% ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Λ. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πληγέντων ὑπὸ τοῦ νόμου 1323)1949 Νομοῦ Μεσσηνίας–Πυλίας–Τριφυλλίας —Δυτικῆς Λακωνίας, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ὡς ἄνω νόμου, καὶ ἀπόδοσιν τοῦ δικαίου εἰς τοὺς μικροαγοραστὰς, οἵτινες ἠγόρασαν ἀβιάστως ἀπὸ πωλητὰς μὴ ἔχοντας ἀνάγκην νὰ πωλήσουν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατικοῦ Προσωπικοῦ Βιομηχανίας Ἐλαστικοῦ Ἀθηνῶν, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ νόμου 3239, δημοσίευσιν διὰ τοῦ τύπου τοῦ μελετωμένου νέου σχεδίου περὶ Ι.Κ.Α., ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου «Βουλκάνια» κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου, Ν. Κιτσίκης, Γ. Σπηλιόπουλος, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Θ. Τσᾶτσος, καταθέτουν ἀναφορὰς συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων τοῦ Δήμου Καισαριανῆς, ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ὑπαλλήλων Τραπεζῶν Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Γραμματέως τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς Τραπέζης Ε. Τσακίρη, καὶ ζητούντων ἐπαναπρόσληψιν αὐτοῦ καὶ κατάργησιν τοῦ νόμου 516)1948. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11. 799)18.2.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι συμπληροῦν τὴν ἀπὸ 21.1.1957 ἀπόφασιν αὐτοῦ, ἐγκρίνει ὅπως διὰ τὴν παρασχεθεῖσαν διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ἐγγύησιν, παραιτηθῇ ὑπὲρ τῆς πιστωτρίας Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τοῦ εὐεργετήματος τῆς διαιρέσεως καὶ τῆς ἐνστάσεως τῆς αὐξήσεως διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν δανείου εἰς τὸν Α.Ο.Ο.Α., ποσοῦ δραχμῶν 25.500.000 ὑπὸ τοὺς ἐν αὐτῇ ὅρους. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Ἀχ. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Νομοῦ Ἀχαΐας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην αὔξησιν δασμῶν ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων σιδηροφύλλων καὶ λαμαρινῶν, ἀποτελούντων εἶδος πρώτης ἀνάγκης διὰ τοὺς Ἕλληνας πολίτας κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ σχετικῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1952) 11328) 8.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, ἀφορῶσα τὰς ὥρας λειτουργίας τῆς Λαϊκῆς Ἀγορᾶς Λαμίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ Ἐποπτεία Ἐμπορίου Λαμίας ἡ περὶ ἧς πρόκειται λαϊκὴ ἀγορὰ λειτουργεῖ κατ’ ἔθιμον ὡς στάσιμος τοιαύτη, αἱ δὲ ὧραι λειτουργίας της εἶχον ὁρισθῆ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Κατόπιν τῶν ὑποβληθέντων παραπόνων ἐδόθησαν ὁδηγίαι πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν μας Λαμίας, ὅπως ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. Νομάρχου, ἁρμοδίου ἐν τούτῳ, δοθῇ ἡ δέουσα λύσις εἰς τὸ δημιουργηθὲν ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1711) 5.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ἀγγ. Λασκαρίδη, σχετικὴ μὲ εἰσαγωγὴν γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπηντήσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 117349) 1356) 57 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀναφερόμενοι εἰς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζώρτζη καὶ Μ. Καρούσου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9597) 27.12.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ ἀποστραγγιστικὸν ἔργον Νέας Βύσσης–Ὀρεστιάδος κ.λ.π. περιελήφθη εἰς τὸ καταρτισθὲν καὶ ἐγκριθὲν πρόγραμμα ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τοῦ τρέχ. οἰκον. ἔτους μὲ προϋπολογισμὸν δαπάνης 5.000.000 δραχ. Τὸ ἔργον τοῦτο περιελήφθη εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἔργων, ἅτινα θὰ ἐκτελεσθοῦν τῇ συμβολῇ τῶν στρατιωτικῶν μονάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1726) 5.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν ὁδὸν Φαιστοῦ διετέθη πίστωσις 700.000 δρχ. διὰ τὴν ἀνακαίνισίν της δι’ ἀσφαλτικοῦ ὁδοστρώματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Σαράφη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μαλλιάκα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1719) 5.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον γνωρίζει ἐπακριβῶς τὴν κατάστασιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς νήσου Κρήτης καὶ συνεπεία τούτου εἶναι συνεχὴς ἡ χρηματοδότησις ἔργων ἐν Κρήτῃ. Καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διατίθενται σεβαστὰ ποσὰ ὡς διὰ τὰς ὁδοὺς Ἡρακλείου–Ἁγίου Νικολάου δραχμὰς 3.000.000, Ἡρακλείου–Τυμπακίου 3.500.000, Φαιστοῦ 700.000, Γέφυρα Πετρᾶ 100.000 κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Πανούση καὶ Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 515 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Πανούση καὶ Ι. Τούμπα, περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς παραλιακῆς ζώνης Καλαμακίου. Διὰ τοῦ νόμου 2712 τοῦ 1921 προεβλέφθη, σὺν τοῖς ἄλλοις, ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῆς μεταξὺ παραλιακῆς ὁδοῦ καὶ θαλάσσης ζώνης, εἰς τὴν περιφέρειαν Καλαμακίου Ἀττικῆς, ἵνα αὕτη διατεθῇ εἰς κοινὴν χρῆσιν. Κατὰ τὸ ἔτος 1931 ἐξεδόθη ἡ σχετικὴ πρᾶξις ἀπαλλοτριώσεως, ἐπηκολούθησαν δίκαι πρὸς καθορισμὸν τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων, κατεβλήθη σημαντικὸν μέρος τῶν ἀποζημιώσεων, ἐπηκολούθησεν ὅμως, ὁ πόλεμος καὶ αἱ συνέπειαι αὐτοῦ καὶ δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ συντέλεσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως ὁλοκλήρου τῆς ἐκτάσεως καὶ ἡ διαμόρφωσις τοῦ χώρου. Ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ἀνηγέρθησαν ἐπ’ αὐτοῦ εἴτε αὐθαιρέτως, εἴτε ὑπὸ διαφόρους τύπους, κτίσματα εὐτελῆ καὶ κακόμορφα χρησιμοποιούμενα ὡς κέντρα ἀναψυχῆς. Εὐθὺς ὡς κατέστη δυνατόν, καὶ δὴ πρὸ 3–4 ἐτῶν, ἀνεκαινίσθη ἡ παραλιακὴ ὁδός, κατεδαφίσθησαν τὰ κτίσματα, διεμορφώθη διὰ ἰσοπεδώσεως καὶ φυτεύσεως ὁ χῶρος, προεβλέφθησαν διὰ τοῦ σχεδίου ρυμοτομίας αἱ προσήκουσαι θέσεις, πρὸς ἀνέγερσιν κέντρων ἀναψυχῆς, τινὰ δὲ τούτων καὶ ἀνηγέρθησαν. Ὁ ὑπόλοιπος χῶρος διετέθη εἰς κοινὴν χρῆσιν. Ἡ παροχὴ πρὸς καταστηματάρχας τῆς πρὸς τὰς ἀνάντεις πλευρὰς τῆς παραλιακῆς ὁδοῦ τοῦ δικαιώματος ἐκμεταλλεύσεως τοῦ χώρου αὐτοῦ, ἐπὶ μισθώματος, βεβαίως θὰ ὠφελοῦσε τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτῶν, θὰ ἐξησφάλιζε ἀκόμη καὶ ἀσήμαντόν τι ἔσοδον εἰς τὸ Δημόσιον ἐκ τῶν μισθωμάτων, θὰ κατέκλυζεν, ὅμως, τὸν χῶρον διὰ καρεκλῶν καὶ τραπεζίων, τοῦτο δὲ θὰ ἦτο ἀντίθετον καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν δι’ ὃν ἐγένοντο πάντα τὰ προαναφερθέντα καὶ πρὸς τὸν προορισμὸν τοῦ χώρου καὶ πρὸς τὰς αἰσθητικὰς ἀπαιτήσεις τῆς θέσεως αὐτῆς. Ἐξ ἄλλου οὐδόλως προέκυψεν ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ κοινοῦ δὲν ἱκανοποιοῦνται ἐπαρκῶς διὰ τῶν προβλεπομένων, κατ’ ἀραιὰ διαστήματα καὶ εἰς τὰς προσηκούσας θέσεις, κέντρων. Ἀντιθέτως εἶναι φανερὸν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ὅπως ὁ χῶρος αὐτὸς μεταβάλλεται, ἄνευ περιορισμοῦ, εἰς ὑπαίθριον καφενεῖον κατὰ τὴν ἀνεξέλεγκτον προαίρεσιν παντὸς προθυμοποιουμένου νὰ συστήσῃ τοιαύτην ἐπιχείρησιν, πρὸς τὴν ἑτέραν πλευρὰν τῆς ὁδοῦ καὶ παρακινουμένου μάλιστα εἰς τοῦτο ἐκ τῆς δυνατότητος ἐκμεταλλεύσεως τοῦ παραλιακοῦ χώρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1939) 8.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1957 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου κονσερβοποιΐας φρούτων καὶ λαχανικῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Πλατανιὰ τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδεμία αἴτησις ἀδείας ἱδρύσεως τοιούτου ἐργοστασίου ἐκκρεμεῖ σήμερον παρ’ ἡμῖν. Πάντως εὐθὺς ὡς ὑποβληθῇ τοιαύτη αἴτησις θὰ χορηγήσωμεν τὴν σχετικὴν ἄδειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1336) 4.1.1957 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. 709 ἐρώτησις πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρήστου Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὑπὸ τὴν ἡμετέραν ἐποπτείαν τελοῦσα Νυκτερινὴ Ἐμπορικὴ Ἐπαγγελματικὴ Σχολὴ τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἰωαννίνων ἐπεχορηγήθη ὑφ’ ἡμῶν κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 1.7.55 μέχρι καὶ τῆς 30.12.56 α) διὰ ποσοῦ δραχμῶν 52.000 διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπόρων καὶ ἐπιμελῶν μαθητῶν καὶ β) διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν δρχ. 15.000 διὰ τὴν ἀγορὰν ἐποπτικῶν ὀργάνων διδασκαλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Λυμπέρη καὶ Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 597 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Λυμπέρη καὶ Δ. Θεοχαρίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Ἠλ. Ἑταιρίας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, γενομένην προμήθειαν πετρελαίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ εἰς μεγάλας ποσότητας προμήθεια ἀκαθάρτου πετρελαίου (μαζούτ) ὑπὸ τῆς Η.Ε.Α.Π. γίνεται κατόπιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Λόγῳ τῶν γεγονότων τοῦ Σουὲζ ἐκ τῶν ἐνταῦθα ἐγκατεστημένων διεθνῶν ἑταιριῶν μόνον ἡ ἑταιρία GALTEX ἀνέλαβε νὰ προμηθεύσῃ τὰς ἀναγκαιούσας ποσότητας, ἡ δὲ τιμὴ αὐτῶν διὰ τὰ κατὰ καιροὺς διάφορα φορτία ἀνῆλθεν ἐν τέλει, βάσει τῶν ἑκάστοτε τιμῶν φὸμπ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ ναύλων εἰς τὴν τιμὴν τῶν 30 δολλαρίων περίπου ἀντὶ τῆς ἀρχικῆς τιμῆς τῶν 35 δολλαρίων. Λόγῳ τῆς σημασίας ἣν ἐνεῖχεν ἡ ἐξασφάλισις τῆς λειτουργίας τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Η.Ε.Α.Π., τροφοδοτούσης ὡς γνωστὸν τὸ μέγιστον μέρος τῶν καταναλωτῶν τῆς Χώρας, ἡ Οἰκονομικὴ ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν ὅτι, λόγῳ τῆς κρατούσης ἀβεβαιότητος δι’ ἐνδεχομένην βελτίωσιν τῶν τιμῶν πετρελαίου, δὲν ἐπετρέπετο νὰ διακινδυνευθῇ ὁ ἔγκαιρος ἐφοδιασμὸς τῆς Η.Ε.Α.Π. καὶ ἔδωσε τὴν συγκατάθεσίν της διὰ τὰς ὑπ’ ὄψιν προμηθείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΑΣΚΗΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Λ. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1940) 8.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἐμμ. Πρωϊμάκη καὶ Λ. Μπριλλάκη, καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 767, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς κατασκευῆς ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων ἐν Κρήτῃ ἀντιμετωπίζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ ὁλοκλήρου τῆς νήσου καὶ οὐχὶ ὡς θέμα τῶν κατὰ τόπους ἀναγκῶν. Διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν τεχνικῶν καὶ οἰκονομικῶν προϋποθέσεων πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν ἐν Κρήτῃ ἐκ προηγουμένων ἀναγνωρίσεων γνωστῶν πιθανῶν πηγῶν ἐνεργείας, ἐξεπονήθησαν κατόπιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ ὁριστικαὶ γενικαὶ μελέται, μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριλαμβάνεται καὶ τοιαύτη διὰ τὰς πηγὰς Κουρταλιώτη. Αἱ μελέται αὗται, δι’ ἃς διετέθησαν σημαντικαὶ πιστώσεις, συμπληροῦνται ἤδη διὰ τῆς ἐκπονήσεως συμπληρωματικῆς μελέτης καὶ ἑτέρων πηγῶν, ὧν ἡ ἀξιοποίησις δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἀξιόλογον συμβολὴν εἰς τὸν ἐξηλεκτρισμὸν τῆς νήσου. Αἱ ἀποφάσεις περὶ τῶν ἔργων ἅτινα θέλουσι προκριθῆ ὡς τὰ τεχνικῶς καὶ οἰκονομικῶς πλέον συμφέροντα νὰ κατασκευασθῶσι, λόγῳ τῆς σημασίας τῆς συμβολῆς των εἰς τὸν ἐξηλεκτρισμὸν ὁλοκλήρου τῆς νήσου, θέλουσι ληφθῆ μετὰ τὸν ἔλεγχον ὅλων τῶν μελετῶν. Θεωρεῖται κατ’ ἀρχὴν σκόπιμος ἡ κατασκευὴ ἑνὸς δικτύου διανομῆς, ἐξυπηρετοῦντος τὰς ἀνάγκας ὁλοκλήρου τῆς νήσου κατὰ τρόπον ἑνιαῖον. Τὸ δίκτυον τοῦτο θὰ τροφοδοτῆται ἐκ τῶν κατασκευασθησομένων ἐργοστασίων παραγωγῆς, ὅσα ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῶν μελετῶν, ἤθελον κριθῇ προσφορώτερα, μὲ χρησιμοποίησιν τινῶν ἐκ τῶν ὑφισταμένων ἐγκαταστάσεων παραγωγῆς ὡς ἐφεδρικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΑΣΚΗΤΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93)57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 545 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀντ. Μπριλλάκη καὶ Ἰωάννου Παπαδημητρίου, περὶ ἀνοικοδομήσεως δημοτικῶν θεάτρων διὰ κρατικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ Δῆμοι μεταπολεμικῶς ἀντιμετωπίζουν ηὐξημένας ἀνάγκας ἐκτελέσεως ζωτικωτάτων διὰ τοὺς δημότας κοινωφελῶν ἔργων, ὡς εἶναι τὰ τῆς ὑδρεύσεως, ὑπονόμων, ἐξυγιάνσεως, ἠλεκτροφωτισμοῦ κ.λ.π., δι’ ἃ δὲν παρουσιάζουσι τὴν ἀπαιτουμένην οἰκονομικὴν δυνατότητα. Ἐξ ἴσου τοὺς ἀπασχολεῖ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀνεγέρσεως ἢ ἀνοικοδομήσεως τῶν δημοτικῶν θεάτρων ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν αὐτῶν δυνατοτήτων. Γενικώτερον, τὸ ὅλον οἰκονομικὸν τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ἐξετάζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ δὲ τὴν ἐπίλυσίν του ἀναμφιβόλως θὰ ἐκπληρωθῇ καὶ ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τῆς ἀνεγέρσεως ἢ ἀνοικοδομήσεως τῶν δημοτικῶν θεάτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Ἑλληνοαμερικανικοῦ Ἐπιμορφωτικοῦ Ἰνστιτούτου, ἔχει ἀνατεθῆ ἡ ἐνέργεια ἐρεύνης εἰς τὸν Ἐπιθεωρητὴν Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν κ. Γεώργιον Κίντζιον. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρητοῦ, θέλομεν ἐνημερώσει ὑμᾶς σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1713)1160 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τοῦ συνημμένου αὐτῷ ὑπ’ ἀριθ. 747 ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἠλαττωμένη ὀργανικὴ σύνθεσις εἰς τὰ ἔμμισθα Ὑποθηκοφυλακεῖα τοῦ Κράτους ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς τῆς ἐφαρμογῆς ἐν αὐτοῖς τοῦ ν. 2500)53 (Β. Δ. τῆς 29.12.53 Φ.Ε.Κ. 356). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν (Γ. Δ. Δημ. Λογιστικοῦ) εἰς πρόσφατον ἔγγραφόν του πρὸς ὑμᾶς, κοινοποιηθὲν καὶ ἡμῖν, ἐγνώρισεν ὅτι τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τοῦ ν. 2500)53 ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΥΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Σαράφη καὶ Β. Θανασέκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Σαράφη καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1) 1.200 περίπου αἴθουσαι διδασκαλίας Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἰς ὅλην τὴν Χώραν, παραμένουσιν ἡμιτελεῖς ἐλλείψει πιστώσεων. Εἰς τὸ χωρίον Μητρόπολις τῆς Καρδίτσης ἐθεμελιώθη στʹ διδακτήριον. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀποπεράτωσίν του ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ὑπάρξουν ἐπαρκεῖς πιστώσεις ἐκ τῶν κονδυλίων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ ἐκ τοπικῶν πόρων ἐργασίαι δὲν προχωρήσουν παραλλήλως. 2) Ἀπὸ τὴν τηρουμένην μηνιαίως εἰς τὴν ἁρμοδίαν Τεχνικὴν Ὑπηρεσίαν στατιστικήν, δὲν προκύπτει ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Εὐρυτανίας ὅπου βεβαίως ὑπάρχει ἀνάγκη ἀνεγέρσεως νέων διδακτηρίων, ὑπάρχουσι σχολεῖα μὴ λειτουργοῦντα ἐλλείψει διδακτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῆς βουλευτοῦ κ. Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 615 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τῆς βουλευτοῦ κυρίας Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸν νόμον 5019)1935 περὶ σχολικῶν Ταμείων, οἱ γονεῖς καὶ οἱ κηδεμόνες τῶν μαθητῶν τῶν δημοτικῶν σχολείων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν πόρων αὐτοῦ δίδουσι προαιρετικῶς χρηματικόν τι ποσὸν ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς των δυνατότητος. Εἰς πολλὰ σχολεῖα οὗτοι ὀργανοῦνται εἰς Συλλόγους Γονέων καὶ Κηδεμόνων, ὅλως αὐτοβούλως, μὲ σκοπὸν τὴν ἐνίσχυσιν τῶν προσπαθειῶν τοῦ σχολείου διὰ τὴν μόρφωσιν τῶν τέκνων των καὶ οἱ ἴδιοι καθορίζουν τὰς μηνιαίας εἰσφορὰς ὑπὲρ τῶν συλλόγων των, ἄνευ ἀναμίξεως τῶν διδασκάλων τῆς ὑπηρεσίας. Ὅσοι ἐκ τῶν Συλλόγων τούτων ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα, ἐκτὸς τῶν ἄλλων παροχῶν μὲ τὰς ὁποίας ἐνισχύουν τὴν μορφωτικὴν προσπάθειαν τοῦ σχολείου καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ των νὰ τυγχάνουν εἰδικωτέρας ἐκγυμνάσεως τὰ τέκνα των, προσλαμβάνουν πτυχιούχους γυμναστάς, τοὺς ὁποίους ἀμείβουν ἐκ τῶν πόρων τοῦ Συλλόγου των. Ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία οὐδεμίαν διαταγὴν ἐξέδωκε περὶ ὑποχρεωτικῶν εἰσφορῶν τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τῶν δημοτικῶν σχολείων, δι’ ὃ καὶ παρακαλοῦμεν τὴν ἐρωτῶσαν ὅπως ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της συγκεκριμένην περίπτωσιν νὰ γνωρίσῃ ἡμῖν ταύτην, ἵνα ἐνεργήσωμεν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν εἴσπραξιν ὑποχρεωτικῶν εἰσφορῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πρίφτη καὶ Λ. Σπαῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 296 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Λ. Σπαῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἀνέγερσις νέου κτιρίου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Ἄρτης, εἶναι ἀδύνατος ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐλλείψει πιστώσεων. Σχετικὸν αἴτημα μεταστεγάσεως τοῦ Γυμνασίου τούτου εἰς ἕτερον κατάλληλον καὶ ἐπαρκὲς οἴκημα δὲν ἐκκρεμεῖ παρὰ τῇ ἡμετέρᾳ Ὑπηρεσίᾳ ἡ δὲ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τούτου ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ οἰκείου Νομάρχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 646 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη, ἀφορῶσαν εἰς τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀδιορίστων δημοδιδασκάλων, οἱ ὁποῖοι τελοῦντες νομίμως ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος, ὡς προστάται οἰκογενειῶν κ.λ.π., δὲν δύνανται νὰ διορισθοῦν εἰς δημοσίας θέσεις δημοδιδασκάλων, διότι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς στρατιωτικὰς των ὑποχρεώσεις, ὡς ἀπαιτεῖ ὁ νόμος 1811) 1951 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι ἡ ἀπὸ στρατολογικῆς πλευρᾶς τακτοποίησίς των, ἵνα οὕτω ἀποκτήσουν τὰ νόμιμα προσόντα πρὸς διορισμὸν εἰς δημοσίαν θέσιν ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 631 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ τῶν ἐν θέματι ἀντικειμένων, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 837) 22.1.57 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας. 1) Τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Καλλιράχης Θάσου, εἶναι τριτάξιον, ἤτοι ἔχει ὀργανικότητα εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν ἀνάλογον πρὸς τοὺς φοιτῶντας εἰς αὐτὸ μαθητὰς καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ὑπάρχει περίπτωσις αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων αὐτοῦ. Ὡς πρὸς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὡς ἄνω σχολείου καὶ διὰ τρίτου διδασκάλου σᾶς πληροφοροῦμεν ὅτι ἐκ τῶν διορισμῶν οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐνεργηθοῦν θὰ τεθῇ ἀνάλογος ἀριθμὸς νεοδιορισθησομένων δημοδιδασκάλων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτικῶν Σχολείων Αʹ περιφερείας Καβάλας, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ καὶ ἡ συμπλήρωσις τῆς θέσεως ταύτης. 2) Ὅτι δὲν ἐκκρεμεῖ παρὰ τῇ ἡμετέρᾳ Ὑπηρεσίᾳ πρόσφατον αἴτημα ἢ πρότασις ἐκπαιδευτικῆς τινος ἀρχῆς πρὸς ἵδρυσιν Γυμνασίου ἢ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος ἐν Θάσῳ. Ἐξ ἄλλου ἡ ὑπηρεσία δὲν εὑρίσκει δεδικαιολογημένην οὔτε συμφωνεῖ εἰς τὴν ἵδρυσιν Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων διότι διὰ ταύτης ἐπέρχεται διάσπασις τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 764 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ἐμ. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης ἀπὸ ἀρχαιολογικῆς ἀπόψεως δὲν εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ γίνωσιν ἀνασκαφαὶ ἀναζητήσεως, ἐφ’ ὅσον ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία διαθέτει ἄκρως περιωρισμένους πόρους καὶ ὀλιγάριθμον ἔμψυχον ὑλικόν. Παρὰ ταῦτα, ὁσάκις εὑρέθησαν ἀρχαιότητες, ἔστω καὶ δευτερευούσης σημασίας, ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία Κρήτης ἔπραξε τὸ καθῆκον της, ἀνασκάψασα καὶ ἀνασκάπτουσα εἰσέτι νεκροπόλεις, Βασιλικὰς καὶ ἄλλα τινὰ ἀρχαῖα, ἅτινα δὲν εἶναι ἀπίθανον νὰ ἐλεγχθῶσιν εἰς μεγάλας ἀνασκαφάς, ἐφ’ ὅσον ἀνακύψωσι σημαντικαὶ ἀρχαιότητες. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

ΣΠ. ΜΑΡΙΝΑΤΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Κόρακα, Π. Τζαννετάκη καὶ Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 689 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Χ. Κόρακα, Π. Τζαννετάκη καὶ Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐξόφλησις τῶν δανείων τῶν ζωοτροφῶν προγράμματος πλεονασμάτων Η.Π.Α. παρετάθη μέχρι τῆς 31.6.57. Ἐπὶ πλέον τούτου τὰ δάνεια ταῦτα δὲν θεωροῦνται ἐν καθυστερήσει καὶ πέραν τοῦ Ἰουνίου ἐπὶ δίμηνον, ἐφ’ ὅσον ὁ παραγωγὸς δὲν ἐπώλησε τὰ προϊόντα του. Ἐπὶ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς θὰ ἀπαντήσῃ ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Γ. ΚΟΖΩΝΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 17.1.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸ Δασαρχεῖον Πύργου ἐτοποθετήθη ὁ διὰ τοῦ ἀπὸ 27.12.1956 Δ)τος, δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 259 (τεῦχος Γʹ) τῆς 28.12.56 Φ.Ε.Κ., διορισθεὶς Δασολόγος ἐπὶ 7ῳ βαθμῷ, Γεώργιος Τσανικλίδης. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐλήφθη μέριμνα τοποθετήσεως καὶ δευτέρου Δασολόγου εἰς τὸ Δασαρχεῖον Πύργου, εὐθὺς δὲ ὡς ἐγκριθῇ ἡ χορήγησις τῆς σχετικῆς πιστώσεως προπληρωμῆς τῶν ὁδοιπορικῶν του ἐξόδων θὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὴν νέαν του θέσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 589) 14.1.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη (332 ἡμερησία διάταξις τῆς 5.2.57), ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐπίσπευσιν χορηγήσεως ἐξ 150.000 δραχμῶν ἐγκριθείσης πιστώσεως διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ χωρίου Γαλατᾶ» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ παρ’ ἡμῖν τηρουμένου ἀρχείου δὲν ἐκκρεμεῖ θέμα χορηγήσεως τοιαύτης πιστώσεως εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα, οὐδὲ καὶ αἴτησις ὑφίσταται πρὸς ἔγκρισιν σχετικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Συναφῶς γνωρίζομεν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 716) 13.2.57 ἡμετέρας πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Χανίων ἐζητήσαμεν ὅπως παρασχεθοῦν ἡμῖν σχετικαὶ πληροφορίαι αἱ ὁποῖαι θὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Πρωϊμάκη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 769, σχετικῶς μὲ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μοῖρες, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ἡρακλείου ἱδρύθη καὶ λειτουργεῖ εἰς τὸ χωρίον τοῦτο Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον διαθέτον ἰατρὸν καὶ μαῖαν καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι στερεῖται παντελῶς τὸ ἐν λόγῳ χωρίον ὑγιειονομικῆς περιθάλψεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην ἱδρύσεως Κοινοτικοῦ Ὑγιειονομικοῦ Σταθμοῦ οὐδεμία αἴτησις ἢ σχετικὴ πρότασις τοῦ ἁρμοδίου πρὸς τοῦτο Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν της, κατόπιν ὅμως τῆς ἐρωτήσεως θέλομεν ἀπευθύνει σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Ἡρακλείου ἵνα μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόψεις του, ἵνα ἀναλόγως ἐνεργήσωμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 8.2.57 ὑπ’ ἀριθ. 1944) 1320 ὑμετέρου, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν διεβιβάσθη εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον, ἁρμόδιον κατὰ νόμον, θέμα ἐγκρίσεως ἰαματικῆς πηγῆς τοῦ χωρίου Πανασοῦ τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου. Συνημμένως ὑποβάλλομεν ἐν ἀντιγράφῳ ἔγγραφον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ (Τμῆμα Ἰαματικῶν Πηγῶν) ἐπὶ σχετικῆς ἡμετέρας ἐρωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Γενικὸς Δ)ντὴς Ὑγιεινῆς

ΧΡ. ΑΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ τηλεφωνικῶς ὑποβληθέντος ἡμῖν ἐρωτήματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι παρ’ ἡμῖν οὐδεμία ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ σχετικῶς μὲ τὴν πηγὴν τὴν φερομένην ὡς ἰαματικὴν καὶ ὀνομαζομένην Βρωμολίμνην τῆς Κοινότητος Πανασοῦ τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου. Ἐκ τῆς κατὰ τὸ 1955 διενεργηθείσης ἐπιτοπίου ἐξετάσεως τῶν ἰαματικῶν φερομένων πηγῶν τῆς Κρήτης παρὰ κλιμακίου τῆς παρ’ ἡμῖν Γνωμοδοτικῆς Ἐπιτροπῆς Ἰαματικῶν Πηγῶν, ἐξήχθη τὸ συμπέρασμα ὅτι τρεῖς (3) μόνον πηγαὶ ἐν Κρήτῃ εἶναι ἄξιαι ἐνδιαφέροντος καὶ ὅτι ὅλαι αἱ προσπάθειαι δέον νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς ταύτας. Πρόκειται περὶ τῶν πηγῶν Τεμενίων τοῦ Νομοῦ Χανίων καὶ τῶν πηγῶν Λέντα καὶ Πλουτῆ τῶν Κοινοτήτων Μιαμοῦς καὶ Πλουτῆς ἀντιστοίχως τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου. Τὰ συμπεράσματα τῶν ἐπιτοπίων ἐξετάσεων ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν τότε Γεν. Δ)νσιν Κρήτης, δοθεισῶν καὶ περαιτέρω ὁδηγιῶν διὰ τὴν κατὰ πρωτοβουλίαν τῶν Κοινοτήτων ἐξέτασιν λεπτομερέστερον τῶν ἐν προκειμένῳ ὑδάτων, χημικὴν ἀνάλυσιν τούτων κ.λ.π. Ἔκτοτε οὐδὲν νεώτερον ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν διαφόρων ἄλλων Κοινοτήτων ἀσχοληθεισῶν μὲ τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἐν ταῖς περιοχαῖς των ἀναβλυζόντων ὑδάτων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο παρὰ τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως Γεωχημικῶν Ἐρευνῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, χωρὶς μέχρι τοῦδε νὰ ἔχῃ γνωσθῇ ἡμῖν εἰδικώτερον ἐνδιαφέρον τι σημεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΦΩΚΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀντ. Πατσιαντᾶ, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεως 806, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, εἰς τὰ Γενικὰ Νοσοκομεῖα, διὰ τῶν ἀναμορφωθέντων Ὀργανισμῶν αὐτῶν, προεβλέφθησαν μόνον αἱ θέσεις εἰδικῶν ἰατρῶν, οἵτινες θὰ ἐξυπηρετοῦσι κατὰ κύριον λόγον Κλινικὰς ἢ Τμήματα τοῦ Νοσοκομείου. Κατὰ συνέπειαν θέσις τοῦ φυματιολόγου ἰατροῦ εἰς τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον δὲν προβλέπεται, καθ’ ὅσον δὲν λειτουργεῖ παρ’ αὐτῷ ἀντίστοιχος Φυματιολογικὴ Κλινική. Διὰ τὴν συστηματικὴν ἀνίχνευσιν καὶ παρακολούθησιν τῆς φυματιώσεως τὸ Ὑπουργεῖον κατήρτισεν ἤδη νόμον «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος ἐν Ἑλλάδι», διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ ἵδρυσις ἀντιφυματικῶν ἰατρείων εἰς ἅπασαν τὴν Χώραν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν συγκρότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοῦ Λαρίσης, ἥτις γνωμοτεύει διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἀσθενῶν εἰς Σανατόρια, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, αἱ Ἐπιτροπαὶ αὗται, συσταθεῖσαι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ὑφίστατο στενότης κλινῶν εἰς τὰ Σανατόρια, εἶχον προορισμὸν τὴν κατὰ προτεραιότητα ἐπιλογὴν τῶν χρηζόντων νοσηλείας φυματικῶν ἀσθενῶν, ἀτονοῦν δὲ αὗται ἀπὸ καιροῦ, καθ’ ὅσον σήμερον οὐχὶ μόνον καλύπτονται αἱ νοσηλευτικαὶ ἀνάγκαι τῶν φυματικῶν, ἀλλὰ καὶ παραμένουσι κεναὶ κλῖναι εἰς τὰ Σανατόρια. Διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν φυματικῶν εἰς τὰ Σανατόρια σήμερον, ἀρκεῖ σχετικὸν ἔγγραφον τοῦ οἰκείου Νομιάτρου, περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς εἰσαγωγῆς ἢ γνωμάτευσις τοῦ φυματιολόγου ἰατροῦ τοῦ οἰκείου Σανατορίου. Τούτων οὕτως ἐχόντων δὲν ὑφίσταται θέμα περὶ τὴν συμμετοχὴν τοῦ φυματιολόγου ἰατροῦ Λαρίσης εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1946) 1322) 8.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 31.1.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμ. Πρωϊμάκη, δι’ ἧς ἀναφέρει ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ἁγ. Βασιλείου Νομοῦ Ἡρακλείου, στεροῦνται ἰατρικῆς περιθάλψεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης ἐξυπηρετεῖται ὑπὸ τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Πεύκου, ὅπερ λειτουργεῖ ἀπὸ 7. 9.56 μὲ ἰατρὸν τὸν κ. Μιχαὴλ Βερυκοκάκην, ὅστις βάσει τῆς μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, ὑπογραφείσης συμβάσεως, ὑποχρεοῦται νὰ παρέχῃ τὰς ἰατρικάς του ὑπηρεσίας ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀμοιβῆς καθ’ ὅλας τὰς ἐργασίμους ὥρας ἐν Ἰατρείῳ καὶ κατὰ τακτὴν ἡμέραν ἑκάστης ἑβδομάδος εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ὑπὸ τοῦ Ἰατρείου Πεύκου ἐξυπηρετουμένων Κοινοτήτων ὡς καὶ εἰς περίπτωσιν ἐκτάκτου ἀνάγκης οἴκοι εἰς πᾶσαν ὥραν ἡμέρας ἢ νυκτός. Κατὰ συνέπειαν βάσει τῆς ὡς ἄνω ὑπογραφείσης συμβάσεως μετὰ τοῦ προαναφερθέντος ἰατροῦ, οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ἁγ. Βασιλείου τυγχάνουν ἀνελλιποῦς ἰατρικῆς περιθάλψεως ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ τοῦ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Πεύκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Πρωϊμάκη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 775, σχετικῶς μὲ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τοῦ χωρίου Πλατανιὰ Κυδωνιῶν, Νομοῦ Χανίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἡ μελέτη καὶ ὁ προσδιορισμὸς τῶν ἀναγκῶν ἰατρικῆς περιθάλψεως ὡς καὶ ὁ προγραμματισμὸς καὶ ἡ λειτουργία Κοινοτικῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν καὶ Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων, ἐν ἑκάστῳ Νομῷ, ἀνετέθησαν διὰ τοῦ νόμου 3487)55 «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν» εἰς τὰ οἰκεῖα Νομαρχιακὰ Συμβούλια Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως. Ἐν προκειμένῳ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Χανίων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Πλατανιὰ ἐπρογραμμάτισεν Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον εἰς τὴν Κοινότητα Γεράνι, ὅπερ ὅμως δὲν ἐλειτούργησεν εἰσέτι λόγῳ τοῦ πεδινοῦ χαρακτῆρος τῆς περιοχῆς. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου ἐπείγουσα ἡ λειτουργία τοῦ ὡς ἄνω Κοινοτικοῦ Ἰατρείου, κατὰ μείζονα λόγον καθίσταται μὴ ἀναγκαία ἡ λειτουργία τοῦ ὡς ἄνω Κοινοτικοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ εἰς Πλατάνια. Πάντως, θέλομεν ἀπευθύνει ἔγγραφον πρὸς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Χανίων, ἵνα μᾶς πληροφορήσῃ περὶ τοῦ τρόπου, καθ’ ὃν ἐξυπηρετοῦνται σήμερον αἱ ἰατρικαὶ ἀνάγκαι τοῦ χωρίου Πλατάνια καὶ ποῖα μέτρα δέον νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τοῦ χωρίου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 ἀναφορὰ Σωματείου Ἁμαξηλατῶν Κομοτηνῆς διαγράφεται, ἀπουσιάζοντος τοῦ ἐγγραφέντος νὰ ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς βουλευτοῦ κ. Χ. Σιανίδη. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης, ἀφορώσης τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης.

§6Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης καὶ αἱ Κοινότητες αἱ πέριξ τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης, ἔχουν ὑποβάλει ἐπανειλημμένως ὑπομνήματα σχετικὰ μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἀναθέσεως τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν εἰς τὸν μελετώμενον ὀργανισμόν. Τὰ αἰτήματα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων Θεσσαλονίκης ἔχουν καὶ ἱστορικὴν βάσιν καὶ κοινωνικὴν βάσιν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ μελετήσῃ τὰ αἰτήματα αὐτὰ καὶ νὰ μὴ παραγνωρίσῃ καὶ τὰ ἱστορικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ δικαιώματα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι στηρίζονται εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἔργων τῶν ἐκπολιτιστικῶν τῶν πόλεων, κατὰ ἕνα μέρος καὶ εἰς τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς συγκοινωνίας. Διότι, εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι αἱ πόλεις αἱ περισσότεραι τῆς Εὐρώπης, στηρίζουν ἀκριβῶς τὰ ἔσοδά των καὶ τὴν ἀνάπτυξίν των τὴν ἐκπολιτιστικὴν εἰς τὴν κίνησιν, εἰς τὸν φωτισμὸν καὶ τὴν ὕδρευσιν, πράγματα τὰ ὁποῖα ἀπεστερήθη ὁ Δῆμος καὶ αἱ Κοινότητες Θεσσαλονίκης, ἐνῷ πρότερον ἦσαν δικαιώματα τῶν Δήμων αὐτῶν. Ἑπομένως, συνιστῶμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰ δικαιώματα αὐτὰ εἰς τὸ μελετώμενον νομοσχέδιον.

§7Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ διετίας περίπου ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης καὶ οἱ πέριξ Δῆμοι καὶ Κοινότητες ἐνδιεφέρθησαν διὰ τὸ φλέγον ζήτημα τῆς Θεσσαλονίκης, τὸ συγκοινωνιακόν. Δυστυχῶς, ὅλαι αἱ ὑποδείξεις καὶ τὰ διαβήματα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀπέβησαν ἄκαρπα καὶ ἤδη ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν συζητεῖ ἓν νομοσχέδιον, μὲ τὸ ὁποῖον ἱδρύεται Ὀργανισμὸς Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν. Μὲ τὸ σχέδιον αὐτό, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, διὰ 30 χρόνια παραδίδεται ἡ συγκοινωνία τῆς Θεσσαλονίκης εἰς 140 λεωφορειούχους καὶ παραβλέπονται ὅλα τὰ συμφέροντα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Θὰ παρεκάλουν πάρα πολὺ τὸν κ. Ὑπουργόν, τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ τὸ προσέξῃ πολύ, διότι ἀπὸ τὴν λύσιν ποὺ θὰ δοθῇ θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἡ πολιτισμένη συγκοινωνία Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ κυρίως καὶ τὰ κοινωνικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀποστερηθῆ ἡ αὐτοδιοίκησις καὶ οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ πρέπει ὅταν φθάσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, πρέπει νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας προτείνουν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες.

§8Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀρκοῦμαι μόνον νὰ συστήσω τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, διότι τὸ θέμα ρυθμίζεται ἀπὸ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ πρόκειται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, ὅταν θὰ ἔλθῃ, νὰ γίνῃ μακρὰ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ σημειώσω, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἀποτελεῖ αἴτημα ὅλων τῶν κατοίκων, ὅλων τῶν Ὀργανώσεων, καθὼς καὶ τῶν Ἐμπορικῶν καὶ Τεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων τῆς Θεσσαλονίκης. Περιέργως, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον, ἐρρύθμισε τὸ θέμα κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀντίστροφον πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ Λαοῦ καὶ τῶν Ὀργανώσεων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραδίδεται ἡ συγκοινωνία τῆς Θεσσαλονίκης εἰς 240 φερομένους ὡς ἐπαγγελματίας λεωφορειούχους, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν πραγματικότητα ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ κερδοσκοπίαν.

§9Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Θὰ ἐπεθύμουν, κύριε Πρόεδρε, νὰ παρίσταται κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅστις κυρίως παρηκολούθησε τὸ ζήτημα. Τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα περιέχονται εἰς τὸ ὑπόμνημα Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀντικατοπτρίζουν τὰς ἀπόψεις καὶ τὰς ἐπιθυμίας ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης. Δυστυχῶς, διὰ τοῦ ἐκκρεμοῦντος νομοσχεδίου, δὲν λύεται τὸ θέμα τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον δὲν δημιουργοῦνται προϋποθέσεις, ὥστε ὁ λαὸς τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης νὰ ἀπολαύσῃ συγκοινωνίας ἐξελιγμένης καὶ ἐνηρμονισμένης πρὸς τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις, ὡς συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς πολιτισμένας χώρας τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ οἱ Ὀργανισμοὶ Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, νὰ ἀποκτήσουν τὰ ἀπαραίτητα οἰκονομικὰ μέσα, διὰ νὰ προωθήσουν τὸ ἐκπολιτιστικὸν ἔργον των. Δυστυχῶς, διὰ τοῦ νομοσχεδίου παραδίδεται ἡ συγκοινωνία εἰς ἕνα Ὀργανισμὸν ἰδιωτικοῦ δικαίου, μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τὴν ἀποκόμισιν κερδῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς, οἱ ἐκπροσωποῦντες τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, νὰ ἐγκαταλείψωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν προηγουμένου, ὥστε μὲ βάσιν τὴν κερδοσκοπίαν νὰ ἀντιμετωπίζωνται τὰ συγκοινωνιακὰ προβλήματα. Ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἐχαρακτήρισα ὡς ἐλλιπές, χαρακτηριστικὸν καὶ ἀπαράδεκτον, καὶ τονίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδοθῇ ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης εἰς ἕνα ἑσμὸν κερδοσκόπων. Συνιστῶ ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, μελετηθῇ ἐκ νέου καὶ ἐπανακατατεθῇ μὲ τὸ ἐχέγγυον, ὅτι θὰ ἔχουν δημιουργηθῆ αἱ συνθῆκαι καὶ προϋποθέσεις, ὥστε ἀφ’ ἑνὸς ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης νὰ ἀποκτήσῃ εὐθηνὴν συγκοινωνίαν καὶ ἐξ ἄλλου, ἐνηρμονισμένην πρὸς τὰς σημερινὰς ἀπαιτήσεις, μὲ ἀπαραίτητον συμμετοχὴν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων.

§10Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν, τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις. Θὰ ἤθελον ἀπὸ τοῦδε νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ δρόμου, τὸν ὁποῖον ἠκολούθησε κατὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς, προνόμιον τόσης σημασίας, παραχωρεῖται εἰς ἰδιώτας καὶ ἀγνοοῦνται οἱ Ὀργανισμοὶ Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, οἵτινες πρέπει νὰ εἶναι οἱ φορεῖς αὐτῆς τῆς λειτουργίας. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἐκτιμήσῃ τὰς πανταχόθεν παρουσιαζομένας ἀντιδράσεις, νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ νομοθέτημα καὶ νὰ τὸ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἄρτιον καὶ σύμφωνον πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ Λαοῦ καὶ τῶν ὀργανώσεων.

