1956.12.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 13η

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι κατήρτισα δύο Ἐπιτροπὰς ἐκ βουλευτῶν ὅλων τῶν παρατάξεων, μίαν διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, διὰ τὸ κοινοβουλευτικὸν μέρος, καὶ μίαν ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τῆς νοσηλείας τῶν βουλευτῶν. Συντόμως θὰ κληθοῦν τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν καὶ θὰ λάβετε ἐν καιρῷ γνῶσιν τῶν ἐργασιῶν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ δημοσίων λειτουργῶν». Ὁ Εἰσηγητὴς κ. Τζώρτζης ἔχει τὸν λόγον.

§6Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἔγινεν δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δι’ αὐτοῦ 1) αὐξάνονται αἱ θέσεις τῶν ἀντιπροέδρων τοῦ Α. Π. εἰς τρεῖς, λόγῳ τῶν πολλῶν ἐργασιῶν τοῦ Α. Π. καὶ λόγῳ τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐπιθεωρήσεων. 2) Καθορίζεται τὸ ὅριον ἡλικίας εἰς 65 ἔτη καὶ 3) Προβλέπεται ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν θέσεων αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ δικαστικὸν σῶμα. Προτείνω λοιπὸν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς τοῦτο ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἕτερος τῶν εἰσηγητῶν κ. Ε. Σκορδίλης ἔχει τὸν λόγον.

§8Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συγχαρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διότι ἔφερεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Οἱ συνάδελφοι νομικοὶ ἀντιλαμβάνονται τὴν σοβαρότητα τοῦ νομοθετήματος. Διὰ τοῦ διορισμοῦ Συντονιστοῦ τοῦ ἔργου τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ἀρεοπαγιτῶν θὰ παύσῃ ὁ θεσμὸς τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ἀρεοπαγιτῶν νὰ εἶναι νεκρὸς τύπος, ὅπως μέχρι τοῦδε συνέβαινε. Μέχρι τοῦδε οἱ Ἀρεοπαγῖται Ἐπιθεωρηταὶ ἀντελαμβάνοντο τὴν ἀποστολήν των μόνον ὡς ὑποχρέωσιν νὰ ἀναγινώσκουν 5–10 ἀποφάσεις. Ἐνῷ ἀποστολή των εἶναι νὰ ἔρχωνται εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὸν δικαστικὸν κόσμον μὲ τοὺς δικηγόρους καὶ τοὺς πολίτας καὶ νὰ παρακολουθοῦν ἐὰν οἱ δικασταὶ εἶναι προσηνεῖς καὶ εὐγενεῖς καὶ ἐὰν καλῶς ἐφαρμόζουν τὰς διατάξεις τῶν νόμων. Οἱ κύριοι δικασταὶ ὅταν ἔχουν ὑπ’ ὄψιν τους ὅτι θὰ ἀσκηθῇ πραγματικὸς ἔλεγχος ἐπὶ τῶν Ἐπιθεωρητῶν, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἀποδίδουν τὴν πληρεστέραν δικαιοσύνην. Δὲν βάλλω ἐναντίον τῆς δικαιοσύνης, πολλοῦ γε καὶ δεῖ. Προέρχομαι ἐκ τῆς μαχομένης δικηγορίας καὶ γνωρίζω νὰ τιμῶ καὶ νὰ ὑπολήπτωμαι τὸ δικαστικὸν σῶμα. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ τὰ τρωτά, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διορθωθοῦν καὶ τὰ ὁποῖα εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ διορθωθοῦν διὰ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Συντονιστοῦ Ἀρεοπαγίτου. Δι’ αὐτὸ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης διότι εἶχε τὴν ἔμπνευσιν καὶ τὴν τόλμην νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§9Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα εἶναι ἀπολύτως πλῆρες καὶ θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Νομίζω ἰδίᾳ ὅτι ἡ ὕπαρξις τρίτου Ἀντιπροέδρου, ἦτο ἀπολύτως ἀπαραίτητος διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ Βʹ. τμήματος, τὸ ὁποῖον δικάζει τὰς ποινικὰς καὶ ἐργατικὰς ὑποθέσεις. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐπιφυλάσσομαι νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις.

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ συζητήσῃ κανεὶς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶναι συρραφὴ διατάξεων καὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀρχήν. Ἐπὶ τῆς διατάξεως τῆς ἀφορώσης τὴν ταχυτέραν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων παρέδρων, βεβαίως δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις. Ὑποστηρίζει ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι ἔχει ἀνάγκην τριῶν Ἀντιπροέδρων εἰς τὸν Α. Π. Ἐρωτῶ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατὶ ἐπὶ 7 περίπου μῆνας δὲν πληροῦται ἡ κενὴ θέσις τοῦ δευτέρου Ἀντιπροέδρου τοῦ Α. Π.; Τὸ πρᾶγμα ἔχει τὴν σημασίαν του. Κύριοι συνάδελφοι, δυστυχῶς καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὅπως καὶ ἡ προκάτοχός της, ἐκ τῆς αὐτῆς παρατάξεως προερχομένης, ὑπῆρξεν ἄκρως διστακτικὴ ὡς πρὸς τὴν πλήρωσιν τῆς ἐπὶ ἕν ἔτος χηρευούσης ἕδρας Ἀντιπροέδρου τοῦ Α. Π. Καὶ τοῦτο δὲν ἀγνοεῖται. Ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν ἀντιθέσεις γνωμῶν ὡς πρὸς τὴν προτίμησιν τοῦ Α ἢ τοῦ Β, διότι ὡς γνωστὸν αἱ θέσεις τοῦ Προέδρου, τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ τῶν Ἀντιπροέδρων τοῦ Α. Π. πληροῦνται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καὶ νομίζω ὅτι πράγματι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1 διὰ τῆς ὁποίας διώκεται ἡ ἵδρυσις τῆς τρίτης θέσεως Ἀντιπροέδρου, δὲν ἀποβλέπει παρὰ εἰς τὴν ἐξομάλυνσιν διχογνωμιῶν ὑπαρχουσῶν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο εἶναι κοινῶς γνωστὸν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ τὸν νομικὸν κόσμον. Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω τοῦτο, ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τὸν ὁποῖον ἐκδίδει τριπλασίας κατ’ ἔτος ἀποφάσεις ἀπὸ τὸν Α. Π., τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἐπεξεργασίαν ὅλων τῶν κανονιστικῶν διαταγμάτων, τὸ ὁποῖον ἔχει πέντε τακτικὰς συνεδριάσεις καθ’ ἑβδομάδα ἔναντι τοῦ Α.Π. ὁ ὁποῖος συνεδριάζει Δευτέραν καὶ Σάββατον, ἔχει μόνον δύο Ἀντιπροέδρους, ὁ εἷς μάλιστα ἐξ αὐτῶν ἐναλλάσσεται μὲ τὸν Πρόεδρον τοῦ Α. Π. εἰς τὴν Προεδρίαν τοῦ ἀκυρωτικοῦ τμήματος. Εἰς τὴν μίαν συνεδρίασιν πηγαίνει ὁ Πρόεδρος εἰς τὴν ἄλλην ὁ πρῶτος Ἀντιπρόεδρος. Νομίζω δὲ ἀκριβῶς ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προβάλλει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν Ἀρεοπαγιτῶν Ἐπιθεωρητῶν, ὁ ὁποῖος ὑποχρεώνει δύο Ἀρεοπαγίτας νὰ ἀπομακρύνωνται ἐκ τῶν δικαστικῶν των καθηκόντων καὶ νὰ περιοδεύουν εἰς τὰς ἐπαρχίας, αὐτὸς ὁ θεσμὸς εἶναι ποὺ ὑπηγόρευσε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν σκέψιν διὰ τὴν δημιουργίαν τῆς τρίτης θέσεως Ἀντιπροέδρου, ἔρχεται εἰς ἀντίφασιν μὲ διάταξιν. Διότι ὡς γνωστὸν οἱ Ἀρεοπαγῖται εἰσηγοῦνται ὑποθέσεις καὶ χρεώνονται μὲ δικογραφίες καὶ ἔχουν μίαν γενικωτέραν ἀποστολὴν ἀπὸ τοῦ Ἀντιπροέδρου, ὁ ὁποῖος ἁπλῶς προβαδίζει τῶν ὁμοτίμων Ἀρεοπαγιτῶν, ἁπλῶς διευθύνει τὰς ἐργασίας, χωρὶς νὰ χρεώνεται μὲ δικογραφίες, χωρὶς νὰ ἐπεξεργάζεται δικογραφίες. Ἑπομένως ἐὰν ὑπάρχῃ πράγματι πρόθεσις ἀντιμετωπίσεως τοῦ φόρτου τυχὸν ἐργασίας καὶ τῆς ἀπασχολήσεως δύο Ἀρεοπαγιτῶν δι’ ἐπιθεώρησιν δικαστικήν, αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀρεοπαγιτῶν κατὰ μία, τῶν ἐργαζομένων πολὺ περισσότερον. Νομίζω περαιτέρω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ τρίτος Ἀντιπρόεδρος, θὰ διευθύνῃ ὡς ἀνώτερος δικαστικὸς ὑπάλληλος τὴν ὑπηρεσίαν ἐπιθεωρήσεως συντονίζων τὸ ἔργον τῶν Ἐπιθεωρητῶν. Διὰ τὸ ἔργον αὐτό, χωρὶς νὰ δίδεται αὐτὴ ἡ ἰδιότης τοῦ ἰδιωτικοῦ Ὑπαλλήλου, ἁρμόδιος εἶναι ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου. Πέραν τούτου θὰ ἔλεγα ὅτι θὰ ἦτο σκέψις ἐξυπηρετοῦσα τὴν δικαιοσύνην, ἡ σκέψις, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ νὰ μὴ καθηλώνωνται εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν οἱ Ἀρεοπαγῖται, θὰ ἔδει νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν περαιτέρω σταδιοδρομίαν τῶν διακεκριμένων ἀνωτέρων δικαστικῶν λειτουργῶν. Μία τοιαύτη δικαιολογία, τὴν ὁποίαν εὐθέως τυχὸν θὰ ἔφερε ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν θὰ ὑπῆρχε ἀντίρρησις νὰ ἱδρυθῇ καὶ ἡ τρίτη θέσις, πρὸς ἐξομάλυνσιν τῶν διχογνωμιῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ποὺ δὲν κατορθώνει νὰ συμφωνήσῃ ποῖος ὁ προακτέος εἰς Ἀντιπρόεδρον καὶ διὰ τοῦτο ἱδρύει καὶ ἄλλην θέσιν. Πέραν τούτου ὡς πρὸς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1 θὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω, Κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε ποτὲ ἡ Βουλή, ὕστερα ἀπὸ ὅσα δεινὰ ὁ τόπος ὑπέστη ἐκ τῆς ἀναμείξεως τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας εἰς τὰ ἔργα τῆς δικαστικῆς, ὁσάκις τοιαύτη ἀνάμειξις ὑπῆρξεν, νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν κρίσιμον τομέα τοῦ συντονισμοῦ, ὅπως λέγεται, τοῦ ἔργου τῶν Ἐπιθεωρητῶν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν, ἡ θέσις τοῦ συντονιστοῦ νὰ μὴ πληροῦται κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου ἢ κατόπιν κληρώσεως ἢ ἐκλογῆς τοῦ ἀρχαιοτέρου Ἀρεοπαγίτου. Δὲν εἶναι ὀρθόν, παρ’ ὅτι θεωρῶ ἀκέραιον τὸν σημερινὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ θεσπίσῃ ὅ,τι θὰ ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Διότι οἱ Ὑπουργοὶ παρέρχονται καὶ αἱ διατάξεις μένουν.

