1956.12.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 14η

Παρασκευὴ 7 Δεκεμβρίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγκρίνονται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῆς Βασ. Ἀεροπορίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Κουτσοπέταλος, Γ. Τζώρτζης, Ε. Μαλαμίδας καὶ Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3620) 56 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ Διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ συμβολαιογράφων καὶ ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ Κ. Ν. 4971) 31 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 122987) 29.11.56 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σάββα Παπαεμμανουήλ, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βάχλιας, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ καλλιέργεια καπνοῦ εἰς τοὺς ἀπομείναντας μετὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ φράγματος Λάδωνος, ξηρικοὺς ἀγροὺς τῆς Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἰδιοκτητῶν Αὐτοκινήτων Ταξὶ καὶ Ἀγοραίων ὁ «Ἑρμῆς» Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος χορήγησιν 75 ἀδειῶν κυκλοφορίας ἀστικῶν λεωφορείων εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἀποσυμφορουμένων 150 αὐτοκινήτων ταξὶ καὶ ἀγοραίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν προσφύγων κατοίκων συνοικισμοῦ Γκιρτζῆ–Καβάλας, ζητούντων ἀγροτικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Καβάλας, ζητούντων μείωσιν τοῦ καθορισθέντος τιμήματος διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν οἰκοπέδων ἐφ’ ὧν ἔχουν ἀνεγείρει οἰκίας. Ὁ βουλευτὴς Τρικκάλων–Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Σωματείων καὶ Ὀργανώσεων Καρδίτσης καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σοφάδων, ζητούντων ἐπέκτασιν καὶ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Καρδίτσης τῶν μέτρων προστασίας καὶ ἐνισχύσεως, τῶν ληφθέντων δι’ ἄλλας σεισμοπλήκτους περιοχὰς τῆς Χώρας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, διὰ τηλεγραφήματός του ἐκφράζει τὴν κατάπληξίν του διὰ τὸ περιεχόμενον τοῦ ἐν Καλάμαις ἐκφωνηθέντος ἐσχάτως Βασιλικοῦ λόγου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων διαθέσεως μήλων εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ χορήγησιν πιστώσεων εἰς τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν Ἐδέσσης. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 292762) 30.11.1956 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς χορήγησιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουριστικῆς Πίστεως δανείου 5.000.000 πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν Ξενοδοχειακῶν Ἐπιχειρήσεων καὶ κατὰ προτίμησιν τῶν Ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Δημάρχου Αἰτωλικοῦ καταγγέλοντος διακοπὴν ἠλεκτροφωτισμοῦ πόλεως Αἰτωλικοῦ καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Μπράλλου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην διπλῆν ὀνομασίαν τοῦ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ Μπράλλου καὶ ζητεῖ ἀποκλειστικὴν καθιέρωσιν τῆς ὀνομασίας «Μπράλλου» ἐφ’ ὅσον ὁ σιδηροδρομικὸς σταθμὸς εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ χωρίου τούτου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 250 ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Λέσβου κ. Γαληνοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τοῦ ἐν Μυτιλήνῃ κληροδοτήματος Ἀνδρέου Κατσακούλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Ἀνδρέας Κατσακούλης διὰ τῆς ἀπὸ 6.6.1903 ἰδιογράφου διαθήκης του δημοσιευθείσης τὴν 23)9) 1906 ὥρισεν ὅτι κληροδοτεῖ 4.000 χρυσᾶ εἰκοσόφραγκα διὰ τὴν ἀνέγερσιν κτιρίου πρὸς στέγασιν Ὀρφανοτροφείου Θηλέων ἐν Μυτιλήνῃ καὶ ἕτερα 4.000 εἰκοσόφραγκα, ἃ θέλουσι παραμείνῃ παρὰ Τραπέζῃ ἢ ὅπου ἀλλοῦ ἐγκρίνουσιν οἱ ἐκτελεσταὶ τῆς διαθήκης του καὶ ἐκ τοῦ εἰσοδήματος αὐτῶν θὰ συντηρῆται τὸ Ὀρφανοτροφεῖον. Τὴν ἐπικαρπίαν ἀμφοτέρων τῶν ὡς ἄνω ποσῶν κατέλιπεν εἰς τὴν σύζυγόν του Εὐανθίαν, ἥτις ἀπεβίωσεν τὴν 8 Ἀπριλίου 1934. Ἐκτελεστὰς τῆς διαθήκης του ὁ διαθέτης ὥρισεν ὀνομαστὶ 1) Ἀπόστολον Σημαντήρην, 2) Ἀντώνιον Κατσάνην καὶ 3) Γρηγόριον Βαμβούρην κατοίκους Μυτιλήνης. Ἀποβιωσάντων δὲ τῶν Ἀπ. Σημαντήρη καὶ Γρηγ. Βαμβούρη, διωρίσθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1191) 1936 ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Μυτιλήνης οἱ 1) Σεβ. Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ἰάκωβος καὶ 2) Ἰωάννης Λάμπρου, ἀποβιώσαντος δὲ μετὰ ταῦτα καὶ τοῦ Ἀντ. Κατσάνη, διωρίσθη ὁ Γεώργιος Σταμποῦλος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Κ. 8348) 4.6.1956 ἀποφάσεως ἡμῶν, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐθν. Κληροδοτημάτων καὶ συμφώνως πρὸς τὸ ἀπὸ 7.12.1935 Β. Δ)μα «περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τοῦ πρὸς ἵδρυσιν καὶ συντήρησιν Ὀρφανοτροφείου καταλειφθέντων Κληροδοτημάτων Ἀνδρέου Κατσακούλη. Μετὰ τὸν θάνατον τῆς ἐπικαρπωτρίας συζύγου τοῦ διαθέτου ἐπισυμβάντος, κατὰ τ’ ἀνωτέρω τὸ 1934, ἐζητήθη ἐκκαθάρισις τοῦ παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ λογαριασμοῦ, ἐκ τῆς σταλείσης δὲ ὑπὸ τῆς Τραπέζης καταστάσεως προέκυψεν, ὅτι οὗτος ἀπετελεῖτο ἐκ 317 ἐν ὅλῳ ὁμολογιῶν πρὸς 20 λίρας ἑκάστης τοῦ δανείου (1.800.000 τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης 1925, 2% ἀξίαν, κατόπιν τῆς ἀναγκαστικῆς δραχμοποιήσεως αὐτῶν δραχμῶν 350.50 ἑκάστης λίρας καὶ μετὰ τῆς προσθήκης τῶν δεδουλευμένων τόκων ἀξίας ἐν συνόλῳ δρχ. 2.225.994, ἐξ ὧν τὸ ½ διὰ τὴν ἀνέγερσιν, τὸ δὲ ἕτερον ½ ἐκ δραχμῶν 1.112.997 διὰ τὴν συντήρησιν ἐκ τῶν τόκων τοῦ Ὀρφανοτροφείου. Τὸ ποσὸν τὸ προοριζόμενον διὰ τὴν ἐκ τῶν τόκων αὑτοῦ συντήρησιν τοῦ Ὀρφανοτροφείου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 12017) 12.11.1937 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐνεκρίθη, ὅπως διατεθῇ δι’ ἀνέγερσιν κτιρίου προοριζομένου διὰ φυλακάς, τὸ ὁποῖον ἀνηγέρθη ἔκτοτε, τυγχάνει δὲ μέχρι σήμερον μεμισθωμένον πρὸς τὸ Δημόσιον, τὸ δὲ σημερινὸν μηνιαῖον μίσθωμα ἀνέρχεται εἰς 6.480 δραχμάς. Τὰ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν μισθώματα τοῦ κτιρίου μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἐξόδων λειτουργίας τοῦ κληροδοτήματος ἀνέρχονται εἰς δραχμὰς 270.000 περίπου, εὑρίσκονται δὲ κατατεθειμένα εἰς ἔντοκον λογαριασμὸν παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν. Τὸ ποσὸν τὸ προοριζόμενον διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ὀρφανοτροφείου ὂν κατατεθειμένον κατὰ τὰ ἀνωτέρω παρὰ τῇ Ἐθνικῇ Τραπέζῃ κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ κατόπιν τοῦ Ν. 18) 11.11.44 ἐξηνεμίσθη. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐπειδὴ τὰ ὑπὸ τοῦ ἱδρύματος διατιθέμενα σήμερον κεφάλαια, κρίνονται ἀνεπαρκῆ διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἢ συντήρησιν Ὀρφανοτροφείου, συνεστήσαμεν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ἱδρύματος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ. 25130) 21.12.1956 ἐγγράφου μας, ὅπως ἐφ’ ὅσον ὁ σκοπὸς τοῦ διαθέτου κατέστη ἀνέφικτος καὶ ἐφ’ ὅσον κρίνῃ σκόπιμον ὑποβάλῃ ἡμῖν σχετικὴν πρότασιν περὶ τοῦ παρεμφεροῦς σκοποῦ, δι’ ὃν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ διὰ νόμου διάθεσις τῆς περιουσίας τοῦ Κληροδοτήματος, βάσει τοῦ ἄρθρου 106 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἄρθρου 120 τοῦ ἀστικοῦ κώδικος, πλὴν ὅμως παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθεν ἔκτοτε ἔτος περίπου δὲν ἐλήφθη εἰσέτι τοιαύτη πρότασις τῶν διοικητῶν τοῦ ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ»

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀναγνωστοπούλου: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8278) 23.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. 233 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀναγνωστοπούλου ἀφορῶσα τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἄμεσον καὶ εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμὰς διάθεσιν τῶν καπνῶν περιφερείας Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ παραγωγὴ καπνῶν τοῦ ἔτους 1955 ὑπῆρξεν ὡς γνωστόν, ἡ μεγαλυτέρα σημειωθεῖσα μέχρι τοῦδε, ἀνελθοῦσα εἰς 100.000 τόννους περίπου. Ἡ αὔξησις αὕτη τῆς παραγωγῆς ὀφείλετο κυρίως εἰς τὰς κλιματολογικὰς συνθήκας τοῦ ἔτους τούτου, αἵτινες ὅμως ἐν ταὐτῷ ἐπέδρασαν δυσμενῶς καὶ ἐπὶ τῆς ποιότητος τῶν καπνῶν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ὡς ἦτο φυσικόν, συντρεχούσης καὶ τῆς μεγάλης παραγωγῆς, θὰ εἶχε δυσμενῆ ἐν συνεχείᾳ ἀντίκτυπον τόσον εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν, ὅσον καὶ εἰς τὰς τιμὰς πωλήσεώς των. Ἐν ὄψει τούτου, ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ λάβῃ τὰ κατὰ τὴν κρίσιν της ἀναγκαῖα μέτρα, ἐπὶ σκοπῷ δημιουργίας τῶν ἀπαραιτήτων συνθηκῶν διὰ τὴν ὁμαλὴν ἀπορρόφησιν καὶ τὴν ἐπιστήριξιν τῶν παραγωγικῶν τιμῶν, οὐ μόνον ἐπὶ τῶν καπνῶν τῶν προοριζομένων δι’ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν εἰδικῶς διὰ τὰ τελευταῖα ταῦτα ἔτη ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς σύστημα εἰδικῆς, μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, χρηματοδοτήσεως τῶν Καπνοβιομηχανιῶν. Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ ταχείας ἀπορροφήσεώς των καὶ ἀναπτύξεως συναγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν ἀγοραστῶν, ὡρίσθη τρίμηνος προθεσμία διὰ τὴν ἀγοράν των. Οὕτω, αἱ ἀγοραὶ ἤρξαντο ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἐ. ἔ. ἀνεπτύχθησαν ὅμως μὲ βραδὺν ρυθμόν, ὡς ἐκ τῶν εἰδικῶν, ἀπὸ ἀπόψεως ποσότητος καὶ ποιότητος, συνθηκῶν τῆς ἐσοδείας ταύτης, ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου παρέστη ἀνάγκη παρατάσεως τῆς προθεσμίας ἀγορᾶς των ἐπὶ ἕνα εἰσέτι μῆνα. Εἰς τὴν περιφέρειαν Καρδίτσης τὰ παραγόμενα καπνὰ κατὰ τὸ ἥμισυ περίπου προορίζονται δι’ ἐξαγωγὴν καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον ἥμισυ δι’ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ παραγωγὴ καπνῶν κατὰ τὸ ἔτος 1955 εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ Καρδίτσης ἀνῆλθεν εἰς 1.232.891 ὀκάδας, ἔναντι 627.378 ὀκάδων τοῦ ἔτους 1954, σημειώσασα αὔξησιν 100% περίπου ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἔτος τοῦτο. Ἐκ τῶν καπνῶν τούτων εἶχον πωληθῆ μέχρι τῆς 31ης Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἐκ μὲν τῶν ἐξαγωγίμων περὶ τὰς 470.000 ὀκάδας μὲ γενικὴν μέσην τιμὴν κατ’ ὀκᾶν ἐκ δραχμῶν 19. 10, ἐκ δὲ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως 85.000 ὀκάδες περίπου, μὲ μέσην κατ’ ὀκᾶν τιμὴν ἐκ δραχμῶν 15.10. Ἡ καθυστέρησις τῆς ἀγορᾶς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ ἀγοραὶ αὐτῶν ἤρξαντο μόλις ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἐ. ἔ. καὶ ἐστράφησαν κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὰς περιφερείας τὰς παραγούσας κυρίως καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου ἐκρίθη ἀναγκαῖον, ὅπως παραταθῇ ὁ χρόνος λήξεως τῶν ἀγορῶν, ὥστε νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης ἀπορροφήσεως τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐκ τῶν λοιπῶν περιφερειῶν. Συνεπῶς, αἱ ἀγοραὶ εἰς τὴν περιφέρειαν Καρδίτσης ἐσυνεχίζοντο καὶ καθ’ ὅλον τὸν λήγοντα μῆνα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν παραπόνων φορολογουμένων Μεγάρων κατὰ τῆς Ὑπηρεσίας τῆς ἐκεῖ Οἰκονομικῆς Ἐφορίας, ἔχει ἀνατεθῆ ἡ ἐνέργεια σχετικῆς ἐρεύνης, εἰς τὸν ἁρμόδιον Ἐπιθεωρητὴν Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν κ. Ἀλέξανδρον Λυκάκην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Θ. ΜΕΡΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7370 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἰσχυουσῶν ἐν τῇ φορολογίᾳ εἰσοδήματος ἐκπτώσεων ἀφορολογήτου ὁρίου καὶ οἰκογενειακῶν βαρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ποσὰ τῶν ἐν λόγῳ ἐκπτώσεων καθωρίσθησαν ἐν ὄψει τῶν ἑλληνικῶν δεδομένων (τρόπος κατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος μεταξὺ τῶν πολιτῶν, δημοσιονομικαὶ ἀνάγκαι, ἀφορολόγητον εἰσόδημα, τιμάριθμος κόστους ζωῆς κλπ.). Ἡ αἰτουμένη αὔξησις τῶν ὡς ἄνω ἀφορολογήτων ποσῶν θὰ ἠδύνατο κατ’ ἀρχὴν νὰ δικαιολογηθῇ ἐὰν καὶ ἐφόσον ἐσημειοῦτο οὐσιώδης αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955, ὅτε ἐθεσπίσθη ὁ ἑνιαῖος φόρος εἰσοδήματος, μέχρι σήμερον χρονικὸν διάστημα. Ὡς γνωστὸν ὅμως τοιοῦτόν τι δὲν συμβαίνει ὡς δείκνυται ἐκ τοῦ ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καταρτιζομένου τιμαρίθμου κόστους ζωῆς, ὑπολογιζομένου κατὰ μὲν τὸ ἔτος 1955 εἰς 132,6 (βάσις 1952=100), κατὰ δὲ Μάϊον 1956 εἰς 136,5. Ἐξ ἄλλου, δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ἄποψιν, καθ’ ἣν ἡ ἐπὶ τὸ ἐπιεικέστερον ἀναμόρφωσις τῆς φορολογικῆς κλίμακος διὰ τὰ μικρὰ καὶ μέσα εἰσοδήματα καὶ ἡ αὔξησις τῆς ἐπιβαρύνσεως διὰ τὰ μεγάλα εἰσοδήματα θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν αὔξησιν ἀποδόσεως τοῦ φόρου εἰσοδήματος, ἐπιτρεπομένου οὕτω τοῦ καθορισμοῦ μεγαλυτέρου τοῦ ἰσχύοντος ποσοῦ προσωπικῶν βαρῶν, καθόσον, ὡς γνωστόν, εἰς τὴν χώραν μας ὑπάρχει μεγίστη κατάτμησις τοῦ εἰσοδήματος, σχετικῶς δὲ λίαν περιωρισμένος τυγχάνει ὁ ἀριθμὸς τῶν προσώπων ἅτινα ἀποκομίζουν μεγάλα εἰσοδήματα. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω, δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία ὅτι ὄχι μόνον αὔξησιν ἀποδόσεως φορολογίας δύναται νὰ ἀναμένηται ἐκ τῆς τοιαύτης μετατοπίσεως τοῦ φορολογικοῦ βάρους, ἀλλὰ τοὐναντίον μείωσις καὶ δὴ σημαντικὴ τοιαύτη, ἐνῷ ἐξ ἄλλου ἡ ὑπέρμετρος φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις τῶν μεγαλυτέρων εἰσοδημάτων δύναται νὰ ἔχῃ ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικότητος τοῦ φόρου, πρὸς δὲ καὶ ἐπιζημίους συνεπείας εἰς ἣν καθόλου οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Νοεμβρίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΘΗΒΑΙΟΣ

Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη: Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8276 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ὑδραυλικῶν Ἔργων ἐδόθη ἐντολὴ ὅπως ἐπισημάνῃ τὰς ἐκτάσεις αἱ ὁποῖαι κατακλύζουν ἐν περιπτώσει πλημμυρῶν, ὑπὸ τῶν ὑδάτων τῶν παρακειμένων χειμάρρων. Ἐπομένως ἡ διαταγὴ ἀφορᾷ καὶ τὴν περίπτωσιν ἐκτελέσεως ἔργων διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Χόνδρου. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μελέτης ἀναμένεται νὰ ὑποβληθῇ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος μηνός, ἵνα ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα ἐμφανίζει σοβαρότητα ἀπὸ ἀπόψεως κατακλυζομένων ἐκτάσεων, χρηματοδοτηθῇ τὸ ἔργον τοῦτο κατὰ τὸν προγραμματισμὸν τοῦ τρέχ. οἰκον. ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

ΑΛ. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8277 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: Διὰ τὴν ὁδὸν Χαλκίδος–Ἱστιαίας προβλέπεται χρηματοδότησις κατὰ τὸ ἔτος 1957. Αἱ μέλλουσαι νὰ ἐκτελεσθῶσιν ἐργασίαι θὰ περιλαμβάνουσι καὶ πολλὰς παραλλαγὰς τῆς χαράξεως πρὸς βελτίωσιν τῆς ἀσφαλείας τῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

