1956.12.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 12η

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου περὶ ἐξασφαλίσεως διαβαθμισμένων πληροφοριῶν Ν.Α.Τ.Ο. Οἱ κ.κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ.) ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν Ἐγκληματολογικῆς Ἀστυνομίας», καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ Κ. Ν. 4971)31 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων». Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος τῶν νόμων περὶ Φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτος», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ ἐπιβολῆς φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ ἀμυλοσυροπίου». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργ. Ἐμπορ.), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 881)20.7.51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ μέτρων προστασίας τῆς σταφιδοπαραγωγῆς 1951–52», 2) «περὶ ἐξαιρέσεως τοῦ Κεντρικοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν ἐκ τῶν περὶ ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 481)47 δι’ εἰσαχθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ ποσότητα 3.500 τόννων μελάσσης πρὸς καταπολέμησιν τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας», καὶ 3) «περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων κατὰ τῶν ἀρνουμένων ἢ δυστροπούντων νὰ συμβάλλωσιν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτου ἀνάγκης, προκαλουμένης ἐξ ἀπεργίας εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀρτοδοτήσεως». Ὁ κ. Τ. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως ἐν μέρει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2308)55 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Δ. Μανέντης (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, Κ. Χριστόπουλος, Ι. Τούμπας, Κ. Μητσοτάκης, Γ. Μαῦρος, Ι. Σπύρου, Θ. Χαβίνης, Ε. Λουλακάκης, Π. Τζαννετάκης, Γ. Μπουρδάρας, Γ. Γρηγορίου, Β. Πανούσης, Χ. Παπασταύρου, Γ. Παλλάσκας, Μ. Γαληνὸς καὶ Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτουσι πρότασιν «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3560)56 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1856)51 καὶ τοῦ Ν. Δ. 3006) 1954 ὡς καὶ περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 30 Ἰουλίου 1956 συμβάσεως περὶ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ δικαστικῶν λειτουργῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Λυμπερίδης καὶ Γ. Καραγκιώζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ δικαστικῶν λειτουργῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κοντοβράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντοβράκης, Β. Βασιλικός, Γ. Μεταξᾶς, Ι. Λαυρεντίδης, Χ. Σκουτέρης, Ε. Κοθρῆς, Γ. Κακαγιάννης, Ν. Ρηγόπουλος, Ε. Μπακλατζῆς, Π. Πολυχρονίδης, καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν προσωπικὴν σύνθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113 371) 26.11.1956 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ Βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Τριανταφυλλίδη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς Βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοιν. Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Ἀγρινίου, ζητοῦντος πλήρη μισθολογικὴν ἐξομοίωσιν πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κοινότητος Χαριτωμένης, ζητούντων ἀναστολὴν καταβολῆς τῶν πρὸς τὴν Α. Τ.Ε. ὀφειλομένων χρεῶν των ἐκ καλλιεργητικῶν δανείων, μετατροπὴν αὐτῶν εἰς μακροπρόθεσμα τοιαῦτα λόγῳ καταστροφῆς τῶν σιτηρῶν των ἐκ πυρκαϊᾶς, προκληθείσης ὑπὸ ἑλκυστῆρος Ἁλωνιστικοῦ συγκροτήματος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰς Καπνοπαραγωγῶν Ξηρομέρου καὶ τοῦ Ἀγροτικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Λεπενοῦς, ζητούντων ταχεῖαν λῆψιν μέτρων ἀγορᾶς τῶν ἀπωλήτων εἰσέτι καπνῶν ἐσοδείας 1955 εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμάς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνεταιρισμῶν Λεπενοῦς, ζητοῦντος ταχεῖαν λῆψιν μέτρων ἀγορᾶς καπνῶν εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμάς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μιλτιάδου Τσαϊρίδου κατοίκου Περιθωρίου, ζητοῦντος διαγραφὴν του ἐκ τοῦ ΤΕΒΕ, καθ’ ὅτι τυγχάνει ἀγρότης, ἐπικουρικῶς δὲ ἀσκεῖ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ καφεπώλου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Σπολαΐτης ζητούντων ἄμεσον συμπλήρωσιν τῶν ἐκχωμάτων Ἀχελώου, πρὸς πρόληψιν τῶν πλημμυρῶν, ἀποζημίωσιν τῶν πληγέντων ἐκ πλημμυρῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπομηχανικῶν πτυχιούχων Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου τῶν Νομῶν Φθιώτιδος–Φωκίδος–Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Βοιωτίας, ζητούντων ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 8358)56 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑφυπουργοῦ Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Χ. Κόρακας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Πυθίου–Ἐλασσόνος ζητούσης χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου Πυθίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Π. Γλιγλῆς καταθέτουν ἀναφορὰν πολυτέκνων κατοίκων Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας, ζητούντων στεγαστικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν διὰ τῆς παραχωρήσεως οἰκοπέδων κειμένων εἰς θέσιν «Πεντάμισα» Ὀρχομενοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαηλιάκης, Μ. Τοσουνίδης, Π. Βουδούρης, Γ. Μπακατσέλος καὶ Σ. Τσιαπάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κατοίκων Ἀξιοῦ–Θεσσαλονίκης ζητούντων ὁριστικὴν παραχώρησιν εἰς τὰ μέλη της, τῶν κρατικῶν οἰκημάτων εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν στεγασθῆ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ι. Γρηγοριάδη, Ἀρ. Μπαγιάτογλου, Ἰωάν. Μποσνακίδη, Ι. Θεοδοσιάδη, Ι. Καϊσίδη, Ι. Μολισθάνου, Θ. Ἀθανασιάδου, Ι. Ἰωαννίδη, Ν. Κιαννίκογλου, τῶν ὁποίων τὰ οἰκήματα ἡμικατεστράφησαν κατὰ τὸν παρελθόντα χειμῶνα ἀπὸ θεομηνίαν, αἰτούντων ὅπως τοὺς χορηγηθῇ χρηματικὴ ἐνίσχυσις διὰ τὴν ἐπισκευήν των ἵνα δυνηθοῦν νὰ στεγασθοῦν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Α. Λυμπέρης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐλευθερίου Ἰωσηφίδη καὶ λοιπῶν κατοίκων Ἀμυγδαλεῶνος, ζητούντων ἀπόδοσιν τῶν οἰκημάτων τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς αὐτοὺς καὶ ὧν ἐστερήθησαν, διότι ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς λεία πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης κ. Δ. Καρατζένης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀγνάντων διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ἠπείρου ἀγνοήσαντος τὴν πλήρωσιν κενῶν θέσεων καθηγητῶν Γυμνασίου Ἀγνάντων καὶ ζητοῦντος ἄμεσον τοποθέτησιν καθηγητῶν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Γυμνάσιον. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μεσωρόπης ζητοῦντος μείωσιν τῆς ἀξίας τῶν χορηγηθέντων γεωργοκλήρων εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς Κοινότητός του, καταβολὴν αὐτῆς εἰς δέκα ἐτησίας δόσεις κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Χαριτωμένης Δράμας, ζητούντων γεωργικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Σχολικῆς Ἐφορίας Διστράτου Κονίτσης, ζητούντων τοποθέτησιν δύο διδασκάλων εἰς τὸ τριτάξιον σχολεῖον καὶ 2 νηπιαγωγῶν εἰς τὸ διτάξιον νηπιαγωγεῖον Διστράτου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων δυνάμει τοῦ Θʹ ψηφίσματος καὶ ἐπανελθόντων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διὰ τοῦ Α. Ν. 1540)50 ὑπαλλήλων, ζητούντων ἀναγνώρισιν τοῦ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνου ὡς τοιούτου πραγματικῆς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐργατοτεχνικοῦ καὶ Ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Α. Ε. «ΒΙΟ», ζητοῦντος χορήγησιν συντάξεως εἰς τὰς γυναῖκας τὰς συμπληρωσάσας εἰκοσαετῆ ὑπηρεσίαν, χορήγησιν τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. 2112) 20 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων καὶ θυμάτων Πολέμου Ἰωαννίνων, ζητοῦντος μὴ κατάργησιν τοῦ Κέντρου Λουτροθεραπείας Ἀναπήρων Πρεβέζης καθ’ ὅσον αἱ ἰαματικαὶ πηγαὶ Πρεβέζης εἶναι εὐεργετικαί, αἱ δὲ δαπάναι μικραί. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Κ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀμίσθων δικαστικῶν Κλητήρων Πρωτοδικείου Καλαμῶν, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Δημητρακοπούλου, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου χρόνου τῆς 3μήνου ὑπηρεσίας του ἐν τῇ Ζώνῃ Ἐπιχειρήσεων καὶ τῆς 4μήνου εἰς τὸ Τάγμα Τ.Ε.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Λ. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ραχῶν– Γορτυνίας ζητούσης ἐπειγόντως ἀποστολὴν συνεργείου πρὸς λῆψιν μέτρων προστασίας ἐλαιοδένδρων ἀπὸ τοῦ δάκου. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Σ. Ἀλλαμανῆς διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ παράτασιν ἐπὶ ἓν ἔτος τῆς προθεσμίας καταβολῆς ἐξαγορᾶς θητείας. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Παπαηλιοῦ καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ δημάρχου Ρόδου, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ ἐκκρεμοῦντος καπνικοῦ ζητήματος. Οἱ βουλευταὶ Τρικάλων–Καρδίτσης κ.κ. Α. Τωλιαδοῦρος καὶ Δ. Θανόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Σωματείων καὶ Ὀργανώσεων Καρδίτσης, ζητούντων ἐπέκτασιν καὶ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Καρδίτσης τῶν μέτρων προστασίας καὶ ἐνισχύσεως, τῶν ληφθέντων δι’ ἄλλας σεισμοπλήκτους περιοχὰς τῆς Χώρας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, θὰ παρακαλέσω, ἐφ’ ὅσον παρίσταται καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως εἰ δυνατὸν περαιωθῇ ἀπόψε ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τὸ ἔλαιον. Βεβαίως τοιαύτη ὑποχρέωσις δὲν ὑπάρχει ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ εἶχε συμφωνηθῆ ὅπως ἡ ἐπερώτησις αὕτη τερματισθῇ ἐντὸς δύο ἢ τριῶν τὸ πολὺ συνεδριάσεων.

§6Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω ὅπως ἐπιβληθῇ τὸ 10λεπτον εἰς τὰς ἀγορεύσεις καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ αὔριον ἑτοίμη Νομοθετικὴ Ἐργασία, νὰ συνεχισθῇ καὶ αὔριον ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ νὰ τερματισθῇ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν τῶν Σχολείων Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως τῶν παραμεθορίων περιοχῶν.

§8Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι ἐνεκρίθησαν αἱ πιστώσεις διὰ τὸν διορισμὸν διδασκάλων, καθυστερεῖ ἤδη ἡ διαδικασία τῆς διαβιβάσεως τῶν πιστώσεων αὐτῶν καὶ συνεπῶς ὁ διορισμὸς τῶν διδασκάλων. Ἐξεδηλώθη δὲ μία ἀνησυχία τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου ὅτι ἡ καθυστέρησις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς μίαν ἀδυναμίαν, ἴσως οἰκονομικήν, νὰ διατεθῶσιν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις μέχρι τέλους τοῦ Δεκεμβρίου. Διότι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου καὶ ἐκεῖθεν θὰ ἀρχίσῃ ἡ τοποθέτησις τῶν διδασκάλων αὐτῶν. Καὶ εἶναι νομίζω πρὸς βλάβην τῆς παιδείας δεδομένου ὅτι ὁλόκληρον τὸ 3μηνον τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, τὸ χειμερινόν, θὰ παρέλθῃ μὲ κλειστὰ σχολεῖα, ἰδίως τῆς ὑπαίθρου. Θὰ ἤθελον ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ δοθῇ μία ἐξήγησις, διότι τὰ βλέπω λίγο σκοῦρα ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς.

§9Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Αἱ πληροφορίαι αὐταὶ στηρίζονται ἐπὶ ἐσφαλμένων προϋποθέσεων. Τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει καμμίαν στενοχωρίαν διὰ τὴν διάθεσιν τῶν πιστώσεων, διότι ὁ προϋπολογισμὸς θὰ κλείσῃ μὲ πλεόνασμα. Αἱ πιστώσεις παρεχωρήθησαν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐδόθησαν πιστώσεις διὰ 360 δημοδιδασκάλους. Μελετᾶται καὶ ἡ διάθεσις πιστώσεως δι’ ἕτερον ἀριθμὸν δημοδιδασκάλων.

§10Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἔγιναν οἱ διορισμοὶ καὶ κοινοποιοῦνται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν.

§11Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Οἱ διορισμοὶ ἔγιναν, ἀλλὰ αἱ κοινοποιήσεις καθυστεροῦν. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μοῦ εἶπεν ὅτι αἱ πιστώσεις διὰ τὸν διορισμὸν τῶν δημοδιδασκάλων θὰ διατεθοῦν ὅσον οὔπω καὶ ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὴν βραδεῖαν διαδικασίαν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἐξαντλήσῃ καὶ τὸν Ἰανουάριον.

§12Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς οὐδεμίαν ἄλλην περίοδον, κύριε Ὑπουργέ, ἐδόθησαν ὀλιγώτεραι πιστώσεις διὰ τὸν διορισμὸν δημοδιδασκάλων.

§13Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Δίδομεν διὰ 360 δημοδιδασκάλους, θὰ δώσωμεν καὶ δι’ ἄλλους.

§14Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ναί, ἀλλὰ τὰς δίδετε μὲ τὸ σταγονόμετρον.

§15Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Δίδομεν ὅσας μᾶς ζητεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἐδώσαμεν διὰ 360, θὰ δώσωμεν καὶ δι’ ἄλλους. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τοῦ Ν. 2500.

