1957.02.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 Φεβρουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ρευστοποίησιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ κ.κ. Ι. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 179)56, 286)56 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 287)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δημιουργίας πνευματικοῦ καὶ καλλιτεχνικοῦ κέντρου ἐν Ἀθήναις κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Δ. Μαγέντης (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως μορφωτικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰγύπτου ὑπογραφείσης ἐν Καΐρῳ τὴν 4ην Σεπτεμβρίου 1956». 2) «Περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 5 Ἰουνίου 1954 Συμφωνιῶν Ἐμπορίου καὶ Πληρωμῶν μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Οὐγγαρίας». 3) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπογραφέντος ἐν Ἀθήναις τὴν 13.4.1955 Παραρτήματος τῆς Ἀεροπορικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Βελγίου». 4) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαβίας, συνομολογηθείσης συμβάσεως, ἀφορώσης εἰς τὴν πρόσληψιν καὶ καταπολέμησιν τῶν λοιμωδῶν νόσων». 5) «Περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 6) «Περὶ κυρώσεως τῶν ἐν Ἀθήναις ὑπογραφεισῶν τὴν 15ην Μαΐου 1954 Συμφωνιῶν Ἐμπορίου καὶ πληρωμῶν, μετὰ τῆς Ἱσπανίας καὶ τῶν προσηρτημένων εἰς τὴν Συμφωνίαν Ἐμπορίου πινάκων ἀνταλλαγῆς προϊόντων ὡς καὶ τοῦ ἀπὸ 15.5.1954 προσθέτου πρωτοκόλλου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Δ. Πετρουλάκος, Γ. Κατσαφάδος, Ε. Σκορδίλης, Τ. Βουλόδημος καὶ Δ. Ἰωάννου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκκλησιαστικῆς ἐπιτροπῆς Κοινότητος Παρανεστίου Δράμας, αἰτούσης ὅπως ἐνισχυθῇ δι’ ἑξήκοντα χιλιάδων δραχμῶν ἡ προσπάθεια αὐτῆς πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς κτιρίου τῆς ἐκκλησίας των διὰ τὰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας τῆς ὁποίας ἡ Κοινότης καὶ οἱ κάτοικοι συνεισέφεραν μέχρι σήμερον ἄνω τῶν 500.000 δραχμῶν εἰς μετρητά, εἰς ὑλικὰ καὶ εἰς προσωπικὴν ἐργασίαν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Πετραλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Συλλόγων καὶ Ὀργανώσεων Ἀμαλιάδος, ζητούντων χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἐκ τοῦ ἐργοστασίου Λάδωνος καὶ εἰς Ἀμαλιάδα, ἐπέκτασιν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ἀμαλιάδας–Σιμοπούλου καὶ ἑνώσεως αὐτῆς μετὰ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ, 111, ἐγκατάστασιν ἐν Ἀμαλιάδι κέντρου αὐτομάτων τηλεφώνων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γωνιάδης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον προώθησιν ἐπαρκοῦς ποσότητος ζωοτροφῶν εἰς τὴν περιοχὴν Κιλκίς, διὰ τὴν πρόληψιν τῆς ἐκ τοῦ χειμῶνος καταστροφῆς τῶν ποιμνίων, καθ’ ὅτι αἱ χορηγούμεναι ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ποσότητες εἶναι τελείως ἀσήμαντοι καὶ ἀνεπαρκεῖς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Λυγερόπουλος, Ν. Κιτσίκης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καισαριανῆς, ἐκφράζοντος τὴν ἀγανάκτησίν του διὰ τοὺς νέους βανδαλισμοὺς καὶ ἐμπρησμοὺς τῶν παρὰ τῶν Ἄγγλων ὑποκινουμένων Τούρκων, κατὰ τῶν Κυπρίων καὶ ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν Ἀστυνομικῆς Δυνάμεως τοῦ Ο.Η.Ε. εἰς Κύπρον καὶ ἀπομάκρυνσιν τῶν στρατευμάτων Κατοχῆς, μέχρις οὗ ὁ Κυπριακὸς λαὸς ἀποφασίσῃ μόνος διὰ δημοψηφίσματος περὶ τῆς τύχης του. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης–Λευκάδος κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Ἄρτης, ζητοῦντος δημιουργίαν βοηθητικοῦ ἀεροδρομίου εἰς τὴν περιοχὴν Ρόκας–Ἄρτης, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὁλοκλήρου τῆς Ἠπείρου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Πολυτέκνων Χαλκίδος, ζητοῦντος διατήρησιν τοῦ κεκτημένου δικαιώματος τῶν πολυτέκνων τῶν ταξιδευόντων διὰ λεωφορείων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Ὑπαλλήλων Καφεζυθεστιατορίων «Ἡ Πρόοδος» Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος βελτίωσιν τῶν μισθῶν, ἡμερομισθίων, τροφῆς, καὶ τῶν συνθηκῶν ἐργασίας τῶν μελῶν του κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Νικολίτσας καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν συνταξιούχων Ἀγρινίου ζητούντων ἄρσιν τῶν διὰ τοῦ ν. 1854) 51 προσγενομένων αὐτοῖς ἀδικιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διὰ τηλεγραφήματός των καταγγέλλουν ἀχαρακτηρίστους μεθόδους καπνεμπόρων, διὰ τὴν ἀγορὰν ἀρίστης ποιότητος καπνῶν Ζαγκλιβερίου καὶ λοιπῶν χωρίων τῆς περιοχῆς, εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐξαγγελίαν καταβολῆς δευτέρας δόσεως πλασματικῶν δανείων, καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καπνῶν, χρόνον λήξεως καπναγορῶν καὶ ἀγορᾶς ὑπολοίπων ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν, ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τῆς Δευτέρας ὡς ἡμέρας ἀργίας τῶν ἠθοποιῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων τοῦ Θεάτρου, καθορισμὸν κατωτάτου ἡμερομισθίου ἠθοποιῶν, ἔλεγχον λειτουργίας τῶν δραματικῶν σχολῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης–Μαγνησίας κ. κ. Ι. Ριζιώτης, Γ. Παπαστεργίου καὶ Χ. Κόρακας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Φαρσάλων, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας ἐκκοκκιστηρίου βάμβακος ἐν Φαρσάλοις εἰς ὁμάδα ἰδιωτῶν καὶ χρηματοδότησιν αὐτῶν καὶ ζητούσης ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως καὶ χορήγησιν τῆς ἀδείας εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν Φαρσάλων, ἥτις ἔχει προτεραιότητα αἰτήσεως, τεχνικὸν προσωπικόν, ἐγκαταστάσεις καὶ ἀποθήκας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀποστράτων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Β. Ἑλλάδος, ζητούντων τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἐπιστροφὴν τῶν ἀχρεωστήτως καταβληθεισῶν εἰσφορῶν των εἰς τὸ Τ.Α.Ο.Χ. ἀπὸ 1.5.1948 καὶ μετέπειτα, διότι ἡ εἰς 5 ἔτη ἐξόφλησις τούτων ἐν τῇ κυριολεξίᾳ ἀποτελεῖ εἰρωνείαν πρὸς δικαιούχους, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρόκειται περὶ ποσῶν ἀπὸ 200–1.500 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Β. Γ. Πανούσης, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν σεισμοπαθῶν κατοίκων Βραχατίου, διαμαρτυρομένων ὅτι τὸ καταβαλλόμενον ποσὸν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν ἀντισεισμικῶν οἰκιῶν εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν τοῦ 1953 καταστραφεισῶν, ἐφ’ ὅσον ὑποχρεοῦνται νὰ κατεδαφίσουν ἐκ τοῦ σεισμοῦ πληγείσας οἰκίας των, εἶναι τελείως ἀνεπαρκὲς καὶ ζητοῦν νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ διατηρήσουν τὰς πληγείσας οἰκίας καὶ νὰ τὰς χρησιμοποιοῦν ὡς στεγαστικοὺς καὶ ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Β. Γ. Πανούσης, καταθέτει ψήφισμα τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων τοῦ Νομοῦ Κορινθίας, διαμαρτυρομένων ἐπὶ τῆς ἀδικαιολογήτως παρατεινομένης ἐκκρεμότητος πρὸς ἄρσιν τῶν εἰς βάρος των ἀνηκούστων ἐκ τοῦ νόμου 1854) 51 ἀδικιῶν, ζητούντων δὲ τὴν ἄμεσον καὶ πλήρη ἀποδοχὴν τῶν προταθεισῶν τροπολογιῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Λατόμων καὶ Μιναδόρων Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου των εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τῶν ἐργατῶν βαρείας βιομηχανίας, χορήγησιν συντάξεως εἰς τὸ 55ον ἔτος, ἀνεξαρτήτως λοιπῶν προϋποθέσεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Β. Πανελληνίου Συνεδρίου Ὑπαλλήλων Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν Νομαρχιῶν τοῦ Κράτους (ΤΥΔΚ) ζητούντων τὴν διὰ νόμου ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων καὶ τῶν ὀρφανικῶν οἰκογενειῶν Νομοῦ Μεσσηνίας, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1854 καὶ ἄρσιν τῶν δι’ αὐτοῦ προσγενομένων ἀδικιῶν εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθεισῶν ὑπαλλήλων Β. Ναυστάθμου, Σαλαμῖνος, ζητουσῶν ἀνάκλησιν τῶν γενομένων ἀπολύσεων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Λυγαρόπουλος καὶ Β. Θανασέκος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας, ζητούντων παραχώρησιν τοῦ ἀγροκτήματος εἰς θέσιν Ποτάμισα–Ὀρχομενοῦ, πρὸς στεγαστικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων, ζητούσης βελτίωσιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ ἐν γένει τῶν συνθηκῶν ἐργασίας τῶν μελῶν της, καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐπαγγελματικῶν βιβλιαρίων, συνεχῆ ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Ἀρβανίτη, ζητοῦντος δημοσίευσιν τοῦ Διατάγματος καὶ τῶν διαγραμμάτων τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου Ἡλιουπόλεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Σωματείου Ἀδικηθέντων Καπνεργατῶν Καβάλας «Τὸ Ἐθνικόν», ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ν. 2348, ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως ἀποζημιώσεως καὶ εἰς τὰ μέλη του. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πανδοχέων, Σαγματοποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν του, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μορφωτικοῦ καὶ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἁγίου Θωμᾶ Ἀμαρουσίου, ζητοῦντος ἵδρυσιν ἰδιαιτέρου ἐκλογικοῦ τμήματος εἰς τὴν ἐνορίαν Ἁγίου Θωμᾶ καὶ ἐγγραφὴν τῶν ψηφοφόρων κατοίκων εἰς χωριστοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας, Ε. Κοθρῆς καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Ἐπαγγελματιῶν Γυναικῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 3323)55 «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος» ἐπὶ τῷ τέλει ἀπαλλαγῆς τῶν ἐργαζομένων ἐγγάμων γυναικῶν ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος ἢ ἐξαιρέσεως συνυπολογισμοῦ μετὰ τῶν εἰσοδημάτων τῶν συζύγων των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δ. Γαζιάδη καὶ λοιπῶν κατοίκων Ψυχικοῦ, ζητούντων ἀπαγόρευσιν τῆς λειτουργίας τῶν λατομείων ΛΑΨΥ, τῶν ὁποίων ἡ ἐκμετάλλευσις ἐντὸς τῆς κατωκημένης περιοχῆς Ψυχικοῦ δημιουργεῖ μυρίους κινδύνους ἐκ τῶν ἐκρήξεων, ἐκτινάξεως λίθων, θορύβων, σκόνης κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σαράφης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐμποροεπαγγελματιῶν καὶ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἐλασσόνος, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος παρὰ τῆς Δ.Ε.Η. διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πόλεως, ἥτις εὑρίσκεται ἀπὸ ἡμερῶν εἰς τὸ σκότος, λόγῳ καταστροφῆς τῆς ἠλεκτρομηχανῆς της. Οἱ βουλευταὶ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. κ. Βασίλειος Γ. Πανούσης καὶ Γεώργ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Γαλακτοκτηνοτροφικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ κτηνοτρόφων Ἀργολίδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν τεχνητὴν ἔλλειψιν κτηνοτροφῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Συνεπείᾳ τῆς ἐλλείψεως, ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς ἀνάγκης τῶν κτηνοτρόφων ἀφ’ ἑτέρου, ὅπως προμηθευθοῦν κτηνοτροφάς, ἡ βαμβακόπιττα πωλεῖται εἰς τιμὴν μαύρης ἀγορᾶς, πρὸς καταστολὴν δὲ τῆς αἰσχροκερδείας ζητεῖται ἡ δέσμευσις τῆς παραγομένης βαμβακόπιττας καὶ ἡ διάθεσις αὐτῆς εἰς τοὺς Κτηνοτροφικοὺς Συνεταιρισμοὺς διὰ διατακτικῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Βασίλειος Γ. Πανούσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐτησίων οἰνοπνευματοποιῶν πρώτης κατηγορίας, τοῦ Νομοῦ Κορινθίας, διὰ τῆς ὁποίας οὗτοι διαμαρτύρονται ὅτι τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, διὰ τοῦ Ν. Δ. 2401) 1953 ἐμείωσε τὸν συντελεστὴν τῆς τιμῆς τοῦ σταφυλοπνεύματος καὶ διότι ἔχουν ἐπιβληθῆ ὑπέρογκοι καὶ παράνομοι κρατήσεις ὑπὲρ τοῦ ΕΤΕΕΦΟ καὶ ζητοῦν τὴν τροποποίησιν τῶν εἰς βάρος των ἐξοντωτικῶν ἐπιβαρύνσεων. Αἱ Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ Ἐμπόρων καὶ Ἐκκοκκιστῶν Βάμβακος Λαρίσης, ζητοῦν ματαίωσιν χορηγήσεως ἐν τῷ μέλλοντι νέων ἀδειῶν ἐκκοκκιστηρίων βάμβακος καὶ χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐπαγγέλματος ὡς κεκορεσμένου. Οἱ ἡμερομίσθιοι ἐργάται τῶν Γραφείων Νομοκτηνιάτρων καὶ Ἐπαρχιακῶν Κτηνιάτρων Ἑλλάδος, ἔχοντες πολυετῆ ὑπηρεσίαν καὶ νόμιμα προσόντα, ζητοῦν μονιμοποίησιν αὐτῶν ἐν τῇ Νομοκτηνιατρικῇ Ὑπηρεσίᾳ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. I) Τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπίστη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3628) 11.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 475) 7.6. 56 ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Λ. Μπίστη, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀνέγερσιν Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου ἐν Ἄνδρῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1957 περιελήφθη πίστωσις διὰ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Ε.Ο.Τ. εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου τούτου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 990) 558 ἀπὸ 24.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἐν σχέσει μὲ τὸν τρόπον ἀντικαταστάσεως τῆς στολῆς τῶν ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Εἰς τοὺς ὁπλίτας Χωροφυλακῆς χορηγεῖται, δωρεάν, ἅμα τῇ κατατάξει των εἰς τὴν Σχολὴν Χωροφυλακῆς, ὡς δοκίμων χωροφυλάκων, ὕφασμα στολῆς καὶ χλαίνης, ἡ δὲ ραφή, ἐπὶ μέτρῳ, τῶν στολῶν καὶ χλαινῶν των γίνεται δαπάναις τοῦ Δημοσίου. β) Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς διαρκείας χρήσεως τῶν στολῶν καὶ χλαινῶν (ἤτοι δύο ἔτη διὰ τὴν στολὴν καὶ τρία ἔτη διὰ τὴν χλαίνην) τῶν μονίμων ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, ἀνεφοδιάζονται οὗτοι, ἐπίσης δωρεάν, δι’ ὑφάσματος στολῆς ἢ χλαίνης, ἐπὶ τῇ ἐπιστροφῇ εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς παλαιᾶς στολῆς ἢ χλαίνης, κατὰ τὸ ἰσχῦον λογιστικὸν σύστημα (ὅρα ἄρθρ. 259 Καν. Οἰκ. καὶ Λογ. Ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς). Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων ραφῆς τῶν οὕτω χορηγουμένων αὐτοῖς ὑφασμάτων, εἰς στολὰς καὶ χλαίνας, χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τοὺς ὁπλίτας μηνιαῖον ἐπίδομα στολῆς, ἐκ δραχμῶν ὀγδοήκοντα (80). γ) Τὸ καθιερωθὲν προσωρινῶς, καὶ ἰσχῦσαν ἀπὸ Ἰουλίου 1955 μέχρι Νοεμβρίου 1956, διὰ διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, μέτρον, τῆς καταβολῆς ὑπὸ τῶν ὁπλιτῶν δραχ. 30, ὑπὲρ τῶν πόρων τοῦ Τ.Λ.Ο. Χωροφυλακῆς καὶ Μ. Τ. Στρατοῦ, ἐξ ἡμισείας, ἀντὶ τῆς παραδόσεως τῆς παλαιᾶς στολῆς ἢ χλαίνης, κατὰ τὸν ἀνεφοδιασμόν των δι’ ὑφάσματος, μὴ στηριζόμενον εἰς διάταξιν νόμου, κατηργήθη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 285)84)721 ἐγκ. 157 ἀπὸ 2.11.56 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, ὡς παράνομον, βάσει τοῦ νόμου 3613)1956. δ) Αἱ ἐπιστρεφόμεναι ὑπὸ τῶν ὁπλιτῶν, κατὰ τὸν ἀνεφοδιασμόν των δι’ ὑφασμάτων, ἄχρηστοι στολαὶ καὶ χλαῖναι, ἐκποιοῦνται, ὡς ἄχρηστον ὑλικὸν τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ δὲ προϊὸν τῆς ἐκποιήσεως περιέρχεται εἰς τὸ Τ.Α.Α. Χωροφυλακῆς, πόρον τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1942, οὐδέποτε δὲ ἀπετέλεσε πόρον τοῦ Τ.Λ.Ο. Χωροφυλακῆς (ὅρα ἄρθρ. 5 τοῦ Ν. Δ. 1282)1942 καὶ ἄρθρ. 5 Ν. Δ. 3613) 1956). Τὸ ἄχρηστον ὑλικὸν τῆς Χωροφυλακῆς ἀπεδόθη διὰ τοῦ νόμου τούτου (3613)56) εἰς τὸ Τ.Α.Α. Χωροφυλακῆς, ὡς συμβαίνει καὶ διὰ τὸ ἄχρηστον ὑλικὸν τοῦ Στρατοῦ, τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας, τὸ προϊὸν ἐκποιήσεως τοῦ ὁποίου ἀπεδόθη εἰς τὰ ἀντίστοιχα Μετοχικὰ Ταμεῖα Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας (ὅρα ὑπ’ ἀριθ. 901)31.10. 1949 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρωθεῖσαν διὰ τοῦ Α. Ν. 1842)1950). ε) Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ ὁπλῖται Χωροφυλακῆς, κατὰ τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τοῦ Σώματος, παραδίδουσι τὴν στολήν των, δεδομένου ὅτι οὗτοι, ἀπολυόμενοι λαμβάνουσι μεθ’ ἑαυτῶν, ἐντελῶς δωρεάν, τὰ κάτωθι εἴδη ἱματισμοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 236 τοῦ «Καν. Οἰκον. καὶ Λογιστικῆς Ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς». 1) Μίαν (1) χειμερινὴν στολὴν πρασινόφαιον. 2) Δύο (2) θερινὰς πρασινοφαίους στολάς. 3) Μίαν (1) χλαίνην ἐρέας πρασινόφαιον. 4) Ἕν (1) ὑποκάμισον μάλλινον πρασινόφαιον. 5) Τρία (3) κλινοσκεπάσματα. 6) Δύο (2) ζεύγη μαλλίνων ποδείων κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ἡμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα, περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, εἶναι σχετικὸν μὲ τὰς ἐνδοκομματικὰς διενέξεις τοῦ Κ.Κ.Ε., αἱ ἀντιμαχόμεναι παρατάξεις (παλαιὰ καὶ νέα ἡγεσία) τοῦ ὁποίου θέτουν εἰς κυκλοφορίαν μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν των διαφόρους προκηρύξεις. Σχετικὴ ἐν προκειμένῳ εἶναι καὶ ἡ ἔκθεσις Μίνωος Σταυρίδη, ἐναντίον τῆς παλαιᾶς ἡγεσίας τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐν τῷ στρατοπέδῳ Ἁγίου Εὐστρατίου, ἀποσπάσματα τῆς ὁποίας ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν ἡμερήσιον Ἀθηναϊκὸν Τύπον.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 516 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου, εἰς τρόπον ὥστε ἡ προϋπηρεσία τῶν ὑπαλλήλων τῶν Σ.Ε.Κ. ν’ ἀναγνωρίζεται ὡς πραγματικὴ συντάξιμος δημοσία ὑπηρεσία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν συνταξιοδοτικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συντόμως θέλομεν ἐξετάσει.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 484 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου, εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀναγνωρίζεται συντάξιμος ἡ προϋπηρεσία ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν συνταξιοδοτικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συντόμως θέλομεν ἐξετάσει.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1329) 30.1.1957 ἐγγράφου σας, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 702 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου, εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀναγνωρίζηται συντάξιμος ὁ χρόνος καθ’ ὃν ὑπηρέτησαν ὡς πολιτικῶς ἐπιστρατευόμενοι 30 περίπου ἰατροὶ καὶ ἀδελφαὶ νοσοκόμοι, οἵτινες ὑπηρετοῦσι ἤδη ὡς ὑπάλληλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν συνταξιοδοτικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συντόμως θέλομεν ἐξετάσει.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βουλοδήμου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 587) 283) 18.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 592 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βουλαδήμου, ἀφορώσης τὴν ἐπέκτασιν τῆς χορηγήσεως τῆς προσαυξήσεως 10) 50 καὶ εἰς τοὺς ἀρχικελευστὰς τοῦ Β. Ναυτικοῦ, τοὺς συμπληρώσαντας 20ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο θέλει ἐξετασθῆ λίαν συντόμως μετὰ τῶν λοιπῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπαταύρου. Σχετικῶς μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 436) 56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, περὶ τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320376)56 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν κρίνεται ὡς ἐνδεδειγμένη ἡ μεταβολὴ τῶν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ὁριζομένων ὁρίων ἡλικίας πρὶν ἢ μελετηθῇ τὸ θέμα καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς σχετικοῦ αἰτήματος τῆς Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἐργαζάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 987)555 τῆς 24 τρέχ. μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 641 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Γ. Ἐργαζάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διάταξις, ρυθμίζουσα τὰ τῆς ἐξαγορᾶς κτημάτων τοῦ Δημοσίου, κατεχομένων παρ’ ἰδιωτῶν καὶ ἀπὸ τοῦ 1939 καὶ ἐντεῦθεν, ἔχει τεθῆ εἰς τὸ καταρτισθὲν ἤδη νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν νόμον 2100)1952 κ.λ.π., τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῆς 7ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. ἔχει παραπεμφθῆ εἰς τὴν ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 601) ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποδεικτικὴν ἰσχὺν τῶν ἐνόρκων ἰατρικῶν βεβαιώσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ν. 5)43 ἐλήφθη πρόνοια συνταξιοδοτήσεως τῶν συνεθείᾳ νόσου παθόντων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 στρατιωτικῶν καὶ ὡρίσθη ἐν ἄρθρῳ 4 αὐτοῦ ὅτι ἡ ἐκδήλωσις τῆς νόσου δύναται ν’ ἀποδειχθῇ ἐκτὸς τῶν ἄλλων στοιχείων (πιστοποιητικοῦ, στρατιωτικοῦ ἢ πολιτικοῦ νοσοκομείου ἢ ἐξ οἱουδήποτε ἄλλου ἐπισήμου στοιχείου) καὶ δι’ ἐνόρκου βεβαιώσεως ἑνὸς ἢ δύο ἰδιωτῶν ἢ στρατιωτικῶν ἰατρῶν, βεβαιούντων ὅτι ἡ ἐκδήλωσις καὶ διαπίστωσις τῆς νόσου ἐγένετο ἐντὸς τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου καθοριζομένων προθεσμιῶν ἀπὸ τῆς ἀπολύσεως τοῦ στρατιωτικοῦ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω ἐκανονίσθη πολεμικὴ σύνταξις εἰς ἱκανὸν ἀριθμὸν παθόντων συνεθείᾳ νόσου στρατιωτικῶν, ὧν ἡ ἐκδήλωσις ἀπεδεικνύετο ἐξ ἐνόρκου κατὰ τὰ ἀνωτέρω βεβαιώσεως. Προσφάτως, ὅμως, ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου δι’ ἀποφάσεώς της, ἐπὶ σχετικῶν ὑποθέσεων, ἀπεφάνθη ὅτι αἱ ὡς ἀνωτέρω ἔνορκοι βεβαιώσεις δὲν ἔχουν ἀποδεικτικὴν ἰσχὺν ἐφ’ ὅσον ἐξεδόθησαν μετὰ τὴν 13ην Ὀκτωβρίου 1943, χρονολογίαν καθ’ ἣν ἔληξεν ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ν. 5 τοῦ 1943 καθορισθεῖσα ἑξάμηνος ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου προθεσμίας διὰ τὴν ἔκδοσιν καὶ ὑποβολὴν παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐνόρκων βεβαιώσεων. Κατόπιν τῆς νομολογίας ταύτης τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἐνέκυψε ζήτημα ἐπανεξετάσεως καὶ διακοπῆς τῶν συντάξεων, αἵτινες ἐχορηγήθησαν ἐπὶ τῇ βάσει ἐνόρκων κατὰ τὰ ἀνωτέρω βεβαιώσεων. Πρὸς ρύθμισιν τοῦ ἀνακύψαντος ζητήματος περιελήφθη σχετικὴ διάταξις εἰς καταρτισθὲν σχέδιον νόμου ὅπερ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον ὑπ’ ἀριθ. 57 τοῦ Συντάγματος ἀπεστάλη εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἵνα τοῦτο γνωμοδοτήσῃ σχετικῶς.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 580 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου τὰ ἑπόμενα: Διὰ τοῦ ἀπὸ 15.8.52 Β. Δ)τος (ΦΕΚ 231) 22.8.52 ἐκηρύχθη ἀναγκαστικὴ ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεως 470 περίπου στρεμμάτων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου Μπισδουνίου Ἰωαννίνων. Ἐπὶ τῆς ἀπαλλοτριώσεως ταύτης ἐφηρμόσθη ἡ διαδικασία τοῦ ν. 2000)52 καὶ κατεβλήθη κατὰ τὰ ἔτη 1954 καὶ 1955 ἡ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ἀναγνωρισθέντας ἰδιοκτήτας τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων. Διὰ τὴν πρὸ τῆς ὡς ἄνω ἀναγκ. ἀπαλλοτριώσεως ἐπίταξιν ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Α. τῆς αὐτῆς ἐκτάσεως καὶ τὴν ὀφειλομένην ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἀποζημίωσιν ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Α.).

