1956.12.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6,20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ’ 1680) 1.11.1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ κληροδοτήματος Γεωργίου Οἰκονομοπούλου ὑπὲρ τοῦ δήμου Πατρῶν» καὶ 2) «περὶ ἐκποιήσεως 600 ὁμολογιῶν Ἐθνικοῦ Δανείου 4% 1889 ἐκ κληροδοτήματος Γεωργίου Γερμενῆ». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ Ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ». 2) «Περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2510) 1953, περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν προσωπικοῦ Τραπεζικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων» καὶ 3) «περὶ ἐγκρίσεως ἀναγραφῆς πιστώσεως εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ποσοῦ δραχ. 107.505.45 διὰ τὴν τακτοποίησιν γενομένης προκαταβολῆς εἰς τὴν Α. Ε. Παραγωγῶν Κορινθίας ἐξ ἐνεργηθείσης παρ’ αὐτῆς ἐξαγωγῆς σταφίδος εἰς Ρωσίαν βάσει παρασχεθείσης σχετικῆς ἐγγυήσεως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 195) 26.1.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ καταβολῆς ποσοῦ δραχμῶν 52.000 εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κιάτου, συνεπείᾳ ἐξαγωγῆς ὑπὸ ταύτης λεμονίων καὶ πορτοκαλλίων εἰς Ρωσίαν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ συμβολαιογράφων καὶ ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, Δ. Στεφάνου καὶ Ν. Μαλλιάκας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν εἰς προσωπικὸν σύνθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Σχινᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν τῶν ὑπαρχουσῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἀπαγόρευσιν διενεργείας στρατιωτικῶν γυμνασίων καὶ βολῆς εἰς τὴν κατωκημένην καὶ καλλιεργουμένην ἀγροτικῶς περιοχὴν Κάτω Σουλίου–Μαραθῶνος. Ἐπιτροπὴ σπουδαστῶν τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν ζητεῖ ἄμεσον ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 3576)56 «περὶ ἐξεταστικῶν περιόδων». Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Γ. Τζώρτζης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Νήσου Σαλαμῖνος, ζητοῦντος ἴσην μεταχείρισιν τῶν μελῶν του πρὸς τοὺς λοιποὺς ἐργαζομένους, καταβολὴν τοῦ μισθώματος στεγάσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, μηνιαίαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτοῦ κλπ. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Γ. Μπακατσέλος καὶ Ι. Παπαηλιάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ ζητούσης ἑξάμηνον ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν βεβαιωθέντων ποσῶν φόρου εἰσοδήματος τῶν μελῶν της, λόγῳ ὑφισταμένης οἰκονομικῆς δυσπραγίας ἐκ τῆς μὴ πωλήσεως εἰσέτι τῶν καπνῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Η. Ἠλιοῦ, καὶ Μ. Γαληνός, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Συλλόγων Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς Τραπέζης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπόλυσιν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 516)1948 τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς Τραπέζης, Ε. Τσακίρη, καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἀπολύσεως αὐτοῦ καὶ κατάργησιν τοῦ ὡς ἄνω νόμου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης, Π. Γλιγλῆς καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Ἀγροτοσυνεταιριστικοῦ Συνεδρίου, ζητοῦντος ἐξόφλησιν εἰς διετεῖς δόσεις τῶν παρὰ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Κερκύρας ὀφειλομένων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., λόγῳ τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὁμίλου Φιλάθλων Ἀθηνῶν «Δόξα», ζητοῦντος παραχώρησιν τοῦ ἀκαλύπτου οἰκοπέδου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μπακιανᾶ 1, διὰ τὴν δημιουργίαν Γυμναστηρίου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πληττομένων ἰδιοκτητῶν Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς–Καραβᾶ «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος», ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος καταβολῆς ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν του, λόγῳ τῆς κατασκευῆς τοῦ Κεντρικοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ τῆς Πρωτευούσης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος, Ε. Σαββόπουλος καὶ Μ. Γαληνός, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπομηχανικῶν Πτυχιούχων Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ Ν. Δ. 3620)56 ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως καὶ εἰς τὰ μέλη του τοῦ εἰδικοῦ ἐπιδόματος ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων ὑπαίθρου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ Ἀθηνῶν μετεκπαιδευομένων Δημοδιδασκάλων, ζητούντων τὴν διὰ νόμου ἀναγνώρισιν τοῦ πτυχίου μετεκπαιδεύσεως τῶν Δημοδιδασκάλων ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ Ἀθηνῶν, ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὸ τοιοῦτον τῶν διαφόρων Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου, συμφώνως ἄλλως τε καὶ πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 644)44 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ὁμοίως ἀνακοινοῦνται αἱ κάτωθι ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων ὑπὸ τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ: α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8229)6710)23.11.56 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 234 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἡλ. Σκυλλάκου, ἀφορῶσα τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἐργοστασίου Χαρτομάζης Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, βάσει στοιχείων παρεσχεθέντων ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Χρηματοδοτήσεως Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως (Ο.Χ.Ο.Α.). Ἐν ἔτει 1949 αἱ ἑταιρεῖαι Ἀσφαλτικὴ καὶ Χαρτοβιομηχανικὴ Ἑταιρεία «ΕΧΜΑ» Α. Ε. καὶ Βιομηχανικὴ Ἑταιρεία Βόλου «Γκλαβάνης» Α.Ε. ἀπεφάσισαν τὴν ἵδρυσιν μιᾶς νέας ἑταιρείας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «ΕΛΒΕΚ» Α. Ε. (Ἑλληνικὴ Βιομηχανικὴ Ἑταιρεία Κυτταρίνης) μὲ σκοπὸν τὴν ἐγκατάστασιν ἐργοστασίου ἐν Λαρίσῃ κατασκευῆς κυτταρίνης ἐξ ἀχύρου, δυναμικότητος παραγωγῆς 7.500 τόννων χαρτοπολτοῦ ἐτησίως, ἔναντι ἐτησίων ἀναγκῶν τῆς Ἑλληνικῆς Χαρτοβιομηχανίας 33.000 τόννων περίπου. Τὸ συνολικὸν κόστος τοῦ ἔργου προϋπελογίσθη παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς $ 1.184.000 πλέον $ 178.500 διὰ κεφάλαιον κινήσεως. Ἔναντι τῶν ἀνωτέρω ποσῶν, $ 900.000 θὰ ἐχορηγοῦντο ὑπὸ τῆς τότε Κ.Ε.Δ. (Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Δανείων) ἐκ Κεφαλαίων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐκ $ 284.000 διὰ τὸ ἔργον καὶ $ 178.500 διὰ τὰ κεφάλαιον κινήσεως ἤτοι ἐν ὅλῳ $ 462.500 θὰ κατετίθεντο ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ καθορισθεῖσαν συμμετοχὴν αὐτῶν ἐξ ἰδίων τῶν κεφαλαίων κατὰ ποσοστὸν 33,95 ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ ὡς ἄνω ποσοῦ τῶν $ 1.362.500. Ἐκ τοῦ ἐγκριθέντος ποσοῦ τῶν $ 900.000 κατεβλήθησαν μέχρι τοῦδε ἐκ τοῦ δανείου $ 725.400, οἱ δὲ καθυστερούμενοι μέχρι 31.12.55 τόκοι ἀνήρχοντο εἰς $ 158.123. Ἀφ’ ἑτέρου οἱ δανειοδοτηθέντες κατέβαλον δρχ. 2.109.000 δι’ ἀξίαν γηπέδου ἐν Λαρίσῃ, ἔναντι ἀξίας κτιρίων, διάφορα ἔξοδα κ.λ.π. ἔναντι τῆς ἐκ $ 462.500 συμμετοχῆς των, ὑπολογισθείσης πρὸς δραχ. 15 κατὰ δολλάριον εἰς δραχμὰς 6.940.000. Τὰ μηχανήματα συνολικῆς ἀξίας £ 629.33 παραγγελθέντα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πληρωθέντα διὰ χρημάτων τοῦ δανείου, ἀφοῦ ἐκομίσθησαν εἰς τὸ Τελωνεῖον Βόλου παρέμειναν μέχρι πρό τινος ἐν ἀποταμιεύσει ἐν αὐτῷ, διότι οἱ ὀφειλέται δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ διαθέσουν οἱονδήποτε ποσὸν διὰ τὸν ἐκτελωνισμὸν καὶ μεταφοράν των εἰς Λάρισαν, ἡ δὲ Κ. Ε.Δ. καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ Ο.Χ.Ο.Α. εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταβάλλουν τὴν σχετικὴν δαπάνην ἐκ τοῦ ἀχρησιμοποιήτου ὑπολοίπου τοῦ δανείου, ἀφ’ ἑνὸς ἵνα ἀποφευχθῇ ὁ κίνδυνος νὰ κηρυχθοῦν ταῦτα ἀζήτητα καὶ ἐκπλειστηριασθοῦν ὑπὸ τῶν Τελωνειακῶν ἀρχῶν, ἀφ’ ἑτέρου ἵνα μεταφερθοῦν ταῦτα εἰς τὴν Λάρισαν καὶ στεγασθοῦν εἰς τὸ ἡμιτελὲς κτίριον τοῦ ἐργοστασίου πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως προφυλαχθῶσιν ἀπὸ τῆς φθορᾶς. Περαιτέρω ὁ Ο.Χ.Ο.Α. εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβληθῇ εἰς συμπληρωματικὰς δαπάνας ὅπως καταστήσῃ τὰ κτίρια ἱκανὰ νὰ στεγάσουν τὰ μηχανήματα καὶ φροντίσῃ διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησίν των. Ἐπειδὴ ὡς ἐλέχθη, διεπιστώθη πλήρης ἀδυναμία τῶν δανειοδοτηθέντων διὰ τὴν καταβολὴν οἱουδήποτε ποσοῦ ἐκ τῆς συμμετοχῆς των διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου, συμφώνως πρὸς τὴν ὑποχρέωσιν ἣν εἶχον ἀναλάβει, ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἠναγκάσθη νὰ διακόψῃ τὰς ἐκ τοῦ δανείου καταβολὰς δεδομένου ὅτι διὰ μόνου τοῦ ὑπολοίπου τοῦ δανείου, τὸ ἔργον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὁλοκληρωθῇ ἀκόμη δὲ περισσότερον νὰ τεθῇ εἰς λειτουργίαν. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀποπερατώσεως ἑνὸς ἔργου μεγάλης πράγματι σημασίας διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν ἀπησχόλησε διὰ μακρῶν καὶ ἐπανειλημμένως τόσον τὴν Κ.Ε.Δ. ὅσον καὶ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ἐνῷ αἱ ἑκάστοτε προτάσεις τῶν ὀφειλετῶν δὲν παρεῖχον θετικήν τινα λύσιν τοῦ ζητήματος. Ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας, δὲν ἀπέμεινε ἄλλο τι εἰμὴ ἡ ἐξεύρεσις ριζικῆς λύσεως τοῦ ζητήματος, διὰ τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκποιήσεως τῶν ἐνυποθήκων, ὥστε ἂν ταῦτα περιέλθωσιν εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. νὰ στραφῇ οὗτος πρὸς τὴν ἐξεύρεσιν νέων ἀναδόχων ἱκανῶν νὰ ἀποπερατώσουν τὸ ἔργον καὶ θέσουν τοῦτο ἐν λειτουργίᾳ. Σημειωτέον ὅτι διὰ μέρος τῆς συμμετοχῆς τῶν ὀφειλετῶν, συγκεκριμένως διὰ δρχ. 5.910.000 εἶχε παράσχει τὴν ἐγγύησίν της ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, δυνάμει δὲ τῆς ἐγγυήσεως ταύτης τὸ ἐν λόγῳ ποσὸν θὰ κατεβάλλετο ὑπὸ τῆς Τραπέζης, ὑπὸ τύπον ποινικῆς ρήτρας εἰς βάρος τῶν δανειοδοτηθέντων εἰς ἣν περίπτωσιν ἠθέτουν τὴν περὶ συμμετοχῆς ὑπόσχεσίν των. Ὁ Ο.Χ.Ο.Α. σὺν τῇ ἐντολῇ πρὸς τὴν μεσολαβοῦσαν Τράπεζαν περὶ ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως, ἐζήτησεν παρ’ αὐτῆς ὅπως τιμήσῃ τὴν ἐγγύησίν της διὰ καταβολῆς τῆς συμπεφωνημένης ποινικῆς ρήτρας. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐκτιθεμένων συνάγεται σὺν τοῖς ἄλλοις, ὅτι: α) Δὲν ἔχει εἰσέτι ἀποπερατωθῆ καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ δὲν εἶναι οὔτε πλῆρες τὸ ἐργοστάσιον, κατὰ μείζονα δὲ λόγον δὲν δύναται νὰ ἀναμένεται εἰς σύντομον χρόνον ἡ ἔναρξις λειτουργίας του. β) Οἱ δανειοδοτηθέντες ἐπιχειρηματίαι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των ἀλλὰ καὶ οὐδεμίαν ἔνδειξιν δυνατότητος ἐκπληρώσεως τούτων παρέσχον καὶ γ) Ἡ εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν καὶ ἔναρξιν λειτουργίας τοῦ ὡς ἄνω ἐργοστασίου παρατηρουμένη καθυστέρησις δὲν βαρύνει τὰς ἁρμοδίας νὰ συντάξουν τὸ ἔργον τοῦτο Ἀρχάς, οὐδὲ ὀφείλεται εἰς ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8340) 6738) 24.11.56 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 247 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἀφορῶσα τὸ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὑποβληθὲν εἰς ἡμᾶς σχέδιον νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν καὶ Ο.Ε.Α.Σ.», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι, ἐπὶ τοῦ σχεδίου τούτου κατηρτίσθη ἄνευ οὐδεμιᾶς καθυστερήσεως ἡ ὑπὸ τοῦ νόμου 3076) 54 προβλεπομένη ὑπ’ ἀριθ. 2169 ἀπὸ 12.7.1956 ἔκθεσις ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τρουλλινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5384) 18.7.56 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 13 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τρουλλινοῦ, ἀφορῶσα τὴν ρύθμισιν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν δανείων ἀνασυγκροτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς ἐπιμηκύνσεως τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῶν ἀνωτέρω δανείων, ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 112821) 21591) 13.8.1955 ἀποφάσεώς του, κυρωθείσης καὶ νομοθετικῶς, ἐνέκρινε τὴν ἐξόφλησιν τῶν ἐκ τούτων χρεῶν, εἰς 30 ἴσας μηνιαίας δόσεις. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰς ἐπιβαρύνσεις ἐκ τῶν δανείων τούτων, κατόπιν τῆς ἀπὸ 4.9.1955 ἀποφάσεως τοῦ Γενικοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, αὗται περιωρίσθησαν ὡς κάτωθι: Τὸ ἐπιτόκιον εἰς 3% καὶ τὰ ἀσφάλιστρα διὰ τὴν δημιουργίαν κεφαλαίου πρὸς πληρωμὴν ἐνδεχομένων ζημιῶν εἰς 3%, ἄνευ ὅμως κεφαλαιοποιήσεως καθ’ ἑξαμηνίαν τῶν τόκων καὶ ἀνατοκισμοῦ αὐτῶν. Προσέτι, οἱ καταλογισθέντες τόκοι ἐπὶ τόκων θὰ συμψηφισθῶσι πρὸς τὸ ὑπόλοιπον τῆς ὀφειλῆς εἰς περίπτωσιν δὲ κατὰ τὴν ὁποίαν ὀφειλὴ πληγέντος ἔχει ἤδη ἐξοφληθῆ, θὰ ἐπιστραφῇ εἰς αὐτὸν τὸ ἐπὶ πλέον εἰσπραχθὲν ποσόν. Τέλος, ἐπιτόκιον 3% διὰ καθυστέρησιν δὲν θὰ ἐπιβληθῇ, διὰ τοὺς ἐπωφεληθέντας καὶ συμμορφωθέντας πρὸς τὴν προαναφερθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8338) 6736) 24.11.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 245 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἀφορῶσα τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως βιομηχανίας σακχάρεως ἐν Ἑλλάδι εἶναι σοβαρώτατον καὶ παρουσιάζει διάφορα προβλήματα, τὰ ὁποῖα χρήζουν ἐνδελεχοῦς μελέτης πρὸ τῆς λήψεως ὁριστικῶν ἀποφάσεων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, τὸ ὅλον θέμα παρεπέμφθη εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν ὑφιστάμενον Συμβούλιον Προγράμματος, τὸ ὁποῖον καὶ ἐξετάζει τοῦτο ἐπὶ τῇ βάσει καὶ τῆς ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας IBCON καταρτισθείσης μελέτης. Ἡ ἐξέτασις ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Προγράμματος δὲν ἐπερατώθη εἰσέτι, διότι παρέστη ἀνάγκη, ἡ μελέτη εἰδικῶν τινῶν θεμάτων νὰ γίνῃ ὑπὸ συσταθείσης ὑποεπιτροπῆς ἐξ εἰδικῶν. Ἤδη ἡ ὑποεπιτροπὴ ἐπεράτωσε τὴν μελέτην τῶν εἰδικῶν τούτων θεμάτων καὶ ὑπέβαλε τὴν ἔκθεσίν της. Τὸ Συμβούλιον τοῦ Προγράμματος προχωρεῖ κατόπιν τούτου εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος· ἐλπίζεται δὲ ὅτι συντόμως θὰ ὑποβάλῃ τὴν σχετικὴν ἔκθεσίν του, ἵνα ἐν ὄψει ταύτης ληφθοῦν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὁριστικαὶ ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν διαφόρων εἰδικῶν θεμάτων τῶν σχετιζομένων μὲ τὴν ἵδρυσιν τῆς βιομηχανίας ταύτης καὶ προωθηθῇ ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8415 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικοῦ μὲ τὴν ἐκκένωσιν τοῦ κτιρίου τῶν φυλακῶν Καλλιθέας, ἣν ἐζήτησεν ὁ βουλευτὴς κ. Βρανόπουλος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ πρὸς ὑμᾶς ἀπευθυνθέντος ὑπ’ ἀριθ. 65899 τῆς 19.7.1956 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐξεθέσαμεν τοὺς λόγους οἵτινες καθιστῶσιν ἀνέφικτον τὴν ἐκκένωσιν τοῦ ἐν λόγῳ κτιρίου καὶ τὴν μεταφορὰν ἀλλαχοῦ τῶν κρατουμένων. Οἱ αὐτοὶ λόγοι ὑφίστανται καὶ σήμερον. Κατόπιν τῆς ἀδυναμίας ἐκκενώσεως τοῦ ἀνωτέρω κτιρίου ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν συνῆψε νέαν σύμβασιν μισθώσεως μετὰ τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ κτιρίου λήγουσαν τὴν 28ην Φεβρουαρίου τοῦ 1959 συνταχθέντος πρὸς τοῦτο τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 838) 1956 συμβολαίου τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Βασιλείου Ἰωάννου Σακαρέλλου. Ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 65899 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 65899 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3575) 759 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἰδιωτικὸν κτίριον ἔνθα ἐστεγάζετο πρὸ τοῦ πολέμου τὸ Γυμνάσιον Καλλιθέας, διερρυθμίσθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εἰς φυλακάς, γενομένων ἔκτοτε πολλῶν προσθηκῶν καὶ συμπληρώσεων. Λόγῳ τῆς ἐλλείψεως κτιρίων φυλακῶν, ἰδίᾳ μετὰ τὴν κατεδάφισιν τῆς φυλακῆς Συγγροῦ, ἀπέβη ἀνέφικτος ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ κτιρίου τούτου, ὅπερ στεγάζει τέσσαρα χωριστὰ τμήματα φυλακῶν (ἀνηλίκων, ψυχιατρικὸν παράρτημα κρατουμένων διὰ χρέη, καταδίκων ἐκτιόντων βραχυπροθέσμους ποινάς). Ὅθεν, σήμερον ἡ σωφρονιστικὴ ὑπηρεσία, εὑρίσκεται ἐν πλήρει ἀδυναμίᾳ μεταφορᾶς ἀλλαχοῦ τῶν ἀνωτέρω κρατουμένων. Σημειοῦμεν, ὅτι ἔντονοι προσπάθειαι καταβάλλονται διὰ τὴν ἐξεύρεσιν νέου κτιριακοῦ συγκροτήματος ἢ ἀνεγέρσεως τῆς ἀπὸ μακροῦ μελετηθείσης ἀνεγέρσεως φυλακῆς τῆς πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8532 ἀπὸ 29.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε τὴν καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 291 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς δύο πρώτας παραγράφους ταύτης, ἐμπιπτούσας εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6) 131) 1 ἀπὸ 20. 1.56 διαταγῆς της, διέταξε τὸ Ἀρχηγεῖον Ἀστυν. Πόλεων ὅπως ἐκδώσῃ ὁδηγίας πρὸς ἁπάσας τὰς ἀστυνομικὰς ὑπηρεσίας διὰ τὴν μετ’ αὐστηρότητος ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης νομοθεσίας, περὶ ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τῶν ὑπαλλήλων Ξενοδοχείων κ.λ.π. διὰ δὲ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6370) 131) 1 ἀπὸ 26.6.56 διαταγῆς μας, προκληθείσης ἐξ ἀφορμῆς παραπόνων τῆς Ἑνώσεως ὑπαλλήλων ἑστιατορίων, ζυθεστιατορίων καὶ οἰνομαγειρείων Ἀθηνῶν καὶ περιχώρων, διετάχθη ἡ Ἀστυν. Δ)νσις Ἀθηνῶν, ὅπως τὰ Ἀστυνομικὰ ὄργανα ἀσκοῦν τὸν προσήκοντα ἔλεγχον ἐν τοῖς ἑστιατορίοις κ.λ.π. πρὸς πρόληψιν καταστρατηγήσεως τῶν σχετικῶν μὲ τὰς ὥρας ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τούτων διατάξεων. Αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ πράγματι ἀσκοῦν ἐνδελεχῆ ἔλεγχον τῶν ἑστιατορίων κ.λ.π. πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν, προβαίνουν δὲ εἰς δίωξιν τῶν παραβατῶν. Ἤδη ὑπεννήσαμεν τὰς ἀνωτέρω διαταγάς μας, τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὁποίων θέλομεν παρακολουθήσει. Ὅθεν παρακαλοῦμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8190) 20.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων, ὑπ’ ἀριθ. 216 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ περὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐφημεριδοπωλῶν τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο, τεθὲν ἤδη πρὸ πολλοῦ χρόνου, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ εὕρῃ μέχρι τοῦδε τὴν λύσιν του λόγῳ τῶν πολλαπλῶν δυσχερειῶν, τεχνικῶν καὶ οἰκονομικῶν, ἃς ἐμφανίζει τὸ θέμα, ὡς ἐκ τῆς ἰδιομορφίας τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἐφημεριδοπώλου καὶ τοῦ ὀλιγαρίθμου τῶν ἐφημεριδοπωλῶν κατὰ πόλιν. Ἤδη ἐτέθη τὸ θέμα ὑπὸ νέαν ἐξέτασιν, καὶ ὑφ’ ἡμῶν ἐπὶ τῷ τέλει ἐξευρέσεως τρόπου ρυθμίσεώς του καὶ ἐλπίζομεν ὅτι λίαν συντόμως θὰ κατατεθῇ τὸ σχετικὸν σχέδιον νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8331) 24.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 238 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, δι’ ἧς ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡμεῖς, πῶς θὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τῆς ἐξακριβώσεως ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, κατὰ παλαιότερα ἔτη, παρὰ τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Τ. Ε.Β.Ε., δοθέντος ὅτι ἐνῷ τὸ Τ.Ε.Β.Ε. ζητεῖ, κατὰ τὴν νομοθεσίαν του τὴν ἀπόδειξιν διὰ πιστοποιητικῶν Ἐφορίας, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐμμένει νὰ μὴ ἐκδίδῃ τοιαῦτα παρὰ μόνον διὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τῆς διοικούσης τὸ Τ.Ε.Β.Ε. Νομοθεσίας προβλέπεται, πράγματι, κατ’ ἀρχὴν ἡ ἀπόδειξις τοῦ χρόνου ἐπαγγελματικῆς ἀπασχολήσεως διὰ πιστοποιητικοῦ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας τοῦ τόπου τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ ἠσφαλισμένου, περὶ ἐγγραφῆς εἰς τοὺς φορολογικοὺς καταλόγους. Προκειμένου δὲ μόνον περὶ τῶν ἐτῶν 1941 μέχρι καὶ 1945 δύναται νὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν ἐξακριβώσεις τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν. Περαιτέρω προβλέπεται ὅτι ἐν περιπτώσει ἀντικειμενικῆς ἀδυναμίας ἐκδόσεως πιστοποιητικοῦ τῆς Οἰκον. Ἐφορίας ἢ ἐξακριβώσεως, δέον νὰ προσκομίζωνται ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου τὰ ἑξῆς πιστοποιητικὰ ὑπὸ τὰς κάτωθι διακρίσεις: α) Ἐπὶ ἠσφαλισμένων οἵτινες εἶχον τὴν ἐπιχείρησίν των εἰς τὴν περιφέρειαν Δήμου πιστοποιητικὸν τῆς οἰκείας ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως καὶ πιστοποιητικὸν τοῦ οἰκείου Ἐπιμελητηρίου. β) Ἐπὶ ἠσφαλισμένων οἵτινες εἶχον τὴν ἐπιχείρησίν των εἰς περιφέρειαν Κοινότητος πιστοποιητικὸν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ἐπειδή, παρὰ ταῦτα, προκύπτουν εἰσέτι ἐν τῇ πράξει δυσχέρειαι διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους, οἵτινες ἐπετάθησαν κατόπιν τοῦ Ν. 3323) 1955 περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος, ἐκλήθη δι’ ἐγγράφων ἡμῶν τὸ Τ.Ε.Β.Ε. ὅπως ὑποβάλῃ πρότασιν καταλλήλου τροποποιήσεως τῶν οἰκείων καταστατικῶν του διατάξεων καὶ θεσπίσεως ἑτέρου συστήματος ἀποδείξεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται χρόνου ἐπαγγελματικῆς ἀπασχολήσεως, διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ὁποίας ἐγένοντο καὶ νεώτεραι ἐνέργειαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8281) 6712) 13.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 236 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ σχετικῶς μὲ τὴν ρύθμισιν καπνεργατικῶν ζητημάτων, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας διὰ σχεδίου νόμου κατατεθέντος ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν προβλέπει τὴν ρύθμισιν τῶν κυριωτέρων ζητημάτων ἅτινα ἀνέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 2448) 53 κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα τὰ αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων ἐργατῶν. Οὕτω διὰ τοῦ ἐν λόγῳ σχ. Νόμου παρατείνεται ἐπὶ μίαν εἰσέτι τριετίαν ὁ διὰ τοῦ Ν. 2348 προβλεπόμενος πόρος πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ Νόμου δημιουργηθεισῶν δαπανῶν, μειωμένος ὅμως εἰς 1.50% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν ἐξαγομένων καπνῶν τῶν ἐσοδειῶν 1955 καὶ 1956 καὶ εἰς 1% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν αὐτῶν καπνῶν ἐσοδείας 1957. 2) Καταργεῖται ὑπὸ τοῦ Νόμου τούτου συσταθεὶς εἰδικὸς λογαριασμός. 3) Καταργεῖται ἡ Ἐπιτροπὴ τοποθετήσεως ἐργατῶν εἰς τὴν καπνεργασίαν ὁριζομένου ὅτι τοῦ λοιποῦ οἱ ἐν λόγῳ ἐργάται θὰ προσλαμβάνωνται ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ἐργάται μέσῳ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ 4) Καταργεῖται ἡ διάταξις ἡ προβλέπουσα ποινικὰς κυρώσεις διὰ τὰς παραβάσεις τοῦ Κανονισμοῦ Ἐργασίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν τῶν Ν. 2348) καὶ 2519 τοῦ 1953, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὰ ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν θέλουσι ρυθμισθῆ κατὰ τὸ πλεῖστον διὰ διατάξεων περιληφθεισῶν εἰς καταρτισθὲν ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας σχέδιον νόμου, περὶ τροποποιήσεως τῆς διεπούσης τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8274 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ χορηγηθείσης πιστώσεως δραχ. 100.000 συνεστήθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἐργολαβία συντηρήσεως καὶ διανοίξεως τῆς ὁδοῦ Δημητσάνης–Ζατούνης–Λουτρῶν–Ἡραίας. Ἐπίσης διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν διετέθη παρὰ τοῦ Ταμείου ὁδοποιίας Νομοῦ Ἀρκαδίας ποσὸν δραχ. 150.000. Ἐκ τοῦ συνόλου τῆς ἀνωτέρω πιστώσεως τῆς ἐργολαβίας ἐξετελέσθησαν μικρᾶς ἐκτάσεως ἐργασίαι συντηρήσεως καὶ διάνοιξις τμήματος 600 περίπου μέτρων ἐπὶ βραχώδους κατὰ τὸ πλεῖστον ἐδάφους, καὶ ἀπέμεινε ἀδιάθετον ὑπόλοιπον δραχ. 30.000 περίπου. Διὰ τοῦ ὑπολοίπου τούτου ἐπιδιώκομεν τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς διανοίξεως μέχρι τῆς Κοινότητος Ράφτη, μὲ πρόβλεψιν ἐκτελέσεως τῶν ἐργασιῶν ἀπολογιστικῶς παρὰ τῆς ὑπηρεσίας ἐπὶ σκοπῷ ἐκτελέσεως μεγαλυτέρας ἐκτάσεως ἔργου, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀνωτέρω ἐπιδιώξεως. Σχετικῶς μὲ τὴν διατυπουμένην ὑπόνοιαν, ὅτι τὸ ἐπιτελεσθὲν ἔργον δὲν ἦτο ἀνάλογον τῶν διατεθέντων πιστώσεων, διετάξαμεν τὸν Νομομηχανικὸν Ἀρκαδίας ἵνα μεταβῇ ἐπὶ τόπου πρὸς ἔλεγχον τῆς ἐπιμετρήσεως καὶ χαρακτηρισμὸν τοῦ εἴδους τῶν ἐκσκαφῶν, ἵνα ἐξαχθῇ ἀσφαλὲς συμπέρασμα. Ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ κ. Νομομηχανικοῦ ἀναμένομεν ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8531) 6900 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη, σχετικῶς μὲ τὸ πρόσθετον τέλος τὸ ἐπιβληθὲν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1095) 56 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῶν ἐπιστολῶν ἐσωτερικοῦ, τῶν ταχ. δεμάτων καὶ τῶν ἐπιταγῶν τῶν ταχυδρομουμένων εἰς τὴν περιοχὴν Μακεδονίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Αἱ εἰσπράξεις αἵτινες ἐπραγματοποιήθησαν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἐκδοθέντων εἰδικῶν ἐνσήμων ἀπὸ τῆς 6ης Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. χρονολογίας ἐφαρμογῆς τοῦ προσθέτου τούτου τέλους μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 700.000. 2) Διὰ τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1095) 56 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) σχετικὸν σχέδιον Νόμου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 102100) 1541 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν. Ἐπὶ τῶν λοιπῶν σημείων τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, ἡ ἀπάντησις ἀνήκει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἁρμόδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 250 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Μπρεδήμα πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ Ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ὡς ἐξεδηλώθησαν τὰ γεγονότα τῆς Αἰγύπτου ἡ Κυβέρνησις ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ ἀντεμετώπισε πρόβλημα παροχῆς περιθάλψεως εἰς ὁμογενεῖς Ἕλληνας κατοίκους Πόρτ Σάϊδ καὶ ἀλλαχοῦ τῆς Αἰγύπτου. Πρὸς τούτοις, ὁ Ε.Ε.Σ. ἀφοῦ ἐπεκοινώνησε μετὰ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ ἐπληροφορήθη τὰς ἀνάγκας τῶν ὡς ἄνω Ἑλλήνων, ἡτοίμασεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν Νοσοκομειακὸν Συνεργεῖον δυνάμενον νὰ ἀναπτύξῃ 50 κλίνας μὲ ἐγκαταστάσεις λειτουργίας Νοσοκομείου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ποσότητας τροφίμων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμέσων ἀναγκῶν τῶν πληγέντων. Ἡ ἀποστολὴ δὲν ἐπραγματοποιήθη εἰσέτι λόγῳ ἀπαγορεύσεως εἴσπλου εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πόρτ Σάϊδ. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Ε.Ε.Σ. προέβησαν ἤδη εἰς σχετικὰς ἐνεργείας καὶ τελοῦν ἐν ἀναμονῇ παροχῆς τῆς ἐγκρίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 309 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χρ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν ἀντίγραφα διαταγῶν ἡμῶν ἐν σχέσει μὲ τὰ αἰτήματα ἅτινα περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἀπὸ 16.9.56 ὑπόμνημα τοῦ κ. Δημάρχου Ἰωαννιτῶν.

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Συνημμένα:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. Υ.Μ. 6795 Πρὸς Τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἰωαννίνων Ἀποπεράτωσις ἀφοδευτηρίων Δήμου Ἰωαννίνων. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7705 ὑπομνήματος τοῦ κ. Δημάρχου Ἰωαννιτῶν πρὸς τὴν κ. Ὑπουργὸν Κοιν. Προνοίας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διάθεσιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἀφοδευτηρίων εἰς Συνοικίαν Ζευγάρια καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως μεριμνήσητε σχετικῶς βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 4182 ἐγκ. 310) 27.6.56 ἡμετέρας ἐγκυκλίου. Ὁ Διευθυντὴς Ὑγειονομικῆς Μηχανικῆς ἀ. α. Δ. ΟΙΧΑΛΙΩΤΗΣ Ἀριθ. Πρωτ. ΟΥΒ 6054 Πρὸς Τὸν Δῆμον Ἰωαννιτῶν Ἰωάννινα Γνωρίζομεν μὴ ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς εἰσφορᾶς 5%. Εἰς ἀπάντησιν εἰς τὸ ὑποβληθὲν ὑπ’ ἀριθ. 7705 ὑμέτερον πρὸς τὸ Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ ἀπόσπασμα ὅπερ διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5840 ὑπηρεσιακοῦ σημειώματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ εἰσηγηθῶμεν διάταξιν Νόμου περὶ ἀπαλλαγῆς τοῦ ὑμετέρου Δήμου ἐκ τῆς νόμῳ ἐπιβαλλομένης εἰσφορᾶς τοῦ 5% ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἀσκεῖ οὗτος ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων Δημοτῶν αὑτοῦ. Ὁ νόμος 3487)55 ὅστις ἐπιβάλλει τὴν εἰσφορὰν ταύτην ἀφορᾷ εἰς τὴν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν Ἀγροτῶν καὶ ὁρίζει ἐν ἄρθρῳ 15 παρ. 8 πῶς καὶ διὰ ποῖον σκοπὸν διατίθενται οἱ πόροι τοῦ ἄρθρ. 15 παρ. 3 τοῦ αὐτοῦ νόμου μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνει καὶ τὴν ἐν λόγῳ εἰσφοράν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25.10.56

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Ἀριθ. Πρωτ. Υ.Μ. 6639 Πρὸς Τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἰωαννίνων Κατασκευὴ Τμήματος περιφερειακῆς ἀποχετευτικῆς τάφρου Δήμου Ἰωαννιτῶν. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπόσπασμα ἐξ ὑπομνήματος τοῦ Δημάρχου Ἰωαννιτῶν πρὸς τὴν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διάθεσιν πιστώσεως διὰ τὴν περάτωσιν Τμήματος τῆς περιφερειακῆς ἀποχετευτικῆς τάφρου τοῦ Δήμου Ἰωαννιτῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως μεριμνήσητε σχετικῶς, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 4182) ἐγκ. 310 ἐ. ἔ. ἡμετέρας ἐγκυκλίου ἐφ’ ὅσον ἐννοεῖται τὸ ἐν λόγῳ ἔργον τυγχάνει ἐξυγιαντικὸν τοιοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23.10.56 Ὁ Δ)ντὴς Ὑγειονομ. Μηχανικῆς ἀ. α. Δ. Κ. ΟΙΧΑΛΙΩΤΗΣ Ἀριθ. Πρωτ. ΚΥΓ 1267 Πρὸς Τὸν κ. Δήμαρχον Ἰωαννιτῶν Ἰωάννινα Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8540) 9.10.56 σημειώματος τοῦ Γραφείου τῆς Κας Ὑπουργοῦ, διαβιβάζοντος ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7705 ὑπομνήματος ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ οἴκημα τοῦ αὐτόσε Νοσοκομείου Ἀφροδισίων νόσων κατ’ ἀπόφασιν τῆς Κας Ὑπουργοῦ θέλει χρησιμοποιηθῇ ὡς Ἄσυλον Ἀνιάτων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13.10.1956

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΧΡ. ΑΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀριθ. Πρωτ. Υ.Μ. 7148 Πρὸς Τὸ Γραφεῖον Κας Ὑπουργοῦ Περιφερειακὴ τάφρος Δήμου Ἰωαννιτῶν Ἐν σχέσει πρὸς τὸ διαβιβασθὲν ἡμῖν ἀπόσπασμα ὑπομνήματος τοῦ Δήμου Ἰωαννιτῶν διὰ τὴν διάθεσιν οἰκονομ. ἐνισχύσεως πρὸς ἀποπεράτωσιν τμήματος τῆς περιφερειακῆς ἀποχετευτικῆς τάφρου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς ἀνέφερεν τὸ Ὑγειον. Κέντρον Ἰωαννίνων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2427)5.11.56 ἀναφορᾶς, κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν, πρόκειται περὶ ἔργου καθαρῶς προστατευτικοῦ τῆς πόλεως ἐκ τῶν χειμάρρων τῶν πέριξ λόφων μηδεμίαν σχέσιν ἔχοντος μὲ τὴν προστασίαν τῆς Δημοσίας Ὑγείας. Κατόπιν τούτου δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἔνταξις αὐτοῦ εἰς τὰ ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Δ)σεως ἐφαρμοζόμενα προγράμματα πρὸς ἐκτέλεσιν ἐξυγιαντικῶν ἔργων καὶ δέον ὁ ἐνδιαφερόμενος Δῆμος νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὴν Νομαρχίαν, ἵνα περιληφθῇ εἰς τὰ προγράμματα τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων Δημ. Ἔργων, Γεωργίας κ.λ.π. ἀναλόγως τῆς σκοπιμότητος τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12.11.56 Ὁ Δ)ντὴς Ὑγειονομ. Μηχανικῆς ἀ. α. Δ. ΟΙΧΑΛΙΩΤΗΣ γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8407) 27.11.56 ἡμετέρου ἐγγράφου ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 268 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη βουλευτοῦ Ν. Πέλλης, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν 80 οἰκοπεδούχων Ἀκριτικῆς Κωμοπόλεως Ἀριδαίας Ν. Πέλλης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐλλείψει σχετικῆς πιστώσεως καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος πρὸ τῆς 31.12.56. Ἡ δυνατότης ἀντιμετωπίσεως τοῦ κατὰ τὸ νέον οἰκονομ. ἔτος 1957, θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν εἰς τὴν διάθεσίν μας τεθησομένων πιστώσεων διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀστέγων, βάσει τοῦ νόμου «Περὶ λαϊκῆς κατοικίας». Ἐν Ἀθήναις τῇ 5.12.56

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πετραλιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8411) 27.11.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 272 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ν. Ἠλείας κ. Α. Πετραλιᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ κατολισθαίνοντος οἰκισμοῦ Καλαθᾶ–Δαμίζης Ν. Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐλλείψει σχετικῆς πιστώσεως καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος πρὸ τῆς 31.12.56. Συνεπῶς κατὰ τὴν ἀνὰ Νομὸν κατανομὴν τῶν κατὰ τὸ νέον Οἰκ. ἔτος 1957 τεθησομένων εἰς τὴν διάθεσίν μας πιστώσεων διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους πληγεισῶν οἰκογενειῶν διαφόρων οἰκισμῶν θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Ἠλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Ἀνδρεάδη καὶ Ν. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ἀριθ. 8405)27.11.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 266 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν Πέλλης κ. κ. Θ. Ἀνδρεάδη καὶ Ν. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων τοῦ ἐν λόγῳ Νομοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ ἐγκρίσεως σχετικῆς πιστώσεως παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων. Συνεπῶς εὐθὺς ὡς ἤθελεν ἐγκριθῆ αὕτη κατὰ τὴν ἀνὰ Νομὸν κατανομὴν θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν σεισμοπλήκτων τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πετραλιᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8412)27.11.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 273 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ν. Ἠλείας κ. Α. Πετραλιᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων κοινότητος Λευκοχωρίου–Γαστούνης Ν. Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐλλείψει σχετικῆς πιστώσεως καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος πρὸ τῆς 31.12.56. Συνεπῶς κατὰ τὴν ἀνὰ Νομὸν κατανομὴν τῶν κατὰ τὸ νέον οἰκον. ἔτος 1957 τεθησομένων εἰς τὴν διάθεσίν μας πιστώσεων διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ πλημμυρῶν πληγεισῶν οἰκογενειῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν, θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ν. Ἠλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπουρδάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8417)27.11.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 278 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ κατολισθαίνοντος οἰκισμοῦ Καροπλαΐσιον Ν. Εὐρυτανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐλλείψει σχετικῆς πιστώσεως καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος πρὸ τῆς 31.12.56. Συνεπῶς κατὰ τὴν ἀνὰ Νομὸν κατανομὴν τῶν κατὰ τὸ νέον οἰκον. ἔτος 1957 τεθησομένων εἰς τὴν διάθεσίν μας πιστώσεων διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους πληγεισῶν οἰκογενειῶν διαφόρων οἰκισμῶν τῆς Χώρας θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Εὐρυτανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8628) 1.12.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 319 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ θεομηνίας πληγέντων κατοίκων τῆς κοινότητος Δροσιᾶς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ διαπίστωσις τῶν ἐκ τοῦ τυφῶνος τῆς 4.11.56 προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς κατοικίας τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς καὶ ἡ ἀπογραφὴ τῶν πληγέντων ἐγένετο πρὸ πολλοῦ. Ἐλλείψει σχετικῆς πιστώσεως καθίσταται ἀνέφικτος ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ χορήγησις στεγαστικοῦ δανείου εἰς τοὺς ἐκ τούτων, ἐλαχίστους ἄλλως τε, κατὰ τὰς κειμένας σχετικὰς διατάξεις, δικαιούχους Κρατικῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς. Ἀργότερον, ἐφ’ ὅσον τεθῇ εἰς τὴν διάθεσίν μας σχετικὴ πρὸς τοῦτο πίστωσις, θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΥΠ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θιγόμενον θέμα εἰς τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου «περὶ ἐκβαθύνσεως τοῦ λιμένος Κατακώλου» ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, ὅστις κατὰ νόμον ἀσκεῖ ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν κατὰ τόπους Λιμ. Ταμείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.12.56

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΥΠ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἀριθ. Πρωτ. 263782) 16892 Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8255) 22.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ διαμαρτυρίας τοῦ Συγεταιρισμοῦ Ἀγελαδοτρόφων Ἀσπροπύργου, ἰσχυριζομένου ὅτι οἱ κτηνοτρόφοι ἀδυνατοῦν νὰ παραλάβουν τὰς ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰσαχθείσας ζωοτροφὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ προερχομένας ἐκ τοῦ προγράμματος πλεονασμάτων τῶν Η.Π.Α. λόγῳ καθορισμοῦ τῆς ὑψηλῆς τιμῆς τούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ κομισθεῖσαι καὶ κομισθησόμεναι ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζωοτροφαί, ἀποτελούμεναι ἐκ δευτερευόντων δημητριακῶν προϊόντων, κριθῆς, βρώμης, καὶ ἀραβοσίτου καὶ ἀνερχόμεναι εἰς τὸ ποσὸν τῶν 107.650 τόννων, θὰ διατεθοῦν εἰς τοὺς γεωργοκτηνοτρόφους καὶ πτηνοτρόφους πρὸς 3.10 δραχ., κατ’ ὀκᾶν χύδην καὶ 3.20 δραχ. ἐνσακκισμέναι. Ἡ ὡς ἄνω καθορισθεῖσα τιμὴ εἶναι αἰσθητῶς κατωτέρα τῆς τιμῆς κόστους αὐτῶν ἥτις ἀνέρχεται εἰς 3.47 δραχ. κατ’ ὀκᾶν πλέον 0,10 δραχ. ἔξοδα προωθήσεως μέχρι καὶ τῶν Πρακτορείων τῆς Α.Τ.Ε., πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κτηνοτρόφων. Ἡ ἐπὶ πλέον, ὡς ἐκτὸς, ἐκ δραχ. 0.47 κατ’ ὀκᾶν, θὰ βαρύνῃ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Περαιτέρω ἐπιβάρυνσις τούτου, διὰ τῆς ἔτι μεγαλυτέρας μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν ζωοτροφῶν, δὲν ἐκρίθη σκόπιμος διὰ γενικωτέρους λόγους. Ἐπίσης, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ εἶναι μικροτέρα τοῦ κόστους, εἶναι ἐπίσης μικροτέρα καὶ τῆς μέσης τιμῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Οὕτως ἐνταῦθα ἡ τιμὴ λιανικῆς πωλήσεως τοῦ ἀραβοσίτου ἀνέρχεται εἰς 3.80–4.50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, τῆς κριθῆς εἰς 4–4.30 καὶ τῆς βρώμης εἰς 4.60 –4.90 δραχ. Αἱ αὐταὶ τιμαί, μειωμέναι κατὰ τὸ κέρδος χονδρεμπόρου καὶ τὰ φορτοεκφορτωτικὰ καὶ μεταφορικά, ἰσχύουν καὶ εἰς τοὺς τόπους παραγωγῆς. Τέλος ὁ καθορισμὸς ἔτι μικροτέρας τιμῆς τῆς ἤδη καθορισθείσης διὰ τὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κτηνοτροφάς, ἦτο ἀσύμφορος διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐγχωρίων δημητριακῶν, διότι τὸ ποσὸν τῶν εἰσαχθησομένων δευτερευόντων δημητριακῶν εἶναι τόσον μεγάλο, ὥστε ἡ τιμὴ αὐτῶν θὰ ἐπέδρα ἀμέσως καὶ ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἐγχωρίων ὁμοειδῶν προϊόντων. Ἡ ὑποτίμησις ὅμως τῶν τελευταίων τούτων πέραν ἑνὸς ὁρίου, ἐνῷ θὰ ὠφέλει κατ’ ἐλάχιστον τοὺς κτηνοτρόφους, θὰ ἐζημίωνεν ἀντιστρόφως τοὺς παραγωγούς, διὰ τοὺς ὁποίους παραλλήλως ἐνδιαφέρεται τὸ Κράτος. Τῶν διαμαρτυριῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀσπροπύργου ἐλάβομεν γνῶσιν καὶ ἀπηντήσαμεν εἰς αὐτὸν ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω πνεῦμα. Δὲν εὐσταθεῖ ὅμως ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν κτηνοτρόφων ὅτι, ἀδυνατοῦν νὰ παραλάβουν τὰς ζωοτροφὰς καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι, αὗται παρέχονται οὐχὶ τοῖς μετρητοῖς ἀλλὰ ἐπὶ πιστώσει. Εἶναι ἀμφίβολον δὲ ἐάν ἔχουσιν ἐξοφλήσει μέχρι σήμερον τὴν ἀξίαν τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος χορηγηθεισῶν ζωοτροφῶν. Ἡ ἐπὶ πιστώσει χορήγησις ἀποτελεῖ ἔτι μεγαλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν γεωργοκτηνοτρόφων καὶ πτηνοτρόφων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς ζητεῖ δεκαπενθήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ταξειδεύσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας.