ΑΛ. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. «Θέμα: Ἀπάντησις ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 213 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8142 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ἀναχώματα τοῦ Ἀράχθου ἀπὸ ἀπόψεως ὕψους ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀποστολήν των, ὡς καὶ αἱ ἐπενδύσεις καὶ οἱ πρόβολοι. Τὰ ἔργα ταῦτα ἔχουν ἀνάγκην διαρκοῦς συντηρήσεως καὶ συμπληρώσεως κατ’ ἔτος, δεδομένου ὅτι ἡ μορφὴ τοῦ ποταμοῦ εἶναι χειμαρρώδης. Διὰ τὴν συντήρησιν τῶν προστατευτικῶν ἔργων τῶν ποταμῶν τῆς περιοχῆς τὸ Ε.Γ.Υ.Ε. Ἠπείρου συμπεριέλαβεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1957 ποσὸν δραχ. 300.000. Ἐπίσης ἐζητήθη ἡ ἀναγραφὴ εἰς τὸ πρόγραμμα 1957 ποσοῦ δραχ. 200.000 ἐκ τῶν πιστώσεων Δημοσίων Ἐπενδύσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν προστατευτικῶν ἔργων κατὰ τὴν περίοδον τοῦ χειμῶνος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΑΛ. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8191)20.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ 217 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, σχετικῶς μὲ τὰς τιμὰς τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων καὶ τὴν πρότασιν περὶ ἀπαλλοτριώσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν εἰς ἰδιώτας ἀνηκουσῶν ἰαματικῶν πηγῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ι. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν τιμῶν πωλήσεως τόσον τῶν ἐμφιαλωμένων ἰαματικῶν ὑδάτων ὅσον καὶ τῶν σοδούχων τοιούτων, ἐκ τῶν γενομένων ἑκάστοτε ἀπολογιστικῶν ἐλέγχων καὶ τοῦ ἐπ’ ἐσχάτων τοιούτων, διεπιστώθη ὅτι εἰς ἁπάσας τὰς περιπτώσεις δὲν ἀφίστανται τῶν τιμῶν κόστους. Εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν μεταλλικῶν ὑδάτων Λουτρακίου, κάμνομεν τὴν διευκρίνησιν, ὅτι ἐκτὸς αὐτῶν κυκλοφοροῦσιν ἐπίσης ἐπιτραπέζια ὕδατα καὶ σοδοῦχα τοιαῦτα εἰς ἀριθμὸν φιαλῶν ὑπερτριακονταπλάσιον τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων καὶ τὰ ὁποῖα προέρχονται ἐκ τοῦ ποσίμου ὕδατος τοῦ Ὑδραγωγείου τῆς πόλεως τοῦ Λουτρακίου. Διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ὑδάτων, οὐδεμία δέσμευσις ἢ περιορισμὸς ἰσχύει, δύναται δὲ πᾶς τις ν’ ἀναλάβῃ τὴν ἐμφιάλωσίν των προβαίνων ἁπλῶς εἰς τὰς γνωστὰς διατυπώσεις τῆς ἐκδόσεως ἀδείας σκοπιμότητος κλπ. Σημειοῦμεν ὅτι, ἡ σημαντικωτέρα ἐν Λουτρακίῳ Ἐπιχείρησις τοῦ εἴδους αὐτοῦ Α. Ε. «Καραντάνης», ἥτις κυκλοφορεῖ ἰαματικὰ ἐπιτραπέζια καὶ σοδοῦχα ὕδατα ἔχει τιμολογήσει τὰ ἰαματικὰ αὐτῆς ὕδατα, ἅτινα ἀποτελοῦσι τὸ 5– 7% τῆς ὅλης παραγωγῆς της εἰς τὴν αὐτὴν τιμὴν τῶν ἐπιτραπεζίων ἤτοι πρὸς δρχ. 2,70 κατὰ φιάλην τοῦ 1 κιλοῦ καίτοι τὸ κόστος τῶν πρώτων ὑλῶν εἶναι ἀνώτερον κατὰ 50– 60 λεπτά. Τέλος ὡς πρὸς τὴν σύγκρισιν ἡ ὁποία γίνεται ἑκάστοτε τῶν τιμῶν τῶν μεταλλικῶν ὑδάτων πρὸς τὰς τοιαύτας τοῦ γάλακτος καὶ τοῦ οἴνου σημειοῦμεν ὅτι, καὶ ἐκ ταύτης ἀποδεικνύεται τὸ οὐχὶ ὑπερβολικὸν τῶν τιμῶν τῶν μεταλλικῶν ὑδάτων, ἐφ’ οὗ ταῦτα καίτοι κατὰ κανόνα διακινοῦνται ἐκ μεμακρυσμένων ἀποστάσεων καὶ βαρύνονται ὡς ἐκ τούτου διὰ πολλαπλασίων μεταφορικῶν ἐξόδων καὶ ἀνωτέρων τοιούτων συσκευασίας, τελικῶς προσφέρονται εἰς τιμὰς κατὰ τὸ ⅓ μικροτέρας τοῦ γάλακτος (φιάλη 1 κιλ. ἰαματικοῦ ἢ ἐπιτραπεζίου ὕδατος Λουτρακίου ἢ Πλατυστόμου δρχ. 3 ἔναντι δρχ. 2,80 φιάλης ½ ὀκᾶς ἢ 640 γραμμαρίων γάλακτος καὶ εἰς τὸ τρίτον περίπου τῆς τιμῆς τοῦ ἐμφιαλωμένου οἴνου (τιμὴ φιάλης κοινοῦ οἴνου ½ ὀκᾶς ἢ 640 γραμ. ἀπὸ 6.20 ἕως 7,50 δρχ.). Ἐξ ἄλλου, ἡ ὑψηλὴ τιμὴ τῶν σοδούχων ὑδάτων, ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸ μικρὸν περιεχόμενον τῶν φιαλῶν σόδας (περὶ τὰ 250 γραμ. ἑκάστη) ἀπαιτουμένων οὕτω πέντε καὶ πλέον φιαλῶν διὰ μίαν ὀκᾶν σοδούχου ὕδατος, ἐξ οὗ λόγου ἐπιβαρύνεται ὑπερμέτρως τὸ κόστος λόγῳ τῶν ηὐξημένων δαπανῶν ἐμφιαλώσεως, συσκευασίας καὶ μεταφορᾶς καὶ δὴ ἐκ μεμακρυσμένης ἀποστάσεως ὡς προελέχθη. 11. Ὡς πρὸς τὴν γενομένην πρότασιν ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἰαματικῶν πηγῶν, ἔχομεν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Δυνάμει τοῦ Ν. 2188) 1920, αἱ ἰαματικαὶ πηγαὶ τὸ πρῶτον ἀναβλύζουσαι ἀνήκουσι κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Κράτος, ἀνεξαρτήτως τῆς κυριότητος τοῦ ἐδάφους ἐφ’ οὗ ἀναβλύζουσιν, ὡς ἐπίσης καὶ αἱ τοιαῦται αἱ μὴ τελοῦσαι ἐν ἐκμεταλλεύσει κατὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1920. Βάσει τοῦ ἀνωτέρω νόμου, ἰδιόκτητοι πηγαὶ ἐν Ἑλλάδι εἶναι αἱ ἑξῆς τρεῖς: Α. Ε. «ΚΑΡΑΝΤΑΝΗΣ» καὶ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ» Λουτρακίου καὶ τῆς «ΣΑΡΙΖΗΣ» Ἄνδρου ὡς ἀνήκουσαι εἰς ἰδιώτας ἔκτοτε καὶ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ρηθέντος νόμου. Ἅπασαι αἱ λοιπαὶ τυγχάνουσιν ἰδιοκτησία τοῦ Δημοσίου καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τούτων ἔχει ἀνατεθῆ εἰς ἰδιώτας κατόπιν διαγωνισμοῦ. Ἐπὶ ἰδιοκτήτων ἰαματικῶν πηγῶν εἰς τὸ κόστος τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων ὑπολογίζονται εἰδικαὶ ἀποσβέσεις πηγῆς, ἐπὶ ἐκείνων δὲ ὧν τὴν ἐκμετάλλευσιν ἔχουσιν ἀναλάβει παρὰ τοῦ Κράτους ἰδιῶται ἐπὶ ἐνοικίῳ, ὑπολογίζονται ἀντὶ ἀποσβέσεων πηγῆς τὸ καταβαλλόμενον μίσθωμα. Τούτων οὕτως ἐχόντων καὶ κατόπιν ὅλων τῶν προεκτεθέντων καθίσταται αὐταπόδεικτον, ὅτι τυχὸν ἐπέκτασις τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἐπὶ τῶν τριῶν ὡς ἄνω ἰδιοκτήτων πηγῶν δὲν θὰ ἔδιδε τὸ ἀναμενόμενον ἀποτέλεσμα τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον, ἐν τῇ διαμορφώσει τῶν τιμῶν κόστους τῶν ὑδάτων ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ὑπολογίζεται ἀξία περιεχομένου, ἀλλ’ αὕτη συντίθεται ἐξ ὁλοκλήρου ἐκ δαπανῶν καὶ μόνον σὺν τῷ νομίμῳ κέρδει ἐπ’ αὐτῶν. Σημειοῦται ὅτι ἐπὶ σχετικοῦ ἐρωτήματος ἡμῶν πρὸς τὴν ἐνταῦθα Ἀγορανομικὴν Ἐπιτροπήν, αὕτη ἀπεφήνατο ὅτι τὰ μεταλλικὰ ὕδατα καλῶς εἶναι κατατεταγμένα εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐν ἐπαρκείᾳ εἰδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7565)6103)29.10.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 160 ἐρ. τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ σχετικῶς πρὸς τὰς τιμὰς γάλακτος τυροκομίας καὶ τὸν καθορισμὸν κατωτάτης τιμῆς πωλήσεως τοῦ γάλακτος τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν λόγῳ θέματα παρεπέμφθησαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Τιμῶν καὶ Τιμαρίθμου πρὸς μελέτην καὶ εἰσήγησιν περὶ τῶν ληπτέων μέτρων. Ἀνεξαρτήτως πρὸς τ’ ἀνωτέρω, ἀπεφασίσθη ἡ εἰσαγωγὴ ἐξ Ἀμερικῆς, ἑκατὸν χιλιάδων τόννων κτηνοτροφῶν αἵτινες θὰ διατεθῶσι πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς πρὸς τὴν διατίμησιν τοῦ γάλακτος τῶν μικρῶν γαλακτοπαραγωγῶν Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Ἐποπτεία Ἐμπορίου Νομοῦ Ἰωαννίνων, ἡ τιμὴ τοῦ γάλακτος ἀγελάδος καὶ προβείου ἀναπροσηρμόσθη ἀπὸ 17.9.56, τοῦ μὲν ἀγελάδος λιανικῶς εἰς δρχ. 4 τοῦ δὲ προβείου εἰς δρχ. 6.20. Αἱ ἀνωτέρω τιμαὶ καθωρίσθησαν αἰτήσει τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν υἱοθετηθεῖσαι ὑπὸ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Συνεταιρισμῶν μετεχόντων τῆς Ἀγορανομικῆς Ἐπιτροπῆς. Γενικώτερον τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος καὶ τῶν γαλακτοκομικῶν προϊόντων παρεπέμφθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Τιμῶν καὶ Τιμαρίθμου πρὸς μελέτην καὶ εἰσήγησιν τῶν ληπτέων μέτρων πρὸς τὸ συμφέρον παραγωγῶν καὶ καταναλώσεως. Πέραν τούτων καὶ πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς κτηνοτροφίας ἀπεφασίσθη καὶ εὑρίσκεται ἐν ἐκτελέσει ἡ προμήθεια 100 χιλιάδων τόννων κτηνοτροφῶν, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθῇ ηὐξημένον εἰσόδημα τῶν παραγωγῶν καὶ σταθερὰ τιμὴ γάλακτος καὶ γαλακτοκομικῶν προϊόντων διὰ τὴν κατανάλωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΓ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 8256)6689 τῆς 22.11.1956 ἀποφάσεως ἔγγραφον, περιελθόντος ἡμῖν τὴν 26.11.1956, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 226 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, σχετικῶς μὲ τὰς ἐργασίας τῶν λιγνιτωρυχείων Καλογρέζης Ν. Ἡρακλείου Ἀττικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) καὶ 2. Ὡς ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 33.497 τῆς 24 Μαΐου ἐ. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν ἡ ἐπιχείρησις εἰς παλαιοτέραν ἐποχὴν προέβη εἰς προσπέλασιν τῶν στοῶν κάτωθι τῆς γραμμῆς Λαυρίου κατόπιν ἐγκρίσεως τῶν ἁρμοδίων πρὸς τοῦτο Ἀρχῶν. Ὅταν διεπιστώθη ὅτι ἡ Ἑταιρία προέβαινεν εἰς ἀτελῆ συντήρησιν τῶν στοῶν τούτων, παρεσχέθη ἡ συγκατάθεσις ἡμῶν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 48 τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος ὅπως ἀσκηθῇ ποινικὴ δίωξις κατὰ τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρίας, ἥτις καὶ ἠσκήθη παρὰ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μεταλλείων. Κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2856)55 τελεσίδικον ἀπόφασιν τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν, τὸ Μεταλλευτικὸν Δίκαιον ἀποτελεῖ δίκαιον εἰδικὸν ἐπικρατοῦν τῶν διατάξεων τοῦ κοινοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου. Τοῦτο τελεῖ ἐν ἁρμονίᾳ καὶ πρὸς τὸ ἄρθρον 17 παρ. 2 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, προκειμένης δὲ συγκρούσεως μεταξὺ μεταλλειοκτησίας καὶ ἐδαφοκτησίας προτιμᾶται ἡ μεταλλοκτησία. Τηρουμένων ὅθεν τῶν περιοριστικῶν διατάξεων τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος (ἄρθρα 7, 32, 33, 41 κλπ.), ὁ μεταλλειοκτήτης δύναται νὰ ἐπιφέρῃ οἱανδήποτε ζημίαν εἰς τὰ ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας κτήματα ὑπὸ τὴν ὑποχρέωσιν βεβαίως τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας δικαιούχων. Ἡ ἐν ἄρθρῳ 7 παρ. 2 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 7 παρ. 1 καὶ ἄρθρα 32 καὶ 33 τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος ἀπαγόρευσις τῶν 60 μέτρων ἀφορᾷ κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Δικαστηρίου μόνον ἐργασίας ἐρευνητικὰς ἢ ἄλλας ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἐκτελουμένας. Προκειμένου περὶ μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ὑπὸ τὸ ἔδαφος, τουτέστιν περὶ ὑπογείων ἐργασιῶν ἐκμεταλλεύσεως, ὁ νομίμως ἐκμεταλλευόμενος τὸ μεταλλεῖον δύναται νὰ πλησιάσῃ διὰ τῶν ἐργασιῶν του τὴν ἐπιφάνειαν καὶ τὰς ἐπ’ αὐτῆς οἰκοδομὰς καὶ λοιπὰ ἀνεξαρτήτως τῆς ἀποστάσεως τῶν 60 μέτρων ὑπὸ τὸν περιορισμὸν πάντοτε τῆς πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ ἐδάφους εὐθύνης διὰ τὴν περίπτωσιν ζημίας καὶ ἂν ἔτι διὰ τῶν ἐργασιῶν αὐτῶν θέλουσιν ἐπέλθῃ βλάβαι, καθίζησις τοῦ ἐδάφους ἢ καταξήρανσις αὐτοῦ ἢ κατακλυσμὸς αὐτοῦ ὑπὸ τῶν ὑδάτων, μεταβολὴ αὐτοῦ εἰς ἕλος κλπ., δεδομένου ὅτι αἱ τοιαῦται βλάβαι εἰσὶν ἀναπόφευκτοι τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ μεταλλείου συνέπειαι. Τοῦτο ὅμως οὐχὶ ἀπεριορίστως ἀλλὰ μόνον ἐφ’ ὅσον αἱ μεταλλευτικαὶ ἐργασίαι 1) περιορίζονται εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου συμφώνως τῷ προορισμῷ του, 2) δὲν ἀσκοῦνται καταχρηστικῶς καὶ 3) δὲν ἀπειλεῖται ἐκ τῶν ὡς ἄνω μνημονευθεισῶν ζημιῶν, ὡς ἐκ τῆς ἀσκήσεως τῆς μεταλλείας νὰ καταλήξουν αὗται (ζημίαι) εἰς κοινὰς ζημίας καὶ κοινὸν κίνδυνον, ὅτι παρεμβαίνει ἡ ἐποπτεία τῶν μεταλλείων δυναμένη νὰ διατάξῃ καὶ παῦσιν ἔτι τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἐφ’ ὅσον τότε τὸ γενικὸν συμφέρον ἐπικρατεῖ τοῦ ἐκμεταλλευομένου τὸ μεταλλεῖον εἰδικοῦ τοιούτου. Ἐπειδὴ δὲ ἐσημειώθησαν παραβάσεις τῆς ἑταιρίας κατὰ τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν (ἐν τέλει) ἠσκήθησαν ποινικαὶ διώξεις ταύτης καὶ διετάχθη ἡ προσωρινὴ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν ὡς καὶ ὁριστικὴ τοιαύτη εἰς τὸν τομέα εἰς ὃν εὑρίσκονται οἰκίαι ὑποστᾶσαι ζημίας. Διὰ δὲ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1613 τῆς 7 Ἰουλίου 1956 ἐγγράφου τῆς Ἐπιθεωρήσεως Μεταλλείων διετάχθη ἡ Ἑταιρία ὅπως διακόψῃ πᾶσαν μεταλλευτικὴν ἐργασίαν εἰς τὸν τομέα ἐπὶ τοῦ ὁποίου εὑρίσκονται οἰκοδομαὶ μέχρις οὗ περαιωθῇ ἡ διαδικασία τῆς αἰτηθείσης ὑπὸ τῆς ἑταιρίας ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἐκκενωθῶσιν αἱ οἰκίαι. Διὰ τοῦ ἰδίου ἐγγράφου διετάχθη ἡ ἑταιρία ὅπως προβῇ εἰς τὴν συστηματικὴν λιθοδόμησιν τῶν κάτωθι καὶ ἑκατέρωθεν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Σ.Π.Α.Π. ὀρυχθεισῶν ἀπὸ μακροῦ χρόνου στοῶν. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἑταιρία παρέβη καὶ τὴν ἐντολὴν ταύτην τῆς Ἐπιθεωρήσεως Μεταλλείων ἐδιώχθη ποινικῶς. (Ἀριθ. ἐγγράφου Ἐπιθεωρήσεως πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν ἐν Ἀθήναις Πλημμελειοδικῶν 1995)31.8.56). Ἐπίσης ἀπηγορεύθη πᾶσα μεταλλευτικὴ ἐργασία πλησίον τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς τῶν Ε.Η.Σ. καὶ δὴ εἰς ἀπόστασιν 50 μέτρων ἀπὸ τοῦ ἄξονος ταύτης, προκειμένου περὶ ἔργων ἐξοφλήσεως τοῦ κοιτάσματος εἰς ἀποστάσεις μείζονας τῶν 80 μέτρων καὶ ἐπειδὴ ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψιν τῆς Ἐπιθεωρήσεως ὅτι εἴς τι σημεῖον ἡ Ἑταιρία παρέβη τὴν ἄνω διαταγὴν ἐμηνύθη καὶ διὰ τὴν παράβασιν ταύτην. Διὰ δὲ τὴν περίπτωσιν ταύτην ἡ ἑταιρία ἤσκησεν ἀγωγὴν κατὰ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ε.Η.Σ. ζητοῦσα σημαντικὴν ἀποζημίωσιν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 33 τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος ὀφείλεται ἐγγύησις ὑπὸ τοῦ μεταλλειοκτήτου διὰ ζημίας κλπ. τὴν δὲ ἐγγύησιν ταύτην δύναται νὰ ζητήσῃ ὁ βλαπτόμενος ἐὰν δὲν καταθέσῃ ταύτην ὁ μεταλλειοκτήτης, ἡ δὲ διοίκησις δὲν δύναται νὰ ὑποχρεώσῃ τοῦτον εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς ἐγγυήσεως διὰ τῆς ὁδοῦ τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων. (Γνωμοδότησις 508 τῆς 11.5.56 τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους). Οὐχ’ ἧττον ὅμως ἡ Ἐπιθεώρησις Μεταλλείων, δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων της τόσον πρὸς τὴν ἑταιρίαν ὅσον καὶ πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους κατοίκους συνέστησεν ὅπως συμμορφωθῶσι πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 33 τοῦ Μεταλλευτικοῦ Κώδικος, πλὴν ὅμως οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων κατοίκων ᾐτήσατο τὴν καταβολὴν ἐγγυήσεως, ἡ δὲ ἑταιρία ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρὰ τῇ Ἐπιθεωρήσει Μεταλλείων στοιχείων κατέθεσεν ἐγγύησιν διά τινα οἰκίας. (Ἀπόφασις 164)55 καὶ 165)55 Πρ. Ἐφετῶν Ἀθηνῶν). Ἐπιπροσθέτως ἡ ἑταιρία προέβη εἰς τὴν ἀγορὰν ἱκανοῦ ἀριθμοῦ οἰκιῶν ὡς τοῦτο προκύπτει ἐκ τῶν παρὰ τῇ Ἐπιθεωρήσεως Μεταλλείων κατατεθειμένων ἐγγράφων. 3) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 693)1955 διαταγῆς τῆς Ἐπιθεωρήσεως Μεταλλείων ἀπηγορεύθη ἡ ἐκτέλεσις ἐργασιῶν δυναμένων νὰ προξενήσωσι ζημίας ἐπὶ τῶν ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας οἰκοδομῶν. Οἰκοδομαὶ ὑποστᾶσαι σοβαρὰς ζημίας, ἔνιαι τῶν ὁποίων καὶ κατεδικάσθησαν, ἔχουν ἀγορασθῇ ἢ ἀπαλλοτριωθῆ ὑπὸ τῆς ἑταιρίας κατὰ τὸ μέγιστον μέρος. Ὡς πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1624)1955 ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ Ἐπιθεώρησις Μεταλλείων συνεμορφώθη πλήρως πρὸς ταύτην. Ὡς πρὸς τοῦτο προκύπτει ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 413)16.2. 56 ἐγγράφου της πρὸς ἡμᾶς. 4) Ἐπ’ αὐτοῦ παραπέμπομεν εἰς τὰς ἀνωτέρω παραγράφους. 5) Ὡς πρὸς τὰς μνημονευθείσας ἀποφάσεις εἰς τὸ εἰρημένον 33497)56 ἔγγραφόν σας αὗται ἀναφέρονται ὡς λύουσαι τὸ ζήτημα τῶν ὑπογείων ἐργασιῶν. Ὑπάρχουν καὶ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 7562)54 κὶ 7566)54 τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν ἐπὶ προσωρινῶν μέτρων, ἴσως καὶ ἕτεραι αἵτινες ἐνδέχεται νὰ μὴ ὑπεβλήθησαν ἡμῖν. 6) α) Τὰ ἐν τῇ παραγράφῳ ταύτῃ ἐκτιθέμενα ἀφορῶσιν εἰς πραγματικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ δεδομένα. β) Ὡς πρὸς τὸν ἐπὶ συμβάσει μηχανικὸν Μεταλλείων Ν. Σανῖκον. Αἱ περὶ τούτου πληροφορίαι τεθεῖσαι ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν διὰ προηγουμένης ἐρωτήσεως ὑμῶν ἐξητάσθησαν. Ἐκ τῆς ἐξετάσεως δὲ ταύτης προέκυψεν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ μηχανικὸς ἐκτελεῖ τὸ καθῆκον του ἀμερολήπτως καὶ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν καθηκόντων του. Τὸ ὅτι καλεῖται ὡς μάρτυς εἰς διαφόρους δίκας τοῦτο εἶναι ζήτημα τῶν ἁρμοδίων δικαστικῶν ἀρχῶν, αἵτινες καλοῦσι τοῦτον. Ὡς πρὸς τὰς δεδομένας νομικὰς ἑρμηνείας, καθ’ ὑμᾶς αὐθαιρέτους καὶ ἀποκρυπτούσας εὐνοίας πρὸς τὴν ἐπιχείρησιν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι δύνασθε νὰ λάβητε γνῶσιν τοῦ σχετικοῦ φακέλλου εἰς ὃν εἶναι κατατεθειμένα πάντα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα καὶ στοιχεῖα ὁπότε θὰ πεισθῆτε περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Πάντως τὸ ζήτημα τῶν λιγνιτωρυχείων Καλογρέζης– Ν. Ἡρακλείου καὶ Περιστερίου λύεται διὰ κατατεθέντος νομοσχεδίου κατατεθησομένου τοιούτου ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

Υ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8343) 24.11.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἁρμόδιον ὅπως παράσχῃ σχετικὰς πληροφορίας ἐπὶ τοῦ θέματος τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Δ)νσις Ἐθνικ. Κληροδοτημάτων), δεδομένου ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται ὀρφανοτροφεῖον διὰ τὴν σύστασιν τοῦ ὁποίου προωρίζετο τὸ Κληροδότημα Κατσακούλη, οὐδέποτε ἐλειτούργησε καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἀνέκυψε θέμα ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8332) 56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 21ης τρέχοντος ὑπ’ ἀριθ. 239 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ διατυπούμενα ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ χαλάζης κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Κορύμβου καὶ Μαυροκκλησίου περιοχῆς Διδυμοτείχου ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου. Εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδὲν αἴτημα διετυπώθη καθ’ ὃν χρόνον ἔλαβεν χώραν ἡ πτῶσις χαλάζης εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν, περὶ παροχῆς ἀμέσου περιθάλψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

γʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 8546 ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Σπηλιοπούλου περὶ τῆς λύσσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ζήτημα τῆς λύσσης ἀπησχόλησε τόσον τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, ὅσον καὶ τὸ τῆς Γεωργίας ἀπὸ ἐτῶν σοβαρώτατα καὶ καταβάλλομεν πᾶσαν προσπάθειαν ἐξαλείψεως τοῦ νοσήματος τούτου. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ περιπτώσεις λυσσοδήκτων καὶ θανάτων ἐκ λύσσης. Παραθέτομεν στατιστικὴν τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἐξ ἧς ἐμφαίνεται ὅτι οἱ θάνατοι ἐκ λύσσης ἠλαττώθησαν ἀρκούντως. Κατὰ τὸ ἔτος 1951 ὑπεβλήθησαν εἰς ἀντιλυσσικὴν θεραπείαν 3745 ἄτομα εἰς τὸ Λυσσιατρεῖον Ἀθηνῶν καὶ 7.007 ἀνὰ τὴν λοιπὴν Χώραν, θανόντες ἐκ λύσσης 13, ἤτοι θνητότης 0,12%. Τὸ ἔτος 1952, 3089 εἰς Λυσσιατρεῖον Ἀθηνῶν καὶ 6221 εἰς λοιπὴν Χώραν, θανόντες 11, ἤτοι θνητότης 0,118%. Τὸ ἔτος 1953, εἰς Λυσσιατρεῖον Ἀθηνῶν 3475 καὶ λοιπὴν Χώραν 5853, θανόντες 6, ἤτοι θνητότης 0,064%. Τὸ ἔτος 1955 εἰς Λυσσιατρεῖον Ἀθηνῶν 2287, λοιπὴν Χώραν 7980, θανόντες 3, ἤτοι θνητότης 0,034%. Διὰ τὸ ἔτος 1956 δὲν ἔχομεν εἰσέτι πλήρη τὰ στοιχεῖα. Οἱ μέχρι σήμερον θανόντες εἶναι 6 διὰ τὸν ἕνα τῶν ὁποίων ἀμφισβητεῖται ἐὰν πρόκειται περὶ λύσσης δύο δὲ δὲν ὑπεβλήθησαν εἰς θεραπείαν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων τεκμαίρεται ὅτι οὔτε ὁ ἀριθμὸς τῶν λυσσοδήκτων ηὐξήθη, ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν θανόντων ἠλαττώθη ἐπαισθητῶς, οὐδόλως δὲ εἶναι μεγαλύτερος τῶν διεθνῶν στατιστικῶν. Τὰ περὶ περιστατικῶν ὑπόπτων λύσσης ἐκ ποντικῶν εἰς τὴν νῆσον Γυάρον εἶναι τελείως ἀνυπόστατα. Πᾶς δὲ προσερχόμενος ἐκ τῶν κρατουμένων προσέρχεται ἄνευ τῆς ἡμετέρας γνώμης καὶ διὰ λόγους ψυχολογικούς. Ὡς καὶ ἐν ἀρχῇ ἐδηλώθη τὰ κατὰ τῶν φορέων τῆς λύσσης μέτρα εἶναι ἐντατικά. Συντόμως δὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας θὰ ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοθέτημα δι’ οὗ τὰ μέτρα θὰ ἐνταθῶσιν ἔτι περισσότερον καὶ ἐντατικώτερον. Δι’ ἐγκυκλίων ἡμῶν διαταγῶν καὶ ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἐσχάτως καθωρίσαμεν τὸν τρόπον τῆς θεραπείας τῶν λυσσοδήκτων προμηθευθέντες καὶ ἀντιλυσσικοὺς ὀρροὺς διὰ τὰ βαρέα δήγματα μὲ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Εἰς τὴν νῆσον Γυάρον γίνεται μυοκτονία. Ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κρουσμάτων λύσσης. Αὕτη εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως λύσσης, ἡ ἐξάλειψις τῆς ὁποίας ἀπησχόλησε καὶ ἀπασχολεῖ σοβαρώτατα τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7850) 7.11.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 191 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπαθῶν οἰκισμοῦ Σκλήθρου–Ἁγιᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὁριστικῆς στεγάσεως τῶν σεισμοπαθῶν Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἀνάμιξιν καὶ ἁρμοδιότητα ἔχει. Τὸ ἐν λόγῳ θέμα, κατόπιν σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως χειρίζεται ἀνέκαθεν ἡ ἐν Λαρίσῃ 1η Στρατιὰ (Α.Σ.Σ.Κ.Ε.) ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν κατὰ τόπους ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν (Γραφεῖον Νομομηχανικοῦ) τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7569) 56 ὑμετέρου ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 164 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Νάκη Αὐγερινοῦ σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τὰς κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους καὶ λοιπῶν θεομηνιῶν πληγείσας οἰκογενείας τῶν οἰκισμῶν Λευκοχωρίου, Περσένης, Καλαθᾶ καὶ Πόθου Νομοῦ Ἠλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν ἐν γένει πληγεισῶν οἰκογενειῶν ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Συνεπῶς εὐθὺς ὡς τεθῶσι στὴν διάθεσίν μας αἱ τεθεῖσαι ἤδη πιστώσεις κατὰ τὴν ἀνὰ Νομὸν κατανομὴν, θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Ἠλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν δημιουργουμένην ἀνθυγιεινὴν κατάστασιν ἐκ τοῦ Ἐργοστασίου Ἀεριόφωτος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον ἐπεσκέφθην καὶ προσωπικῶς. Ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἐσχημάτισα, οὐδόλως ἀπέχει ἀπὸ τὴν περιγραφομένην ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ. Πράγματι ἐκ τῆς κόνεως τῆς αἰθάλης καὶ τῶν ἄλλων σοβαρῶν ἐνοχλημάτων ἡ διαβίωσις τῶν περιοίκων κατέστη ἀφόρητος. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι δέον τὸ ζήτημα τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἐργοστασίου τούτου νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς πάντα ἁρμόδιον καὶ ἡμᾶς. Ζητήματα ὅμως τοιαύτης σοβαρότητος καὶ τῶν ὁποίων ἡ λύσις θ’ ἀπαιτήσῃ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων δὲν ἐπιλύονται εὐκόλως καὶ ἀμέσως. Πάντως, ἐν τῇ ἁρμοδιότητι ἡμῶν, δι’ ἐγγράφου μας καὶ πρὸς τὸ Ἐργοστάσιον καὶ πρὸς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Μηχανολογικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἐζητήσαμεν τὴν λῆψιν παντὸς μέτρου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀμβλύνῃ τὴν ἀνθυγιεινὴν ταύτην κατάστασιν. Τῶν ἡμετέρων ἐνεργειῶν ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΚΟΙΝ. ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Πρὸς Ἐργοστάσιον Ἀεριόφωτος Ἐνταῦθα Περὶ τῆς ἀνθυγιεινῆς καταστάσεως τῆς δημιουργουμένης πέριξ τοῦ Ἀεριόφωτος, ἔλαβον προσωπικῶς γνῶσιν δι’ ἐπιτοπίου μεταβάσεως. Πράγματι ἡ ζωὴ τῶν πέριξ οἰκούντων λόγῳ τῆς διασκορπιζομένης κόνεως ἐκ τῶν ἀνθράκων τῆς αἰθάλης καὶ τῆς ὀσμῆς εἶναι ἀφόρητος. Ἐλάβομεν γνῶσιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16956 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, προβάντες εἰς ἐπιθεώρησιν διὰ ὑγιεινολόγου ἰατροῦ καὶ Μηχανικοῦ τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας. Παρακαλοῦμεν ὅπως λάβητε ὅλα τὰ τεχνικὰ μέτρα ὥστε νὰ παύσῃ ἡ ἀνθυγιεινὴ αὕτη κατάστασις ἐκ τῆς ὁποίας οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι δὲν δοκιμάζονται οἱ περίοικοι. Παρακαλοῦμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς ἡμᾶς τὰς ὑμετέρας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8188) 6635) 20.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 6)6 ἐρωτήσεων 214 σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν καρκινοπαθῶν ἀσθενῶν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον «Ἅγιος Σάββας», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ Νοσοκομεῖον «Ἅγιος Σάββας» ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸν ὡργανωμένον Ἀντικαρκινικὸν Ἵδρυμα ἐν Ἑλλάδι καὶ κατὰ συνέπειαν αἱ διατιθέμεναι παρ’ αὐτοῦ κλῖναι πρὸς νοσηλείαν καρκινοπαθῶν ἀσθενῶν, εἶναι ἀληθῶς ἀνεπαρκεῖς καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου προκαλεῖται ἐπιβράνδυσις εἰς τὰς εἰσαγωγὰς ἀσθενῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως ταύτης καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀμβλύνσεως τῆς παρατηρουμένης στενότητος ἀντικαρκινικῶν κλινῶν, ἐμερίμνησε διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἀριθμοῦ τινὸς ἀσθενῶν εἰς Γενικὰ Νοσοκομεῖα, ἔνθα καὶ ὑποβάλλονται οὗτοι εἰς ἐπέμβασιν καὶ θεραπείαν, ὁσάκις ἡ κατάστασις τοῦ ἀσθενοῦς ἐπιτρέπει τοῦτο. Διὰ καταρτισθέντος Νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Θεαγένειον Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης μετατρέπεται εἰς Ἀντικαρκινικὸν Ἵδρυμα, προβλέπεται νὰ καλυφθῶσιν αἱ ἀνάγκαι τῆς Β. Ἑλλάδος. Ἐπίσης τὸ Ὑπουργεῖον μελετᾶ καὶ ἀντιμετωπίζει ἤδη ὡς προσεχῆ τὴν χρησιμοποίησιν τμήματος τοῦ Παναρκαδικοῦ Νοσοκομείου Τριπόλεως καὶ τῶν ἀκτινοθεραπευτικῶν του μηχανημάτων διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ καρκίνου. Τέλος ὑφίσταται πρόβλεψις δημιουργίας Ἀντικαρκινικοῦ Ἱδρύματος καὶ ἐν Πειραιεῖ. Διὰ τῆς λειτουργίας τῶν ἄνω Ἱδρυμάτων, πιστεύομεν ὅτι ἡ Χώρα ἡμῶν θὰ ἀποκτήσῃ ἐπάρκειαν κλινῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἐπαράτου ἀσθενείας τοῦ καρκίνου. Ἐπὶ πλέον δὲ πρὸς καλυτέραν ὀργάνωσιν καὶ ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος, τὸ Ὑπουργεῖον ἀπεφάσισεν τὴν σύστασιν ἰδίας ὑπηρεσίας ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν εἰδικοῦ καρκινολόγου ἰατροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΥΙʹ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8189)6636) 20.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 215 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀπ. Σχινᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν πληγέντων διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν αὐτοκινήτων σαγματοποιῶν — πεταλωτῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ λῆψις προστατευτικῶν μέτρων συνισταμένων εἰς τὴν παροχὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἐκ τῆς πλήρους ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου ὡς μεταφορικοῦ μέσου, πληγέντας ἁμαξοκαρραγωγεῖς, σαγματοποιοὺς καὶ πεταλωτὰς νομοθετικῆς μορφῆς κατ’ ἀρχήν, ἔχει ἀνάγκην πολλῆς μελέτης καὶ περισκέψεως, διότι τὸ παρεμβαλλόμενον αἴτημα τῶν ἀνωτέρω περὶ ἀποζημιώσεώς των θ’ ἀπαιτήσῃ σημαντικὴν δαπάνην, ἡ ἐξεύρεσις δὲ τῶν σχετικῶν πόρων καθίσταται δυσχερής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΥΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ἀρβανιτάκη, Μ. Στεφανίδη καὶ Π. Βαρδινογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 254 ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8347 καὶ ἀπὸ 24.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Βάσει τοῦ Ν. Δ. 3362 τῆς 31.8)8.9.55 (Α. 247) περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κλπ., ἀφορωσῶν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, προβλέπεται κατ’ ἀρχὴν ἡ ὑπογραφὴ ὑπὸ τῶν προσλαμβανομένων, ἐνώπιον τοῦ προϊσταμένου ἐργοδότου τοῦ τόπου τοῦ ἐκτελουμένου ἔργου, δηλώσεως νομιμοφροσύνης εἰς διπλοῦν τοῦ καθιερωμένου τύπου. Ἡμεῖς ἐξεδώσαμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 40) 1259) 20α 24.9. 56 διαταγήν, ἵνα μὴ αἰτῶνται τοιαῦται δηλώσεις παρὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν. (Ἐπισυνάπτεται ἀντίγραφον ταύτης). Πέραν ταύτης ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἁρμοδιότητα, ἀλλ’ εἶναι ἀντικείμενον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅπερ καὶ παρεκαλέσαμεν δι’ ἐγγράφου μας σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1956

Ἀριθ. Πρωτ. 40) 1259) 20α

ΣΗΜΑ

Διὰ τοῦ Ἀσυρμάτου τοῦ Ἀρχηγείου Ἀνωτέρας Δοικήσεως Χωροφυλακῆς

Δ)νσιν Ἀστυνομίας

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ

Παραγγέλλομεν ὅπως διὰ πρόσληψιν ἐργατῶν πρὸς ψεκασμὸν ἐλαιοδένδρων λόγω τοῦ ἐποχιακοῦ καὶ ὀλιγοχρονίου τῆς ἐργασίας ταύτης μὴ αἰτῶνται βεβαιώσεις νομιμοφροσύνης στόπ. Ἐκδώσατε σχετικὰς διαταγάς σας ὑφ’ ὑμᾶς ὑπηρεσίας,

ΣΤΟΠ.

Ἐντολῇ Ὑφυπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Γ. ΒΑΡΔΟΥΛΑΚΗΣ

Ταξίαρχος Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 650) 31.10.56 ἐγγράφου τοῦ Ἰδιαιτέρου Γραφείου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπ’ ἀριθ. 170 ἀπὸ 27.10.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου, ἐν σχέσει πρὸς τὸ διαταχθὲν παρὰ τῆς Ἀστυνομίας κλείσιμον κατὰ τὰς μεσημβρινὰς ὥρας τῆς 26ης Ὀκτωβρίου καὶ ἰχθυοπωλείων τῆς Κεντρικῆς Ἀγορᾶς, νὰ διαβιβάσωμεν προσηρτημένως ἀντίγραφον τῆς ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ὑπ’ ἀριθ. 85356 Φ71) 20, 71ο)ο) 4 ἀπὸ 3.11.56 ἀναφορᾶς τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Ἀθηνῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλάκου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7380 τῆς 20 τρέχοντος μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ κατατεθεῖσα ὑμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλάκου, περὶ ταχυδρομικῶν, τηλεγραφικῶν καὶ δασμολογικῶν ἀτελειῶν τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων καὶ μεταβιβάσεως εἰς τούτους τῆς δημοσίας ἰδιοκτησίας τοπικῆς σημασίας κατόπιν ψηφίσματος τῆς Τοπ. Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ἄνω ἀπετέλεσαν θέματα καὶ τοῦ Συνεδρίου τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἤδη τὰ πορίσματα τοῦ Συνεδρίου τούτου ἐξετάζονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7379 τῆς 20ῆς τρέχοντος μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, περὶ καταργήσεως τῶν ἐξ εἰδικῶν νόμων εἰσφορῶν ἢ δαπανῶν εἰς βάρος τῶν προϋπολογισμῶν τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως κατόπιν ψηφίσματος τῆς Τοπικῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ἄνω ἀπετέλεσαν θέματα καὶ τοῦ συνεδρίου τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἤδη τὰ πορίσματα τοῦ Συνεδρίου τούτου ἐξετάζονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7379 τῆς 20ης τρέχ. μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, περὶ καταργήσεως τῶν ἐξ εἰδικῶν νόμων εἰσφορῶν ἢ δαπανῶν εἰς βάρος τῶν προϋπολογισμῶν τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως κατόπιν ψηφίσματος τῆς Τοπικ. Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ἄνω ἀπετέλεσαν θέματα καὶ τοῦ συνεδρίου τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἤδη τὰ πορίσματα τοῦ Συνεδρίου τούτου ἐξετάζονται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἀπὸ 21.9.56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 65) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐρωτήσεως ταύτης παρεσχέθησαν ὑμῖν πληροφορίαι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Τ. Β. 16636) 31.10.56 ἡμετέρου ἐγγράφου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν, εἰς ἀπάντησιν ἑτέρας συναφοῦς ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 67) 25.9.56. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 37) 1.7.55 ἀπόφασις τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Βούλας «περὶ τακτοποιήσεως τῶν ὀφειλῶν τῶν μετόχων τῆς Ἑταιρίας Ἐκμεταλλεύσεως Κτήματος Βούλας» πρὸς τὴν ὁμώνυμον Κοινότητα διὰ τῆς προσφορᾶς οἰκοπέδων ἴσης ἀξίας πρὸς τὰς ὀφειλάς, ἠκυρώθη ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, διότι δὲν ὑπῆρχε ἀμφισβητουμένη διαφορὰ λόγῳ τοῦ ὅτι διὰ τοῦ καθορισμοῦ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημ. Ἔργων τῆς εἰσφορᾶς εἰς χρῆμα, ἡ ἀπαίτησις τῆς Κοινότητος ἦτο πλήρως ἐκκαθαρισμένη. Ἡ προσφυγὴ τῶν ἐνδιαφερομένων μετόχων τῆς Ἑταιρείας εἰς τὰ δικαστήρια, προῆλθεν ἐξ ἀμφισβητήσεως παρ’ αὐτῶν τῆς νομιμότητος τῆς εἰσφορᾶς. Αὕτη οὐδόλως εἶναι ἀπόρροια τοῦ μὴ ἐγκριθέντος συμβιβασμοῦ, ὅστις ἄλλως τε δι’ οὓς λόγους ἔχομεν ἐκθέσει, προσθέτως δέ, διότι δὲν συνέτρεχον αἱ προϋποθέσεις τῆς ἀμφισβητουμένης διαφορᾶς νόμῳ δὲν ἠδύνατο νὰ ἐγκριθῇ. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, δὲν προκύπτει ζήτημα συνεχίσεως ἢ μὴ δικαστικοῦ ἀγῶνος, καθόσον τοιοῦτος δὲν ὑπεδείχθη οὐδὲ ἐπεβλήθη εἰς τὴν κοινότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ἀπὸ 17.7.56 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐπιβολὴ ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς εἰσφορᾶς, λόγῳ ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου πόλεως, ἐθεσπίσθη τὸ πρῶτον διὰ τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ Ν. Δ)τος 3033)54, ὁρίζεται δὲ αὕτη ἴση πρὸς τὰ τριάκοντα τοῖς ἑκατὸν τῆς ἀξίας τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὸ ἐπεκτεινόμενον νέον σχέδιον οἰκοπέδων κατὰ τὸν χρόνον τῆς δημοσιεύσεως τοῦ περὶ ὑπαγωγῆς των εἰς τὸ σχέδιον πόλεως Β. Δ)τος. Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ προμνησθέντος Ν. Δ)τος διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς ὡς εἴρηται εἰσφορᾶς σκοπεῖται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ περιορισμὸς τῶν ἐν πολλοῖς παραγόντων ἀπαιτήσεων ἐνίων οἰκοπεδούχων πρὸς ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἀντιμετώπισις ὑπὸ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων τῶν ἐξαιρετικῶν δαπανῶν εἰς ἃς θὰ ὑποβληθοῦν οὗτοι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν εἰς τὸ τμῆμα εἰς ὃ γίνεται ἡ ἐπέκτασις τοῦ σχεδίου τῶν ἀπαραιτήτων ἔργων κοινῆς ὠφελείας. Διὰ τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. Δ)τος 3488)1955 ἀπηλλάγησαν τῆς εἰσφορᾶς οἰκόπεδα ἀξίας μέχρι 25.000 δραχμῶν. Διὰ τὰ τοιαῦτα ἀξίας ἄνω τῶν δραχ. 25.000 καὶ μέχρι 35.000 τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς ὡρίσθη εἰς 15% διὰ δὲ τὰ τοιαῦτα ἀξίας ἄνω τῶν δραχ. 35.000 εἰς 25%. Ἡ κατάργησις τῆς ὡς ἄνω εἰσφορᾶς συνδυάζεται πρὸς τὸ ὅλον οἰκονομικὸν πρόβλημα τῶν ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, τὸ ὁποῖον ἐξετάζεται καὶ ἐν ὄψει τῶν πορισμάτων τοῦ τελευταίου συνεδρίου τῶν ἐκπροσώπων τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Ζ) Ὁμοίως ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ κ. βουλευτοῦ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου κατατεθείσης ἐρωτήσεως περὶ τῶν ἄνευ ἐγγράφου διορισμοῦ προσληφθεισῶν ἀδελφῶν εἰς τὸ ἐνταῦθα δημοτικὸν Νοσοκομεῖον «ἡ Ἐλπὶς» πρὸ τοῦ Ν. 4548)30 «περὶ καταστάσεως τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων», γνωρίζομεν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐν λόγῳ περίπτωσις ἐρρυθμίζετο διὰ διατάξεως περιληφθείσης εἰς καταρτισθὲν συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον, πλὴν ὅμως, ἡ ὁλομέλεια τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατὰ τὴν συζήτησιν τούτου ἀπέκρουσε τὴν θεσπισθεῖσαν διάταξιν ὡς παραγνωρίζουσαν τὸ βασικὸν στοιχεῖον τῆς δημιουργίας ὑπαλληλικῆς σχέσεως, δηλαδὴ τὸν ἔγγραφον διορισμόν. Κατόπιν τούτου καθίσταται δυσχερὴς ἡ ρύθμισις τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἀποσταλεῖσαν δὲ ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7719 2.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἀπεστείλαμεν εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, σχέδιον Πράξεως «περὶ χορηγήσεως ἐπιδόματος ἀκριβείας εἰς τοὺς Δημοτικοὺς καὶ Κοινοτικοὺς συνταξιούχους» καὶ ἀναμένομεν τὴν ἔγκρισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀναγραφομένου ἀντικειμένου καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν, πρὸς τὸν Νομάρχην Θεσσαλονίκης δι’ ἀπευθυνομένου ὑπ’ ἀριθ. 78019)12.11.56 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν σχετικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὁ Νομάρχης Θεσσαλονίκης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 117642)6535 ἀπὸ 15.11.1956 ἀναφορᾶς του, τὸ Ταμεῖον Ὁδοποιΐας Νομοῦ Θεσσαλονίκης διέθεσε διὰ τὴν ἐν λόγῳ ὁδόν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐπαρχιακὴ ὁδὸς τὰς ἀκολούθους πιστώσεις κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος. α) Δραχ. 490.000 διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ἀσφαλτοστρωμένου τμήματος χλμ. 11+800–18+000 μετὰ τῆς κατασκευῆς ἐν αὐτῷ 2 χιλ)τρων ἀσφαλτοτάπητος. β) Δραχ. 1.000.000 διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ τμήματος χλμ. 18+000–34+000 καὶ ἀσφαλτόστρωσιν τοῦ τμήματος 34+000–54+000. Αἱ ἐκτελεσθεῖσαι ἐργασίαι εἰς τὸ τμῆμα 18+000–34+ 000 συνίστανται εἰς τὴν «ἐπούλωσιν» λάκκων δι’ ἀμμοχαλίκου εἰς λίαν περιωρισμένην ἔκτασιν. Τὸ τμῆμα τοῦτο κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε συντηρηθῆ στοιχειωδῶς χωρὶς νὰ γίνουν ἐπ’ αὐτοῦ μόνιμοι ἐργασίαι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἡ βατότης τοῦ τμήματος τούτου —οὗτινος ἡ ἀνακαίνισις προβλέπεται διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ὁδοποιΐας Νομοῦ Θεσσαλονίκης— εἶναι ἀρίστη, ὅπως καὶ τοῦ λοιποῦ τμήματος τῆς ὁδοῦ τοῦ κειμένου ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης. Συνεπῶς δὲν πρόκειται περὶ καταστροφῆς, ἔργου τινός, οὔτε ἔχει συντελεσθῆ παραλαβὴ κατεστραμμένου ἔργου εἰς τὸ τμῆμα 18+000–36+000 ἢ ἕτερον τμῆμα τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Λαγκαδᾶ–Σωχοῦ–Νιγρίτης. Ἐπὶ τούτοις παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ περιεχόμενον τῆς παρούσης εὐαρεστούμενοι, ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν πρὸς ἐνημέρωσίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου κ. βουλευτοῦ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7716) 2.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 181) τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ περὶ κομματισμοῦ τῶν Νομαρχῶν ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει διατυπούμεναι αἰτιάσεις εἶναι πάντα ἀόριστοι καὶ ἀβάσιμοι. Αἱ συνεδριάσεις τοῦ ἐν Τριπόλει προσφάτως συνελθόντος συνεδρίου τῶν Νομαρχῶν ἦσαν δημόσιαι καὶ οἱ πάντες γνωρίζουν ὅτι οὐδεμία ποτὲ ἐδόθη ἐντολὴ διὰ κομματικὴν ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως δρᾶσιν. Γενικώτερον αἱ ἐπὶ τοῦ θέματος ἀντιλήψεις καὶ ἀπόψεις ἡμῶν διετυπώθησαν κατὰ τὴν πρόσφατον ἐν τῇ Εἰδικῇ Ἐπιτροπῇ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος συζήτησιν τοῦ σχεδίου Νομοθ. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΑ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 154 τῆς 23 π. μ. ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ἀθ. Γκελεστάθη, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα ὅτι: α) Πράγματι, ὁ μισθὸς τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἤτοι τῶν ἀγροφυλάκων καὶ τῶν ἀρχιφυλάκων, κυμαίνεται σήμερον εἰς ἐπίπεδα πολὺ χαμηλά, μὴ δοθείσης εἰς τὰ ὄργανα ταῦτα οὐδεμιᾶς αὐξήσεως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954, πέραν 10%, ὅπερ ἐδόθη τὴν 1ην Ἀπριλίου 1955. Οὕτω ὁ μηνιαῖος μισθὸς τῶν ἀρχιφυλάκων ἀνέρχεται νῦν εἰς δραχμὰς 1045 μόνον, ὁ δὲ μηνιαῖος μισθὸς τῶν ἀγροφυλάκων κυμαίνεται μεταξὺ δραχμῶν 578 ἕως 935, ἀναλόγως τῆς Κοινότητος ἐν ᾗ ὑπηρετοῦν. Διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ μισθολογίου τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ὀργάνων, ἀνερχομένων εἰς 8.710 καθ’ ὅλην τὴν χώραν, ἀπαιτοῦνται σημαντικὰ χρηματικὰ ποσά, δὲν εἶναι δὲ ἀκριβὲς ὅτι ἔχουν ἐξευρεθῆ τὰ ἀπαιτούμενα χρηματικὰ ποσὰ διὰ τὴν ἐπὶ καλυτέρων βάσεων ὀργάνωσιν τῆς Ἀγροφυλακῆς. Πάντως, μελετῶμεν τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τοῦ μισθολογίου τῶν ἀγροφυλάκων καὶ τῶν ἀρχιφυλάκων καὶ θὰ πράξωμεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅ,τι εἶναι δυνατόν. β) Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἀντιμετωπίζει θέμα μονιμοποιήσεως τῶν ἀγροφυλάκων καὶ τῶν ἀρχιφυλάκων, οὔτε θέμα συνταξιοδοτήσεως τούτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μονιμοποίησιν, εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ ἐν λόγῳ ὄργανα προσλαμβάνονται ἐπὶ τριετεῖ ἢ πενταετεῖ θητείᾳ, ἀνανεουμένῃ ἑκάστοτε, ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπηρεσία των εἶναι εὐδόκιμος, καὶ εἶναι τοῦτο ἀρκετόν. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδότησιν, μελετᾶται ἡ ὑπαγωγὴ τῶν ὀργάνων τούτων εἰς τὸ Ι.Κ.Α., περὶ ἧς προβλέπει καὶ τὸ ἄρθρον 28 τοῦ ν. δ. 3030)1954, μελετᾶται δὲ ὡσαύτως ἡ συνταξιοδότησις τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ καὶ ἕνεκα ταύτης, καθὼς καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ποσοῦ τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀρωγῆς, τὴν ὁποίαν λαμβάνουν πάντα τὰ ὁπωσδήποτε ἐξερχόμενα τῆς ὑπηρεσίας ὄργανα Ἀγροφυλακῆς ὑπὸ τὰς ἐν τῷ νόμῳ προϋποθέσεις. γ) Δὲν ἀντιμετωπίζει ἐπίσης τὸ Ὑπουργεῖον θέμα περαιτέρω εἰδικῆς μεταχειρίσεως τῶν ἀρχιφυλάκων. Ἡ μονιμοποίησις ἑκατοντάδων τοιούτων ὀργάνων, καὶ ἡ πλήρης ἐξομοίωσίς των πρὸς τοὺς μονίμους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, δὲν εἶναι τὶ τὸ εὐχερές, ὡς δὲ ἀναφέρομεν ἀνωτέρω δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ἔχει ἐξευρεθῆ τὸ ποσὸν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν ἐπὶ εὐρυτέρων καὶ ἑδραιοτέρων βάσεων ὀργάνωσιν τῆς ἀγροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΒ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7405)56 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 134 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ διὰ τῆς παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 206 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2888)30.6.54 Ν. Διατάγματος «περὶ κυρώσεως τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος» καθοριζόμενα χρηματικὰ ὅρια, διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Δημάρχου ἢ Προέδρου Κοινότητος ἐκτέλεσιν ἔργου, προμηθείας ἢ ἐργασίας ἢ μεταφορᾶς, ἄνευ ἀποφάσεως τοῦ οἰκείου Συμβουλίου καὶ ἄνευ διαγωνισμοῦ (διὰ τοὺς Δήμους Ἀθηναίων, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης μέχρι 100.000 δραχμῶν, τοὺς λοιποὺς Δήμους μέχρι 50.000 δραχμῶν καὶ τὰς κοινότητας μέχρι 20.000 δραχμῶν, εἶναι ἐπαρκῆ διὰ τὴν εὐχερῆ ἐκτέλεσιν μικρῶν αὐτοτελῶν ἔργων προμηθειῶν κλπ. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, δὲν ἐνδείκνυται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ αὔξησις τῶν ἐν λόγῳ χρηματικῶν ὁρίων. Ἐξ ἄλλου, ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὡς ἄνω Κώδικος, δι’ οὗ καθωρίσθησαν τὰ χρηματικὰ ὅρια ἐκτελέσεως δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἔργων ἄνευ δημοπρασίας, μέχρι σήμερον, δὲν ἐπῆλθε σημαντικὴ αὔξησις τῶν τιμῶν ὑλικῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΓ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ κ. βουλευτοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7382)56 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 133 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν προέβη εἰς τὴν προμήθειαν μηχανημάτων ὁδοποιΐας, τὰ ὁποῖα συντόμως θὰ διατεθοῦν εἰς τὰς Νομαρχίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἔργων. Οὕτως οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες θὰ ἐκτελοῦν τὰ ἔργα αὐτῶν διὰ τῶν μηχανημάτων τούτων ὑπὸ εὐνοϊκοὺς οἰκονομικοὺς ὅρους καὶ δὲν θὰ παρίσταται πλέον ἀνάγκη ἐκμισθώσεως τούτων παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας. Ἐξ ἄλλου τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως μηχανημάτων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἔργων, ἔχει ἤδη ρυθμισθῆ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ ἀπὸ 7.11.1956 Νομοθετικοῦ Διατάγματος, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἤδη ὕψος τῶν καταβαλλομένων μισθωμάτων, διὰ τὰ ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων χρησιμοποιούμενα μηχανήματα τῆς Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας, ἁρμοδίως ρυθμίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, πρὸς ὃν κοινοποιεῖται τὸ παρὸν μετ’ ἀντιγράφου τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΔ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ κ. βουλευτοῦ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἡ ἀπὸ 19.10.1956 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν αἰτουμένην ὑπὸ τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Λαρίσης αὔξησιν τῶν αἱρετῶν μελῶν Νομαρχιακῶν Συμβουλίων καὶ μεταβίβασιν ἀποφασιστικῶν ἁρμοδιοτήτων εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον μελετᾷ τὰς ἐπενεκτέας τροποποιήσεις τῶν οἰκείων περὶ Νομαρχιακῶν Συμβουλίων διατάξεων τοῦ νόμου 3200)1955 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΕ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Χλουβεράκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ ἀριθ. 224 ἐρώτησιν τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι οἱ λόγοι ὧν ἕνεκα κατηργήθη τὸ ἐν Ἁγίῳ Νικολάῳ Κρήτης Παράρτημα Σχολῆς Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς ἐξετέθησαν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 23)96)15 ΙΒʹ ἀπὸ 19.11.56 πρὸς Ὑμᾶς ἔγγραφόν μου, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8005)6447 ἀπὸ 19.11.1956 ὑμετέρου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 201 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Διὰ τὴν εἰς τὰ οἰκήματα ἔνθα ἐστεγάζετο τὸ καταργηθὲν παράρτημα ἐγκατάστασιν στρατιωτικῆς μονάδος ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7888)6381)8.11.56 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 197 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα τῆς ὁμάδος τῶν κοινοτήτων Σιταγρῶν Μικροκάμπου, Μεγαλοκάμπου καὶ Πετρούσης εἶχον προταθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ παρόντος οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–56 ὡς νέον ἔργον. Λόγῳ ὅμως ἐλλείψεως ἐπαρκῶν πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου τούτου. Κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος 1957 ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων θὰ χρηματοδοτηθοῦν κατὰ προτεραιότητα τὰ ἤδη ἐν ἐκτελέσει εὑρισκόμενα ἔργα ἀκολούθως δὲ θὰ ἐξετασθοῦν αἱ προτάσεις διὰ τὴν κατασκευὴν νέων ἔργων. Ἡ σημασία καὶ ἡ σκοπιμότης τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἔργου εἶναι προφανῶς ὡς ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας σημασίας τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων τῆς περιοχῆς, ἡ ἐκτέλεσίς του ὅμως κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκονομικὸν ἔτος 1957 θὰ ἐξαρτηθῇ τόσον ἐκ τοῦ ὕψους τῶν πιστώσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1957, ὅσον καὶ ἐκ τῆς προτεραιότητος, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκτιμήσουν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ Νομάρχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1956 Ὁ Ὑπουργὸς Ναυτιλίας:

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Ἐπὶ ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 210)13.11.1956 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆ, περὶ τῶν λόγων τῆς προσωρινῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ κτιρίου τῆς Δημοσίας Σχολῆς Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ Κύμης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Ἡ ἐργολαβία διὰ τὸ ὡς ἄνω κτίριον συνεστήθη κατόπιν δημοσίου διαγωνισμοῦ διενεργηθέντος τὴν 13ην Νοεμβρίου 1955 ἐπὶ τῇ βάσει μελέτης δημοπρατήσεως ὕψους προϋπολογισμοῦ ἐκ δραχμῶν 1.250.000 καὶ ἐγκριθείσης τὴν 5.11.1955 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 50787)9766 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων. β) Ὁ διαγωνισμὸς προεκηρύχθη τὴν 22αν Ὀκτωβρίου 1955, ἤτοι 15 περίπου ἡμέρας πρὶν ἢ ἐγκριθῇ ἡ σχετικὴ μελέτη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων ἡ δὲ περὶ προκηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ ἀπόφασις ἐξεδόθη ἐσπευσμένως διὰ τὸν ἀνωτέρω λόγον ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ καὶ νῦν ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Γ. Βογιατζῆ. γ) Ἐξ ἄλλου ἡ περὶ ἐγκρίσεως τῆς μελέτης δημοπρασίας ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, ἡ καθορίσασα ὕψος προϋπολογισμοῦ ἐκ δραχμῶν 1.250.000, ἐξεδόθη πρὶν ἢ ἐλεγχθῇ ἡ στατικὴ μελέτη (μπετὸν ἀρμὲ) ἐγκριθεῖσα τὴν 27.12.55 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 59925)879 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων καὶ πρὶν ἐγκριθῇ ἐπίσης ἡ ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη ἐγκριθεῖσα τὴν 26 Νοεμβρίου 1955 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 55306)707 ἀποφάσεως τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Ὑπουργείου. δ) σημειοῦμεν ὅτι τόσον ἡ ἀρχιτεκτονικὴ ὅσον καὶ ἡ στατικὴ μελέτη ἐτροποποιήθησαν — κυρίως ἡ δευτέρα — ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων κατὰ τρόπον αὐξήσαντα κατὰ 25% τοὐλάχιστον τὸ κόστος τῆς κατασκευῆς τῶν κτιρίων, χωρὶς νὰ τροποποιηθῇ καὶ αὐξηθῇ ἀναλόγως καὶ προϋπολογισμὸς δαπάνης. ε) Ἀποτέλεσμα, τοὐτέστιν, τῆς ἐπιδειχθείσης σπουδῆς, εἶναι ὅτι ἡ δημοπράτησις ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει προϋπολογισμοῦ μὴ ἀνταποκρινομένου πρὸς τὸν πραγματικὸν ὄγκον τῶν ἐργασιῶν, αἵτινες θὰ ἐξετελοῦντο. στ) Κατὰ τὸν διαγωνισμὸν ἀνεκηρύχθη μειοδότης ὁ ἐργολάβος Κ. Παπουτσῆς ἀντὶ ποσοῦ δραχμῶν 884.035, ἤτοι μὲ ἔκπτωσιν δραχμῶν 365.965 ἐπὶ τοῦ ἐκ δραχμῶν 1.250.000 ἐγκεκριμένου προϋπολογισμοῦ. ζ) Ὁ ἐργολάβος, συμπληρώσας ἐργασίας ποσοῦ δραχμῶν 1.237.876,20 καλύπτοντος τὴν ἐκ συμβάσεως ἐργολαβίας καὶ τῆς νομοθεσίας περὶ ἐκτελέσεως ὑποχρεώσεών του, πρὸς ἐκτέλεσιν ἐπὶ πλέον ἔργων, διέκοψε πᾶσαν περαιτέρω ἐργασίαν, ἀπαιτῶν, διὰ τὴν ἀπομένουσαν ποσότητα ἔργου ἐκ δραχμῶν 300.000 περίπου, ἀναθεώρησιν τιμῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀπαλλαγήν του ἀπὸ τῆς παροχῆς ἡμῶν τοῦ κατὰ τὸν διαγωνισμὸν ἐπιτευχθέντος ποσοστοῦ ἐκπτώσεως. η) Συγκριτικὸς πίναξ διὰ τὴν μέχρι τοῦ ποσοῦ δραχμῶν 1.237.876,20 ὑπέρβασιν, διαβιβασθεὶς εἰς τὸ ἄνω Ὑπουργεῖον πρὸς ἔγκρισιν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57850)7303) 21.9.56 ἐγγράφου Υ.Ε.Ν., ἐνεκρίθη μόλις τὴν 12 Νοεμβρίου 1956 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 72325)11856 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων ληφθείσης εἰς Υ.Ε.Ν. τὴν 19ην Νοεμβρίου. θ) Ἐκτέλεσις τῶν ὑπολειπομένων ἐργασιῶν τοῦ κτιρίου τῆς Σχολῆς μὲ νέας τιμάς, εἶναι δυνατὴ μετ’ ἔγκρισιν τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ τῇ βάσει προφορικῶν διαβιβασθεισῶν, μόλις πρὸ ἡμερῶν ὁδηγιῶν αὐτοῦ, ἀνετέθη εἰς τὸν μετέχοντα τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 2 Α. Ν. 1864)1951, ἥτις ἐκτελεῖ τὰ ἔργα, Γενικὸν Διευθυντὴν Δημοσίων Ἔργων, κ. Κ. Ἀντωνόπουλον, ἡ ὑποβολὴ εἰσηγήσεως περὶ τοῦ προτιμητέου τρόπου συνεχίσεως καὶ ἀποπερατώσεως τῶν ἐργασιῶν. ι) Εὐθὺς ἅμα τῇ ὑποβολῇ ἡμῖν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς ἄνω Ἐπιτροπῆς, θὰ διαβιβάσωμεν ταύτην εἰς Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, πρὸς ἔγκρισιν, ἵνα μετὰ ταύτην δοθῇ ἐντολὴ ἀμέσου συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν. ια) Ὑπογραμμίζομεν ὅτι συμφώνως πρὸς ὑπολογισμὸν τοῦ ἐπιβλέποντος τὸ ἔργον Νομομηχανικοῦ Εὐβοίας ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὑπολοίπων ἐργασιῶν, θὰ διαρκέσῃ — ὑπὸ ὁμαλὰς καιρικὰς συνθήκας — 40 τοὐλάχιστον ἡμέρας καὶ οὐχὶ ἐλαχίστας ἡμέρας ὡς ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς διατείνεται. ιβ) Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους καὶ ἵνα μὴ ἐκ τῆς τοιαύτης καθυστερήσεως ὀφειλομένης ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς ἀνωτέρω λεπτομερῶς ἐκτεθέντας λόγους, ἀναβληθῇ ἐπὶ μακρὸν ἡ ἔναρξις λειτουργίας τῆς Σχολῆς, ἐπεδιώξαμεν καὶ ἐπετύχαμεν τὴν προσωρινὴν ἐγκατάστασιν ταύτης εἰς κτίριον τοῦ Ὀρφανοτροφείου τῆς Μητροπόλεως Καρυστίας, δαπανήσαντες ὑπὲρ τὰς 10.000 δραχμὰς διὰ τὴν πρόχειρον ἐπισκευὴν αὐτοῦ. Φρονοῦμεν, ἐν συμπεράσματι, ὅτι οὐδὲν τὸ δυνάμενον νομίμως νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ταχεῖαν ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου τῆς Σχολῆς παρημελήθη καὶ ὅτι ἡ ἀποφασισθεῖσα καὶ ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου πραγματοποιηθεῖσα προσωρινὴ ἐγκατάστασις, τῆς Σχολῆς, εἰς ἕτερον κτίριον ἦτο ἡ μόνη ἐπιβαλλομένη ἐκ τῶν πραγμάτων λύσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

X. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Α) Ἐπὶ ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Βρανοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8127) 6528 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι ἅπαντες οἱ Γενικοὶ Διευθυνταί, Διευθυνταὶ καὶ Προϊστάμενοι τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου εὑρίσκονται πάντοτε εἰς τὰς θέσεις των κατὰ τὰς ὥρας τῆς εἰσόδου τῶν δικηγόρων καὶ τοῦ κοινοῦ ὥστε νὰ παρέχωσι πᾶσαν πληροφορίαν ἀμέσως καὶ μετὰ προθυμίας. Οὐδέποτε κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπουργίας ἡμῶν μοὶ ἀνεφέρθη παράπονον τοιούτου εἴδους παρ’ οὐδενός. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τήρησιν τοῦ μέτρου τούτου παρὰ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων τοῦτο ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητος ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7889) 8.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ Νομοσχεδίου, κατατεθέντος ἤδη εἰς τὴν Βουλήν, ρυθμίζονται τὰ τῶν προαγωγῶν τῶν δικ. Ὑπογραμματέων Αʹ, ὥστε νὰ προάγωνται οἱ ἀρχαιότεροι ἐκ τῶν ἱκανωτέρων τοιούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 22.11.1955 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ἠλία Μπρεδήμα, ἧς ἀντίγραφον μοὶ διεβιβάσατε διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις, εὐθὺς ὡς περιῆλθον αὐτῇ αἱ πρῶται πληροφορίαι περὶ τῶν τραγικῶν, διὰ τὸν ἄμαχον πληθυσμόν, συνεπειῶν τῆς ἐναντίον τῆς Αἰγύπτου ἐπιθέσεως τοῦ Ἰσραήλ, τῆς Μ. Βρεταννίας καὶ τῆς Γαλλίας, ἔσπευσε νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὰ θύματα τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ πρὸς τοῦτο προῆλθεν εἰς τὰς κάτωθι ἀποφάσεις καὶ ἐνεργείας: 1) Ἔθεσε μέσῳ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐρυθρᾶς Ἡμισελήνου ἀφ’ ἑνὸς μὲν χρηματικὸν ποσὸν 3.000 δολλαρίων ἀφ’ ἑτέρου δὲ φάρμακα καὶ ὑγειονομικὸν ὑλικὸν Ἑλληνικῆς κατασκευῆς ἀξίας ἑτέρων 2.000 δολλαρίων. 2) Ἐνέκρινε τὴν διάθεσιν ὑπὸ τῆς ἐν Καΐρῳ Β. Πρεσβείας καὶ τῶν κατὰ τόπους Προξενικῶν ἡμῶν Ἀρχῶν ποσοῦ 2.000 λιρῶν Αἰγύπτου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν παντοίων ἐκτάκτων ἀναγκῶν προνοίας καὶ περιθάλψεως ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν ἐκ τῆς ἐν Αἰγύπτῳ πολυπληθοῦς ἑλληνικῆς παροικίας, ἰδίᾳ εἰς τὴν ζώνην τῶν ἐπιχειρήσεων. 3) Προῆλθεν εἰς σχετικὰς συνεννοήσεις μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ διὰ τὴν μερίμνῃ τούτου ναύλωσιν πλοίου πρὸς ἀποστολὴν εἰς Πόρτ Σάϊδ φορτίου τροφίμων καὶ ὑγειονομικοῦ ὑλικοῦ προοριζομένου τόσον διὰ τοὺς ὁμογενεῖς ὅσον καὶ διὰ τοὺς Αἰγυπτίους ἐνδεεῖς, θύματα τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἤδη δέ, διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἀποστολῆς ταύτης, ἀναμένεται ἡ συμπλήρωσις τῶν ἀναγκαίων συνεννοήσεων καὶ διατυπώσεων μετὰ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ τοῦ ἐν Πόρτ Σάϊδ ἀπεσταλμένου του. Τέλος ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω ὅτι, κατὰ πληροφορίας ἃς ἠδυνήθη νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκ Πὸρτ Σάϊδ, ἡ μετὰ τοῦ ὁποίου ἐπικοινωνία δὲν ἔχει εἰσέτι ἀποκατασταθῆ, τὸ ἐκεῖ Ἑλληνικὸν Προξενεῖον ἔχει ὀργανώσει λαϊκὰ συσσίτια τόσον εἰς Πὸρτ Σάϊδ ὅσον καὶ εἰς Πὸρτ Φουάτ, εἰς τὰ ὁποῖα συσσιτοῦνται 500 περίπου ἄτομα ἀδιακρίτως Ἕλληνες καὶ Αἰγύπτιοι ἀναξιοπαθοῦντες τῶν δύο αὐτῶν πόλεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 49 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

ΚΩΝ. Δ. ΤΣΑΤΣΟΣ

XII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σπαῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7181) 12.10.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν, ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 105 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σπαῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἤδη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 21426) 2.7.56 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου ἐξετέθη, αἱ ἐκδικαστικαὶ τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν τοῦ βάλτου Κωντακιῶν–Ἄρτης ἀποφάσεως τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Ἄρτης ὑπ’ ἀριθ. 652) 1954 (Πρωτόδικος) καὶ 655) 55 (ἀναθεωρητικὴ μετ’ οἴκοθεν ἐπάνοδον τῆς ἰδίας Ἐπιτροπῆς), συνεπείᾳ ἀθρόας ὑποβολῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αἰτήσεων περὶ ἀναπομπῆς των πρὸς ἀναθεώρησιν ἀνεπέμφθησαν εἰς τὴν ἰδίαν, ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴν πρὸς γενικὴν ἀναθεώρησιν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 12614) 2.4.56 ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ διὰ τοὺς ἐν ταύτῃ διαλαμβανομένους λόγους, ἐπὶ σκοπῷ δὲ διαγραφῆς τῶν παρανόμως, ἐκ πλάνης ἢ ἐκ λάθους ἐγγραφέντων ὡς κληρούχων καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐκ τῶν αὐτῶν αἰτιῶν παραλειφθέντων. Ὡς ἀναφέρει ἡ Δ)νσις Γεωργίας Νομοῦ Ἄρτης, ὁ Πρόεδρος τῆς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Ἄρτης ὥρισε δικάσιμον πρὸς ἐκδίκασιν τῆς ὑπ’ ὄψιν ὑποθέσεως τὴν 17ην προσεχοῦς Δεκεμβρίου, κοινοποιηθεισῶν τῶν σχετικῶν πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους προσκλήσεων. Ἡ βραδύτης τοῦ καθορισμοῦ δικασίμου πρὸς ἐπανασυζήτησιν τῆς ὑποθέσεως ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι οἱ σχετικοὶ φάκελλοι εὑρίσκοντο εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εἶχον ἀσκηθῆ παρά τινων τῶν ἐνδιαφερομένων αἰτήσεις ἀκυρώσεως τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Ἄρτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας κ. Λίνα Τσαλδάρη ἔχει τὸν λόγον.

§6ΛΙΝΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως θελήσῃ καὶ προταχθοῦν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 94 καὶ 95 ἐπερωτήσεις τῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Π. Τζαννετάκη αἱ ἀφορῶσαι τὸ Σισμανόγλειον Ἵδρυμα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως προταχθοῦν αἱ δύο αὐταὶ ἐπερωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ Σισμανόγλειον; Οἱ παραδεχόμενοι ὅπως προταχθοῦν, παρακαλοῦνται ὅπως ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν). Συνεπῶς ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ὅπως προταχθοῦν αἱ δύο αὐταὶ ἐπερωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ Σισμανόγλειον. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παράκλησιν ὅπως ἡ σημερινὴ συνεδρίασις εἶναι ἡ τελευταία διὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἐλαίου, διότι σήμερον εἶναι ἡ 4η συνεδρίασις διὰ τὸ ἔλαιον.

§8Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει αἴτησις ὅπως προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τοὺς βομβοπλήκτους.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγεῖται ὅμως ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τὸν καπνόν.

§10Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔστω, νὰ συζητηθῇ μετὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ καπνοῦ.

§11Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς ὑπὲρ τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τοὺς βομβοπλήκτους.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τοὺς βομβοπλήκτους;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς θὰ συζητηθοῦν κατὰ σειρὰν αἱ ἐπερωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι πρῶτον τὸ Σισμανόγλειον Ἵδρυμα, δεύτερον αἱ ἀφορῶσαι τὸν καπνὸν καὶ τρίτον αἱ ἀφορῶσαι τοὺς βομβοπλήκτους.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰς εἰσπράξεις, τοῦ Παναθηναϊκοῦ Σταδίου κατὰ τὰς ἐπιδείξεις τοῦ πρωταθλητοῦ Τζὶμ Λόντου καὶ ἐὰν αὗται περιῆλθον εἰς τὴν Πανελλήνιον Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν Κύπρον.

§15Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιαπάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐμπορευμάτων τῶν προοριζομένων διὰ τὸν λιμένα Θεσσαλονίκης. Ἀπουσιάζοντος τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ, ἡ ἐρώτησις αὕτη διαγράφεται. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰς οἰκονομικὰς διευκολύνσεις αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν εἰς τὴν Κλινικὴν Σμπαρούνη, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν.