§11Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ συμφωνῶν μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, φρονῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε τὴν ὀρθὴν ὁδόν. Ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης εἰς τοὺς φορεῖς τῆς διεξαγωγῆς τῶν συγκοινωνιῶν, τοὺς λεωφορειούχους, ὑπῆρξε πρᾶξις ἐπιτυχής. Ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν συγκοινωνιῶν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, δὲν νομίζω ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμὴ νὰ γίνῃ, διότι ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸ κρατοῦν σήμερον κλίμα διεξαγωγῆς τῶν συγκοινωνιῶν ὑπὸ τῶν λεωφορειούχων δὲν κινδυνεύει νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς σοβαρῶς ὅτι θὰ ἦτο ἐπιτυχὴς αὕτη. Ἀποφεύγω, νὰ ἀναφέρω ἄλλο τι, πλέον τούτου καὶ νὰ ἐπισημάνω, ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῶν συγκοινωνιῶν εἰς τοὺς αὐτοκινητιστὰς ὑπῆρξε λίαν ἐπιτυχής.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§13Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§14Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Μετὰ προσοχῆς, κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα τὰς ἀπόψεις τῶν κ.κ. συναδέλφων. Πλήν, ὅμως, νομίζω, ὅτι λίαν ἀκαίρως ἔρχεται ὡς κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος εἰς τὴν Βουλήν, δεδομένου ὅτι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω, ὅτι σήμερον, συνετελέσθη ἡ 4η ἢ ἡ 5η συνεδρίασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μετὰ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις ὡς τὸ πλέον ἐνδεδειγμένον, διὰ τὴν καλυτέραν λύσιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς 22ας.

§16Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 8 καὶ 9;

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητῶνται μόνον τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, αἱ δὲ ἄλλαι ἀναβάλλονται, διότι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος αὐτοῦ.

§18Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αὐτὸ ἐπαναλαμβάνεται, κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν διεγράφησαν. Θὰ παρακληθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἔλθῃ.

§20Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ παρακαλοῦσα, νὰ κάμητε τὴν σύστασιν καὶ τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, διὰ νὰ συζητηθοῦν, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ὑποσχέσεων, τὰς ὁποίας ἔδωσε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργός, κατὰ τὴν εἰς Ἰωάννινα μετάβασίν του.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὰ εἴπητε, ὅταν θὰ συζητηθοῦν. Ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Ἐπαγγελματιῶν, Ὁδηγῶν, Ἰδιοκτητῶν Ἐπιβατικῶν Αὐτοκινήτων Ἰδιωτικῆς Χρήσεως, ζητοῦντος ἴσην μεταχείρισιν τῶν μελῶν του πρὸς τοὺς λοιποὺς ἀγοραίους αὐτοκινητιστὰς δημοσίας χρήσεως, προστασίαν τῆς ἐργασίας αὐτῶν κ.λ.π., ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§22Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν ὅπως λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς τάξεως ταύτης.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Κλινικῶν, Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν καὶ κατ’ οἶκον ἐξυπηρετουμένων ὑπὸ τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Γραφείου Σόλωνος, ζητούντων παράτασιν τῆς λειτουργίας τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Γραφείου μέχρι τῆς 1ης πρωϊνῆς ὥρας, τοποθέτησιν πωλητρίας ἐνσήμων καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν συναλλαγῆς γραμματοκιβωτίων κ.λ.π. πρὸς καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς πυκνοκατωκημένης περιοχῆς, ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§24Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ὁδὸν Σόλωνος ἔχει ἐγκατασταθῆ ἐπὶ καλλιμαρμάρου μεγάρου ἓν Τηλεπικοινωνιακὸν Γραφεῖον. Εἰς τὸ Τηλεπικοινωνιακὸν αὐτὸ Γραφεῖον, γίνεται ἡ ἐπίδοσις μόνον τηλεγραφημάτων μέχρι τῆς 10ης μ. μ. Τὸ ἐν λόγῳ Γραφεῖον, οὔτε παραλαμβάνει ταχυδρομικὰ δέματα, οὔτε καὶ προβαίνει εἰς τὴν πώλησιν γραμματοσήμων ἀλλ’ οὔτε καὶ εἰς τὴν λῆψιν ταχυδρομικῶν ἐπιταγῶν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς τὰς 30.000 καὶ πλέον, εἶναι ὑποχρεωμένοι διὰ τὴν ἀγορὰν γραμματοσήμων νὰ μεταβαίνωσιν εἰς τὸ Ταχυδρομεῖον τῆς Πλατείας Συντάγματος. Θὰ πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ὑποχρεωθῶσιν οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Γραφεῖον αὐτὸ ὑπάλληλοι νὰ πωλῶσι γραμματόσημα, νὰ δέχωνται ἐπιταγάς, ὡς ἐπίσης καὶ δέματα, καὶ νὰ παρατείνωσι τὴν ἐργασίαν των μέχρι τῆς 1ης πρωϊνῆς. Ὑποβάλλω, κύριε Πρόεδρε, τὴν θερμὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα αὐτό, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ταύτης.

§25Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἐπιβεβαιῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἐλλιπῆ λειτουργίαν τοῦ ἐν λόγῳ Τηλεπικοινωνιακοῦ Γραφείου τῆς ὁδοῦ Σόλωνος, καὶ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην, παρακαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ ἐνεργήσῃ καταλλήλως.

§26Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Τὸ Γραφεῖον τῆς ὁδοῦ Σόλωνος, κύριε Πρόεδρε, εἶναι Τηλεπικοινωνιακὸν Γραφεῖον καὶ ὄχι Ταχυδρομικόν. Ἡ κίνησις, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει, εἶναι ἐλαχίστη. Μόλις ἀντιστοιχεῖ εἰς κατάθεσιν τηλεγραφημάτων ἡμερησίως εἰς 160–170. Εἶναι δὲ καὶ προνομιακὴ ἡ μεταχείρισις αὐτοῦ τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Γραφείου τῆς ὁδοῦ Σόλωνος, διότι εἶναι τὸ μοναδικὸν εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸ ὁποῖον παραμένει μέχρι τῆς 11ης νυκτερινῆς ἀνοικτόν, δεχόμενον τηλεγραφήματα, διότι ὅλα τὰ ἄλλα κλείνουν τὴν 8ην βραδυνήν. Ἡ παράτασις τῶν ὡρῶν ἐργασίας τοῦ Γραφείου αὐτοῦ, καθὼς θὰ ἀντιλαμβάνεσθε, θὰ ἀπαιτήσῃ δύο, τουλάχιστον ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους, δὲν εἶναι σήμερον εἰς θέσιν νὰ διαθέσῃ ὁ Ο.Τ.Ε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πέραν αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον, ἐγένετο ἁρμοδίως σύστασις εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. εἰ δυνατὸν νὰ ἐξοικονομηθοῦν ὑπάλληλοι, διὰ νὰ παραταθοῦν αἱ ὧραι ὅλων τῶν τηλεπικοινωνιακῶν γραφείων τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν.

§27Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποίησε. Ἐγὼ ἐζήτησα τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ τούτου Γραφείου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἓν ὁλόκληρον μέγαρον καὶ νὰ χρησιμοποιῆται μόνον διὰ τὴν παραλαβὴν τηλεγραφημάτων.

§28Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, κύριε συνάδελφε, ὅτι αἱ τηλεπικοινωνίαι εἶναι κἄτι τι, τὸ ὁποῖον εἶναι τελείως χωριστὸν ἀπὸ τὰς ταχυδρομικὰς ὑπηρεσίας. Τὸ καλλιμάρμαρον μέγαρον ἀνήκει εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. καὶ ὄχι εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Ταχυδρομεῖα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀ-

ναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρὶν ἢ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῶν βομβοπλήκτων, ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅστις ἔχει τὸν λόγον.

§30Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Τύπον, τὸν χθεσινόν, ἐδημοσιεύθησαν διάφοροι ἐκδοχαὶ ἑνὸς λόγου, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν ὁ Βασιλεύς, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἑορτῶν τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν Ἰωαννίνων. Ἐπειδὴ αἱ ἐκδοχαί, αἱ ὁποῖαι ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν Τύπον, διαφέρουν πάρα πολὺ καὶ εἰς φρασεολογίαν καὶ εἰς οὐσίαν καὶ εἰς διατύπωσιν, θὰ ἤθελον, νὰ γνωρίζω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐάν, πρῶτον, ἔδωσε τὴν ἔγκρισιν εἰς οἱονδήποτε συγκεκριμένον κείμενον καὶ δεύτερον ἐφ’ ὅσον ἔχει δώσει τὴν ἔγκρισίν της εἰς οἱονδήποτε κείμενον, ποῖον ἦτο τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως;

§31Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει νὰ δηλώσῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὅτι φέρει τὴν εὐθύνην τῶν λόγων τοῦ Βασιλέως καὶ ὄχι τῶν γραφομένων εἰς τὰς ἐφημερίδας περὶ τοῦ λόγου τοῦ Βασιλέως. Τὴν εὐθύνην φέρει ἀκεραίαν διὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ Βασιλεὺς εἰς τὰ Ἰωάννινα καὶ υἱοθετεῖ αὐτά. Τὰ ὅσα γράφονται εἰς τὰς ἐφημερίδας περὶ αὐτῶν, δὲν τὰ γνωρίζομεν.

§32Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναμφισβητήτως, ἡ θέσις σας εἶναι ἀπολύτως συνταγματική. Ἀλλά, προκειμένου νὰ ἐγκρίνητε τὰ ὅσα εἶπεν ὁ Βασιλεύς, ὀφείλετε νὰ γνωρίζητε, τί εἶπεν ὁ Βασιλεύς. Καὶ ἐὰν μὲν ὑπάρχῃ ἐπίσημον κείμενον, τὸ ὁποῖον ἡτοιμάσθη προηγουμένως, ἀναμφισβητήτως θὰ ἐλάβατε γνῶσιν τοῦ κειμένου αὐτοῦ, προγενεστέρως. Δὲν συζητῶ, τί ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας πέριξ τοῦ λόγου τοῦ Βασιλέως. Λέγω, τί ἐγράφη, ὡς ἀπόδοσις τοῦ λόγου τοῦ Βασιλέως καὶ ὡς ἐκ τούτου ὀφείλετε νὰ διαφωτίσητε τὴν Βουλήν, ποῖον κείμενον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχετε ἐγκρίνει. Διότι, ἐδῶ ὑπάρχουν οὐσιαστικαὶ διαφοραὶ μεταξὺ τῶν κειμένων. Ὅτι ἀναλαμβάνητε τὴν εὐθύνην, ὅτι δέχεσθε ὅτι εἶναι ἡ γραμμή σας, περὶ τούτου δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ μάθω, εἶναι, ποία εἶναι ἡ γραμμή σας καὶ ποία ἡ φρασεολογία, τὴν ὁποίαν ἐνεκρίνατε.

§33Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἀπήντησα ὅτι ἐγώ, τοὐλάχιστον, δὲν γνωρίζω, οὔτε ἐπρόκειτο νὰ ἀνακοινώσω, ἐὰν ἐγνώριζον, ποία εἶναι ἡ φρασεολογία, τὴν ὁποίαν διατυπώνει ἡ μία ἐφημερὶς ἢ ἡ ἄλλη. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω καὶ εἰς τὸ ὁποῖον περιορίζομαι, εἶναι, ὅτι τὰ λεχθέντα εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τοῦ ὁποίου τὴν εὐθύνην ἀναλαμβάνει αὕτη.

§34Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται νὰ συζητήσω, τί ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Δὲν συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, τί γράφουν αἱ ἐφημερίδες. Παρέχουν, ὅμως, εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην, διαφόρους ἐκδοχάς. Ἀναμφισβητήτως, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐθύνην. Δὲν φαντάζομαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δίδει ἐν λευκῷ ἐπιταγὰς δηλώσεων εἰς κανένα, δεδομένου ὅτι εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία γνωρίζει ποίαν πολιτικὴν ἀκολουθεῖ καὶ ὡς ἐκ τούτου ποίαν φρασεολογίαν μεταχειρίζεται. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ Κυβέρνησις, μὴ δυναμένη, νὰ ἐκδώσῃ ἐν λευκῷ, ἐπιταγὰς δηλώσεων, θὰ γνωρίζῃ τί κείμενον ἔχει ἐγκρίνει. Ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι ὅλα τὰ κείμενα τῶν ἐφημερίδων εἶναι ἐσφαλμένα. Ποῖον εἶναι, ὅμως, τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐνεκρίνατε; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα. Ἀλλά, προφανῶς, δὲν γνωρίζητε ὁ ἴδιος, τί ἔχετε ἐγκρίνει, διότι οὐδεμία ἔγκρισις ἐκ τῶν προτέρων σᾶς ἐζητήθη.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινὸς ἔχει τὸν λόγον. Κύριε Τρουλλινέ, σᾶς ὑπενθυμίζω τὸ τέταρτον τῆς ὁμιλίας. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἠθέλατε νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν, νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε τὸ θέμα τῶν βομβοπλήκτων;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§37Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νὰ κλείσῃ ἀπόψε, ὁπωσδήποτε, ἡ συζήτησις.

§38Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἐτονίσθη ἀπὸ τοὺς πλείστους τῶν ὁμιλητῶν ἡ πρόθεσις, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκ τῶν προτέρων ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἡ πρόθεσις ὑπῆρξε, νὰ γίνῃ ἕνας καλόπιστος ἔλεγχος διὰ τὰς τυχὸν παραλείψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ δι’ ὅ,τι δὲν ἔπραξε, ἐνῷ ἠδύνατο, νὰ πράξῃ εἰς τὸ μέγα τοῦτο θέμα τῶν βομβοπλήκτων. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι μέγα, εἶναι ἐθνικόν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι πρέπει, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ πᾶσα Κυβέρνησις, οἱασδήποτε παρατάξεως καὶ νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ἐπιφέρῃ μίαν ἐποικοδομητικὴν λύσιν τοῦ θέματος. Καὶ ἴσως τὸ θέμα, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε λήξει, νὰ εἶχε τερματισθῇ, ἐὰν αὐτὴ αὕτη, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἄφηνε ἀνοικτὸν τὸ θέμα κάμνουσα μίαν ἀπαράδεκτον, δι’ ἐμέ, δήλωσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα καὶ αὐτὴ ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως, δὲν καθορίζει μόνον τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ θέματος, ἀλλὰ ἀποδεικνύει, ὅτι δίκαιον ἔχομεν, νὰ ψέγωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν τὴν ἀπησχόλησε ποτὲ τὸ θέμα. Διότι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι ἔκαμε τὸ καθῆκον της, θὰ ἔπρεπε, τοὐλάχιστον, σήμερον θεωρητικῶς, ἀνεξαρτήτως τῆς νομικῆς ἢ τῆς ἠθικῆς ὑποχρεώσεώς της, νὰ ἀποδεχθῇ ὅτι ὑπάρχει θέμα.

§39Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Θὰ ἔπρεπε, νὰ τὸ εἶχον κάμει αἱ Κυβερνήσεις τοῦ 1950–51.

§40Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἐὰν θέλωμεν, νὰ εἴμεθα δίκαιοι, νομίζω, ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν καὶ θὰ ἐξηγήσω διατί. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν εὑρίσκεται νὰ παραδεχθῇ, ὅτι καθ’ ἣν διάρκειαν ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκετο ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ἦτο δυνατόν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν τῶν βομβοπλήκτων καθ’ ἣν στιγμὴν συνεχίζετο ἡ καταστροφή. Θὰ ἦτο παράλογον, νὰ ἀντιμετωπίσῃ θέμα ἀνοικοδομήσεως καὶ περαιτέρω, ἐὰν θέλωμεν, ἐπίσης, νὰ εἴμεθα δίκαιοι, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ οὔτε ἀπὸ τὴν βραχύβιον Κυβέρνησιν τοῦ Πλαστήρα νὰ ἔχωμεν ἀξίωσιν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς τὸ θέμα. Ὅμως, αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν καὶ Κυβερνήσεις ἰσχυρᾶς πλειοψηφίας ἦσαν καὶ ὁμοιογενεῖς ἦσαν καὶ τὰ μέσα καὶ τὸν χρόνον εἶχον νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα. Ἐὰν δὲν τὸ ἀντιμετώπισε καὶ δὲν τὸ ἀντιμετώπισε, ὡς ἀποδεικνύει καὶ ἡ σημερινὴ στάσις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δηλώνει, ὅτι δὲν ὑφίσταται θέμα, σημαίνει, ὅτι ὅλη ἡ εὐθύνη βαρύνει τὰς Κυβερνήσεις αὐτὰς καὶ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶναι συνέχεια τῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1952 καὶ ἡ ὁποία ἔχει καὶ μίαν ἄλλην εὐθύνην ἐκτὸς τῆς πολιτικῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν εἶχεν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ τὸ λύσῃ, εἶχε δώσει μίαν ρητὴν ὑπόσχεσιν, εἰς τὸν λαὸν διὰ συμβολαίου, τοῦ συμβολαίου τῆς Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν ὁ ἱδρυτὴς τοῦ Συναγερμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποσχεθῆ λύσιν τοῦ θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁ στρατὸς μετέβαινεν εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω καὶ ἄφηνε τὸ σπίτι του πίσω καὶ γύριζε καὶ τὸ ἔβλεπε ἐρείπιον, εἶναι βέβαιον, ὅτι οὔτε ἱκανοποίησιν διὰ τοὺς ἀγῶνας του ᾐσθάνετο, οὔτε ἀντίληψιν δικαιοσύνης τοῦ ἐδημιουργεῖτο, διότι ἔβλεπε, ὅτι ἓν τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ ὑπέστη τὰς συνεπείας τοῦ πολέμου καὶ τὸ σκληρότερον εἶναι, ὅτι δίπλα εἰς τὸ ἐρείπιον τοῦ σπιτιοῦ του βλέπει, νὰ ἀνεγείρεται μία πολυτελὴς πολυκατοικία, ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, οὔτε εἰς τὸ ἀγῶνα τῆς Ἀλβανίας, οὔτε εἰς τοὺς ἀπελευθερωτικοὺς εἶχον λάβει μέρος καὶ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον οὔτε τὴν ἐθνικήν μας ἑνότητα προαγάγει οὔτε τὸν ἐνθουσιασμὸν διατηρεῖ διὰ τοὺς ἐθνικοὺς μας ἀγῶνας. Διὰ νὰ εἴμεθα, ὅμως δίκαιοι, καὶ διὰ νὰ διατηρήσωμεν τὴν ἀρχὴν ὅτι θὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν, δι’ ὅσα, πράγματι, ἠδύνατο, νὰ πράξῃ καὶ δὲν ἔπραξε, ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἀντιμετώπισε τὸ θέμα μὲ σοβαρότητα; Ἐδέχθη νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἀξίωσιν ἔναντι, τῶν συμμάχων μὲ σταθερότητα καὶ ἐπιμονὴν ἀποδεικνύουσα τὸ μέγεθος τῶν ζημιῶν; Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει τὴν ἐλαφρότητα, ἡ ὁποία τείνει, νὰ δοθῇ ἀπὸ μιᾶς πλευρᾶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ παρορᾶται τὸ γεγονὸς ὅτι 80.000 πτωχοὶ ἄνθρωποι εὑρίσκονται χωρὶς στέγην καὶ ἂν αὐτὸ τὸ θέμα δὲν συγκινῇ, τότε, δὲν ἠξεύρω ποῖον θέμα εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς συγκινήσῃ. Ἐὰν τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων, τῶν ὁποίων κατεστράφησαν αἱ οἰκίαι, ἐὰν τὸ δρᾶμα τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν ὅμηροι εἰς τὴν Γερμανίαν, ἐὰν αὐτὸ δὲν συγκινῇ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, δὲν γνωρίζω ποῖον θέμα, θὰ μᾶς συγκινήσῃ. Διότι, εἶναι εὔκολον σήμερον νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, ἀλλὰ εἶναι πολὺ δύσκολον, ἐὰν σκεφθῆτε ὅτι ὑπάρχουν 80 χιλιάδες ἄνθρωποι ἄστεγοι, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ ἦτο δυνατόν, σήμερον, νὰ ἔχουν στέγην. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἔχομεν ἀξιώσεις 17 δισεκατομμυρίων δολλαρίων ἐξ ἐπανορθώσεων. Καὶ ἐρωτῶ, ποία εἶναι ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως συγκεκριμένως, διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀποζημιώσεων αὐτῶν; Καὶ ἐρωτῶ, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Γιουγκοσλαβία, ὡς ἐλέχθη, εἰσέπραξεν 90 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἄτοκα, διατὶ ἡμεῖς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσπράξωμεν ἓν ἀνάλογον ποσόν, τοποθετουμένου, μάλιστα εἰδικώτερον, τοῦ αἰτήματός μας, ὡς αἰτήματος ἀνασυγκροτήσεως, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ ἀνασυγκρότησις ἔχει γίνει εἰς ὅλας τὰς Χώρας τῆς Εὐρώπης καὶ μόνον ἡ Ἑλλὰς ἔχει τὰ ἐρείπια τὰ ὁποῖα ἔχει; Ἀλλά, διατὶ νὰ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀποζημιώσεων, ὅταν δι’ ἓν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ κατὰ τὸν Σεπτέμβριον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως νὰ ἐκθέσω, ἔδειξε ἀδιαφορίαν τοιαύτην, θὰ ἔλεγον, κύριοι συνάδελφοι, βαρεῖαν, ἡ ὁποία συνετέλεσεν ὥστε νὰ ζημιωθῇ ἡ Ἑλλὰς 150 ὁλόκληρα ἑκατομμύρια δολλαρίων. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν σύμβασιν τῶν Παρισίων ἢ τῆς Βόννης, ὅπως ἀποκαλεῖται. Ὑπῆρξε μία σύμβασις μεταξὺ τῶν Γερμανῶν καὶ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων, ἡ ὁποία ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὑπηκόων τῶν χωρῶν Γαλλίας, Ἀμερικῆς καὶ Ἀγγλίας, τῶν ὁποίων αἱ περιουσίαι κατεστράφησαν εἰς τὰς χώρας των, ἢ διηρπάγησαν εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ὑπεγράφη μεταξὺ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Εἶχε μίαν ρήτραν προσχωρήσεως καὶ τῶν ἄλλων ἐμπολέμων. Εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν, προσεχωρήσαμεν καὶ ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἐγκαίρως, ἀπὸ τὸ 1954. Εἶχεν, ὅμως, ἡ σύμβασις αὐτὴ προθεσμίαν ὑποβολῆς αἰτήσεως τῶν δικαιούχων μέχρι τῆς 6ης Μαΐου 1956. Καί, ἐν τούτοις, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἔφερε τὴν σύμβασιν πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τὴν 18ην Σεπτεμβρίου 1956, δηλαδὴ 6 ὁλοκλήρους μῆνας μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς προθεσμίας καὶ οὕτω κατέστη ὑπεύθυνος ζημίας 150 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Τὸ θέμα αὐτὸ ἀποδεικνύει πόσον ὀλίγον ἐνδιαφέρον ἐπέδειξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀποζημιώσεων καὶ πόσον βαρυτάτη εἶναι ἡ εὐθύνη της, διότι ἠδύνατο, πράγματι, νὰ ἔχῃ διαθέσει ὡρισμένα ποσὰ διὰ τὴν στέγασιν τῶν βομβοπλήκτων καὶ δὲν τὸ ἔπραξεν.