§17Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ γενικώτερον εἰς τὴν κοινὴν γνώμην γνωστόν, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, πασίδηλον τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν μακρὰν σχετικῶς καὶ λίαν ἐπώδυνον διὰ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον τῆς χώρας ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500 συνετελέσθησαν βαρύταται ἀδικίαι εἰς βάρος χιλιάδων ἀρίστων καὶ εὐσυνειδήτων δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἔχει δημιουργηθῆ πλέον κοινὴ συνείδησις ὅτι δημόσιοι ὑπάλληλοι, δεδοκιμασμένης ἐθνικῆς δράσεως καὶ ὑπηρεσιακῆς ἐντιμότητος καὶ ἱκανότητος ἀπελύθησαν καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου περιήχθησαν εἰς δεινὴν θέσιν καὶ οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, κατὰ τρόπον μάλιστα καιρίως τρώσαντα τὴν φιλοτιμίαν των, ὄχι μὲ κριτήρια αὐστηρῶς ὑπηρεσιακὰ καὶ ἠθικά, ἀλλὰ μὲ γνώμονα τὴν ἱκανοποίησιν ταπεινῶν κομματικῶν παθῶν καὶ προσωπικῶν ἐκδικήσεων. Ἡ προκάτοχος τῆς σημερινῆς, Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ποὺ ἔλαβε καὶ ἐφήρμοσε τὸ σκληρὸν ἀνελεύθερον καὶ αὐτόχρημα ὀλέθριον αὐτὸ νομοθετικὸν μέτρον, προεκάλεσε σάλον καὶ ἀναστάτωσιν εἰς τὴν δημοσίαν ζωὴν καὶ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον καὶ ἤνοιξε μίαν βαθεῖαν καὶ διαρκῶς χαίνουσαν πληγὴν εἰς τὸν κρατικόν μας ὀργανισμόν. Εἶμαι βέβαιος, κ. Πρόεδρε, ὅτι πολλοὶ ἀξιότιμοι συνάδελφοι καὶ τῆς συμπολιτεύσεως, συμμερίζονται τὰς ἀπόψεις μας ταύτας καὶ δι’ αὐτὸ τινὲς ἐξ αὐτῶν μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἰδικῆς μου ἐρωτήσεως κατέθεσαν ἐρωτήσεις παρομοίου περιεχομένου, ὅπως ὁ συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν κ. Βρανόπουλος, εἰς τὰς ὁποίας συνομολογοῦν καὶ ἀπεριφράστως ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἀπόλυσις χιλιάδων ὑπαλλήλων ἐγένετο μὲ κομματικὰ καὶ προσωπικὰ κριτήρια. Ἐπιβάλλεται συνεπῶς ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου ἀναθεωρήσεως τῶν ἀπολύσεων αὐτῶν ὑπὸ νέων ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων, συντεθειμένων κυρίως ἐξ ἀδιαβλήτων δικαστικῶν λειτουργῶν, ὥστε νὰ ἀποδοθῇ στοιχειώδης δικαιοσύνη καὶ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν ὅσοι ἐξ αὐτῶν καταφώρως ἠδικήθησαν καὶ ἐρρίφθησαν εἰς τὸν δρόμον, στερηθέντες αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των τῶν πάντων. (Χειροκροτήματα).

§18Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει καὶ ἐγὼ μίαν ἐρώτησιν τοῦ ἰδίου περιεχομένου, παρακαλῶ νὰ συνεκφωνηθῇ καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτῶνται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ, πῶς σκέπτονται νὰ ρυθμίσουν τὸ θέμα τῆς ἀπολύσεως χιλιάδων ὑπαλλήλων οἵτινες βάσει τοῦ Ν. 2500 ἀπελύθησαν τῶν θέσεών των μὲ κριτήρια εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις μὴ ὑπηρεσιακά, ἀλλὰ μὲ γνώμονα προσωπικὰς καὶ κομματικὰς διακρίσεις ὧν ἕνεκεν ἐδημιουργήθη μία κατάστασις πρωτοφανοῦς ἀδικίας μὲ ἐμφανιζόμενον θύτην τὸ Κράτος καὶ θύματα ἐντίμους καὶ ἱκανωτάτους ὑπηρεσιακῶς ὑπαλλήλους του. Ἡ ἀναθεώρησις ἐξ ἑνὸς ἀδιαβλήτων κριτηρίων Συμβουλίου ἐκ Δικαστικῶν Λειτουργῶν, τῶν γενομένων ἀπολύσεων βάσει τοῦ νόμου τούτου, μὲ κριτήρια καθαρῶς ὑπηρεσιακὰ καὶ μὲ πλήρη ἐξοστρακισμὸν πάσης πολιτικῆς ἐννοίας, θ’ ἀποτελέσῃ φρονῶ τὴν πρακτικὴν καὶ ἐπιβεβλημένην ἔκφρασιν τῆς ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἀναγνωρίσεως τῶν προσγενομένων ἀδικιῶν, ἧς ἀπόρροια ὑπῆρξεν ἡ ὑπ’ αὐτῆς κατάργησις ἅμα τῇ ἀναλήψει τῆς ἐξουσίας τοῦ σφαγιαστικοῦ αὐτοῦ νόμου καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν Κρατικῶν λειτουργῶν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς στοιχειώδους δικαιοσύνης καὶ τῆς ἴσης μεταχειρίσεώς των ὑπὸ τοῦ Κράτους, συμφώνως πρὸς τὸν Συνταγματικὸν Χάρτην τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα).

§21Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἀνώτατοι Δικαστικοὶ δὲν τοὺς ἔκριναν; Τὰ Συμβούλια τὰ ὁποῖα τοὺς ἔκριναν ἀπηρτίζοντο ἀπὸ τὰ πρόσωπα ποὺ ἀνεφέρατε.

§22Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὅπως γνωρίζετε, ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις διὰ τοῦ νόμου 2500 ἤθελε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἔθεσε δὲ ὡς βάσιν ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ 1940 ποὺ ἀποτελεῖ ἕνα γνώμονα τῆς καλῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ὑπὸ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, σὺν τόσον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπιβεβλημένος λόγῳ τῆς ἀναπτύξεως ὡρισμένων ὑπηρεσιῶν ἢ τῆς δημιουργίας ἐξ ὑπαρχῆς νέων ἐντελῶς ὑπηρεσιῶν. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς κεντρικῆς ἰδέας, ἡ ὁποία δὲν νομίζω ὅτι εἶναι κατακριτέα, ἐπροχώρησεν εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν κριτηρίων, τὰ ὁποῖα ἀπολύτως λαμβανόμενα, ἦσαν ὑγιᾶ. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Διὰ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ κατηργήθησαν 9800 κεναὶ θέσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν μὲν ὀργανικαί, ἀλλὰ δὲν ἦσαν πεπληρωμέναι καὶ 2000 ὑπάλληλοι ἐτέθησαν ἐκτὸς ὑπηρεσίας. Ἐξ αὐτῶν κατέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας μικρὸς ἀριθμὸς καὶ ἄλλαι μὲν ἀπολύσεις ἠκυρώθησαν, ἄλλων δὲ ἀπερρίφθησαν αἱ προσφυγαί. Τοῦτο μαρτυρεῖ ὅτι δὲν ἔγινεν ὑπερβολικὴ κατάχρησις ὅπως παρίσταται εἰς τὸ Σῶμα, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀκυρωθεισῶν ἀποφάσεων δὲν εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγάλος.

§23Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κατάχρησις δὲν ἔχει μέτρον, ἢ ἐγένετο κατάχρησις ἢ δὲν ἐγένετο.

§24Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Διὰ καταχρήσεις ἢ παράβασιν νόμου, προσέφυγον τινὲς ἐκ τῶν ἀπολυθέντων παραπονούμενοι εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀκυρωθεισῶν ἀποφάσεων περὶ ἀπολύσεως εἶναι πολὺ μικρός. Βεβαίως ἐγένοντο λάθη, ἀλλὰ ὄχι τοιαῦτα ὥστε νὰ προκαλοῦν τὴν γενικὴν κατακραυγήν. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις, δι’ Ὑπουργικῆς πράξεώς της ἀνέστειλε τὴν περαιτέρω ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500 πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο ὅτι μετὰ τὴν ἀναστολὴν εὑρέθησαν ὑπάλληλοι, τῶν ὁποίων ἡ διαδικασία τῆς ἀπολύσεως εἶχε προχωρήσει ἀλλὰ δὲν ἐλύθη ἡ ὑπαλληλικὴ σχέσις νομοτύπως εἴτε διότι ἠκυρώθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, εἴτε διότι δὲν ἐκοινοποιήθησαν αἱ ἀπολύσεις. Καὶ ἑπομένως, ἔχομεν ὑπαλλήλους ἀπολυτέους ἢ ὑπὸ κρίσιν καὶ ὑπαλλήλους ἀπολυθέντας, ὁπωσδήποτε, τῶν ὁποίων ἐλύθη ἡ ὑπαλληλικὴ σχέσις καὶ μὴ προσφυγόντας εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ δι’ ἐκείνους μέν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπελύθησαν, ἤρξατο ἡ ἀποκατάστασις, διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, εἰς ἀριθμὸν ἥσσονα μὲ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπελύθησαν.

§25Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἰς τὰς δημιουργηθείσας ὀργανικὰς θέσεις δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθουν οἱ ἀπολυθέντες. Αὐξάνονται αἱ θέσεις καὶ αὐτοὶ μένουν ἐκτὸς ὑπηρεσίας.

§26Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Διὰ τοῦ Ν. 2500 κατηργήθησαν θέσεις καὶ μετὰ τὴν κατάργησιν θέσεων, ἀπελύθησαν οἱ ὑπεράριθμοι. Εὑρίσκονται λοιπόν, ἐν ὑπηρεσίᾳ, ὑπάλληλοι, κριθέντες ἀπολυτέοι, τῶν ὁποίων ὅμως ἡ διαδικασία τῆς ἀπολύσεως δὲν συνεπληρώθη, διὰ νὰ λυθῇ νομοτύπως ἡ ὑπαλληλικὴ σχέσις. Αὐτοὶ παραμένουν ἐν ὑπηρεσίᾳ, ὡς ὑπεράριθμοι. Ἑπομένως, διὰ τὴν τακτοποίησιν αὐτῶν, ἔδει νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων, μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῆς κατηγορίας αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων. Τοῦτο, ἐγένετο ἤδη καὶ ἐτακτοποιήθησαν, ὅσον ἀφορᾶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ ἡτοιμάσθη διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας αὐξάνονται αἱ ὀργανικαὶ θέσεις καὶ τῶν ὑπολοίπων Ὑπουργείων, εἰς ἃ ὑπηρετοῦν ὑπάλληλοι καὶ μὴ ἀπολυθέντες. Πόσοι εἶναι οἱ ὑπάλληλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐκτὸς ὑπηρεσίας; Περὶ αὐτῶν εἶναι, ἀκριβῶς, τὸ θέμα καὶ μᾶς ἀπασχολεῖ. Θὰ λάβωμεν ἀποφάσεις, ἀφοῦ ἴδωμεν εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας, συντάξεως κ.λ.π. διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δώσωμεν μίαν λογικὴν σύνταξιν.

§27Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὴν Βουλήν, δι’ ἕνα τόσον κρίσιμον θέμα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ὑπῆρξεν ἱκανοποιητική. Ἀντιθέτως, ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν γνώμην, ὅτι ὁσάκις ἡ Κυβέρνησις ἔφερε σχετικὰ νομοσχέδια, δημιουργίας νέων ὀργανικῶν θέσεων εἰς οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν, εἴτε εἰς τὴν Βουλήν, εἴτε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἐπέτυχε τὴν ψήφισίν των, δὲν συνεπλήρωσε τὰς νέας θέσεις διὰ τῶν ἀπολυθέντων τοῦ Ν. 2500, ἀλλὰ διὰ κομματικῶν φίλων της. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πείθεται πᾶς τις, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀποτελοῦσα συνέχειαν τῶν συναγερμικῶν Κυβερνήσεων, διατηρεῖ τὴν ἰδίαν κομματικὴν νοοτροπίαν καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικιῶν.

§28Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ κ. συνάδελφος ἐπανέρχεται ἀνακριβολογῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις κυκλοφορεῖ κάθε μῆνα δελτίον, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται συνέχεια, ὡς πρὸς τοὺς διορισμούς. Οἱ μόνοι, οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν εἶναι οἱ δημοδιδάσκαλοι καὶ ἑπομένως οὐδεὶς νέος διορισμὸς ἐγένετο.

§29Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ ἀνακριβολογιῶν. Τοῦ ὑπενθυμίζω τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους.

§30Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τώρα ἔγινεν αὐτό.

§31Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Καί, ταὐτοχρόνως, ἔχετε ἀνεύρει τὴν μέθοδον τῆς προσλήψεως ὑπαλλήλων ἐκτάκτων καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ διατίθενται πιστώσεις ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, χωρὶς νὰ καταλαμβάνουν αὐτοὶ ὀργανικὰς θέσεις. Συνεπῶς, συνεχίζετε τὴν ἰδίαν κομματικὴν τακτικήν.

§32Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡμερομισθίους ἔχομεν μόνον εἰς τὰ δημόσια ἔργα. Θὰ ἠθέλατε νὰ διορίζωμεν δημοσίους ὑπαλλήλους, συνταξιούχους, εἰς θέσεις ἡμερομισθίων ἐργατῶν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπ. Οἰκονομικῶν, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ χορηγηθῇ ἀποζημίωσις εἰς τὰ μέλη τοῦ σωματείου τσαρουχοποιῶν Ἰωαννίνων.

§34Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν του εἰς Ἰωάννινα ἔδωσεν ὑπόσχεσιν εἰς τὸ Σωματεῖον Τσαρουχοποιῶν τοῦ ὁποίου τὰ μέλη εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν πραγματικῆς πενίας, καὶ τοὺς διεβεβαίωσεν ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι θὰ εὕρῃ τρόπον νὰ τοὺς χορηγήσῃ ἀποζημιώσεις. Τοῦ ἐπεδόθη καὶ σχετικὸν ὑπόμνημα, καὶ βραδύτερον Πρωθυπουργὸς ὢν διεβίβασεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσίν των. Ἔκτοτε παρῆλθον 8 μῆνες καὶ ἐκτὸς τῆς ἐπισήμου ἀπαντήσεως τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου οὐδεμίαν ἐνέργεια ἐγένετο. Εὐλόγως ὅθεν ἐρωτοῦν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔδωσεν ὑπόσχεσιν μὴ πραγματοποιήσιμον ἐν ὄψει ἐκλογῶν; Προτιμότερον κ. Ὑπουργέ, θὰ ἦτο νὰ ἐλέγετο πρὸς αὐτοὺς ἡ καθαρὰ ἀλήθεια. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ, παρὰ νὰ παρέχωνται μὴ πραγματοποιήσιμοι ὑποσχέσεις.

§35Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ξεύρω εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται οἱ Τσαρουχοποιοὶ τῶν Ἰωαννίνων. Ἐπὶ τοῦ θέματος θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὴν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἥτις καὶ πρωτίστως ἔχει τὸν λόγον καὶ θὰ σᾶς δώσω τὴν δέουσαν ἀπάντησιν.

