1956.06.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Δευτέρα 18ῃ Ἰουνίου 1956.

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Χασὰν Γιουσοὺφ αἰτεῖται χορήγησιν μηνιαίας ἀδείας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Χασὰν Γιουσούφ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Κρῖκος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Β. ΚΡΙΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπουρ. Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Πρεσβειῶν ἐν Νέῳ Δελχὶ καὶ Δαμασκῷ». Ὁ κ. Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ κληροδοτήματος Γεωργίου Οἰκονομοπούλου ὑπὲρ τοῦ Δήμου Πατρέων». Ὁ κ. Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1621)1.8.55 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ κ.κ. Ν. Μπακόπουλος, Π. Ντεντιδάκης, Ν. Μαλλιάκας, Θ. Τσάτσος καὶ Α. Παπαχρήστου καταθέτουσι πρότασιν «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της, ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2 τοῦ νόμου 4700)1930 «περὶ καταργήσεως καὶ συστάσεως διὰ Β. Διαταγμάτων Προξενικῶν Ἀρχῶν» καὶ 2) «περὶ παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ ἐν Παρισίοις Πρέσβεως». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων. 1) «Περὶ καθορισμοῦ τῶν ἐκ τοῦ φόρου εἰσοδήματος ὑποχρεώσεων κατόπιν τῆς ἀλλαγῆς τοῦ οἰκον. ἔτους καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 10)11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ Δημόσιον Λογιστικὸν «κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν.Δ. 73)1946» Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Γλύκας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν.Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σκορδίλης, Π. Τσακιρίδης καὶ Ι. Τούμπας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 2924)54 Ν.Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Πιτούλης, Α. Μητακίδης, Γ. Λύχνος, Δ. Ἰωάννου καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου συγκροτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ διατάξεων ἀναφερομένων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Δικαστηρίων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Γιαννόπουλος καὶ Σ. Νικολαΐδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἱερέως Μιχαὴλ Σαββοπούλου, διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Δοξάτου, ἀπαγορευσάσης εἰς τοὺς ἱερεῖς τῶν παλαιοημερολογιτῶν τὴν τέλεσιν ἱεροπραξιῶν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτους ναούς των εὑρισκομένους εἰς τὰς Κοινότητας Ἁγίου Ἀθανασίου καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς καὶ αἰτοῦντος ἐλευθερίαν εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν των καθηκόντων. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ.κ. Μ. Στεφανίδης καὶ Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδος, διαμαρτυρομένων δι’ ἀπόφασιν τοπικῆς Ἐπιτροπῆς ΙΚΑ Χαλκίδος περὶ ἀναθέσεως ἀκτινολογικῶν ἐξετάσεων ἠσφαλισμένων εἰς ἕνα μόνον ἰατρὸν καὶ ζητούσης διατήρησιν τῆς ὑφισταμένης μέχρι σήμερον καταστάσεως. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Λαρίσης ζητεῖ ματαίωσιν τῆς μελετωμένης μειώσεως τῆς δυνάμεως Χωροφυλακῆς. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεως κ.κ. βουλευτῶν. I.) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2661)21.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 290)21.5.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Τὴν 2.1.56 ὑπεβλήθη εἰς τὸ ΙΚΑ αἴτησις τοῦ ἰατροῦ Κων. Γιαννάτου περὶ προσλήψεώς του παρὰ τῷ Ἱδρύματι ὡς καρκικολόγου ἰατροῦ. Ἡ τοιαύτη πρόσληψίς του, δὲν ἐγένετο δεκτὴ μέχρι σήμερον, καθ’ ὅσον ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων τῶν Κανονισμῶν τοῦ Ἱδρύματος, δὲν προβλέπεται θέσις τῆς εἰδικότητος ταύτης. Ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω εἴρηται ἰατροῦ ὑπεβλήθη ἡ ἀπὸ 21.3.56 αἴτησις εἰδικότητος τοῦ ἀκτινολόγου, πλὴν ὅμως δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ὑπὸ τὴν εἰδικότητα ταύτην πρόσληψίς του, ἐλλείψει κενῶν θέσεων ἀκτινολόγων. Πάντως, συνεστήθη εἰς τὸ ΙΚΑ ὅπως ἔχει ὑπ’ ὄψει του τὴν αἴτησιν τοῦ κ. Κ. Γιαννάτου ἐπὶ τῷ τέλει διορισμοῦ του εὐθὺς ὡς τοῦτο καταστῇ δυνατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2621)19.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 19.5.56 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ περιοχῆς ἀπὸ Παλαιοῦ Φαλήρου μέχρι Βουλιαγμένης, διατίθενται τρεῖς (3) κατ’ οἶκον ἰατροί, ὡς ἀκολούθως: 1) Π. Φάληρον–Ἄλιμος, κ. Τσουκαλᾶς. 2) Ἑλληνικὸν–Γλυφάδα, κ. Δρακόπουλος. 3) Βούλα–Βουλιαγμένη, κ. Καπιτσάκης. Εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχὴν καὶ δὴ εἰς τὴν τέως Κλινικὴν Χρονοπούλου (1η στάσις Ἑλληνικοῦ–Τροίας 28), ἱδρύθη κατὰ τὸ παρελθὸν, ἰατρεῖον μὲ παθολογικὸν τμῆμα, ὅπερ ἔπαυσε λειτουργοῦν λόγῳ μὴ προσελεύσεως ἀσθενῶν. Ἤδη, μελετᾶται τὸ θέμα τῆς ἀναθέσεως εἰς τοὺς κατ’ οἶκον ἰατρούς τῆς ἐξετάσεως καὶ τῶν περιπατητικῶν ἀσθενῶν, εἰς τὰ ἰδιωτικά των ἰατρεῖα, αὐξανομένων οὕτω τοῦ ἀνωτέρου ἀριθμοῦ τῶν 3 ἰατρῶν εἰς 5. Ἡ σύστασις ἰατρείου δὲν θὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ἠσφαλισμένους τῆς περὶ ἧς πρόκειται περιοχῆς, καθ’ ὅσον αἱ κατοικίαι τούτων εἶναι διεσπαρμέναι εἰς ἐκτεταμένας περιοχάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1956

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3147)31.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 374)30.5.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀρβανιτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἐκ τῶν 143 Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων, τὰ ὁποῖα ἐλειτούργουν προπολεμικῶς εἰς τὸν Νομὸν Εὐβοίας, ἔχουσι ἀνασυνδεθῆ μέχρι τοῦδε τὰ 140 ἤτοι ὁ συντελεστὴς τῶν λειτουργούντων ἐν σχέσει πρὸς τὰ προπολεμικῶς ὑφιστάμενα ἀνέρχεται εἰς 97,90% περίπου. Ὁ γενικὸς μέσος ὅρος κυμαίνεται πέριξ τοῦ 70% περίπου. Συνεπῶς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ κοινοτικοῦ τηλεφ. δικτύου, ὁ Νομὸς Εὐβοίας εὑρίσκεται εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν ἔναντι ἑτέρων Νομῶν εἰς τοὺς ὁποίους, ὁ συντελεστὴς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ κοινοτικοῦ τῶν δικτύου εἶναι λίαν χαμηλὸς μὴ ἐγγίζων οὔτε τὰ 50%. Εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς τρεχούσης χρήσεως εἶχεν περιληφθῆ ἡ ἀνασύνδεσις 16 Κοινοτικῶν τηλεφωνείων τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας. Τῶν ἕνδεκα ἐξ αὐτῶν ἐπραγματοποιήθη ἤδη ἡ τηλεφ. σύνδεσις, τῶν δὲ ὑπολοίπων πέντε προβλέπεται ἡ πραγματοποίησις τῆς συνδέσεώς των μέχρι τέλους τοῦ ἔτους ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὴν δυνατότητα διαθέσεως τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς τοῦτο ὑλικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τοσουνίδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2986)29.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀξιοῦ, πρὸς προστασίαν τῆς περιοχῆς τοῦ χωρίου Εὔζωνοι, κατόπιν ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τοσουνίδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων, παρίσταται ἀνάγκη συντάξεως σχετικῆς μελέτης. Μέχρι τοῦδε δὲν συνετάχθη ἡ μελέτη αὕτη ἐλλείψει τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν σχετικῶν τοπογραφικῶν ἐργασιῶν. Εἰς τὸ ἀναμορφωθὲν ἤδη πρόγραμμα τοῦ τρέχ. οἰκον. ἔτους κατόπιν τῆς παρατάσεως αὐτοῦ μέχρι 31.12.56 περιελήφθη καὶ ἡ ἀναγκαιοῦσα πίστωσις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοπογραφικῶν ἐργασιῶν παρὰ τῆς εἰδικῆς ὑπηρεσίας Ὑδραυλ. ἔργων Μακεδονίας καὶ κατόπιν αὐτοῦ θὰ καταστῇ δυνατὴ ἐντὸς τοῦ ἔτους ἡ ἐκτέλεσις τοπογραφικῶν ἐργασιῶν ὑπ’ ὄψιν περιοχῆς καὶ ἡ σύνταξις τῆς σχετικῆς μελέτης. Ἡ κατασκευὴ τοῦ ἔργου θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προγράμματος τοῦ προσεχοῦς οἰκ. ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1956 Ὁ Προϊστάμενος Υ.Ε.Ε.

Κ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 245 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν διάνοιξιν ὁδοῦ Καρδίτσης Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, γίνεται ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν διανοίξεως τῆς ὁδοῦ Ἀνθηροῦ Γεφύρας Κοράκου ἐπὶ μήκους 20 χιλιομέτρων διὰ ἡμερομισθίων ἐργατῶν τῶν χωρίων περιοχῆς. Ἐπειδὴ παρίσταται ἀνάγκη χρησιμοποιήσεως διὰ τὴν διάνοιξιν καὶ μηχανημάτων, θὰ ζητηθῇ ἡ συνδρομὴ τοῦ Στρατοῦ. Τὸ Ταμεῖον ὁδοποιΐας Καρδίτσης ἐπρογραμμάτισε τετραετὲς πρόγραμμα 1955–59 συνολικῆς δαπάνης 1.800.000 δρχ. ἥτις θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν βελτίωσιν βατότητος τμήματος ὁδῶν ἑβδομήκοντα χιλιομέτρων Καρδίτσης–Μουζακίου–Αὐχένος Τυμπάνου Ἀνθηροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Λ. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

Δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Λυμπερίδη, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Κατόπιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3209)1.6.56 καὶ 3328)5.6.56 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 384 καὶ 408 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Λυμπερίδη, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὸ προσωπικὸν τῆς Ταχ. Διευθύνσεως Καβάλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τὴν ἐν λόγῳ Ταχ. Δ)νσει ὑφίσταται πράγματι ἔλλειψις προσωπικοῦ Βʹ κατηγορίας, δεδομένου ὅτι παρ’ αὐτῇ ὑπηρετοῦσι σήμερον 4 ταξινόμοι καὶ 9 ἀστικοὶ διανομεῖς, ἔναντι τῶν προβλεπομένων 5 θέσεων ταξινόμων καὶ 10 θέσεων ἀστικῶν διανομέων. Ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὴν ἀνάγκην βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν λειτουργίας τῆς ἀνωτέρω Ταχ. Διευθύνσεως, ἤδη ἔχει προέλθει εἰς συντόνους ἐνεργείας πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ της. Οὕτω ἐγένετο ἐνέργεια μετατάξεως εἰς θέσιν ταξινόμου ἑνὸς τῶν εἰς ἐσωτερικὴν ὑπηρεσίαν ἀσχολουμένων ἀστικῶν διανομέων, ἐκ παραλλήλου δὲ ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἡ χορήγησις τῆς ἀπαιτουμένης πιστώσεως πρὸς διορισμὸν παρὰ τῇ Ταχ. Διευθύνσει δύο ἀστικῶν διανομέων, ἑνὸς εἰς τὴν θέσιν τοῦ μετατασσομένου εἰς ταξινόμον καὶ ἑτέρου εἰς ὑπάρχουσαν κενὴν θέσιν. Ὁ διορισμὸς τῶν διανομέων τούτων, θέλει πραγματοποιηθῆ εὐθὺς ὡς χορηγηθῇ ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ζητηθεῖσα πίστωσις, ἐν ἀναμονῇ τῆς ὁποίας τελοῦμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

Εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Μπρεδήμα καὶ Γ. Μαύρου διὰ τὰς προαγωγὰς τοῦ Προσωπικοῦ τοῦ