§17Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ Μάρτιον 1955 τὸ Δελτίον τοῦ Ι.Σ.Α. ἀναγγέλλον τὴν σύστασιν τοῦ Γερολανείου Ἱδρύματος ἐζήτει νὰ ἀναγνωρισθῇ ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ἰατρικὸν Σῶμα ἡ εὐγνωμοσύνη διὰ τοῦτο. Εἰς τὸ ἑπόμενον Δελτίον ἔστειλα ἐπιστολὴν ζητῶν νὰ μᾶς γνωρισθῇ τὸ ἱδρυτικὸν συμβόλαιον δεδομένου ὅτι αἱ πληροφορίαι μου ἦσαν ἀντιθέτως περὶ ἀντικοινωνικῆς πράξεως λεοντείου ἑταιρίας ὑπὲρ τοῦ κ. Σμπαρούνη κ.λ.π. ἀντ’ αὐτοῦ ἀνεγράφη ἀπάντησις ὅτι: ........«οὔτε ἔλαβε, οὔτε ἐζήτησε, οὔτε θὰ ζητήσῃ οὔτε θὰ δεχθῇ ἐπιχορήγησιν ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον οὔτε ἄλλοθεν. Εἰς τοὺς ἰδίους του πόρους καὶ μόνον στηρίζεται διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν σκοπῶν του». Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς γνωρίσῃ τί οἰκονομικαὶ διευκολύνσεις ἐδόθησαν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν δηλῶν συγχρόνως ὅτι δι’ ἐμέ, τὸ ἐν λόγῳ ἵδρυμα μόνον ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου 1955 πρέπει νὰ ἐργάζεται ὁμαλῶς ἀφ’ ἧς ἰσχύει ὁ δημοσιευθεὶς ὀργανισμὸς διὰ

Β. Δ.

§18Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω πληροφορίας διὰ τόσον μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Διὰ διαταγῆς ὅμως τοῦ Ὑπ. Οἰκονομικῶν, τῆς 17ης Μαρτίου 1953, ἐκανονίσθη ὅπως τὰ πρὸς τὸ Δημόσιον χρέη τῆς Κλινικῆς Σμπαρούνη, νὰ ἐξοφληθοῦν εἰς τέσσαρας μηνιαίας δόσεις. Ἐὰν θέλετε περισσοτέρας πληροφορίας, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε σημείωμα διὰ νὰ ἐξακριβώσω.

§19Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀπάντησίς σας δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ διότι γνωρίζω, σεῖς εἰδικώτερον ἔχετε λόγον νὰ εἶσθε ἐνήμερος διὰ EMEL, UNRRA δάνεια νομισματικῆς κ.λ.π., πλὴν τῶν διευκολύνσεων καὶ χαριστικῶν διατάξεων καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι πιθανῶς ἡ ἐνέργειά μου κατὰ τὸ 1953 ἐβοήθησεν ὅπως τὸ ἵδρυμα εὕρῃ τὸν δρόμον του.

§20Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὰ δὲν ἀνάγονται μόνον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία ἔρευνα διὰ νὰ ἐξακριβώσωμεν ποῖα ποσὰ ἔλαβεν ἡ Κλινικὴ Σμπαρούνη.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεών του σχετικῶς μὲ τὸ καταργηθὲν ἐπίδομα ἐπιφυλακῆς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τὴν χορήγησιν ὑπερωριακοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

§22Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μετὰ 3 ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα, νὰ τὸν ἀπασχολήσω ἐπὶ ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἔθιξα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, χωρίς, δυστυχῶς, νὰ ληφθῇ καμμία μέριμνα. Πρόκειται περὶ τοῦ ἐπιδόματος τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Τὸ ἐπίδομα τοῦτο ἦτο κεκτημένον δικαίωμα ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τὸ 1950. Τὸ 1950 κατηργήθη, ἐγένετο προσφυγὴ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐκερδήθη ἡ προσφυγὴ καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξέδωκε εἰδικὸν νόμον καὶ κατήργησεν ὁριστικῶς τὸ ἐπίδομα τοῦτο διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας καθὼς καὶ διὰ τὴν Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν. Ἔκαμα τότε ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προσέξῃ τὸ θέμα καὶ ἤλπιζα ὅτι, ὅταν θὰ ἐλαμβάνετο μέριμνα χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς λοιποὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἰργάζοντο πέραν τοῦ 8ώρου, θὰ ἐλαμβάνετο μέριμνα καὶ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τόσα προσφέρουν διὰ τὴν τήρησιν τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας. Ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Ἐχορηγήθη μόλις πρὸ μηνὸς τὸ ἐπίδομα αὐτὸ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν τὸ εἶχον πάρει καὶ πάλιν δὲν ἐχορηγήθη εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι ἔλαβαν τὸ ἐπίδομα τοῦτο διότι ἐργάζονται πέραν τοῦ 8ώρου. Πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας δουλεύουν 16 ὧρες, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ περισσότερον, ὅταν αἱ ἀνάγκαι τὸ ἐπιβάλλουν. Ἀπετάθημεν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὁ ὁποῖος ἐγγράφως μᾶς ἐγνώρισεν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐκκρεμεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀποτέλεσμα δὲ ὅλων τῶν ἐκκλήσεών μας ἦτο νὰ περιορισθῇ ἡ δύναμις καὶ τῶν δύο Σωμάτων κατὰ 1200 χωροφύλακας καὶ 650 ἀστυφύλακας, μὲ πολὺ φυσικὴν συνέπειαν νὰ ἐργάζωνται οἱ ὑπάλληλοι τῶν Σωμάτων αὐτῶν πολὺ περισσότερον τώρα. Ἀλλὰ δὲν ἔφθασεν ἡ μέχρις ἐδῶ τακτικὴ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, εἰδικώτερον μερικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἔρχεται καὶ ἕτερον θέμα, τὸ θέμα τῆς κρατήσεως 20 δραχμῶν διὰ τὴν δῆθεν μεταφορὰν τῶν τροφίμων. Ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τοῦ 1946, διὰ νὰ βελτιωθῇ τὸ συσσίτιον τῶν χωροφυλάκων καὶ τῶν ἀστυφυλάκων, ἐπλήρωνον οὗτοι διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ὀνίων ἀπὸ τὴν κεντρικὴν ἀποθήκην δρχ. 20. Τὸ 1950 κατηργήθη τοῦτο. Καὶ ἔκτοτε, ἐπὶ μίαν 5ετίαν, κρατεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν 20 δρχ. ἀπὸ κάθε ὑπάλληλον τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, χωρὶς νὰ γίνεται καμμία μεταφορὰ τροφίμων. Ἐὰν τοῦτο τὸ ἔκανε οἱοσδήποτε πολίτης, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὄχι μόνον ποινικὰς εὐθύνας, ἀλλὰ καὶ ἀστικάς. Ζητοῦμεν λοιπόν, καὶ αὐτὸ τὸ εἰκοσάρικον. Διὰ τὸ θέμα τοῦτο ἠναγκάσθην νὰ καταφύγω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὁμολογῶ ὅτι εὗρον πλήρη κατανόησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ εἶπεν τι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμείνωμεν τὴν κατάθεσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Κάμω ἔκκλησιν διὰ τελευταίαν φορὰν νὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας διότι ἐὰν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι ἔχουν τὸ ὅπλον τῆς ἀπεργίας, δὲν ξέρω τί πρόκειται νὰ γίνῃ περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ σκληρότης τῶν Ὑπηρεσιῶν σας ἀπέναντι τῶν ἀφανῶν αὐτῶν ἡρώων.

§23Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γεννᾶται καμμία ἀμφιβολία ὅτι αἱ Ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας παρέχουν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας εἶναι κατ’ ἐξοχὴν συμπαθεῖς καὶ πολύτιμοι διὰ τὴν τάξιν καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Οἱ μισθοὶ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἔχουν ἀναπροσαρμοσθῆ μέχρι τοῦ 1950, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων, δι’ ἐπανειλημμένων αὐξήσεων αἱ ὁποῖαι ἀνῆλθον εἰς 400 ἑκατομμύρια περίπου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπερωριακὸν ἐπίδομα, διεπιστώθη, βάσει στατιστικῶν παρατηρήσεων, ὅτι ἐκ τῶν 60.000 Δημοσίων ὑπαλλήλων οἱ 52.000 λαμβάνουν προσθέτους ἀπολαβὰς ὑπὸ διαφόρους ὀνομασίας, ὡς ἐπίδομα στολῆς, ὑπερωριακῆς ἐργασίας, ἐξόδων κινήσεως κ.λ.π. τὰ ὁποῖα ποικίλουν ἀναλόγως τῆς εἰδικότητος τοῦ ὑπαλλήλου καὶ τὰ ὁποῖα φθάνουν πολλάκις μέχρις 90% τοῦ μισθοῦ. Πάντως αἱ πρόσθετοι ἀπολαυαὶ ἀνέρχονται εἰς 18% τοῦ μισθοῦ. Ὑπῆρξεν ὅμως καὶ μία κατηγορία ὑπαλλήλων, 7.500 περίπου, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξαίρεσιν δὲν ἐλάμβανον οὐδεμίαν πρόσθετον ἀπολαυήν. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς αὔξησιν γενικὴν τῶν μισθῶν, ἐνομίσαμεν ὅτι ἦτο μέτρον δικαιοσύνης καὶ ἴσης μεταχειρίσεως νὰ δώσωμεν καὶ εἰς αὐτοὺς ὑπερωριακὴν ἐργασίαν. Οἱ ἀστυνομικοὶ ὑπάλληλοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπέσουν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ὄχι διότι δὲν κάμουν ὑπερωρίαν, ἀλλὰ διότι λαμβάνουν προσθέτους ἀπολαυάς. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἐὰν πρέπει νὰ τύχουν μιᾶς εἰδικωτέρας μεταχειρίσεως. Τοῦτο εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον χρήζει ἐξετάσεως ἰδιαιτέρας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἴδω, χωρὶς καμμίαν συγκεκριμένην τοποθέτησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς τροφίμων ἐκ δραχμῶν 20, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἀντ’ αὐτῶν ἐδώσαμεν 12 δραχμὰς ἡμερησίως, δηλαδὴ 330 κατὰ μῆνα. Τότε ἐνεφανίσθη τὸ αἴτημα νὰ δώσωμεν καὶ ἄλλας 20 δραχμάς, παρ’ ὅλον ὅτι ἀντὶ τῶν 20 δίδομεν 330. Βεβαίως, εἶναι ἀνεπαρκεῖς οἱ μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραπονῆται ὁ φίλος συνάδελφος κ. Βρανόπουλος ὅτι κάμομεν κακὴν μεταχείρισιν τῶν ἀστυνομικῶν.

§24Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ, κύριε Ὑπουργέ, οὔτε τὰς καλάς σας διαθέσεις, οὔτε τὴν δυσχέρειαν πρὸ τῆς ὁποίας εὑρίσκεσθε. Ζητῶ ὅμως δικαιοσύνην. Διότι εἰς τὰ Ὑπουργεῖα ἐργάζονται πέραν τῶν 8 ὡρῶν καὶ τοὺς δίδεται ἐπίδομα. Ἀλλ’ οἱ ἀστυνομικοὶ δουλεύουν 16 ὧρες, κύριε Ὑπουργέ. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ παίρνουν τὸν μισθὸν ποὺ ἔπαιρναν πρὸ ἑνὸς ἔτους. Μᾶς εἴπατε διὰ τὶς 330 δραχμές. Ἀλλὰ τὶς 8 δραχμὲς τὶς ἐκάματε 11 καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ τρῶνε οἱ ἀστυφύλακες καὶ οἱ χωροφύλακες — δὲν κάμω μικροπολιτικήν, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ τὰ λέγω διότι πονῶ — πάντοτε ραδίκια μὲ δύο σαρδέλλες ἁλμυρές. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή.

§25Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐδήλωσα καὶ ἄλλοτε ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς τῆς Ἑλλάδος διατίθεται ἐν τῷ συνόλῳ του, πρὸς κάλυψιν δαπανῶν καὶ δὲν κάμνομεν ἀποθησαυρισμόν. Ἐκ τοῦ συνόλου δὲ τῶν δαπανῶν, τὰ 50% διατίθεται διὰ μισθολόγιον καὶ συντάξεις. Θὰ ἠμποροῦσεν ἴσως κανεὶς νὰ κατηγορήσῃ ὅτι κάμομεν ἱεραρχικῶς μεγαλυτέρας τοῦ δέοντος προσθέτους διαθέσεις εἰς μὴ παραγωγικὰς δαπάνας. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Κινούμεθα, λοιπόν, πάντοτε ἐν τῷ μέτρῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ κατηγορῆται ὅτι δὲν αὐξάνει τὰς δαπάνας εἰς τὸ ἀπίθανον. Ἡ προσπάθεια, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ μέριμνα καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ δυνηθῇ νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς ἀστυνομικούς.

§26Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Βρανοπούλου, ἐὰν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔδωσε ἐνώπιον τοῦ Σώματος, καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργάζονται ἐπὶ 16 καὶ 17 ὥρας καθ’ ἡμέραν. Καὶ αὐτὸ τὶ σημαίνει; Ὅτι ἐξοικονομοῦνται ἄνδρες οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκτελοῦν τὰ πέραν τοῦ κανονικοῦ ὀκταώρου καθήκοντα. Κατὰ συνέπειαν, δὲν νομίζετε ὅτι θὰ ἦτο σωστὸν νὰ δοθῇ ὑπὸ μορφὴν ὑπερωρίας εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας μία ἀμοιβή, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰς δαπάνας των τὰς στοιχειώδεις;

§27Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ θὰ ἦτο ὀρθὸν ἐὰν τὰ πράγματα εἶχον ἔτσι. Ἀλλ’ οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐργάζονται ὑπερωριακῶς εἰς ἐκτάκτους μόνον περιστάσεις, ὁσάκις συμβαίνουν ἔκτακτα γεγονότα. Ὁ κανονικὸς ρυθμός, ἡ τακτική των ἐργασία εἶναι τὸ ὀκτάωρον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δύναμιν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, σᾶς λέγω ὅτι ὁ περιορισμὸς ἔγινεν εἰς ἐλάχιστα ἐπίπεδα, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, νὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερος.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναγνωρίζομεν τὰς δυσκολίας ἐνώπιον τῶν ὁποίων εὑρίσκεσθε καὶ θὰ ἦτο, δι’ ἐμὲ εἰδικῶς, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ἦτο ὑπεύθυνος διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν ζητημάτων τῆς Χώρας, θὰ ἦτο, δι’ ἐμὲ εἰδικῶς, πράγματι δύσκολον νὰ διατυπώσω οἱανδήποτε μομφὴν εἰς βάρος ὑμῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη τῆς ὁποίας μετεῖχον δὲν κατώρθωσε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον πράγματι αἴτημα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἀναγκάζομαι ὅμως νὰ λάβω τὸν λόγον, διότι τὸ θέμα εἶναι παμμέγιστον. Καὶ ἀναγκάζομαι κυρίως νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ θεωρήσητε ὡς ἀπολύτως βέβαιον ὅτι εἰς εἰς ἣν περίπτωσιν θὰ κατωρθοῦτο ἡ κάποια ἰδιαιτέρα ἱκανοποίησις τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, δὲν θὰ ἐσημειοῦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φοβεῖσθε, δηλαδὴ ἡ ἀντίδρασις ἐκ μέρους τῶν ἄλλων δημοσίων λειτουργῶν, ζητούντων τὸ αὐτό. Ἢ καὶ ἂν ἐσημειοῦτο — καὶ δικαίως βέβαια καὶ οἱ ἄλλοι ζητοῦν —θὰ ὑπῆρχε μία ἀπάντησις ὅτι ἡ ὑπερωρία ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἐργάζεται εἰς τὸ γραφεῖον του εἶναι διαφόρου ποιότητος ἀπὸ τὴν ὑπερωρίαν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος στέκεται ὀρθὸς ἐπὶ ὥρας καὶ μάλιστα τὴν νύκτα καὶ ὅταν ἀκόμη βρέχῃ καὶ ὅταν χιονίζῃ καὶ ὅταν φυσᾷ ἄνεμος καὶ αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι εἶναι φοβεραὶ ἢ ὅταν εἶναι ζέστη ποὺ εἶναι χειρότερη ἀπὸ τὸ κρύο. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου, κ. Ὑπουργέ, ὅτι οἱ ἄνδρες καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας μόνον εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις ἐργάζονται πολλὰς ὥρας, 15 καὶ 16 ὥρας, ὡς εἶπεν ὁ κ. Βρανόπουλος, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὥρας, τῶν ὁποίων ἀριθμὸς εἶναι τοιοῦτος, ὥστε ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. ἠναγκάσθη ἐπίσης νὰ ἐξεγερθῇ, διότι ἐργάζονται τόσας ὥρας χωρὶς νὰ λαμβάνουν ὑπερωρίας. Δυστυχῶς, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι μόνον ἔκτακτοι αἱ ἀνάγκαι αὐταί, συμβαίνει νὰ εἶναι καθημεριναὶ λόγῳ τῆς ἐποχῆς, τῶν γεγονότων, διεθνῶν καὶ ἐσωτερικῶν. Ὑπάρχει συνάρτησις τῶν ἐσωτερικῶν καὶ τῶν διεθνῶν γεγονότων καὶ οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται καὶ ἐκτάκτως πέραν τῆς κανονικῆς ἐργασίας ἡ ὁποία προβλέπεται καὶ εἰς ἀντιστάθμισμα τῆς ὁποίας ἔχουν προβλεφθῆ οἱ μικροὶ μισθοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν θεσπισθῆ. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῶν κοινῶν τακτικῶν καὶ αἱ ἔκτακτοι περιστάσεις μετεβλήθησαν εἰς τακτικάς. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν καὶ ἐγὼ νὰ πράξητε πᾶν τὸ δυνατόν. Ἀναγνωρίζω ὅτι ἡ διάθεσις αὐτὴ εἶναι καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι συμπίπτει καὶ μὲ τὴν διάθεσιν ὁλοκλήρου τῆς τῆς Βουλῆς. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν ὅπως ἡ διάθεσις μεταβληθῇ εἰς θέλησιν πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος. Εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτον οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας νὰ τρώγουν καθ’ ὃν τρόπον λέγει ὁ κ. Βρανόπουλος, δηλαδὴ νὰ ὑποσιτίζωνται καὶ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρώσουν τὰ καθήκοντα, τὰ κρίσιμα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνατεθῆ εἰς αὐτοὺς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Αἱ διαπιστώσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐκ μέρους τοῦ κ. Βρανοπούλου εἶναι τραγικαί. Ὁ κ. Βρανόπουλος ὑπῆρξεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων εἰς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ γνωρίζει, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ξεύρομεν τὸ πῶς σιτίζονται καὶ ἔχομεν παρακολουθήσει καὶ ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν πῶς σιτίζονται οἱ χωροφύλακες. Εἰς τοὺς ἀστυνομικοὺς σταθμούς, οἱ χωροφύλακες ἢ – καὶ τὸ διαλεκτικὸν αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀποκλείσωμεν – θὰ κάνουν συναλλαγήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ τὸ ἀπεύχεται, ἢ εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων ζοῦν ὑπὸ ὅρους οἱ ὁποῖοι εἶναι δυσχερέστατοι. Ἡ ζωὴ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ἀνδρῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων εἰς τὰς Ἀθήνας, τὰς Πάτρας, τὴν Κέρκυραν καὶ τὸν Πειραιᾶ καὶ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς, εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι δυσχερεστάτη. Παρακαλῶ λοιπόν, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἐπιληφθῆτε τοῦ θέματος ὄχι ἁπλῶς μὲ πρόθεσιν, ἀλλὰ μὲ τὴν πρόθεσιν ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος.

§30Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ἐξακολουθήσουν νὰ ὑποσιτίζωνται οἱ ἀστυνομικοί, θὰ ἔχετε πολλοὺς ἀσθενεῖς καὶ θανάτους καὶ θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ προσλάβετε καὶ ἄλλους. Καὶ δι’ αὐτὸ τὸ καλλίτερον θὰ εἶναι νὰ δώσητε τὸ ἐπίδομα, δηλαδὴ τῆς ὑπερωρίας, ὅπως προτείνει ὁ κ. Βρανόπουλος.

§31Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐὰν πράγματι ἐργάζωνται τόσον πολύ, ὅπως ἤκουσα, τὸ καλλίτερον θὰ εἶναι νὰ αὐξήσητε τὸν ἀριθμὸν καὶ ὄχι νὰ δώσητε ὑπερωρίας.

§32Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν, καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσφέρουν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας εἶναι μεγάλαι. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐμειώθη ἡ δύναμις τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἀνέλαβον περισσότερα καθήκοντα ὁπότε τὸ αἴτημά των εἶναι δίκαιον καὶ πρέπει νὰ τύχῃ ἀμέσου ἐπιλύσεως.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν καταβολὴν ἐνοικίων ὑπὸ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Νέας Ραιδεστοῦ.

§34Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νομίζω, κ. Πρόεδρε, νὰ τονίσω τὴν σημασίαν καὶ τὴν ζωτικότητα τοῦ ζητήματος τῆς στέγης καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐρωτήσεως. Πρόκειται περὶ 15 οἰκογενειῶν τοῦ χωρίου Νέας Ραιδεστοῦ, αἱ ὁποῖαι ἔχουν λάβει οἰκόπεδα καὶ κτίσματα ἐπὶ Τουρκοκρατίας τὰ ὁποῖα κτίσματα ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἰδικά των καὶ ἀνήκουν κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Δημόσιον δὲν ἐπισκευάζονται ἀπὸ αὐτοὺς μὲ ἀποτέλεσμα πολλαὶ ἐξ αὐτῶν νὰ καταρρεύσουν. Ἀπὸ διετίας ἐζήτησαν ἀπὸ τὸ Κράτος νὰ ἐκτιμήσῃ τὰ κτίσματα αὐτὰ καὶ τὰ οἰκόπεδα καὶ νὰ ὁρίσῃ τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις ὥστε νὰ γίνουν κύριοι, νὰ τὰ μετασκευάσουν καὶ νὰ κτίσουν καὶ νέα. Τὸ Κράτος ἐξακολουθεῖ νὰ στέλνῃ ἐντάλματα ὥστε νὰ πληρώνουν ἐνοίκια. Νομίζομεν ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ λυθῇ καὶ νὰ ὁρισθῇ τὸ τίμημα τῶν κτισμάτων καὶ τῶν οἰκοπέδων ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ παύσουν νὰ κατοικοῦν εἰς ἑτοιμόρροπα κτίσματα.

§35Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος, τὸ ζήτημα δὲν ζημιώνει τὸ Κράτος. Ὅλοι ζητοῦν νὰ ὁρισθοῦν αἱ δόσεις νὰ τὰς ἐξοφλήσουν, νὰ γίνουν κύριοι, διὰ νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν ἐπισκευῆς τῶν κτισμάτων αὐτῶν. Τὸ Κράτος δὲν πρόκειται νὰ ζημιώσῃ, μᾶλλον πρόκειται νὰ κερδίσῃ καὶ παραλλήλως νὰ ἐξασφαλίσῃ μιὰ στέγη στοὺς κατοίκους αὐτούς. Καὶ εἶναι ἀκατανόητον, κ. Πρόεδρε, πῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν σπεύδει νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα αὐτῶν ἐφόσον δὲν ἔχει οὐδεμίαν οἰκονομικὴν ζημίαν τὸ Κράτος. Ἐπιθυμῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ ἐὰν ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν ὥστε οἱ κάτοικοι αὐτοὶ νὰ ἡσυχάσουν.

§36Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀντιμετωπίζει τὴν λύσιν τοῦ θέματος διὰ καταρτίσεως νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον λίαν προσεχῶς θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν καὶ τότε θὰ προβῶ εἰς διευκρινήσεις πρὸς λύσιν τοῦ ζητήματος.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον σχετικῶς μὲ τὴν προσαύξησιν ἡ ὁποία δέον νὰ παρέχηται εἰς τοὺς ὁπλίτας τοῦ Β. Ναυτικοῦ, Β. Ἀεροπορίας κ.λ.π.