§36Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Τὸν Σεπτέμβριον, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἤμην εἰς τὴν Ἤπειρον, μοῦ ἐπέδωσαν οἱ Τσαρουχοποιοὶ ἓν ὑπόμνημα τὸ ὁποῖον καὶ ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος —ἐλπίζω— θὰ τὸ μελετήσῃ καὶ θὰ δώσῃ μίαν εὐνοϊκὴν λύσιν.

§37Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ ἡ δήλωσις τῆς ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, διότι τὴν ἔλαβον ὑπὸ σημείωσιν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἀποζημίωσιν ἐπιταχθέντων ζώων κατὰ τὸ 1940–41, ὁ κ. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. τοῦ προβλέποντος τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41, ἐτόνισε τὸ ἐπεῖγον τοῦ πράγματος. Ἐν τούτοις καίτοι παρῆλθεν ἔκτοτε τόσος χρόνος, οὐδὲν ἐγένετο καὶ διερωτᾶται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πότε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀνειλημμένην αὐτὴν ὑποχρέωσιν;

§40Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ τηρηθοῦν αἱ προθεσμίαι διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἐκτελεστικοῦ Διατάγματος τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐκδοθῇ τὸ ταχύτερον.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πατσιαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§42Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος τῆς ἐκδόσεως τὸ ταχύτερον τοῦ ἐκτελεστικοῦ Διατάγματος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως μὴ καθυστερήσῃ τοῦτο.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον.

§44Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Διαβιβάζω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸ αἴτημα τῶν κατόχων ἐπιταχθέντων ζώων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 κατοίκων Μακεδονίας διὰ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀναγκαίου ἐκτελεστικοῦ Διατάγματος.

§45Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἐπιταχθέντων, κατὰ τὸ 1940–41, ὑποζυγίων ἀπησχόλησεν τὸ πρῶτον τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, ἡ ὁποία τὸ ὑπεσχέθη καὶ ἡ ὁποία ἐτήρησε τὴν ὑπόσχεσίν της. Διὰ τοῦ ψηφισθέντος Ν. 3812)56 προβλέπεται, ὅτι διὰ Β. Δ. θὰ καθορισθῇ διαδικασία, βάσει τῆς ὁποίας θὰ ἀποζημιωθοῦν καὶ οἱ ἀπωλέσαντες τὸ ἀπόκομμα τῆς ἐπιτάξεως. Τὸ Διάταγμα συνετάχθη, ἐστάλη εἰς τὸ Σ. Ἐπικρατείας, ὑπέστη τὴν ἐπεξεργασίαν, ἐπέστρεψεν, ὑπεγράφη παρ’ ἐμοῦ καὶ εὑρίσκεται εἰς τὰ Ἀνάκτορα. Μόλις ἔλθη ὁ Βασιλεὺς θὰ ὑπογραφῇ καὶ θὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ. Ἑπομένως, περὶ οὐδεμιᾶς καθυστερήσεως πρόκειται καὶ εἶναι ἄδικοι αἱ μομφαί.

§46Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν διαμαρτύρομαι διὰ τὸν τρόπον τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν πάση περιπτώσει, τὸν πληροφορῶ, ὅτι, εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ ἀποκόμματα τῆς ἐπιτάξεως, δὲν πληρώνονται.

§47Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Νὰ μοῦ δώσετε τοὺς ἀριθμοὺς τῆς ὑποβολῆς τῶν σχετικῶν ἀποκομμάτων, διὰ νὰ ἐλέγξω τὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι τυχόν, καθυστέρησαν τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐπιτάξεως.

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Καβάλλαν τὸ αὐτὸ συμβαίνει.

§49Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἔπρεπε νὰ τὰ εἴχατε διαπιστώσει αὐτά, κ. Ὑπουργέ, ἔχετε ὑποχρέωσιν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἡλιοῦ ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἄρσιν τῆς προκληθείσης κοινωνικῆς ἀδικίας κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Α.

Ν. 617)48.

§51Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ εἰς τὴν τακτοποίησιν τοῦ ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν, χρονίζοντος ζητήματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων καὶ ἐκείνων, οἵτινες συνταξιοδοτοῦνται, εἴτε ἀπὸ ὀργανισμοὺς δημοσίου δικαίου, ἀσφαλιστικοὺς ἢ μή, εἴτε ἀπὸ Τραπέζας καὶ ἐπιχειρήσεις καὶ διὰ τοῦ Ν. 617 ἀπεστερήθησαν παντὸς συνταξιοδοτικοῦ δικαιώματος. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελευταίας συνόδου τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, ἐπ’ εὐκαιρία τῆς συζητήσεως τοῦ Ν. Δ. «περὶ ἀπονομῆς ηὐξημένης συντάξεως εἰς τοὺς παθόντας ἐν διατεταγμένη ὑπηρεσία ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, μηδὲ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου, κ. Κανελλοπούλου ἐξαιρουμένου καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀναγνωρίσουν, ὅτι ἐπὶ παρομοίου θέματος, ἀφορῶντος τοὺς ἀξιωματικοὺς πρέπει νὰ εἰσηγηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν προσήκουσαν τροποποίησιν, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀδικίας. Ὁ Ν. 617 ἀπεστέρησεν, ἄνευ δικαστικῆς κρίσεως μάλιστα, τῆς δυνατότητος λήψεως συντάξεως μίαν σειρὰν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, εἴτε ἐξετοπίσθησαν, εἴτε κἂν δὲν ἐξετοπίσθησαν, ἀλλὰ ἐκρίθησαν μὴ νομιμόφρονες, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον θὰ πρέπει νὰ εἶναι γενικὸν καὶ γενναῖον, τὸ ὁποῖον νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἄρσιν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι κατανοηταί, ὑπὸ ἓν κλῖμα, οἷον ἐκείνων τῶν ἐτῶν τῆς ἀνωμαλίας, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον, σήμερον, πρέπει νὰ ἐκλείψῃ, διὰ νὰ προχωρήσωμεν ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν οἰκοδόμησιν τῆς ἑνότητος τοῦ Ἔθνους, ἀπαραιτήτου διὰ τὴν πρόοδον τῆς χώρας.

§52Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 εἶναι σχετικὴ νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ ἐπὶ αὐτῆς καὶ μετὰ νὰ ἀπαντήσω.

§53Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζητουμένη ἐρώτησις καὶ ἄλλοτε εἶχε προκαλέσει συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος κατὰ τὸ παρελθόν. Καὶ ὑπῆρξεν ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἄρσεως τῆς ἀδικίας εἰς βάρος τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων κατὰ τὴν ἀνώμαλον περίοδον τῆς τελευταίας δεκαετίας. Ἡ ἀδικία αὐτὴ εἶχεν ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ποὺ Κυβερνοῦσε τὴν χώραν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ὅτε ἐψηφίσθη ὁ Νόμος 2058) 52, δι’ οὗ ἐρρυθμίζετο τὸ ζήτημα. Ὁ νόμος αὐτὸς ὅμως ἐκρίθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀντισυνταγματικὸς ὡς τροποποιῶν ψήφισμα ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ κατηρτίσθη νεώτερον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὅμως λόγῳ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνῃ νόμος. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ὀρθὸν εἶναι ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ προβῇ εἰς τὴν κατάρτισιν σχετικοῦ νομοσχεδίου.

§54Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὅπως ἔλθῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν.

§55Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε δηλώσει ὅτι θὰ φέρῃ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποκαθίστα τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν. Νομίζω, ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος, κ. Κανελλόπουλος εἶχε συνηγορήσει τότε ὑπὲρ τῆς ἐκδόσεως σχετικῆς ἀποφάσεως πρὸς προστασίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πρέπει λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαγγείλῃ εἰς τὴν Βουλήν.

§56Γ. ΤΑΡΜΠΑΖΗΣ. Ἡ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας, δεικνύει, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ τακτοποίησις τοῦ θέματος αὐτοῦ, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ συνηγορῶ.

§57Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἔχουν περάσει τέσσερα χρόνια ἤδη ἀφ’ ὅτου ἡ Κυβέρνησις ἔφερε τὸ θέμα. Μάλιστα ὁ κ. Ὑφυπουργὸς εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅτι θὰ φέρῃ σχετικὸν Νομοσχέδιον πρὸς ρύθμισιν τῆς προσγενομένης ἀδικίας. Πρέπει ἑπομένως νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον τὸ τοιοῦτον νομοσχέδιον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§58Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἐδήλωσα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ θέμα μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ ὅλον συνταξιοδοτικὸν ζήτημα θὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ.

§59Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω χρέος νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργόν, ὅτι δὲν ἐτέθη οὕτω τὸ ζήτημα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ὅτι πιεζόμενος ἀπὸ τὴν ὁμόψηφον καὶ ὁμόθυμον γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς ἄνευ οὐδεμιᾶς διακρίσεως δὲν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ποτὲ ὅτι μελετᾶ τὸ ζήτημα. Ἀλλὰ εἶπεν ρητῶς ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει υἱοθετήσει τὴν ἄποψιν καὶ θὰ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σχέδια νόμου τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ὑποβάλῃ. Ἑπομένως νομίζω ὅτι ἡ σημερινὴ δήλωσις ἀποτελεῖ μίαν ὑπαναχώρησιν ἔναντι τῶν δηλώσεων ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§60Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Οὐδεμία ὑποχώρησις ἔγινε. Συμβουλευθῆτε τὰ πρακτικά. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὅταν θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον τότε θὰ συζητηθῇ καὶ τὸ θέμα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀνα-

φορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ ἔλαιον. Ὁ κ. Πανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§62Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Πάλιν τὸ λάδι θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ καὶ ἀπόψε, κύριοι βουλευταί, διὰ τρίτην ἡμέραν. Τὸν παρελθόντα Ἰούνιον συνεζητήσαμεν ὁμοίας ἐρωτήσεις, ἐλέχθησαν πολλὰ καὶ ἠκούσθησαν ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς διαμαρτυρίαι διότι τὸ λάδι, ἕνα ἀγροτικὸν προϊὸν, δὲν προστατεύεται ἐπαρκῶς. Τότε εἶχε γεννηθῆ τὸ ζήτημα τῆς τελείας ἐλλείψεως τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς ὑπερβολικῆς αὐτοῦ τιμῆς. Ἐνῷ τὸ ἔλαιον εἶχεν συγκεντρωθῆ κατὰ τὴν ἐλαιοσυγκομιδὴν πρὸς δραχμὰς 9 ἕως 11 κατ’ ὀκᾶν ἀπὸ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν ἔφθασε σὲ στιγμὴ νὰ πωλῆται εἰς 40 δραχμὰς καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν, ὥστε ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνακαλύψῃ τὸ τυποποιημένον ἔλαιον μὲ τὰς (δὲν ἠκούσθη) σφραγίδας καὶ μὲ ἀγορανομικὰς διατάξεις οἰκονομικῶν μέτρων. Ὁμιλῶν τότε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ κ. συνάδελφοι, εἶπον, ὅτι ἦτο ἕνα σύμπτωμα τῆς νόσου, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν Κυβέρνησιν εἰς βάρος τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, διότι ἐγκαίρως δὲν λαμβάνονται μέτρα προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς τῶν προϊόντων δὲν φροντίζουν οἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις —ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω δὲν τὸ λέγω μόνον διὰ τὴν σημερινὴν— μὲ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας δὲν φροντίζουν νὰ προστατευθοῦν τὰ προϊόντα, οὕτως ὥστε κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς διαθέσεώς των νὰ ἀμείβωνται ἀναλόγως μὲ τὸν κόπον ποὺ ἔχουν κάμει οἱ παραγωγοὶ διὰ τὸ προϊόν τους. Τώρα ἐδημιουργήθη τὸ θέμα τοῦ λαδιοῦ, ἄλλοτε συνεζητήσαμεν διὰ τὸ θέμα τοῦ σταριοῦ, ἄλλοτε διὰ τὸν καπνόν, ἄλλοτε διὰ τὶς πατάτες, διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ καὶ δι’ ὅλα τὰ προϊόντα. Ποῦ ὀφείλεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Διότι ὅπως πᾶμε πάντοτε θὰ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰς αὐτὰς ἐπερωτήσεις ἐλέγχου διὰ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Θὰ λέγωμεν διὰ τὸ στάρι, διὰ τὸ λάδι καὶ διὰ τὸν καπνὸν καὶ ὅσοι μᾶς ἀκούουν ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης θὰ χαίρωνται, διότι ἐνδιαφερόμεθα δι’ αὐτούς, ἀλλὰ τὸ ζήτημά τους οὐδέποτε θὰ λυθῇ.

§63Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὄχι, διότι ἔγινε κάποια ἀλλαγή.

§64Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Δὲν τὴν εἴδαμεν. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἀγαπητὸς φίλος λέγει ὅτι ἔγινε κάποια ἀλλαγή, θὰ περιμέναμεν ἐξ αἰτίας τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνεται σήμερον ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου, ὅπως ἡ ἐπερώτησις τῆς 19ης Ἰουνίου. Δὲν ὑπάρχει, ἀγαπητὲ συνάδελφε —ὀφείλετε νὰ τὸ ὁμολογήσετε, λέγοντας τὴν ἀλήθειαν καὶ μόνον τὴν ἀλήθειαν— δὲν ὑπάρχει ὠργανωμένον πρόγραμμα τὸ ὁποῖον νὰ καθορίζῃ καὶ νὰ παρακολουθῇ τὴν παραγωγὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων μέχρι τῆς στιγμῆς τῆς διαθέσεως αὐτῶν καὶ ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει, πάντα θὰ λέγωνται τὰ ἴδια. Ἐγὼ θὰ ἤμουν εὐτυχὴς ἐὰν ἡ σημερινὴ κατάστασις μοῦ ἔδιδε τὸ δικαίωμα καὶ τὴν εὐκαιρίαν νὰ συγχαρῶ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ὅτι κάτι θὰ εἶχε ἀλλάξει, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀλλάξει τίποτε.

§65Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι τὸ λέγουν αὐτό.