Ο.Τ.Ε

Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ἐ.ἔ. 3139 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπὸ ἡμερομηνίαν 29.5.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, σχετικῶς μὲ τὰς προσφάτους προαγωγὰς προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα. Ι. Αἱ προαγωγαὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ ἐνεργοῦνται ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ, ἡ δὲ προαγωγὴ εἰς τοὺς βαθμοὺς Α2 καὶ Α1 τοῦ ἀνωτέρω προσωπικοῦ ἐνεργεῖται ἀποκλειστικῶς κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν. ΙΙ. Τὸ Συμβούλιον Προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ συγκροτεῖται συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 22 τοῦ Γ.Κ.Π. ἐξ ἑνὸς μέλους τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΟΤΕ ὡς Προέδρου, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ΟΤΕ, τριῶν Διευθυντῶν, ἑνὸς ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Τηλ)νιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὡς ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἑνὸς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ τοῦ ἀνωτέρου ἢ ἀνωτάτου προσωπικοῦ ὁριζομένου ὑπὸ τῆς ἑνιαίας συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως καὶ τοιαύτης μὴ ὑπαρχούσης ὑπὸ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ὡς ἐκπροσώπου τῶν Ἐργαζομένων. ΙΙΙ. Ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω νόμιμον σύνθεσίν του, τὸ Συμβούλιον Προσωπικοῦ, ἐπελήφθη τῆς διενεργείας τῶν προαγωγῶν κατὰ μὲν τὴν συνεδρίασίν του τῆς 18ης Μαΐου ἐ. ἔ. πρὸς πλήρωσιν τριῶν θέσεων Τμηματαρχῶν αʹ τάξεως (Α1Τ) τῆς κατηγορίας τοῦ τεχνικοῦ προσωπικοῦ μεταξὺ 16 ὑποψηφίων κατὰ δὲ τὴν συνεδρίασίν του τῆς 26 Μαΐου ἐ. ἔ. πρός πλήρωσιν 24 θέσεων Τμηματαρχῶν βʹ τάξεως (Α2Τ) τῆς κατηγορίας ἐπίσης τεχνικοῦ προσωπικοῦ μεταξὺ 43 ὑποψηφίων. IV. Τὸ Συμβούλιον Προσωπικοῦ ἐνήργησε τὰς ἀνωτέρω προαγωγὰς κατόπιν μακρᾶς καὶ ἐπισταμένης μελέτης τῶν ἀτομικῶν φακέλλων ἁπάντων τῶν κρινομένων ἤτοι τῶν προτάσεων πρὸς προαγωγὴν μετὰ τῶν παρατηρήσεων πάντων τῶν καθ’ ἱεραρχίαν προϊσταμένων μέχρι καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῶν φύλλων ποιότητος τῶν διαδοχικῶν προτάσεων καὶ ἐκθέσεων τῶν προηγουμένων ἐτῶν, τῶν ποινῶν, τῶν ἠθικῶν ἀμοιβῶν κλπ. Βάσει τῶν στοιχείων τούτων καὶ συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 παράγρ. 1 τοῦ Ν. 3105)54 καθ’ ἣν ἐπὶ ἴσων οὐσιαστικῶν προσόντων, προτιμῶνται οἱ κεκτημένοι τὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Γ.Κ.Π. ὁριζόμενα τυπικὰ προσόντα (ἐλάχιστα τυπικὰ προσόντα τοῦ ἀνωτέρω προσωπικοῦ ὁρίζονται δίπλωμα Πολυτεχνείου ἢ Ἀνωτέρας Σχολῆς Τ.Τ.Τ. ἢ πτυχίου Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου μετ’ ἐνδεικτικοῦ Ραδιοηλεκτρολογίας) προέβη εἰς τὴν κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγὴν τριῶν μὲν εἰς τὸν βαθμὸν Τμηματάρχου αʹ τάξεως (Α1Τ) καὶ 24 εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου βʹ τάξεως (Α2Τ). V. Ἡ διατυπωθεῖσα διαμαρτυρία καὶ ὁ δημιουργηθεὶς θόρυβος περὶ τὸ θέμα τῶν προαγωγῶν τούτων, παρὰ τῆς Ὁμοσπονδίας Τεχνικοῦ προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε., ἐφ’ ὧν ἐβασίσθη ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, εἶναι ἀβάσιμος, καθ’ ὅσον ἀνωτέρω ἐκτίθενται αἱ γενόμεναι προαγωγαί, ἐνηργήθησαν συμφώνως πρὸς τόν νόμον, ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου παρ’ οὗ καὶ ἐκρίθησαν κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν οἱ συγκεντροῦντες εἰς ὑψηλὸν βαθμὸν τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ὁριζόμενα τυπικὰ προσόντα. VI. Ἐκ τοῦ συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ διαβιβαζομένου ὑπὸ ἡμερομηνίαν 30.5.56 τηλεγραφήματος τοῦ Συνδέσμου Μηχανικῶν τηλεπικοινωνιῶν Διπλωματούχων Ἀνωτέρων Σχολῶν, σχολιάζεται ἡ ἐπιδιωχθεῖσα δημιουργία ἐντυπωσιακοῦ θορύβου ὑπὸ τῆς ὁμοσπονδίας τεχνικοῦ προσωπικοῦ, ἀποσκοποῦντος τὴν ἐξυπηρέτησιν ἀτομικῶν ἐπιδιώξεων προσώπων κατεχόντων τὸν βαθμὸν Α3Τ ὑποψηφίων πρὸς προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν Α2Τ (Τμηματάρχου βʹ τάξεως) θεωρεῖται δὲ ἀπαράδεκτος ἡ ἐκ τῶν κάτω ὑπόδειξις τῶν προακτέων συνοδευομένη μάλιστα καὶ ὑπὸ ἀπειλῶν κηρύξεως ἀπεργίας. Ἐκ τοῦ ἀποστελλομένου ἐξ ἄλλου, συνημμένως ἀποσπάσματος τοῦ πρακτικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10)26.5.56 συνεδριάσεως τοῦ Συμβουλίου Προσωπικοῦ, διαπιστοῦται ὅτι ἡ ὁμοσπονδία τεχνικοῦ προσωπικοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 21.1.56 ὑπομνήματός της πρὸς τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου, ἤτοι πέντε ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν προαγωγῶν, ἐζήτει ὅπως αἱ πρὸς πλήρωσιν θέσεις τοῦ βαθμοῦ Α2Τ (Τμηματάρχου βʹ τάξεως) κατανεμηθῶσιν ἀναλογικῶς, ἀποκλειομένων τῆς προαγωγῆς τῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ΟΤΕ προσληφθέντων διπλωματούχων μηχανικῶν. Τοῦτο ὅμως ἐθεωρήθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου ὡς ὑπέρβασις τῶν συνδικαλιστικῶν καθηκόντων καὶ ὅλως ἀπαράδεκτος ἀνάμιξις εἰς τὰ καθήκοντα τῶν ὀργάνων τῆς Διοικήσεως. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι ὁ δημιουργηθεὶς θόρυβος περὶ τὸ θέμα προαγωγῶν τοῦ τεχνικοῦ προσωπικοῦ εἶναι ἀβάσιμος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Παπαεμμανουήλ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σάββα Παπαεμμανουήλ, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2974 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ἑκάστοτε Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις καὶ ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων καὶ λόγῳ τῆς ἀνέκαθεν ἀσκηθείσης φιλελευθέρας πολιτικῆς, ἀνεγνώρισαν βασικῶς τὸ δικαίωμα τῆς μεταναστεύσεως. Ἡ ἀτομικὴ μετανάστευσις, ἤτοι ἡ διὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ ἰδίαις δαπάναις τῶν ἐνδιαφερομένων πολιτῶν ἐνεργουμένη ἐκ τῆς χώρας, εἶναι ἐλευθέρα καὶ μόνον ἡ μέσῳ τῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης (ΔΕΜΕ) ἐνεργουμένη ὁμαδικὴ τοιαύτη, εἶναι διευθυνομένη καὶ ρυθμίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἐν ὄψει τῶν ὑφισταμένων κατὰ Νομοὺς συνθηκῶν καὶ ὅρων διαβιώσεως τῶν κατοίκων, παραγωγικότητος τῶν ἐδαφῶν, κατανομῆς τοῦ γεωργικοῦ κλήρου, ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως καὶ ἐν γένει τῶν δημογραφικῶν, δικονομικῶν, κοινωνικῶν καὶ ἐθνικῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας. Ἐκ τοῦ Νομοῦ Δωδεκανήσου ἀριθμοῦντος πληθυσμὸν 121.480 κατοίκων, μετηνάστευσαν ὁμαδικῶς εἰς ὑπερποντίους χώρας μερίμνῃ τῆς ΔΕΜΕ, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐργασιῶν αὐτῆς ἤτοι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου 1952 μέχρι τέλους Ἀπριλίου ἐ.ἔ., 1661 ἄτομα, ἅτινα δὲν θὰ ἠδύναντο ἄλλως νὰ μεταναστεύσουν εἰς ὑπερποντίους Χώρας. Τὸ ποσοστὸν μεταναστεύσεως ἐπὶ τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ τοῦ Νομοῦ, ἀνῆλθεν εἰς 1,3%, ποσοστὸν ὅπερ παρατηρεῖται καὶ ἐπὶ τοῦ πληθυσμοῦ τῶν λοιπῶν Νήσων. Τὴν ἐκ τοῦ λόγου τούτου παρουσιαζομένην τάσιν ὁμαδικῆς μεταναστεύσεως καὶ ἐκ τοῦ Νομοῦ Δωδεκανήσου, τὸ Ὑπουργεῖον δύναται ν’ ἀντιμετωπίσῃ διὰ τῆς ἐντολῆς τῆς ἐπιλογῆς μεταναστῶν ἐκ τοῦ Νομοῦ, καίτοι φρονεῖ ὅτι δὲν θὰ παραστῇ ἀνάγκη λήψεως τοῦ μέτρου τούτου, διότι πιστεύομεν ὅτι διὰ τῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀνὰ τὴν Χώραν, ἐκτελουμένων καὶ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων ἐγγείου βελτιώσεως καὶ ὁδοποΐας ἔργων ἀμέσου ἀποδόσεως ὡς καὶ τοιούτων ἀνασυγκροτήσεως — θὰ εὐρυνθῶσι τὰ περιθώρια τῆς παραγωγικῆς ἀπασχολήσεως τοῦ αὐξανομένου ὀργανικοῦ δυναμικοῦ, καὶ θὰ ἐπέλθῃ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς βελτιώσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Οὕτω, θέλει μειωθῆ αὐτομάτως ἡ παρουσιαζομένη σήμερον τάσις πρὸς μετανάστευσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2620) 1868 ἀπὸ 19.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 283 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἐν σχέσει μὲ τὰ λιγνιτωρυχεῖα Κύμης–Εὐβοίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι κατόπιν ἀναφορᾶς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Εὐβοίας. 1) Τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιγνιτωρυχείων Κύμης ἔχει ἀναλάβει ἡ ἐν Ἀθήναις ἑδρεύουσα Α.Ε. Ἀνθρακωρυχείων Κύμης. 2) Τὰ ἀνθρακωρυχεῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν μεταξὺ τῶν χωρίων Καλιάνων–Μελετιάνων–Βιτάλου καὶ Καλλιμεριάνων περιοχήν. 3) Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι ἡ ἑταιρία αὕτη δὲν ἐκπληροῖ τὰς ἔναντι τῶν ἐργατῶν ὑποχρεώσεις της, καθυστεροῦσα συστηματικῶς τὴν καταβολὴν τῶν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων, ὡς καὶ διαφόρων ἄλλων νομίμων ἀμοιβῶν, πάντοτε δὲ ἐξαναγκάζεται εἰς τὴν προοδευτικὴν καὶ κατὰ τμήματα ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν της δι’ ἀστυνομικῆς ἐπεμβάσεως καὶ προσαγωγῆς τῶν ἐκπροσωπούντων ταύτην εἰς τὰ Δικαστήρια. 4) Συγκεκριμένως κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ὑπεβλήθησαν ἐναντίον τῆς ἑταιρίας ὑπό τῆς ἐπιτοπίου Χωροφυλακῆς, ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου 690)1945, ἤτοι διὰ τὴν μὴ πληρωμὴν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων, ἓξ μηνύσεις ἐξ ὧν αἱ τρεῖς θὰ ἐξεδικάζοντο τὰς ἀρχὰς τρέχοντος μηνὸς εἰς τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον Κύμης, δύο προσδιωρίσθησαν διὰ τὴν δικάσιμον τῆς 19ης Ἰουνίου καὶ ἡ τελευταία ἐκκρεμεῖ. 5) Ἤδη ἡ ἑταιρία καθυστερεῖ ἡμερομίσθια μέρους τοῦ Μαρτίου, ὁλοκλήρων τῶν μηνῶν Ἀπριλίου καὶ Μαΐου, ὡς καὶ τμῆμα δώρου τοῦ Πάσχα, τὸ δὲ σύνολον τῶν πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ὀφειλῶν, ἀνέρχεται εἰς 250 χιλιάδας δραχμῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐκ τῶν ὑπονομεύσεων προκληθείσας ζημίας εἰς οἰκίας, ἡ ὑπόθεσις ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τὰς ὑπογείους στοὰς τῶν χωρίων Μελετιάνων καὶ Βιτάλου, δὲν διεξάγονται ἐργασίαι ἀπὸ ὀκταετίας. Μία οἰκία εἰς τὸ πρῶτον χωρίον ἐχαρακτηρίσθη ὑπὸ ἐνεργησάσης αὐτοψίαν τριμελοῦς ἐκ μηχανικῶν Ἐπιτροπῆς, ὡς ἁπλῶς ἑτοιμόρροπος, πλὴν δὲν καθωρίσθη καὶ ἡ αἰτία, ἡ παραγαγοῦσα τὰς βλάβας. Ἐπίσης, αἱ ἐργασίαι εἰς τὰς κάτωθι τοῦ χωρίου Κολλιάνοι στοάς ἐσταμάτησαν ὁριστικῶς ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1955, λόγῳ τῶν συνεχῶν πρὸς τὴν ἑταιρίαν διαμαρτυριῶν τῶν κατοίκων, τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι ἐκ τῶν δονήσεων τῶν ἀνατινάξεων, ὑπέστησαν σημαντικὰς φθορὰς καί τινες τούτων, κατέστησαν ἀκατοίκητοι. Οὕτω, ἡ συνεπείᾳ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Εὐβοίας συγκροτηθεῖσα τριμελὴς ἐκ πολιτικῶν μηχανικῶν Ἐπιτροπή, ἐπισκεφθεῖσα τὸ χωρίον τοῦτο τὴν 26.10.55 καὶ ἐξετάσασα τὰς οἰκίας, διεπίστωσεν, ὅτι 1). 4 οἰκίαι, λόγῳ τῶν κατακορύφων ρηγμάτων καὶ ἀποκλίσεων, ἔχουν καταστῆ ἐπικινδύνως ἑτοιμόρροποι, 2) 13 ἕτεραι οἰκοδομαὶ κατέστησαν ἁπλῶς ἑτοιμόρροποι, μὴ ἐμφανίζουσαι ἄμεσον κίνδυνον διὰ τοὺς οἰκοῦντας, ὅστις ὅμως δὲν ἀποκλείεται νὰ ἐμφανισθῇ συντόμως, ἐὰν νεώτεραι μεταβολαὶ τοῦ ἐδάφους ἤθελον ἐπέλθει, δεδομένου ὅτι διεπιστώθη ἡ ἀστάθεια αὐτῶν. Ἡ ἔκθεσις δὲν ἀναφέρει, ἐὰν ἡ αἰτία τῶν ἐν λόγῳ βλαβῶν ὀφείλεται εἰς τὰς ἐκ τῶν ὑπονομεύσεων δονήσεις. Οἱ ἰδιοκτῆται κατεμήνυσαν τὴν ἑταιρίαν ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 382 Ν.Κ. πλὴν ἡ ὑπόθεσις ἀχθεῖσα ἐπί Δικαστηρίου καί ἐκδικασθεῖσα τὴν 25.1.56 κατέληξεν εἰς ἀπαλλαγὴν τῆς ἑταιρίας. Ἤδη, οἱ ἐνδιαφερόμενοι, θὰ καταφύγουν εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια. Ἐὰν ἡ ἑταιρία διανοίγῃ ἀντικανονικῶς ὑπογείους στοὰς καὶ ἀναθέτῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους, ἐργασίας ἐπικινδύνους καί μὴ ἐπιτρεπομένας, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παράσχωμεν πληροφορίας, διότι τὸ θέμα ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητός μας καὶ ἀνήκει κατ’ ἀποκλειστικότητα εἰς τὸν Ἐπιθεωρητὴν Μεταλλείων, ὅστις κατ’ ἐπανάληψιν ἐπεσκέφθη καί ἐπεθεώρησε τὰς στοάς, οὐδεμίαν ὅμως ἔγγραφον ἢ προφορικὴν ὑπόδειξιν διετύπωσεν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἀνωτέρω, εἰς τὴν ἐπιτόπιον ἀστυνομικὴν ἀρχήν. Πάντως, αἱ σήμερον ἐν λειτουργίᾳ στοαὶ δὲν κεῖνται κάτωθι κατῳκημένων χώρων. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ ἑταιρία δὲν παρέχει εἰς τὴν ἐπιτόπιον κατανάλωσιν λιγνίτην. Τοὐναντίον ἔχει ἱδρύσει πρατήρια καὶ παρέχει τὴν κατὰ τὰς συμβατικὰς αὐτῆς ὑποχρεώσεις ποσότητας μὲ τιμὴν 15% ἐπὶ ἔλαττον τῆς εἷς τὸν τόπον παραγωγῆς εἰς τὸ ἐμπόριον προσφερομένης. Ἤδη, ἡ τιμὴ λιγνίτου εἷς τοὺς ἐντοπίους εἶναι δραχμαὶ 330 κατὰ τόννον. Ἡ ἀπαγόρευσις ἐξορύξεως λιγνίτου παρὰ τῶν κατοίκων ἐκ τῶν κτημάτων των, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚΟΣ Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ν. Κιτσίκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3507) 2564 ἀπὸ 8.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 443 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σπηλιοπούλου καὶ Ν. Κιτσίκη, ἐν σχέσει μὲ τὰ γεγονότα εἰς Λιγνιτωρυχεῖα Ἀνθουπόλεως, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, ἅτινα εἶχον ληφθῆ παρὰ τῆς Ἑταιρίας Λιγνιτωρυχείων Ἀνθουπόλεως, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας κτημάτων, πρὸς ἀποτροπὴν τοῦ κινδύνου ἐκ τῶν ὑπογείων μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ὡς καὶ τὴν τήρησιν ἢ μὴ παρ’ αὐτῆς τῶν διδομένων ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὁδηγιῶν, περὶ τοῦ τρόπου διενεργείας τῶν ἐργασιῶν ἐκμεταλλεύσεως, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παράσχωμεν πληροφορίας, διότι τὸ θέμα ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητός μας καὶ ἀνήκει εἰς τὴν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, εἰ μὴ μόνον ὅτι αἱ ἁρμόδιαι Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, ἀφ’ ἧς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 ἐξεδηλώθη διάστασις μεταξὺ τῶν κατοίκων Ἀνθουπόλεως καὶ Ἑταιρίας Λιγνιτωρυχείων, ἐνήργησαν πᾶν ὅ,τι ἐπεβάλλετο ἐκ τῶν καθηκόντων των. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν πρόληψιν τῶν γεγονότων τῆς 14. 5.56, αὕτη δὲν κατέστη δυνατὴ διὰ τοὺς κατωτέρω λόγους: Καίτοι ὑφίστατο ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 ἡ διάστασις μεταξὺ κατοίκων καὶ Ἑταιρίας, δὲν ὑπῆρχον νέαι ἐκδηλώσεις καὶ ἡ ὄξυνσις ἐπῆλθεν ἐσχάτως. Ἡ μεταστέγασις τῶν ἐνοίκων τῶν ὀκτὼ (8) οἰκιῶν αἵτινες ὑπέστησαν σοβαρὰς ζημίας κατὰ τὴν 12.4.56, συνεπείᾳ τῶν ὑπὸ τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ τῶν Λιγνιτωρυχείων Φ. Πρεζάνη, ἐκτελουμένων ἐργασιῶν, δαπάναις τούτου καὶ τῇ φροντίδι τοῦ μεταβάντος ἐπὶ τούτου Διοικητοῦ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος Ἁγίων Ἀναργύρων, ἐφάνη ὅτι ἱκανοποίησεν αὐτούς. Οὐδεμία ἔνδειξις καὶ πληροφορία παρεσχέθη εἰς τὰς Ὑπηρεσίας περὶ τῶν μελετωμένων ἐκτρόπων, διὰ νὰ ληφθῶσιν ἐκ τῶν προτέρων μέτρα. Οἱ πρωταίτιοι φρονοῦντες ὅτι οὐδεὶς τῶν ἁρμοδίων ἐνδιαφέρεται διὰ τὰς ἀπόψεις των, προαπεφάσισαν τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὰ γεγονότα μὲ πᾶσαν μυστικότητα, χωρίς, οὐδὲν νὰ γίνῃ γνωστὸν ἐπὶ τῶν προθέσεών των εἰς τὸ ἐκεῖ φυλάκιον Χωροφυλακῆς. Ὡς πρωταίτιοι τῶν γεγονότων συνελήφθησαν καὶ ἀπεστάλησαν τῷ ἁρμοδίῳ Εἰσαγγελεῖ ἐν συνόλῳ 19 μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγονται οἱ χορηγήσαντες τὴν βενζίνην, οἱ θέσαντες τὸ πῦρ καὶ οἱ πρωτοστατήσαντες εἰς τὴν κατὰ τῆς δυνάμεως ἐπίθεσιν, ἐξ ἧς ἐτραυματίσθησαν τρεῖς ἄνδρες. Ἡ σύλληψίς των ἦτο νόμιμος, διότι ἀπεδείχθη, ἐκ τῆς ἀνακρίσεως, ἡ ἐνοχή των διὰ τὰς πράξεις τοῦ ἐμπρησμοῦ ἐκ προθέσεως, ἀντιστάσεως κατὰ τῆς Ἀρχῆς, σωματικὰς βλάβας κλπ. καὶ συνεπῶς, δὲν διώκονται οὗτοι ἀδίκως. Σχετικὴ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 263 ἐρώτησις τῶν ἰδίων βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2613) 1861 ἀπὸ 19.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 276 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὰ ἐπισυμβάντα εἰς τό ἐργατικὸν προσωπικὸν τῆς Α.Ε. Λατομείων Μαρμάρου Διονύσου — Πεντέλης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, κατόπιν ἀναφορᾶς τῆς Δ)νσεως Χωροφυλακῆς Κηφισσίας. Τὰ Λατομεῖα Μαρμάρου Διονύσου–Πεντέλης, λειτουργοῦν ἀπὸ πολλῶν δεκαετηρίδων, κατ’ ἀρχὰς μὲν ὡς ἐπιχείρησις Ἄγγλου ὑπηκόου, ἤδη δ’ ὡς Ἀνώνυμος Ἑταιρεία. Ὁ ἀριθμὸς τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ ἀνέρχεται εἰς διακόσια (200) περίπου ἄτομα. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ 1955 ἔλαβον χώραν εἷς τραυματισμὸς ἐργάτου ἐκ πτώσεως λίθου καὶ 25 μικροτραυματισμοί, ἤτοι μικροεκδοραὶ καὶ μωλωπισμοὶ ἐντελῶς ἀσήμαντοι, δι’ οὓς δὲν ἀπητήθη νοσοκομειακὴ περίθαλψις, ἀλλὰ πρόχειρος ἰατρικὴ τοιαύτη, ἄνευ οἱωνδήποτε ἑτέρων συνεπειῶν. Κατὰ τὸ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1956 μέχρι σήμερον χρονικὸν διάστημα ἔλαβον χώραν ἓξ (6) τραυματισμοὶ ἐργατῶν, συνεπείᾳ πτώσεως λίθων, κριθέντων τούτων ἀνικάνων πρὸς ἐργασίαν κατ’ ἀνώτατον ὅριον 15 ἡμέρας. Ἐκ τῶν ὡς ἄνω τραυματισμῶν, ὁ εἷς μόνον, ἐκρίθη μᾶλλον σοβαρός. Πάντα τὰ ἀνωτέρω ἀτυχήματα ἐδηλώθησαν κατὰ τὸν νόμον, ἐγκαίρως εἰς τὰς ἁρμοδίας Ἀρχάς, παρὰ τῶν ἰατρείων δὲ τοῦ Ι.Κ.Α. παρεσχέθη, εἰς ἕκαστον τῶν παθόντων, ἡ δέουσα ἰατρικὴ περίθαλψις. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀτυχημάτων, ἐν συγκρίσει μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν 200 ἐργατῶν οἵτινες ἐργάζονται εἰς τὰ Λατομεῖα δὲν κρίνεται ὑπερβολικός, οὐδεμίαν δὲ παρουσιάζει ἀξιόλογον αὔξησιν τελευταίως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2513)17.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Λασκαρίδη, περὶ τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων τῶν ὑπὸ τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως προσλαμβανομένων ἐργατοτεχνιτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐν προκειμένῳ τὰ κάτωθι: Αἱ διατάξεις τοῦ Α. Ν. 516)1948 «περὶ ἐλέγχου νομιμοφροσύνης τῶν δημοσίων κλπ. ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν», κυρωθέντος διὰ τοῦ ΜΘʹ Ψηφίσματος τοῦ ἔτους 1948, εἶναι ρηταὶ καὶ ἐφαρμόζονται, ὡς γνωστόν, διὰ τὸν διορισμὸν ἢ πρόσληψιν δημοσίων ἐν γένει ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν (ἰσοβίων, μονίμων, ἐκτάκτων, ἡμερομισθίων, ἐπὶ συμβάσει) ὡς καὶ τῶν πάσης φύσεως ὑπαλλήλων, ὑπηρετῶν καὶ ἐργατῶν, νομικῶν συμβούλων ἢ ἐμμίσθων δικηγόρων, τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, δήμων, κοινοτήτων κλπ. Περὶ τούτου ὑφίσταται παγία νομολογία τῶν δικαστηρίων, παλαιοτέρα καὶ πρόσφατος. Εἰδικώτερον σημειοῦμεν ὅτι κατὰ τὴν νομολογίαν τοῦ ἀνωτάτου δικαστηρίου (Ἄρειος Πάγος, 31)1953 τμ. Αʹ) αἱ διατάξεις τοῦ ἀνωτέρω νόμου ἔχουν ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου τῶν προσλαμβανομένων δυνάμει συμβάσεως ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου, ἔστω καὶ πρὸς παροχὴν προσκαίρου ὑπηρεσίας, διότι καὶ ἐκ τῆς προσλήψεως τοιούτου προσωπικοῦ δύνατα νὰ γεννηθῇ κίνδυνος τῆς Πολιτείας πρὸς ἀποτροπὴν τοῦ ὁποίου ἐθεσμοθετήθησαν αἱ διατάξεις τοῦ ὡς εἴρηται νόμου. Κατ’ ἀκολουθίαν καὶ προκειμένου περὶ προσλήψεως ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ παρὰ δήμοις καὶ κοινότησι διὰ συνεργείων συγκροτουμένων κατὰ τὸ ἄρθρον 143 τοῦ νόμου 1726)1951, αἱ αὐταὶ συντρέχουν προϋποθέσεις, διότι τὰ συνεργεῖα ταῦτα καὶ μακρᾶς διαρκείας εἶναι (συνήθως ἐτησίας) καὶ ἡ φύσις τῆς ἐργασίας δι’ ἣν συγκροτοῦνται, εἶναι τοιαύτη (συντήρησις δικτύου ὑδρεύσεως, ὑπονόμων, καθαριότητος κλπ.) ὥστε καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην νὰ συντρέχουν αἱ ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 516)1948 ἐπιδιωκόμενοι σκοποί. Παρὰ ταῦτα τὸ Ὑπουργεῖον προτιθέμενον νὰ παράσχῃ τὴν εὐχέρειαν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ταχείας περαιώσεως τῆς ὅλης διαδικασίας πρὸς ἐξακρίβωσιν καὶ πιστοποίησιν τῆς νομιμοφροσύνης τῶν οὕτω προσλαμβανομένων παρὰ Δήμοις καὶ Κοινότησι ἡμερομισθίων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διευκολύνσεως αὐτῶν, ὥστε νὰ μὴ καταναλίσκουν χρόνον καὶ νὰ μὴ ὑποβάλλωνται εἰς δαπάνας διὰ τῆς ἀτομικῆς ἐπιζητήσεως παρ’ ἑκάστου τῆς ἐξακριβώσεως τῆς νομιμοφροσύνης του ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν, ὥρισεν ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι Δῆμοι καὶ Κοινότητες διὰ τὴν πρόσληψιν τοιούτου προσωπικοῦ θὰ ὑποβάλουν ἐγκαίρως εἰς τὴν οἰκείαν Νομαρχίαν ὀνομαστικὴν κατάστασιν τῶν προκρινομένων ὡς προσληπτέων προσώπων εἰς ἣν θὰ σημειοῦνται, εἰς ἰδίας στήλας τὰ στοιχεῖα ἑκάστου (ὄνομα, ἐπώνυμον, πατρώνυμον, ἐπάγγελμα, ἡλικία, διεύθυνσις ἐνεστώσης κατοικίας καὶ εἴ τι ἄλλο κρίνεται ἀναγκαῖον πρὸς πλήρη ἐξακρίβωσιν τῆς ταὐτότητός των) χωρὶς αὕτη νὰ συνοδεύηται ὑπὸ αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων περὶ ἐκδόσεως πιστοποιητικοῦ νομιμοφροσύνης. Αἱ καταστάσεις αὗται διαβιβάζονται ἄνευ χρονοτριβῆς πρὸς τὰς οἰκείας ἀστυνομικὰς ἀρχάς, διὰ τὸν προσήκοντα ἔλεγχον τῆς νομιμοφροσύνης ὅστις ἐνεργεῖται κατὰ προτίμησιν καὶ ἐντὸς τοῦ συντομωτέρου δυνατοῦ χρονικοῦ διαστήματος. Τὰ σχετικὰ στοιχεῖα μετὰ τῶν καταστάσεων, ὑποβάλλονται ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν εἰς τὴν Νομαρχίαν, διὰ τὴν τελικὴν κρίσιν καὶ βεβαίωσιν τῆς νομιμοφροσύνης ἑκάστου ὑπὸ τοῦ παρ’ ἑκάστῃ Νομαρχίᾳ οἰκείου Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης, ἄνευ χρονοτριβῆς. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου καὶ ὁ χρόνος τῆς ὅλης διαδικασίας συντέμνεται κατὰ πολὺ καὶ ὁ ἔλεγχος ἐνεργεῖται οἴκοθεν, ἄνευ οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἐνδιαφερομένων ὡς προσήκει ἄλλως τε ἀφοῦ πρόκειται περὶ θέματος ἀφορῶντος κατὰ κύριον λόγον τὴν ὑπηρεσίαν. Σημειοῦται ὅτι εἰς περιπτώσεις ἀπ’ εὐθείας προσλήψεως ἐργατῶν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, καὶ οὐχὶ βάσει συνεργείων κατὰ τὰς προεκτεθείσας διατάξεις, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μικροέργων καὶ διὰ περιωρισμένον χρονικὸν διάστημα, δὲν ἐλέγχεται ἡ νομιμοφροσύνη τῶν οὕτω προσλαμβανομένων. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόσληψιν ἐργατῶν καπνεργασίας διὰ τοῦ 2348)53 ἄρθρου 9 ὁρίζεται ὅτι «ἕκαστος τῶν ἐπιχειρηματιῶν ἐπεξεργασίας φύλλων καπνοῦ ὑποχρεοῦται ἑκάστοτε ὅπως, προκειμένου νὰ προσλάβῃ τὸ ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἐπιχείρησίν του προσωπικόν, καταρτίσῃ ὀνομαστικὸν πίνακα τοῦ ἀναγκαιοῦντος αὐτῷ προσωπικοῦ καὶ ὑποβάλῃ τοῦτον πρὸς ἔγκρισιν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει εἰς τὴν κατωτέρω ἐπιτροπήν, ἀπαγορευομένης τῆς προσλήψεως ἐν αὐτῷ ὁποιουδήποτε προσώπου μὴ περιλαμβανομένου εἰς τὸν ἐγκριθέντα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς πίνακα». Ἡ Ἐπιτροπὴ συνιστωμένη ὑπὸ τοῦ οἰκείου Νομάρχου ἀπαρτίζεται ἐξ ἑνὸς ἀντιπροσώπου τῶν ἐργοδοτῶν, ἑνὸς ἀντιπροσώπου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τοῦ τόπου τῆς ἐπεξεργασίας, ἑνὸς ὑπαλλήλου ὡς ἀντιπροσώπου τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας καὶ τοῦ Διοικητοῦ Ἀσφαλείας τοῦ τόπου ἐπεξεργασίας. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὁ κατὰ βαθμὸν ἀνώτερος τῶν ὑπαλλήλων. Αἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται κατὰ πλειοψηφίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 428 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χρ. Παπασταύρου, δι’ ἧς αἰτεῖται πληροφορίας περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τῆς πλαισιώσεως τῆς ὑπαίθρου δι’ ἰατρῶν καθ’ ὅσον ὡς διατείνεται κατὰ τὴν πρόσφατον περιοδείαν του εἰς Ἤπειρον διεπίστωσεν ὅτι οὔτε ἓν ἰατρεῖον λειτουργεῖ εἰ μὴ μόνον ἐκεῖ ὅπου ὑπῆρχον ἐγκατεστημένοι ἰατροί, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τοῦτο δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα καθ’ ὅσον σήμερον ἐν Ἠπείρῳ λειτουργοῦν 24 ἐν ὅλῳ Ἰατρεῖα πλαισιωμένα δι’ ἰσαρίθμων ἰατρῶν ἐξ ὧν 19 εἰς τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων καὶ 5 εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας. Ἐκ τῶν 19 λειτουργούντων ἐν τῷ Νομῷ Ἰωαννίνων Ἰατρείων τὰ 9 εὑρίσκονται εἰς τὰς πλέον ἀπομεμακρυσμένας καὶ ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ ἐστεροῦντο Ἰατροῦ πλαισιωθέντων δι’ Ἰατρῶν ἐξ ἄλλων περιφερειῶν. Ταῦτα εἶναι: 1) Πυρσογιάννη Γράμμου, μὲ ἰατρὸν Γ. Σανπεκτζόγλου. 2) Πάδες Κονίτσης, μὲ ἰατρὸν Κ. Σταμπολίδην. 3) Κεράσοβον Κονίτσης, μὲ ἰατρὸν Γ. Τσούκαν. 4) Δερβίζιενα, μὲ ἰατρὸν Γ. Γιαζό. 5) Δεσποτικόν, μὲ ἰατρὸν Α. Ἰωάννου. 6) Πλατανοῦσα, μὲ ἰατρὸν Β. Καράμπαλην. 7) Μέτσοβον, μὲ ἰατρὸν Δ. Μπακατζῆ. 8) Ἀετορράχη, μὲ ἰατρὸν Χρ. Γεραλέξην. 9) Πωγωνιανή, μὲ ἰατρὸν τὸν Π. Κάπαρον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπάνδρωσιν ἐνίων ὀρεινῶν Ἰατρείων τῆς Ἠπείρου καὶ τῶν λοιπῶν περιφερειῶν τῆς χώρας, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀπροθυμίαν προσελεύσεως πρὸς διορισμὸν τῶν ἰατρῶν καὶ μαιῶν παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι διὰ τὰ ὀρεινὰ καὶ ἀπομεμακρυσμένα ἰατρεῖα προσφέρεται τὸ ἀνώτατον ὅριον μισθοῦ καὶ τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Θ. Γωνιάδη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 434 καὶ ἀφορῶσα τὸ Νοσοκομεῖον Γουμενίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ ἰσχύων Ὀργανισμὸς τοῦ Νοσοκομείου τούτου δὲν προβλέπει τὴν ἀνάπτυξιν χειρουργικῆς κλινικῆς καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν προβλέπεται καὶ ἀντίστοιχος θέσις χειρουργοῦ ἰατροῦ. Ἤδη μελετᾶται τὸ θέμα τῆς ἀναμορφώσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ, εἰς τρόπον ὥστε τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο ν’ ἀποκτήσῃ ἐκτὸς τῆς Παθολογικῆς Κλινικῆς καὶ Χειρουργικὴν τοιαύτην, προσέτι δὲ νὰ δύναται ν’ ἀντιμετωπίζῃ καὶ τὰ Μαιευτικὰ περιστατικὰ καὶ ἐν ἑνὶ λόγῳ νὰ ἐκπληροῖ κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν τὸν σκοπὸν τοῦ συγχρόνου Νοσοκομείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3424)6.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 430 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰς τὸ οἴκημα ἔνθα τὰ λουτρὰ τοῦ Δήμου Καισαριανῆς, ἐγκατάστασιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1944 τεσσάρων (4) οἰκογενειῶν γηγενῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι συμφώνως πρὸς τὸ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἐφαρμοζόμενον ἤδη πρόγραμμα τῆς χορηγήσεως εἰς τοὺς διαμένοντας εἰς ἐπιτεταγμένα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου οἰκήματα ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως, ἐν περιπτώσει ἀποδεσμεύσεως ὑπ’ αὐτῶν τῶν κατεχομένων οἰκημάτων ἡ ἐκκένωσις τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος οἰκήματος Καισαριανῆς θέλει ἐπιτευχθῇ ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰουλίου ἐ. ἔτους. Ταυτόσημος ἀπάντησις ἐδόθη ἤδη καὶ εἰς τὸν κ. Δήμαρχον Καισαριανῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπανδρέου καὶ Ν. Μαλλιάκα. Αἱ ἀνάγκαι τῆς χρησιμοποιήσεως κλινῶν διὰ τὴν νοσηλείαν ἀπόρων εἰς Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα μὴ ὑπαγόμενα εἰς τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 2592)53 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἰατρικῆς Ἀντιλήψεως» συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 19 παρ. 2 τούτου, ἐκτιμῶνται κατὰ πρῶτον λόγον ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ ἀσφαλίσεως ὅπερ καὶ ὑποβάλλει ἡμῖν σχετικὴν πρότασιν. Ταύτην τὸ Ὑπουργεῖον ἐξετάζει ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὰς δυνατότητας τῶν διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ διατιθεμένων διὰ τὴν νοσηλείαν ἀπόρων πιστώσεων καὶ ἀποφασίζει σχετικῶς. Οὕτω βάσει τῆς ἀπὸ 4.10.55 προτάσεως τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου Ἰατρικῆς Ἀντιλήψεως 10ης Περιφερείας (Λέσβου) ἐνεκρίναμεν τὴν χρησιμοποίησιν 80 κλινῶν πρὸς δραχμὰς 60 ἡμερησίως, ὡς αὕτη ἐζητήθη. Ζήτημα αὐξήσεως τῶν κλινῶν διὰ τὴν δωρεὰν νοσηλείαν ἀπόρων ὡς καὶ τῶν ἡμερησίων νοσηλείων δὲν ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου, κατὰ πρῶτον λόγον ἁρμοδίου νὰ ἐξετάσῃ τοῦτο. Πάντως, φρονοῦμεν, ὅτι τὸ ἐκ δραχμῶν 60 ποσὸν ἡμερησίας νοσηλείας εἶναι ἐπαρκὲς δεδομένου ὅτι καὶ εἰς Νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν χρησιμοποιεῖ τὸ Ὑπουργεῖον κλίνας μὲ τὸ αὐτὸ ποσόν. Ἐὰν τὸ κόστος τῆς ἡμέρας νοσηλείας διὰ τὸ Νοσοκομεῖον εἶναι μεγαλύτερον θὰ πρέπει τὴν ἐπὶ πλέον διαφορὰν ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ἵδρυμα ἐκ τῶν ἰδίων αὐτοῦ πόρων, ὡς ἐκ τοῦ προορισμοῦ του ὡς Φιλανθρωπικοῦ Ἱδρύματος. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πρὸς τὸ Γηροκομεῖον Μυτιλήνης γνωρίζομεν ὅτι τοιοῦτον ζήτημα δὲν ἐγεννήθη, ἅτε τοῦ Ἱδρύματος τούτου συντηρουμένου ἐκ τῶν προσόδων τῶν Φιλανθρωπικῶν Καταστημάτων Μυτιλήνης. Ἐὰν ὅμως ἤθελεν ἐμφανισθῇ τοιαύτη ἀνάγκη τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3707)2709)11.6.56 ὑμετέρου ἐν σχέσει μὲ κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 492 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἀναφορικῶς μὲ τὴν παροχὴν στεγάσεως εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ἐπὶ τὸ σχετικὸν σχέδιον νόμου, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2936) 54 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς «περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ἰσχυούσης νομοθεσίας» διεβιβάσθη ἤδη πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (ΓΔΔΛ) διὰ τὴν σύνταξιν τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ἀπαιτουμένης ἐκθέσεως. Συνεπῶς μετὰ τὴν σύνταξιν καὶ ἀποστολὴν ἡμῖν τῆς ἐν προκειμένῳ σχετικῆς Ἐκθέσεως θὰ καταστῇ δυνατὸν τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3541)2595)8.6.56 ὑμετέρου, ἐν σχέσει μὲ κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 447 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα, ἀναφορικῶς μὲ τὸν ὑποστάντα ζημίας ἐκ καθιζήσεων τοῦ ἐδάφους οἰκισμὸν Ἅγιος Χαράλαμπος–Εὐρυτανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῶν ἐκ καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὸν οἰκισμὸν Ἅγιος Χαράλαμπος, διετάχθη ἤδη πρὸ πολλοῦ ὁ κ. Νομάρχης Εὐρυτανίας, ὅπως ἀφ’ ἑνὸς μὲν μεριμνήσῃ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ (Ἰνστιτοῦτον Γεωλογίας καὶ Ἐρευνῶν Ὑπεδάφους) διὰ τὴν ἀποστολὴν Γεωλόγου ἐφ’ ὅσον κριθῇ ἀπαραίτητον τοῦτο, πρὸς ἐξέτασιν τῶν κατολισθαινόντων οἰκισμῶν συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προβῇ εἰς τὴν συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν Νομικοῦ Διευθυντοῦ Γεωργίας καὶ Διοικητοῦ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας πρὸς ἐξέτασιν τῆς δημιουργηθείσης ἀπὸ στεγαστικῆς ἀπόψεως καταστάσεως εἰς ἕνα ἕκαστον ἐκ τούτων καὶ μελέτην τοῦ ἐνδεχομένου τῆς μεταφορᾶς τούτων ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει εἰς νέαν θέσιν γεωλογικῶς ἀσφαλῆ. Τὸ θέμα τῆς παροχῆς συνδρομῆς πρὸς τὰς δικαιούχους οἰκογενείας διὰ τὴν μόνιμον στέγασίν των, θὰ ἀντιμετωπισθῇ μετὰ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν τῆς ἐν προκειμένῳ σχετικῆς ἐκθέσεως τῆς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Θέμα: Σχετικῶς μὲ τὴν δωρεὰν νοσηλείαν τῶν Ἠθοποιῶν. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ κ. Ἠλία Μπρεδήμα διὰ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐργασίας, Ἐθνικῆς Παιδείας, Κοιν. Προνοίας καὶ Συγκοινωνιῶν καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεως 473 καὶ ἀφορῶσα τὴν τάξιν τῶν Ἠθοποιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μας διὰ τὴν συμπαθεστάτην τάξιν τῶν Ἠθοποιῶν εἰς τὸ θέμα τῆς νοσηλείας των εἰς τὰ Κρατικὰ Νοσοκομεῖα, αἱ ὑφιστάμεναι διατάξεις δὲν παρέχουν εἰς ἡμᾶς τὴν εὐχέρειαν τῆς δωρεὰν νοσηλείας ἀλλὰ μόνον διὰ τοὺς ἐκ τούτων ἀπόρους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη ἐπὶ ζητημάτων Ἀραιωτέων Συν)σμῶν. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη κατατεθείσης ἐρωτήσεως καὶ περὶ ἧς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀνέγερσιν κατοικιῶν εἰς τοὺς ἐκ νέου Ἐλευθεροχωρίου, Καραβίας καὶ Φιλήρου ἀραιωτέρους τοῦ Συνοικισμοῦ Νέας Ζωῆς Θεσ)νίκης καὶ τὴν καταβολὴν αὐτῶν γεωμόρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας δὲν προβλέπεται ἡ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀνέγερσις οἰκημάτων πρὸς στέγασιν τῶν ἐξ ἀραιωτέων Συνοικισμῶν μετακινουμένων κληρούχων, τῶν ἀποκατασταθέντων εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας. 2) Οἱ ἀραιωτέοι τοῦ Συνοικισμοῦ Νέας Ζωῆς ἔπαυσαν καταβάλλοντες προσωρινὰς δόσεις (γεώμορα) ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954, ὅτε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)24982)24.6.54 ἀποφάσεως ἡμῶν καθωρίσθη, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2535)53 «περὶ καθορισμοῦ τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν πεδιάδος Θεσσαλονίκης». Ἔκτοτε οἱ κληροῦχοι οὗτοι ἐχρεώθησαν μὲ τὴν ὁριστικὴν ἀξίαν τῶν κλήρων των, εἰς τὴν ὁποίαν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 παρ. 4 τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ. συνεψηφίσθησαν καὶ αἱ καταβληθεῖσαι μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ν. 18)44, προσωριναὶ δόσεις. Ἡ οὕτω προσδιορισθεῖσα ἀξία ἀνερχομένη εἰς τὸ ⅓ τῆς πραγματικῆς (700– 1000 δραχμαὶ κατὰ στρέμμα) εἶναι ἐξοφλητέα εἰς 15 ἐτησίας τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις πρὸς ἐτήσιον ἐπιτόκιον 6% (ἄρθρ. 4 Ν. Δ. 2535)53). 3) Τὸ Ν. Δ. 2535)53 κατήργησε τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρ. 45 τοῦ Κώδ. Α. Ν. 2556)41, ἥτις προέβλεπε τὸν συμψηφισμὸν τῆς ἀξίας τῆς ἰδιοκτησίας ἐξ ἧς παρῃτήθησαν οἱ ἀραιωτέοι, ἢ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον οὗτοι κατέβαλον ἔναντι τῆς γενομένης χρεώσεως τῶν κλήρων των, ὡς καὶ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον οὗτοι διέθεσαν διὰ τὴν βελτίωσίν των, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἡ διαδικασία τοῦ καθορισμοῦ τῶν ὡς ἄνω ἐκπεστέων ποσῶν ἐκρίθη ὅτι ἦτο μακρὰ καὶ ἐπίπονος, τόσον διὰ τὴν ὑπηρεσίαν ὅσον καὶ πολὺ περισσότερον διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Εἰς ἀντιστάθμισμα τοῦ συμψηφισμοῦ τούτου ἡ νεωτέρα νομοθεσία προέβλεψεν ἰδιαίτερα εὐεργετικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀραιωτέρων. Οὕτω: α) Ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. 2535)53 ὡρίσθη ὅτι οἱ ἀραιωτέοι δύνανται ἐντὸς ἔτους ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου νὰ ὑποβάλωσιν αἴτησιν περὶ ἀνακλήσεως τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 45 τοῦ Κώδικος Α. Ν. 2356)41 ὑποβληθείσης παραιτήσεώς των ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν ἐπὶ τῶν ἐν τῷ Συνοικισμῷ τῆς ἀρχικῆς ἐγκαταστάσεώς των ἀκινήτων, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ οἰκημάτων ἢ ἄλλων κτισμάτων, ὡς καὶ ἀγρῶν μεταβληθέντων δαπάνῃ καὶ κόπῳ αὐτῶν εἰς συστηματικὰς φυτείας ἀμπέλων ἢ ὀπωροφόρων δένδρων. Ἡ προθεσμία τοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου παρετάθη ἐπὶ δύο εἰσέτι ἔτη, διὰ τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ Ν. 4194)55, ἀρχόμενα ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου. β) Ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ Ν. 4194)55 ὡρίσθη ἔκπτωσις 10% ἐκ τῆς κατὰ ἄρθρον 1 τοῦ Ν. Δ. 2535)53 ὀφειλομένης ἀξίας του εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας χορηγηθέντος εἰς τοὺς ἀραιωτέους κλήρους. Διὰ τῶν ὡς ἄνω ληφθέντων μέτρων οἱ ἐξ ἀραιωτέων κληροῦχοι ἐξυπηρετήθησαν πλήρως καὶ οὕτω καθίσταται δυνατὴ καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ σύντομος ἔκδοσις τῶν τίτλων κυριότητος τῶν κλήρων των. Τ’ ἀνωτέρω κατεστήσαμεν γνωστὰ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τῶν ἁρμοδίων Διευθύνσεων Γεωργίας, ὡς καὶ δι’ ἀπαντήσεών μας εἰς ὑποβληθέντα ὑπομνήματα. 4) Ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν ὀφειλόντων κληρούχων ἐκ τοῦ ὑπὸ τοῦ Ν. 1910)51 προβλεπομένου τόκου διὰ τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλάς των, ὡς καὶ ἡ ἀναστολὴ τῆς εἰσπράξεως τῶν ὀφειλῶν των ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, πρὸς τὸ ὁποῖον διεβιβάσαμεν, συνηγοροῦντες, ἅπαντα τὰ μέχρι σήμερον ὑποβληθέντα ἡμῖν ὑπομνήματα σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἔκρινε τοῦτο σκόπιμον. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ προτείνω, ὅπως ἔγινε διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, δοθέντος ὅτι προμηνύεται μία μεγάλη ἐσοδεία σταφίδος, τόσον τῆς μαύρης ὅσον καὶ τῆς σουλτανίνας, νὰ καταρτισθῇ μία διακομματικὴ ἐπιτροπὴ σταφίδος διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα.

§9Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς Φ.Δ.Ε.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εὑρίσκομαι, ἐπίσης, πρὸ προτάσεως τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ ὑποβάλῃ πρὸ ὀλίγου ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Παπαχρήστου ὅστις ζητεῖ ὅπως ἡ Βουλὴ ἐγκρίνῃ καὶ συσταθῇ διακομματικὴ ἐπιτροπὴ διὰ τὸν οἶνον. Νομίζω, ὅτι συμφωνεῖ τὸ Σῶμα διὰ τὴν σύστασιν διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐλαίου καὶ διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς οἴνου.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας ἔχει τὸν λόγον.