§11Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Σᾶς εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν ἐκτίμησιν ποὺ τρέφετε εἰς τὸ πρόσωπόν μου, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκτιμᾶτε καὶ τοὺς Ἀντιπροέδρους τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι ἐξ ὅσων λέγετε, ἀφίνετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι οἱ ἀντιπρόεδροι τοῦ Ἀρείου Πάγου, τυχόν, ἐπηρεάζονται ἀπὸ τοὺς Ὑπουργούς, ὡς συντονισταὶ τοῦ ἔργου τῆς ἐπιθεωρήσεως, ἐπειδὴ ἔχουν διορισθῆ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάζωνται, ἀλλὰ ὁ Ὑπουργὸς δύναται νὰ ἐπηρεάζεται κατὰ τὴν ἐκλογὴν ἐξ ἄλλων ἐκτιμήσεων, τὰς ὁποίας ἡ νομοθετικὴ κρίσις σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλέψῃ ἐν λεπτομερείαις.

§13Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τῶν ἐπιθεωρητῶν Ἀρεοπαγιτῶν εἶναι ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἑπομένως ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἐπιλέξῃ τὸν ἕνα ἐξ αὐτῶν διὰ νὰ προΐσταται καὶ νὰ συντονίζῃ τὸ ἔργον των.

§14Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ ἰσχύει ἀπὸ τότε ποὺ συνεστήθη ὁ θεσμὸς τῶν ἐπιθεωρητῶν Ἀρεοπαγιτῶν.

§15Η. ΗΛΙΟΥ. Πάντως, δὲν πρέπει νὰ ὁρίζεται ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν. Ἐπειδὴ ἐθεσπίσθη κατὰ τὸ παρελθὸν κάτι τὸ μὴ ὀρθόν, τοῦτο θὰ πρέπει νὰ συνεχισθῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον; Τέλος θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Δι’ αὐτοῦ τροποποιεῖται μία παλαιοτέρα διάταξις, ἥτις ἠρκεῖτο εἰς τριετῆ ὑπηρεσίαν ἐφέτου καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἄγραφος κανών, τηρούμενος παρὰ τοῦ ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, δυνάμει τοῦ ὁποίου δὲν προήγετο κανεὶς εἰς Ἀρεοπαγίτην ἐφ’ ὅσον εἶχεν συμπεπληρωμένο τὸ 62ον ἔτος. Ὁ μακαρίτης Ζηλήμων ἔλεγε περὶ τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, ὅτι οἱ προαγόμενοι εἰς Ἀρεοπαγίτας, ἐὰν δὲν κάμουν 5 χρόνια πρακτικὴν ἐξάσκησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταστοῦν ἄρτιοι ἀκυρωτικοὶ Δικασταί. Ὅλοι οἱ ἀναδειχθέντες ὅπως οἱ Ζηλήμων, ἀδελφοὶ Χατζάκοι, Τσαγκρῆς, Τσιβανόπουλος, Πανόπουλος, Οἰκονομίδης, ἐκ τῶν συγχρόνων Μαυρομιχάλης, προήχθησαν κάτω τῶν 50 καὶ πολὺ κάτω τῶν 45 ἐτῶν. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ φανῆτε ριζοσπαστικώτερος καὶ νὰ δεχθῆτε ὅπως προάγωνται κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν, ὥστε νὰ γίνωνται Ἀρεοπαγῖται νέοι, ὄχι ἄνω τῶν 58 ἐτῶν ἢ ἔστω τῶν 62 ἐτῶν. Ἐὰν σήμερον ἔχωμεν καταπληκτικὴν βελτίωσιν ἀποδόσεως, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι σιωπηρῶς μέν, ἀλλὰ ἀπαρεγκλίτως ἐφηρμόσθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ προαγωγὴ νέων εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθη ὁ καιρὸς νὰ ἐξειδικευθοῦν εἰς τὴν ἀκυρωτικὴν διαδικασίαν καὶ νὰ ἀποδώσουν. Ὁ βαθμὸς τοῦ Ἀρεοπαγίτου δὲν εἶναι νομίζω εἶδος τι τιμητικῆς διακρίσεως δεδομένης εἰς τοὺς κατὰ κάποιον τρόπον εὐδοκίμως ἐργασθέντας καὶ ἐγγίζοντας εἰς τὸ τέρμα τῆς σταδιοδρομίας των. Εἶναι ὑψίστη λειτουργία καὶ τὰς θέσεις πρέπει νὰ καθέξουν οἱ ἀπολύτως διακριθέντες καὶ ἐπιλεγόμενοι, ἔστω καὶ σχετικῶς νέοι κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσουκαλᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§17Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐν μέρει μόνον συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα συνάδελφόν μου. Διότι, ἐνῷ, πράγματι, πιστεύω καὶ ἐγώ, ὅτι τὰ βαρύτατα αἴτια, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὸ νομοθέτημα, εἶναι ἡ λανθάνουσα κονταρομαχία μεταξὺ 2 ἢ 3, πράγματι, ἐπιλέκτων δικαστικῶν, οἱ ὁποῖοι διεκδικοῦν τὴν κενὴν θέσιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Καὶ αὐτό, ἄλλως τε, συνάγεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐπὶ ἑξάμηνον, ἤδη, δὲν ἐπληρώθη ἡ θέσις, ἐξ ἑτέρου, ἐὰν ταῦτα εἶναι τὰ αἴτια, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ παραγνωρίσῃ τὸ γεγονὸς τῆς ὀρθότητος. Διότι, πράγματι, ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου θεσπίζεται οἱονεί, ὡς συντονιστὴς τῆς Ἐπιθεωρήσεως. Εἶναι ἕνας θεσμός, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀπαραίτητος, κάποτε νὰ τεθῇ. Ὁ τρίτος Ἀντιπρόεδρος εἶναι ἀναμφισβητήτως, ἀπαραίτητος, ὑφ’ ἃς μάλιστα εἰδικὰς συνθήκας διατυποῦται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Νομίζω, ὅτι ὁ παραλληλισμός, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, δὲν εἶναι βάσιμος. Θὰ ἠδύνατό τις νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ τὸ ἀντίθετον. Ἐὰν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔχῃ δύο, ἀσφαλῶς, ὁ Ἄρειος Πάγος εὐλόγως θὰ ἐξυπηρετηθῇ διὰ τῆς ὑπάρξεως τρίτου. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀπουσίαζον ἀπὸ τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἤθελον, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου 2, τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ὁ αὐτὸς Ἀντιπρόεδρος ἀναπληροῖ τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 135)36, περὶ ἐπιθεωρήσεως τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Ἐδῶ δημιουργεῖται μία σύγχυσις. Πρόκειται περὶ δύο κλάδων οἱονεὶ αὐτοτελῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι, ἐν τῷ τομεῖ τούτῳ αἴρεται ὁλοσχερῶς ἡ δικαιοδοσία τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Εἶναι μία ἄποψις, ἀλλά, κωλυόμενος ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀναπληροῦται, ἀντὶ τοῦ ἀντεισαγγελέως, ἀπὸ τὸν Ἀντιπρόεδρον, τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ δὲν τὸ ἐγκρίνω.

§18Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Ἤθελον νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ τελευταῖον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον «περὶ ἐπιθεωρητῶν Ἀρεοπαγιτῶν», εἰς τοὺς Ἀρεοπαγίτας ἔχει ἀνατεθῆ ἡ ἐπιθεώρησις ὅλων τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, ἐξαιρέσει τῶν Προέδρων καὶ Ἀντεισαγγελέων ἐφετῶν. Ἡ ἐξαίρεσις, βεβαίως, ἦτο εὔλογος δεδομένου ὅτι ἡ ἀπόστασις μεταξὺ Εἰσαγγελέων καὶ Ἀρεοπαγιτῶν ἐπιθεωρητῶν δὲν εἶναι μεγάλη καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον, ὁ μέχρι χθὲς συνάδελφός των νὰ τοὺς ἐπιθεωρῇ καὶ νὰ ὑποβάλῃ περὶ αὐτῶν ἐκθέσεις. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ νομοθεσία προέβλεψεν, ὥστε νὰ ἐπιθεωρῇ καὶ νὰ συντάσσῃ περὶ αὐτῶν ἐκθέσεις ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου. Μὴ ὑπαρχούσης ἄλλης διατάξεως, δὲν καθίστατο δυνατὴ ἡ ἀναπλήρωσις τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου εἰς τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, παρέχεται ἡ εὐχέρεια, νὰ τὸν ἀναπληρώνῃ εἷς ἐκ τῶν Ἀντιπροέδρων καὶ νομίζω ὅτι εἶναι σκόπιμος ἡ ἀναπλήρωσις τοῦ Εἰσαγγελέως διὰ τοῦ Ἀντιπροέδρου καὶ ὄχι διὰ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν Ἐπιθεωρητῶν, οἱ ὁποῖοι, ἀπ’ ἀρχῆς, δὲν ἐκρίθη σκόπιμον, νὰ κάμουν τὴν ἐπιθεώρησιν τῶν εἰσαγγελέων.