§66Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ. Δὲν ἔχει ἀλλάξει τίποτε. Τὸ τελευταῖον παναγροτικὸν συνέδριον εἰς τὸ ὁποῖον μετέσχον περὶ τοὺς 25.000 ἀντιπροσώπους, ὅλοι οἱ ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος εἶπον μὲ μίαν φωνήν: Δὲ μᾶς προσέξατε. Καὶ πρὸ τῆς φωνῆς αὐτῆς τοῦ παραπόνου καὶ τῆς ἀγανακτήσεως ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν κομμάτων ὡμίλησαν περὶ ἀγάπης καὶ λατρείας διὰ τοὺς ἐγκαταλελειμμένους ἀγρότας. Ὅλοι εἶπον ὅτι ὁ ἀγρότης εἶναι ἐγκαταλελειμμένος. Ὁ ἀγρότης ἀποτελεῖ τὰ 62% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅμως ὑποφέρει. Ὡμίλησαν περὶ τῆς θυσίας του, ἐνῷ ἤκουον τὴν φωνὴν τῆς διαμαρτυρίας του. Εἶναι καιρός, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, ποὺ μὲ διακόψατε καὶ μοῦ δώσατε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τραπῶ καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, εἶναι καιρὸς νὰ ἀλλάξωμεν νὰ μὴ δίδωμεν μόνον ὑποσχέσεις, ἀλλὰ νὰ κάμωμεν ἔργα, ὥστε νὰ μὴ ὁμιλοῦμεν περὶ παραπόνων εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς διαθέσεως ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἔχω τὴν εἰκόνα τοῦ τελευταίου ἀγροτικοῦ συνεδρίου, ἀκούω ἀκόμη τὰς διαμαρτυρίας των. Ἐὰν πάρωμεν τὸ ψήφισμα εἰς τὸ ὁποῖον διετύπωσαν τὰ αἰτήματά τους, θὰ σκύψωμεν τὸ κεφάλι καὶ θὰ λέγωμεν, τὰ λόγια εἶναι μόνον λόγια, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι συνεζήτησαν τὰς ἀποφάσεις καὶ τελικῶς ἐψήφισαν διαμαρτυρόμενοι, δὲν εἶναι μόνον Ἀντιπολιτευόμενοι, εἶναι ἡ μεγάλη μᾶζα Συμπολιτευόμενοι καὶ Ἀντιπολιτευόμενοι. Ἑνιαῖον εἶναι τὸ παράπονον τῶν ἀγροτῶν μας ὅτι δὲν παρακολουθεῖται τὸ προϊὸν ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς παραγωγῆς μέχρι τῆς στιγμῆς τῆς διαθέσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστικόν. Νὰ ξεκινήσωμεν τὸ προϊὸν ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ σπέρνεται φυτεύεται ἢ καλλιεργεῖται μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ γίνεται δραχμὲς ὡς πληρωμὴ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ ἀγρότου. Ὅταν ὁ κύκλος αὐτὸς ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς παραγωγῆς μέχρι τοῦ τέλους καὶ τῆς στιγμῆς τῆς διαθέσεως γίνῃ ὠργανωμένον πρόγραμμα τότε θὰ εἴπωμεν ὅτι ἐπετελέσαμεν τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ διατὶ γίνεται αὐτό; Ἂς εἴπω μίαν γνώμην καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν πεῖραν ποὺ ἔχω ἀπὸ τὴν ζωὴν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Ἄλλαι ὑπηρεσίαι παρακολουθοῦν τὸ προϊόν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλαι ὑπηρεσίαι τὸ διαθέτουν. Δὲν ὑπάρχει ἑνιαία προσπάθεια. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὁμιλεῖ περὶ Α κόστους καὶ ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου εἰς τὸ τέλος, τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται μὲ τὴν τιμὴν τῆς διαθέσεως βάσει τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Καὶ πνίγεται τὸ δίκαιον τοῦ ἀγρότου καὶ δημιουργεῖται τὸ παράπονόν του ὅτι ἐνῷ εἰς τὰ Βιομηχανικὰ προϊόντα καθορίζωμεν κόστος τοῦ προϊόντος καὶ βάσει τοῦ κόστους προσθέτομεν ἕνα κέρδος καὶ παρέχομεν τὴν τιμὴν διαθέσεως, εἰς τὸ ἀγροτικὸν προϊὸν δὲν ἰσχύει ὁ κανὼν αὐτός. Δι’ αὐτὸ ἀδικοῦνται καὶ παραπονοῦνται οἱ ἀγρόται μας. Δὲν ἰσχύει τὸ κοστολόγιον. Λέγουν αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὅτι τὸ κόστος τοῦ ἐλαίου εἶναι 23– 25 δραχμές, ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ ὁρίζει τιμὴν συγκεντρώσεως 20. Εἰς ποῖον ἐπάγγελμα, εἰς ποῖον ἀγωνιζόμενον πολίτην Ἕλληνα ἔρχεται τὸ κράτος καὶ τοῦ λέγει θὰ διαθέτῃς τὸ προϊὸν βάσει τῆς τιμῆς τοῦ κόστους. Πῶς ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀντιδικία μεταξὺ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας; Πῶς ὑπάρχει αὐτὸς ὁ πόλεμος μεταξύ των; Τὸ ἕνα λέγει πόσον στοιχίζει καὶ τὸ ἄλλο πόσον θὰ πωληθῇ καὶ τὸ πωλεῖ κατώτερον τοῦ κόστους. Διατὶ γίνεται αὐτό; Διότι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου, ἐνδιαφερόμενον κυρίως πρωτίστως δι’ αὐτοὺς ποὺ τρώγουν τὸ προϊὸν φροντίζει νὰ τὸ κάμῃ πολύτιμον. Τὸ δὲ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δικάζεται ἐρήμην. Καὶ δικαζομένου ἐρήμην τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, πνίγεται τὸ δίκαιον τοῦ ἀγρότου εἰς ὅλα τὰ προϊόντα. Σήμερον λέγομεν διὰ τὸ λάδι, ἀλλ’ ὅπως σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, δι’ ὅλα τὰ προϊόντα ἡ ἰδία φωνὴ ἀκούεται ἐδῶ. Δὲν τολμᾶμε ἐδῶ νὰ μὴ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν, διότι μᾶς ἀκούουν ἀπὸ ἔξω. Κάμνομεν τὴν πολιτικήν μας, περνοῦμε —καλὰ καὶ χειρότερα— περνοῦν οἱ ἀγρόται, διότι δὲν ὑπάρχει ἑνιαῖον πρόγραμμα. Ὁ παραγωγὸς ἔχει ἕνα παράπονον: Ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ διαθέσῃ τὰ προϊόντα του. Ὑπάρχει μία φωνὴ τοῦ ἀγρότου, ὁ ὁποῖος λέγει: «Δὲν στενοχωριέμαι ὅταν σκάβω. Στενοχωριέμαι ὅταν πουλῶ». Δὲν φροντίζομεν, ὅταν πωλῇ ὁ παραγωγός, νὰ τοῦ δώσωμεν ἐπαρκὲς τίμημα διὰ ἀμοιβὴν τῶν κόπων καὶ τοῦ ἱδρῶτος του. Αὐτὸ τὸ δείχνει ἀπολύτως τώρα τελευταῖα, ἡ τιμὴ ποὺ καθωρίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν συγκεντρώσεως τοῦ λαδιοῦ. Ἐνῷ τὸ κόστος εἶναι, ἀναμφισβητήτως, 23–25 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, ἡ τιμὴ ποὺ δίδει τὸ Κράτος διὰ νὰ τὸ συγκεντρώσῃ εἶναι 20. Πρὶν ἢ ἐμφανισθοῦν αὐτὰ ὡς γνώμη τοῦ Κράτους, πρὶν ἢ ἐμφανισθοῦν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἔπρεπε προηγουμένως νὰ εἶχον καθορίσει τὰ δύο Ὑπουργεῖα, ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια. Κάποιος ἀπὸ τοὺς δύο ἴσως νὰ πταίῃ. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ποὺ δὲν πταίει, εἶναι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς καὶ ὁ ἀγρότης, γενικῶς. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὰ στατιστικὰ δεδομένα. Λέγουν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας: «Θὰ κάμωμε 140 χιλιάδας τόννους λάδι». Ἐπίσης εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχομεν ἐγχωρίαν παραγωγὴν σπορελαίου 15 χιλιάδας τόννους. Ἐπίσης γνωστὸν εἶναι ὅτι ἔχομε καὶ 35 χιλιάδας τόννους σπορελαίου τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ἔχομε 190 χιλιάδας τόννους λάδι καὶ σπορέλαιον. Ἡ κατανάλωσις, λέγει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, εἶναι 90 χιλιάδες τόννοι. Λάδι, πρέπει νὰ ἔχωμε πλημμύρα. Νὰ φᾶμε, νὰ πέσῃ ἡ τιμή του, λόγῳ τῆς μεγάλης προσφορᾶς καὶ νὰ ἐξαγάγωμεν ἀπεριορίστως εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Ἐνθυμοῦμαι σεβαστὸν συνάδελφον, τὸν κ. Καλκάνην, ὁμιλοῦντα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 19ην Ἰουνίου, ὁ ὁποῖος εἶπεν: Τὸ ἄλλο λάδι, οἱ γάτες τὸ τρῶνε; Τί γίνεται τὸ ἄλλο λάδι; Σημαίνει, ὅτι τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῶν Ὑπηρεσιῶν εἶναι ἀνακριβῆ. Καὶ ἂν θέλωμεν νὰ σοβαρευθῶμεν, πρέπει πρῶτα αἱ Ὑπηρεσίαι νὰ καταλήξουν εἰς ὡρισμένα ἀληθῆ συμπεράσματα. Πρέπει, λοιπόν, νὰ καθορίσῃ τὸ Κράτος μίαν πολιτικὴν ἐλαίου τοιαύτην, οὕτως ὥστε καὶ ἡ κατανάλωσις νὰ ἐξυπηρετεῖται, νὰ ὑπάρχῃ, δηλαδή, ἡ ἐπάρκεια, καὶ ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς νὰ ἀμείβεται. Πρέπει νὰ γίνῃ πρόγραμμα καὶ σύστημα ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν κατανάλωσιν τοῦ σπορελαίου, διὰ νὰ κατορθώσωμεν, ὅπως καὶ εἰς τὴν Ἱσπανίαν, νὰ δυνάμεθα καὶ ἐπάρκειαν ἐλαίου νὰ ἔχωμεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ ἐξαγάγωμεν, διὰ λόγους γενικωτέρου ἐθνικοῦ συμφέροντος. Διαφωνῶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ὅ,τι λέγει: Ἔχομεν ἐπάρκειαν ἐλαίου, νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἐξαγωγήν, καὶ περιορίζομεν αὐτὴν μόνον εἰς 5 χιλιάδας τόννους. Διαφωνῶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐλέγχω αὐτήν, ὡς πρὸς τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως κάτω τοῦ κόστους. Πρέπει καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ καθορισθῇ βάσει τοῦ κόστους ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως, ἀλλὰ ὁμιλοῦμεν περὶ τιμῆς συγκεντρώσεως, ἐνῷ τώρα ποὺ γίνεται ἡ συγκομιδή, δὲν ὑπάρχουν τὰ τεχνικὰ μέσα, οὔτε ἡ χρηματοδότησις. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συστήσω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μαζί, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως, καθορίσωμεν ἑνιαῖον πρόγραμμα δι’ ὅλα τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, παρακολουθοῦντες αὐτὰ ἑνιαίως διὰ τῶν αὐτῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ κατὰ τὴν παραγωγὴν καὶ κατὰ τὴν διάθεσιν. Εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγή, νὰ γίνῃ συγκέντρωσις μέχρι 30 χιλιάδων τόννων, σύμφωνα μὲ τὰ αἰτήματα τοῦ ἀγροτικοῦ Συνεδρίου, ἀπὸ τὸν εἰδικὸν ὀργανισμόν, ὅπως εἶναι ἡ Ἐλαιουργικὴ καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέπεται ἡ ἀνάμιξις τοῦ σπορελαίου, ἀλλὰ νὰ πωλῆται τὸ σπορέλαιον, ὅταν πρέπει νὰ πωλῆται, εἰς μικρὰ μπιτόνια, αὐτούσιον. Τὸ λάδι νὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς βαρέλια καὶ εἰς μεγαλυτέρας ποσότητας καὶ ὄχι εἰς μικρὰ μπιτόνια, ὅπως σήμερον ἐπιτρέπεται. Ἐὰν τοῦτο ὅλοι πράξωμεν, τότε θὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς ὅσα λέγομεν καὶ διατυμπανίζομεν περὶ τοῦ ἐνδιαφέροντός μας περὶ τῶν ἀγροτῶν ἐν γένει καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν περὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§67Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον, διότι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἀνέπτυξαν ἐπαρκῶς τὸ θέμα καὶ κατέληξαν εἰς ὁμόφωνα σχεδὸν συμπεράσματα ὡς πρὸς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου, ἐὰν δὲν διεπίστωνα ἀπὸ τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἀκόμη διστάζει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνταποκρίνωνται καὶ εἰς τὰς ἐξαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως περὶ φιλαγροτικῆς πολιτικῆς καὶ εἰς τὴν ὁμόφωνον ἐπιθυμίαν τοῦ Σώματος, περὶ προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Διεπιστώθη, ἀπὸ τὰς συζητήσεις, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ ἀντιμετωπίζομεν ὑπεράνω κομματικῶν ἀντιθέσεων, ὡς ἐθνικὸν θέμα καὶ δι’ αὐτὸ καὶ αἱ διακομματικαὶ ἐπιτροπαὶ εἰς ὁμόφωνα κατέληξαν συμπεράσματα, καὶ τὰ ὑποβληθέντα εἰς τὴν Κυβέρνησιν πορίσματα αὐτῶν ὁμοφώνως εἰσηγοῦνται: Πρῶτον, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ἑκάστης Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ὀργάνωσιν συγκεντρώσεως τοῦ προϊόντος ἐγκαίρως εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐσοδείας, καὶ μὲ τιμὴν ἀσφαλείας καλύπτουσαν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ εἰς ποσότητα τοιαύτην, ὥστε ἡ κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ ρυθμίζῃ τὰς τιμὰς ἐσωτερικοῦ. Δεύτερον, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ παγίως ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου καὶ ἀπεριορίστως. Ἐὰν δὲ ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς δημιουργηθῇ κίνδυνος ἐλλείψεως εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, νὰ πραγματοποιηθῇ ἀνάλογος εἰσαγωγὴ σπορελαίου καὶ ὑπὸ τὴν ἀπαράβατον προϋπόθεσιν, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ θὰ εἶναι συμπτωματικὴ καὶ μόνον καθ’ ὃ ποσοστὸν εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ καλύψῃ τὸ κενὸν ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐπίσης ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ ἐλευθέρως τῶν πυρηνελαίων, καὶ νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ λιπαρῶν. Ἀλλὰ καὶ ὅτι πρέπει νὰ καταβάλλεται κάθε δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ὥστε ὑπὸ τὰς δυσμενεστέρας περιστάσεις νὰ εἶναι δυνατή, ἡ πραγματοποίησις ἐξαγωγῆς χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη εἰσαγωγῆς σπορελαίων καὶ ἄλλων λιπαρῶν. Αὐτὰ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὰ αἰτήματα τῆς ἐλαιοπαραγωγικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα υἱοθετήθησαν ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε διακομματικὰς ἐπιτροπὰς τοῦ ἐλαίου καὶ ἀπὸ τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰ αἰτήματα ταῦτα, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν θέλησιν, τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, κατὰ τὰς μετ’ αὐτῶν κατ’ ἰδίαν συζητήσεις μας, υἱοθέτησε πρῶτον τὸ αἴτημα τῆς ἐλευθέρας ἐξαγωγῆς τῶν πυρηνελαίων, ἀλλὰ δυστυχῶς, εἰς ἐποχὴν πτώσεως τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπωφεληθῶμεν. Ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι μὲ τὴν νέαν ἐσοδείαν θὰ δημιουργηθοῦν συνθῆκαι εὐνοϊκῶν ἐξαγωγῶν πυρηνελαίων. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη τὴν ἐξαγωγὴν τυποποιημένων ἐλαίων εἰς δοχεῖα καὶ ἔλαια ὀξύτητος κάτω τῶν 2 βαθμῶν μέχρι 5.000 τόννων. Ἐν προκειμένῳ, φρονοῦμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ διστάσῃ νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἐλευθέραν ἐξαγωγὴν ἀπεριορίστως καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ παγίαν ἐξαγωγὴν διὰ τῆς ἐφαρμογῆς σταθερᾶς πολιτικῆς, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ κατακτηθοῦν μονίμως αἱ ἀγοραὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διότι ἡ ἀπόφασίς της περὶ ἐξαγωγῆς εἰς σιδηρᾶ βαρέλια ἐλαίου κάτω τῶν 2 βαθμῶν θὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν ποσότητος οὐχὶ μεγαλυτέρας τῶν 2.000 τόννων ἐτησίως. Γεγονὸς τὸ ὁποῖον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν αὔξησιν οὔτε τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Τρίτον, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις δέχεται τὸν θεσμὸν τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἐξαγγέλλει ὅτι θὰ προβῇ εἰς ταύτην, δὲν καθορίζει τιμὴν ἀσφαλείας, ἡ ὁποία θὰ δημιουργῇ δυνατότητα πραγματοποιήσεώς της, οὔτε καὶ τὸ ὄργανον. Διότι ἡ τιμὴ τῶν 20 δραχ. κατ’ ὀκᾶν διὰ τὸ ἔλαιον τῶν 5 βαθμῶν, ὡς τιμὴ ἀσφαλείας δὲν καλύπτει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, εἶναι κάτω τῶν τρεχουσῶν τιμῶν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν θὰ προσφερθῇ ἔλαιον καὶ ἡ συγκέντρωσις θὰ ματαιωθῇ. Ὅταν δὲ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχῃ εἰς χεῖρας της ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ κατευθύνῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, καὶ ἔτσι θὰ εὑρεθῇ πάλιν εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν, ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, νὰ λάβῃ μέτρα σπασμωδικά, τὰ ὁποῖα καὶ τὸν παραγωγὸν θὰ βλάψουν καὶ τὸν καταναλωτήν. Διότι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ὅταν ἐγκαίρως εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παραγωγῆς ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν συγκέντρωσιν εἰς τιμὴν καλύπτουσαν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία τότε ἐκυμαίνετο περὶ τὰς 20 δραχμάς, ἡ Κυβέρνησις προσέφερε μόνον 17 δραχ. καὶ ὡς ἦτο φυσικὸν ἡ συγκέντρωσις δὲν ἐπραγματοποιήθη καὶ ὅταν τὸ ἔλαιον ἐπωλήθη ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς καὶ οἱ ρυθμισταὶ τῆς καταστάσεως ἔγιναν οἱ μεγαλοπαραγωγοὶ καὶ οἱ μεγαλέμποροι καὶ ἤρχισεν ἡ ἄνοδος τῶν τιμῶν, ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀθρόαν εἰσαγωγὴν σπορελαίων καὶ ἔτσι καὶ οἱ παραγωγοὶ ἐπλήγησαν καὶ ὁ προϋπολογισμὸς ἐπεβαρύνθη καὶ ἡ κατανάλωσις ἐπίσης ἐπλήγη.