§13Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας». Ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν καλυτέραν του κατάρτισιν. Ἀπόψε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς καταθέσεως, ἐπιθυμῶ ἁπλῶς νὰ ἐξάρω τὴν ἰδιάζουσαν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἀποδίδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ νομοθέτημα. Προπολεμικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν εἶχε τεθῆ θέμα ἐξηλεκτρισμοῦ. Ἐτίθετο ἑκάστοτε θέμα ἐξηλεκτρισμοῦ ὡρισμένης περιοχῆς καὶ ἡ ἐπίλυσις τοῦ συγκεκριμένου τούτου προβλήματος, ἦτο ἀνατεθειμένη συνήθως εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Συνεπείᾳ τῆς πολιτικῆς ταύτης συνεστήθησαν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν ἑκατοντάδες μικρῶν, ἀντιοικονομικῶς λειτουργουσῶν καὶ ἀσυνδέτων πρὸς ἀλλήλας, ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς καὶ οἰκονομικῆς, ἰδιωτικῶν κυρίως ἐπιχειρήσεων. Οἱ κύριοι βουλευταί, ὅσοι μάλιστα, ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων κατάγονται ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, γνωρίζουν ποία ὑπῆρξε καὶ ποῖον εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς ταύτης. Τὸ ἀποτέλεσμα συνίσταται εἰς τὸ ὅτι τὰ τιμολόγια τοῦ κοινοῦ φωτιστικοῦ ρεύματος εὑρίσκονται εἰς ἀπαράδεκτον ὕψος καὶ εἰς τό ὅτι, μολονότι ἡ ΔΕΗ ἐπεχείρησε νὰ ὀργανώσῃ τὸ δίκτυον, δὲν κατώρθωσε νὰ καταναλώσῃ ἀκόμη τὴν ποσότητα τοῦ παραγομένου ρεύματος. Ἐνῷ εὐχερῶς θὰ ἠδυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν 900.000.000 κιλοβατώρας, διαθέτομεν μόνον 645.000.000, ἐκ τῶν ὁποίων μόνον 130.000.000 εἰς τὴν συνήθη ἐπαρχιακὴν κατανάλωσιν καὶ 25.000.000 εἰς μεγάλας ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας ἀπ’ εὐθείας τροφοδοτουμένας ὑπὸ τῆς ΔΕΗ. Τὸ ὑπόλοιπον ἤτοι 490 ἑκατομμύρια κιλοβατωρῶν διατίθεται εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ συγκροτήματος τῆς Πρωτευούσης. Ἐὰν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἐτῶν ἡ ἱκανότης παραγωγῆς καὶ ἑπομένως διαθέσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀπὸ 900.000.000 κιλοβατώρας, ποὺ εἶναι σήμερον, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.600.000.000 ἢ 1.700 ἑκατ., ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τίθεται ὀξὺ πρόβλημα. Τὸ πρόβλημα συνίσταται εἰς τοῦτο ἢ θὰ εὕρωμεν τρόπον νὰ ὀργανώσωμεν τὴν διανομὴν ἢ ὁλόκληρον τὸ σύστημα θὰ καταρρεύσῃ. Καὶ μαζὶ μὲ τὸ σύστημα τῆς ΔΕΗ θὰ κατέρρεε, φοβοῦμαι, ἐὰν δὲν κατετίθετο αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, καὶ τό οἱονδήποτε λογικὸν πρόγραμμα ἐπενδύσεων τῆς χώρας. Διότι ὀρθῶς αἱ μεταπελευθερωτικαὶ Κυβερνήσεις, ὅλοι ἀνεξαιρέτως, ἐθεώρησαν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος περὶ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως χωρὶς τὸ πρόγραμμα αὐτὸ νὰ στηριχθῇ εἰς ἓν ὀρθολογικῶς λειτουργοῦν ἠλεκτρικὸν σύστημα. Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ὅτι ἐκπληροῖ διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου μίαν οὐσιώδη ἐπαγγελίαν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ Πρόεδρος αὐτῆς ἐκθέτων τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως τὴν 4ην Ἀπριλίου ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Θέλει νὰ ἐλπίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως ὅλων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων, διότι νομίζει ὅτι ἐπὶ τοιούτων θεμάτων ἐνδείκνυται ἡ χάραξις ἐθνικῆς πολιτικῆς. Καὶ θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐξάρω τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσεν ἡ ΔΕΗ, ἔργον, τό ὁποῖον μολονότι δὲν εἶναι βεβαίως ἀπηλλαγμένον καὶ σφαλμάτων, εἶναι μέγα καὶ εἶναι ἓν ἔργον, τὸ ὁποῖον, τοὐλάχιστον, ἀπὸ ἀπόψεως συστηματικότητος, εἶναι μοναδικόν. Διὰ τοῦ κατατιθεμένου νομοσχεδίου, ἀπὸ 1ης Αὐγούστου ὁλόκληρος ἡ ἐπαρχιακὴ ἠπειρωτικὴ Ἑλλάς, ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ ὕπαιθρος, ἀποκτᾷ τὸ τιμολόγιον τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ τονίσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιχειρεῖται ἡ ἄσκησις ἁπλῶς κοινωνικῆς πολιτικῆς. Εἶναι νομοσχέδιον θεμελιωμένον οἰκονομικῶς. Πιστεύει ἔτι ἡ ΔΕΗ — τὸ Ἑλληνικὸν ἠλεκτρικὸν σύστημα — θὰ ἐκινδύνευεν, ἐὰν δὲν εἰσήγετο αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἡ ἀξία τοῦ μέτρου ἔγκειται ἐν τούτῳ: Εἰς τὸ ὅτι ὑπελογίσθη ὅτι εἶναι συμφερώτερον διὰ τὴν ΔΕΗ, συμφερώτερον διὰ τὸ ἐθνικὸν ἠλεκτρικὸν σύστημα νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ διὰ τοῦ νομοσχεδίου χαρασσομένη πολιτική, ἀντὶ τῆς μέχρι τοῦδε, εἰς τὸν τομέα τῶν διανομῶν, ἀκολουθηθείσης.

§14Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁλόκληρος ἡ ἠπειρωτικὴ Ἑλλάς, εἴπατε κ. ὑπουργέ;

§15Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Μάλιστα κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Αἱ νῆσοι, δυστυχῶς, διὰ λόγους καταδήλους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνδεθοῦν μὲ τὸ δίκτυον τὸ κεντρικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαπλώσῃ ἡ ΔΕΗ σήμερον εἰς τὴν ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὴν διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων, προοδευτικὴν ἐπέκτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου καὶ εἰς τὰς νήσους. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω δέ, εἰσηγούμενος τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν ὥραν τῆς συζητήσεως, κατὰ ποίαν σειρὰν καὶ πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ ἑνιαῖον τιμολόγιον καὶ εἰς τὰς νήσους. Ἀλλὰ θὰ τὸ ἐπεκτείνῃ, ὅταν θὰ δημιουργηθοῦν αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα πρὸ ὀλίγου. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, δυστυχῶς, νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὸν ἠλεκτρισμὸν τῆς χώρας, χωρὶς νὰ στηρίξωμεν ὅλον τὸ οἰκοδόμημα τῆς ΔΕΗ ἐπὶ μιᾶς βάσεως οἰκονομικῶς ἀκλονήτου.

§16Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, εἰς ὅτι μᾶς ἀφορᾷ, δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν εἰς τό μέτρον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἑνοποίησιν τρόπον τινά, τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι εἶναι, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει τὰ 80% νομίζω, τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον χορηγεῖται, συγχρόνως δὲ ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι πρόκειται νὰ ἐξαιρεθῇ τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ ὁ «Γλαῦκος».

§17Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Ὄχι. Ἁπλῶς θὰ ἐξαγορασθῇ μετὰ τὸ 1958.

§18Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καὶ αἱ Δημοτικαὶ ἐπιχειρήσεις θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν;

§19Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχ.). Θὰ ἐξαγορασθοῦν. Περὶ τῆς Η.Ε.Α.Π. προβλέπει τὸ σχέδιον εἰδικῶς.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ

ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρίας καὶ τὰς περιωρισμένης εὐθύνης».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρίας καὶ τὰς περιωρισμένης εὐθύνης». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ τέως Νοσοκομείου Δημητσάνης «Γεώργιος Εʹ», ἐκ κληροδοτήματος Χαρ. Πουρναρᾶ, πρὸς συμπλήρωσιν ἐξοπλισμὸν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ Κοινοτικοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Δημητσάνης»

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ τέως Νοσοκομείου Δημητσάνης «Γρηγόριος Εʹ» ἐκ κληροδοτήματος Χαρ. Πουρναρᾶ, πρὸς συμπλήρωσιν, ἐξοπλισμὸν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ Κοινοτικοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Δημητσάνης». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Ἁγίῳ Γεωργίῳ Ρίου οἰκοδομῆς τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος, περιελθούσης ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ ἀναπαλλοτριώτου ἐκ δωρεᾶς τοῦ Δημοσθένους Καλοπόδη».

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Ἁγίῳ Γεωργίῳ Ρίου οἰκοδομῆς τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος, περιελθούσης ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ ἀναπαλλοτριώτου ἐκ δωρεᾶς τοῦ Δημοσθένους Καλαπόδη». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54, δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου» (38. 378.85).

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τό σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου» (δραχμαὶ 38.378,85). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Γερμανικοῦ Νηπιαγωγείου, Δημυτικοῦ Σχολείου καὶ Γυμνασίου ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Γερμανικοῦ Νηπιαγωγείου, Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ Γυμνασίου ἐν Ἀθήναις καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§31Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ὑπογεγραμμένην καὶ ὑπὸ συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς:....... (ἀναγινώσκει)....... Διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχει ἕνας καὶ μόνος ἀξιωματικὸς ἐνδιαφερόμενος, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔτυχε νὰ γνωρίζω προσωπικῶς τὸ θέμα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς, ὑπηρέτησεν εἰς τόν Γράμμον, ἦτο διοικητὴς Τάγματος, τὸ ὁποῖον κατέλαβε τὸ ὕψωμα Μποῦφι, ἐτραυματίσθη καὶ εἰσήχθη εἰς νοσοκομεῖον καὶ μετὰ τὴν ἀποθεραπείαν του, ἐτοποθετήθη εἰς Ἀλεξανδρούπολιν καὶ ἠρνήθη νὰ μεταβῇ ἐκεῖ, ζητήσας νὰ μεταβῇ εἰς μάχιμον Τάγμα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον εἰς 15μηνον φυλάκισιν μὲ 3ετῆ ἀναστολήν. Ἐνῷ ἔπρεπε νὰ καταδικασθῇ, ἐπὶ ἀνυπακοῇ ἐν ὥρᾳ πολέμου, εἰς θάνατον ἢ μὲ ἐλαφρυντικά, εἰς ἰσόβια δεσμά. Ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καὶ ὁ προηγούμενος νόμος ἔλεγεν ὅτι οἱ τιμωρηθέντες ὑπὸ τῶν Συμβουλίων διὰ ψήφων 3 κατὰ 2 ἀπαλλάσσονται. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ζητοῦμεν, ὅπως ἀντικατασταθῇ ἡ φράσις «τριῶν κατὰ δύο» διὰ τῆς φράσεως «κατὰ πλειοψηφίαν». Αὐτὴ εἶναι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ζητῶ ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, διὰ τὴν ἐπανεξέτασιν μιᾶς ἀδικίας, κατὰ ἀξιωματικοῦ, τοῦ ὁποίου τὸ ἀδίκημα ἦτο ὅτι ἐζήτησε νὰ πολεμήσῃ καθ’ ἣν στιγμήν, ἴσως—δὲν θέλω νὰ εἴπω— ἄλλοι συνάδελφοί του, νὰ ἐπρότειναν τὸ ἀντίθετον.

§32Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ ἀπολύτως πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μαρῆ.

§33Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Καὶ ἐγὼ θέλω νὰ συνηγορήσω διὰ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ «τριῶν κατὰ δύο» καὶ τὸ ὁποῖον ζητοῦν νὰ μετατραπῇ εἰς «κατὰ πλειοψηφίαν», ἴσως τό θέμα νὰ ἤθελε κάποιαν σκέψιν, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ διάταξις τῶν «τριῶν κατὰ δύο» διατὶ νὰ μὴ γίνῃ «κατὰ πλειοψηφίαν».

§34Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑπῆρξε μία τοιαύτη ἀδικία εἰς τό παρελθόν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐπανορθωθῆ ἔκτοτε. Ἤδη, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἔχουν παρέλθει πολλὰ ἔτη. Ἐκτὸς τούτου, ἡ περίπτωσις αὐτή, προφανῶς ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἔκρινε τὸν ἀξιωματικὸν καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπανερχώμεθα σήμερον ἐπὶ τοῦ θέματος. Δι’ αὐτό λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρεται ἱκανὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν). Ἐπειδὴ τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠδυνήθη νὰ μορφώσῃ γνώμην, τό ἐρώτημα τίθεται ἀντιστρόφως. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρεται ἱκανὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν). Ἐπειδὴ καὶ πάλιν τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠδυνήθη νὰ μορφώσῃ γνώμην, θὰ γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§38Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν πράγματι, οὕτως ἔχει ἡ περίπτωσις, ὅπως τὴν ἐξήγησεν ὁ κ. Μαρῆς, διὰ νὰ λάβωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν θέσιν μας.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§40Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ὅταν τὸ Σῶμα ἀποφασίζῃ νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀμφιβάλλωμεν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀρκεῖ νὰ τὸ νομίζετε σεῖς. Τὴν ἀντικειμενικότητα τῆς ἰδικῆς μου κρίσεως θὰ τὴν κρίνω ἐγώ. Ὅταν λέγω ὅτι θὰ διαβάσω κατάλογον, εἶμαι ἐν τάξει, διότι δὲν δύναμαι νὰ κρίνω.

§42Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὸν ἄνθρωπον.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαίωμά μου εἶναι, κύριε συνάδελφε. Δὲν κάμνω καμμίαν παρατυπίαν. Διαβάζω τὸν κατάλογον. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταί, κ.κ. Γ. Κλῆς καὶ Γ. Τρουλλινός.

§44Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διατυπώσω, τὴν ἰδικήν μου παράκλησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ὁπότε θὰ ἀποφύγωμεν αὐτὴν τὴν ταλαιπωρίαν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἀλλὰ ὄχι μόνον διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ταλαιπωρίαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ διότι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπονεμηθῇ ἡ δικαιοσύνη ἀπέναντι τοῦ περὶ οὗ πρόκειται προσώπου. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα, τό ὁποῖον ἀντέταξεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶναι ἐπιχείρημα ἀξιόλογον, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα, παρὰ τό γεγονὸς ὅτι ἔχει βάσιν οὐσιώδη τὸ ἐπιχείρημά του, νομίζω, ὅτι ἐὰν ἔκαμνε δεκτὴν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἐὰν ἔκαμνε δεκτὴν ὅπως φαίνεται ὅτι τὴν ἔχει κάμει ἡ Βουλή, δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, θὰ γίνῃ μία οὐσιαστικὴ κρίσις, ἡ ὁποία, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος τοῦ περὶ οὗ πρόκειται προσώπου. Δὲν ἐνθυμοῦμαι κἂν τὸ ὄνομά του, γνωρίζω τὴν περίπτωσιν καὶ εἶχον ἐπιληφθῆ καὶ ἄλλοτε καὶ ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τῆς περιπτώσεως αὐτῆς καὶ ἐπρόκειτο μάλιστα προσωπικῶς νὰ φέρω τὸ ζήτημα, πρὸς ἐπανόρθωσιν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν εἶχε τὴν καλωσύνην, νὰ τὴν ἀποδεχθῇ, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§45Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν καὶ παρ’ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολοῦνται συνεχῶς τὰ Συμβούλια μὲ θέματα, μάλιστα τόσον παλαιά, ὅπως εἶναι τό προκείμενον. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ συμπάθεια, ὄχι μόνον τῶν ταχθέντων ὑπὲρ τῆς τροπολογίας ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἀλλὰ καὶ ἄλλων. Ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς σύστημα ἡ συνεχὴς ἐπανάκρισις εἰς τὸ διηνεκές. Δὲν εἶναι τακτικὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ παρακαλῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τῆς τροπολογίας, διότι δημιουργεῖται μίαν ἀναστάτωσις καὶ ἕνα προηγούμενον κακόν.

§46Κ. ΜΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ τεθῇ ὡς ἀρχὴ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, ὅτι θὰ εἶναι σύστημα, ἡ μὴ ἐπανόρθωσις ἀδικιῶν, διότι αὐτὸ μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Εἶναι μία ἐπανόρθωσις ἀδικίας εἰς βάρος ἑνὸς πολεμιστοῦ ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ πολεμήσῃ καὶ ἐτιμωρήθη δι’ αὐτό. Εἶναι καὶ αὐτό μία κακὴ ἀρχή κύριε Πρόεδρε, καὶ λυποῦμαι. Τότε νὰ ἀμείβωμεν τοὺς φυγάδας καὶ τοὺς δειλούς, κύριε Πρόεδρε.

§47Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος. Κάθε βουλευτής, ἔχει δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ. Ἔτσι νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ κάμωμεν. Προκαλεῖτε ψηφοφορίαν, διότι θέλετε νὰ μεταβάλετε τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουν ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ὄχι. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία). (Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ψηφοφορίας τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§49Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν μετὰ τὴν ψηφοφορίαν νὰ διορθώνωνται τὰ σημειώματα τῶν ψηφολεκτῶν καὶ νὰ πηγαίνουν κλητῆρες νὰ ρωτοῦν τοὺς βουλευτάς, τί ἐψήφισεν ὁ καθ’ ἕνας. Ἐὰν ὑπάρχῃ διαφωνία, σημειώνεται ἡ διαφωνία. Κύριοι, ἀντελήφθημεν καὶ ἡμεῖς ἀποστολὴν κλητῆρος, διὰ νὰ ἐρωτήσῃ βουλευτὴν πῶς ἐψήφισε. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Δὲν ἀποστέλλεται κλητὴρ διὰ νὰ ἐρωτήσῃ βουλευτὴν τί ἐψήφισεν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κ. Μπακόπουλε. Βλέπετε ὅτι ὑπάρχει διαφωνία.

§51Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ τὸ καλύπτετε, κ. Πρόεδρε. Εἶναι κακὴ ἀρχὴ αὐτό.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί νὰ καλύψω;

§53Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀντελήφθημεν ὅτι ἐκλήθη κλητὴρ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐστάλη εἰς συνάδελφον νὰ ἐρωτήσῃ τί ἐψήφισεν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ψηφοφορία εἶναι φανερά. Δὲν εἶναι μυστική.

§55Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ὑπάρχῃ διαφορὰ εἰς τοὺς ψηφολέκτας, σημειώνεται ἡ διαφορὰ καὶ ἀγγέλλεται τὸ ἀποτέλεσμα βάσει τῆς διαφορᾶς. Δὲν ἐρωτῶνται, οἱ βουλευταὶ κατόπιν.

§56Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ (ψηφολέκτης). Ὁ κ. συνάδελφος, εἶχε σημειώσει τὸν κ. Ἀνδριανόπουλον καὶ ΝΑΙ καὶ ΟΧΙ.

§57Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σημειωθῇ τό λάθος, κύριοι. Αὐτὸ ποὺ γίνεται, εἶναι ἀπαράδεκτον.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ συνάδελφος τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἔκαμε τὸ λάθος. Διατί τὰ λέγετε αὐτά;

§59Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί θὰ εἴπῃ ἀντιπολίτευσις καὶ συμπολίτευσις εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας; Μὴ τὸ καλύπτετε, κύριε Πρόεδρε. Εἶναι κακὸν τοῦτο ὡς ἀρχή.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας. Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 181, εἶπον ΝΑΙ 83, ΟΧΙ 98, ὡς τὸ παρατιθέμενον πρωτόκολλον.

Συνεπῶς ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου, ἀπερρίφθη. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ).

§61Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Χαβίνη.

§63Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τό θέαμα, τό ὁποῖον παρουσίασε σήμερον ἡ Βουλή, κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας εἶναι θλιβερόν. Καὶ τοῦτο διότι δὲν τηροῦνται τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, τὰ ὁποῖα ἀνέκαθεν ἴσχυον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πάντοτε, κ. Πρόεδρε, ὅταν γίνεται ψηφοφορία, οἱ βουλευταὶ δὲν ἀπαντοῦν μόνον ναὶ ἢ ὄχι. Ἀπαντοῦν μεγαλοφώνως καὶ ἐγείρονται. Εἰς δὲ τὰς παλαιὰς Βουλὰς, ἔλεγεν ὁ Πρόεδρος: Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. Καὶ ἠγείροντο οἱ κ.κ. βουλευταί. Ἐδῶ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον εἰς τὰς ὀνομαστικὰς ψηφοφορίας, νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ ψηφολέκται καὶ οἱ γραμματεῖς τὶ ἐψήφισεν ὁ βουλευτής. Ναὶ ἢ ὄχι; Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμὸς, κ. Πρόεδρε, ὥστε νὰ ὑποχρεοῦται ὁ βουλευτὴς νὰ ἐγείρεται καὶ νὰ λέγῃ ναὶ—ὄχι. Τὸ θέαμα εἶναι θλιβερὸν εἰς ὅλας τὰς ὀνομαστικὰς ψηφοφορίας. Δι’ αὐτὸ πρέπει τὸ ταχύτερον, ἐντὸς δύο ἡμερῶν νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμὸς καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ ἔθιμα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐξυψώνουν τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα καὶ ὄχι εἰς τὴν κατάστασιν ὡς ἡ σημερινή, ἡ ὁποία καταρρίπτει τὸ Κοινοβουλευτικὸν καθεστώς. Οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ ἠξεύρουν, ὅτι ὅταν ψηφίζουν ἐκπληροῦν ἕνα ἱερὸν καθῆκον, νὰ ἐγείρωνται καὶ μεγαλοφώνως νὰ λέγουσι ναὶ ἢ ὄχι. Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ γραμματεῖς νὰ ἐρευνοῦν καὶ νὰ ἐρωτοῦν τὶ εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης π.χ., ναὶ ἢ ὄχι.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Πρεβέζης καὶ μάλιστα θὰ προσθέσω καὶ τοῦτο — καὶ κάμνω μίαν ἔκκλησιν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι δὲν θέλω νὰ τὴν κάμω κατὰ τὴν ὥραν ποὺ σημειοῦται ἡ ἀταξία— ὅτι οἱ κ.κ. βουλευταί, καπνίζουν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συνεδριάσεως. Κύριοι ὁ χρόνος τῆς ψηφοφορίας ἀνήκει εἰς τὴν συνεδρίασιν καὶ ἡ στιγμὴ τοῦ ΝΑΙ ἢ τοῦ ΟΧΙ εἶναι ἡ ἱερωτέρα στιγμή, εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ οἱ βουλευταὶ ἐκδηλώνουν τό Ἰμπέριουμ, τό ὁποῖον τοὺς ἐνεπιστεύθη ὁ λαός. Κατὰ τὴν ὥραν αὐτήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καπνίζωμεν καὶ νὰ συνομιλῶμεν περὶ ἄλλων πραγμάτων. Κάμνω μίαν ὑστάτην ἔκκλησιν καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ βοηθήσητε καὶ σεῖς εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ὅπως γνωρίζετε ἄλλα μέσα ἐπιβολῆς. Ἔχει δίκαιον ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Πρεβέζης, ἀλλὰ καὶ ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ πράξω ἄλλο τι, παρὰ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν συνδρομὴν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων.

§65Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν: Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία νὰ χάσωμεν τόσην ὥραν διὰ νὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν ψηφοφορίαν. Δοθέντος, ὅτι ἡ τροπολογία προήρχετο ἀπὸ βουλευτὰς τῆς συμπολιτεύσεως θὰ ἦτο ἁπλούστερον, ἐφ’ ὅσον οἱ κ.κ. ὑπογράψαντες αὐτήν, κατεψήφισαν τὴν ἰδίαν των πρότασιν, νὰ εἴπουν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ὅτι ἀποσύρουν τὴν πρότασιν καὶ νὰ ματαιωθῇ οὕτω ἡ ψηφοφορία. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἐχάσαμεν τόσην ὥραν.

§66Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ὑπογραψάντων ἠρνήθη νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν τροπολογίαν.

§67Κ. ΜΑΡΗΣ. Μόνον ἐσεῖς ἐψηφίσατε τὴν τροπολογίαν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3, δεκτόν;

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§72Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μελετήσας καλῶς τό νομοσχέδιον ἐπείσθην ὅτι ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου ὑπηγορεύθη ὑπὸ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6. Διότι ὅλαι αἱ ἄλλαι διατάξεις ἐκτὸς τῆς προσωπικῆς ἐκείνης, τῆς ἀφορώσης ἕνα στρατηγόν, δὲν ἔχουν μεγάλην σημασίαν, εἴτε ψηφισθοῦν εἴτε ὄχι. Ἀλλὰ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 8 εἶναι ἀπαράδεκτος. Δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν ἐπικίνδυνον εἰς τὸ στράτευμα διότι διαιρεῖ τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς δύο κεχωρισμένας κατηγορίας. Ὁ ἀξιωματικὸς αʹ τοῦ Πεζικοῦ θὰ προάγεται κατ’ ἐκλογὴν εἰς τὸ Σῶμα του διότι, ὅπως λέγει καὶ τὸ ἄρθρον, δὲν ἔχει τὰς γενικὰς γνώσεις καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν γνώσεων διὰ νὰ προαχθῇ κατ’ ἐκλογὴν εἰς γενικὰς θέσεις. Αἱ γενικαὶ θέσεις εἶναι κυρίως τὰ ἐπιτελεῖα καὶ οἱ διοικηταὶ τῶν μονάδων, τῶν μεγάλων μονάδων. Δηλαδὴ λέγει τό νομοσχέδιον, ὅτι μεθαύριον δὲν θὰ διορισθῇ μέραρχος ὁ τάδε ἀξιωματικὸς τοῦ Πεζικοῦ, διότι εἶναι ἱκανός μόνον διὰ τό ὅπλον, δὲν θὰ διορισθῇ εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον. Αὐτὸ τὸ σύστημα ἐφηρμόσθη εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δυστυχῶς ἐπέφερεν ὀλέθρια ἀποτελέσματα. Ἔγινε τὸ Σῶμα τῶν λεγομένων Ἐπιτελῶν, εἰς τὸ ὁποῖον μετήχθησαν ἀξιωματικοὶ ἐξ ὅλων τῶν ὅπλων, εἶχον μάλιστα καὶ ἰδιαιτέραν στολὴν. Ἔ, κύριοι βουλευταί, σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἦτο τοιαύτη ἡ ἀγανάκτησις ὅλων τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν, δηλαδὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτουν εἰς τοὺς λόχους καὶ τὰ τάγματα, οἱ ὁποῖοι ἐξεπαίδευον τοὺς στρατιώτας καὶ ἐτίθεντο ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν εἰς τὰς μάχας, ὥστε σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ ἀλληλεγγύη τοῦ στρατεύματος εἶχε τὰ μέγιστα διασαλευθῆ καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1909 καὶ ὁ πόλεμος τοῦ 1913 διὰ νὰ καταργηθῇ τό ὀλέθριον αὐτὸ καθεστώς. Τὸ ἴδιον σύστημα προτείνει ὁ κ. ὑπουργός, διὰ τοῦ ἄρθρου 6 καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν σας. Πρέπει νὰ καταψηφισθῇ παμψηφεὶ τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπικινδυνωδέστατον. Ἐπείσθην, ὅτι μόνον διὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον καὶ διὰ τίποτε ἄλλο. Καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ προσέξῃ. Ἂς ψηφίσωμεν ὅλο τό ἄλλο νομοσχέδιον, τὰ ἄρθρα 6 καὶ 8 πρέπει νὰ διαγραφοῦν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ φέρῃ βαρυτάτην εὐθύνην ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις ἀλλὰ καὶ ἡ συμπολίτευσις ἐὰν θὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον αὐτὸ διὰ τὴν ἐπικίνδυνον κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ ἀπὸ τῆς αὔριον τὸ πρωΐ. Δὲν φαντάζομαι νὰ πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς στρατιωτικὸς διὰ νὰ ἀντιληφθῇ τὸ μέγεθος τῆς διαφορᾶς. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ χωρίσετε τοὺς ἀξιωματικοὺς μὲ μίαν πρότασιν ἑνὸς σωματάρχου, νὰ τοὺς χωρίσετε εἰς ἐρίφια καὶ πρόβατα. Νὰ λέγετε ὅτι οἱ μὲν δύνανται νὰ καταλάβουν γενικὰς θέσεις, οἱ δὲ δὲν δύνανται, θὰ εἶναι οἱ εἵλωτες εἰς τὸν στρατόν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ μάλιστα ἐὰν πρόκειται νὰ μειωθοῦν οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι σκοτώνονται εἰς τὰς μάχας ὑπὲρ τῆς πατρίδος. Προσέξατε, κ. ὑπουργέ, εἶναι ἐπικίνδυνος ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ παρακαλῶ ἐν ὀνόματι τῆς πατρίδος νὰ ἀπαλείψητε τὰ ἄρθρα 6 καὶ 8. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. ΒΥΖΑΣ).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σπαῆς ἔχει τὸν λόγον.

§74Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιτίθεμαι εἰς τὸ ἄρθρον 6, διότι διαχωρίζει ἀνωτέρους ἀξιωματικούς. Ἄλλους συνταγματάρχας τοὺς κρίνει ἱκανοὺς διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου εἰς γενικὰς θέσεις καὶ ἄλλους τοὺς κρίνει ἱκανοὺς διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου εἰς τὰ ὅπλα. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐὰν εὑρεθῶμεν εἰς ἐμπόλεμον κατάστασιν καὶ ἕνας συνταγματάρχης, ὁ ὁποῖος ἔγινε ταξίαρχος τοῦ ὅπλου του, τὶ θὰ κάμῃ ἐν ᾗ περιπτώσει παρουσιασθῇ ἕνα κενὸν ἑνὸς μεράρχου. Τί θὰ κάμῃ ὅταν ἔχῃ ὅλα τὰ προσόντα καὶ ἀποδεικνύεται ὅτι ἔχῃ τὰ προσόντα ἑνὸς καλοῦ διοικητοῦ καὶ αὐτὸς ἐκτοπισθῇ; Αὐτὸς ὁ διαχωρισμός, αὐτὴ ἡ διάκρισις δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Στρατοῦ. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Στρατοῦ, νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐπίσης ἀντιτίθεμαι εἰς τὸ ζήτημα τοῦ χαρακτηρισμοῦ «παραμένοντες». Γνωρίζω, πολὺ καλά, ὅτι τελευταίως ἄριστοι ἀξιωματικοὶ τελειώσαντες τὸ σχολεῖον πολέμου πρῶτοι, ἀποφοιτήσαντες ἀπὸ τό σχολεῖον ἐθνικῆς ἀμύνης, διότι ἐκρίθησαν «παραμένοντες» ἠναγκάσθησαν νὰ φύγουν ἀπό τὸν Στρατόν. Εἶναι δύο συνταγματάρχαι ἄριστοι, ἐκλήθησαν εἰς τὸ σχολεῖον ἐθνικῆς ἀμύνης καὶ εἰς τὴν σχολὴν ἐπιτελῶν, ἀλλὰ διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω, διότι ἐκρίθησαν «παραμένοντες» ἠναγκάσθησαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, πρὸς ζημίαν τοῦ στρατοῦ. Νομίζω, ὅτι εἶναι λάθος, ὅτι εἶναι σφάλμα, ὅτι θὰ ἔχῃ συνεπείας εἰς βάρος τοῦ στρατοῦ, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ καταργήσουν τὴν διάκρισιν αὐτήν. Οἱ ἀξιωματικοὶ θὰ προάγωνται ἢ θὰ εἶναι στάσιμοι, ἢ θὰ εἶναι προακτέοι προκειμένου περὶ συνταγματαρχῶν καὶ περὶ ταξιάρχων. Αὐτὴ ἡ διάκρισις «παραμένοντες» κλπ., πρέπει νὰ φύγῃ διότι ἀποβαίνει εἰς βάρος τοῦ στρατοῦ καὶ κάμνω ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ προσέξῃ καὶ νὰ τὴν ἀπαλείψῃ.