§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§10Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα Κανονισμοῦ κατὰ τὴν ἀπουσίαν σας. Ὁ Προεδρεύων Βʹ Ἀντιπρόεδρος ἔδωσε διάφορον ἑρμηνείαν εἰς τὸν Κανονισμὸν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν σεῖς δίδετε συνήθως. Θὰ ἤθελα ἀπευθυνόμενος πρὸς ὑμᾶς νὰ ζητήσω ὅπως δώσητε μίαν λύσιν ρυθμίζουσαν ὁριστικῶς τὸ ζήτημα. Ὅταν ὡμίλησεν ἡ κυρία Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας παρεκάλεσε νὰ μὴ γίνουν διακοπαὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσίν της. Καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις συνεμορφώθη ἀπολύτως πρὸς τὴν παράκλησιν αὐτήν. Ὅταν ὡμίλησεν ὁ βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κ. Γαληνὸς ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας διέκοπτε συνεχῶς καὶ εἰς διαμαρτυρίαν μας διὰ τὴν τακτικὴν αὐτὴν ὁ κ. Βʹ Ἀντιπρόεδρος ἀπήντησεν ὅτι κανονικῶς διακόπτει ὁ κ. Ὑφυπουργός, ἰσχυρισθεὶς ὅτι συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν ἡ συζήτησις διεξάγεται μεταξὺ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ καὶ ἐπερωτωμένου Ὑπουργοῦ. Νομίζω ὅτι σεῖς ἐπανειλημμένως ἐδηλώσατε, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ ρήτωρ δὲν δέχεται διακοπάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτεται. Θὰ ἤθελα νὰ δώσετε μίαν ὁριστικὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὥστε νὰ μὴ ἐφαρμόζεται ὁ Κανονισμὸς μονοπλεύρως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάντοτε, κ. Πρόεδρε, ἐγὼ ἐφήρμοσα τὸν Κανονισμὸν καθ’ ὃν τρόπον ὑμεῖς ὑπεστηρίξατε. Διότι φρονῶ ὅτι ὁ ὁμιλῶν δὲν δύναται νὰ διακόπτεται παρὰ ἐὰν τὸ ἐπιτρέπῃ ὁ ἴδιος, συγκατατίθεται δὲ πρὸ παντὸς καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος, διότι ρητῶς ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι οὐδεὶς λαμβάνει τὸν λόγον ἄνευ ἀδείας τοῦ Προέδρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δικαίωμα τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν νὰ διακόπτουν περὶ τοῦ ὁποίου προβλέπει τὸ ἄρθ. 41 τοῦ Κανονισμοῦ τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη χθὲς ὁ προεδρεύων κ. Βʹ Ἀντιπρόεδρος, νομίζω ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ Κανονισμοῦ ἀποκλείεται ἡ ἐπέμβασις ἄλλων βουλευτῶν εἰς τὴν συζήτησιν, χωρὶς νὰ κατοχυροῦνται αἱ διακοπαί, αἵτινες ὑπάγονται εἰς τὸν γενικὸν κανόνα. Πάντως θὰ ἤθελα ὅσα λέγω νὰ μὴ θεωρηθοῦν ὡς αἰχμαὶ κατὰ τοῦ συνεργάτου μου, διότι πάντοτε περὶ τὰ θέματα τῆς ἑρμηνείας ὑπάρχουν διαφοραὶ ἀντιλήψεως.

§12Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Βʹ Ἀντιπρόεδρος ἐπέμενεν εἰς τὴν παράδοξον αὐτὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς δύναται νὰ διακόπτῃ συνεχῶς.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἀπήντησεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος καὶ τὰ πράγματα ἐτέθησαν εἰς τὴν θέσιν των. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι πρὸς τὶ ἡ ἐπέμβασίς σας. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἱεραρχηθῶμεν ὀλίγον.

§14Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εὑρισκόμην ἐντὸς τῆς αἰθούσης κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Χθὲς ἔλαβα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἔθιξα τὸ ζήτημα τῆς προτάξεως ἐπερωτήσεώς μου ἀφορώσης τὸ ἀνύπαρκτον Νοσοκομεῖον Μακρακώμης, ὁ δὲ κ. Γʹ Ἀντιπρόεδρος μοῦ ἀπήντησεν ὅτι ὅσα ἰσχυρίζομαι δὲν εἶναι ἀληθῆ. Τοῦ ἀπήντησα καὶ ἐγὼ κατὰ παρόμοιον τρόπον, ἀλλὰ τὰ λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ εἰς ἀπάντησίν του δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὰ πρακτικά. Τοῦ εἶπα ὅτι καὶ ἄλλοτε κατελήφθη ὑπ’ ἐμοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Μπακατσέλου, ἀποκρύπτων πρότασίν μας περὶ διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ ὅτι ὑπὸ τοῦ κ. Βʹ Ἀντιπροέδρου τοῦ ὑπεδείχθη νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ἄτοπον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίσας ὁ κ. Γʹ Ἀντιπρόεδρος μὲ ἐπλησίασεν καὶ μοῦ ἐζήτησεν συγγνώμην.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν αὐτοῦ νομίζω ὅτι παρέλκει πᾶσα συζήτησις.

§16Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τότε βεβαίως, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ δοθῇ συνέχεια εἰς τὸ δημιουργηθὲν ζήτημα. Παρακαλοῦμεν ὅμως νὰ συστήσητε εἰς τὸν κ. Γʹ Ἀντιπρόεδρον νὰ ἐκτελῇ τὰ καθήκοντά του μὲ μεγαλυτέραν προσοχήν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ἐθίξατε ἠρωτήθη ἡ Βουλὴ καὶ τὰ πρακτικὰ ἀναφέρουν ρητῶς ὅτι ἡ πρότασίς σας περὶ προτάξεως ἐπερωτήσεώς σας ἀπερρίφθη, ἀντιταχθέντων τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κ.κ. Ἠλιοῦ καὶ Φιλοσοφοπούλου. Ἐπομένως διὰ τὴν οὐσίαν δὲν γεννᾶται οὐδὲν ζήτημα.

§18Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§20Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε. Ὁ συνάδελφος κ. Μαλαμίδας ἐμέμφθη χθὲς τὸν Πρόεδρον ὅτι πρὸ καιροῦ ὑπέβαλε πρότασιν προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεώς του διὰ τὸ Νοσοκομεῖον Μακρακώμης καὶ ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἐκώφευσε, τοῦτο εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβές, τὴν πρότασιν αὐτὴν δὲ ἀνεκοίνωσα ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ τὴν ἀπέρριψε μὲ πρωτοβουλίαν μάλιστα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τῶν κ.κ. συναδέλφων Ἠλιοῦ καὶ Φιλοσοφοπούλου ζητησάντων τὴν ἀπόρριψιν. Καὶ εἶναι λυπηρὸν νὰ προσέρχεται εἰς τὴν Βουλὴν παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς ὡς εἶναι ὁ κ. Μαλαμίδας καὶ νὰ βεβαιώνῃ ἀνακριβῆ πράγματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἴτησίν του ὅτι τάχα πρὸ καιροῦ ἐσκεμμένως ἀπέφυγα νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας εἶναι καὶ τοῦτο ἀπολύτως ἀνακριβὲς ὡς εἶναι καὶ ἡ χθεσινή του αἰτίασις.

§21Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δι’ ὅσα ἀνέφερα ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου ὅστις κατὰ πάντα τιμᾶται ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ παρῆλθεν ἡ ὥρα ἐὰν συμφωνῆτε νὰ εἰσέλθωμεν κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων.

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὸ Σισμανόγλειον Νοσοκομεῖον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§25Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι ἡ ὑπόθεσις τοῦ Σισμανογλείου, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν ἀπὸ χθές, κρατεῖ εἰς ζωηρὰν συγκίνησιν τὴν Ἑλληνικὴν δημοσίαν γνώμην, σπανίως ἴσως, τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ἡ ἀγανάκτησις τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης ἐξεδηλώθησαν τόσον ἐκδήλως, ὡς εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ δικαστικὴ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐξεδόθη κατόπιν μηνύσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ βουλευτὴς κ. Παπαεμμανουὴλ ἐναντίον τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ Διευθυντοῦ τῆς «Ἑστίας» κ. Κύρου, οὐσιαστικῶς λύει ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης τὸ πρόβλημα. Διότι, ὁ κ. βουλευτής, ἀπὸ κατήγορος μετεβλήθη εἰς κατηγορούμενον καὶ ἡ ἀθωωτικὴ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐξεδόθη διὰ τὸν κ. Κύρου ἀποτελεῖ καὶ ἠθικὸν ἀλλὰ προδικάζει καὶ τὴν νομικὴν καταδίκην τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Διὰ τοῦτο θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως ἀναφορικῶς πρὸς τὴν δραστηριότητα τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ εἰς τὸ Σισμανόγλειον. Ἄλλως τε τοῦτο δὲν καθίσταται ἴσως ἀναγκαῖον, διότι καὶ ἀπὸ Κυβερνητικῆς πλευρᾶς ἐξεδηλώθη σαφὴς καὶ ἀπερίφραστος ἄποψις. Διότι ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου διαχειριζόμενος ὀρθῶς καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν του θέσιν, προσέθεσεν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἰς τοιαύτας ἀθλιότητας. Ἡ δὲ παρουσία τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ ἐδῶ μέσα εἰς τὴν κενὴν σειρὰν τῶν ἑδωλίων, ἀποδεικνύει ὅτι καὶ ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία αἰσθάνεται τὴν ἀγανάκτησιν, τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ἡ κοινὴ γνώμη αἰσθάνεται. Δὲν εἴμεθα ἐδῶ κατήγοροι, οὔτε ἡ πρόθεσίς μας εἶναι νὰ ἀπαγγείλωμεν κατηγορίαν, ἐναντίον μάλιστα παρισταμένου εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην βουλευτοῦ. Θέλω νὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι δέν ἀποτελεῖ αὐτὸ τὴν πρόθεσίν μου καὶ ὅτι ὁ ρόλος μου εἶναι ἄχαρις. Ἁπλῶς καὶ μόνον θέλω νὰ σκιαγραφήσω τὴν κατάστασιν εἰς τὸ Σισμανόγλειον διὰ νὰ θέσω μερικὰ ἠθικὰ καὶ πολιτικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐν συνεχεία θὰ μὲ ὁδηγήσουν εἰς τὴν κριτικὴν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὴν ὁποίαν ἄλλωστε καὶ στρέφεται ἡ ἐπερώτησις. Ἡ Ἱστορία τοῦ Σισμανογλείου εἶναι σήμερον πλέον μετὰ ἀπὸ ὅσα ἐγράφησαν εἰς τὸν τύπον ἀπολύτως γνωστή, Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ παλαιότερα ἔτη. Νομίζω ὅμως, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ σταματήσω εἰς ἕνα σταθμὸν χρονικόν, εἰς τὸν σταθμὸν τῆς ὑπογραφῆς τῆς τελευταίας διαθήκης τοῦ ἀειμνήστου Σισμάνογλου, κατὰ τὸ 1950. Ὁ ἀείμνηστος Ἐθνικὸς εὐεργέτης Σισμάνογλου εἶχεν ὡς γνωστὸν καὶ προγενεστέραν διαθήκην, ἡ ὁποία διεπνέετο ἀπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐγκατέλειψε τὸν ἀείμνηστον Ἐθνικὸν Εὐεργέτην μέχρι τοῦ θανάτου του, τὸ πνεῦμα δηλαδὴ τῆς συμπόνιας πρὸς τοὺς πάσχοντας καὶ ἡ πρόθεσις διαθέσεως τῶν οἰκονομικῶν του μέσων αὐτῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς προτύπου καὶ ἀπολύτως ἐξωπλισμένου συγχρόνου φυματιολογικοῦ ἰνστιτούτου. Ἐνῷ ὅμως ἡ πρώτη διαθήκη ὑπῆρξε διαθήκη εὐπρεπής, ἡ δευτέρα τοῦ 1950, τὴν ὁποίαν συνέταξεν ὁ Σισμάνογλου εἰς ἡλικίαν 93 ἐτῶν ὅτε ἀναμφισβητήτως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατηρῇ πλήρως τὰς δυνάμεις του, τὰς διανοητικὰς καὶ τὰς ψυχικάς, ἀποτελεῖ μίαν κατάφωρον παράβασιν τοῦ χρηστοῦ καὶ τοῦ δικαίου. Ἤδη καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ὑπῆρξεν ἀναμφισβητήτως ὁ ἐμπνευστὴς τῆς διαθήκης ἐκείνης ἀρκεῖ διὰ νὰ τὸν καταδικάσῃ εἰς τὴν συνείδησιν ὅλων μας, διότι ἡ διαθήκη ἐκείνη, τῆς ὁποίας τὰς διατάξεις γνωρίζετε, δὲν ἀποβλέπει εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς ἱδρύματος δῆθεν κοινωφελοῦς, διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ ὁποίου θὰ παρείχετο ἡ δυνατότης εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ νὰ ἀπολαύσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα ἀπὸ τὴν κληρονομίαν τοῦ Σισμάνογλου. Γνωρίζετε ὅλοι ὅτι προκειμένου περὶ ἐξωτικῶν ὁ φόρος κληρονομίας εἶναι ἐξαιρέτως βαρὺς καὶ εἰς τὸν τόπον μας, ὅπως καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας χώρας τοῦ κόσμου. Ἐὰν ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἐφρόντιζε νὰ γίνῃ εὐθέως κληρονόμος τοῦ Σισμάνογλου θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ φόρους, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπερέβαινον τὰ 80% καὶ τὸ ἀπομένον ὑπόλοιπον, προκειμένου μάλιστα περὶ περιουσίας, ἡ ὁποία δὲν ἦτο ρευστοποιήσιμος ἀναμφιβόλως δὲν θὰ ἀπέφερε μέγα οἰκονομικὸν ὄφελος. Διὰ τοῦτο ἡ διαθήκη περιλαμβάνει ὡρισμένας διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐπέτρεπον εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ νὰ ἀπολαμβάνῃ πρῶτον, ὑπέρογκον μισθόν, ὁ ὁποῖος μετὰ τῶν φόρων, τοὺς ὁποίους ὑποχρεοῦται διὰ ρητῆς διατάξεως νὰ πληρώνῃ τὸ Σισμανόγλειον τὸ ἐπιβαρύνει μὲ 100 μὲ 105 χιλ. δραχ. καὶ ἐπὶ προσθέτως τοῦ ἐδίδετο τὸ δικαίωμα νὰ λαμβάνῃ καὶ τὸ 5% τῶν ἐκκαθαρίσεων εἰσπράξεων καὶ αὐτὸ ἀφορολόγητον. Δὲν κατέστη βεβαίως δυνατὸν νὰ εἰσπράξῃ τὸ 5% διότι ἐδημιουργήθη ἕνα περίπλοκον νομικὸν θέμα ὡς πρὸς τὸ ἀφορολόγητον τοῦ ποσοστοῦ καὶ διότι ὀρθῶς ἐδόθη ἑρμηνεία δυσμενὴς διὰ τὸν κ. Παπαεμμανουήλ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πιστοῦται οὗτος εἰς τοὺς λογαριασμοὺς τοῦ Ἱδρύματος μὲ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς τὸ ὡς ἄνω 5%. Ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν ὑπολογίσωμεν τὸ ποσοστὸν τοῦτο καὶ μόνον ἡ μηνιαία ἀντιμισθία τῆς 100–105 χιλ. μαζὶ μὲ τὰς ὑπολοίπους ἀδικαιολογήτους ἐπιβαρύνσεις τοῦ ἱδρύματος, τῶν ὁποίων αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ αἴτιος καὶ δημιουργός, ὁδηγεῖ εἰς τὸ ἀποτέλεσμα περίπου τὸ ἥμισυ τῶν ἐσόδων τοῦ Σισμανογλείου νὰ εἰσέρχεται εἰς τὰ θυλάκια τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ τῶν βοηθῶν του. Δὲν εἶναι περίεργον ἐὰν ὑπὸ τοὺς ὅρους τούτους τὸ Σισμανόγλειον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταστῇ οἰκονομικῶς βιώσιμον. Αὐτὸ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἀφορᾷ τὴν διαθήκην. Ἀπὸ πλευρᾶς ἠθικῆς τάξεως δημιουργεῖ αὕτη ἀναμφισβητήτως ζήτημα καὶ προφανῶς ἀντίκειται πρὸς τὰ χρηστὰ ἤθη. Καὶ ἡ διαθήκη ἐπαναλαμβάνω συνετάγη ὅταν ὁ Σισμάνογλου εἶχε τὴν ἡλικίαν τῶν 93 ἐτῶν. Πέραν τούτου ἡ ἀκόρεστος ἀπληστία τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ τὸν ὡδήγησεν εἰς καταφόρους παραβάσεις τοῦ Κοινοῦ Ποινικοῦ Νόμου, καὶ τὰς ὁποίας διεπίστωσεν ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη καὶ θὰ ἀναφέρω χαρακτηριστικῶς τὸ ὑψηλὸν κονδύλιον τῶν 1280, τῶν μυστικῶν κονδυλίων, ὅπως αὐτὰ ἀπεκλήθησαν καὶ θὰ ἀναφέρω ἐπιπροσθέτως τὰς προμηθείας τῶν τροφίμων καὶ τῶν φαρμάκων. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας. Ἐνδεικτικῶς μόνον θὰ προσθέσω, διὰ νὰ σχηματίσετε πληρεστέραν εἰκόνα καὶ τὰ ταξείδια τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπως ἐπίσης θὰ προσθέσω καὶ τὰς παχυλὰς ἀργομισθίας, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος ἐπέβαλεν εἰς τὸ ἵδρυμα. Αὐτὰ καθ’ ἑαυτά, κύριοι συνάδελφοι, τὰ μυστικὰ κονδύλια δημιουργοῦν ἕνα μεγάλο ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν πρόβλημα, ἀσχέτως τοῦ ὅτι συνιστοῦν μίαν κατάφωρον παράβασιν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Διότι τὶ θὰ εἰπῇ, κύριοι, μυστικὰ κονδύλια; Ἐμάθαμε νὰ ἀποκαλοῦμε ὡς μυστικὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τὰ κονδύλια τὰ ὁποῖα δὲν ὑπόκεινται εἰς κανένα διαχειριστικὸν ἔλεγχον. Ποῖον σκοπὸν ὅμως ἐξυπηρετοῦν τὰ μυστικὰ κονδύλια τοῦ Σισμανογλείου; Ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, βουλευτὴς Κυβερνητικός, ἐν ἐνεργείᾳ, κληθεὶς νὰ δικαιολογήσῃ τὰ μυστικὰ κονδύλια ἐδήλωσεν ὅτι ἀρνεῖται νὰ παράσχῃ πληροφορίας, ὁ δὲ Πρόεδρος τοῦ Σισμανογλείου εἰς τὴν ἔκθεσίν του ἀρχικῶς μὲν ἀνέφερεν ὅτι τὰ κονδύλια αὐτὰ διατίθενται πρὸς ἀρχάς, ἀργότερον δὲ διώρθωσε τὴν κατάθεσίν του εἰπών, ὅτι δὲν ἐννοεῖ δημοσίας ἀρχάς, ἀλλὰ ἠννόει ὅτι δίδονται «ἀπὸ τὰς ἀρχάς» τῆς λειτουργίας τοῦ Σισμανογλείου. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, διὰ νὰ εἴμεθα σαφεῖς, ὅτι δύο τινὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν. Ἢ ὁ κ. συνάδελφος εἰσέπραττε δι’ ἴδιον ὄφελος τὰ μυστικὰ κονδύλια, ἢ τὰ ἐχρησιμοποίει διὰ νὰ δωροδοκήσῃ κρατικὰς ἀρχάς, ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν σημασίαν ἔχει τὸ γεγονὸς ὅτι Κυβερνητικὸς βουλευτὴς ἐμφανίζεται δηλῶν ἐπισήμως, διότι δὲν θέλω νὰ φαντασθῶ ὅτι δημοσίως θὰ ὁμολογήσῃ ὅτι τελικῶς κατεχράσθη τὸ ποσὸν αὐτό, — ὅτι ἐχρησιμοποίησε τὰ χρήματα διὰ νὰ δωροδοκήσῃ τὰς δημοσίας ἀρχάς. Καὶ ποῖαι εἶναι αἱ δημόσιαι ἀρχαί; Εἶναι ἀνώτατοι Κρατικοὶ λειτουργοί, ἢ ποῖοι ἄλλοι; Ἐναντίον ποίων θὰ στραφοῦν αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἱ ὑπόνοιαι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ; Ζῶμεν, κύριοι, εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναμφισβητήτως τὰ πολιτικά μας ἤθη δὲν ἵστανται ἐξαιρετικῶς ὑψηλά. Ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ δυσπιστία συνοδεύει συχνὰ τοὺς διαχειριζομένους τὰ κοινά. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσην σημασίαν ἔχει ἡ ὁμολογία ἑνὸς δημοσίου ἀνδρός, ἑνὸς βουλευτοῦ, ὅτι ἐχρησιμοποίησε τοιούτου ὕψους χρηματικὰ μέσα διὰ νὰ δωροδοκήσῃ Δημοσίας ἀρχάς. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι τὸ ἀδίκημα εἶναι ποινικόν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως δημιουργεῖ καὶ ἐθνικὸν θέμα. Εἶναι, δυστυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἀπολύτως ἀποδεδειγμένον. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη πλευρὰ ἡ ὁποία συνιστᾷ ποινικὸν ἀδίκημα. Εἶναι ἡ πλευρὰ τῶν προμηθειῶν. Ἐλέχθησαν ἐκτενῶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς δίκης καὶ ἐγράφησαν εἰς τὸν χθεσινὸν τύπον πληροφορίαι ἀνατριχιαστικαὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐγένοντο αἱ προμήθειαι. Ἔχομεν πρῶτον τὰς προμηθείας τροφίμων καὶ ἔπειτα τὰς προμηθείας φαρμάκων. Διὰ τὴν προμήθειαν τροφίμων ἐλέχθη καὶ ἐβεβαιώθη καὶ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας ἢ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ οἱουδήποτε αἰτοῦντος, πᾶσαν πληροφορίαν, τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, ὅτι αἱ χορηγήσεις πρὸς τὸ Σισμανόγλειον κατὰ μίαν μεγάλην περίοδον ἐγένοντο μὲ τιμὰς 15% ἀνωτέρας τῆς τιμῆς λιανικῆς πωλήσεως. Καὶ ὅτι εἰς τὰς τιμὰς αὐτὰς αἱ ἀπὸ τοῦ 1948 καὶ ἐπέκεινα, δι’ ἕνα διάστημα, πρόσθετος αὔξησις ἄλλων 11%. Ἔχομεν δηλαδὴ προμηθείας αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μὲ τιμὰς 26% ἐπάνω ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς λιανικῆς πωλήσεως. Ὅσοι γνωρίζουν κατὰ ποῖον τρόπον γίνονται αἱ Κρατικαὶ προμήθειαι καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἡ Ὑπηρεσία Κρατικῶν Προμηθειῶν πληρώνει ὅσα ἀγοράζει διὰ τὰ Κρατικὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, δύναται νὰ ἀντιληφθῇ ποῖον τεράστιον περιθώριον κέρδους διὰ τὸν ὑπευθύνως διαχειριζόμενον τὰ τοῦ «Σισμανογλείου» ἀφίνει ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Καὶ ἔχομεν δυστυχῶς δ’ αὐτὸν ἐπίσης καταφώρους περιπτώσεις προμηθείας φαρμάκων εἰς ὑψηλὰς τιμάς. Ἔχω εἰς τὸν φάκελλόν μου φωτοτυπίας ἀποδείξεων παραλαβῆς φαρμάκων ἐκ τῶν ὁποίων σαφέστατα συνάγεται ὅτι τὰ φάρμακα ἐφ’ ὅσον ἐχορηγοῦντο ταῦτα ἀπὸ τὸ φαρμακεῖον Δεμένεγα, περὶ τοῦ ὁποίου ἀμέσως θὰ ὁμιλήσω, ἐπληρώνοντο εἰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι ἐνίοτε ὑπερέβαινον τὸ 100% τῶν τιμῶν εἰς τὰς ὁποίας ἐπληρώνοντο πάλιν ἀπὸ τὸ «Σισμανόγλειον» τὰ αὐτὰ φάρμακα εἰς ἄλλους ὅμως προμηθευτάς. Τὸ φαρμακεῖον Δεμένεγα, ἔχει μίαν μικρὰν ἱστορίαν τὴν ὁποίαν εἶναι χρήσιμον νὰ τὴν ἀκούσητε. Τὸ φαρμακεῖον τοῦτο ἔγινε ὑπὸ μορφὴν ἑταιρείας ἀπὸ τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ ἀπὸ χρήματα τοῦ μακαρίτου Σισμάνογλου καὶ ἀπὸ μικρὸν ποσὸν τὸ ὁποῖον διέθεσεν ὁ κ. Δεμένεγας. Καὶ τὸ φαρμακεῖον αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ὑπὸ διπλῆν ἰδιότητα μετεῖχεν ἐπώλει εἰς διπλασίας τιμὰς τὰ φάρμακα πρὸς τὸ «Σισμανόγλειον». Ἀξίζει δὲ νὰ σημειωθῇ ὅτι ὅταν τελικῶς ἔληξεν ἡ ἰσχὺς τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς εὑρέθη ὅτι εἶχεν ἀναλωθῇ καὶ ὁλόκληρον τὸ κεφάλαιον τῶν 800.000 περίπου σημερινῶν δραχμῶν καὶ δὲν ἀπέμεινε παρὰ περίπου τὸ 10% τούτου. Αὐτὰ κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῶν προσχημάτων ὑπάγονται σαφέστερον ὑπὸ τὸν ποινικὸν νόμον καὶ ἀναντιρρήτως θεμελιοῦν τὸ ἀδίκημα τῆς ἀπιστίας. Εἶναι συνεπῶς σαφὲς ὅτι πέραν τοῦ βασικοῦ προβλήματος τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἡ διαθήκη τοῦ Σισμάνογλου, ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον συνετάγη καὶ οἱ ἀπαράδεκτοι ὅροι τοὺς ὁποίους περιέχει ἀντιμετωπίζομεν ἐν συνεχείᾳ μίαν ἁρπακτικὴν διάθεσιν ἡ ὁποία ἐμπίπτει σαφέστατα μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξεν ἡ πολιτεία τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ εἰς τὸ «Σισμανόγλειον». Ὅπως ἦτο ἑπόμενον, τοῦτο δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ πουθενὰ ἀλλοῦ παρὰ εἰς τὴν χρεωκοπίαν τοῦ Ἱδρύματος. Ἐπίσης δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ παρὰ εἰς τὴν ἐκτροπὴν τοῦ ἱδρύματος ἀπὸ τὸν σκοπὸν πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπέβλεψεν ὁ εὐεργέτης. Καὶ τὰ πρῶτα συμπτώματα τῆς ἀπαραδέκτου καταστάσεως ἡ ὁποία ἐπεκράτει εἰς τὸ Σισμανόγλειον ἐφάνησαν πολὺ ἐνωρίς. Ἤδη ἀπὸ ἐτῶν κοινὴ ἦτο ἡ πεποίθησις ὅτι ἡ διαχείρισις τοῦ Σισμανογλείου ἦτο ἀνώμαλος. Ἤδη ἀπὸ μακροῦ χρόνου, αἱ ἀναθυμιάσεις τοῦ ὀχετοῦ τοῦ «Σισμανογλείου» ὅπως ὀρθότατα παρεδέχθη καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη, ἦσαν αἰσθηταὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὰ ὅσα ἐγένοντο ἐκεῖ συνεζητοῦντο εἰς τὰς τριόδους. Ἦλθον ὅμως καὶ εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ ἔφθασαν καὶ ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τοῦτο συνέβη ὅταν ὁ ἀξιότιμος σημερινὸς Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας ὁ κ. Ψαρρέας, μετ’ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων, ὑπέβαλον τὴν πρώτην ἐρώτησιν ἡ ὁποία ἐν συνεχείᾳ μετετράπη εἰς ἐπερώτησιν, χωρὶς δυστυχῶς ποτὲ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συζητηθῇ. Ἀποτέλεσμα τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς ἡ ὁποία ὑπεβλήθη τὰς ἀρχὰς τοῦ 1954 ὑπῆρξε νὰ σταλῇ εἰδικὸς ἐπιθεωρητὴς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε μακρὰν καὶ ἐμπεριστατωμένην ἔκθεσιν περὶ τῶν ὅσων συνέβαινον εἰς τὸ «Σισμανόγλειον». Πρέπει νὰ προσθέσω ὅτι δυνάμει εἰδικῆς ρητῆς διατάξεως τῆς διαθήκης ἀπηγορεύετο οἱοσδήποτε ἔλεγχος τῆς διαχειρίσεως εἰς «Σισμανόγλειον» ἐπὶ ποινῇ ἐκπτώσεως τοῦ κληροδοτήματος ἀπὸ τὸν σκοπόν του καὶ παραχωρήσεως τούτου εἰς τοὺς ὑποκαταστάτους κληρονόμους. Ἦσαν δὲ ὑποκατάστατοι κληρονόμοι ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ διὰ 75% καὶ ὁ κ. Βάλληνδας, ὁ ἕτερος ἐκλεκτὸς συντάκτης τῆς διαθήκης, κατὰ 25%. Δὲν κατέστη κατὰ συνέπειαν δυνατὸν νὰ γίνῃ οὐσιαστικὸς ἔλεγχος, ἀλλὰ περιωρίσθη ὁ Ἐπιθεωρητὴς κ. Κωτούλας εἰς τὸ νὰ διαπιστώσῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπέπεσαν εἰς τὴν ἀντίληψίν του ἀπὸ τὴν πρώτην ἔρευναν. Χαρακτηριστικὸν εἶναι ὅτι κατὰ τὸν κ. Κωτούλαν ἡ Διοίκησις τοῦ «Σισμανογλείου» δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ λάβῃ γνῶσιν οὔτε καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητ. Συμβουλίου τοῦ ἱδρύματος. Καὶ ὅμως ὁ κ. Κωτούλας, κατέστη δυνατὸν νὰ διαπιστώσῃ ὡρισμένας ἀνωμαλίας. Κυρίως δὲ κατέστη δυνατὸν νὰ διαπιστώσῃ ὅτι τὸ «Σισμανόγλειον» ἐξετράπη τοῦ προορισμοῦ καὶ ὅτι δὲν νοσηλεύει τὸν ἀριθμὸν τῶν δωρεὰν ἀσθενῶν τὸν ὁποῖον ὑπὸ τῆς ἱδρυτικῆς του πράξεως, ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ νοσηλεύῃ. Ἡ ἀρχικὴ πρόβλεψις κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸ «Σισμανόγλειον» ἦτο νὰ διαθέτῃ 250 κλίνας, καὶ ἐπὶ τούτῳ κατεσκευάσθη. Ἐξ αὐτῶν δὲ αἱ 150 κλῖναι, κατὰ τὴν θέλησιν τοῦ Σισμάνογλου, ἔπρεπε νὰ διατίθενται πρὸς δωρεὰν νοσηλευομένους ἀσθενεῖς. Αἱ κλῖναι τοῦ «Σισμανογλείου ηὐξήθησαν ραγδαίως μὲ τὴν πάροδον τῶν ἐτῶν καὶ ὑπερέβησαν τὰς 600. Τοῦτο ἔγινε φυσικὰ εἰς βάρος τῆς ποιότητος παρεχομένης περιθάλψεως διότι δὲν ἐκτίσθησαν καινούργιοι χῶροι ἀλλὰ ἐχρησιμοποιήθησαν ὅλοι οἱ διάδρομοι, τὰ ἑστιατόρια, ὁλόκληρος ἡ πρώτη θέσις, καὶ ἀκόμη συνεπτύχθησαν εἰς τοὺς ὑπολοίπους θαλάμους οἱ ἀσθενεῖς. Ἐνῷ ὅμως θὰ ἀνέμενε κανεὶς ὅταν τὸ «Σισμανόγλειον» ἐπρόκειτο νὰ εἶναι εἰς θέσιν μὲ 100 ἀσθενεῖς οἱ ὁποῖοι πληρώνουν καὶ μὲ 150 δωρεάν, νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ ἔξοδά του, θὰ ἦτο εὔλογον νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ὅτι ὅταν οἱ ἄρρωστοι ἔφθαναν εἰς τοὺς 600, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατηρήσῃ τὴν αὐτὴν τοὐλάχιστον ἀναλογίαν τῶν δωρεὰν ἀσθενῶν, ἐν τούτοις ὁ ἀριθμὸς τῶν δωρεὰν ἀσθενῶν ὄχι μόνον δὲν αὐξάνεται ἀλλὰ μειοῦται. Καὶ ὅπως διαπιστώνει ὁ κ. Κωτούλας εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ἤδη ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1954 τὸ ποσοστὸν τῶν δωρεὰν ἀσθενῶν, ἀπὸ 60% ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶναι, ἔπεσε εἰς τὰ 18%. Εὐλόγως διερωτᾶται κανείς, εἶναι πλέον τὸ «Σισμανόγλειον» ἵδρυμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κοινωνικὸν προορισμὸν ἢ εἶναι ἵδρυμα τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ; Ἦτο γνωστόν, κατὰ συνέπειαν, εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι τὸ «Σισμανόγλειον» εἶχεν ἐκτραπῆ τοῦ βασικοῦ του προορισμοῦ, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνετο εἰς τὴν θέλησιν τοῦ διαθέτου καὶ ὅτι ἐξυπηρέτει τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Καὶ ἐπιπροσθέτως ἦτο ἤδη γνωστὸν ὅτι ὑπῆρχον ἀνωμαλίαι καὶ τὰς ἀνωμαλίας αὐτὰς τὰς ἐγνώριζε, πρῶτος ἐξ ὅλων, ὁ σημερινὸς Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας κ. Ψαρρέας, ὁ ὁποῖος ἐπανειλημμένως εἶχεν ἐκφρασθῆ περὶ τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς «Σισμανόγλειον». Οὕτω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς πολὺ ἁδρὰς καὶ πολὺ γενικὰς γραμμὰς ἔχετε μίαν εἰκόνα τοῦ πρωτοφανοῦς αὐτοῦ διὰ τὰ χρονικὰ τῆς χώρας μας σκανδάλου, τῆς πρωτοφανοῦς αὐτῆς περιπτώσεως κατὰ τὴν ὁποίαν ἕνα κληροδότημα τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ ὡρισμένους σκοπούς, ἐκτρέπεται πλήρως τοῦ προορισμοῦ του, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς νοσηρᾶς καὶ ἐπιβλαβοῦς ἐπιρροῆς ἐπὶ τοῦ γηραιοῦ Σισμάνογλου ὁ ὁποῖος συνέταξε μίαν διαθήκην εἰς τὰ μέτρα τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ τοῦ κ. Βάλληνδα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῆς ἐν συνεχείᾳ ληστρικῆς καὶ παρανόμου ἐκμεταλλεύσεως τῆς περιουσίας αὐτῆς βάσει τῆς ἀπαραδέκτου διαθήκης τοῦ 1950. Ἡ πρόθεσίς μου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι νὰ συζητήσω τὸ θέμα ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, καὶ νὰ ἐξετάσω ἂν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἔπραξε τὸ χρέος της. Καὶ διὰ νὰ προχωρήσω πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ὀφείλω νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ μέχρι τῶν τελευταίων ἐκλογῶν δὲν ὑπῆρξε πολιτευόμενος. Ἐμφανίζεται ἀπροόπτως μίαν ὡραίαν ἡμέραν ὑποψήφιος τῆς ΕΡΕ, εἰς τὸν Συνδυασμὸν Δωδεκανήσου. Καὶ μάλιστα ἐμφανίζεται ὡς ἡγούμενος τοῦ ἐκεῖ συνδυασμοῦ. Κατέρχεται καὶ διεξάγει ἐκλογικὸν ἀγῶνα πολυτελέστατον μὲ ἀφθονίαν οἰκονομικῶν μέσων, ταυτοχρόνως δὲ ἐπαίρεται διὰ τὸν πλοῦτον του καὶ ἐμφανίζει ὡς προεκλογικὸν ἐπιχείρημα εἰς δημοσίας συγκεντρώσεις ὅτι εἶναι «εἷς ἐκ τῶν πλουσιωτέρων Ἑλλήνων». Πρῶτον θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἀνακύπτει διὰ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Καραμανλῆ, εἶναι πῶς ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, ὁ ὁποῖος ἦτο ἤδη γνωστὸς ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε δρᾶσιν του, περιελήφθη εἰς τὸν συνδυασμὸν τῆς ΕΡΕ καὶ ἔγινεν ὑποψήφιος καὶ ἐν συνεχείᾳ κυβερνητικὸς βουλευτής. Ἐὰν δὲν εἶχον μεσολαβήσει τὰ ὅσα ἠκούσατε, ἐὰν δὲν ἦσαν γνωστὰ τὰ ὅσα συνέβησαν, ἀναμφισβητήτως οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ ψέξῃ κανένα δι’ ἄγνοιαν. Ἄγνοια ὅμως δὲν ὑπῆρχε πλέον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἐν συνεχείᾳ δὲ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ βίου τῆς παρούσης Κυβερνήσεως συνέβησαν αἱ γνωσταὶ ἐξελίξεις, αἱ ὁποῖαι ἐκράτησαν εἰς ἀναστάτωσιν καὶ συγκίνησιν τὴν δημοσίαν κοινὴν γνώμην. Μετὰ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου ὅταν πλέον εἶχεν ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἀπομυζήσει κάθε ἰκμάδα ζωῆς καὶ εἶχεν ἐξαντλήσει ὅλας τὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας παρεῖχε τὸ Σισμανόγλειον, τοῦτο ἐγκατελείφθη εἰς τὴν τύχην του. Ἤρχισε νὰ γίνεται γνωστὸν ὅτι οἱ ὑπάλληλοι, τὸ προσωπικὸν καὶ οἱ ἰατροὶ δὲν πληρώνονται, ἤρχισε νὰ γίνεται γνωστὸν ὅτι δὲν παρείχετο ἡ δέουσα ἰατρικὴ ἀρωγὴ καὶ περίθαλψις, ἤρχισε νὰ γίνεται γνωστὸν, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἐπεδότησε τὸ Σισμανόγλειον. Ἀναμφισβήτητον γεγονός, διότι ἐπιθυμῶ εἰς ὅλην τὴν κριτικὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκήσω νὰ εἶμαι ἀπολύτως δίκαιος, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἐπεδότησε τὸ Σισμανόγλειον. Ἀναμσβητήτως, ὅμως, ὅταν ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ εὑρέθη πρὸ τῆς ἀδυσωπήτου ἀνάγκης νὰ κάμῃ κάτι διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν μοιραίαν ἐξέλιξιν καὶ καταστροφήν, πρὸς τὴν ὁποίαν ἔβαινεν τὸ ἵδρυμα, ἀναμφισβητήτως, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης καὶ πέραν ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ὡς κυβερνητικὸς βουλευτής, ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ τῶν ὁποίων ἀνεζήτησε τὴν λύσιν, ἡ ὁποία θὰ τὸν ἐξυπηρέτει. Θὰ ἦτο εὔλογον ἐὰν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπήντα εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ ὅτι, ἐφ’ ὅσον τὰ πράγματα περιέστησαν, εἰς ὃ σημεῖον περιέστησαν, ὀφείλει νὰ ἀπομακρυνθῇ, νὰ γίνῃ ὁ ἀπαραίτητος διαχειριστικὸς ἔλεγχος, νὰ παραπεμφθῇ τυχὸν εἰς τὴν δικαιοσύνην ὑπόθεσις καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Τοῦτο δυστυχῶς δὲν ἔγινεν. Ἤδη ἀπὸ μηνῶν εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ θέμα τοῦ Σισμανογλείου ἀπησχόλει τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως ἀπησχόλησε τοὺς δύο ἁρμοδίους ὑπουργούς, τὴν ἀξιότιμον κυρίαν ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ τὸν κύριον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Μᾶς εἶπεν χθὲς ἡ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπησχολήθη μὲ τὸ θέμα τοῦ Σισμανογλείου μετὰ ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθη εἰς αὐτὴν τὸ πρακτικὸν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ διοικητικὸν συμβούλιον ἐζήτει τὴν ἀλλαγὴν τοῦ σκοποῦ καὶ τὴν κρατικοποίησιν τοῦ ἱδρύματος. Θέλω νὰ πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔσφαλεν ἡ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ὅταν ἔκαμε τὴν ἀνακριβῆ αὐτὴν δήλωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διότι θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἀμέσως ἀποσπάσματα ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι περισσότερον ἀπὸ ἕνα μῆνα πρὶν ὁ ἀξιότιμος κ. Θηβαῖος εἶχεν πληροφορήσει τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρ. 35 καὶ τὴν κοινὴν γνώμην περὶ τῆς ἐπικειμένης κρατικοποιήσεως τοῦ Σισμανογλείου. Εἰς τὴν συνεδρίσαιν τῆς 23.8.1956, Συνεδρίασις Κʹ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Θηβαῖος, ἀπαντῶν εἰς σχετικὴν μὲ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν κωφαλάλων ἐρώτησιν τοῦ κ. Κοκκέβη, εἶπεν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Σᾶς πληροφορῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου εὑρισκόμεθα εἰς ἀναζήτησιν πόρων διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἤδη εὐτυχῶς τὸ Σισμανόγλειον παραχωρεῖ τὸ κτίριόν του καὶ συντόμως θὰ μεταφερθῇ ἐκεῖ τὸ κρατικὸν νοσοκομεῖον». Δηλαδὴ ὁ κ. Θηβαῖος, ἐγνώριζε καλῶς ὅτι πρόκειται νὰ παραχωρήσῃ τὸ Σισμανόγλειον τὸ κτίριόν του ἕνα μῆνα προτοῦ τὸ ἀποφασίσῃ τὸ διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Σισμανογλείου. Τοῦτο νομίζω ὅτι δὲν ἀφήνει καμμίαν ἀμφιβολίαν περὶ τοῦ ὅτι ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸν κ. Θηβαῖον καὶ τὴν κ. Τσαλδάρη, ἐπροχώρησαν εἰς τὴν λύσιν περὶ τῆς ὁποίας θὰ σᾶς ὁμιλήσω ἀμέσως. Ἄλλωστε ἀποδεικνύεται τοῦτο καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλο γεγονός. Εἰς τὰς 28 Σεπτεμβρίου ἐξεδόθη καὶ εἰς τὰς 29 Σεπτεμβρίου διεβιβάσθη τὸ πρακτικὸν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σισμανογλείου καὶ εἰς τὰς 30 Σεπτεμβρίου ὁ κ. Θηβαῖος δίδει εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Κυριακῆς μάλιστα, αἱ ὁποῖαι τυπώνονται καὶ ἐνωρίτερον, δηλώσεις ἀπὸ τὰς ὁποίας φαίνεται γνωρίζων πλήρως καὶ ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ τὸ θέμα τοῦ Σισμανογλείου, δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας, ἐν ἀρχῇ μάλιστα ἀνέφερε, ὅτι ὁ τύπος δημιουργεῖ θόρυβον μὲ τὴν ὕποπτον πρόθεσιν νὰ ἐμφανίσῃ ὡς σκάνδαλον, τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἀναμφισβητήτως εὑρισκόμεθα τότε ἀκόμη εἰς τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐτόλμα ἀκόμη νὰ ὁμιλῇ περὶ σκανδάλου τοῦ τύπου, διότι τώρα δυστυχῶς δι’ αὐτὴν ὅλοι ὁμιλοῦν περὶ σκανδάλου τοῦ Σισμανογλείου, καὶ εἶναι βέβαιον συνεπῶς ὅτι κατόπιν προεργασίας, ἡ ὁποία ἀποδεικνύεται καὶ ὁμολογεῖται ἐπισήμως διὰ τῶν πρακτικῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, κατόπιν προεργασίας τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὸν κυβερνητικὸν βουλευτήν της, διετυπώθη τὸ νομοσχέδιον περὶ κρατικοποιήσεως τοῦ Σισμανογλείου. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως ἦτο εὔλογον καὶ φυσικόν, ἐβλήθη ἀπὸ τὸν τύπον. Ἀναμφισβητήτως αἱ δύο ἢ αἱ τρεῖς ἴσως ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ σκάνδαλον τοῦ Σισμανογλείου, προσέφερον πολύτιμον ὑπηρεσίαν πρὸς τὸν τόπον, διότι ἐγκαίρως ἐνημέρωσαν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἠμπόδισαν τὴν πραγματοποίησιν ἑνὸς σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἴσως θὰ ἐπετύγχανε. Ὁ τύπος ἤδη εἶχε γράψει, τὸ ζήτημα εἶχεν ἔλθει εἰς τὸ προσκήνιον, ἡ κοινὴ γνώμη εἶχεν ἤδη συγκινηθῆ καὶ περίπου χρονικῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν συμπίπτει ἡ προετοιμασία τοῦ κυβερνητικοῦ σχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐκρατικοποιεῖτο τὸ Σισμανόγλειον. Τί λέγει ὅμως ὁ νόμος αὐτός; Ὁ νόμος αὐτὸς ἀποβλέπει εἰς τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν ἀποτέλεσμα. Ἀφοῦ ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ὠφελήθη ὅσον ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τὸ Σισμανόγλειον, ἀφοῦ ἐξήντλησε καὶ τὴν τελευταίαν ἰκμάδα τοῦ ἱδρύματος, ἔπρεπε νὰ εὕρῃ εὔσχημον τρόπον νὰ ἀπαλλαγῇ καὶ ὁ εὐσχημότατος τρόπος διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ, ἦτο ἡ ὁδὸς τῆς κρατικοποιήσεως. Πρὸς τοῦτο ἔπρεπε νὰ διαπιστωθῇ τὸ ἔλλειμμα, ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ θελήσῃ νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔλλειμμα καὶ ἔπρεπε τὸ Νοσοκομεῖον νὰ γίνῃ κρατικόν. Ἔτσι τὰ πάντα θὰ ἐσταματοῦσαν καὶ ὁ ἄμεσος κίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἐπεκρέματο ἐπὶ τῆς κεφαλῆς του θὰ ἀπέλειπε καὶ ὅλαι αἱ ἀνωμαλίαι, τὰ ἐνοχλήματα καὶ αἱ παραβάσεις τοῦ ποινικοῦ νόμου θὰ παρεπέμποντο εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας. Διότι τὸ προσωπικὸν τοῦ Σισμανογλείου ἔμεινεν ἀπλήρωτον ἀπὸ τοῦ Μαρτίου ἢ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ δὲν ἠμποροῦσε νὰ πληρώσῃ ἀπὸ τοὺς πόρους τοὺς ἐναπομείναντας τοῦ ἱδρύματος, τὸ προσωπικὸν ἐφώναζε, οἱ ἄρρωστοι ἐξεδιώκοντο κακὴν κακῶς ἀπὸ τὸ Σισμανόγλειον καὶ δὲν τοὺς παρείχετο τροφή. Φυσικὸν εἶναι, ὅταν ἀναμοχλεύεται αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ τὸ προσωπικόν, ἀπὸ τοὺς ἀρρώστους, ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην, φυσικὸν ἦτο νὰ ὁδηγηθῶμεν κάποτε εἰς κάποιον κρατικὸν ἔλεγχον καὶ αὐτὸν τὸν ἔλεγχον ἤθελε νὰ τὸν ἀποφύγῃ ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ εἰς τοῦτο τὸν ἐβοήθησεν ἡ Κυβέρνησις καταθέτουσα τὸ νομοσχέδιον αὐτό, Διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς θὰ ἐλύοντο τὰ θέματα αὐτὰ καὶ ἐπληρώνετο τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέμενεν ὡς προσωπικὸν κρατικοῦ νοσοκομείου, τὸ θέμα ἠλπίζετο ὅτι δὲν θὰ εἶχε συνέχεια. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κρατικοποιεῖ τὸ Σισμανόγλειον καὶ περιλαμβάνει καὶ τὸ ἄρθρον 4, διὰ τοῦ ὁποίου ἔγινε καὶ χθὲς συζήτησις καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμῶ καὶ πάλιν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, κύριοι συνάδελφοι. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐδάφιον 2 ἀναφέρεται ὅτι ὡρισμέναι ὀφειλαὶ τοῦ Σισμανογλείου καὶ μάλιστα αἱ περισσότερον ἠθικῶς θεμελιωμέναι, δηλαδή, ἀμοιβαὶ προσωπικοῦ καὶ συναλλαγματικαὶ καὶ δάνεια συναφθέντα μέχρις ὡρισμένης ἡμερομηνίας, στηριζόμενα ἐπὶ δημοσίων ἐγγράφων κλπ. θὰ ἐκκαθαρισθῶσι κατὰ μίαν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν προέβλεπε τὸ ἄρθρον 6, διὰ συμβιβασμῶν, περικοπτόμεναι. Δηλαδή, ἐνῷ αὐτὰ συνέβαινον διὰ τὸ προσωπικὸν εἰδικῶς ὡς πρὸς τὰς ἀποδοχὰς τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ τῶν νομ. συμβούλων καὶ τῶν δικηγόρων προεβλέποντο διάφοροι ρυθμίσεις. Εἰς τὸ ἐδάφιον 4 ὁρίζεται ὅτι αἱ ὀφειλαὶ αὐταὶ δὲν συμπεριλαμβάνονται εἰς τὰς ἐν παραγρ. 1 ὀφειλάς, καὶ προστίθεται ἐν συνεχείᾳ ὅτι σύμβασις τῶν ὡς ἄνω προσώπων θὰ λυθῇ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἰσχύος τοῦ Ν.Δ. Δηλαδὴ τὸ προσωπικὸν θὰ συνεβιβάζετο μὲ τὸ ἵδρυμα καὶ δι’ αὐτὸ ὁ κ. Θηβαῖος εἶπεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν κληροδοτημάτων ὅτι ἐνῶ αἱ ὀφειλαὶ εἶναι 18 ἑκατ. ἐλπίζει ὅτι μὲ 8 ἑκατ. θὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα. Διὰ τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ ὅμως εἰδικῶς ἐλαμβάνετο πρόνοια νὰ λάβῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὰς τεραστίας καὶ ἀνηθίκους ἀποδοχάς του καὶ νὰ φύγῃ μετὰ πάσης τιμῆς.