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 998) 241)1957 ἐγγράφου σας, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 652, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐναρμόνισιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου πρὸς τὰς τοιαύτας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, σχετικῶς μὲ τὸν νόμον 1540, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καθ’ ὃ μέρος αἱ διατάξεις τοῦ νόμου τούτου ἀφορῶσι ρύθμισιν συνταξιοδοτικοῦ θέματος, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον εἶναι ἀποκλειστικῶς ἁρμόδιον νὰ ἐρευνήσῃ ἐὰν αἱ διατάξεις αὗται ἐνηρμονίσθησαν πρὸς τὸ ἐν ἰσχύϊ Σύνταγμα (ἄρθρ. 57). Ἡ σχετικὴ νομολογία τοῦ Σώματος εἶναι παγία ἀπὸ 30ετίας περίπου, ἀφ’ ἧς τὸ πρῶτον ἐθεσπίσθησαν ὅμοιαι περιοριστικαὶ διατάξεις διὰ τοῦ Συντάγματος τοῦ ἔτους 1927 ἄρθρον 49 ἐν δὲ τῷ Συντάγματι τοῦ ἔτους 1952 αἱ σχετικαὶ διατάξεις ἐπανελήφθησαν (ἄρθρον 57) διευρυνθεῖσαι μάλιστα. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει ἐπὶ συνταξιοδοτικῶν θεμάτων (Ὀργανισμὸς Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἄρθρον 8 ἐδάφ. 8 ἐν συνδυασμῷ μὲ ἄρθρον 98 τοῦ Συντάγματος). Καὶ οὔτε γεννᾶται ζήτημα ἐναρμονίσεως γνώμης τῶν δύο Σωμάτων, καθ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἰδίας του ἁρμοδιότητος, ἑρμηνεύει καὶ ἐφαρμόζει τὰς διατάξεις τῶν νόμων ἀπὸ πάσης ἄλλης διοικητικῆς πλευρᾶς (μὴ συνταξιοδοτικῆς), δι’ ἃς δὲν ἰσχύουσιν οἱ περιορισμοὶ τοῦ προσημειωθέντος ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1232) 29.1.1957 ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἰωάν. Τούμπα καὶ Βασ. Πανούση, ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 690 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀρθῶσιν αἱ ὑφιστάμεναι συνταξιοδοτικαὶ ἀδικίαι εἰς βάρος τῶν ἐν ὑπηρεσίᾳ παθόντων συνταξιούχων τοῦ Δημοσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν συνταξιοδοτικῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα συντόμως θέλομεν ἐξετάσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΓ) τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 838) 22.1.1957 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ κατασκευὴ παραλιακῆς ὁδοῦ Θάσου ἀπαιτεῖ δαπάνην 20 ἑκατομμυρίων. Αἱ διατεθεῖσαι πιστώσεις δι’ ἔργα ὁδοποιΐας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος περιωρισμέναι, διετέθησαν σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου δι’ ἔργα συνεχιζόμενα καὶ ἀπέβη ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἀδύνατος ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1220) 807) 29.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 678 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου, ἀναφορικῶς μὲ τηλεπικοινωνιακὸν Γραφεῖον Σόλωνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κίνησις τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ παραρτήματος τῆς ὁδοῦ Σόλωνος εἶναι ἐλαχίστη ἡ δὲ μετὰ τὴν 21ην ὥραν ἐξυπηρετουμένη κίνησις εἶναι ἀσήμαντος, μηδενιζομένη σχεδὸν μετὰ τὴν 22αν ὥραν, κατὰ συνέπειαν οὐδόλως δύναται νὰ δικαιολογηθῇ παράτασις τῶν ὡρῶν ἐργασίας πέραν τῆς 23ης. Ἡ τοποθέτησις εἰς τὸ εἰρημένον γραφεῖον Ταχ)κοῦ ὑπαλλήλου (ἀκριβέστερον δύο ὑπαλλήλων, ἑνὸς πρωϊνοῦ καὶ ἑτέρου ἀπογευματινοῦ), οὐδόλως δικαιολογεῖται, λόγῳ τῆς ἐλαχίστης κινήσεως, ἐνῷ ἐξ ἄλλου, οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν προμήθειαν γραμματοσήμων δύνανται νὰ ἀγοράζουν ταῦτα ἐκτὸς τῶν μεταπωλητῶν γραμματοσήμων (περιπτέρων) καὶ ἀπὸ τὰ πλησίον λειτουργοῦντα Ταχυδρομικὰ γραφεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Βενιζέλου καὶ Κ. Μαρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 591) 19.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 604 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Βενιζέλου καὶ Κ. Μαρῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ ἰσχύων Γενικὸς Κανονισμὸς τοῦ Προσωπικοῦ τῶν Σιδηροδρόμων (ἀριθ. 14 ἐδάφ. γʹ) δύο τρόπους προβλέπει διὰ τὴν πρόσληψιν τροχοπεδητῶν: α) τὴν ἀπ’ εὐθείας πρόσληψιν μαθητευομένων τροχοπεδητῶν, οἵτινες μετὰ τετράμηνον μαθητείαν καὶ ἐπιτυχίαν εἰς δοκιμασίαν μονιμοποιοῦνται ἐντὸς 6μήνου ἀπὸ τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἔλαβεν χώραν ἡ δοκιμασία, ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις καὶ β) τὸν διορισμὸν ὡς τροχοπεδητοῦ τῶν μονίμων κλειδούχων, ἐχόντων 2ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν κλάδον τοῦτον. Οἱ Σ.Ε.Κ. ἀνέκαθεν τὰς θέσεις τῶν τροχοπεδητῶν, ἐκ λόγων προφανοῦς ὑπηρεσιακῆς σκοπιμότητος, ἐπλήρουν ἐκ τῶν ἐχόντων 2ετῆ προϋπηρεσίαν μονίμου κλειδούχου. Κατὰ τὸ ἔτος 1949, συμφώνως πρὸς τ’ ἀνωτέρω, ἡ Διοίκησις τοῦ Δικτύου ὑπέβαλεν εἰς μαθητείαν τροχοπεδητῶν 36 κλειδούχους, οἵτινες παρὰ τὴν 3ετῆ σχεδὸν προϋπηρεσίαν των παρὰ τῷ Δικτύῳ, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ μονιμοποιηθῶσι καὶ συνεπῶς παρέμειναν ὡς ἔκτακτοι, λόγῳ τῶν ἑκάστοτε ἐν ἐφαρμογῇ γενικῶν Κυβερνητικῶν περιοριστικῶν μέτρων, ἐν σχέσει πρὸς τὰς προσλήψεις, μονιμοποιήσεις κ.λ.π. Ἐπειδή, ὅμως, οἱ ἐν λόγῳ κλειδοῦχοι, παρὰ τὴν ἔλλειψιν τῆς τυπικῆς τακτοποιήσεως τῆς θέσεώς των, εἶχον τὰ ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ οὐσιαστικὰ προσόντα, αἱ δὲ ἀνάγκαι τοῦ Δικτύου εἰς τροχοπεδητὰς ἦσαν ἐπιτακτικαί, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις τῶν Σ.Ε.Κ. ἀνέθεσεν εἰς τούτους τὴν ἄσκησιν καθηκόντων τροχοπεδητοῦ καὶ εἰς τὴν κατάστασιν ταύτην παρέμειναν ἐπὶ μακρόν. Οὕτως ἐνῷ οἱ Σ.Ε.Κ. εἶχον τυπικῶς συμπεπληρωμένας τὰς θέσεις τῶν κλειδούχων, ἐνεφανίζοντο τυπικῶς κεναὶ αἱ θέσεις τῶν τροχοπεδητῶν. Ἐν τῇ σταθμίσει τῶν ἀναγκῶν τούτων τὸ ἐν λόγῳ Δίκτυον ὑπέβαλε πρότασιν προσλήψεως ἀπ’ εὐθείας 17 μαθητευομένων τροχοπεδητῶν. Οὗτοι προσληφθέντες μεταξὺ Ἰουνίου καὶ Νοεμβρίου 1952, ἐμαθήτευσαν συμφώνως πρὸς τὰς ἀνωτέρω μνημονευθείσας διατάξεις τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ ὡς τροχοπεδηταὶ ὑπὸ τὰς διαταγὰς καὶ ὁδηγίας τῶν κατὰ τὰ ὡς ἄνω ἐκτελούντων καθήκοντα τροχοπεδητοῦ 36 κλειδούχων καὶ τμηματικῶς ὑπεβάλλοντο εἰς τὴν σχετικὴν δοκιμασίαν. Πλὴν καὶ τῶν εἰρημένων ἡ μονιμοποίησις ἐβράδυνε μέχρι τῆς 18 Ἰουνίου 1954, λόγῳ τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω ἀναφερομένων γενικῶν Κυβερνητικῶν μέτρων. Πρὸ τῆς μονιμοποιήσεως τῶν εἰρημένων 17 τροχοπεδητῶν καὶ δὴ κατὰ Μάϊον 1954 ἐπραγματοποιήθη καὶ ἡ μονιμοποίησις τῶν ἀπὸ μακροῦ, ὡς προελέχθη, ἐκτελούντων καθήκοντα τροχοπεδητοῦ 36 κλειδούχων. Τὴν ἀπόφασιν τῆς μονιμοποιήσεως τούτων προέβαλον ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας οἱ ἀνωτέρω, μεταγενεστέρως μονιμοποιηθέντες καὶ νεώτεροι κατὰ πολὺ κατὰ τὴν πρόσληψιν 17 τροχοπεδηταί, τὸ δὲ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1782)1954 ἀποφάσεώς του ἠκύρωσε ταύτην διὰ τυπικοὺς λόγους. Κατόπιν τῆς ἀκυρώσεως τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως οἱ ἀνωτέρω 36 ἐκτελοῦντες χρέη τροχοπεδητοῦ, διὰ νεωτέρας πράξεως τῆς Διοικήσεως, ἐμονιμοποιήθησαν ὡς τροχοπεδηταὶ καὶ ἐτέθησαν, ὡς ἦτο ἑπόμενον, εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν 17 συναδέλφων των. Τὸ τοιοῦτον, ὅμως, δὲν εἶναι δίκαιον ἀπὸ ὑπηρεσιακῆς πλευρᾶς: α) Διότι οἱ πρῶτοι (οἱ 36) ἔχουν συνολικὴν ὑπηρεσίαν ἐν τῷ Δικτύῳ 5–8 ἐτῶν, οἱ δεύτεροι (17) μόνον 3 ἐτῶν. β) Διότι οἱ δεύτεροι (οἱ 17) ἐμαθήτευσαν ὡς τροχοπεδηταὶ εἰς τοὺς πρώτους (36), οἵτινες ἦσαν παλαιοὶ καὶ πεπειραμένοι τροχοπεδηταὶ πολὺ πρὶν γεννηθῇ κἂν σκέψις προσλήψεως τῶν 17 διαμαρτυρομένων. Οἱ εἰρημένοι 36 τροχοπεδηταὶ καὶ οἱ πρὸ αὐτῶν διορισθέντες 12 εἶχον τὰ ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμενα προσόντα. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγονται: α) Οἱ προηγηθέντες εἰς τὴν μονιμοποίησιν 36 τροχοπεδηταὶ εἶχον ὑπηρεσίαν κλειδούχου εἰς ὀργανικὰς θέσεις τῶν Σ.Ε.Κ. 5–8 ἐτῶν πρὸ τῆς μονιμοποιήσεώς των, τοὐτέστιν ὑπερδιπλασίαν σχεδὸν τῆς τῶν 17 διαμαρτυρομένων συναδέλφων των. β) Οἱ 36 κλειδοῦχοι δὲν εἶχον μὲν μονιμοποιηθῆ τυπικῶς, ἀλλ’ εἶχον καταστῆ οὐσιαστικῶς μόνιμοι ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως 6μήνου ἀπὸ τῆς ἀρχικῆς προσλήψεώς των, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 23 τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ μὴ ἀναγνώρισίς των ὡς μονίμων δὲν ἐγένετο ἐντὸς τῆς ὡς ἄνω προθεσμίας λόγῳ τῶν προειρημένων Κυβερνητικῶν μέτρων. γ) Οἱ 36 κλειδοῦχοι οὐσιαστικῶς μόνιμοι πολλὰ ἔτη πρὸ τῆς προσλήψεως τῶν 17, ἀνέλαβον καθήκοντα τροχοπεδητῶν, ἔκτοτε καὶ τροχοπεδητὰς παλαιοὺς καὶ πεπειραμένους εὗρεν αὐτοὺς ἡ πρόσληψις τῶν 17, οἵτινες ὑπὸ τοὺς 36 ἐμαθήτευσαν. δ) Ἐὰν αἱ διατάξεις τῶν κανονισμῶν ἐφηρμόζοντο ὡς εἶχον καὶ ἔχουσι καὶ δὲν ἀνετέλλετο ἑκάστοτε ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν διὰ Κυβερνητικῶν μέτρων, οἱ 17 τροχοπεδηταὶ θὰ ἦσαν ὁπωσδήποτε εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν 36 καὶ θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ διανοηθοῦν νὰ τοὺς ὑπερπηδήσουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἀναφερομένων διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον μονιμοποίησίν των εἶναι θέμα γενικωτάτης φύσεως, ἀναγόμενον εἰς τὴν ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν ὑπηρετούντων ἐκτάκτων, ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν ἐξαίρεσιν οἱ διαμαρτυρόμενοι 17 τροχοπεδηταί. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὸν μαθητευόμενον τροχοπεδητήν, τὸν προσληφθέντα μετὰ τοὺς 17 καὶ μονιμοποιηθέντα πρὸ αὐτῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περίπτωσις τοῦ εἰρημένου δὲν εἶναι ὁμοία μὲ τὴν τῶν διαμαρτυρομένων καθ’ ὅσον οὗτος ὑπαγόμενος εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1540) 50 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους, τοὺς ὑπηρετήσαντας μεταγενεστέρως εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ» καὶ μέλλων νὰ ἀποκατασταθῇ εἰς τὸν κλάδον τῶν Σταθμῶν εἰς ὃν θὰ κατελάμβανε τὸν βαθμὸν τοῦ Σταθμάρχου γʹ τάξεως, ἠτήσατο νὰ διορισθῇ ὡς τροχοπεδητής, ἤτοι εἰς θέσιν κατωτέραν ἐκείνης εἰς ἣν θὰ ἀποκαθίστατο τόσον κατὰ βαθμόν, ὅσον καὶ μισθόν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς περίπτωσιν ἀπωλείας τῶν πρωτοτύπων δελτίων ἐπιτάξεως ζώων 1940–41 ἀκολουθεῖται ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ἀπὸ 11.12.56 Β. Διατάγματος (Φ.Ε.Κ.) 296 Τ. Αʹ τῆς 11. 12.56 κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ προσδιορισμὸς τῆς ἀποζημιώσεως γίνεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Εἰρηνοδίκου τοῦ τόπου τῆς κατοικίας τοῦ αἰτοῦντος δικάζοντος κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν μικροδιαφορῶν. Σχετικὴ ἐγκύκλιος θὰ κυκλοφορήσῃ μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 568 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ τὴν διακίνησιν τῶν γεωμήλων τοῦ λεκανοπεδίου Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα. Ὁσάκις εἴς τινα περιοχὴν διαπιστωθῇ ἡ ὕπαρξις τοῦ ἐντόμου φυλλοξήρας, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ἀπαλλαγῇ αὕτη τούτου, δεδομένου ὅτι οὐδεμία καταπολέμησις δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ κατ’ αὐτοῦ. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν ἐνεργεῖται ποτὲ νέα ἔρευνα πρὸς νέαν διαπίστωσιν, δεδομένου ὅτι μία τοιαύτη ἔρευνα ἤθελε καταλήξει ὁπωσδήποτε καὶ πάλιν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Ἡ διαπίστωσις τῆς ὑπάρξεως τῆς φυλλοξήρας εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἰωαννίνων ἐγένετο τὸν Ἰούνιον τοῦ ἔτους 1951. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς παρεμπόδισιν μεταφορᾶς γεωμήλων εἰς Ἰωάννινα ἐξ ἄλλων περιφερειῶν τῆς χώρας, ταῦτα δὲν τυγχάνουν ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀγγ. Λασκαρίδη καὶ Ἰωάν. Παπαδημητρίου, ὅτι παρεμβάλλονται ἐμπόδια, κατὰ τὴν μετακίνησιν τῶν μελισσοκομείων Θάσου πρὸς βοσκὴν εἰς τὴν περιφέρειαν Δράμας, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις «περὶ Μελισσοκομίας» δὲν ὑφίσταται οὐδεὶς περιορισμὸς διὰ τὴν μετακίνησιν τῶν μελισσοκομείων ἀπὸ περιφερείας εἰς περιφέρειαν, ἀντιθέτως μάλιστα διὰ τοῦ νόμου 6238) 34 «περὶ προστασίας τῆς μελισσοκομίας» διευκολύνεται ἡ μεταφορὰ καὶ τοποθέτησις τῶν Μελισσοκομείων εἰς ἀκαλλιεργήτους ἐκτάσεις ἀνηκούσας εἰς τὸ Δημόσιον, Δήμους, Κοινότητας, Μονὰς καὶ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ἐν γένει δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐν λόγῳ νόμου καὶ τῆς Ὑπηρεσίας μας, εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῆς μεταφορᾶς τῶν μελισσίων πρὸς ἐντατικωτέραν ἐκμετάλλευσιν τῆς μελισσοτροφικῆς χλωρίδος τῆς χώρας μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 580 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: α) Πράγματι διὰ τοῦ ἀπὸ 15.8.52 Β. Δ. ἀπηλλοτριώθη ἔκτασις 470 στρεμμάτων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου Ἰωαννίνων (Μπισδουνίου) περιλαβοῦσα ἁπάσας τὰς προγενεστέρως λαβούσας χώραν καταλήψεις ἐκτάσεων διὰ παρομοίους σκοπούς. β) Πλὴν αἱ σχετικαὶ ἀποζημιώσεις κατεβλήθησαν εἰς τοὺς δικαιούχους τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1954 καὶ συνεπῶς τοιοῦτον θέμα δὲν ὑφίσταται σήμερον. γ) Ὑφίσταται, ὅμως, ἕτερον σχετικὸν θέμα, ἤτοι αἱ ἀπαιτήσεις τῶν δικαιούχων διὰ τὴν στέρησιν τῆς χρήσεως τῶν ἰδιοκτησιῶν των μέχρι τῆς καταβολῆς τῶν ἀποζημιώσεων, ἤτοι ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1954. Τὸ θέμα τοῦτο εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς συγκεντρώσεως τῶν ἀπαραιτήτων ἀποδεικτικῶν στοιχείων, μετὰ τὴν ὁποίαν θέλει κατὰ νόμον εἰσαχθῆ εἰς τὸ ἁρμόδιον Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους πρὸς ἐκδίκασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Μπακλατζῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 391 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Μπακλατζῆ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι σχετικὸν νομοσχέδιον περὶ Μ.Τ.Β.Α. εὑρίσκεται ὑπὸ ἐπεξεργασίαν καὶ θέλει κατατεθῆ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφ)γὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8827) 7107) 6.12.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 371 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 201 ἐ. ἔ. τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ζʹ περιφερείας, ἀνέλαβεν ἤδη ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Γυμνάσιον Λαγκαδᾶ ὁ ἐκ τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Πιερίας μετατεθεὶς Γυμνασιάρχης Κωνσταντῖνος Γαζῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ ἡμερομηνίαν 28.12.56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 99) 47) 5.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2224) 24.1.57 ἐγγράφου του, οὗτος οὐδέποτε ἠρνήθη τὴν παραλαβὴν τῆς προσφερομένης εἰς αὐτὸν σταφίδος καὶ ἡ συγκέντρωσις ταύτης βαίνει κανονικῶς. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐκμίσθωσιν τοῦ ἐν Κιάτῳ Σταφιδεργοστασίου, αὕτη ἔλαβε χώραν πρὶν ἐξαγγελθῶσι τὰ σταφιδικὰ μέτρα, συμφώνως δὲ πρὸς τὴν κίνησιν τῆς παρελθούσης χρήσεως, δὲν προεβλέπετο ἡ ἀνάγκη τῆς χρησιμοποιήσεώς του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπεδόθη εἰς τὸν Α.Σ.Ο. ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τούτου ἐναποθηκευτικὸς χῶρος τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου ἑκατὸν τεσσαράκοντα περίπου τόννων, ἐπὶ συνόλου τοιούτου 250 τόννων. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται Ὀργανισμὸς ἐχρηματοδοτήθη μέχρι τῆς 20.1.57 διὰ δραχμῶν 115.631.591,50. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ρουμάνη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπὸ ἡμερομηνίαν 17 τρέχοντος ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ρουμάνη, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 696) 352) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καταβάλλονται αἱ δέουσαι προσπάθειαι ὅπως ἀπορροφηθῶσιν ἐγκαίρως καὶ αἱ ἐναπομείνασαι ποσότητες σύκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1221) 29.1.57 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, ἐν σχέσει μὲ τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα κατοίκων Συν)σμοῦ «Ἀξιὸς» Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ρυθμίζεται διὰ καταρτισθέντος ἤδη σχεδίου νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος χορηγῇ δάνεια πρὸς Ἐμπορικὰς καὶ Βιομηχανικὰς Ἐπιχειρήσεις.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Ἡ ἐρώτησις ἀποσκοπεῖ, ἀποκλειστικῶς, εἰς τὴν παροχὴν ὡρισμένων πληροφοριῶν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποτελέσουν στοιχεῖα χρήσιμα, εἴτε διὰ τὴν περίπτωσιν τὴν ἀπίθανον, τὴν ἀδόκητον, τὴν ἐπιθυμητὴν περίπτωσιν τῆς συζητήσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ, εἴτε διὰ τὴν περίπτωσιν, φυσικά, ἐν παραλείψει συζητήσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τῆς συζητήσεως μιᾶς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἠρώτησα τοὺς κυρίου Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠθέλησαν, ὡς συνήθως, συμβαίνει, νὰ παράσχουν γραπτὴν ἀπάντησιν, ἂν γίνωνται ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χρηματοδοτήσεις εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιομηχανίαν καὶ ποῖαι, ἢ ἐὰν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος περιορίζεται εἰς τὸν ρόλον τῆς Τραπέζης τῶν Τραπεζῶν. Εἶναι πρόσφατος ἡ ἀνακοίνωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι παρέχει τὸ Δημόσιον ἐγγυήσεις διὰ τὴν χορήγησιν ἑνὸς τοιούτου δανείου, πρὸς μίαν ἐπιχείρησιν. Εἶναι ἐπίσης φανερόν, ἔχει ἀναγνωρισθῆ, ἔχει δημοσιευθῆ, ὅτι ἐκείνη ἡ πελωρία χρηματοδότησις τῆς ἐπιχειρήσεως Λαναρᾶ ἔγινεν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι σαφές, ὅτι ἡ χρηματοδότησις ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων ἢ ὡρισμένων κλάδων ἀπὸ μόνην τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δημιουργεῖ διαφόρησιν περιθωρίου κέρδους ἐκ τῆς διαφορᾶς τοῦ ἐπιτοκίου. Θὰ ἦτο ἐνδιαφέρον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ μελετήσουν, νὰ συζητήσουν καὶ νὰ ἐλέγξουν ἐν τῷ συνόλῳ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ παράσχῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ στοιχεῖα, ποῖαι ἐπιχειρήσεις ὀνομαστικῶς καὶ διὰ ποῖα ποσὰ χρηματοδοτοῦνται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, εὐνοούμενοι οὕτω, ἐκ τῆς διαφορᾶς τοῦ ἐπιτοκίου.

§7Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Προϋπολογισμόν, ἔχω νὰ σᾶς κάμω τὴν εὐχάριστον διαβεβαίωσιν, ὅτι ἐκτυποῦται καὶ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα θὰ κατατεθῇ καὶ θὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ πληροφορηθῆτε τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θέλετε καὶ νὰ λάβητε θέσιν καὶ νὰ ἀσκήσητε οἱονδήποτε ἔλεγχον νομίζετε ὅτι δύνασθε νὰ ἀσκήσητε, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρηματοδότησιν ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης, δὲν ἔχω βεβαίως, κατάλογον αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ἐπιφυλάσσομαι, ὅμως, νὰ τὸν θέσω εἰς τὸν συντομώτερον χρόνον, ἂν σᾶς εἶναι ἀναγκαῖον, καὶ ἂν ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ δημοσιευθοῦν, δὲν ἱκανοποιηθῆτε. Πάντως, ἡ Τράπεζα σήμερον, κατὰ κανόνα, χρηματοδοτεῖ διὰ μέσου τῶν ἐμπορικῶν Τραπεζῶν καὶ ἀρκεῖ τὸν ρόλον τῆς Τραπέζης τῶν Τραπεζῶν. Εἰδικῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐγγυήσεις τοῦ Δημοσίου, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ὑπὸ τὸ κράτος ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι διεχειρίσθησαν τὰ οἰκονομικὰ τῆς Χώρας, ἀπετέλεσαν περίπου συνήθειαν καὶ ἔδωσαν ἀφορμὴν ἐκ τῆς διαφορᾶς τοῦ ἐπιτοκίου νὰ ἔχωμεν διάφορον ἐπιβάρυνσιν τοῦ κόστους τῶν ἐπιχειρήσεων, σᾶς λέγω ὅτι ἀπὸ δύο μηνῶν καὶ πλέον, παρ’ ὅλον ὅτι ὁλόκληρον τὸ ἔτος ποὺ ἤμην Ὑπουργὸς περιώρισα τὰς ἐγγυήσεις, ἀπὸ δύο μηνῶν καὶ πλέον ἐτέθη ὡς κανών, δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι θὰ δίδωνται ἐγγυήσεις τοῦ Κράτους, μόνον ὅπου, μετὰ ἔλεγχον, ὑπάρχῃ ἐνδιαφέρον γενικωτέρας ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας. Καί, ἑπομένως, πᾶσα ἄλλη περίπτωσις θὰ κινῆται μὲ τραπεζικὰ κριτήρια καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀνάμιξιν ἡ δημοσία οἰκονομία μὲ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχω νὰ σᾶς δώσω, ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἄλλην πληροφορίαν. Αὐτά, ὡς μοῦ διατυποῦνται. Ἐδῶ γεννᾶται ἓν ἐρώτημα. Πάντως, σήμερον, αἱ ἀπαιτήσεις καὶ αἱ αἰτήσεις πρὸς τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν, εἶναι ἐξόχως περιωρισμέναι, διότι διὰ τῶν εὐστόχων κυβερνητικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, πρὸς κατοχύρωσιν τῆς Τραπεζικῆς πίστεως, ἔχομεν πλέον μίαν αὔξησιν καταθέσεων μέχρι σημείου ποὺ νὰ κορεσθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῆς βραχυπροθέσμου πίστεως καὶ νὰ δημιουργοῦνται προβλήματα περαιτέρω (δὲν ἠκούσθη). Συνεπῶς, καὶ αἱ πιέσεις πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἐλάχισται. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις Λαναρᾶ, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1956, ὀλίγους μῆνας ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, ἀπηγόρευσα καὶ δὲν ἐδόθη οὐδεμία πλέον ἐπιχορήγησις καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὸ στάδιον τῆς κατὰ τοὺς κειμένους νόμους ἐκκαθαρίσεως τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα προκύπτουν σήμερον.