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι οἱ δύο προλαλήσαντες συνάδελφοι, κυρίως μάλιστα ὁ πρῶτος, ὁ κ. Χαβίνης, ἔδωσαν εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν χαρακτῆρα, τὸν ὁποῖον δὲν ἔχει. Καὶ ὡμίλησαν οἱ δύο κύριοι συνάδελφοι, ἰδίως ὁ κ. Χαβίνης, κατὰ τρόπον δραματικόν, ἐνῷ ἡ διάταξις εἶναι ἁπλουστάτη καὶ δὲν εἶναι εἰς βάρος τῶν ἀξιωματικῶν, τῶν ὁποίων τὴν προαγωγὴν εἰς τό ὅπλον ἢ εἰς τὸ Σῶμα προβλέπει, ἀλλὰ εἶναι πρὸς ὄφελος αὐτῶν. Ἐὰν δὲν κάμωμεν δεκτὴν τὴν διάταξιν, κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ ἐμένα δὲν ἀρέσουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ διατάξεις ἀλλὰ ἐὰν δὲν κάμωμεν δεκτὴν αὐτὴν τὴν διάταξιν, οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν κρίνονται κατάλληλοι διὰ γενικὰς θέσεις ἀποστρατεύονται, δὲν θὰ προάγωνται, διόλου. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις δηλαδὴ νὰ εὐνοηθοῦν, δὲν θὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις νὰ καταλάβουν θέσεις γενικὰς, δὲν θὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Σπαῆς ἐν περιπτώσει ἐπιχειρήσεων κενουμένης μιᾶς θέσεως νὰ χρησιμοποιηθοῦν, διότι ἁπλούστατα δὲν θὰ ὑπηρετοῦν πλέον. Ἡ διάταξις νομίζω τοὐλάχιστον, δὲν γνωρίζω τὸ annimus τὸ ὁποῖον ὡδήγησεν εἰς τὴν διατύπωσίν της, ἀλλὰ νομίζω τοὐλάχιστον, ὅτι ἡ διάταξις διετυπώθη διὰ νὰ εὐνοήσῃ ἀκριβῶς τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτούς. Τί συνέβαινε μέχρι τοῦδε. Ἀξιωματικοὶ ἄνω τοῦ βαθμοῦ τοῦ συνταγματάρχου οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον προσόντα γενικῶν θέσεων, ἐχαρακτηρίζοντο μὴ προακτέοι ἢ καὶ ἀπεστρατεύοντο. Χαρακτηριζόμενοι καὶ μὴ προακτέοι ἀπεστρατεύοντο, ὅταν δὶς ἐχαρακτηρίζοντο ὡς μὴ προακτέοι. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔκαμε νὰ εἰσαγάγωμεν τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν παραμενόντων, ὄχι διὰ νὰ ἀδικήσωμεν ὡρισμένους ἀξιωματικούς, ἀλλὰ διὰ νὰ τοὺς κρατήσωμεν εἰς τὸν στρατόν. Τὰ ἀνώτατα συμβούλια, εὑρισκόμενα πρὸ τῆς περιπτώσεως ἑνὸς Α ἀξιωματικοῦ καὶ κρίνοντα ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς δὲν εἶναι κατάλληλος διὰ προαγωγήν, μὴ ἔχοντα τὴν δυνατότητα νὰ τὸν χαρακτηρίσουν ὡς παραμένοντα, τὸν ἐχαρακτήριζον ἢ ἀποστρατευτέον ἢ μὴ προακτέον. Χαρακτηριζόμενος ὁ ἀξιωματικὸς δὶς μὴ προακτέος, ἀπεστρατεύετο. Χαρακτηριζόμενος ὡς παραμένων, εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ καὶ πέραν τῆς διετίας. Πρὸς ὄφελος ὡρισμένων ἀξιωματικῶν ἱκανῶν διὰ νὰ ἀποδώσουν εἰς ὡρισμένον βαθμόν, ἐθεσπίσθη ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ παραμένοντος. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ ἕτερον θέμα. Οἱ ἀξιωματικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν κρίνονται κατάλληλοι διὰ γενικὰς θέσεις χαρακτηρίζονται παραμένοντες, ὡς συνέβη εἰς τὰς κρίσεις τὰς πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεως μηνός γενομένας. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ διάταξις αὐτή, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προαχθοῦν, καὶ δι’ αὐτὸ ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτή. Ἀλλὰ διατί πρέπει νὰ προαχθοῦν; Πρέπει διότι τινὲς ἐξ αὐτῶν εἶναι κατάλληλοι διὰ τὸ Σῶμα των, ἐνῷ δὲν εἶναι κατάλληλοι νὰ διοικήσουν Μεραρχίαν. Εἶναι κατάλληλοι δι’ εἰδικὴν ἀνωτάτην θέσιν, ἐνῷ δὲν εἶναι διὰ γενικὴν τοιαύτην. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν εἶσθε στρατιωτικοί, θὰ συνομολογήσετε, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι θέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰδικαὶ ὡς ἡ τοῦ Δ)ντοῦ τοῦ πυροβολικοῦ. Εἶναι εἰδικὴ ἡ θέσις αὐτὴ διότι τὶ πράττει ὁ Διευθυντὴς τοῦ πυροβολικοῦ; Ἐξετάζει τὰς ἰδιότητας ὡς πυροβολητῶν, τῶν διαφόρων ἀξιωματικῶν τοῦ πυροβολικοῦ καὶ εἰσηγεῖται τὰς μεταθέσεις ἢ τοποθετήσεις. Βλέπετε ὅτι εἶναι θέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰδικαί. Μὴ ἀποδεχόμενοι ἡμεῖς τὴν διάταξιν αὐτήν, δὲν θὰ προαγάγῃ ποτὲ τὸ Α.Σ.Σ. τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτῆς τῆς κατηγορίας καὶ τοῦτο διότι κρίνει, καὶ ἡ κρίσις εἶναι ὑποκειμενικὴ βασιζομένη ἐπὶ ἀντικειμενικῶν στοιχείων, κρίνει ὅτι δὲν εἶναι κατάλληλος διὰ τὴν γενικὴν θέσιν. Θὰ πρέπει συνεπῶς ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς νὰ φύγῃ διότι ἐὰν δὲν κριθῇ παραμένων, θὰ πρέπει χαρακτηριζόμενος ὡς μὴ προακτέος, ἐὰν μετὰ ἓν ἔτος χαρακτηρισθῇ ἐκ νέου μὴ προακτέος, νὰ ἀποστρατευθῇ. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν ἀξιωματικῶν. Ὁ κίνδυνος, τὸν ὁποῖον διαβλέπει, ὁ ἐκ Πρεβέζης συνάδελφος, εἶναι ἀνύπαρκτος. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, οἱ περὶ ὧν πρόκειται θὰ ἀποστρατευθοῦν ἢ θὰ παραμείνουν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Ἡ διάταξις αὐτὴ δίδει τὴν εὐχέρειαν νὰ προαχθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, διότι πρόκειται περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα ἔστω καὶ ἐὰν δὲν εἶναι κατάλληλα διὰ γενικὰς θέσεις, εἶναι κατάλληλα δι’ ἐκπλήρωσιν εἰδικῶν ἀποστολῶν.

§76Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ μόνη ἡ ἀνάγνωσις τοῦ ἄρθρου 6, θὰ πείσῃ πάντα, ὅτι διαιροῦνται οἱ ἀξιωματικοὶ εἰς δύο κατηγορίας καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐχρημάτισε καὶ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν ἀντελήφθη τὸ μέγεθος τοῦ ζητήματος. Εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι ἐὰν δὲν προαχθοῦν εἰς τὰς γενικὰς θέσεις αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, δὲν θὰ προαχθοῦν. Διατί; Θὰ προαχθοῦν εἰς τὸ Σῶμα των.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων γίνονται αἱ προαγωγαὶ εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς εἶναι κριτήρια καταλήψεως γενικῶν θέσεων. Ἐὰν δὲν ἐπιτρέψωμεν προαγωγὴν λόγῳ εἰδικότητος εἰς τὸ Σῶμα των δὲν θὰ προαχθοῦν.

§78Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οἱ ἀξιωματικοὶ εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις προάγονται ἄνευ διακρίσεων καὶ τὸ Κράτος χρησιμοποιεῖ αὐτούς, ἀναλόγως τῆς καταλληλότητός των, διὰ κάθε θέσιν. Τὸ ἄρθρου 6 λέγει: «.................. ........... (ἀναγινώσκει)................». Καὶ μόνον αὐτό, κ. Πρόεδρε, διαιρεῖ τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς δύο κατηγορίας. Θὰ βγάλῃ ἀπόφασιν τὸ Συμβούλιον καὶ θὰ εἴπῃ, οἱ μὲν εἶναι διὰ τοὺς στρατῶνας καὶ οἱ δὲ διὰ τὰ ἐπιτελεῖα. Τί ἔκαμε τὸ Σῶμα τῶν ἐπιτελῶν πρὸ τοῦ 1909; Ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Κανελλόπουλος, δὲν ἀντελήφθη τὸ πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Εἶναι εὔθικτοι οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ δικαίως, διότι δὲν θὰ ἦσαν ἀξιωματικοί, ἐὰν δὲν ἦσαν εὔθικτοι. Καὶ μόνον ἐκ τοῦ ὅτι καθορίζεται τοῦτο εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ εἶναι μειωμένοι οἱ ἀξιωματικοὶ ἀπέναντι τῶν συναδέλφων των, καὶ δὲν θὰ ἔχουν τὸ ἠθικὸν κῦρος διὰ νὰ διοικήσουν. Καὶ θὰ εἶναι ἄχθος ἀρούρης. Εἶναι τόσον γνωστὴ ἡ ψυχολογία τῶν ἀξιωματικῶν, ὥστε ἀπορῶ πῶς σεῖς ποὺ ἐκάματε τόσα χρόνια ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν τὴν ἀντελήφθητε. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, σᾶς ἐφιστῶ καὶ πάλιν τὴν προσοχὴν, ἐπὶ τοῦ ὀλεθρίου αὐτοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον διαιρεῖ τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν εἰς δύο κατηγορίας. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἄξιοι τοιαύτης μεταχειρίσεως οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι αὐτοὶ ἔφεραν εἰς πέρας τὸ μέγα ἔργον τῶν πολέμων 1913, 1918, 1919, 1921, 1922. Ἐτοποθετήθησαν εἰς τὰ Ἐπιτελεῖα ὄχι ἄριστοι ἀξιωματικοί. Ἔμειναν ἐξοχώτατοι ἀξιωματικοὶ ἐκτὸς τοῦ Σώματος τῶν ἐπιτελῶν καὶ ἐμαύρισεν ἡ ψυχή των καὶ ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ἔγιναν καὶ ἀντιβασιλικοί. Καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μία ἐκ τῶν ἀφορμῶν, αἱ ὁποῖαι προεκάλεσαν τὴν ἐπανάστασιν, ἦτο τὸ πεῖσμα καὶ τὸ μῖσος τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν ἐναντίον τῶν ἐπιτελῶν. Ὅπως καὶ τότε δὲν ἔκριναν καλῶς ὅταν μετέταξαν εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἐπιτελῶν, ὄχι τοὺς ἀρίστους, ἔτσι καὶ τώρα δὲν θὰ τοποθετήσουν τοὺς ἀρίστους. Δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει σύσσωμος ἡ Βουλὴ νὰ ἐξεγερθῇ καὶ ὄχι μόνον νὰ τὴν καταψηφίσῃ.

§79Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν δύο ζητήματα χωριστά, ἀλλὰ συναφῆ. Εἶναι τὸ ζήτημα τῶν παραμενόντων καὶ τὸ ζήτημα τῶν ταξιάρχων. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριε ὑπουργέ, ἕνας συνταγματάρχης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄνθρωπος φιλότιμος, ἄνθρωπος ὑπερήφανος, διότι αὐτοὶ ἀποδίδουν, ἔκαμαν πόλεμον καὶ ἀπέδωσαν, εἶναι δυνατὸν ποτέ, νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ στράτευμα, ὅταν θὰ θεωρηθῇ «παραμένων», ὅταν οἱ συνάδελφοί του προαχθοῦν; Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θά δεχθῇ νὰ παραμείνῃ εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀξίζει, εἶναι ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ ἀπεδώσῃ. Τὸ δεύτερον εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ταξιάρχων. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀξιωματικοὶ ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ λοχαγοῦ περνοῦν ἀπὸ πάρα πολλὰ σχολεῖα καὶ ὅταν φθάσῃ κανεὶς συνταγματάρχης ἢ ταξίαρχος, σημαίνει ὅτι δὲν ἔχει μόνον εἰδικὴν μόρφωσιν, ἀλλὰ καὶ γενικήν. Ἔχει τόσην μεγάλην σημασίαν κατὰ τὴν μάχην ἡ συνεργασία τοῦ Στρατοῦ τῆς ξηρᾶς μετὰ τῆς Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Ναυτικοῦ ὥστε ὁ συνταγματάρχης καὶ ὁ ταγματάρχης πρέπει νὰ ἔχουν γενικὴν μόρφωσιν δι’ ὅλα τὰ ζητήματα τοῦ στρατοῦ. Ἂν δὲν ἔχει τὴν μόρφωσιν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ γίνῃ Ἀρχηγὸς τοῦ Πυροβολικοῦ, Ἀρχηγὸς τοῦ Μηχανικοῦ; Δι’ αὐτὸ περνᾶ ἀπὸ τὰς διαφόρους σχολὰς καὶ μορφώνεται. Συνεπῶς θὰ εἶναι προτιμότερον οἱ συνταγματάρχαι νὰ κρίνωνται ὅλοι προακτέοι καὶ θὰ προβιβάζωνται ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν κενά. Ἐὰν ὑπάρχουν 30 κενὰ θὰ προάγωνται 30, οἱ ἄλλοι τὸν ἄλλον χρόνον. Εἶναι προτιμότερον νὰ τοὺς ἔχωμεν ἔτσι, διότι ἄλλως τοὺς δολοφονοῦμεν. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ μένουν, εἶναι σκύβαλα καὶ δὲν ἀξίζουν τίποτε. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι φιλότιμοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἱκανοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπερήφανοι θὰ φύγουν καὶ θὰ πᾶνε εἰς τὰ σπίτια των. Καὶ σᾶς φέρω προηγούμενον τὸ παράδειγμα τῶν δύο συνταγματαρχῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄριστοι καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ φύγουν διότι ἐθεωρήθησαν «παραμένοντες». Νομίζω, ὅτι καὶ τὰ δύο αὐτὰ ζητήματα εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἀποβοῦν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Στρατεύματος. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν αὐταὶ αἱ δύο παράγραφοι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ στρατεύματος.

§80Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πρεβέζης, Λευκάδος καὶ Ἄρτης, συνάδελφος παρετήρησε τρεῖς φοράς, ὅτι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ μακρὰ ἔτη ἤσκησα καθήκοντα ὑπουργοῦ Πολεμικῶν Ὑπουργείων καὶ γενικώτερον μάλιστα κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν κατενόησα τὴν ψυχολογίαν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν. Λυποῦμαι διότι προέβη εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτήν, ὁ ἀξιότιμος κ. Χαβίνης, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι δὲν θὰ ἔπρεπε, ὅταν ἐξετάζεται ἀπὸ ἀπόψεως συμφέροντος τῶν ἐνόπλων δυνάμεων μία ἄποψις, ἐν τῷ προκειμένῳ, μία διάταξις νόμου, νὰ συνδυασθῇ ὁπωσδήποτε μὲ τὴν ψυχολογίαν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, ἡ ὁποία ψυχολογία κατ’ ἐμέ, εἶναι εἰς ὕψος βέβαια ἐξαιρετικόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ βελτιωθῇ ἔτι μᾶλλον καὶ νὰ γίνουν ἔτι μᾶλλον ἐργάται τῆς ἰδέας, τὴν ὁποίαν ὑπηρετοῦν καὶ ὀλιγώτερον φορεῖς ἑνὸς προσωπικοῦ κακῶς ἐννοουμένου φιλοτίμου. Ὁ ἀξιωματικός, ἂν καλῆται νὰ ὑπηρετήσῃ ὡς συνταγματάρχης, ὅταν ἕνας νεώτερός του ἔγινε ταξίαρχος ὀφείλει νὰ ὑπηρετήσῃ ὡς συνταγματάρχης. Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς τοῦ κόσμου, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, εἰς τὴν Γερμανίαν, εἰς τὴν Ἰταλίαν, παντοῦ, εἰς οἱανδήποτε ἐποχὴν, γίνεται, μάλιστα εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἔτι μᾶλλον, ἡ ἐπιλογὴ τῶν καταλλήλων ἀσχέτως σειρᾶς. Καὶ ἐτοποθετήθησαν πολλάκις ἀρχηγοὶ ἐπιτελείων, οἱ ὁποῖοι εἶχον σειρὰν 20, 30 καὶ 40 καὶ οἱ ἀρχαιότεροί των παρέμεινον καὶ ὑπηρέτουν ὑπ’ αὐτούς. Ἐθεώρουν τὴν πρᾶξιν τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία ἐπέλεξε τὸν τάδε, ὡς πρᾶξιν τιμῶσαν ἐκείνους, ἀλλὰ μὴ μειοῦσαν καὶ αὐτούς. Διότι καὶ αὐτοὺς τοὺς διετήρει εἰς ἀνωτάτας θέσεις. Δὲν πρόκειται νὰ ὑπαγορεύουν οἱ ἀξιωματικοὶ λόγῳ τῆς τυχὸν σειρᾶς εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται τὴν πορείαν τῶν στρατιωτικῶν μας πραγμάτων. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι διόλου ὀρθὴ ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὁ κ. Χαβίνης ἀνέπτυξεν. Ἂν νομίζῃ, ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι ἀγνοῶ τὴν ψυχολογίαν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, πλανᾶται. Τὴν γνωρίζω. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ ψυχολογία αὐτὴ κάπως νὰ διαλυθῇ καὶ ἔπρεπε νὰ διαλυθῇ καὶ δι’ αὐτὸ εἰσηγήθην ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν θεσμὸν τῶν παραμενόντων καὶ διὰ νὰ ἀμείψω ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι οὕτως ἢ ἄλλως θὰ ἀπεστρατεύοντο, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ συνηθίσουν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον οἱ Ἕλληνες ἀξιωματικοὶ εἰς κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως τοιούτων Σωμάτων, νὰ συνηθίσουν νὰ μὴ βλέπουν μόνον τὴν ἐπετηρίδα, ἀλλὰ νὰ βλέπουν κατὰ κύριον λόγον τὸ ἔργον των. Οἱ ἀξιωματικοί, διὰ τοὺς ὁποίους ἐθεσπίσθη ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ παραμένοντος, οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ βεβαίως δὲν θεωροῦν ὅτι καλῶς ἐχαρακτηρίσθησαν παραμένοντες καὶ δὲν προήχθησαν. Ἀλλὰ καὶ ὅταν σημειωθῇ τυχὸν ἀδικία ὅπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐσημειώθη εἰς περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ὑπαινίσσεται ὁ ἀξιότιμος ἐπίσης ἐκ Λευκάδος, Ἄρτης καὶ Πρεβέζης συνάδελφος κ. Σπαῆς, καὶ ὅταν σημειωθῇ τυχὸν ἀδικία δὲν σημαίνει, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ πρέπει νὰ παραιτοῦνται. Πρέπει νὰ παραμένουν, πρέπει νὰ ἀφοσιωθοῦν ἔτι μᾶλλον εἰς τὸ καθῆκόν των. Καὶ εἶναι σχεδὸν βέβαιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ ἀνώτατον συμβούλιον νὰ ἀδικῇ διαρκῶς οὔτε ἐκ συστήματος ἀδικεῖ, ἐκ πλάνης εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικήσῃ, εἶναι σχεδὸν βέβαιον ὅτι ἀφοσιωνόμενοι εἰς τὸ καθῆκόν των, μετὰ παρέλευσιν ἔτους θὰ χαρακτηρισθοῦν προακτέοι. Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρέπει ἡ παλαιὰ αὐτὴ ψυχολογία τῶν ἐπετηρίδων, ἡ ὁποία ἔχει παραμερισθῆ ἐν πολλοῖς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, νὰ ἀποτελέσῃ τὸ κύριον κριτήριον καὶ τὸ κύριον, μᾶλλον, σημεῖον προσανατολισμοῦ τῶν σκέψεών μας. Ὁ κ. Χαβίνης καὶ ὁ κ. Σπαῆς ἀνήκοντες εἰς παλαιοτέραν γεννεὰν ἀξιωματικῶν, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κατὰ κύριον λόγον τὸ θέμα τῆς ἐπετηρίδος ἀπησχόλει δυστυχῶς τοὺς ἀξιωματικούς, μένουν μὲ τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἔχει πάρα πολὺ ὑποχωρήσει, καὶ αὐτὴ εἶναι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν ἀπεκόμισα ἐκ τῆς πολυετοῦς ἀσκήσεως καθηκόντων ὑπουργοῦ πολεμικῶν Ὑπουργείων. Ἔχει πάρα πολὺ ὑποχωρήσει αὐτὴ ἡ ψυχολογία, ἀλλὰ δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι ἐξακολουθεῖ ἐν πολλοῖς νὰ ὑπάρχῃ. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ τὴν ἐνισχύσωμεν. Πρέπει νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν καὶ νὰ τὴν παραμερίσωμεν. Εἶπον εἰς τὴν πρώτην μου πρόχειρον ἀγόρευσιν, πρὶν μὲ ἀντικρούσουν οἱ δύο συνάδελφοι, ὅτι καὶ ἐμέ, κατ’ ἀρχήν, δὲν μοῦ ἀρέσουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ διακρίσεις, ἀλλ’ ὅτι εἶναι ἀπαραίτητοι. Δὲν μοῦ ἀρέσει τὸ ὅτι κάποιος ἐκ τῶν ταξιάρχων, θὰ ὀνομάζεται ταξίαρχος ὅπλων μόνον καὶ δὲν θὰ δύναται νὰ διορισθῇ ὑποδιοικητὴς μεραρχίας. Ἀλλ’ ἐὰν θὰ προσχωρήσωμεν, κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ὁ περὶ οὗ πρόκειται, κατ’ ἀνάγκην θὰ παραμείνῃ εἰς τὸν βαθμόν, ἢ θὰ χαρακτηρισθῇ μὴ προακτέος καὶ θ’ ἀποστρατευθῇ ἐντὸς ἑνὸς ἔτους ἢ δύο ἐτῶν, ἐνῷ ἂν τὴν ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν, θὰ παραμείνῃ ἐπὶ κάμποσα ἔτη καὶ θὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν εἰδικὴν ἀνωτάτην θέσιν. Καὶ σᾶς εἶπον προηγουμένως, ὅτι ὑπάρχουν καὶ εἰδικαὶ ἀνώταται θέσεις καὶ τοιουτοτρόπως καὶ αἱ δαπάναι, τὰς ὁποίας μέχρι τοῦδε ἔκαμε τὸ Δημόσιον, ἐκπαιδεῦον, προάγον τὸν περὶ οὗ ὁ λόγος ἀξιωματικόν, δὲν θὰ ἀποβοῦν τελείως μάταιαι. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις δὲν παρουσιάζει τὸν δραματικὸν χαρακτῆρα, τὸν ὁποῖον θέλουν νὰ προσδίδουν εἰς αὐτὸν κυρίως ὁ κ. Χαβίνης καὶ κατὰ δεύτερον λόγον, μὲ ὀλιγωτέραν ἔντασιν ὁ κ. Σπαῆς. Πιστεύω, ὅτι καὶ ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ παραμένοντος εἶναι σχεδὸν ἀναγκαῖος. Θὰ προετίμων καὶ ἐγὼ νὰ λείψῃ, διότι ψυχολογικῶς πράγματι, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ εἶναι, φοβοῦμαι, ἀναγκαῖος. Ἐπίσης, ἡ διάκρισις εἰς τὴν ὁποίαν προέβη σήμερον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μεταξὺ τῶν συνταγματαρχῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ προάγωνται εἰς γενικὰς θέσεις καὶ τῶν συνταγματαρχῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ προάγωνται εἰς εἰδικὰς ἀνωτάτας θέσεις, φοβοῦμαι ὅτι καὶ αὐτὴ εἶναι ἀναγκαία. Ἀπόδειξις ὅτι θὰ εὐνοήσῃ ὡρισμένους ἀξιωματικούς, εἶναι ἡ διάταξις, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ αὐτὸ ἢ εἰς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον, ἡ ὁποία διάταξις λέγει ὅτι θὰ ἐπανεξετασθῇ ἡ περίπτωσις τῶν ἀξιωματικῶν τῶν κριθέντων πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς καὶ χαρακτηρισθέντων ὡς παραμενόντων. Τί δηλοῖ ἡ διάταξις αὐτή; Ἀποκαλύπτει τὴν πρόθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου, τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἰσηγάγατε τὴν διάταξιν. Ποία εἶναι ἡ πρόθεσις; Θὰ ἠμποροῦσε νὰ τοὺς προαγάγῃ τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος συνταγματάρχας, διότι δὲν εὑρίσκει ὅτι οἱ συνταγματάρχαι αὐτοί, εἶχον τὰ προσόντα διὰ γενικὰς θέσεις. Καὶ ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον καὶ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανεξετασθῇ ἡ περίπτωσις αὐτὴ βάσει τῆς διακρίσεως πλέον, τὴν ὁποίαν θεσπίζει, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν καὶ οἱ συνταγματάρχαι νὰ προαχθοῦν εἰς εἰδικὰς ἀνωτάτας θέσεις.

§81Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶπεν ὅτι δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐξέφερον, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ εἶναι εὔθικτοι, ὅτι δὲν δέχονται αὐτὸν τὸν παραγκωνισμὸν καὶ αὐτὴν τὴν διάκρισιν εἰς δύο κατηγορίας. Ἡ εὐθιξία, κ. Πρόεδρε, καὶ ἡ φιλοτιμία, δὲν εἶναι μόνον ἰδιότης τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Ἑλλήνων. Εἶναι ἐθνικὴ ἰδιότης. Ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες δυνάμεθα νὰ εἴμεθα πτωχοί, ἀλλ’ εἴμεθα ὑπερήφανοι καὶ εἴμεθα καὶ φιλότιμοι. Σεῖς λέγετε ὅτι ἠμποροῦν νὰ μεταβληθοῦν αὗται αἱ ἰδιότητες. Δὲν μεταβάλλονται, διότι εἶναι φυσικαὶ ἰδιότητες, κ. Πρόεδρε. Θὰ μείνουν εἰς τοὺς αἰῶνας τοὺς ἅπαντας. Εἶναι εὔθικτοι οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ πρέπει νὰ εἶναι. Ἄλλωστε, κ. Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τῶν συνταγματαρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἔμελλον νὰ γίνουν στρατηγοί. Ἐὰν εἷς συνταγματάρχης παραγκωνισθῇ καὶ δὲν προαχθῇ εἰς γενικὰς θέσεις, δὲν ἔχει οὐδένα λόγον νὰ παραμείνῃ εἰς τό στράτευμα. Θὰ εἶναι ἄχθος, ἀρούρης. Δὲν θὰ ἔχῃ τὸ ἠθικὸν κῦρος νὰ ἐπιβληθῇ. Θὰ κυττάξῃ πῶς θὰ εἶναι περισσότερον χρόνον εἰς τὸν Στρατόν, διὰ νὰ αὐξηθῇ ἡ σύνταξίς του. Δὲν εἶναι ὁ προορισμὸς τοῦ Στρατοῦ αὐτός, κ. Πρόεδρε. Ὁ ἀξιωματικοί, οἱ ἀνώτατοι τοῦ Στρατοῦ, πρέπει νὰ ἔχουν ἠθικὸν καὶ κῦρος εἰς τὴν διοίκησιν τῶν μονάδων. Δι’ αὐτό, ἡ εὐθιξία τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, εὐτυχῶς, ποὺ ὑπάρχει εἰς ἕνα βαθμὸν ἀνεπτυγμένη καὶ δι’ αὐτὸ πολὺ ὀρθῶς, οἱ εὔθικτοι, ἔντιμοι ἀξιωματικοί, ἀποστρατεύονται μόλις παραγκωνισθοῦν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρόκειται περὶ συνταγματαρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἔμελλον νὰ γίνουν στρατηγοί. Δὲν πρόκειται περὶ κατωτέρων ἀξιωματικῶν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τόν λόγον.

§83Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἁπλῆ ἀνάγνωσις τοῦ ἄρθρου, διαπιστώνει τὴν διάκρισιν. Καίτοι καὶ ἐγώ, ἴσως μεταξὺ τῶν πολλῶν συναδέλφων, εἶμαι ἀμύητος περὶ τὰ στρατιωτικά, θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω τὸν ἀγαπητόν μου, κ. Πρόεδρον, ὅτι δὲν μὲ ἔπεισεν, ὅπως φαντάζομαι καὶ πολλοὺς ἄλλους συναδέλφους. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν Στρατόν, ἀπὸ τόν συνταγματάρχην καὶ ἄνω, δὲν εἶναι ἀνάγκη ὁ ἀξιωματικὸς νὰ φέρῃ μόνον τὰς ἐπωμίδας. Πρέπει, πρὸ παντός, νὰ ἔχῃ τὸ κῦρος του. Ἄνευ αὐτοῦ, οὔτε καὶ ὁ βαθμὸς τοῦ συνταγματάρχου καὶ ἄνω, τοῦ δίδει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἡ πατρὶς τοῦ δίδει. Μὲ τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν τὸ ἄρθρον διατυπώνει διαχωρίζομεν τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικοὺς καὶ διακρίνομεν τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὔνοιαν, τὴν γενναιότητα καὶ τὴν κρίσιν τῶν ἀνωτέρων των καὶ τοὺς ἄλλους, τοὺς παραμένοντας, οἱ ὁποῖοι, ὅπως ὀρθότατα ὁ ἀγαπητὸς κ. Χαβίνης καὶ ὁ ἐπίσης ἀγαπητὸς κ. Σπαῆς, παλαιὸς στρατηγός, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν τὴν ψυχολογίαν τοῦ Στρατοῦ κατήγγειλαν. Δι’ αὐτὸ ἀπευθύνομαι καὶ ἐγὼ εἰς τόν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὄχι ὡς στρατηγός, ἀλλ’ ὡς ἕνας μικρὸς ἀξιωματικὸς ἔφεδρος, ποὺ ἔτυχε νὰ συμπολεμήσω μὲ τὸν κ. Κανελλόπουλον εἰς τὴν Ἀλβανίαν, καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ λείψῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις. Νομίζετε, ὅτι ὁ βαθμός τοῦ παραμένοντος ἀξιωματικοῦ, θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ συντελέσῃ ὥστε ἀπὸ τὸν συνταγματάρχην καὶ ἐντεῦθεν νὰ ἔχωμεν ἀξιωματικούς τῶν ἀνωτάτων θέσεων, οἵους πρέπει νὰ ἔχωμεν; Ζημίαν καὶ μόνον θὰ ἔχωμεν. Ἤκουσα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ ἀμυήτους συναδέλφους, ὅτι καὶ ἡ λέξις μόνον «παραμένοντες» εἶναι ἀτυχής. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ ὡς βουλευτὴς, ἄνευ ἄλλης διαδικασίας, νὰ καταργήσωμεν αὐτὸ τὸ ἄρθρον καὶ νομίζω ὅτι προσφέρομεν ὑπηρεσίαν εἰς τόν Στρατὸν καὶ πολὺ περισσότερον εἰς τὴν Πατρίδα.

§84Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ν’ ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν, μίαν πρότασιν. Ὁ θεσμὸς τοῦ παραμένοντος, δυστυχῶς, εἶναι ἀναπόφευκτος. Οὔτε ἐμέ μοῦ ἀρέσουν αἱ διακρίσεις αὐταί, ἀλλ’ εἶναι ἀναγκαῖον, χάριν αὐτῶν τούτων τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῆς ὑπηρεσίας. Εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὁ ἀγαπητὸς κ. Κρασαδάκης, ὅτι δὲν εἶναι ὡραῖον νὰ ὀνομασθῇ εἷς ἀξιωματικὸς παραμένων, ἀλλ’ εἶναι τάχα ὡραῖον νὰ ὀνομασθῇ «μὴ προακτέος»; Εἶναι ἀκόμη χειρότερον. Λοιπόν, μὴ ἐξετάζωμεν τί εἶναι ὡραῖον καὶ τί δὲν εἶναι, ἀλλὰ τί δέον νὰ θεσπίζωμεν ἀπὸ ἀπόψεως ὑπηρεσιακῆς σκοπιμότητος καὶ τί δὲν πρέπει νὰ θεσπίζωμεν. Ἐγὼ θὰ προέτεινον μόνον τὸ ἑξῆς: Θὰ παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὡς διάδοχός μου εἰς τό Ὑπουργεῖον, καὶ τὸ εἰσηγήθησαν καὶ οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, τὴν κατάργησιν τῆς ὑποχρεώσεως, ὅπως κρίνωνται κατ’ ἔτος καὶ οἱ συνταγματάρχαι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι οὕτως ἢ ἄλλως ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους, δὲν προβλέπεται ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθοῦν.

§85Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι εἰς τὸν νόμον καὶ μάλιστα μὲ διπλάσιον ἀριθμόν.