§26Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν δίδετε εἶναι ἀνακριβής.

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ προσθέσω καὶ κάτι παραπάνω. Ὁ κ. Θηβαῖος ἀπαντῶν χθὲς εἰς τὸν κ. Τσουκαλᾶν εἶπεν ὅτι παρεισέφρυσε λάθος ἀντιγραφῆς καὶ ὅτι τὸ ἐδάφ. α ἔπρεπε νὰ ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐν παρ. 2 καὶ ὄχι εἰς τὰς ἐν παραγρ. 1 ὀφειλάς. Νομίζω ὅμως ὅταν ἔχωμεν ὅλα τὰ δεδομένα τῶν σχεδίων αὐτῶν, ὅταν ἔχωμεν ὅλα τὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα συμπίπτουν, καὶ ὅταν ἀκόμη ἔχωμεν δημοσιευμένον τὸ κείμενον εἰς Κυβερνητικὴν ἐφημερίδα, καὶ τὸ κείμενον αὐτὸ δὲν συμφωνεῖ μὲ ὅσα θέλει νὰ ὑποστηρίξῃ σήμερον ὁ κ. Θηβαῖος, εἶναι δύσκολον νὰ πιστεύσῃ τις ὅτι πρόκειται περὶ ἀντιγραφικοῦ λάθους. Ἐν πάση περιπτώσει τὸ νομοθέτημα αὐτὸ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ὁ τύπος ἐκατηγόρησεν ἀνοικτὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀνεκάλεσε τὰ σχέδιά της καὶ ἦτο φυσικὸν πρὸ τοῦ θορύβου καὶ τοῦ σκανδάλου τὸ ὁποῖον ἀπεκαλύπτετο νὰ διστάσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ πρώτη πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ στείλῃ τρεῖς Ἐλεγκτὰς διὰ νὰ ἐλέγξουν δῆθεν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ἱδρύματος. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πρέπει νὰ προσέξητε ἰδιαιτέρως κ. συνάδελφοι ἡ Κυβέρνησις προκειμένου νὰ ἑτοιμάσῃ τὸν νόμον τὸν ὁποῖον εἶχεν ἀποφασίσει πολὺ προτοῦ λάβῃ τὴν πρότασιν τοῦ Διοικητ. Συμβουλίου τοῦ Σισμανογλείου, ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ τί ὀφείλει τὸ Σισμανόγλειον καὶ ἔστειλε τρεῖς ἐλεγκτὰς οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον καμμίαν ἄλλην ἐντολὴν παρὰ νὰ διαπιστώσουν τὸ παθητικὸν τοῦ ἱδρύματος, τὸ ὁποῖον ὡς διεπιστώθη ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δεκαοκτὼ ἑκατομ. δραχ. τοῦτο ὅμως ἀναμφισβητήτως ἀπετέλει καὶ ἐπιθυμίαν τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ ὁ ὁποῖος ἐπεθύμει ὅπως ἀπερχόμενος, νὰ ἀπέλθῃ μὲ ὅλας τὰς τιμὰς καὶ ἤθελεν ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ ὅλα τὰ χρέη, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ διαπιστωθοῦν. Πολὺ ἀργότερα ἐγένετο ἀληθὴς διαχειριστικὸς ἔλεγχος ὁ ὁποῖος συνεχίζεται καὶ σήμερον. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐσκέπτετο ἀρχικῶς νὰ τὸ καταθέσῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν χωρὶς κἄν νὰ τὸ ὑποβάλῃ προηγουμένως εἰς τὸ ἁρμόδιον συμβούλιον τῶν Ἐθνικῶν κληροδοτημάτων. Ἐπειδὴ ὅμως ἔγραφε καὶ πάλιν ὁ τύπος καὶ ἰδία ἡ «Ἑστία» ἡ ὁποία ἐτόνισε τὴν ἀνάγκην συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα νὰ ἀποφανθῇ προηγουμένως τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, παρεπέμφθη τελικῶς ἐκεῖ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω μίαν ἀνακρίβειαν ἡ ὁποία ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶπεν οὗτος χθὲς ὅτι τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων δὲν ἀπέρριψε τὸ Νομοσχέδιον. Τοῦ παρετήρησα, ὅτι τὸ ἀπέρριψεν μετὰ πάσης τιμῆς. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας κ. συνάδελφοι τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων τῆς 30.10.56, τὸ ὁποῖον ἀπέρριψε παμψηφεὶ —πλὴν ἑνὸς— τὸ νομοθέτημα τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Προνοίας.

§28Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ τὸ ἀναγνώσητε.

§29Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀξίζει κ. συνάδελφοι νὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου ὅταν ἔλαβε τὴν ἐν λόγω ἀπόφασιν. Ἀπετελεῖτο ἀπὸ τοὺς ἑξῆς «ἀναγινώσκει... Συνεδρίασις 17η Τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1956, ἡμέρα Τρίτη Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν 30ην Ὀκτωβρίου 1956, ἡμέραν Τρίτην καὶ ὥραν 6 μ. μ., τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων συνῆλθεν εἰς συνεδρίασιν ἐν τῷ Κεντρικῷ Καταστήματι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐν τῷ ἰδιαιτέρῳ γραφείῳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Προέδρου του κ. Σωτ. Σολιώτη, Προέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, παρόντων τῶν κ. κ. 1) Κ. Καυκᾶ Ἀρεοπαγίτου, Ἀντιπροέδρου 2) Θεοδ. Μερτικοπούλου, Γενικοῦ Διευθυντοῦ Φορολογίας Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, 3) Ἀνδρ. Ψαρρᾶ, Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, 4) Κωνστ. Βεναρδῆ, Διευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, 5) Πέτρου Γουναράκη, Δικηγόρου, 6) Κύρου Δημοσιογράφου, τακτικῶν μελῶν καὶ 7) Πέτρου Μαριολέα, Διευθυντοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, ἀναπληροῦντος νομίμως τὸν κωλυόμενον καὶ μὴ προσελθόντα Διοικητὴν τῆς αὐτῆς Τραπέζης, παρισταμένου ἅμα καὶ τοῦ Γραμματέως αὐτοῦ κ. Ἀριστ. Ἰωαννίδου, Εἰσηγητοῦ παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων. Τὰ λοιπὰ μέλη κληθέντα δὲν προσῆλθον. Τοῦ Συμβουλίου εὑρισκομένου οὕτως ἐν ἀπαρτίᾳ, ὁ Πρόεδρος ἐκήρυξεν τὴν ἔναρξιν τῆς Συνεδριάσεως. Ι. Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης ὑπ’ ἀριθ. 16 τῆς 23ης Ὀκτωβρίου 1956 συνεδριάσεως τοῦ Συμβουλίου. ΙΙ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν ταύτην παρέστησαν καὶ οἱ κ. κ. Χρῆστος Θηβαῖος, Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ Ι. Ψαρρέας, Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. ΙΙΙ. Ἀρχομένης τῆς συζητήσεως τοῦ μόνου θέματος τῆς ἡμερησίας διατάξεως «περὶ ἐγκρίσεως ἢ μὴ σχεδίου Νομ. Διατάγματος «περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων». Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ἰωάννου Α. Σισμάνογλου καὶ τοῦ Οἴκου αὐτοῦ» πρὸς ἵδρυσιν ἑτέρου νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος παρεμφεροῦς σκοποῦ», ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέπτυξε διεξοδικῶς τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως, ὡς ἐξάγεται ἐκ τῶν ἱδρυτικῶν πράξεων τοῦ Ἱδρύματος τούτου, τῶν κυρωθεισῶν διὰ τοῦ Ἀν. Ν. 836) 1948 καὶ τῆς διαθήκης τοῦ Κωνστ. Σισμάνογλου, παρέσχε δὲ συγχρόνως τὰς δεούσας πληροφορίας καὶ τὰ ὑφιστάμενα στοιχεῖα περὶ τῆς ἐν γένει νοσηλευτικῆς καταστάσεως τῆς Χώρας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν φυματίωσιν, καὶ εἰδικώτερον τὰ ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐρεύνης προκύπτοντα στοιχεῖα περὶ τῆς σημερινῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ἱδρύματος, ἅτινα ἐμφανίζουσι ταύτην τραγικήν, δοθέντος ὅτι τὰ ὑφιστάμενα καὶ ἀπαιτητὰ χρέη τοῦ Ἱδρύματος ὑπολογίζεται ὅτι ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν τῶν Δρχ. 18.000.000, ἐνεργοῦνται δὲ κατασχέσεις τρίτων εἰς βάρος τῆς περιουσίας του, μὲ κατάληξιν ἐνδεχομένου πλειστηριασμὸν ταύτης. Πρὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως ἔθεσε τὸ ἐρώτημα κατὰ πόσον τὸ Κράτος θὰ ἠδύνατο ν’ ἀδιαφορήσῃ καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ τοιοῦτον Ἵδρυμα τὸ τελειότερον εἰς τὸ εἶδος του, δυνάμεως 600 περίπου κλινῶν καὶ μὲ πλήρη ἐξοπλισμόν, εἰς τὴν τύχην του ἕρμαιον τῶν δανειστῶν του κ.λ.π. Ἐν συμπεράσματι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν φρονεῖ ὅτι ὁ δωρητὴς καὶ διαθέτης ἠθέλησε πράγματι νὰ βοηθήσῃ τὴν πάσχουσαν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, συνεπῶς συνάδει πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ ἱδρυτοῦ νὰ περισωθῇ τὸ ἵδρυμα τοῦτο ἐφ’ ὅσον μάλιστα θὰ ὑπάρξῃ ὡς ἀντάλλαγμα τὸ συσταθησόμενον Ἵδρυμα ὀργανούμενον καλῶς μὲ πάσας τὰς ἐγγυήσεις χρηστῆς διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως. Διὰ τοὺς λόγους τούτους διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Νομ. Διατάγματος κατεβλήθη προσπάθεια ἐκκαθαρίσεως τῶν ὑφισταμένων χρεῶν τοῦ Ἱδρύματος διὰ τῆς καθοριζομένης ἐν τούτῳ διαδικασίας ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ὑπερβολικὴ ἐπιβάρυνσις τῆς ὑφισταμένης περιουσίας καὶ τοῦ Δημοσίου ἐκ τῶν διαφόρων ἀπαιτήσεων τῶν τρίτων κατ’ αὐτοῦ κ.λ.π. Ἔναντι δὲ τῆς περιελευσομένης εἰς τὸ Δημόσιον σημαντικῆς περιουσίας δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι θὰ ἐπαρκέσῃ ποσὸν δραχ. 8 ἑκατ. διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ὑπαρχόντων χρεῶν τοῦ Σισμανογλείου Ἱδρύματος. Κατ’ ἀκολουθίαν τούτων καὶ δεδομένου ὅτι τὸ Δημόσιον ἠξίωσεν καὶ ἐπέτυχεν τὴν ἐκ μέρους τῶν ὑποκαταστάτων κληρονόμων διὰ δωρεᾶς παραχώρησιν τῆς περιουσίας εἰς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ νέου Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος, παρακαλεῖ τὸ Συμβούλιον, ὅπως μετ’ ἐκτίμησιν τῆς πραγματικῆς καταστάσεως, δεχθῇ νὰ γνωμοδοτήσῃ ὑπὲρ τῆς ἐκδόσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομ. Διατάγματος. IV. Ὁ παριστάμενος κ. Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Συμβουλίου σχετικοὺς στατιστικοὺς πίνακας ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐξέλιξιν τῆς φυματιώσεως, ἐν Ἑλλάδι, καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰς ὑπαρχούσας κενὰς κλίνας, ἐξ ὧν προκύπτει ἐλάττωσις νοσηλευτική, ἐδήλωσεν ὅμως ὅτι δὲν δύναται σήμερον νὰ λεχθῇ προχείρως, ὅτι ὑφίσταται καὶ κάμψις τῆς νόσου ταύτης, καθ’ ὅσον πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται εἰδικωτέρα ἔρευνα καὶ ἐνέργεια συγκεντρώσεως στατιστικῶν στοιχείων κ.λ.π. Ἐν συνεχείᾳ διεξήχθη διαλογικὴ συζήτησις μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν παρισταμένων κ. κ. Ὑπουργῶν. V. Τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν α) τὸν Α.Ν. 836) 1948 «περὶ τοῦ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ι. Α. Σισμάνογλου καὶ τοῦ Οἴκου αὐτοῦ», κυρώσαντα τὰς ἱδρυτικὰς πράξεις τοῦ Σισμανογλείου, β) τὴν ἀπὸ 10.9.1950 διαθήκην τοῦ Κωνστ. Σισμάνογλου ὡς καὶ γ) τὰ στοιχεῖα, ἅτινα ἀνεπτύχθησαν κατὰ τὴν προφορικὴν συζήτησιν, διεπίστωσε, δὲ ὅτι παρὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν τόσων αὐστηρῶν ὅρων τῆς τε ἱδρυτικῆς πράξεως τοῦ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου, τῆς ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Κωνστ. Σισμάνογλου συνταχθείσης καὶ τῆς διαθήκης τούτου, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου, εἰς ὃ περιλαμβάνονται ὡς μέλη καὶ οἱ δύο διὰ τῆς διαθήκης ὁριζόμενοι ὑποκατάστατοι, συγκροτηθὲν διὰ τῆς περιουσίας ἓξ (6) μελῶν, ἐνῷ τοῦτο ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐννέα (9) μέλη (ὅρα ἄρθρ. 1 παρ. 1 τοῦ διὰ τοῦ Διατάγματος τῆς 16.2.1946 κυρωθέντος Ὀργανισμοῦ Φ.Ε.Κ. 56) 20.2.1946) ἀπεφάσισε νὰ ζητήσῃ τὴν διὰ νόμου μεταβολὴν τοῦ σκοποῦ τοῦ δωρητοῦ καὶ διαθέτου (ὅστις συνίστατο εἰς τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν ἐσαεὶ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου, ἔχοντος τοὺς ἐν τῷ ἄρθρῳ πρώτῳ τοῦ Α.Ν. 836) 1948 ἄρθρον 2 τῆς ἀπὸ 8.5.1935 ἱδρυτικῆς πράξεως ἀναφερομένους πέντε εἰδικωτέρους περιορισμοὺς) καὶ διατεθῇ ἡ περιουσία τοῦ Ἱδρύματος διὰ τὴν λειτουργίαν ὑπὸ τοῦ Κράτους νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος λειτουργοῦντος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 2592) 53, ὑπὸ τὸν ρητὸν ὅρον, ὅτι τὸ Κράτος θ’ ἀνελάμβανεν ἀμέσως τὴν ἐξόφλησιν τῶν οἰκονομικῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Ἰνστιτούτου. Συναφῶς ἐπελήφθη καὶ τοῦ ὑπ’ ὄψει του τεθέντος σχεδίου Νομ. Διατάγματος, δι’ οὗ ἐκηρύσσετο ἀνέφικτος, ὁ ὑπὸ τοῦ δωρητοῦ καὶ διαθέτου ὁρισθεὶς σκοπός. Ἔκ τε τοῦ περιεχομένου τῆς ἱδρυτικῆς τοῦ Ἱδρύματος πράξεως καὶ ἰδίως τῆς διαθήκης τοῦ Κωνστ. Σισμάνογλου, συνάγεται, ὅτι μοναδικὸς σκοπὸς τοῦ δωρητοῦ καὶ διαθέτου κατοχυρωθεὶς δι’ αὐστηροτάτων κυρώσεων, εἶναι ἡ λειτουργία Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου πρὸς ἐπιδίωξιν τῶν εἰδικωτέρων προορισμῶν του (ὅρα Α. Ν. 836) 1948, ὡς τὸ ἄρθρον 2 τῆς ἀπὸ 8.5.1935 ἱδρυτικῆς πράξεως). Οἱ συλλογισμοὶ τοῦ Δ. Συμβουλίου, ὅτι κατέστη ἀνέφικτος ὁ σκοπὸς τοῦ διαθέτου εἶναι κυρίως οἱ ἑξῆς: α) Ὅτι λόγῳ τῆς κάμψεως τῆς φυματιώσεως δὲν δύναται αὕτη νὰ θεωρῆται κοινωνικὴ νόσος, β) ὅτι ἡ σημαντικὴ ἐλάττωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν νοσηλευομένων ἐν τῷ Σανατορίῳ τοῦ Ἱδρύματος, ἄγει τὸ Ἵδρυμα εἰς οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον, γ) ὅτι ἡ ἐκπλήρωσις τοῦ κυρίου σκοποῦ τοῦ Ἱδρύματος, ἡ δωρεὰν δηλαδὴ νοσηλεία ἀπόρων, καθίσταται ἐν τῷ προσεχεῖ μέλλοντι ἐξ ἀντικειμένου καὶ ἐξ οἰκονομικῶν λόγων ἐξ ὁλοκλήρου ἀνέφικτος καὶ τέλος ὅτι αἱ κοινωνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ καὶ δημοσιονομικαὶ συνθῆκαι ἀπαγορεύουν τὴν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ, διεπομένου ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομικῆς ὀργανώσεως περαιτέρω ἄσκησιν κοινωνικῆς προνοίας εἰς μείζονα κλίμακα ἄνευ τῆς Κρατικῆς ἀγωγῆς καὶ συμπαραστάσεως». Ἀπετελέσθη δηλαδὴ τὸ Συμβούλιον ἀπὸ ἀνθρώπους ἀκεραίους, ἀπὸ ἀνθρώπους δυναμένους νὰ ἔχουν γνῶσιν καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ πρὸ παντὸς καὶ ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ καὶ πολιτικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργει τὸ συζητούμενον σχέδιον Ν. Δ. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κ. συνάδελφοι, τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξε τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων. Λέγει ἡ ἀπόφασις (ἀναγινώσκει) ........ «Οἱ συλλογισμοὶ οὗτοι οὐδόλως πείθουσιν ὅπως καταλήξῃ τὸ Συμβούλιον εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ σκοπὸς κατέστη ἀπολύτως ἀπραγματοποίητος, ὡς τὸ ἄρθρον 106 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει καὶ ὅτι συνταγματικὸς εἶναι ὁ νόμος ὁ διαθέτων τὴν περιουσίαν διὰ τὴν λειτουργίαν ὑπὸ τοῦ Κράτους Γενικοῦ Νοσοκομείου διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 1) Τὸ θέμα τοῦ βαθμοῦ τοῦ περιορισμοῦ τῆς φυματιώσεως μέχρι σημείου νὰ καταργῶνται τὰ Σανατόρια καὶ δὴ τὰ λειτουργοῦνται οὐχὶ ὡς προσωπικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἀλλὰ τὰ τῶν κοινωφελῶν ἱδρυμάτων, εἶναι τόσον σοβαρὸν καὶ περίπλοκον, ὥστε δὲν δύναται νὰ γίνῃ τοῦτο δεκτὸν ἐπιμόνῃ τῇ ἀορίστῳ βεβαιώσει τοῦ Διοικ. Συμβουλίου. Μόνον μελέτη ἐμπεριστατωμένη ἐξ εἰδικῶν ἰατρῶν καὶ ὑγιεινολόγων, μὴ σχετιζομένων οἰκονομικῶν πρὸς τὸ Φυματιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον, θὰ ἠδύνατο νὰ διαφωτίσῃ τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων περὶ τοῦ τόσον σοβαροῦ θέματος». Δηλαδὴ τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων δὲν ἀποδέχεται ὅτι ὑπάρχει κάμψις τῆς φυματιώσεως. Δεύτερον (ἀναγινώσκει)..... «Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὅτι κατέστη ἀνέφικτος ὁ σκοπὸς τοῦ διαθέτου διὰ λόγους οἰκονομικούς, ἂν δηλονότι τὸ πλεῖστον τῆς περιουσίας τοῦ ἱδρύματος ἐχάθη, ἀλλὰ καὶ ἡ ὕπαρξις οἰκονομικῆς ἀδυναμίας πρὸς λειτουργίαν τοῦ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου δέον νὰ διαπιστωθῇ κατόπιν αὐστηροῦ καὶ ἐμπεριστατωμένου ἐλέγχου καὶ δὴ παρ’ ἁρμοδίων προσώπων, ἐκλεγομένων παρὰ τῆς διοικήσεως καὶ μὴ συνδεομένων πρὸς τὸ ἵδρυμα (Οἰκονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν, ἀνωτάτων Τραπεζιτικῶν κ.λ.π.) ὁπότε θὰ ἐνεφανίζοντο καὶ αἱ αἰτίαι τῆς κακῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ἱδρύματος. Ἄνευ τῆς τοιαύτης διαπιστώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ἱδρύματος, ἀπολυομένης ἐνδεχομένως καὶ τῆς σημερινῆς διοικήσεως καὶ ἀντικαθισταμένης, διὰ προσώπων κύρους καὶ διαθετόντων πνεῦμα περισυλλογῆς, δὲν νομίζει τὸ Συμβούλιον ὅτι δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας τοῦ ἱδρύματος». Γνωρίζει δηλ. τὸ Συμβούλιον Κληροδοτημάτων καὶ ὑποδηλοῖ τὸν Παναμᾶ, ὁ ὁποῖος ἐπικρατεῖ μέσα εἰς τὸ Ἴδρυμα. «Τέλος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀντίληψις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἡ σημειουμένη εἰς τὴν παράγραφον 9 τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεώς του, ὅτι αἱ κοινωνικαί, οἰκονομικαὶ καὶ δημοσιονομικαὶ συνθῆκαι ἀπαγορεύουσι τὴν ἄσκησιν κοινωνικῆς Προνοίας ὑπὸ ὀργανισμῶν διεπομένων ὑπὸ τῶν ἀρχῶν τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομικῆς ὀργανώσεως». Ἀπετέλεσε τοῦτο, κ. συνάδελφοι, ἕνα ἀφελὲς ἐπιχείρημα τῆς προτάσεως τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Σισμανογλείου, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ οἰκονομική, Κοινωνικὴ καὶ Δημοσιονομικὴ συνθήκη, δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἄσκησιν Κοινωνικῆς προνοίας ὑπὸ Ὀργανισμοῦ, δαπάνῃ τῆς ἰδιωτικῆς ὀργανώσεως, ὡς ἐὰν σήμερον αἱ Κοινωνικαί, οἰκονομικαὶ καὶ Δημοσιονομικαὶ συνθῆκαι εἶχον μεταβληθῆ ἀπὸ τοῦ 1950, ὅτε ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ διὰ χειρὸς τοῦ μακαρίτου Σισμάνογλου συνέστησε τὴν διαθήκην του»..... (ἀναγινώσκει). «Ἡ ἀντίληψις αὕτη, ἀντικειμένη ἄντικρυς πρὸς τὴν βούλησιν τοῦ δωρητοῦ καὶ διαθέτου γενομένη δεκτὴ θὰ ἠδύνατο ν’ ἀποτρέψῃ πολλοὺς ἔχοντας σκοπὸν νὰ διαθέσωσι τὴν περιουσίαν των διὰ κοινωφελεῖς σκοπούς, ἐπιτυγχανομένους δι’ ἱδρυμάτων ἰδιωτικῆς φύσεως, ἀπὸ τοῦ ν’ ἀφιερώσωσι τὴν περιουσίαν των ὑπὸ συνθήκας ὁμοίας πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ δωρητοῦ καὶ διαθέτου Κωνστ. Σισμάνογλου ὁριζομένας». Ἔλεγε δηλαδὴ τὸ ἴδιον τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων — κάτι πολὺ ἁπλοῦν — ὅτι ἅμα βγοῦμε καὶ εἴπομεν, ὅτι δὲν ἐπιτυγχάνεται ὁ σκοπὸς αὐτοῦ, διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ Σισμανογλείου, κινδυνεύομεν νὰ ἀποκαρδιώσωμεν τοὺς ἄλλους διαθέτας, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ κάμουν κληροδοτήματα». «Ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας τὸ Συμβούλιον δὲν δύναται νὰ καταλήξῃ εἰς συμπέρασμα ὅτι κατέστη ἀπολύτως ἀπραγματοποίητος ὁ σκοπὸς τοῦ διαθέτου καὶ δωρητοῦ, ὡς ἀπαιτεῖ ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης. Συνεπῶς τὸ ὑπ’ ὄψει σχέδιον Νομοθ. Διατάγματος δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προσαγομένων νῦν στοιχείων, ὡς συνᾶδον πρὸς τὰς γνωστὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος (ἄρθρον 106 ἐπιφυλάσσεται δὲ τὸ Συμβούλιον νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος εὐθὺς ὡς προσαχθῶσι πάντα τ’ ἀνωτέρω σημειωθέντα στοιχεῖα». Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, ὅταν εἶδε τὸ ἔργον νὰ ἀπορρίπτεται μετὰ τιμῶν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, εἶπε — φυσικὰ — ὅτι πρόκειται νὰ προσκομίσῃ καὶ νέα στοιχεῖα καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων τὸ ἀπέρριψε μέν, ἀλλὰ ἐπιφυλάσσεται νὰ τὸ ξανασυζητήσῃ ἐὰν τυχὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς φέρῃ νέα στοιχεῖα. Ἄλλωστε τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ συζητήσῃ οἱονδήποτε σχέδιον τὸ ὁποῖον ἤθελε φέρει ἡ Κυβέρνησις. Ἀποδεικνύεται λοιπὸν ἀπὸ τὸ κείμενον, ὅτι ἀνακριβῶς ἐβεβαίωσε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων δὲν ἀπέρριψε τὸ νομοθέτημά του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, τὰ πράγματα ἐν τῷ μεταξὺ ἔλαβον ραγδαίαν τροπήν. Ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, ὁ ἥρως τοῦ σκανδάλου, εἶχε τὴν ἀτυχῆ ἔμπνευσιν νὰ ὑποβάλῃ μήνυσιν ἐναντίον μιᾶς ἐκ τῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργησαν τὸ ζήτημα. Ἡ ὑπόθεσις ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου καὶ ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου ἔλυσε παρὰ πολλὰ ζητήματα καὶ ἔκρινεν ὁριστικῶς τὸ θέμα, ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίας κοινῆς γνώμης.

§30Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὁ ἔλεγχος ὁ οἰκονομικὸς διετάχθη ὁ πραγματικός, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Κληροδοτημάτων;

§31Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ἔλεγχος ὁ πραγματικὸς διετάχθη, κ. Ὑπουργέ, προτροπῇ τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, τὸ ὁποῖον προκείμενον νὰ ἔχῃ γνώμην, ἠθέλησε νὰ γνωρίζῃ, τί ἀκριβῶς συνέβη εἰς τὸ Σισμανόγλειον. Διετάχθη λοιπὸν κατόπιν συστάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, τὸ ὁποῖον ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν δὲν ᾐσθάνθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§32Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ἐπειδὴ διαστρέφετε τὰ πράγματα καὶ ἀποκρύπτετε ἠθελημένως τὴν ἀλήθειαν, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ ἑξῆς: Ἡ πρώτη διαταγὴ ὑπ’ ἀριθ. 15572 ἐδόθη εἰς τὰς 20 Σεπτεμβρίου 1956. Δι’ αὐτῆς, παρὰ τὸν νόμον καὶ διὰ πρώτην φοράν, διὰ τὰς συγχρόνους Κυβερνήσεις, διετάχθη, ὁ ἔλεγχος ὁ οὐσιαστικός, ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας διὰ τοῦ παρὰ τῷ Συμβουλίῳ Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων κ. Μουσχούλα. Εἰς ἐκτέλεσιν δὲ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου, συνεπληρώθη ὁ ἔλεγχος διὰ δευτέρας διαταγῆς τῆς 31 Ὀκτωβρίου 1956, διὰ τῆς ὁποίας διετάχθησαν, ὅπως διενεργήσουν ὀλίγον καὶ οἱ κ.κ. Κ. Σαμαρτζῆς καὶ Μ. Στεφανίδης, διὰ νὰ συμπληρωθῇ τὸ ἔργον καὶ νὰ καταστήσῃ ἀδιάβλητον τὸν ἔλεγχον. Δηλ. ἡ πρώτη διαταγὴ εἶναι τῆς 27ης Σεπτεμβρίου καὶ μετὰ 33 ἡμέρας ἀκολουθεῖ ἡ δευτέρα διαταγή. Ἐκκρεμοῦντος δὲ τοῦ ἐλέγχου προεκλήθη ἡ συζήτησις αὕτη ὑπὸ τοῦ Κύρου.