§8Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐξάγεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀνεγνώρισεν, ὅτι ἡ χρηματοδότησις ἀπὸ τὸ Δημόσιον πρέπει νὰ γίνεται μετ’ ἔλεγχον, ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν χρησιμότητα καὶ νὰ εἶναι περιωρισμένη.

§9Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ ἀφορᾷ τὰς ἐγγυήσεις. Τὸ Κράτος θὰ δίδῃ ἐγγυήσεις μόνον ἐπὶ κοινωνικῶς καὶ Ἐθνικῶς ἐπιβαλλομένων περιπτώσεων καὶ μόνον ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν ἰδίων διαθεσίμων δὲν ἐπαρκοῦν, π. χ. προκειμένου περὶ τῆς Δ.Ε.Η., ἠρνήθημεν νὰ δώσωμεν, διότι εἴπομεν, ὅτι ἔχει κεφάλαια ἀρκετὰ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας της.

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπειδή, ὅμως, ἀναγνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐκ τῆς χρηματοδοτήσεως ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, πραγματοποιεῖται διαφορὰ κόστους τοῦ χρήματος μεταξὺ τῆς χρηματοδοτήσεως αὐτῆς καὶ τῆς ἄλλης, τῆς ἐνεργουμένης ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὰς Τραπέζας, νομίζω ὅτι τὸν τελευταῖον ἔλεγχον καὶ περὶ τῆς σκοπιμότητος καὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως, πρέπει νὰ τὸν ἔχῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἑπομένως ἡ ζητηθεῖσα πληροφορία πρέπει νὰ παρασχεθῇ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ ἀριθ. 10. Οἱ κ.κ. Ν. Μπακόπουλος, Α. Κοκκέβης καὶ Λ. Δερτιλῆς, ἔχουν τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς των, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦν νὰ πληροφορηθῶσιν ἐὰν θὰ ληφθῶσιν τὰ ἀναγκαιοῦντα μέτρα διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀποφάσεως τῆς νομολογίας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 1540.

§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπολυθῇ βάσει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, κατόπιν τοῦ νόμου 1540. Ὁ νόμος 1540 ὁ ὁποῖος ἀποκατέστησε τοὺς ὑπαλλήλους, κατόπιν ὡρισμένης διαδικασίας, ὡς πρὸς τὸν ἔλεγχον τῶν κοινωνικῶν των φρονημάτων, διότι ὁ νόμος αὐτὸς παρεδέχθη ὅτι εἶχον γίνει καὶ ἀδικίαι, λέγει τὰ ἑξῆς: Ἀκυρώνει ὁλόκληρον τὴν πρᾶξιν ἀπολύσεως καὶ προσθέτει: «Ὁ χρόνος .... (ἀναγινώσκει).... Μνημονεύει αὐτὸς ὁ νόμος ὅτι ὁ ἐνδιάμεσος χρόνος μεταξὺ ἀπολύσεως καὶ ἐπαναφορᾶς λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὡς χρόνος πραγματικῆς ὑπηρεσίας, σὺν ἄλλοις καὶ διὰ τὴν σύνταξιν. Ἐπανῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν οἱ ὑπάλληλοι καὶ Δημόσιοι καὶ Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, συνεπλήρωσαν τὸν χρόνον ὑπηρεσίας των, ἀπελύθησαν λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, ἢ δι’ ἄλλους λόγους, μὴ στεροῦντας τὴν σύνταξιν καὶ ἐζήτησαν νὰ κανονισθῇ ἡ σύνταξις ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, εἶπεν, ὅτι δὲν λογίζεται ὡς συντάξιμος χρόνος αὐτὸς περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὁ νόμος 1540 δὲν ἦτο νόμος εἰδικὸς συνταξιοδοτικὸς καὶ ὅτι ὡς πρὸς τὴν σύνταξιν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ διαρρεύσας μεταξὺ ἀπολύσεως καὶ ἐπανόδου χρόνος θεωρεῖται ὡς χρόνος πραγματικῆς ὑπηρεσίας, διὰ τὰς συντάξεις, ἔπρεπε νὰ συνοδεύηται μὲ εἰδικὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἐλεγκτ. Συνεδρίου, συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρ. 57 τοῦ Συντάγματος. Τί λέγει αὐτὸ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος; «Προτάσεις νόμων.... (ἀναγινώσκει....». Αὐτὰ λέγει τὸ Σύνταγμα. Σᾶς ἐμνημόνευσα τὴν κρίσιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Κύριοι βουλευταί, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ρυθμίζει τὰς συντάξεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, αἱ συντάξεις, ὅμως, ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ρυθμίζονται, ὄχι ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλας Ἐπιτροπάς, τὰς ὁποίας ὁρίζει ἡ κειμένη νομοθεσία. Τὸ ζήτημα ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διότι, ὑπάλληλοι Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ἐπανῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, βάσει τοῦ νόμου 1540, ἐζήτησαν νὰ κανονισθῇ ἡ σύνταξίς των, ἐζήτησαν νὰ προσμετρηθῇ ὁ χρόνος αὐτός, δὲν προσεμετρήθη καὶ προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἀναγνωρίσεώς των ἀπὸ τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας εὑρέθη πρὸ ἐνστάσεως τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προσμετρηθῇ αὐτὸς ὁ χρόνος, διότι ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον προανέφερον καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐν ὁλομελείᾳ ἀπέρριψε τὴν ἔνστασιν τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου καὶ ἀπεφάνθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 723 τοῦ 1954 ἀποφάσεώς του ὡς ἑξῆς: «Τὸ παρεμβαῖνον... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ ὡς πρὸς τὴν ἑτέραν ἔνστασιν....

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πέντε λεπτὰ ἔχετε μόνον δικαίωμα νὰ ὁμιλήσητε, κύριε συνάδελφε.

§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Βουλὴ ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ παραχωρήσῃ χρόνον μεγαλύτερον τοῦ πενταλέπτου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Πρόεδρος καὶ τὸ Σῶμα, νὰ τὸ ἐπιτρέψουν, δὲν θὰ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Πρόκειται περὶ εἰδικοῦ θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Σῶμα. Ὡς πρὸς τὴν ἄλλην σκέψιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τὸ ὅτι δὲν ὑπῆρχε γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, προκειμένου περὶ ὑπολογισμοῦ ὡς συνταξίμου χρόνου τοῦ περὶ οὗ πρόκειται χρόνου. Λέγει τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας: «Ἐπειδὴ τὸ παρεμβαῖνον Ταμεῖον προτείνει ὅτι αἱ ρηθεῖσαι διατάξεις τοῦ νόμου 1540 εἶναι ἄκυροι.... (ἀναγινώσκει)....». Τὸ θεωρεῖ, δηλαδή, ὅτι καὶ αὐτὰ θεωροῦνται ἀπὸ τὰ interna corporis, τὰ ὁποῖα δὲν ἐλέγχει τὸ δικαστήριον.

§15Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ λέγει ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, αὐτό;

§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 723 τοῦ 1954. Ἐδέχθη, δηλαδή, τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅτι καὶ ἐν προκειμένῳ ὑπάρχει κἄτι τὸ ἀνάλογον, διὰ νὰ μὴ εἴπω παρόμοιον, μὲ τὰς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας, εἰσάγεται νόμος ἄνευ τῆς γνώμης τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὡς πρὸς τὴν προκαλουμένην δαπάνην. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας εἶναι σαφεστάτη. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἡ μόνη ἀπόφασις, οὕτως ὥστε νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἦτο πλάνη ἢ ὄχι, ὅτι ἦτο ἐπιμελημένη ἔρευνα. Ὑπάρχουν ἐπίσης αἱ ἀποφάσεις ὑπ’ ἀριθ. 2122)54, 1325, 1698 καὶ 1882 τοῦ ἔτους 1953, αἱ ὁποῖαι ἀποφάσεις εἶναι ταὐτόσημοι καὶ δέχονται ὅτι οἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑπάλληλοι ἐπανερχόμενοι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀποκτῶσι ἅπαντα τὰ ἐκ τῆς ὑπαλληλικῆς αὐτῆς ἰδιότητος ἀπορρέοντα δικαιώματα, ἀποκαθιστάμενοι πλήρως, ὡς ἐὰν οὐδέποτε εἶχον διακόψει τὴν ὑπηρεσίαν αὐτῶν. Ἀλλά, ἐκτὸς τούτου, κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς τῆς παγίας αὐτῆς νομολογίας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐδῶ ἔχομεν τὸ νομικὸν θέμα, ὅτι βάσει ἀποφάσεως τῆς Πολιτείας, τοῦ νόμου 1540, ἀνεκλήθησαν αἱ ἀπολύσεις καὶ ἑπομένως αἱ ἀνακληθεῖσαι ἀπολύσεις θεωροῦνται ὡς μηδέποτε ὑφιστάμεναι.

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει συνταξιοδοτικὸν θέμα.

§18Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει συνταξιοδοτικὸν θέμα. Κύριοι βουλευταί, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ σημειώσω καὶ τοῦτο, ὅτι ἐκτὸς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος ἐπελήφθη τοῦ θέματος ἐπὶ τῇ ἀναιρέσει ὑπαλλήλου μιᾶς Τραπέζης, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ἀνεγνώριζον ἐπίσης τὰ ἁρμόδια ὄργανα ὡς συντάξιμον τὸν χρόνον αὐτόν. Καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος εἶπεν, ὅτι βάσει τοῦ νόμου 1540 εἶναι συντάξιμος ὁ χρόνος καὶ πρέπει νὰ τοῦ δοθῇ ἡ ἀναλογοῦσα σύνταξις. Ἀλλά, καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἐπελήφθη τοῦ θέματος, καὶ ἀπεφάνθη ὅπως ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Εὑρισκόμεθα, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, πρὸ μιᾶς κλασσικῆς περιπτώσεως, συγκρούσεως καὶ ἀντιφάσεως πλήρως, τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων τῆς Χώρας, ὅπως εἶναι ὁ Ἄρειος Πάγος, ὅπως εἶναι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ σὺν τούτοις καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Γνωμοδοτικοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, οἷον εἶναι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, πρὸς μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τὸ ὁποῖον ναὶ μὲν κατὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952 ἔχει κυριαρχικὴν ἐξουσίαν νὰ ἀποφαίνηται ἐπὶ ζητημάτων συντάξεως, χωρὶς αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις του νὰ ὑπόκεινται εἰς ἀναίρεσιν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀντίφασις. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, εἰς Κράτος δικαίου, εἰς Κράτος εὐνομούμενον, νὰ παραμείνῃ τὸ θέμα αὐτὸ ἄνευ Κυβερνητικῆς μερίμνης καὶ νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἑνὸς ἑρμηνευτικοῦ νόμου καὶ διὰ νὰ μὴ εἴπω — δὲν λέγω τὴν λέξιν — ὅτι εἶναι στενοκέφαλος ἡ γνώμη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, πάντως δὲν τὴν εἶπον τὴν λέξιν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὡς νομικὸς καὶ ὡς πολίτης, εὑρίσκω ἀδικαιολόγητον, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ βαρυτέραν λέξιν, τὴν ἐμμονὴν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, εἰς τὴν παράδοξον αὐτὴν σκέψιν. Καὶ λέγω τὴν ἐμμονήν, διότι εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ὑπεβλήθησαν αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σημειώσω καὶ προηγουμένως καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ εἶπε, ἐγὼ κρίνω καλύτερον καὶ ἑπομένως δὲν δέχομαι αὐτάς, τὰς παραβλέπω. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, νὰ ἔχουν τὸν ἐγωϊσμόν, ὅτι ἡ νομική των μόρφωσις, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διήνυσαν, κατὰ τὸ πλεῖστον, τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὰ διάφορα κρατικὰ γραφεῖα, ὅτι ἡ νομική των ἱκανότης εἶναι ἀνωτέρα καὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον καὶ ἀπὸ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ σοῦ λέγουν, «ἐγὼ τὰ γράφω εἰς τὰ παληά μου τὰ παπούτσια, ἐγὼ γνωρίζω καλύτερον». Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ εὐαρεστηθῇ καὶ δι’ ἑνὸς ἑρμηνευτικοῦ νόμου νὰ διορθώσῃ τὸ πρᾶγμα, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἰδιόρρυθμον αὐτὴν σκέψιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Καὶ ἐγὼ μὲν ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ διορθωθῇ τὸ πρᾶγμα, σύμφωνα πρὸς τὴν παγίαν νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τὴν γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ τὸ ρυθμίσῃ ὁπωσδήποτε, διὰ νὰ ἀρθῇ αὐτὴ ἡ ἀντίρρησις τῆς νομολογίας, τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων τοῦ τόπου, διότι, ὡς πρὸς τὰ συνταξιοδοτικὰ ζητήματα, καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον θεωρεῖται καὶ εἶναι τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, ἀντιθέτως ὅτι πρέπει νὰ βραβευθῇ καὶ νὰ ἐπιδοκιμασθῇ ἡ γνώμη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἂς φέρῃ νόμον διὰ νὰ τὴν ἐπιδοκιμάσῃ καὶ τότε θὰ κρίνωμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ταχεῖα ὑποβολὴ σχετικοῦ νομοθετήματος, ἑρμηνευτικοῦ τῶν κειμένων συνταξιοδοτικῶν διατάξεων καὶ ὄχι νὰ μᾶς παραπέμψῃ ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν γενικὴν ἔκφρασιν, ὅτι ἐπίκειται ἡ ὑποβολὴ νομοθετήματος, συνταξιοδοτικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα καὶ τότε θὰ τὸ συζητήσωμεν. Νομίζω ὅτι διαφέρει τὸ ζήτημα τοῦτο πολὺ τῶν ἄλλων ζητημάτων καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον καὶ θὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον,

§20Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰς λεπτομερεῖς καὶ διαφωτιστικὰς ἀνακοινώσεις καὶ τὴν λεπτομερῆ ἀνάλυσιν, ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τοῦ ἐρωτήματός μας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος, νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἀπασχολήσω περισσότερον τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ θελήσῃ νὰ τερματίσῃ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτὴν καὶ νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην εἰς μίαν κατηγορίαν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν εἰς ἐποχήν, ὅπου ἡ κρίσις τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων, κατὰ ἐφαρμογὴν τοῦ Θʹ Ψηφίσματος, ἦτο ἐπηρεασμένη, καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των καὶ δικαιοῦνται καλυτέρας τύχης.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§22Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφοῦ διαφωνήσω μόνον, ὡς πρὸς ἓν σημεῖον, μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, δηλαδὴ εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὡρισμένας σκέψεις καὶ κρίσεις πρὸς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ συμφωνῶ ὡς πρὸς τὸ πόρισμα καὶ τὴν σκέψιν τοῦ κ. Μπακοπούλου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ συναφοῦς ἐρωτήσεως.

§24Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Πολιτεία, προκειμένου νὰ ἄρῃ τὰς ἐμφανισθείσας ἀδικίας, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Θʹ Ψηφίσματος, ἐξέδωκε τὸν Α. Ν. 1540)1950, κυρωθέντα διὰ τοῦ ν. 2130)1952, δι’ οὗ κατηργήθη ἡ περὶ ἀπολύσεως διοικητικὴ πρᾶξις, παντὸς ὑπαλλήλου, ὡς μηδέποτε ὑπάρξασα, ὁρίζων, ὅτι ὁ χρόνος, ἀπὸ τῆς ἀπολύσεως ἢ τῆς παραιτήσεως, μέχρι τῆς ἐπανόδου ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, θεωρεῖται ὡς χρόνος πραγματικὸς διὰ τὴν σύνταξιν. Παρὰ ταῦτα, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, λόγῳ τυπικῆς παραλείψεως, ἀρνεῖται τὴν ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου τοῦ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνου, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἡ διάταξις τῆς ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τοῦ ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας χρόνου, περιελήφθη εἰς νόμον ρυθμίζοντα καὶ ἕτερα ζητήματα. Πρὸς τὴν ἄποψιν ταύτην τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διαφωνεῖ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον, μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 197)1952 πρᾶξιν του, παραδέχεται ὅτι οἱ βάσει τοῦ Α. Ν. 1540)1950 ἐπανελθόντες ὑπάλληλοι, θεωροῦνται ὡς μηδέποτε ἀπολυθέντες καὶ ὅτι ὁ χρόνος καθ’ ὃν ἀπετέλεσαν ἐκτὸς ὑπηρεσίας, λογίζεται ὡς χρόνος πραγματικῆς ὑπηρεσίας. Ἐπίσης, τὸ αὐτὸ παρεδέχθη καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, κατὰ τὴν συνεδρίασίν του τῆς 2.4.1952 ὡς καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 378)1956, τμῆμα Αʹ, πράξεώς του. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἵνα γνωρίσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἄρῃ τὴν ὑπάρχουσαν διαφωνίαν μεταξὺ τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ εἰδικοῦ συνταξιοδοτικοῦ νόμου καὶ ἀναγνωρίσῃ τὸν ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνον ὡς χρόνον πραγματικῆς ὑπηρεσίας.

§25Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον καὶ σεῖς συνεμερίσθητε τὴν γνώμην, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος τὰ εἶπε τόσον ὀρθά, ἐλπίζω καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι σύμφωνος.

§26Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι ἐξόχως νομικὸν καὶ θὰ κινηθῶμεν μέσα εἰς τὰ πλαίσια, τὰ νομικά, τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος. Ὅπως ὁ κ. συνάδελφος εἶπε, ὑπάρχει μία διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, αἱ συνταξιοδοτικαὶ διατάξεις δὲν δύνανται νὰ εἶναι κατεσπαρμέναι εἰς ἄλλας διατάξεις νόμων, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι εἰδικοὶ νόμοι καὶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ προηγουμένη ἔκθεσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἔχον ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ ἀποφάσεις του δὲν ὑπόκεινται εἰς ἀναίρεσιν, καὶ ἐντεῦθεν ἀρυόμενον ἰδιάζουσαν δύναμιν, ἔχει ἐμπεδώσει καὶ ἐμμένει εἰς μίαν διδασκαλίαν, ὅτι ἡ γνωμοδότησίς του, καίτοι ἀνάγεται εἰς interna corporis καὶ θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν παγίαν νομολογίαν, νὰ μὴ βαρύνῃ εἰς τὴν κύρωσιν τῶν νόμων, ὅπως δὲν βαρύνει ἡ ἔλλειψις τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἢ ἔλλειψις τῆς ἐκθέσεώς του, ἐν τούτοις ἐμμένει ὅτι κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς γενικῆς αὐτῆς ἀρχῆς, ὁσάκις δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, νὰ τὸ θεωροῦν ἄκυρον καὶ ὅτι δικαιοῦνται νὰ ἐλέγχουν τὸ στοιχεῖον αὐτὸ καὶ νὰ ἐλέγχουν τὴν ἐφαρμογήν. Ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐγώ, προσωπικῶς, εἶχον τὴν γνώμην ὅτι ἦτο ἐσφαλμένη ἡ ἄποψις, ὅτι τὸ στοιχεῖον τοῦτο τοῦ Συντάγματος ἀνάγεται εἰς τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα τοῦ πολιτεύματος καὶ ἑπομένως δὲν ἐρευνᾶται ὑπὸ τῶν δικαστηρίων, διότι καλύπτεται διὰ τῆς ἐκδόσεως τῶν νόμων ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος. Ἁπλῶς ἀποτελεῖ τὶ τὸ ἀπαράδεκτον διὰ τὴν διαδικασίαν τὴν κοινοβουλευτικὴν καὶ πλέον οὔ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον στοιχεῖον ὅτι ἀπαιτεῖται εἰδικὸς νόμος εἶναι εἰδικὴ διάταξις καὶ μᾶς δεσμεύει καλῶς ἢ κακῶς. Ἑπομένως, ὀρθὴ εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἐπελήφθη, ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν ἔχομεν τὰ μέσα, λόγῳ τῆς Συνταγματικῆς διατάξεως, νὰ τὴν ἐπιβάλωμεν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, διότι δὲν ἀναιροῦνται αἱ ἀποφάσεις του. Εἰς ἄλλας περιπτώσεις αἱ ἀποφάσεις του προσβάλλονται ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Μὲ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν εἶναι προφανὲς ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς κλασσικῆς συγκρούσεως τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων. Καὶ θὰ ἦτο μία ἀπὸ τὰς περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε εἰς περίοδον ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος νὰ εὕρωμεν τὴν μέθοδον κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ αἴρωνται αἱ συγκρούσεις. Σήμερον, ὅμως, μὴ ὑφισταμένης διαδικασίας, περὶ τὴν ἄρσιν τῶν συγκρούσεων τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων, εἶναι ἀνάγκη ἐπεμβάσεως τοῦ Κοινοβουλίου, ἵνα δι’ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας ἄρῃ τὴν διαφωνίαν αὐτήν. Ἑπομένως, εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς κλασσικῆς περιπτώσεως, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ὑποχρεώσεις. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, νὰ ἄρωμεν τὴν ἀντίφασιν αὐτήν. Ὅτι πρέπει νὰ πάρουν συντάξεις δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία. Πρέπει νὰ ἄρωμεν αὐτὸ τὸ κώλυμα, διὰ μιᾶς ἑρμηνείας, ἀνταποκρινομένης πρὸς τὰ γοῦστα, ἂς εἴπωμεν, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως γενέσθαι. Δηλαδή, νὰ κάμωμεν νόμον εἰδικόν, νὰ τὸν ὑποβάλωμεν εἰς τὴν γνωμοδότησίν του, νὰ φέρωμεν τὴν γνωμοδότησιν ἐδῶ καὶ νὰ τὸν ψηφίσωμεν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ κατατεθῇ σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ μονιμοποιηθῶσι οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κ.λ.π.

§28Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι μία κατηγορία ἐκτάκτων ὑπαλλήλων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ ὑπηρεσίας ἄλλων Ὑπουργείων, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπεμακρύνθησαν διὰ λόγους οἰκονομίας. Αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν κατ’ οὐσίαν ἀπορροφηθῆ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, προσφέρουν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἶναι ἀπαραίτητοι, ἀλλὰ ταυτοχρόνως παραμένουν ἔκτακτοι. Παρεκλήθη καὶ ἡ Ὑπηρεσία καὶ σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τακτοποιήσητε τὸ ζήτημα αὐτό. Παρακαλῶ νὰ μᾶς πληροφορήσητε ἂν θὰ τακτοποιηθοῦν.

§29Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, δὲν ἐντοπίζεται μόνον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι ἓν γενικώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται εἰς ὅλας τὰς Ὑπηρεσίας. Καὶ πράγματι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν ὑπάλληλοι μὲ 20ετῆ θητείαν ὡς ἔκτακτοι. Διότι, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία διαστολὴ καὶ ἂν αἱ Ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσφέρουν εἶναι μόνιμοι καὶ ὀργανικαί, θὰ πρέπει νὰ αὐξηθοῦν αἱ ὀργανικαὶ θέσεις. Ἂν εἶναι ἔκτακτοι, τότε νὰ τεθῇ ἕνας περιορισμός, ὁ ὁποῖος νὰ τερματίζῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Μὲ τὰ κριτήρια αὐτά, συνετάχθη νομοσχέδιον, πρὸ διμήνου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔφθασε μέχρις ὑμῶν, διότι ἐξελέγη νέον Συμβούλιον τῆς Α.Δ.Ε.Δ.Υ., τὸ ὁποῖον καὶ παρεκλήθη νὰ λάβῃ γνῶσιν ὅλων τῶν ζητημάτων καὶ νὰ φέρωμεν τὸ θέμα ἐδῶ. Σήμερον ἐτερμάτισεν τὴν ἐργασίαν της ἡ Α.Δ.Ε. Δ.Υ. καὶ θὰ προωθήσωμεν τὸ νομοθέτημα.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν, νὰ προσέξητε ἰδιαιτέρως καὶ τὴν περίπτωσιν τῶν λεγομένων ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων. Εἶναι κάτι τὸ ἐξωφρενικὸν ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔχει ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους. Διὰ τὸν ἐξωφρενισμὸν αὐτὸν εἴμεθα ὑπεύθυνοι ὅλοι καὶ ἐγώ, φυσικά, καθ’ ὅλον τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρξα μέλος Κυβερνήσεων. Φερ’ εἰπεῖν, ἔχομεν ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἔχομεν ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους εἰς τὰς Κτηνιατρικὰς Ὑπηρεσίας τῶν Νομῶν. Κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι ἀσύλληπτον, δηλαδή. Οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι πλαισιώνουν τὰ Κέντρα τὰ Νομοκτηνιατρικά, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ἔτη ἐργάζονται — καὶ ἡ πίστωσις μεταφέρεται ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος — θεωροῦνται ἀναγκαῖοι. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ἡμερομίσθιοι, οὔτε κἂν ἔκτακτοι. Καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν ἀκόμη περισσότερον, ἂν τακτοποιηθοῦν. Νομίζω, ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον, εἶναι εἰς βάρος καὶ τῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, νὰ ἐπιληφθῆτε ταὐτοχρόνως τοῦ θέματος τῶν ἐκτάκτων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἡμερομισθίων. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, εἰδικῶς τῶν ἡμερομισθίων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς Κέντρα τῶν ἐπαρχιῶν, συνδεομένων κατὰ τρόπον ἄμεσον μὲ τὴν οἰκονομικὴν ζωήν, μὲ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, ὅπως εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ἡμερομίσθιοι, τῶν Κτηνιατρικῶν Κέντρων.