§41Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τί εὐθύνην ἔχει ἡ Κυβέρνησις; Πρόκειται περὶ συμβάσεως τοῦ 1946, ἡ ὁποία ἠτόνισεν καὶ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, μετὰ πάροδον 10ετίας ὁλοκλήρου τὴν ἔθεσεν εἰς ἐνέργειαν καὶ πάλιν.

§42Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Τὸ θέμα εἶναι ὡς ἑξῆς: Ἡ σύμβασις τῶν Παρισίων ὑπεγράφη τὸν Μάϊον τοῦ 1954, ἄφησεν ἀνοικτὴν ρήτραν προσχωρήσεως καὶ ἄλλων ἐμπολέμων, δηλαδὴ ἑτοίμην δουλειὰν εὑρήκαμεν. Προσεχωρήσαμεν ἀπὸ τὸ 1954. Τὸ 1954, ὑμεῖς, ὁ Συναγερμός, δηλαδὴ οἱ προπάτορές σας, τὴν σύμβασιν αὐτὴν τὴν ἐκυρώσατε τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1956. Πέρυσι δηλαδή, τὴν ἐκυρώσατε, ἐνῷ ἡ προθεσμία τῆς ὑποβολῆς ἔληξε τὸν Μάϊον τοῦ 1956.

§43Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, αἱ αἰτήσεις ἀφεώρων ἰδιωτικὰς ἀπαιτήσεις καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς ἀξιώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Τὸ θέμα τῶν Ἑλληνικῶν ἀπαιτήσεων περιορίζεται, πρῶτον, εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῶν στρατευμάτων κατοχῆς καί, δεύτερον, εἰς τὰς παραγγελίας διὰ τῶν Κρατικῶν προμηθειῶν. Πλέον οὔ. Μὴ μπερδεύωμεν τὰ μὲν μὲ τὰ δέ.

§44Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἡ σύμβασις ἀφορᾷ ἀποζημιώσεις τῶν Ἑλλήνων, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα ἐν Γερμανίᾳ κατεστράφησαν, καὶ ἀφορᾷ, ἐπίσης, ἀποζημιώσεις Ἑλλήνων, τῶν ὁποίων αἱ περιουσίαι διηρπάγησαν, ἐν Ἑλλάδι, ἀπὸ τοὺς Γερμανούς. Αὐταὶ εἶναι ἰδιωτικαὶ ἀξιώσεις καὶ ἀφοροῦν ἓν ποσὸν 150 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Λέγω, λοιπόν, ἀφοῦ σεῖς, ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις, ἀντιμετωπίσατε κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ θέμα, ὥστε νὰ κυρώσητε τὴν σύμβασιν, ἀφοῦ ἐξέπνευσεν ἡ προθεσμία τῆς ὑποβολῆς τῶν αἰτήσεων τῶν δικαιούχων, ἡ ὁποία ἔληξε τὸν Μάϊον τοῦ 1956, καὶ ἐφέρατε πρὸς κύρωσιν τὴν σύμβασιν τὴν 18.9.56. Ἑπομένως, τὸ Κράτος ἐζημίωσεν 150 ἑκατομμύρια, ἢ ὄχι; Καὶ περαιτέρω, λέγω, δὲν ἐκάματε ἀνακοινώσεις εἰς τὸν Τύπον, ὥστε οἱ δικαιοῦχοι νὰ ὑποβάλουν τὰς αἰτήσεις των εἰς τὸν Ὀργανισμόν.

§45Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρῶτον, εἶναι ἀνακριβές, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι δὲν ἐκάλεσαν τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ὑποβάλουν τὰς αἰτήσεις των.

§46Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἕνα μῆνα πρὸ τῆς ἐκπνεύσεως τῆς προθεσμίας.

§47Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αἱ ὑπηρεσίαι, κατ’ ἐπανάληψιν εἶχον καλέσει τοὺς ἐνδιαφερομένους. Δεύτερον, ἡ ἄσκησις τῶν καθ’ ἕκαστα ἀπαιτήσεων κατὰ τοῦ Γερμανικοῦ Δημοσίου ἦτο ἔργον ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἐνδιαφερομένων, καὶ θὰ ἐξαδικάζετο ἐν Γερμανίᾳ. Ἑπομένως, τὸ Δημόσιον δὲν εἶχεν οὐδεμίαν ἄλλην ὑποχρέωσιν, παρὰ νὰ εἰδοποιῇ διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ δικαιώματός των, αὐτό, δὲν σημαίνει ὅτι εἶχε δικαίωμα τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, νὰ εἰσπράξῃ αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ἀλλότρια.

§48Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἠδύνατο νὰ ὑποβληθοῦν ἀπαιτήσεις εἰς τὰ δικαστήρια τὰ γερμανικά, ἂν δὲν εἶχε κυρωθῆ ἡ σύμβασις καὶ δὲν εἶχε περιβληθῆ τὸ κῦρος τοῦ νόμου;

§49Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ κύρωσις μιᾶς διεθνοῦς συμβάσεως ἔχει ἀξίαν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως αὐτῆς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Χώρας, ἐν Ἑλλάδι. Ἡ ἐνάσκησις τῶν ἀξιώσεων αὐτῶν θὰ ἐγίνετο ἐνώπιον τῶν Γερμανικῶν δικαστηρίων, δὲν θὰ ἐγίνετο ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν δικαστηρίων. Τὸ θέμα, λοιπόν, ἐὰν ἡ σύμβασις αὐτὴ θὰ ἐφηρμόζετο ἐν Γερμανίᾳ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐκεῖ κύρωσιν, ὄχι ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας. Ἡ ἰδική μας κύρωσις, οὐδεμίαν σημασίαν, εἶχε διὰ τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων. Ἡ διεθνὴς σύμβασις δὲν ἀποτελεῖ νόμον ἐσωτερικοῦ δικαίου, καὶ ἀπὸ τῆς κυρώσεως μεταβάλλεται εἰς νόμον καὶ δεσμεύει τὰ Ἑλληνικὰ δικαστήρια. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀφορᾷ διὰ τὴν ἐν Ἑλλάδι ἐφαρμογὴν καὶ ὄχι διὰ τὰ Γερμανικὰ δικαστήρια.

§50Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Τὸ δικαίωμα τῶν Ἑλλήνων ἐγεννήθη ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκυρώθη ἡ σύμβασις.

§51Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς.

§52Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Διότι πρὸ τῆς κυρώσεως δὲν ὑπάρχει δικαίωμα.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ σύμβασις ἐπ’ αὐτοῦ τί λέγει;

§54Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἄρθρον 2 τῆς συμβάσεως: «Ἡ ἀπόφασις τιμαλφῶν... (ἀναγινώσκει)...».

§55Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἴχομεν προσχωρήσει πρὸς κύρωσιν.

§56Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἀπὸ τὸ 1954 προσεχωρήσατε.

§57Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ πρῶτον διὰ τῆς κυρώσεως ἡ σύμβασις δεσμεύει.

§58Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν γνώμην. Σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ὑποστηρίζητε. «Εἰς τὴν περίπτωσιν ἀγαθῶν... (ἀναγινώσκει)...».

§59Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δι’ αὐτὸ εἰσήχθησαν αἱ ἀγωγαὶ ἐνώπιον τῶν Γερμανικῶν δικαστηρίων.

§60Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Διὰ τὰ ἀγαθὰ τὰ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὸν πολιτισμόν, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχει γίνει μία στατιστική, καθορίζεται τὸ ποσὸν τῆς ζημίας εἰς 150 ἑκατομμύρια. Δι’ αὐτά, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἀποζημίωσις, ἂν δὲν εἴχατε κυρώσει τὴν σύμβασιν.

§61Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν.

§62Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁμολογεῖτε καὶ τὸ διεφημήσατε καὶ τὸ ἐδέχθημεν, ὅτι ἔχετε ἓν περίσσευμα, εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Καθ’ ἣν στιγμὴν λαμβάνετε 130 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀπὸ τὰς ἐπανορθώσεις, ὅπως ὑπεστήριξεν καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νομικῶς, νὰ μὴ ἀνταποκρίνωνται ἀπ’ εὐθείας εἰς αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῶν βομβοπλήκτων καὶ τῶν πολεμοπαθῶν, ἓν τμῆμα ἀναμφισβητήτως καὶ νομικῶς τοὺς ἀνήκει. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε, νὰ τίθεται ζήτημα νομικῆς ἀξιώσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν, διὰ νὰ ἐνδιαφερθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἱκανοποίησίν των, ἀνεξαρτήτως αὐτῆς τῆς ὐποχρεώσεώς μας ὡς σύνολον τοῦ Ἔθνους, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀπὸ κοινοῦ ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ὑπάρχει μία νομικὴ ἀξίωσις δι’ ἕνα μέρος αὐτῶν τῶν 130 ἑκατομ. δολλαρίων. Αὐτὰ τὰ 130 ἑκατομ. δολλάρια ἀντιστοιχοῦν πρὸς 4 δισ. ἰδικῶν μας σημερινῶν δραχμῶν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐὰν οἱ καταστραφέντες εἶναι 80 χιλιάδες θὰ ἦτο δυνατὸν μόνον ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ νὰ λάβῃ ἕκαστος ἐκ τῶν ζημιωθέντων 50 χιλιάδας σημερινῶν δραχμῶν. Καὶ ὅμως τὸ ποσὸν αὐτὸ μὲ τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν δραστηριότητα τὴν ὁποίαν ἀναπτύσσει ὁ Ἕλλην πρὸ παντός, ὅταν πρόκειται διὰ τὴν στέγασίν του καὶ μὲ τὸ σύστημα τῆς αὐτοστεγάσεως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν γίνει θαύματα. Καὶ ὅμως παρανόμως καὶ ἰδιοτελῶς, διότι καὶ τὸ Κράτος πρέπει νὰ εἶναι ἔντιμον, τὸ ποσὸν τοῦτο ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ ἀπέδωσεν εἰς ἐκείνους, χάριν τῶν ὁποίων κατεβλήθη.

§63Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀνήκουν αἱ ἀποζημιώσεις ὅλαι εἰς τοὺς ἰδιώτας, ἀλλὰ ἀνήκει καὶ εἰς τὸ Κράτος καὶ διετέθη καθ’ ὃν τρόπον διετέθη ἀπὸ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν παρέλαβε κανένα ποσόν, καὶ δὲν τὸ διέθεσε, παρέλαβεν ἁπλῶς ἕνα πρόβλημα ὅπως καὶ ἄλλα προβλήματα καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ παραλαμβάνῃ προβλήματα.

§64Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις εἰσέπραξεν 130 ἑκατομ. δολλάρια.

§65Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ποία Κυβέρνησις;

§66Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ εἰσέπραξεν 130 ἑκατομ. δικαιοῦται ἡ μέλλουσα Κυβέρνησις Βενιζέλου νὰ γνωρίζῃ πῶς θὰ τοποθετηθοῦν τὰ χρήματα αὐτά. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ κάμῃ ἱεράρχισιν τῶν ἀναγκῶν καὶ ὡς πρῶτον μέλημα θὰ ἦτο ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν ἐκ τοῦ πολέμου καταστραφεισῶν οἰκιῶν.

§67Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σᾶς εἶπον, ὅτι ἓν ποσὸν ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον καὶ διετέθη εἰς ἐπενδύσεις καὶ ἓν μέρος διετέθη εἰς τοὺς καταστραφέντας ἰδιώτας. Σήμερον μένει ἓν πρόβλημα πολιτικὸν ὅπως τόσα ἄλλα. Ἡ Κυβέρνησις σήμερον εὑρίσκεται εἰς ἕνα δίλημμα, θὰ προτιμήσῃ τὸ περίσσευμα, τὸ ὁποῖον θὰ ὑπάρχῃ νὰ τὸ τοποθετήσῃ εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, ἢ θὰ σταματήσῃ καὶ τὴν πρόοδον καὶ θὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν πρὸς κάλυψιν τῶν νομικῶν καὶ ἠθικῶν ὑποχρεώσεων.

§68Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἰσχυρισμός, ὅτι δὲν ἐπιβάλλεται νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς στεγάσεως τῶν βομβοπλήκτων, μὲ τὴν ὑποστήριξιν ὅτι δὲν εἶναι παραγωγικὴ δαπάνη. Μᾶς τὸ ἐτονίσατε καὶ προχθές. Ἐγὼ τὴν θεωρῶ πρωτοφανῆ θεωρίαν καὶ ἀντιοικονομικήν, ὅτι ὅταν θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν στέγασιν τῶν βομβοπλήκτων, αὐτὸ εἶναι μία δαπάνη μὴ παραγωγική, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἡ κατανάλωσις μικρῶν τμημάτων τοῦ κεφαλαίου ἐπενδύσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὀλίγων κατοικιῶν δὲν ἀποτελεῖ παραγωγικὴν δαπάνην; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ παραγωγική. Ἐὰν μοῦ εἴπητε, ὅτι ἡ κατανάλωσις τοῦ κεφαλαίου ἐπενδύσεων εἰς πολυκατοικίας πολυτελεῖς δὲν εἶναι παραγωγική, θὰ τὸ ἐδεχόμην, διότι ἐκεῖ τοποθετοῦνται κεφάλαια χωρὶς παραγωγικὸν σκοπόν. Ἀλλὰ ἡ δαπάνη ποὺ θὰ δώσῃ ἕνα στοιχειῶδες σπίτι διὰ τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς Χώρας εἶναι δαπάνη παραγωγική, ἀμέσου ἀποδόσεως, διότι τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν εἶναι ἓν στοιχεῖον παραγωγικόν. Ἐὰν αὐτὸ δὲν ἐπιδιώσῃ, πῶς θὰ γίνῃ αὔξησις τῆς παραγωγῆς; Ἐγὼ νομίζω, ὅτι μόνον οἱ ζωντανοὶ εἶναι δύναμις παραγωγική. Οἱ τεθνεότες μόνον λίπασμα ἠμποροῦν νὰ γίνουν, ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι παραγωγικοὶ αὐτοὶ ποὺ πεθαίνουν καὶ γίνονται λίπασμα.

§69Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σᾶς τὸ εἶπον αὐτὸ μὲ τὸ δεδομένον, ὅτι ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας μας πρὸς ἀνέγερσιν κατοικιῶν, εἶναι δαπάνη μακρᾶς διαρκείας. Δαπάνη παραγωγικὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία γενομένη δημιουργεῖ αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐμμέσως, εἶναι καὶ αὐτὴ παραγωγικὴ δαπάνη. Ἀλλὰ παραγωγικὴ δαπάνη εἶναι ἐκείνη ποὺ παράγει νέον εἰσόδημα καὶ αὐξάνει τὸν πλοῦτον. Δι’ αὐτὸ χαρακτηρίζεται μία οἰκονομία ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ὀρθολογιστική, ὅταν ἐκ τῶν γεωργικῶν ἐπεγδύσεων τὰ 60% πηγαίνουν εἰς οἰκοδομάς, γεγονὸς τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιβλαβὲς διὰ τὴν οἰκονομίαν.

§70Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Αὐτὴ εἶναι πεπλανημένη θεωρία.

§71Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὰ λέγουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὴν οἰκονομικὴν ἐπιστήμην.

§72Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἔχετε ἀνάγκην ἐργατικῶν χειρῶν διὰ νὰ αὐξήσητε τὴν παραγωγήν.

§73Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅταν κάμητε ἐργοστάσια, κάμητε δρόμους, εὑρίσκουν ἐργασίαν οἱ ἐργάται.

§74Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Πῶς θὰ ἐπιζήσῃ ὁ ἐργάτης, ὅταν εἶναι γυμνός, καὶ ἄστεγος; Ὅταν ἡ οἰκονομία σας δὲν διαθέτει τὸ πρῶτον στοιχεῖον τῆς παραγωγῆς, δηλαδὴ τὰς ἐργατικὰς χεῖρας, πῶς θὰ ἀνοικοδομήσητε τὸ ἐθνικόν μας οἰκοδόμημα; Ἡ δαπάνη εἶναι ἀμέσως παραγωγική, διότι θὰ προσφέρῃ τὰς ἐργατικὰς χεῖρας. Εἶναι τὸ πρῶτον στοιχεῖον τῆς παραγωγῆς. Ἠμπορεῖτε νὰ κάμητε αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, χωρὶς ἐργατικὰς χεῖρας; Εἰς τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας, τὸ πρῶτον ποὺ πρέπει νὰ ἐπιτευχθῇ, εἶναι ἓν ἀνεκτὸν ἐπίπεδον διαβιώσεως.

§75Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω καὶ δι’ ὑμῶν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ὅ,τι εἶχε νὰ λάβῃ ἡ Ἑλλάς, ἀπὸ ἐπανορθώσεις, ἐλήφθη, ἢ ὄχι; Διότι, ἔχω μίαν πληροφορίαν ὅτι ἔχομεν ἕν κονδύλιον 15 ἑκατομ. δολλαρίων. Αὐτὸ νὰ διατεθῇ ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τοὺς πολεμοπαθεῖς.

§76Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰ 15 ἑκατομ. δολλάρια εἰς βάρος τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, εἶναι τὸ τμῆμα τῶν Δημοσίων ἐπανορθώσεων αἱ ὁποῖαι προορίζονται διὰ τὰ ἔργα ποὺ σᾶς ἀνέφερον. Εἶναι καὶ ἡ ἐνδεχομένη ἀνακίνησις τοῦ προβλήματος ἔναντι τῆς Γερμανίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως.

§77Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὴ ἡ διάκρισις τὴν ὁποίαν κάμνετε, καὶ τὴν κάμνετε καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως, ἡ διάκρισις μεταξὺ ἠθικῶν καὶ οἰκονομικῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους, δὲν εἶναι ὀρθή. Τὸ Κράτος, κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλει ἐν τῷ συνόλῳ νὰ ἄρῃ τὰ βάρη τῆς ἀνοικοδομήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἄρῃ μία μόνον τάξις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγητε, ἐπειδὴ τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ἐπήρατε δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ζημίας τῶν βομβοπλήκτων, δὲν θὰ ἀνοικοδομήσητε τὰς οἰκίας των. Νὰ ἐπιβληθῇ ἕνα βάρος εἰς τοὺς δυναμένους νὰ πληρώσουν διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀνοικοδόμησις. Διατὶ ἐπεβάλλατε φορολογίαν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων καὶ ἀπὸ τὸ 1953 ποὺ ἐπεβλήθη μέχρι σήμερον εἰσάγεται ὡς ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ; Ποῖον τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς φορολογίας καὶ ποία ἡ δαπάνη ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων; Καὶ διατὶ δὲν διεθέσατε ἀπὸ αὐτὸ ἕνα ποσὸν διὰ τὴν στέγασιν τῶν βομβοπλήκτων;

§78Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κάματε μίαν ἐπερώτησιν νὰ σᾶς δώσωμεν τὰ στοιχεῖα. Ὑπάρχει Προϋπολογισμός, εἰς τὸν ὁποῖον ἀναφέρονται.