§33Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παρατηρεῖτε ἀπὸ τὴν διαταγὴν αὐτήν, ὅτι εἰς ὑπάλληλον τῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων ἀνετέθη νὰ κάμῃ τὸν ἔλεγχον. Καὶ ἀναμφισβητήτως εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς πάντας, ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, τὸ ὁποῖον ἔλαβε αὐτὴν τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε, ἔναντι τοῦ θέματος, ἠξίωσε νὰ γίνῃ ἔλεγχος. Καὶ ὄντως, ὁ ἀρχικὸς διαταχθεὶς ἔλεγχος, κατόπιν τῆς ἀπαιτήσεως αὐτοῦ τοῦ Συμβουλίου, ὡλοκληρώθη τὴν ἑπομένην τῆς ἀποφάσεώς του, διὰ 3 ἐλεγκτῶν, οἱ ὁποῖοι συνεχίζουν καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν ἔλεγχον. Βέβαιον δηλ. εἶναι, ὅτι ὅταν ἡ Κυβέρνησις ὑπεχρεώθη νὰ παραπέμψῃ τὸ ζήτημα εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, τότε ἤρχισε νὰ γίνεται οὐσιαστικὸς ἔλεγχος τῆς διαχειρίσεως τοῦ Σισμανογλείου. Προτοῦ προχωρήσω, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν συμπερασμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξάγονται ἀπὸ ὅσα σᾶς ἐξέθεσα, νομίζω, ὅτι χρήσιμον θὰ εἶναι νὰ ἀντιμετωπίσωμεν εἰς τὴν οὐσίαν τὸ θέμα. Προσωπικῶς πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι πολὺ περισσότερον ἡ ἐπιρροὴ παρὰ τῇ Κυβερνήσει τοῦ Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαεμμανουήλ, ὡδήγησε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ διατυπώσῃ τὸ Νομοθέτημα, περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα, παρὰ αἱ γενικώτεραι ἀντιλήψεις της εἰς τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς ὑγιεινῆς. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐλεγχθῇ αὐτὴν τὴν ὥραν εἶναι, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως Κυβερνητικῆς πολικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τοῦ δέοντος γενέσθαι, ἀορίστως καὶ ἀπροσώπως, πέραν τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ τῶν ἐπιχειρήσεών του, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διαπίστωσις, ὅτι θὰ εἶναι σωστὴ ἡ ἀντίληψις, ὅτι πρέπει νὰ κλείσῃ τὸ Σισμανόγλειον, ὡς φυματιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον καὶ νὰ μετατραπῇ εἰς Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον. Περὶ τῆς φυματιώσεως ἐν Ἑλλάδι, κ. συνάδελφοι, ὀρθὸν εἶναι νὰ λεχθοῦν ὡρισμένα πράγματα, δυστυχῶς εἰς τὸν τόπον μας δὲν ὑπάρχουν πλήρεις στατιστικαί, ἀπὸ τὰς ὁποίας νὰ δύνανται μετὰ βεβαιότητος νὰ πιστοποιηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν φυματικῶν. Ἡ ἀνακάλυψις τῶν νέων φαρμάκων, ἰδίᾳ τοῦ Ριμφὸν καὶ τοῦ Πὰς ἀναμφισβητήτως μετέβαλε ἔν τινι τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν. Δηλαδὴ ὁ ἄρρωστος ὁ ὁποῖος θὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ φάρμακα αὐτὰ ἐπί τι χρονικὸν διάστημα δὲν αἰσθάνεται πλέον τὴν παλαιὰν ὑποκειμενικὴν πίεσιν τῆς ἀρρώστειας, τὴν ὁποίαν προηγουμένως εἶχε, διότι ἐξέλιπον τὰ ἔκδηλα συμπτώματα τῆς φυματιώσεως δηλαδὴ ὁ πυρετός, ἡ ἐφίδρωσις, ὁ βῆχας κ.λ.π. ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν θεραπεύεται πλήρως εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων. Νομίζω ὅτι δύναμαι νὰ συνεχίσω τὰ γενικὰ συμπεράσματα τῶν ἐπιστημόνων καὶ νὰ εἴπω ὅτι οὕτως ἐμειώθη ἡ θνησιμότης ἀπὸ τὴν φυματίωσιν, ἡ νοσηρότης ὅμως καθ’ ἑαυτὴν δὲν ἠλαττώθη. Στατιστικαὶ εἰς ἄλλας χώρας ποὺ ἔχω, ἔχουν ὑψηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον, ὑπολογίζουν κάμψιν καὶ τῆς νοσηρότητος εἰς τὴν φυματίωσιν, ἡ ὁποία ὅμως δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑπερβαίνουσα τὰ 3%. Εἰς τὴν Ἑλλάδα πρὸς συναγωγὴν συμπερασμάτων πρέπει νὰ Χρησιμοποιήσωμεν τὰ συμπεράσματα τῶν Ἰνστιτούτων ἐρευνῶν νοσημάτων θώρακος περὶ τοῦ ὁποίου ὀρθῶς ὡμίλησεν εὐφήμως ἡ κυρία Ὑπουργὸς Προνοίας. Ἀπὸ τὰ στατιστικὰ δεδομένα τοῦ Ἰνστιτούτου τούτου συνάγεται ὅτι ὁ μέσος ὅρος τῆς ἀσθενείας εἰς τὰς κατηγορίας τῶν ἐπ’ αὐτῶν ἐξαγομένων κατὰ τὰ τελευταῖα 5 ἔτη κυμαίνεται εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον, τὸ δὲ 1955 εἶναι 0,72%. Πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὸ Ἰνστιτοῦτον αὐτὸ δυστυχῶς δὲν ἐξετάζει γενικῆς κατηγορίας πληθυσμόν, ἐξετάζει εἰδικῶς κατηγορίας, ὅπως δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων εἰδικῶν ὁμάδων αἱ ὁποῖαι εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων εἶναι ἤδη ἐκκαθαρισμέναι, π. χ. Ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἡ ὁποία παρέχει πλήρη ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ ἔχει ἐκκαθαρίσει τὸ προσωπικόν της ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς φυματικούς, καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους τοὺς θεωρουμένους ὑγιεῖς — ὅλων αὐτῶν τῶν εἰδικῶν κατηγοριῶν βγαίνει τὸ 0,72%. Ἔχετε κατὰ συνέπειαν δεδομένον ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοῦ Ἰνστιτούτου δὲν εἶναι ἀντιπροσωπευτικοὶ δὲν ἀφοροῦν τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ἀφαιροῦν κατηγορίας τῶν ὁποίων τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον εἶναι ὑψηλότερον, τοῦ μέσου ὅρου τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξαχθῇ στατιστικὴ ἀπὸ ἕνα οἱονδήποτε χωριὸ τῆς Κρήτης, τῆς Κορίνθου, τῆς Μάνης ἢ τῆς Μακεδονίας, τὸ ποσοστὸν θὰ ἦτο ὑψηλότερον καὶ ὄχι τὸ 0,72%. Σᾶς ἀναφέρω παραδειγματικῶς ὅτι κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς ΟΥΝΡΡΑ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀσθενῶν ἀνέρχεται εἰς 160 χιλιάδας. Μὲ βάσιν τὰ διδόμενα τοῦ Ἰνστιτούτου ἐρευνῶν θώρακος ἡ φυματίωσις θὰ πρέπει νὰ εἶναι περίπου 60 χιλ. Ἐξ αὐτῶν αἱ 20 χιλιάδες ἔχουν ἀνάγκην θεραπείας καὶ εἰδικῶς 12 χιλιάδες ἔχουν ἀνάγκην νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν 8500 κλίνας, βλέπετε ἀμέσως ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη συμπληρώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κλινῶν. Θὰ μὲ ἐρωτήσετε πῶς συμβαίνει νὰ εἶναι ὡρισμέναι κλῖναι κεναί; Πρέπει νὰ λεχθῇ ὅτι ἐδόθησαν ἔν τινι μέτρῳ ἀνακριβεῖς πληροφορίαι, εἰς τὸ Σῶμα. Ἀνεφέρθη τὸ παράδειγμα τῆς «Σωτηρίας». Ἡ «Σωτηρία» ἔχει δύναμιν 2.000 κλινῶν καὶ ὄχι 2.150. Κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ τὰς ἐσωτερικὰς ἀνωμαλίας, ἐχρησιμοποιήθησαν ὅλοι οἱ χῶροι τοῦ νοσοκομείου πρὸς νοσηλείαν. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς κλίνας κεναὶ κλῖναι τῆς πρώτης θέσεως εἶναι μόνον 30 κλῖναι ἀνδρῶν. Αἱ κεναὶ κλῖναι τῆς Αʹ θέσεως καὶ τῆς Βʹ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, δεδομένου ὅτι χρειάζεται νὰ πληρώνουν 50–60 δραχ. ἡμερησίως οἱ ἀσθενεῖς ποὺ δὲν δύνανται νὰ τὸ πράξουν. Ποῖος ἐκ τῶν ἀπόρων δύναται νὰ πληρώσῃ τὸ ποσὸν τῶν 60 δρχ. ἡμερησίως; Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ βασικὰ εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν κλινῶν αἱ ὁποῖαι χρειάζονται εἰς Σανατόρια καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξάρτησις τοῦ παράγοντος τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον παρέχεται ἡ κοινωνικὴ περίθαλψις. Ὅταν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον εἶναι πολὺ χαμηλὸν ὅπως εἶναι εἰς τὸν τόπον μας, τότε ἄρρωστος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ Ριμφὸν καὶ τὸ ΠΑΣ δὲν πηγαίνει εἰς τὸ Σανατόριον, προτιμᾷ νὰ ἐργάζεται ὡς σερβιτόρος ἢ ὑπάλληλος καὶ νὰ ἔχῃ φυματίωσιν, διότι ἔτσι, συντηρεῖ τοὐλάχιστον, τὴν οἰκογένειάν του. Κατὰ συνέπειαν ὅσον ἀνεβαίνει τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον μιᾶς χώρας, τόσον περισσοτέρα ἐμφανίζεται ἡ ἀνάγκη αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κλινῶν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν κλινῶν εἶναι ἀκόμη συνάρτησις τῆς γενικῆς κοινωνικῆς περιθάλψεως ποὺ προσφέρει κάθε τόπος. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, εἶπεν ὀρθῶς, ὅτι νομικῶς, ἐλύθη τὸ θέμα τῆς φυματιώσεως, ἐφ’ ὅσον διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ μπῇ ἕνας ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Σανατόριον, πρέπει νὰ ἔχῃ 350 ἡμερομίσθια. Καὶ ὅποιος δὲν τὰ ἔχει δὲν μπορεῖ νὰ εἰσαχθῇ ὡς ἄπορος διότι διὰ τοὺς ἀπόρους ζητοῦν βεβαίωσιν ὅτι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι. Κατὰ συνέπειαν ὁ ἠσφαλισμένος ἐὰν δὲν ἔχῃ τὰς ἀνωτέρω προϋποθέσεις δὲν μπαίνει εἰς τὸ Σανατόριον καὶ ἔτσι δὲν χρειάζονται αἱ κλῖναι διὰ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι διὰ τοὺς δύο ὡς ἄνω λόγους καὶ διὰ πολλοὺς ἄλλους, εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχομεν στεγανὰ διαμερίσματα μεταξὺ τῶν ὁποίων δὲν ἠμποροῦν νὰ κυκλοφοροῦν οἱ ἀσθενεῖς, π.χ. ἕνας ἀσθενὴς τῆς Κρήτης δὲν ἠμπορεῖ νὰ μπῇ στὴ «Σωτηρία», εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν συμπτωματικῶς κεναὶ κλῖναι εἰς τὰ Σανατόρια; Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι νὰ λύσωμεν τὸ θέμα κατ’ ἐπίφασιν καὶ νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰς μεθόδους τῆς στρουθοκαμήλου, ἀλλὰ ἀναγκαῖον καθίσταται νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ βάσιν καὶ πλήρως τὸ πρόβλημα τῆς σανατοριακῆς περιθάλψεως τῆς χώρας. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν ὅπου πρὸ καιροῦ ἔγινε λόγος — καὶ δὲν φαντάζομαι ὅτι ἡ ὑγιεινὴ περίθαλψις εἰς τὴν χώραν αὐτὴν μετὰ τὴν εἴσοδον μάλιστα τοῦ ἐργατικοῦ κόμματος, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ συναφὲς ἐκ τῆς ἐξουσίας τῆς χώρας, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Κρατικῆς Ὑγιεινῆς εἶπε: «Δὲν δέχομαι νὰ καταργήσω καμμίαν κλίνην διότι δὲν ἐφθάσαμεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον». Νομίζω συνεπῶς ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ὑπάρχει περίσσεια κλινῶν Σανατορίων. Καὶ ὅτι δὲν χρειάζεται, δὲν ἐνδείκνυται ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ μετατροπὴ τοῦ Σισμανογλείου εἰς Κρατικὸν Νοσοκομεῖον. Τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ φυματίωσις δὲν ἔχει εἰς τοιοῦτον σημεῖον προχωρήσει ὥστε νὰ καθίσταται ἀνέφικτος ὁ σκοπὸς τοῦ δωρητοῦ, δημιουργεῖται πρόσθετον συνταγματικὸν κώλυμα διὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ νομοθετήματος τὸ ὁποῖον προηγουμένως ἠκούσατε, κώλυμα εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιμένει καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, ἀπορρῖψαν τὸ νομοθέτημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Μετὰ τὴν οὐσιαστικὴν ἔρευναν τοῦ θέματος, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἀφοῦ νομίζω ἀπέδειξα ὅτι ἡ φυματίωσις εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἐμειώθη εἰς σημεῖον δικαιολογοῦν τὴν μετατροπὴν τοῦ Σισμανογλείου εἰς Κρατικὸν Νοσοκομεῖον, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὸ ἐπιμύθιον τῆς ἱστορίας αὐτῆς. Προσωπικῶς ἐθλίβην διότι διεπίστωσα ἀπὸ τὰ ὅσα ἐνταῦθα ἐλέχθησαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὴν ἄποψιν τῆς καταργήσεως τοῦ Σισμανογλείου. Δὲν γνωρίζω ποῖοι λόγοι τὴν ὁδηγοῦν πρὸς τοῦτο. Ἀναμφισβητήτως ὁ ἀρχικῶς ἐπιδιωχθεὶς σκοπὸς τῆς προστασίας τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ κατέστη πλέον ἀνέφικτος, διότι ἡ περίπτωσις τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ συντόμως θὰ εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι, τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπιμένει, ἔστω καὶ δι’ ἄλλους λόγους, εἰς τὴν σφαλερὰν αὐτὴν κατεύθυνσιν, πλὴν τῶν ἄλλων ζημιῶν θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ νὰ ἀπολέσωμεν καὶ τὸ καλύτερον Σανατόριον, ἴσως, τὸ ὁποῖον διαθέτει ὁ τόπος μας. Διότι ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν ἐλάχιστα συγχρονισμένα Σανατόρια, ἐνῷ ἡ κρατικὴ πολιτικὴ θὰ ἔπρεπε νὰ κλίνῃ εἰς τὸ νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ συγχρονισμένα αὐτὰ Σανατόρια κατὰ τὸ δυνατόν, βλέπομεν ὅτι ὁ τομεὺς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ὁ ὁποῖος τελεῖ ἀναμφισβητήτως ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴν τοῦ Κράτους, στρέφεται πρὸς διάφορα λαθρόβια Σανατόρια διὰ νὰ φθάσωμεν οὕτω μέχρι τοῦ θλιβεροῦ σημείου νὰ μισθοδοτοῦνται ἀπὸ τὰ σανατόρια αὐτὰ οἱ φυματικοὶ τοὺς ὁποίους νοσηλεύουν. Μοῦ λέγουν, ἐὰν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀληθεῖς, ὅτι παίρνουν 400 δραχμὲς τὸν μῆνα οἱ ἀσθενεῖς διὰ νὰ νοσηλεύωνται εἰς τὰ σανατόρια αὐτά, ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς διευθύνοντας τὰ Σανατόρια. Ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῶν καλῶν σανατορίων καὶ πρὸς ἐκεῖ νὰ κατευθύνωμεν τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἔχει τὸ Κράτος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτερμάτισα τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Ὀφείλω, δυστυχῶς, νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ τὸ πρῶτον ἀρχικὸν λάθος, τὸ ὁποῖον ἔκανε νὰ ἀποδεχθῇ τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ εἰς τὰς τάξεις τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ νὰ τὸν μεταβάλῃ εἰς κυβερνητικὸν βουλευτήν, ἐξηκολούθησε καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ σκανδάλου, νὰ τείνῃ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ὑποβοηθήσεως, τῆς προσπαθείας καλύψεως τοῦ σκανδάλου. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, συνετάγη καὶ εἰς τοῦτο ἀποβλέπει τὸ νομοθέτημα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ ἂν αὐτὸ τὸ λησμονήσωμεν, σήμερον ἔχομεν τὸ δεδομένον, ὅτι ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, ἔχει στιγματισθῆ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην καὶ ἔχει καταδικασθῆ ἀπὸ τὴν δημοσίαν γνώμην. Ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ κ. Καραμανλῆ ἔναντι τῆς περιπτώσεως αὐτῆς; Ἠκούσαμεν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ὁμιλῇ περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν πολιτικῶν μας ἠθῶν. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Νομίζετε, ὅμως, ὅτι ἡ αὐστηρότης τῶν πολιτικῶν ἠθῶν, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ διέπῃ ὅλους τοὺς δημοσίους ἄνδρας, συγχωρεῖ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν στιγμὴν αὐτήν; Τί περιμένει πλέον νὰ εἴπῃ περὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη; Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ὡμολογημένον ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. Παπαεμμανουήλ, ὅτι διέθετε πρὸς ἐξαγορὰν συνειδήσεων τὰ λεγόμενα μυστικὰ κονδύλια τοῦ Σισμανογλείου; Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς τοῦτο ἔπρεπε νὰ ὁδηγήσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν εὐθεῖαν ἀπόφασιν νὰ τὸν ἀποβάλῃ καὶ νὰ μὴ περιμένῃ δῆθεν τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Βεβαίως, εἶναι ἀσθενὴς ἡ πλειοψηφία τοῦ κ. Καραμανλῆ. Καὶ ἡ πλειοψηφία αὐτὴ τὸν ὁδηγεῖ ἴσως εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι χρήσιμος εἶναι καὶ ἡ ψῆφος τοῦ κ. Νουρῆ. Χρήσιμος καὶ ἡ ψῆφος τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Ἀλλὰ φαντάζεσθε σοβαρῶς, ὅτι εἶναι δυνατόν, ὅταν ποτὲ φθάσωμεν ἐκεῖ, νὰ κρατηθῇ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοὺς δύο αὐτοὺς συναδέλφους; Φαντάζεσθε, ὅτι ἐὰν τυχὸν τὰ πράγματα ὁδηγήσουν ἐκεῖ, θὰ ἔχῃ ἀξίαν ἡ μία ψῆφος τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ; Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ εὐθιξία, ἔπρεπε νὰ ὁδηγήσῃ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς εὐθεῖαν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως. Καὶ ἡ ἐκκαθάρισις αὐτὴ εἶναι μία καὶ μόνη: Ἡ ἀποβολὴ τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ ἐκ τοῦ κόμματός του. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, θὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ πράγματα θὰ ἀκολουθήσουν τὸν μοιραῖον των δρόμον. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει. Δὲν εἶναι προσωπική μας ὑπόθεσις. Δὲν εἶναι ἀντίπαλός μας αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν εἶναι παρὰ ἕνα θλιβερὸν φαινόμενον. Ἕνα φαινόμενον, τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, ἔχει καὶ ἄλλο ἀνάλογον φαινόμενον. Τὸ φαινόμενον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία παραπαίει καὶ ἡ ὁποία δὲν τολμᾶ νὰ λάβῃ ἀκόμη θέσιν. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα ὡδηγήθημεν. Νομίζω, ὅτι τὴν ὥραν αὐτὴν καλὸν θὰ ἦτο καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, μετὰ τὴν ἀξ. κυρίαν Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ἡ ὁποία ὡμίλησεν περὶ τῶν ὑποθηκῶν τοῦ Παναγῆ Τσαλδάρη, νὰ ὑπενθυμίσω μίαν παλαιοτέραν ὑποθήκην τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Οἱ παλαιότεροι ἐξ ὑμῶν θὰ ἐνθυμοῦνται τὴν περίπτωσιν Καραπαναγιώτη (θόρυβος).

§34ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΟΣ.

Καὶ ὁ Γαλόπουλος (θόρυβος).

§35Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ Γαλόπουλος ὑπῆρξεν ἀθῶος.

§36Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὴν περίπτωσιν, λέγω, τοῦ Καραπαγιώτη, Ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης ἐκ τῶν καλυτέρων. Κατηγορήθη ὁ Καραπαναγιώτης, ὅτι ἔδωσεν εἰς τὸν ἀδελφόν του ὡς ἐργολαβίαν τὴν ἐκτέλεσιν ἑνὸς ὁδικοῦ ἔργου εἰς τὴν Μυτιλήνην διὰ δημοπρασίας. Καὶ ἡ πολιτικὴ εὐθιξία ὡδήγησε, κ. συνάδελφοι, τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον νὰ ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὸ Κόμμα τὸν Καραπαναγιώτην. Αὐτὸ θὰ πῇ πολιτικὴ εὐθιξία, πολιτικοῦ ἀνδρός. Δὲν ἀνέμενε νὰ «ἐξαγάγῃ» τὴν ἀπόφασίν της ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη. Πολιτικὴ εὐθιξία εἶναι, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποκαλύπτονται ὡρισμένα πράγματα, αἱ Κυβερνήσεις καὶ τὰ κόμματα νὰ λαμβάνουν ἀμέσως θέσιν. Ἔτσι μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν ἐξυγίανσιν τῶν πολιτικῶν μας ἠθῶν. Ἄλλως, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσωμεν τὸν πολιτικὸν βίον τῆς χώρας εἰς καλυτέρας ἡμέρας καὶ ἄλλως θὰ ἐπαναλαμβάνωνται δυστυχῶς εἰς τὴν Χώραν αὐτὴν τὰ θλιβερὰ αὐτὰ φαινόμενα. (Χειροκροτήματα).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀκόμη ὑπολείπεται ἐπερωτῶν βουλευτής. Δὲν νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐπερωτώντων καὶ νὰ λάβῃ κατόπιν τὸν λόγον;

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρακαλεῖ νὰ ὁμιλήσῃ. Ὁρίστε, κ. Ὑπουργέ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§40Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, ἡ πρόθεσις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦτο νὰ παραθέσῃ ἀριθμοὺς καὶ στοιχεῖα μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ προκαλέσῃ διαστροφὴν τῶν γεγονότων, νὰ δημιουργήσῃ ἀτμόσφαιραν, νὰ κατασπιλωθοῦν ὑπολήψεις καὶ νὰ παρεμποδισθῇ ἡ πολιτικὴ ἐξουσία νὰ δώσῃ τὰς δεούσας λύσεις εἰς τὰ προβλήματα τῆς Χώρας. Ἕν ἐκ τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνέκυψαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἦτο τὸ πρόβλημα τοῦ Σανατορίου Σισμανογλείου. Ἅμα τῇ ἀνόδῳ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀρχὴν μετεκλογικῶς καὶ ὀλίγους μῆνας βραδύτερον περιήρχετο εἰς γνῶσιν αὐτῆς, ὅτι τὸ Σανατόριον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ὁ ἀείμνηστος δωρητὴς προώριζε εἰς ἐκπλήρωσιν ἀγαθοεργῶν σκοπῶν, εἶχε καταρρεύσει οἰκονομικῶς καὶ προεβάλλετο τὸ στυγνὸν δίλημμα, ἐὰν θὰ παραμείνῃ τὸ ἵδρυμα κλειστὸν ἢ θὰ ἐλαμβάνοντο μέτρα διασώσεώς του, διότι ἐπεκρέμαντο ἐπ’ αὐτοῦ δύο κίνδυνοι. Πρῶτον μὲν ἐξ ἐλλείψεως οἰκονομικῶν προσόδων νὰ παύσῃ νὰ λειτουργῇ καὶ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του, καὶ δεύτερον, ἕνεκα τοῦ παθητικοῦ αὐτοῦ νὰ διαρπαγῇ ὁλόκληρος ἡ κινητὴ καὶ ἐνδεχομένως καὶ ἡ ἀκίνητος περιουσία αὐτοῦ. Ἑπομένως τὸ δίλημμα ἦτο διττόν. Ἢ νὰ ἀδιαφορήσωμεν τελείως περὶ τοῦ ἱδρύματος καὶ νὰ ἀφήσωμεν νὰ διαρπαγῇ ἡ περιουσία αὐτοῦ καὶ νὰ παύσῃ λειτουργοῦν ἢ νὰ παρέμβωμεν καὶ νὰ εὕρωμεν τὴν λύσιν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ ἠμπόδιζε τὴν καταστροφὴν καὶ θὰ ἤνοιγε τὸν δρόμον διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν εὐθυνῶν. Τὸ Σισμανόγλειον ἔχει μίαν ἱστορίαν 20 ἐτῶν καὶ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθε δὲν ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τῆς στιγμῆς αὐτῆς. Εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς στάσεως πολλῶν παραγόντων καὶ τῶν πολιτικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκυβέρνησαν κατὰ τὸ παρελθὸν τὴν χώραν μας. Καὶ οἱ παράγοντες οὗτοι συνέβαλον κατά τινα τρόπον νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν καταστροφὴν τοῦ Ἱδρύματος. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει ὄχι τὸν κ. Παπαεμμανουήλ, κατὰ τοῦ ὁποίου ἐστράφησαν οἱ ὁμιληταί, μεταβάλλοντες τὴν αἴθουσαν ταύτην εἰς δικαστήριον. Ὁ ἰδιώτης Παπαεμμανουὴλ ἀνήκει εἰς τὴν δικαιοσύνην. Εἶναι ἡ ὑπόθεσίς του ἀτομικὴ καὶ καλεῖται νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ τοῦ ἀπονεμηθῇ δικαιοσύνη. Ἡ πολιτικὴ ὑπόθεσις εἶναι, ἐὰν πρέπῃ νὰ σώσωμεν τὸ Σισμανόγλειον, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς αὐτὸ καὶ ἐν γένει νὰ διασφαλίσωμεν ὑπὲρ τῶν πτωχοτέρων τάξεων τὴν λειτουργίαν του. Ἀντὶ τούτου, ἀντὶ νὰ ἐρευνήσωμεν καὶ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν πράγματι ἡ δοθεῖσα λύσις ἦτο ἡ μόνη ὀρθή, ἀντὶ τούτου στρεφόμεθα εἰς τὴν ἔρευναν τί ἔκαμεν ὁ Παπαεμμανουὴλ ἢ τί ἔκαμεν αὐτὸς ἢ ἐκεῖνος. Τοῦτο εἶναι ἐντελῶς ἀδιάφορον. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ συνίσταται εἰς τὸ ἐὰν ὑπάρχῃ λύσις καὶ ἐὰν ἡ λύσις αὐτὴ εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς προκρίνομεν. Ἔχομεν ἕνα κληροδότημα, ἕνα ἰδιωτικοῦ δικαίου ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν ἱδρυτικόν του τίτλον πρέπει νὰ ἀσκῇ καὶ φιλανθρωπίαν. Ἐὰν ὑπῆρχε μόνον τὸ στοιχεῖον τῆς φιλανθρωπίας δὲν θὰ ὑπῆρχε κἂν λόγος ἀναδείξεως τῆς πολιτικῆς. Τὸ ἵδρυμα αὐτὸ πλέον τείνει εἰς τὸ νὰ κλείσῃ καὶ ἔκλεισεν ἤδη. Ἑπομένως στερεῖ τὴν κοινωνίαν τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν φιλανθρωπικῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει. Καὶ πέραν τούτου μία σειρὰ δανειστῶν, ἄλλοι πραγματικοί, ἄλλοι ὕποπτοι, ἀποκτοῦν ἀποφάσεις μὲ ἀποτέλεσμα νὰ βλέπωμεν κάθε ἡμέραν νὰ διαρπάζεται ὅλος ὁ ἐπιστημονικὸς ἐξοπλισμὸς τοῦ ἱδρύματος τούτου. Τὴν μίαν ἡμέραν ἀφαιροῦνται τὰ μικροσκόπια, τὴν ἄλλην τὰ ἐργαστήρια, τὴν ἄλλην αἱ κλῖναι. Καὶ ἑπομένως γεννᾶται τὸ πρόβλημα. Εἶναι δυνατόν, εἶναι συγχωρητέον κἄν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τοὺς ὑπευθύνους ἄνδρας νὰ σταυρώσουν τὰς χεῖρας, νὰ ἀδιαφορήσουν; Τότε θὰ ἦτο μέγα σκάνδαλον καὶ θὰ ὑπῆρχε καὶ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἠδιαφόρει, ἐὰν ἐγκατέλειπε τὸ ἵδρυμα εἰς τὴν τύχην του. Βεβαίως ὑπάρχουν, ἐὰν ὑπάρχουν εὐθῦναι εἰς τὸ παρελθὸν καὶ αὐτὰς τὰς εὐθύνας ἡμεῖς διηυκολύναμεν νὰ διαπιστωθοῦν. Τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἐπὶ κεφαλῆς καὶ ὑπεύθυνος βεβαίως, διότι εἶναι ἐκ τῶν πρωτεργατῶν τοῦ ἱδρύματος, κυβερνητικὸς βουλευτὴς κ. Παπαεμμανουήλ, ἐμφανίζεται σήμερον ἀνήκων εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., ἡ σύμπτωσις, ὅτι εἶναι συγγενὴς τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι εἶναι συγγενὴς τῆς κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, τοῦτο ἴσως νὰ ἀποτελῇ μίαν δικαιολογίαν μιᾶς σκληροτέρας μεταχειρίσεως. Ἐνεφανίσθη, λοιπόν, ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἐνώπιον τῆς κ. Τσαλδάρη καὶ ἐζήτησε νὰ ἐπιχορηγηθῇ τὸ Σανατόριον καὶ ἡ κ. Τσαλδάρη ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τοὺς ἀμειλίκτους ἀριθμούς, ὅτι δηλαδὴ ἔχει εἰς τὴν διάθεσιν αὐτῆς 857 κρεβάτια δωρεὰν διὰ τὴν νοσηλείαν ἀπόρων, τὰ ὁποῖα ἀναμένουν τοὺς φυματικούς, εὐλόγως ἠρνήθη νὰ κάμῃ οἱανδήποτε συναλλαγήν. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ προσθέσῃ εἰς τὰς ἤδη κενὰς κλίνας καὶ ἄλλας κενὰς κλίνας. Καὶ ἐμφανίζεται ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ κατὰ τὸν Αὔγουστον μῆνα προσφέρων τὸ ἵδρυμα τοῦτο εἰς τὸ Κράτος, αἰτούμενος τὴν παρέμβασιν καὶ τὴν παραλαβὴν αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἐνεφανίσθη τὸ Συμβούλιον τοῦ Ἱδρύματος προσφέρον τὸ ἵδρυμα ὁλόκληρον. Προσφέρει τὸ ἵδρυμα ποίαν περίοδον; Κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος εἶχε δύο νοσοκομεῖα ὑπὸ ἔξωσιν, τὰ νοσοκομεῖα τῆς Ριζαρείου Σχολῆς καὶ τοῦ ἱδρύματος κωφαλάλων, καθ’ ὅλον τὸ θέρος κατεβάλλετο προσπάθεια διὰ νὰ εὕρωμεν νὰ τὰ στεγάσωμεν. Ἑπομένως, ἡ μόνη λύσις, ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζετο ἦτο ἡ λύσις νὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος τὸ ἵδρυμα, νὰ τὸ κρατικοποιήσῃ. Καὶ τί ἐννοοῦμεν κρατικοποίησιν; Ἀντὶ νὰ εἶναι ἵδρυμα ἰδιωτικοῦ δικαίου, νὰ εἶναι ἵδρυμα Δημοσίου Δικαίου, μὲ συνέπειαν τούτου νὰ ἀπολυθῇ τὸ ὑπάρχον Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ διορισθῇ νέον καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος τὴν χρηματοδότησιν. Ἑπομένως τὸ νοσοκομεῖον θὰ ἔμενεν ὅπως ἦτο διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προορισμοῦ του. Ὅταν λοιπὸν μὲ ἐπεσκέφθη ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, τοῦ ἐζήτησα νὰ πληροφορηθῶ, ποία ἦτο ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ ἱδρύματος. Μοῦ παρέδωσε μίαν σειρὰν λογαριασμῶν καὶ μίαν ὑπεύθυνον δήλωσιν, διότι δὲν ἠρκέσθην εἰς τοὺς λογαριασμούς, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ὅλον παθητικὸν ἀνήρχετο εἰς 6.842.000 καὶ μὲ ἕνα κατάλογον τῶν δανειστῶν τοῦ ἱδρύματος. Ἀλλ’ ἡ ἀνάμιξις τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶχε δυσκολίας. Σύμφωνα μὲ τὴν διαθήκην, ἀδιάφορον καλὴν ἢ κακήν, ἀδιάφορον ὑπὸ ποίας συνθήκας συνταχθεῖσαν, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἰσχυράν, ρητῶς ὁρίζεται ὅτι, ἐὰν λάβῃ χώραν παρέμβασις εἴτε διοικητική, εἴτε νομοθετική, εἴτε καὶ συντακτικοῦ περιεχομένου, ἀκόμη, τότε ἡ περιουσία τοῦ ἱδρύματος περιέρχεται κατὰ 75% εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουήλ, καὶ κατὰ 25% Βάληνδαν.

§41Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δεμένη δουλειά.

§42Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Πάρα πάνω ἀπὸ δεμένη. Τὸ ἄρθρον 106 τοῦ Συντάγματος ἀπαγορεύει τὴν παρέμβασιν καὶ διὰ νόμου ἀκόμη. Καὶ πέραν τούτου ὑπάρχει καὶ νόμος 738...

§43Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Συγγνώμην, κ. Ὑπουργέ. Ἐδῶ λέγετε, ὅτι συνταγματικῶς κατωχυρωμένη ἡ διαθήκη τοῦ Σισμάνογλου καὶ λέγετε, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει παρέμβῃ τὸ Κράτος νομοθετικῶς, διοικητικῶς εἴτε συντακτικῶς ἀκόμη, ἡ περιουσία περιέρχεται κατὰ 75% εἰς τὸν ἄλφα καὶ κατὰ 25% εἰς τὸν βῆτα. Ἀναμφισβητήτως...... Ἀναμφισβητήτως κατ’ Αὔγουστον ἐφέτος ἡ περιουσία τοῦ Σισμανογλείου, ἡ ὁποία ἀπετέλει καὶ τὴν φορολογητέαν ὕλην, ἦτο μειωμένη κατὰ ἕνα σοβαρὸν ποσοστόν, ἐὰν ἦτο περιουσία 100, θὰ ἦτο περιουσία 80 ἢ 60 ἢ 50, δὲν γνωρίζω. Ἀντὶ αὐτῆς ὅλης τῆς φασαρίας διατὶ δὲν ἐκάματε μίαν ἐπέμβασιν διοικητικήν; καὶ νὰ ἐπικαλεσθῆτε σεῖς τὴν διαθήκην καὶ νὰ περιέλθῃ ἡ περιουσία εἰς τοὺς κληρονόμους καὶ ὡς φόρον κληρονομίας νὰ πάρετε ὅλην τὴν περιουσίαν ἄνευ συζητήσεως;

§44Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔπρεπε νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι πᾶσα παρέμβασις θὰ συνεπήγετο τὴν μεταβίβασιν τῆς κληρονομίας εἰς τοὺς καταπιστευματούχους. Συνεπῶς θὰ ἔδει πρὸ παντὸς νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ Κράτος ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς διαφυγῆς τῆς περιουσίας αὐτῆς. Ποῖαι ἦσαν αἱ δυναταὶ λύσεις; Πρῶτον νὰ ἀφήσωμεν νὰ ἐκπλειστηριασθῇ ἡ περιουσία αὐτὴ καὶ νὰ ἐμφανισθῇ τὸ Κράτος ἐξαγοράζον ταύτην. Ἐὰν τὰ ἐπράττομεν αὐτό, τότε θὰ ἐπληρώναμεν ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ὁποίων ἀγνοοῦμεν τὸ ποσὸν καὶ ἐπὶ πλέον θὰ ἐκινδυνεύομεν νὰ ἴδωμεν διασπειρώμενον ὅλον τὸν ἐξοπλισμὸν καὶ πληρώνομεν πλέον τῶν ὅσων θὰ κατεβάλλομεν εἰς μίαν κρατικοποίησιν. Δεύτερον, ἐὰν ἐκάμνομεν τὴν παρέμβασιν τὴν ὁποίαν λέγει ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ ἐπροκαλούσαμεν τὴν ἐνέργειαν τῆς ρήτρας αὐτῆς, πρέπει νὰ πληροφορήσω ὅτι ἔπρεπε τρία τῶν μελῶν νὰ διαπιστώσουν τὴν παρέμβασιν. Ἐὰν συνήρχοντο τὰ τρία αὐτὰ μέλη καὶ διεπίστωναν τὴν παρέμβασιν αὐτὴν καὶ ἐπήρχετο ἡ ἐπαγωγὴ τοῦ καταπιστεύματος εἰς τοὺς κ. κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ Βάλληνδαν καὶ ἐδημιουργεῖτο μετὰ ἓν ἔτος τὸ δικαίωμα τῆς εἰσπράξεως φόρου 80%, ἐν τῷ μεταξὺ θὰ εἶχε διαρπαγῆ λόκληρος ἡ περιουσία ἀπὸ τὰς ἀλλεπαλλήλους κατασχέσεις. Διότι σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἀνὰ πᾶσαν Κυριακὴν καὶ ἀπὸ μακροῦ ἐκπλειστηριάζονται εἴδη τοῦ Σισμανογλείου καὶ ἀπογυμνοῦται τοῦτο καθημερινῶς. Συνεπῶς καὶ ἡ ἐνέργεια αὐτὴ θὰ ὡδήγει ὁριστικῶς εἰς πλήρη καταστροφὴν καὶ ἀπογύμνωσιν τοῦ Ἱδρύματος.

§45Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδῶ ἡ κατάστασις τοῦ Σισμανογλείου ἦτο γνωστὴ καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν προκάτοχόν της. Σεῖς λέγετε ὅτι ἐὰν ἐπέμβητε σήμερον, πληροῦται ὁ ὅρος τῆς διαθήκης, περιέρχεται ἡ περιουσία εἰς τοὺς Αʹ καὶ Βʹ, ἔχουν μίαν προθεσμίαν ἑνὸς ἔτους διὰ νὰ δηλώσουν καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ διαρπαγῇ ἐν τῷ μεταξὺ τὸ Ἵδρυμα. Σᾶς ἐρωτῶ, διατὶ δὲν ἔγινεν αὐτὴ ἡ ἐνέργεια, ἐνῷ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἦτο γνωστή, ἔχομεν τὴν ἔκθεσιν Κωτούλα καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς εἶχεν ὑποβάλει ἐπερώτησιν ὡς βουλευτής. Δὲν εἶναι καινούργια ὑπόθεσις. Ἐὰν εἴχατε ἐπέμβει πρὸ ἑνὸς ἔτους, δὲν θὰ εἶχε λήξει ἡ ὑπόθεσις;

§46Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Πρὸ ἑνὸς ἔτους ἡ κατάστασις δὲν ἦτο τοιαύτη ἐπιτρέπουσα παρέμβασιν, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ὑπῆρχον εὐθῦναι. Ἡ κατάστασις ἐνεφανίσθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν πρὸ 4 μηνῶν καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Κωτούλα εἶναι τοῦ 1954.

§47Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀποφεύγετε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἡ διαθήκη δὲν ὁμιλεῖ περὶ δικαιολογημένης παρεμβάσεως, περὶ παρεμβάσεως ἀδικαιολογήτου. Διατὶ δὲν παρενέβητε ἐφ’ ὅσον ἦτο γνωστὴ ἡ κατάστασις τοῦ Ἱδρύματος;

§48Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀγνοεῖτε ὅτι οὔτε ἐγὼ οὔτε ἡ κυρία Τσαλδάρη εἴμεθα τότε Ὑπουργοί, οὔτε ὁ κ. Καραμανλῆς εὑρίσκετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Κωτούλα δὲν παρεῖχε τὸ δικαίωμα παρεμβάσεως, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε μία διαθήκη καὶ τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἀπηγόρευε πᾶσαν ἐπέμβασιν. Ἀλλὰ τοῦτο ἀφορᾶ τὰς Κυβερνήσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐξ οὗ ἀπεκλείετο ἡ λύσις τοῦ ἐλέγχου. Ἔμενε λοιπὸν ἡ λύσις τῆς κρατικοποιήσεως. Ἀλλὰ διὰ νὰ κάμωμεν τὴν κρατικοποίησιν, ἔπρεπε νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἐπαγωγὴν τοῦ καταπιστεύματος. Ἕνεκα τούτου, ὡς πρῶτον ὅρον συζητήσεως, ἐθέσαμεν εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ τὸν κ. Βάλληνδαν νὰ παραιτηθοῦν τῶν δικαιωμάτων των καὶ ὁ μὲν κ. Παπαεμμανουὴλ εὐχαρίστως διὰ δηλώσεώς του, τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς χεῖρας μου, ἐδήλωσαν ὅτι μεταβιβάζει τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα εἶχεν εἰς τὸ Δημόσιον, ὁ δὲ κ. Βάλληνδας διὰ τηλεγραφήματός του μετεβίβαζε καὶ αὐτὸς τὰ δικαιώματά του εἰς τὸ Δημόσιον. Τί ἐπιδιώκομεν διὰ τούτου; Ἐπιδιώκομεν, ὥστε ἐὰν ποτὲ ἤθελε χαρακτηρισθῆ ὅτι αὐτὴ ἡ παρέμβασις συνεπάγεται μεταβίβασιν τοῦ καταπιστεύματος, καταπιστευματοδόχος θὰ εἶναι τὸ Δημόσιον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεὶς κίνδυνος. Παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ἠρκέσθημεν εἰς τὴν παραίτησιν, ἀλλ’ ἐσκέφθημεν ἀκόμη πονηρότερον. Ἐσκέφθημεν ὅτι ἐδικαιοῦντο ἀμφότεροι, τόσον ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ὅσον καὶ ὁ κ. Βάλληνδας, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπαγωγῆς, δηλαδὴ κατὰ τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον τὰ τρία μέλη θὰ διεπίστουν τὴν παρέμβασίν μας καὶ θὰ ἐπήγετο πλέον τὸ κληροδότημα εἰς αὐτούς, ἐνδεχόμενον νὰ παρῃτοῦντο τὴν ὥραν ἐκείνην, ὁπότε ἡ κληρονομία, παρὰ τὴν εἰς ἡμᾶς γενομένην δωρεάν, θὰ περιήρχετο εἰς τὰ τέκνα ἢ τοὺς ἄλλους κληρονόμους καὶ ἑπομένως, παρὰ τὴν δωρεὰν τὴν ὁποίαν μᾶς ἔκαμνον, ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος αὐτός. Ἕνεκα τούτου — καὶ αὐτὸ δὲν ἀντελήφθη ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὁ πρῶτος ὁμιλήσας — συνετάγη ὁ πρῶτος νόμος κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ γενόμεναι ὑπὸ αἵρεσιν δωρεαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον Κληροδοτημάτων θεωροῦνται ὁριστικαὶ καὶ δὲν χωρεῖ καμμία παραίτησις. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἦτο ἐνέργεια πλήρους κατοχυρώσεως τοῦ Δημοσίου καὶ ἀπογυμνώσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ ἔχουν δικαιώματα. Πέραν αὐτῆς τῆς κατοχυρώσεως τοῦ Δημοσίου, ὑπῆρξε τὸ ζήτημα ποῖα ἦσαν τὰ βάρη τὰ ὁποῖα ἐνδεχόμενον νὰ ἀνελάμβανε τὸ Κράτος ὑπεισερχόμενον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, μᾶς ἐβεβαίωσεν ὅτι ἦσαν 6.842.000. Παρὰ ταῦτα καὶ παρὰ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ, καὶ παρ’ ὅτι οὗτος ἦτο κυβερνητικὸς βουλευτής, διὰ τῆς ἀπὸ 26 Σεπτεμβρίου διαταγῆς πρὸς τοὺς ἐπιθεωρητὰς Καραντᾶνον, Ἀγγελῆν καὶ Καραπάνον, διετάξαμεν ἔλεγχον, ἵνα διαπιστωθῇ ποία ἦτο ἡ πραγματικὴ κατάστασις.

§49Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποία εἶναι ἡ κατάστασις τοῦ Ἱδρύματος;

§50Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ τὴν ἔρευναν ἡ ὁποία ἔγινε προέκυψεν ὅτι ἐμφανίζονται ἀξιώσεις 18 ἑκατομμυρίων.

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἐπῆρε τελευταίως εἶναι περὶ τὰ 20.000.000.

§52Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρέλειψα νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, ἐπὶ τῇ προόψει τῆς κρατικοποιήσεως ἐζήτησε νὰ καταβάλωμεν τὰ 6.000.000 διὰ νὰ προλάβωμεν τὰς κατασχέσεις. Ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη ἀπολύτως καὶ δὲν ἐδέχθη νὰ καταβάλῃ οὐδὲ ἓν μονόλεπτον καὶ τὸν παρέπεμψεν εἰς τὰς Τραπέζας, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς παρούσας ἀνάγκας. Ὁ ἔλεγχος λοιπὸν αὐτὸς μᾶς ἔδωκεν ἕναν ἀριθμὸν 18.000.000. Ἐκ τῆς μελέτης ὅμως τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς εἴδομεν ὅτι ἐκ τῶν 18.000.000 πραγματικαὶ ἀπαιτήσεις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι πλείονες τῶν 8.000.000, διότι αἱ ἄλλαι ἦσαν ὑπερβολικαὶ ἀξιώσεις ἢ δημιουργημέναι ἀξιώσεις παρὰ διαφόρων τρίτων, τὰς ὁποίας ἐνεφάνιζον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ διὰ νὰ δημιουργήσουν μίαν εὐκαιρίαν εἰσπράξεως χρημάτων. Διὰ τοῦτο τὸ Κράτος ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐδέχθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν δαπάνην μέχρις 8.000.000 δραχμῶν.

§53Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Παρεπέμψατε τὴν διοίκησιν εἰς τὸ τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα. Δὲν φαντάζομαι οἱ Διευθυνταὶ τῶν Τραπεζῶν νὰ εἶναι τόσον ἀφελεῖς, ὥστε, κατόπιν τόσου θορύβου ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐγερθῆ, νὰ μὴ γνωρίζουν τὴν κατάστασιν τοῦ Ἱδρύματος. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, διετάχθη ἔλεγχος ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἢ τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας. Ἐν ᾗ περιπτώσει εἶναι ἀφελεῖς πῶς ἐδέχθησαν οἱ διευθυνταί, πρᾶγμα ἀπίθανον, πῶς ἐδέχθησαν ἐνῷ ἦτο γνωστὴ ἡ κατάστασις τοῦ Ἱδρύματος δάνεια περίπου 1.000.000 καὶ 2. 000.000;

§54Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). 1.300.000.

§55Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἢ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον πιστεύω ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ μία Τράπεζα εἰς δανεισμὸν ἑνὸς χρεωκοπημένου Ἱδρύματος, ἐὰν διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ δανεισμοῦ αὐτοῦ δὲν ἔγινε τότε βεβαίως κυβερνητικὴ παρέμβασις. Ἕνα ἀπὸ τὰ δύο. Ἢ πρέπει νὰ ἠλέγξατε τοὺς Διευθυντὰς πῶς ἔκαμαν αὐτὰ τὰ δάνεια; ἢ τότε εἴπατε εἰς τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα, ἐγὼ ἀναλαμβάνω τὴν ρύθμισιν τοῦ χρέους αὐτοῦ, δώσατέ τα διότι θὰ σᾶς τὰ δώσω πίσω ὅταν ἔλθῃ ὁ νόμος.

§56Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν γνωρίζω ποῖον εἶναι τὸ ἐνηργητικὸν τοῦ Ἱδρύματος, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπολογίζεται περὶ τὰ 100.000.000. Τὸ βάρος τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται τῶν 18.000.000 ἀφήνει μεγάλο περιθώριον, ὥστε νὰ δύναται τὸ Ἵδρυμα νὰ συνομολογήσῃ δάνειον χωρὶς νὰ διατρέχῃ κανένα κίνδυνον ἡ Τράπεζα. Ἕν, ὅμως, εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ Κράτος ἠρνήθη νὰ καταβάλῃ καὶ τὸν παρέπεμψεν εἰς τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα, νὰ τὸν χρηματοδοτήσῃ, καὶ συνεστήσαμεν, πράγματι, νὰ φροντίσῃ νὰ εὕρῃ αὐτὸν τὸν τρόπον, διὰ νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τὰς πιέσεις. Μετὰ δύο ἡμέρας, ἤτοι τὴν 27.9.1956, ἀπὸ τῆς ἐρεύνης, διετάξαμεν ἔλεγχον διὰ τῆς διευθύνσεως κληροδοτημάτων. Πρέπει νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι δὲν εἴχομεν τοιοῦτον δικαίωμα. Διότι δι’ εἰδικῆς διατάξεως τῆς προγενεστέρας νομοθεσίας ἀπηγορεύθη πᾶς ἔλεγχος καὶ δι’ αὐτό, οὐδεμία Κυβέρνησις ἐτόλμησε, μέχρι σήμερον, νὰ διατάξῃ ἔλεγχον. Ἡμεῖς, παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ταύτην, τὴν 27ην Σεπτεμβρίου διετάξαμεν ἔλεγχον περὶ τοῦ παρελθόντος.