§31Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὡς κριτήριον τῆς τακτοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, δὲν ἐλήφθη τὸ εἶδος τῆς νομικῆς σχέσεως, ἡ ὁποία συνδέει τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς μὲ τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ ὡς βάσις ἐλήφθη ἐὰν ἡ προσφερομένη ὑπηρεσία εἶναι μόνιμος καὶ ὀργανικὴ ἢ οὔ. Ἐφ’ ὅσον εἶναι μόνιμος καὶ ὀργανική, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ γίνῃ πλέον θέσις δι’ αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων. Συνεπῶς, ὅσοι ἐμπίπτουν εἰς θέσιν ὀργανικὴν θὰ τύχουν τῆς τακτοποιήσεως αὐτῆς. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, χωρὶς νὰ φθάσωμεν εἰς τὸν Συντονισμόν. Περαιτέρω εἴπομεν, ὅτι ὅσοι συνεπλήρωσαν πενταετίαν, αὐτοὶ πλέον διὰ μόνης τῆς κρίσεως τῶν προϊσταμένων των κ.λ.π., θὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς ὀργανικὰς θέσεις. Ὅσοι ἔχουν ὀλιγώτερον τῆς πενταετίας, θὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἕνα διαγωνισμὸν καὶ ὅσοι μὲν ἐπιτύχουν θὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς τὰς κενὰς αὐτὰς ὀργανικὰς θέσεις, παραμένοντες εἰς τὴν θέσιν των, οἱ ἄλλοι δὲ θὰ παραμείνουν ὡς ἔκτακτοι καὶ θὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς τὰς κενὰς ὀργανικὰς θέσεις καθ’ ὃν χρόνον θὰ κενοῦνται αὗται, ὥστε μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου νὰ ἀπορροφηθοῦν ὅλοι. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ εἶναι σταθερὰ ἡ σχέσις τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ τῶν ἐκτάκτων ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῶν προσκαίρων, τῶν διανυόντων πρόσκαιρον ἀνάγκην κρατικήν, ἡ ὁποία θεραπευομένη, θὰ τερματίζῃ τὴν σχέσιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἔχει τὸν λόγον.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἦτο πράγματι ἐπιβεβλημένη ἡ λῆψις αὐτῶν τῶν μέτρων, διότι ἦτο ἀπαράδεκτον ἐπὶ μακρὰ ἔτη νὰ ὑπηρετοῦν καὶ νὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἐφημερότητος, τῆς προσωρινότητος. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τοὺς βομβοπλήκτους καὶ πολεμοπαθεῖς. Μέχρι στιγμῆς ἔχουν ὁμιλήσει ἐκ τῶν ἐπερωτώντων 11, ἀπομένουν νὰ ὁμιλήσουν ἄλλοι 11 ἐπερωτῶντες, διότι τὴν ἐπερώτησιν ἔχουν ὑποβάλει 22 βουλευταί. Εἶναι πρωτάκουστον καὶ πρωτοφανὲς εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικά, νὰ ὑποβάλλεται ἐπερώτησις ὑπὸ 22 βουλευτῶν. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον προηγούμενον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον, οὔτε καὶ εἰς τὰ ἄλλα–Κοινοβούλια. Ἀνεζήτησα καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Γαλλικῆς Βουλῆς παρομοίαν περίπτωσιν καὶ εἶδον ὅτι δὲν ὑπάρχει. Ὡμίλησαν, λοιπόν, 11, καὶ εἶναι ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν οἱ ὑπόλοιποι 11 ἐπερωτῶντες καὶ ἄλλοι 43. Νομίζω, ὅτι κἄτι πρέπει νὰ γίνῃ, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ περαιωθῇ ἡ συζήτησις. Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ἐγένετο καὶ ἔνστασις ἀπαρτίας ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρᾶγμα ἐπίσης πρωτοφανές.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν γνωρίζω πόσοι ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν. Ἐγώ, θὰ προβῶ εἰς συντόμους δηλώσεις καὶ θὰ ἀναμείνω τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐφ’ ὅσον προκύψῃ ἐξ αὐτῆς ἀνάγκη θὰ δευτερολογήσω.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντως, ἡ συζήτησις πρέπει νὰ περατωθῇ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Καὶ ἐγώ, καίτοι εἶμαι μόνος ἀπόψε, διότι δὲν ὑπάρχει ἀντιπρόεδρος νὰ μὲ ἀντικαταστήσῃ, θὰ παραμείνω ὥστε ἐὰν ἀπαιτηθῇ ὁλονύκτιος συνεδρίασις, νὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἔχει τὸν λόγον.

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ἀποκομίσει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὸ θέμα εἶναι περίπου ἐξηντλημένον. Θὰ ἐπεθύμουν, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὸ συζητούμενον θέμα, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ δύο γενικώτερα θέματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν κατὰ τὴν συζήτησιν. Τὸ πρῶτον θέμα ἀναφέρεται εἰς τὴν παρουσίαν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἐπερωτήσεων. Χαίρω, ἀπόψε, διὰ τὴν πρόσθετον παρουσίαν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ καθιερωθῇ ὡς ἀρχή, αὐτὸ τὸ ὁποῖον πάντοτε ἴσχυε εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι εἰς τὰς ἡμέρας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιπροσωπεύεται μόνον ἀπὸ τοὺς Ὑφυπουργούς. Δὲν πρόκειται διὰ τὰ πρόσωπα τῶν Ὑφυπουργῶν, τὰ ὁποῖα τιμῶμεν. Πρόκειται διὰ τὸ ἀξίωμα. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ θεσμὸς τοῦ Ὑφυπουργοῦ εἶναι χρήσιμος εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ διοικητικὰ ἔργα. Κατὰ τὴν γνώμην μου, μάλιστα, ὁ Ὑφυπουργὸς δὲν πρέπει νὰ ἀποτελῇ μέλος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πρέπει νὰ ἀσχολῆται μόνον μὲ τὰ διοικητικὰ ἔργα, καὶ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ παρίσταται διὰ νὰ δίδῃ ἐξηγήσεις ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων διοικητικῶν του ἐνεργειῶν. Καθ’ ὅσον, ὅμως, ἀφορᾷ τὰ ἔργα τῆς νομοθεσίας, καθὼς καὶ τὸν γενικώτερον ἔλεγχον, τὸ καθῆκον τῆς παραστάσεως καὶ τῆς ἀπαντήσεως βαρύνει τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς Ὑπουργούς. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐκπροσώπησις νὰ ὑποκατασταθῇ ἀπὸ τοὺς Ὑφυπουργούς. Θίγει ἡ ἀρχὴ αὐτὴ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος. Καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μείνωμεν ὅλοι σύμφωνοι, χάριν τοῦ κύρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ ἔρχομαι εἰς ἄλλην παρατήρησιν. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν συζητήσεων, διατυποῦται συνήθως ὡς ἐπιχείρημα, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ εὐθύνη τοῦ παρελθόντος. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτευχθῇ διευκρίνισις. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, πράγματι ἡ λαϊκὴ ἐτυμηγορία ἐτοποθέτησε μίαν παράταξιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι αὐτὴ ἡ περίπτωσις βεβαίως, σήμερον, δὲν ὑπάρχει, ἡ τοποθέτησις εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν δὲν ἔχει γίνει ἀπὸ τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔγινεν ἀπὸ τὴν θέλησιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἀκόμη κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τοποθέτησις γίνεται ἀπὸ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ, ἡ Ἀντιπολίτευσις μὲ τὴν ἧτταν της ἔχει ἐξοφλήσει τὸν λογαριασμόν της. Ἀνεξόφλητος λογαριασμὸς μένει ὁ λογαριασμὸς τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ποίαν ἔννοιαν, ἑπομένως, ἔχει ἡ ὑπόμνησις τοῦ παρελθόντος; Ἔννοιαν ἔχει μόνον ὁ ἔλεγχος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν εἰς τὴν ὥραν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν λογαριασμῶν, διὰ νὰ πληρώσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Συμπολίτευσις μὲ τὴν σειράν της. Ἰδοὺ διατὶ καὶ ὑπὸ τὴν γενικὴν ἀκόμη αὐτὴν ἔννοιαν, ἡ ἐπίκλησις τοῦ παρελθόντος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει λόγον. Ἀλλὰ ὑπάρχει εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν καὶ πρόσθετος λόγος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπέβαλεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἐνθυμῆται τὸ παρελθόν. Τὸ παρελθὸν ἀποτελεῖ περίπου μίαν δεκαετίαν. Ἀπὸ τὸ 1946–1950 εὑρίσκετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε μόνη, εἴτε ἐν συνεργασίᾳ, ἡ σημερινὴ παράταξις τῆς Συμπολιτεύσεως, κατὰ σύμπτωσιν δὲ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως μετεῖχε περίπου ὅλων τῶν Κυβερνήσεων ἐκείνης τῆς 4ετίας, μετέχει, ἑπομένως, ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ εἰς τὰς γενικάς των εὐθύνας. Ἔχομεν τὴν 2ετίαν 1950–52 τοῦ Κέντρου. Κατ’ αὐτήν, οἱ ἡμίσεις περίπου τῶν σημερινῶν Ὑπουργῶν, ἀνῆκαν εἰς τὴν παράταξιν τοῦ Κέντρου. Καὶ διὰ μὲν τοὺς ἰδίους εἶναι δύσκολον νὰ γίνουν ἐπικριταὶ ἑαυτῶν. Καὶ διὰ τοὺς συναδέλφους των, ὅμως, εἶναι ἐπίσης δύσκολον νὰ ἐπικρίνουν, διὰ λόγους ἁβρότητος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Καὶ ἔχομεν ἔπειτα τὴν 4ετίαν 1952–56, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία παράταξις εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀρχήν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρὸς τὸ ἴδιον συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐπίκλησις τοῦ παρελθόντος θὰ πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὸ συζητούμενον θέμα. Κύριε Πρόεδρε, ἀπεκόμισα εὐχάριστον ἐντύπωσιν ἀπὸ τὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως, ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν, διότι ὅλοι οἱ ὁμιληταὶ ἀπέφυγον τὴν δημαγωγίαν, ὅλοι ἀνεγνώρισαν ὅτι τὸ θέμα εἶναι δυσχερές. Ἀλλὰ ὅλοι, ἐπίσης, συνομολόγησαν, ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον, ὅλοι, ἐζήτησαν νὰ ληφθῇ μία μέριμνα ὁλοκληρωτικῆς ἢ μερικῆς ἱκανοποιήσεως ἀπὸ τὸ Κράτος. Οἱ πολεμοπαθεῖς δὲν εὗρον μέχρι σήμερον αὐτὴν τὴν ἱκανοποίησιν, τὴν ὁποίαν λόγοι ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης ἐπιβάλλουν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ μία Ἐθνικὴ προσπάθεια, ἐν συνεργασίᾳ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, πρὸς μερικὴν τοὐλάχιστον, ἱκανοποίησιν τῶν πολεμοπαθῶν. Καὶ θὰ ἔπρεπεν ἐπίσης νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ θέμα τοῦ δανεισμοῦ των ὑπὸ συνθήκας ἀπολύτως εὐμενεῖς. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς διαφόρους περιφερείας, εἰς τὰς ὁποίας τὰ παθήματα ὑπῆρξαν μεγάλα. Ἀνεφέρθησαν αἱ περιπτώσεις τῆς Κρήτης, τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης, τοῦ Πειραιῶς. Ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, ἀλλαχοῦ περισσότερον καὶ ἀλλαχοῦ ὀλιγώτερον, ὑπέστη καταστροφάς.

§38ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἡ Κεφαλληνία.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα περιλαμβάνεται καὶ ἡ Κεφαλληνία. Ἀναφέρω ἰδιαιτέρως τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὴν μαρτυρικὴν πόλιν τῶν Καλαβρύτων. Τὸ τηλεγράφημα ἔχει ὡς ἑξῆς: «Παρακαλοῦμεν θερμότατα, ὑψώσητε φωνὴν διαμαρτυρίας δι’ ἀνήκουστον ἐγκατάλειψιν μαρτυρικῆς πόλεως Καλαβρύτων, ἧς οὐ μόνον ἄρρην πληθυσμὸς ἐξετελέσθη, ἀλλὰ καὶ οἰκίαι ἐπυρπολήθησαν καὶ καταστήματα αὐτῆς διηρπάγησαν ὑπὸ ἐχθρικῶν στρατευμάτων κατοχῆς». Τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ καταλήξω καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ἐκφράζει τὸ κοινὸν αἴτημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, εἶναι νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος μιᾶς σχετικῆς τοὐλάχιστον ἱκανοποιήσεως. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπικουρικῶς νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ αἴτημα τοῦ εὐμενοῦς δανεισμοῦ τῶν πολεμοπαθῶν. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχωμεν εὐχάριστον ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως.

§40Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Λαμβάνω τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς ἕν θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἰδιάζουσαν χαριτολογίαν του ἐθεώρησεν ὅτι διὰ τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν τοῦ παρελθόντος, ἀπαλλάσσεται πάσης ἄλλης εὐθύνης.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ποινικαὶ εὐθῦναι.

§42Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾶ τὴν θέσιν τῶν Ὑφυπουργῶν, δὲν ἐξετάζω τὴν περίπτωσιν ἀπὸ ἀπόψεως De Lege Ferenda τώρα, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως κειμένου δικαίου οἱ Ὑφυπουργοὶ ἐπικουροῦν τοὺς Ὑπουργούς. Ἡ ἐπικουρία αὐτὴ δὲν καθορίζεται ὑπὸ τοῦ κειμένου νόμου, ὅτι περιορίζεται εἰς τὴν διεξαγωγὴν καὶ μόνον τῆς διοικήσεως, ἀλλ’ εἰς τὸ σύνολον τῶν καθηκόντων τῶν Ὑπουργῶν. Ἄλλο τὸ θέμα ἀπὸ ἀπόψεως θετέου δικαίου. Συνεπῶς νομίζω ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, δὲν εὑρίσκει νομικὸν ἔρεισμα.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι παραβιάζεται νόμος. Εἴμεθα πολιτικὸν Σῶμα καὶ σεῖς δίδετε νομικὴν ἑρμηνείαν. Ἐγὼ δίδω πολιτικὴν ἑρμηνείαν. Ἐὰν ἡ νομικὴ ἑρμηνεία ἐκράτει, τότε ἡ πλήρης ἀντικατάστασις τοῦ Ὑπουργοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὸν Ὑφυπουργόν, θὰ εἶχεν καλῶς. Θὰ ἐδέχεσθε, ὅμως, σεῖς, ὡς μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, αὐτὴν τὴν πλήρη ὑποκατάστασιν; Κανὲν Σῶμα Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δὲν θὰ τὸ ἐδέχετο. Ἰδοὺ διατὶ πρέπει νὰ ἑρμηνεύσωμε πολιτικῶς καὶ ὄχι νομικῶς τὴν διάταξιν.

§44Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὸ δικαίωμα αὐτό, εἶναι Ὑπουργοὶ εἰς τὸν τομέα των καὶ συνεπῶς δύνανται νὰ χειρισθοῦν τὰ θέματα τῆς ἁρμοδιότητός των, ἐκ παραλλήλου δὲ νὰ παρίσταται καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος χειρίζεται γενικώτερον τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος, εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ παρὸν ἀποτελεῖ συνάρτησιν τοῦ παρελθόντος. Συνεπῶς τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἡττήθη εἰς τὰς ἐκλογὰς δὲν θὰ πῇ ὅτι ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐξώφλησεν. Θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐξώφλησεν ἐὰν ἐτίθετο διαρκῶς εἰς τὸ περιθώριον τῆς πολιτικῆς ζωῆς. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ὅμως, διατηρεῖ τὴν θέσιν του εἰς τὸ Κοινοβούλιον, διατηρεῖ τὰς εὐθύνας του. (Χειροκροτήματα). Μένει, λοιπόν, ἡ ἀξιολόγησις τῶν εὐθυνῶν, ἐκ τοῦ παρελθόντος. Ἐπὶ πλέον, ὅταν εἰς ἕνα συγκεκριμένον θέμα ὑπάρχουν εὐθύναι τοῦ παρελθόντος, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, ὁ πταίσας, νὰ ἐλέγχῃ τὸν διάδοχόν του, διότι, δὲν ἔσπευσε νὰ ἄρῃ τὰς εὐθύνας τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως;

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅταν ὁ διάδοχος ἔρχεται μὲ τὴν ἐπαγγελίαν τῆς ἐπανορθώσεως, δικαιούμεθα νὰ ζητήσωμεν λόγον. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑπάρχουν ἐπαγγελίαι ἐπανορθώσεως εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Συναγερμοῦ, εἰς τὸ Συμβόλαιον τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ σεῖς εἴπατε, ὅτι τὸ παρὸν ἀποτελεῖ συνάρτησιν τοῦ προσφάτου παρελθόντος...

§46Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς καταστάσεως δημιουργοῦνται νέαι καταστάσεις καὶ νέα κόμματα, εἰς τὰ ὁποῖα κληρονομοῦνται, ὅλαι αἱ ἁμαρτίαι τοῦ παρελθόντος. Συνεπῶς, δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει τὸ νέον Κόμμα, τὸ ὁποῖον, πρὸ ἑνάμισυ ἔτους ἐδημιουργήθη, θὰ πρέπει νὰ βαρύνεται μὲ ὅλας τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος.

§47Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν ἔχει εὐθύνας τὸ παρελθόν. Δὲν τὸ δεχόμεθα.

§48Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι διὰ τὸ συγκεκριμένον θέμα. Ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς ἀλληλοδιαδόχου διαδοχῆς τῶν Κομμάτων εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου σας, κύριε Ὑπουργέ, καὶ χωρὶς νὰ ἔχετε κακὴν πρόθεσιν, εἴπατε ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι νέον Κόμμα καὶ πράγματι εἶναι. Ἐγὼ δὲν ἀνήκω εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., ἀνήκω εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον. Εἴπατε, λοιπόν, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἓν νέον Κόμμα καὶ πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους ἱδρύθη καὶ ὅτι παρέλαβε τὰς ἁμαρτίας τοῦ παρελθόντος. Πράγματι αὐτὴ ἡ διατύπωσις ἦτο φυσικόν, ἐν προκειμένῳ νὰ ἐξηγείρῃ τὰς συνειδήσεις ἐκείνων τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι, δὲν ἐλησμόνησαν ὅτι ὑπῆρξαν μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ.

§50Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅταν λέγωμεν τὸ παρελθόν, ἐννοοῦμεν ὅλα τὰ Κόμματα ἐν τῷ συνόλῳ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§52Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ὑπάρχουν ἄλλοι ὁμιληταί.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δικαιοῦται νὰ ὁμιλήσῃ ὅταν ζητήσῃ τὸν λόγον.

§54Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θεωρῇ ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρόν, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θεωρῇ...

§55Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα, μεταξὺ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ καὶ ἐμοῦ, δι’ ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερε προχθὲς εἰς τὴν Βουλήν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄσχετον τὸ θέμα.

§57Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει θέμα προσωπικόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν εἴχατε προσωπικὸν θέμα, ἔπρεπε νὰ εἴχατε ἔλθει πρῶτα νὰ μοῦ τὸ εἴπητε. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§59Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζητουμένη ἐπερώτησις τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, ἦλθεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑποσχέσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσαν ἐνώπιον τοῦ Συνεδρίου τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον συνεκλήθη τὸν Σεπτέμβριον εἰς τὴν Κρήτην. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε, οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι καὶ εἰς τὸ Συνέδριον καὶ τότε καὶ τώρα καὶ μετὰ πάροδον 16 ἐτῶν ἀπὸ τοῦ πολέμου καὶ 12 ἀφ’ ἧς αἱ πρῶται μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις ἀνέλαβον τὴν ἐξουσίαν, νὰ ἐξηγήσουν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκαλῆται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δι’ ὅ,τι δὲν ἔπραξαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος. Διότι, καὶ βέβαιον εἶναι καὶ ἡμεῖς δέ, οἱ παλαιότεροι βουλευταί, καὶ μάλιστα οἱ ἐκ Πειραιῶς, μιᾶς ἐγκαταλειφθείσης βομβοπλήκτου περιφερείας, ἰδιαιτέρως τὸ γνωρίζομεν, ὅτι ἐπανειλημμένως κατὰ τὸ παρελθὸν ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῶν πρὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὀξύτατα θέματα, ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς βομβοπλήκτους τῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδίᾳ τῆς περιφερείας μας. Εὐτυχῶς, οἱ προλαλήσαντες, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἐπερωτήσεως, ἀνεγνώρισαν ὅτι ὁ σημερινὸς Προϋπολογισμὸς δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τὸ βάρος τῆς τεραστίας δαπάνης, πρὸς ἀποζημίωσιν ἢ ἀποκατάστασιν τῶν πολεμοπαθῶν καὶ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως εἰσῆλθεν εἰς τὸν δρόμον τῶν πραγματικῶν οἰκονομικῶν δεδομένων, ὑπὸ τὸ φῶς τῶν ὁποίων θὰ γίνῃ ἡ κατατοπιστικὴ συζήτησίς μας. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητηθοῦν εὐθῦναι ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν διὰ παραλείψεις ποὺ ἀνήκουν εἰς τοὺς κόλπους ἐκείνους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξεπήδησεν ἡ συζητουμένη ἐπερώτησις. Καὶ ἰδιαιτέρως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητοῦνται εὐθῦναι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπεδείνωσαν δραματικῶς τὰς ἡμέρας τῆς ἐθνικῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐπεσώρευσαν ἐρείπια καὶ καταστροφὰς πολλαπλασίας καὶ ἀναριθμήτους εἰς τὴν Πατρίδα, μὲ τὸ κίνημα — τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1944 καὶ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα. Ἐὰν δὲν ἐμεσολάβει αὐτὴ ἡ δραματικὴ περίοδος τοῦ κινήματος καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ δὲν ἀπησχολεῖτο ἡ μόλις ἀπελευθερωθεῖσα καὶ καθημαγμένη Πατρίς μας εἰς τὸν νέον ὑπὲρ τῆς ὑποστάσεώς της ἀγῶν, οὔτε νέαι θυσίαι αἵματος καὶ μέσων θὰ ἐμεσολάβουν, οὔτε ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια, ἀντὶ νὰ ἀναστηλώνῃ ἐρείπια τοῦ πολέμου, θὰ διετίθετο, κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος της εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας καὶ τῆς συμμοριακῆς δράσεως. Ἀσφαλῶς δὲ σήμερον δὲν θὰ συνεζητεῖτο τὸ ζήτημα πολεμοπαθῶν καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ἀντιμετωπίσεώς του. Ἀλλὰ εἶναι ἀναγκαῖον καὶ χρήσιμον νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰ κείμενα, διὰ νὰ ὑπάρξῃ πλήρης ὁ κατατοπισμὸς τῆς Βουλῆς καὶ ὅλου τοῦ κόσμου τῶν ἐνδιαφερομένων πολεμοπαθῶν. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἱστορία τῶν ἐπανορθώσεων καὶ τῶν συντελεσθέντων ἔργων. Ἀναφέρομαι εἰς ἀριθμοὺς δι’ αὐτὸ καὶ θὰ συμβουλευθῶ τὰ κείμενα: Κατὰ τὴν διάσκεψιν τῶν Παρισίων τοῦ 1946 καὶ τὴν ἐπακολουθήσασαν ταύτης συμφωνίαν «περὶ Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων κ.λ.π.» καθ’ ἣν συνεζητήθη καὶ ἀπεφασίσθη ὁ τρόπος καταβολῆς εἰς τοὺς συμμάχους πολεμικῆς ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους τῶν ἐχθρικῶν χωρῶν, ἡ Ἑλλὰς ὑπέβαλεν ἐγκαίρως, ἤτοι ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1945, ὑπόμνημα (Μεμοράντουμ) ἐνώπιον τῶν ἀντιπροσώπων τῶν συμμάχων χωρῶν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο ἡ καταβολὴ πολεμικῶν ἐπανορθώσεων ὄχι μόνον ἀπέναντι τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Βουλγαρίας. Τὸ σύνολον τῶν ἀπαιτήσεων τούτων ἀνήρχετο εἰς δολλάρια Η.Π.Α. τοῦ 1938: 17.551. 686.99, κατανεμόμενα εἰς βάρος τριῶν ἐμπολέμων χωρῶν, ὡς ἑξῆς. Γερμανία, δολλάρια 1938: 10.448.507.000, ἐξ ὧν 7.606.083.057 ἀφορῶσιν ἀξιώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἤτοι ποσοστὸν Δημοσίου 72%. Ἰταλία, δολλάρια 1938: 6.117.710.005, ἐξ ὧν 2.741.672.627 ἀφορῶσιν ἀξιώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἤτοι ποσοστὸν Δημοσίου 46% καὶ Βουλγαρία, δολλάρια 1938: 985.469.993, ἐξ ὧν 372.221.099 ἀξιώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἤτοι ποσοστὸν Δημοσίου 38%. Τὰ δολλάρια ταῦτα, ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ 1938, μετατρεπόμενα εἰς τοιαῦτα, ἀγοραστικῆς δυνάμεως 1946, ἀνέρχονται εἰς 35.103.373.99. Ἔναντι τοῦ αἰτηθέντος τούτου ποσοῦ διὰ πολεμικὰς ἐπανορθώσεις, αἵτινες ἐκάλυπτον τόσον τὰς ἐπανορθώσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου κατὰ τὰ ὡς ἄνω ποσοστά, ὅσον καὶ τὰς τοιαύτας τῶν ἰδιωτῶν, ἡ Ἑλλὰς ἔλαβε τὰ κάτωθι ποσά: α) Ἐκ Γερμανίας: Διὰ τῆς ὡς ἄνω κληθείσης συμφωνίας τῶν Παρισίων τοῦ 1946 «ἥτις ἀφορῶσα τὰς ληφθησομένας παρὰ τῆς Γερμανίας ἐπανορθώσεις, τὴν ἵδρυσιν Διασυμμαχικοῦ Γραφείου Ἐπανορθώσεων καὶ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ νομισματικοῦ χρυσοῦ», ἀπεφασίσθη ὅπως ἡ ὑπὸ τῆς Γερμανίας καταβληθησομένη πολεμικὴ ἀποζημίωσις εἰς συμμάχους περιορισθῇ εἰς τὰ ποσά, ἅτινα θὰ περιέλθωσιν: α) Αʹ Κατηγορία: Ἐκ τῆς ἐκποιήσεως ἢ τῆς παραλαβῆς αὐτουσίων τῶν ἐκτὸς τῆς Γερμανίας περιουσιακῶν στοιχείων αὐτῆς. β) Βʹ Κατηγορία: Ἐκ τοῦ ἀφαιρεθησομένου βιομηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ αὐτῆς ἐκ Γερμανίας καὶ ἐξ ἄλλων εἰδῶν ἀφαιρεθησομένων καὶ τούτων ἐκ Γερμανίας καθὼς ἐπίσης καὶ ἐξ ἐμπορικῶν σκαφῶν. Ἐπίσης, ἀπεφασίσθη ὅπως ἐπιστραφῇ εἰς τὴν Χώραν ὁ ἀφαιρεθεὶς νομισματοποιημένος χρυσός. Τὸ σύνολον τῆς ἀξίας τῶν περιουσιακῶν τούτων στοιχείων κατενεμήθη μεταξὺ ὅλων τῶν συμμάχων χωρῶν, προσδιορισθείσης ὑπὸ τούτων ταὐτοχρόνως τῆς ποσοστιαίας ἀναλογίας ἐπὶ τῶν περιουσιακῶν τούτων στοιχείων. Οὕτω, εἰς τὴν Ἑλλάδα παρεχωρήθη, διὰ μὲν τὴν πρώτην κατηγορίαν ποσοστὸν 0,70%, διὰ δὲ τὴν δευτέραν κατηγορίαν 4,35%. Ἀναλυόμενα τὰ ποσοστὰ ταῦτα εἰς κεφάλαια ἀπέδωσαν δολλάρια Η.Π.Α. 6.000.000 περίπου τὸ πρῶτον καὶ 18.000.000–20.000.000 τὸ δεύτερον, εἰς εἶδος κυρίως. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι τινὰ ἐξ αὐτῶν τῆς Αʹ κατηγορίας δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀποδοθῶσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα μέχρι σήμερον, λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ χῶραι εἰς ἃς εὑρέθησαν τὰ ἐν λόγῳ περιουσιακὰ στοιχεῖα ἐδεσμεύθησαν ταῦτα, λ.χ. Ἱσπανίαν, Ἰαπωνίαν κ.λ.π. Ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ νομισματικοῦ χρυσοῦ, ἀνερχομένη εἰς 37,83 κιλὰ ἔναντι τῶν διεκδικουμένων 80 κιλῶν ἀνήκοντος εἰς τὸ Κράτος, δὲν ἀπεδόθη ἀκόμη. β) Ἐκ τῆς Ἰταλίας: Διὰ τῆς συνθήκης εἰρήνης μετὰ τῆς Ἰταλίας τοῦ 1947 προεβλέφθη ἡ καταβολὴ πολεμικῶν ἀποζημιώσεων ἐκ δολλαρίων Η.Π.Α. 1946: 105.000.000 εἰς εἶδος. Πρὸς τούτοις δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι διὰ τῆς συνθήκης εἰρήνης (ἄρθρ. 78 παρ. 1) ἡ Ἰταλία ὑπεχρεώθη νὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς ὑπηκόους τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν τοὺς ὑποστάντας ζημίας ἐπὶ Ἰταλικοῦ ἐδάφους ἢ ἐπὶ πρώην Ἰταλικοῦ ἐδάφους, προσαρτηθέντος ἤδη ὑπὸ τῶν συμμάχων, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, καταβάλλουσα ἀπ’ εὐθείας εἰς τοὺς δικαιούχους τούτους τὴν ἀποζημίωσιν ταύτην καὶ ἀποκαθιστῶσα οὕτω τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῶν ὑπηκόων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἐν Ἰταλίᾳ εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκετο κατὰ τὴν στιγμὴν κηρύξεως τοῦ πολέμου (10.6.1940). Πρὸς διευκόλυνσιν, ὅμως, τῶν ἐν λόγῳ δικαιούχων ἀνέλαβεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, κατόπιν συμφωνίας μετὰ τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως (συμφωνία Ρώμης 31 Ἰουλίου 1953, κυρωθεῖσα διὰ τοῦ νόμου 2730) 53), νὰ καταβάλῃ αὕτη εἰς τοὺς Ἕλληνας ὑπηκόους τὴν ἀποζημίωσιν ταύτην, ἀφοῦ προηγουμένως κατέβαλεν ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις τὸ ἀναγκαῖον ποσὸν τῶν 3 δισεκατομμυρίων λιρεττῶν. γ) Ἐκ τῆς Βουλγαρίας: Διὰ τῆς συνθήκης εἰρήνης μετὰ τῆς Βουλγαρίας ἀνεγνωρίσθη ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἡ ἀποζημίωσις πολεμικῶν ἐπανορθώσεων δολλάρια 1946 45.000.000, ἔναντι τῶν ζητηθέντων 985.469.993 δολλαρίων τοῦ 1938, ἤτοι δολλαρίων τοῦ 1946 1.970.939.986. Ἐκ τοῦ ἀναγνωρισθέντος τούτου ποσοῦ τῶν δολλαρίων 45.000.000 οὐδὲν ποσὸν εἰσεπράχθη εἰσέτι, οὔτε εἶναι ἐξησφαλισμένη, ἐπὶ τοῦ παρόντος, οἱαδήποτε πληρωμή. Οὕτω, ἔναντι τῶν ἀπαιτήσεων τῆς Ἑλλάδος εἰς δολλάρια 1946, ἐδόθησαν ἐκ μὲν τῆς Γερμανίας ποσοστὸν 0,12%, ἐκ μέρους τῆς Ἰταλίας ποσοστὸν 0,82%. Διὰ τὴν Βουλγαρίαν ἐκκρεμεῖ ἀκόμη ἡ ὅλη ὑπόθεσις. Πολεμικαὶ ἀποζημιώσεις:

Κατὰ Χώρας:

Ἔναντι τούτων ἐλήφθησαν εἰς εἶδος δολ. 130.000.000 ἤτοι ποσοστὸν ἔναντι τῶν αἰτηθέντων 0,40% περίπου. Ἐλήφθησαν, κατὰ Χώρας προελεύσεως:

Ποσοστὸν κατὰ Χώρας προελεύσεως ἔναντι ζητηθέντων:

Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν, ἔστω καὶ μερικῶς, οἱ παθόντες ἐκ τοῦ πολέμου. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ἀφ’ ἑνὸς τοῦ μικροῦ ὡς ἀνωτέρω ποσοστοῦ ἀποζημιώσεων εἰς εἶδος καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν παθόντων Ἑλλήνων πολιτῶν, δὲν ἐκρίθη σκόπιμον παρ’ ὅλων τῶν μέχρι τοῦδε μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων, ὅπως ἐπιχειρηθῇ τοιαύτη κατανομὴ ἡ ὁποία ὁμολογουμένως οὐδένα θὰ ἱκανοποίει. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ κατανομὴ αὕτη δὲν θὰ περιωρίζετο μόνον εἰς τοὺς βομβοπλήκτους, περὶ ὧν ἡ συζητουμένη ἐπερώτησις, ἀλλὰ εἰς ὅλους τοὺς ὑποστάντας ζημίας Ἕλληνας πολίτας, ἐκ γεγονότων, σχέσιν ἐχόντων πρὸς τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἐπίσης δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ τροπὴ αὕτη ἣν ἔλαβε τὸ θέμα, τῆς καταβολῆς πολεμικῶν ἀποζημιώσεων ἐκ μέρους τῶν τέως ἐχθρικῶν χωρῶν, ἦτο γενικὸν δι’ ὅλους τοὺς συμμάχους καὶ ὠφείλετο εἰς τὸ ἐπικρατῆσαν παρὰ τοῖς συμμάχοις πνεῦμα, ὅπως τὴν φορὰν αὐτήν, ἔχοντες, προφανῶς, τὴν πεῖραν τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, μὴ καταβληθῶσι πολεμικαὶ ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς νικητάς, εἰς οἵαν ἔκτασιν, τοὐλάχιστον, κατεβλήθησαν τοιαῦται κατὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον. Ἐπομένως, κατ’ οὐσίαν, δὲν κατεβλήθησαν πολεμικαὶ ἀποζημιώσεις, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ὑποστάντων ζημίας πολιτῶν, κυρίως, δὲ ὑπὸ τῆς Γερμανίας, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἔπιπτε τὸ μεγαλύτερον βάρος τῶν ἀποζημιώσεων τούτων. Αἱ ὡς ἄνω ποσότητες παροχῶν εἰς εἶδος καὶ εἰς ὑπηρεσίας δὲν ἀπετέλεσαν εἰ μὴ συμβολικὴν ἀποζημίωσιν διὰ πολεμικὰς ἐπανορθώσεις καὶ διετέθησαν κυρίως δι’ ἐπενδύσεις ἔργων κοινῆς ὠφελείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προτεινομένην ὑπὸ τῶν ἐπερωτώντων ὡς ἄνω βουλευτῶν λύσιν, καθ’ ἣν θὰ ἔδει νὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ συνεχιζομένη ἀλλὰ μειωμένη Ἀμερικανικὴ Βοήθεια πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν βομβοπλήκτων ἐκ τοῦ πολέμου ἰδιωτῶν, παρέχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ διάθεσις τῆς ἐν λόγῳ βοηθείας, στηρίζεται εἰς συμφωνίαν μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβ)σεως, καθ’ ἣν δὲν προβλέπεται πλέον σήμερον τοιαύτη χρησιμοποίησις τοῦ προϊόντος αὐτῆς. Τοῦτο ἐπετρέπετο ἀπὸ τὸ 1948 μέχρι τοῦ 1952, βάσει τῆς γενομένης συμφωνίας (νόμος 722) 1948) μεταξὺ τῆς Ἀμερικανικῆς ἀποστολῆς καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Παρείχετο, τότε, τὸ δικαίωμα, νὰ διατίθενται ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας (τῶν κεφαλαίων βοηθείας) ποσὰ πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ἀποκαταστάσεως ζημιῶν πολέμου καὶ ἀνοικοδόμησιν κατεστραμμένων οἰκιῶν. Δυνάμει αὐτῆς τῆς συμβάσεως 1948, ἡ ὁποία ἴσχυσε μέχρι τοῦ 1952, ἐγένετο πιστοδότησις διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἰκιῶν πολεμοπαθῶν. Καὶ ἰδοὺ τώρα τὰ στοιχεῖα τῶν καταστραφεισῶν κατοικιῶν καὶ τὸ συντελεσθὲν ἔργον ἐπανορθώσεώς των ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τοῦ 1956.... (ἀναγινώσκει)....

ΠΙΝΑΞ

Ἔργον γενόμενον ἀπὸ τοῦ 1946 ἕως τὸ τέλος τοῦ οἰκονομ. ἔτους 1956 διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν καταστραφεισῶν κατοικιῶν συνεπείᾳ πολεμικῶν γεγονότων.

Διατεθέντα Κεφάλαια

Εἰς Δραχμὰς

καὶ Προέλευσις Εἰς Ἀξίαν Ὑλικῶν

Σημ.: Ἀπὸ τὸ 1953 καὶ ἐντεῦθεν διετέθησαν περίπου 45.000.000 εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν Δημ. Ἐπενδύσεων καὶ ἐπανωρθώθησαν περίπου 6.000 κατοικίαι. Διὰ τὰς ὑπολοίπους κατοικίας 83.000–6.000 = 77.000 θὰ ἀπαιτηθῇ ποσὸν περίπου 750.000.000–800.000.000 Δρχ.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τί ἐννοεῖτε «ἐπιδιορθώσεις»;

§61Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δι’ ἰδίων μέσων καὶ μὲ τὴν συμβολὴν τοῦ Κράτους. Κύριε πρόεδρε, ἡ συζήτησις γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει ἀριθμῶν καλοπίστως.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καλοπίστως, ἐπίσης, ζητοῦμεν διευκρινίσεις.

§63Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν Θράκην, εἰς τὴν Μακεδονίαν ἐπὶ 3.000 αἱ 1.300. Αὐτὸ ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι τοῦ 1956.

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐρωτήσω. Περιλαμβάνονται καὶ αἱ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καταστραφεῖσαι;

§65Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως.

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε, εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεσθε, διότι ὅσον ἀφορᾷ τὰς καταστραφείσας κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον οἰκίας, κατ’ ἔτος ἐνεγράφοντο εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν πιστώσεις.

§67Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ τεράστιον δρᾶμα ποὺ ἀφῆκεν ὁ πόλεμος καὶ ἡ κατοχή, ὅπως γνωρίζητε καλῶς, ὡλοκληρώθη κατὰ τὸν δραματικώτερον τρόπον ἀπὸ τὸ κίνημα καὶ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα, 55% ἦσαν αἱ καταστροφαὶ τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος, ἔναντι 45% τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν οἰκιῶν αὐτῶν διετέθησαν τὰ ἑξῆς κεφάλαια: Ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας 781 ἑκατομμύρια, εἰς δραχμὰς πάντοτε. Ἀπὸ τὴν ΑΜΑΓΚ 95 ἑκατομμύρια. Πρὸς τὸν ἴδιον σκοπὸν τῆς ἀνοικοδομήσεως, διετέθησαν ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἀνωτέρω ἐτῶν δραχ. 284.120.000. Μετὰ τὸ 1952, ὅτε διεκόπη ἡ χρηματοδότησις τῶν σκοπῶν τούτων παρὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, ἀντιμετωπίσθησαν αἱ πλέον ἐπείγουσαι ἀνάγκαι στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως, εἰς βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν Δημοσίων ἐπενδύσεων. Διετέθησαν ἐκ τούτου δραχ. 17.800.000, μέχρι τοῦ 1953. Ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι σήμερον δραχ. 45.000.000. Ἀπὸ τοῦ 1953, χωρὶς νὰ ἀνακοπῇ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πολεμοπαθῶν, μὲ τὴν δραματικὴν μεσολάβησιν τῶν σεισμῶν τῶν Ἰονίων Νήσων κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν σεισμῶν τῆς Φθιώτιδος, Θεσσαλίας καὶ ἰδίως Βόλου, ἐστράφη ἀμέσως ἡ προσπάθεια πρὸς τὴν ταχυτέραν ἀποκατάστασιν τῆς ζωῆς εἰς τὰς Νήσους καὶ τὰς περιοχὰς αὐτάς. Καὶ συνετελέσθη, ἐν μέσῳ σκληρῶν προσπαθειῶν καὶ ἀγώνων, ἕνα τεράστιον στεγαστικὸν ἔργον τῶν σεισμοπλήκτων περιφερειῶν. Σημειωτέον ὅτι κατὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀνωτέρω ἐλήφθη ὡς προγραμματισμένη γενικῶς βάσις ἀνοικοδομήσεως 40 τετραγωνικὰ μέτρα (ἐπιφάνεια) κατὰ οἰκογένειαν. Ὅλως ἰδιαιτέρα προσοχὴ ἐδόθη διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν Βορείου Ἑλλάδος, μὲ προέχουσαν θέσιν τοὺς μεθοριακοὺς συνοικισμοὺς καὶ χωρία. Ἰδοὺ τὰ στοιχεῖα:

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὰς ἐκ τῶν καταστραφεισῶν κατοικιῶν ἐπανορθωτέας τοιαύτας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἔργου ἐπανορθώσεως καὶ τὰς ἐπανορθωθείσας τοιαύτας εἰς στεγαστικὸν χῶρον στοιχειωδῶς ἐπαρκῆ (40 τ.μ.) κατὰ κατηγορίας ἀγροτικῶν καὶ ἀστικῶν οἰκισμῶν καὶ τοιούτων εἰς οὓς ἐγένετο ἐπαναπατρισμὸς (στατιστικὰ στοιχεῖα μέχρι 30)6)1953).

Ἐκ τῶν 216.311 κατοικιῶν ποὺ ἐξηκριβώθη ὅτι κατεστράφησαν, εἰς ἐπαναπατριζομένους οἰκισμούς, τὰ 50% τοὐλάχιστον ἡ καταστροφὴ προῆλθεν ἐκ τῶν συμμοριτῶν καὶ τὸ 50% ἐξ αὐτῶν συνεπείᾳ τῶν πολεμικῶν γεγονότων.

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὰς ἐκ τῶν καταστραφεισῶν κατοικιῶν ἐπανορθωτέας τοιαύτας (πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἔργου ἐπανορθώσεως), τὰς ἐπανορθωθείσας εἰς στεγαστικὸν χῶρον στοιχειωδῶς ἐπαρκῆ (40 μ. τετρ.) καὶ τὰς ὑπολειπομένας πρὸς ἐπανόρθωσιν (στατιστικὰ στοιχεῖα μέχρι 30ῆς Ἰουνίου 1953).

Δάνεια εἰς πληγέντας ἐπαγγελματοβιοτέχνας παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος (τῇ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους) ἐχορηγήθησαν ἐν συνόλῳ κατὰ τὸ ἀπὸ 1950–1951 χρονικὸν διάστημα δρχ. 68.293.720, ἐξ αὐτῶν: δρχ. 30.606.000 εἰς τοὺς 3 Νομοὺς Κρήτης (Χανιά, Ρέθυμνον καὶ Ἡράκλειον) καὶ δρχ. 37.687.000 εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἐπίσης τὴν 31.8.1949 ἐχορηγήθησαν δάνεια εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ Συνταξιούχων Βόλου ἐκ δραχμῶν 190.000. Σύνολον εἰσπράξεων ἐκ τῶν φόρων αὐτῶν 746 ἑκατομμύρια. Σύνολον δαπανῶν 1914 ἑκατομμύρια.

§68Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Προφανῶς εἰς τὴν ἄθροισιν τῶν πόρων δὲν περιλαμβάνετε τοὺς δασμούς.

§69Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε. Θὰ ἀκούσητε ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν.

§70Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Προφανῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁμιλεῖ ἐπὶ τῶν ἀμέσων φόρων. Ὑπάρχουν, πέραν αὐτῶν, οἱ δασμοί.

§71Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁμιλεῖ εἰδικῶς περὶ τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐκ τῶν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων φόρων.

§72Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Οἱ δασμοὶ ἐπεβλήθησαν χάριν τῶν σεισμοπλήκτων. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ἀριθμοὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§73Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἀκριβέστατοι.

§74Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐξ αὐτῶν τὰ 831 ἑκατομμύρια τὰ ἔδωκεν ὁ Προϋπολογισμὸς καὶ τὰ 336 ἡ Ἀμερικανικὴ Βοήθεια. Ἑπομένως, καὶ ἐὰν ὑπολογίσητε τοὺς ἀριθμοὺς τῶν δασμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνατρέπουν τὴν βάσιν, ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς προσέφερε τὴν μερίδα τοῦ λέοντος.

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀκόμη δὲν ἤκουσα τὴν ἀπάντησιν διὰ τὴν ὁποίαν μᾶς εἴχατε δώσει ὑπόσχεσιν. Ποῖον εἶναι συγκεκριμένως τὸ σύνολον τῶν πολεμοπαθῶν. Δὲν ἀμφισβητοῦμεν τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους μᾶς δίδετε. Ἀλλὰ συζητεῖται τὸ εἰδικώτερον θέμα τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν μέχρι τοῦ 1945. Ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίαι. Πολεμοπαθεῖς μέχρι τοῦ 1945, συμμοριόπληκτοι καὶ σεισμόπληκτοι. Ἡ ἐπερώτησις ἀποβλέπει εἰς τὴν εἰδίκευσιν τοῦ θέματος τῶν πολεμοπαθῶν μέχρι τοῦ 1945, καὶ εὐλόγως ἀναμένομεν τὴν εἰδίκευσιν τῶν ἀριθμῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀναμένω σαφεστέραν ἀπάντησιν.

§76Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἔδωκα τοὺς ἀριθμούς, 77.000 εἶναι οἱ πολεμοπαθεῖς πάσης φύσεως, οἱ ἔχοντες ἀνάγκην βοηθείας.

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῖον εἶναι τὸ σύνολον, πόσαι εἶναι αἱ καταστροφαὶ καὶ πόσαι εἶναι αἱ ἐγκαταστάσεις;

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Οἱ ἀριθμοὶ ἀφοροῦν καὶ τοὺς συμμοριοπλήκτους.

§79Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχουν ἀκριβεῖς ἀριθμοὶ τῆς περιόδου τῆς κατοχῆς.

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δύο ἀριθμοὺς ζητοῦμεν. Ἐπαναλαμβάνω. Ποῖον εἶναι τὸ σύνολον τῶν ζημιῶν μέχρι τοῦ 1945 καὶ ποῖαι ἀποκαταστάσεις ἔγιναν εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, διὰ νὰ ἴδωμεν τί ὑπολείπεται καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν, μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν.

§81Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Καταστροφὰς μόνον εἰς οἰκήματα; Διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι καταστροφαὶ εἰς καταστήματα, φαρμακεῖα κ.λ.π.

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σύνολον καταστροφῶν. Δὲν εἴπομεν οἰκήματα.

§83Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν. Περὶ αὐτῶν ὁ λόγος.

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν θέτομεν τὸ ἐρώτημα. Νομίζω, ὅτι ἐπιμένων, ἀνταποκρίνομαι πρὸς τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ παρακαλῶ νὰ ἔχωμεν συγκεκριμένους ἀριθμούς.

§85Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἔδωκα πλήρεις ἀριθμούς.

§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι, δὲν ἐδώσατε.

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἴσως νὰ μὴ ἔχῃ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτὴν τὴν στιγμήν. Μέχρι τοῦ 1944 ἐννοεῖ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἐχρησιμοποιήθησαν πάντως τὸ 1946 κατὰ τὴν Συνδιάσκεψιν τῆς Εἰρήνης τῶν Παρισίων.

§88Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς συζητοῦμεν.

§89Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς ἔχετε τὸ σύνολον. Ἀλλὰ καὶ ἄλλαι καταστροφαὶ προῆλθον κατὰ τὸ διάστημα τοῦ παγκοσμίου πολέμου καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ κατὰ τοὺς σεισμούς.

§90Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Οἱ ἀριθμοί μου ἀναφέρονται εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ 50% τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν ἀποτελοῦν συμμοριοπλήκτους.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ὑπάρχουν μὲ ἀπόλυτον ἀκρίβειαν στατιστικαί. Ἐὰν θέλετε, νὰ σᾶς τὰ φέρωμεν τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§92Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχουν ἐπίσημοι στατιστικαί, ποὺ νὰ ἐμφανίζουν μὲ ἀπόλυτον ἀκρίβειαν τὴν ἔκτασιν καὶ τὰς λεπτομερείας τῶν καταστροφῶν.

§93Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς εἶσθε ὑπεύθυνοι.

§94Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δώδεκα χρόνια ἐπέρασαν, χωρὶς νὰ εἶναι ἕτοιμοι αἱ πρὸ ἡμῶν Κυβερνήσεις.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς φέρωμεν ἡμεῖς τοὺς ἀριθμούς.

§96Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ σύνολον τῶν καταστραφεισῶν εἶναι 352.000. Εἰδικῶς βεβαιωμέναι πολεμοπαθεῖς εἶναι 85.000 κατοικίαι. Εἶναι, ὅμως, πιθανώτατα ὅτι ἓν 50%, ὅπως λέγουν αἱ Ὑπηρεσίαι, ἐξ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι φέρονται ὡς συμμοριόπληκτοι, νὰ ἔχουν σχέσιν μὲ πολεμοπαθεῖς. Πάντως, φέρονται εἰς τὴν κατάστασιν ὡς πολεμοπαθεῖς 85.000, ἔναντι τῶν ὁποίων ἐπεσκευάσθησαν 60.000. Μένουν ἀκόμη 25.000. Καὶ εἰς τὰς μὴ ἐπανορθωθείσας κατοικίας, τὰς φερομένας ὡς συμμοριοπλήκτους, εἶναι δυνατὸν νὰ περιλαμβάνωνται καὶ πολεμοπαθεῖς.

§97Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί. Πέραν αὐτῶν δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ αἴτημά σας.

§98Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πόσας κατασκευὰς ἔχετε κάμει σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τὸ 1946;

§99Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω τοὺς ἀριθμούς...

§100Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πόσας κατασκευάς;

§101Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχομεν μέχρι τέλους τοῦ 1956 275.000 καὶ περισσεύουν 77.000 πάσης φύσεως. Τὸ σύνολον εἶναι 352.000.

§102Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ἠξεύρω πόθεν ἠντλήσατε τὰ στοιχεῖα αὐτά.

§103Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§104Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι μακρὰν τῶν στοιχείων αὐτῶν καὶ ἀναγκαζόμεθα νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν.

§105Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ πρόβλημα τοῦ τόπου εἶναι ἡ ἔλλειψις ἑνιαίας Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας.

§106Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ βασισθῶμεν, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἕως τὸ 1954 ἔχομεν 235.000 κατοικίας. Ἐὰν ἀπὸ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἀφήσωμεν τοὺς σεισμοπλήκτους ἀπ’ ἔξω, διότι συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκτὸς τῶν σεισμοπλήκτων, περὶ τῶν πολεμοπαθῶν.....

§107Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Πληροφοριακῶς ἔδωσα τὰ στοιχεῖα τῶν σεισμοπλήκτων.

§108Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Οἱ σεισμοὶ ἤρχισαν τὸ 1953. Ὡς ἐκ τούτου, οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν πρὸ τοῦ 1953 ἀναμφισβητήτως δίδουν τὸ σύνολον τῶν κατασκευῶν.

§109Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Περιλαμβάνουν τοὺς συμμοριοπλήκτους, ὅμως.

§110Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Γενικῶς ἐκρίθησαν πολεμοπαθεῖς ὅλοι, διότι ἦσαν συνέχεια δράματος πολέμου. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἤρχισε τὸ κίνημα καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ συμμοριτοπόλεμος.

§111Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν γνωρίζω τί ἔγινε μετὰ τὸ 1954. Διότι, δὲν φαντάζομαι, νὰ ἀποκατεστάθησαν πολεμοπαθεῖς καὶ βομβόπληκτοι. Ἐγὼ λέγω, ἀπὸ τὰς στατιστικάς, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν κατασκευῶν ἦτο 18.000 τὸ 1954 καὶ εἶναι εὔκολον νὰ κάμωμεν τὴν ἄθροισιν.

§112Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω τοὺς ἀριθμούς μου. Μέχρι τέλους τοῦ 1953 σύνολον κατασκευῶν 268.900.

§113Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατασκευαὶ καὶ ἐπανορθώσεις. Ἀξίζει τὸν κόπον νὰ σημειωθῇ ὅτι ὁλικῶς καταστραφεῖσαι ἔγιναν οἰκόπεδα.

§114Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι ὅλαι.

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ πλεῖστον. Ὁ ἀριθμὸς δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι αἱ ἀκριβαὶ οἰκοδομαὶ ποὺ εἶχον πέσει, ἔμειναν οἰκόπεδα καὶ ἔγιναν εὐκολίαι διὰ τὴν συμπλήρωσιν καὶ τὴν ἀποπεράτωσιν διὰ μερικῶς καταστραφείσας.

§116Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς μερικὰς πόλεις, ὅπως τὰ Χανιά, τὸν Πειραιᾶ καὶ τὰς Πάτρας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αἱ τρεῖς πόλεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐμφανίσει τὴν ἔκτασιν αὐτῆς τῆς καταστροφῆς. Αἱ τάσεις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ καλύψουν τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῶν παραμεθορίων περιοχῶν.

§117Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὀρθῶς, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ὑπόλοιπος Ἑλλάς.

§118Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διότι ἐκεῖ, εἰς τὴν παραμεθόριον, δὲν ὑπάρχει οὔτε στέγη, οὔτε σχολεῖον, οὔτε ἐκκλησία. Ἐπαναλαμβάνω, οἱ ἀριθμοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἐπὶ 352.000 καταστραφεισῶν καὶ ἡμικαταστραφεισῶν κατοικιῶν, 275 000 μέχρι σήμερον ἔχουν ἀποκατασταθῆ. Ἀναμένεται ἡ ἀποκατάστασις 77.000. Τὸ πρόβλημα, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε καὶ ὅπως τὸ διετύπωσαν ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ πρότασις τῆς συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, διότι συνήθως αἱ Διακομματικαὶ Ἐπιτροπαὶ προσπαθοῦν νὰ ἀνεύρουν τί ἐλλείπει διὰ νὰ καθοδηγήσουν εἰς μίαν λύσιν. Γνωρίζομεν τὰς ἀνάγκας, γνωρίζομεν τὴν ἔκτασιν τὴν οἰκονομικὴν ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται, δὲν ἔχομεν τὰ μέσα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πολεμοπαθῶν. Βέβαιον εἶναι ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι οἱ βομβόπληκτοι καὶ οἱ πολεμοπαθεῖς εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα δὲν ἀναζητοῦν ἐντόνως καὶ οὐσιαστικῶς ἀποζημίωσιν, ἀλλὰ ζητοῦν αὐτό, τὸ ὁποῖον οἱ κύριοι συνάδελφοι διηρμήνευσαν, ὅπως καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Ζητοῦν πιστωτικὰς διευκολύνσεις, μακροπροθέσμους, διὰ νὰ κατορθώσουν νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν στέγην των. Βεβαίως σήμερον δὲν διατίθενται ἀνάλογα ποσὰ τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς, τῶν 800.000.000 δραχ., ποὺ ὑπολογίζονται ὅτι χρειάζονται.