§86Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ ἐπρόσεξα. Ἐγὼ θὰ πρότεινον νὰ εἶναι μικρότερος ὁ ἀριθμός, ὄχι διπλάσιος, δεδομένου ὅτι ὁ διπλάσιος θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τί; Κατὰ τὰ δύο ἔτη θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ ἑξῆς φαινόμενον. Τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον κρῖνον συνταγματάρχας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἐπαρκῆ χρόνον εἰς τόν βαθμὸν καὶ εἰς τὴν θέσιν τοῦ συνταγματάρχου — ἔκρινεν ἅπαντας κάτω ἑνὸς ὡρισμένου ἀριθμοῦ ὡς παραμένοντας, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο ὀρθόν. Διορθώνεται αὐτὸ ἐν μέρει διὰ τῆς διατυπώσεως, τὴν ὁποίαν περιλαμβάνει τὸ σχέδιον καί ἡ ὁποία λέγει ὅτι θὰ κάμῃ μόνον διπλασίους τῶν προβλεπομένων διὰ τὸ ἔτος, ὡς προακτέων. Ἐγὼ θὰ προέτεινον μόνον τὸ ἥμισυ πέραν τοῦ συνόλου τῶν προβλεπομένων ὡς κενωθησομένων θέσεων, ὥστε νὰ μὴ ὑφίστανται αὐτὴν τὴν δοκιμασία τῆς κρίσεως τῆς κατ’ ἀνάγκην, μειονεκτικῆς, διότι τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον προβαίνει εἰς μειονεκτικὴν δι’ αὐτοὺς κρίσιν, νὰ μὴ ὑφίστανται ὅλοι οἱ συνταγματάρχαι τὴν κρίσιν αὐτήν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§88Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ταξιάρχων τῶν ὅπλων. Διαβάζω ἀκριβῶς ἀπὸ τό νομοσχέδιον, πῶς χαρακτηρίζονται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ προαχθοῦν διὰ νὰ καταλάβουν θέσιν ταξιάρχου εἰς τὸ ὅπλον. «Δὲν ἐμφανίζουν ὅμως....................... (Ἀναγινώσκει) Ἐπομένως ὁ νομοθέτης παίρνει ὡς βάσιν, ὅτι οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι θὰ προαχθοῦν, ὑπάγονται εἰς τὴν μείωσιν αὐτὴν καὶ ἡμεῖς θέλομεν ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῶν πρωτέρων δεχόμεθα ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν νὰ τοὺς προαγάγωμεν εἰς ἀνωτάτας θέσεις, εἰς ἀνωτάτους βαθμούς. Θέλω ἐπίσης νὰ προσθέσω, ἐν συνδυασμῷ μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀχαΐας κ. συνάδελφος, ἐτόνισε προηγουμένως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰδικότητα τῶν ἀνωτάτων θέσεων, τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, νομίζω ὅτι ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐξετάζῃ ἕνα ζήτημα τοιοῦτον, πρέπει νὰ τὸ ἐξετάζῃ ὄχι μὲ γνώμονα τὸ συμφέρον τῶν ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ μὲ γνώμονα τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, καὶ εἶναι συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, ὅταν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ μειωμένου κύρους, τοὺς πάρωμεν καὶ τοὺς βάλωμεν, ὅπως ἐζήτησεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἀρχηγοὺς Πυροβολικοῦ: Τί κάμνομεν; Δίδομεν τὴν διεύθυνσιν τῶν ὅπλων εἰς τοὺς ἀξιωματικούς, τοὺς ὁποίους ἐκ τῶν προτέρων δεχόμεθα ὅτι εἶναι ἀνεπαρκεῖς. Ποῖον κῦρος θὰ ἔχουν ἀπὸ τοὺς παρακάτω; Φρονεῖτε ὅτι εἶναι τίμιον, ὅτι εἶναι δίκαιον, ὅτι εἶναι πρὸς τό συμφέρον τοῦ Στρατεύματος, τοῦ Πυροβολικοῦ, τοῦ Μηχανικοῦ, τῶν διαφόρων εἰδικοτήτων, ἐὰν κριθῇ μόνιμος ἕνας ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος στερεῖται κύρους καὶ προσόντων; Βέβαια εἶναι καταστρεπτικὸν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τρομερὸν καὶ ἐπώδυνον ἐὰν ἔχωμεν μονίμους εἰδικὰς θέσεις δι’ ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς καὶ παραδώσωμεν τὴν διοίκησιν τῶν ὅπλων τοῦ στρατεύματος εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι διὰ πολλοστὴν φορὰν ἐκ τῶν προτέρων δὲν ἔχουν τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σαράφης ἔχει τὸν λόγον.

§90Σ. ΣΑΡΑΦΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, περιέχει δύο διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ἔχουν ἐπίδρασιν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος. Ἡ διάταξις, ἡ πρώτη, ἀφορᾷ τὴν προαγωγὴν ἀξιωματικῶν εἰς τὸ ὅπλον τους, ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ προσόντα, δὲν ἔχουν ὅμως τὰ γενικώτερα προσόντα διὰ νὰ προαχθοῦν εἰς γενικὰς θέσεις. Ἡ ἄλλη εἶναι ἡ διάταξις τῶν παραμενόντων. Διὰ νὰ φθάσῃ ἕνας ἀξιωματικὸς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπηρετήσει τοὐλάχιστον 20 χρόνια, σύμφωνα μὲ τὸν χρόνον, ποὺ πρέπει νὰ ὑπηρετῇ εἰς κάθε βαθμόν, διὰ νὰ προαχθῇ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπηρετήσει εἰς διάφορα σχολεῖα, πρέπει νὰ ἔχῃ κριθῇ 5 φορές, δηλαδὴ μίαν φορὰν εἰς κάθε βαθμόν. Ἐὰν μάλιστα, λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου, προάγονται 7)10 κατ’ ἐκλογὴν καὶ 3)10 κατ’ ἀρχαιότητα, θὰ ἴδωμεν ὅτι εἰς τὸν βαθμὸν αὐτὸν φθάνουν οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι παρέχουν τὰ ἐχέγγυα ὅτι θὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰ καθήκοντα τοῦ βαθμοῦ καὶ ἐπὶ πλέον παρέχουν τὴν ἐλπίδα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξελιχθοῦν εἰς ἀνωτέρας θέσεις. Ἀπὸ τὸν βαθμὸν αὐτὸν ὁ ἀξιωματικός, ὁ συνταγματάρχης, πρόκειται νὰ περάσῃ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, ὁ ὁποῖος εἶναι βαθμὸς ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ. Πρέπει λοιπὸν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, ἐφ’ ὅσον μάλιστα προάγεται κατ’ ἐκλογήν, πρέπει ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς νὰ ἔχῃ τὰ οὐσιαστικὰ προσόντα, ὥστε νὰ ἐκπληρώσῃ τὰ καθήκοντα τοῦ ταξιάρχου καὶ εἰς τὸ ὅπλον καὶ εἰς τό Ἐπιτελεῖον καὶ εἰς τὴν διοίκησιν ἀνωτέρας μονάδος. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὰ προσόντα αὐτά, εἶναι προτιμότερον νὰ παραχωρῇ τὴν θέσιν του εἰς τοὺς νεωτέρους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ προσόντα αὐτὰ καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐπέρχεται καὶ ἀνανέωσις τῶν στελεχῶν τοῦ στρατεύματος καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὑπάρχῃ ὁ περιορισμὸς τῆς 8ετίας, τὸν ὁποῖον προβλέπει τὸ ἄρθρον 11. Μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ θὰ παραμείνουν εἰς τὸ στράτευμα μέχρι τῆς καταλήψεως ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑποστοῦν δυσμενῆ κρίσιν καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, τὴν ἱκανότητά των καὶ τὴν πεῖραν των διὰ τὴν διοίκησιν καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν τοῦ στρατεύματος. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω πρὸς τὸ Σῶμα, ὥστε νὰ λάβῃ τὰς ἁρμοζούσας ἀποφάσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον αὐτό.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰατρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§92Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ προχθὲς εἰσηγούμενος τὸ νομοσχέδιον, ἀνέπτυξα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους φρονῶ ὅτι ἐπεβάλετο νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον αὐτό. Ὁ κ. Χαβίνης, ὡμίλησε περὶ διαχωρισμοῦ καὶ διακρίσεως τῶν ἀξιωματικῶν· ἀλλ’ αὐτὰ ὑπῆρχον ἀνέκαθεν, ἀφ’ ἧς ὑφίσταται Ἑλληνικὸς στρατὸς καὶ ὑπάρχει ὁ νόμος περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν ἀξιωματικῶν. Διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς, οἱ ἀξιωματικοὶ κρίνονται, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων ἡ διάκρισις ὑπάρχει. Ἂν προστεθῇ καὶ ἄλλος θεσμὸς κρίσεως διευκολύνων τὴν ὑπηρεσίαν, δὲν νομίζω ὅτι ἡ προσθήκη αὐτὴ θὰ καταστρέψῃ τὸν στρατόν. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι μόνον ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ καταστραφῇ τὸ στράτευμα, ἀλλὰ καὶ ἂν ἐπ’ ἐλάχιστον ἐθίγετο ἐξ ἀφορμῆς τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐγὼ θὰ διαφωνοῦσα. Διὰ τῆς θεσπίσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς, βάσει τῆς ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως καὶ μορφώσεως, ὁ ἀξιωματικὸς τοποθετεῖται πιὰ εἰς κάποιον πίνακα καὶ αὐτὸ γίνεται διὰ νὰ διευκολυνθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ἡ ὑπηρεσία. Μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν ὑπάρχει κάποια διαφορά. Δὲν εἶναι ὅλοι τῆς αὐτῆς ἀξίας, ὅπως συμβαίνει συνήθως εἰς ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα καὶ ἀναλόγως τῆς ἱκανότητός των τοποθετοῦνται. Ἐμελέτησα, κύριοι, καλῶς τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἡ πυραμὶς τῆς ἱεραρχίας ὅσον βαίνει πρὸς τὴν κορυφήν, περιορίζεται εἰς διαστάσεις. Εἰς τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν τὸ βασικὸν ὅπλον εἶναι τὸ πεζικόν. Ἕνας, λοιπόν, ἀνώτατος ἀξιωματικὸς διὰ νὰ διοικήσῃ πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὴν τακτικὴν τοῦ πεζικοῦ. Δὲν τὸ λέγω τοῦτο διὰ νὰ μειώσω ἄλλα ὅπλα, διότι ὅλα τὰ ὅπλα ἔχουν ἔνδοξον ἱστορίαν, ἀλλὰ εἶναι παραδεδεγμένον ὅτι ὁ βασιλεὺς τοῦ στρατοῦ εἶναι τό πεζικόν. Ὑπῆρξαν συνταγματάρχαι ἄριστοι εἰς τὰ ὅπλα των, οἱ ὁποῖοι ἔχουν περάσει καὶ ἀπὸ σχολεῖα πολέμου καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης, ἀλλὰ δὲν ἔζησαν τὴν ζωὴν τοῦ πεζικοῦ, ποὺ ἔχει ἄλλην νοοτροπίαν καὶ ἔφθασαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου, διότι ἐκρίθησαν ὡς ἱκανοὶ εἰς τὰ ὅπλα των. Καὶ εἶναι ἄριστοι εἰς τὰ ὅπλα των, ἴσως διότι δὲν τοὺς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀποκτήσουν γενικωτέραν μόρφωσιν καὶ οὕτω δὲν ἔχουν τὰ προσόντα διὰ γενικὰς θέσεις. Συμβαίνει δὲ οὗτοι νὰ μὴ εἶναι κατάλληλοι νὰ γίνουν ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴ εἶναι δι’ ἀποστράτευσιν. Ἀντὶ λοιπόν, νὰ παραμείνουν μὴ προακτέοι δὲν εἶναι προτιμότερον νὰ προαχθοῦν εἰς ταξιάρχους τοῦ ὅπλου των ἀπὸ ὅπου δύνανται νὰ προσφέρουν πολυτίμους ὑπηρεσίας διὰ τὸ ὅπλον των; Εἰς τὸ παρελθὸν συνέβη νὰ προαχθοῦν κριθέντες τρὶς καὶ τετράκις μὴ προακτέοι, καὶ δὲν εἶναι οὗτοι ἄχθος ἀρούρης. Καὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κρίνονται ἄξιοι προαγωγῆς εἰς τὸ ὅπλον των; Τὰ πάντα, κύριοι, ἐξελίσσονται ὅπως καὶ τὰ πνεύματα. Βεβαίως, ὁ στρατός παραμένει εἰς τὰς ἀρχὰς ποὺ πρέπει νὰ παραμείνῃ. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι, ὑπάρχει κρίσις καὶ ἔχομεν παραμένοντας καὶ μὴ προακτέους, δὲν σᾶς ἀρέσει ἡ προσθήκη τοῦ προακτέου; (Χειροκροτήματα).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεμελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§94Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 6 δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας ἐξέθεσαν συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐγώ, νομίζω ἀντιθέτως, ὅτι εἰς τὴν σημερινὴν μορφὴν τοῦ πολέμου, ἡ ὑπηρεσία ἔχει συμφέρον νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν παραμονὴν τῶν τεχνικῶν ἀξιωματικῶν, διότι ὁ πλοῦτος τῆς τεχνικῆς δὲν ἐπέτρεψεν εἰς αὐτοὺς νὰ ἀποκτήσουν καὶ γενικὰς γνώσεις. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ἀναλαβόντες τὴν διοίκησιν τῶν σωμάτων, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἱκανοί δὲν πρέπει νὰ σταματοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου. Ἕνας γενικὸς ἀξιωματικός, δὲν δύναται νὰ εἶναι καὶ ἄριστος τεχνικός, ὅπως καὶ ἕνας τεχνικὸς ποὺ θέλει νὰ διαπρέψῃ εἰς τὴν τεχνικήν, δὲν δύναται νὰ εἶναι καὶ γενικὸς ἀξιωματικός. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ νὰ θεωρηθοῦν δευτέρας κατηγορίας ἔναντι τῶν ἐχόντων γενικὴν μόρφωσιν; Καλῶς ὁ νομοθέτης εἰσήγαγε τὴν διάταξιν αὐτήν, ἥτις θὰ ἀποβῇ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ στρατεύματος.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§96Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἔχομεν κρίνει πολὺ θεωρητικῶς τὸ ζήτημα, καὶ ἦτο φυσικὸν ἡ Βουλὴ νὰ κρίνῃ θεωρητικῶς τὸ θέμα. Μέ ἐπρόλαβεν ὁ στρατηγός κ. Ἰατρίδης καὶ ἦτο φυσικὸν νὰ μὲ προλάβῃ, διότι ἦτο καὶ ἐκεῖνος ἐφαρμοστὴς τοῦ νόμου, ὅπως καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅπως καὶ ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐφαρμόσω τὸν νόμον, εἰς ὡρισμένας περιστάσεις εἰς τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον. Ἡ οὐσία λέγει, ὅτι ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ περισσότερον τῶν δύο κατηγοριῶν καὶ ὅταν ἐξετάζοντες τὴν ἄποψιν τῶν δύο αὐτῶν θεσμῶν, τοῦ παραμένοντος καὶ τοῦ προακτέου εἰς τὸ ὅπλον, ὑπολογίζομεν ποία θὰ εἶναι ἡ θέσις τοῦ προακτέου, ἢ ποία θὰ εἶναι ἡ θέσις τοῦ παραμένοντος, δὲν ἐξετάζομεν ὅμως καὶ τὴν θέσιν τοῦ ἐπιλεγομένου ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ διαχωρίσῃ τὸν ἑαυτόν του ἀπὸ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι τῆς ἰδίας του ἀξίας. Ὅταν τὸ Συμβούλιον καλῆται νὰ κρίνῃ, ἔχει περισσοτέρας περιπτώσεις ἀξιωματικῶν πρὸ ὀφθαλμῶν, περισσοτέρους βαθμούς. Τὸ νομοσχέδιον, λοιπόν, εἶναι ἀναγκαῖον διὰ τοὺς ἐφαρμοστὰς τοῦ νόμου, διὰ νὰ τοὺς δώσῃ περισσότερα τῶν δύο κατηγοριῶν, διὰ νὰ κατατάξουν τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν διαφόρων καταστάσεων. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ προαχθῇ εἰς γενικὴν θέσιν, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἔχῃ τὴν διάκρισιν αὐτήν, εἶναι ἕνας ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος προορίζεται νὰ ἀνοίξῃ τὰ πτερά του, διὰ νὰ γίνῃ ὑποστράτηγος καὶ ἀντιστράτηγος, ἐνῷ ὁ ἄλλος θὰ καθίσῃ μὲ κλειστὰ τὰ φτερά του. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν δώσωμεν τὸ δικαίωμα τῶν προαγωγῶν εἰς τὸ Συμβούλιον, νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ τόν ἀφήσῃ μὴ προακτέον; Δηλαδὴ ὁ ἀξιωματικὸς θὰ εἶναι καθαρῶς μὴ προακτέος; Ὄχι. Θὰ ὑπάρξουν ἀμφιβολίαι. Καὶ ἦτο, ὁμολογῶ, συνήθης ἡ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἠρωτᾶτο εἰς τὴν ψηφοφορίαν, ὁ ἀντιστράτηγος καὶ τοῦ ἐζητεῖτο νὰ ἐκφέρῃ γνώμην περὶ ἑνὸς ἀξιωματικοῦ καὶ εὑρίσκετο εἰς δίλημμα, διότι εἶναι δίλημμα. Καὶ ἐκ τοῦ συνηθεστάτου αὐτοῦ διλήμματος μᾶς βγάζει σήμερον ἡ διάταξις αὐτή. Καὶ ἠρωτᾶτο, διατὶ ἀφήσατε αὐτὸν τὸν ἀξιωματικόν; Ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς εἶναι ἄριστος ἀλλὰ ἐδίδετο ἡ ἀπάντησις ὅτι δέν ἔχει τὴν ἀπαιτουμένην εὐρύτητα καὶ δὲν ἔχομεν θέσιν νὰ τὸν βάλωμεν εἰς τὸ ὅπλον του ἐνῶ θὰ ἠδύνατο λίαν εὐδοκίμως νὰ ἀποδώσῃ, ἐδίδετο ἡ ἀπάντησις. Αὐτὰ ἐδίδαξεν ἡ πεῖρα, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐφήρμοσαν τὸν νόμον.

§97Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Μήπως ἄραγε κινεῖται ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν τάσιν τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν, νὰ ἀνέλθουν; Αὐτὴν τὴν κατηγορίαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ἐξετόξευσαν ὡρισμένοι ἀγορηταί. Ὅτι δηλ. ἡ παῦσις τῶν νεωτέρων ἀξιωματικῶν καὶ ἡ πίεσις τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔφερε τὸ θέμα τῆς 8ετίας. Ἐδῶ ὅμως ποῦ εἶναι ἡ πίεσις, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀντίθετον πλευράν; Μὲ τὸν θεσμὸν τῶν προακτέων, καθ’ ὅπλον, κρατοῦνται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν περισσότεροι ἀξιωματικοί, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι φεύγουν μὲ τὴν 7ετίαν. Μήπως ἄραγε ἐδῶ ἠσκήθη ἡ πίεσις; Βλέπετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑπήκουσεν εἰς καμμίαν πίεσιν. Πιθανὸν νὰ ἔχετε ἀντίρρησιν.

§98Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν εὐσταθεῖ αὐτὸ ποὺ λέγετε, διότι ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τὴν κατάργησιν τῆς 8ετίας καὶ νὰ ὁρισθῇ ὅριον ἀποστρατείας τῶν ἀξιωματικῶν. Ἑπομένως, δὲν εὐσταθεῖ αὐτὸ ποὺ λέγετε. Καὶ ἐπειδὴ μετεχειρίσθητε αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω τὴν ἐξήγησιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν τὴν κατάργησιν τῆς 8ετίας καὶ νὰ ὁρισθῇ ὅριον ἀποστρατείας, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι τοῦτο ἀποτέλεσμα πιέσεως. Ἴσως νὰ ὑπέστητε τὴν πίεσιν αὐτὴν κατὰ μικρὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπήρξατε ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἰδικῆς σας ὑπουργίας, ἢ μᾶλλον τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ἔγιναν ἀθρόαι ἀποστρατεῖαι τῶν ἀξιωματικῶν, αἱ ὁποῖαι — δὲν ἔχω πρόχειρα νούμερα — νομίζω, ὅτι ὑπερβαίνουν τὰς 120–130.

§99Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, θὰ ἐξηγηθῶ περισσότερον. Ὁ θεσμὸς τοῦ παραμένοντος, ὁ ὁποῖος ἔχει θεσπισθῆ καὶ ὁ ἤδη θεσπιζόμενος βαθμός, κρατεῖ πολλοὺς ἀξιωματικοὺς ἐν ὑπηρεσίᾳ. Ἐὰν ἠσκεῖτο πίεσις ἐκ τῶν κάτω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν 8ετίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπιμένετε καὶ τὴν ἐκράτει διὰ τοῦ νομοσχεδίου, πολὺ περισσότερον θὰ ἠσκεῖτο πίεσις διὰ τῶν δύο αὐτῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας σεῖς θέλετε νὰ διαγράψετε, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι κρατοῦν καὶ πολλοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος. Λοιπόν ἡ διάταξις αὐτὴ κρατεῖ πολλοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἀσφαλῶς εὑρίσκομαι ἐν δικαίῳ ὑποστηρίζων, ὑποπτευόμενος ὅτι καὶ σεῖς ὑποπτεύεσθε, βασίμως, μήπως ἡ πίεσις τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν σᾶς κινεῖ εἰς τὴν διαγραφὴν αὐτῶν τῶν διατάξεων.

§100Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἀτυχῶς διὰ τὴν Συμπολίτευσιν, εὐτυχῶς δι’ ἡμᾶς δὲν ἔχομεν μὲ κανένα ἀξιωματικὸν οὐδένα δεσμόν, οὔτε μὲ κατώτερον, οὔτε μὲ ἀνώτερον, ὥστε νὰ ὑφιστάμεθα πιέσεις.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§102Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον περιέχει ὅλας τὰς τροποποιητικὰς διατάξεις μέχρι τοῦ ἄρθρου 11, θὰ σᾶς παρεκάλουν διὰ τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ τροποποιουμένου νομοθετικοῦ Διατάγματος προβλέπεται, ὅτι διὰ νὰ προαχθῇ ἕνας ἀξιωματικός, προκειμένου περὶ ὑγειονομικοῦ ἀξιωματικοῦ, πρέπει νὰ γίνῃ τοῦτο «μετὰ τὴν νόμιμον ἐκπαίδευσιν». Οἱ ὑγειονομικοὶ ἔχουν ἐκπαιδευθῆ. Νομίζω λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία διευκρίνισις τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου καὶ νὰ γραφῇ «μετὰ ἑξάμηνον ἐκπαίδευσιν». Ἡ δευτέρα τροπολογία ἀφορᾷ μίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἔχει καὶ μίαν ἠθικὴν βάσιν, τὴν ἴσην μεταχείρισιν.

§103Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀφήσατε τὴν τροπολογίαν σας διὰ τὸ ἄρθρον 14, διότι ἐκεῖ ἔχει θέσιν.

§104Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν τό ἄρθρον 6;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§109Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 6 καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 8 πρόκειται περὶ τῶν συνταγματαρχῶν, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ γίνουν στρατηγοί. Φοβοῦμαι ὅτι ἐπεκράτησεν εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅλων τῶν ἐχόντων ἀντίθετον γνώμην, ὅτι πρέπει σώνει καὶ καλὰ ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ γίνουν καὶ στρατηγοί. Ἐγώ, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ συνταγματάρχου καὶ ἄνω ἐλάχιστοι πρέπει νὰ γίνουν στρατηγοί. Νὰ γίνῃ ἕνας εἰς τοὺς 15, τοὺς 20. Οἱ ἄλλοι νὰ φύγουν. Οὔτε παραμένοντες. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε! Πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἀνώτατον συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἐπιλέγῃ τοὺς ἐξόχως ἀρίστους, τοὺς ὁποίους νὰ κάμῃ στρατηγούς. Κατήντησε νὰ γίνουν ὅλοι στὴ γραμμὴν ἀντιστράτηγοι καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ εἰς βάρος των πράξεις ἐν πολέμῳ ὄχι καλάς. Καὶ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἔχει ἐπικρατήσει εἰς τό νομοσχέδιον αὐτό, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐναντίον τῆς διακρίσεως τῶν συνταγματαρχῶν εἰς δύο πίνακας. Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι δὲν ἔχει τὰς γενικὰς γνώσεις, πρέπει νὰ τὸν ἀποστρατεύῃ. Στρατηγοὶ πρέπει νὰ γίνωνται ἐλάχιστοι, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν Στρατὸν ἄξιον τοῦ προορισμοῦ του.

§110Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, εἶναι συναφὲς πρὸς τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον καὶ ἐψηφίσθη. Συνεπῶς, δὲν νομίζω ὅτι ἀξίζει νὰ γίνῃ συζήτησις.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§112Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ ὅτι ἀνέρχομαι εἰς τό βῆμα τοῦτο, μὲ κάποιον δισταγμὸν μετὰ τοὺς παρελάσαντας τόσους στρατηγούς, ναυάρχους καὶ πτεράρχους, ἀλλὰ εἶδον μίαν ἀδικίαν, τὴν ὁποίαν ἔρχομαι νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Σώματος. Ὁ νόμος 2923 προβλέπει, — θὰ σᾶς τὸ εἴπω ὄχι μὲ στρατιωτικὴν γλῶσσαν, ἀλλὰ μὲ πολιτικήν, — διὰ νὰ προαχθῇ ἕνας ἀνθυπολοχαγός, φερ’ εἰπεῖν, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπολοχαγοῦ, ἑξαετῆ ὑπηρεσίαν, δηλαδὴ τρία ἔτη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ καὶ τρία ἔτη εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων.

§113Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὑποθέτω, ὅτι εἶναι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει καὶ ὁ κ. Κρασαδάκης καὶ παρεκάλεσα, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ συζητηθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 14.

§114Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ συμφωνήσῃ εἰς τὸ νὰ γίνῃ εἰδικῶς, ἐπ’ αὐτοῦ ἡ συζήτησις. Θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ συμφωνῶν πλήρως εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Μαρῆς, καὶ τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ προτείνῃ ὁ κ. Κρασαδάκης, διότι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν αὐτὴ εἶναι μία προσωπικὴ περίπτωσις, εἶμαι ἠναγκασμένος τό ἀργότερον εἰς ἡμίσειαν ὥραν νὰ φύγω, δεύτερον δὲ διότι νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθότερον αἱ τροπολογίαι, νὰ συζητῶνται ἀναλόγως τῆς σειρᾶς, τὴν ὁποίαν ἔχουν, τῆς ἀντιστοίχου πρὸς τὰ ἄρθρα τοῦ νόμου, τοῦ τροποποιουμένου νόμου «περὶ «Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν». Ἀμφότερα τὰ ἄρθρα 8 καὶ 9 τοῦ νόμου «περὶ Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν, διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Μαρῆ, καὶ ἡ ἰδική σας πρότασις, διότι καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ παλαιοῦ νόμου, πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὡρισμένη ἔκφρασις καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 9, κυρίως ὅμως εἰς τὸ ἄρθρον 9. Θὰ παρεκάλουν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργός, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον ἀνῆλθεν ὁ κ. Μαρῆς εἰς τὸ βῆμα, νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ συζήτησις. Ἄλλως τε πρόκειται περὶ θέματος ἁπλουστάτου καὶ δικαιοτάτου, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπίλυσις ἐπιβάλλεται.

§115Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 7 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐγένετο δεκτόν, ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 12 τοῦ βασικοῦ νόμου. Τὸ ἐπεράσαμεν ἤδη τὸ ἄρθρον 9, βάσει τῆς παρακλήσεως, τὴν ὁποίαν διετύπωσα, νὰ συζητηθῇ ἡ τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 14. Δὲν ὑπάρχει ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ὁ κ. Κανελλόπουλος.

§116Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπεκαλέσθην περίπτωσιν. Διετύπωσα παράκλησιν, κ. ὑπουργέ. Ἀφοῦ δέν τὴν κάμνετε δεκτήν, ἀρκεῖ.

§117Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Καὶ ἐγὼ διετύπωσα παράκλησιν, πρὸς τὴν ὁποίαν συνεμορφώθη ὁ κ. Κρασαδάκης, νὰ συζητηθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 14.

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ συμμορφοῦμαι εἰς τὴν ἀπαίτησίν σας, ἀλλὰ ἐνόμιζον ὅτι θὰ ὑποχωρούσατε εἰς τὴν παράκλησίν μου.

§119Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Καὶ ἐγὼ ἤλπιζον ὅτι θὰ... (δὲν ἠκούσθη) καὶ σεῖς ὄχι εἰς ἀπαίτησιν, ἀλλὰ εἰς παράκλησίν μου.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 δεκτόν;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 9 καὶ 10).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τόν λόγον.

§124Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ 11 ἄρθρου, ἐξαιροῦνται τῆς 8ετίας ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Στρατιᾶς. Φαντάζομαι ὅτι θὰ περιλαμβάνεται καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§125Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὸ λέγει καθαρά: Καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου.

§126Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὅτι, ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἐπικρατήσῃ ἓν πνεῦμα ἐπιεικείας εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν καὶ συνεπῶς καὶ εἰς τὸ ἀνώτατον συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ θὰ τοποθετοῦνται ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων ὄχι οἱ ἄριστοι, οἱ πολὺ καλοί. Τότε, κύριοι, θὰ παρουσιασθῇ τὸ φαινόμενον, ὄχι μὲ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ μὲ πᾶσαν Κυβέρνησιν, νὰ ἐπιδιώκουν πολλοὶ νὰ τοποθετηθοῦν ἀρχηγοὶ Ἐπιτελείων. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον, κ. ὑπουργέ, νὰ κάμνετε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ κρατήσῃ τὸν κ. Δόβαν ὡς ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔφερεν νομοσχέδιον προσωπικὸν ἐδῶ, τό ὁποῖον ὑπεστήριξα καὶ ἐγὼ τότε. Αὐτὸ εἶναι προτιμότερον, κ. ὑπουργέ, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ὅταν πρόκειται νὰ φέρῃ νόμον, θὰ πρέπει νὰ τὸν σταθμίσῃ πολύ. Θὰ εἶναι ἄριστος ἐκεῖνος, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ φέρῃ νόμον. Ἐνῷ, ὅταν ἔχῃ τὴν δυνατότητα αὐτὴν τοῦ νόμου, θὰ παρίδῃ τὸν νόμον καὶ θὰ εἴπῃ, θὰ βάλωμεν ὕστερα τὸν Νικολόπουλον. Καὶ οὕτω, θὰ ἐπικρατήσῃ τὸ πνεῦμα ἐπιεικείας, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι εἰς βλάβην τῆς διοικήσεως τοῦ στρατεύματος. Εἶναι προτιμότερον, νὰ φέρετε προσωπικὸν νομοσχέδιον, ὅπως διὰ τὸν κ. Δόβαν, παρὰ νὰ μπῇ ἡ διάταξις αὐτή. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν κάμνω, καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθή.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σπαῆς ἔχει τὸν λόγον.

§128Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ μέτρον τῆς δεκαετίας, ἀπεναντίας ἔγινε τὸ 1940 καὶ ἀπέβλεπε, κυρίως, νὰ ρυθμίσῃ ζητήματα τοῦ Στρατοῦ, τὰ ὁποῖα εἶχον σχέσιν μὲ προαγωγὰς ἀξιωματικῶν, ἀλλὰ κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀντὶ νὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα καὶ διευκολύνῃ τὰ πράγματα, ἀντιθέτως ἐχειροτέρευσε τὰ πράγματα. Κατὰ τὸν νόμον, προεβλέπετο, οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ θὰ μείνουν ἐπὶ μίαν 8ετίαν. Τὸ 1946 ἐπανῆλθεν πάλιν ἡ 10ετία. Τὸ 1947 ἔγινε ἡ 8ετία. Βλέπομεν λοιπὸν εἰς διάστημα μιᾶς δεκαετίας 4–5 ἐκδόσεις. Δι’ αὐτὸ πιστεύω ὅτι ὁ νόμος, ἀντὶ νὰ διευκολύνῃ, χειροτερεύει τὴν κατάστασιν. Τὸ καλύτερον ἀπὸ ὅλα εἶναι νὰ καταργηθῇ ἡ 8ετία καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ κρατῇ τοὺς ἱκανούς, τοὺς δὲ μὴ ἱκανοὺς νὰ ἀποστρατεύῃ. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον βλέπω, εἶναι καὶ μία ἄλλη ἀνωμαλία. Θὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ 1ης Αὐγούστου. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, οἱ δύο ἀντιστράτηγοι, διακρίνονται εἰς δύο κατηγορίας. Εἶναι πολὺ πιθανόν, εἷς ἐξ αὐτῶν ἢ καὶ οἱ δύο νὰ ἔχουν τὰ προσόντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται διὰ τὴν παραμονήν των εἰς τὸν βαθμόν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ κρίνῃ. Ἀλλὰ δὲν βλέπω τὸν λόγον, νὰ χωρίζωνται εἰς δύο κατηγορίας. Τὸ θεωρῶ, εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, ἀτυχὲς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἄτοπον καὶ θὰ παρεκάλουν ἐπίσης, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ κριθοῦν ὅλοι οἱ ἀντιστράτηγοι ἐν ἐνεργείᾳ, μὲ τὸ ἴδιον μέτρον.