§57Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ ἀντιληφθῶ, πότε διετάχθη ὁ ἔλεγχος.

§58Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὰς 26 τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου διετάχθη ὁ ἔλεγχος πρὸς διαπίστωσιν τῆς σημερινῆς καταστάσεως καὶ τὴν 27ης Σεπτεμβρίου 1956 διετάχθη ὁ ἔλεγχος τοῦ παρελθόντος. Διετάξαμεν δύο ἐλέγχους. Ὁ εἷς ἀφεώρα τὸ παρελθόν, ὁ δὲ ἄλλος ἔπρεπε νὰ διαπιστώσῃ τὴν εἰκόνα τοῦ παρόντος. Ὁ ἔλεγχος τοῦ παρελθόντος διετάχθη, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν ὑπάρχουν ἀτασθαλίαι καὶ νὰ παραδώσωμεν τὴν ὑπόθεσιν, ἐκεῖ, ὅπου ἔπρεπε, διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν κυρώσεων καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς σημερινῆς καταστάσεως, διετάχθη, διὰ νὰ ἴδωμεν, ποῖον εἶναι τὸ ἐνδεχόμενον βάρος, καὶ νὰ σκεφθῶμεν, ἐὰν πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ἢ ὄχι.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἔχω ἀντιληφθῆ καλῶς, τὸ νόημα τῶν λόγων σας. Εἴπατε, ὅτι, συμφώνως πρὸς διάταξιν τῆς διαθήκης, ἤρκει οἱαδήποτε παρέμβασις, διὰ νὰ ἀποφασίσουν οἱ τρεῖς καὶ νὰ γίνουν ἰδιοκτῆται τοῦ ἱδρύματος.

§60Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τρεῖς τῶν συμβούλων...

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Γνωρίζω τὴν διάταξιν. Ἐρωτῶ: Τὸν Σεπτέμβριον, ὅταν τὸ ἀποφασίζατε, δὲν κατείχεσθε ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνησυχίαν;

§62Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Βεβαίως!.

§63Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ μ’ ὅλα ταῦτα, τὸ ἀπεφασίσατε. Καὶ ἐρωτῶ: Ἀφοῦ τὸν Σεπτέμβριον, καίτοι κατεχόμενοι ἀπὸ ἀνησυχίαν, τὸ ἀπεφασίζατε, διατὶ δὲν τὸ ἀπεφασίζατε ἐνωρίτερον, μὴ κατεχόμενοι, τότε, ἀπὸ τὴν ἀνησυχίαν αὐτήν;

§64Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὰς ἀνησυχίας ἀντιμετώπιζα, ὅταν μοῦ ἐτέθη τὸ ζήτημα τῆς κρατικοποιήσεως καὶ ἐσκόπουν νὰ κατοχυρώσω τὸ Κράτος ἀπὸ πάσης πλευρᾶς.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πότε;

§66Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὰς 11 Σεπτεμβρίου, διὰ δηλώσεώς των πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἐδήλουν, ὅτι τὸ δικαίωμα προσδοκίας, κληρονομίας, τὸ ἐκχωροῦν εἰς τὸ Δημόσιον.

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὥστε, ἀπὸ συμφώνου μετ’ αὐτῶν, διετάξατε ἔλεγχον. (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ ἡ εὐθύνη σας.

§68Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διετάξαμεν ἐνώπιον αὑτῶν ἔλεγχον διὰ νὰ γνωρίζωμεν, ὄχι ἀπὸ πληροφορίας τοῦ Παπαεμμανουήλ, ἀλλὰ Δημόσιον ἔλεγχον.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀποκάλυψις συνεπελέσθη (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἰδοὺ ἡ συμπαιγνία μὲ τοὺς ἐνόχους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§70Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι σπεύδετε, νὰ ἐξάγετε συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα στεροῦνται σοβαρότητος.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀναγνωρίζω εἰς ὑμᾶς τὸ δικαίωμα, νὰ κρίνετε τὴν σοβαρότητα τῶν λόγων μου.

§72Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀλλὰ τόσον ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ εἰς ὑμᾶς τὸ δικαίωμα, νὰ ἐκτοξεύετε τόσον βαρείας φράσεις.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅσα εἶπον, ἐξήχθησαν ἀπὸ τοὺς λόγους σας. Εἴπατε, ὅτι: Κατόπιν τῆς δηλώσεως τῶν δύο ἐκ τῶν τριῶν, διετάξατε ἔλεγχον. Αὐτό, πῶς θέλετε νὰ τὸ ὀνομάσω;

§74Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸν ἔλεγχον τὸν διέταξα, ἀφοῦ, πρῶτον, ἐξησφάλισα τὴν ἀποφυγὴν τοῦ ἐκ τῆς παρεμβάσεως κινδύνου, ἐὰν ὑπῆρχε περίπτωσις ἐπαγωγῆς καὶ ἀφοῦ εἶχον εἰς χεῖρας μου τὰς ἑξῆς ὑπογραφάς: «Μιχ. Τσαμαδοῦ ἀντιπροέδρου Συμβουλίου Ἐπικρατείας, Σπ. Δοντᾶς καθηγητὴς Πανεπιστημίου, Λελούδα Ἑλένη τοῦ Αὐλάρχου, Σολομωνίδη Χρ. πρώην Ὑπουργοῦ, Πετρ. Βαλένδας καθηγητὴς Πανεπιστημίου καὶ Σάββας Παπαεμμανουήλ». Ὅταν, λοιπόν, εἶχον αὐτὴν τὴν δήλωσιν, ἥτις ἔλεγεν: Ἐλᾶτε, νὰ πάρετε τὸ ἵδρυμα, ὅταν εἶχον, πλέον, ἐξασφαλίσει τὴν ἀποφυγὴν αὐτοῦ τοῦ κινδύνου, τί εἶχον νὰ ἐξακριβώσω; Ἁπλῶς τί θὰ μοῦ ἐστοίχιζεν; Μὲ ἐβεβαίωνε Κυβερνητικὸς βουλευτής, ὅτι ἐστοίχιζον 6.000.000. Δὲν ἠρκέσθην εἰς τὴν βεβαίωσιν αὐτὴν καὶ διέταξα δύο ἐλέγχους.

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκεῖνο, ἑπομένως, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα, τὸ ἐπιβεβαιώνετε καὶ πάλιν! (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Οὐδεὶς θόρυβος πρόκειται νὰ συγκαλύψῃ τὴν ἀλήθειαν! Ματαιοπονεῖτε, θορυβοῦντες. Ἡ συνηθειά μου, εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, εἶναι ἡ ἀπόλυτος καλὴ πίστις. Καὶ τηρῶ αὐτὸν τὸν κανόνα πάντοτε καὶ τὸν τηρῶ καὶ ἀπόψε. Ἠρώτησα: Διατὶ ἡ παρέμβασις δὲν ἔγινεν ἐνωρίτερον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ εἶπεν: Ἔγινε, τότε, κατόπιν τῆς προϋπάρξεως δηλώσεως δύο ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ κάμουν καὶ συμβολαιογραφικὴν πρᾶξιν τῆς ἰδιοποιήσεως τοῦ Ἱδρύματος.....

§76Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅλοι ἔγιναν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου 1956 καὶ ἑπομένως δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις ἐκ προγενεστέρου χρόνου ἐνεργείας τινός.

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐάν, ὅμως, τὰ τρία ἐκ τῶν ἄλλων μελῶν δὲν εἶχον συνυπογράψει, τότε, εἶσθε ἐκτεθειμένοι εἰς τὸν κίνδυνον.

§78Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶμαι ἐκτεθειμένος εἰς τὸν κίνδυνον!!

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πηγαίνομεν, τότε, εἰς τὸ ἄλλο σκέλος τοῦ διλήμματος. Ἐπιθυμῶ, νὰ ἐξετάσωμεν, μετὰ πλήρους ψυχραιμίας τὸ θέμα καὶ ἀπολύτου καλῆς πίστεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιθυμία μου. Δὲν πρόκειται κανεὶς νὰ ἐπιδιώκῃ δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ἐξακρίβωσιν τῆς ἀληθείας ἐπιδιώκομεν. Θέτω τὸ ἐρώτημα: Ἔγινεν ἡ παρέμβασις τὸν Σεπτέμβριον, κατόπιν τῆς δηλώσεως δύο συμβούλων, ὅτι δὲν πρόκειται, νὰ κάμουν χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος;

§80Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι δύο ἐκ τῶν τριῶν. Δὲν εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφασίσουν. Ἄλλοι τρεῖς θὰ ἀποφασίσουν.

§81Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εἶναι ἰσόβια μέλη τοῦ Συμβουλίου. Τὰ δύο μέλη, προσλαμβάνοντα καὶ ἕνα τρίτον, ἠδύναντο νὰ καταλάβουν τὴν περιουσίαν αὐτήν.

§82Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ σκέψις σας καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, νὰ εἴπω, εἶναι ἀκατανόητος.

§83Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εἶναι μέλη τοῦ Συμβουλίου.

§84Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μὴ ἐπιμένετε, κύριε συνάδελφε.

§85Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Μὲ ἕναν τρίτον δύναται...

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε Τσουκαλᾶ, μὴ διακόπτετε.

§87Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ διλήμματος μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀγορεύσεώς σας. Εἰς οὐδένα ἰδιώτην εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς προκειμένου περὶ εὐαγοῦς Ἱδρύματος ἡ ἀπαγόρευσις, τοῦ, συμφώνως πρὸς τοὺς κανόνας τοῦ Δημοσίου Δικαίου, δικαιώματος τῆς Πολιτείας, νὰ ἐλέγξῃ, κατὰ ποῖον τρόπον θεραπεύονται ἢ φονεύονται οἱ ἀσθενεῖς. Τοιαύτη ἀπαγόρευσις δὲν ἀποτελεῖ θεμιτὴν ἀπαγόρευσιν καὶ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἰσχύουσα. Πάντως τὸ δίλημμα, τὸ ὁποῖον ἔθεσα καὶ τὸ ὁποῖον παραμένει, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπανέλθω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἢ ἡ παρέμβασις ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἐνωρίτερον — καὶ καταλογίζομεν εὐθύνας διὰ τὴν βραδύτητα — διότι ἡ Κυβέρνησις ἠδιαφόρει διὰ τὰς συνεπείας τῆς παρεμβάσεως, ἢ ἡ Κυβέρνησις ἀντελήφθη, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ χρῆσις τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ κατωχυρώθη διὰ τῆς ἐπικοινωνίας μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον δικαιώματα. Τὸ δεύτερον ἔχει τὴν ἔννοιαν συνεννοήσεως μετὰ τῶν ἐνόχων.

§88Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κατ’ ἀρχὴν εἴχατε τὴν ἀτυχίαν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναμιχθῆτε εἰς μίαν νομικὴν συζήτησιν, τῆς ὁποίας δὲν εἶσθε κάτοχος. Διότι ὁ νόμος 758, ἄρθρον 2, λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὸ Φυματιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον δὲν ὑπόκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 2030) 1938.... (ἀναγινώσκει). Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξέλιπεν ὁ ἱδρυτής, εἶχε καταργηθῆ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεπεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προβῇ εἰς ἔλεγχον. Περαιτέρω, διὰ τοῦ μεταγενεστέρου νόμου, τοῦ νόμου 836) 1948, διετάσσετο ρητῶς ὅτι ἀπαγορεύεται ρητῶς ἡ ἀνάμιξις τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου ὑπάρχουν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 836, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσωμεν ἐπ’ ἀρκετόν, δι’ ὡρισμένους ἐκ τῶν ἐπικριτῶν μας. Τὸ ἄρθρον 5 λέγει τὰ ἑξῆς:........(ἀναγινώσκει). Ἐν συνεχείᾳ τὸ ἄρθρον 7 λέγει τὰ ἑξῆς:........ Αὐτὰ ἐν ζωῇ. Ἑπομένως ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀναμίξεως ἔγινεν ὅρος τῆς διαθήκης.

§89Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. ..... Ἀποκλείω τὸν ἔλεγχον;

§90Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τότε ὁ ὅρος τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ ἐλέγχου ἔγινεν ὅρος διαθήκης καί, κατὰ τὸ ἄρθρον 106 τοῦ Συντάγματος, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ μεταβολὴ τοῦ περιεχομένου τῶν ὅρων τῆς διαθήκης. Δυνάμει τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀπαγορεύτεαι διὰ νόμου ἡ μεταβολὴ τῆς διαθήκης........ (Ἀναγινώσκει τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 106 τοῦ Συντάγματος).

§91Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐὰν ἀντιβαίνῃ εἰς χρηστὰ ἤθη; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§92Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Οἱ νόμοι ποτὲ δὲν ἀντιβαίνουν εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη. Τὸ ἀγνοεῖτε αὐτό. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὑπάρχουν δύο γνωμοδοτήσεις τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου κ.κ. Μπαλῆ καὶ Μαριδάκη. Ἡ μία, τοῦ κ. Μπαλῆ, ὑπ’ ἀριθ...... καὶ ἡ ἄλλη, τοῦ κ. Μαριδάκη, ὑπ’ ἀριθ...... Ἐὰν δὲν σᾶς ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνην, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ὑπάρχει καὶ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὑπ’ ἀριθ. 748) 1947, ἡ ὁποία ἀκυροῖ πρᾶξιν διοικητικήν, ἡ ὁποία ἐκτείνεται εἰς τὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἐποπτείαν...... (Ἀναγινώσκει).

§93Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὐδαμοῦ εὑρίσκεται διάταξις νόμου......

§94Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μὴ βιάζεσθε, κ. Πρόεδρε. Σᾶς παρασύρει τὸ ἀντιπολιτευτικὸν μένος, διὰ νὰ συναγάγητε εὐνοϊκὰ συμπεράσματα. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας λέγει τὰ ἑξῆς: ...... (ἀναγινώσκει).

§95Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εὑρίσκετε οὐδεμίαν διάταξιν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρητε, κ. Ὑπουργέ, διότι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ δίδητε τὸ δικαίωμα καταργήσεως τῆς ἐποπτείας τοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν ἰδιωτικὴν κλινικήν, εἴτε ἐκ κληροδοτήματος τοιαύτην, νὰ ἀποκλείεται ἡ ἐποπτεία τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ νὰ ἠμπορῇ αὕτη νὰ φονεύῃ ἀσθενεῖς μὲ τὴν κακὴν νοσηλείαν καὶ τὸ Κράτος νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἐποπτείας καὶ ἐλέγχου τῆς κλινικῆς αὐτῆς. Εἶναι καταπληκτικὸν τὸ φαινόμενον, τὸ ὅτι εἶναι δυνατὸν Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ βεβαιώνῃ ὅτι πράγματι δύναται ἰδιώτης νὰ καταργήσῃ τὸ Κράτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§96Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν)........ Καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος ἀναγινώσκει καὶ ἓν ἄλλο ἄρθρον. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 798: «...... (ἀναγινώσκει). Ἑπομένως εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ διλλήματος ἢ νὰ παραβιάσωμεν τὴν διάταξιν, διὰ νὰ σώσωμεν τὸ ἵδρυμα, ἢ νὰ λάβωμεν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, πρὸς ἀποφυγὴν ἐνδεχομένων συνεπειῶν, ἐκ τῆς παραβιάσεως τῆς διαθήκης. Καὶ διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς προσπαθείας αὐτῆς ἐξηναγκάσαμεν τοὺς κυρίους νὰ παραιτηθοῦν. Τοὺς ἐπιβάλλομεν εἰς νομοθετικὴν ρύθμισιν, διὰ τῆς ὁποίας τοὺς ἀφαιροῦμεν κάθε δικαίωμα. Διετάξαμεν ἔλεγχον, διὰ νὰ ἴδωμεν πόσον εἶναι τὸ παθητικὸν τοῦ ἱδρύματος. Δὲν ἐπιστεύσαμεν εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ καὶ διεπιστώσαμεν ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, δὲν συμφωνεῖ μὲ τὸν ἔλεγχον. Καὶ τότε πλέον ἐδηλώσαμεν σαφῶς ὅτι διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κρατικοποίησιν, θὰ προβῶμεν εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν εὐθυνῶν τοῦ Κράτους, μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 8 ἑκατομμυρίων.

§97Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι τοὺς ἐξηναγκάσατε;

§98Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἤκουσα μετὰ θρησκευτικῆς εὐλαβείας καὶ δὲν σᾶς διέκοψα. Εἶπον ὅτι δὲν ἀπεδέχθην τὴν δήλωσιν τοῦ κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, ὅτι ἡ δήλωσίς του δὲν συνεφώνει μὲ τὸν ἔλεγχον, ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος διὰ πρώτην φορὰν ἐγένετο καὶ παρ’ οὐδεμιᾶς ἐκ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων ἔλαβε χώραν, προκειμένου περὶ κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ καὶ ὅτι ἀφοῦ διεπίστωσα τὸ ποσόν, τοῦ εἶπον ὅτι κρίνω σκόπιμον καὶ ἀναγκαῖον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κρατικοποίησιν, ἀλλὰ ὅτι δὲν θὰ πληρώσω περισσότερα τῶν 8 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα 8 ἑκατομμύρια θὰ καλύψουν μόνον ἐκείνας τὰς ἀπαιτήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι πραγματικαὶ καὶ τοῦτο τὸ πρᾶγμα θὰ τὸ κρίνῃ μία Ἐπιτροπή, ἀποτελουμένη ἐκ δύο ἰσοβίων ὑπαλλήλων, ὅπως οἱ Σύμβουλοι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ ἀπὸ ἕνα Ἐπιθεωρητήν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον προέβην εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ἐστάλη εἰς Ἐπιτροπὴν Κληροδοτημάτων. Διὰ τοῦ νόμου τούτου ἐτέθησαν αἱ ἑξῆς ἀρχαί: Πρῶτον, μεταβάλλεται τὸ Ἵδρυμα τοῦτο ἀπὸ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου εἰς Δημοσίου Δικαίου καὶ ἑπομένως ἐξακολουθεῖ ἔχον τὴν νομικήν του αὐτοτέλειαν καὶ περιουσίαν. Δεύτερον καταργεῖται τὸ ὑπάρχον Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ οἱ Νομικοὶ αὐτοῦ Σύμβουλοι ἀπολύονται. Καὶ ἑπομένως καὶ ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ τίθεται, διὰ τοῦ ἄρθρου 5, ἐκτὸς τῆς Διοικήσεως. Αὐτὴ ἦτο ἡ καλὴ μεταχείρισις τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν εἰς τὸν Κυβερνητικὸν βουλευτὴν καὶ εἰς τοὺς Νομικοὺς Συμδούλους. Τοὺς ἀπεμακρύναμεν διὰ διατάξεως νόμου. Καί, πέραν τούτου, ἐθέσαμεν ὡς κανόνα, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζονται, κατ’ ἀρχήν, αἱ ἀπαιτήσεις κατὰ τοῦ Σισμανογλείου, πλὴν ἐκείνων ποὺ θὰ κρίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ὡς πληρωτέας καὶ αὐταὶ θὰ δύνανται νὰ εἶναι αἱ ἑξῆς: 1) Αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ προσωπικοῦ. 2) Αἱ ἐκ συναλλαγματικῶν ἀπαιτήσεις. Ἀλλὰ ἐπειδὴ φοβούμεθα μήπως ἐμφανισθοῦν συναλλαγματικαὶ προχρονολογούμεναι καὶ νὰ δημιουργήσουν μίαν ἀξίωσιν ὑπερβολικὴν εἰς βάρος τοῦ Κράτους, ἐπροχωρήσαμεν περαιτέρω, ἐξ εὐνοίας πρὸς τὸν Κυβερνητικὸν βουλευτήν, καὶ προεβλέψαμεν ὅτι θὰ γίνουν δεκταὶ αἱ συναλλαγματικαὶ ἐὰν εἶναι ἐκδιδομέναι πρὸ τοῦ Ἰουνίου 1956 καὶ εἶναι ἀναγεγραμμέναι εἰς τὰ βιβλία τοῦ Σανατορίου καὶ τοῦ κομιστοῦ. Δὲν ἠρκέσθημεν δηλαδὴ εἰς τὴν χρονολογίαν τῆς συναλλαγματικῆς, ἀλλὰ ἠθέλαμε νὰ ἀποδεικνύεται καὶ ἐξ ἄλλων στοιχείων τοῦ Σισμανογλείου καὶ τῶν τρίτων. Αὐτὸ σημαίνει ἐπὶ πλέον καὶ μίαν δυσπιστίαν, ἔντονον, εἰς βάρος τοῦ Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ. Τρίτον, στηριζόμενος ἐπὶ δημοσίων ἐγγράφων ἐκδοθέντων μέχρι τῆς 30ης Ἰουνίου, φοβούμενος μὴ τυχὸν ἐν ὄψει τῆς κρατικοποιήσεως, ἔσπευδον διὰ δημοσίων ἐγγράφων νὰ δημιουργήσουν τοιαύτας αἱ ὁποῖαι νὰ βαρύνουν τὸ δημόσιον ἢ ἐξ ἰδιωτικῶν ἐγγράφων ἐχόντων βεβαίαν χρονολογίαν πρὸ τοῦ Ἰουνίου 1956. Ἐπειδὴ ὅμως διὰ τῆς πληρωμῆς τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ ἐκινδυνεύσαμεν νὰ πληρώσωμεν τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Παπαεμμανουὴλ καὶ τῶν Νομικῶν Συμβούλων, περιελάβομεν διάταξιν καταργοῦσαν τὰς ἀξιώσεις των. Ἑπομένως, ὅπως βλέπετε, ὑποβάλλομεν ὁλόκληρον τὴν προσωπικότητα τοῦ Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ εἰς μίαν δοκιμασίαν σκληροτάτην, θέσαντες ἐν ἀμφιβόλῳ ὅλας τὰς δηλώσεις του καὶ τὰς ἐνδεχομένας του πράξεις, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ ἀφήσωμεν καμμίαν ἀμφιβολίαν περὶ τῶν τιμίων διαθέσεων τῆς Κυβερνήσεως.

§99Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Νὰ τὸν ἀνακηρύξωμεν Ἐθνικὸν εὐεργέτην.

§100Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Ὅ,τι θέλετε κάμετε. Δὲν μὲ ἀπασχολεῖ τί ἔκαμεν ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῆς Δικαιοσύνης καὶ θὰ δώσῃ λόγον τῶν πράξεών του, ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει τὸ Σισμανόγλειον. Περαιτέρω περιεκόψαμε πᾶσαν ἄλλην ἀπαίτησιν καὶ περιεκόψαμε τὰς ἀξιώσεις τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ θέλω νὰ τονίσω, ὅτι δὲν εἶχε ἀντίρρησιν ἐξ ὑπαρχῆς, δηλαδὴ ἀξίωσιν ἐπὶ μισθῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐκ λάθους ἐγράφη 1η παράγραφος ἀντὶ 2ας παραγράφου. Περιεκόψαμε τὰς ἀξιώσεις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ τῶν Νομικῶν Συμβούλων καὶ τῶν διαφόρων σκηνοθετημένων δικῶν, ἐξ ὑπερωριῶν, νυκτερινῆς ἐργασίας κλπ. Περιεκόψαμε ἀξιώσεις καὶ ὅλας ἐκείνας τὰς ὁποίας ἀπεδέχθημεν ὡς ἐγκύρους, δὲν τὰς ἀπεδέχθημεν ὡς ὑπαρχούσας, τὰς ὑπεβάλαμε ὑπὸ τὸν ἔλεγχον μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἀπὸ δύο ἰσοβίους ὑπαλλήλους δικαστικοὺς τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ ἑνὸς Ἐπιθεωρητοῦ καὶ νομίζομεν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἄλλαι ἐγγυήσεις πρὸς ἐκκαθάρισιν τῶν ἀξιώσεων. Καὶ οὕτω, τίθεται πρὸ ἡμῶν τὸ πρόβλημα, ἢ νὰ ἀφήσωμεν νὰ καταστραφῇ τὸ Ἵδρυμα καὶ νὰ διαρπαγῇ παρ’ ὅλων τῶν ἐπιτηδίων καὶ νὰ νίψωμεν τὰς χεῖρας μας εἰς τὴν διαρπαγὴν ἐν γνώσει καὶ πιστεύοντες, ὅτι δὲν ἔχουν ἀξιώσεις, ἢ νὰ τὸ κρατικοποιήσωμεν καὶ διὰ τῆς κρατικοποιήσεως νὰ διατηρήσωμεν ὁλόκληρον τὸν ὀργανισμὸν αὐτοῦ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς περιθάλψεως τῆς χώρας καὶ τῶν ἀπόρων. Ὑπάρχει μία τρίτη λύσις, νὰ καταβάλλωμεν χρήματα εἰς τὰ ἀνοικτὰ εἰς τὸ ἵδρυμα αὐτό. Καὶ τότε, βεβαίως, θὰ ἐλέγετο ὅτι ἐκάμομεν σκάνδαλον. Αὐτὸς ἦτο ὁ σκοπὸς τῆς κρατικοποιήσεως, νὰ διασφαλίσωμεν περαιτέρω τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἱδρύματος, ἀντὶ νὰ τὸ ἴδωμεν κλινόμενον καὶ διηρπαζόμενον. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν αὐτὸ τίθεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, εἰς τὸ πρόβλημα αὐτὸ πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὸ Ἵδρυμα νὰ διαρπάζεται;

§101Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἀπὸ ποῖον διαρπάζεται;

§102Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Διαρπάζεται ἀπὸ τοὺς δανειστάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς χεῖρας των ἀπαιτήσεις. Ἔχω ἕνα κατάλογον 73 δικῶν, αἱ ὁποῖαι ἀντιπροσωπεύουν περὶ τὰ 5.110.000. Ἐκτὸς τῶν 73 δικῶν καὶ ἀποφάσεων, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι δίκαι περίπου 40 ὑπαλλήλων καὶ ἐκδίδονται ἀποφάσεις καθ’ ἡμέραν καὶ σπεύδουν καὶ διαρπάζουν ἐργαλεῖα, κρεββάτια, μικροσκόπια καὶ γενικῶς ἀπογυμνώνουν τὸ ἵδρυμα αὐτό. Καὶ συνεπῶς μένει ν’ ἀποφασισθῇ, ἐὰν σταυρώσωμεν τὰς χεῖρας, ἢ θὰ τὸ σώσωμεν. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παρέμβῃ καὶ νὰ σώσῃ τὸ ἵδρυμα καὶ νὰ τὸ παραλάβῃ, διότι ἀντιπροσωπεύει μίαν περιουσίαν 100 ἑκατομμυρίων καὶ ἀποτελεῖ ἕναν ἐκ τῶν ἀρτιωτέρων νοσοκομειακῶν συγκροτημάτων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, τὸ ὁποῖον τιθέμενον εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους, δὲν πρόκειται νὰ τὸ μεταβάλῃ εἰς ἐργοστάσιον, ἢ ξενοδοχεῖον, πρόκειται νὰ τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν πτωχῶν Ἑλλήνων, πρόκειται νὰ τὸ προστατεύσωμεν ἀπὸ τὰς διαρπαγάς. Διὰ τῆς κρατικοποιήσεως δέ, δὲν συγκαλύπτομεν τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἀνοίγομεν διάπλατα τὸν ἔλεγχον. Θὰ ἐλέγξωμεν τὸ παρελθόν, διότι γενόμενοι καθολικοὶ διάδοχοι τοῦ ἱδρύματος αὐτοῦ, θὰ ἔχωμεν τὰ ἀρχεῖα εἰς τὴν διάθεσίν μας νὰ προχωρήσωμεν εἰς πληρέστερον ἔλεγχον. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει ἄλλη ὁδός. Πᾶσα ἄλλη ὁδὸς θὰ ἀπετέλει πολιτικὸν σφάλμα καὶ θὰ ἐδικαιολόγει κριτικὴν αὐστηρὰν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει ὅμως ἕνα ἀκόμη πρόβλημα, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπόκρυψις καὶ νὰ ἀποσιωπηθοῦν, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ κατηγορία. Κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀπεφάσισε τὴν κρατικοποίησιν, ὄχι διὰ νὰ σώσῃ τὸ Ἵδρυμα, ἀλλὰ νὰ σώσῃ τὸν κ. Παπαεμμανουήλ. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ συγκαλύψωμεν τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ διὰ τῆς κρατικοποιήσεως, ἐφ’ ὅσον χρειάζεται σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ πάῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Κληροδοτημάτων νὰ ὑποστῇ τὴν βάσανον, νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ὑποστῇ τὴν συζήτησιν καὶ κατὰ ποίαν λογικὴν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ νόμος διὰ νὰ ἀποκρυβοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, ὅταν ἐρχώμεθα καὶ θέτωμεν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας σβύνομεν τὰς ἀξιώσεις πάσης φύσεως καὶ τὰς περιορίζομεν εἰς ἐκείνας τὰς ὁποίας πιστεύομεν ὡς ὑπαρκτάς, ὅταν ἀπολύωμεν τὸ Συμβούλιον, ὅταν τὸ πᾶν πράττωμεν, ποῦ εἶναι ἡ συγκάλυψις; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ γηραιὰ ἐκείνη ἐφημερὶς ἡ ὁποία ἔχει μίαν μακρὰν παράδοσιν ἠθικῆς, ἐκμανεῖσα διὰ λόγους τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζω, ἐξ ὑστερίας ἀντιπολιτευτικῆς, ἔφθασε μέχρι σημείου νὰ διαστρέψῃ τὰ γεγονότα. Δὲν νομίζω ὅτι...

§103Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς δικαιοσύνης εἶναι διαστροφὴ γεγονότων;

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε τὸν Ὑπουργόν.

§105Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Γίνονται συνεχεῖς διακοπαὶ καὶ ἀνακαλεῖτε ἐμέ; Εἶναι μία εἰδικὴ μεταχείρισις.

§106Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομ.). Λέγω λοιπὸν κ. συνάδελφε ὅτι ὑπάρχει εὐθύνη, διότι ἔφθασε τὸ Ἵδρυμα εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ἔφθασε. Ὑπάρχει εὐθύνη ὄχι ἁπλῶς τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιώτης καὶ εἶναι ὑπεύθυνος ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης, ὑπάρχει εὐθύνη πολιτικὴ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων τοῦ παρελθόντος αἱ ὁποῖαι ἐβοήθησαν νὰ ἀποκλείσουν πάντα ἔλεγχον εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ἱδρύματος. Καὶ σήμερον ὑπάρχει εὐθύνη τοῦ κ. Κύρου, ὁ ὁποῖος λέγει αὐτά. Καὶ τοῦτο θὰ τὸ ἀποδείξω εὐθὺς ἀμέσως. Τὸ Ἵδρυμα συνεστήθη τὸ 1935 ἤρξατο δὲ λειτουργοῦν τὸ 1940. Τὸ 1941 ἐπὶ Τσολάκογλου, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 260 ὡρίσθη ὅτι δὲν ἐφαρμόζεται ἐπὶ τοῦ Ἱδρύματος ὁ νόμος περὶ κληροδοτημάτων, κατὰ τὸν νόμον δὲ περὶ κληροδοτημάτων ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ ὑπηρεσία κληροδοτημάτων νὰ προβαίνῃ εἰς ἔλεγχον τῶν πάσης φύσεως ἰδιωτικῶν ἱδρυμάτων τὰ ὁποῖα θάλπουν φιλανθρωπικοὺς σκοπούς. Ἀπηγορεύθη λοιπὸν ἐπὶ Τσολάκογλου ὁ ἔλεγχος. Καὶ ὁ Τσολάκογλου, ἐπιτέλους, ἦτο ἕνας ἄνθρωπος τῆς Κατοχῆς καὶ δύναται νὰ ἔχῃ κάποιαν δικαιολογίαν. Ἔρχεται ὅμως τὸ ἔτος 1945 κατὰ τὸ ὁποῖον, Πρωθυπουργοῦντος τοῦ ἀειμνήστου Θ. Σοφούλη, ἐπαναλαμβάνεται ὁ νόμος αὐτὸς (158) Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς δὲν γνωρίζω ποῖος ἦτο τότε, πάντως ἐπρόκειτο περὶ Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον, οἱ Καφαντάρης, Σοφιανόπουλος, Ρέντης... (ἀναγινώσκει)... Διὰ νόμου, λοιπόν, τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἀποκλείεται ὁ ἔλεγχος. Ἀλλὰ δὲν σταματᾶ ἕως ἐδῶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς πτέρυγος ἐκείνης. Ἕν ἔτος βραδύτερον ἐμφανίζεται ὁ κ. Ὀρφανίδης Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, ἐπὶ Κυβερνήσεως πάλιν Σοφούλη, τὴν 29.9.1948, ὁ ὁποῖος, μὴ ἀρκούμενος εἰς τὴν διὰ νόμου προστασίαν, συντάσσει ψήφισμα, ἀποκλεῖον τὸν ἔλεγχον ὥστε νὰ ἀποκλείεται ἡ κατάργησις τοῦ νόμου. Δηλαδὴ προσπαθεῖ νὰ ἀπαγορεύσῃ τὸν ἔλεγχον ὄχι δι’ ἁπλοῦ νόμου, ἀλλὰ διὰ Συντακτικῆς Πράξεως. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα ὅτε, πρὸς τιμήν του, ὁ πρῶτος ἐξεγερθείς, ἦτο ὁ κ. Καλατζᾶκος...

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Καραμανλῆς, ὁ Πρόεδρός σας, ἦτο μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης τοῦ 1948; Ἢ θέλετε νὰ εἶναι ἀνεύθυνος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως;

§108Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομ.). Ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον δὲν ηὐδόκησεν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ τὴν ἐκδήλωσιν τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς πλευρᾶς ἐκείνης διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ ἔλεγχος τοῦ Ἱδρύματος. Διευθυντὴς δὲ τότε ἦτο ὁ κ. Παπαεμμανουήλ. Καὶ ἐσύροντο τότε ὅλαι αὐταὶ αἱ φῆμαι, αἱ ὁποῖαι ἦσαν γνωσταὶ καὶ τὰς ηὐξεύρατε καὶ ἐν τούτοις δὲν περιωρίσθητε εἰς τὴν νομοθετικὴν κατάργησιν τοῦ ἐλέγχου, ἀλλὰ ἠθελήσατε νὰ τὴν κατοχυρώσητε διὰ Συντακτικῆς Πράξεως.

§109Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν μᾶς λέγετε ποῖα πρόσωπα ἦσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην.

§110Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διαβᾶστε τὰ ὀνόματα τῶν Ὑπουργῶν.

§111Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομ.). Τὸ ψήφισμα αὐτὸ δὲν ἐψηφίσθη, ὥστε νὰ πάρῃ ὑπογραφὰς ἄλλων πλὴν τῶν Ὑπουργῶν. Εἶναι ἔργον τοῦ κ. Ὀρφανίδη. Εἰς αὐτὸν τὸν συναγωνισμὸν τῆς σημερινῆς ἀντιπολιτεύσεως πρὸς κατοχύρωσιν τοῦ Ἱδρύματος ἐμφανίζεται ἡ ἐξαίρεσις τοῦ κ. Καλατζάκου, ὁ ὁποῖος καταθέτει τὴν 10.10.46 ἕνα σχέδιον Ν.Δ. διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ τὴν κατάργησιν τόσον τοῦ Ν. Δ. τῆς Κατοχῆς, ὅσον καὶ τοῦ νόμου 158 τοῦ Σοφούλη—καὶ διὰ τοῦ ὁποίου πλέον θὰ ἐπετρέπετο ὁ ἔλεγχος τοῦ Ἱδρύματος. Δυστυχῶς ὅμως, δὲν κατωρθώθη καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ ψηφισθῇ, λόγῳ τοῦ ἐγερθέντος θορύβου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς ἐξεγέρσεως ἐν τῇ Βουλῇ. Καὶ πέραν τούτου ἔρχεται καὶ ἕνας τρίτος νόμος, ὁ νόμος 836, ὁ ὁποῖος εἶναι τῆς 28.9.1948.

§112Τ. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Θὰ μᾶς κάμετε κατηγορουμένους, ὅπως πᾶτε!

§113Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκον.). Ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐφρόντισε νὰ ἀποκλείσῃ πάντα ἔλεγχον.

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς διαβάσω τὰ ὀνόματα τῶν Ὑπουργῶν, ποὺ ὑπογράφουν τὸν νόμον ἐκεῖνον. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὑπογράφει τὸν νόμον...

§115Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκον.). Δὲν ἦτο Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἢ Προνοίας. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν τόπον τῆς ἐφαρμογῆς. Ἕνεκα μιᾶς καταγγελίας, ἡ ὁποία ἐγένετο παρά τινος ἀνωνύμου, γίνεται τὴν 1ην Φεβρουαρίου 1952 ἕν σημείωμα πρὸς τοὺς τότε Ὑπουργοὺς κ. Εὐελπίδην καὶ Γρηγορίου. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐκθέσεως τῆς Ὑπηρεσίας Κληροδοτημάτων, ἡ ὁποία καταλήγει εἰς τὰ ἑξῆς συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῶν δύο ἀξιοτίμων κ. Ὑπουργῶν. Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ «σημειώματος διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν»· ἔρχομαι δὲ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ πρῶτος ἐλέγξας κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν συγχωροῦνται οἱ Ὑπουργοὶ ὅταν λαμβάνουν γνῶσιν τῶν σημειωμάτων καὶ τῶν ἐγγράφων. Συγχωροῦνται διότι πολλὲς φορὲς δὲν λαμβάνουν γνῶσιν. Ἐν προκειμένῳ δὲ τὸ σημείωμα ἀπευθύνεται εἰς τὸν Ὑπουργόν, κατὰ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἐν τῇ κειμένῃ νομοθεσίᾳ (ἀναγινώσκει). Εἶναι δεδομένον, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. Εὐελπίδης καὶ Γρηγορίου τὸ 1952—δὲν γνωρίζω ποῖος ἦτο ἐκ τῶν δύο ἁρμόδιος—ἔλαβον γνῶσιν τῆς καταστάσεως. Καὶ ἐρωτῶ: Τί ἐπράξετε, κύριοι, σεῖς διὰ τὸν ἔλεγχον; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§116Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶσθε σοβαρώτερος, κ. Ὑπουργέ, ὅταν ὁμιλῆτε. Διότι λέγετε τὸ ἑξῆς: ὅτι τὸ σημείωμα ἀπευθύνεται ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ὁ κ. Εὐελπίδης. Καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ λόγου σας, κάμνοντας χαριεντίσματα, διὰ τῶν ὁποίων ἐκάματε ἀπόψε, τὴν Κυβέρνησιν ἀντὶ νὰ τὴν ὠφελήσετε, λέτε ὅτι «δὲν ξεύρω ἄν ἦτο ὁ κ. Εὐελπίδης ἢ ὁ κ. Γρηγορίου», ἐνῷ τὸ σημείωμα ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Ὑπουργόν. Γνωρίζετε ὅτι αἱ ἁρμοδιότητες εἰς τὰ Ὑπουργεῖα εἶναι κεχωρισμέναι καὶ πολλὲς φορὲς ὁ Ὑπουργὸς δὲν ξέρει τὰς ἐνεργείας εἰς τὰς ἐπὶ μέρους ὑπηρεσίας τοῦ Ὑφυπουργοῦ καὶ ὁ Ὑφυπουργὸς τοῦ Ὑπουργοῦ του. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὰ χαριεντίσματά σας ἀπόψε καὶ μὲ τὶς ἐξυπνάδες σας ἐζημιώσατε τὴν Κυβέρνησιν.

§117Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ κληροδοτήματα ἀνήκουν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοιοῦτος εἶσθε σεῖς τότε. Δὲν γνωρίζω εἰς τὴν περίοδον τὴν ἰδικήν σας, ἀλλὰ εἶναι πολὺ πιθανὸν ὅτι περιῆλθον εἰς γνῶσιν σας καὶ δὲν ἐλάβατε κανένα μέτρον. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν περιῆλθον εἰς γνῶσιν σας, περιῆλθον εἰς γνῶσιν τοῦ κ. Εὐελπίδη.

§118Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τί βγαίνει ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;

§119Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἔπρεπε νὰ εἴχατε τὸ θάρρος νὰ διατάξετε ἔλεγχον.

§120Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ τὰ ἐπλήρωσε τὸ Κράτος ἀντὶ νὰ τὰ πληρώσῃ ὁ κ. Παπαεμμανουήλ.

§121Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Πέραν τούτου διὰ νὰ κριθοῦν τὰ ἤθη τὰ κρατοῦντα, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ὁ νόμος 836 κατὰ τὸ ἔτος 1948 παρεπέμφθη οὗτος εἰς τὸ Συμβούλιον Κληροδοτημάτων διὰ νὰ γνωμοδοτήσῃ ἐὰν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἢ νὰ μὴ γίνῃ. Εἰς τὸ συμβούλιον αὐτὸ μετεῖχε καὶ ὁ κ. Κύρου καὶ ἦλθε τὸ συμβούλιον κληροδοτημάτων καὶ λέγει: «Ὡς πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ ἱδρυτοῦ νὰ διατηρηθῇ ἐσαεὶ ἡ αὐτοτέλεια τοῦ ἱδρύματος ἔναντι τυχὸν παρεμβάσεως τοῦ Κράτους εἰς τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ, ὡς τοιαύτης νοουμένης τῆς προληπτικῆς ἐποπτείας τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, τὸ Συμβούλιον οὐδὲν εἶχε νὰ παρατηρήσῃ». Αὐτὰ ἔλεγεν ὁ κ. Κύρου καὶ συνίστα νὰ ἀπαγορευθῇ εἰς τὸ Κράτος νὰ ἀσκῇ ἐποπτείαν ἐπὶ τοῦ ἱδρύματος. Καὶ σήμερον ἐλέγχετε ἡμᾶς οἱ ὁποῖοι διετάξαμεν ἔλεγχον.

§122Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε ἔζη ὁ Σισμάνογλου, καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ γίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Σισμάνογλου συνέβησαν ὅλαι αἱ λωποδυσίαι.

§123Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὰς 3.7. 1952 ὑπεβλήθη ὑπόμνημα παρά τινος κυρίας Ἀθανασίου τὸ γένος Σισμάνογλου πρὸς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς κ. Ζαΐμην, ἡ ὁποία κατήγγειλε διαφόρους ἀτασθαλίας εἰς τὸ Σισμανόγλειον. Καὶ ἐρωτῶ: Τί διαταγὰς ἐξέδωκεν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας; Καμμίαν.

§124Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Σεῖς ὑποστηρίζετε τὴν Κυβέρνησιν κάμνοντες συμψηφισμὸν ἀτασθαλιῶν...

§125Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε τὸ καθῆκον της. Μὴ προσπαθῆτε νὰ δημιουργήσετε ἐντυπώσεις. Τὴν 5.10.1956 ἐστάλη εἰς ἡμᾶς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ καὶ ἐντεῦθεν ἐλάβομεν ἀφορμὴν καὶ διετάξαμεν ἔλεγχον. Πέραν τούτου, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν 3.7.1956 καὶ ἐστάλη εἰς ἡμᾶς τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1956.

§126Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δηλαδή, τὸ εἶχεν εἰς τὸν φάκελλόν του.

§127Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως. Μοῦ ἐστάλη ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν κυρίαν Ἀθανασίου.

§128Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅταν εἶχε ξεσπάσῃ τὸ σκάνδαλον.

