1956.06.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 35η

Τρίτη 19 Ἰουνίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ.κ. Γ. Μπουρδάρα καὶ Δ. Ἰατρίδη. Ἡ Διαρκὴς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει προτάσεις α) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ προσθήκης εἰς αὐτὸν» καὶ β) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ ἡ κ. Λίνα Π. Τσαλδάρη (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ἀντιστοίχως εἰς τὸ Δημόσιον καὶ εἰς τὸν Δῆμον Αἰγίνης ὑπὸ τῶν Παντελῆ Κάππου καὶ Ἀρτέμιδος Κάππου καταλειφθεισῶν πρὸς προίκισιν ἀπόρων νεανίδων περιουσιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κονίτσας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Μ. Καροῦσος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν συνεχιζομένην ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν γεωμήλων καθ’ ἣν ἐποχὴν ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ παρουσιάζεται σημαντικωτέρα πάσης ἄλλης περιόδου, καλύπτουσα ὅλας τὰς ἀνάγκας ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ζητούσης ἀπαγόρευσιν συνεχιζομένης εἰσαγωγῆς γεωμήλων, ἵνα μὴ καθυστερήσῃ ἡ διάθεσις καὶ δὴ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ ἐπέλθῃ οὕτω ἀναταραχὴ εἰς τὴν ἐπεκταθεῖσαν καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν πατατοκαλλιέργειαν ἐπ’ ὠφελείᾳ πατατοκαλλιεργητῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Λευκογείων Δράμας, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Δ. Δ. 2433)53 ἐπὶ τῷ τέλει ἀποδόσεως τῆς νομῆς τῶν παραμεθορίων δασῶν εἰς τὰς κοινότητας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Β. Πανούσης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Λουτρακίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν φυσικῶν λουτρῶν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ τὴν ἀχρήστευσιν αὐτῶν ἐκ τῶν διαφευγόντων πετρελαιοειδῶν τῆς παρακειμένης ἐπιχειρήσεως Καραντάνη καὶ ζητούντων ἀνέγερσιν νέου ὑδροθεραπευτηρίου τῶν φυσικῶν λουτρῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Β. Πανούσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κορίνθου, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης δεσμεύσεως τῶν ἀποθεματικῶν κεφαλαίων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν ἐμβολίων κατὰ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ διὰ τὸν ἐμβολιασμὸν τῶν κτηνῶν τοῦ Νομοῦ Κιλκίς. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Λαρίσης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μελετωμένην προμήθειαν κριθῆς καὶ βρώμης ἐξ Ἀμερικῆς πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Στρατοῦ καὶ ζητούσης συγκέντρωσιν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐν λόγῳ ἀναγκῶν, πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Γ. Ρουμάνης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς μικροκαταθετῶν Ταχυδρομικῶν καὶ Τραπεζιτικῶν Ταμιευτηρίων, ζητούντων ἔλεγχον τῶν καταστάσεων τῶν δανεισθέντων ἀπὸ τὰ ὡς ἄνω Ταμιευτήρια, ἐπὶ σκοπῷ ἀποδόσεως τῶν προπολεμικῶν καταθέσεων κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου ἀφορῶσαν παρεμβαλλομένας δυσχερείας ὑπὸ τῶν Τουρκικῶν Ἀρχῶν πρὸς παραλαβὴν ἐπιβατῶν ἐκ Τουρκικῶν λιμένων ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν ἐπιβατικῶν πλοίων. Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, λαμβάνει τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω ἐρωτήσεων οὕτω: Ἰδιαιτέρως μᾶς ἀπησχόλησεν ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἀτμοπλοΐας Αἰγαίου ἐν σχέσει μὲ τὰς παρεμβαλλομένας εἰς τὸν λιμένα τῆς Κωνσταντινουπόλεως δυσκολίας εἰς τὸ ἀ)π ΜΕΝ-ΤΙΤΕΡΑΝΙΑ λόγῳ τῆς μὴ χορηγήσεως συναλλάγματος καὶ μὴ θεωρήσεως τῶν διαβατηρίων εἰς τοὺς διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ πλοίου ἀναχωροῦντας ἐπιβάτας, ἐνῷ τοὐναντίον ἡ ἡμετέρα Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς χορηγεῖ τὸ ἀνάλογον συνάλλαγμα διὰ τὰ ἐκδιδόμενα εἰσιτήρια πρὸς ἀναχώρησιν διὰ Τουρκικῶν πλοίων. Οὐδεμία δὲ προβάλλεται κατὰ τὴν θεώρησιν τῶν διαβατηρίων δυσκολία ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν. Τὸ θέμα τοῦτο ἅπτεται τῶν ἐξωτερικῶν μας σχέσεων μετὰ χώρας μεθ’ ἧς αἱ σχέσεις αὗται εἶναι ταύτην τὴν στιγμὴν λίαν τεταμέναι, δι’ ὃ ἤλθομεν εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν συναδέλφου μας, ὅστις ἀνέλαβε νὰ κάμῃ τὰς ἀναγκαίας παραστάσεις πρὸς τὴν Τουρκικὴν Κυβέρνησιν πρός παροχὴν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα τῶν ἰδίων διευκολύνσεων τῶν παρεχομένων παρ’ ἡμῶν εἰς τὰ Τουρκικά. Ἐν ᾗ περιπτώσει τὸ διάβημα τοῦτο τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν συναδέλφου δὲν ἤθελε τελεσφορήσει, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ ἡμεῖς διὰ τὰ Τουρκικὰ πλοῖα ἀντίστοιχα μέτρα πρὸς τὰ ἐφαρμοζόμενα ἐν Τουρκίᾳ διὰ τὰ Ἑλληνικά.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκορδίλη καὶ Δ. Παπασπύρου ἀφορώσας παρεμβαλλομένας δυσχερείας ὑπὸ τῶν Τουρκικῶν Ἀρχῶν πρὸς παραλαβὴν ἐπιβατῶν ἐκ Τουρκικῶν Λιμένων ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων. Ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας λαμβάνει τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω ἐρωτήσεων οὕτω: Ἰδιαιτέρως μᾶς ἀπησχόλησεν ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἀτμοπλοΐας Αἰγαίου ἐν σχέσει μὲ τὰς παρεμβαλλομένας εἰς τὸν λιμένα τῆς Κωνσταντινουπόλεως δυσκολίας εἰς τὸ ἀ)π «Μεντιτεράνια» λόγῳ τῆς μὴ χορηγήσεως συναλλάγματος καὶ μὴ θεωρήσεως τῶν διαβατηρίων εἰς τοὺς διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ πλοίου ἀναχωροῦντας ἐπιβάτας, ἐνῷ τοὐναντίον ἡ ἡμετέρα Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς χορηγεῖ τὸ ἀνάλογον συνάλλαγμα διὰ τὰ ἐκδιδόμενα εἰσιτήρια πρός ἀναχώρησιν διὰ Τουρκικῶν πλοίων, οὐδεμία δὲ προβάλλεται κατὰ τὴν θεώρησιν τῶν διαβατηρίων δυσκολία ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν. Τὸ θέμα τοῦτο ἅπτεται τῶν ἐξωτερικῶν μας σχέσεων μετὰ χώρας μεθ’ ἧς αἱ σχέσεις εἶναι ταύτην τὴν στιγμὴν λίαν τεταμέναι, δι’ ὃ ἤλθομεν εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν συναδέλφου μας, ὅστις ἀνέλαβε νὰ κάμῃ τὰς ἀναγκαίας προτάσεις πρὸς τὴν Τουρκικὴν Κυβέρνησιν πρὸς παροχὴν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα τῶν ἰδίων διευκολύνσεων τῶν παρεχομένων παρ’ ἡμῶν εἰς τὰ Τουρκικά. Ἐν ᾗ περιπτώσει τὸ διάβημα τοῦτο τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν συναδέλφου δὲν ἤθελε τελεσφορήσει, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐφαρμόσωμεν καὶ ἡμεῖς διὰ τὰ Τουρκικὰ πλοῖα ἀντίστοιχα μέτρα πρὸς τὰ ἐφαρμοζόμενα ἐν Τουρκίᾳ διὰ τὰ Ἑλληνικά.