§119Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Τὰς πιστοδοτικὰς διευκολύνσεις τὰς ζητοῦν ἐν τῇ ἀπελπισίᾳ των, ὡς τὸ ἔσχατον μέτρον ἐνισχύσεώς των.

§120Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔναντι τῶν 17.500.000.000 ποὺ ἐζήτησε καὶ τοῦ ἐπεδικάσθη θεωρητικῶς, ἔλαβεν μόνον εἰς εἶδος 130.000.000 δολλάρια.

§121Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐπιρρίψω ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡ εὐθύνη βαρύνει ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, δὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν ἁπλῶς περὶ τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἐπήραμεν ἀπὸ τὰς ἐπανορθώσεις. Ἐπήραμεν 2.000.000.000 δολλάρια, ἔναντι τῶν καταστροφῶν καὶ τῶν θυσιῶν τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ Ἑλλὰς καὶ διετέθησαν ὡς διετέθησαν καὶ διεσπαθίσθησαν, χωρὶς νὰ ἱκανοποιήσωμεν, κατὰ κύριον λόγον, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος.

§122Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος, καὶ συγκεκριμένως κατὰ τὰ ἔτη 1946–1952 εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσουν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν καὶ δὲν ἔδωσαν. Ἡμεῖς, δυστυχῶς, δὲν ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν αὐτήν.

§123Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡμεῖς χρησιμοποιοῦμεν ἐπίσημα στοιχεῖα.

§124Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δυστυχῶς, τὸ Κράτος στερεῖται ἐπισήμων στατιστικῶν στοιχείων. Ἡμεῖς ἔχομεν ὑπ’ ὄψει καὶ χρησιμοποιοῦμεν τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ.

§125Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχομεν 352.000 σπίτια πολεμοπαθῶν καὶ ἐκ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Ἕως τὸ 1953, διὰ νὰ μὴ τύχῃ καὶ συμπέσουν μὲ τοὺς σεισμοπαθεῖς ἐτακτοποιήθησαν 240.000 σπίτια, ἄρα ἔχομεν ἔλλειμμα 110.000 περίπου.

§126Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, κύριε Ἀρχηγέ, ὅτι δὲν γνωρίζω τὰ στοιχεῖα σας, ἀλλὰ γνωρίζω τὰ ἐπίσημα δεδομένα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ. Ἡ ἀπάντησις πάντως, εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό, εἶναι, ὅτι ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις, δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ δώσωμεν χρήματα, διότι δὲν ἔχομεν τὴν Ἀμερικανικὴν Βοήθειαν.

§127Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ ἐπιχείρημα τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἡ Ἀμερικανικὴ Βοήθεια συντελεῖ ἑκάστοτε εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Συνεπῶς, σήμερον ἔχομεν ηὐξημένον Ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἐν σχέσει μὲ τὰ παρελθόντα ἔτη, καὶ ὑφίσταται δυνατότης διαθέσεως χρημάτων, ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πολεμοπαθῶν.

§128Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Ἀρχηγέ, ἤλλαξαν οἱ καιροί. Ὅταν ἦσθε Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ ἐνθυμοῦμαι μὲ πικρίαν — ὡς βουλευτὴς Πειραιῶς — μαζὶ μὲ ἄλλους συναδέλφους, σᾶς ἐπεσκέφθημεν πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, καὶ μολονότι διεθέτατε, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τεράστια ποσά, ἐν τούτοις, ὄχι μόνον δὲν διεθέσατε, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἀλλὰ οὔτε κἂν μᾶς ἐδέχθητε, καὶ σήμερον ζητεῖτε εὐθύνας ἀπὸ ἡμᾶς, διατὶ δὲν διαθέτομεν χρήματα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ποὺ εἶσθε Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἴχατε καταληφθῆ ἀπὸ τὴν φοβίαν τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ δὲν διεθέτατε οὐδὲν ποσόν.

§129Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεως δὲν εἶναι νὰ σᾶς συγκινήσωμεν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένους ἀριθμούς.

§130Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κύριος Καρτάλης, μᾶς συγκινεῖ μὲ τὴν σημερινὴν φιλότιμον προσπάθειαν ποὺ καταβάλλει, διὰ νὰ κηρυχθῇ ἔνοχος ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐμφανιζομένην, δῆθεν, ἐγκατάλειψιν τῶν βομβοπλήκτων τοὺς ὁποίους, ὅμως, ἠγνόησε, χαρακτηριστικῶς ὁ ἴδιος, κατὰ τὴν εὐτυχῆ, ἀπὸ ἀπόψεως κεφαλαίων καὶ παροχὴν βοηθείας, προσεισμικὴν περίοδόν του ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ. Καὶ ὅλοι ἡμεῖς, οἱ τότε βουλευταί, τῶν βομβοπλήκτων περιφερειῶν, ὡς τοῦ Πειραιῶς, ποὺ τότε, τὸ 1950 καὶ 1951, διερμηνεύοντες, ἐζητούσαμεν ἐνίσχυσιν καὶ δάνεια, διὰ τοὺς βομβοπλήκτους, οὐδὲ ἀκροάσεως ἐτυγχάνομεν, διότι ἡ ἔντονος φοβία τοῦ πληθωρισμοῦ, προεβάλετο ὡς ἀσπὶς ἀρνήσεως ἀμύνης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§131Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Παρὰ τὴν πικρίαν καὶ τὴν συγκίνησιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἐδημιούργησα, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἡ βοήθεια συνυπολογίζεται ἐπὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Τὸ ἐὰν ἡ βοήθεια εἶναι σήμερον μικροτέρα ἢ κατὰ τὸ παρελθόν, αὐτὸ εἶναι ἓν γεγονός. Ἀλλὰ εἶναι βεβαιωμένον ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τοῦ 1950 ἦτο ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅ,τι σήμερον. Καὶ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ δυνατότης οἱουδήποτε Προϋπολογισμοῦ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα, εἶναι μεγαλυτέρα τῆς ὑφισταμένης πρὸ ὀλίγων ἐτῶν κατὰ ποσοστὸν 30–40%. Δηλαδή, τόσον, ὅσον εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἄρα τὸ ἐπιχείρημά σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡμεῖς εἴχομεν μεγαλυτέραν βοήθειαν, δὲν εὐσταθεῖ, καὶ σᾶς παρακαλῶ, χάριν τῆς ἐπιστημονικῆς σας φήμης, νὰ μὴ τὸ ἐπαναλάβητε, ὅπως ἐπίσης δὲν ἔπρεπε νὰ ἐμφανίσητε ὡς δωρεὰν τὴν ἀποδέσμευσιν κονδυλίων τῆς βοηθείας καὶ νὰ τὴν παρουσιάσητε ὡς νέαν βοήθειαν. Δὲν πρέπει τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως, νὰ διακυβεύουν τὸ κῦρος των ἐπαναλαμβάνοντες ἀνακριβεῖς συλλογισμούς.

§132Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Ἀρχηγέ, αὐτὴ δὲν εἶναι διακοπή, αὐτὴ εἶναι ἀγόρευσις.

§133Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον τίθεται σαφῶς, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἔχομεν 80.000 πολεμοπαθεῖς καὶ συμμοριοπλήκτους. Ποίαν δαπάνην προϋπελόγισεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος; Ἐὰν λάβωμεν ὡς μέσον ὅρον, διὰ κάθε πολεμοπαθῆ ἢ συμμοριόπληκτον 25.000, θὰ ἔχωμεν περίπου 2 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ δαπάνη, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν τῶν σπιτιῶν.

§134Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν στηρίζεται τοῦτο ἐπὶ βάσεων.... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συνεχίσατε, ἄνευ διακοπῶν. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἐπιτρέπει καμμίαν διακοπήν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§136Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ πρόβλημα εἶναι τεράστιον. Καὶ ἐνῷ ἐπανέλαβον, καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβω, κατὰ τὴν περίοδον τὴν ἰδικήν σας, ὑπῆρχον ὅλαι αἱ προϋποθέσεις... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Τὸ τονίζω, διότι ἔχει σημασίαν καὶ ἀξίαν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ ἀπαντᾶτε εἰς οὐδεμίαν διακοπήν. Ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μὴ ἀφήνετε ἕνα Ὑπουργὸν νὰ ὁμιλήσῃ. Οἱ κύριοι Ἀρχηγοὶ καὶ οἱ κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ σέβωνται τὸν Ὑπουργόν, ὁμιλοῦντα.

§138Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, παρὰ τὸ νέον ἐθνικὸν δρᾶμα, τῶν σεισμῶν, ποὺ ἐμεσολάβησε κατὰ τὸ 1953 εἰς τὰς Ἰονίους νήσους καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ 1954–55, εἰς Φθιώτιδα, Θεσσαλίαν, καὶ ἰδίᾳ Βόλον, καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδύνατο νὰ διαθέτῃ, ὅπως ἡ μέχρι τοῦ 1952 Κυβέρνησις, ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, κεφάλαια καὶ παρ’ ὅτι ἡ ἔκτασις τῆς ἐκ τῶν σεισμῶν καταστροφῆς ἐπέρασε τὴν ἔκτασιν τῶν πολεμικῶν καταστροφῶν διὰ τὰ νησιά, ἰδίως, ἔδωκεν ἓν «παρὼν» στοργῆς, ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ εἰς τοὺς ἀστέγους πολεμοπαθεῖς. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀπαντῶν εἰς τὴν χαρακτηριστικὴν προχθεσινήν, ἔντονον, ἀλλὰ ἀβάσιμον ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀρκαδίας συναδέλφου κ. Μπακοπούλου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1953, καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπέβαλε βάρη φορολογικὰ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῶν σεισμοπλήκτων, καὶ ὅτι, ὡς ἐτόνισε «δὲν τὰ ἐδώσατε ὅλα εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους, ἀλλὰ τὰ ἐφάγατε», ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ἐκ νέου ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰ ἐπίσημα δημοσιονομικὰ στοιχεῖα τοῦ 1956 (Ὀκτώβριος) κατὰ τὰ ὁποῖα: Ἔκτακτοι φόροι καὶ εἰσφοραὶ ὑπὲρ σεισμοπλήκτων

ἤτοι διαφορὰ πληρωμῶν ἐπὶ πλέον δρχ. 1.167,9. Ἡ διαφορὰ αὕτη ἐκαλύφθη κατὰ τὸ πλεῖστον μέρος αὐτῆς ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ κατὰ τὰ 831.000.000 καὶ ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας τὰ 336 ἑκατομμύρια. Κύριοι βουλευταί, ἡ πρότασις τῆς συστάσεως τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, διότι οὐδὲν ἔργον ἐρεύνης ἢ διαπιστώσεως ἔχει νὰ κάμῃ. Ὅλα τὰ στοιχεῖα ὑπάρχουν ἤδη, σᾶς εἶναι γνωστά, καὶ δὲν πρόκειται δι’ αὐτῆς νὰ δοθῇ λύσις. Τὸ αἴτημα ποὺ προβάλλεται σήμερον, ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους ἀναποκαταστάτους πολεμοπαθεῖς — βομβοπλήκτους, τῶν μεγάλων ἰδίᾳ πόλεων, τοῦ Πειραιῶς, Πατρῶν, αἵτινες ἠγνοήθησαν παντελῶς κατὰ τὸ παρελθόν, τῶν Χανίων, τῆς Κερκύρας κ.λ.π., κυρίως στρέφεται εἰς τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων ἀνοικοδομήσεως τῶν κατοικιῶν των καὶ ἀνασυγκροτήσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν ἐνασχολήσεων τῶν ἐπαγγελματιῶν, ἐμπόρων καὶ βιοτεχνῶν. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα εἶναι δυσχερές, διότι δὲν ὑπάρχουν σήμερον διαθέσιμα κεφάλαια, μετὰ τὴν ἔναρξιν καὶ ἐπιδότησιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ τῶν ἔργων κοινῆς ὠφελείας. Ἡ Κυβέρνησις θὰ στρέψῃ τὴν ἔρευναν καὶ τὴν προσοχήν της πέριξ αὐτοῦ καὶ ὅταν ὑπάρξουν αἱ δυνατότητες καὶ κατὰ τὰς ἑκάστοτε χορηγήσεις δανείων, νὰ χορηγοῦνται κατὰ προτίμησιν εἰς τοὺς βομβοπλήκτους τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὴν στέγασιν καὶ ἀποκατάστασίν των ποσά. Καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ θὰ στραφῇ ἡ προσπάθειά μας. (Χειροκροτήματα).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος, ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον. Κύριε Σαββόπουλε, μόνον ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος. Ἐπὶ τοῦ ἄλλου θέματος, θὰ ὁμιλήσητε, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά σας.

§140Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Εὑρίσκεται εἰς συνάρτησιν τὸ ἓν μετὰ τοῦ ἄλλου. Ἐδῶ, κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθη, προχθές, ἀπὸ τὸν φίλτατόν μου — διὰ νὰ ἀνταποδώσω τὴν φιλοφροσύνην–Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, κ. Ἀλιπράντην, κατὰ τὴν διάρκειαν ἀγορεύσεως τοῦ συναδέλφου κ. Μπακλατζῆ, ὁ ὁποῖος ἐδιάβαζε μίαν ἔκθεσίν μου, τὸ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....»

§141Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ ἐπαναλάβητε, τί εἶπεν ὁ κ. Μπακλατζῆς.

§142Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα! —Μπακλατζῆς λέγει: «Μᾶς εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, .... (ἀναγινώσκει)....». Ἤθελον, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, νὰ τονίσω, ὅτι δὲν θὰ ἤμην σοβαρὸς ἄνθρωπος, ἐὰν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον ἐπὶ μίαν διετίαν, μὲ κίνδυνον τῆς σοβαρότητός μου, ἤρχισα, τὸν ἐγκατέλειπον, ἀκριβῶς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὸς οὗτος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοῦ ἀνεκοίνωσεν, ὅτι προσέφερον ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος, μὲ τὴν ἀνακίνησιν τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν κάμνῃ κρίσεις καὶ μάλιστα δι’ ἀπόντας συναδέλφους, νὰ προσέχῃ, εἰς τὰς κρίσεις αὐτάς. Ἐκτός, ἐάν, παρὰ τὴν εὐφυΐαν του, παρεσύρθη καὶ δι’ ἐντυπωσιακοὺς λόγους, ἔκαμε τὴν δήλωσιν αὐτὴν διὰ τὰς ἐφημερίδας.

§143Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ δοθῇ ἡ ἐξήγησις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος.

§145Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν διὰ τὴν ἐξήγησιν, διότι εἶναι γνωσταί, ὄχι μόνον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν Πειραιᾶ, αἱ σχέσεις μου μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§146Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος καὶ φίλτατος κ. Μπακλατζῆς ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῶν βομβοπλήκτων, τὴν ὁποίαν ὑπογράφει, ἤρχισε νὰ ἀναγινώσκῃ τὴν ἐρώτησιν ἐπὶ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου, κ. Σαββοπούλου. Ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, καὶ σεῖς, κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία προεκάλεσε τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων μας, ἀπουσίαζεν ὁ κ. συνάδελφος. Δὲν ἠξεύρω, διὰ τίνα λόγον. Διότι, πράγματι, κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν του εἰς τὴν Γερμανίαν, ἐθεώρησε πρέπον, ὀρθόν, νὰ ἐρευνήσῃ ἓν σπουδαῖον θέμα καὶ ἐπεριμέναμεν νὰ ἀκούσωμεν μετὰ προσοχῆς, τὸν φίλον–συνάδελφον, ἐκθέτοντα τὰς ἐρεύνας του. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, εἶπον εἰς τὸν κ. Μπακλατζῆν, ἐφ’ ὅσον δὲν προσῆλθεν ὁ κ. Σαββόπουλος, νὰ ἀναπτύξῃ τὰ τῆς ἐρωτήσεως, πῶς ἀναφέρεσθε εἰς τὸ κείμενόν του; Διότι, ὁ κ. Μπακλατζῆς, ἦλθεν ἐδῶ νὰ εἴπῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὰς πληροφορίας μας, εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου.

§147Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀπουσίαζον ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ἐξ αἰτίας μου, ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μοῦ εἶχεν εἴπει ὅτι τοιαύτης φύσεως θέματα δὲν συζητοῦνται εἰς τὸ πεντάλεπτον τῆς ἐρωτήσεως. Νὰ ἐπανέλθητε δι’ ἐπερωτήσεως, διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ὅταν θὰ ὁμιλήσω, θὰ ἀποδείξω....

§148Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ εἶμαι εὐτυχής.

§149Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀποδείξω, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ ἀνήκουν, πράγματι, εἰς τὸν τόπον αὐτόν, καὶ ἐπίσης, ὅτι —δυστυχῶς— λόγῳ τῆς ἀβελτηρίας διαφόρων ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, ἐκινδύνευσαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ κινδυνεύουν, νὰ χαθοῦν καὶ θὰ ἀποδείξω, ὅτι, μὲ τὰ χρήματα αὐτά δυνάμεθα νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ ἱερὸν αἴτημα τῶν πολεμοπαθῶν καὶ νὰ ἀποτελέσῃ τέρμα διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς Κυβερνητικῆς προσπαθείας, πρὸς τακτοποίησιν τοῦ θέματος τῆς ἐργατικῆς κατοικίας. Ἐφ’ ὅσον, βεβαίως, μὲ παρεκάλεσεν ὁ κ. Πρόεδρος, νὰ περιορισθῶ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος, θὰ τὰ εἴπω, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου.

§150Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, ἐὰν οἱ ὁραματισμοὶ αὐτοὶ πραγματοποιηθοῦν, ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος.

§151Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ὁραματισμοί. Πρόκειται περὶ στοιχείων.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§153Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ μεσολαβήσασα ὁμιλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἀπήλλασσε καὶ ἐμὲ καὶ τοὺς λοιποὺς συναδέλφους, ἀπὸ τοῦ νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Ἀπὸ ὅσα ἤκουσα, νομίζω, ὅτι παρατηρεῖται κάποια σύγχυσις, διότι τὸ θέμα τὸ συζητούμενον ἀπόψε, ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τοὺς βομβοπλήκτους καὶ γενικώτερον τοὺς πολεμοπαθεῖς καὶ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν οὔτε μὲ τοὺς συμμοριοπλήκτους, οὔτε μὲ τοὺς σεισμοπαθεῖς. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅμως, μὲ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους παραθέτει, θέλει νὰ παρουσιάσῃ τὴν εἰκόνα, ὅτι εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν ἐγένοντο πολλὰ πράγματα καὶ ὅτι ὑπολείπονται ἀκόμη ὀλίγοι νὰ τακτοποιηθοῦν, ὁμολογῶ, ὅτι δοκιμάζω κατάπληξιν, καὶ νομίζω, ὅτι τὸ ἴδιον αἴσθημα καταλαμβάνει καὶ πάντα κάτοικον τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν — καὶ μάλιστα δεινῶς — ἀπὸ τὰ πολεμικὰ γεγονότα. Μία ἐπίσκεψις, ἐπὶ παραδείγματι, εἰς τὸν Νομὸν Χανίων, διὰ νὰ ἀναμνησθῶ τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιφερείας, θὰ πείσῃ τὸν οἱονδήποτε, ὅτι τὰ πράγματα δὲν ἔχουν ὡς τὰ ἐπαρουσίασεν ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ διαπιστώσῃ ὁ ἐπισκέπτης ἐκεῖ, ὅτι ὁλόκληρα χωρία τοῦ Νομοῦ Χανίων καὶ ἄλλα τμήματα αὐτῆς ταύτης τῆς πόλεως, κατάκεινται ἐρείπια ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ πολέμου, χωρὶς μέχρι σήμερον νὰ ἔχῃ ληφθῆ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησίν των ἡ παραμικρὰ Κρατικὴ πρόνοια. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, φοβοῦμαι, ὅτι προεκλήθη ἀπὸ τὸ Συνέδριον Πολεμοπαθῶν ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν τελευταίως εἰς τὰ Χανιά. Πάντες οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, οἱ ὁποῖοι παρευρέθησαν εἰς τὸ Συνέδριον, ἐκεῖνο, ὑπεσχέθησαν νὰ φέρουν τὸ ζήτημα τῆς ἀνάγκης τῆς ἐνισχύσεως τῶν πολεμοπαθῶν εἰς τὴν Βουλήν, πρὸς ἀνανέωσιν τῆς φωνῆς τῶν 80.000 οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι, ἐνῷ προσέφεραν τὰ πάντα εἰς τὸν κοινὸν ἀγῶνα, συνήντησαν πρωτοφανῆ ἀστοργίαν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν νὰ τύχῃ ἱκανοποιήσεως τὸ αἴτημα τῶν πολεμοπαθῶν. Θὰ ἀπετέλει ἀσέβειαν πρὸς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ἐὰν ἔκαμνον τοιαύτην προσπάθειαν, προκειμένου περὶ ἐκπληρώσεως ἑνὸς Ἐθνικοῦ χρέους. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συζητήσωμεν, εἶναι ἡ λῆψις ἀποφάσεως περὶ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διότι ἀλλοίμονον εἰς τὸ Ἔθνος, κύριοι βουλευταί, ἐάν, πέραν τῆς πικρίας, τὴν ὁποίαν ἐδοκίμασαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, προστεθῇ ἡ ἐντύπωσις, ἢ δημιουργηθῇ ἡ πεποίθησις ὅτι τὸ Κράτος παραμελεῖ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰ πάντα διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους καὶ μεριμνᾷ καὶ ἀσχολεῖται δι’ ἐκείνους, τοὺς ἐπιτηδείους, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν των. Εὐτυχῶς, ὅμως, ὅτι ἀποτελεῖ γεγονός, ὅτι ὅλα τὰ Κόμματα, ὄχι μόνον ἀνεγνώρισαν καὶ παρεδέχθησαν, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν πολεμοπαθῶν εἶναι δίκαιον, ἀλλὰ ὑπεσχέθησαν νὰ λάβουν κάθε δυνατὸν μέτρον διὰ τὴν δικαίωσιν τοῦ αἰτήματος τούτου. Καὶ τώρα, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, πρέπει νὰ ἐκκαθαρίσωμεν, εἶναι ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ θεωρῆται, ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑφίσταται τὸ πρόβλημα τοῦτο ἀνοικτὸν καὶ περαιτέρω νὰ μελετήσωμεν ποῖα μέτρα θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν του. Περὶ τῶν μέτρων τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος τούτου πολλαὶ ἀπόψεις ἔχουν διατυπωθῆ. Καὶ ὑφίσταται, μάλιστα, καὶ μία ἔκθεσις τοῦ συναδέλφου κ. Σαββοπούλου, κατὰ τὴν ὁποίαν, τὸ αἴτημα τῶν πολεμοπαθῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἀπὸ τὰς ἀποζημιώσεις, τὰς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ καταβάλλουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὰς καταστροφάς. Ἔχω τὴν προσωπικὴν γνώμην, ὅτι ὅσον καὶ ἄν, βέβαια, ἀπὸ ἐνδιαφερομένους, ἐπιχειρῆται ἡ ὑπόδειξις διαφόρων λύσεων, ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, πάντως αἱ τοιαῦται εἰσηγήσεις δὲν παύουν ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ἀνεύθυνοι, δὲν παύουν ἀπὸ τοῦ νὰ στηρίζωνται εἰς στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἴσως καὶ δὲν ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰ πράγματα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, ἀφοῦ τὰ ξεκαθαρίσωμεν καὶ ἰδίως ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως, δι’ ἀναγνωρίσεως τῆς ὑπάρξεως θέματος, ὅτι μὲ ἀποκλειστικότητα, ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ παρουσιάσῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα ἔστω καὶ σταδιακῶς, σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν πολεμοπαθῶν. Καὶ τὰ συγκεκριμένα αὐτὰ μέτρα ἐν συνεχείᾳ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, ὥστε, βάσει τούτων, νὰ γίνῃ καὶ συζήτησις, ἀλλὰ καὶ κριτική, ἡ ὁποία θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν βελτίωσίν της, διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εἶχον ἀνάγκην βελτιώσεως. Νομίζω, ὅτι ὡς ἀποτέλεσμα, ὡς συμπέρασμα, αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως, πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν αὐτὰ τὰ 2 πράγματα. Ἡ ἀναγνώρισις ὑπάρξεως θέματος καὶ ἡ ἀνάληψις τῆς ὑποχρεώσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν θὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν ὕπαρξιν τοῦ θέματος, ὅπως ἐντὸς τῆς τακτῆς προθεσμίας καθορίσῃ ποῖα θὰ εἶναι τὰ μέτρα αὐτά, οἱαδήποτε παρέκκλισις ἀπὸ τὰς 2 αὐτὰς κατευθύνσεις, τοὐλάχιστον, προσωπικῶς πιστεύω, ἀπολύτως, ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀποτελμάτωσιν τοῦ ὅλου ζητήματος. Καὶ φοβοῦμαι, ἐπίσης, ὅτι ἐὰν ἡ συζήτησις συνεχισθῇ, ἐπὶ πολύ, συμμεριζόμενος εἰς τοῦτο καὶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, φοβοῦμαι, ὅτι ἡ ὅλη συζήτησις, θὰ ὁδηγηθῇ, ὡς συνήθως γίνεται ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ, εἰς ἕνα ἐκφυλισμόν, ὁ ὁποῖος, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τοῦ ζητήματος. Διετυπώθη ἐκ μέρους προλαλησάντων συναδέλφων, ἡ ἄποψις, ὅτι τὸ ζήτημα, θὰ πρέπει νὰ ἀνατεθῇ πρὸς ἐξέτασιν εἰς μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν. Εἶμαι ἀπολύτως ἀντίθετος πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι ἡ πεῖρα μᾶς ἔχει διδάξει, ὅτι Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ σημαίνει παραπομπὴ τοῦ ζητήματος εἰς τὰς καλένδας. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ἕν ἄλλο, ἐπίσης, ζήτημα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ τὸ Πανελλήνιον καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει συγκινήσει καὶ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, ὅπως εἶναι τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον, ἐνῷ ἡ Βουλὴ ὁμοθύμως ἀπεφάσισε τὴν σύστασιν μιᾶς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν μελέτην, ἐν τούτοις, ὅλοι γνωρίζητε, ὅτι καμμία συνέχεια δὲν ἐδόθη, εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὴν ὁποίαν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, τοὐλάχιστον, ἀπὸ πλευρᾶς προσωπικῆς μου ἀντιλήψεως, τίποτε δὲν ἠμπόρεσα νὰ καταλάβω ἰδίως διὰ τὸ συγκεκριμένον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἐὰν αὐτὴ ἡ εἰσήγησις δὲν ἔγινε ἠθελημένως, φοβοῦμαι, ὅτι κατὰ κάποιον τρόπον ἀποτελεῖ μίαν ἀπάντησιν ἀρνητικὴν εἰς τὸ συζητούμενον θέμα.