§129Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Μοῦ ἐστάλη ἀπὸ τὴν ἰδίαν καὶ ἐπρωτοκολλήθη τὴν 9.10.1956, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ τότε Ὑπουργός σας ἐγνώριζε τὰς καταγγελίας καὶ ἐγνώριζε τὸν Παπαεμμανουὴλ καὶ δὲν διέταξε κανένα ἔλεγχον.

§130Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ 8 μῆνας εἶχε τὸ ἔγγραφον ἡ κ. Τσαλδάρη καὶ ἀποτελεῖ πρόσθετον ἀπόδειξιν ὅτι τὸ ἐγνώριζε.

§131Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ τὴν Ἀθανασίου τὴν ὑποβαλοῦσαν τὸ ὑπόμνημα...

§132Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἄρα ἀπὸ τὸν Μάρτιον τοῦ 1956 ἕως τὰς 6 Ὀκτωβρίου 1956 τὸ εἶχεν ἡ κυρία Τσαλδάρη εἰς τὰς χεῖρας της.

§133Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει ἕνας θεμελιώδης κανών, ὅτι ὁ πταίσας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντλῇ δικαιώματα ἐλέγχου τῶν ἄλλων ἐκ τῶν ἰδίων του πταισμάτων. Ἐκλείσατε τὴν πόρταν τοῦ ἐλέγχου εἰς τὴν διοίκησιν καὶ δὲν δύνασθε σήμερον νὰ ἐλέγχετε ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι διεκινδυνεύσαμεν καὶ παραβιάσαντες τὸν νόμον διετάξαμεν τὸν ἔλεγχον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως). Ἑπομένως πρόκειται περὶ ἑνὸς θορύβου, ὁ ὁποῖος εἶναι λίαν ὕποπτος, ὁ ὁποῖος διαπνέεται ἀπὸ μένος ἀκάθεκτον, ἐκ τοῦ ὁποίου θυσιάζεται καὶ αὐτὸ τὸ ἵδρυμα, μᾶς εἶναι ἀδιάφορος ὁ Παπαεμμανουήλ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν ἔκθετον τὸ ἵδρυμα. Ἕνα ἔχω νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ συνεχίσωμεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν σπιλώνοντες τὰ πάντα, μὴ ἀφήνοντες νὰ προοδεύσῃ οὐδεμία ἠθικὴ προσπάθεια, διότι θὰ ἔπρεπεν οἱ ἴδιοι νὰ ἔχωμεν εἰσέλθει εἰς τὸ ἵδρυμα καὶ νὰ τὸ ἔχωμεν θέσει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν πτωχῶν καὶ νὰ μὴ τὸ ἴδωμεν ἀπογυμνούμενον. Ἀντὶ τούτου μεταφέρομεν τὴν συζήτησιν εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ σταματοῦμεν τὴν περαιτέρω ἐξέλιξιν. Ὁ μὲν κ. Τζαννετάκης διὰ τῆς «Ὥρας» προσπαθεῖ διὰ τῆς σκανδαλοθηρίας νὰ ἀνυψώσῃ τὸ ξεπεσμένον ἐπίπεδον τῆς κυκλοφορίας τῆς ἐφημερίδος του καὶ δὲν σέβεται οὔτε κἂν τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα. Καίτοι ἡ τότε Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ὑπέχει εὐθύνην διότι εἶχεν ὅλα τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὸν φάκελλον τῶν κληροδοτημάτων, δὲν τὰ ἐνεθυμήθη τότε ἀλλὰ τὰ ἐνθυμεῖται ἤδη σήμερον, διότι τότε ὁ Παπαεμμανουὴλ φίλος τῆς Κυβερνήσεώς των καὶ σήμερον εὑρέθη φίλος τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἄρα ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ ἀπέδειξεν ὅτι γνωρίζει νὰ μεταχειρίζεται ὄχι μόνον τοὺς ἐχθροὺς της ἀλλὰ καὶ τοὺς φίλους της μὲ ὅλας ἐκείνας τὰς ἀναγκαίας ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡ ἠθικὴ καὶ τὸ καθῆκον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως).

§134Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω μίαν συνοπτικὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπεκαλέσθη τὴν γνωμοδότησιν τοῦ κ. Μαριδάκη, τῆς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὡρισμένας περικοπάς. Διότι ὅμως φαίνεται, ὅτι ἐκεῖνος ἐβιάζετο καὶ ὄχι ἡμεῖς, παρέλειψε νὰ ἀναγνώσῃ τὸ συμπέρασμα καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸν κόπον νὰ τὸ ἀκούσῃ.

§135ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἠκούσαμεν.

§136Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ πεισθῆτε, ὅτι δὲν τὸ εἴχατε ἀκούσει ὅταν τὸ ἀκούσετε. Κάμετε ὑπομονήν, κύριοι συνάδελφοι. Τὸ συμπέρασμα τῆς γνωμοδοτήσεως εἶναι τὸ ἑξῆς: «Ἡ ἐν τῇ διαθήκῃ διάταξις καθ’ ἣν ἡ κρίσις περὶ ἐπεμβάσεως ἢ μὴ τοῦ Κράτους εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ἱδρύματος, ἀπόκειται εἰς τρία ἐκ τῶν ἰσοβίων μελῶν τοῦ Συμβουλίου εἶναι ἄκυρος». Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν.

§137Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Καὶ σήμερον ὁ κ. Θηβαῖος συνεχίζει τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἤρχισε χθὲς ὁ κ. Παπαληγούρας. Παραπονοῦνται ὅτι συκοφαντοῦνται καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ τύπου καὶ εἰς τὴν «Ὥραν» καὶ εἰς τὴν «Ἑστίαν». Ὅσα μέχρι σήμερον κατηγγέλθησαν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ καὶ ἐξηκριβωμένα καὶ ἐγράφησαν πάντοτε καλῇ τῇ πίστει. Ἀπόδειξις ἡ τελευταία ἀπόφασις τοῦ Δικαστηρίου. Χθές, ὅταν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Παπαληγούραν, ἀπήντησα καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ διέψευσεν, ὅτι ἦτο εἷς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐφρόντιζον νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ Παπαεμμανουὴλ ἀπὸ τὸν φόρον τῆς κληροδοσίας. Παρακαλῶ τὸν κ. Μητσοτάκην, ὁ ὁποῖος παρίσταται εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ ἔχει γνῶσιν τοῦ ζητήματος, νὰ εἴπῃ τί ἀκριβῶς γνωρίζει διὰ τὴν μεσολάβησιν τοῦ κ. Παπαληγούρα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω νὰ εἴπω...

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, παρεμβαίνετε, ὡς τί; Ὁ κ. Τζαννετάκης ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ τὸ ἐδέχθην, σεῖς τί θέλετε;

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε ἐπὶ τοῦ δημοσιεύματος τῆς «Ἑστίας». Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, εἶναι ὅτι θεωρῶ τὸν κ. Παπαληγούραν παντελῶς ἀμέτοχον καὶ ξένον πρὸς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τοῦ Σισμανογλείου. Ἡ ὅλη ἔρευνα τοῦ φακέλλου, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, δὲν μοῦ ἔδωσε κανένα ἀπολύτως ἐνδόσημον νὰ ὑποθέσω ὅτι ὁ κ. Παπαληγούρας, ἀναρμόδιος Ὑπουργὸς ὤν, εἶχεν οἱανδήποτε ἀνάμιξιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§141Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καταλαβαίνω καὶ συναισθάνομαι ἀπολύτως τὴν θέσιν τοῦ κ. Μητσοτάκη. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ψευδῶς ἀνέφερε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀνακριβῆ. Πρὸ 4ετίας ὁ κ. Μητσοτάκης, ἐπεσκέφθη τὸν κ. Παπαληγούραν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν...

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τζαννετάκη, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος ὁμιλεῖτε.

§143Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διευκολύνητε τὸν κ. συνάδελφον νὰ ὁμιλήσῃ.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διευκολύνω πάντοτε ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρατείνεται ἡ συζήτησις καὶ παρὰ τὸν Κανονισμόν.

§145Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀφήσητε τὸν κ. συνάδελφον ἤρεμον νὰ ὁμιλήσῃ.

§146Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ζητήσω τὴν ἀνάμιξιν τοῦ κ. Μητσοτάκη. Παρακαλῶ τὸν κ. Παπαληγούραν, νὰ βεβαιώσῃ ἢ νὰ διαψεύσῃ ἂν πράγματι πρὸ 3 ἢ 4 ἐτῶν εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Μερτικοπούλου εἶχε πάει νὰ ἐνεργήσῃ διὰ τὴν κληρονομίαν τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ.

§147Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, σήμερον εἶδον τὸ σχετικὸν σχόλιον εἰς τὴν «Ἑστίαν» καὶ ἐκ καθήκοντος ἐκάλεσα τὸν κ. Μερτικόπουλον νὰ μοῦ δώσῃ ἐξηγήσεις. Ὁ κ. Μερτικόπουλος μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι δὲν ἔλαβε χώραν οὐδὲν γεγονὸς καὶ μὲ ἐπῆρε εἰς τὸ τηλέφωνον ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ μὲ ἐβεβαίωσεν ὅσα ἀκριβῶς εἶπεν ἀπόψε. Πέραν τούτου ἐπ’ εὐκαιρίᾳ θὰ δηλώσω, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν ὑποχρεώσεων ἐκ τοῦ 5% τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων ἐβεβαιώθη εἰς βάρος τοῦ Παπαεμμανουήλ, ὑπὸ τῶν τότε οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἠναγκάσθη νὰ ὑποβάλῃ παραίτησιν καὶ ἑπομένως ἔληξεν δι’ ἀποφάσεως δικαστικῆς. Οὐδὲν ὠφελήθη ἐκ τοῦ 5%, ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἐπὶ πλέον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Τζαννετάκην, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν, μία σκέψις τετάρτη, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἑξῆς: Κατηγορήθη ὁ κ. Κύρου, ὅτι διὰ τοῦ δημοσιεύματος τῆς 28ης Σεπτεμβρίου, ἀποδίδει εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουήλ, ὅτι διὰ τῆς προτάσεως πρὸς παραχώρησιν τοῦ ἱδρύματος πρὸς τὸ Κράτος, ἐπεδίωξε σκανδαλώδη συναλλαγήν. Αὐτὸ τὸ ἀπέδωσεν, ὁ κ. Κύρου, διὰ τοῦ δημοσιεύματος τῆς 28ης Σεπτεμβρίου. Ἀπαντᾶ ἡ ἀπόφασις: «Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα γενικώτερον...... (ἀναγινώσκει περικοπὴν τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως......). Ἑπομένως, ἀπεδέχθη ἡ ἀπόφασις, ὅτι δὲν ἔλαβεν χώραν καμμία σκανδαλώδης συναλλαγή. Αὐτὰ λέγει ἡ ἀπόφασις. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§148Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ μᾶς εἴπητε εἰς ποίαν σειρὰν θὰ ὁμιλήσῃ ὁ ὑπὸ κατηγορίαν συνάδελφος, κ. Παπαεμμανουήλ.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ τέλος. Μοῦ ἐζήτησε χθὲς τὸν λόγον καὶ τοῦ ἐδήλωσα, ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὸ τέλος. Ὁ κ. Α. Τσουκαλᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§150Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν, κ. Πρόεδρε, προτοῦ ἀρχίσῃ νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. συνάδελφος, νὰ διευκρινισθῇ τοῦτο. Θὰ δεχθῇ ἢ ὄχι διακοπάς; Διὰ νὰ γνωρίζωμεν πῶς θὰ λειτουργήσῃ ἡ Βουλή.

§151Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Θὰ παρεκάλουν θερμῶς, νὰ λήξῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσουκαλᾶς, εἶναι ἐπερωτῶν καὶ μοῦ φαίνεται, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὸν διακόπτουν.

§153Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐὰν δὲν θέλῃ ὁ κ. συνάδελφος, δὲν θὰ τὸν διακόψωμεν.

§154Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρακαλῶ νὰ δηλώσῃ, διὰ νὰ γνωρίζωμεν, ὑπὸ ποίας συνθήκας πρόκειται νὰ ὁμιλήσῃ, διότι εἰσήλθομεν εἰς μίαν περίοδον ἀποσυνθέσεως τῆς συζητήσεως καὶ παρακαλῶ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ συζήτησις εἰς τὸν κανονικὸν ρυθμόν.

§155Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἔχω τὸ παράπονον, ὅτι αὐτὸ δὲν τὸ ἐνεθυμήθητε, ὅταν ἤμην ἐγὼ εἰς τὸ βῆμα.

§156Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Χαριτολογῶν). Χρειάζεσθε τὴν προστασίαν μου;

§157Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). (Ὁμοίως χαριτολογῶν). Καλωσύνη σας. Εἰς τὴν Βουλὴν ναί. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν, καταλαμβάνει, ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Β. Βύζας).

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσουκαλᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§159Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εὐχαριστῶ θερμῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι κατὰ παρέκκλισιν ἀπὸ τῶν κρατούντων, ἠθέλησε νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ τοῦ τέλους τῶν ἀγορεύσεων τῶν ἐπερωτώντων. Οὕτω μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀντιληφθῶ τὴν θέσιν ποὺ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις καὶ τοιουτοτρόπως ἐλπίζω ὅτι κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου θὰ ἀποφύγω, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπαναλήψεις θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν ἐξαντληθῆ. Θὰ ἤθελα νὰ ἀναμνησθῶμεν ὡρισμένων βασικῶν θεμάτων ἀφορώντων τὴν περίφημον διαθήκην Σισμάνογλου. Ἐν παρενθέσει ὅμως θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ τονίσω ὅτι ἐὰν καὶ καθ’ ὅσον ἀναφερθῶ εἰς τὰς ἀθλιότητας τοῦ Σισμανογλείου, θὰ πράξω τοῦτο μὲ βαρεῖαν καρδίαν, θὰ τὸ πράξω ὅμως ἐφ’ ὅσον τὰ ἀναφερόμενα τελοῦν ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ἀληθῶς κατεβλήθη προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν διὰ νὰ ἐμφανίσουν ὅτι ἡ ἐπερώτησις τῆς ἀντιπολιτεύσεως μετατοπίζει τὸν ἔλεγχον εἰς ἔλεγχον τῆς εὐθύνης τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ, ἐνῷ ἡ πραγματικὴ τοποθέτησις εἶναι ποῖα εἶναι τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἄγουν εἰς καταλογισμὸν εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἡ διαθήκη προσδιορίζεται ἀπὸ δύο χαρακτηριστικά: Πρῶτον, πρόκειται περὶ εὐαγοῦς Ἱδρύματος μὲ τὴν ἑξῆς διατύπωσιν: «... κύριον προορισμὸν νὰ ἔχῃ τὴν δωρεὰν περίθαλψιν φυματιώντων, μὴ ἀποκλειομένης καὶ τῆς ἐπὶ πληρωμῇ περιθάλψεως ἀσθενῶν διαθετόντων τὰ μέσα». Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τοῦ Σισμάνογλου. Δεύτερον χαρακτηριστικὸν τῆς διαθήκης εἶναι ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου τόση συζήτησις ἐγένετο, τὸ ὅτι δηλ. ὁ Σισμάνογλου ἀπηγόρευε τὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναμίξεως εἰς τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τοῦ Ἱδρύματος. Ὁ ἀποκλεισμὸς τοῦ ἐλέγχου τοῦ Κράτους, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ, διότι τοῦτο θὰ ἀντέκειτο εἰς ἀρχὰς δημοσίας τάξεως, δεδομένου ὅτι θὰ κατέληγεν ἴσως νὰ ἀποκλείσῃ καὶ τὸν ἔλεγχον τοῦ Εἰσαγγελέως. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τοῦ ζητήματος καὶ ἤδη ἂς ἴδωμεν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζε τὰ συμβαίνοντα καὶ ἂν ἐπολιτεύθη ὅπως ἔπρεπε ἐν προκειμένῳ. Ἄπαγε τῆς βλασφημίας ὅτι ὑπῆρξεν ἰδιοτέλεια. Ἡ θέσις εἶναι ἐάν, ἡ Κυβέρνησις διεχειρίσθη τὰ πράγματα καλῶς πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας ἢ ἐπέδειξε ἀνοχὴν ἀσυγχώρητον ἔναντι τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Κατόπιν ἐπερωτήσεως πολλῶν βουλευτῶν, ἐν οἷς καὶ ὁ κ. Ψαρρέας, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐνώπιόν μου, διενηργήθη τότε ἔλεγχος καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑποστηρίξας ὅτι δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ διατάξῃ τὴν διενέργειαν ἐλέγχου.

§160Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἀνεγνώσατε κ. συνάδελφε. Λέγει ὅτι ἐνηργήθη ἔλεγχος;

§161Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν ἐνηργήθη μερικὸς ἢ ὁλικὸς ἔλεγχος. Ἐὰν δὲν ἐπιτρέπεται ὁλικῶς δὲν θὰ ἐπιτρέπεται καὶ μερικὸς ἔλεγχος.

§162Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἀνεγνώσατε τί λέγει.

§163Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἐκλέξῃ ποίαν αἰτίασιν κατὰ τῆς ἀντιπολιτεύσεως θὰ ὑποστηρίξῃ διότι ἐνῷ ὑποστηρίζῃ ὅτι τὸ 1952 ἐζήτησε τὸν ἔλεγχον, ἐν συνεχείᾳ λέγει ὅτι τὸν ἐμποδίζει σήμερον.

§164Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Τὸ ἐπιχείρημα ὅτι καὶ ἂν ὑπάρχουν λόγοι μομφῆς ἐναντίον προκατόχου Κυβερνήσεως, αὐταὶ δὲν ἀποσβένουν τὰς εὐθύνας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως.

§165Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Σύμφωνοι μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν δίδουν δικαίωμα μομφῆς.

§166Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως Κωτούλα δύνανται νὰ συναχθοῦν ὡρισμένα συμπεράσματα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν βάσιν καὶ εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ἡ σημερινὴ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἀφοῦ ποιεῖται αὕτη διαφόρους συλλογισμοὺς ἐν σχέσει μὲ τὸ ὅτι τὸ Ἵδρυμα ἐξετράπη τοῦ προορισμοῦ του, λέγει:... (ἀναγινώσκει).... Περαιτέρω, ἀφοῦ ὁ κ. Κωτούλας διαπιστώνει τὸ γεγονός, καταλήγει εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ Ἵδρυμα δυνατὸν νὰ ἦτο βιώσιμον καθ’ ὅσον αἱ κλῖναι ηὐξήθησαν, ἐνῷ ἀντιστρόφως ὁ ἀριθμὸς τῶν δωρεὰν νοσηλευομένων ἐμειώθη. Ἑπομένως, γεννᾶται ἡ ἀπορία, πῶς τὸ Ἵδρυμα εὑρίσκεται ἐν διαλύσει.

§167Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ συμπεράσματος ἐξαγομένου ἐκ τῶν στατιστικῶν τοῦ Ὑπουργείου.

§168Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Καὶ καταλήγων ὁ κ. Κωτούλας, ἀναφέρεται εἰς μίαν ἔκθεσιν τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς:.... (ἀναγινώσκει)........ Κύριοι βουλευταί, αὐτὰ ὅλα ἦσαν γνωστὰ εἰς τὴν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ ἄλλα ἀκόμη, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκθέσω ἐν συνεχείᾳ. Καὶ περαιτέρω τὸ ἐρώτημα εἶναι, ἐὰν ταῦτα γνωρίζουσα ἡ κ. Τσαλδάρη (παρὰ τὸν σεβασμόν, τὸν ὁποῖον τρέφω πρὸς αὐτὴν καὶ ὀφείλω μάλιστα νὰ εἴπω, ὅτι ἐπεσήμανα ἰδιαιτέρως τὰς παραδόσεις της, τὰς ὁποίας ἀνέφερε χθές), ἐάν, λέγω, ταῦτα γνωρίζουσα ἡ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, διατυποῦται τὸ ἐρώτημα, πῶς δὲν εὑρῆκε λέξιν νὰ στιγματίσῃ τὰς ἀθλιότητας αὐτάς; Ἐκτὸς ἐὰν τοῦτο ἐγένετο ἀπὸ λόγους ἁβρότητος. Ἐν ὄψει τῶν ὅσων ἦσαν γνωστὰ εἰς τὴν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι συνέβησαν πράγματα ἀσυλλήπτως φρικαλέα, ὅπως ἐκτίθενται καὶ εἰς τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται, ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἐλάμβανε 60.000 μηνιαίως, ἄνευ φόρου, καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν Κωτούλα ἀναφέρεται, ὅτι οἱ πόροι, ἐνῷ δὲν ἐπήρκουν διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν ἀπόρων, ἐπήρκουν διὰ τὰς παχυλὰς ἀπολαυάς. Ἐνῷ, λέγω, συνέβαινον αὐτὰ τὰ ἀσύλληπτα πράγματα, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τὸ πρωτοφανές, νομικὸς σύμβουλος νὰ λαμβάνῃ ἔξοδα παραστάσεως καὶ ὑποθέτω, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ κ. Βάλληνδας καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι οὗτος δὲν ἔχει σχέσιν μὲ συγγενῆ τῆς Κυβερνήσεως. Ὅλα αὐτὰ καὶ ἀκόμη τὸ αὐτοκίνητον καὶ τὰ τρόφιμα, τὰ πάντα εἶχον δημιουργήσει μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὴν ἄμεσον παρέμβασιν τοῦ Κράτους. Καὶ ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους θὰ ἦτο ἡ παραπομπὴ τῶν ἐνόχων εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Οὐδεὶς διαθέτης δύναται ποτὲ νὰ ἀποκλείσῃ τὴν παρέμβασιν τοῦ Εἰσαγγελέως διὰ ποινικὰ ἀδικήματα. Πρέπει ὅμως νὰ ἐπισημάνω περαιτέρω κάτι, τὸ ὁποῖον θὰ ἀκούσετε. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ἱδρύματος ἐκτὸς τῶν ἄλλων, διὰ τῆς διαθήκης, εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ εἰσπράξῃ 5% ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων ἐκ νοσηλείων. Ἀλλὰ δὲν τὸ εἰσέπραξε καὶ τὸ ἀφῆκεν ὑπὲρ τοῦ Ἱδρύματος διὰ νὰ εἶναι ἀφορολόγητον. Ὁ Σισμάνογλου καὶ ὁ συντάκτης τῆς διαθήκης περιέλαβον τὴν διάταξιν αὐτὴν χωρὶς νὰ σκεφθοῦν, ὅτι ὁ φόρος τῆς κληρονομίας εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἀνέρχεται εἰς 90%. Ἐὰν συνεπῶς ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἐλάμβανε τὸ 5%, τὸ ὁποῖον ὥριζεν ἡ διαθήκη, τότε τὸ Δημόσιον θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσπράξῃ 45%. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὁ ὅρος τῆς διαθήκης ἦτο ἀνεκτέλεστος καὶ δι’ αὐτὸ ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ δὲν εἰσέπραξε τὸ 5%. Ἀλλὰ ἔγινε καὶ ἕνα ἄλλο λάθος. Δὲν εἰσέπραξε μὲν ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, ἀλλὰ ἐπιστώθη μὲ τεράστια ποσά, ἡ δὲ πίστωσις ἔχει τὴν ἔννοιαν ἀποδοχῆς τῆς κληρονομίας καὶ ἑπομένως ὁ φόρος εἶναι ἀπαιτητός. Ἑπομένως οὐδένα πρέπει νὰ ἐκπλήξῃ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἰσεπράχθη τὸ 5% ἀπὸ τὸν κ. Παπαεμμανουήλ. Ὑπάρχει καὶ ἡ διαχείρισις τῶν μυστικῶν κονδυλίων, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 5.000 λίρας καὶ διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. Παπαεμμανουήλ. Ἀλλά, ὅπως ἐλέχθη, ὁ σκοπὸς τῶν μυστικῶν κονδυλίων ἦτο νὰ δίδωνται πρὸς τὰς Ἀρχάς. Καὶ γεννᾶται τὸ δίλημμα, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν μυστικῶν κονδυλίων ἢ ὑπάρχει τὸ ἀδίκημα τῆς ὑπεξαιρέσεως καὶ τῆς ἀπιστίας ἢ τὸ ἀδίκημα τῆς δωροδοκίας. Αὐτὰ ὅλα ἦσαν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ ἐντεῦθεν γεννᾶται ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃν ἐχειρίσθη τὸ θέμα τοῦτο. Ὅταν ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἀπεφάσισε νὰ παραιτηθῇ ἢ μᾶλλον νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα, δὲν ἔπραξε τοῦτο ἀπὸ φιλάνθρωπον διάθεσιν. Ἐφ’ ὅσον ἀπεμύζησε τὸ Ἵδρυμα καὶ ἔφθασεν εἰς τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οὐδὲν πλέον εἶχε νὰ λάβῃ ἐξ αὐτοῦ, ἀνεζήτησε μίαν λύσιν. Ἡ μία ὁδὸς ἦτο νὰ προκαλέσῃ παρὰ τὴν ἀντίθετον ἄποψιν τοῦ καθηγητοῦ κ. Μαριδάκη, τὴν περιέλευσιν εἰς αὐτὸν τοῦ Ἱδρύματος. Διότι, συμφώνως πρὸς τὴν διαθήκην, ἦτο δυνατὸν νὰ προσέλθουν 3 μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου εἰς συμβολαιογράφον καὶ νὰ δηλώσουν, ὅτι τὸ Ἵδρυμα δὲν ἐκπληρεῖ τοὺς ὅρους τῆς διαθήκης καὶ νὰ περιέλθῃ εἰς αὐτοὺς τὸ καταπίστευμα. Σημασίαν ὅμως ἔχει τὸ ἑξῆς: Ἐὰν οἱ κ. κ. Παπαεμμανουὴλ καὶ Βάλληνδας ἠδύναντο νὰ ἐκτελέσουν τὸν ὅρον αὐτὸν τῆς διαθήκης καὶ ἀπὸ οὐσιαστικοὺς λόγους. Διότι ἐλέχθη καὶ παρουσιάσθη οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, ὅτι θὰ ἐδώριζον τὸ ἵδρυμα στὸ Κράτος.

§169Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Πότε ἐλέχθη αὐτό;

§170Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σεῖς τὸ εἴπατε αὐτό, κ. Ὑπουργέ.

§171Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτὸ ἐξάγεται ἀπὸ τὴν δήλωσιν τῆς κυρίας Ὑπουργοῦ Προνοίας. Ἐφοβήθησαν δηλαδὴ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ τὴν ἐπέμβασιν μήπως ἐκ τοῦ λόγου τούτου περιέλθῃ τὸ ἵδρυμα εἰς τοὺς καταπιστευματοδόχους. Τὸ ἵδρυμα ἦτο παθητικὸν καὶ ἐπὶ ἀξίας 100 ἑκατομμυρίων, τὰ 90 ἑκατομμύρια θὰ περιήρχοντο εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅμως, ὑπῆρχον χρέη 18 ἑκατομμυρίων καὶ ὑπῆρχε περαιτέρω ἀμφισβήτησις διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὠφείλετο φόρος διὰ τὴν πίστωσιν τῶν 5%. Πέραν τούτου, τὸ εἶδος τοῦ θέματος πείθει ὅτι τὸ Σισμανόγλειον κατ’ οὐσίαν ἦτο ἀντικείμενον ἐκτὸς συναλλαγῆς. Συνεπῶς τὸ Σισμανόγλειον, ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του, θὰ περιήρχετο εἰς τὸ Κράτος καὶ ἐὰν οἱ καταπιστευματοδόχοι ἠδύναντο νὰ κάμουν χρῆσιν τοῦ ὅρου τῆς διαθήκης.

§172Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν φοβεῖσθε μήπως ἀδειάσῃ τοῦτο;

§173Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐὰν ἐγίνετο ἐγκαίρως ὁ ἔλεγχος, τὸ Κράτος θὰ εἶχε ἐπιθέσει ἐνωρίτερα τὴν χεῖρα του ἐπὶ τοῦ Σισμανογλείου καὶ θὰ ἐπηκολούθει κατάσχεσις, ἢ ἐπίταξις.

§174Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀσφαλῶς, κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἐγίνετο ἔλεγχος ἐγκαίρως, ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ θὰ εὑρίσκετο εἰς τὰς φυλακάς.

§175Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐκεῖνο δέ, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν δωρεὰν καὶ τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη, ἦτο ἁπλούστατα ἀὴρ φρεσκότατος. Ἀπεκλείετο ἑπομένως ἡ λύσις τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διαθήκης. Τί ὅμως ἀπομένει ὡς ἐξήγησις, ὅταν ἔχετε ὡς δεδομένον ὅτι διεπράχθησαν ποινικὰ ἀδικήματα; Ἐξ ὅλων αὐτῶν συνάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ πρόθεσις τῶν διοικούντων τὸ Σισμανόγλειον ἦτο «ἀφοῦ ἐπήραμεν ὅ,τι ἐπήραμεν, πρέπει νὰ κυττάξωμεν νὰ γλυτώσωμεν ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα»; Αὐτὴ ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πλευρὰ τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις. Εἴμεθα, ὅμως, ὑποχρεωμένοι νὰ ἐρευνήσωμεν καὶ τὴν προοπτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§176Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ διετάσσαμεν ἔλεγχον. Ἀνέφεραν δὲ ὅτι εἴχομεν καὶ ὑπεύθυνον δήλωσιν καὶ τοῦ δικηγόρου κ........... καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ.

§177Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διετάχθη ἔλεγχος μόνον ἐπὶ τοῦ παθητικοῦ;

§178Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ἔλεγχος διεξήχθη, ὅταν ὁ Τύπος πρῶτος ἤρχισε νὰ φέρῃ εἰς τὴν δημοσιότητα τὸ μεγάλα αὐτὸ σκάνδαλον. Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ὅμως, δὲν ἐνδιεφέρετο διὰ τὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ ἐνδιεφέρετο νὰ ἐνθυλακώσῃ τὰς ἀμοιβὰς ποὺ τοῦ ὠφείλοντο.

§179Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, ἐγνώριζε πολὺ καλά, ὅτι δὲν θὰ ἔπαιρνε τὰ χρήματα αὐτά, ἐφ’ ὅσον θὰ περιήρχοντο εἰς τὸ Κράτος.

§180Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἀφοῦ λοιπὸν ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, διεπίστωσεν τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ περιῆλθεν εἰς τὸ ἀδιέξοδον αὐτὸ προσεπάθησε νὰ ἔλθῃ εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὸ Κράτος διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὰς εὐθύνας. Ἡ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προνοίας χθὲς ἀνέφερεν ὅτι ἐγνώριζεν τὴν κατάστασιν τοῦ Σισμανογλείου ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου.

§181ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἐγώ, κ. συνάδελφε, ἀνέφερον τὸ ἔγγραφον τοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἔχει χρονολογίαν ἀπὸ 28 Σεπτεμβρίου.

§182Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἡ δήλωσίς σας, ὅμως, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐκάματε, χθές, νομίζω ὅτι ἔχει ἄλλως.

§183Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὰς 27 Σεπτεμβρίου ὑπάρχουν δηλώσεις ἰδικαί σας .... (ἀναγινώσκει) .... σχετικῶς μὲ τὸ Σισμανόγλειον.

§184Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐθίγη, εἰς τὸ ἄρθρον δηλαδὴ 106 τοῦ Συντάγματος (ἀναγινώσκει). Ποῖοι εἶναι λοιπὸν οἱ λόγοι καὶ οἱ σκοποί, τοὺς ὁποίους ἀπέβλεπεν ὁ διαθέτης; Τοὺς λόγους αὐτοὺς δυνάμεθα νὰ τοὺς ἐξετάσωμεν αὐτοτελῶς. Ἐὰν ἐντοπισθῶμεν εἰς τὸ ζήτημα τῆς κάμψεως τῆς φυματιώσεως, τότε ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Συντάγματος. Δὲν εἶναι «ἀπολύτως ἀπραγματοποίητος», ὁ σκοπὸς τοῦ διαθέτου, διότι ἐκάμφθη — ἐὰν ἐκάμφθη — ἡ φυματίωσις, καὶ πολὺ περισσότερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίζῃ κανεὶς τὸ κλείσιμον τῶν Σανατορίων ἀπὸ τὸ Σισμανόγλειον, τὸ τελειότερον ὅλων τῶν Σανατορίων. Δὲ πρόκειται, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀρχίσω φυματιολογίαν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς καὶ νὰ ἐξετάσω ἐπιστημονικῶς ἐὰν ἡ φυματίωσις περιωρίσθη ἢ ηὐξήθη. Ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου δύο–τρία θέματα. Τὸ πρῶτον θέμα ἀφορᾷ ἔγγραφον τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου κ. Μεταλλινοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπεφήνατο ὅτι ἀπὸ τοῦ 1954 καὶ ἐφεξῆς ἡ φυματίωσις παρουσιάζει αὔξησιν, δεύτερον τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Κληροδοτημάτων καὶ τρίτον θέμα κάτι τὸ ὁποῖον ἐλησμόνησε μέχρι τῆς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις δηλαδὴ τὴν ὑποσχομένην ἐπέκτασιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν ὄντως θὰ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἐπαγγελίαι τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἀρκέσῃ τὸ Σανατόριον αὐτὸ ἢ καὶ ἄλλα ἀκόμη διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐπαγγελιῶν της αὐτῶν ὅταν τὸ Σισμανόγλειον τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ὡς τὸ τελειότερον Σανατόριον τῆς Ἑλλάδος προτείνεται νὰ καταργηθῇ καὶ νὰ μετατραπῇ εἰς Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον; Ἐρωτῶ, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι νοητὸν νὰ καταργήσωμεν τὸ Σισμανόγλειον καὶ νὰ διατηρήσωμεν ἄλλα; Συνεπῶς κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι νοητὸν ὅτι ἐφαρμόζομεν τὸ ἄρθρον 106 τοῦ Συντάγματος διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη ἐπ’ αὐτῆς τῆς βάσεως ἡ κατάργησις τῆς θελήσεως τοῦ διαθέτου καὶ τῆς παρεμβάσεως τοῦ Κράτους.

§185Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μίαν διακοπήν. Ἤκουσα ὅτι ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται συντόμως νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον περὶ ἀνιχνεύσεως τῆς φυματιώσεως. Ἀλλὰ διερωτῶμαι, πῶς ἡ Κυβέρνησις προτοῦ ἀρχίσῃ τὴν ἀνίχνευσιν, περιορίζει καὶ καταργεῖ τὰς κλίνας τοῦ Σανατορίου; Εἶναι ἄγνωστον, λοιπόν, πότε ἡ Κυβέρνησις λέγει τὴν ἀλήθειαν καὶ πότε ψεύδεται. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης).

§186Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Τὴν 1ην Αὐγούστου 1955, κ. συνάδελφοι, ἡ δύναμις τῶν ἀσθενῶν ἔχει ὡς ἑξῆς: 296 τοῦ ΙΚΑ, 80 ἄλλων Ὀργανισμῶν καὶ 80 δωρεάν. Ἄθροισμα ἀσθενῶν 456. Συμβαίνει, ὅμως, κάτι τὸ περίεργον ἐδῶ. Τὴν 30ὴν Σεπτεμβρίου λέγει τὰ ἑξῆς ἡ Διοίκησις τοῦ Ἱδρύματος: κατήγγειλε τὴν σύμβασιν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἐξεδίωξε τοὺς 296 νοσηλευομένους. Οὕτω τὸ Ἵδρυμα ἐνεφανίζετο ὅτι δὲν εἶχε πολλοὺς ἀρρώστους. Τοὺς ἀρρώστους ὅμως αὐτοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερον προηγουμένως τοὺς ἐξεδίωξε. Δι’ ἐμὲ λοιπὸν σημαίνει τοῦτο ὅτι ἤρχισε νὰ δημιουργῇ τὰς προϋποθέσεις διὰ νὰ ὑποχρεώσῃ τὸ Κράτος νὰ δεχθῇ τὰς προτάσεις του.

§187Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομ.). Καὶ ἐὰν δὲν ἐδέχετο τὸ Κράτος, κ. συνάδελφε;

§188Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἔχω μίαν πληροφορίαν καὶ δίδω ἐν προκειμένῳ σαφεστέραν ἑρμηνείαν. Λέγω λοιπόν, ὅτι τὸ ἄρθρον 106 τοῦ Συντάγματος δὲν ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ νὰ καταργήσωμεν τὴν θέλησιν τοῦ διαθέτου, μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς κάμψεως τῆς φυματιώσεως. Ἀπέμενε λοιπὸν ὁ οἰκονομικὸς λόγος. Τώρα δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφοι, ἐὰν αὐτὸ λέγεται συγκάλυψις ἢ ἐὰν λέγεται ἁβρότης. Ἔρχεται τὸ ἀνακοινωθὲν τοῦ Ὑπουργείου ἐν ὄψει τῶν καταγγελιῶν καὶ λέγει, ὅτι ἡ κατάρρευσις τοῦ Ἱδρύματος δὲν ἦτο θέμα κάμψεως τῆς φυματιώσεως ἀλλὰ ἄλλων τινῶν λόγων καὶ ἰδού, κ. συνάδελφοι, ἡ ἀνακοίνωσις τοῦ Ὑπουργείου, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀναγινώσκω. «Δὲν μελετᾶται πρότασις ἐξαγορᾶς τοῦ Σισμανογλείου ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀλλ’ ἀποδοχῆς δωρεᾶς πρὸς τὸ Δημόσιον τοῦ κληρονομικοῦ δικαιώματος τῶν κ. κ. Σ. Παπαεμμανουὴλ καὶ Βάλληνδα, οἵτινες εἶχον ὁρισθῆ ὑπὸ τοῦ ἐθνικοῦ εὐεργέτου Σισμάνογλου ὑποκατάστατοι κληρονόμοι τῆς περιουσίας τοῦ Σισμανογλείου, εἰς περίπτωσιν ἐπεμβάσεως τοῦ Κράτους, εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ἱδρύματος. Μελετᾶται δηλαδὴ πρότασις, καθ’ ἣν τὸ Σισμανόγλειον, ἀντὶ νὰ περιέλθῃ, ὡς ὁρίζει ἡ διαθήκη τοῦ ἱδρυτοῦ του, διὰ τὴν περίπτωσιν ἐπεμβάσεως τοῦ Κράτους εἰς τὰ τῆς διοικήσεως αὐτοῦ, εἰς δύο ἰδιώτας ὅπως περιέλθῃ διὰ δωρεᾶς εἰς τὸ Δημόσιον. Ἡ αἰσθητὴ μείωσις τῆς φυματιώσεως, λόγῳ τῶν ἀντιβιοτικῶν, ἔχει περιαγάγει πολλὰ σανατόρια εἰς οἰκονομικὰς δυσχερείας. Οὕτω, καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, μέγας ἀριθμὸς σανατορίων ἔχει μεταβάλει ἀποστολήν, παρ’ ἡμῖν δὲ ἀρκεταὶ κλῖναι εἰς ὅλα τὰ σανατόρια παραμένουν κεναί. Εἰδικῶς τοῦ Σισμανογλείου, πλέον τοῦ ἡμίσεος τῶν 600 κλινῶν, τὰς ὁποίας διαθέτει, ἀπὸ ἔτους παραμένουν κεναί. Ἡ ὑποβληθεῖσα ἡμῖν ὑπὸ τῆς διοικήσεως τοῦ Σισμανογλείου πρότασις συνιστᾶται εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ Σανατορίου λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας ἐκπληρώσεως τῆς ἀποστολῆς του, εἰς τὸ Δημόσιον ἄνευ οὐδενὸς ἀνταλλάγματος πρὸς οἱονδήποτε, τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ παραιτουμένου τοῦ μισθοῦ ὃν δικαιοῦται ἐκ τῆς διαθήκης τοῦ ἱδρυτοῦ λαμβάνειν καὶ παντὸς ἐν γένει ἐκ τῆς διαθήκης ταύτης δικαιώματος αὐτοῦ. Τῇ αἰτήσει τῆς γενικῆς διευθύνσεως τοῦ Σισμανογλείου, τὸ Σισμανόγλειον ὑπεβλήθη οἰκειοθελῶς εἰς τὸν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του μέχρι σήμερον εἰς τὸν ἔλεγχον ἄλλως τὸ Δημόσιον δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ προβῇ λόγῳ τῆς ἐκ τῆς ἱδρυτικῆς πράξεως ἀπαγορεύσεως τῆς ἀναμίξεως τοῦ Κράτους εἰς τὰ τῆς διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ Ἱδρύματος. Ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἤρξατο ἤδη ἀπὸ τῆς παρελθούσης Πέμπτης. Ὡς μόνον ἀντάλλαγμα διὰ τὴν εἰς τὸ Δημόσιον παραχώρησιν τοῦ Σανατορίου καὶ τῆς ὅλης περιουσίας τοῦ Ἱδρύματος, τὸ Σισμανόγλειον ᾐτήσατο τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀνάληψιν τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ἐκκρεμῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Ἱδρύματος πρὸς τὸ προσωπικὸν καὶ τοὺς λοιποὺς δικαιούχους, μετὰ ἔλεγχον τῆς νομιμότητος τῆς ἀπαιτήσεως ἑκάστου. Αἱ ὑποχρεώσεις αὗται ἀνέρχονται, κατὰ σχετικὸν ὑπόμνημα τοῦ Σισμανογλείου εἰς 8.000.000 δραχμῶν περίπου. Ἡ πρότασις αὕτη τοῦ Σισμανογλείου μελετᾶται ἤδη ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς στεγάσεως τοῦ Κρατικοῦ καὶ τοῦ Προσκαίρου νοσοκομείου, καθ’ ὧν ἐκκρεμεῖ ἐξωστικὴ ἀπόφασις. Εἰς περίπτωσιν δὲ κρατικοποιήσεως τοῦ Ἱδρύματος θὰ ληφθῇ καὶ ἀνάλογος μέριμνα διὰ τὸ προσωπικὸν αὐτοῦ». Συνεπῶς ὁ ἀναγνώστης τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς, τί συμπέρασμα συνάγει; Ἔχομεν ἢ δὲν ἔχομεν νέους ἐθνικοὺς εὐεργέτας; Καὶ δὲν γνωρίζει τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι ἡ δωρεὰ τῶν ὑποκαταστάτων τοῦ ἀρχικοῦ δωρητοῦ δὲν ἀπετέλεσε τίποτε ἄλλο ἀπὸ φρέσκον ἀέρα; Δὲν ἀποτελεῖ λοιπὸν τοῦτο συγκάλυψιν ἢ ἁβρότητα, ἂν θέλετε, κατὰ τῶν κυρίων Παπαεμμανουὴλ καὶ Βάλληνδα; Περαιτέρω ἡ ἰδία ἀνακοίνωσις λέγει τὰ ἑξῆς:...... (ἀναγινώσκει περικοπὰς ἐφημερίδων) ...... Εἶναι, κ. συνάδελφοι, ἢ δὲν εἶναι τοῦτο πιστοποιητικὸν ἐθνικοῦ εὐεργέτου τὸ ὁποῖον παρέχει τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς τὸν κ. Παπαεμανουήλ; Ἐρωτῶ, ἡ ἀνακοίνωσις αὐτὴ εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἐκδήλωσις εὐνοίας ἢ ἂν θέλετε ἁβροφροσύνης πρὸς τὸν κ. Παπαεμμανουήλ; Δι’ ἐμὲ ὅμως τοῦτο δὲν εἶναι νοητὸν ἔστω καὶ προκειμένου περὶ ἁβροφροσύνης. Οἱαδήποτε καὶ ἂν ἦτο ἔδωκαν ἑρμηνείαν καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ἔχουν ἐφαρμογὴν οἱ νόμοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεξαρτήτως καὶ τῆς ἑρμηνείας τοῦ κ. Μαριδάκη, τὴν ὁποίαν σέβομαι καὶ τῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 503 καὶ Ἀστικοῦ Κώδικος, γεγονὸς παραμένει, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ Εἰσαγγελέως ἦτο δυνατὴ καὶ ἐπεβάλλετο.