§79Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν θέλω περισσότερον νὰ ταλαιπωρήσω καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλήν. Πιστεύω ὅτι τὸ Κράτος θὰ ὑπάρξῃ ἐντελῶς ἔντιμον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀφοῦ μετὰ τόσης αὐστηρότητος ἀξιώνει ἐντιμότητα ἀπὸ τοὺς πολίτας. Ὀφείλετε νὰ κάμητε μίαν ἀναγνώρισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐπὶ πλέον νὰ εὕρητε ἕνα τρόπον ἀπὸ τὰ περισσεύματα νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε, ἔστω καὶ σιγὰ–σιγά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγητε ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν ἓν μέρος τοῦ πληθυσμοῦ νὰ ἄρῃ τὰ βάρη τῆς ὁλότητος διὰ νὰ ἀνοικοδομηθοῦν αἱ οἰκίαι τῶν πτωχῶν αὐτῶν Ἑλλήνων, διότι ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ πλουσίων δὲν θὰ ἐγεννᾶτο ζήτημα. Διότι οἱ πλούσιοι ἔχουν ἀνοικοδομήσει, διότι καὶ δάνεια ἐπῆραν καὶ παγωμένας πιστώσεις ἔχουν καὶ πολυκατοικίας ἔχουν. Αὐτοὶ ποὺ ἔμειναν εἶναι οἱ πτωχοὶ καὶ ἐκεῖνοι οἱ πτωχοὶ ποὺ ἔμειναν σᾶς χρειάζονται, διότι αὐτοὶ εἶναι ἡ ἐργατικὴ δύναμις τῆς Χώρας. Ἀλλὰ καὶ ἀκόμη χειρότερον εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι κάμνει τοὺς πλέον ἁγνοὺς Ἕλληνας νὰ σκέπτωνται ἐὰν αἱ θυσίαι εἶναι δι’ ὅλους, ἢ μόνον δι’ ἓν τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἡ ἐκ τῶν σκέψεων αὐτῶν πικρία, δὲν νομίζω ὅτι προάγει τὴν ἐθνικήν μας ἑνότητα. Ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχητε περισσεύματα θὰ πρέπει νὰ προχωρήσητε, ἔστω τμηματικῶς εἰς τὴν ἀποκατάστασίν των. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα καὶ ὄχι νὰ λέγῃ ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα. (Χειροκροτήματα).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γαστερᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§81Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κέρκυρα εἶναι ἀπὸ τὰς πρώτας περιφερείας τῆς Ἑλλάδος ὅπου ὑπέστησαν πράγματι τὰς μεγαλυτέρας ζημίας κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον καὶ ἔχει ὡς ἐκ τούτου τὸ δικαίωμα νὰ ὑψώσῃ τὴν φωνήν της πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν ἀναμφισβητήτως δικαίων αἰτημάτων τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ὄχι διὰ νὰ μεμφθῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις οὐδεμίαν εὐθύνην φέρει ἐπειδὴ μέχρι σήμερον δὲν ἐλύθη τὸ σπουδαῖον τοῦτο ζήτημα, ἀλλὰ ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὅλοι μας νὰ συμβάλωμεν διὰ τὴν λύσιν του. Οἱ συμπαθεῖς αὐτοὶ ἄνθρωποι πραγματικῶς κατεστράφησαν καὶ τὸ Κράτος ὀφείλει μὲ στοργὴν νὰ στρέψῃ τὰ βλέμματα πρὸς αὐτοὺς καὶ νὰ λύσῃ τὸ ἠθικὸν καὶ δίκαιον αἴτημά των. Καίτοι ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις, ἐγὼ πιστεύω ὅτι ὀφείλει νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα, καὶ δι’ αὐτό, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δικαίωμά των καὶ ἀμέσως νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ νομίμου αὐτοῦ αἰτήματός των κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα τούτους, μελετῶσα τὰς ζημίας, τοὺς πόρους καὶ τὸν τρόπον τῆς ἐκπληρώσεως. Καὶ ἂς εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ πραγματοποίησις τῆς λύσεως τοῦ ζητήματος τούτου θὰ ἀποτελέσῃ τιμὴν δι’ αὐτήν, διότι πρόκειται περὶ θυσιῶν χάριν τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος τῆς ἐλευθερίας. (Χειροκροτήματα).

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§83Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀρκούντως ἐτονίσθη μέχρι τῆς στιγμῆς τὸ δίκαιον τῶν πολεμοπαθῶν. Πρόκειται περὶ 80.000 Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι ἔπαθαν τρομερὰς καταστροφὰς καὶ δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν ἁπλῆν παρωνυχίδα, ἀλλὰ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει μίαν μεγάλην μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων μέριμναν καὶ μὲ πᾶσαν στοργὴν νὰ εἶχε ἐξετασθῆ τὸ ζήτημα. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ποῖοι εἶναι οἱ πόροι καὶ ποῖα εἶναι ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχει δοθῆ ἀποζημίωσις εἰς τὸ Κράτος καὶ τοῦ ἐὰν ἡ κατανομὴ ἐγένετο καλῶς ἢ κακῶς, ποὺ πρὸ ὀλίγου ἐξετέθη διὰ μακρῶν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, εἶναι ὅτι ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ συνεπῶς καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, ὀφείλουν νὰ προβοῦν εἰς μέτρα τοιαῦτα, ὥστε νὰ ἱκανοποιοῦν ἂν ὄχι τὸ σύνολον, τοὐλάχιστον μίαν μεγάλην μερίδα, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔπαθον. Διότι εἶναι ἀπολύτως βέβαιον ὅτι αἱ Γερμανικαὶ καὶ αἱ Ἰταλικαὶ ὀβίδες καὶ ὅλαι ἐκεῖναι αἱ καταστροφαὶ αἱ ὁποῖαι προῆλθον ἐκ τῆς κατοχῆς, δὲν ἐγένοντο ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον δι’ αὐτὰς τὰς 80.000 τῶν Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν, ἀλλὰ ἐγένοντο ἐναντίον τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ. Ἐὰν τώρα, τυχαίως καὶ μοιραίως ὡρισμέναι οἰκογένειαι ἔπαθαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσῃ τοῦτο ἡ ὁλότης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Συνεπῶς καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς καὶ αἱ Κυβερνήσεις αἱ ἑκάστοτε καὶ ἡ σημερινή, ὤφειλον ὑπὲρ πᾶν ἄλλο νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψει των τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἕλληνες αὐτοὶ εὑρίσκονται ἀκόμη ἄστεγοι καὶ ὅπως πολὺ ὀρθῶς καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος εἶπε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικότητος νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει, διότι, ὅταν δὲν ἔχουν στέγην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθοῦν. Συνεπῶς, ὅπως ἐλέχθη προηγουμένως, ἀποτελεῖ καὶ τοῦτο ἂν ὄχι ἀμέσως τοὐλάχιστον ἐμμέσως μίαν ἔλλειψιν παραγωγικότητος. Τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὤφειλον νὰ κατανεμηθοῦν ἀναλόγως καὶ πρὸ παντὸς καὶ κατὰ κύριον λόγον, ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει οἱ βομβόπληκτοι. Διότι, ὅπως καὶ προηγουμένως εἶπον, καὶ ἐπαναλαμβάνω, οὔτε οἱ Γερμανοί, οὔτε οἱ Ἰταλοὶ εἶχον προσωπικὰ ἐναντίον αὐτῶν, τοὺς ὁποίους ἔπληξαν, ἀλλὰ ἔβαλλον ἐναντίον τοῦ ὅλου Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Συνεπῶς τὸ θέμα εἶναι γενικόν, εἶναι οἰκονομικὸν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὤφειλον νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ καμμίαν λογικὴν νὰ παραταθῇ ἓν τοιοῦτον θέμα, διότι δὲν ἀφορᾷ ἁπλῶς παρωνυχίδα, ἀλλὰ ἀφορᾷ ζήτημα γενικόν, ζήτημα τιμῆς, ἠθικῆς ὑπολήψεως καὶ τιμῆς καὶ ἠθικότητα τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ἀντιπροσωπεύουν. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ συστήσῃ ὁμοθύμως καὶ μετὰ πάσης στοργῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἔστω καὶ ἀργά, τοὐλάχιστον, ἂν ὄχι ἐν τῷ συνόλῳ, ἐν μερικότητι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὸ κυριώτερον, νὰ λάβῃ ἀπολύτως ὑπ’ ὄψει της αὐτὰ καὶ νὰ θελήσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς παθόντας αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μένουν ἀκόμη ἄστεγοι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ θεωρήσουν τὸ Κράτος ἄστοργον, ὥστε νὰ τοὺς στρέψῃ πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις. Εἶναι ζήτημα τοιαύτης σοβαρότητος, ὥστε δύναται νὰ ἔχῃ συνεπείας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Ἔχω τὴν πεποίθησιν καὶ ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὅτι σύσσωμος ἡ Βουλὴ ἀσπάζεται τὰς ἀπόψεις αὐτάς. (Χειροκροτήματα).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καρασπήλιος, ἔχει τὸν λόγον.

§85Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα τὸν λόγον, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου ὅτι τελικῶς θὰ εἴμεθα τόσοι πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἐν γένει πολεμοπαθῶν. Ἡ πληθὺς τόσων ἐκλεκτῶν συναδέλφων, οἵτινες ὡμίλησαν πρὸ ἐμοῦ, ἐξήντλησε τὸ θέμα καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔφερεν αὐτὸ εἰς τὴν ἁρμόζουσαν θέσιν, τὴν θέσιν τῆς ἐπικαιρότητος. Ἂν, συνεπῶς, λαμβάνω τὸν λόγον, δὲν πράττω τοῦτο διὰ νὰ παραβιάσω ἤδη ἀνοικτὰς θύρας, ἀλλὰ διὰ νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου, μὲ τὴν φωνὴν τῆς δικαίας διαμαρτυρίας, τοῦ πόνου καὶ τῆς πικρίας τόσων χιλιάδων Ἑλλήνων, ἐγκαταλειφθέντων εἰς τὴν ἀμείλικτον μοῖραν των. Τὸ θέμα, κύριοι, τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ὑποστάντας καταστροφὰς κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον, ἀπὸ τοῦ 1940–45 ἀπὸ ἐχθρικοὺς ἐναερίους βομβαρδισμούς, εἴτε ἀπὸ ἄλλας πολεμικὰς αἰτίας, εἶναι θέμα ποὺ ἐνδιαφέρει καὶ συγκινεῖ μίαν μεγάλην μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Εἶναι ἑπομένως, θέμα κατ’ ἐξοχὴν κοινωνικόν, ἡ λύσις τοῦ ὁποίου ἔκτοτε ἦτο ἐπιβεβλημένη. Ἀλλά, καίτοι παρῆλθον τόσα ἔτη, δὲν ἐλύθη τὸ θέμα καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο καὶ καμμία προσπάθεια συγκεντρώσεως στοιχείων καὶ προωθήσεως τοῦ ζητήματος πρὸς τὴν λύσιν του. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἀναγνωρίζωμεν καί, νομίζω, ὅτι οἱ πάντες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀναγνωρίζομεν, ὅτι εἰς εὐνομούμενον Κράτος ὑπάρχει ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ ἐξετάζῃ καὶ νὰ μεριμνᾷ διὰ τὰ αἰτήματα τῶν πολιτῶν του, τότε θὰ ὁμολογήσωμεν ἀναγκαίως ὅτι διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ εἶναι ἔτι ἐπιτακτικωτέρα. Ἐν τῇ τοιαύτῃ συνθέσει τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς πολίτας του καὶ ἐν ὄψει τοῦ νομίμου καὶ δικαίου τοῦ αἰτήματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν, ὑπέβαλον καὶ ἐγώ, μεταξὺ τόσων ἄλλων ἐκλεκτῶν συναδέλφων, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς περιόδου τῆς παρούσης Βουλῆς, ἀφ’ ὅτου δηλαδὴ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ συμπαρακάθημαι καὶ ἐγὼ εἰς τὰ ἑδώλια τῆς αἰθούσης ταύτης, σχετικὴν ἐρώτησίν μου πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργούς, διὰ νὰ πληροφορήσωσι τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ἐὰν καὶ πῶς σκέπτωνται νὰ ἐπιλύσωσι τὸ θέμα τοῦτο. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι εἰς τὴν ἐρώτησίν μου αὐτὴν ἐδόθη ἀπάντησις. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἀπάντησις αὐτὴ δὲν ὑπῆρξε καθόλου ἱκανοποιητική. Τοῦτο, ἐν πολλοῖς, εἶναι εὔλογον, εἶναι φυσικόν, διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔχει στοιχεῖα, δὲν εὗρε προεργασίαν, διὰ τὴν λύσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἶπον, ὅμως, ἐν πολλοῖς, διότι δὲν σημαίνει, διότι δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα, ὅτι τὸ θέμα θὰ πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ. Εἶναι βέβαιον, κατὰ τὴν ἐμὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει νομικὴν ὑποχρέωσιν διὰ τὴν λύσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ — καὶ εἰς τοῦτο συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν ἀξιότιμον καὶ ἔγκριτον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἔχω, ὅμως — καὶ ἂς μοῦ συγχωρηθῇ τοῦτο — μίαν διαφωνίαν ἐπὶ τοῦ σημείου, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτή, ἡ καθαρῶς νομική, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λεχθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Διότι, ἂν ὑπῆρχον νομικαὶ διατάξεις ἢ κανόνες δικαίου, ὑποχρεοῦντες τὸ Κράτος εἰς τὴν λύσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, τότε, νομίζω, ὅτι μόνον ἡ αἴθουσα αὐτὴ δὲν θὰ ἠσχολεῖτο μὲ τὴν λύσιν τοῦ θέματος, ἀλλὰ ἄλλαι αἴθουσαι, λίαν γνώριμοι εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ ἐλαχίστη κοινοβουλευτικὴ πεῖρα, τὴν ὁποίαν ἔχω, μὲ ὁδηγεῖ εἰς τὴν σκέψιν ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἐπιλύονται νομικὰ θέματα καὶ δὲν συζητοῦνται νομικαὶ λύσεις, ἐπὶ ὑπαρχουσῶν νομικῶν διατάξεων, ἀλλὰ ἀντιθέτως, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δημιουργοῦνται κανόνες πρὸς ἐπίλυσιν ὑπαρχόντων θεμάτων. Καὶ αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μᾶς δώσῃ, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν, διὰ νὰ θεμελιώσωμεν κανόνας δικαίου, οἵτινες θὰ ὁδηγήσωσι εἰς τὴν λύσιν τοῦ θέματος. Ἐπιθυμία μου, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι νὰ κατηγορήσω οὐδένα, μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις αὐτή, πολλῷ δὲ μᾶλλον τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία εἶναι ἡ περισσότερον ἀνεύθυνος. Ἁπλῶς δράττομαι τῆς εὐκαιρίας τῆς συζητήσεως τοῦ συζητουμένου θέματος, διὰ νὰ ὑποβάλω καὶ ἐγὼ θερμήν, θερμοτάτην σύστασιν ἀλλὰ καὶ παράκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ θελήσῃ νὰ συμπεριλάβῃ ἐν τῇ ἐγνωσμένῃ της δραστηριότητι καὶ φροντίδι καὶ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν καὶ νὰ δώσῃ εἰς τὸ θέμα ὅλην της τὴν στοργὴν καὶ τὴν κατανόησιν καὶ νὰ φιλοδοξήσῃ νὰ ἐπιτύχῃ μίαν λύσιν εὐτυχῆ.

§86Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τὴν περιφέρειάν σας, εἰς τοὺς βομβοπλήκτους, τοὺς παθόντας γενικῶς, ἐχορηγήθησαν βοηθήματα ἢ δάνεια, μέχρι τοῦδε;

§87Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Ἐφ’ ὅσον γνωρίζω, ὄχι.

§88Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἐπερίσσευσαν ἀπὸ τὰς παγωμένας πιστώσεις, κύριε συνάδελφε.

§89Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς ἄλλας περιφερείας ἐχορηγήθησαν.

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§91Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐχορηγήθησαν.

§92Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὴν πληροφορίαν. Ὅπως σᾶς εἶπε καὶ ὁ κ. συνάδελφός μου, ἐδόθησαν εἰς διαφόρους Νομούς, 68 ἑκατομ. βοηθήματα μέχρι τὸ 1951 καὶ ἀπὸ τὸ 1956 ἐδόθησαν ἄλλα 35 ἑκατομμύρια.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ἐδόθησαν;

§94Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Νὰ σᾶς εἴπω: «Ἀλεξανδρούπολις.... (ἀναγινώσκει ὀνόματα περιφερειῶν καὶ ἀριθμούς)....».

§95Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὁ Πειραιεὺς καὶ ἡ Πελοπόννησος δὲν ἔλαβον οὔτε μίαν δραχμήν.

§96Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐκ τῶν 68 ἑκατομ. τὰ 30 ἑκατομ. ἐδόθησαν εἰς τὴν Κρήτην.

§97Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1 κατεστραμμένος Νομὸς τοῦ Κράτους, ὁ Νομὸς Κοζάνης, φιγουράρει ὡς πρῶτος, μὲ τὰ ποσὰ ποὺ ἐπῆρε, δηλαδή, μηδέν.

§98Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δηλαδὴ κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἐκείνους ποὺ ἔδωσαν μέχρι τὸ 1951 τὰ λεπτά;

§99Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἀφ’ ἧς ἐδημιουργήθη τὸ θέμα, συνεχῶς αὐτὴ ἡ κατάστασις παρουσιάζεται. Πρέπει νὰ σημειώσητε ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης εἶναι τὰ Σέρβια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰ Καλάβρυτα τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν λέγῃ τὸ παρελθόν, ἐννοεῖ τὴν διετίαν τοῦ Κέντρου. Ἡ διετία τοῦ Κέντρου εἶναι μεγαλυτέρα ἢ ἡ Συναγερμικὴ πενταετία;

§100Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Συναγερμικὴ πενταετία, ἀσχολεῖται μὲ τοὺς σεισμοπλήκτους.

§101Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰσέπραξε πολὺ περισσότερα διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους.

§102Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς πληροφορήσητε ἂν διετέθη διὰ τὸν Πειραιᾶ οἱονδήποτε ποσόν.

§103Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας δίδομεν, ἀντλοῦμεν ἀπὸ μίαν κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν διάθεσίν μου. Εἰς αὐτὴν δὲν φαίνεται ὁ Πειραιεύς.

§104Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ὁ Πειραιεὺς ἠγνοήθη, ὅταν τὰ ποσὰ αὐτὰ ἐδίδοντο εἰς τὴν Κρήτην καὶ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα. Αἱ χρηματοδοτήσεις αὗται ἐγένοντο τὸ 1950 καὶ 1951.

§105Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς παρεμβληθείσης συζητήσεως, νομίζω, ὅτι ἡ ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθόν, καὶ ἡ ἀναζήτησις εὐθυνῶν δὲν προωθεῖ τὸ θέμα. Ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς πυροπαθεῖς καὶ βομβοπλήκτους καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέχωμεν εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξεύρωμεν λύσιν τοῦ θέματος. Αἱ πολεμικαὶ ζημίαι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ βαρύνουν μόνον μίαν τάξιν Ἑλλήνων. Αἱ ζημίαι πολέμου πρέπει νὰ βαρύνωσι καθολικῶς ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Δὲν θὰ ἐδίσταζα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νὰ εἰσηγηθῶ λύσιν ὑποχρεώνουσαν καθολικῶς τοὺς Ἕλληνας. Προερχόμενος ἀπὸ τὸν Νομὸν Ἀχαΐας, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ πόλις τῶν Πατρῶν εἶναι ἡ πρώτη πόλις τῆς Ἑλλάδος ποὺ εἶχε τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ βομβαρδισθῇ ἐντὸς τῶν πρώτων ὡρῶν τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἀνάνδρου ἐπιθέσεως τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας καὶ ἐντεῦθεν νὰ θρηνῇ ἑκατοντάδας θυμάτων εἰς νεκροὺς κυρίως ἀλλὰ καὶ τραυματίας, καὶ νὰ ἴδῃ καὶ δυστυχῶς, νὰ βλέπῃ μέχρι σήμερον τὰ κτίριά της νὰ κεῖνται εἰς ἐρείπια. Δὲν εἶναι μόνον αἱ Πάτραι, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι κωμοπόλεις τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας κατεστραμμέναι ἐκ τοῦ πολέμου. Ὑπενθυμίζω μόνον μετ’ εὐλαβείας τὰ τραγικὰ θύματα τῆς πόλεως τῶν Καλαβρύτων, μετὰ τῆς περιοχῆς των, ὅπου ὁ μὲν ἄρρην πληθυσμὸς ἐφονεύθη, ὅλαι δὲ αἱ οἰκίαι ἔγιναν παρανάλωμα τοῦ πυρός. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν ὑπῆρχεν Ἰταλικὴ παροικία μὲ ἀξιόλογον περιουσίαν, ἥτις περιῆλθεν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Εἶναι ἀνάγκη αὐτὴ ἡ περιουσία νὰ ἐκποιηθῇ καὶ τὸ ἀντίτιμον νὰ ἀποτελέσῃ ἀπαρχὴν ἀποζημιώσεως. Ἡ ἐκποίησις τῆς Ἰταλικῆς περιουσίας εἶναι ἐπιβεβλημένη, διότι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ διαχείρισις ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἔχῃ ἀχρηστευθῇ. Ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὴν ἑξῆς πρότασιν: 1) Νὰ ἀναγνωρισθῇ δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ὅτι ὑπάρχει θέμα ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν. 2) Νὰ συσταθῇ Ἐπιτροπὴ ὀλιγομελής, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἀνατεθῇ ἡ συγκέντρωσις καὶ ἡ ταξινόμησις στοιχείων τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν καὶ ἡ ἀξιολόγησις τῆς σειρᾶς τῶν δικαιουμένων ἀποζημιώσεως. 3) Νὰ συσταθῇ ἑτέρα Ἐπιτροπή, ἥτις νὰ μελετήσῃ τὰς λύσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπίσης νὰ ἀνατεθῇ περαιτέρω, καὶ ἡ μελέτη πρὸς ἀνεύρεσιν καὶ ἄλλων λύσεων, καὶ νὰ ἐπιλεγῇ ἡ καλυτέρα καὶ 4) Νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι πᾶν ποσὸν ποὺ θὰ καταβληθῇ ἀπὸ τὰ ἡττηθέντα κράτη καὶ ἀφορᾷ τὰς ἰδιωτικὰς ἀπαιτήσεις νὰ χρησιμεύσῃ διὰ τοὺς βομβοπλήκτους καὶ πολεμοπαθεῖς.

§106Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐκάματε, νομίζω ὅτι ἔχουν πρακτικότητα καὶ θεωρῶ καθῆκον μου νὰ τὸ τονίσω. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ὅταν προτείνετε τὴν κατάρτισιν Ἐπιτροπῶν, ἐννοεῖτε Ἐπιτροπὰς Κοινοβουλευτικὰς ἢ ὄχι;

§107Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ προτιμοῦσα νὰ ἦσαν μικταὶ Ἐπιτροπαί, νὰ μετέχουν καὶ βουλευταὶ ἀλλὰ καὶ εἰδικοὶ διὰ τὰς μελέτας, εἴτε διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων, διότι οἱ βουλευταί....