§19Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπάρχουν ἀντεισαγγελεῖς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀναπληροῦντες τὸν εἰσαγγελέα εἰς πᾶσαν περίπτωσιν. Δὲν ἠξεύρω διατὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἰσχύῃ καὶ ἐδῶ.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀντεισαγγελεύς, διατὶ νὰ παρεμβάλλεται ὁ Ἀντιπρόεδρος;

§21Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Διότι ὁ ἀντεισαγγελεὺς εὑρίσκεται ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας τελοῦν καὶ οἱ Ἀρεοπαγῖται ἐπιθεωρηταί, ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἀντεισαγγελεῖς ἐφετῶν καὶ Προέδρους ἐφετῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπεζητήθη κάποιος ἀρχαιότερος καὶ κάποιος ἀνώτερος, κατὰ βαθμόν, ἀπὸ τοὺς εἰσαγγελεῖς καὶ Προέδρους ἐφετῶν. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι γνωστόν, ὁ Πρόεδρος Ἐφετῶν θεωρεῖται ἰσόβαθμος μὲ τὸν Ἀρεοπαγίτην, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν μὲ τὴν νομοθεσίαν μας ὁμιλοῦμεν περὶ προαγωγῆς τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§23Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁμοφώνως προτείνει αὕτη ὅπως αἱ θέσεις τῶν Ἀντεισαγγελέων τοῦ Ἀρείου Πάγου αὐξηθοῦν κατὰ μίαν, διότι ὑπάρχει φόρτος ἐργασίας ἔτι μεγαλύτερος ἀπὸ ὅτι εἰς τοὺς Ἀρεοπαγίτας, διότι ἐπιμελοῦνται τῶν ὑποθέσεων, τὰς ὁποίας καὶ οἱ Ἀρεοπαγῖται οἱ ἀνερχόμενοι εἰς 25. Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις εἶναι ὀρθοτάτη, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ἐὰν ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα ἀπὸ ἀπόψεως δαπάνης. Ἐπίσης δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Τσουκαλᾶ ὅτι ἡ αὔξησις τῶν θέσεων τῶν Ἀντιπροέδρων τοῦ Ἀρείου Πάγου ὀφείλεται εἰς κονταρομαχίαν διὰ τὴν κατάληψιν τῆς κενῆς θέσεως. Πάντως συμφωνῶ εἰς τὴν δημιουργίαν τρίτης θέσεως καὶ συντάσσομαι μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἠλιοῦ ὅπως αὐξηθοῦν κατὰ μίαν αἱ θέσεις τῶν Ἀρεοπαγιτῶν, ἐφ’ ὅσον μειοῦται ὁ ἀριθμὸς των κατὰ μίαν θέσιν, τοῦ τρίτου ἀντιπροέδρου.

§24Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Δὲν μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἀρεοπαγιτῶν. Προστίθεται μόνον μία θέσις ἀντιπροέδρου.

§25Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τότε συμφωνοῦμεν. Περαιτέρω, θὰ ἤθελα νὰ προτείνω ὅπως αὐξηθοῦν κατὰ μίαν αἱ θέσεις τῶν ἀντιπροέδρων εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§26Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Θὰ σᾶς δώσω ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ.

§27Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διότι τὰ τμήματα εἶναι τρία καὶ ὁ φόρτος ἐργασίας μεγάλος. Ὁ Πρόεδρος δὲν δύναται νὰ παρακολουθῇ τὰς συνεδριάσεις τῆς ὁλομελείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι δύο τὴν ἑβδομάδα, ἐκτὸς δ’ αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα σοβαρὰ θέματα τῆς ἁρμοδιότητός του. Ἀφίνω ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποθέσεων ὑπερβαίνει τὸν τοιοῦτον τῶν Πλημμελειοδικείων τῶν μεγάλων πόλεων, σὲ σημεῖον νὰ μὴ ἐπαρκοῦν οὔτε οἱ ὑπάρχοντες σύμβουλοι.

§28Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι αἱ οὐσιωδέστεραι διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι ἡ διάταξις περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἀντιπροέδρων τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ἡ διάταξις, ἡ προτεινομένη ἀπὸ τὴν ἐπιτροπήν, περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀντεισαγγελέων. Ὀφείλω, νὰ δηλώσω, ὅτι θεωρῶ ἀμφοτέρας τὰς διατάξεις, ὡς ἀπολύτως σκοπίμους καὶ ἐξυπηρετούσας πάγια συμφέροντα τῆς καλῆς λειτουργίας τοῦ ἀνωτάτου Δικαστηρίου. Καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῶν ἀντεισαγγελέων τοῦ Ἀρείου Πάγου, πέραν τοῦ καθαρῶς, δικαστικοῦ φόρτου, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον, ὑπάρχει, ἐπὶ πλέον, καὶ τὸ θέμα τῶν γνωμοδοτήσεων, τὰς ὁποίας ὀφείλει νὰ παρέχῃ ἡ Εἰσαγγελία τοῦ Ἀρείου Πάγου εἰς δημοσίας ἀρχάς, ἀπευθυνομένας πρὸς αὐτήν. Τὸ ἔργον τοῦτο, τῶν γνωμοδοτήσεων, εἶναι ἤδη, τόσον μέγα εἰς ὄγκον, ὥστε, πράγματι, ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀντεισαγγελέων νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς οὐσιώδη, κατ’ ἐμέ, ἀνάγκην, διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τῆς ὑπηρεσίας. Καθ’ ὅσον δὲν ἀφορᾷ τὴν τρίτην θέσιν ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔχει διαιρεθῆ εἰς δύο ὑποτμήματα καθιστᾷ ἀναγκαίαν τὴν παρουσίαν δύο ἀντιπροέδρων καὶ ἑνὸς τρίτου ὡς συντονιστοῦ τῆς ἐπιθεωρήσεως. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι, πράγματι, ὁμοφώνως ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ ἀποδεχθῇ ἀμφοτέρας τὰς προτάσεις. Θεωρῶ, λοιπόν, ὅτι ἔχει καλῶς τὸ νομοσχέδιον, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἐπιψήφισίν του καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης προσφέρει πράγματι, ὑπηρεσίας εἰς τὴν δικαιοσύνην, διὰ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν σήμερον ἡ Βουλὴ συνιστᾶ.

§29Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀναμφισβήτητος ὁ φόρτος τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς χώρας μας. Κατὰ συνέπειαν ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων τῶν Ἀντιπροέδρων καὶ Ἀντεισαγγελέων τοῦ Ἀρείου Πάγου. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅπως ἀποδεχθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, διότι θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς χώρας μας.