§68Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, εὐθὺς ὡς ἤρχισε νὰ αὐξάνῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου. Ἡ εἰσαγωγὴ ὅμως σπορελαίου ἤρχισε τὸ 1955 καὶ ὄχι σήμερον. Ὁ κ. Μαλλιάκας κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ἐτόνισεν, ὅτι ὑπῆρχον εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων 15.000 τόννοι σπορελαίου. Ἡ κατανάλωσις σπορελαίου σήμερον ἔχει φθάσει τὰς 25.000 τόννους. Ἐὰν συνεπῶς δὲν εἶχεν εἰσαχθῆ σπορέλαιον, δὲν θὰ εἴχομεν ἐπάρκειαν ἐλαιολάδου καὶ αἱ τιμαὶ τούτου θὰ εἶχον αὐξηθῆ κατὰ πολύ.

§69Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ὅτι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ρυθμίσῃ τὰς τιμὰς ἐσωτερικοῦ, εἰς ἐπίπεδα ἀνεκτὰ διὰ τὴν κατανάλωσιν ὅταν δὲν ἔχῃ εἰς χεῖρας της ἀνάλογον ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα ὥστε νὰ δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ ὅταν αἱ τιμαὶ ἀνέρχονται. Τοιοῦτον δὲ ἀπόθεμα δύναται νὰ δημιουργήσῃ μόνον εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συγκομιδῆς ὅταν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ προκαλῇ τὸν παραγωγὸν εἰς τὴν προσφορὰν ἐλαίου. Καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἐπραγματοποιήθη συγκέντρωσις, διότι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἦτο κάτω τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ἐνῷ ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου τὸ 1951 ἐπραγματοποιήθη συγκέντρωσις ἱκανοποιητική, διότι ἐνῷ ἡ τιμὴ ἐκυμαίνετο περὶ τὰς 9 δραχμὰς καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ὡρίσθη εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 11. Καὶ οὕτω τῆς προσεφέρθη ἀπὸ τοὺς μικροπαραγωγοὺς τόσον ἔλαιον ὅσον ἤθελε νὰ ἀγοράσῃ καὶ ἐπραγματοποιήθη ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα 30.000 τόννων περίπου μὲ τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον αἱ τιμαὶ ἐσταθεροποιήθησαν ἀλλὰ καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου προέβη εἰς τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς τὸ ἀπόθεμα αὐτὸ μετεχειρίσθη διὰ νὰ κρατήσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου καὶ τὸν τιμάριθμον. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν πρέπει νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν τιμὴν ἀσφαλείας, διότι δὲν θὰ δυνηθῇ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν νὰ τὸ ἀγοράζῃ εἰς μεγαλυτέρας τιμάς. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προστατεύσῃ τὴν κατανάλωσιν καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει κρίνει ὅτι ἕνα προϊὸν καὶ μάλιστα βασικῆς διατροφῆς, ὅπως τὸ ἔλαιον, πρέπει νὰ προσφέρεται εἰς χαμηλοτέραν τιμὴν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβιβάσῃ τὴν τιμήν. Ἀλλὰ τότε ἀσκεῖ κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ τὴν ὑποστῇ μία μόνον μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ἐλαιοπαραγωγικὴ τάξις, ἀλλὰ τὸ σύνολον. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, κ. βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποδεχθῇ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας εἰς τὴν τιμὴν τῶν 23 μὲ 25 δραχμῶν οὔτε ὁ τιμάριθμος πρόκειται νὰ κλονισθῇ οὔτε ἡ αὔξησις τῆς κυκλοφορίας νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐπιδράσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἤδη ὁ τιμάριθμος ἔχει διαμορφωθῆ μὲ τιμὴν ἐλαίου 23 ἕως 25 δραχμῶν. Ἡ δὲ διαφορὰ τοῦ χαρτονομίσματος, ἡ ὁποία θὰ διατεθῇ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ δυσμενῆ ἐπίδρασιν διότι ὅπως γνωρίζομεν τὸ ἔλαιον εἶναι προϊὸν τὸ ὁποῖον ρευστοποιεῖται ἀμέσως καὶ δύναται νὰ ἀντικαταστήσῃ εἰς ἕνα ἀνάλογον ποσοστὸν τὸ συναλλαγματικὸν κάλυμμα. Κατ’ ἀκολουθίαν ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ μὴ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν τιμὴν ἀσφαλείας τῶν 20 δραχμῶν, ἀλλὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 24 μὲ 25 δραχμῶν, ὥστε νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ συγκέντρωσις, τιμή, ἡ ὁποία δικαιολογεῖται σήμερον καὶ ἐκ τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀνῆλθον εἰς τὰ 750 μὲ 800 δολλάρια, ὥστε πραγματικὰ νὰ δύναται νὰ ρυθμίσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅταν τὸ λάδι θὰ ἔχῃ φύγει ἀπὸ τὰ χέρια τῶν μικροπαραγωγῶν. Ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν μᾶς εἶπεν περὶ τῶν σπορελαίων. Καθ’ ἡμᾶς ὡς γενικὴ ἀρχὴ πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς τῶν σπορελαίων καὶ ἡ κατὰ πάντα δυνατὸν τρόπον ἐνίσχυσις τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἐπαρκῇ καὶ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ εἰς τὰς ἀξιώσεις τῆς ἐξαγωγῆς. Μέχρις ὅτου ὅμως φθάσῃ, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ θὰ ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίων καὶ λιπαρῶν καθ’ ὃν βαθμὸν θὰ πραγματοποιῆται, ἐξαγωγή, ἡ ὁποία ὅπως εἴπομεν πρέπει παγίως νὰ γίνεται διὰ τὴν διατήρησιν καὶ κατάκτησιν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν πρέπει νὰ συνηθίσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ τρώῃ σπορέλαια διότι τότε θὰ πλήξωμεν καιρίως τὸ προϊόν μας. Ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίων πρέπει νὰ εἶναι συμπτωματική, ἐπαναλαμβάνω, καὶ διὰ τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπαρκεῖ ἡ ἐλαιοπαραγωγή μας. Δυστυχῶς, ἡ γενικωτέρα οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως δὲν ἐβοήθησε καὶ δὲν ἐνίσχυσε τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα καὶ δι’ αὐτὸ μεγάλη μερὶς καὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ἄλλων διαθετόντων κεφάλαια, ἀποθεματοποιοῦν πρὸς ἀσφάλειαν τῶν χρημάτων των ἔλαιον. Καὶ ἀποτελεῖ καὶ τοῦτο ἕνα πρόσθετον λόγον ἀνωμαλίας. Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα ἀποφασιστικὰ καὶ νὰ μὴ διστάσῃ, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ τὸ ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα, ὁπότε θὰ δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ νὰ ρυθμίζῃ τὰς τιμὰς ἐσωτερικοῦ καὶ θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπιτρέψῃ ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν διὰ τὸ τρέχον ἔτος λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει ὅτι ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της καὶ ἱκανοποιητικὸν ποσὸν σπορελαίου καὶ ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἐξ Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Οὕτω καὶ τὴν κατανάλωσιν θὰ προστατεύσῃ καὶ τὸν παραγωγὸν τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὴ ἡ ἐξαθλίωσις, ἡ ὁποία ἐὰν συνεχισθῇ θὰ ἐπιφέρῃ γενικωτέραν διαταραχὴν εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, καὶ θὰ ἐνισχυθῇ καὶ ὁ προϋπολογισμὸς ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς ἀναλόγου συναλλάγματος. Ἡ ἐλαιοπαραγωγικὴ τάξις τῆς χώρας, κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν παραγωγικῆς τάξεως, τῆς ὁποίας τὸ προϊὸν μέχρι σήμερον ὄχι μόνον δὲν προστατεύεται ἀλλὰ τοὐναντίον πλήττεται δῆθεν πρὸς τὸ συμφέρον τῶν καταναλωτῶν. Καιρὸς εἶναι νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ μονόπλευρος μεταχείρισις τοῦ Ἐθνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα, ἐὰν συνεχισθῇ, γενικωτέραν ζημίαν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας, ἡ ὁποία εἶναι φυσικὸν νὰ πλήξῃ καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν. Ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπειτα ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν συνέλαβε τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος καὶ θὰ συμπληρώσῃ τὰς ἐξαγγελθείσας ἀποφάσεις της πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§71Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὰς μέχρι τοῦδε διεξαχθείσας συζητήσεις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, νομίζω ὅτι ἐν στενῷ οἰκογενειακῷ κύκλῳ ἀπόψε, ἠμποροῦμεν νὰ καταλήξωμεν εἰς σαφῆ καὶ συγκεκριμένα συμπεράσματα, ὡς πρὸς τὸ ποία πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον ἡ πολιτικὴ τοῦ τόπου μας ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Ἡ πολιτική μας πρέπει νὰ εἶναι ἀναμφισβητήτως: πρῶτον, συγκέντρωσις πρέπει νὰ γίνεται καὶ ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δεύτερον, πρέπει νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ καὶ τρίτον, πρέπει νὰ ἐπιτρέπεται ἀνάλογα πρὸς τὴν ἐξαγωγήν, εἰσαγωγὴ σπορελαίου. Ἂς ἴδωμεν πρῶτον, διατὶ πρέπει νὰ γίνεται συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου. Καὶ ἔτσι, παριστάμεθα θεαταὶ τοῦ ἑξῆς φαινομένου: Μόλις τελειώνει ἡ ἐσοδεία καὶ τὸ λάδι ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ, περάσῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἐμπόρων, ἀρχίζει μία συνεχὴς καὶ ἀδιάκοπος, συνεχὴς καὶ σταθερὰ καθημερινῶς αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία τοὺς τελευταίους πρὸ τῆς νέας παραγωγῆς μῆνας γίνεται μὲ γοργότερον ρυθμόν, διὰ νὰ ἐξαναγκασθῇ τότε ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις νὰ ἐπέμβῃ. Ἡ ἐπέμβασις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι κλασσική. Θὰ ἀπαγορεύσῃ συνηθέστατα τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ θὰ καθηλώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου μέχρις ὅτου φθάσῃ ἡ ἀθρόα προσφορὰ τῆς νέας ἐσοδείας, τὴν ὁποίαν θὰ τηρήσῃ καὶ πάλιν διὰ νὰ περάσῃ πλέον εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὸ λάδι ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ εἰς τὴν ἀποθήκην τοῦ ἐμπόρου. Μετὰ τοῦτο καὶ κατὰ κανόνα, ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ πάλιν διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ ὁ κύκλος μὲ ἀποτέλεσμα ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς νὰ πωλῇ τὸ λάδι φθηνά, ὁ καταναλωτὴς νὰ τὸ ἀκριβοπληρώνῃ καὶ μόνον ὁ ἔμπορος, ὁ πάσης φύσεως κεφαλαιοῦχος κερδοσκόπος, νὰ τρίβῃ τὰ χέρια του. Καὶ τοιουτοτρόπως τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀσκῇ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ ἀποθέματά της, τὴν ἀσκεῖ ὁ ἔμπορος μὲ τὰ δικά του ἀποθέματα. Διότι καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐπαναληφθῇ ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Διότι ἡ ἐξαγωγὴ ἐπιτρέπεται μόνον ὅταν ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι μεγάλη. Ὅταν ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι μετρία ἢ κατωτέρα, οἱ ἔμποροι μὲ τὰ ἀποθέματά τους ἠμποροῦν νὰ προκαλέσουν τεχνητὴν ἔλλειψιν τοῦ προϊόντος, αὔξησιν τῆς τιμῆς καὶ βέβαιον κατ’ ἔτος τὸ κέρδος των. Ἰδού, λοιπόν, τὸ πρῶτον καὶ ἀναμφισβήτητον συμπέρασμα τῆς συζητήσεως τῶν τριῶν ἡμερῶν ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου, ὅτι πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἐπεμβαίνῃ ρυθμιστικῶς ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ὅτι πρέπει κατ’ ἔτος νὰ προβαίνῃ εἰς συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου. Καὶ μία ἀναμφισβήτητος ἀπόδειξις εἶναι ἡ συγκέντρωσις ἐπὶ Κέντρου, ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Βενιζέλου, ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν εἰς τὰς μετέπειτα Κυβερνήσεις τοῦ Συναγερμοῦ ἐπὶ μίαν διετίαν νὰ ἐπεμβοῦν ρυθμιστικῶς εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου, ὅπως καὶ οἱ ἴδιοι σήμερον μᾶς τὸ ὡμολόγησαν. Διὰ νὰ δυνηθῇ ὅμως νὰ σχηματίσῃ ἀποθέματα τὸ Κράτος, πρέπει νὰ πληρώσῃ τὸ λάδι ὅσον θὰ τὸ πληρώσῃ καὶ ὁ ἔμπορος. Καὶ ὁ ἔμπορος θὰ τὸ πληρώσῃ ὅση εἶναι ἡ διεθνὴς τιμή του. Νὰ διατὶ πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἐξαγγείλῃ σήμερον τιμὴν ἀνωτέραν τῶν 25 δραχμῶν, παράλληλον ἑπομένως πρὸς τὴν τιμὴν τῶν 28–29 ποὺ εἶναι ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου, ἂν θέλῃ νὰ προβῇ εἰς συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου. Ἂς ἴδωμεν διατὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου. Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου πρέπει νὰ εἶναι ἐλευθέρα, διότι ὡς ἐξαγώγιμον προϊὸν ἔχει ἀνάγκην τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, αἱ δὲ ἀγοραὶ δὲν κτῶνται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Χρειάζονται καὶ ἐτῶν προσπάθειαι καὶ ἐπίμονοι προσπάθειαι. Ἡμεῖς μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ πότε νὰ ἐπιτρέπωμεν καὶ πότε νὰ ἀπαγορεύωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἔχομεν ἀποξενωθῆ ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὰς ὁποίας κυριαρχοῦν οἱ Ἱσπανοὶ καὶ οἱ Ἰταλοί. Οἱ Ἰταλοὶ μάλιστα, ὅπως ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, ἀγοράζουν τὸ λάδι μας μπροῦτο, τὸ ἐπεξεργάζονται, τὸ ἐξάγουν ὡς ἰταλικὸ καὶ γελοῦν μὲ τὴν ἀφέλειαν καὶ τὸ ἐμπορικὸν δαιμόνιον τοῦ Ἕλληνος καὶ τὴν τόσην φήμην του. Ἐπιβάλλεται δὲ νὰ ἐξασφαλίσωμεν καὶ ἡμεῖς θέσιν εἰς τὰς ἀγορὰς ἐξωτερικοῦ, διότι ἐτησίως 40–50 χιλιάδες τόννοι δύνανται ἀκινδύνως νὰ ἐξαχθοῦν καὶ νὰ πωληθοῦν, εἰς καλλιτέρας τιμάς, προσποριζούσας καὶ πολύτιμον συνάλλαγμα εἰς τὸν τόπον μας. Ἐπὶ πλέον δέ, ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου μας, θ’ αὐξάνῃ κατ’ ἔτος, λόγῳ τῶν πολλῶν νέων φυτειῶν καὶ συντόμως τὸ πρόβλημα τῆς διαθέσεως τοῦ περισσεύματος ἐλαίου θὰ καταστῇ ὀξύτερον καὶ θὰ ζητῇ τὴν λύσιν του. Ἂς τοῦ τὴν ἑτοιμάζωμεν λοιπὸν ἀπὸ τοῦδε. Εἴπομεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ὀρθὴ πολιτικὴ εἶναι ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ εἰς τιμὴν ἀνάλογον πρὸς τὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ του. Τοῦτο ὅμως, δὲν προβλέπομεν, ὅτι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ μίαν αὔξησιν τῆς τιμῆς του βαρεῖαν διὰ τὸν καταναλωτήν του πτωχόν Ἕλληνα, καὶ ταυτοχρόνως νὰ προκαλέσῃ αὔξησιν τῆς τιμῆς καὶ ἄλλων βασικῶν εἰδῶν λόγῳ τῆς ἐπιδράσεώς του ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ τιμαρίθμου. Τὸν σκόπελον αὐτὸν τὸν ἀποφεύγομεν ἐὰν ἐπιτραπῇ ἀνάλογος πρὸς τὸ ἐξαγόμενον λάδι εἰσαγωγὴ σπορελαίου, τὸ ὁποῖον ἀναμιγνυόμενον μὲ ἐλαιόλαδον δίδει τὴν ἀπαραίτητον, εἰς λιπαρά, τροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τροφὴν ἐφθηνήν, ποὺ συντελεῖ μάλιστα καὶ εἰς τὴν συγκράτησιν τοῦ τιμαρίθμου. Αὐτὸ λοιπόν, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ δίδαγμα ποὺ μᾶς ἀποδίδει ἡ διήμερος συζήτησις ἐπὶ τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου. Εἶναι ἡ ἄσκησις σταθερᾶς ἐλαϊκῆς πολιτικῆς, τῆς ὁποίας βάσις θὰ εἶναι ἡ συγκέντρωσις ἐλαίου πρὸς τιμὴν ἀνάλογον πρὸς τὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγή του καὶ ἡ ἀνάλογος εἰσαγωγὴ σπορελαίου.