§154ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σαφῶς, ἀρνητική.

§155Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς εἴπω ξεκάθαρα, τὴν γνώμην μου. Νομίζω, ὅτι πέραν τῆς πικρίας, τῆς δικαίας, τὴν ὁποίαν ἔχουν δοκιμάσει οἱ πολεμοπαθεῖς, διὰ τὴν παντελῆ παράβλεψίν των, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε τὰ Κόμματα, νὰ τοὺς δώσωμεν νέας ὑποσχέσεις, μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνήσεως ἐγὼ τοὐλάχιστον πολὺ εὐχαρίστως θὰ ἐδεχόμην μίαν ξεκάθαρα ἀρνητικὴν ἀπάντησιν, παρὰ μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία, θὰ ἔδιδεν ἐλπίδας, ποὺ ἐκ τῶν προτέρων ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο ἀποφασισμένη ποτὲ νὰ τὰς ἱκανοποιήσῃ.

§156Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀπάντησις ἦτο σαφής, κύριε συνάδελφε.

§157Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Σαφῶς ἀρνητική, δηλαδή.

§158Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχουν χρήματα.

§159Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Σαφῶς ἀρνητική, δηλαδή, δὲν ὑπάρχουν χρήματα.

§160Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶναι δικαίωμα κανενός, νὰ ἀφαιρέσῃ δικαιώματα ἀπὸ Ἕλληνας πολίτας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔγιναν ὁλοκαύτωμα, ἐνῷ ἄλλοι ἄνθρωποι κτίζουν πολυκατοικίας.

§161Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει καμμία νομικὴ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς πολεμοπαθεῖς, ὑπάρχει ἁπλῶς ἠθικὴ ὑποχρέωσις, ἀπορρέουσα ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν ἀλληλεγγύην, ἡ ὁποία θὰ ἐνταχθῇ εἰς τὴν σειρὰν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους, αἱ ὁποῖαι θὰ βασισθοῦν ἐπὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακόψωμεν τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Τὸ Κράτος ἔχει σήμερον ἓν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον προβλέπει αὐτὴν τὴν πρόοδον τῆς Χώρας καὶ τὴν ἐκβιομηχάνισίν του. Ἐὰν ἐπιτύχῃ εἰς τὴν πρόοδον αὐτήν, βεβαίως θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ἠθικὸν αὐτὸ πρόβλημα. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακόψωμεν τὴν πρόοδον αὐτὴν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν μὲ συμμοριοπλήκτους, μὲ πολεμοπαθεῖς, μὲ ἀπολέσαντας τὰς καταθέσεις των; Ἐὰν ἐκάμαμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγητε, θὰ ἦτο ἡ Ἑλλὰς ἀκόμη ἐρείπιον.

§162Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. ... (ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του δὲν ἠκούσθη).

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακλατζῆ, δὲν σᾶς ἐπιτρέπει ὁ ρήτωρ διακοπάς.

§164Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἐκτιμῶ ἀπολύτως τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ σαφήνειαν ἀπήντησεν, κατὰ τρόπον ἀρνητικόν, ὥστε, τοὐλάχιστον, νὰ μὴ ὑπάρχουν ψευδαισθήσεις ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελε, τυχόν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Θὰ ἤθελον, πρὶν τελειώσω, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξ ἀφορμῆς ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπεν, κατὰ τὸ Πανελλήνιον Συνέδριον, τὸ ὁποῖον συνῆλθε εἰς τὰ Χανιά, ἐν σχέσει μὲ τὴν στάσιν τῶν ἐκεῖ παρευρεθέντων κ. συναδέλφων. Ἐπιθυμῶ νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι ἅπαντες οἱ παρευρεθέντες οὐδέποτε υἱοθέτησαν τὴν ἄποψιν τῶν πολεμοπαθῶν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἀποζημιώσεως, ἀντιθέτως, οἱ πάντες ἐτονίσαμεν τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας, αἱ ὁποῖαι σήμερον ὑπάρχουν. Ὑπεστηρίξαμεν, ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν δυνατότητες, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατόν, νὰ δώσουν, κατ’ ἀρχήν, ὡρισμένας διευκολύνσεις, καθ’ ὃν τρόπον ἐδόθησαν καὶ δίδονται εἰς ἄλλας τάξεις, αἱ ὁποῖαι, οὐδὲν προσέφερον, ὥστε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀπαρχὴ τῆς ἀντιμετωπίσεως, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος. Τελειώνων, διότι ὁ κ. Πρόεδρος ἐπιμένει νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις, ἀλλὰ διότι καὶ ἐγὼ εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ὅτι εἰς οὐδὲν ἔχει νὰ ὠφελήσῃ ἡ ἀτέρμων συζήτησις, ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρὶν ἐπαναλάβῃ τὴν ἀρνητικὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἐκτιμῶ ἀπὸ πλευρᾶς εἰλικρινείας, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε, νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ ζήτημα, διότι, τὸ αἴτημα τῶν πολεμοπαθῶν δὲν εἶναι ἓν αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μόνον τὰς 40.000 οἰκογενείας, εἶναι ἓν αἴτημα τὸ ὁποῖον ἔχει πολὺ γενικωτέραν σημασίαν, διότι, ἀλλοίμονον εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐὰν θὰ γίνῃ συνείδησις ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὰ πάντα προσφέρουν δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν, ἐνῷ ἀντιθέτως, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι οὐδὲν προσφέρουν εἰς τὸν κοινὸν ἀγῶνα, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὸν ἑαυτόν των, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἱκανοποιοῦνται. (Χειροκροτήματα).

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος καί, ἑπομένως, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ, κάπως, ἡ συζήτησις.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατόπιν τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, θεωρῶ ὅτι αὐτὸ εἶναι πρόσθετος λόγος νὰ ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§168Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Εἶχον αἰσθανθῆ καὶ ἐγὼ τὴν ἀνάγκην νὰ συμπαρασταθῶ εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν πολεμοπαθῶν, ὄχι μόνον διότι ἡ πτέρυξ, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω, υἱοθετεῖ πλήρως τὰ δίκαια αὐτὰ αἰτήματα, ἀλλὰ καὶ διότι, ἰδιαιτέρως ἐκπροσωπῶ μίαν περιφέρειαν, τὸν Πειραιᾶ, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐξοχὴν πληγεῖσα ἀπὸ τὸν τελευταῖον πόλεμον, καὶ ἀκόμη διότι εἶχον τὴν τύχην ἢ τὴν ἀτυχίαν, νὰ συγκαταλέγωμαι μεταξὺ τῶν ὁμήρων τῆς Γερμανίας. Παρ’ ὅλα αὐτά, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, συμφωνῶν μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκφυλισθῇ ἡ συζήτησις. Δυστυχῶς, ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ὅτι ἦτο ἀπογοητευτική, καὶ ὡς ἐκ τούτου, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω ὡρισμένα σημεῖα. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμε προσπάθειαν νὰ μὲ πείσῃ περίπου, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ διαφωνήσω ριζικῶς. Πέραν τῆς ἠθικῆς βάσεως τοῦ θέματος, τὴν ὁποίαν ἀξιότιμος συνάδελφος εἶχε θίξει εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ πέραν τῆς νομικῆς βάσεως, διὰ τὴν ὁποίαν διαφωνοῦμεν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, μὲ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὁμιλήσῃ ἐν συνεχεία, συνάδελφος τῆς πτέρυγός μας, θέλω νὰ τονίσω τὴν ἠθικὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν παραδέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τὰ στοιχεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται αὐτὴ ἡ βάσις εἶναι, κατ’ ἀρχήν, ὅπως ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας, ἡ ὑπόσχεσις, ἡ ὁποία ἔχει δοθῆ ἀπὸ τὸ 1940 μέχρι σήμερον, ἀπὸ ὅλας τὰς πολιτικὰς παρατάξεις. Καὶ δὲν εἶναι νοητόν, σήμερον νὰ λέγεται ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα.

§169Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα, ἐὰν δὲν ἐγένετο τὸ κίνημα καὶ ὁ συμμοριακὸς ἀγών.

§170Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι τόσον τετριμμένον αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα. Ἂν θέλετε νὰ συζητήσωμεν διὰ τὰς ζημίας τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, νὰ τὰς συζητήσωμεν. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς. Δὲν δικαιοῦσθε, ἀπευθυνόμενος πρὸς ἡμᾶς, νὰ διεκδικῆτε τὸ ἀλάθητον τῆς περιόδου αὐτῆς. Δὲν ἠμποδίσθη καμμία Κυβέρνησις, ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, νὰ διεκδικήσῃ τὰς ἐπανορθώσεις, τὰς ὁποίας ἐδικαιοῦτο ἡ Ἑλλάς. Σᾶς ἐρωτῶ, τί ἠμπόδισεν εἰς τὴν περίοδον αὐτήν;

§171Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τί ἐκάματε σεῖς καὶ ἡ παράταξίς σας διὰ νὰ πείσητε τὴν Βουλγαρίαν νὰ πληρώσῃ τὰς ἐπανορθώσεις τῶν καταστροφῶν ἃς ἐπροξένησεν;

§172Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κατ’ ἀρχήν, δὲν εἴμαστε ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὲ πλήρη ἀγανάκτησιν δὲν ἀντιμετωπίσαμεν αὐτὰ ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους τῆς Κυβερνήσεως Φιλώφ. Θέλω νὰ σημειώσω, ἁπλῶς, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, ἡ ὑμετέρα παράταξις ἀνεκήρυττε τὸν Φιλὼφ ἐπίτιμον διδάκτορα τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὅταν ἡμεῖς ἐφονευόμεθα στοὺς δρόμους.

§173Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Σεῖς δὲν ἐσκοτώνεσθε εἰς τοὺς δρόμους, ἀλλὰ ἀνατινάσσατε τὰ τετράγωνα τῶν Ἀθηνῶν, καὶ ἐβάζατε τὰ παιδιὰ νὰ ὑμνοῦν τὸν Δημητρώφ. Καλὰ θὰ κάμετε νὰ σιωπήσητε εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, μὴ ἀπευθύνεσθε πρὸς τοὺς κυρίους Ὑπουργούς.

§175Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διακόπτει, ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω.

§176Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα.

§177Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τάσσεσθε καὶ σεῖς ἀλληλέγγυος μὲ τὸν ὁμιλητήν;

§178Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ὑποτιμᾶτε τὸν πατριωτισμόν μας.

§179Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ συναγάγω ὡρισμένα συμπεράσματα περὶ τῆς δράσεώς σας, ὄχι τῆς προσωπικῆς, ἀλλὰ τῆς δράσεώς σας τῆς πολιτικῆς.

§180Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ ἀντιπαραβάλητε τὴν προσωπικήν σας δρᾶσιν, κατὰ τὴν κατοχήν, μὲ τὴν ἰδικήν μου.

§181Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ προσωπική μου δρᾶσις ἦτο νὰ ἀνήκω εἰς Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις, νὰ κάμω τὸν ἐπιστήμονα καὶ νὰ μὴ ἀνατινάσσω σπίτια καὶ νὰ μὴ σφάζω Ἕλληνας.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε εἰς τὸ θέμα.

§183Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπειδὴ διεπίστωσεν, ὅτι οἱ πολεμοπαθεῖς, ὄχι μόνον μὲ πικρίαν θὰ διαβάσουν αὔριον τὰς ἀπαντήσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ θὰ ἐντείνουν τὰς ἀγωνιστικάς των προσπαθείας, προσπαθεῖ νὰ μεταβάλῃ τὸ θέμα. Δὲν θὰ τὸν παρακολουθήσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν προσπάθειαν περαιτέρω. Κύριοι βουλευταί, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ὑποσχέσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσαν ὅλαι αἱ πολιτικαὶ παρατάξεις διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν πολεμοπαθῶν, ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο θέμα. Αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις εἰσέπραξαν ποσὰ ἀπὸ τὰς ἐπανορθώσεις. Συμφωνῶ, ὅτι δὲν εἰσέπραξαν εἰς τὸ ὕψος ποὺ ἐζήτησεν ἡ Ἑλλάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πῆτε ὅτι, μέσα εἰς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐπῆραν αἱ Κυβερνήσεις, δὲν περιλαμβάνεται καὶ ἓν μέρος, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς. Τρίτον, αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἐξεπροσώπησαν ἀπέναντι τῶν χωρῶν, τῶν πρώην ἐχθρικῶν χωρῶν, τοὺς πολεμοπαθεῖς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἓν τεράστιον ἠθικὸν θέμα. Οἱ πολεμοπαθεῖς τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀπεδέχθησαν νὰ ἐκπροσωπηθοῦν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ ἐκπροσωπήσῃ τοὺς πολεμοπαθεῖς τῆς Ἰταλίας καὶ οἱ Ἕλληνες πολεμοπαθεῖς τῆς Ἰταλίας δὲν ἐδέχθησαν νὰ ἐκπροσωπηθοῦν. Ὡς ἐκ τούτου, ἐπῆραν τὴν ἀποζημίωσίν των. Οἱ Ἕλληνες πολεμοπαθεῖς τοῦ ἐσωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀνέθεσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὰ συμφέροντά των ἀπέναντι τῶν ξένων, δὲν ἔλαβον οὔτε μίαν δεκάραν. Γεννᾶται θέμα ἠθικῆς τάξεως ἀπέναντι τοῦ κύρους τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ὡς ὑπεύθυνος Κυβέρνησις πρέπει νὰ τὸ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας.

§184Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τῆς Δωδεκανήσου, θὰ τὰ πάρουν.

§185Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη βάσις τοῦ ἠθικοῦ θέματος, διότι ἐδημιουργήθη θέμα ἀνισότητος. Ἐδῶ ἀπεζημιώθη μία τάξις Ἑλλήνων, ὅπως π. χ. οἱ Ἕλληνες ἐφοπλισταί, καὶ δὲν ἀπεζημιώθησαν οἱ ἐργαζόμενοι, τῶν ὁποίων κατεστράφησαν τὰ σπίτια. Καί, πέραν αὐτοῦ, ἀποκατεστάθησαν οἱ Ἕλληνες, ὅπως εἶπον προηγουμένως, πολεμοπαθεῖς τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ δὲν ἀποκατεστάθησαν οἱ Ἕλληνες πολεμοπαθεῖς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω καὶ τὸ θέμα τῶν ὁμήρων ἐν Γερμανίᾳ. Τὸ 1952, ὅταν ἤμην βουλευτής, εἶχον ὑποβάλει ἐρώτησιν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ εἶχον τὴν ἀπάντησιν τοῦ τότε καὶ νῦν Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Ἀβέρωφ. Αὐτά, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν εὐθυνῶν τοῦ παρελθόντος μὲ τὸ παρόν. Ὁ κ. Ἀβέρωφ ἦτο τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Ἐφ’ ὅσον δὲν παρίσταται ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν: «Ὅμηροι, συλληφθέντες ἐν Ἑλλάδι... (ἀναγινώσκει)...».

§186Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πότε τὰ λέγει αὐτά;

§187Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τὸ 1952. Ἐπειδὴ καὶ τὸ καλοκαῖρι, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐτέθη θέμα ὅμοιον, καὶ ἄφησε ὁ κ. Ἀβέρωφ νὰ ἐννοηθῇ ὅτι ἐκκρεμεῖ, θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν. Ἰσχύει αὐτὴ ἡ βάσις ἀκόμη καὶ ἐὰν ἰσχύῃ, βάσει τίνων κριτηρίων, εἶναι ὀρθὸν νὰ δικαιοῦνται οἱ Ἕλληνες οἱ ἐν Γερμανίᾳ διαμένοντες, ποὺ ἔκαμαν Ἐθνικὴν Ἀντίστασιν— δὲν ἠξεύρω τί εἴδους ἀντίστασιν ἔκαμαν —καὶ νὰ μὴ δικαιοῦνται οἱ Ἕλληνες, οἱ διαβιοῦντες ἐν Ἑλλάδι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν Ἐθνικὴν Ἀντίστασιν;

§188Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἂν τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀγνοῶ — διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω γνώμην de omni re scibile —στηρίζεται ἐπὶ συμβάσεως διεθνοῦς ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ ἡ ἀπάντησις. Ἂν πρόκειται περὶ νέου θέματος, θὰ περιμένετε τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ σᾶς δώσῃ ἀπάντησιν, κατὰ ποῖον τρόπον τὸ χειρίζεται.

§189Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ παράπονον τῶν ἐν Ἑλλάδι διαβιούντων ὁμήρων, νὰ μὴ ἀποζημιώνωνται, ἐνῷ ἀποζημιώνονται οἱ ἐν Γερμανίᾳ Ἕλληνες. Δὲν θέλω νὰ ὑποτιμήσω κανενὸς τὴν δρᾶσιν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἠξεύρω ἂν ἔκαμαν ἀντίστασιν κατὰ τοῦ Χιτλερικοῦ καθεστῶτος.

§190Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Οἱ Γιουγκοσλάβοι ἀπεζημιώθησαν.

§191Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αἱ διεθνεῖς συμβάσεις, μεταξὺ τῶν ἐμπολέμων, κατηρτίσθησαν πρὸ 10ετίας. Τί ἐρωτᾶτε ἡμᾶς, διατὶ ἐρρυθμίσθησαν οὕτως ἢ ἄλλως;

§192Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ἐρρυθμίσθησαν αὐτὰ τὰ πράγματα ἀπὸ τὰς διεθνεῖς συμβάσεις. Ἄλλωστε ἑνιαία εἶναι ἡ Κυβέρνησις.

§193Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠξεύρω ποίαν ἐργασίαν κάμνετε. Ἐὰν εἶσθε δικηγόρος, ὑπάρχει μία ἔννοια δικαιοδοσίας ἁρμοδιότητος.

§194Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀπαιτῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε ἀμέσως. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τοῦ ἠθικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξα, ὑπάρχει καὶ θέμα οὐσιαστικόν, διότι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα, πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ὅτι 80 χιλιάδες πολεμοπαθεῖς, ὠργανωμένοι εἰς Συλλόγους, διεκδικοῦν τὰ αἰτήματά των. Ἑπομένως, εἴτε τὸ θέλει εἴτε δὲν τὸ θέλει, θὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ σύμφωνα μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, καλόν θὰ εἶναι νὰ ἐπανεξετάσῃ τὰ ὅσα εἶπεν σήμερον, διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὑπάρχει τὸ θέμα εἴτε τὸ θέλει εἴτε δὲν τὸ θέλει ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλομεν νὰ προτείνωμεν τρόπους ἀντιμετωπίσεώς του. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ μπῶ εἰς λεπτομερείας εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ σὰν ἀρχὴ πρέπει νὰ καθιερωθῇ, εἶναι νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ νέων φορολογιῶν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ὑπάρχει ἕνας τρόπος διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα, διὰ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, διὰ τῆς περικοπῆς δαπανῶν ἀντιπαραγωγικῶν.

§195Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ νὰ μὴ εἶσθε ἐκτὸς πραγματικότητος, θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι σήμερον ὁ Προϋπολογισμὸς ἔχει σύνολον ἐσόδων 12 δισεκατομμυρίων, ἐκ τῶν ὁποίων, 5 διὰ μισθοὺς καὶ συντάξεις, 3 διὰ στρατιωτικὰς δαπάνας, 2 ἔξοδα διοικήσεως καὶ μένουν 1.500 δι’ ἔξοδα ἐπενδύσεων. Σᾶς ἐρωτῶ, ποῦ θὰ περικόψωμεν; Θὰ περικόψωμεν τοὺς μισθοὺς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ θὰ περικόψωμεν τὰς συντάξεις;

§196Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ποὺ ὑποστηρίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι εὔκολον. Ὅταν λέγω ὅτι ἕνας τρόπος εἶναι, ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος, διὰ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἐννοῶ νὰ καθιερωθῇ, διὰ μίαν 5ετίαν ἢ 10ετίαν ἡ ἀναγραφὴ ἑνὸς κονδυλίου, ὅσον εἶναι δυνατὸν μεγαλυτέρου, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν, ἐν μέρει, τοῦ προβλήματος. Δεύτερον, δὲν διστάζω νὰ προτείνω τὴν διάθεσιν τοῦ ποσοῦ, τοῦ προερχομένου ἐκ τοῦ ἐράνου Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν πολεμοπαθῶν. Ἀπὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω, ὁ ἔρανος αὐτὸς ἀπέδωσε γύρω εἰς τὰ 625 ἑκατομ., κατ’ ἔτος δὲ δίδει 140 ἑκατομ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ θέματος τῆς συνταγματικότητος τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ διαφωνία, ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς περιθάλψεως τῶν πολεμοπαθῶν εἶναι ἱερώτερος ἀπὸ τοὺς σκοπούς, ποὺ ὑπηρετεῖ, τοὐλάχιστον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ ἔρανος αὐτός. Διότι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἔργα, ὡς π. χ. τὸ Τουριστικὸν τοῦ Βερμίου, διὰ σκί. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἱερώτερον τὸ ἔργον αὐτό, ἀπὸ τὴν περίθαλψιν τῶν πολεμοπαθῶν. (Χειροκροτήματα).

§197Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰ χειροκροτήματα, μοῦ δίδουν τὴν ἐντύπωσιν τῆς κατευθύνσεως τῆς ὁμιλίας σας. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅλοι οἱ σκοποί, ποὺ θεραπεύει ὁ ἔρανος Βασιλίσσης, εἶναι παραγωγικοὶ καὶ Ἐθνικοί. Εἰς τὰ 140 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διαθέτει, προσθέτει καὶ τεράστια ποσὰ εἰς ὑπηρεσίας κυριῶν τοῦ τόπου αὐτοῦ, ποὺ ἐργάζονται ἀμισθί, καὶ διὰ τὰς ὁποίας τὸ Κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέσῃ πολλαπλάσια μισθοδοτοῦν ὑπαλλήλους κ.λ.π.

§198Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ θέματος. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου. Οὔτε ἐξετάζω τί ἔγινε μέχρι σήμερον. Ἀξιολογῶν, ὅμως, τὰς ἀνάγκας ποὺ ὑπάρχουν σήμερον καὶ ἐκτιμῶν ποῖον εἶναι σοβαρώτερον θέμα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐγὼ προσωπικῶς νομίζω ὅτι εἶναι ἱερώτερος ὁ σκοπὸς τῆς περιθάλψεως τῶν πολεμοπαθῶν παρὰ ἡ κατασκευὴ ὡρισμένων ἔργων, διὰ τὰ ὁποῖα ἀμφισβητεῖται ἂν ἔχουν προτεραιότητα νὰ γίνουν αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§199Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὡμιλήσατε προηγουμένως περὶ σκί, κύριε συνάδελφε....

§200Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἔγινεν εἰς τὸ Βέρμιον.

§201Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὡμιλήσατε προηγουμένως.

§202Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἔγινε σκὶ μὲ τὰ λεπτὰ τῶν ἐράνων;

§203Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Μάλιστα.

§204Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει ὅτι τὸ σκὶ αὐτὸ τοῦ Βερμίου ἐξυπηρετεῖ ἱερώτερον σκοπὸν ἀπὸ τὴν περίθαλψιν τῶν πολεμοπαθῶν;

§205Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν ἔργα τουριστικὰ ἐν Ἑλλάδι;

§206Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὁ ἔρανος τῆς Βασιλίσσης θὰ κάμῃ τὸν τουρισμὸν εἰς τὸν τόπον;

§207Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πόσοι ξένοι ἔρχονται εἰς τὰ Ἑλληνικὰ σκί, κύριε Ὑπουργέ;

§208Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). 202.000 ξένοι ἐν συνόλῳ.

§209Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Διὰ τὰ σκί;

§210Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι.

§211Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ ἐράνου, εἶναι θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἔχω ἀσχοληθῆ πολύ, διότι μοῦ ἔκαμε καὶ ἐμὲ καταπληκτικὴν ἐντύπωσιν. Τὸ ἐξήτασα καὶ ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§213Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, ἓν θέμα θίγεται καὶ προβάλλεται ἐπὶ δεκάλεπτον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας πλευρὰν νὰ εἴπῃ τὰς ἀπόψεις της. Ἡ προσωπική μου ἐντύπωσις εἶναι αὐτή. Λέγω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἔρανος εἰσπράττει ἓν τεράστιον ποσόν, ἐκ φορολογίας, ἀπὸ ἐπιβολὴν φόρου εἰς τὸν κόσμον. Ἑπομένως οἱονδήποτε ἔργον καὶ ἂν κάμῃ, θὰ πρέπει νὰ περνᾷ ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμὸν καὶ μέρος θὰ πρέπει νὰ μπαίνῃ εἰς τὴν σειρὰν ἀναγκαιότητος, μὲ μίαν σειρὰν προτεραιότητος ἀναγκῶν. Καί, ἑπομένως, ὁ τουρισμὸς ἔρχεται πολὺ πιὸ πίσω εἰς τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἀνάγκην νὰ κάμωμεν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρεῖτε, κύριε Μπριλλάκη.

§215Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. συνάδελφον. Ἐγὼ δὲν ἤθελον νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν συνταγματικότητα τοῦ θέματος καὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐκτιμήσεως, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀνεξέλεγκτος.

§216Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐλέγχεται ἀπὸ τὸν Γεν. Διευθυντὴν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ.