§30Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ πρῶτον τμῆμα τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἔχει διαιρεθῆ εἰς δύο σχηματισμούς, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς δικάζει ὑποθέσεις τοῦ Ἐργατικοῦ Δικαίου καὶ ὁ ἄλλος ὑποθέσεις τοῦ Ἀστικοῦ καὶ Ἐμπορικοῦ Δικαίου ὡς καὶ τοῦ Β.Χ.Η. ψηφίσματος. — Ἔχομεν δύο σχηματισμοὺς τοῦ πρώτου τμήματος καὶ ἕνα τοῦ δευτέρου τμήματος, ἑπομένως σύνολον τρεῖς. — Ἀναγκαία λοιπὸν παρίσταται ἡ καθιέρωσις τριῶν Ἀντιπροέδρων, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἐπικεφαλῆς ἑνὸς ἑκάστου τῶν σχηματισμῶν τοῦ Ἀρείου Πάγου εἷς Ἀντιπρόεδρος ἐκτὸς τοῦ Προέδρου. Ἐὰν κανεὶς προσθέσῃ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἀντιπρόεδρος καλεῖται νὰ συντονίσῃ τὸ ἔργον τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ἀρεοπαγιτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον κατέληξαν οἱ ὁμιλήσαντες προηγουμένως κ. συνάδελφοι. Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν, εἰς ὅσα ἐλέχθησαν περὶ κονταρομαχίας τῶν Ἀνωτάτων Δικαστικῶν. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι ἐν γνώσει τῆς ἀνωτερότητος καὶ τῆς ὑπεροχῆς τῶν Ἀνωτάτων Δικαστικῶν μας, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπεται ἡ ὑπόνοια ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ Ἀνώτατοι Δικαστικοί μας νὰ ἀντιτίθενται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, καθ’ ὃν ἐξετέθη εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως τοῦ Ἀντιπροέδρου. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι οἱ Ἀνώτατοι Δικαστικοί, μὴ ἐπιλήσμονες τῆς ἀποστολῆς των καὶ τῶν ὑποχρεώσεών των, τὰς ὁποίας δημιουργεῖ ἡ ἐξέχουσα θέσις των, ἐθεώρουν ὅτι τοὺς ἐπιτρέπεται νὰ ἔλθουν εἰς τοιαύτην ἀντίθεσιν, δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἦτο διατεθειμένη νὰ κάμψῃ τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Μέχρι τοῦ νόμου 3520 διὰ τοῦ ὁποίου ἀνεσυγκροτήθη τὸ Α.Δ.Σ. διὰ τῆς συμμετοχῆς καὶ τῶν Εἰσαγγελέων τοῦ Ἀρείου Πάγου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συμπλήρωσις τῆς κενωθείσης θέσεως τοῦ Ἀντιπροέδρου Ἀρείου Πάγου, διότι ἔπρεπε προκειμένου περὶ συμπληρώσεως μιᾶς ἀνωτάτης θέσεως, ὄχι νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀπόφασις ἢ ἡ γνώμη τοῦ Α.Δ.Σ., διότι πληροῦται ἡ θέσις ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ ὑπεύθυνος γνώμη ἡ ὁποία πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι εἰσηγητὴς εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, περὶ τῆς λύσεως ἡ ὁποία θὰ δοθῇ. — Ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου καὶ ἐντεῦθεν, ἡ ἀπασχόλησις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἰς ἄλλας πλέον ἐπειγούσας ἐθνικὰς ὑποθέσεις, δὲν ἐπέτρεψεν νὰ ἀσχοληθῇ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον μὲ τὸ θέμα αὐτό.— Αὐτὸς εἶναι λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν συνεπληρώθη μέχρι σήμερον ἡ κενωθεῖσα θέσις. Ἐὰν ἡ καθυστέρησις τῆς κενωθείσης θέσεως ὀφείλεται εἰς τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξέθεσεν εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συμπλήρωσις μιᾶς θέσεως καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νόμου, διὰ νὰ γίνῃ ἡ συμπλήρωσις διὰ τρεῖς θέσεις, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ, ὅπως ἀπαραδέκτως ἐτονίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἡ διάθεσις ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὅσοι παρακολουθοῦν τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, γνωρίζουν ὅτι ἐπὶ πλέον τῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα, ὑπάρχει καὶ εἷς ἀκόμη πρόσθετος λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν δημιουργίαν καὶ τρίτης θέσεως Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν οἱ Ἀντιπρόεδροι νὰ ἀνταπροκρίνωνται πρὸς τὴν ἀποστολήν των. Ἐλέχθη ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἔχει δύο ἀντιπροέδρους, λόγῳ τοῦ ὅτι ἔχει μεγαλύτερον φόρτον ὑποθέσεων. Δὲν πρόκειται νὰ κάμω ἀξιολόγησιν τῆς ἐργασίας τὴν ὁποίαν ἀποτελοῦν ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, οὔτε κατὰ ποιότητα οὔτε κατ’ ὄγκον. Εἶναι γνωστὸν ἐπίσης ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, εἶναι πολὺ βεβαρημένον καὶ ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχουν πέντε σχηματισμοί. Ἡ ὁλομέλεια λειτουργεῖ εἰς τρεῖς σχηματισμοὺς καὶ ἔχει ἀκόμη ἄλλα δύο τμήματα ἤτοι σύνολον πέντε. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἔχει καταλήξει εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς δημιουργίας τρίτης θέσεως Ἀντιπροέδρου καὶ προέβη εἰς τὴν διατύπωσιν Νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον διεβιβάσθη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἔκθεσις ἐπ’ αὐτοῦ. Προβλέπεται ἡ σύστασις τρίτης θέσεως Ἀντιπροέδρου καὶ ἡ δημιουργία τρίτου τμήματος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναγκαίων ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν δημιουργηθῆ κατὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσθήκην τρίτης θέσεως Ἀντιπροέδρου. Ὡς εἶναι σαφὲς κ. συνάδελφοι, διὰ τῆς προσθήκης τοῦ τρίτου Ἀντιπροέδρου, δὲν ἐπέρχεται μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν ἀλλὰ οὔτε καὶ αὔξησις, ὡς ὑπεστήριξαν ἄλλοι συνάδελφοι. Ὑπάρχει καὶ θὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ Νομοσχέδιον περὶ τῆς (δὲν ἠκούσθη) ἐπὶ τῶν πολιτικῶν ὑποθέσεων, τὸ ὁποῖον συνετάγη κατὰ βάσιν συμφώνως μὲ τὰς ἐργασίας τῆς Συντακτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας. Συμφώνως μὲ τὸ Νομοσχέδιον ἐκεῖνο εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον θὰ ἐκδικάζεται ὁριστικῶς καὶ ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως. Ἐὰν καὶ ἡ Βουλὴ συμφωνήσῃ εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ συστήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀποδεχθῆ καὶ ἡ συντακτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας, τότε θὰ ἀνακύψῃ καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς προσθήκης νέων Ἀρεοπαγιτῶν. Διότι, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω προηγουμένως, ὁ Ἄρειος Πάγος δὲν δικάζει εἰς τὴν οὐσίαν κατὰ τὴν ἀναίρεσιν τῆς ἀποφάσεως. Ἀλλά, μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ νέον σύστημα τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἀνακρίσεων ἐπὶ τῶν πολιτικῶν δικῶν, νομίζω ὅτι δὲν συντρέχει κανεὶς λόγος προσθήκης νέων θέσεων Ἀρεοπαγιτῶν. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν προσθήκην τετάρτης θέσεως ἀντεισαγγελέως, διότι πράγματι ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ οἱ Ἀντεισαγγελεῖς εἶναι βεβαρημένοι μὲ πολλὰ καθήκοντα. Ἔπρεπε ὅμως καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ὑπάρχῃ μία ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐφρόντισα νὰ ἐπικοινωνήσω καὶ ἔχω τὴν συναίνεσιν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν δημιουργίαν τῆς θέσεως αὐτῆς τοῦ τετάρτου ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ συγχρόνου ὅμως καταργήσεως μιᾶς θέσεως ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ διὰ τῆς προσθήκης τῆς νέας θέσεως, νὰ εἶναι ἀσήμαντος καὶ ἀνεπαίσθητος διὰ τὸν Προϋπολογισμόν. Ὑπεστηρίχθη ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι ριζοσπαστικὸν ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τῆς ἡλικίας, πέραν τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ προώθησις τῶν Δικαστῶν μέχρι τοῦ Ἀρείου Πάγου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς περιορισμὸς καὶ εἶναι δυνατὸν Ἐφέτης συμπληρώσας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του νὰ προαχθῇ εἰς Ἀρεοπαγίτην. Ἐπίσης εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ ἀκυρωτικὴ διαδικασία προϋποθέτει ἐξοικείωσιν τοῦ Δικαστοῦ, διὰ τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖται καὶ ὡρισμένος χρόνος καὶ διὰ νὰ καταστῇ χρήσιμος καὶ ἀποδοτικὸς ὁ ἀκυρωτικὸς Δικαστὴς πρέπει νὰ ἐθισθῇ εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτὴν καὶ νὰ ἔχῃ ἕνα περιθώριον δικαστικῆς δράσεως. Διὰ τοῦτο περιελήφθη εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν ὑπῆρχαν ἀνάλογος διάταξις, περιελήφθη ἡ διάταξις ἡ ὁποία καθιστᾶ ἀδύνατον τὴν προαγωγὴν Προέδρου Ἐφετῶν εἰς Ἀρεοπαγίτην μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας του. Προκειμένου περὶ τῶν Ἐφετῶν, ἐκρίθη ὅτι ἀνάλογος μέριμνα εἶναι περιττή, διότι κατὰ τὸ Σύνταγμα, ὁ Ἐφέτης καταλαμβάνεται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὸ 65ον ἔτος καὶ δὲν ἀντιμετωπίζεται ἡ περίπτωσις τῆς προαγωγῆς του εἰς Ἀρεοπαγίτην μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας του.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Παρακαλῶ, μίαν ἐξήγησιν νὰ δώσητε, διὰ τὸ θέμα τῆς ἀσκήσεως διοικητικῶν καθηκόντων ἀπὸ τὸν Ἀντιπρόεδρον ὁ ὁποῖος θὰ προΐσταται τῆς Ἐπιθεωρήσεως, διότι ἔγινε συζήτησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸν συνάδελφον κ. Ἀδαμόπουλον, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἀντίκειται κάπως καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν Δικαστικοὶ Λειτουργοὶ νὰ ἀσκοῦν διοικητικὰ καθήκοντα. Ἡ Ἐπιτροπὴ εἶπε, νὰ προΐσταται τῶν ἐπιθεωρήσεων καὶ νὰ συντονίζῃ τὰς ἐργασίας των.

§32Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Μοῦ εἶναι πολὺ δυσάρεστον, διότι διεφώνησε μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν ὁ φίλος καὶ ἀγαπητὸς συμπολίτης μου κ. Ἀδαμόπουλος.

§33Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπον ἐγὼ τοιοῦτον πρᾶγμα.

§34Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ σᾶς καταλογίζει ὁ κ. Παπασπύρου.

§35Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ τὸ εἶπεν ὁ κ. Ψαρρός.