§38Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σύμφωνα πρὸς τὸν συνταξιοδοτικὸν κώδικα, οἱ ἀνθυπασπισταὶ τῆς ξηρᾶς, οἱ συμπληρώσαντες 20 ἐτῶν συντάξιμον ὑπηρεσίαν δικαιοῦνται μιᾶς προσαυξήσεως 10% τῆς συντάξεώς των. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον παραδόξως ἀπέκλεισε τῆς προσαυξήσεως αὐτῆς τοὺς ὁμοιοβάθμους των τοῦ Β. Ναυτικοῦ καὶ τῆς Β. Ἀεροπορίας. Ἐπειδὴ αὐτὸ ἐδημιούργησε μίαν ἀδικίαν, δοθέντος ὅτι ὅπως ὅλοι θὰ γνωρίζετε, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πραγματικὰ παραμένουν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ σώματος, κατετέθη τὸ 1951 ἕνα σχέδιον νόμου διὰ νὰ ἀρθῇ αὐτὴ ἡ ἀδικία, τὸ ὁποῖον μάλιστα εἶχεν καὶ τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Παρεδέχετο ὅτι ὑπῆρχε μία πλήρης ἀδικία εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ τὸ σχέδιον αὐτὸ δὲν ἐπρόλαβε νὰ ψηφισθῇ λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ Βουλὴ ἐκείνη διελύθη πρόωρα. Ἔκτοτε οὐδεμία προσπάθεια κατεβλήθη πρὸς ἄρσιν τῆς ἀδικίας. Πρὸ τῆς καταστάσεως ταύτης, ὑπέβαλον σχετικὸν ἐρώτημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὰς προθέσεις των ὅσον ἀφορᾷ τὴν διόρθωσιν τῆς ἀδικίας αὐτῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μοῦ ἀπήντησεν τὴν 23ην Μαΐου ὅτι εἶναι σύμφωνον νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία αὐτὴ καὶ προσέθεσεν ὅτι συνετάγη σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἔκτοτε παρῆλθον ἀρκετοὶ μῆνες καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἁρμόδιον δὲν ἔκανε οὐδεμίαν προσπάθειαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψήφισιν τοῦ Οἰκονομικῶν τί προτίθεται νὰ πράξῃ διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀδικίας αὐτῆς; σχετικοῦ νόμου. Ἐρωτῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν

§39Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, κ. συνάδελφε, ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα. Εἰς καταρτισθὲν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶναι ἕτοιμον καὶ συντόμως θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν ἔχει περιληφθῇ διάταξις θεραπεύουσα τὴν ἀδικίαν.

§40Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Πότε θὰ γίνῃ αὐτό;

§41Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Πολὺ γρήγορα θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ σχετικὸν Ν. Δ.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς τῶν ὁποίων τὰ συντάξιμα ἔτη ἐμειώθησαν μετὰ τὸν Α.Ν. 1750.

§43Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὡρισμένοι ἐκπαιδευτικοὶ παρῃτήθησαν ἔχοντες ὑπ’ ὄψει των τοὺς κειμένους νόμους οἱ ὁποῖοι τοὺς χορηγοῦν καὶ τοὺς ἀναγνωρίζουν ὡρισμένα ἔτη συντάξεως. Μεταγενεστέρως ἦλθεν ὁ Α. Ν. 1850 διὰ τοῦ ὁποίου τὰ ἔτη αὐτὰ δὲν ὑπολογίζονται καὶ συνεπῶς εὑρέθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μετὰ τὴν ὑπαναχώρησιν ταύτην τοῦ Κράτους ἡ ὁποία ἐπιτραπήτω μοι νὰ εἴπω δὲν τιμᾷ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, μὲ ἠλαττωμένην σύνταξιν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ ἐπανέλθουν νὰ ὑπηρετήσουν διὰ νὰ συμπληρώσουν τὰ ἔτη τῆς συντάξεών των. Νομίζω ὅτι εἶναι τόσον δίκαιον καὶ ὀρθὸν ὥστε νὰ τὸ ἀποδεχθῆτε.

§44Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ ἀπηυθύναμεν σχετικὸν ἐρώτημα νὰ μᾶς εἴπῃ τί θὰ κάνῃ.

§45Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐὰν ἡ ἐρώτησις γίνεται πρὸς σᾶς, αὐτὸ ὀφείλεται ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας εἶναι σύμφωνον καὶ ἀναγνωρίζει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανέλθουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ὑπηρετήσουν διὰ νὰ συμπληρώσουν τὰ ἔτη τῆς συντάξεώς των. Ἐὰν συμφωνήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας σεῖς θὰ εἶστε σύμφωνος;

§46Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ἀφοῦ λάβωμεν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας, θὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἀπὸ σκοπιᾶς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ ἔλαιον. Ὁ κ. Ε. Βενιζέλος ἔχει τὸν λόγον.

§48Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καίτοι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἀπησχόλησε ἀρκετὸν τὴν Βουλὴν καὶ ἀνεπτύχθησαν ἀναλυτικῶς αἱ ἀπόψεις μας ἐν τούτοις νομίζω λόγῳ τῆς σοβαρότητός του ὅτι ἡ ἐπανάληψις δὲν βλάπτει. Ἡ ἐξέγερσις τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου, εἰς ὁλόκληρον τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον, δὲν εἶναι νέα. Ἤρχισεν ἀπὸ πέρυσι μὲ τὰς ἀκατανοήτους καὶ ἀλληλοσυγκρουομένας Κυβερνητικὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀπότομον ἄνοδον τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, νὰ δημιουργηθῇ ἀτμόσφαιρα μαύρης ἀγορᾶς, νὰ χάσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν ἔλεγχον διαθέσεως καὶ τιμῶν καὶ νὰ μὴ κερδίσουν οὔτε μίαν δραχμὴν οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον πωλήσει τὸ προϊόν των. Τὰ σφάλματα τοῦ παρελθόντος ἔτους δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ ἐφέτος καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προσέξῃ πολύ. Πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἡ ἐφετεινὴ παραγωγή, θὰ ὑπερβῇ κατὰ πολὺ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν σημαντικαὶ ποσότητες ἐλαίου, χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ κλονισμὸς τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. Νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἀκόμη, ποὺ δὲν θὰ ὑπῆρχε περίσσευμα πρὸς ἐξαγωγήν, θὰ ἔπρεπε αὕτη νὰ εἶναι ἐλευθέρα, καλυπτομένων τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἀντιστοίχου ποσότητος σπορελαίου τοῦ ἐξαγομένου ἐλαίου. Ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ν’ ἀπηγορεύετο ἡ κατανάλωσις σπορελαίου εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὥστε νὰ μὴ γίνεται νοθεία διὰ τῆς προσμίξεως σπορελαίου εἰς τὸ ἐλαιόλαδον καὶ νὰ δυσφημισθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ Ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἁπλῶς ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου. Πρέπει αὕτη νὰ γίνῃ ἀμέσως. Ὅπως εἶναι γνωστόν, εἰς ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς χώρας ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ εἶναι μεγάλη καὶ ὡς ἐκ τούτου διατρέχομεν τὸν κίνδυνον, ὅταν ἐπὶ τέλους θὰ ἀποφασίσωμεν νὰ ἐξαγάγωμεν ἔλαιον, νὰ μὴ εὑρίσκωμεν εὐκόλως ἀγοραστὰς ἢ νὰ μὴν ἐπιτυγχάνωμεν εὐνοϊκὰς τιμάς. Τὸ σπουδαιότερον ὅμως εἶναι, ὅτι ἐὰν καθυστερήσῃ τὸ μέτρον τῆς ἐλευθέρας ἐξαγωγῆς, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ οὐδὲν θὰ ὠφεληθῶσι, διότι λόγῳ τῶν ἀναγκῶν των θὰ ἔχωσι πωλήσει τὸ προϊόντων καὶ τὴν ὕψωσιν τῆς τιμῆς ἀντὶ νὰ τὴν ὠφεληθοῦν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ θὰ τὴν ὠφεληθοῦν οἱ λαδέμποροι. Ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου. Ἡ τιμὴ τῶν 20 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, τὴν ὁποίαν ὥρισε, μόλις καλύπτει τὰ ἔξοδα παραγωγῆς καὶ δὲν ἀφίνει λογικὰ περιθώρια κέρδους. Εἶναι ἀπαράδεκτον, τὸ ἐμπορικὸν καὶ μεταπρατικὸν κέρδος, τὸ κέρδος τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι προσφέρουν εἰς ὅλην τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐλαίου, δύο ἢ τρία τηλεφωνήματα, νὰ εἶναι μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ κέρδος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν καὶ ἀναλίσκουν τὴν ζωήν των διὰ νὰ τὸ παράγουν. Τιμὴν ἱκανοποιοῦσαν λογικὸν κέρδος ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν θεωρῶ τὴν τιμὴν τῶν 25 δραχ. ἢ τὸ ὀλιγώτερον τῶν 24 δραχμῶν. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον. Ἐφιστῶ μόνον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπανεξετάσῃ σοβαρώτερον τὸ θέμα καὶ ἐξαγγείλῃ ἀμέσως τὰς ἀποφάσεις της. Οἱαδήποτε καθυστερημένη κυβερνητικὴ ἀπόφασις, δὲν θὰ ἀφορᾷ τὰς χιλιάδας τῶν παραγωγῶν πρὸς τοὺς ὁποίους κυρίως πρέπει νὰ στρέφεται ἡ κρατικὴ μέριμνα, ἀλλὰ τοὺς ὀλίγους, τοὺς μετρημένους μεγαλεμπόρους εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ὁποίων θὰ ἔχῃ ἤδη συγκεντρωθῆ τὸ ἔλαιον. (Χειροκροτήματα).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον.

§50Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν εἰσέλθει εἰς τὸν Δεκέμβριον καὶ τὰ μέτρα διὰ τὸ ἔλαιον δὲν ἔχουν ἐξαγγελθῆ. Ἀπομένει ἐλάχιστον περιθώριον χρόνου καὶ πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα διὰ νὰ προστατευθοῦν τόσον οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ὅσον καὶ ἡ κατανάλωσις καὶ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ὅ,τι ἐγένετο πέρυσι. Πέραν τῶν ἄλλων λόγων φοβοῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέχεται ἀπὸ διστακτικότητα ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους δίδουν αἱ στατιστικαὶ ὑπηρεσίαι διὰ τὸ ὕψος τῆς ἐφετεινῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ἐν τούτοις καὶ ἐφ’ ὅσον κρατᾶ ἡ κυβερνητικὴ σιωπὴ διὰ τὰ μέτρα τόσον ἐπισπεύδεται ἡ καταστροφὴ τῶν μικρῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἐν γνώσει τους καὶ κάτω ἀπὸ ἀδήριτους ἀνάγκες παραδίδονται εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν. Δὲν ὑπάρχει προγραμματισμένη πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ὡς παρεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Ἀπόδειξις: Ἐπίκαιρα συζητοῦμεν εἰς τὴν κάθε ἐσοδείαν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν κραυγῶν τῶν παραγωγῶν. Λαμβάνονται κάθε φορὰν μερικὰ σπασμωδικὰ ἡμίμετρα. Καὶ εἰς τὴν ἑπομένην ἐσοδείαν ὀξύτερον ἐπανέρχεται τὸ πρόβλημα ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξὺ ἔχουν καταστραφῆ οἱ παραγωγοὶ καὶ ἔχει ληστευθῆ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα μὲ προγραμματισμὸν ὀρθὸν καὶ σωστὴ προοπτικὴ διὰ τὴν ἐπιτυχῆ ἐφαρμογήν του. Ἡ ὀρθὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου πρέπει νὰ βασίζεται, πρῶτον εἰς τὴν διατήρησιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς ἡ ὁποία ἀπορροφᾷ τὸ μέγιστον μέρος τῆς παραγωγῆς. Καὶ δεύτερον, εἰς τὴν προγραμματισμένην καὶ ὄχι εὐκαιριακὴν αὔξησιν ἐξαγωγῶν μὲ ταυτόχρονη ἐπιδίωξιν κατακτήσεως ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων ἀγορῶν. Οὕτω καὶ μὲ μικρὲς ποσότητες θὰ ἐπιτύχωμεν ὕψος ἐξαγωγῶν ὠφέλιμον. Ὑποστηρίζομεν σταθερὰ τὴν διατήρησιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς διότι εἶναι ἀκατανόητον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ μὴ τρώγῃ πρῶτα τὸ ἐκλεκτὸ καὶ ὑγιεινότατον λιπαρὸν τὸ ὁποῖον παράγεται εἰς τὴν χώραν μας καὶ νὰ τὸ ἀντικαθιστᾷ μὲ ὑποκατάστατα. Εἶναι ἀπαράδεκτη ἡ θέσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου νὰ προτείνῃ δηλαδὴ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς διὰ τὴν σταφίδα καὶ εἰς τὸ λάδι. Διότι τὸ λάδι εἶναι βασικὸν καὶ ἀπαράδεκτον στοιχεῖον τῆς λαϊκῆς διατροφῆς, καὶ ὅσες, ὕποπτες πάντα, ὑμνολογίες καὶ ἂν λέγωνται διὰ τὴν θρεπτικὴν ἀξίαν τοῦ σπορελαίου, εἶναι ἐπιστημονικὰ θεμελιωμένη ἡ μεγάλη θρεπτικὴ διαφορὰ μεταξὺ λαδιοῦ καὶ σπορελαίου. Βεβαιώνεται καὶ ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἐπιφανεῖς ἐπιστήμονας καὶ διαιτολόγους. Ἔτσι ὑπάρχει ἕνας ἀκόμη πρόσθετος λόγος διὰ τὴν διατήρησιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. Εἶναι τόσον χαμηλὸν τὸ ἐπίπεδον διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὥστε δὲν πρέπει νὰ παίξουμε μὲ τὴν ὑγείαν του καὶ τὴν ζωήν του διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ σκοπιμότης ἡ ἀναγομένη εἰς τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Καὶ κάτι ἄλλο: Ἐντὸς μιᾶς δεκαετίας, μόνον πέρυσι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦσαν ἀνώτερες καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς διεθνοῦς ἐλαιοπαραγωγῆς. Καὶ τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν χωρῶν ἀνέρχεται κατὰ τὴν ἐλαιουργικὴν εἰς 60.000 τόννους κατ’ ἄλλους δὲ φθάνει κατὰ καιροὺς τοὺς 100.000 τόννους. Ἑπομένως οἱ ἐξαγωγὲς λαδιοῦ μὲ τὰ ἀτράνταχτα αὐτὰ δεδομένα ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποτελέσουν τὸν καθοριστικὸν παράγοντα τῆς ἐλαϊκῆς μας πολιτικῆς. Καὶ κατ’ ἀκολουθίαν νὰ βγάλουμε ὅλο τὸ λάδι μας καὶ νὰ τὸ ἀντικαταστήσωμεν μὲ σπορέλαιον. Θὰ ἀποκλείσωμεν λοιπόν, τὰς ἐξαγωγάς; Κάθε ἄλλο. Θὰ τὰς ἐνισχύσωμεν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς θὰ τὰς προγραμματίσωμεν ὡς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν καὶ ἔκτασιν καὶ τὴν ποσότητα τὴν ὁποίαν θὰ ἠμπορῇ ν’ ἀπορροφήσῃ ἡ ἀγορὰ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ τὰ γεγονότα μὲ ὁδηγοῦν νὰ πιστεύω ὅτι ἡ ἐλαιοπαραγωγή μας ἔχει εὐρύτατα περιθώρια ἀμέσου καὶ ἀποδοτικῆς ἀναπτύξεως, κατὰ τρόπον ὥστε καὶ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ τὰς ηὐξημένας ἐξαγωγὰς νὰ ἠμπορῇ νὰ καλύψῃ, χωρὶς μάλιστα καμμία ἀνάγκη παρεμβάσεως σπορελαίων τὰ ὁποῖα καὶ ἐπικίνδυνα διὰ τὸ ἐθνικὸν προϊὸν εἶναι καὶ ἐπιβλαβῆ εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ καὶ ὕποπτη διὰ κερδοσκοπικὴν ἐκμετάλλευσιν διὰ νοθείας. Τὴν ἄμεσον αὐτὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς μας μὲ αὔξησιν τῆς ποσότητος καὶ βελτίωσιν τῆς ποιότητος, ἠμπορεῖ καὶ πρέπει νὰ τὴν ἐπιτύχωμεν μὲ τὴν ἔγκαιρον λῆψιν τῶν ἐπιστημονικῶς ἐνδεδειγμένων μέτρων διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐληᾶς. Παράδειγμα: Πλήρης καρποφορία εἰς τὴν Κέρκυραν ἀποδίδει 12 ἑκατομ. ὀκάδας. Ἐφέτος ἔχομεν καρποφορίαν 20% καὶ ἡ παραγωγὴ θὰ ἀνέλθῃ εἰς 6 ἑκατομμύρια ὀκάδας ἐλαίου ὀξύτητος 2–3 βαθμῶν τὸ πολύ. Ἰδού, λοιπόν, τὸ κλειδὶ τῆς ἐφαρμογῆς ὀρθῆς ἐλαϊκῆς πολιτικῆς. Καὶ ἡ ἐπιστήμη μᾶς ἐνισχύει δι’ αὐτὸ διαρκῶς μὲ νέα φάρμακα ὅπως τὸ «ROGOL». Χρειάζεται μόνον νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἡ περυσινὴ καθυστέρησις, διότι τότε πάλιν τοῦ χρόνου θὰ συζητοῦμεν διὰ σπορέλαια. Ἐφέτος καὶ πάλιν ἐπείγει ἡ ἀνάγκη τῆς ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος. Καὶ τὴν ὑστάτην αὐτὴν στιγμὴν χρειάζεται ταχύτης πρὶν τὰ νύχια τῶν κερδοσκόπων μπηχθοῦν βαθειὰ στὸ πετσὶ τῶν παραγωγῶν. Καὶ μέτρα ἄμεσα πρέπει νὰ εἶναι πρῶτον, τιμὴ ἀσφαλείας καθοριζομένη μὲ βάσιν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τὸ ὁποῖον ἡ μὲν Α. Τ.Ε. ἀνεβάζει σὲ 21.60, ἡ δὲ Ἐλαιουργικὴ μέχρι 24 δραχμῶν. Δεύτερον, συγκέντρωσις καὶ ἔγκαιρος ἐπαρκὴς χρηματοδότησις διὰ τὴν διεξαγωγὴν της. Καὶ ὄργανα: Συνεταιριστικὲς ὀργανώσεις. Τὸ τονίζω διότι ἤδη κυκλοφοροῦν ὕποπτοι ψίθυροι ὅτι τὴν διεκδικεῖ ἡ Α.Τ.Ε. Ἔτσι τὸ Κράτος θὰ κατέχῃ τὸ ἀναγκαῖον ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα δι’ ἔγκαιρον ἐπέμβασιν ἐναντίον ὑψωτικῶν τάσεων εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τοῦ 1951– 52. Καὶ τρίτον, ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ ὄχι μόνον ἐξευγενισμένων, ἀλλὰ καὶ φυσικῶν λαδιῶν. Βέβαια εἰς τὸ μέλλον μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος καὶ τὴν δραστηριοποίησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ἐλαιουργικῶν μας βιομηχανιῶν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ξεπεράσωμεν τὴν περίπτωσιν τῆς ἐξαγωγῆς φυσικῶν λαδιῶν εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὅπου ἀφοῦ ἐξευγενισθοῦν προσφέρονται ὡς Ἰταλικά. Ἀπαγόρευσιν τέλος τῆς εἰσαγωγῆς σπορελαίων τὰ ὁποῖα θέτουν μὲ τὸν ἐθισμὸν εἰς κίνδυνον ὅλην τὴν ἐλαιοπαραγωγήν μας. Πολὺ δὲ περισσότερον ἀφοῦ μὲ τὴν ἁλματώδη ἀνάπτυξιν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας θὰ αὐξηθῇ καὶ ἡ ποσότης τῶν ἐγχωρίων σπορελαίων, τῶν μόνον εἰς τὰ ὁποῖα κάμνομεν τὴν παραχώρησιν νὰ τὰ θεωρήσωμεν φίλους καὶ ἐνδεχομένως συμμάχους τοῦ λαδιοῦ.

§51Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ σπορελαίων δὲν καλύπτει κἂν τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας.

§52Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἔχομεν τόσην κατ’ ἔτος αὔξησιν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων διὰ βάμβακος, ὥστε ἔχομεν καὶ ταυτόχρονον αὔξησιν παραγομένου βαμβακελαίου.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τελειώνετε, κ. Πρίφτη, διότι τὸ 10λεπτο παρῆλθε ἀπὸ πολλοῦ.