§108Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμμερίζομαι ἀπολύτως τὰς ἀπόψεις σας καὶ νομίζω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ, πάντως τὸ εὔχομαι, καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θελήσῃ νὰ συμφωνήσῃ εἰς τὸν καταρτισμὸν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν μικτῶν, μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία, βεβαίως θὰ διαιρεθῇ εἰς δύο τμήματα, διότι πράγματι αὐτὰ τὰ δύο στάδια, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διανύσῃ ἡ ἔρευνα ποὺ θὰ γίνῃ, τὰ στάδια, τὰ ὁποῖα ἐτονίσατε καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ θὰ εἶχε οὐσιώδη σημασίαν, ἐὰν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ βουλευταὶ ἐκ τῶν κόλπων μας, ἐὰν κατηρτίζοντο αἱ δύο αὐταὶ ἢ μᾶλλον ἡ μία Διακομματική, ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα αὐτό. Λέγω δὲ ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐκ τῆς Βουλῆς ἡ Ἐπιτροπή, διότι εἶναι μεγάλη ἡ εὐθύνη ἡμῶν ὅλων, δὲν πρόκειται δὲ ἡ Κυβέρνησις υἱοθετοῦσα μίαν τοιαύτην Ἐπιτροπήν μας νὰ ἀπαλλοτριώσῃ δικαιώματα τὰ ὁποῖα τυχὸν ἔχει. Ἡ συνεργασία Κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς εἰς τοιαῦτα θέματα πρέπει νὰ εἶναι ὄχι μόνον συνεργασία λόγων, ἀλλὰ συνεργασία ἔμπρακτος, δεδομένου ὅτι ὑπεύθυνοι διὰ τὰς μέχρι τοῦδε παραλείψεις, εἴμεθα ὅλοι, ὀλίγο ἢ πολύ, ὅλα τὰ Κόμματα, ἐφ’ ὅσον ὅλοι εἴμεθα ὑπεύθυνοι, θὰ πρέπει ἴσως ὅλοι νὰ ἀναλάβωμεν τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος, δηλαδὴ τὴν ἐξεύρεσιν ὡρισμένων λύσεων, τὰς ὁποίας καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐξετάσῃ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς πραγματοποιήσῃ.

§109Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Εὐχαριστῶ θερμῶς, τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον, διὰ τὴν τιμὴν ποὺ μοῦ ἔκαμε νὰ συμπληρώσῃ ὅσα ὀρθότατα συνεπλήρωσε. Πρὶν ἢ ὅμως κατέλθω τοῦ βήματος, ποιοῦμαι καὶ πάλιν ἔκκλησιν καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θελήσῃ, ἐπὶ τέλους νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα τοῦτο, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι οὕτω πράττουσα θὰ ἐπιτελέσῃ ἔργον κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ ἐκδηλώσεως ἐθνικῆς ἀλληλεγγύης. Πέραν δὲ τούτου, ἂς εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ ἐπισύρῃ τὴν αἰωνίαν εὐγνωμοσύνην 80 χιλιάδων Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν. (Χειροκροτήματα).

§110Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ πόσον θεωρῶ ἀνέκαθεν τὸ ζήτημα σοβαρόν, κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας καὶ μίαν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἰς τὰς 24.4.1956, πρὸ ἑνὸς ἔτους, εὐθὺς ἀμέσως μόλις συνεκροτήθη εἰς Σῶμα ἡ παροῦσα Βουλή. Τὴν ἔκαμα ἐγὼ καὶ ὁ κ. Πανούσης. Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....».

«ΠΡΟΤΑΣΙΣ ΝΟΜΟΥ

Περὶ ἀναγνωρίσεως τῶν γενομένων ζημιῶν εἰς βομβοπλήκτους, πυροπαθεῖς, πολεμοπαθεῖς ἐν γένει κατὰ τὸν Βʹ παγκόσμιον πόλεμον καὶ ἀποζημιώσεως αὐτῶν». Ἄρθρον 1. Βομβόπληκτοι, πυροπαθεῖς, πολεμοπαθεῖς ἐν γένει θεωροῦνται οἱ ὑποστάντες ζημίας ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1940 μέχρι καὶ τῆς 31 Μαΐου 1945 ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ (Γερμανῶν, Ἰταλῶν, Βουλγάρων, Ἀλβανῶν) ἐπὶ ἧς κινητῆς καὶ ἀκινήτου αὐτῶν περιουσίας πάσης μορφῆς καὶ εἴδους ἐκ βομβαρδισμῶν, πυρκαϊῶν, ἐμπρησμοῦ, λεηλασίας, ἐπιτάξεων κ.λ.π. Ἄρθρον 2. Πρὸς ὑπολογισμὸν τῆς ζημίας λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ σημερινὴ ἀξία ἀντικαταστάσεως εἰς δραχμάς. Ἄρθρον 3. Ἱδρύεται παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Οἰκονομικῶν Κεντρικὴ Ἐπιτροπή, ἥτις θέλει διευθύνει τὰς ἐν γένει ἐργασίας ἐξακριβώσεως ζημιῶν. Παρὰ τῇ Ἐπιτροπῇ δὲ ταύτῃ τοποθετοῦνται, διοριζόμενοι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, δύο ἀντιπρόσωποι ἐκ τῶν ὑπὸ τῶν οἰκείων ὀργανώσεων ὑποδεικνυομένων. Ἄρθρον 4. Ἱδρύονται κατὰ Νομοὺς ἢ περιφερείας εἰδικαὶ ἐκδικαστικαὶ Ἐπιτροπαὶ πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν ζημιῶν. Αἱ Ἐπιτροπαὶ αὗται εἶναι ἑξαμελεῖς, ἀπαρτιζόμεναι ἐξ ἑνὸς δικαστικοῦ, ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀνωτάτου ἐν τῷ Νομῷ Δικαστηρίου, ἑνὸς μηχανικοῦ, ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ Νομομηχανικοῦ, ἑνὸς μηχανικοῦ τοῦ Δήμου, ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ Δημάρχου, καὶ τριῶν μελῶν, ὑποδεικνυομένων ὑπὸ τῶν οἰκείων ὀργανώσεων, ἐκ τῶν μελῶν αὐτῶν, ἢ ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, ὅπου δὲν ὑπάρχει ὀργάνωσις. Τῆς Ἐπιτροπῆς προεδρεύει τὸ δικαστικὸν μέλος, ἀναπληρούμενον ὑπὸ τοῦ Νομομηχανικοῦ ὑποδεικνυομένου μηχανικοῦ. Ἡ Ἐπιτροπὴ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ παρόντων τεσσάρων μελῶν. Ἐν ἰσοψηφίᾳ ἰσχύει ἡ ψῆφος τοῦ Προέδρου. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη λαμβάνει γενικὰς ὁδηγίας, διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς, παρὰ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 3 Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 5. Δι’ εἰδικοῦ Διατάγματος καθορίζονται αἱ λεπτομέρειαι ἐξακριβώσεως ζημιῶν, ἰδιαιτέρως διὰ τὰ ἀκίνητα καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὰ κινητά, κεχωρισμένως δὲ διὰ τὰ ἐμπορεύματα καὶ τὰ λοιπὰ κινητά. Αἱ ὑπὸ Κρατικῶν ἢ Δημοτικῶν Ἀρχῶν καὶ ὑπηρεσιῶν γενόμεναι ἐν τῷ παρελθόντι ἀπογραφαὶ ζημιῶν, τίθενται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κατὰ περιφερείας ἢ Νομοὺς Ἐπιτροπῶν χρησιμεύουσαι ὡς στοιχεῖον διὰ τὴν ὁριστικὴν ἐκτίμησιν. Ἄρθρον 6. 1. Ἡ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς διαδικασία εἰς οὐδὲν ὑπόκειται τέλος. 2. Αἱ ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς οὐδὲν ὑπόκεινται ἔνδικον μέσον, πλὴν ἀναθεωρήσεως. 3. Ἡ αἴτησις πρὸς ἀναθεώρησιν εἶναι δεκτὴ ἐντὸς δύο μηνῶν διὰ τοὺς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἓξ μηνῶν διὰ τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εὑρισκομένους ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τῆς ἀποφάσεως εἰς τὸν δικαιοῦχον καὶ διὰ τοὺς κάτωθι λόγους: α) Πλάνην περὶ τὸ πρόσωπον τοῦ αἰτοῦντος. β) Ἐὰν κακῶς ἀπερρίφθη ἡ αἴτησις. γ) Διὰ λογιστικὸν λάθος. δ) Διὰ παράλειψιν ἐξακριβώσεως ἐκτιμήσεως κεφαλαίου τινὸς τῆς δηλώσεως. 4. Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἡ αὐτεπάγγελτος ἀναθεώρησις τῆς ἀποφάσεώς της, ἐν ᾗ περιπτώσει ἤθελεν ἐξακριβωθῇ ὅτι ὁ δικαιοῦχος ἀπεζημιώθη κατ’ ἄλλον τρόπον. 5. Ἡ ταχυδρομικὴ καὶ τηλεγραφικὴ ἀλληλογραφία τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαλλάσσεται παντὸς τέλους, τὰ δὲ ἐντεταλμένα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς πρόσωπα δι’ ὑπηρεσίαν, ὡς καὶ τὰ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοιαύτης, τυγχάνουσι ἐκπτώσεως 50%, ταξιδεύοντα ἀτμοπλοϊκῶς ἢ σιδηροδρομικῶς. Ἄρθρον 7 Αἱ ἐκδικασθησόμεναι ἀποζημιώσεις καθορίζονται κατὰ ποσοστὰ ἐπὶ τῆς πραγματικῆς ζημίας ὡς ἑξῆς: 1. Προκειμένου περὶ ἀκινήτων καὶ ἐμπορευμάτων:

2. Προκειμένου περὶ λοιπῶν κινητῶν:

Ἄρθρον 8. Ἐπιτρέπεται, ἵνα διὰ Διατάγματος, ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διαταχθῇ ἡ ὁλοκληρωτικὴ πληρωμὴ τῶν ἐκδικασθησομένων ποσῶν, ἐὰν ἡ καταβολὴ τῶν ὑπὸ τῶν τέως ἐχθρικῶν κρατῶν ὀφειλομένων ἀποζημιώσεων ἤθελε γίνει ἐν ἐπαρκεῖ μέτρῳ καὶ ἐὰν οἱ διατεθησόμενοι πόροι ἀποσβέσεως τῶν ὁμολογιῶν, δι’ ὧν θὰ ἀποζημιωθῶσιν οἱ δικαιοῦχοι, κατὰ τὰ κάτωθι ὁριζόμενα, ἤθελον ἐπιτρέψει τοῦτο. Ἄρθρον 9. Παρέχεται δικαίωμα ὑποβολῆς δηλώσεων ζημιῶν ἐντὸς 3 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος. Ἡ προθεσμία αὕτη δύναται νὰ παραταθῇ διὰ Διατάγματος. Αἱ ἐν λόγῳ δηλώσεις ἐκδικάζονται ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 4 Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 10. Αἱ ἀποζημιώσεις θέλουσι καταβληθῇ εἰς ὁμολογίας, ἐκδιδομένας εἰς δολλάρια, τῇ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους, τοκοφόρους δὲ καὶ λαχειοφόρους. Διὰ διατάγματος δὲ θέλει ὁρισθῇ ἡ διάρκεια ἀποσβέσεως αὐτῶν. Ἀνατίθεται διὰ Διατάγματος εἰς μίαν τῶν Τραπεζῶν ἡ ἔκδοσις τῶν ὁμολογιῶν, ἡ ὀργάνωσις λαχείου πολεμοπαθῶν, κατὰ τὸ σύστημα τοῦ Λαχείου Συντακτῶν ἢ Ἐθνικοῦ τοιούτου καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν προβλεπομένων πόρων. Ὁμοίως ἡ καταβολὴ τῶν τόκων τῶν ὁμολογιῶν καὶ γενικῶς ἡ ὅλη διαχείρισις αὐτῶν. Ἄρθρον 11. Πόροι, οἵτινες θέλουσι διατεθῆ διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν ὁμολογιῶν, εἶναι οἱ κάτωθι: α) Αἱ πολεμικαὶ ἐπανορθώσεις. β) Αἱ πρόσοδοι τῶν ὑπὸ μεσεγγύησιν ἐχθρικῶν περιουσιῶν. γ) Ὁλόκληρος ἡ φορολογία οἰκοδομῶν τῶν ἀνεγερθησομένων ἐπὶ οἰκοπέδου καταστραφείσης οἰκοδομῆς, ἔτι καὶ ἂν τὸ οἰκόπεδον μεταβιβασθῇ εἰς ἕτερον. δ) Τὸ ἀντίτιμον μηχανημάτων Ο.Δ.Ι.Σ.Υ. καὶ τῶν πλοίων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν ἐπανορθώσεων. ε) Μικρὰ πρόσθετος φορολογία ἐπὶ τῶν μεταβιβάσεων. στ) Τὰ κέρδη εἰδικοῦ λαχείου, πρὸς τοῦτο ἱδρυομένου. ζ) Πρόσθετος φορολογία 5% ἐπὶ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν, τῶν μηδόλως πληγεισῶν τοιούτων. η) Φορολογία 5% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀπηλλαγμένων φόρου οἰκοδομῶν. θ) Εἰδικὸν χαρτόσημον ἐπὶ πάσης περιπτώσεως καὶ εἰδικὸν γραμματόσημον, μετὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ὑπὲρ σεισμοπλήκτων τοιούτου. ι) Ποσὸν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, κατ’ ἔτος ἀναγραφόμενον, μέχρι τελικῆς ἀποσβέσεως τῶν ὁμολογιῶν. ια) Εἰσφορὰ τῶν διὰ τῆς ἐκμηδενίσεως τῆς δραχμῆς ἐξωφλησάντων ἐνυπόθηκα δάνεια ἢ ὀφειλὰς διὰ συμβολαίων ἀποδεικνυομένας, ἀπὸ τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν 200.000 δραχμῶν καὶ ἄνω. ιβ) Μικρὰ εἰσφορὰ ἐπὶ εἰσερχομένων καὶ ἐξερχομένων ἐκ τῶν Τελωνείων εἰδῶν. Ἄρθρον 12. Τοῦ εἰδικοῦ τμήματος Τραπέζης, εἰς ἣν θέλει δοθῇ δικαίωμα ἐκδόσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν ὁμολογιῶν, μετέχει καὶ εἷς ἐκπρόσωπος τῶν οἰκείων ὀργανώσεων, διοριζόμενος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἐκ τῶν ὑπὸ τῶν ὀργανώσεων προτεινομένων. Ἄρθρον 13. Μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἐκδικάσεως καὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν δικαιωμάτων ἑκάστου τῶν πολεμοπαθῶν, δύναται ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 4 Ἐπιτροπὴ νὰ ἐκδίδῃ ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν διὰ τὴν χορήγησιν ἀτόκου δανείου ἴσου πρὸς τὸ 10% τῆς αἰτουμένης καὶ προσωρινῶς ἐξακριβωμένης ἀξίας ἐπὶ ζημίας ἀκινήτου, ἐφ’ ὅσον ὁ δικαιοῦχος οὐδεμιᾶς ἀπολύτως ἔτυχεν ἐνισχύσεως διὰ τὰς ζημίας του. Ἄρθρον 14. Ἐν περιπτώσει μελλοντικῆς ἱδρύσεως Τραπέζης Κτηματικῆς Πίστεως, καθαρῶς κρατικῆς, μὲ προορισμὸν τὴν χορήγησιν δανείων διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἀποκλειστικῶς λαϊκῶν καὶ μικροαστικῶν κατοικιῶν, μεταβιβάζεται εἰς ταύτην ὁλόκληρος ἡ διαχείρισις τῶν ὁμολογιῶν, τοῦ εἰδικοῦ λαχείου καὶ τοῦ ταμείου ἐν γένει ἀποσβέσεως αὐτῶν. Ἄρθρον 15. Διὰ τὴν συγκρότησιν σταθερᾶς τιμῆς τῶν ὁμολογιῶν καὶ ἵνα αὗται ἀποτελέσωσιν ἀντικείμενον συναλλαγῶν, ὁρίζονται τὰ κάτωθι εὐεργετήματα ὑπὲρ τῶν ὁμολογιῶν τούτων: α) Κρατικὴ ἐγγύησις. β) Ἰδανικὴ ἐγγύησις διὰ τῆς αὐτομάτου ὑποθηκεύσεως 1% ἐπὶ πάσης ἀστικῆς καὶ ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας. γ) Γίνονται δεκταὶ αἱ ὁμολογίαι πρὸς ἐξόφλησιν φόρων μέχρι 10%. δ) Ἀντιστοίχως τὸ Δημόσιον πληρώνει μὲ τὰς ὁμολογίας ταύτας τὸ 10% ἐπὶ παντὸς λογαριασμοῦ ἐργολάβων δημοσίων ἔργων καὶ παντὸς προμηθευτοῦ τοῦ Κράτους. ε) Γίνονται δεκταὶ αἱ ὁμολογίαι διὰ τὴν ἐξόφλησιν προσφυγικῶν κλήρων καὶ φόρων παλαιῶν χρήσεων. Ὁμοίως γίνονται δεκταὶ διὰ τὴν κατάθεσιν ἐγγυήσεως πάσης φύσεως. Ἄρθρον 16. Ὑποχρεοῦται ἡ Τράπεζα, εἰς ἣν θέλει ἀνατεθῇ ἡ ἔκδοσις καὶ διαχείρισις τῶν ὁμολογιῶν, δύναται δὲ καὶ πᾶσα ἄλλη Τράπεζα, νὰ δέχεται τὰς ὁμολογίας ταύτας ὡς ἐνέχυρον διὰ τὴν χορήγησιν δανείων μέχρι 50% τῆς ὀνομαστικῆς ἀξίας αὐτῶν. Ἐπιτρέπεται δὲ εἰς τὰς αὐτὰς Τραπέζας ἡ ἀγορὰ τῶν ὁμολογιῶν εἰς τὰ 90% τῆς ὀνομαστικῆς ἀξίας των. Ἄρθρον 17. Τὴν πληρωμὴν τῶν ἀποζημιώσεων, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, δύναται τὸ Κράτος διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀναθέσῃ ὁποτεδήποτε διὰ συμβάσεως εἰς ὅμιλον ξένων ἢ ἡμεδαπῶν κεφαλαιούχων ἢ εἰς τραπεζιτικὸν ὀργανισμόν, εἰς ὃν ἤθελεν ἀνατεθῆ ἡ εἰς χρῆμα καταβολὴ τῶν ἀποζημιώσεων ἢ ἡ ρευστοποίησις τῶν ὁμολογιῶν ἢ καὶ ἡ χορήγησις δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ τούτων. Ἄρθρον 18. Πᾶσα λεπτομέρεια ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ παρόντος νόμου κανονίζεται διὰ Διατάγματος καὶ ὑπουργικῶν ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1957; Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Κων. Καλκάνης, Βασ. Πανούσης».

§111Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Διὰ νὰ ὑπογραμμίσω τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος, σᾶς λέγω ὅτι ὑπῆρχε νόμος, ὁ ὁποῖος ἔλεγε ὅτι οὐδεὶς δὲν ἠμπορεῖ ἀπὸ τὸν πόλεμον νὰ βγῇ πλουσιώτερος.

§112Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὲ προσέξῃ: «Ἄρθρον 10ον.... (ἀναγινώσκει)....». Αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, καὶ κύριοι συνάδελφοι, δὲν λέγω ὅτι εἶναι εὔκολον, ἀλλὰ εἶναι ἕνας τρόπος τὸν ὁποῖον δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν Βουλήν, νὰ καταστήσῃ ἄρτιον. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα, τὴν κατέθεσα πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν μέχρι σήμερον νὰ εἰσαχθῇ οὔτε κἂν πρὸς συζήτησιν. Ἐλπίζω ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ ληφθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἠθικὸν καὶ δίκαιον.

§113Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὅταν ὑπάρχῃ καλὴ διάθεσις, πολλὰ πράγματα δύναται νὰ ἐπιτευχθοῦν. Καί, ὅπως τὸ ζήτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐκτελεσθέντων εἰς τὴν Κρήτην ὑπὸ τῶν Γερμανῶν εὗρε εὐτυχῆ λύσιν, ἔτσι καὶ σήμερον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δείξῃ καλὴν διάθεσιν, δύναται τὸ συζητούμενον θέμα νὰ εὕρῃ εὐτυχῆ λύσιν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Αὐγερινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§115Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου καὶ τὴν συνηγορίαν εἰς τὴν φωνὴν τῶν ἄλλων, ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων, διὰ τὸ μέγα αὐτὸ θέμα καὶ δίκαιον τῶν βομβοπλήκτων. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς ἓν τόσον σοβαρὸν ζήτημα παρέμεινεν ἐκκρεμὲς καὶ ἀμελέτητον ἐπὶ μίαν 15ετίαν. Θὰ ἔπρεπε, ἐὰν ὄχι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὑποτίθεται, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀρχήν, τοὐλάχιστον αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, καὶ δὴ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἐπὶ τόσον χρόνον εἶχεν τὸ βάρος τῆς ἐπιλύσεως ὅλων τῶν μεταπολεμικῶν ζητημάτων, νὰ εἶχε μελετήσει, νὰ εἶχε ἀντιμετωπίσει θεωρητικῶς ἔστω τὸ ζήτημα, ὥστε εἰς δεδομένην στιγμὴν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ καὶ θετικῶς. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι θέμα ἐθνικόν, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους, διότι συμφέρον τοῦ Κράτους εἶναι νὰ δημιουργῇ καὶ νὰ θεμελιώνῃ τὴν πίστιν του ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιλαμβάνεται. Ἐὰν ποτὲ ἡ Ἑλλάς, ἡ ἱστορία, ἀτυχῶς συνεχίζεται, ἐπανέλθῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ ζητήσῃ τὴν συνδρομὴν τῶν τέκνων της διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ ἐθνικά της συμφέροντα καὶ τὴν ὑπόστασίν της, μὲ ποῖα ἐπιχειρήματα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ καὶ πάλιν τὸν ἐνθουσιασμὸν τῆς Ἀλβανίας;

§116Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι ἀπαράδεκτον, ὁ Ἕλλην ποτὲ δὲν προσέφερε μὲ ἐπιχειρήματα ὑλικῆς μορφῆς τὰς θυσίας του ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους.