§189Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ κάποιος ἔλεγχος διὰ νὰ παρέμβῃ ὁ Εἰσαγγελεύς.

§190Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Καὶ ἐρωτᾶται, κ. συνάδελφοι, ἦτο ἐπιτετραμμένη ἡ διαπραγμάτευσις τοῦ Κράτους μὲ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διώκησαν τὸ Ἵδρυμα, καὶ κατὰ τῶν ὁποίων ὑπῆρχον καταγγελίαι ἢ ἦτο ἄμεσος καὶ ὑποχρεωτικὴ ἡ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους διὰ νὰ ἔχῃ τοῦτο τὸ δικαίωμα νὰ λέγῃ ὅτι ἐπεδίωξεν τὰς ἐπιβαλλομένας κυρώσεις; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, κ. βουλευταί. Προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος, κ. συνάδελφοι καὶ διότι ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀντελήφθην τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διευκρινήσω περισσότερον τὸ νομοθετικὸν διάταγμα. Γίνεται τὸ σχέδιον Νομοθετικοῦ Διατάγματος τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Κληροδοτημάτων καὶ ἡ ὁποία καὶ ἐξέδωκε τὴν ἀπόφασιν. Ἀκούσατε τί λέγει ἡ παράγραφος 6. (Ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ εὑρίσκονται ἀπὸ σήμερον 170 οἰκογένειαι εἰς τὸν δρόμον, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν νὰ κάνουν Χριστούγεννα. Δι’ αὐτοὺς ἡ διάταξις τοῦ σχεδίου λέγει ὅτι ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει δύνανται νὰ πληρωθοῦν.

§191Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Λέγει, ὅτι κατ’ ἐξαίρεσιν δύνανται νὰ πληρωθοῦν.

§192Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Καὶ ἀπόδειξις ἡ περαιτέρω φράσις τῆς διατάξεως «ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη, ἀνακοινοῦται εἰς τὸν δικαιοῦχον».

§193Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ φράσις αὕτη ἐτέθη διότι ἐὰν τοῦ ἐπιδικάσῃ ὀλιγώτερα, δυνατὸν νὰ μὴ τὰ δεχθῇ.

§194Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἡ διάταξις ἐπιτρέπει νὰ πληρωθοῦν διὰ συμβιβασμοῦ.

§195Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶπεν, ὅτι θέλει νὰ μὴ καταβληθοῦν αἱ ὑπερωρίαι καὶ ἄλλα ἐπιδόματα.

§196Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Θὰ ἔκαμον αἱ 170 οἰκογένειαι Χριστούγεννα ἐὰν ὁ θόρυβος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ Τύπου δὲν ἐματαίωνε τὴν ἐκκαθάρισιν. Ἐκ τοῦ ἐλέγχου ὁ ὁποῖος ἐγένετο ἀποδεικνύεται ὅτι αἱ ἀξιώσεις ἀνέρχονται εἰς 1.500.000 δραχμῶν περίπου. Δὲν ἐννοοῦμεν νὰ ἀναθέσωμεν τὰς ὑποθέσεις τῶν ὑπερωριῶν τῶν ἐργατῶν εἰς τοὺς γνωστοὺς δικηγόρους. Θὰ πληρωθοῦν μόνον τὰ πραγματικὰ ἡμερομίσθια.

§197Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτὴ ἡ κοινωνικὴ ἀντίληψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη θόρυβος ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας πρέπει νὰ μὴ κάμουν Χριστούγεννα 170 οἰκογένειαι, νομίζω ὅτι προσβάλλει τὸ δημόσιον αἴσθημα.

§198Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Θέλετε πρὸ τῆς κρατικοποιήσεως, νὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ Σισμανογλείου;

§199Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Χάρις εἰς τὰς ἀτασθαλίας τῆς Διοικήσεως τοῦ Σισμανογλείου, ρίπτονται εἰς τὸν δρόμον 170 οἰκογένειαι.

§200Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, δι’ ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν ἐναντίον τῆς τάξεως τῶν δικηγόρων. Ὅτι τοὐτέστιν οἱ ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι τοῦ Σισμανογλείου Νοσοκομείου θὰ ἐξαναγκασθοῦν νὰ ἀναθέσουν τὰς ὑποθέσεις των τῶν ὑπερωριῶν εἰς τὴν γνωστὴν τάξιν τῶν δικηγόρων ποὺ ἀναλαμβάνουν τοιούτου εἴδους ὑποθέσεις ἐργολαβικῶς. Καὶ ἐρωτῶ τὸ κ. Ὑπουργόν: Τί θὰ κάμῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ὅταν τὰ Πολιτικὰ Δικαστήρια δικαιώσουν τοὺς πτωχοὺς ἐκείνους ἐργατοϋπαλλήλους διὰ τὴν ὑπερωριακὴν ἐργασίαν των; Θὰ ἀγνοήσῃ τὰς ἀποφάσεις;

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ θίξῃ τοὺς δικηγόρους.

§202Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ πολλοὺς σκοπέλους, πλησιάζω εἰς τὸ τέρμα τῆς ὁμιλίας μου. Ἡ τοποθέτησις τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ μὴ προέλθῃ εἰς διαπραγματεύσεις μετὰ προσώπων τὰ ὁποῖα ἦλθον εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ Δημόσιον αἴσθημα. Ἀλλὰ ἔπρεπε, τὸ ταχύτερον, νὰ διατάξῃ σχετικὸν ἔλεγχον. Ἀντὶ τούτου, δι’ ἀνακοινώσεώς του, ἐμφανίζει τὸ πρᾶγμα ὡς δωρεὰν Ἐθνικὴν καὶ ἀποσιωπᾷ τὸ σκάνδαλον. Τὸ σχέδιον ποὺ ἔχω εἰς χεῖρας μου, κύριοι βουλευταί, περιέχει τὴν παράγραφον 1, ὡς σᾶς τὴν ἀνέγνωσα, καὶ εἶναι αὐτὴ ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ σχέδιον ποὺ κατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Κληροδοτημάτων. Ἐὰν κατόπιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μετέβαλε τὸ σχέδιον, δὲν γνωρίζω. Ἐνῷ λοιπὸν ἰσχύει αὐτὴ ἡ δυνητικὴ σύμβασις δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, διὰ τὸν κ. Γενικὸν Διευθυντὴν θεωρεῖται καταργηθεῖσα σύμβασις ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος. Ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, εἰς τὴν δίκην, ἔχει νὰ λάβῃ μισθούς, λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας τοῦ Σισμανογλείου, ἀπὸ δεκαμήνου, καλεῖται συνεπῶς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ πληρώσῃ ἀκόμη 2.000 χρυσᾶς λίρας.

§203Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. 4.000, κύριε συνάδελφε.

§204Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐγὼ τὸ ὑπολογίζω ἀπηλλαγμένον φόρου...

§205Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ σχέδιον ποὺ ἔχετε εἰς χεῖρας σας κύριε συνάδελφε, εἶναι λανθασμένον. Ἡ παράγραφος 1 εἶναι παράγραφος 2.

§206Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αὐτά, κ. Ὑπουργέ, δὲν δύναται νὰ τὰ ἰσχυρισθῇ οὔτε ἕνας δικολάβος.

§207Κ. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτὸ τὸ σχέδιον ποὺ ἔχω εἰς χεῖρας μου, κατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Κληροδοτημάτων καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐγένετο συζήτησις. Ἐὰν τὸ λάθος αὐτὸ ὡς ἔμπρακτον μετάνοιαν τὸ ἐπικαλεῖσθε ἤδη, κ. Ὑπουργέ, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, θὰ κριθῆτε ἐπιεικῶς.

§208Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἡ ἑρμηνεία ἦτο αὐτὴ ποὺ δίδει ὁ κ. Ὑπουργός, διατὶ λέγει ὅτι καταργοῦνται αἱ συμβάσεις ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος;

§209Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Εἰς μίαν παράγραφον λέγομεν ὅτι ἐξαιροῦμεν τὰς ἀποδοχάς. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ θὰ ἠδύνατο νὰ ζητήσῃ μισθούς. Διὰ τοῦτο ἐτέθη ἡ παράγραφος 2, καὶ διὰ νὰ καταργήσωμεν τὴν σύμβασιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, λέγομεν, ὅτι τὴν καταργοῦμεν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος.

§210Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐγὼ παραμένω μὲ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ κειμένου ποὺ ἔχω εἰς χεῖρας μου. Ἡ δήλωσις ἑνὸς Ὑπουργοῦ περὶ τοῦ ὅτι ἓν σχέδιον νόμου κατατεθέν, ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ δίδεται διάφορος ἑρμηνεία, μία ἑρμηνεία εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς μετενόησε κατόπιν τοῦ θορύβου ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατετέθη δὲν ἠδύνατο νὰ μὴ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς χεῖρας μου. Καὶ μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παραμένει ξεκρέμαστον τὸ νομοσχέδιον, διότι θὰ ἠδύνατο νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν γνωστὴν διάταξιν.

§211Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀφοῦ λέμε ὅτι καταργοῦνται ὅλαι αἱ ἀξιώσεις καὶ ὅτι ἐξαιροῦνται αἱ ἀποδοχαί, ἡ καταγγελία τῆς συμβάσεως γίνεται σήμερον, διότι δὲν δύναται νὰ καταγγελθῇ ἀναδρομικῶς.

§212Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα. Ἐνετόπισα τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ ἰδιότης τοῦ κ. Παπαεμμανουὴλ ὡς Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, συνετέλεσε νὰ τύχῃ ἰδιαζούσης μεταχειρίσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμά μου, διότι ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ οἱουδήποτε πολίτου ὁ ὁποῖος κατὰ τοιοῦτον κατάδηλον τρόπον εἶχε προσβάλει τὸν ἠθικὸν καὶ ποινικὸν νόμον, ἀλλοίας θὰ ἐτύγχανε μεταχειρίσεως. Πιστεύω ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπέδειξεν εἰς τὸ Σῶμα ὅτι ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἔτυχε ἰδιαζούσης μεταχειρίσεως καὶ εὐνοίας καὶ ἐναντίον αὐτῆς τῆς μεταχειρίσεως ἠσκήσαμεν ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀξιότιμος Κα Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἐξῆρε τὴν παράδοσιν τοῦ ἀειμνήστου συζύγου της Παναγῆ Τσαλδάρη ὁ ὁποῖος εἰς παρομοίαν περίπτωσιν ἔλαβε θέσιν καίτοι ἐπρόκειτο περὶ προσώπων εὑρισκομένων εἰς τὸ ἄμεσον περιβάλλον του. Περαιτέρω πιστεύω ὅτι καὶ ἡ Κα Ὑπουργὸς θὰ ἐπιθυμῇ νὰ καταλίπῃ πολιτείαν ἄψογον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, οὔτε ἄλλωστε ἠρνήθη κανεὶς τὴν προσωπικὴν ἐντιμότητά της. Ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, νομίζω μοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ τῆς ὑπομνήσω τὸ ἀξίωμα τῆς συζύγου τοῦ Καίσαρος.

§213Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Σᾶς ἐρωτῶ, κ. συνάδελφε, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε νὰ ἀφήσωμεν τὸ νοσοκομεῖον νὰ διαρπαγῇ ἢ νὰ τὸ διασώσωμεν;

§214Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Νὰ τηρήσητε τοὺς ὅρους τοῦ διαθέτου. Νομίζω, ὅτι σᾶς ἐνετόπισα τὴν κατηγορίαν μου ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς κατηγόρησα ὅτι ἐτηρήσατε εὔνοιαν ὑπὲρ τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Νὰ τηρήσητε τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ μὴν ἐπιδεικνύετε εὐνοίας. (Χειροκροτήματα).

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§216Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφ. Κοιν. Προν.). Κύριοι βουλευταί, θὰ παρέλειπον καὶ νὰ ὁμιλήσω ἀκόμη ἐὰν δὲν εἶχον τὴν κατ’ ἄλλους ἀτυχίαν ἢ εὐτυχίαν νὰ ἔχω κάμει τὴν ἐπερώτησιν τοῦ 1954. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα ὅλους τοὺς προλαλήσαντας ρήτορας καὶ παρηκολούθησα τὰς ἀγορεύσεις τῶν μετὰ προσοχῆς χωρὶς νὰ διακόπτω κανένα. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόψουν εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου οἱ κύριοι συνάδελφοι διὰ νὰ ἐκθέσω τὰ πράγματα μὲ τὴν σειράν των. Δύο εἶναι τὰ σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιμείνω διὰ νὰ τὰ διευκρινήσω. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ κατηγορία ποὺ μοῦ ἀπεδόθη ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐγνώριζον ἐκ τῶν ἐκθέσεων τὰ τῆς καταστάσεως εἰς τὸ Σισμανόγλειον, δὲν ἐπεξετείναμεν τὴν ἔρευνάν μας ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὁμολογῶ ὅτι μὲ ξενίζει ἡ κατηγορία τῶν ἐπερωτώντων κ.κ. συναδέλφων. Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1956 δηλαδὴ ἀφ’ ἧς ἀνελάβομεν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τὰ τὰς ἐπανειλημμένας προτάσεις τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ, ἀπεποιηθήμεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν συμβάσεως διὰ τὸ Σισμανόγλειον, διότι ἀπὸ τὰς ἐκθέσεις ἐγνωρίζομεν ὅτι δὲν ὑπῆρχε Σισμανόγλειον, καὶ ὅτι ἀπὸ τὰς 632 κλίνας τὰς ὁποίας διέθετε τὸ σανατόριον τοῦτο δὲν εἶχον ἀπομείνει παρὰ 192 μόνον καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀπεδείκνυεν ὅτι τὸ Σισμανόγλειον εἶχεν ἐκλείψει. Ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία ἦτο Κυβέρνησις κατὰ τὰ ἔτη 1948–51, εἶχεν ὑπογράψει συμβάσεις καὶ εἶχεν ἐπιχορηγήσει τὸ Σανατόριον διὰ μεγάλων ποσῶν, ἐνῷ εἶχεν ὄχι μόνον τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ ἐλέγξῃ τὸ Σισμανόγλειον, ὄχι μόνον δὲν τὸ ἔπραξεν ἀλλὰ ἔρχεται σήμερον νὰ μᾶς κατηγορήσῃ...

§217Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διότι ἐπήγατε νὰ τὰ σκεπάσητε.

§218Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς λέτε ὅτι τὰ σκεπάσαμε, καθ’ ἣν στιγμὴν σεῖς καὶ ὡς συμπολίτευσις καὶ ὡς ἀντιπολίτευσις, δὲν ἐκάματε τίποτε, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας οὐδὲν Ὑπουργεῖον, οὐδεμία Κυβέρνησις διέταξε ποτὲ ἔλεγχον, ὅταν μάλιστα εἶσθε συμβεβλημένοι, ὅπως εἶπον προηγουμένως, καὶ εἴχατε ἐπιχορηγήσει τὸ Σανατόριον διὰ μεγάλων ποσῶν. Ἡμεῖς, τοὐναντίον οὔτε ἐχρηματοδοτήσαμεν τὸ Σισμανόγλειον οὔτε συμβάσεις μετὰ τούτου συνήψαμεν, ὅπως ἔκαμαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου ἀπὸ τὸ 1948 μέχρι τοῦ 1951. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὁ κ. Γαληνὸς ζητεῖ τὸν λόγον καὶ προσπαθεῖ νὰ ὁμιλήσῃ, ἐνῷ ὁ κ. Πρόεδρος κτυπᾷ τοὺς κώδωνας). Θὰ ἀκούσητε καὶ σεῖς, κ. Γαληνέ, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχω νὰ εἴπω καὶ δι’ ὑμᾶς προσωπικῶς, διότι χθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἴπατε πολλὰς ἀνακριβείας. Εἴπατε ὅτι ἡ ἔκθεσις Ἐφραιμίδη ἐγένετο κατὰ τὸ 1954, ἐνῷ τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι ἐγένετο τὴν 13ην Ὀκτωβρίου 1952. Καὶ ἐνῷ, κ. Γαληνέ, ἐλάβετε τότε γνῶσιν τῆς ἐκθέσεως ἐκείνης, εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν προέβητε, ἀλλὰ ἔρχεσθε καὶ κατηγορεῖτε ἡμᾶς, διότι ἠθελήσαμεν νὰ διασώσωμεν τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ Σισμανογλείου ἀπὸ βεβαίαν ἁρπαγήν. Πρέπει νὰ γνωρίζητε, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως ἐναντίον τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ, ὑπῆρξε στάσις ἄκαμπτος καὶ ἐχθρική. Διατὶ λοιπὸν μᾶς κατηγορεῖτε; Μήπως διότι δῆθεν ἐπεζητήσαμεν νὰ συγκαλύψωμεν τὸν κ. Παπαεμμανουήλ; Ἀπεδείχθη ὅμως περιτράνως ὅτι τοιαύτην σκέψιν οὐδέποτε ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις, ἦτο νὰ διασώσῃ τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ Σισμανογλείου καὶ πρὸς τοῦτο ἀντὶ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔκαμαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, ἀντὶ νὰ ἐπιχορηγήσῃ δηλαδὴ τὸ Σισμανόγλειον, διέταξεν ἔρευναν, διὰ νὰ ἴδῃ ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιζήσῃ τὸ Σισμανόγλειον ἢ ὄχι. Κατηγορήθημεν περαιτέρω ὅτι ἐβραδύναμεν νὰ ἐπέμβωμεν. Ἦτο ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπιχειρήσωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεχειρήσαμεν ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς νομιμότητος, σεβόμενοι πάντοτε τὴν βούλησιν τοῦ διαθέτου, καὶ ὡς ἀντικειμενικὸν σκοπὸν ἔχοντες ὄχι νὰ ἐκθέσωμεν ἢ νὰ συγκαλύψωμεν τὸν κ. Παπαεμμανουήλ, ἀλλὰ πῶς θὰ διασώσωμεν τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ Σισμανογλείου. Ὁμολογῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι θλίβομαι εἰλικρινῶς διότι βλέπω ὅτι ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Τύπος ἀσχολοῦνται μὲ δευτερεύοντα ζητήματα, μὲ αἰτιάσεις διατὶ ἐγένετο ἡ Α ἐνέργεια οὕτως ἢ ἄλλως καὶ παραγνωρίζουν τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος, τὴν διάσωσιν δηλαδὴ τοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ Σισμανογλείου, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία ὑπερβαίνει ἴσως τὰ 20.000.000 δραχμῶν. Ἡ Κοινωνία, βεβαίως, θὰ καταλογίσῃ τὰς εὐθύνας ἐκεῖ ποὺ πρέπει, ἐγὼ καλῶς κάμνω τὴν διαπίστωσιν ταύτην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διαπίστωσιν ὁμολογῶ ὅτι θλίβομαι καὶ πονῶ.

§219Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Φέρετε τὸ νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν, κ. Ὑπουργέ, καὶ τότε θὰ τὰ εἴπωμεν καλύτερα.

§220Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Εἶσθε ἰατρός, κ. συνάδελφε, καὶ γνωρίζετε ὁποίαν σημασίαν ἔχει τὸ Σισμανόγλειον διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως. Βεβαίως, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ φυματίωσις κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη παρουσιάζει κάποιαν ἄνοδον, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν καὶ τὸ ἀντίθετον, ὅτι δηλαδὴ ἡ φυματίωσις ἐξηλείφθη. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ νοσηλευτικὴ κίνησις διὰ τὴν φυματίωσιν ἐμειώθη, καὶ τοῦτο χάρις εἰς τὰ ἀντιβιοτικὰ φάρμακα, τὰς χειρουργικὰς ἐπεμβάσεις εἰς εὐρεῖαν κλίμακα, ὥστε νὰ μειώνουν συστηματικῶς τὸν χρόνον θεραπείας καὶ νοσηλείας. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἔχομεν πλέον ἀνάγκην Σανατορίων καὶ ἐπιστημονικῶν ὀργάνων διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως. Ἔχομεν τὰ σανατόρια τῆς Λαμίας, Τριπόλεως, τῆς Κρήτης καὶ ἄλλα ποὺ εἶναι τόσο ἄρτια ὠργανωμένα καὶ ἔχουν πλήρη ἐξοπλισμὸν ὀργάνων. Καὶ ἐλέχθη ὅτι δὲν παρέχεται σανατοριακὴ περίθαλψις καλή. Παρέχεται εἰς τοὺς ἀσθενεῖς δωρεὰν νοσηλεία. Καὶ εἶναι τόσον ἀθλία ἡ κατάστασις εἰς τὰ σανατόρια ὥστε οἱ ἀσθενεῖς παρ’ ὅλον ὅτι γίνονται δεκτοὶ δωρεὰν δὲν πηγαίνουν καὶ πεθαίνουν εἰς τοὺς δρόμους. Αὐτὰ λέγει ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§221Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτήσατε τοὺς ἀσθενεῖς τῆς «Σωτηρίας» καὶ θὰ ἴδητε ἐὰν εἶναι εὐχαριστημένοι.

§222Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων μας πρέπει νὰ εἶναι πολὺ εὐχαριστημένοι. Μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ ἐξ ἀναλόγων καταγγελιῶν καὶ μετέβην εἰς «Σωτηρίαν» καὶ ἐξήτασα τὴν κατάστασιν καὶ διεπίστωσε ὅτι εἶναι ἀρίστη ἡ κατάστασις μέχρι σημείου μάλιστα νὰ ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ηὐξήθη τὸ βάρος τῶν ἀσθενῶν ἐντὸς ἐλαχίστων μηνῶν κατὰ δέκα κιλά.

§223Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει κάμψις τῆς φυματιώσεως ἐν Ἑλλάδι. Ἀλλὰ οἱ λόγοι τῆς οἰκονομικῆς καταρρεύσεως τοῦ Σισμανογλείου δὲν εἶναι ἡ κάμψις τῆς φυματιώσεως.

§224Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Εἴμεθα σύμφωνοι ἀπολύτως. Ἐγὼ δὲν ὑπεστήριξα, ὅτι ἡ καταστροφὴ τοῦ Σισμανογλείου ὀφείλεται μόνον εἰς τὴν κάμψιν τῆς φυματιώσεως. Ἀντιθέτως, λέγω, ὅτι οἱ λόγοι τῆς καταρρεύσεως εἶναι πολλοί. Ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ αὐτὴ παραδέχθη, ὅτι ἡ φυματίωσις ἔχει καμφθῆ καὶ εἶναι ἐπαρκὴς ἡ νοσηλεία σήμερον μὲ τὰ ὑπάρχοντα κρεββάτια. Οἱ ἀριθμοὶ ποὺ παρουσιάζονται σήμερον εἶναι οἱ ἑξῆς: Εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς τὰ ὑπάρχοντα σανατόρια ἔχουν 643 κενὰς κλίνας καὶ ὅλα τὰ ἄλλα σανατόρια τῆς ὑπαίθρου εἰς ὅλην τὴν χώραν ἔχουν 607 κλίνας κενάς. Ἑπομένως πλὴν τοῦ Σισμανογλείου ἔχομεν 1.250 κρεββάτια κενά. Εἰς τὴν «Σωτηρίαν» ἀπὸ 2.000 ἕως 2.100 κρεββάτια ποὺ παραμένουν κενὰ τὰ 250. Ἀλλὰ εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν κενῶν κλινῶν πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ἕνας ἀρκετὰ μεγάλος ἀριθμὸς ἀσθενῶν, οἵτινες εἶναι ἤδη ἱκανοὶ δι’ ἐξιτήριον. Εἰς τὸ Σανατόριον τῆς Πέτρας Ὀλύμπου ἀπὸ τοὺς 180 νοσηλευομένους οἱ 80 θεωροῦνται ὡς κλινικῶς καὶ ἐργαστηριακῶς ἰαθέντες. Ὥστε νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ τὸ λεχθέν, ὅτι ἔχομεν μεγάλην ἀνάγκην διατηρήσεως τῶν σανατορίων καὶ ἑπομένως διατηρήσεως τοῦ Σισμανογλείου καὶ μὴ μετατροπῆς του εἰς Γενικὸν Νοσοκομεῖον, ὡς νὰ μὴ ἦτο ἡ πρόθεσις τοῦ διαθέτου νὰ καλύψῃ μίαν ἐξαιρετικὴν ἀνάγκην καταπολεμήσεως μιᾶς νόσου. Τότε ὑπῆρχεν ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη καταπολεμήσεως τῆς νόσου τῆς φυματιώσεως, σήμερον εἶναι ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη καταπολεμήσεως ἄλλης νόσου καὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνεται ἔλεγχος, ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ τὸ Σισμανόγλειον καὶ νὰ μὴ γίνῃ τίποτε ἄλλο διὰ νὰ καλύψῃ ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας; Ὑποστηρίζεται ἀκόμη ὅτι προτιμότερον εἶναι νὰ παραμείνῃ ὡς Σανατόριον καὶ νὰ καταστραφῇ. Ἀλλὰ ἐρωτῶ εἶναι τοῦτο σοβαρὰ συζήτησις; Προτιμότερον εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ἡ ὅλη συζήτησις γίνεται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Αἱ ἀπευθυνθεῖσαι κατηγορίαι εἶναι, ὅτι καλύπτομεν τὸν Παπαεμμανουὴλ καὶ ἀπεδείξαμεν, ὅτι μόνον ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ τὸν καλύψωμεν, οἵτινες ἀπὸ τοῦ 1954 τὸν κατηγγείλαμεν καὶ δὲν ἐδέχθημεν οὔτε κἂν νὰ συζητήσωμεν συμβάσεις μετ’ αὐτοῦ. Ἐπίσης κατηγορούμεθα, ὅτι ἐπικαλούμεθα κάμψιν τῆς φυματιώσεως, ἥτις κατὰ τὴν ἀντιπολίτευσιν δὲν ὑπάρχει διὰ νὰ καταστρέψωμεν τὸ Σανατόριον καὶ τὸ μετατρέψωμεν εἰς Γενικὸν Νοσοκομεῖον, καὶ δὲν τὸ ἀφίνομεν νὰ ἐκπλειστηριασθῇ καὶ διαρπαγῇ, παρὰ θέλομεν νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν δι’ ἄλλην κοινωνικὴν ἀνάγκην, τῆς ὁποίας τόσον ἔχει ἀνάγκην ὁ τόπος. Ἐλεγχόμεθα ἐπίσης διὰ παραλείψεις, προκειμένου διὰ τὸ Βοστάνειον τῆς Λέσβου, ὅτι δὲν ἐνδιαφερόμεθα. Ἔχομεν στοιχεῖα διὰ τὰς χρηματοδοτήσεις ποὺ ἐγένοντο ὑπὸ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων πρὸς ὅλα αὐτὰ τὰ ἱδρύματα, ἀλλὰ δὲν ἠθελήσαμεν νὰ κάμωμεν χρῆσιν. Προκειμένου διὰ τὸ Σισμανόγλειον ἡ στάσις τοῦ Ὑπουργείου ὑπῆρξεν ὄχι φιλική, ἀλλὰ ἐχθρική. Ἀποδίδονται εἰς τὴν Κυβέρνησιν αἰτιάσεις, ὅτι ἐβράδυνεν, ἐνῷ ἐγνώριζε τὴν κατάστασιν καὶ δὲν ἐμερίμνησε νὰ ἐνεργήσῃ καθ’ ὃν τρόπον ὑπέδειξαν οἱ ὁμιλήσαντες ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως κ. συνάδελφοι. Νομίζω, ὅτι ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα. Ἔλαβον τὸν λόγον, διότι ἠθέλησα νὰ δώσω ὡρισμένας ἀπαντήσεις εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν κ. κ. Τζαννετάκη καὶ Γαληνοῦ. Καὶ νὰ ἀποδείξω, ὅτι οὐδέποτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθοῦν κατηγορίαι ὅπως ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ὑπεστήριξαν οἱ προλαλήσαντες τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας ἔχει ἔναντι τῆς Πολιτείας καὶ θὰ σταθμίσῃ τὰς ἀνάγκας τὰς κοινωνικὰς ὥστε νὰ μὴ ἀναγκασθῇ μίαν ἡμέραν νὰ κριθῇ διατὶ ἐγκατέλειψεν ἕνα νοσοκομεῖον ἐξωπλισμένον μὲ πλήρεις ἐγκαταστάσεις νὰ καταστραφῇ. Ἡ εὐθύνη αὐτὴ εἶναι βαρυτέρα δι’ ἐκείνους ἐξ ἡμῶν οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἰατρικὴν καὶ γνωρίζουν τὰς ἀνάγκας μας εἰς νοσοκομεῖα. Δι’ αὐτὸ κάμνω ἔκκλησιν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της καὶ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον της διότι ἡ μετατροπὴ αὐτὴ θὰ καλύψῃ σπουδαίας κοινωνικὰς ἀνάγκας καὶ θὰ ἔχῃ αὔριον ἡ κοινωνία τὴν δυνατότητα νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ ἐν λόγῳ ἵδρυμα καὶ δι’ ἄλλας ἀνάγκας ἴσως ὀξυτέρας. Νομίζω κ. Γαληνέ, ὅτι θὰ συμφωνήσητε καὶ σεῖς ἀπολύτως μαζί μου. (Χειροκροτήματα).

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἔχει τὸν λόγον.

§226Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§228Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διεβεβαίωσα χθὲς κ. συνάδελφε, τὸ Σῶμα, ἐξ ἀφορμῆς τῶν λεχθέντων ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Λέσβου ὅτι θὰ δώσω πληροφορίας ἐπὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα κατηγγέλθησαν. Παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ θελήσῃ ὁ συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ παραλείψεως τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς, νὰ μοῦ δώσῃ τὰ στοιχεῖα. Δὲν μοῦ ἐδόθησαν τὰ στοιχεῖα ταῦτα καὶ ἠναγκάσθην νὰ καταφύγω εἰς τοὺς Εἰσαγγελεῖς οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν σχέσιν μὲ ὅσα κατηγγέλθησαν. Μοῦ ἐδόθη πληροφορία ὅτι εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν Ἀθηνῶν δὲν ἐκκρεμεῖ κατηγορία σχέσιν ἔχουσα μὲ τὴν διαχείρισιν τοῦ Βοστανείου. Εἰδικῶς διὰ τὴν ὑπόθεσιν Σισμανογλείου διεπιστώθη καὶ πάλιν ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου ἡ Εἰσαγγελία Ἀθηνῶν πρὶν ἢ ἀσχοληθῇ ὁ τύπος μὲ τὸ Σισμανόγλειον πληροφορηθεῖσα ἐξ ἄλλων πηγῶν ὅτι γίνεται λόγος περὶ ἀνωμαλιῶν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ ἱδρύματος, ἤρξατο τῆς ἐνεργείας προκαταρτικῆς ἐξετάσεως καὶ ὅτι παραλλήλως διεξάγεται καὶ διοικητικὸς ἔλεγχος, τέλος δὲ ὅτι τελευταίως ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις συνεπεία τῆς ὁποίας συνεζητήθη ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τῆς Μυτιλήνης μοῦ παρέσχε τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐκκρεμεῖ δίωξις κατὰ τῶν διαχειρισθέντων τὴν περιουσίαν τοῦ Βοστανείου. Ἡ ποινικὴ δίωξις ἠσκήθη περὶ τὰ τέλη Ἰουλίου. Ἔχουν ὁρισθῆ δύο πραγματογνώμονες, οἵτινες συνεχίζουν τὴν πραγματογνωμοσύνην, καὶ συνεπῶς δὲν κατετέθη ἀκόμη ἔκθεσις. Διεξάγεται συγχρόνως διοικητικὸς ἔλεγχος ἀπό τινα κ. Μπίνον δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὸ ὄνομα. Ὁ ἔλεγχος οὗτος δὲν ἐτελείωσε. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἀνάκρισις ἔχει ἐξετάσει ἕνδεκα μάρτυρας καὶ ὄχι ἕνα, ὡς ὑπεστηρίχθη. Δὲν διεκόπη ἡ ἐξέτασις οὐδενὸς μάρτυρος. Ἀντιθέτως ὁ ἐνεργῶν τὸν διοικητικὸν ἔλεγχον ἐζήτει μεθ’ ἑκάστην ἐξέτασιν νὰ τοῦ δοθῇ ὁ χρόνος νὰ προχωρήσῃ εἰς ἄλλα κεφάλαια τοῦ ἐλέγχου διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξετασθῇ ἐνόρκως καὶ ἐπὶ τούτων νὰ βεβαιώσῃ τὰ πορίσματά του. Οὕτως ἔχει ἐξετασθῆ τρὶς μέχρι σήμερον. Μοῦ ἐδόθη ἡ διαβεβαίωσις ὅτι ἐπισπεύδεται ἡ πρόοδος τῆς ἀνακρίσεως καὶ ἀναμένεται ἡ κατάθεσις τῆς ἐκθέσεως τοῦ πραγματογνώμονος. Ὁ εἰσαγγελεὺς ὑπολογίζει ὅτι ἐντὸς μηνὸς θὰ τελειώσῃ ἡ ἀνάκρισις.

§229Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς μὲ διέψευσε εἰς ὅσα ἀνέφερον χθὲς καὶ μὲ ἀπεκάλεσε καὶ κατηγορούμενον. Διὰ νὰ προκύψῃ ἡ ἀλήθεια δὲν πρέπει νὰ γίνεται μονόλογος κατὰ τὴν γνώμην μου ἀλλὰ διάλογος.

§230Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικ.). Σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν ὁ κ. συνάδελφος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ἀλλὰ ὄχι ἀμέσως. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὁ κ. συνάδελφος εὑρίσκει, εἰς τὰ ὅσα εἶπον, ὅτι δημιουργοῦν προσωπικὸν ζήτημα τότε θὰ πρέπει νὰ ἐκθέσῃ ποῦ ἔγκειται τοῦτο, ἄλλως ἂν θέλῃ ἁπλῶς νὰ ἀπαντήσῃ θὰ ἀναμείνῃ τὴν σειράν του.

§231Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον δι’ ὀλίγα λεπτὰ διὰ νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα;

§233Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἰς τὸ ὅτι οἱ κ. Ὑπουργοὶ μὲ διέψευσαν εἰς ὅσα ἀνέφερον χθὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§235Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος θέλῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ἂς μᾶς εἴπῃ ποῦ εὑρίσκει τὸ προσωπικὸν θέμα. Ἂν ὅμως ὁ κ. συνάδελφος θέλῃ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ὅσα εἶπα, θὰ ἀναμείνῃ τὴν σειράν του διὰ νὰ ἀπαντήσῃ.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, προσωπικὸν ζήτημα δὲν ὑπάρχει καὶ συνεπῶς ἐὰν θέλετε νὰ ἀπαντήσητε εἰς ὅσα εἶπον οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, θὰ ἀναμείνητε τὴν σειράν σας.

§237Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ μιᾶς ὥρας σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ. Τὸ ζήτημα ἐὰν δύνανται νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων, ἔχει λυθῆ παγίως καὶ συνεπῶς δύναμαι νὰ ζητήσω τὸν λόγον καὶ νὰ ὁμιλήσω ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος. Σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ἀντὶ νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον, μοῦ ἐστείλατε ἕνα σημείωμα εἰς τὸ ὁποῖον λέγετε ὅτι, διότι δὲν ἔλαβον τὸν λόγον οἱ ἄλλοι Ἀρχηγοί, δὲν δύναμαι νὰ λάβω καὶ γὼ τὸν λόγον. Σεῖς, δηλαδή, ἐξαρτᾶται τὸ νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον ἀπὸ τὸ ἐὰν ἔχετε δώσει τὸν λόγον καὶ εἰς ἄλλον Ἀρχηγόν.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ Κανονισμὸς εἰς τὸ ἄρθρον 20 ὁμιλεῖ μόνον περὶ τῶν Ἀρχηγῶν καὶ δὲν ὁμιλεῖ περὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Κομμάτων καὶ συνεπῶς δὲν δικαιοῦσθε νὰ λάβετε τὸν λόγον.

§239Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἐπ’ αὐτοῦ ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Ἐὰν δὲν μοῦ δώσετε τὸν λόγον, καταθέτω αὐτὴν τὴν πρότασιν.