§54Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Περαιτέρω θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ πειθαρχημένη, ἀποκλειστικὴ ἠλεγμένη ἀπὸ ὑπεύθυνον ὄργανον καὶ κεχωρισμένη διάθεσις τῶν ἐξ Ἀμερικανικῆς βοηθείας σπορελαίων, ὁσάκις αἱ ἀνάγκαι τῆς ἀγορᾶς τὸ ἀπαιτοῦν, καὶ ἡ τοιαύτη ρυθμιστικὴ παρέμβασις πάντα ἐν συναρτήσει μὲ τὰς ποσότητας τοῦ λαδιοῦ τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ἀποφέρει ἡ συγκέντρωσις. Ἡ κατάστασις ἔχει ἄμεσον ἀνάγκην ἀντιμετωπίσεως. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ταχύτατα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἀνακουφίσουν πραγματικῶς τοὺς παραγωγοὺς καὶ μάλιστα τοὺς μικροὺς τοὺς ὁποίους τοὺς πιέζουν πολλαπλαῖ ἀνάγκαι. Διαφορετικὰ καὶ αὐτοὶ ὁδηγοῦνται εἰς τὴν καταστροφὴν καὶ οἱ καταναλωταὶ εἰς τὴν στέρησιν τοῦ λαδιοῦ πρὸς ὄφελος μιᾶς χούφτας ἀναλγήτων κερδοσκόπων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ πρόεδρος εἶναι ἀναγκασμένος νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς. Ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις περιορισμοῦ τῆς συζητήσεως τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεως εἰς 10 λεπτὰ δι’ ἕκαστον ἀγορητήν. Πρέπει νὰ τηρηθῇ τοῦτο, διότι συνεχίζεται ἡ συζήτησις διὰ τετάρτην ἡμέραν σήμερον. Παρακαλῶ ἑπομένως τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅπως περιορίσουν τὸν χρόνον τῆς ἀγορεύσεώς των, διότι πρέπει νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§56Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον καὶ ὅ,τι ὑπολείπεται εἶναι νὰ καθορίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν πολιτικήν της ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν καὶ νὰ γνωστοποιήσῃ τὰς ἀποφάσεις της εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον. Ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως μία εἶναι ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἐνῷ τὸ ἔλαιον ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων παραγόντων τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, δυστυχῶς μέχρι σήμερον οὐδέποτε ἠκολουθήθη σταθερὰ πολιτικὴ ἔναντι τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Πάντοτε ἡ ἀκολουθηθεῖσα πολιτικὴ ὑπῆρξε πρόχειρος καὶ ἀκαθόριστος μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μένουν ἀνικανοποίητοι οἱ παραγωγοί. Ὅσοι γνωρίζομεν τοὺς κινδύνους καὶ τοὺς κόπους εἰς τοὺς ὁποίους ὑποβάλλονται διὰ νὰ παράγουν τὸ προϊὸν καὶ ὅσοι κατανοοῦμεν ποία ἡ σημασία τοῦ προϊόντος διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συνταχθῶμεν μὲ τὰς ἀπόψεις των. Δυστυχῶς τὸ Κράτος οὐδέποτε ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, παραλεῖψαν νὰ ὑποδείξῃ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τρόπους ἐπιστημονικῆς καλλιεργείας, ὅπως ἐπίσης οὐδέποτε ἠκολούθησε σταθερὰν πολιτικὴν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐπίσης οὐδεμία συστηματικὴ προσπάθεια ἔγινε διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. Ἐν μιᾷ λέξει οὐδέποτε τὸ Κράτος ἀντιμετώπισε τὸ ἔλαιον ὡς γεωργικὸν προϊόν, ἀλλ’ ὡς προϊὸν ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Ἐν τοσούτῳ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ οὐδένα νὰ μὴ γίνῃ παραδεκτὸν ὅτι ἀποτελεῖ ἀδικίαν νὰ ἐπωμίζωνται τὸ βάρος τῶν ἀναγκῶν τῶν ἄλλων τάξεων οἱ ἐλαιοπαραγωγοί. Ἡ ἀκολουθηθεῖσα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος πολιτικὴ δὲν ἦτο ἡ δέουσα. Ἐνῷ κατ’ ἀρχὰς ἐγίνετο λόγος περὶ πλεονασμάτων καὶ ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγή, εὐθὺς ἀμέσως ἐπῆλθεν ἡ ἐξαφάνισις καὶ ἡ ὑπερτίμησις τοῦ ἐλαίου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργηθῇ ὀδυνηρὰ κατάστασις, εἰς βάρος καὶ τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς καταναλώσεως. Ὅταν ἐσημειώθη ἡ ὑπερτίμησις ὅλα τὰ ἀποθέματα εὑρίσκοντο εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν μεγαλοπαραγωγῶν καὶ ἀπορῶ πῶς ἡ Κυβέρνησις, ἥτις ἦτο ἐν γνώσει τούτου, δὲν τοὺς ὑπεχρέωσε νὰ θέσουν τὰς εἰς χεῖρας των ποσότητας εἰς τὴν διάθεσιν τῆς καταναλώσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως νομίζω ὅτι προκειμένου νὰ ἀποφασισθῇ αὕτη, πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ πορίσματα τοῦ ἐλαιοκομικοῦ συνεδρίου, Χανίων Κρήτης, τὰ ὁποῖα συνίστανται εἰς τὰ ἑξῆς αἰτήματα: Πρῶτον, ἄμεσος ἔναρξις συγκεντρώσεως εἰς ἀπεριόριστον ποσότητα ἐλαιολάδου διὰ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 25 κατ’ ὀκᾶν ὀξύτητος 5 βαθμῶν, ὡς καὶ τὴν ἐπαρκῆ χρηματοδότησιν τοῦ ὀργάνου συγκεντρώσεως παρὰ τοῦ Κράτους. Ζητοῦν νὰ ἀφεθῇ ἀμέσως ἐλευθέρα καὶ ἀπεριόριστος ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου πρὸς ὅλας τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὴν ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς σπορελαίων εἰς τὴν χώραν, τὴν ἀναστολὴν διαθέσεως τῶν ὑπαρχόντων σπορελαίων δι’ ἕν ἑξάμηνον καὶ ὅταν ἐπιτραπῇ ἡ διάθεσις τούτων νὰ προστεθῇ ἐπὶ τῆς τιμῆς ἡ δασμολογικὴ ἐπιβάρυνσις, ἵνα οὕτω ἀποφευχθῇ ὁ ἀθέμιτος συναγωνισμὸς τοῦ ἐλαιολάδου. Τὴν πειθάρχησιν τῶν παραγομένων ἐν τῇ χώρᾳ σπορελαίων καὶ τῶν τυχὸν εὑρισκομένων ἐν ἀποθηκεύσει ἐξ εἰσαγωγῆς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ κυκλοφοροῦν εἰς μπιτόνια πρὸς ἔλεγχον καὶ ἀποφυγὴν εὐκόλου νοθείας ἐλαιολάδου. Τὴν κατάργησιν τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων τῶν ἐπιτρεπουσῶν τὴν πρόσμιξιν τοῦ σπορελαίου καὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Τὴν ἐλευθερίαν καὶ ἀπεριόριστον ἐξαγωγὴν πυρηνελαίων πρὸς ὅλας τὰς ἀγοράς, τὴν δασμολόγησιν παντὸς εἰσαγομένου λιπαροῦ σαπωνοποιΐας. Τὴν διὰ νόμου τοῦ Κράτους ρύθμισιν πάντων τῶν ζητημάτων τοῦ ἐλαίου, ὥστε νὰ θεσπισθῇ παγία κρατικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ τούτου προϊόντος καὶ ν’ ἀποφευχθῇ πᾶσα ἐκμετάλλευσις ἀπὸ οἱασδήποτε πλευρᾶς. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι τὸ 1951 ἔγινε συγκέντρωσις μὲ τιμὴν 11 δραχμῶν, ἐνῷ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἦτο 8 δραχμαί, καὶ ἑπομένως ὅτι ἡ σημερινὴ τιμὴ ἀσφαλείας πρέπει νὰ θεωρῆται ἱκανοποιητική. Πρέπει ὅμως νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τότε δὲν εἶχε ζήτησιν τὸ ἐλαιόλαδον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πρέπει ἐπίσης νὰ ὑπολογισθοῦν τὰ ἔξοδα παραγωγῆς, τὰ ὁποῖα τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς λιπασμάτων καὶ τὰ ἡμερομίσθια ὑπερεδιπλασιάσθησαν ἔκτοτε, καὶ συνεπῶς ἡ τιμὴ τῶν 20 δραχμῶν δὲν καλύπτει τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα τῆς προσμίξεως εἶναι σοβαρώτατον καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ αἴτημα τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς προσμίξεως διότι ὁσαδήποτε καὶ οἱαδήποτε μέτρα καὶ ἂν ληφθοῦν, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ ἡ νοθεία. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιτρέπωμεν τὴν ἐπίσημον νοθείαν εἰς τὸ ἁγνὸν ἔλαιον.

§57Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι πρέπει νὰ πωλῆται χωριστὰ τὸ σπορέλαιον σὲ μπιτόνια, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τοῦτο: Ἐὰν ἐλέγατε τὸ ἀντίθετον, δηλαδὴ τὸ λάδι νὰ πωλῆται εἰς μπιτόνια καὶ τὸ σπορέλαιον χῦμα τότε ἡ παρατήρησίς σας θὰ εἶχε κάποιο νόημα.

§58Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν, κ. Ὑπουργέ, νὰ βάλωμε σὲ μπιτόνια ἑκατοντάδες χιλιάδες τόννων. Δὲν θὰ θέσωμεν ὑπὸ περιορισμὸν τὸ κύριον προϊόν.

§59Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος ζητεῖ ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ ὄχι μόνον ραφιναρισμένου ἀλλὰ καὶ κοινοῦ ἐλαίου καὶ ὅπως δοθῇ τιμὴ ἀσφαλείας τοιαύτη ὥστε νὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ παραγωγοί. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν ὅτι θὰ ἐξεύρῃ κάποιο σημεῖον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἐπέλθῃ ἰσορρόπησις τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ προϊόντων γεωργικῆς καταναλώσεως. Ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τοῦτο μόνον θὰ γίνῃ ὅταν ἡ Κυβέρνησις πλήξῃ τοὺς μεσάζοντας, οἱ ὁποῖοι αἰσχροκερδοῦν εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς καταναλώσεως. (Χειροκροτήματα). Ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος τοῦ Συνεδρίου, ἐν τέλει, ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν καὶ τὴν κατανόησιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπογραμμίζω τὰς συνεπείας ποὺ θὰ προκύψουν εἰς τὸν τόπον μας, ἐὰν ἡ φωνὴ τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου δὲν ἀκουσθῇ καὶ ἐὰν τὰ αἰτήματά του ἀγνοηθοῦν ἢ παραγνωρισθοῦν. Ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος, ὅστις παλαίει μὲ τόσους ἐχθρούς, εἶναι ἀποφασισμένος νὰ παλαίσῃ καὶ μὲ τὴν διαπραττομένην εἰς βάρος του ἀδικίαν. (Χειροκροτήματα).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§61Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἓν ἐκ τῶν βασικωτέρων ἐθνικῶν προϊόντων εἶναι τὸ ἔλαιον καὶ αἱ βρώσιμοι ἐλαῖαι ποὺ ἀποτελοῦν τὴν μοναδικήν, ἴσως, λιπαρὰν τροφὴν τοῦ Ἕλληνος ἐργαζομένου καὶ τὸ ὑποπροϊὸν τὸ πυρηνέλαιον. Δυστυχῶς οὐδεμία μέχρι σήμερον Κυβέρνησις ἔλαβε προστατευτικὰ μέτρα πρὸς ὄφελος τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ διὰ νὰ ἐπιδοθῇ οὗτος εἰς τὴν ἐντατικὴν καλλιέργειαν, ἐπέκτασιν τῶν φυτειῶν, καὶ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, καὶ ἀποκτήσωμεν οὕτω μόνιμον, σταθερὰν καὶ αὔξουσαν πηγὴν συναλλάγματος ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐπιβάλλεται ὅθεν ὅπως καθορισθῇ παγία πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου ὑφ’ ὅλων τῶν κομμάτων. Ἀναμφισβήτητον γεγονὸς εἶναι ὅτι, ἐξήλθομεν μεταπολεμικῶς μὲ ἐξηρθρωμένην οἰκονομίαν καὶ εὔλογα τὰ παράπονα ὅλων τῶν τάξεων, ἀλλὰ προκειμένου νὰ χαραχθῇ πολιτικὴ ἀφορῶσα τὰ ἐθνικὰ προϊόντα ἡ συζήτησις δέον νὰ εἶναι ἄκρως ἀντικειμενικὴ καὶ καλόπιστος, χάριν τοῦ γοήτρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, καὶ δέον νὰ ἀναγνωρίζωμεν τὰ σφάλματά μας εὐθέως, καὶ νὰ τὰ διορθώνωμεν καὶ ὄχι ἡ μὲν Κυβέρνησις νὰ ὁμιλῇ ὅτι ἡ πολιτική της ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη καὶ σωστική, ἡ δὲ ἀντιπολίτευσις νὰ προβαίνῃ εἰς ἀκράτους αἰτιάσεις, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐκτρέφομεν καὶ τροφοδοτοῦμεν τὰς ἀκρότητας τῆς Δεξιᾶς καὶ τῆς Ἀριστερᾶς καὶ εἰς βάρος τοῦ κοινοβουλευτικοῦ μας καθεστῶτος.

§62Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, κατεδικάσατε ὅλας τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, ἐνῷ σεῖς θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζετε ὅτι κατὰ τὸ 1951 ἡ Κυβέρνησις Βενιζέλου προέβη εἰς τὴν συγκέντρωσιν 30.000 τόννων, ὅπερ ἀποτελεῖ κλασσικὴν περίπτωσιν προστασίας τοῦ προϊόντος.

§63Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, προτρέχετε καὶ νὰ ἐλέγχετε, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ περιμένετε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν ὁμιλίαν μου. Πρόκειται ἐν συνεχείᾳ θὰ θίξω τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου σχετικῶς μὲ τὴν σύγκρισιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατὰ τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν του, ἀναφορικῶς μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ συγκεντρώσεως τοῦ ἔτους 1951–52 καὶ τῆς σημερινῆς, ἥτις ἐξηγγέλθη προσφάτως παρὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§64Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὁ πρόλογός σας ἐν τούτοις, δικαιώνει τὴν παρέμβασιν τοῦ κ. Κρασαδάκη.

§65Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐπιθυμῶ νὰ λύσω τὴν διαφορὰν τῶν δύο συναδέλφων. Δὲν ἐπέτυχε πολλὰ ἡ τότε Κυβέρνησις, διότι ἐὰν ἔγινε συγκέντρωσις ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τότε εὑρισκόμεθα πρὸ πρωτοφανοῦς παραγωγῆς 180.000 τόννων, ἔναντι 82.000 τόννων περυσινῆς καὶ μάλιστα δακοπλήκτου. Ὁ συνάδελφος κ. Μπακλατζῆς ἀνέφερε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τὸ 1950 ἦτο 8–9 δραχμαί. Τὸ γεγονὸς ὅτι σήμερον εἶναι 21 πιστοποιεῖ ὅτι οἱ παραγωγοὶ ἀπολαμβάνουν ὑπερδιπλασίαν τιμήν.

§66Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ προσπάθεια κάθε Κυβερνήσεως πρέπει νὰ εἶναι διττή. Αὔξησις τῆς παραγωγῆς καὶ ἀποδόσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ προστασία τοῦ ἐλαιολάδου ἀφ’ ἑτέρου. Αὔξησις παραγωγῆς καὶ ἀποδόσεως. Καίτοι ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς ηὐξήθη κατὰ 50% ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν περίοδον ἐν τούτοις τὸ γεωργικὸν ἀτομικὸν εἰσόδημα παρέμεινε στάσιμον τὴν δὲ διαφορὰν ἐκαρπώθη ὁ τοκογλύφος καὶ ὁ κερδοσκόπος ἔμπορος. Διὰ νὰ αὐξήσωμεν ἔτι περισσότερον τὴν παραγωγὴν καὶ ἀπόδοσιν ποῖα μέτρα πρέπει νὰ ληφθοῦν; Πρῶτον. Ἐπαρκὴς πιστοδότησις ἐκ τῶν ἐπενδύσεων ἄνευ περιορισμοῦ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μικρῶν καὶ μεγάλων ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων. Ὅπου ἐγένοντο τοιαῦτα καὶ ἀρδεύονται ἐλαιῶνες ἡ ἀπόδοσις τοὐλάχιστον ἐδιπλασιάσθη ὁπότε καὶ μικροτέρα τιμὴ τοῦ προϊόντος ἱκανοποιεῖ ἐπαρκῶς τὸν παραγωγόν. Δεύτερον. Ἐπιβάλλεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις ὅλων τῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων διὰ τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ὅτι ἀπαλλοτριωθεῖσα Μοναστηριακὴ ἔκτασις ὑπὲρ τῶν Ἐφεδρικῶν Ταμείων καὶ διανεμηθεῖσα εἰς ἐφέδρους καλλιεργητὰς εἰς τὴν περιφέρειαν «Παλαιόκαστρον» τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας Σητείας ἀποδίδει σήμερον 150 χιλ. ὀκάδας σταφίδος Σουλτανίνας, 150 χιλ. ὀκάδας ἐλαίου καὶ μεγάλην ποσότητα δημητριακῶν. Αἱ Μοναὶ κρατοῦν σήμερον τὰ καλύτερα καὶ ἀποδοτικώτερα κτήματα ἀνεκμετάλλευτα. Ἄνευ ἀναβολῆς ἡ Κυβέρνησις δέον νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ τὴν διανομὴν τῶν κτημάτων εἰς τοὺς καλλιεργητάς. Τρίτον. Λιπάσματα καὶ γεωργικὰ ἐφόδια εὐθηνά. Τέταρτον. Ἐπαρκὴς πιστοδότησις τῆς Ἀγροτραπέζης διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν ἀληθῆ προορισμόν της καὶ οὐχὶ ἡ γλίσχρα μέχρι σήμερον παρεχομένη τοιαύτη — κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Νομισματικῆς — ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τεθοῦν εἰς διάθεσιν τῆς ΑΤΕ ὅλα τὰ κεφάλαια τῶν Νομικῶν Προσώπων ἅτινα ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 1350 ἑκατ. δραχμῶν χάριν τῆς παραγωγῆς καὶ ἐκτὸς βεβαίως τῆς συνήθους χρηματοδοτήσεως, διὰ νὰ δίδωνται δάνεια βραχυπρόθεσμα εἰς ἐποχὰς ἀνεσοδείας, καὶ συμφορήσεων συγκομιδῆς, διὰ νὰ λείψῃ καὶ τερματίσῃ ἐπὶ τέλους τὴν δρᾶσιν του τόσον ὁ τοκογλύφος δανειστὴς ὅσον καὶ ὁ κερδοσκόπος ἀγοραστὴς γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἐκμεταλλευτὴς τῶν παραγωγῶν. Πέμπτον. Ἀπομάκρυνσις τῶν πολλῶν μεσαζόντων μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως οἵτινες καὶ ἐπιβαρύνουν ὑπερμέτρως τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἰς βάρος ἀμφοτέρων. Ἀνέφερα κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ΑΤΕ ὅτι ἐνῷ εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἡ πρώϊμη τομάτα ἐπωλεῖτο παρὰ τοῦ παραγωγοῦ πρὸς 2– 2½ δραχ. ἡ ὀκᾶ, ὁ καταναλωτὴς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ἐπλήρωνε 15–17 δρχ. τὴν ὀκᾶ τὴν αὐτὴν ἐποχήν. Ἑπομένως πρέπει νὰ ληφθοῦν σύντονα μέτρα διὰ νὰ λείψῃ ἡ μάστιξ αὐτὴ τῶν μεσαζόντων.

§67Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Πράγματι ὑφίσταται θέμα μεσαζόντων. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τοῦτο θὰ λυθῇ διὰ τῆς δημιουργίας τῶν κεντρικῶν ἀγορῶν. Παραλλήλως ὅμως πρὸς τὰς κεντρικὰς ἀγορὰς θὰ συντελέσουν εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος τούτου καὶ λαϊκαὶ ἀγοραί, ὅπου θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα οἱ παραγωγοὶ νὰ προσκομίζουν ἀπ’ εὐθείας τὰ προϊόντα των. Ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐπιλυθῇ τὸ θέμα τῶν μεσαζόντων ὁπωσδήποτε διὰ τῶν κεντρικῶν ἀγορῶν. Πάντως δὲν ἐννοοῦμε μεσάζοντας τοὺς καλοὺς ἐμπόρους, ἀλλ’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ φέρουν σύγχυσιν καὶ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν.

§68Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τέλος, κ. Συνάδελφοι, ἡ περίφημος ψαλὶς μεταξὺ γεωργικῶν προϊόντων καὶ βιομηχανικῶν «τὸ ἄνοιγμα» πρέπει νὰ κλείσῃ τὸ ταχύτερον διὰ τῆς χορηγήσεως τῶν βασικῶν βιομηχανικῶν προϊόντων ποὺ ἔχει ἀνάγκην ὁ Ἕλλην ἀγρότης εἰς τιμὰς ἀληθινοῦ κόστους. Ἡ ἄλλη πλευρὰ τῆς προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου δέον νὰ ἑδραιωθῇ ἐπὶ τῶν ἑξῆς βάσεων: α) Παγία καὶ αὔξουσα ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου κατόπιν ἐπιμελημένου ἐλέγχου παρὰ τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας, Ἐμπορίου καὶ Ἀγροτικῆς τῆς ἀληθοῦς μέσης ἐτησίας παραγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τῆς ἐτησίας καταναλώσεως. Εἶναι περίπου βέβαιον ὅτι ἔχομεν μέσην παραγωγήν, 110 χιλ. τόννους ἐλαιολάδου καὶ κατανάλωσιν 90 χιλ. τόννους. Ἑπομένως παραμένει ποσὸν πρὸς ἐξαγωγὴν 20 χιλ. τόννοι. Δυνάμεθα ὡς ἐκ τούτου ἀκινδύνως νὰ ἐξάγωμεν τοὐλάχιστον 10 χιλ. τόννους μὲ σταθερὰν κατ’ ἔτος αὔξησιν ἐξαγωγῆς διότι συμμέτρως θὰ αὐξάνεται καὶ ἡ παραγωγὴ ἀπὸ τὰς νέας φυτείας καὶ ἀπὸ τὴν δραστικὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας, ὅπως τοῦ δάκου ὁ ὁποῖος τόσην καταστροφὴν ἐπιφέρει. Δὲν παραλείπω νὰ ἀναφέρω καὶ τὴν ἐγχωρίαν παραγωγὴν τῶν σπορελαίων 15 –17 χιλ. τόννων ποὺ χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν παρασκευὴν μαγειρικοῦ λίπους δι’ ὑδρογονώσεως προσφερομένη καὶ αὐτὴ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Διὰ τὸ θέμα τῶν σπορελαίων, ἅτινα θὰ συμπληρώνουν τὴν ἐλλιπῆ παραγωγὴν ἐνδεχομένως ἐλαιολάδου, καὶ τὸ ἐξαγόμενον τοιοῦτον καὶ θὰ διατίθενται εἰς τὴν κατανάλωσιν πρὸς συγκράτησιν τῆς ὑπερβολικῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πολλὰ ἐλέχθησαν. Ἕνα δὲν ἐλέχθη διὰ νὰ τὸ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ὅτι δὲν εἶναι ἰσότιμον τὸ γνήσιον φυσικὸν ἐλαιόλαδον ἀπὸ πλευρᾶς θρεπτικῆς καὶ ὑγιεινῆς μὲ τὸ σπορέλαιον, διότι τὸ σπορέλαιον διὰ νὰ ἐξευγενισθῇ καὶ καταστῇ βρώσιμον ὑποβάλλεται εἰς χημικὰς ἐπεξεργασίας καὶ δι’ ὑψηλῆς θερμοκρασίας ἄνω τῶν 250 βαθμῶν ὁπότε ἀποβάλλει καὶ τὰς φυσικὰς αὐτοῦ ἰδιότητας καὶ ἀποστερεῖται κάθε εἴδους βιταμινῶν. Ἡ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ ραδιοφώνου προπαγάνδα ὑπὲρ τῆς ἰσοτιμίας πρέπει νὰ παύσῃ καὶ νὰ ἀνασταλῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ χορήγησις εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, Νοσοκομεῖα καὶ Ἱδρύματα, σπορελαίου, καὶ εἰς αὐτὰ ἀκόμη τὰ ζαχαροπλαστεῖα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν ἀμιγὲς σπορέλαιον δι’ οἰκονομίαν καὶ διὰ μεγαλύτερον κέρδος, χάριν τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἑπομένως τὰ ἀποθέματα τῶν σπορελαίων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους δέον νὰ διατίθενται λελογισμένως καὶ ἐπὶ ἀπολύτου πραγματικῆς ἐλλείψεως ἐπαρκῶν ποσοτήτων φυτικοῦ ἐλαιολάδου. Ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω προϋποθέσεις διὰ τὴν παγίαν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν μὲ τὴν προοπτικὴν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν τῆς ἀπεριορίστου ἐξαγωγῆς πρὸς κατάκτησιν τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ τί δέον γενέσθαι; δ) αὔξησις τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἀπὸ 20 εἰς 23 τοὐλάχιστον δραχμὰς καὶ ἄμεσος συγκέντρωσις 10 χιλιάδων τόννων παρὰ τοῦ Κράτους διὰ τῆς Ἐλαιουργικῆς ἢ τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς σχηματισμὸν τοῦ ἀπαραιτήτου ρυθμιστικοῦ ἀποθέματος καὶ πρὸς σωτηρίαν τῶν μικρῶν παραγωγῶν, οἵτινες καὶ θὰ προστατευθοῦν εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς συγκομιδῆς διότι ἔχοντες ἀμέσους ἀνάγκας πωλοῦν εἰς τὴν οἱανδήποτε τρέχουσαν τιμὴν τῆς ἀγορᾶς τὸ προϊόν των. Καὶ δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἀπαντήσω δι’ ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαληγούρας ἀνέφερε διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ 1951–52 ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου τῶν 30 χιλιάδων τόννων ἐλαίου, κατόπιν ἐπιμονῆς τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Φ.Δ.Ε. κ. Βενιζέλου καὶ τὸ ὁποῖον ἔλαιον, ἔσωσε τὸν τιμάριθμον ἀπὸ τὰ ὀδυνηρὰ ἀποτελέσματα τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς καὶ προστάτευσε συγχρόνως τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἀρκετὴν εὐστροφίαν ὅτι ἡ σημερινὴ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 20 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν μὲ τὴν τιμὴν τῶν 11 δραχ. τοῦ ἔτους 1951–52 βάσει τοῦ συγκριτικοῦ τιμαρίθμου εἶναι καλυτέρα. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθὲς καὶ ἀναλύω τὸ θέμα. Κατὰ τὸ 1951–52 ὑπῆρχε ἐλευθερία ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου. Αἱ τιμαὶ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ εἶχον διαμορφωθῆ εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 8–10 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ ἀπεφασίσθη συγκέντρωσις μὲ τιμὴν 11–13 δραχ. ἀναλόγως τῆς ὀξύτητος. Διὰ τὸν τιμάριθμον τῆς τότε ἐποχῆς παραθέτομεν πίνακα τιμῆς βάσεως εἰδῶν καταναλώσεως τότε καὶ σήμερον:

Δὲν ἀναφέρω τὰ εἴδη ὑποδήσεως καὶ ἐνδυμασίας. Ἐὰν ἑπομένως κύριοι συνάδελφοι, κάμωμεν μίαν ἁρμονικὴν σύγκρισιν, θὰ πρέπει σήμερον διὰ τὸ ἔλαιον νὰ καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας 23–24 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἑπομένως ἡ μόνη προστασία διὰ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν μέχρι σήμερον, ὑπῆρξεν ἡ γενομένη συγκέντρωσις τοῦ 1951–52 ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Τελειώνοντας κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ γενική, ὑγιὴς καὶ μεθοδικὴ γεωργικὴ πολιτική, ἐφ’ ἧς νὰ στηριχθῇ καὶ ἡ ἐθνική μας βιομηχανία. Ἡ ἱστορία ἀπὸ τοὺς Βυζαντινοὺς χρόνους μᾶς διδάσκει ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐφαρμόζεται ἐπωφελὴς γεωργικὴ πολιτική, ἀκμάζει τὸ Ἔθνος, ἐνῷ ἀντιθέτως παρακμάζει καὶ καταστρέφεται. Ἔχοντες ἐν νῷ αὐτά, ἂς στρέψωμεν, χωρὶς ἐνδοιασμούς, τὴν προσοχήν μας πρὸς τὸν Ἕλληνα γεωργὸν χάριν τοῦ Ἔθνους καὶ ἡμῶν αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὀρφανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§70Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐκφέρω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος μολονότι δὲν ἀνήκω εἰς ἐκλογικὴν περιφέρειαν ἐλαιοπαραγωγικὴν ἢ μᾶλλον ἀνήκω εἰς περιφέρειαν ἡ ὁποία παράγει ὀλίγον ἔλαιον. Θὰ συνοψίσω τὰ συμπεράσματα τῆς μέχρι τοῦδε συζητήσεως. Πρῶτον ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαιολάδου εἰς ποσότητας αἱ ὁποῖαι νὰ ἐπιτρέπουν εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐπεμβαίνῃ ρυθμιστικῶς εἰς τὴν ἀγοράν. Δεύτερον νὰ δοθῇ τιμὴ συγκεντρώσεως 25 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν. Τρίτον νὰ γίνῃ λελογισμένη ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου καὶ ἀνάλογος ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου. Ὄσον ἀφορᾶ τὴν συγκέντρωσιν, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει δευτέρα γνώμη, ὅτι αὕτη πρέπει νὰ γίνεται, διότι δι’ αὐτῆς προστατεύεται καὶ ὁ ἐλαιοπαραγωγός, καὶ ὁ καταναλωτὴς ἀπὸ τὴν βουλιμίαν τῶν ἐμπόρων κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τοῦ προϊόντος. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ περίοδος τῆς συγκομιδῆς διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ μετέπειτα διὰ τὸν καταναλωτήν. Ὄσον ἀφορᾶ τὴν τιμὴν τῶν 25 δραχμῶν ἡ ὁποία ὡς εἶπον πρέπει νὰ ὁρισθῇ κατὰ τὴν συγκέντρωσιν, νομίζω, εἶναι μικρὰ ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐφετεινὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἤδη τὸ ἔλαιον τιμᾶται πρὸς δραχ. 30–32 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου πρέπει νὰ κριθῇ ὡς ἑξῆς: Ὄταν ἔχωμεν μειωμένην παραγωγὴν νὰ ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγή. Καὶ ὅταν ἔχωμεν ὑπερπαραγωγὴν τότε νὰ γίνεται ἐξαγωγὴ ἐλαίου. Ὄσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς θρεπτικῆς ἀξίας τοῦ σπορελαίου καὶ τοῦ ἐλαιολάδου οὐδεμία διαφορὰ ὑπάρχει. Συνεπῶς εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ τοῦ ἐλαίου καὶ ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου, ἀρκεῖ τοῦτο νὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν.