§217Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἂν ὁ Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ, ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ περὶ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων καὶ δὲν ἠμποροῦμεν ἡμεῖς, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Τελειώνοντας, θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ θέμα δὲν ἀντιμετωπίζεται μὲ Διακομματικὰς Ἐπιτροπάς, ποὺ ἐπρότεινεν ὁ κ. συνάδελφος. Νομίζω, ὅτι ἂν θέλωμεν νὰ ἐκπληρώσωμεν σταθερῶς τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τῆς τάξεως τῶν πολεμοπαθῶν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ὡς συμπέρασμα τῆς συζητήσεως, νὰ θεωρήσωμεν τὴν ἀνάληψιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς ὑποχρεώσεως νὰ κάμῃ ἔναρξιν ἀμέσως τῆς λύσεως τοῦ θέματος ποὺ ἀπασχολεῖ χιλιάδας Ἑλλήνων.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§219Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑποχρεοῦμαι νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ, παρὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ ἓν αἴσθημα διπλῆς θλίψεως. Πρῶτον, διότι ἡ συζήτησις διὰ τοὺς βομβοπλήκτους καὶ τοὺς πολεμοπαθεῖς, ἐπῆρε μίαν ἀδικαιολόγητον ὀξύτητα, ἐνῷ ἀντιμετωπίζεται τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν θυμάτων μιᾶς καθολικῆς ἐθνικῆς προσπαθείας. Τὸ δεύτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον μοῦ προκαλεῖ θλῖψιν, εἶναι, ὅτι ὑπάρχει μία κατηγορηματικὴ ἄρνησις διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν θυμάτων αὐτῶν, ἡ ὁποία ἐβασίσθη εἰς μίαν ἐπιχειρηματολογίαν συνθηκῶν καὶ νόμων, Εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βομβοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν, δὲν ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν, κατόπιν πιέσεων δι’ ἐπερωτήσεως. Ἔπρεπε τὸ Κράτος αὐτοβούλως νὰ φέρῃ τὸ θέμα. Πρέπει, ὅμως, νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ τελευταία, εἰς σειρὰν εὐθυνῶν, ἔρχεται ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ μάλιστα μὲ τὰς ὀλιγωτέρας. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα τῶν πολεμοπαθῶν, ἔπρεπε νὰ κλείσῃ μὲ δύο κατηγορηματικὰς ἀποφάσεις. Πρῶτον, τὴν ἐπίσημον ἀναγνώρισιν ὑπὸ τοῦ Κράτους τοῦ δικαιώματος τῶν πολεμοπαθῶν πρὸς ἀποζημίωσιν. Δεύτερον, τὴν ἀνάληψιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὑποχρεώσεων ἱκανοποιήσεως τοῦ δικαιώματος τούτου, μέσα εἰς λογικὰ πλαίσια, ἢ διὰ νομοθετικῶν μέτρων. Νομίζω, ὅτι αὐτὸς ὁ τρόπος ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον βῆμα ἱκανοποιήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 12 ἔτη δὲν εἶδον καμμίαν βοήθειαν, καὶ καμμίαν συμπαράστασιν τοῦ Κράτους εἰς τὴν συμφοράν των. Θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, ὅτι μέσα ἀπὸ τοὺς πολλοὺς τρόπους οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ ὁ ἀπεχθέστερος ἐξ αὐτῶν, δηλαδὴ μία νέα φορολογία, ἡ ὁποία εἶναι δυσβάστακτος εἰς τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ πολυπληθεστέρα τάξις, κύριοι βουλευταί, τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν, ἀποτελεῖται ἀπὸ πολεμοπαθεῖς κατοικιῶν, ἀστικῶν οἰκιῶν, ἐπαγγελματικῆς στέγης, τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ καὶ τέλος οἱ ὅμηροι.

§220Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχουν πολλαὶ ἄλλαι, κύριε συνάδελφε. Ὑπάρχει ἡ κατηγορία τῶν δανειστῶν, τῶν ἀγοραστῶν καὶ τόσαι ἄλλαι.

§221Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, δὲν θέτω ὅρια εἰς τὰς κατηγορίας. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, νὰ τονίσω, ὅτι ὑπάρχουν περιοχαὶ τῶν ὁποίων ἡ ἔκτασις τῶν ζημιῶν καὶ τῶν θυμάτων ἔχουν δημιουργήσει ὀξύτατα κοινωνικὰ προβλήματα. Ἐπὶ παραδείγματι, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα Κέρκυραν, ἐκεῖ ὅπου προπολεμικῶς ἦτο εὔκολον νὰ ἀναζητήσῃ κανεὶς στέγην, σήμερον, ἐὰν δὲν ἀπεμακρύνοντο οἱ Ἰταλοί, μαζὶ μὲ τὴν τραγικὴν τύχην τῶν Ἰσραηλιτῶν, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐξευρεθῇ στέγη καὶ ἡ κατάστασις θὰ ἦτο δραματική. Ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος δὲν ζητεῖ τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματός του, ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ δυνατοῦ. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἐὰν μέσα εἰς τὰ ὅρια τῆς ἀνακοινώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι βάσιμος ἡ ἀξίωσις αὐτή. Καί, χωρὶς νὰ εἶμαι νομικός, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἀναφέρω καὶ ὀλίγα τινὰ νομικά. Κατὰ τὴν σύμβασιν τῶν ἐχθρικῶν Κρατῶν, τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, εἴτε ὑποκατέστησεν, ἔναντι τῶν Κρατῶν αὐτῶν, τὰ θύματα αὐτὰ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις των καὶ τὰ δικαιώματά των πρὸς ἀποζημίωσιν, ὁ ἀξιότιμος συμπολίτης μου καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, τότε, κ. Θεοτόκης, εἶπε τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955 τὰ ἑξῆς: «.... (Ἀναγινώσκει)...» Δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις ὅτι ἐλήφθησαν ἐπανορθώσεις. Εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ 1955 ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένα 8 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἐπίσης, ἐκ τῆς ἐκποιήσεως ἐχθρικῶν περιουσιῶν. Εἶναι γεγονός, ἔναντι ὅλων αὐτῶν, ὅτι οἱ πολεμοπαθεῖς οὐδὲν ἔλαβον ἐκ τῶν δικαιωματικῶν ἀνηκόντων εἰς αὐτούς, καὶ ὡς ἐκ τούτου δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὅτι οἰκειοποιήθη τὰ δικαιώματά των. Ἐπίσημος βεβαίωσις τούτων ἀποτελεῖ τὸ ἄρθρον 80 τῆς Ἰταλικῆς συνθήκης, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ὅτι «αἱ Συμμαχικαὶ Δημοκρατίαι δηλοῦν κ.λ.π... (Ἀναγινώσκει)...».

§222Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅπως ἀνεγνώσατε, κύριε συνάδελφε, τὸ σύνολον τῶν ἀξιώσεων καλύπτεται ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἰσεπράξαμεν. Δηλαδή, εἰσεπράξαμεν 390 ἑκατομμύρια καὶ ἐδαπανήσαμεν 1.300.000.000. Δηλαδή, τὸ Κράτος ἐδαπάνησεν ἐπὶ πλέον ἓν δισεκατομμύριον.

§223Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐγὼ αὐτὰς τὰς πληροφορίας ἔχω, κύριε Ὑπουργέ.

§224Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἀνακριβεῖς.

§225Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 70 τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Ἰταλίαν, ἀφαιρεῖ τὸ δικαίωμα ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ διεκδικήσῃ ἐπανορθώσεις ἀπὸ τὰς Συμμαχικὰς Κυβερνήσεις, διὰ τὰς ἐκ τῶν ἐναερίων βομβαρδισμῶν γενομένας καταστροφάς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, τέλος, καὶ ἀσφαλῶς ὅτι θίγεται ἡ ἀξιοπρέπεια τοῦ Κράτους ἀπὸ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πέραν αὐτοῦ ἐρωτᾶται, ἐξήντλησε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον τὰ μέτρα, διὰ τὴν εἴσπραξιν ἐπανορθώσεων ἀπὸ τὰ ἐχθρικὰ Κράτη;

§226Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μόνον ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν, κύριε συνάδελφε, δὲν ἐλάβομεν ἐπανορθώσεις. Ἀπὸ τὴν Γερμανίαν ἐλάβομεν 12%, ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν 82% καὶ ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν μηδέν.

§227Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἀπαιτήσεις, τῶν ὁποίων δὲν ἐπεδιώχθη ἡ εἴσπραξις καὶ τὸ ζήτημα τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐπανορθώσεων ἀνεκινήθη, χωρὶς αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι νὰ συγκινηθοῦν. Κατὰ τὴν κατοχήν, ὑπελογίζοντο αὐθαιρέτως τὰ ἔξοδα συντηρήσεως τῶν στρατευμάτων κατοχῆς. Πέραν τούτου κατεβάλλοντο ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος προκαταβολαὶ καὶ πιστώσεις διὰ τὸν Γερμανικὸν Στρατόν, τῆς κατοχῆς, καὶ οὕτω κατελῃστεύετο τὸ Ἐθνικὸν νόμισμα, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ἐξευτελισμὸν τῆς δραχμῆς, μὲ τὰ γνωστὰ τραγικὰ ἐπακόλουθα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Μὲ τὴν σύμβασιν τῆς Ρώμης, τῆς 17ης Μαρτίου 1940, ἥτις ἀνεκοινώθη τὴν 23ην Μαρτίου ἀπὸ τὸν Τσολάκογλου, ἐρρυθμίσθησαν καὶ αἱ πιστώσεις αὗται. Ἡ διατύπωσις εἶναι σαφεστάτη.

§228Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα παρεπέμφθη εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ τοῦτο ἐγνωμοδότησεν ὅτι ἡ ἀξίωσίς μας αὕτη, ἐπειδὴ εἶχε συνομολογηθῆ εἰς δραχμάς, ὑπέκυψεν εἰς τὴν δραχμοποίησιν τοῦ νόμου 18. Τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς δύο τετράκις ἑκατομμύρια τριακόσια τρισεκατομμύρια. Δηλαδή, ἀνήρχετο εἰς 195 ἑκατομμύρια δολλάρια, καὶ μετατρεπόμενον εἰς χρυσὸν θὰ εἶχε περιεχόμενον, ἀλλὰ ἦτο εἰς δραχμὰς καὶ ἑπομένως, συνεπείᾳ τοῦ νόμου 18 τοῦ Σβώλου, ἐξηνεμίσθησαν. Διεξάγομεν τώρα μίαν ἐνέργειαν, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ προηγουμένου τῆς Γιουγκοσλαβίας, καὶ ἂν ἀπὸ ἐκεῖ προκύψῃ τι θὰ διατεθῇ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν.

§229Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τῆς συμβάσεως, ὁρίζεται ὅτι τὸ θέμα θὰ λυθῇ βραδύτερον. Πρόκειται περὶ πιστώσεων καθαρῶς τραπεζιτικῶν, αἵτινες εἶναι ἀπαιτηταὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ νόμου 18.

§230Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν δύναται νὰ ἀναβιώσῃ τὸ χρέος.

§231Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, ὁ Σβῶλος ἔλαβεν, ἔναντι τοῦ ποσοῦ τούτου, κατὰ τὴν δραχμοποίησιν, ἕν μικρὸν ποσὸν λιρεττῶν, συμβολικῶς καὶ μάλιστα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ ἐβασίσθη καὶ ἡ ἀναπροσαρμογή. Τὰ 268 ἑκατομμύρια δολλάρια εἶναι ἄσχετα πρὸς τὰς ἐπανορθώσεις καὶ αὐτὸ παρεδέχθη καὶ ἡ Διάσκεψις. Ὑπάρχει δήλωσις, συνηρτημένη εἰς τὴν σύμβασιν, ἥτις λέγει:.... (ἀναγινώσκει).... Πῶς, κατόπιν, ἐλησμονήθη τὸ ζήτημα καὶ ἀνεκινήθη μετὰ τὴν καταγγελίαν τοῦ κ. Ἀγγελοπούλου, ἥτις ἐγένετο κατὰ τὸ 1954;

§232Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀνεκινήθη ἐκ μέρους ἡμῶν, πρότερον, τὸ θέμα.

§233Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐπίσης ἀνεκινήθη ἀπὸ τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον» καὶ ἄλλας ἐφημερίδας καὶ ἂν ἐξ ἀβελτηρίας ἐλησμονήθη, ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν, πῶς ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δὲν ἐσκέφθη ἐγκαίρως νὰ τὰ διεκδικήσῃ καὶ νὰ τὰ εἰσπράξῃ;

§234Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλομεν χάριτας εἰς τὸν Διευθυντὴν κ. Δημητρίου, ὅστις ἀνεκίνησεν τὸ θέμα.

§235Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ἀπαιτητὴ ἡ ἀπαίτησις, διότι διεγράφη ὑπὸ τοῦ νόμου 18, ὡς πραγματοποιηθεῖσα ἐν Ἀθήναις προγενεστέρως τοῦ νόμου. Μένει, ἑπομένως, ὡς θέμα οὐσίας καὶ διεθνὲς καὶ μελετᾶται ὁ τρόπος ρυθμίσεώς του, σύμφωνα μὲ τὸ προηγούμενον τῆς Γιουγκοσλαβίας.

§236Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ εἰκὼν τὴν ὁποίαν δίδετε, διότι, ἀνεξαρτήτως τοῦ χρέους εἰς δραχμάς, ὑπάρχει χρέος μὴ συνδεόμενον μὲ τὴν θέσιν τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ ἑπομένως τὸ λεχθὲν ὅτι ὑπήχθη εἰς τὴν δραχμοποίησιν τοῦ νόμου 18 δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἡ ὀφειλὴ αὐτὴ δὲν ἀκολουθεῖ τὴν τύχην τῆς ρυθμίσεως τῶν ἄλλων.

§237Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ συμφωνίας καταρτισθείσης ἐν Ἑλλάδι καὶ συντελεσθείσης ἐν Ἑλλάδι, ὑπάγεται εἰς τὸν νόμον 18, ὅπως ὅλαι αἱ ὀφειλαὶ εἴτε πρὸς Ἕλληνας, εἴτε πρὸς ξένους.

§238Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Αὐτὰ τὰ ποσὰ τὰ ἔλαβον διὰ τῆς βίας. Ἑπομένως, δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ νόμου 18.

§239Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Οὐσιαστικῶς, ἔτσι εἶναι, ἀλλὰ νομικῶς τὸ θέμα ἔχει ὡς λέγουν τὰ Δικαστήρια καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους.

§240Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ κ. Γκοτζαμάνης συνεβουλεύθη καὶ εἰδικοὺς Ἰταλοὺς νομομαθεῖς, διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὸ ἔγκυρον τῆς ἀπαιτήσεως.

§241Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πότε, κατὰ τὴν κατοχήν;

§242Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὄχι, μεταπολεμικῶς. Ἔναντι αὐτῆς τῆς χαλαρότητος, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν οἱ ἁρμόδιοι, ἀπέναντι τῶν δύο ἐχθρικῶν χωρῶν, δὲν ὑπάρχει ἡ αὐτὴ συμπεριφορά, προκειμένου διὰ τοὺς πολεμοπαθεῖς Ἕλληνας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, καὶ τὸ φέρω ὡς παράδειγμα, τὴν περίπτωσιν τῶν πολεμοπαθῶν ἐπαγγελματιῶν Κερκύρας, οἵτινες ἔλαβον δάνεια ἀνασυγκροτήσεως. Λόγῳ τῆς καταστροφῆς, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν εἰς τὴν ἐσοδείαν τοῦ λαδιοῦ, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων δόσεων, καὶ ζητοῦν ἀπεγνωσμένως νὰ τοὺς δοθῇ ἀναστολή, ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐξοφλήσουν μὲ δόσεις, καταβαλλόμενας ἀπὸ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι παρὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ θέμα ἐκκρεμεῖ. Δυνάμεθα, ὡς καταστάλαγμα τῆς ὅλης συζητήσεως, νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῶν πολεμοπαθῶν ὑφίσταται εἰς ὅλην του τὴν ἔκτασιν καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ φροντίσῃ νὰ ἐξεύρῃ τὰ μέσα, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμμείνῃ μετὰ σταθερότητος διὰ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὸ ἀκέραιον τῶν Ἰταλικῶν καὶ Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ἢ θὰ πρέπει νὰ ἐξεύρῃ τὰ ἀνάλογα κονδύλια ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἤ, τέλος, ἄλλως πως νομοθετικῶς, νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κάμῃ ἔναρξιν τῆς τοιαύτης προσπαθείας, νὰ εἶναι βεβαία ὅτι καὶ τῶν πολεμοπαθῶν τὴν εὐγνωμοσύνην θὰ ἔχῃ καὶ ἡμεῖς πρῶτοι θὰ τὴν χειροκροτήσωμεν, διὰ μίαν τοιαύτην προσπάθειαν.

§243Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ ἐξετάσητε ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν παρόντων βουλευτῶν ἀποτελῇ τὸ κατώτατον ὅριον ἀπαρτίας.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν νομίζητε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία νὰ ὑποβάλητε ἔνστασιν ἐλλείψεως ἀπαρτίας, κατὰ τὸν Κανονισμόν.

§245Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Σεῖς, κύριε Πρόεδρε, διαπιστώνητε ὅτι ἔχομεν ἀπαρτίαν;

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀπαντῶ. Ὑποβάλατε ἔνστασιν ἐλλείψεως ἀπαρτίας. Ὁ κ. Χ. Κόρακας, ἔχει τὸν λόγον.

§247Χ. ΚΟΡΑΚΑΣ. Σᾶς διαβεβαιῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅταν ὑπέγραψα τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν, δὲν εἶχον ἄλλον σκοπόν, παρὰ μόνον ὅπως ἔλθῃ τὸ θέμα τοῦτο ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ἐπὶ 4 ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα εἶμαι βουλευτής, δὲν ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, ὅμως, τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, φαίνεται ὅτι ἐπλανήθην, διότι ἡ ἐπερώτησις ἀποκτᾷ καὶ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Πάντως, εἶμαι εὐτυχής, διαπιστώνων ὅτι ἐξ ὅλων τῶν ὁμιλιῶν, τῶν πρὸ ἐμοῦ ὁμιλησάντων, συνάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι ὑπάρχει θέμα ἀποζημιώσεως τῶν ζημιῶν τῶν βομβοπλήκτων, πυροπαθῶν καὶ τῶν πάσης φύσεως πολεμοπαθῶν. Τὸ γεγονὸς ὅτι παρῆλθον ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ πολέμου 22 ἔτη, ἀντὶ νὰ διαγραφῇ τὸ θέμα, καθιστᾷ τὴν λύσιν τούτου περισσότερον ἐπιτακτικήν, διότι ἡ περαιτέρω παράτασις τῆς ἀπαραδέκτου ταύτης καταστάσεως, μόνον κινδύνους καὶ ζημίας διὰ τὸ Ἔθνος δύναται νὰ συνεπάγεται. Διότι, ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, ὡς ἀνεφέρθη, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐπισήμων στοιχείων 80.000 περίπου οἰκογενειῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι κεφαλαιῶδες, ἀπὸ οἰκονομικῆς, ἠθικῆς καὶ Ἐθνικῆς πλευρᾶς. Δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ, διότι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἐξήντλησαν τὸ θέμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Θέλω, ὅμως, νὰ ἀναφέρω ἓν περιστατικὸν ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιφερείας, τὸ ὁποῖον εἶναι χαρακτηριστικὸν καὶ δίδει τὸ μέτρον τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν πολεμοπαθῶν. Ἐκπροσωπῶ, κύριοι συνάδελφοι, τὴν παρολύμπιον περιοχὴν Ἐλασσόνος. Οἱ κάτοικοί της, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, ἐξηγέρθησαν ὡς εἷς ἄνθρωπος κατὰ τῶν κατακτητῶν καὶ ἀπεδύθησαν εἰς ἕνα κατ’ αὐτῶν ἀγῶνα, ζωῆς καὶ θανάτου. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐπέσυραν τὴν μῆνιν τῶν κατακτητῶν, μὲ ἀποτέλεσμα ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ νὰ γίνῃ ὁλοκαύτωμα. Πάμπολλα εἶναι τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνος καὶ ἀμέτρητοι αἱ ζημίαι. Δὲν πρόκειται ἐδῶ νὰ τὰς ἀπαριθμήσω. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μίαν. Ἡ κωμόπολις τῆς Τσαριτσάνης, ἡ ὁποία πρὸ τοῦ πολέμου ἀνθοῦσε καὶ ἀριθμοῦσε περὶ τοὺς 4.000 κατοίκους, ἐδέχθη πρώτη τὴν ἐπιδρομὴν τῶν κατακτητῶν. Τὴν 12.3.43 οἱ Ἰταλοὶ ἐπυρπόλησαν 280 οἰκοδομὰς καὶ τὴν καταστροφὴν ὡλοκλήρωσαν οἱ Γερμανοὶ τὴν 21.8. 44. Οὕτω, ἡ πόλις ἔκειτο εἰς ἐρείπια καὶ οἱ ἄμοιροι κάτοικοι τῆς Τσαριτσάνης ἀνέμενον τὴν ἀπελευθέρωσιν νὰ ἴδουν τὴν δικαίωσιν τοῦ ἀγῶνος των, ἔναντι ὅλων αὐτῶν τῶν καταστροφῶν. Κατεσκευάσθησαν μόνον 14 πυρῆνες, ἀκατάλληλοι δι’ ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, τοὺς ὁποίους ἠρνήθησαν νὰ παραλάβουν οἱ δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως καὶ οὕτω ἐδόθησαν καὶ αὐτοὶ εἰς μὴ δικαιουμένους. Ἐπίσης ἐδόθη μερικὴ ἐνίσχυσις εἰς 60 οἰκογενείας καὶ συγκεκριμένως ἀνὰ 5 κυβικὰ μέτρα ξυλείας εἰς ἑκάστην. Οὕτω ἐξώφλησε τὸ Κράτος τὰς πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Τσαριτσάνης ὑποχρεώσεις του. Ἐκ τοῦ περιστατικοῦ αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τὸ μόνον, ἐνισχύεται ἡ ἄποψις ὅτι ὑπάρχει θέμα πολεμοπαθῶν καὶ ὅτι τὸ αἴτημα τούτων εἶναι καὶ δίκαιον καὶ ἠθικὸν καὶ οἰκονομικόν. Δίκαιον μὲν διότι ἐν ὀνόματι τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν θυσιῶν του ἡ Ἑλλὰς ἐκάθησεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῶν Διασκέψεων τῆς Εἰρήνης μεταξὺ τῶν νικητῶν. Ἠθικὸν δὲ διότι ὑπεύθυνοι ἐκπρόσωποι τοῦ Κράτους ὑπεσχέθησαν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν τῶν πολεμοπαθῶν. Εἶναι ἐπίσης οἰκονομικόν, διότι ἀφορᾷ ἕνα ἀρκετὰ σοβαρὸν ποσοστὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἄνευ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἀνασυγκροτήσεως. Καλεῖσθε, λοιπόν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀναθεωρήσητε τὰς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόψεις σας, διότι ἄλλως θὰ διδάξωμεν εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς ὅτι εἰς κρισίμους διὰ τὸ Ἔθνος περιστάσεις εἶναι προτιμότερον νὰ κυττάζῃ τὸν ἑαυτούλη του.

§248Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἀνεφέρθη εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐπερωτήσεων. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶναι παρόντες, πρέπει νὰ εἶναι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὄχι τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις μάχεται σήμερον μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ δὲν δικαιοῦται ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀπέχῃ καὶ νὰ δημιουργῇ διακοπὰς καὶ μετὰ νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι ἐργάζεται μετὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Παρατηρῶ ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη εἰς τὸν θεσμὸν τῶν ἐπερωτήσεων, κάλλιστα δὲν τὸν ἐφαρμόζει. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραπονούμεθα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν λειτουργεῖ, ὅταν ἡ ἰδία ἡ Ἀντιπολίτευσις παρακωλύῃ τὸν ἔλεγχον καὶ νοθεύει τὸ σύστημα.

§249Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν διατὶ δὲν ὑπάρχει ἢ ὑπάρχει ἀπαρτία, διότι ἐὰν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἦτο παροῦσα θὰ ἤρχετο συχνότερον. Ἠναγκάσθημεν προχθὲς νὰ ἀναγκάσωμεν σήμερον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἔλθῃ. Θὰ παρακαλέσω, νὰ μὴ ἀρχίσωμεν μίαν εὐθηνολογίαν πέριξ τῆς ἀπαρτίας, διότι θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ εἴπωμεν ὡρισμένας πολιτικὰς παρατηρήσεις διὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Κυβερνητικοῦ ἐλέγχου. Διαπιστοῦται αὐτὴν τὴν στιγμήν, καὶ σᾶς παρεκάλεσα νὰ τὸ διαπιστώσητε μόνος σας, τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, θὰ ὁμιλήσω, ἀφοῦ καθήσητε. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἕκαστος ὀφείλει νὰ ἀναλαμβάνῃ τὰς εὐθύνας του. Ἤθελον λοιπόν, τὴν εὐθύνην τῆς λύσεως τῆς συνεδριάσεως νὰ μὴ τὴν ἔχῃ ὁ Πρόεδρος, ἀλλὰ νὰ τὴν ἔχουν, κατὰ πρῶτον λόγον, τυπικῶς καὶ οὐσιαστικῶς οἱ ἀπόντες, κατὰ δεύτερον δὲ λόγον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Διότι αὗται αἱ εὐθῦναι εἶναι ἱστορικαὶ διὰ τὴν τύχην τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ τῆς Χώρας μας. Ὀφείλομεν ὅλοι μας νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι μὲ τοιαύτας μεθόδους, τὰς ὁποίας ἐγὼ κατακρίνω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν. Εἶναι ἡ ὥρα 10.15′ καὶ ἠρχίσαμεν τὴν συνεδρίασιν εἰς τὰς 6.30′. Ἐὰν τυχὸν δὲν εἶναι παρόντες ὅλοι οἱ βουλευταί, δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἐργασθῶμεν μέχρι τῆς 12ης καὶ τῆς 2ας πρωϊνῆς ἀκόμη. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς δι’ αὐτὸ μᾶς ἔστειλεν ἐδῶ. Δὲν μᾶς ἔστειλε νὰ ἐργαζώμεθα 3 ὥρας καὶ νὰ ὁμιλῶμεν εἰς συνεχεῖς συνεδριάσεις ἐπὶ τοῦ αὑτοῦ θέματος. Κύριοι, ἐτόνισα καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως τοῦτο, ὅτι μία ἐπερώτησις, μία οἱαδήποτε ἐπερώτησις, πλὴν ἐὰν πρόκειται διὰ τὸ Ἐθνικὸν θέμα τῆς Κύπρου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντέχῃ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Λαοῦ, τῆς Κοινῆς Γνώμης, πλέον τῶν δύο συνεδριάσεων ἢ τὸ πολὺ τῶν τριῶν. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι 65 διὰ νὰ ὁμιλήσουν. Κύριοι, αὐτοὶ οἱ 65 βουλευταί, δι’ ἐμέ, τοὐλάχιστον, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι παρόντες, δὲν πιστεύω νὰ εἶναι ἀπόντες. Λοιπόν, θὰ ἤθελον νὰ ἀναλάβῃ ἕκαστος τὰς ἰδικάς του εὐθύνας. Θὰ ἀναγνώσω τὰ ὀνόματα τῶν ὑποβαλόντων τὴν ἔνστασιν καὶ θὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

§251Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Καὶ τῶν ἰδικῶν σας τὰ ὀνόματα.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καραγκιόζη, σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅτι δὲν εἶσθε εἰς ἰδιωτικὴν συγκέντρωσιν. Ἀφήσατε τὰς δημαγωγίας. Δὲν ἔχουν θέσιν ἐδῶ μέσα. Κύριοι, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Τζαννετάκη, Τ. Βουλοδήμου, Γ. Ταρμπάζη, Κ. Βασαρδάνη, Ε. Πέτσου, Γ. Πρίφτη, Β. Παπαβασιλείου, Ι. Καραγκιόζη, Ι. Γιαμᾶ καὶ Γ. Τζώρτζη.

§253Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος τῶν βουλευτῶν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι δικαίωμα τοῦ Προέδρου. Δὲν θὰ μοῦ ὑποδείξητε τὰ καθήκοντά μου. Δὲν θὰ κάμετε καὶ τὸν Πρόεδρον. Πρόεδρος εἶμαι ἐγώ. Σεῖς εἶσθε Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματός σας. Διαπιστῶ ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 5.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.20′ μ. μ.)