§129Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω ὀλίγα τινά, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 11. Διότι, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι δημιουργεῖται μία διάκρισις, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ὀλεθρίας συνεπείας διὰ τὸ στράτευμα. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι βουλευταί, τὰς πιέσεις, τὰς ὁποίας θὰ ὑφίστανται τὰ μέλη τοῦ συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διὰ νὰ κατανοήσῃ, ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ἀντιστράτηγοι, οἱ ὁποῖοι θὰ καταλάβουν αὐτὰς τὰς δύο θέσεις, ὥστε νὰ παραμείνουν ἐπὶ μακρότερον χρόνον εἰς τὸ στράτευμα. Ἡ γνώμη μας εἶναι, καὶ ἐπανερχόμεθα καὶ πάλιν, ὑποβάλοντες αὐτὴν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως καταργηθῇ ἡ 8ετία καὶ ὁρισθῇ ὅριον ἀποστρατείας τῶν ἀντιστρατήγων τὸ ἑξηκοστόν. Ἡ δὲ Κυβέρνησις ἔχει ὅλην τὴν εὐχέρειαν, βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, τοὺς ἀντιστρατήγους, τοὺς ὁποίους δὲν θεωρεῖ καταλλήλους, νὰ τοὺς διατηρήσῃ ἐπὶ μακρότερον εἰς τὸ στράτευμα, νὰ τοὺς ἀποστρατεύσῃ. Κατὰ συνέπειαν, μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία, ἀσφαλῶς, θὰ σᾶς δημιουργήσῃ ζητήματα. Εὔχομαι νὰ μὴ εἶμαι μάντις κακῶν, ἀλλὰ θὰ ἴδετε, κ. ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας θὰ ὑποστῆτε τόσον σεῖς, ὅσον καὶ οἱ μέλλοντες νὰ κυβερνήσουν τὴν χώραν αὐτήν, ἐκ τῶν πιέσεων, τὰς ὁποίας θὰ ὑφίστανται οἱ πολιτικοί, ἐκ μέρους τῶν ἀξιωματικῶν, διὰ νὰ παραμείνουν ἐπὶ μακρότερον εἰς τὸ στράτευμα.

§130Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἶχον τὴν τιμήν, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐξηγήσω, ὅτι ὁ διαχωρισμὸς τῶν ἀντιστρατήγων, δὲν ἐπέρχεται διὰ τῆς διατάξεως αὑτῆς. Ὅπως εἶναι σήμερον ὡργανωμέναι αἱ Ἔνοπλοι Δυνάμεις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ Στρατός, ἡ τοποθέτησις ἑνὸς ἀντιστρατήγου εἰς θέσιν ἀρχηγοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ Στρατοῦ ἢ ὡς διοικητοῦ τῆς Στρατιᾶς, σημαίνει συγχρόνως καὶ προβιβασμόν. Καὶ εἶπον, προχθές, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλος ἕνας βαθμὸς ὑψηλότερα, τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐὰν λοιπόν, — καὶ ἔτσι εἶναι, — εἶναι ἡ 8ετία ἐπαρκής, διὰ νὰ ἀποδώσῃ ὁ ἀντιστράτηγος, ὁ ὁποῖος θὰ φθάσῃ μέχρι τῆς θέσεως καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ διοικητοῦ Σώματος Στρατοῦ, δὲν χωροῦν εἰς τὴν 8ετίαν καὶ οἱ δύο ἄλλοι βαθμοὶ ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων λόγων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ στρατεύματος νὰ παραμένουν οἱ ἀρχηγοὶ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, δι’ ὅσον εἶναι δυνατὸν καὶ δι’ ὅσον χρόνον κρίνει ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν θέσιν του.

§131Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καταργῆστε τὴν 8ετίαν.

§132Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Εἶναι δὲ καὶ διὰ τὸν ἀπερχόμενον ἀντιστράτηγον καλύτερον, νὰ μὴ ὑπάρχῃ θετικὴ πρᾶξις ἀπομακρύνσεώς του, καὶ εἶναι προτιμότερον νὰ ἀπαιτῆται θετικὴ πρᾶξις διὰ τὴν διατήρησίν του. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεδέχθην καὶ τὴν διατύπωσιν αὐτὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀντὶ τῆς ἀρχικῆς διατυπώσεως. Καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον 11, ὅπως εἶναι διατυπωμένον.

§133Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁμολογῶ ὅτι δέν ἐπείσθην ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ διατηρῆται ἡ 8ετία. Ἐὰν καταργηθῇ ἡ 8ετία, ἔχετε ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ διατηρήσετε τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου, μέχρις ἐξαντλήσεως τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας.

§134Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Αὐτὸ εἶπον. Ὅτι δὲν χρειάζεται θετικὴ πρᾶξις διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν ἀντιστρατήγων.

§135Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐὰν εἶναι χρήσιμος, θὰ τὸν κρατήσετε, ἐὰν δέν εἶναι χρήσιμος, ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸν ἀποστρατεύσητε.

§136Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Μὲ τὴν οἰκονομίαν τὴν ὁποίαν προτείνετε σεῖς, ὅταν δὲν θὰ χρειάζεται ὁ αʹ θὰ ἀποστρατεύεται. Οὕτω θὰ γίνεται θετικὴ πρᾶξις δι’ ἀποστρατείαν, ἐνῷ τώρα, γίνεται θετικὴ πρᾶξις διὰ τὴν διατήρησίν του.

§137Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν εὑρίσκω ὅτι ὑπάρχει καμμία διαφορά. Διότι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, θὰ προκριθῶσιν οἱ δύο διὰ τὴν θέσιν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, αὐτοὶ βεβαίως θὰ ἔχουν προνομιοῦχον θέσιν ἀπέναντι τῶν ἄλλων. Δὲν βλέπω ποία εἶναι ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία σᾶς ἐνοχλεῖ.

§138Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰς ἀπόψεις μου, τὰς ἀνέπτυξα, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία προηγήθη, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις. Νομίζω ὅτι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν πρὸ ἡμερῶν διετύπωσα, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ βαθμὸς τοῦ ταξιάρχου, δηλαδὴ ὁ χρόνος ὁ διανυόμενος εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, δὲν περιλαμβάνεται, καὶ δὲν πρέπει νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὴν 8ετίαν, τὴν περιοριστικὴν τῆς ζωῆς τοῦ ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ. Κατ’ ἐμέ, θὰ ἔπρεπε καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον προτείνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ γίνῃ καὶ ἡ διάταξις ὅπως διετυπώθη ὑπό τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ νὰ ψηφισθῇ. Κατ’ ἐμέ, καὶ διὰ τοὺς διοικητὰς τῶν Σωμάτων Στρατοῦ δὲν ἀρκεῖ ἡ 8ετία, ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ χρόνος ὁ διανυόμενος εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, περιλαμβάνεται εἰς τὴν 8ετίαν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις ὡς ἔχει θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ ὅπως εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, συμπληρωθῇ ἡ διάταξις διὰ τῆς καταργήσεως καὶ ὑπαγωγῆς τοῦ χρόνου τοῦ διανυομένου εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, εἰς τόν χρόνον τῆς 8ετίας.

§139Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ θέμα συνεζητήθη ἐπαρκῶς καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει διατυπωθῆ καὶ εἶναι διατετυπωμένον εἰς τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, δηλαδὴ ὡς ἐτροποποιήθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 12. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. κ. Σ. Βενιζέλος ἔχει τόν λόγον.

§143Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἰς τὸ δωδέκατον ἄρθρον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει βάλει μίαν εὐεργετικὴν διάταξιν δι’ ἀξιωματικοὺς ἀποστρατευθέντας ἀπὸ τὸ 1954 καὶ ἐντεῦθεν. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ἀπεφασίσατε νὰ φέρετε αὐτὴν τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν, ὅτι θὰ ἦτο πλέον δίκαιον, ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ περιελάμβανε τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς ἀποστρατευθέντας ἀπὸ τοῦ 1949. Ὑπῆρξεν ἡ περίοδος τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῆς ἀρχιστρατηγίας τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, κατὰ τὴν ὁποίαν σωρεία ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον μίαν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν καὶ λαμπρὰν πολεμικὴν δρᾶσιν, ἀπεστρατεύθησαν διὰ λόγους τοὺς ὁποίους αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίσῃ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν, θὰ παρεκάλουν, ὅπως ἐπεκταθῇ καὶ ἀρχίσῃ ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπὸ τοῦ 1949, ἡ δὲ κρίσις νὰ μὴ γίνῃ ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, σήμερον, διότι θὰ ἦτο ὀλίγον παράλογον νὰ ὑποβληθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, κατὰ πολὺ ἀρχαιότεροι τῶν ἤδη ὑπηρετούντων νεωτέρων των, ὑπὸ τὴν κρίσιν των. Θὰ ἐπρότεινα, ἐὰν ἐγίνετο ἡ πρότασίς μου δεκτή, ὅπως συγκροτηθῇ μία ἐπιτροπὴ ἐξ ὅλων τῶν ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων, οἱ ὁποῖοι ἐχρημάτισαν, ἀπό τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχωμεν πράγματι μίαν κρίσιν ἀπολύτως ἀντικειμενικὴν. Αὐτὸ θὰ ἔφερε μίαν θεραπείαν καὶ θὰ ἀπεκαθίστα μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία διεπράχθη εἰς βάρος ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἄξιοι πάσης τιμῆς καὶ οἱ ὁποῖοι μετὰ 35ετίαν ἢ 40ετίαν ἔφυγαν μὲ τὸ παράπονον ὅτι τὸ Κράτος τοὺς ἐγκατέλειψε. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν μου.

§144Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅπως κάμῃ δεκτὴν..... (δὲν ἠκούσθη)..... Θὰ ἤθελα, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ μὲ προσέχῃ.

§145Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, πάντοτε προσέχω. Καὶ ὅταν δὲν κυττάζω τὸν ὁμιλητήν, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἔχω ἐστραμμένα τὰ αὐτιά μου πρὸς αὐτόν.

§146Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὅταν κανεὶς διαβάζῃ δὲν ἠμπορεῖ νὰ προσέχῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγομεν.

§147Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὁ κάθε ἕνας ἔχει τὸν τρόπον του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶχον ἐνώπιόν μου τὴν τροπολογίαν σας. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἔχω δίκαιον. Σᾶς προσέχω πάντοτε, διότι ὀφείλω νὰ σᾶς προσέχω.

§148Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. καὶ θὰ ζητήσω τὴν ἐπέκτασιν τῆς κρίσεως τῶν ἀξιωματικῶν, ὄχι ἀπὸ τοῦ 1949 ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ 1946, διότι ἀπεστρατεύθησαν ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν (Θόρυβος). Νομίζω, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀδημονοῦν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, καὶ νὰ διαμαρτύρωνται, διότι θὰ ὁμιλήσω περὶ πράξεων, αἱ ὁποῖαι ἠδίκησαν ἀξιωματικοὺς ποὺ ἀποτελοῦν τὸ ἀγλάϊσμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Ἀπεστρατεύθησαν τὸ 1947 ἀξιωματικοί, μὲ μόνον τὸ δικαιολογητικὸν «κατὰ τοὺς κειμένους νόμους» καὶ ἐνῷ ἀποστρατεύονται κατόπιν κρίσεως τῶν στρατιωτικῶν συμβουλίων, οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, δὲν ἐκρίθησαν καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ τύχουν μιᾶς ἀποκαταστάσεως ἠθικῆς, ὄχι πλέον ἀποκαταστάσεως πραγματικῆς, διότι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπάνοδός των εἰς τὸ στράτευμα. Ἀλλὰ ἠθικὴ ἀποκατάστασις ἐπιτρέπεται καὶ ἐπιβάλλεται καί, ἑπομένως, θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγώ, ὅπως ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Φ.Δ.Ε. γίνῃ δεκτὴ καὶ ἐπεκταθῇ μέχρι τοῦ 1947, διότι ἀπὸ τότε ἤρχισαν αἱ ἀδικίαι, αἱ γενόμεναι εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμούς, διὰ τὴν ἐπικράτησιν καὶ τὴν ἐπιβολὴν τῶν κατωτέρων. Μὴ τὸ ἀρνούμεθα αὐτό τὸ πρᾶγμα, ὅτι ἔχει ἀσκηθῆ πίεσις, διὰ νὰ φύγουν οἱ ἀνώτεροι καὶ νὰ ἀνέλθουν οἱ κατώτεροι. Πρέπει νὰ διορθώσωμεν τὰς τυχὸν λαβούσας χώραν ἀντιδικίας καὶ ὄχι νὰ ἀνοίξωμεν πληγὰς, αἱ ὁποῖαι θὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς ἀδικίας. Πέραν τούτου, κύριε ὑπουργέ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, διὰ τὸ ἄρθρον 12, ὁμιλεῖτε ὅτι λαμβάνετε μέριμνα ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 2923 δι’ ὡρισμένους ἀξιωματικούς. Ἔχω μίαν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἐὰν θὰ ἀκούσητε, θὰ τὴν θεραπεύσητε. Ἀφορᾷ ἀριθμόν τινα συνταγματαρχῶν τῶν διαφόρων ὅπλων 9–10 τὸν ἀριθμὸν, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ἀποστρατευτέοι ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, τὸν Ἰούνιον τοῦ 1954, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐψηφίζετο ὁ νόμος οὗτος εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Τότε, οἱ συνταγματάρχαι αὐτοὶ παρεκάλεσαν τὸν κ. ὑπουργόν, τὸν κ. Κανελλόπουλον νὰ μὴ κοινοποιήσῃ τὸ διάταγμα τῆς ἀποστρατείας, διὰ νὰ δημοσιευθῇ ὁ νόμος καὶ νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν τοῦ νόμου 2923, διότι κατὰ τὸν ὑπάρχοντα τότε νόμον, ἔπρεπε νὰ ἔχουν συμπληρώσει 4ετίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς εἶχον 3 καὶ 3½ χρόνια, ὁ δὲ νόμος ἐπέβαλε 3ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου καὶ 23 ἔτη ὑπηρεσίαν στρατιωτικήν. Ἡ Χωροφυλακὴ, κύριε ὑπουργέ, ἐδέχθη τὴν παράκλησιν τῶν συνταγματαρχῶν καὶ ἀνέστειλε τὴν δημοσίευσιν τοῦ διατάγματος τῆς ἀποστρατείας, μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου καὶ ὑπήχθησαν οἱ ἀξιωματικοὶ εἰς τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν καὶ ἐπῆραν μίαν σύνταξιν, βελτιωμένην. Νομίζω ὅτι οὔτε ὁ προϋπολογισμὸς θὰ καμφθῇ οὔτε ἡ ἱεραρχία θὰ θιγῇ, ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ὅπως οἱ 8–10 συνταγματάρχαι, ὑπαχθοῦν εἰς τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 2923, δεδομένου ὅτι ἀπεστρατεύθησαν ὑπὸ τὸ κράτος τῆς καταστάσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ τὸν Ἰούνιον 1954, ὅστις ἐγένετο δεκτὸς εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν καὶ εἰς τὰς 29 Ἰουνίου ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐν τῇ διακρινούσῃ αὐτὸν προσπαθείᾳ, τῆς ρυθμίσεως τῶν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν, διότι περιλαμβάνονται τοιαῦται διατάξεις, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Τοῦ τὴν δίδω καὶ παρακαλῶ, ἐὰν θέλῃ νὰ τὴν δεχθῇ.

§149Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ εἶχον μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φύγω.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Φ. Δ.Ε. θέλει μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας του.

§151Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι τὸ τακτικόν, νὰ ἀκούσωμεν ὅλους τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους ἐπὶ τοῦ ἄρθρου ὁμιλοῦντας καὶ νὰ ἀπαντήσῃ κατόπιν ἡ Κυβέρνησις;

§152Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρεκάλεσα νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν διότι πρόκειται νὰ ἀναχωρήσω.

§153Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρεκάλουν νὰ τελειώσουν οἱ ἀγορηταὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου διὰ νὰ ἀπαντήσω.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στεφάνου ἔχει τὸν λόγον.

§155Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει ὑποβληθῆ μία τροπολογία ἐκ μέρους συναδέλφων, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται ὅπως τὸ εὐεργέτημα τὸ ὁποῖον δίδεται διὰ τῆς παρ. 5 δοθῇ εἰς ἕνα βαθμὸν παραπάνω, εἰς ὡρισμένους ἀξιωματικοὺς ἀποστρατευθέντας, τῶν τριῶν ὅπλων. Παρακαλοῦμεν, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΦΔΕ, νὰ ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργέτημα αὐτό καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ ἐντεῦθεν ἀπεστρατεύθησαν χωρὶς νὰ κριθοῦν, διότι ἀπεστρατεύθησαν βάσει τοῦ νόμου 1094)49 ἄνευ κρίσεως. Οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, ἔχουν τὸ δίκαιον παράπονον ὅτι ἀπεστρατεύθησαν χωρὶς νὰ τοὺς εἴπουν διὰ ποῖον λόγον. Ζητοῦν καὶ αὐτοὶ ὅπως ὑπαχθοῦν εἰς τὸ εὐεργέτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον δίδει ἡ παρ. 5, δεδομένου ὅτι αὐτοὶ πέρνουν τὴν σύνταξιν τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ, καὶ, συνεπῶς, δὲν πρόκειται παρὰ περὶ ἠθικῆς ἀποκαταστάσεως, χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ἐπανορθώσωμεν τὴν ἀδικίαν τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπετέλεσαν τό καθῆκον των καὶ τοὺς δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ κριθοῦν ἀπὸ ἕνα συμβούλιον, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχουν τὰ προσόντα καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ παράσχουν ὑπηρεσίαν.

§156Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Εἰς τό ἐδάφιον αʹ τοῦ ἄρθρου 12, δικαιολογεῖται, πότε δύναται νὰ δοθῇ ὁ βαθμός.

§157Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ ἑνώσω τὴν παράκλησίν μου, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Στεφάνου ἀνέπτυξεν, ὁμοίαν τῆς ὁποίας ἔχω καταθέσει καὶ ἐγώ, διότι ἡ ἁπλῆ ἀνάγνωσις τῆς τροπολογίας, θὰ τὸν πείσῃ ὅτι εἶναι ἡ δικαιοτέρα καὶ ἀνωδυνοτέρα ἀπὸ τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰατρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§159Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Εἰς τὸ αʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 12 προβλέπεται ὑπὸ ποίους ὅρους θὰ δοθῇ ὁ βαθμὸς καὶ πότε δὲν θὰ δοθῇ. Καὶ ὀρθῶς ἀναφέρει ὅτι δὲν θὰ δοθῇ φυσικά, ἐφ’ ὅσον λόγῳ συμπτωματικῆς ἀνικανότητος............. ........... (ἀναγινώσκει)................... Ὑπάρχουν ὅμως ἄριστοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν μὴ προακτέοι, λόγῳ σωματικῆς ἀνικανότητος, ἡ δὲ σωματικὴ ἀνικανότης ἦτο ἀπότοκος τῶν κακουχιῶν τῶν ἐκστρατειῶν. Οὗτοι ἐκρίθησαν μὴ προακτέοι, διὰ λόγους ὑγείας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπεστρατεύθησαν. Νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, διότι ἐὰν ἕνας ἀξιωματικὸς ἐκρίθη μὴ προακτέος, λόγῳ σωματικῆς ἀνικανότητος, δὲν προϋποθέτει ὅτι ἐὰν ἦτο ὑγιής θὰ ἐκρίνετο μὴ προακτέος. Ἀντιθέτως ὑπάρχουν ἄριστοι ἀξιωματικοί πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τοῦ ὅτι ἦσαν διαρκῶς εἰς τὸ μέτωπον, ἔγιναν φυματικοὶ κλπ. καὶ διὰ λόγους ὑγείας ἐκρίθησαν μὴ προακτέοι.

§160Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, συνεζητήθη καὶ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἠδυνάμην, ἀναγινώσκων τὰ ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι εἶπον τότε, νὰ περιορισθῇ εἰς ταῦτα καὶ μόνον. Διότι εἰς ὅσα εἶπον προχθές, εὑρίσκεται ἡ ἀπάντησις εἰς τὰς προτάσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2923 ἡ Διοίκησις εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ παρέχῃ τὸν ἀποστρατευτικὸν βαθμόν. Ἐκρίθησαν συνεπῶς αἱ περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἔπρεπε κατὰ τὴν γνώμην τῆς Διοικήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ δοθῇ ὁ ἀποστρατευτικὸς βαθμός. Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2923 ὅμως, ἀφῃρέθη τὸ δικαίωμα αὐτό. Προκειμένου περὶ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ, ἔκρινεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ εὐχέρεια περιωρισμένη, ἐν συγκρίσει μὲ ἐκείνην, ποὺ ὑπῆρχεν ἄλλοτε, διὰ τὴν παροχὴν βαθμοῦ εἰς τοὺς ἐν ἀποστρατείᾳ καὶ διὰ τοῦτο εἰσηγήθη τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὴν Βουλήν. Τὴν εἰσηγήθη ὅμως, μὲ τὰς συγχρόνους ἀντιλήψεις περιωρισμένην καὶ ὄχι ὅπως ἰσχύει ἀντίστοιχος διάταξις προκειμένου περὶ τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας. Διατὶ ἡ διαφορὰ αὐτή; Διότι ἐκεῖ μὲν πρόκειται περὶ παραδόσεως μὴ διακοπείσης, ἀλλὰ συνεχιζομένης, ἐνῷ ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐπαναφορᾶς θεσμοῦ, ἡ ἰσχὺς τοῦ ὁποίου ἔχει διακοπῆ μὲ τὸν νόμον 2923. Ἐπαναθεσπίζεται ὁ θεσμὸς βάσει τῶν σημερινῶν ἀντιλήψεων, κατὰ τὰς ὁποίας καὶ ὁ ἀποστρατευτικὸς βαθμὸς πρέπει νὰ χορηγῆται μὲ μεγάλην οἰκονομίαν. Ἐνῷ λοιπόν, μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2923, ἡ διοίκησις εἶχεν ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας, τὴν εὐχέρειαν νὰ παραχωρήσῃ τὸν βαθμὸν τὸν ἀποστρατευτικόν, ἄλλο ἐὰν τὸ ἔκαμεν ἢ δὲν τὸ ἔκαμεν, ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ, δὲν εἶχε ἡ διοίκησις τὴν εὐχέρειαν. Καὶ διὰ τοῦτο παρέχεται ἡ εὐχέρεια ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2923 καὶ μετέπειτα, νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, ἐὰν πρέπει νὰ λάβουν τὸν ἀποστρατευτικὸν βαθμὸν ἢ ὄχι. Ἀνεφέρθη ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημ. Ἑνώσεως εἰς τὰς ἀθρόας ἀποστρατείας ἀξιωματικῶν, αἱ ὁποῖοι δῆθεν ἔλαβον χώραν ἀπὸ τὸ 1953 καὶ μετέπειτα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι.

§161ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπὸ τὸ 1949.

§162Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἔχω νὰ παρατηρήσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δι’ ὅσας ἀποστρατείας ἔγιναν, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ 1952, θὰ ἔπρεπεν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τότε τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβουν τὰ μέτρα, ποὺ θὰ ἔκρινον δίκαια καὶ ὄχι ν’ ἀποτείνωνται εἰς ἡμᾶς διὰ νὰ ἐπανορθώσωμεν ἐκεῖνα, ποὺ ἔχοντες τότε τὴν ἐξουσίαν δὲν ἐπανόρθωσαν. Θὰ ἠδύνατο, ἐνδεχομένως νὰ ζητήσῃ ἡ πλευρὰ τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐπανορθωθοῦν αἱ παρ’ αὐτῆς ἀποκαλούμεναι ἀδικίαι, ὅσαι ἐγένοντο ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ μετέπειτα καὶ θὰ ἠδύνατο ἐπίσης νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ ἀνάγκη συστάσεως ἑνὸς εἰδικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔκρινε τὰς ἀποστρατείας αὐτάς, ἐὰν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀποστρατευθέντων ὑπῆρξεν ὑπερβολικός. Ἔχω πίνακα ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, κ. Πρόεδρε, ὅτι κατὰ τὰ 3 ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐν πάσει περιπτώσει καὶ ἡ Φιλελελευθέρα Δημοκρατικὴ Ἕνωσις ὑπῆρξε σημαίνων παράγων τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, κατὰ τὰ τρία αὐτὰ ἔτη ἀπεστρατεύθησαν αὐτεπαγγέλτως πλὴν τῶν ἄλλων ἀποστρατευθέντων διὰ λόγους ὑγείας, ἀπεστρατεύθησαν κατὰ τὰ ἔτη 1950–1951 καὶ 1952 αὐτεπαγγέλτως 343 ἀξιωματικοί.

§163Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Διὰ τὸ 1949 εἶπεν ὁ κ. Βενιζέλος.

§164Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Διατὶ δὲν τὰς ἐπανορθώσατε κατὰ τὰ ἔτη 1951–52 καὶ ζητεῖτε ἀπὸ ἡμᾶς νὰ τὰς ἐπανορθώσωμεν αὐτὰς τὰς ἀδικίας, ἐὰν εἶναι ἀδικίαι; Διατὶ σεῖς δὲν τὰς ἐπανορθώσατε; Ἔναντι τῶν 343 ποὺ ἀπεστρατεύθησαν κατὰ τὰ τρία αὐτὰ ἔτη, καθ’ ἣν ἐποχὴν σημαίνων παράγων τῆς Κυβερνήσεως ἦτο καὶ ὁ κ. Βενιζέλος, ἔναντι τῶν 343 τῆς τριετίας ἐκείνης, κατὰ τὴν τριετίαν 1953, 54 καὶ 1955 ἀπεστρατεύθησαν συνολικῶς, αὐτεπαγγέλτως πάλιν 220–343 κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ 220 κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Συναγερμοῦ. Καὶ ἔρχεσθε καὶ λέγετε ὅτι ἔγιναν ἀθρόαι ἀποστρατεῖαι, ἐνῷ ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἀριθμῶν, ὅτι αἱ αὐτεπάγγελτοι ἀποστρατεῖαι ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Συναγερμοῦ εἶναι μόνον τὰ ⅔ τῶν αὐτεπαγγέλτων ἀποστρατειῶν ποὺ ἔκαμε ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις. Δὲν δικαιολογεῖται ἡ λῆψις εἰδικῶν μέτρων διὰ νόμου. Ἐνῷ αἱ ἀποστρατεῖαι κυμαίνονται κατὰ τὰ ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα εἴχομεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς ἀριθμὸν 85–40–95, κατὰ τὴν ἐποχὴν τὴν ἰδικήν σας ἦσαν 144–108–61. Διὰ τὰς πρὸ τοῦ 1950 δὲν εἶναι δυνατὸν σεῖς νὰ κάμετε προτάσεις διορθώσεως, καθ’ ἣν στιγμὴν εἴχατε τὴν εὐχέρειαν κατὰ τὰ ἔτη 1951 καὶ 1952 νὰ κάμετε σεῖς τὰς διορθώσεις, ὅπου ἔπρεπε νὰ γίνουν, καὶ ὄχι νὰ προτείνετε ταύτην σήμερον, μετὰ τὴν παρέλευσιν τόσον ἐτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ τὴν διάθεσιν ποὺ ἔχω νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν, τὴν προτεινομένην ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, διότι ἔρχεται κατὰ τρόπον καὶ εἰς ἐποχήν, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ οὔτε δικαιολογεῖται.

§165Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε, κατὰ τὰ 3 ἔτη, 1950–1951–1952 ἀπεστρατεύθησαν 343 καὶ ἀπὸ τὸ 1953–1954 καὶ 1955 220. Θὰ ἤθελον νὰ μᾶς πληροφορήσητε ποῖοι εἶναι οἱ βαθμοὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ἀπεστρατεύθησαν πρὸ τοῦ 1952 καὶ ποῖοι βαθμοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἀπεστρατεύθησαν μετὰ τὸ 1952. Θὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπητε, ποία ἡ ἡγεσία τὸ 1951 καὶ 1952 καὶ 1953. Μήπως ἦτο ἡ ἰδία ἡγεσία, μήπως ἦτο ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὰς ἀποστρατείας τὸ 1951 καὶ 1952, μήπως ἦτο ἡ αὐτὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν ἀποστρατείαν αὐτῶν τῶν ἀξιωματικῶν;

§166Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὑπεύθυνος διὰ τὰς ἀποστρατείας ἐκείνας, ἦτο ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τῆς ὁποίας σημαίνων παράγων ἦτο καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως.

§167Λ. ΣΠΑΗΣ. Σεῖς ἀνατρέχετε εἰς τὸ παρελθόν. Ἡμεῖς ζητοῦμεν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἀποστρατευθέντων ἀπὸ τοῦ 1954 καὶ ἐντεῦθεν καὶ οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ κριθοῦν, νὰ ὑπαχθοῦν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἐποχήν. Συνεπῶς διατὶ μᾶς κατηγορεῖτε διὰ τὸ ζήτημα αὐτό;

§168Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐφ’ ὅσον εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τότε, εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν καὶ τὴν δύναμιν νὰ διορθώσετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν τὸ ἐκάματε καὶ τὸ ζητεῖτε σήμερον.

§169Λ. ΣΠΑΗΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ περιληφθοῦν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν ἀπὸ τοῦ 1949 καὶ ἐντεῦθεν, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχουν περγαμηνὰς πρώτης τάξεως.

§170Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐὰν πρέπει νὰ θεωρηθοῦν αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, ὡς ἀδίκως μὴ λαβόντες βαθμόν, τότε ἡ ἰδία σκέψις ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει τὸ 1950–1952.

§171Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1949–1951, ὑπῆρχε μία εἰδικὴ νομοθεσία, διὰ τῆς ὁποίας εἶχον δοθῆ ἰδιαίτεραι καὶ ἔκτακτοι δικαιοδοσίαι εἰς τὸν Ἀρχιστράτηγον. Τὸ θέμα τῶν ἀποστρατειῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δὲν δύναται νὰ συγκρίνεται πρὸς ἄλλην ἐποχήν, ποὺ δὲν ὑπῆρχον αὐταὶ αἱ εἰδικαὶ δικαιοδοσίαι.