§72Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Πῶς φρονεῖτε, κ. συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἡ πρόσμιξις τοῦ σπορελαίου μὲ τὸ ἐλαιόλαδον;

§73Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ τρόπος προσμίξεως τοῦ ἐλαιολάδου μὲ τὸ σπορέλαιον, ἡ ἀπαγόρευσις ἢ οὐ διακινήσεως σπορελαίου πρὸς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας τῆς χώρας, ἢ ἡ συσκευασία αὐτοῦ, ἀποτελοῦν θέμα τεχνικόν, θέμα πείρας, τὸ ὁποῖον ἐδῶ ἡ συζήτησις δὲν μπορεῖ νὰ λύσῃ. Καὶ ἡ ἄσκησις τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, κύριοι βουλευταί, θὰ εἶναι ἐπικερδὴς διὰ τὸ Κράτος, διότι θὰ τοῦ προσφέρῃ περισσότερον συνάλλαγμα, ἀβλαβὴς διὰ τὸν καταναλωτὴν ἄν μὴ ἐπωφελής, ἀφοῦ θὰ ἔχῃ πάντοτε τὸ λάδι του ἐφθηνὸν καὶ εὔγευστον καὶ τέλος θὰ προστατεύσωμεν οὕτω καὶ αὐτὸν τὸν δυστυχῆ παραγωγόν, τὰς ὑπερτριακοσίας χιλιάδας οἰκογενειῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἀποτελοῦν σήμερον τὴν δυστυχεστέραν μερίδα τῆς δυστυχούσης ἀγροτικῆς τάξεως. Διότι δὲν εἶναι ἐπὶ τέλους οὔτε ὀρθόν, οὔτε τίμιον, οὔτε δίκαιον, ἀπὸ τὴν πενομένην οἰκογένειαν τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, ἐπειδὴ τὸ προϊόν του ἀποτελεῖ βασικὴν τροφὴν τοῦ λαοῦ καὶ στοιχεῖον διαμορφώσεως τοῦ τιμαρίθμου νὰ τῆς τὸ ἁρπάζωμεν ἀπὸ τὰς χεῖρας καὶ νὰ τὴν ἐγκαταλείπωμεν εἰς τὴν πεῖναν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν. Ἄς τὴν προστατεύσωμεν, λοιπόν, πραγματικὰ καὶ ὄχι μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἠκούσθη προχθὲς ἀπὸ τὰ ὑπουργικὰ ἐδώλια, ὅτι δηλαδὴ ἐδόθησαν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν 160 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ νὰ διανεμηθοῦν ὡς δάνεια εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν, ποὺ ἀναλογεῖ εἰς ὀλιγώτερα ἀπὸ 500 δραχμὰς κατ’ οἰκογένειαν ἐλαιοπαραγωγοῦ, καθ’ ἣν στιγμὴν, εἰς μίαν μόνον βιομηχανίαν, καὶ αὐτὴν παθητικὴν καὶ δασμοβίωτον, ἀπασχολοῦσαν ὀλίγας ἑκατοντάδας ἐργατῶν, ἐδόθησαν ἐσχάτως δανεικὰ καὶ ἀγύριστα 200 ἑκατομμύρια δραχμῶν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§75Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἕνα παρήγορον φαινόμενον τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως μοῦ ἐπροξένησεν χαράν, δύναμαι νὰ εἴπω καὶ συγκίνησιν εἶναι ἡ σύγκλησις τοῦ Ἀγροτικοῦ Συνεδρίου. Μοῦ ἐπροξένησε, λέγω, χαρὰν διότι ἐξ αὐτοῦ ἀποδεικνύεται ὅτι ἤρχισεν ὁ γεωργικὸς κόσμος νὰ ἀντιλαμβάνεται τὰ δίκαιά του καὶ νὰ ἀντιλαμβάνεται ἀκόμη ὅτι δὲν τυγχάνουν τὰ προϊόντα τὰ γεωργικά, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἐθνικὸν προϊόν, τῆς δεούσης προσοχῆς ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Μοῦ ἐπροξένησε λέγω χαράν, τὸ γεγονὸς ὅτι, ἀντιλαμβάνεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὰ ⅔ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δὲν τυγχάνει τῆς δεούσης προσοχῆς ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Καὶ ἕνα πρᾶγμα ἐπίσης μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν θλιβεράν, θλιβερωτάτην, τὸ ὅτι ἤκουσα ἀπὸ στόματος ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ὅτι πρέπει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ συνηθίσῃ νὰ τρώγῃ σπορέλαιον. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο γεγονότα, τὰ δύο καίρια σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ τοῦ προκειμένου, κατὰ τὴν συζήτησιν ταύτην μοῦ ἔκαμαν ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν. Τὸ μὲν ἕνα ἦτο παρήγορον, τὸ δὲ ἄλλο ἀποκαρδιωτικόν. Καὶ λέγω ὅτι ἦτο παρήγορον τὸ ἕνα διότι θὰ δοθῇ τοὐλάχιστον ἡ ἀφορμὴ ἔστω καὶ ἀργὰ νὰ ληφθῇ μία μέριμνα, ὥστε μελλοντικῶς τὰ προϊόντα τὰ γεωργικὰ νὰ τυγχάνουν τῆς δεούσης προσοχῆς ἐκ μέρους τῶν Κυβερνήσεων. Τὸ ὅτι δὲν ἔτυχον μέχρι στιγμῆς οὐδεμιᾶς ἀπολύτως προστασίας προκύπτει κατὰ τρόπον ἀνάγλυφον ἐκ τοῦ ἑξῆς γεγονότος: Ὅτι τὸ λάδι ἠγοράσθη ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, τοὺς μοχθοῦντας, τοὺς εὑρισκομένους ἐν οἰκονομικῇ ἐξαθλιώσει πρὸς 17 καὶ 15 δραχμὰς καὶ πωλεῖται εἰς τὸν δυστυχῆ ἐργαζόμενον λαόν, εἰς τὸν δυστυχῆ καταναλωτήν, εἰς τὸν ἐργάτην, εἰς τὸν βιοπαλαιστήν, εἰς τὸν Δημόσιον ὑπάλληλον πρὸς 40 καὶ 45 δραχμὰς. Ἐξεταστέον πῶς καταλήγει εἰς τὴν τραγικότητα αὐτήν. Ἀλλὰ δὲν θέλετε τὸ παράδειγμα τοῦ ἐλαίου, σᾶς φέρω τὸ παράδειγμα οἱουδήποτε ἄλλου προϊόντος. Π. χ. τῆς τομάτας, ἡ ὁποία ἀγοράζεται ἀπὸ τὸν παραγωγὸν πρὸς 0,70 καὶ 0,80 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν καὶ πωλεῖται εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς 8,50 δραχ. Ποία εἶναι λοιπὸν ἡ προστασία τὴν ὁποίαν δίδει ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις εἰς τὸν παραγωγόν, τὸν μοχθοῦντα, τὸν ἐν μέσῳ χειμῶνι ἐργαζόμενον, ὑπὸ ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως, ποία εἶναι ἡ προστασία ὅταν τὴν τομάτα τὴν πωλεῖ τὸ πολὺ μίαν δραχμὴν καὶ ὁ ἐργάτης ὁ ὁποῖος τὴν παίρνει ὡς τροφήν, τὴν ἀγοράζει 8 δραχ. Τί συμβαίνει ἐπὶ τοῦ προκειμένου; Συμβαίνει τοῦτο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς κατάδηλον. Ὅτι ὑπάρχουν οἱ μεσάζοντες τοὺς ὁποίους ὀφείλει οἱαδήποτε Κυβέρνησις νὰ κτυπήσῃ κατακέφαλα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἀπολαμβάνουν τὰ ἀνόσια καὶ τὰ ἀνήθικα καὶ τὰ ὑπέρμετρα ἐκεῖνα κέρδη τὰ ὁποῖα ἀποκομίζουν. Διότι τὸ νὰ ἀγοράζεται ἡ τομάτα μία δραχμὴ καὶ νὰ πωλῆται 8.50 εἶναι κάτι τὸ ἐξωφρενικὸν τὸ ὁποῖον ἂν μὴ τὶ ἄλλο πρέπει νὰ συγκινήσῃ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν. Αὐτὸ εἶναι κυρίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ παταχθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λάδι, κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο ἐπωλήθη πρὸς 14, 15, 16 ἢ καὶ 17 δραχμὰς καὶ ἔφθασε εἰς τὴν ἀγορὰν 45 δραχμάς. Κατὰ τίνα λογικὴν ἤρεμον, κατὰ τίνα σκέψιν ὁμαλήν, κατὰ τίνα κρίσιν ἤρεμον, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν ὑπάρχει μία ἀταξία πρωτοφανής; Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προβῇ εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἐγκαίρως καὶ τόσον ἀκριβῶς ποσοῦ, ὅσον εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον διὰ νὰ γίνῃ ρυθμιστὴς καὶ νὰ δώσῃ κτύπημα εἰς τὴν ἀκόλαστον ἐκείνην ἐκμετάλλευσιν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ἔλαιον ἀποτελεῖ τροφὴν ὄχι μόνον τοῦ ἀγρότου ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐργάτου. Ὁ ἀγρότης ὅταν ἔχῃ τὸ λάδι καὶ ὀλίγον ψωμὶ καὶ τυρὶ καὶ καμμιὰ ἐληὰ θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν του εὐτυχῆ. Ὅταν ὅμως ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ τοῦ λέγει ὅτι ἀντὶ διὰ τὸ προϊὸν του αὐτὸ τὸ πολύτιμον, τὸ ὁποῖον θεωρεῖ χρυσάφι, καὶ ἐθεωρεῖτο ἀνέκαθεν χρυσάφι, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ συνηθίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ τρώγῃ σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν σχεδὸν ἀξίαν ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἐλαιόλαδον τὸ ὁποῖον ἐλαιόλαδον ὄχι μόνον τώρα, ἀλλὰ ἀνέκαθεν, ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, ἀπὸ τῆς ὑπάρξεως τῆς Ἑλλάδος, ὅπου ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων ἐδοξάζετο ἡ Ἀθηνᾶ ἐν Ἀθήναις, διότι ἐφύτευσε τὴν ἐλαίαν, καὶ διὰ μέσου τῶν αἰώνων καὶ διὰ μέσου τῶν χιλιετηρίδων κατὰ τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ἐθεωρεῖτο ὡς ἕνα προϊὸν πρωτίστης ἀνάγκης δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ζωήν, δι’ αὐτὴν τὴν διατροφὴν τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ καταναλωτοῦ, τί θέλετε νὰ κάμῃ; Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα καὶ ὥρισε 20 δραχμὰς εἰς τιμὴν ἀσφαλείας. Μὲ τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχμῶν καὶ μὲ περιωρισμένην μάλιστα τιμὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκεντρωθῇ λάδι. Θὰ τὸ δώσῃ εἰς τὸν μικρέμπορον ὁ ὁποῖος θὰ τοῦ δώσῃ μίαν δραχμὴν πάρα πάνω, ὁ ὁποῖος οὔτε καὶ αὐτὸς κερδίζει τίποτε. Καὶ οἱ διάφοροι μικρέμποροι τοῦ ἐλαίου τῶν ἐπαρχιῶν, μὴ ἔχοντες κεφάλαια ἀγοράζουν μικρὰς ποσότητας τὰς ὁποίας μεταπωλοῦν ἀμέσως εἰς τοὺς μεγαλοκαρχαρίας καὶ τοὺς μεγάλους ἐμπόρους εἰς τοὺς βιομηχάνους τοῦ Πειραιῶς, τῶν Ἀθηνῶν κ.λ.π. Καὶ ἐκεῖνοι τὸ κρατοῦν καὶ σιγὰ–σιγὰ ἀνεβάζουν τὰς τιμὰς καὶ ἐνῷ ὁ παραγωγὸς τὸ ἐπώλησε πρὸς 17 δραχ., αὐτοὶ τὸ πωλοῦν πρὸς 40 δραχμάς. Καὶ ἐλέχθη καὶ ἠκούσθη ὅτι ἡ ποσότης διὰ τὴν κατανάλωσιν εἶναι περίπου 80–100.000 τόννοι καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἀκριβές. Ὅταν ὅμως ἔχωμεν παραγωγὴν 200.000 τόννων, ὅταν εἴχομεν παραγωγὴν 180.000 τόννων καὶ δὲν ἐπετρέπετο ἡ ἐξαγωγὴ τότε, ἐρωτᾶται τί ἀπέγινε τὸ ὑπόλοιπον λάδι; Ἔφαγαν οἱ καταναλωταὶ τῆς Ἑλλάδος τὶς 100.000 τόννους, οἱ ὑπόλοιποι 80.000 τόννοι τί ἔγιναν; Εἶναι προφανὲς ὅτι ἐγένετο λαθραία ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὅτι οἱ μεγαλόσχημοι ἐκεῖνοι τὸ ἐκράτουν καὶ εὕρισκον τὴν κατάλληλον στιγμὴν διὰ νὰ τὸ δώσουν εἰς τὴν ἀγορὰν εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ μὲ μεγάλας τιμάς. Καὶ ἐρωτᾶται: ἡ τιμὴ αὐτὴ τῶν 20 δραχ. εἶναι ἡ πραγματική; Κύριοι, ἐπικαλοῦμαι τὰς γνωμοδοτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἔχει στατιστικάς, τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν παράδοσιν, τὸ ὁποῖον συγκρίνει τὰς ἑκάστοτε ποσότητας καὶ συγκρίνει καὶ τὰ ἔξοδα καὶ καταλήγει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπισήμως εἰς τὸ ὅτι τὸ κόστος εἰς τὸν παραγωγὸν εἶναι 22 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν. Καὶ ὅταν ἔχω τοιαύτην ἐπίσημον βεβαίωσιν μὴ ἐπιδεχομένην καμμίαν ἀμφιβολίαν, μὴ ἐπιδεχομένην κανένα δισταγμόν, κατὰ τίνα σκέψιν ὀρθὴν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν παραγωγόν, καίτοι κρατικῶς καὶ ἐπισήμως εἶναι βεβαιωμένον ὅτι τὸ λάδι σου κοστίζει 22.60 ἢ 23 δραχμάς, θὰ σοῦ τὸ πάρουν κάτω τοῦ κόστους, κάτω ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐδαπάνησες διὰ νὰ τὸ ἀποκτήσῃς; Καὶ δὲν εἶναι τοῦτο, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, ἂν ὄχι ληστεία, τοὐλάχιστον μία ἀδιαφορία καὶ μία ἐγκατάλειψις πλήρης; Τί θὰ πῇ ὁ παραγωγός, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ ἐπισήμου Κράτους, τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, γνωρίζει ὅτι τὸ κόστος τοῦ ἐλαίου εἶναι 23 δραχμαί, τί θὰ πῇ ὅταν τὸ ἐπίσημον κράτος θὰ τοῦ ἀγοράσῃ τὸ λάδι πρὸς 20 δραχμάς, ἤτοι κάτω τοῦ κόστους; Κύριοι, τοῦτο συνδυάζομεν μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὄχι τῆς Γεωργίας, ἀπόψε ἀπὸ ὑπουργὸν ἄλλου ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι πρέπει νὰ συνηθίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ τρώγῃ σπορέλαιον. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται: αἱ 380.000 Ἑλληνικαὶ οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι συντηροῦνται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐλαιόλαδον καὶ μάλιστα τῶν παραγωγῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν μονοκαλλιέργειαν, διότι εἶναι πολλὰ τὰ διαμερίσματα τῆς Ἑλλάδος τὰ ὁποῖα ἔχουν μόνην καλλιέργειαν τὸ λάδι τὸ ὁποῖον γίνεται κατὰ διετίαν συνήθως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι ὑπάρχει προστασία τῶν ἀγροτικῶν αὐτῶν οἰκογενειῶν, ὅτι ὑπάρχει προστασία τοῦ Κράτους ὅταν τοῦ λέγωμεν ὅτι θὰ συνηθίσῃ νὰ τρώγῃ σπορέλαιον καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ ἢ μᾶλλον νὰ ξερριζώσῃ τὶς ἐληές. Διότι ὅταν εἶναι κάτω τοῦ κόστους τὸ λάδι τί τοῦ χρειάζεται ἡ ἐληά. Αὐτὸ λέγεται πολιτικὴ προστασία τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων ἢ λέγεται καταβαράθρωσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου; Καὶ ἐρωτᾶται: τί θὰ κάμουν οἱ παραγωγοὶ αὐτοὶ ὅταν συνηθίσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ τρώγῃ σπορέλαιον καὶ ὅταν εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι, εἰς οἱονδήποτε ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάμιξιν μὲ τὸν γεωργικὸν πληθυσμόν, ὅτι ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἡ ἐληὰ δὲν γίνεται κανένα ἄλλο προϊόν, οὔτε στάρι, οὔτε κριθάρι, οὔτε καλαμπόκι, οὔτε τίποτε. Εἶναι λοιπὸν πολιτικὴ αὐτή; Καὶ εἶναι πολιτικὴ ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος, ἀντὶ νὰ τὸν διευκολύνῃ ὅταν ὁ παραγωγὸς ἔχῃ ἀπόλυτον ἀνάγκην καὶ πεινάει, τοῦ παίρνει τὸ λίγο προϊόν του ποὺ ἔχει συγκεντρώσει εἰς τιμὴν κάτω τοῦ κόστους; Εἶναι δὲ πολιτικὴ αὐτὴ ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένη τιμὴ ἀσφαλείας καὶ ἀναγκάζεται ὁ παραγωγὸς νὰ δώσῃ τὸ προϊόν του εἰς τὸν ἐκμεταλλευτὴν τὸν οἱονδήποτε; Δι’ αὐτὸ λέγω ὅτι καὶ δάνεια πρέπει νὰ δίδωνται μεσοπρόθεσμα τοὐλάχιστον εἰς τοὺς παραγωγούς, πάντως δὲ πρὸ τῆς συγκεντρώσεως, πρὸ τῆς δημιουργίας τῆς ποσότητος αὐτῆς τοῦ ἐλαιολάδου, διότι τότε πλέον ἔρχεται βοηθὸς ἡ Κυβέρνησις. Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, δὲν λέγω διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, νὰ δώσῃ δάνεια καὶ λιπάσματα ἐγκαίρως καὶ νὰ παύσῃ ἡ περίοδος ἐκείνη τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα ἔρχονται ἀφορολόγητα ἀκόμη καὶ διὰ τὰ ὁποῖα εἶναι θεσπισμένη ἡ ἀγορανομικὴ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας δικαιοῦται κέρδους ὁ ἔμπορος 22%, ἐνῷ διὰ τὸ λάδι εἶναι 10%. Καὶ εἶπα ἀρχικῶς ὅτι χαίρω ἰδιαιτέρως διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, συναισθανόμενος τὰ δικαιώματά του, συνῆλθε καὶ ἐδήλωσε σχεδὸν σαφῶς ὅτι δὲν θὰ παραμείνῃ ἀδρανὴς καὶ νὰ εἶναι βεβαία ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις ὅτι καὶ πάντες ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφερόμεθα καὶ διὰ τὸν καταναλωτὴν καὶ διὰ τὸν ἀγρότην καὶ διὰ τὸν ἐργάτην, δὲν θὰ μείνωμεν μὲ ἐσταυρωμένας τὰς χεῖρας.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Φιλοσοφόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§77Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Μολονότι, κύριοι συνάδελφοι ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου μας, δὲν μᾶς παρουσιάζει τὰς δυσκολίας τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζομεν δι’ ἄλλα γεωργικά μας προϊόντα, τῶν ὁποίων καὶ ἡ κατανάλωσις δυσχεραίνεται καὶ ἡ διατήρησίς των διὰ μελλοντικὴν διέξοδον δὲν εἶναι ἐφικτή, ἐνῷ τὸ ἐλαιόλαδον καὶ ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν καθ’ ἅπασαν, σήμερα τοὐλάχιστον παραγομένην ποιότητα, καὶ ἡ διατήρησίς του πρὸς μελλοντικὴν χρῆσιν κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην εἶναι, ὑπὸ ὡρισμένας προφυλάξεις, εὐχερὴς χωρὶς τὸν κίνδυνον τῆς ἀλλοιώσεως τοῦ προϊόντος, ἐκ τούτου πολλὰ εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνωνται διὰ τὸ ἐθνικὸν καὶ πολύτιμον διὰ τὴν τροφὴν τοῦ λαοῦ προϊόν μας. Δικαίως λοιπὸν εἰς πᾶσαν ἐπερώτησιν ἀφορῶσαν τὸ ἔλαιον προκαλεῖται τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Σώματος καὶ γενικεύεται ἡ συζήτησις. Πρόθεσίς μου δὲν εἶναι νὰ κομίσω νέα μέτρα προστασίας. Προερχόμενος ἀπὸ περιφέρειαν Πελοποννησιακὴν παράγεται μετὰ τῶν ἄλλων περιφερειῶν τῆς Πελοποννήσου, πλὴν ἑνὸς τμήματος τοῦ Νομοῦ Λακωνίας, ἔλαιον ἐκλεκτῆς ποιότητος, ἀπηλλαγμένον ἐλαϊκοῦ ὀξέος, κατὰ ποσότητα καλύπτουσαν τὸ 1) 5 περίπου τῆς ὅλης μας παραγωγῆς, χρήσιμον καὶ λίαν βοηθητικὴν διὰ μίαν πολιτικὴν ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου καλῆς βρωσίμου ποιότητος, σκοπὸν ἔχω νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας διαπιστώσεις καὶ νὰ ἑνώσω τὰς ἀπόψεις μου μὲ ὅσας ἐκ τῶν ἐν πολλοῖς σημείοις ἀντιτιθεμένων ἀπόψεων ποὺ ἐξετέθησαν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, θεωρῶ καλλίτερον ἐξυπηρετικὰς καὶ διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν μας. Κατὰ μίαν πλευρὰν ὑποστηρίζεται ὅτι χρειαζόμεθα σπορέλαιον διότι ἡ παραγωγή μας εἰς ἐλαιόλαδον δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὰς ἀνάγκας καὶ αὐτῆς τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐνῷ ἐξ ἄλλου πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν σταθερὰν πολιτικὴν ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου καὶ θὰ πρέπει διὰ νὰ ἔχωμεν ἐπάρκειαν νὰ ἀναπληρώνωμεν μίαν ποσότητα ἐλαιολάδου διὰ σπορέλαιον. Δὲν χρειαζόμεθα σπορέλαιον ὑποστηρίζουν οἱ ἄλλοι διότι βλάπτονται οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τῶν ὁποίων μειοῦται ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ διότι ἐξυπηρετεῖται ἡ νοθεία τοῦ προϊόντος. Εἰς τοῦτο πρέπει νὰ δοθῇ ἡ ἑξῆς ἀπάντησις ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ καὶ σύμφωνοι πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ὅταν τὸ ἔλαιον δὲν ἐπαρκῇ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ δὲν ἐπαρκεῖ ἀναμφισβητήτως καὶ οἱ διδόμενοι ἀριθμοὶ 130 χιλιάδες τόννοι παραγωγή, 90–100 χιλιάδες τόννοι κατανάλωσις δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰ πράγματα, διότι ἐὰν ἦσαν ἀκριβῆ θὰ εἴχομεν μὲ τὴν χρῆσιν ἐλαιολάδου τυποποιημένου, ἤτοι ἐκ προσμίξεως 50% ἐλαιόλαδον καὶ 50% σπορέλαιον ποὺ καθιέρωσε τὸ Κράτος, μὲ ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς μέχρι τοῦδε, περισσεύματα καὶ ἀποθέματα ἐλαιολάδου, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν ἔχομεν, τὸ ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐπαρκῆ ἡ παραγωγὴ ἐλαιολάδου, τότε ἔχομεν ἀνάγκην χρησιμοποιήσεως σπορελαίου διὰ νὰ μὴ καταστῇ τὸ ἐλαιόλαδον ἀπόκτημα τῶν ὀλίγων, τῶν οἰκονομικῶς δυναμένων, καὶ στερηθῇ ὁ πολὺς κόσμος τοῦ ἀρτήματος τῆς τροφῆς του, ποὺ τὴν ἀποτελοῦσιν, ὡς πιστοποιεῖ ὁ πολλαπλασιασμὸς τῆς παραγωγῆς τῆς πατάτας καὶ τῶν λαχανικῶν, προϊόντα κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοβόρα αὐτά, μεταχειριζόμενοι τὴν πρωτότυπον ἀλλὰ ἐπιτυχῆ ἔκφρασιν τοῦ κ. Ὑποδιοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὡς πρὸς τὸ ἐπιχείρημα τῆς νοθείας τὸ ὁποῖον θεωρῶ πολὺ σοβαρὸν καὶ δὲν ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, ὡς διεπιστώθη καὶ ἀπὸ τὰς συζητήσεις τῆς προηγουμένης συνόδου, θὰ πρέπει νὰ καταβάλλεται μεγάλη προσοχή. Νοθείαν βεβαίως δὲν ἀποτελεῖ ἡ τυποποίησις ἐλαιολάδου 6 βαθμῶν μὲ ἴσην ποσότητα σπορελαίου, πρὸς παραγωγὴν ἐλαίου 3 βαθμῶν, ὡς εἶχεν πέρυσιν ἀποφασισθῆ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Νοθείαν ἀποτελοῦσιν αἱ αὐθαίρετοι καὶ κερδοσκοπικαὶ προσμίξεις κατὰ τὰς ὁποίας ὡς μᾶς λέγουσιν οἱ εἰδικοὶ παρασκευάζεται ἔλαιον 3ο μὲ πρόσμιξιν ἐλαιολάδου μὴ βρωσίμου 8ο κατὰ ποσοστὸν 35% καὶ σπορελαίου 65% ἢ καὶ μὲ πρόσμιξιν ἐλαίου ἐξ ἐπεξεργασίας πυρηνελαίου, προσμίξεις αἱ ὁποῖαι θεωροῦνται καὶ ἐπιβλαβεῖς εἰς τὴν ὑγείαν καὶ προσοδοφόροι διὰ τοὺς νοθευτάς. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν οἱ νοθευταὶ κερδίζουν τὴν διαφορὰν τιμῆς ἐπὶ 15 ὀκάδων ἐλαιολάδου, εἰς μῖγμα 100 ὀκ. τυποποιημένου ἐλαίου καὶ ἐκείνης τῶν 15 ὀκ. σπορελαίου, ἤτοι τὴν διαφορὰν τῶν δρχ. 13.50 κατ’ ὀκᾶν σπορελαίου, ὡς εἶχε διατιμήσει τὸ Κράτος, καὶ τῆς ἐμπορικῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, τοὐλάχιστον διπλασίας τοῦ σπορελαίου. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν τῆς νοθείας μὲ πυρηνέλαιον τὰ κέρδη εἶναι ἐπίσης μεγάλα. Μὲ δεδομένην ἀπόδοσιν 10% πυρηνελαίου ἐκ τῆς κατεργασίας τῶν ἐλαιοπυρήνων ἔχομεν 10 ὀκ. πυρηνελαίου εἰς τὰς 100 ὀκ. ἐλαιοπυρήνων. Μὲ κόστος ἐλαιοπυρήνων 1 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ ἐργοστασίου ἔχομεν μίαν δαπάνην 100 δρχ. 10 ὀκ. πυρηνελαίου. Δευτέρα ἐπεξεργασία τῶν 10 ὀκ. πυρηνελαίου ἀποδίδει 8 ὀκ. ἐλαίου ὅπερ μὲ δαπάνην κατεργασίας 2–3% κατὰ τοὺς εἰδικούς, κοστίζει 13 περίπου ἕως 14 δρχ. τὴν ὀκᾶ. Διαφορὰ καὶ πάλιν ὑπερδιπλασία τῆς ἐμπορικῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Διὰ τοῦτο εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ Κράτους πρέπει νὰ εἶναι ἄγρυπνος καὶ τὰ μέτρα ἀποτελεσματικά. Ἐκ τῆς συνεκτιμήσεως τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις σπορελαίου εἶναι ἐπιβεβλημένη τοὐλάχιστον κατὰ λελογισμένην ποσότητα καὶ κατὰ τρόπον ποὺ νὰ μᾶς προφυλάσσῃ ἀπὸ τὰς νοθείας, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀδιαβλήτων ὀργάνων ἐν τῇ τυποποιήσει τοῦ ἐλαίου, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ αὐτουσία διάθεσις τοῦ σπορελαίου. Καὶ θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένη καὶ ἐὰν δὲν μᾶς ἐχορηγεῖτο ἡ εἰς σπορέλαιον Ἀμερικανικὴ βοήθεια, πρὸς τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀδιαφορήσῃ οὔτε νὰ μὴ τὴν ἀξιοποιήσῃ ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις. Διότι τοῦτο ἐπιβάλλουν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἡ παραγωγὴ καὶ τὸ συμφέρον νὰ ἔχωμεν ἐπάρκειαν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ διὰ τὸν λόγον ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν σταθερὰν καὶ παγίαν ἀπὸ τοῦδε πολιτικὴν ἐξαγωγῆς βρωσίμου ἐλαιολάδου πρὸς ἀπόκτησιν ἀπολεσθεισῶν ἀγορῶν καταναλώσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἕνας συγκερασμὸς δύναται νὰ ὑπάρξῃ μεταξὺ τῶν ἀντιτιθεμένων ἀπόψεων. Ἡ κοινὴ ἀπὸ ὅλων τῶν πλευρῶν προσπάθεια, τῆς αὐξήσεως τῆς εἰς ἐλαιόλαδον παραγωγῆς μας, οὐχὶ μόνον διὰ τοῦ τρόπου τῆς δημιουργίας νέων φυτειῶν, ὅστις κατὰ τὰ μεταπολεμικὰ ἔτη ἐφαρμόζεται εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν, ὥστε κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη νὰ ἔχωμεν σοβαρὰν ἐπαύξησιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἀλλὰ κυρίως διὰ τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαιοκομίας, αἱ ὁποῖαι ἐλαττώνουν κατὰ μέγα ποσοστὸν τὴν παραγωγήν μας. Κατὰ ἐγκύκλιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑπ’ ἀριθ. 156 τῆς 4 Μαρτίου 1953 προκύπτουσιν ἀπογοητευτικαὶ διὰ τὴν ἐλαιοκομίαν μας διαπιστώσεις. Ἤτοι ζημίαι τῆς παραγωγῆς ἐξ ἀσθενειῶν ἐγγίζουσαι τὸ ½ τῆς παραγωγῆς ἐπὶ 69.000.000 ἐλαιοδένδρων προσεβλήθησαν τὸ ἔτος 1953 ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν τοῦ πυρηνοτρήτου τὰ 23.000.000 ἐλαιοδένδρων ἤτοι τὰ 33%. Προσεβλήθησαν ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν τοῦ ρυγχίτου 5.500.000 ἐλαιόδενδρα ἤτοι 8%. Ὑπάρχει καὶ ταὐτόχρονος προσβολὴ ὑπὸ τῶν δύο τούτων ἀσθενειῶν ἐπὶ 4.000.000 ἐλαιοδένδρων. Ἐὰν προσθέσωμεν καὶ τὰς ζημίας τῆς παλαιοτέρας ἀσθενείας τοῦ Δάκου, τότε καταλήγομεν ὅτι ἄσπονδος ἐχθρὸς τῆς ἐλαιοκομίας ὁ ὁποῖος μειώνει τὴν παραγωγήν, ἐπαυξάνει τὸ κόστος τῆς καλλιεργείας καὶ δημιουργεῖ πρόβλημα ἐλαιολαδικὸν εἶναι ἡ ἐξ ἀσθενειῶν προσβολή. Καὶ ἤδη ἂς ἐξετάσωμεν τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν.