§240Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω πλήρη συναίσθησιν τῆς πνιγηρᾶς ἀτμοσφαίρας ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη πέριξ τοῦ Σισμανογλείου. Θὰ ἀποφύγω πᾶν ὅτι ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀτμόσφαιραν ταύτην καὶ θὰ ὑποστηρίξω τὴν ἀλήθειαν, ἐὰν αὕτη εὑρίσκεται, ὡς ἐγὼ πιστεύω, παρὰ τὸ πλευρόν μου. Πρὸ μηνός, δύο ἀπογευματιναὶ ἐφημερίδες, ἤρχισαν ἕνα ἔντονον δημοσιογραφικὸν δυσφημιστικὸν ἀγῶνα ἐναντίον μου, ὁ ὁποῖος διήρκεσεν ἐπὶ 10 ἡμέρας. Ὁ ἀγὼν αὐτὸς ἐγένετο ἀπὸ λιβελλογραφήματα τὰ ὁποῖα ἔστελλε πρὸς τὰς ἐφημερίδας ἕνας συγγενής μου ψυχοπαθής, ὁ ὁποῖος συνεδέετο μὲ πολιτικόν μου ἀντίπαλον ἐν Δωδεκανήσῳ. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ νέος αὐτὸς εἶχεν εἰσαχθῆ κατὰ τὸ 1940 εἰς τὸ Ψυχιατρεῖον. Ὁ κ. Στριγγάρης, ὁ διαπρεπὴς Νευροψυχίατρος εἶχε δώσει 20 ἡμέρας πρὸ τῆς εἰσόδου τοῦ νέου αὐτοῦ εἰς τὸ Ψυχιατρεῖον, πιστοποιητικὸν μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸν ἐξετάζω, εἶναι ὑγιής. Κατόπιν ἐπεσκέφθη ὁ κ. Στριγγάρης τὸν νέον αὐτὸν εἰς τὴν Νευρολογικὴν Κλινικὴν καὶ ἀπεφάνθη, ὅτι πάσχει ἀπὸ μανιακὴν διέγερσιν, φύσεως πιθανῶς σχιζοφρενικῆς. Τὰ λιβελλογραφήματα αὐτὰ ἐστάλησαν εἰς τὴν Βουλήν, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, πρὸς τὸν Ἰατρικὸν Σύλλογον, πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ παντοῦ ὅπου ἦτο δυνατόν. Αὐτὰ τὰ λιβελλογραφήματα υἱοθέτησε μία ἀπογευματινὴ ἐφημερὶς διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν ἀπὸ μίαν ἄλλην ἐφημερίδα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἤρχισεν ὁ ἀγὼν ἐναντίον μου, ὥστε νὰ παριστάμεθα πρὸ τοῦ φαινομένου ὥστε ὁ ὑποφαινόμενος νὰ κατηγορῆται ὡς καταχραστὴς καὶ ὁλόκληρον τὸ Σισμανόγλειον Ἵδρυμα νὰ παρουσιάζεται ὡς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 θέμα πολιτικῆς συζητήσεως. Ὅταν ἤρχισεν ὁ ἀγών, ἐσκέφθην πῶς ἔπρεπε νὰ ἀντιδράσω. Πολλοὶ φίλοι μου εἶπον, ὅτι κακῶς ἐπροχώρησα εἰς μήνυσιν. Ἐσκέφθην, ὅτι ἢ ἔπρεπε νὰ παρασιωπήσω, χρησιμοποιῶν ὡς δικαιολογίαν ἐκείνην τὴν ὁποίαν χρησιμοποιοῦν, ὅσοι δὲν ἀπαντοῦν, εἰς τὸ πεζοδρόμιον, ἢ ἔπρεπε νὰ προχωρήσω εἰς μήνυσιν, ἔστω καὶ ἂν ἐπρόκειτο νὰ ἔχω μεγάλας περιπετείας. Ἔκαμα τὴν μήνυσιν καὶ ἐδήλωσα συγχρόνως, ὅτι ζητῶ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς μου ἀσυλίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἦλθεν ἡ ἐποχὴ τῆς μηνύσεως καὶ ἐξεδόθη ἡ γνωστὴ ἀπόφασις τοῦ Δικαστηρίου συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἠθωώθη ἡ «Ἑστία» καὶ ἐκ τούτου συνεπέραναν πολλοί, ὅτι ἡ ἀθώωσις τῆς «Ἑστίας» ἀποτελεῖ καταδίκην ἰδικήν μου. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τί λέγει ἡ ἀπόφασις. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἀναγινώσκει, περικοπὰς τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, ἐξ ὧν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐπὶ πέντε σημείων τὸ Δικαστήριον ἀναγνωρίζει τὸ ἀναληθὲς τῶν ἰσχυρισμῶν τῆς «Ἑστίας», τὴν ἀπαλλάσσει ὅμως, διότι δέχεται ὅτι δὲν ὑπάρχει δόλος ἐκ μέρους της). Ἔρχεται δηλαδὴ ἡ ἀπόφασις καὶ ἀναγνωρίζει, ὅτι διάφοροι περικοπαὶ τῆς δημοσιεύσεως ἔθιγον τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψίν μου. Καὶ εἰς αὐτὴν ἀκόμη τὴν ἀπόφασι ὑπάρχουν σημεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐδικαιώθημεν. Ἤδη, κ. συνάδελφοι, θὰ ἀπαντήσω συνολικῶς εἰς μίαν διάχυτον γνώμην ὅτι ὁ μακαρίτης Σισμάνογλου κατέλιπεν τεραστίαν περιουσίαν. Ὁ μακαρίτης Σισμάνογλου τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1937, συνίστα τὴν ἵδρυσιν δύο νοσοκομείων, ἕνα εἰς Κομοτηνὴν καὶ ἕνα εἰς Ἀθήνας. Διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ τὴν περαιτέρω λειτουργίαν τῶν δύο αὐτῶν νοσοκομείων, διέθεσε τὸ σύνολον τῶν χρεωγράφων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται κατατεθειμένα εἰς Ἀγγλικὰς Τραπέζας. Ἐνῷ διὰ τὸ νοσοκομεῖον Κομοτηνῆς διετέθησαν 20.000.000 διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ 20.000.000 διὰ τὴν λειτουργίαν του, ἐδαπανήθησαν καὶ τὰ 40.000.000 διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν. Καὶ οὕτω τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐδόθη εἰς τὸ Κράτος. Ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ Σισμανόγλειον Νοσοκομεῖον. Δι’ αὐτὸ διετέθησαν τὰ χρεώγραφα διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ λειτουργίαν αὐτοῦ. Τὸ πρῶτον Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀπετελέσθη τότε ἀπὸ τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν, τὸν κ. Στρέϊτ καὶ ἄλλας σημαντικὰς προσωπικότητας. Τὰ χρήματα διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Σισμανογλείου ἦσαν κατατεθειμένα εἰς τὴν Βρεττανογαλλικὴν Τράπεζαν τοῦ Λονδίνου καὶ τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐπὶ 15 μῆνας ἡ διοίκησις δὲν εἶχε κατορθώσει νὰ ἐξεύρῃ τὸ οἰκόπεδον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἀνεγείρετο τὸ κτίριον. Ὁ μακαρίτης Σισμάνογλου, δυσηρεστήθη διὰ τοῦτο καὶ προσῆλθεν εἰς τὴν Βρεττανο–Γαλλικὴν Τράπεζαν καὶ ἐζήτησεν ὡρισμένον ποσὸν διὰ τὴν ἀγορὰν οἰκοπέδου. Ἡ Τράπεζα τοῦ ἀπήντησε ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀναλάβῃ χρήματα, διότι ἡ περιουσία τούτου ἀνήκει εἰς τὸ Ἵδρυμα. Τότε ἔδωσεν ἐντολὴν ἐκ τοῦ ἰδιαιτέρου του λογαριασμοῦ, νὰ δοθοῦν χρήματα διὰ νὰ ἀγορασθῇ τὸ οἰκόπεδον, ἔτσι ἔγινεν ἡ πρώτη ἀγορά. Αὕτη ἐγένετο δι’ ἐμοῦ καὶ ἄνευ θορύβου, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ὑπέρογκοι ἀπαιτήσεις τῶν κατοίκων Ἀμαρουσίου. Αὐτὸ ἀπετέλεσεν ἀφορμὴν νὰ ἔλθω εἰς ἀντίθεσιν μὲ σημαντικοὺς παράγοντας. Μετὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ οἰκοπέδου, ἤρχισεν ἡ ἀνοικοδόμησις αὐτοῦ ἡ ὁποία εἶχε προϋπολογισθῆ ὅτι θὰ ἀνήρχετο εἰς 25.000.000 δραχμῶν, ἀλλὰ ἀνῆλθεν εἰς 45.000.000. Καὶ οὕτω παρέμεινεν ἀπὸ τὸ συνολικὸν ποσὸν τὸ 64.000.000 ποὺ ἀντεπροσώπευον τὰ χρεόγραφα 19.000.000 δραχμῶν διὰ τὸν ἐξοπλισμόν του. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο ὅτι εὐθὺς ὡς ἀποπερατώθη τὸ κτίριον δὲν ὑπῆρχον χρήματα. Τὸ ἀποτέλεσμα τὸ βλέπετε ἐδῶ. (Ἀναγινώσκει). Δηλαδὴ ὑποβάλλει τὴν παραίτησιν ὁ ταμίας τοῦ Συμβουλίου καὶ ἰσόβιον μέλος αὐτοῦ Μιλτ. Συνιόσογλου, διὰ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἀμέσως, ἡ παραίτησις τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου, μὲ τὴν πρότασιν, ὅτι τὸ Σισμανόγλειον ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τὸ Κράτος. Κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον ὁ ἐκ τῶν Συμβούλων κ. Καραμπέτσος ὑπέβαλε τὴν γνώμην νὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ κτίριον ὡς ἀποθήκη ὑγειονομικοῦ ὑλικοῦ διὰ τὸ Δημόσιον. Ἐντὸς ὀλίγου ἐδημοσιεύθη τὸ Διάταγμα τῆς ἐπιτάξεως. Ὅταν λοιπόν, ἤλθομεν ἡμεῖς δὲν ὑπῆρχε πεντάρα εἰς τὸ ταμεῖον τοῦ Σισμανογλείου. Ἔρχεται ὁ πόλεμος τοῦ 1940 καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὸ 1944. Πρὸ ἐμοῦ, πρὸ τῆς ἀγορᾶς τοῦ οἰκοπέδου ὅπου ἀνηγέρθη τὸ Σισμανόγλειον, ἐρρίφθη ἡ ἰδέα τῆς ἀγορᾶς οἰκοπέδων παρὰ τὰ Τουρκοβούνια, διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν θὰ διετίθετο ποσὸν 7.000.000 δραχμῶν, ἐνῷ ἡμεῖς διεθέσαμεν 1.400.000. Διὰ τὴν πρᾶξιν μας αὐτὴν, περιεβλήθημεν μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ μακαρίτη Σισμάνογλου. Κατὰ τὴν κατοχὴν ἐπέτυχα, καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι εἰς τοῦτο μὲ ἐβοήθησεν πολὺ ὁ καθηγητὴς κ. Λούβαρης, νὰ ἀναγνωρισθῶ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Σισμανογλείου. Ὅταν ἐπέκειτο ἡ ἀποχώρησις τῶν Γερμανῶν, καὶ τοῦτο μοῦ τὸ ἐγνωστοποίησεν ἕνας Γερμανὸς συνταγματάρχης ἀρχίατρος, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτει εἰς τὸ Σισμανόγλειον, ἐπειδὴ ἐπρόκειτο νὰ λεηλατηθῇ τὸ νοσοκομεῖον ἐξωπλίσαμε μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς μας, ὡρισμένους ἄνδρας ἀνήκοντας εἰς τὸν διεθνῆ Ἐρυθρὸν Σταυρὸν διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Σισμανογλείου, καὶ τὸ ἐπετύχαμεν. Ἕτερος λόγος μεγάλης ἐκτιμήσεως τοῦ μακαρίτη Σισμάνογλου πρὸς ἐμέ. Ἔπρεπε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἱδρύσωμεν πόρους διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Σισμανογλείου, διότι ὅπως σᾶς εἶπον, δὲν ὑπῆρχεν πεντάρα. Ἐνῷ λόγῳ τῆς ἐπιτάξεως τοῦ κτιρίου διὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940 καὶ μετὰ ταῦτα ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, ἔπρεπε τὸ Ἵδρυμα νὰ λάβῃ ἀποζημίωσιν ἀπὸ τὰς Γερμανικὰς Ἐπανορθώσεις, ἐπειδὴ τὸ Κράτος δὲν ἔλαβεν ἀποζημιώσεις, δὲν ἐτύχομεν καὶ ἡμεῖς. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι ἤρχισεν ἡ λειτουργία τοῦ Ἱδρύματος ὑφ’ ἃς συνθήκας σᾶς ἐξέθεσα. Θὰ ἦτο ἐγωϊστικὸν ἂν σᾶς ἔλεγα, ὅτι ἠνάλωσα τὴν ζωήν μου διὰ νὰ ἐπιτύχω τὴν λειτουργίαν τοῦ σανατορίου αὐτοῦ. Εὑρέθην πρὸ τῆς ἐπιθυμίας τοῦ διαθέτου, νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ νοσοκομεῖον 250 κλῖναι, ἐκ τῶν ὁποίων 150 κλῖναι δι’ ἀπόρους καὶ συνεπῶς δωρεὰν καὶ μόνον 90 δι’ ἄλλους ἐπὶ πληρωμῇ, ἐκ τῶν ὁποίων 10 κλῖναι θὰ διετίθεντο μὲ μετρίαν ἀμοιβὴν δι’ ἀναξιοπαθοῦντας διανοουμένους. Ἦτο δυνατόν, ἕνα Ἵδρυμα ἀπὸ τὰς εἰσπράξεις 90 κλινῶν, ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ ἔξοδα 150 κλινῶν δωρεάν; Σκοπός, κ. βουλευταί, τοῦ συντάξαντος τὴν Ἱδρυτικὴν πρᾶξιν ἦτο ὡς φαίνεται νὰ δαπανηθῇ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου καὶ ἐν συνεχείᾳ λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας λειτουργίας αὐτοῦ νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Κράτος. Ὅταν δὲν ὑπῆρχαν δωμάτια διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὰς κλίνας διὰ τοὺς εὐπόρους ἀσθενεῖς, δὲν ἦτο θνησιγενὲς τὸ Σισμανόγλειον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς; Ποῦ ἦτο ὁ πλοῦτος τοῦ νοσοκομείου; Ὅταν παρέλαβα τὸ Σισμανόγλειον, ὅπως σᾶς εἶπα, δὲν εἶχε πεντάρα. Ποία ἡ κατεύθυνσις ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐκείνου ποὺ θὰ ἀνελάμβανε τὴν εὐθύνην τῆς ἐξευρέσεως πόρων διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ νοσοκομείου; Ἔπρεπε νὰ στρέψω τὴν προσοχήν μου εἰς τὴν αὔξησιν τῶν κλινῶν δι’ εὐπόρους καὶ κατηγορήθην ὅτι μετέβαλα τραπεζαρίας καὶ διαδρόμους εἰς αἰθούσας δι’ ἀσθενεῖς. Δηλαδὴ κατηγορήθην, ὅτι ηὔξησα τὰς κλίνας ἀπὸ 250 εἰς 600 κλίνας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καλῆς πίστεως συζητηταὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Κωτούλα καὶ δὲν ἀναφέρονται εἰς τὰς ἐκθέσεις τῶν Κατσάκου καὶ Σφονδύλη; Πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐγένετο πολὺ κατάχρησις ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Κωτούλα καὶ ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ ἐκθέσεως τοῦ κ. Κωτούλα, πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ ἔκθεσις αὕτη εἶναι λίαν μεροληπτική, γενομένη κατ’ ἐπιταγὴν κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ ὑποβάλλοντος τὴν ἐπερώτησιν κατὰ τοῦ Σισμανογλείου, ἰατροῦ καὶ βουλευτοῦ κ. Μπόμπολα, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπιρροὴ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους σας. Ἄλλως τε καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἦλθε εὐθὺς ἀμέσως τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἀνεγνώρισεν ἐπισήμως, ὅτι τὸ Σισμανόγλειον, δύναται νὰ ἀναπτύξῃ 600 κλίνας, ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ ἔκθεσις Κωτούλα ὑπῆρξε λίαν μεροληπτική. Κατηγορήθην ἀκόμη κύριοι συνάδελφοι, διότι μετέβαλον τὰς τραπεζαρίας εἰς δωμάτια τῶν ἀσθενῶν. Ἔπραξα τοῦτο ὅμως, διότι τὰ δωμάτια αὐτὰ ἦσαν κατ’ ἐξοχὴν ὑγιεινὰ δωμάτια. ... Ἐπὶ πλέον δὲ ἐφήρμοσα τὸ σύστημα τῆς κοινῆς τραπεζαρίας διὰ νὰ δίδεται ἡ εὐκαιρία συναντήσεως τῶν ἀσθενῶν καὶ μεταβάλλεται ἡ μονοτονία τῆς ζωῆς τοῦ Σανατορίου διὰ τοὺς νοσηλευομένους. Δι’ ὅλα αὐτά, κύριοι, κατηγορήθην. Καὶ δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ προγράμματος ἐπιμελῶς καταρτισθέντος. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν ἔπειτα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως πόρων. Εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ δέχομαι εὐχαρίστως τὴν κατηγορίαν, ὅτι πράγματι τὰ τρόφιμα ἐδίδοντο εἰς μεγάλην τιμήν. Αἱ συμβάσεις αἱ ὁποῖαι εἶχον ὑπογραφῆ χωρὶς νὰ εἶμαι ἐγὼ σύμβουλος τοῦ Ἱδρύματος, ὑπεχρέωναν τὸ Ἵδρυμα εἰς τὴν ἀγορὰν τροφίμων κατὰ 20% ἀκριβότερα ἀπὸ τὴν τρέχουσαν τιμὴν λιανικῆς πωλήσεως Ἀγορανομίας. Ἀλλά, αὐτό, κύριοι, ἐγένετο ἀπὸ τὰ προκάτοχα συμβούλια. Τὰς τιμὰς αὐτάς, τὰς εἶχον ἀνεβάσει, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως τῶν τροφίμων τότε. Εὐτυχῶς ὅμως, ἡ κατηγορία αὐτὴ δὲν βαρύνει ἐμέ, ἀλλὰ τὰ προκάτοχα συμβούλια. Μὲ βαρύνει ἡ κατηγορία τῶν 10–12% τὰ ὁποῖα ἐπέβαλον ἐπὶ τῶν τροφίμων ἐπὶ τῆς ἐποχῆς Βαρβαρέσου καὶ συνεπεία τῶν νόμων του. Καὶ τοῦτο τὸ ἔπραξα λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν τροφίμων, τὰ ὁποῖα συνήθως ἐπρομηθευόμεθα ἀπὸ τὴν μαύρην ἀγοράν. Κατηγορήθην ἐπίσης ὅτι ἐκλέπταμεν μαζὶ μὲ τοὺς χορηγητάς, ἀλλὰ τοῦτο κύριοι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθῇ ἀφοῦ σήμερον ἐγὼ ἔχω μεγάλην μῆνιν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἐπέβαλλον πρόστιμα μέχρι καὶ 30 ἑκατομμυρίων; Κατηγορήθην ἐπίσης, κύριοι, διότι ἐζήτησα νὰ ἐφαρμόσω εἰς τὸ ἵδρυμα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐκεῖ ἀκόμη ὅταν ἠθέλησα νὰ ἐπιβάλω τάξιν εἰς τοὺς συναδέλφους ἰατρούς, καὶ ἐκεῖ ἀκόμη κατηγορήθην καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἔχω ἤδη τὴν μῆνιν αὐτῶν. Καὶ ἔρχομαι κύριοι εἰς τὴν κατηγορίαν ὅτι ἐγὼ ἠγόραζα τὰ φάρμακα ἀπὸ τὸ φαρμακεῖον Δεμένεγα κατὰ 20% πλέον τῶν καθωρισμένων τιμῶν. Τοῦτο ὅμως καὶ κατὰ τὴν ἀκροαματικὴν διαδικασίαν εἰς τὸ δικαστήριον ἀπεδείχθη ψεῦδος. Παρὰ ταῦτα ὅμως, ἡ κατηγορία αὕτη ἐξετοξεύθη καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Κατηγορήθην ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶχον πέντε δικηγόρους. Διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ὁ εἷς ἦτο καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ἔχων τὸ δικαίωμα νὰ παρίσταται μόνον πρὸ τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐπὶ πλέον δὲ ἡ πρόσληψίς του προεβλέπετο ἀπὸ τὴν διαθήκην ὁ ἕτερος ἠσχολεῖτο διὰ τὰ φορολογικὰ καὶ ὁ τρίτος παραμείνας μόνον διὰ περιωρισμένην χρονικὴν περίοδον, ἦτο ὁ κυρίως ἀσχοληθεὶς μὲ τὴν σύνταξιν τῶν διαφόρων συμβάσεων. Πόσοι, λοιπόν, παρέμειναν; Μόνον δύο. Κατηγορήθην ἐπίσης ὅτι ἐχρησιμοποίησα καὶ μηχανολόγον. Ἀλλά, κύριοι, ἕνα τοιοῦτον ἵδρυμα δὲν δικαιοῦται νὰ ἔχῃ μηχανολόγον ἐφεδρικὸν πρὸς παρακολούθησιν τῶν ἐγκαταστάσεών του, ὅταν ἐπέκειτο ἡ ἀναχώρησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ μηχανολόγου τοῦ ἱδρύματος; Ἀλλὰ κατηγορήθην ἀκόμη καὶ δι’ ἕναν δημοσιογράφον ὅστις εἶχεν ἀναλάβει τὴν ἐπιμέλειαν τῆς ἐκδόσεως τοῦ περιοδικοῦ «Ἠχὼ τοῦ Σισμανογλείου» καὶ δὲν τὸν ἀπέλυσα μετὰ τὸ σταμάτημα τῆς ἐκδόσεως τοῦ ὡς ἄνω περιοδικοῦ. Ἀλλ’ εἶναι σοβαρὸν νὰ συζητῆται ὅτι αἱ δαπάναι αὗται ἐπέφερον τὴν οἰκονομικὴν κατάρρευσιν τοῦ ἱδρύματος; Μὲ κατηγόρησαν διότι προσεπάθησα νὰ δώσω ὅ,τι εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ Σισμανόγλειον καὶ νὰ καταστήσω τοῦτο ἴσον πρὸς τὰ καλύτερα Σανατόρια, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον. Μὲ κατηγόρησαν, διότι ὠργάνωσα αἰθούσας συγκεντρώσεως ψυχαγωγίας τῶν ἀσθενῶν, κινηματογράφον καὶ συναυλίας ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ κ. Οἰκονομίδη. Καὶ δύναμαι νὰ ἰσχυρισθῶ σήμερον ὅτι τὸ Σισμανόγλειον ὑπῆρξεν ἕνα πρότυπον ἵδρυμα εἰς τὸ εἶδος του. Καὶ ἔρχεται ἡ περίοδος τοῦ 1946, κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ πρῶτον ἀντιβιοτικὸν φάρμακον κατὰ τῆς φυματιώσεως. Καὶ ὅμως μὲ κατηγόρησαν, διότι ἐχρησιμοποίησα τὸ φάρμακον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε τὸν πρῶτον σταθμὸν εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἱδρύματος. Διότι εἶχα τὴν μεγάλην τύχην νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὅταν ἐδίδετο ἡ στρεπτομυκίνη καὶ εἶχα ἐπίσης τὴν μεγάλην τύχην εὑρισκόμενος εἰς τὴν Ἀμερικὴν νὰ παρακολουθήσω τὰ ἐπιτυχῆ ἀποτελέσματα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἀντιβιωτικοῦ αὐτοῦ φαρμάκου. Καὶ ὅμως, παρὰ τὰ ἀνεπιτυχῆ αὐτὰ ἀποτελέσματα, ἤμην ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος κατώρθωσα νὰ μεταφέρω εἰς τὴν χώραν μας 3.000 φιαλίδια στρεπτομυκίνης, ὅταν ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ διὰ τὴν ὑφήλιον ἦτο 80.000 μόνον φιαλίδια. Μετέφερα τὰ φιαλίδια αὐτὰ καὶ ἐκλείσθην εἰς τὸ ἐργαστήριόν μου, ἐργαζόμενος συνεχῶς, διὰ νὰ ἐπιτύχω θετικὰ ἀποτελέσματα. Καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποία ὑπῆρξεν ἡ συμβολή μου εἰς τὴν θεραπείαν τῆς σπηλαιώδους φυματιώσεως, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως στρεπτομυκίνης, θὰ σᾶς διαβιβάσω ἀπόσπασμα μεταφράσεων διαφόρων ἐγγράφων Πανεπιστημίων καὶ Ἰνστιτούτων τοῦ ἐξωτερικοῦ, γενομένων ἐπισήμων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. (Ἀναγινώσκει). Ἐλέχθη ἐπίσης ὅτι ἔκανα ἕνα πολυδάπανον ταξίδι εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἰδοὺ περὶ τίνος ἐπρόκειτο. Εὑρισκόμην εἰς τὸ στάδιον τῆς πειραματικῆς ἐργασίας εἰς τὸ Σισμανόγλειον ἐπὶ ἰνδικῶν χοιριδίων, ὅταν ἦλθεν ἐκεῖ ὁ καθηγητὴς κ. Γουόκσμαν, ὁ ἀνακαλύψας τὴν στρεπτομυκίνην, ὁ ὁποῖος μοῦ ὑπέδειξεν ὅτι ἔπρεπε τὰ πειράματα ταῦτα νὰ ἐπαναληφθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μετέβην, πράγματι, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ μόνον δι’ ἐπιστημονικὴν ἐργασίαν. Καὶ ἐρωτῶ, μία ἐπιστημονικὴ ἐργασία, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχῃ πρακτικὰ ἐμπορικὰ ἀποτελέσματα, εἶναι τοῦτο θανάσιμον ἁμάρτημα; Ὅταν εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ ἀνεπιτυχῆ τινα πειραματικὴν ἐργασίαν δύναται νὰ προκύψῃ μία νέα ἐργασία, διανοίγουσα τὸν δρόμον εἰς ἀνακαλύψεις πολλάκις; Καὶ ὅμως καὶ τοῦτο τὸ ἐξεμεταλλεύθησαν οἱ ἀντίπαλοί μου, ὅπως ἀπεσιώπησαν καὶ τὴν ἐργασίαν τὴν ἐπιστημονικήν μου τῆς θεραπείας τῆς σπηλαιώδους φυματιώσεως διὰ τῆς στρεπτομυκίνης.

§241Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς διακόψω, κ. Παπαεμμανουήλ, οὔτε νὰ σᾶς ἐρωτήσω. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοῆτε ὅτι τῷ ὄντι ἐν Ἑλλάδι τὸ πρῶτον ἀνεγνωρίσθη ἡ θεραπευτικὴ ἰδιότης τῶν μικρῶν δόσεων στρεπτομυκίνης, ὄχι ὅμως παρ’ ὑμῶν, ἀλλὰ ὡς ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Ἰατρικῆς Ἑταιρίας Ἀθηνῶν παρ’ ἄλλου τὸν ὁποῖον δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὀνομάσω.

§242Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριε Διαμαντόπουλε, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω διακοπάς. Ἡ συμβολή μου καὶ ἐργασία μου εἶναι γνωστή. Καὶ τώρα, κ. συνάδελφοι, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν ἄλλην μεγάλην κατηγορίαν. Ἐλέχθη, ὅτι ὑπῆρχον τὰ μυστικὰ κονδύλια τοῦ Σισμανογλείου, τὰ ὁποῖα κατεβροχθίζοντο δῆθεν ὑπ’ ἐμοῦ καὶ ὅτι προκληθεὶς ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου νὰ δηλώσω ποῦ διετίθεντο, ἐδήλωσα, ὅτι προτιμῶ νὰ κρεμασθῶ παρὰ νὰ πῶ ποῦ διετίθεντο. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ἀναγνώσω δύο ἐπιστολάς. (Ἀναγινώσκει). Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, κ. συνάδελφοι, ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς κ. ἐλεγκτάς, ὅτι ὁ κ. Τσαμαδὸς τοὺς εἶπεν, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν μυστικῶν κονδυλίων διετίθετο διὰ τὴν ἐξαγορὰν δημοσίων λειτουργῶν. Πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ παρανοήσεως καὶ διὰ τοῦτο, ὅταν ὁ κ. Τσαμαδὸς ἐπληροφορήθη τοῦτο ἔγραψε τὴν ἑξῆς ἐπιστολὴν πρὸς τὸ δικαστήριον. (Ἀναγινώσκει). Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι τὰ ποσὰ τῶν μυστικῶν κονδυλίων τὰ ἔτρωγεν ὁ Παπαεμμανουήλ, διότι δῆθεν ὁ Σισμάνογλου ἦτο διανοητικῶς ἀνάπηρος. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ὅμως τὴν διανοητικὴν κατάστασιν τοῦ Σισμάνογλου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν ἐπιστολὴν τοῦ ἀειμνήστου Διομήδους, εἰς τὴν ὁποίαν οὗτος ἀναφέρει σχετικὴν συζήτησίν του μετὰ τοῦ Σισμάνογλου, ὁ ὁποῖος ἔμεινε κατάπληκτος διὰ τὴν διανοητικὴν διαύγειαν τοῦ Σισμάνογλου. (Ἀναγινώσκει). Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κ. συνάδελφοι, ὅτι οὐδεμία ἐδόθη ἰδιαιτέρα σημασία διὰ τὸ κονδύλιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐθεωρήθη ἀπαραίτητον διὰ τὴν κάλυψιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν τοῦ Ἱδρύματος ὑφ’ ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσητε εἰς τὴν σκέψιν μου. Καλὰ ἐγώ, ὡς ἰατρός, ἀπησχολημένος μὲ τὸ φωνενδοσκόπιον τοῦ ἀσθενοῦς, δὲν ἀντελήφθην, ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη εἶχε τι τὸ παράνομον. Ἀλλὰ διατὶ οὐδέποτε ἐπὶ 6 συναπτὰ ἔτη οὐδεμίαν ἔκαμαν νύξιν τὰ λοιπὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὅταν ταῦτα ἦσαν ἐξαιρετικαὶ οἰκονομολογικαὶ προσωπικότητες, ὡς ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ Καθηγητὴς τοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 6 ἔτη ἐνέκρινον αὐξομειώσεις τοῦ ποσοῦ τούτου, θεωροῦντες ὅτι ἡ διάθεσις τοῦ ποσοῦ τούτου ἀπετέλει ἀνάγκην διὰ τὴν πλήρωσιν δι’ ἀσθενῶν τῶν κενῶν κλινῶν;

§243Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι αἶσχος ἡ Βουλὴ νὰ κάθεται νὰ ἀκούῃ ἀδιαμαρτυρήτως τὰ λεγόμενα ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα. Διατὶ δὲν παρέπεμψε τὰ στοιχεῖα διὰ πληρωμὴν ἐξ ἀσθενῶν εἰς ἄλλα σανατόρια εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, καὶ τὶ θὰ κάμῃ τώρα ἡ κυρία Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τὰ καταγγελόμενα; Θεωρῶ ἐντροπὴν νὰ παραμένω εἰς αἴθουσαν ποὺ λέγονται τοιαῦτα καὶ ἀποχωρῶ εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας.

§244Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. ἔστειλεν ἐγκυκλίους ἐγὼ δὲ προσωπικῶς μετέβην καὶ συνήντησα τὸν Διοικητὴν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων κ. Ρικάκην εἰς τὸν ὁποῖον κατήγγειλα τὰ ὅσα συνέβαινον, παρακαλέσας αὐτὸν ὅπως μὲ ἐνισχύσῃ δι’ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου διὰ νὰ συλλάβωμεν τοὺς μεσάζοντας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κ. συνάδελφοι, ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἕνα νοσοκομεῖον τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνάγκην νὰ ἐπανδρώσῃ 430 κλίνας ν’ ἀποστῇ ἀπὸ τὰς διὰ τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις ἀναγκαίας αὐτὰς παραχωρήσεις. Ὅλα αὐτά, τὸ μῖσος, αἱ δυσχέρειαι αἱ οἰκονομικαὶ ἐδημιούργησαν τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ σήμερον ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ὑπάρχουν ὑπάλληλοι τοῦ νοσοκομείου οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ λάβουν ἀποδοχὰς ἀπὸ 4 μηνῶν. Καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς ὑμᾶς, κ. συνάδελφοι, καὶ σᾶς παρακαλῶ ὅπως ψηφισθῇ τὸ σχέδιον νόμου περὶ μεταβιβάσεως τοῦ Σισμανογλείου διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ρύθμισις τῶν ζητημάτων καὶ τῶν ὑποχρεώσεων πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὸ τὸ 1% ἐδίδετο ὡς προμήθεια εἰς τοὺς διαφόρους ἰδιώτας οἱ ὁποῖοι ἐξησφάλιζον τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων τοῦ Σανατορίου δι’ ἀσθενῶν. Ἐλέχθη ὅτι δὲν ἐπεθύμουν νὰ εἰσπράξω τὸ 5% διότι τοῦτο θὰ ὑπέκειτο εἰς φορολογίαν 90% λόγῳ τοῦ ὅτι ἐχαρακτηρίζετο ὡς κληροδότημα. Σᾶς πληροφορῶ, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ἐφόρου Ἀμαρουσίου κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ 5% ἐθεωρεῖτο προσαύξησις τῶν ἀποδοχῶν μου καὶ οὐχὶ κληροδότημα. Ἐάν, λοιπόν, ἐπεθύμουν νὰ λάβω τί πλέον τοῦ μισθοῦ μου ἀπὸ τὸ Σισμανόγλειον θὰ ἐλάμβανον αὐτὸ τὸ 5% καὶ δὲν κατεχρώμην τὸ 1% τὸ ὁποῖον ἐξήγησα διὰ ποῖον σκοπὸν διετίθετο. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω εἶναι ἢ δὲν εἶναι, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀληθές, ὅτι προσῆλθον καὶ σᾶς ἐδήλωσα ὅτι δωρῶ τοὺς μισθούς μου εἰς τὸ Ἵδρυμα;

§245Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Μάλιστα, αὐτὸ εἶναι ἀληθές.

§246Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δωρῶ τοὺς μισθούς μου, ἀνερχομένους εἰς 1.300.000, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωροῦμαι καταχραστὴς διὰ ποσὸν μικρότερον εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήρχετο τὸ 1%; Δὲν εἶναι ὀρθόν, κύριοι βουλευταί, χωρὶς στοιχεῖα καὶ βασίμους ἀποδείξεις ἀλλὰ καὶ ἀντιπολιτευτικὴν καὶ μόνον διάθεσιν νὰ ἔρχωνται καὶ νὰ καθάπτωνται τῆς τιμῆς ἑνὸς ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος ἐπὶ 30 ὁλόκληρα χρόνια ἦτο τόσον ἀφοσιωμένος εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς κοινωνίας ὥστε οὔτε εἰς ἕνα κινηματογράφον ἐπρόλαβον νὰ μεταβῶ. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἀκολουθῶμεν αὐτὴν τὴν τακτικὴν πῶς θέλετε αὔριον εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ εὑρεθῇ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος νὰ ἀναλάβῃ δημιουργικὸν ρόλον; Πῶς δὲν θὰ πέσουν εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον τὰ ἤθη τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὅταν ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν καὶ ἐμπάθειαν μοῦ δημιουργεῖται ἕν ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον μὲ συγκλονίζει πρόρριζα; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ αὐτὸς ὁ τόπος ὅταν ἔρχεται μία ἐφημερὶς καὶ ἐκμεταλλεύεται ἕνα ψυχασθενῆ ὁ ὁποῖος εὐτυχῶς ἐξεδηλώθη καὶ ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως ἀναφωνῶν ὅτι ἐσχημάτισε Κυβέρνησιν μὲ Πρόεδρον τὸν Τζαννετάκην καὶ Ἀντιπρόεδρον τὸν ἑαυτόν του; Πῶς θέλετε, κύριοι βουλευταί, νὰ μὴ παραπονοῦμαι ὅταν διὰ τὸν ἔλεγχον τὸν ὁποῖον ἐζήτησα ἐγὼ ὁ ἴδιος μοῦ ἐστάλησαν πρόσωπα συνδεόμενα στενώτατα τὸ μὲν ἕν μὲ τὸν κ. Μαρκεζίνην τὸ δὲ ἕτερον μὲ τὸν κ. Κύρου μὲ ἀποτέλεσμα ὡς νὰ εἶχον ὡς ἐλεγκτὰς αὐτοὺς τούτους τοὺς ἀντιπάλους μου Μαρκεζίνην καὶ Κύρου; Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ λεχθέντα περὶ εὐνοίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς τὸν ὑποφαινόμενον σᾶς πληροφορῶ ὅτι κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν διενέργειαν ἐλέγχου μοῦ ἔστειλεν ὡς Ἐλεγκτὴν τὸν κ. Στεφανίδην τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος φίλον τοῦ κ. Μαρκεζίνη καὶ τὸν κ. Μούσγουραν φίλον τοῦ κ. Κύρου, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον ὡς μάρτυρες ὑπερασπίσεως τοῦ κ. Κύρου εἰς τὸ Δικαστήριον. Αὐτή, κ. βουλευταί, εἶναι ἡ εὔνοια ποὺ μοῦ ἐπέδειξεν ὁ κ. Ὑπουργός. Μοῦ ἀπέστειλεν ὡς ἐλεγκτὰς τοὺς κ.κ. Μαρκεζίνην καὶ Κύρου. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ ἐπῆραν καὶ ἀνέκριναν ὑπαλλήλους ἀπολυθέντας ἐκ τοῦ νοσοκομείου μεταξὺ δὲ αὐτῶν ἦτο καὶ εἷς πληροφοριοδότης των χωρὶς ἐγὼ νὰ κληθῶ οὔτε ἅπαξ ἀπὸ τοὺς κυρίους Ἐλεγκτάς. Ἐκτὸς αὐτῶν διὰ τῆς ἐπερωτήσεως Μπόγρη ἔγιναν καὶ 4–5 ἄλλοι ἔλεγχοι καὶ δύο ἔλεγχοι ἀπὸ ὑπαλλήλους τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἀλλὰ ὅταν ἔρχωνται ἐλεγκταὶ οἱ ὁποῖοι αἰτιῶνται διότι ἔγινεν ἀλλαγὴ τοῦ παλαιοῦ αὐτοκινήτου διὰ νέου ἢ διορισμὸς ἑνὸς συμβολαιογράφου τὶ νὰ εἴπῃ κανένας; Καὶ τώρα διατὶ διωρίσθη ὁ συμβολαιογράφος. Ὅταν ἀπέθανεν ὁ Σισμάνογλου ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐκτίμησις τῶν πραγμάτων τὰ ὁποῖα κατέλειπεν ὁ ἀποθανών. Διὰ τὴν ἐκποίησιν τῶν ὡς ἄνω πινάκων καὶ ἐπίπλων καὶ λοιπῶν ἔπρεπε νὰ παρίσταται εἷς συμβολαιογράφος ὁ ὁποῖος ἦτο ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐκτίμησιν ὅλων αὐτῶν τῶν πραγμάτων. Ἐπειδὴ δὲ δὲν ἦτο δυνατὸς ὁ διορισμὸς ἐπὶ μηνιαίῳ μισθῷ ἠναγκάσθημεν νὰ τοῦ δώσωμεν μίαν ἐπιχορήγησιν ἡ ὁποία μετὰ παρέλευσιν μερικῶν μηνῶν ἀνεστάλη. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς κρατικοποιήσεως τοῦ Σανατορίου. Ἐλέχθη, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπεζήτησα τὴν κρατικοποίησιν δι’ ἴδιον ὄφελος. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἴδιον ὄφελος νομίζω ὅτι ἐξ ὅσων ἀνέπτυξα ἀπεδείχθη πλήρως. Ἴσως μόνον θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ ὅτι ἐπεδίωξα νὰ ἀποφύγω αὐτὴν τὴν ἐμπλοκήν. Ἀλλ’ οὔτε καὶ αὐτό, κύριοι βουλευταί, συμβαίνει. Διὰ νὰ μὲ κατηγορήσουν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπεστήριξαν ὅτι δὲν ἔχομεν πτῶσιν τῆς φυματιώσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, ὑπέβαλον σχετικὸν ἐρώτημα εἰς τὸν ἀνακαλύψαντα τὴν στρεπτομυκίνην καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἡ μὲν θνησιμότης λόγῳ φυματιώσεως περιωρίσθη χάρις εἰς τὰ ἀντιβιοτικὰ φάρμακα κατὰ 80% ἡ δὲ νοσηρότης κατὰ 50%. Αὐτὰ ἐννοεῖται διὰ τὴν Ἀμερικήν. Εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ μὴ συμβαίνῃ κάτι ἀνάλογον καὶ ἐδῶ; Καὶ ἐὰν ὄχι διατὶ δὲν στρεφόμεθα καθ’ ὅλων ἐκείνων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναλάβει τὴν προστασίαν τῆς ὑγείας τῶν ἐργαζομένων; Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τοὺς μισθοὺς τοὺς ὁποίους ἐλάμβανον. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί, εἰς ποῖον ὕψος ἀνήρχοντο οἱ παχυλοὶ μισθοὶ τοὺς ὁποίους ἐλάμβανον. Ἦταν 4.000 δρχ. μηνιαῖος μισθὸς καὶ 1.400 δρχ. λόγῳ συμμετοχῆς μου εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Πρὶν πάω εἰς τὸ Σισμανόγλειον ὡς πᾶς τις ἀντιλαμβάνεται ὡς μὴ ἄγνωστος ἐπιστήμων εἰς τὴν κοινωνίαν εἶχον ἀρκετὰ σημαντικὰς ἀποδοχὰς καὶ ἀπὸ τὰς θέσεις τὰς ὁποίας κατεῖχον καὶ ἀπὸ τὴν πελατείαν τὴν ὁποίαν εἶχον. Σᾶς ἐρωτῶ, ὅταν ἀφῆκα ὅλα αὐτὰ διὰ νὰ συγκεντρωθῶ εἰς τὸ Σισμανόγλειον καὶ μόνον εἶναι πολλαὶ αἱ 5 κλῖναι ἢ αἱ 10 τὰς ὁποίας ἐλάμβανον ὅταν τὸ ἴδιο δικαίωμα ἔχουν ὅλοι οἱ διευθυνταὶ τῶν Νοσοκομείων καὶ ὅταν ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς χειρούργους νὰ ἔρχωνται εἰς ἰδιαιτέραν συμφωνίαν διὰ τὴν ἀμοιβήν των διὰ τοὺς ἀσθενεῖς; Λαμβάνων δηλ. ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, καὶ λοιπὰ Νοσοκομεῖα οἱ Διευθυνταὶ τῶν Κλινικῶν ποσοστὰ 10–15% ἐπὶ τῶν κλινῶν τῶν Κλινικῶν των; Ἀπὸ τὸ ἔτος 1947, ὅταν μὲ ἐπεσκέφθησαν εἰς τὸ Σανατόριον ὁ κ. Κύρου μὲ τὸν κ. Μαρκεζίνην, τοὺς εἶπον ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν δὲν θὰ ὑπάρχουν Σανατόρια εἰς τὰ Κράτη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διαθέτουν τὰ μέσα. Καὶ τὸ ὑποστηρίζω τοῦτο διότι ἠρκέσθην καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ ἀντίθετον. Ἔν τινι μέτρῳ συνετέλεσα καὶ ἐγὼ εἰς τὴν πτῶσιν τῆς φυματιώσεως. Σήμερον βάλλομαι πανταχόθεν καὶ μάλιστα καὶ ἀπὸ μεγάλον ποσοστὸν συναδέλφων, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζουν ὅτι τὰ ἐπιτεύγματα αὐτὰ ἐκερδήθησαν διὰ θυσιῶν. Ἐπὶ 25 ἔτη ἔχω κλεισθῆ εἰς τὰ ἐργαστήρια καὶ ἔχω στερηθῆ τῆς κοινωνικῆς ζωῆς καὶ ἐὰν λέγουν ὅτι ἔχομεν μεγάλην περιουσίαν, δυστυχῶς δὲν εἶναι τοῦτο ἀληθές. Μετὰ θάνατον θὰ ἀναγνωρισθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι μου. Ἀλλὰ σήμερον ὑπάρχει ὁ φθόνος τὸν ὁποῖον ἐγὼ περιεφρόνησα καὶ ἐπροχώρησα ἀπτόητος εἰς τὸ ἔργον καὶ διὰ τοῦτο σήμερον ὑφίσταμαι τὴν ἐπίθεσιν. Ἀλλὰ δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται. Ἐγὼ ἔχω ἐν τάξει τὴν συνείδησίν μου ὅτι ἐπετέλεσα τὸ καθῆκον μου καὶ αὐτὴν τὴν δοκιμασίαν θὰ τὴν ὑποστῶ μὲ τὴν συναίσθησιν ὅτι ὑπάρχουν καὶ χειρότερα. Λέγουν ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσω τὸν ποινικὸν νόμον διότι ἔφαγα 1.200.000, ἀλλὰ ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης θὰ διαλάμψῃ ἡ ἀλήθεια. Ἡ ἀνθρωπίνη ἀντοχὴ ἔχει τὰ ὅριά της καὶ ὅταν καμφθῇ θὰ σκέπτωνται ὅλοι πῶς θὰ εὕρουν ἕναν ἄλλον δρόμον ἀποβάλλοντες κάθε ἐντιμότητα. Εἶναι πάγκοινον, ὅτι εἶχον τὴν μεγαλυτέραν πελατείαν καὶ αἱ ἀμοιβαί μου ἀπὸ τὴν πελατείαν μου ἐχάθησαν διότι ἐκλείσθησαν εἰς τὸ Σανατόριον καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας θέσεις. Διὰ τὸν κ. Τζαννετάκην, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, διότι εἶναι Δ)ντὴς Ἐφημερίδος, ἡ ὁποία ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν τὸν μακαρίτην Μπουλαχάκην. Ἀλλὰ ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς πολιτικὴν ἐξέλιξιν δὲν ἐπετρέπετο χωρὶς νὰ λάβῃ πρότερον πληροφορίας νὰ εἴπῃ ἐναντίον μου τὰ ὅσα εἶπεν ἀπὸ τοῦ Βήματος τῆς Βουλῆς. Τίποτε, κύριοι, δὲν ὑπάρχει ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ ἐγκριθῆ ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὰ τὰ παραδείγματα, σὰν τὸ σημερινόν ἰδικόν μου, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ σβύσουν τὸν τόπον. 2 ἔτη ἐπιστημονικῆς πείρας ἠθέλησα νὰ τὰ διαθέσω διὰ τὸ καλὸν τῆς πατρίδος μου καὶ ἀντιμετώπισα τὴν συκοφαντίαν καὶ τὴν κατακραυγὴν ἆρον ἆρον σταύρωσον αὐτόν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν δοκιμασίαν θὰ τὴν δεχθῶ χάριν τῆς Πατρίδος.

§247Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω καὶ πάλιν εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς ὑποθέσεως. Νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἀπόψε προέκυψαν ὡρισμένα σαφῆ συμπεράσματα καὶ διηυκρινίσθη τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συνεζητήθη. Ἕνα βασικὸν συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον συνάγεται, νομίζω, ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν εἶναι ὅτι ἐδικαιώθη διὰ μίαν εἰσέτι φοράν, ἡ πολεμικὴ τὴν ὁποίαν ἤσκησε μερὶς τοῦ τύπου ἐναντίον ὡρισμένων ἀτασθαλιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον σημειωθῆ. Μᾶς ἐλύπησεν ἰδιαιτέρως τὸ γεγονὸς ὅτι τόσον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μετεχειρίσθησαν φράσεις δριμείας καὶ ἀπαραδέκτους, στρεφομένας ἐναντίον τῶν ἐφημερίδων αὐτῶν. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ σημειώσωμεν καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἐπεβεβαίωσε τὰ καταγγελθέντα καὶ κατὰ συνέπειαν περιττεύει ἡ περαιτέρω κρίσις. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. Παπαληγούρας, πέραν τῶν ἑτέρων ἐκφράσεων, ἔκαμε καὶ σαφῆ ὑπαινιγμὸν διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον συντηρεῖται μία ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι ἤσκησαν τὸν ἔλεγχον, νομίζομεν ὅτι ἔχομεν χρέος γενικώτερα τὴν ὥραν αὐτὴν νὰ θέσωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως τὸ θέμα τῶν ἐφημερίδων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ ὄντως ὅτι ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐλέγχῃ τὸν τύπον καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὄντως ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ προβῇ εἰς τοιοῦτον ἔλεγχον, ἡμεῖς προτείνομεν τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ κρίνῃ οὐσιαστικῶς τὰ θέματα ὅλων τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἶναι γνωστὸν ἀσφαλῶς καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς πρώτης περιόδου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἐσημειώθη μία οὐσιώδης μεταβολὴ εἰς τὰ πράγματα τοῦ τύπου. Καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὄντως ἔγιναν ἀτασθαλίαι καὶ ὅτι ὄντως ὑπάρχουν ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι εἶναι οἰκονομικῶς ὑποδουλωμέναι εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ κάμουν ἀντιπολίτευσιν. Τὸ ἐπιχείρημα ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προταχθῇ πρὸς τὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι εὐθαρσῶς καὶ τιμίως ἀγωνίζονται ἀντιπολιτευτικὸν ἀγῶνα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας, θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι ὡς πρόσθετον ἐπίτευγμα καὶ ἀποτέλεσμα τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως θὰ προκύψῃ μίας ἀπόφασις διευκρινίσεως ὁριστικῶς καὶ πλήρως κατὰ τρόπον ἀμερόληπτον καὶ τίμιον τοῦ θέματος τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐπὶ τούτου τοῦ προβλήματος παρακαλοῦμεν νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπαντήσῃ κατόπιν.

§249Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλῃ μίαν πρότασιν ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὰ Ὑπουργικὰ ἑδώλια ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καμμία ἀπάντησις, ἐνῷ εἶναι παρὼν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός;

§250Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ τέλος.

§251Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἐκάμαμεν μίαν πρότασιν καὶ περιμένομεν ἀπάντησιν.

§252Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας). Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπαντήσῃ ἀφοῦ τελειώσῃ ἡ συζήτησις.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§254Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως.

§256ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν). Παραιτούμεθα, κύριε Πρόεδρε.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§258Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἔρευνα αὐτή, τὴν ὁποίαν προτείνουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατ’ ἀρχὴν εἶναι μία ἔρευνα τὴν ὁποίαν κανεὶς δὲν δύναται νὰ ἀποκρούσῃ. Θὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν θέλετε, μετὰ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὴν ἔκτασιν τῆς ἁρμοδιότητος καὶ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους δύναται νὰ διαμορφωθῇ μία τοιαύτη Ἐπιτροπή, θὰ σκεφθῇ τοὺς ὅρους αὐτοὺς ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀποφασίσῃ καὶ μετὰ θὰ ἐπέλθῃ συμφωνία...

§259Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀπάντησίς σας εἶναι ἀποφυγὴ συστάσεως Ἐπιτροπῆς. Ὁ κ. Μητσοτάκης ὁμιλεῖ ἐκ μέρους τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἐγὼ ὁμιλῶ ἐκ μέρους τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ φαντάζομαι ὅτι θὰ ὑπάρχῃ ἐξουσιοδοτημένος καὶ ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Ἔχετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁμόφωνον πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ δὲν τολμᾶτε τε νὰ ἀπαντήσετε.

§260Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἡ πρότασις εἶναι ἡ συγκρότησις ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῶν σχετικῶν μὲ τὸ Σισμανόγλειον Ἵδρυμα κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.45′ π. μ.)