§117Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σύμφωνοι, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλέψωμεν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ εἰς τὸ μέλλον ἡ 5η φάλαγξ, ἡ φατρία ἡ ὁποία θὰ προβάλῃ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ Κράτους εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θὰ εὑρίσκῃ ἔδαφος ἀναπτύξεως τοῦ σπέρματος τῆς διαφθορᾶς, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κλονίσῃ τὰ θεμέλια ἑνὸς ἀγῶνος. Ἡ ἐπερώτησις, ὡς ἐτέθη δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔχει εὐθύνας, ἀλλ’ ἔχει τὴν ἔννοιαν συστάσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐξετάσῃ μὲ ἐνδιαφέρον τὸ θέμα καὶ ἐντὸς τῶν σημερινῶν δυνατοτήτων. Ἀλλὰ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου καὶ συμπαθεστάτου κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔφερεν ἑαυτὴν εἰς θέσιν ἐπερωτωμένου καὶ ἐλεγχομένου, ὅτι δὲν ὑπάρχουν οἰκονομικὰ περιθώρια πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἡμεῖς θὰ ἠθέλαμεν νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὸ θέμα μελετᾶται καὶ ὅτι θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν καιρῷ καὶ ὅτι ἔχουν προβλεφθῆ καὶ ὡρισμένοι τρόποι οἰκονομικῆς ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ὅταν ἔχουν ἀντιμετωπισθῇ τόσα ἄλλα, ἐκ τοῦ πολέμου ζητήματα, ὅπως π. χ. τῶν πωλησάντων ἀκίνητα κατὰ τὴν κατοχήν, τῶν μικροκαταθετῶν καὶ ἀργότερον τῶν σεισμοπλήκτων, ἐνῷ οἱ πολεμοπαθεῖς δικαίως ἔχουν τὸ παράπονον ὅτι ἐγκατελείφθησαν τελείως, διότι εἶναι τὸ πρῶτον θῦμα τοῦ πολέμου. Μαζὶ μὲ τὸν πρῶτον Ἕλληνα στρατιώτην πίπτοντα εἰς τὴν Ἀλβανίαν, ἔπιπτον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὰ πρῶτα οἰκήματα εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν ἀπὸ τοὺς βομβαρδισμοὺς ἀπὸ ἀέρος τῶν ὀρδῶν τοῦ Μουσολίνι. Ἐπίσης προτοῦ εἰσέλθουν αἱ ὀρδαὶ τοῦ Χίτλερ, ἐβομβαρδίσθησαν αἱ πόλεις καὶ τὰ χωρία τῆς Πελοποννήσου, διὰ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ διαφυγὴ τῶν Ἄγγλων καὶ Αὐστραλῶν καὶ ἡ παροχὴ προστασίας πρὸς αὐτοὺς ἀπὸ τοὺς κατοίκους, καὶ οἱ ὁποῖοι σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς ἀντιμετωπίζουν ἐχθρικῶς εἰς τὸ ἐθνικὸν θέμα τῆς Κύπρου. Ἐβομβαρδίσθησαν, λέγω, αἱ πόλεις καὶ τὰ χωρία τῆς Πελοποννήσου. Ἐν τούτοις, εἰς τὰς 28 Μαΐου ἐπλήγη, καὶ εἶχον τὸ ἀτύχημα νὰ εἶμαι μεταξὺ τῶν βομβοπλήκτων καὶ ἐγώ, διότι μερικῶς ἐπλήγη καὶ ἡ οἰκία μου. Καὶ γύρω ἄλλα γειτονικὰ σπίτια κατεστράφησαν. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀντιμετωπίσω ἀμέσως τὴν ζημίαν καὶ νὰ ἐπισκευάσω τὴν οἰκίαν μου καὶ ἤδη νὰ μὴ θεωροῦμαι, καὶ δὲν πρέπει νὰ θεωροῦμαι, βομβόπληκτος. Ἀλλ’ ὑπάρχουν ἀκόμη σπίτια κατεστραμμένα, γνωρίζω δὲ δύο οἰκογενείας ποὺ διαμένουν εἰς ἕνα ἀχυρῶνα ἔξω τοῦ Πύργου 15 χρόνια καὶ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἑνὸς σπιτιοῦ εἶναι σήμερα φυματικός. Δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀστέγους, τοὐλάχιστον, θὰ πρέπει πρῶτον νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα καὶ ὄχι διὰ τὰς χιλιάδας τῶν πληγέντων, ἐκ τῶν ὁποίων πολλοὶ κατώρθωσαν νὰ ἀνοικοδομήσουν ἐξ ἰδίων τὰ σπίτια των. Αὐτοί, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ πᾶνε εἰς μίαν τελευταίαν κατηγορίαν καὶ πολλοὶ ἔστω νὰ μὴ δικαιωθοῦν καμμιᾶς ἀποζημιώσεως. Ἀλλὰ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ θεωροῦν ὅτι ζοῦν ὑπὸ ἐμπόλεμον κατάστασιν πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ βοηθηθοῦν. Δὲν λέγω νὰ τοὺς δώσωμεν πλήρη ἀποζημίωσιν. Δὲν ἐδώσαμεν εἰς κανένα ποτὲ πλήρη ἀποζημίωσιν. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ πτωχὴ Ἑλλὰς νὰ κάμῃ τοῦτο. Οἱ σεισμόπληκτοι ἔλαβον μήπως πλήρη ἀποζημίωσιν; Τοὺς ἐδόθη ἓν ποσὸν 12.000 δραχμῶν ὡς πυρὴν καὶ κατώρθωσαν μὲ τὰς 12.000 νὰ οἰκοδομήσουν σπίτια 50.000 δραχμῶν. Ἐάν, λοιπόν, δώσωμεν τὰς βάσεις καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν πληγέντων καὶ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα μὲ κάποιαν θέλησιν, νομίζω ὅτι δύναται νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος. Ἕνα λαχεῖον π. χ. ἢ ἄλλο τι. Δὲν εἶμαι ἁρμόδιος νὰ ὑποδείξω τρόπους, ὑπάρχουν πολλοί, ἀκόμη καὶ ὁ τρόπος τῆς συστάσεως μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἐκ τῆς Βουλῆς εἶναι πρότασις ὀρθή. Ὅταν πολὺ μικρότερα ζητήματα τὰ ἀντιμετωπίζομεν ἔτσι, διατὶ νὰ μὴ μελετηθῇ καὶ τὸ θέμα τοῦτο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐγκαταλείψωμεν, διότι νομίζω ὅτι ἐὰν δὲν ρυθμισθῇ πάντοτε θὰ ἀποτελῇ μίαν μεγάλην πληγὴν πυορροοῦσαν διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἀλεξᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§119ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, ἐνώπιον κενῶν καθισμάτων. Ἐκφράζω τὴν λύπην μου διὰ τοῦτο.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι εὐαίσθητον προκειμένου περὶ ἐλέγχου. Τὸν ἔλεγχον τὸν ἀσκεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συνεχίσωμεν διὰ νὰ τελειώσωμεν τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν.

§121Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως ἔλαβεν ἀπόφασιν ἡ Βουλὴ νὰ τελειώσῃ ἡ ἐπερώτησις ἀπόψε, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς εἰς τόσας συνεδριάσεις. Δι’ αὐτὸ χρεωκοπεῖ ὁ Κοινοβουλευτισμός. Καὶ ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπαντᾶ, διατὶ συζητοῦμεν; Διὰ νὰ γραφοῦν εἰς τὰς ἐφημερίδας;

§122Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ ἔλαβε βεβαίως μίαν ἀπόφασιν. Τοῦτο, ὅμως, δὲν σημαίνει ὅτι δύναται ἡ συνεδρίασις νὰ συνεχισθῇ ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Νομίζω ὅτι συζητοῦμεν ἐπερώτησιν ἐπὶ ἑνὸς πελωρίου θέματος καὶ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ καταναλώσωμεν καὶ ἄλλην μίαν συνεδρίασιν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν καὶ ἐγὼ θὰ προχωρήσω τὴν συνεδρίασιν καὶ θὰ διαγράψω πάντα ἐγγεγραμμένον νὰ ὁμιλήσῃ ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι παρών.

§124Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ προσθέσω δύο λόγους. Νομίζω ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἦτο πράγματι διατεθειμένη νὰ δώσῃ μίαν ἱκανοποίησιν εἰς τὸ κοινὸν αἴτημα, ἡ συζήτησις γενικώτερον θὰ ἐλάμβανε τὴν δέουσαν θέσιν. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν πολλῶν συναδέλφων, περὶ συστάσεως μιᾶς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος, ὁπότε τοῦτο θὰ ἐλάμβανε τὴν μορφήν του. Εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις, εἶναι διατεθειμένος ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ τοιαύτην δήλωσιν;

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἐν προκειμένῳ ἀντιλήψεων τῆς Κυβερνήσεως, τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐγγεγραμμένοι βουλευταὶ δὲν παραιτοῦνται τοῦ λόγου, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τοὺς δώσῃ τὸν λόγον, μὲ μόνον τὸ δικαίωμα νὰ διαγράφῃ τοὺς ἀπόντας. Κύριε Ἀλεξᾶτε, ἔχετε τὸν λόγον.

§126Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἶχον, δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ ἔχω, ἥσυχον τὴν συνείδησίν μου, ἐὰν εἰς τὴν φωνήν, τὴν γενικὴν σχεδόν, ἡ ὁποία ἠκούσθη ἐν τῇ Βουλῇ ὑπὲρ τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν, δὲν ἄφηνα νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ φωνὴ ἡ ἰδική μου. Προέρχομαι ἀπὸ περιοχήν, ἡ ὁποία ἐκ τῶν πρώτων ἐπλήγη, συγχρόνως μὲ τὰς Πάτρας, ὑπὸ τῶν Ἰταλικῶν βομβῶν καὶ ἐπηκολούθησαν αἱ Γερμανικαὶ μετὰ ταῦτα βόμβαι καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν ἔπιπτον τὰ τέκνα τῆς Κεφαλληνίας, ὅπως καὶ τὰ τέκνα τῆς Κεντρικῆς Ἑλλάδος, ταὐτοχρόνως αἱ οἰκίαι των, αἱ περιουσίαι των καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των ἐθάπτοντο ὑπὸ τὰ ἐρείπια συνεπεία τῶν ἐχθρικῶν βομβαρδισμῶν. Ἦσαν τόσον ἀμείλικτοι, ἦσαν τόσον βάρβαροι οἱ βομβαρδισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο εἰς πόλεις ἀνωχυρώτους, οἱ βομβαρδισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο ἀκόμη καὶ εἰς Νοσοκομεῖα, εἰς Νοσοκομεῖα μάλιστα πλωτά, ὥστε ἑκατοντάδες ὁλόκληροι ἀνθρώπων, τραυματιῶν, στεναζόντων ὑπὸ τὴν ὀδύνην τῶν τραυμάτων αὐτῶν καὶ ἑτοιμοθανάτων, εὕρισκον τὴν κλίνην των εἰς τὸν βυθὸν τῆς θαλάσσης, ἄλλοι ζῶντες ἀκόμη, ἄλλοι τεθνεότες. Θὰ εἶναι ἀνάλγητον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, θὰ εἶναι ἀλγεινὸν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους νὰ μὴ ἔλθῃ εἰς μίαν ἀπόφασιν, ἀπόφασιν καὶ σκέψιν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκδηλωθῇ ἐντὸς τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ Συνεδρίου καί, τοὐλάχιστον, ὡς βάλσαμον παρηγορίας νὰ χυθῇ εἰς τὴν καρδίαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔπαθον ἀπὸ τὴν ἐχθρικὴν θηριωδίαν. Οὐδεὶς παραγνωρίζει τὰς δυσχερείας τὰς οἰκονομικὰς ὑπὸ τὰς ὁποίας σήμερον διατελεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Ἀλλὰ καὶ οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, δὲν ὑπάρχει ζήτημα βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁ τρόπος καὶ τὸ μέσον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ εὑρεθοῦν τὰ ποσὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀναγκαιοῦν διὰ μίαν μικρὰν παρηγορίαν ἀποζημιώσεως τῶν παθόντων κατὰ τὸν πόλεμον. Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος ἐκ Λευκάδος κ. Καλκάνης καὶ εἶδον ὅτι εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῶσι τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ μίαν μικρὰν ἀποζημίωσιν. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι ἐπίσης καὶ νὰ λησμονήσω ὅτι ἡ λαῖλαψ τοῦ πολέμου, ἡ ὁποία ἔπληξε τὴν χώραν μας ἄλλους μὲν κατέστησε δυστυχεῖς καὶ ἄλλους εὐτυχεῖς καὶ πλουσίους. Καὶ ἐπίσης ὅτι ὑπάρχει νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλεται φορολογία εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀποδεδειγμένως ἐπλούτισαν ἀπὸ τὴν δίνην τοῦ πολέμου. Καὶ τὸ στοιχεῖον αὐτὸ δὲν δυνάμεθα νὰ παρίδωμεν, οὔτε ἡμεῖς οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ἄλλοι ἐμάχοντο καὶ ἔχυναν τὸ αἷμα των ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν, ἄλλοι ἐπλούτιζον ἀναλγήτως εἰς βάρος των. Ἔχει, λοιπόν, τὸ Κράτος ὑποχρέωσιν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς δυσκόλους στιγμὰς προσέφερον τὸ πᾶν, νὰ τοὺς βοηθήσῃ. Κύριοι βουλευταί, ἐζήσαμεν πάντες τὴν τραγικὴν αὐτὴν ἐποχὴν καὶ τὰς τραγικὰς καταστάσεις τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεὶς νὰ ἐφαντάσθη. Περιουσίαι κατεστρέφοντο ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν, οἰκοδομαὶ καὶ καταστήματα καὶ ὑπὸ τὰ ἐρείπιά των ἐθάπτοντο Ἕλληνες πολῖται καὶ γενικῶς ἐδημιουργήθη μία κατάστασις, τὴν ὁποίαν θὰ ἐνθυμούμεθα μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς. Ὅσον, ὅμως, καὶ ἂν παρουσιάζῃ δυσχέρειαν τὸ θέμα τῶν βομβοπλήκτων καὶ τῶν πολεμοπαθῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἀφήσῃ ἐγκαταλελειμμένην τὴν κατηγορίαν τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι τὰ πάντα προσέφερον εἰς τὴν ἰδέαν τῆς πατρίδος, καὶ ὅτι τοῦτο δὲν θὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν οὐχὶ σήμερον, ἴσως καὶ ὄχι αὔριον, ἀλλὰ καὶ οὐχὶ εἰς ἀπώτερον μέλλον, διὰ νὰ δώσῃ δικαιοσύνην καὶ παρηγορίαν διὰ μιᾶς μικρᾶς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τόσον δίκαιον ἔχουν νὰ ἐκφράζουν πικρίαν διὰ τὴν μέχρι τοῦδε ἐγκατάλειψίν των καὶ ἀστοργίαν ἀπὸ προηγουμένας Κυβερνήσεις, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἄλλας κατηγορίας πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεζημιώθησαν ἴσως οὐχὶ δικαίως καὶ εἰς τὴν ἀπαιτουμένην σειρὰν προτεραιότητος. Ἑνώνω, λοιπόν, καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου καὶ τὴν παράκλησίν μου, διότι ἡ θέσις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκομαι σήμερον μὲ καλεῖ μόνον νὰ συνενώσω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου μὲ θέρμην πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ δηλώσῃ ὅτι ὑπάρχει θέμα βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν καὶ ὅτι ὑπάρχει τρόπος ἱκανοποιήσεως τοῦ δικαιοτάτου αἰτήματός των. Καὶ πιστεύω ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ ἐπιμείνουν μέχρι τέλους καὶ ὅτι θὰ ὑπάρξῃ δήλωσίς των ὅτι ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ θὰ ὑπάρξῃ τακτοποίησις καὶ πραγματοποίησις ἑνὸς δικαίου αἰτήματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ὁ πόθος τῶν 80.000 παθόντων μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐκπροσωποῦν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐν προκειμένῳ ἀποτελοῦν ὁλόκληρον τὴν Βουλήν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§128Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεμία ἀμφιβολία ὑπάρχει, ὅτι πράγματι τὸ θέμα ἀνεπτύχθη διεξοδικῶς ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων καὶ συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἔτι περαιτέρω ἐπέκτασις τῆς συζητήσεως καὶ ἀναπτύξεως τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος. Διότι νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατόπιν τῶν ἐκκλήσεων αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην τόσον ὑπὸ τῆς Συμπολιτεύσεως ὅσον καὶ ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ δεχθῇ νὰ δηλώσῃ ὅτι ὑπάρχει θέμα βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ παραγνωρίσωμεν ὅτι ὑπάρχει θέμα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ δώσωμεν παράδειγμα εἰς τὴν ἐπερχομένην γενεάν, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐμάχοντο ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν, ὅταν ἡ Πατρὶς τοὺς ἐκάλει, δὲν ἐδικαιώθησαν ἀπὸ τὰς ἀποζημιώσεις τὰς ὁποίας ἔλαβε τὸ Κράτος ἀπὸ τοὺς ἡττημένους. Ὅπως ἐπίσης εἶναι ἀπαράδεκτον ὅτι αἱ ἐπανορθώσεις νὰ μὴ ἀποτελέσουν τὴν βάσιν ἑνὸς προγράμματος πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ δικαιοτάτου αἰτήματος τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ζημιῶν τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ χώρα μας, ἂν καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν ἐπὶ ὁλοκλήρους ὥρας νὰ ἀγορεύῃ κανεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ νὰ παραθέτῃ ἀναμφισβήτητα στοιχεῖα τῶν προξενηθεισῶν καταστροφῶν. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει δι’ ἐμὲ σημασίαν εἶναι ὅτι ἡ παροῦσα Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ δημιουργήσῃ τὸ ὄργανον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐξεύρῃ τοὺς πόρους καὶ τὰς δυνατότητας τῆς ἀποζημιώσεως ποὺ θὰ πρέπει νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς βομβοπλήκτους καὶ τοὺς πολεμοπαθεῖς. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν τέκνων τῆς Ἑλλάδος ποὺ τεραστίας ὑπέστησαν ζημίας καὶ καταστροφὰς ἀπὸ τὴν δίνην τοῦ πολέμου. Καὶ εἶναι ἀληθὲς μὲν ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐγένετο μία κἄποια ἀπαρχὴ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως 200 οἰκογενειῶν εἰς ἰσάριθμα σπίτια. Πλήν, ὅμως, καίτοι αἱ οἰκογένειαι αὐταὶ εἶναι βομβόπληκτοι καὶ δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως, εἶναι, ἐν τούτοις ὑποχρεωμέναι νὰ καταβάλλουν μισθώματα εἰς τὸ Κράτος, πρᾶγμα κατ’ ἐμὲ ἀπαράδεκτον. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συμψηφισμὸς τῆς ὀφειλομένης ἀποζημιώσεως ὄχι μόνον εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἀνέφερον, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας βομβοπλήκτων, οἱ ὁποῖοι τυχὸν ἔχουν λάβει δάνεια καὶ ἄλλου εἴδους ἐπιχορηγήσεις ὑπὸ τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ παύσῃ πλέον ἡ καταβολὴ μισθωμάτων καὶ ἡ ἐπιστροφὴ δανείων πρὸς αὐτὸ ἀπὸ ἄτομα τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, ἐφ’ ὅσον αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος ἦλθε καὶ ἀπεζημίωσεν ἐφοπλιστὰς ἢ συνεψήφισε χρέη αὐτῶν μὲ ἀποζημιώσεις πολεμικάς, τὰς ὁποίας ἐδικαιοῦντο. Δι’ αὐτὸ προτείνω καὶ ἐγὼ νὰ δημιουργηθῇ τὸ συλλογικὸν ὄργανον ἀπὸ συναδέλφους τῆς παρούσης Βουλῆς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξεύρουν τοὺς πόρους καὶ τὰς δυνατότητας καταβολῆς ἀποζημιώσεως.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Αἰσθάνομαι πολλὴν χαράν, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἡ ἐπερώτησις ἄλλων συναδέλφων ἔδωσε ἀφορμὴν νὰ γίνῃ εὐρεῖα συζήτησις γύρω εἰς τὸ θέμα τῶν βομβοπλήκτων. Ἡ μέχρι τοῦδε εὐρεῖα συζήτησις ἀπέδειξεν ὅτι ὑπάρχει θέμα βομβοπλήκτων, εἴτε εἰς τὴν νομικήν, εἴτε εἰς τὴν ἠθικήν, εἴτε εἰς τὴν πολιτικὴν βάσιν τοποθετήσητε τὸ αἴτημα τῶν βομβοπλήκτων. Ἀπέδειξε δὲ ἐπίσης ὅτι τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν βομβοπλήκτων, παρ’ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν, φέρουν ὅλαι αἱ ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ μέχρι σήμερον Κυβερνήσεις. Οἱ βομβόπληκτοι Πειραιῶς, τῆς πόλεως ἡ ὁποία ἐδοκιμάσθη περισσότερον πάσης ἄλλης παραπονοῦνται καὶ δικαίως, ὅτι ἐγκατελείφθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Διότι, ὅλοι οἱ πάσης φύσεως «—όπληκτοι», δακόπληκτοι, σεισμόπληκτοι κ. λ. π., ἔλαβον κατὰ καιροὺς πλείστας ὅσας παροχὰς καὶ ἔτυχον πλείστων ὅσων διευκολύνσεων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Καὶ διερωτῶμαι, διατὶ αὐτὴ ἡ ἄνισος μεταχείρισις; Διατὶ δὲν τοὺς δίδετε ἔστω δάνεια ἀπὸ τὰ δάνεια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατὰ χιλιάδας δίδονται εἰς διαφόρους κατηγορίας πολιτῶν ἀπὸ τὰ ταχυδρομικὰ ταμιευτήρια καὶ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ ἀπὸ τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν; Δὲν ἔχω διάθεσιν νὰ κουράσω. Ἐλέχθησαν πολλά, πολλαὶ θεωρίαι ἀνεπτύχθησαν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ τονίσω εἶναι τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ νὰ μὴ θελήσῃ νὰ δεχθῇ ὅτι ὑπάρχει θέμα βομβοπλήκτων καὶ ἀκόμη νὰ μὴ θελήσῃ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ μέγα αὐτὸ θέμα. Θὰ προέτεινον ὅπως οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καταστρώσουν σχέδιον ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὅλου θέματος.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἐ. Λουλακάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§132Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ πράγματι βαρεῖαν παράλειψιν ἡ μέχρι σήμερον καθυστέρησις τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν ἐν γένει. Ἐδέησε νὰ ὀργανωθῇ ἡ τάξις αὕτη, νὰ γίνῃ τὸ Πανελλήνιον Συνέδριον τῶν Χανίων, καὶ νὰ χυθοῦν κρουνοὶ μελάνης εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν καὶ Ἀθηναϊκὸν Τύπον, διὰ νὰ ἀνασυρθῇ τέλος ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας καὶ νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἐκκρεμὲς τοῦτο θέμα. Εἶναι, ὅμως, λυπηρόν, ὅτι εἰς μίαν τόσον σοβαρὰν ἐπερώτησιν, συγκινοῦσαν 80.000 οἰκογενείας, ἡ Κυβέρνησις ἐσημείωσε κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως σχεδὸν ὁλικὴν ἔκλειψιν. Διότι, πλὴν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας καὶ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, τῶν ὁποίων ἡ παρουσία, λόγῳ ἀπομεμακρυσμένης ἁρμοδιότητος ἦτο περισσότερον συνοδευτική, οὔτε ὁ κ. Πρωθυπουργός, οὔτε οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ παρέστησαν κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν. Καὶ ναὶ μὲν ἐβελτιώθη ἡ Κυβερνητικὴ προθήκη κατὰ τὰς ἑπομένας συνεδριάσεις διὰ τῆς παρουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ παραμένει πάντοτε κενὴ ἡ θέσις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος διαφωτιζόμενος περισσότερον ἀπὸ τὴν διεξαγομένην συζήτησιν καὶ συλλαμβάνων βαθύτερον τὴν ἔννοιαν τοῦ θέματος, θὰ ἀπεφάσιζεν εἰς τελευταῖον βαθμὸν καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς ἐγκύρους καὶ ὑπευθύνους δηλώσεις διὰ τὴν τοποθέτησιν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ σοβαροῦ καὶ ἐπιμάχου τούτου προβλήματος. Ἡ ἐπερώτησις, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἄχρους καὶ ἄοσμος, δηλαδὴ κομματικῶς ἀχρωμάτιστος καὶ ἀπαρεξήγητος. Ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα μετέχουν, παρακολουθοῦν καὶ ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἐξεύρεσιν λύσεως, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ μέτρου καὶ τῆς δυνατότητος. Ἡ Πατρίς μας, προμαχοῦσα καὶ ἀγωνιζομένη εἰς τὸ πλευρὸν τῶν ἀγωνιζομένων εἰς τὸ πλευρὸν τῶν ἐλευθέρων λαῶν, ὑπέστη τεραστίας καταστροφάς, ὅσας οὐδεμία χώρα ἀπὸ ἐκείνας ποὺ ἔλαβον μέρος εἰς τὴν παγκόσμιον σύρραξιν. Ὁ πόλεμος ὑπῆρξεν ὁλοκληρωτικὸς καὶ δὲν ἐκρίθη ἀποκλειστικῶς εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ μετόπισθεν. Ἡ νίκη δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς τὴν γενναιότητα τῶν μαχομένων δυνάμεων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀντίστασιν, τὴν καρτερίαν καὶ τὰς θυσίας τοῦ πληθυσμοῦ. Ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ Ἑλλὰς ἐπλήγη βαρύτατα ἀπὸ τὴν μανίαν τοῦ Ἁρμαγεδῶνος. Καὶ ἰδιαιτέρως ἡ Κρήτη, ἡ ὁποία ἐβομβαρδίζετο καὶ ἐσφυροκοπεῖτο ἐπὶ ὁλόκληρον δεκαήμερον ἀπὸ χιλιάδας ἀεροπλάνα, τὰ ὁποῖα ἐπέδραμον εἰς κύματα ἀλλεπάλληλα καὶ ἔσπειραν τὸν ὄλεθρον καὶ τὴν καταστροφήν. Πόλεις σχεδὸν ἰσοπεδώθησαν, χωρία ὁλόκληρα κατεστράφησαν, περιουσίαι ἐξηφανίσθησαν καὶ αἱ θυσίαι εἰς ἀνθρώπους καὶ οἰκονομικὰ ἀγαθὰ ὑπῆρξαν ἀνυπολόγιστοι. Κλασσικὸν παράδειγμα ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς ἀπετέλεσεν ἡ περίπτωσις τοῦ συμπαθοῦς εἰς ὅλους μας πρώην συναδέλφου κ. Πετρακογιώργη, ἀρχηγοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, τοῦ ὁποίου ὅλα τὰ ὑπάρχοντα, ἐργοστάσια, κατοικίαι κ.λ.π. ἔγιναν παρανάλωμα τοῦ σιδήρου καὶ τοῦ πυρός, καὶ θαλερὸς καὶ γενναῖος βλαστὸς τῆς οἰκογενείας ἔπεσεν ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς τιμῆς. Καὶ ὅταν ἡ νίκη ἐστεφάνωσε τὰ ὅπλα τῶν ἐλευθέρων λαῶν, ἐτέθη ἀμέσως ἐπὶ τάπητος τὸ ζήτημα τῶν πολεμικῶν ἐπανορθώσεων. Ἡ συμφωνία τοῦ Πότσνταμ τὴν 10ην Αὐγούστου τοῦ 1945, ἡ ὁποία ἔθεσε καὶ τὰς γενικὰς βάσεις, ἀπεφάσισε τὴν καταστροφὴν τῶν πολεμικῶν ἐργοστασίων καὶ τὴν διάλυσιν τοῦ βιομηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν ἐχθρικῶν Κρατῶν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν. Ἡ συμφωνία αὕτη ὥριζεν ὅτι ἡ πολεμικὴ ἀποζημίωσις θὰ πληρωθῇ εἰς βιομηχανικὸν ὑλικὸν ἀστικῆς χρήσεως καὶ διὰ προϊόντων τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, παραχωρουμένων μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀπαραιτήτων ἀναγκῶν τῶν ἡττημένων χωρῶν. Συμβούλιον ἐλέγχου, ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν 4 Μεγάλων Δυνάμεων, ἤθελε καθορίσει ποῖα ἐργοστάσια θὰ διετίθεντο πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς συμμάχους, βάσει καταστάσεων τῶν πρὸς διάλυσιν ἐργοστασίων καὶ τῆς ἀξίας τῶν μηχανημάτων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κάθε Κράτος θὰ ἔπαιρνε τὴν ἀναλογίαν του. Ἡ συμφωνία Παρισίων τοῦ 1946, βάσει τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐπανορθώσεων καθώρισε τὰ ποσοστά, ἑκάστης συμμαχικῆς χώρας καὶ βάσει τῶν ποσοστῶν αὐτῶν θὰ ἐγένετο ἡ διανομή. Οὕτω, ὡρίσθησαν τὰ ἀκόλουθα ποσοστά:

Ἡ Ἑλλὰς ἔλαβεν ὅσον περίπου καὶ τὸ Βέλγιον, ἤτοι εἰς μὲν τὸν πίνακα Αʹ Κατηγορίας τὰ 2,70%, εἰς δὲ τὸν πίνακα Βʹ Κατηγορίας κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ ἐν γένει 4,35% καὶ ἐμπορικὰ πλοῖα 4,99%, διότι εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶχεν ὑποστῆ μεγαλυτέρας ἀπωλείας. Κάθε σύμμαχον Κράτος θὰ παρουσίαζε κατὰ τὴν συμφωνίαν τοῦ Πότσνταμ τὰς ἀπαιτήσεις του κατὰ τὴν σύναψιν τῆς συνθήκης εἰρήνης, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ὡς πρὸν τὴν Γερμανίαν, λόγῳ διαφωνιῶν καὶ ἐκκρεμοτήτων, πλὴν τῶν συμφωνιῶν τῆς Βόννης τοῦ 1952, αἱ ὁποῖαι ἀνεθεωρήθησαν τὸ 1955 ἐν Παρισίοις, καὶ αἱ ὁποῖαι ἐρρύθμιζον μεμονωμένα ζητήματα, δὲν ἔχει ἀκόμη ὑπογραφῆ. Παρ’ ἡμῖν τὰ ποσὰ τῶν ζημιῶν συνεκεντρώθησαν βάσει ἐκθέσεων τῶν Ὑπουργείων κατὰ ἁρμοδιότητα, ἐπὶ παραδείγματι διὰ τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, τὰ δάση, τὴν κτηνοτροφίαν, τὰ μεταλλεῖα, τὸ συγκοινωνιακὸν ὑλικόν, λιμένας καὶ πᾶσαν ἐν γένει ζημίαν ἐπενεχθεῖσαν ὑπὸ τῶν ἐχθρικῶν δυνάμεων. Ἐκ παραλλήλου ἐκλήθησαν, οἱ ὑποστάντες ζημίας ἰδιῶται νὰ δηλώσουν αὐτάς. Αἱ δηλώσεις αὗται ἀπετέλεσαν τὴν βάσιν τοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν ἰδιωτικῶν ζημιῶν καὶ εὑρίσκονται συγκεντρωμέναι εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τὸ σύνολον τῶν ἀπαιτήσεων αὐτῶν, ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέρχεται διὰ τὸ Δημόσιον καὶ τοὺς ἰδιώτας εἰς 17.551.000.000 δολλάρια εἰς τιμὴν δολλαρίου 1938, ἐξ ὧν 10 δισεκατομμύρια 450 ἑκατομμύρια κατὰ προσέγγισιν διὰ τὴν Γερμανίαν 6.120.000.000 δολλάρια διὰ τὴν Ἰταλίαν 985.500.000 περίπου διὰ τὴν Βουλγαρίαν, ἀνερχόμενα συνολικῶς, μετὰ τὴν μετατροπὴν τοῦ δολλαρίου εἰς τὴν σημερινήν του ἀξίαν εἰς 35.103 000.000 δολλάρια. Ἰδιαίτερον κεφάλαιον ἀποτελοῦν τὰ 135 ἑκατ. δολλ. διὰ τὴν Γερμανίαν καὶ 64 ἑκατ. δολλ. διὰ τὴν Ἰταλίαν, τὰ ὁποῖα ἔλαβον μὲ ὑποχρέωσιν ἐπιστροφῆς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν λόγῳ τῆς δυστροπίας διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς συμφωνίαν οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν ἐλάβομεν μέχρι σήμερον. Μὲ τὴν Ρουμανίαν προέβημεν ἐσχάτως εἰς συμφωνίαν καταβολῆς 6.000.000 δολλαρίων πολεμικῆς ἀποζημιώσεως μὴ κυρωθείσης εἰσέτι τῆς σχετικῆς συμφωνίας. Ὑπάρχει ἀκόμη εἰς εἰδικὸν τμῆμα τῆς συμβάσεως ἡ ὑποχρέωσις καταβολῆς ἐπανορθώσεων, διὰ ζημίας ἐπενεχθείσας εἰς τὰς συμμαχικὰς περιουσίας ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὰ ἐχθρικὰ Κράτη. Ἡ Ἰταλία εἰδικῶς κατέβαλεν 3.000.000.000 λιρέττας διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐκ τῶν ὁποίων 400 ἑκατομμύρια λιρέττας διὰ τὴν Δωδεκάνησον. Ἡ Συνθήκη τῶν ἐπανορθώσεων τοῦ 1946 δὲν καθώρισε τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσῃ ἡ Γερμανία. Τὰ μέχρι σήμερον καταβληθέντα ὑπ’ αὐτῆς ποσὰ ἀνέρχονται εἰς δολλάρια 12.845.055 καὶ μετατρεπόμενα εἰς τιμὴν σημερινοῦ δολλαρίου εἰς 25.000.000 περίπου, ἔναντι τοῦ τεραστίου ὄγκου τῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας ἐπέφερεν εἰς τὴν Χώραν μας. Τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἔλαβον μέχρι τοῦ 1951 ὅλοι οἱ σύμμαχοι, ἀνέρχεται εἰς 792 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὴν Γερμανίαν. Αἱ πολεμικαὶ ἐπανορθώσεις ἐκ μέρους τῆς Ἰταλίας πρὸς τὴν Ἑλλάδα προεβλέφθησαν διὰ τοῦ ἄρθρου 74 τῆς μετὰ τῆς Ἰταλίας συνθήκης εἰρήνης τῆς 10ης Φεβρουαρίου 1947, ἥτις ἐκυρώθη ἐσωτερικῶς διὰ τοῦ Ν. Δ. 423 τοῦ 1947. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπεχρεώθη ἡ Ἰταλία νὰ καταβάλῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπανορθώσεις ἀξίας 105.000.000 δολλαρίων, ἐντὸς προθεσμίας ἑπτὰ ἐτῶν, ἀρχομένης ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1948, οὐχὶ εἰς μετρητά, ἀλλὰ διὰ τῆς παροχῆς ἰταλικῶν ἀγαθῶν ἢ ὑπηρεσιῶν, ὑπὸ τὸν περιορισμὸν ὅτι δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ ζητηθῶσιν ἀγαθὰ τῆς τρεχούσης βιομηχανικῆς παραγωγῆς, πρὸ τῆς παρελεύσεως διετίας, περιορισθέντος μεταγενεστέρως, διὰ νεωτέρας συμφωνίας τοῦ χρόνου τῆς καταβολῆς εἰς μίαν πενταετίαν, ἀφῃρέθη ἀπὸ τὸ ἀρχικὸν ποσὸν τῶν 105.000.000 δολλαρίων διὰ προεξοφλητικὸν τόκον τῆς διετίας πρὸς 7,25%, ποσὸν δολλαρίων 4.149.000 καὶ οὕτω περιωρίσθη τὸ ποσὸν τῶν ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων εἰς 100.851.000 δολλαρίων. Ἔκαμα τὴν σύντομον αὐτὴν ἀνασκόπησιν, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἔχῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία σαφεστέραν εἰκόνα τῆς καταστάσεως καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς ἀσφαλῆ, ἀντικειμενικὰ καὶ δίκαια ὑπὲρ τῶν πολεμοπαθῶν συμπεράσματα. Αἱ καταβληθεῖσαι μέχρι σήμερον πολεμικαὶ ἐπανορθώσεις ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν καὶ Γερμανίαν, ἀφοροῦν ὄχι μόνον τὰς ζημίας τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐπηνέχθησαν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν, ἀνερχομένας εἰς 60% τῶν συνολικῶν ζημιῶν. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ἠθική, ὅπως ἐλέχθη, ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, νὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς βομβοπλήκτους καὶ πολεμοπαθεῖς ἀλλὰ καὶ νομικὴ ὡς παρεδέχθησαν εἰς σχετικὰς προσφυγὰς καὶ τὰ Συμβούλια Ἐπικρατείας τῶν συμμαχικῶν χωρῶν. Ἐσωτερικὸς νόμος ρυθμίζει τὸν τρόπον καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν ἀποζημιώσεων τούτων. Καὶ ὅταν τὰ ἡττηθέντα Κράτη ἀπεζημίωσαν ἤδη τοὺς ὑπηκόους των διὰ ζημίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν συνεπεία τῶν πολεμικῶν γεγονότων, ἐξ ἰδικῆς των ὑπαιτιότητος, κατὰ μείζονα λόγον ἔχουν ὑποχρέωσιν οἱ νικηταί, οἱ ὁποῖοι καὶ εἰσέπραξαν διὰ λογαριασμὸν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου πληγέντων ἰδιωτῶν ἐπανορθώσεις πολέμου, νὰ ἀποζημιώσουν τοὺς ἰδικούς των ὑπηκόους. Ἡ Γερμανία διὰ νόμου περὶ κατανομῆς πολεμικῶν βαρῶν, ἐφαρμοσθέντα ἤδη, προέβλεψε τὰς ἐπανορθώσεις τῶν πολεμικῶν ζημιῶν δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν πληγέντων, ἀκόμη καὶ διὰ τοὺς ὑποστάντας ζημίας ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ γερμανικοῦ μάρκου. Ἐνῷ ἡμεῖς ἀφήσαμεν ἀνενοχλήτους ἀνυποχρεώτους ἀκόμη καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθησαν ἀπὸ τὴν πτῶσιν τῆς δραχμῆς καὶ ἐξώφλησαν τὰ χρέη των, καὶ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπλούτισαν ἀπὸ τὰς θανασίμους στερήσεις καὶ τὴν δυστυχίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ βλέπομεν ἀσυγκίνητοι τὰ ἐρείπια τῶν πόλεων καὶ τὰς καταστροφὰς τῶν χωρίων καὶ οὐδεμίαν σχεδὸν ἐλάβομεν μέριμναν διὰ τὴν ἀνόρθωσίν των. Γνωρίζομεν ὅτι ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς δὲν δύναται νὰ κρατήσῃ ἀκέραιον τὸ βάρος τῶν ἐπανορθώσεων τῶν πολεμικῶν ζημιῶν εἰς τοὺς ἰδιώτας. Ἀλλὰ εἶναι ζήτημα δικαιοσύνης νὰ συντρέξῃ καὶ μέρος τῶν εἰσπραχθέντων 130 ἑκατομμυρίων, νὰ ἀποδοθῇ καὶ δάνεια μὲ χαμηλὸν ἐπιτόκιον νὰ χορηγηθοῦν εἰς τοὺς βομβοπλήκτους καὶ πολεμοπαθεῖς, καὶ ἄλλα μέτρα, ἐκ τῶν ἐνδεικτικῶς ἀναφερομένων εἰς τὸ ψήφισμα τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Χανίων. Κατ’ ἐπιλογὴν νὰ ἐφαρμοσθοῦν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ τὸ παράπονον μιᾶς μεγάλης τάξεως καταστραφέντων ἐκ τοῦ πολέμου Ἑλλήνων πολιτῶν, ὅτι ἡ Πολιτεία ἀνίσως μεταχειρίζεται τοὺς πολίτας, εὐεργετήσασα ἄλλας τάξεις, ἐνῷ δι’ αὐτοὺς ὄχι μόνον δὲν λαμβάνει μέριμναν καὶ δὲν ἐπιδεικνύει στοργήν, ἀλλὰ κατακρατεῖ καὶ σφετερίζεται ἀποζημιώσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπὲρ αὐτῶν εἰσεπράχθησαν. Ἔπειτα, μάλιστα, ἀπὸ τὴν μελέτην τὴν ὁποίαν ὁ ἔγκριτος συνάδελφος κ. Σαββόπουλος, ἔκαμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος καὶ τῆς ὁποίας τὰ πορίσματα ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν, διανοίγεται νέον στάδιον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διεκδικήσῃ πολεμικὰς ἐπανορθώσεις παρὰ τῶν ἡττημένων χωρῶν καὶ ἐνισχύσῃ τὸ κεφάλαιον τῶν ἀποζημιώσεων τῶν πολεμοπαθῶν. Τάσσομαι ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ ἐκ Χανίων συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, διὰ τὴν σύστασιν Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐντὸς τακτῆς καὶ συντόμου, ἄνευ παρατάσεως προθεσμίας, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα εὐρύτερον καὶ ρεαλιστικώτερον καὶ νὰ ὑποδείξῃ δι’ ἐκθέσεώς της εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ ἀγωδυνώτερα μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἀδικημένη τάξις τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν. Εἶναι κακὸς σύμβουλος, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀδικία. Καὶ ταύτην καλεῖται νὰ ἄρῃ συντόμως ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ὀρφανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§134Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῆται ἐνώπιον κενῶν ἐδωλίων.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, καὶ ἡ παροῦσα Βουλὴ καὶ αἱ προηγούμεναι, εἰς πολλὰς περιπτώσεις συνεδρίαζον καὶ τὰς προκεχωρημένας ὥρας, χωρὶς νὰ διατυποῦται ἔνστασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας. Ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως, νομίζω, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἀπόψε. Τὸ Προεδρεῖον βεβαίως σέβεται τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ἐάν, ὅμως, διατυποῦται ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ἐκ μέρους συναδέλφων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§136Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὅσοι συνάδελφοι εἶχον ὑπ’ ὄψιν των νὰ ὁμιλήσουν, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἔπρεπε νὰ εἶναι παρόντες. Ἄλλωστε ἀπεφασίσθη νὰ τερματίσωμεν ἀπόψε τὴν ἐπερώτησιν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως ἀπεφασίσθη νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, ὑπεράνω, ὅμως, τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, εἶναι ὁ Κανονισμός, τὸν ὁποῖον τὸ Προεδρεῖον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τηρήσῃ.

§138Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐάν, κύριε Πρόεδρε, ὑποβληθῇ ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ἐγγράφως, τότε, βεβαίως, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμός, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σαφής. Λέγει ὅτι εἰς τὸ Προεδρεῖον ἀνήκει ἡ διαπίστωσις τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ ὑπάρξεως ἀπαρτίας. Ἐφ’ ὅσον διατυποῦνται διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους συναδέλφων ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, τὸ Προεδρεῖον ὀφείλει νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸν ἰσχυρισμὸν τῶν συναδέλφων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ Κανονισμοῦ.

§140Α. ΛΑΔΑΣ. Ἀσχέτως πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν, διατυποῦται μία ἐπιθυμία καὶ ἀπὸ τὰς δύο πλευρὰς νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις, διότι ἐπιβάλλεται νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὀρφανός.

§142Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν, διὰ νὰ ὑποβληθῇ ἔνστασις ἀπαρτίας, δὲν ὑπάρχει.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπολύτως τὸ δικαίωμα ἔχετε καὶ ἑπομένως, ἐὰν ἐπιμένετε, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Αὐτὸ λέγει ὁ Κανονισμός.

§144Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς πάντοτε ἐφαρμόζεται τὸ ἴδιον. Ἕως τὸ πρωΐ ἠμποροῦμεν νὰ συζητοῦμεν μὲ 6 βουλευτάς.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν διατυποῦται ἔνστασις.

§146Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν κενὰ ἑδώλια.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.)