§78Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Καὶ προπολεμικῶς καὶ πάντοτε, κ. συνάδελφε, ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος ἦτο τὸ ¼ ἢ τὸ ⅕ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ἐνῷ σήμερον ἡ Κυβέρνησις καθώρισε τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος περίπου εἰς τὰ 25% τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον.

§79Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θίξω ἕν ζήτημα λόγῳ τῶν ὅσων συνάδελφος ὁμιλητὴς εἶπε περὶ προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῆς σταφίδος. Κατ’ ἀρχήν, ὁ παραλληλισμὸς μεταξὺ τῶν δύο προϊόντων εἶναι ἀνεπιτυχής. Ἡ σταφὶς εἶναι προϊὸν ἐξαγόμενον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐνῷ τὸ ἐλαιόλαδον διατίθεται εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐὰν συνεπῶς δυνάμεθα νὰ δίδωμεν εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς τιμὴν συγκεντρώσεως μεγαλυτέραν χωρὶς νὰ βλάπτηται ἡ κατανάλωσις, διατὶ νὰ μὴ ἐνισχύσωμεν τοὺς σταφιδοπαραγωγούς μας; Πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι τὰ μέτρα τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας κατὰ τὸ κεφάλαιον τῆς καθορισθείσης τιμῆς ἀσφαλείας τῶν δραχμῶν 20 κατ’ ὀκᾶν δὲν ἱκανοποιοῦν τὴν παραγωγήν, αὕτη ἐξυπηρετεῖ τὴν συγκέντρωσιν. Τὸ ἀναγνωρίζει ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία, λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ μικραὶ τιμαὶ ἀσφαλείας δὲν ἐξυπηρετοῦν πολιτικὴν συγκεντρώσεως, προβαίνει καθ’ ἃ ἔστω καὶ ἀορίστως ἀνεκοίνωσεν, εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐξαγορᾶς πάσης προσφερομένης ποσότητος ἐλαιολάδου, μὲ τιμὴν ἀνάλογον πρὸς τὴν τρέχουσαν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς τὴν ἡμέραν τῆς παραδόσεως, μέχρις ἑνὸς ποσοῦ τὸ ὁποῖον θὰ ἔκρινεν ἀρκετὸν νὰ τὸ ἔχῃ ὡς ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς μίαν περίοδον ὑψωτικῶν τάσεων. Κύριοι βουλευταί, ἐδείχθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς σταφίδος. Ἐδόθη τιμὴ μόλις καλύπτουσα τὸ κόστος καλλιεργείας. Κατωτέρα καὶ τῆς τιμῆς τῶν γενομένων προπωλήσεων σταφίδος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς διεπιστώθη κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς σταφίδος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος τελευτῶν, νὰ διαλύσω τὴν πλάνην ὅτι τὸ κόστος καλλιεργείας τῶν ἐλαιοδένδρων εἰς τὰς περιφερείας Ἠλείας, Ἀχαΐας, Τριφυλλίας καὶ Μεσσηνίας εἶναι μικρότερον τοῦ κόστους ἄλλων περιφερειῶν. Φαινομενικῶς συμβαίνει τοῦτο. Διότι τὰ ἐλαιόδενδρα εἰς τὰς ἄνω περιφερείας εἶναι φυτευμένα εἰς τὰς φυτείας τῶν σταφιδαμπέλων καὶ ἀμπέλων, κατὰ ποσοστὸν 85%. Ἐπειδὴ αἱ σκαπτικαὶ ἐργασίαι τῶν σταφιδαμπέλων καὶ ἀμπέλων ἐξυπηρετοῦν καὶ τὰ ἐλαιόδενδρα, κερδίζει ἡ καλλιέργεια τῶν ἐλαιοδένδρων τὴν δαπάνην τοῦ σκαψίματος. Πλὴν ὅμως συμβαίνει ἡ παραγωγὴ τῶν κλημάτων τῶν σταφιδοφυτειῶν καὶ ἀμπελοφυτειῶν ποὺ καλύπτονται ἀπὸ τὴν σκιὰν τοῦ φυλλώματος τῶν ἐλαιοδένδρων νὰ μειοῦται πολλάκις εἰς τὸ ½ καὶ οὕτω ἡ ζημία οὕτως ἀντισταθμίζει τὴν οἰκονομίαν τῆς καλλιεργείας ἐκ τῆς παραλείψεως τοῦ σκαψίματος, ὥστε πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι ἑνιαῖον εἶναι τὸ κόστος τῆς καλλιεργείας, δι’ ὅλας τὰς περιφερείας τῆς Χώρας. Ὁ περιωρισμένος τεθεὶς χρόνος μὲ ὑποχρεώνει νὰ συντομεύσω τὴν ὁμιλίαν μου καὶ εὔχομαι νὰ πρυτανεύσῃ εὐθυκρισία εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ ἐλαίου πρὸς τὸ καλὸν τῆς παραγωγῆς, τῆς καταναλώσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, Μάλιστα.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.45′ μ. μ.)