§36Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Σύνταγμά μας δὲν ἀπαγορεύει τὴν ἀνάθεσιν διοικητικῶν καθηκόντων εἰς τὸν Δικαστήν. Ἀποκλείει μόνον τὴν κατάληψιν ἐμμίσθου διοικητικῆς θέσεως ἀπὸ τοὺς Δικαστάς, ἐξαιρέσει μόνον τῆς θέσεως τοῦ Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου. Δὲν ἀποκλείει, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἀνάθεσιν διοικητικῶν καθηκόντων. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Νομοθεσία μας, κατ’ ἐπανάληψιν, ἔχει ἀναθέσει εἰς τοὺς Δικαστὰς τὴν ἐπιτέλεσιν καθηκόντων διοικητικῶν. Ἀρκεῖ νὰ ὑπομνήσω μόνον τὴν συμμετοχὴν τῶν Δικαστῶν μας εἰς τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια τῶν διαφόρων Ὑπουργείων. Δὲν ὑπάρχει ἀπαγόρευσις συνταγματική, ἀναθέσεως διοικητικῶν καθηκόντων εἰς τοὺς Δικαστὰς καὶ σύμφωνα μὲ τὴν συνταγματικὴν διάταξιν, ὁ ἰσχύων νόμος περὶ ἐπιθεωρητῶν ἀρεοπαγιτῶν λέγει, ἐπίσης, τὰ ἑξῆς, ὅτι ὁ ἀρχαιότερος Ἀρεοπαγίτης ἐπιθεωρητὴς διευθύνει —ὅπως λέγει ἐπὶ λέξει καὶ τὸ νομοσχέδιον— διευθύνει τὴν ὑπηρεσίαν ἐπιθεωρήσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης καὶ τὸ νομοσχέδιον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπαναλαμβάνῃ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἰσχύοντος κειμένου νόμου, ἀλλὰ μεταφέρει τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὰ καθήκοντα ἀπὸ τὸν Ἀρεοπαγίτην, εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Ἐπιθεωρητῶν. Ἔχει προστεθῆ διάταξις, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν, δύναται νὰ ἀνατίθενται καθήκοντα εἰρηνοδίκου αʹ τάξεως εἰς εἰρηνοδίκας βʹ τάξεως, ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Πρωτοδικείου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ εἰρηνοδίκαι καὶ τῆς αʹ καὶ τῆς βʹ τάξεως προσφέρουν τὰς αὐτὰς ὑπηρεσίας καὶ ἐκδικάζουν τὰς αὐτὰς ὑποθέσεις καὶ ἡ μόνη διαφορὰ ἀνάγεται εἰς τὸν τόπον τῆς ὑπηρεσίας των, διότι οἱ μὲν ὑπηρετοῦν εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, ὅπου ὑπάρχουν τὰ εἰρηνοδικεῖα αʹ τάξεως, οἱ δὲ ἄλλοι εἰς τὰς κωμοπόλεις καὶ τὰς μικρὰς πόλεις. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀντίρρησις, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν δι’ ὡρισμένους λόγους, ὥστε νὰ εἶναι εὐχερὴς ἡ ἀναπλήρωσίς του ἀπὸ τοὺς εἰρηνοδίκας βʹ τάξεως, τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Πρωτοδικείου. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ἔχει ἀντιμετωπισθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου 7, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τοῦ νόμου 3520 περὶ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, εἰς τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ὅτι καταργεῖται ἡ διάταξις τοῦ νόμου 864, ἡ ὁποία εἶχε περιορίσει τὴν ἀναπλήρωσιν, τὴν ἀμοιβαίαν ἀναπλήρωσιν τῶν εἰρηνοδικῶν καὶ πταισματοδικῶν μόνον μεταξὺ τῶν ὑπηρετούντων ἐκτὸς τῆς ἕδρας τοῦ Πρωτοδικείου καὶ θεωροῦμεν, ὅτι αἱ Διατάξεις τοῦ Νόμου 3859 περὶ ἀμοιβαίας ἀναπληρώσεως τῶν εἰρηνοδικῶν καὶ πταισματοδικῶν ἔχουν ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Πρωτοδικείου. Παρὰ ταῦτα, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ Διάταξις αὐτή, διατυπουμένη μὲ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν «Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν ......................... (Ἀναγινώσκει)

§37Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ ἐδώσατε ὡς ἀπάντησιν εἰς μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὑποστηρίζων τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἡλιοῦ ὅτι διὰ τῆς συμπληρώσεως, ἢ μᾶλλον διὰ τῆς δημιουργίας τρίτης θέσεως Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἀρεοπαγιτῶν κατὰ ἕνα. Ὁ κ. Ἡλιοῦ ἔκαμε τὴν ἑξῆς ὀρθὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ὅτι οὐσιαστικῶς μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἀρεοπαγιτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιλαμβάνονται τῶν ὑποθέσεων, αἱ ὁποῖαι παραπέμπονται εἰς αὐτούς, ὡς εἰσηγηταί.

§38Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν μειοῦται.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Ὁ Ἀντιπρόεδρος προστίθεται εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Ἀρείου Πάγου. Δὲν ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν. Ἐὰν εἴχομεν ἕως τώρα 25 μέλη τοῦ Ἀρείου Πάγου, Πρόεδρον Ἀντιπροέδρους καὶ Ἀρεοπαγίτας, τώρα θὰ ἔχωμεν 26. Ὑποτίθεται, ὅτι ἡ προσθήκη τῆς θέσεως αὐτῆς δὲν γίνεται εἰς βάρος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν λέγομεν, ὅτι προστίθεται θέσις Ἀντιπροέδρου, καταργουμένης θέσεως Ἀρεοπαγίτου.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περατωθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν δέχεται τοῦτο κατ’ ἀρχήν.

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ δικαστικῶν λειτουργῶν». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1

§43Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ προσθήκη τῆς τετάρτης ἕδρας εἰς τὴν εἰσαγγελίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου θὰ γίνῃ εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ἢ αὐτοτελῶς;

§44Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Καλλίτερον νὰ τὸ κάμωμεν αὐτοτελὲς ἄρθρον.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς;

§46Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἔχει τροποποιηθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάρθρωσιν τῆς Ὑπηρεσίας, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα. «Ὁ Ἀντιπρόεδρος προΐσταται τῶν Ἀρεοπαγιτῶν.................................. (Ἀναγινώσκει) Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ Νομοσχεδίου, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνει τὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου, τοῦ ἰσχύοντος προκειμένου περὶ τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ἀρεοπαγιτῶν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§50Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 2, παρ. 2, λέγετε ὅτι «εἰς Ἀρεοπαγίτην προάγεται ...... (Ἀναγινώσκει)

§51Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Δὲν ξεύρω ἐὰν ἔχετε εἰς χεῖρας σας τὴν ἀνατύπωσιν. «Εἰς Ἀρεοπαγίτην προάγεται ........................ (Ἀναγινώσκει)

§52Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ Προέδρου Ἐφετῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ τοῦ περιορισμοῦ τῆς ἡλικίας, δὲν εἶναι κἂν ριζοσπαστικόν, δὲν εἶναι οὔτε κἂν δημοκρατικόν. Διότι, βεβαίως, ἠκούσαμεν καὶ ἄλλους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν πεῖραν τῆς ἀσκήσεως τοῦ δικηγορικοῦ ἐπαγγέλματος ἀλλ’ εἶναι καὶ γνωστὸν ὅτι καὶ εἰς ὅλας τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας γίνονται αἱ προαγωγαὶ καὶ κατ’ ἀρχαιότητα καὶ κατ’ ἐκλογήν. Νὰ γίνεται ἡ κατ’ ἐκλογὴν προαγωγὴ τῶν καλῶν Δικαστῶν, ἀλλὰ νὰ μὴ παροραθῇ καὶ τὸ γεγονὸς τῆς μεγάλης πείρας ποὺ ἔχουν οἱ Ἐφέται καὶ Πρόεδροι Ἐφετῶν. Ὑποβάλλω τὴν γνώμην ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ περιορισμὸς αὐτὸς τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας.

§53Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 2 «Εἰς Ἀρεοπαγίτην προάγεται ......... (Ἀναγινώσκει) νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ὀρθή. Διότι ὑποθέσατε ὅτι ὑπάρχει ἕνας Πρόεδρος Ἐφετῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι 65½ ἐτῶν καὶ ὁ ὁποῖος, διὰ νὰ εἶναι Πρόεδρος Ἐφετῶν, ὑποτίθεται ὅτι ἔχει μίαν κατάρτισιν. Διατὶ νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ γίνῃ Ἀρεοπαγίτης διὰ πέντε χρόνια; Κατά τινα σκέψιν, θὰ εἴπωμεν, ὅτι αὐτὸς ὁ Πρόεδρος Ἐφετῶν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ἀκόμη δρᾶσιν ὡς Ἀρεοπαγίτης ἄλλα πέντε χρόνια, διατὶ αὐτὸς θὰ ἀποκλεισθῇ καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἕνας Ἐφέτης οἱοσδήποτε ὁ ὁποῖος εἶναι 64 ἐτῶν; Διατὶ αὐτὸς νὰ δύναται νὰ γίνῃ καὶ ὁ ἄλλος, νὰ μὴ δύναται νὰ γίνῃ. Ὁ ἕνας εἶναι Πρόεδρος Ἐφετῶν καὶ εἶναι 65½ ἐτῶν. Ὁ ἄλλος εἶναι Ἐφέτης καὶ εἶναι 64½ ἐτῶν. Διατὶ νὰ δύναται νὰ γίνῃ αὐτὸς καὶ ὁ ἄλλος νὰ μὴ δύναται νὰ γίνῃ; Δὲν τὸ ἐννοῶ.