§71Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς θερμίδων, δὲν ὑπάρχει διαφορά, ἐνῷ ὑπάρχει διαφορὰ ἀπὸ ἀπόψεως βιταμινῶν.

§72Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Θὰ ἔχετε δίκαιον ἀπὸ ἀπόψεως χρησιμοποιήσεως νωποῦ ἐλαίου ἐνῷ μὲ τὸν βρασμὸν καὶ τοῦ ἐλαιολάδου καταστρέφονται ὅλαι αἱ βιταμῖναι ὅπως καὶ τοῦ σπορελαίου. Συνεχίζων ὁ κ. Ὀρφανὸς λέγει, ὅτι θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ δεύτερον θέμα, δηλαδὴ τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Δὲν ἤκουσα κ. συνάδελφε, οὐδένα ἐξ ἡμῶν νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τοῦ δυστυχοῦς παραγωγοῦ, καὶ πῶς θὰ προστατευθῇ ἀπὸ τοὺς ὄνυχας τῶν ἐμπόρων τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πωλήσῃ τὸ ἔλαιόν του. Διὰ τὴν ὀξυμέτρησιν τοῦ ἐλαιολάδου τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ ἔμπορος δὲν ἔχει ληφθῆ οὐδὲν μέτρον διὰ τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ. Διὰ νὰ γίνῃ μία ὀξυμέτρησις χρησιμοποιεῖται καυστικὴ σόδα 14% καὶ μῖγμα αἰθέρος καὶ οἰνοπνεύματος καθαροῦ ἄνευ ὀξύτητος. Εἶναι δυνατὸν λόγῳ τῆς ἀγνοίας τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ χωρικὸς εἰς τὸ θέμα τῆς ὀξυμετρήσεως, ὁ ἔμπορος νὰ εἴπῃ ὅτι κατὰ τὴν ὀξυμέτρησιν τὸ ἔλαιόν του εἶναι μεγαλυτέρας ὀξύτητος ἀπὸ τὴν πραγματικήν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, πῶς θὰ προστατευθῇ ὁ χωρικὸς ὁ ἀγράμματος ἀπὸ τὸν ἔμπορον; Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κλοπὴν αὐτήν, εἶναι δυνατὸν νὰ κλαπῇ ὁ παραγωγὸς καὶ διὰ τῆς νοθείας τοῦ διαλύματος τοῦ αἰθέρος καὶ τοῦ οἰνοπνεύματος. Διότι, κ. συνάδελφοι, ὅταν νοθευθῇ ὁ αἰθὴρ καὶ τὸ οἰνόπνευμα κατὰ συνέπειαν θὰ αὐξηθῇ καὶ ἡ ὀξύτης τοῦ ἐλαίου. Νομίζω κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν θέλωμεν πραγματικῶς νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱδρύσῃ παραρτήματα τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους εἰς ἑκάστην ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν. Τοιουτοτρόπως, ὁ χωρικὸς θὰ γνωρίζῃ τὴν ἀληθῆ ὀξύτητα τοῦ ἐλαίου καὶ δὲν θὰ πέφτῃ θῦμα τῶν ἐμπόρων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. συνάδελφοι, θὰ δείξωμεν τὴν φιλαγροτικὴν πολιτικήν μας ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§74Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, καὶ πρὸ μηνῶν, τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου συνεζητήθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐπεκρίθη τότε ἡ Κυβέρνησις διότι τὸ ἔλαιον ἐπωλεῖτο 38.60 κατ’ ὀκᾶν τοῦ 1ου βαθμοῦ, ὡς ἐπίσης καὶ διὰ τὴν τυποποίησιν καὶ εἰσαγωγὴν σπορελαίου. Οὐδέποτε ἄλλοτε κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐδικαιώθη συντόμως ὅσον ἡ πολιτική μας ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἀπεδείχθη ἀπὸ τὰς ὁμιλίας τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὅτι τὸ σπορέλαιον δὲν εἶναι ἐχθρὸς τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ βοηθὸς τοῦ ἐλαίου διὰ τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Ἀπεδείχθη ἐπίσης, κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι ἡ ἄνοδος τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ἐγένετο διότι ὑπῆρχε μικρὰ ἐσοδεία πέρυσι καὶ πρόπερσι. Ὡς ὑπεστηρίχθη, τὸ ἐναπομεῖναν σήμερον εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ὑπόλοιπον ἐλαίου, ἀνέρχεται εἰς 15.000 τόννους. Ἂν ληφθῇ συνεπῶς ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατηναλώθη ποσότης 26.000 τόννων σπορελαίου ἐξάγεται ὅτι θὰ ἔλειπον 11.000 τόννοι καὶ συνεπῶς ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου θὰ ἀνήρχετο εἰς 80 τοὐλάχιστον δραχμάς. Τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου χάρις εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως διετηρήθη κατόπιν τῶν ἀνωτέρω εἰς λογικὰ ἐπίπεδα. Ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐξεταχθῇ ἀπὸ τρεῖς πλευράς. Ἀπὸ τὴν παραγωγήν, ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν καὶ ἀπὸ τὴν ἐξαγωγήν. Δὲν πρέπει νὰ ἐξετάζεται μόνον ἡ μία πλευρὰ τοῦ ζητήματος. Πραγματικὴ πολιτικὴ εἶναι ὅταν αὕτη καλύπτῃ καὶ τὰς τρεῖς πλευράς. Δηλαδὴ ὁ παραγωγὸς θὰ λαμβάνῃ λογικὴν τιμὴν διὰ τὸ προϊόν του, ἡ κατανάλωσις νὰ εἶναι εἰς κανονικὴν τιμὴν καὶ ἡ ἐξαγωγὴ νὰ εἶναι μόνιμος καὶ σταθερά. Μόνιμος ἐξαγωγὴ δὲν ὑφίσταται. Ἀπὸ τὸ ἔτος 1945 καὶ ἐντεῦθεν ἐξήχθησαν μόνον 26.000 τόννοι ἐλαίου.

§75Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Διότι εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου ὑπεστήριξα ὅτι πλέον τῶν 15.600 τόννων οἵτινες εὑρίσκονται εἰς χεῖρας Κράτους καὶ ἐμπόρων, ὑπάρχουν καὶ πλέον τῶν 15 χιλιάδων τόννων εἰς χεῖρας τῶν ἀποθησαυριστῶν. (Ἀναγινώσκει τὰ πρακτικά). Ἑπομένως κ. Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει ἔλλειμμα. Ὑπάρχει περίσσευμα καὶ μάλιστα 4.000 τόννων.

§76Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχομεν κατ’ ἔτος περίπου μέσον ὅρον 110.000 τόννους παραγωγῆς.

§77Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐὰν ἦτο ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Χλουβεράκη ἔπρεπε τὸ ἔλαιον νὰ ἐχύνετο εἰς τοὺς δρόμους. Ἰσχυρίσθη, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν ὑπάρχει πολιτικὴ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Πρέπει ὅμως, κ. συνάδελφοι, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι μόνιμος Χώρα ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου. Ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὅτι πρέπει νὰ κατορθώσωμεν σιγὰ–σιγὰ νὰ γίνωμεν μόνιμος χώρα ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου. Ἡ Κυβέρνησις σήμερον ἔθεσε τὰς βάσεις τῆς μονίμου ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει εἰς τὸ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲ τὴν ἐξαγωγὴν ἀλλὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ τὴν κατανάλωσιν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ θεωρούμεθα ἐξαγωγικὴ χώρα, πρέπει νὰ διατηρήσωμεν μόνιμον ἐξαγωγὴν καὶ νὰ ἔχωμεν πάντοτε περίσσευμα πρὸς ἐξαγωγήν, τὸ ὁποῖον μέχρις ὅτου αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ μόνον διὰ τοῦ σπορελαίου δυνάμεθα νὰ τὸ ἐπιτύχωμεν. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ σημερινὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Εἶναι τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τῶν 20 δραχ. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἶναι ἱκανοποιητικά. Πρῶτον διὰ Νόμου ἐθεώρησε ὡς ἀκύρους τὰς ἀγοραπωλησίας κάτω τῶν 17 δραχμῶν. Τοιαῦτα μέτρα διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνονται ἀπὸ Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις καθώρισε τιμὴν ἀσφαλείας ποὺ ἐξασφαλίζει τοὺς παραγωγούς. Ἀλλὰ εἰς διάφορον πράγματι τιμὴν ἀσφαλείας καὶ διάφορον, τιμὴν συγκεντρώσεως ἀγορᾶς. Ἡ Κυβέρνησις ὥρισεν τιμὴν ἀσφαλείας τὸ ποσὸν τῶν 20 δραχμῶν ἀλλὰ παραλλήλως ἀπεφάσισεν νὰ προβῇ καὶ εἰς ἀγορὰν ἐλαιολάδου μὲ τὰς τρεχούσας τιμὰς πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς καταναλώσεως. Εἰς τὴν συγκέντρωσιν, μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας, οἱ παραγωγοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ δώσουν ὅσην ποσότητα θέλουν. Νομίζω, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν Κυβέρνησις ἐπέδειξεν τοιαύτην μέριμναν. Ἡ Κυβέρνησις βέβαια δὲν ἰσχυρίζεται ὅτι ἔλυσεν ἀπολύτως τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου. Νομίζομεν ὅμως, ὅτι ἐπετελέσαμεν μεγάλα βήματα καὶ ἐθέσαμεν τὸ πρῶτο τὰς βάσεις τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου. Τοῦτο θὰ ἀποδειχθῇ συντόμως ὅταν τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ ἀποδώσουν τοὺς καρπούς των.

§78Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Λυποῦμαι, κ. βουλευταί, διότι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἐδιδάχθη ἀπὸ τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐλαίου, τῆς ὁποίας αἱ ἀποφάσεις ἐλήφθησαν παμψηφεὶ καὶ ἐγνωστοποιήθησαν ἐγκαίρως πρὸς τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ἁρμόδια ἐπὶ τοῦ προγραμματισμοῦ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου, διότι τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην συνεκρότησεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ γνωμοδοτήσῃ, ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν θὰ ὤφειλεν νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ οὔτε ἠθέλησε νὰ παρακολουθήσῃ μετὰ τῆς ὀφειλομένης σοβαρότητος τὸ γενικὸν αἴτημα ὅλων τῶν ἀγορητῶν οἵτινες ἐπὶ τέσσαρας ἤδη συνεδριάσεις ἐπιμόνως συνιστοῦν συγκέντρωσιν καὶ αὔξησιν τῆς ὁρισθείσης τιμῆς ἀσφαλείας τῶν 20 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σήμερον ἔχομεν τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου 27 δραχμῶν. Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν κυμαίνεται ἀπὸ 23 ἕως 25 δραχμάς. Μὲ ποίαν λοιπὸν λογικὴν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ὁ παραγωγὸς σήμερον τὸ ἔλαιόν του πρὸς 20 δραχμάς. Ἡ τιμὴ ἄλλως τε αὐτὴ εἶναι πλασματική, διότι ἡ Κυβέρνησις τὴν προσδιώρισεν, ἐν ἐπιγνώσει ὅτι διὰ ταύτης, δὲν πρόκειται νὰ συγκεντρώσῃ οὐδὲ ὀκᾶν ἐλαίου. Ἡ παραγωγὴ κατὰ τὸ ἔτος 1951–52 ἦτο 140.000 τόννοι καὶ ὄχι 180.000 ὡς ἐσφαλμένως ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐπὶ ἐσφαλμένων βάσεων ἐστήριξε τὰ συμπεράσματά του. Διότι ὑπάρχει μία διαφορὰ ἐκ 40.000 τόννων. Ἡ σημερινὴ παραγωγὴ ὑπολογίζεται τοὐλάχιστον εἰς 130.000 τόννους. Πότε λοιπὸν θὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή; Ὅταν θὰ ὑπάρχουν μεγάλα ἀποθέματα κατὰ τὸ κ. Ὑπουργόν, τὰ ὁποῖα θὰ βαρύνουν καὶ τὴν ἑκάστοτε ἐτησίαν παραγωγὴν καὶ δὲν ὑπάρχει ἡ τιμὴ διὰ τὴν ἐξαγωγήν; Αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογοι μὲ τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι προσφέρονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τότε γίνεται ἐξαγωγή. Περαιτέρω ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν διότι κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἥτις εἶναι πρᾶξις ἐμπορικὴ δὲν διέπεται αὕτη ἀπὸ ἐμπορικὸν πνεῦμα, διότι ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ διαμορφώσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ ἄλλοι παράγοντες καὶ κυρίως ἡ αὔξησις ἢ ἡ μείωσις τῆς διεθνοῦς παραγωγῆς. Ἡ Κυβέρνησις, ἀντιθέτως, διὰ νὰ γίνῃ ἔτι μεγαλυτέρα ἡ διαφήμισις τοῦ σπορελαίου καὶ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐπίσημος νοθεία ὑπὸ τοῦ Κράτους καταφέρει πλήγματα καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαίου. Καὶ εὑρέθη συνάδελφος ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει διαφορὰ ἀπὸ ἀπόψεως θρεπτικῶν οὐσιῶν μεταξὺ ἐλαίου καὶ σπορελαίου. Διότι καὶ εἰς τὸ σπορέλαιον ὑπάρχουν αἱ θερμίδες καὶ βιταμῖναι ὅπως καὶ εἰς τὸ ἔλαιον. Βεβαίως εἶναι δυνατὴ ἡ σύγκρισις μεταξὺ ἑνὸς ραφιναρισμένου ἐλαίου, τὸ ὁποῖον ἔχει χάσει κατὰ τὸ πλεῖστον τὰς βιταμίνας του καὶ τοῦ σπορελαίου. Ἀλλὰ εἰς τὸ φυσικὸν ἔλαιον, τὸ ὁποῖον εἶναι χυμὸς νωποῦ καρποῦ, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία σύγκρισις. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ διαφήμισις ἀνυπάρκτων πλεονεκτημάτων ὑπὲρ τοῦ σπορελαίου καὶ εἰς βάρος τοῦ ἐθνικοῦ μας προϊόντος τοῦ ἐλαίου, ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἀπάτης.

§79Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὑπεστηρίξατε, κύριε συνάδελφε, καὶ εἰς προηγουμένην σας ἀγόρευσιν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ γίνῃ ἐξαγωγικὴ χώρα καὶ νὰ κατακτήσῃ τὰς ξένας ἀγοράς;

§80Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Βεβαίως κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ μέ μίαν πολιτικὴν λελογισμένην. Πρῶτον, νὰ κατακτῶμεν τὰς ἀγορὰς καὶ κατόπιν νὰ προβαίνωμεν εἰς συγκέντρωσιν μεγάλην, πρὸς ἐξαγωγὴν ἀποθεμάτων.

§81Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐρωτῶ, κ. συνάδελφε, ὑπεστηρίξατε, ὅτι πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν προηγουμένως τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ μετὰ τοῦτο νὰ κάμωμεν εἰσαγωγὴν σπορελαίου. Πῶς, ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ κατακτήσωμεν τὰς ξένας ἀγοράς, ὅταν δὲν ἔχωμεν ἱκανὴν ποσότητα ἀναγκαιοῦσαν διὰ τὴν κατανάλωσιν καὶ περίσσευμα πρὸς ἐξαγωγήν; Ὡς ἔχουν τὰ πράγματα σήμερον, τὸ ἀπόθεμα τοῦτο, μόνον τὸ σπορέλαιον θὰ μᾶς τὸ ἐξασφαλίσῃ. Ἐὰν ἔχωμεν σοβαρὰν παραγωγὴν ἐλαιολάδου, ὥστε νὰ καλύπτῃ τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ ὑπάρχῃ περίσσευμα πρὸς ἐξαγωγήν, τότε οὔτε ὀκᾶ σπορελαίου θὰ εἰσάγεται. Ἀλλὰ ἂν δὲν καλύπτῃ ἡ παραγωγὴ τὴν κατανάλωσιν καὶ ἐξαγωγήν, τότε οὐδεὶς ἕτερος τρόπος ὑπάρχει καὶ τοῦτο θὰ ρυθμίζεται κατὰ τὸν χρόνον τῆς διαπιστώσεως τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς.

§82Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν δώσετε εἰς τοὺς ἐμπόρους τοὺς φυσικοὺς διοχετευτὰς τοῦ εἴδους αὐτοῦ, τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐξαγωγῆς, θὰ κατακτήσετε βαθμιαίως τὰς ἀγοράς, διότι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κατάκτησις αὐτῶν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην.

§83Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Σᾶς εἶπα καὶ προηγουμένως, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πέρυσι εἶχε μικρὰν παραγωγήν, πρώτη αὐτὴ εἶπεν εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ὅτι θὰ καλύψῃ μονίμως τὰς ἀνάγκας των δι’ ἐξαγωγῶν. Πρέπει ὅμως διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐξαγωγή, νὰ ὑπάρξῃ προηγουμένως κάλυψις τῆς καταναλώσεως καὶ ἀποθέματα πρὸς ἐξαγωγήν.

§84Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶναι στὸ χέρι σας, κ. Ὑπουργέ, νὰ πραγματοποιήσητε ἀποθέματα διὰ τῆς συγκεντρώσεως, δίδοντες ἱκανοποιητικὴν τιμὴν ἀσφαλείας, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀκόμη καιρὸς καὶ νὰ ὠφελήσετε πράγματι καὶ τοὺς μικροὺς ἰδίως παραγωγούς, διότι ὅσον παρέρχεται ὁ χρόνος καὶ εἰσερχόμεθα γοργῶς εἰς τοὺς μῆνας τῆς μεγάλης ἐκθλίψεως, τὸ ἔλαιον θὰ περιέλθῃ εἰς χεῖρας τῶν ἀποθησαυριστῶν τῆς μονίμου αὐτῆς πληγῆς, οἱ ὁποῖοι θὰ καταστοῦν οἱ ρυθμισταὶ τῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς τιμῆς διαθέσεως τοῦ ἐλαίου, ἐνῷ ρυθμιστής, ὑποστηρίζομεν καὶ ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἶναι τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ κατορθώσῃ μόνον ὅταν ἐπιτύχῃ συγκέντρωσιν. Καὶ διὰ νὰ τὴν ἐπιτύχῃ, ὀφείλει νὰ δώσῃ πραγματικὴν καὶ ὄχι πλασματικὴν τιμήν. Τελευτῶν κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου, ἀπὸ μὲν τῆς γενικῆς της ἀπόψεως εἶναι πολιτικὴ ἄφρων, ἀπὸ δὲ τῆς εἰδικῆς στραγγαλιστικὴ διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἀλλὰ τοῦτο, νὰ εἶναι βεβαία ὅτι, πάντοτε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀνέχωνται οἱ παραγωγοὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Κάτι ἐπ’ αὐτοῦ ὁμιλοῦν τὰ τελευταῖα συνέδρια, τὰ ὁποῖα θὰ ὤφειλε νὰ προσέξῃ μία σώφρων κυβέρνησις.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§86Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ηὐτύχησε νὰ ὑπεραμυνθῇ τῆς περυσινῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως παρὰ τὰ ἐπιχειρήματά του, διότι ἡ περυσινὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ὑπῆρξεν ὄντως ἀθλία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς ὅμως δὲν ἐθέσαμεν ὡς βάσιν ποίαν πολιτικὴν ἠκολούθησε καὶ τί ἔπραξε πέρυσι ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ τί πρόκειται νὰ γίνῃ ἐφέτος. Ἡ διάκρισις, τὴν ὁποίαν προσπαθεῖ νὰ στηρίξῃ ἡ Κυβέρνησις μεταξὺ τῶν τιμῶν ἀσφαλείας καὶ τιμῆς συγκεντρώσεως, εἶναι θεωρητική. Ἐάν, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, ἔχει στοιχειώδη ὑποχρέωσιν ἔναντι τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου νὰ κάμῃ ἕνα μεγάλο βῆμα διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου. Ἡ πολιτική σας δὲν θὰ ὁδηγήσῃ ἀσφαλῶς οὔτε διὰ τῆς συγκεντρώσεως οὔτε διὰ τῆς ἐξαγωγῆς εἰς αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ λαδιοῦ. Καὶ ἂν πρόκειται μετὰ ἕνα μῆνα τὸ λάδι νὰ στοιχίζῃ 23 ἢ 25 δρχ., δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε ὅτι θὰ ἔχετε οἰκτρῶς ἀποτύχει καὶ ὅτι θὰ σᾶς καταρῶνται ὅλοι οἱ μικροὶ ἐλαιοπαραγωγοὶ ποὺ θὰ ἔχουν πωλήσει ἐν τῷ μεταξύ. Ἐγὼ ὁμιλῶν εἶπον, ὅτι ἐγκρίνω τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν θέλει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ μὲ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον ὑπηνίχθη ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ διὰ τοῦτο, διὰ τελευταίαν φορὰν, κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου θεωρεῖται περαιωθεῖσα. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 9.15′ μ. μ.)