§172Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ναύαρχον κ. Τούμπαν, νὰ δεχθῇ νὰ τοῦ ἀντιπαρατηρήσω τὸ ἑξῆς. Αἱ δικαιοδοσίαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι εἶχον δοθῆ εἰς τὸν ἀρχιστράτηγον, εἶναι δικαιοδοσίαι, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ ἀπόψεως εὐθύνης ἐβάρυνον πολιτικῶς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Καὶ τὸ μὲν ἔτος 1949, ὅταν ἤμην ἐγὼ προσωπικῶς ὑπεύθυνος εἰσηγητὴς τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐχορήγησε τὰς δικαιοδοσίας, ἤμην ὡς ὑπεύθυνος εἰσηγητής, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δεδικαιολογημένος. Διότι τὸ 1949 διεξήγετο πόλεμος. Ἀλλὰ ἡ παράτασις, ἡ διατήρησις τῆς ὑπάρξεως τῶν δικαιοδοσιῶν αὐτῶν πέραν τοῦ 1949, μετὰ τὸ 1950, βαρύνει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὰς Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι τὸ 1950–51–52 ἐκυβέρνησαν τὸν τόπον. Θὰ ἤθελον νὰ ἀντιπαρατηρήσω καὶ κάτι ἄλλο. Τὸ 1950–51 ἀρχιστράτηγος μὲ τὰς δικαιοδοσίας αὐτὰς ἦτο ὁ ἀείμνηστος Παπάγος. Καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τοῦ 1952, δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1951 μέχρι τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1952 ἦτο ἀρχιστράτηγος ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων; Ὄχι. Εἶχε παραιτηθῆ καὶ ὑπῆρχεν ἡγεσία, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξαν αἱ τότε Κυβερνήσεις, ὑπῆρχον ἀνώτατα συμβούλια, τὰ ὁποῖα οἱ ὑπουργοὶ ἀνακτήσαντες τὰ δικαιώματά των, ἐπετήρουν κατὰ τρόπον ἄμεσον προεδρεύοντες μάλιστα εἰς τὰς ἐπανακρίσεις. Καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δικαιολογημένη οἱαδήποτε παραπομπὴ τῶν ζητημάτων αὐτῶν εἰς εὐθύνην ἄλλων τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ εὐθύνη, τυπικῶς ἕως τὸ 1952 ἐβάρυνε τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ οὐσιαστικῶς ἀπὸ τοῦ 1951–52 ἐβάρυνε τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου. Ἐὰν ἐγένοντο λοιπὸν ἀδικίαι, θὰ ἔπρεπε αἱ ἀδικίαι αὐταὶ νὰ εἶχον ἐπανορθωθῆ. Καὶ ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῆς Φ.Δ.Ε., πρότασιν, ἡ ὁποία εἶναι πάρα πολὺ πλέον καθυστερημένη, πρότασιν ἡ ὁποία καὶ εἶναι καὶ ἠθικοπολιτικῶς τοσούτῳ μᾶλλον καθυστερημένη καθόσον ἐκεῖνος ἐκυβέρνα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ δὲν προέβη εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν τοῦ κακοῦ, δηλαδὴ τοῦ φαινομένου κακοῦ, τὸ ὁποῖον σήμερον ὀνομάζει κακόν. Εἷς τῶν ἀξιωματικῶν, δὲν ἐνθυμοῦμαι ποῖος, πρὸ ὀλίγου παρετήρησε, διετύπωσε μᾶλλον τὸ ἐρώτημα, πόσοι ἦσαν οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ οἱ ἀποστρατευθέντες μετὰ τὸ 1952, δηλαδὴ ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὰ καθήκοντα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ποῖοι ἦσαν οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ οἱ ἀποστρατευθέντες τὸ 1950–52. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν— ἄλλοτε εἶχον φέρει τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς— διότι ἀνάλογον ἐρώτημα μοῦ εἶχε διατυπωθῆ πρὸ δύο ἐτῶν. Δὲν εἶναι οὐσιώδης ἡ διαφορὰ εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς. Εἶναι περίπου ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς τῶν ἀποστρατευτέων αὐτεπαγγέλτως κατὰ τὴν 3ετίαν τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου καὶ τῶν ἀποστρατευθέντων αὐτεπαγγέλτως κατὰ τὴν 3ετίαν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Παπάγου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤσκησα τὰ καθήκοντα τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δὲ νὰ παρατηρήσω ὅτι ἐὰν, ἔστω, εἶναι κάπως μεγαλύτερος ὁ ἀριθμὸς τῶν κατὰ τὴν τριετίαν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ στρατάρχου Παπάγου ἀποστρατευθέντων, αὐτὸ εἶναι κάπως δικαιολογημένον διότι ἐν τῷ μεταξύ, μετὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἐλειτούργησαν ἐντατικῶς αἱ διάφοροι σχολαί, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ διάστημα τοῦ πολέμου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσουν, ἐγένετο ἡ οὐσιαστικὴ διαπίστωσις τῆς ἀξίας καὶ τῶν δυνατοτήτων ἐξελίξεως εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς ἢ παραμονῆς εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς ὡρισμένων ἀξιωματικῶν, ἐγένετο καὶ ἡ ἀξιοποίησις, ἂν θέλετε, τῶν πορισμάτων, τὰ ὁποῖα συνηγάγομεν ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῶν ἀνωτάτων αὐτῶν ἀξιωματικῶν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ ἦτο ἑπόμενον μετὰ τὸ 1952 νὰ εἶναι κατά τι περισσότεροι οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν αὐτεπαγγέλτως. Πιθανόν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ τονίσω, νὰ ἐγένοντο καὶ ἀδικίαι. Δὲν ὑπάρχει ἀνώτατον συμβούλιον, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἀδικῇ, ὄχι σκοπίμως, ὄχι μὲ τὴν θέλησίν του, ἀλλὰ παρὰ τὴν θέλησίν του. Καμμία κρίσις ἀνθρωπίνη δὲν εἶναι 100% ὀρθή, ἀλλὰ πρόθεσις ὅπως ἀδικηθοῦν ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ οὐδεμία ὑπῆρξε. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον προήδρευε τοῦ ἀνωτάτου συμβουλίου ὁ ἀντιστράτηγος Τσιγκούνης, ὡς ἀρχηγὸς τότε τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου, καὶ κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον προήδρευε τοῦ ἀνωτάτου συμβουλίου ὁ ἀντιστράτηγος Γκίκας, ὡς ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.Σ., προσπάθεια μεγίστη κατεβάλλετο ὅπως μὴ ἀδικηθοῦν οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοί. Προσωπικῶς εἶχον ἐπὶ ὁλόκληρον ἔτος τὴν εὐθύνην τῆς Προεδρίας τοῦ ἀνωτάτου Συμβουλίου —καὶ ἐπῆρα τὴν εὐθύνην αὐτὴν μὲ τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς, ἀκόμη καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως— διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρα ἄνεσις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ πολιτικοί, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ἰατρίδης καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τόν στρατόν, μία μεγαλυτέρα ἄνεσις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ πολιτικοὶ ἔχομεν εἰς τὴν κρίσιν ἢ μᾶλλον, ὄχι τόσον εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, ὅσον εἰς τὴν κρίσιν τῆς κρίσεως τῶν ἀντιστρατήγων, προκειμένου περὶ τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τοῦ ἔτους ἐκείνου, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐχρημάτισα Πρόεδρος τοῦ Α.Σ.Σ. διὰ τὰς κρίσεις τῶν ἀνωτάτων, ἤσκησα τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου, καὶ κατὰ τὰς ἐπανακρίσεις καὶ ὑπῆρξαν ἐλάχισται αἱ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐχρειάσθη διὰ παρεμβάσεώς μου ἢ τοῦ συναδέλφου μου ὑφυπουργοῦ καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. κ. Δόβα, ὑπῆρξαν, λέγω, ἐλάχισται αἱ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἠναγκάσθημεν διὰ τῆς ψήφου ἡμῶν, τῆς ἐφετειακῆς, νὰ ἐπέμβωμεν καὶ διορθώσωμεν τὴν γενομένην ἀδικίαν. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ πιστεύσῃ, ὅτι καὶ ἂν ἐγένοντο ἀδικίαι, ἐγένοντο χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ πρόθεσις. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ὑποστράτηγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν σήμερον, ἔχουν ἡλικίαν 54 καὶ 55 ἐτῶν καταδεικνύει ὅτι δὲν ἐγένετο ἀφαίμαξις ἀθέμιτος, παράλογος καὶ ἀντιστρατευομένη εἰς τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν, δὲν ἐγένετο δηλαδὴ ἀποστράτευσις ὑπερβολικοῦ ἀριθμοῦ ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν. Κανονικῶς, κ. Πρόεδρε καὶ κ. συνάδελφοι, θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συνταγματάρχαι καὶ ταξίαρχοι πρέπει νὰ ἔχουν καὶ μίαν εὐκινησίαν, συνδεομένην μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀσκοῦν ἔργα, τὰ ὁποῖα προϋποθέτουν καὶ μίαν ἀθλητικὴν κάπως διάθεσιν, διότι εἶναι καὶ σπόρ πλέον ὁ Στρατός. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, φέρ’ εἰπεῖν, τὴν Δύναμιν Καταδρομῶν. Ὁ ταξίαρχος θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται εἰς ἡλικίαν 43– 45 ἐτῶν, ὁ ὑποστράτηγος εἰς ἡλικίαν 45–48 ἐτῶν καὶ ἀπὸ 48 καὶ ἄνω θὰ ἔπρεπε νὰ γίνωνται οἱ ἀντιστράτηγοι ἢ καὶ εἰς ἡλικίαν 50 ἢ καὶ 55, αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν, αὐτὸ εἶναι δευτερεῦον. Ἐκεῖνοι, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται καὶ εἰς μεγαλυτέραν ἡλικίαν. Καὶ δὲν ἔχομε, φθάσει ἀκόμη εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἑπομένως ὅλα τὰ λεγόμενα περὶ μεγάλης ἀφαιμάξεως, τὴν ὁποίαν δῆθεν διὰ λόγους, οἱ ὁποῖοι δὲν συνεδέοντο μὲ τὸ συμφέρον τοῦ στρατεύματος προεκάλεσεν εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀειμνήστου στρατάρχου Παπάγου μὲ ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐμένα, ὅλα αὐτὰ δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, ἀλλὰ ἀποτελοῦν κρίσιν βασιζομένην ἐπὶ προχείρου ἢ καὶ οὐδεμιᾶς μελέτης τῶν πραγμάτων.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σπαῆς ἔχει τὸν λόγον.

§174Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ ποὺ ἀπεστρατεύθησαν κατὰ τὸ 1950, 1951 καὶ 1952 εἶναι κατὰ 90% κατώτεροι καὶ ἀνώτεροι καὶ κατὰ 10% εἶναι στρατηγοί. Συνεπῶς οἱ στρατηγοὶ εἶναι 3–4.

§175Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. 10% τοῦ 360 εἶναι 36, δὲν εἶναι 3–4.

§176Λ. ΣΠΑΗΣ. Ἀπεκεφαλίσθη ὅλη ἡ ἡγεσία τοῦ στρατεύματος. Σεῖς ὁ ἴδιος δὲν μετέσχετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τότε, διότι ἐπρόκειτο ἡ ἡγεσία τοῦ Στρατοῦ νὰ τεθῇ ἐκτὸς ὑπηρεσίας.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμετε μίαν ἐσφαλμένην ἑρμηνείαν τῆς ἀρνήσεώς μου ὅπως ὁρκισθῶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὁρκωμοσίας τοῦ στρατάρχου Παπάγου. Δὲν ὑπῆρξεν αὐτὸς ὁ λόγος, ἀλλὰ ἄλλος λόγος καὶ δὲν θέλω νὰ τὸν εἴπω αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§178Λ. ΣΠΑΗΣ. Συνεχίσθη καὶ κατόπιν μὲ τὸν ἴδιον ρυθμὸν ἡ ἀποστρατεία τῶν ἀξιωματικῶν. Δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους ἔγιναν πολλὲς ἀδικίες ἀπὸ τὸ 1952 καὶ ἐντεῦθεν. Γνωρίζω μόνον, ὅτι ἄριστοι ἀξιωματικοὶ καὶ ἱκανώτατοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν τὸ ἴνδαλμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀνταπεκρίθησαν εἰς ὅλας τὰς ἀποστολὰς οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ἐτέθησαν ἐκτὸς τοῦ Στρατοῦ.

§179Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἡγεσίαν τὴν ἀνωτάτην, δηλαδὴ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατεῖχον τὰς θέσεις τῶν ἀντιστρατήγων, θὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ στρατάρχου Παπάγου πρὸ τῆς ὑπ’ ἐμοῦ ἀναλήψεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης προέβη πράγματι εἰς ἐκκαθάρισιν αὐτῆς, ὄχι ὅμως ὅπως προβῇ εἰς ἐκκαθάρισιν, ἀλλὰ διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅπως προβῇ εἰς τὴν τοποθέτησιν εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις τῶν ἐπιτελείων, ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι τῆς ἀμέσου ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως τοῦ στρατάρχου Παπάγου. Κύριε Σπαῆ, πόσοι ἀπεστρατεύθησαν πρὶν ἀναλάβω ἐγώ; Τέσσαρες. Ἐκ τῶν τεσσάρων αὐτῶν οἱ δύο ἐπὶ στρατάρχου Παπάγου, ὡς Πρωθυπουργοῦ καὶ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πρὶν ἀναλάβω ἐγὼ ἀπεστρατεύθησαν μόνον 4 ἐκ τῶν ὁποίων οἱ δύο κατεῖχον τὰς θέσεις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Α. Ἦτο αὐτονόητον, ὅτι ὁ στρατάρχης Παπάγος, ἐλθὼν μὲ τὴν πλειοψηφίαν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε καὶ ἔχων τὴν ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν εἶχε τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἦτο φυσικόν, νὰ ἐπιλέξῃ διὰ τὰς ἀνωτάτας αὐτὰς θέσεις ἐκείνους τοὺς ἀντιστρατήγους, οἱ ὁποῖοι ἦτο δυνατὸν νὰ συνεργασθοῦν μετ’ αὐτοῦ. Ὅλοι ἔχομεν ἀναγνωρίσει, ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ἐπιτελείων πρέπει νὰ χαίρουν τῆς ἀμέσου ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ὑποτιμῶ, προσωπικῶς μάλιστα διόλου, τὴν ἀξίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατεῖχον τὰς δύο θέσεις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ., ἀλλὰ καὶ ἡ ἀξία καὶ ἡ πολεμική των δρᾶσις καὶ αἱ οἱαιδήποτε ἱκανότητές των δὲν ἐτίθεντο ὑπὸ κρίσιν. Ὑπὸ κρίσιν ἐτίθετο ποῖος διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἦτο ὁ κατάλληλος διὰ γενικωτέρους λόγους, ὅπως ἀποτελέσῃ τὸν ἄμεσον σύμβουλον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπεστρατεύθη μόνον ὁ κ. Γρηγορόπουλος, ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α., ὁ κ. Τσακαλῶτος ἄριστος πράγματι ἀξιωματικὸς καὶ πολεμιστής, ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ., ὁ κ. Πεντζόπουλος καὶ ὁ κ. Βασιλᾶς. Αὐτοὶ ἦσαν ὅλοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν πρὶν ἀναλάβω ἐγὼ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἦτο φυσικὸν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀναλαβὼν ὕστερα ἀπὸ τὰς ἐκλογὰς τὸν Νοέμβριον τοῦ 1952 τὴν Κυβέρνησιν, χρηματίσας καὶ προηγουμένως ἀρχιστράτηγος, καὶ θέλων νὰ ἔχῃ συμβούλους, οἱ ὁποῖοι νὰ εὑρίσκωνται εἰς μίαν ἄμεσον ψυχικὴν σχέσιν μαζύ του, νὰ ἀντικαταστήσῃ τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος κυρίους μὲ ἄλλους ἐξ ἴσου καλοὺς καὶ ἀρίστους ἀξιωματικούς.

§180Λ. ΣΠΑΗΣ. Σεῖς διὰ τοὺς τέσσαρας ἀντιστρατήγους, τοὺς ὁποίους ἀπεστράτευσεν ὁ ἀείμνηστος Παπάγος, σεῖς προσωπικῶς τὶ γνώμην ἔχετε;

§181Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἀρχίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν συζήτησις περὶ προσώπων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ θέματα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν κατάστασιν τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι θέματα ἀπόρρητα. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς ὅλους νὰ μὴ ἀρχίσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν συζήτησιν περὶ προσώπων ἀξιωματικῶν καὶ περὶ τοῦ ποίαν γνώμην ἔχομεν περὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου. Ἐπιβάλλεται τοῦτο χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ στρατεύματος.

§182Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκριβῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐτόνισεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ τονίσω καὶ ἐγὼ πρὸς τὸν κ. Σπαῆν, ὁ ὁποῖος ἀπηύθυνε πρὸς ἐμὲ ἐρώτημα ἄσχετον τελείως πρὸς τό κύριον νομοσχέδιον. Προτοῦ μοῦ τὸ ἀπευθύνει, ὁ κ. συνάδελφος, εἶχα διατυπώσει κρίσιν περὶ τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν, ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυσμενὴς, κυρίως περὶ τῶν δύο, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἄλλων.

§183Λ. ΣΠΑΗΣ. Ἡ γενομένη ὑπόδειξις ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δι’ ἐμὲ δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν.

§184Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ὑπαινιγμός μου ἀφεώρα κυρίως τοὺς δύο, ἀλλὰ ἐπεξέτεινα τὴν κρίσιν καὶ περὶ τῶν ἄλλων, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, ἀλλὰ ὀρθὸν εἶναι νὰ μὴ γίνῃ.

§185Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ἐκπλήσσει, ἡ θεωρία τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅστις ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Φ.Δ.Ε., εἶπεν, ὅτι δὲν κάμνω δεκτὰς τὰς προτεινομένας τροπολογίας, διότι καὶ ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις δὲν τὰς ἔκαμεν. Θεωρῶ ἐπικίνδυνον μίαν τοιαύτην θεωρίαν, τὴν ὁποίαν ἤκουσα καὶ ἄλλοτε, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν ἐπεκράτει ἡ θεωρία αὐτὴ εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμόν. Αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξετάζουν ἐὰν εἶναι δίκαια τὰ αἰτήματα ἢ ὄχι. Ἐὰν ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις δὲν ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος τούτου, τὴν ἔκρινεν ὁ λαός καὶ προϊὸν τῆς κρίσεως αὐτῆς εἶναι ἡ διάδοχος Κυβέρνησις. Θὰ ἤθελον νὰ σταματήσῃ ἡ θεωρία αὐτή, ἡ ὁποία ὑπονομεύει καὶ τόν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ τὴν Δημοκρατίαν.

§186Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Μὲ ἐπρόλαβε, κ. Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Βουδούρης. Ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν εἶναι ὀρθή. Σήμερον συζητοῦμεν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιχειροῦμεν νὰ διορθώσωμεν ὡρισμένας ἀδικίας. Ἐὰν τὰς ἀδικίας αὐτὰς δὲν τὰς διώρθωσεν ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις αὐτὸ οὐδεμίαν σημασίαν ἔχει. Ἐξ ἄλλου ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἐκρίθη ἀπὸ τὸν λαόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ἡ εὐεργετικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου τούτου ζητοῦμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ δι’ ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, θέλω νὰ διαμαρτυρηθῶ δι’ ὅσα πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν δι’ ὑμῶν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ καταθέσῃ πίνακα τῶν ἀποστρατευθέντων ἀξιωματικῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὡς καὶ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὴν ἀποστρατείαν τῶν ἀξιωματικῶν τούτων, διὰ νὰ ἴδωμεν καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου ἀπεστρατεύθησαν περισσότεροι ἀξιωματικοὶ ἢ ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ.

§187Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νὰ ὑποβάλετε τὴν αἴτησίν σας ταύτην διὰ τοῦ Προεδρείου ὡς λέγει ὁ Κανονισμὸς, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§188Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὡς εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, κ. Πρόεδρε, νὰ τονίσω καὶ κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπό κρίσιν νομοσχεδίου ὁμιλίαν μου, εἶμαι ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, διότι πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν νὰ στρατηγοποιοῦμεν καὶ νὰ ναυαρχοποιοῦμεν ὅλους τοὺς ἀξιωματούχους τοῦ στρατεύματος. Θὰ ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ ἀντ’ αὐτοῦ νὰ φέρῃ ἄλλο μὲ ἓν μόνον ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καταργοῦνται ὅλαι αἱ διατάξεις περὶ ἀποστρατείας καὶ νὰ μείνῃ μόνον ἡ διάταξις περὶ ὁρίου ἡλικίας. Τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὅτι μετὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἐπεβλήθη ἡ ἀπομάκρυνσις περισσοτέρων ἀξιωματικῶν λόγῳ τοῦ ὅτι ἐλειτούργησαν τὰ διάφορα σχολεῖα ἐντατικῶς καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ δὲν εἶχεν ἐμπιστοσύνην πρὸς τοὺς τότε Ἀρχηγοὺς τοῦ Ἐπιτελείου εἶναι δικαιολογίαι καὶ οὐδὲν πλέον. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης συνέστησεν, καταχρώμενος μάλιστα τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἀνήκει μόνον εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ μὴ ἀναφέρωμεν ὀνόματα ἀξιωματικῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές, πλὴν ὅμως δὲν πρέπει ἡ ἀρχὴ αὐτὴ νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου, τοῦ ἐκβιαστικοῦ σημείου, νὰ δεχώμεθα ἀσυζητητὶ νομοσχέδια, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκομεν νὰ κάμωμεν ὅλους τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατεύματος στρατηγοὺς καὶ ναυάρχους. Περαιτέρω, κ. Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω δύο λέξεις δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι σήμερον εὑρίσκονται ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος καὶ διὰ τοὺς ὁποίους συνεπῶς δὲν ἰσχύει ἡ σύστασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τοῦ στρατιωτικοῦ τμήματος, τὸ ὁποῖον ἠτύχησεν κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ εἰς τὸν Γράμμον καὶ ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἠναγκάσθη ὁ ἀείμνηστος Σοφούλης νὰ μεταβῇ εἰς τὸν Γράμμον διὰ νὰ κρατήσῃ τὸ ἠθικὸν τοῦ Στρατοῦ καὶ ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς ὑφυπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν νὰ διεξαγάγῃ ἀνακρίσεις, τοῦ στρατιωτικοῦ λέγω τμήματος ἡγεῖτο ὁ κ. Κιτριλάκης, ὁ ὁποῖος παρὰ ταῦτα ἦλθεν νὰ ἀντικαταστήσῃ εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος τὸν πράγματι ὑπέροχον ἀξιωματικόν, τὸν κατακτητὴν τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βίτσι κ. Τσακαλῶτον.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρίσκεσθε, κ. Γρηγορίου, ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε ἐπὶ τοιούτων πραγμάτων καὶ νὰ καθάπτεσθε τῆς φήμης ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τό ἀγλάϊσμα τοῦ στρατεύματος καὶ τῆς χώρας.

§190Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω δύο λέξεις, διὰ νὰ μὴ παραμείνῃ ἡ ἐντύπωσις, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐκ τοῦ λόγου τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Ὁ κ. συνάδελφος, ἐκατηγόρησε κατὰ τρόπον βαρύτατον, χωρὶς νὰ ἔχῃ στοιχεῖα, τὸν ἀντιστράτηγον Κιτριλάκην. Τὰ ὅσα εἶπε διὰ τὸν Τσακαλῶτον εἶναι ὀρθά. Ἐξετέλεσε κατὰ τρόπον ἄριστον τὸ καθῆκον του, καὶ ἐπολέμησε κατὰ τρόπον ἀποδοτικόν, καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ τὸ 1940–41. Ἀλλὰ καὶ ὁ Κιτριλάκης ἐπετέλεσε κατὰ τρόπον ἄριστον τὸ καθῆκον του. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν ἕναν ἀντιστράτηγον νὰ χαντακώνωμεν ἕναν ἄλλον. Ὁ Κιτριλάκης, δὲν εὑρέθη ποτὲ Δ)τὴς τμήματος. Ἦτο διοικητὴς Στρατιᾶς τὸν Σεπτέμβριον 1948 εἰς μίαν περίοδον κρισιμωτάτην, ὅτε ἀπεστάλη ἐπὶ τόπου, εἰς Γράμμον, καθ’ ἣν ἐποχὴν εἶχε κριθῆ κατ’ οὐσίαν ἡ ὑπόθεσις τῆς μεγάλης ἐπιθέσεως, ἡ ὁποία εἶχε ἀρχίσει τὸν Ἰούλιον καὶ εἶχε σταματήσει ἡ ἐπίθεσις καὶ εἶχον σημειωθῆ αἱ διαλύσεις τμημάτων. Ὅταν λοιπόν, ἀπεστάλη ὁ Κιτριλάκης κατὰ Σεπτέμβριον 1948 διὰ νὰ διαδεχθῇ τὸν ἀπομακρυνθέντα Δ)τὴν Στρατιᾶς, εὑρέθη πρό δυσχερεστάτων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἴσως νὰ μὴ τὰ ἔλυσεν, δὲν παρέμεινεν ὅμως παρὰ μόνον ἐλάχιστα καὶ δὲν γνωρίζομεν ἐὰν θὰ τὰ ἔλυεν ἢ ὄχι. Ἡ Κυβέρνησις, τὸν Ὀκτώβριον ἢ τὸν Νοέμβριον, ὅταν ἐσχηματίσθη ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὸν ἀείμνηστον Σοφούλην, προέβη εἰς τὴν ἀνακατανομὴν τῶν ἀνωτάτων διοικήσεων καὶ ὁ Κιτριλάκης δὲν εἶχε τὴν εὐκαιρίαν, παραμείνας μόνον ἕνα ἢ ἑνάμισυ μῆνα νὰ ἐπιδείξῃ τὰς ἱκανότητάς του εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον τότε ὑποστῆ πλήγματα βαρύτατα. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, νὰ συγχωρηθῇ ἡ παρέμβασίς μου ἀποβλέπουσα μόνον καὶ μόνον εἰς τὸ νὰ μὴ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ὁ ἀντιστράτηγος Κιτριλάκης διέπραξε βαρύτατα ἁμαρτήματα κατὰ τὸ διάστημα Σεπτεμβρίου–Ὀκτωβρίου 1948.

§191Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν αὔριον τὸ πρωΐ νὰ κατατεθῇ τὸ πόρισμα τῶν ἀνακρίσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὡς ὑφυπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ κ. Ροδόπουλος. Τί βγαίνει ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κ. Κιτριλάκη.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ὀρθόν, νὰ θίγωνται πρόσωπα καὶ μάλιστα ἀξιωματικοὶ τῆς περιωπῆς τοῦ κ. Κιτριλάκη, οἱ ὁποῖοι ἐτίμησαν πραγματικῶς τὸ Στράτευμα.

§193Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅταν ἐλέγχωμεν τὴν Κυβέρνησιν, νομίζω, ὅτι ἔχομεν πολὺ περισσότερον δικαίωμα νὰ συζητοῦμεν διὰ δύο στρατηγούς. Ἀλλοίμονον ἂν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν διὰ δύο ἀξιωματικούς, ὅταν ἐλέγχωμεν ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν.

§194Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀναφέρεσθε εἰς γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν πρὸ ὀκταετίας. Ἐγὼ συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ποὺ ἔχει περιωρισμένον καὶ καθωρισμένον σκοπὸν νὰ γίνεται ἀφορμὴ συζητήσεως περὶ προσώπων καὶ περὶ γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν πρὸ ὀκταετίας.

§195Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν.

§196Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου θεραπεύει ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Ἀλλὰ ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ ὑποβολή του, δεδομένου, ὅτι ὡς ἐξειλίχθησαν τὰ πράγματα, ἐντὸς 10–15 ἡμερῶν ἔπρεπε νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τῆς ὑφισταμένης ἡγεσίας, ἦτο ἑπομένως ἀνάγκη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ κατατεθῇ μὲ περιωρισμένους σκοποὺς καὶ περιωρισμένας ἐπιδιώξεις. Ἔχει τὴν πρόθεσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχοληθῇ λεπτομερέστερον καὶ μὲ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Σᾶς τό λέγω αὐτό διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ συζήτησις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀποτελεῖ εὐκαιρίαν νὰ ἐξετασθοῦν σήμερον ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις.

§197Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πρῶτον δὲν ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ παρελθόν. Δεύτερον, εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα. Τρίτον, δὲν ὑποστηρίζω ἀπολύτως καμμίαν τροπολογίαν, οὔτε ἐδῶ οὔτε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, Δεδομένου ὅμως, ὅτι ἔγινε συζήτησις διὰ τὸ παρελθόν, δι’ ὡρισμένους ἀξιωματικοὺς ἀπήντησα εἰς αὐτό. Ἔστω κακῶς. Δὲν ἤλεγξα τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτό, ἀλλὰ ἀπήντησα διὰ νὰ μὴ παρουσιάζομεν ἥρωας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεδέχθησαν τοὺς ἥρωας. (Θόρυβος).

§198Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§199Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Μὴ εἰσέρχεσθε εἰς τὴν συζήτησιν, κύριε Ἰατρίδη, διότι θὰ μετανοήσετε πικρῶς. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§200Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐδήλωσε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ὡρισμένος ἦτο ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὡρισμένοι σκοποὶ περιωρισμένης σημασίας δι’ αὐτοῦ ἐπιδιώκονται. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἐπὶ ὥρας τώρα ἀκούομεν νὰ συζητοῦν καὶ αἱ δύο πτέρυγες τῆς Βουλῆς λεπτομερείας. Καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ ὡρισμένους ἀξιωματικοὺς ἀπὸ τὸ 1954, γίνεται πρότασις ἡ κρίσις αὐτὴ νὰ ἔλθῃ πρὸς τὰ πίσω, ἀπὸ τὸ 1949 καὶ ἄλλοι προτείνουν νὰ ἔλθῃ ἀκόμη πιὸ πίσω, ἀπό τὸ 1947. Δηλαδή, ἀκούομεν ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τόσας ὥρας σεβαστοὺς καὶ ἀγαπητοὺς συναδέλφους στρατιωτικοὺς, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὸ στράτευμα ὡς μόνιμοι ἀξιωματικοί, ἀκούομεν ἡμεῖς οἱ ἄλλοι, οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετήσαμεν ἢ ὡς ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ ἢ ὡς ἁπλοῖ στρατιῶται, ἀκούομεν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ γίνεται συζήτησις περὶ προαγωγῆς ἀναδρομικῶς διὰ νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ τιμὴ ἀποκαταστάσεως ὡρισμένων ἀδικιῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ περιορίζεται εἰς ἐλαχίστους συναδέλφους τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἴμεθα στρατιωτικοί, τὰ ἀκούομεν ψυχροὶ καὶ ἀδιάφοροι καὶ παρασυρόμεθα ἀπὸ τὴν κομματικὴν πειθαρχίαν. Καὶ δίδομεν τὸ θέαμα εἰς τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος θὰ διαβάζῃ αὔριον εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο εἰς τὴν Βουλὴν ἐνῷ ἔχομεν τόσα σοβαρὰ ἐξωτερικὰ προβλήματα, δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ παρέχωμεν βαθμούς, θέσεις ἴσως καὶ μισθούς. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐγὼ ὡς ἐλάχιστος τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διαμαρτύρομαι καὶ λέγω ὅτι πολὺ κακὴν ὑπηρεσίαν παρέχομεν εἰς τὸ Ἔθνος οὕτω ἐμφανιζόμενοι, κοπτόμενοι οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὰ κακῶς κείμενα, τὰ ὁποῖα ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀπασχολήσουν εἰς τὸ μέλλον τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω εὐσεβάστως τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὴ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλὴ μὲ τοιαῦτα πράγματα. Ἔγιναν πολλά. Πολλαὶ περιστάσεις ἐπέρασαν καλαὶ καὶ κακαὶ καὶ ὅλαι αἱ παρατάξεις ἔχουν εὐθύνας. Διαμαρτύρομαι λοιπόν, καὶ λέγω, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἐγὼ ἀρνοῦμαι τελικῶς ὅλον τὸ νομοσχέδιον.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12;

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13).

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 14, ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§205Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι προάγονται ἀπὸ ἀνθυπολοχαγοί, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἑξαετίας, ὑπολογίζουν καὶ τὰ τρία ἔτη εἰς τὴν σχολὴν ὡς ἔτη ὑπηρεσίας. Οἱ ἰατροὶ τοῦ Στρατοῦ, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν Στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολήν, ὑπολογίζουν ἐπίσης καὶ τὰ 6 ἔτη, τῶν σπουδῶν των, ὡς ἔτη ὑπηρεσίας.

§206Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν διενεμήθη. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς αἱ τροπολογίαι πρέπει νὰ ὑποβάλλωνται διὰ νὰ διανεμηθοῦν πρὸ τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ ἔχωμεν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον νὰ τὰς μελετήσωμεν καὶ νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰς δαπάνας.

§207Κ. ΜΑΡΗΣ. Εἶναι ἔθιμον, κύριε ὑπουργέ, καθ’ οἱανδήποτε στιγμὴν νὰ ὑποβάλλωνται τροπολογίαι.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δύνανται νὰ ὑποβάλλωνται τροπολογίαι καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν.

§209Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω δικαίωμα καθ’ οἱανδήποτε ὥραν νὰ ὑποβάλλω τροπολογίαν. Εἰς τὸν νόμον 2923)54 προβλέπεται ἡ διαδικασία τῆς προαγωγῆς διὰ τοὺς ἀποφοίτους τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ἤτοι 6 μῆνας μετὰ τὴν ὑπηρεσίαν των, προάγονται. Τοῦτο ἐφηρμόσθη καὶ εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν. Δὲν ἐφηρμόσθη ὅμως εἰς τὸν Στρατόν, διότι ἐκ κακῆς ἑρμηνείας, ὅπως λέγουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸν Στρατόν, ὑποχρεοῦνται νὰ ὑπηρετήσουν 18 μῆνας καὶ μετὰ ταῦτα θὰ προάγωνται. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εὑρέθησαν ὑστεροῦντες πρὸ τῶν συναδέλφων των. Καὶ μάλιστα ἀξιωματικοὶ ἐξελθόντες πρῶτοι εἰς τὴν σειρὰν καὶ καταταγέντες εἰς τὸν Στρατόν, ἀντὶ τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας, βλέπουν τοὺς συναδέλφους των εἰς τό Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν νὰ ἔχουν προαχθῆ καὶ αὐτοὶ νὰ ὑστεροῦν. Ζητοῦν λοιπόν, τὴν ἀπονομὴν δικαιοσύνης, ἡ ὁποία κάλλιστα ἠμπορεῖ νὰ ἀπονεμηθῇ ἐὰν εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 9, προστεθῇ ὅτι, ἀνθυπίατροι γίνονται ἐὰν ἔχουν συμπληρώσει ἐκπαίδευσιν τοὐλάχιστον ἑξάμηνον. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει λάβει ἀπόφασιν καὶ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 181)54 πρακτικόν.