§54Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἰδιαιτέρως οἱ εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν δικηγόροι, γνωρίζουν καλλίτερον, ὅτι εἶναι ἐντελῶς διάφορον πρᾶγμα ἡ ἀκυρωτικὴ διαδικασία ἀπὸ τὴν ἀπονομὴν τῆς οὐσιαστικῆς διαδικασίας, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὰ οὐσιαστικὰ Δικαστήρια, καὶ ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος ἡ ἐξοικείωσις τοῦ Δικαστοῦ εἰς τὸ ἀκυρωτικὸν Δικαστήριον, διὰ νὰ καταστῇ χρήσιμος καὶ ἀποδοτικὸς εἰς τὸ ἔργον του. Καὶ ἐλέχθη καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι διὰ νὰ καταστῇ χρήσιμος καὶ ἀποδοτικὸς εἰς τὸ ἔργον του, ἀπαιτεῖται ὡρισμένη περίοδος, καθ’ ἣν νὰ ὑπηρετήσῃ. Δικαστής, ὅμως, ὁ ὁποῖος συνεπλήρωσε τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, δὲν ἔχει χρονικὸν περιθώριον ὑπηρεσιακόν, διὰ νὰ ἐξοικειωθῇ εἰς τὸ ἀκυρωτικὸν Δικαστήριον, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι χρήσιμος, ὡς μέλος τοῦ Ἀρείου Πάγου, εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ὀρθὴ καὶ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Δὲν ἀποτελεῖ δὲ μείωσιν, οὔτε δημιουργεῖ ἀνωμαλίαν, οὔτε ἐπιφέρει ἀδικίας εἰς βάρος τῶν Προέδρων Ἐφετῶν. Εἷς Πρόεδρος Ἐφετῶν εἶναι ἐξ ἴσου σεβαστὸς καὶ πολύτιμος εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς Δικαιοσύνης, ὡς Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου οὐσιαστικοῦ Δικαστηρίου. Ἀλλά, ἄλλο ἀπονομὴ δικαιοσύνης ἀπὸ τὸν οὐσιαστικὸν Δικαστήν, καὶ ἄλλο ἀπὸ τὸν ἀκυρωτικὸν Δικαστήν. Καὶ ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν, ὁ πλέον ἔγκριτος νομικός, ἔχει καὶ αὐτὸς ἀνάγκην μιᾶς προπαιδεύσεως καὶ ἐξασκήσεως εἰς τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς ἀκυρωτικῆς διαδικασίας. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. συνάδελφον νὰ μὴ ἐπιμένῃ εἰς τὴν πρότασίν του, τῆς διαγραφῆς τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἤθελα, ἐπίσης, νὰ τοῦ δώσω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Ὅτι καὶ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ σχέδιον τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ τῶν Δικαστηρίων, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω, ὅτι θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἔχει περιλάβει μίαν Διάταξιν, ἡ ὁποία, ἐπίσης, περιορίζει τὴν προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρεπαγίτου τῶν ὑπερβάντων ἢ συμπληρωσάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§55Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ μάθω τὸ ἑξῆς: Κατά τίνα λογικὴν ἑρμηνείαν, ἀνεξαρτήτως τὸ ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος δὲν εἶναι σχολεῖον διότι ἂν δὲν εἶσαι ἱκανὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃς μέχρι τοῦ Ἀρείου Πάγου κατὰ τίνα λογικὴν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῇ εἰς Ἀρεοπαγίτην ἕνας Ἐφέτης ὁ ὁποῖος εἶναι 63 ἐτῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῇ εἰς Ἀρεοπαγίτην ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν, διότι εἶναι 65½ ἐτῶν; Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀποτελῇ σχολὴν εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ φοιτήσῃ διὰ νὰ ἀποδώσῃ κατά τινα λογικὴν ἤρεμον, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ Ἐφέτης ὁ ὁποῖος εἶναι 64 ἐτῶν ἢ 64½ ἢ 64 παρὰ 3 ἡμέρες, θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀσκήσῃ καθήκοντα ἀκυρωτικοῦ δικαστοῦ, ἀρεοπαγίτου, καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὸ ἀσκήσῃ ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν ὁ ὁποῖος εἶναι 65 ἐτῶν καὶ μιᾶς ἡμέρας; Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ξενίζει καὶ θὰ ἤθελα μίαν ἐξήγησιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§56Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Ἂν ἐκτιμήσωμεν τὴν ἀρχὴν ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ κάποιον περιθώριον ὑπηρεσιακῆς δράσεως ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ προαχθῇ εἰς Ἀρεοπαγίτην καὶ δὲν ἀποδεχθῶμεν τὴν δυνατότητα προαγωγῆς εἰς Ἀρεοπαγίτην τοῦ συμπληρώσαντος τὸ 69ον ἔτος, τότε μοιραίως θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ καθορίσωμεν ἕνα ὅριον ἡλικίας. Ἐγὼ ὥρισα τὸ 65ον, ὁ κ. Ἠλιοῦ προτείνει τὸ 62ον, σεῖς θέλετε τὸ 65½, πάντως θὰ ὑπάρξῃ ἕνα ὅριον.

§57Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ὅριον. Βεβαίως τὸ 69ον δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀλλὰ εἰς τὸ 65ον ὅταν ἔρχεται μαζὺ καὶ ὁ Ἐφέτης καὶ ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν δὲν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία διάκρισις; Ἂς πάῃ τὸ 66ον ἢ τὸ 67ον ἢ τὸ 68ον. Ἀλλὰ νὰ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ἐφέτην νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ 64ον Ἀρεοπαγίτης καὶ ὁ Πρόεδρος τῶν Ἐφετῶν νὰ μὴ πηγαίνῃ;

§58Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 2, ὑπάρχει πράγματι ἕνα θέμα. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν ἄποψίν σας ὅτι ἡ ὀρθὴ ρύθμισις τοῦ ζητήματος εἶναι ἡ τῆς θέσεως χρονικοῦ περιορισμοῦ. Διότι πράγματι, ὑποθέτει ὁ ἀσχολούμενος μὲ τὸ θέμα ὅτι ὁ προηγούμενος δὲν εἶναι δυνατόν, παρευθὺς νὰ ἀφίσῃ τὴν νοοτροπίαν τοῦ Δικαστοῦ τῆς οὐσίας καὶ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν νοοτροπίαν τῆς ἀκυρωτικῆς διαδικασίας. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι ἐπίσης συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης νὰ μὴ ἐπέλθῃ ὁ νομοθετικὸς φραγμὸς αἰφνιδίως. Εἶναι ἐνδεχόμενον τὸ Α.Δ.Σ. νὰ ἔχῃ παραλείψει ὡρισμένα πρόσωπα ἐν ὄψει τοῦ ὅτι δύναται νὰ τὰ προαγάγῃ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον. Εἶναι δηλαδὴ ἐνδεχόμενον τὸ αἰφνίδιον καὶ ἄμεσον τῆς ἐπιβολῆς τοῦ μέτρου νὰ παρεμποδίσῃ τὴν προαγωγήν. Εἰς τὰ θέματα τῆς Δικαιοσύνης ἡ εὐθιξία —διὰ νὰ μὴ φαντασθῇ τίς, νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ τὶς ὅτι παρενεβλήθη ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία εἰς τὴν φυσικὴν ἐξέλιξιν — τοῦ Δικαστοῦ ἡ ὁποία πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὅτι περιλαμβάνεται εἰς ὅ,τι τὸ Σύνταγμα προστατεύει —εἶναι τόση ὥστε κατ’ ἐμὲ θὰ ἦτο πράγματι, σκόπιμον, ἡ διάταξις νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ καθοριζομένου ὅτι θὰ ἐνισχύσῃ μετὰ ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς ψηφίσεώς της.

§59Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Τσάτσον καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Καλκάνην. Διότι κύριε Ὑπουργέ, ναὶ μὲν τὰ ἐπιχειρήματά σας εἶναι βασικώτατα, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι δηλαδὴ ἀπαιτεῖται μία τοιαύτη προϋπόθεσις, ἂς εἴπωμεν, διὰ τὴν διαδικασίαν, εἶναι βασικώτατον, ἀλλὰ διατὶ νὰ θέσετε τὸν φραγμὸν αὐτὸν τὸν νομοθετικὸν καθ’ ἣν στιγμήν, ὡς ἐπιχείρημα θὰ ἰσχύσῃ παρὰ τῷ Α.Δ.Σ. προκειμένου τοῦτο νὰ προβῇ εἰς τὰς προαγωγάς. Ἂν εἰς δεδομένην στιγμὴν ἔχωμεν ἕνα Πρόεδρον Ἐφετῶν 65½ ἐτῶν, ποὺ λέγει ὁ κ. Καλκάνης, ὁ ὁποῖος ὅμως ἔχει τὰ προσόντα καὶ θεωρεῖται ὡς καταλληλότατος διὰ τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως αὐτῆς, διατὶ νὰ ὑπάρχῃ ὁ νομοθετικὸς φραγμός, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ θέμα τῆς ἡλικίας μὲ ὅλην τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε, ἀσφαλῶς θὰ βαρύνῃ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Α.Δ.Σ., προκειμένου νὰ προβῇ εἰς προαγωγάς; Διατὶ νὰ δένετε τὰ χέρια τοῦ Α.Δ.Σ.; Διατὶ νὰ τίθεται ὁ φραγμὸς ἂν εἶναι 66 ἐτῶν, ἀφοῦ τὸ δὲ Α.Δ.Σ. θὰ θεωρήσῃ τοῦτο ὡς ἐπιχείρημα διὰ νὰ προαγάγῃ ἕτερον εἰς Ἀρεοπαγίτην;

§60Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, γενικώτερα εἰς στάδιον τῆς προπαιδεύσεως ποὺ ὑπάρχει εἰς Δικαστὰς οὐσίας.

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐγὼ εἶπον τῆς ἐξοικειώσεως εἰς τὴν ἀκυρωτικὴν διαδικασίαν.

§62Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν ὑπάρχει στάδιον προπαιδεύσεως, οὔτε καὶ ὁ ψηφιζόμενος νόμος προβλέπει τοιαύτην ἄποψιν. Τοιοῦτόν τι δὲν προκύπτει καὶ νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ὁ περιορισμὸς δὲν εἶναι σκόπιμος καὶ ἐξυπηρετικὸς τοῦ σκοποῦ τοῦ Νομοσχεδίου. Δεύτερον, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω τί θέλετε νὰ εἴπετε εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 2, «Δὲν δύναται νὰ διορισθῇ .... ἀναγινώσκει...». Θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἀντεισαγγελέων εἰς 4 νομίζω ὅτι εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἐνδεχομένας φιλοδοξίας ἢ τὰς ἐνδεχομένας κρίσεις περὶ τῆς προαγωγῆς Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὰ προσόντα. Ἐννέα εἶναι αὐτοὶ οἱ Εἰσαγγελεῖς εἰς ὅλην τὴν Χώραν, τέσσαρες εἶναι οἱ Ἀντεισαγγελεῖς. Ἔχομεν μίαν ἀναλογίαν 1 πρὸς 2. Ἐνῷ εἰς τοὺς Ἀρεοπαγίτας συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Ἐκεῖ ὑπάρχει μεγάλος ἀριθμὸς Ἐφετῶν καὶ νομίζω ὅτι ἡ θύρα τῶν Ἀρεοπαγιτῶν πρέπει νὰ ἀνοιχθῇ διὰ τοὺς Ἐφέτας καὶ οὐχὶ διὰ τοὺς Εἰσαγγελεῖς, ὅταν ἔχωμεν καὶ μίαν αὔξησιν ἀκόμη Ἀντεισαγγελέων. Ἔτσι νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθότερον.

§63Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται τὴν ἀρχὴν τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ὁρίου. Εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας τὴν ὁποίαν ὡς ὑπεστήριξα θεωρῶ ὀρθὴν καὶ μάλιστα θὰ ἤθελα ριζοσπαστικωτέραν ὅπως ἄλλωστε ἐφαρμόζεται παγίως παρὰ τοῦ Ἀρείου Πάγου, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανὼν δικαίου, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε συναφῶς νὰ ζητήσῃ νὰ αὐξηθοῦν τὰ χρόνια προϋπηρεσίας εἰς βαθμὸν Ἐφετῶν ἀπὸ 3, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. 1055) 46, εἰς 5 χρόνια ὑπηρεσίας διὰ νὰ ἠμπορῇ ὁ Ἐφέτης νὰ προαχθῇ εἰς Ἀρεοπαγίτην.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον.

§65Η. ΗΛΙΟΥ. Λέγω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε τὰ 3 χρόνια ποὺ ἰσχύουν μέχρι τοῦδε νὰ γίνουν 5 διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Εἶναι γνωστὸν ὅτι καὶ μέχρι σήμερον πάρα πολλοὶ φθάσαντες εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀναμένουν προαγωγὴν εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, ἰδίως λόγῳ τῶν περιπετειῶν τῆς Χώρας, τῶν πολεμικῶν, εἰσῆλθον βραδέως εἰς αὐτὴν τὴν ἱεραρχίαν, σταδιοδρόμησαν βραδύτατα εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Πρωτοδίκου, ἐπὶ δύο δεκαετηρίδας περίπου. Ἑπομένως εἶναι ἐνδεχόμενον ἕνας ἄριστος Ἐφέτης νὰ ἔφθασε εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἐφέτου εἰς ἡλικίαν 61 ἐτῶν. Ἄν τώρα χρειάζεται, ὁ ἄριστος αὐτὸς Ἐφέτης 5 χρόνια διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ τυπικὸν αὐτὸ προσὸν διὰ νὰ προαχθῇ εἰς Ἀρεοπαγίτην εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του θὰ καταληφθῇ ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐτῶν ὡς πρὸς τοὺς Ἐφέτας, ποὺ χρειάζεται ὡς τυπικὸν προσὸν προαγωγῆς, ἔρχεται εἰς ἀντίφασιν μὲ τὸν ὁρισμὸν τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν 65 ἐτῶν.

§66Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἄλλη παρατήρησις. Κύριοι Συνάδελφοι, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ προηγουμένως ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Καλκάνην νὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἀναγραφὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς διὰ τῆς ὁποίας καθίσταται ἀδύνατος ἡ προαγωγὴ τῶν συμπληρωσάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Καὶ προκειμένου νὰ ἐπιλέξῃ κανεὶς τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καθιερωθῇ νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποστῇ τοῦ ὁρίου τὸ ὁποῖον ἔχει ἀποδεχθῇ τὸ Νομοσχέδιον τοῦ 65ου. Δὲν δύναμαι ἐπίσης νὰ προσχωρήσω εἰς τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἠλιοῦ ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον ὑπηρεσίας εἰς τὸν βαθμὸν Ἐφέτου, διὰ τὴν προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου. Δικαστὴς ὁ ὁποῖος ἐμαράνθη μέχρι τοῦ 62ου εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Πρωτοδίκου καὶ κατέληξεν νὰ γίνῃ Ἐφέτης εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 60, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προωθηθῇ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον διὰ ν’ ἀπονείμῃ δικαιοσύνην ὡς Ἀνώτατος δικαστής. Τὴν 5ετίαν τὴν θεωρῶ χρήσιμον καὶ ἐνδεδειγμένην καὶ ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω ὅτι καὶ τὸ σχέδιον τοῦ Ὀργανισμοῦ δικαστηρίων τὸ ὁποῖον ἔχει συνταχθῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Πολιτικῆς Δικονομίας ἔχει ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν ἡ ὁποία καθιεροῖ 5ετίαν εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ἐφέτου προκειμένου νὰ κριθῇ διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐδάφιον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ καθιερωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν, διότι καὶ ἐκεῖνος δὲν πρέπει νὰ γίνῃ Ἀρεοπαγίτης εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν. Καὶ δι’ αὐτὸν ἰσχύουν ἐκεῖνα ποὺ εἶπον προηγουμένως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξοικειωθῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω ὅτι ἀγνοεῖ τὴν Νομοθεσίαν τὴν ὁποίαν θὰ κληθῇ νὰ ἐφαρμόσῃ. Λόγῳ τῆς φύσεως ὅμως τῆς ὑπηρεσίας εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξοικειωθῇ. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δὲν θὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς ἀκυρωτικῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ θὰ συμμετάσχῃ εἰς βαθμὸν μειωμένον. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας νέος Ἀρεοπαγίτης λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἰδιομορφίας τῆς ἀκυρωτικῆς διαδικασίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεξεργάζεται κατὰ πρῶτον στάδιον τὸν αὐτὸν ὄγκον ὑποθέσεων οἷον ὁ παλαιὸς Ἀρεοπαγίτης, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐξοικειωθῆ εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς ἀκυρωτικῆς δικαιοσύνης. Δὲν ὑποστηρίζω ὅτι θὰ ὑστερῇ ἀπὸ ἀπόψεως ποιοτικῆς καὶ ἀπόψεως ἀποφάσεων τὰς ὁποίας θὰ ἐκδίδῃ ὁ Ἄρειος Πάγος εἰσηγουμένου παλαιοτέρου Ἀρεοπαγίτου, ἀλλὰ ὁ νέος Ἀρεοπαγίτης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεξεργασθῇ εἰς ὄγκον τόσας ὑποθέσεις, ὅπως θὰ ἐπεξεργασθῇ ὁ παλαιότερος Ἀρεοπαγίτης. Ἐλέχθη περαιτέρω ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται Ἀρεοπαγῖται οἱ Ἀντεισαγγελεῖς τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι παρέχεται οὕτω ἱκανοποίησις εἰς τὸν κλάδον τῶν Εἰσαγγελέων. Νομίζω ὅτι ἡ ὀργανικὴ διάρθρωσις τοῦ Ἀρείου Πάγου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ ἱκανοποίησιν προσώπων. Εὑρίσκω ὅμως χρήσιμον καὶ ἐπιβεβλημένην τὴν διάταξιν. Οἱ ἀνώτατοι Δικαστικοὶ λειτουργοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ χρησιμοποιοῦνται ὅπου θὰ εἶναι περισσότερον χρήσιμοι καὶ ἀποδοτικοί. Καὶ ἀκριβῶς τὸ συμφέρον τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὄχι ἡ σκέψις τῆς ἐξυπηρετήσεως προσώπων ἐνέπνευσε τὰς διατάξεις τοῦ Νομοσχεδίου. Δὲν ἔχει ἑπομένως σημασίαν ἐν προκειμένῳ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ἡ εὐχέρεια προωθήσεως ἑνὸς ἐπὶ πλέον Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν διὰ τῆς δημιουργίας τετάρτης θέσεως Ἀντεισαγγελέως Ἀρείου Πάγου. Σημασίαν πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ δυνατότης χρησιμοποιήσεως εἰς τὴν ἀπονομὴν δικαιοσύνης ὡς Δικαστοῦ, τοῦ καταλλήλου πρὸς τοῦτο Ἀντεισαγγελέως. Καὶ τοῦτο ἀκριβῶς ἐξασφαλίζει ἡ περὶ ἧς συζητοῦμεν διάταξις, ἡ ὁποία δὲν παρεμποδίζει τὴν ὑπηρεσιακὴν ἐξέλιξιν τῶν δικαστῶν εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι ἀνοικταὶ αἱ θέσεις καὶ τῶν τεσσάρων Ἀντεισαγγελέων τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἡ χρησιμότης τῆς διατάξεως ταύτης ἀπεδείχθη καὶ ἐκ τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος. Ὑπενθυμίζω τὴν κατ’ ἐφαρμογὴν ὁμοίας διατάξεως προαγωγὴν ἐκ τῆς θέσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν εἰς Ἀρεοπαγίτην τοῦ Μελησινοῦ, ὁ ὁποῖος διέπρεψε ὡς ἀκυρωτικὸς δικαστής. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Τσάτσου, λυποῦμαι ποὺ δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν Ἡ διάταξις εἶναι χρήσιμος καὶ ἐφ’ ὅσον τυγχάνει γενικῆς ἀναγνωρίσεως ἔστω καὶ μὴ ὁμοθύμου, ἡ σκοπιμότης τοῦ καθορισμοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρεοπαγίτου, νομίζω ὅτι ἡ διάταξις πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἀμέσως. Καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἡ ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης, ἄνευ ἀναβολῆς, τὰ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως ταύτης προσδοκώμενα ἀποτελέσματα. Οἱ Πρόεδροι τῶν Πρωτοδικῶν, οἱ ὁποῖοι τυχὸν συνεπλήρωσαν τὸ 65ον, θὰ πρέπει νὰ θεωρήσωσι ὅτι διὰ τῆς διατάξεως ἀδικοῦνται προσωπικῶς. Ἐξελίχθησαν μέχρι τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, κατέλαβον τὴν ὑπερτάτην θέσιν εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς οὐσιαστικῆς δικαιοσύνης. Εἰς τὴν ἀκυρωτικὴν διαδικασίαν εἶναι ἀνάγκη διὰ τὸ συμφέρον τῆς δικαιοσύνης καὶ ὄχι διὰ τὸ συμφέρον τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα κατέχουν τὰς θέσεις τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, πρέπει νὰ προωθηθοῦν ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι χρήσιμοι διὰ τὸ ἔργον τοῦ ἀκυρωτικοῦ δικαστοῦ.

§67Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, ἀποδέχομαι ὡς εἶπον τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ προθήκης 4ης θέσεως Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Λυποῦμαι πολὺ διότι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, εἶναι μὲν σύμφωνος εἰς τὴν προσθήκην τῆς θέσεως τοῦ Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, διὰ τῆς καταργήσεως μιᾶς θέσεως Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν.

§68Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πείσητε τὸν Συνάδελφόν σας νὰ μὴν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς θέσεως τοῦ Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἡ θέσις τοῦ Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου κατὰ κανόνα, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, συμπληροῦται διὰ διορισμοῦ ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν Ἐφετῶν. Λοιπόν, σήμερον στενάζει ὁ Εἰσαγγελικὸς κόσμος, εὑρίσκεται εἰς ἕνα περιορισμὸν ἄνευ προηγουμένου. Κάμνει 15 χρόνια διὰ νὰ γίνῃ Ἀντεισαγγελεὺς Ἐφετῶν. Εἶναι ἀναγκαῖον νὰ μὴν καταργηθῇ αὐτὴ ἡ θέσις.