§210Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ δύο ἀκριβῶς ὡρῶν —καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπ’ αὐτοῦ τὸ ὁποῖον λέγω— ὅταν παρεκάλεσα, διότι εἶχον μίαν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναχωρήσω, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ συζητήσω ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, πρὶν ἢ φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 14, ἠρνήθη, χωρὶς κἂν νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ οὔτε καὶ ὅταν θὰ συνεζητεῖτο τὸ ἄρθρον 14, συζήτησιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Καὶ ἀφοῦ ἀνεμέναμεν ἐπὶ δύο ὥρας καὶ ἀφοῦ ἐθεώρησα καὶ θεωρῶ ἀπὸ ἀπόψεως κοινοβουλευτικῆς, ὡς κάπως παράλογον, τό ὅτι ἠρνήθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ ἱκανοποιήσῃ μίαν παράκλησιν τὴν ὁποίαν διετύπωσα, αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τρόπον κατηγορηματικὸν καὶ ἀντικείμενον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν, δηλοῖ ὅτι δὲν δέχεται κἂν νὰ ἀκούσῃ σκέψεις, αἱ ὁποῖαι δὲν διετυπώθησαν εἰς τροπολογίας διανεμηθείσας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐδήλωσεν, ὅτι ἔχει δικαίωμα ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, βουλευτὴς νὰ προτείνῃ τροπολογίαν, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν τὴν ἔχῃ διανείμει, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν ὁ Κανονισμὸς τὸ προβλέπῃ ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς. Ἀλλὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν τὸ προβλέπῃ ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς. Ἡ παράδοσις ἡ κοινοβουλευτική, ἡ μέχρι τοῦδε, εἶναι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ συγχωροῦν οἱ ὑπουργοί — διότι αὐτὸ σημαίνει πραγματικῶς συνεργασίαν μεταξὺ Βουλῆς καὶ Κυβερνήσεως— τὴν συζήτησιν ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία δὲν ἔχει διανεμηθῆ. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν δέχεται, νὰ δεχθῇ ὁ ἴδιος, ὅπως γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινε πρὸ ὀλίγου ὁ ἐξ Ἡρακλείου ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μαρῆς.

§211Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐὰν πρόκειται νὰ διευκολύνω τὴν συζήτησιν, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ τὸ πράξω. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς κρατησάσης παραδόσεως, ἡ τάξις ἐπιβάλλει νὰ διανέμωνται αἱ τροπολογίαι, διότι ὑποτίθεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ διαβάσει τὴν τροπολογίαν ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς ὑπηρεσίας της καὶ ἀναλογιζομένη τὰς συνεπείας της νὰ τὴν ἀποδεχθῇ ἢ ὄχι. Συνεπῶς ἡ τάξις ἐπιβάλλει τὴν ἐκτύπωσιν καὶ τὴν διανομὴν προηγουμένως τῶν τροπολογιῶν διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον, παλαιότερος κοινοβουλευτικὸς ἐμοῦ, σεῖς, ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἐπεκράτησεν, ἔστω καὶ κακῶς, ἡ συνήθεια, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀγαθὴ συνεργασία μεταξὺ Βουλῆς καὶ Κυβερνήσεως, νὰ συζητοῦνται καὶ ἐκτάκτως εἰσαγόμεναι τροπολογίαι, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν συζήτησιν.

§212Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, ἠμφισβητήθη ἐὰν καλῶς γινώσκω τὸν Κανονισμὸν ἢ ὄχι, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀνοίξητε τὸν Κανονισμὸν εἰς τὸ ἄρθρον 60. Θὰ ἴδητε ὅτι λέγει: «Ἐὰν τροπολογία τις προταθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν, ὁ Πρόεδρος λαμβάνει τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἐὰν ἡ τροπολογία πρέπει νὰ συζητηθῇ εὐθὺς ἀμέσως ἢ τυπωμένη νὰ διανεμηθῇ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν». Συνεπῶς, ὀρθῶς εἶπον ὅτι ὁ κανὼν εἶναι αἱ τροπολογίαι νὰ διανέμωνται προηγουμένως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου, τὴν δέχομαι, ἀλλὰ τὸν πληροφορῶ ὅτι εἶμαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πολὺ πρὶν ἀπὸ ἐκεῖνον, ἔχω δὲ φροντίσει πάντοτε νὰ εἶμαι συνεπὴς πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§213Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν τελευταῖον αὐτὸν ὑπαινιγμὸν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ δίδω τόπον εἰς τὴν ὀργήν. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἀναγνώσας τὸν Κανονισμὸν δὲν τὸν ἡρμήνευσεν ὀρθῶς. Διότι τί λέγει ὁ Κανονισμός; Ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Μαρῆς, καὶ ἐγνώριζεν ὅτι καὶ ἐγὼ ἐπίσης συνεφώνουν διότι τὸ εἶχον εἴπει πρὸ δύο ὡρῶν, ἀνέπτυσσε μίαν τροπολογίαν, ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης δὲν εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἂν θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ τροπολογία, χωρὶς νὰ τυπωθῇ, ἀλλ’ εἶπεν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ν’ ἀναπτυχθῇ. Ἑπομένως, ἡ ἀνάγνωσις τοῦ Κανονισμοῦ διέψευσε τὴν ἄποψιν καὶ τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἀνέπτυξε προηγουμένως. Ἀσχέτως αὐτοῦ, ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης θὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν θ’ ἀναπτύξω.

§214Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν μοῦ ἐπιτρέπετε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητήθη ἡ τροπολογία, παρόντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§215Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ ἔλεγον μετ’ ὀλίγον, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν αἰφνιδιάζεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας, διότι ἁπλούστατα ἡ τροπολογία συνεζητήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν. Τὴν γνωρίζει ἄριστα. Καὶ ἂν ἀκόμη δὲν συνεζητεῖτο, ὤφειλε νὰ τὴν γνωρίζῃ, διότι εἶναι θεμελιώδης.

§216Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρ. Κυβερν.). Ἐγὼ ἔκαμα μίαν γενικὴν παρατήρησιν. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν.

§217Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ διαφωτίζω ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, λέγω ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὴν ἄποψίν σας. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε, διότι ἁπλούστατα ἡ Κυβέρνησις εἶναι κατατοπισμένη, δηλαδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶναι πλήρως κατατοπισμένος ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μαρῆς δι’ ὀλίγων. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινά. Ἀπὸ τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν, τὴν Στρατιωτικὴν τῆς Θεσσαλονίκης, ἐξέρχονται οἱ ἰατροὶ καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ὅταν διατυπώνωμεν — ἐγὼ ἤμουν τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης — τὸν νόμον περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν, τὸ Ν. Δ)γμα τοῦ 1954, περιελάβομεν κατὰ λάθος — καὶ ἔρχομαι ἐγὼ ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ὁμολογήσω ὅτι διεπράξαμεν ἓν λάθος — μίαν διάταξιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἀντελήφθην οὔτε ἐγὼ ὡς ὑπουργός, οὔτε ὅσοι ἐψήφισαν τὸν νόμον. Ἀλλ’ οὔτε κἂν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔφερεν ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι δὲν εἴχομεν οὔτε ἡ Συμπολίτευσις, οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις συνειδητοποιήσει, ὅτι αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 8 καὶ 9 τοῦ νόμου 2923)54 προεκάλουν καὶ ἐδημιούργουν μίαν πραγματικῶς ἀνυπόφορον ἀνισότητα μεταξὺ τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξερχόμενοι ἀπὸ τὴν Στρατιωτικὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τῆς Θεσσαλονίκης, ἐντάσσονται εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν καὶ τῶν ἰατρῶν οἱ ὁποῖοι ἐξερχόμενοι τῶν αὐτῶν Σχολῶν, ἐντάσσονται εἰς τὸν Στρατὸν τῆς Ξηρᾶς. Ἀπορῶ μάλιστα πῶς οἱ ἁρμόδιοι δὲν προέβησαν καὶ τότε εἰς τὴν ἐμὲ ὑπόδειξιν τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ τοῦ προβλήματος, ἀλλὰ καὶ πῶς δὲν προέβησαν καὶ εἰς τὴν ὑπόδειξιν αὐτῆς τῆς ἀντινομίας εἰς τόν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐδέχετο νὰ περιλάβῃ ὄχι ὡς τροπολογίαν, ἀλλὰ εἰς τὸ Σῶμα τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει διατυπώσει διορθωτικὴν διάταξιν. Διατὶ χρειάζεται διορθωτικὴ διάταξις; Εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν θεωροῦνται ὅτι ἐκπαιδεύονται ἐπὶ 6 μῆνας. Εἰς τὸν Στρατὸν τῆς Ξηρᾶς θεωροῦνται ὅτι ἐκπαιδεύονται 12 μῆνας. Λέγω «θεωροῦνται», διότι ἡ ἐκπαίδευσις διαρκεῖ καὶ περισσότερον. Λέγει ὁ νόμος ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ὑπίατροι εἰς τὸν Στρατὸν τῆς Ξηρᾶς, παρὰ μόνον ἐὰν ἔχουν συμπληρώσει τόν χρόνον τῆς ἐκπαιδεύσεως. Καὶ ὑπάρχει ὄχι μόνον Διάταγμα, καὶ διαταγὴ ἀκόμη διὰ τῆς ὁποίας ὁ χρόνος ὁρίζεται εἰς 18 μῆνας. Ἐνῷ εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν ὁρίζεται ἓξ μῆνας. Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν, ἐὰν δὲν τὸν τροποποιήσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, οἱ μὲν εἰσερχόμενοι εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν μετὰ ἓξ μῆνας γίνονται ὑποπλοίαρχοι ἰατροί, ἢ ἀνθυποπλοίαρχοι καὶ ὑποσμηναγοὶ ἰατροί, εἰς δὲ τὸν Στρατὸν τῆς Ξηρᾶς, πρέπει νὰ ἀναμείνουν ἄλλους 12 μῆνας διὰ νὰ γίνουν. Τὸ διατὶ πρέπει νὰ γίνωνται μετὰ ἓξ μῆνας εἶναι αὐτονόητον, διότι πρέπει νὰ ἀκολουθοῦν τὴν σειράν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν καὶ οἱ ἐξερχόμενοι ἐκ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων. Ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ ἀπαιτεῖ ἐκπαίδευσιν 6ετῆ, ὅπως καὶ εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ ἔτσι εἰς μὲν τὴν Ἰατρικὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν ἀπαιτοῦνται 6 χρόνια, ἐνῷ εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων ἀπαιτοῦνται 3 ἢ 4 χρόνια. Ἑπομένως ἦτο φυσικὸν ὁ νομοθέτης νὰ τὸ δεχθῇ αὐτὸ καὶ ἐγὼ ἤμουν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὸ εἶχον εἰσηγηθῆ ὁ ἰατρός ὁ ἐξερχόμενος ἐκ τῆς Σχολῆς μετὰ 6 μῆνας, νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ ὑπιάτρου, διότι τὴν θέσιν τοῦ ἀνθυπιάτρου κατελάμβανον οἱ ἔφεδροι καὶ αὐτὸ εἶναι σωστό, διότι ὁ ἔφεδρος πρέπει νὰ διοικῆται ἀπὸ μόνιμον, νὰ ἔχῃ προϊστάμενον μόνιμον ὑπίατρον.

§218Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Βάσει διαταγῆς;

§219Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βάσει νόμου. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι καὶ βάσει διαταγῆς καὶ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν βάσει διαταγῆς καθωρίζετο ὁ χρόνος τῆς ἐκπαιδεύσεως. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν βάσει νόμου θὰ ἦτο δυνατὸν κάλλιστα, χωρὶς νὰ ἀλλάξητε τὸν νόμον, νὰ ἀποχαρακτηρίσητε —διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὸν νέον αὐτὸν ὅρον— τὸ 18μηνον ὡς 18μηνον ἐκπαίδευσιν καὶ νὰ βάλετε μίαν διάταξιν ἡ ὁποία νὰ λέγῃ τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὸν νόμον περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν καὶ συγκεκριμένως εἰς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νόμου 2923 θὰ πρέπει νὰ μπῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ: «Ἀνθυπολοχαγὸς τοῦ Ὑγειονομικοῦ νὰ ἔχῃ τοὐλάχιστον συμπληρώσει 6μηνον ἐκπαίδευσιν. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἰσχύει ἀφ’ ἧς ἴσχυσε τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 2923)54». Διότι δὲν πρέπει νὰ ἀδικηθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐβγῆκαν πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους ἀπό τὴν Σχολήν. Καὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐπιβάρυνσις, εἶναι δυνατὸν νὰ προστεθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι ἡ ἀναδρομικὴ τακτοποίησις δὲν σημαίνει ὅτι θὰ προαχθοῦν ἀναδρομικῶς, ἀλλὰ ὅτι σήμερον θὰ λάβουν τόν βαθμόν, τὸν ὁποῖον θὰ ἐλάμβανον, ἐὰν εἶχον 6 μῆνας, μετὰ τὴν ἔξοδόν των ἐκ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, προαχθῆ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑπιάτρου. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, παρὰ τὴν κάποιαν Κοινοβουλευτικὴν ἔντασιν — ἀναγκαία καὶ χρήσιμος εἶναι καὶ αὐτὴ — καὶ νομίζω ὅτι ἦτο ἐξ ὑπαιτιότητός του καὶ ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός μου, νομίζω ὅτι θὰ δεχθῇ τὴν οὐσίαν καὶ θὰ δεχθῇ νὰ περιλάβῃ εἰς τὸ σχέδιον νόμου, διάταξιν τροποποιοῦσαν τὸν νόμον περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν καὶ ἀποκαθιστῶν τὴν δικαιοσύνην. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἰσότης μεταξὺ των, ἰσότης σταδιοδρομίας, ἰσότης ἐξελίξεως αὐτῶν ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὴν Στρατιωτικὴν Σχολήν.

§220Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Δικαιοσύνην. Οἱ δικαστικοὶ στρατιωτικοὶ σύμβουλοι οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς θέλουν περισσότερον χρόνον διὰ νὰ προαχθοῦν, ἀπὸ τοὺς συναδέλφους των, τῆς Ἀεροπορίας.

§221Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ διευθετηθῇ.

§222Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Τὴν ἰδίαν τροπολογίαν εἶχον ὑποβάλει καὶ ἐγὼ καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν δεχθῆτε.

§223Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ παρακαλέσω νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. ὑπουργός.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐξαντλήσω τὸν κατάλογον κ. Πρόεδρε.

§225Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἰς τὸν Στρατὸν ὑπηρετοῦν Ἀδελφαὶ νοσοκόμοι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν φοιτήσει εἰς σχολὴν καὶ ἔχουν προσφέρει πολυτίμους ὑπηρεσίας. Θὰ παρεκάλουν αὐταὶ νὰ προάγωνται μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ λοχαγοῦ. Σήμερον προάγονται μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑπολοχαγοῦ.

§226Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τελευταία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἶναι ἡ ἑξῆς: «Συμφώνως μὲ τὴν διάταξιν τῆς περιπτώσεως........ .............. (ἀναγινώσκει).............. Εἶναι δικαία καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν κάμετε δεκτήν.

§227Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἔχει διανεμηθῆ;

§228Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ τὴν ὑπογράφω καὶ ἔχει κατατεθῆ εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§229Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Νὰ διανεμηθῇ καὶ νὰ μοῦ τὴν δώσητε.

§230Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Διὰ τὴν ἴσην λοιπὸν μεταχείρισιν ὅλων αὐτῶν τῶν ὁμοιοβάθμων ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων, δηλαδὴ τῶν λοχαγῶν, τῶν ὑποπλοιάρχων καὶ τῶν σμηναγῶν, προτείνομεν τὰ ἑξῆς: «Πρῶτον.......... ....................................». Ὅταν τοῦτο γίνῃ ἡ τροπολογία μου, πράγματι, ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν Δικαιοσύνην καὶ τὴν ἴσην μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ζητοῦν οἱ ὁμοιόβαθμοι ἀξιωματικοὶ τῆς αὐτῆς κατηγορίας.

§231Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνόμισα ὅτι θὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς μιᾶς τροπολογίας.

§232Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Καὶ πρέπει, κύριε Πρόεδρε, διότι εἰς τὸ τέλος θὰ χάσωμεν τὸ μυαλό μας. Νομίζω, ὅτι, εἰς κάθε τροπολογίαν, πρέπει νὰ λέγῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν γνώμην του, ἐὰν τὴν ἀποδέχεται ἢ ὄχι. Αὐτὸ εἶναι πρωτοφανές.

§233Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐπροχωρήσαμεν καὶ εἰς ἄλλας τροπολογίας, θὰ ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον πρῶτον, νὰ παρακαλέσω τὸ Προεδρεῖον, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀριθμοῦνται αἱ τροπολογίαι, δι’ ἕκαστον νομοσχέδιον, — αὐτὸ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ — διὰ νὰ ἠξεύρωμεν τί κάμνομεν. Λοιπόν, ἡ τροπολογία μου εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ἔφεδροι.... .............. (ἀναγινώσκει)..............». Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς δὲν ἐπέρχεται καμμία ἐπιβάρυνσις, διότι αὐτοὶ παίρνουν, ὅπως βλέπετε, τὸν μισθὸν τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ. Εἶναι μία δικαία ἱκανοποίησις, δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, ἀποστρατευθέντες, ἀνεκλήθησαν ἀμέσως προσφέροντες ὑπηρεσίας, διότι ἐθεωρήθη ὅτι εἶναι ἀναγκαῖαι αἱ ὑπηρεσίαι, τὰς ὁποίας προσφέρουν.

§234Λ. ΣΠΑΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βουρδουμπᾶ.

§235Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον κριθῆ 100% ὡς ἀνάπηροι καὶ μετεπήδησαν εἰς τὴν πολεμικὴν διαθεσιμότητα καὶ οἱ ὁποῖοι οὐδένα βαθμὸν ἔλαβον ἔκτοτε. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὅ,τι πολυτιμότερον εἶχον εἰς τὴν πατρίδα καὶ οὐδὲν ἀγαθὸν ἔλαβον. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§236Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία, ἀφορῶσα τὴν τροποποίησιν τῆς κειμένης νομοθεσίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης. Ὡς γνωστόν, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς γραμματείας τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης ὑπηρετοῦν 50 ἀξιωματικοὶ ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ μέχρι καὶ τοῦ ταγματάρχου. Δηλαδὴ ὁ ἀνώτερος βαθμός, τὸν ὁποῖον δύνανται νὰ καταλάβουν οὗτοι εἶναι ὁ βαθμὸς τοῦ ταγματάρχου. Διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας ζητεῖται, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 13, παράγραφον 1 προστεθῇ ἐδάφιον γʹ, διὰ τοῦ ὁποίου: «.................... ....... (ἀναγινώσκει) .....................». Τοῦτο τὸ λέγω, κύριε Πρόεδρε, διότι οἱ γραμματεῖς τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον μορφωμένοι, μὲ ἀνώτερα τυπικὰ προσόντα. Δὲν εἶναι λογικὸν μὲ πτυχίον ἀνωτ. σχολῆς, νὰ μειονεκτοῦν ἀπὸ ἀπόψεως βαθμολογικῆς ἐξελίξεως, ἐν σχέσει πρὸς ἄλλα βοηθητικὰ Σώματα τοῦ Στρατοῦ. Νομίζω, ὅτι εἶναι εὔλογος ἡ πικρία αὐτῶν καὶ δίκαιον τὸ αἴτημα, νὰ φθάσουν τοὐλάχιστον οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀντισυνταγματάρχου.

§237Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πρόκειται περὶ τῆς πιὸ δικαίας τροπολογίας.

§238Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς.

§239Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σημειωτέον, ὅτι οὐδεμία ἐπιβάρυνσις δημιουργεῖται, διότι λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα εὐδοκίμου ὑπηρεσίας.

§240Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ὑποστηρίξω προσωπικὴν τροπολογίαν. Πρόκειται ὅμως νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του ἓν γενικώτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον κυρίως, ἀφορᾷ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν πολεμικῶν ὑπηρεσιῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἕως τώρα, ἐκάμναμεν τοὺς πολέμους, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὴν σχολὴν «Φρειδερίκη». Βεβαίως, ἐκτιμῶ ἀπολύτως τὴν ἀξίαν τῆς ἐκπαιδεύσεως. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι πρέπει αἱ νέαι νοσοκόμοι, ποὺ ἐξέρχονται ἀπὸ τὴν σχολὴν «Φρειδερίκη» νὰ προχωροῦν καὶ νὰ ἔχουν ὅλο τὸ στάδιον ... (δὲν ἠκούσθη) ... Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ ἀγνοήσωμεν τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερον εἰς ὅλους τοὺς μέχρι τοῦδε πολέμους, ποὺ ἔγιναν μέχρις ὅτου ἱδρυθῆ ἡ σχολὴ αὐτή, τῶν παλαιῶν νοσοκόμων. Ἤδη ὑπενθυμίζω, ὅτι αἱ ἐνδιαφερόμεναι ἔχουν ἡλικίαν πολὺ μεγάλην. Εὐτυχῶς, δὲν εἶναι παροῦσαι καὶ δὲν θὰ θιγοῦν, διότι λέγω, ὅτι εἶναι μεγάλαι. Δεύτερον, ὁ ἀριθμός των εἶναι ἐλάχιστος. Πιστεύω, ὅτι διὰ νὰ δώσωμεν τὸ παράδειγμα, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι εἰς τὴν πατρίδα, ἀναγνωρίζονται καὶ μὲ μόνην τὴν σκέψιν αὐτήν, εἰσηγοῦμαι καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως θελήσῃ καὶ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, περὶ ἀδελφῶν νοσοκόμων. Ἔχω νὰ ὑποστηρίξω ἐπίσης καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν. Πρόκειται περὶ τῆς τροπολογίας ἐκείνης, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ ὑπό τινων βουλευτῶν, καὶ ἀφορᾷ μερικοὺς Κυπρίους εἰς τὴν καταγωγὴν ἀξιωματικούς. Ἀπὸ μακροῦ οἱ νομοθέται ἔχουν δώσει μίαν προσήκουσαν θέσιν εἰς τοὺς ἐκ τοῦ ἀλυτρώτου Ἑλληνισμοῦ καταγομένους, εἰς τοὺς Ἠπειρώτας καὶ τοὺς Κυπρίους. Ὑπάρχει μία μερὶς Κυπρίων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν μίαν ἀναδρομικὴν ἐφαρμογὴν τῆς μονιμοποιήσεώς των. Οὔτε δαπάνας δημιουργεῖ οὔτε εἰς βάρος ἄλλων ἀξιωματικῶν εἶναι. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀτμοσφαῖρα σήμερον εἶναι τοιαύτη, ὥστε θὰ πρέπει κάπως ἰδιαιτέρως νὰ προσέξωμεν τοὺς Κυπρίους. Ἴσως, ὁ κ. Λοϊζίδης, ὁ ὁποῖος ἔχει συνυπογράψει τὴν τροπολογίαν αὐτήν, νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὴν ἐξηγήσῃ καλύτερον.

§241Σ. ΛΟΪΖΙΔΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως.

§242Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μίαν δικαίαν περίπτωσιν, ἥτις ἀφορᾷ τοὺς ἀκρωτηριασμένους ἀξιωματικοὺς τῆς πολεμικῆς διαθεσιμότητος. Οὗτοι ἔχουν τὴν ἀντίληψιν, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τύχουν μιᾶς εἰδικῆς προστασίας. Πρόκειται, κύριε ὑπουργέ, περὶ 160 ἀξιωματικῶν, ἐκ τῶν ὁποίων, ἐφέτος, θὰ μονιμοποιηθοῦν 11 ἐκ τῶν τέως, ἀναλόγως τῆς συμπληρώσεως ἐτῶν ὑπηρεσίας. Τὸ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας.

§243Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τί θὰ στοιχίσῃ εἰς τὸ Δημόσιον;

§244Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕνδεκα χιλιάδας δραχμῶν ἐφέτος, 5.000 τοῦ χρόνου καὶ δὲν ἠξεύρω, ἐὰν διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος εἶναι περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα.

§245Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ κ. Τούμπας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προαγωγὴν τῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων. Αὗται εἶναι μόνον 6, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, αἱ ὁποῖαι προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τοὺς πολέμους καὶ δὲν ζητοῦν, παρὰ νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ. Πρόκειται περὶ δικαίας τροπολογίας καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγώ, νὰ τὴν κάμετε ἀποδεκτήν.

§246Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα διὰ δύο τροπολογιῶν μου, συμπλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων ἄρθρων 13 καὶ 14 τοῦ ἰσχύοντος Ν. 2213)54. Βλέπω εἰς τὸ σχέδιον νόμου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη περιέλαβε μίαν διάταξιν, σύμφωνα μὲ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω ἐν τῇ παραγράφῳ 3 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, ὑπ’ ἀριθ. 14. Ἡ παράγραφος αὕτη ἀναφέρει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Ἀξιωματικοὶ καὶ τῶν τριῶν κλάδων................ ........... (ἀναγινώσκει)..............». Μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ, εἶναι σύμφωνος ἡ παράγραφος αὐτὴ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, μὲ τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ παράγραφος αὐτή, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, εἶναι προσωπική, δὲν σταματᾶ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἀλλὰ προχωρεῖ καὶ συμπληροῦται, ὡς ἑξῆς: «....................... .......... (ἀναγινώσκει).............». Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον, κ. ὑπουργόν, τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ δεχθῇ ὅπως ἀπὸ τὴν παράγραφον αὐτὴν ἀπαλειφθῶσιν αἱ λέξεις «ἐν συνεχείᾳ δέ». Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη τροποποίησις. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν δευτέραν τροποποίησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13 ἄρθρου...

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν.

§248Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ περὶ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ νόμου 2213. Ἔχω καταθέσει, νομίμως καὶ ἐμπροθέσμως τὴν τροποποίησίν μου καὶ νομίζω, ὅτι ἔχετε λάβει γνῶσιν τοῦ περιεχομένου της. Τὸ ἄρθρον 13 τοῦ νόμου 2213 ὁμιλεῖ διὰ τὴν κρίσιν τῶν συμβουλίων. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ δεχθῇ οἱ συνταγματάρχαι, οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν μὴ προακτέοι, νὰ δύνανται καὶ αὐτοὶ, ἀνεξαρτήτως, ἐὰν ὑπάρχῃ μειοψηφία μιᾶς ἢ περισσοτέρων ψήφων, νὰ κάμνουν αἰτήσεις παραπόνων. Καὶ γίνομαι σαφέστερος. Ὑπάρχει μία πρότασις διὰ τὴν προαγωγὴν ἑνὸς συνταγματάρχου. Ἡ πρότασις αὕτη ἔχει γίνει ἱεραρχικῶς, κατ’ ἐκλογήν. Τὴν πρότασιν αὐτὴν εἶναι ἐνδεχόμενον, νὰ τὴν ἔχῃ ὑποδείξει καὶ ὁ Σωματάρχης, ὁ ἀντιστράτηγος, τοὐτέστιν, ὁ ἀμέσως προϊστάμενός του. Τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα κρίνουν τὰς προαγωγὰς ὡς γνωστὸν εἶναι ἑξαμελῆ, προεδρευόμενα ἀπὸ ἕνα ἀντιστράτηγον. Ἔρχεται τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 συμβούλιον καὶ κρίνει ὅτι ὁ ἀντισυνταγματάρχης αὐτὸς δὲν εἶναι προακτέος κατ’ ἐκλογήν, ἀλλὰ κατ’ ἀρχαιότητα. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργόν, διότι εἶναι καὶ ζήτημα στρατιωτικῆς πειθαρχίας, νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν τροποποίησιν, ὅταν προτείνεται κάποιος, νὰ προαχθῇ καὶ προτείνεται ἀπὸ ἕνα σωματάρχην, ὁ ὁποῖος εἶναι κατὰ βαθμόν, ἀνώτερος τοῦ Προέδρου, ὁ ὁποῖος κρίνει εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 συμβούλιον, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν παραπόνων καὶ νὰ κρίνεται, ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς προήχθη, νὰ κρίνεται ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, ἐὰν κακῶς ἢ καλῶς ἐκρίθη προακτέος κατ’ ἀρχαιότητα ἢ κατ’ ἐκλογήν, διὰ νὰ μὴ γίνωνται αὐταὶ αἱ παρατυπίαι καὶ τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα ἀκούομεν καθημερινῶς.

§249Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Μὲ πληροφορεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι ἔχουν κατατεθῆ 30 τροπολογίαι. Διὰ νὰ μὴ τὰς ἀρνηθῇ ὅλας συλλήβδην ἡ Κυβέρνησις καὶ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀρνεῖται νὰ συζητήσῃ περιπτώσεις, αἵτινες εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι δίκαιαι, θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ συγκεντρώσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς τροπολογίας, νὰ τὰς μελετήσῃ, νὰ ἐξετάσῃ τὶ συνεπείας δημιουργοῦν ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν καὶ ἀπόψεως τάξεως καὶ νὰ φέρῃ προσεχῶς ἕνα νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν αὐτῶν. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει περιωρισμένον σκοπὸν καὶ ἐπιδιώξεις, νὰ συζητοῦμεν 30 τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον, νὰ ἐπιφέρουν ἀνάστασιν τῶν πάντων. Αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ συζητήσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς τροπολογίας, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον, πολλαὶ ἐξ αὐτῶν νὰ ἀφοροῦν δίκαια παράπονα, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τῆς παρασχεθῇ ὁ χρόνος ἵνα ἐξετάσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς τροπολογίας, νὰ τὰς μελετήσῃ καὶ νὰ φέρῃ ἐκείνας, τὰς ὁποίας θὰ υἱοθετήσῃ ὑπὸ μορφὴν ἑνὸς νέου νομοσχεδίου.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τούτου ἡ Βουλὴ ἐρωτᾶται, δέχεται τὸ ἄρθρον 14 ὡς εἶναι διατυπωμένον; Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ τροπολογίαι θὰ μελετηθοῦν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ θὰ συζητηθοῦν ὑπὸ τὴν μορφὴν νέου νόμου, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 14ον;

§251ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14. Ἄρθρον 15ον. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§253Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ἑξῆς. —Σέβομαι τὴν σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τροπολογίας προσωπικῆς ἢ ἄλλης, ἡ ὁποία δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ τὴν ὑπεστήριζα, εἶναι ὅμως μία τροπολογία γενική.— Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν κατέθεσαν ὡρισμένοι συνάδελφοι καὶ ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς, τό ὁποῖον εἶναι οὐσιωδέστατον, μάλιστα ἐπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἅπτεται ἐν τῷ συνόλῳ του. Λέγει τὸ ἑξῆς: «Ἐπὶ αἰτήσεως ἀκυρώσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ....................................... ............. (ἀναγινώσκει) ........................». Δὲν εἶναι τροπολογία ἀφορῶσα ὡρισμένην κατηγορίαν προσώπων, ἀλλὰ τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. (Θόρυβος). Θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, νὰ μὲ προστατεύσητε ἀπὸ τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι βιάζονται νὰ φύγουν, διότι ἐβαρέθηκαν νὰ κάθηνται καὶ νὰ ἀκούουν. Δὲν προσέχουν εἰς τίποτε καὶ δὲν ἐνδιαφέρονται, φαίνεται, διὰ τίποτε καὶ διὰ τοῦτο θέλουν νὰ φύγουν. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι). Τί ζητῶ; Καταλάβατε: Ἐὰν τὸ εἴχατε καταλάβει δὲν θὰ διεμαρτύρεσθε. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν διαβάσετε, τὸ ἄρθρον 8 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἔχει 8 περιπτώσεις κρίσεως ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν. Εἰς τὰς 8 αὐτὰς περιπτώσεις θὰ ἀνακύψουν πλεῖστα ὅσα παράπονα. Συνεπῶς ὑποβάλεται μία πρότασις, πολὺ ὀρθή, καὶ δικαία, ἡ ὁποία λέγει τὸ ἑξῆς, ὅτι τὰ παράπονα ὡρισμένων ἀξιωματικῶν ἀπὸ αὐτούς, ἐὰν κριθοῦν βάσιμα ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, νὰ τυγχάνουν κάποιας δικαιώσεως. Διότι ἐὰν ἀρκεσθῇ μόνον εἰς τὸ τύποις παραδεκτὸν ἀπὸ ἀπόψεως παραβάσεως νόμου, οἱασδήποτε προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, εἰς περιπτώσεις μὴ προαγωγῆς ἢ εἰς περίπτωσιν διατηρήσεως εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν κλπ. νὰ ἠμπορῇ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νὰ κάμῃ μίαν σύγκρισιν μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προάγονται καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν προάγονται καὶ μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κρίνονται στάσιμοι καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν κρίνονται στάσιμοι. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαιοτέρα καὶ λογικωτέρα τροπολογία, ἡ ὁποία προετάθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου.

§254Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν τὴν ἀποδέχομαι, κύριε Πρόεδρε.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15ον;

§256ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτόν. Ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον;

§258ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Νομοθ. Διατάγματος «περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 7 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.55′ μ.μ.)