§69Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐφ’ ὅσον ἐπιμένει ἡ Βουλή, δέχομαι τὴν προσθήκην τῆς 4ης θέσεως τοῦ Ἀντεισαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, χωρὶς ἀντίστοιχον κατάργησιν θέσεως Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν ὅμως, ὅτι ἐὰν ὁ ἔχων τὴν εὐθύνην τῶν δημοσίων Οἰκονομικῶν ἐμμείνῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι οὕτως ὁ προϋπολογισμὸς ἀναλαμβάνει ὑπέρμετρον ὑπὸ τὰς ὑφισταμένας συνθήκας ἐπιβάρυνσιν, δὲν θὰ θεωρήσω ὡς ἀνακολουθίαν τὴν διὰ τοῦ Νέου Ν)σχεδίου κατάργησιν μιᾶς θέσεως Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν. Ἐπίσης συμφωνῶ ὅπως ὁ περιορισμὸς τῆς ἡλικίας ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς προαγομένους εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀντεισαγγελέως Ἀρείου Πάγου.

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν. (Μεθ’ ὃ γίνεται δεκτὸν ὡς ἄρθρον 2 ἡ πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ προσθήκης 4ης θέσεως Ἀντεισαγγελέως Ἀρείου Πάγου. Ἐπίσης γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 τοῦ σχεδίου τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀριθμὸν 3 ὡς ἔχει, καθὼς καὶ ἡ πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ ἀναπληρώσεως τοῦ Πταισματοδίκου ἢ Εἰρηνοδίκου αʹ τάξεως ὑπὸ Εἰρηνοδίκου βʹ τάξεως ὡς ἄρθρον 4. Ὡσαύτως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἀριθμὸν 5).

§71Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀσκήσεως τῶν πτυχιούχων τῆς Νομικῆς Σχολῆς. Ὑπάρχει μία διάταξις ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ἀντισυνταγματική, ὅτι δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει ὡς χρόνος ἀσκήσεως διὰ τὸν πτυχιοῦχον τῆς Νομ. Σχολῆς, ἐφ’ ὅσον ὑπηρετεῖ εἰς τὸν Στρατόν. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματικὴ κατὰ τοῦτο, ὅτι ὁ ὑπηρετῶν εἰς τὸν στρατὸν θεωρεῖται ὡς μὴ δυνάμενος νὰ ἀσκηθῇ, ἐνῷ κατὰ τὸν ἴδιον χρόνον ὁ ἀπαλλασσόμενος ἀπὸ τὸν στρατὸν ἢ αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπόκεινται εἰς στρατιωτικὴν ὑποχρέωσιν, θεωροῦνται ὡς ἀσκούμενοι καὶ δύνανται νὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς τῶν δικηγόρων καὶ μετέπειτα νὰ προσέρχωνται εἰς τὰς ἐξετάσεις τῶν δικαστικῶν παρέδρων. Θὰ παρακαλέσω, ἐφόσον κάμνει πραγματικὴν ἄσκησιν, καὶ ὁ στρατευμένος νὰ θεωρῆται ὡς ἀσκούμενος.

§72Β. ΚΡΙΚΟΣ. Πῶς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι στρατευμένος καὶ ταὐτοχρόνως ἀσκούμενος.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπηρετοῦν πολλοὶ εἰς τὰ στρατιωτικὰ δικαστικὰ γραφεῖα καὶ πηγαίνουν τὸ ἀπόγευμα καὶ ἐργάζονται εἰς τὰ δικηγορικὰ γραφεῖα. Δὲν θὰ θεωρηθῇ αὐτὸς ὡς ἀσκούμενος; Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§74Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐκ πρώτης ὄψεως ἐμφανίζεται ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον ὁ κ. Παπασπύρου, ἀλλὰ ἔχει. Ἡ ἄσκησις δὲν συνίσταται μόνον εἰς τὴν παράστασιν ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μελέτην τῶν ὑποθέσεων, εἰς τὴν παρακολούθησιν ἔστω καὶ δικῶν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατόν, κατὰ τὰς περιστάσεις, νὰ γίνῃ, ἀναλόγως φυσικὰ καὶ τῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας ὑπηρετεῖ τις εἰς τὸν στρατόν. Βέβαια ἐὰν εὑρίσκεται εἰς τὴν προκάλυψιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ, ἐνῷ ἂν εὑρίσκεται εἰς τὰς Ἀθήνας ...

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μᾶς πιέζουν ὅλοι τότε νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὰς Ἀθήνας!

§76Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Τελευταίως, μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ χρόνου τοῦ σχολείου καὶ τῆς ἀσκήσεως, καταλήγει ἕνας νέος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀσκῇ τὸ ἐπάγγελμα, νὰ γεράσῃ. Τὸ ἀρχίζει ἀπὸ 28 ἐτῶν καὶ πέραν.

§77Β. ΚΡΙΚΟΣ. Θὰ ἔχωμεν προνομιούχους ἀσκουμένους καὶ μή. Ὁ ὑπηρετῶν εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ αὐτὴ τὴ δουλειά, ὁ ἄλλος ὄχι.

§78Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Θὰ δώσῃ ἐξετάσεις εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει τὸ κριτήριον ἂν ἠσκήθη ἢ ὄχι. Ὁμιλῶ διὰ τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας θὰ εὑρίσκεται εἰς μίαν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία θὰ τοῦ ἐπιτρέπῃ νὰ ἀσκηθῇ. Παρακαλῶ νὰ ἐκτιμηθῇ αὐτὸ τὸ γεγονός, ὅτι κατέληξε, μὲ τὴν προσθήκην τῶν διαφόρων ἐτῶν τῶν ἀσκήσεων, τῶν ἐτῶν στρατεύσεως κ.λ.π., ἕνας νέος νὰ εἶναι βάρος τῆς οἰκογενείας του μέχρι τοῦ 28ου ἔτους τῆς ἡλικίας του.

§79Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀπόψεώς σας, πρὸς τὴν ὁποίαν προσωπικῶς δὲν διαφωνῶ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τοιαύτη διάταξις δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἐδῶ πρόκειται περὶ νόμου, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τοὺς δικαστικοὺς λειτουργούς. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ ὅσα ἡ Βουλὴ κατ’ ἐπανάληψιν ἐδέχθη περὶ τῆς ἑνότητος τοῦ περιεχομένου τῶν νομοθετημάτων, ἡ τροποποίησις τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων διὰ νομοσχεδίου ἄλλου ἀντικειμένου. Ἐπειδὴ ὅμως καὶ ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις καὶ ἄλλαι διατάξεις τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων χρήζουν συμπληρώσεως ἢ τροποποιήσεως, θὰ ἐπιδιώξω τὴν εἰσαγωγὴν πρὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰδικοῦ νομοσχεδίου. Θὰ προσθέσω διὰ νὰ μὴ δοθῇ ἐσφαλμένη ἐντύπωσις ὅτι ὅσα νῦν ὑποστηρίζω εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς ὅσα ἄλλοτε εἰσηγήθην, ὅτι ἡ περιληφθεῖσα εἰς τὸ νομοθέτημα περὶ Α. Δ. Συμβουλίου διάταξις περὶ διορισμοῦ ὡς δικηγόρων τῶν ἀποχωρούντων δικαστικῶν εἶχε συνάφειαν πρὸς τὸ κύριον ἀντικείμενον τοῦ νομοθετήματος ἐκείνου, ἀναφερομένου εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν κατάστασιν ἐν γένει τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν.

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσω μίαν γενικωτάτην ἀρχήν, ἡ ὁποία νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τίθεται ἐν γένει εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν θεμάτων τῆς σπουδαζούσης νεολαίας. Ἔχει μέχρι τοῦδε δημιουργηθῇ ἡ μεγάλη παρεξήγησις, εἰς τὴν ὁποίαν ὠθοῦν ὅλοι οἱ διδάσκοντες, νὰ αὐξάνωνται δηλαδὴ τὰ ἔτη τὰ σχολικὰ εἰς τρόπον, ὥστε πράγματι ὁ ἐπιστήμων νὰ ἔχῃ φθάσει εἰς τὰ τριάντα του χρόνια διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ζωήν. Ἔχει γίνει ἡ βαρεῖα παρεξήγησις νὰ ὑπερτιμᾶται τὸ σχολεῖον τῶν θρανίων καὶ νὰ ὑποτιμᾶται τὸ σχολεῖον τῆς ζωῆς. Καὶ πρέπει γενικώτερον εἰς τὸ σύνολον τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ λαμβάνωμεν, νὰ ἐλαττώνωμεν τὸν χρόνον τοῦ σχολείου τῶν θρανίων καὶ νὰ ἀνοίγωμεν τὸν δρόμον τοῦ σχολείου τῆς ζωῆς.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης ἔχει τὸν λόγον.

§82Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ προσέξητε τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ 1055)46 Α. Ν. «περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν» κατὰ τὴν ὁποίαν Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, Εἰσαγγελεῖς Πρωτοδικῶν, Πρωτοδίκαι, Ἀντεισαγγελεῖς Πρωτοδικῶν καὶ ἔμμισθοι Πάρεδροι δὲν δύνανται νὰ ὑπηρετῶσιν εἰς Δικαστήρια εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ὁποίων ἐγεννήθησαν οὗτοι ἢ αἱ σύζυγοί των ἢ ἀσκοῦσι τὰ πολιτικὰ δικαιώματά των ἢ ἐξήσκησαν κατὰ τὰ ἀμέσως προηγούμενα τρία ἔτη πρὸ τῆς τοποθετήσεώς των ταῦτα, δὲν ἰσχύει διὰ τοὺς Δικαστικοὺς λειτουργοὺς τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν– Πειραιῶς. Οἱ λόγοι λοιπὸν οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν ἀνωτέρω ἐξαίρεσιν διὰ τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν–Πειραιῶς συντρέχουσι καὶ διὰ τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσσαλονίκης... Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα, κύριε Ὑπουργέ, νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ 1955 Α. Ν. ἡ φράσις «καὶ τῆς Θεσσαλονίκης».

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τοῦ Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ Νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον;

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ δικαστικῶν λειτουργῶν».

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖ ἡ Βουλὴ ὅπως λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 8 μ. μ.)