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΙΓʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη καὶ Γ. Μπακατσέλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ ἐν τῷ βιβλ. ἐρωτ. καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 394, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη καὶ Γ. Μπακατσέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Μετὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀποδοχὴν τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 1) 1955 ἀποφάσεως τῆς ἐπιτροπῆς συμβιβασμῶν τοῦ νόμου 2000)52, δι’ ἧς καθωρίσθη ἡ ἀποζημίωσις δι’ ὁλόκληρον τὴν ἀπαλλοτριωθεῖσαν ἐκ 5.300 στρεμμάτων ἔκτασιν ἐν Θεσσαλονίκῃ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Ἀεροπορίας καὶ ἀνεγνωρίσθησαν ὑπὲρ τετρακόσιοι δικαιοῦχοι, ἐπελήφθημεν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς ἀπαιτήσεως ἑκάστου τούτων καὶ τῆς καταρτίσεως τῶν οἰκείων καταστάσεων. Ἡ ὡς ἄνω ἐργασία ἀπήτησεν ἱκανὸν χρόνον λόγῳ τῶν διαπιστωθέντων σφαλμάτων καὶ τῶν παρατηρηθεισῶν παραλείψεων, τόσον εἰς τὴν ἐκδοθεῖσαν ὡς ἄνω ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ εἰς τὰ ὑπὸ τῶν δικαιούχων ἀπογραφέντα πρακτικὰ ἀποδοχῆς τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως. Ὡς ἐκ τῶν λόγων τούτων, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔκδοσις τῆς οἰκείας ἐντολῆς πληρωμῆς ἐντὸς τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 2000)52 προβλεπομένης 3μήνου ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας. Πρὸς ρύθμισιν τοῦ προκύψαντος ζητήματος καταρτίζεται σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Παπαβασιλείου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2067)1.5.56 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 203 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Παπαβασιλείου ἐν σχέσει μὲ τὴν καθυστέρησιν καταβολῆς τῶν ὑπὸ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Τροχιοδρομικῶν Θεσσαλονίκης, συντάξεων, τῶν δικαιούχων τροχιοδρομικῶν Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν συντάξεων τῶν τροχιοδρομικῶν καὶ ἠλεκτροτεχνιτῶν Θεσσαλονίκης, καταβάλλονται ἐγκαίρως ὑπὸ τῆς Κρατικῆς Ἐκμεταλλεύσεως Τροχιοδρόμων Θεσσαλονίκης καὶ τῆς ΔΕΗ (Δημοσία Ἐπιχείρησις ἐν Θεσσαλονίκῃ) αἱ τακτικαὶ εἰσφοραὶ ἐργοδότου καὶ ἠσφαλισμένων. Ὑπὸ δὲ τοῦ Κράτους καλύπτονται τὰ προκύπτοντα ἐλλείμματα ἐκ πληρωμῆς συντάξεων, διὰ τῆς παροχῆς οἰκονομικῶν ἐνισχύσεων, ὑπὸ τύπον προσωρινῶν δανείων πρὸς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων. Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου 1954 μέχρι καὶ τοῦ Ἀπριλίου 1956, τὸ Κράτος κατέβαλεν εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων καὶ Προνοίας Προσωπ. Τροχιοδρόμων καὶ Ἠλεκτρισμοῦ Θεσσαλονίκης, ὑπὸ τύπον δανείων, ἐν συνόλῳ δραχμ. 7.628.000. Σημειοῦται, ὅτι μέχρι καὶ τοῦ Ἀπριλίου 1956, ἐπληρώθησαν αἱ συντάξεις ὡς καὶ τὸ δῶρον τοῦ Πάσχα 1956. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6ῃ Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 439 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. Δ. 604)1948 «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7.12.49 Ν. Διατάγματος «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τῆς προκυψάσης ὠφελείας ὑπὲρ ἀγοραστῶν καπνῶν ἐκ χορηγηθεισῶν εἰς τούτους πιστώσεων προεβλέπετο ἡ διάθεσις τοῦ 50% τοῦ προϊόντος τοῦ φόρου τούτου ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν τῶν πωλησάντων τὰ καπνὰ αὐτῶν κατὰ τὴν χρονικὴν περίοδον ἀπὸ 4.6.45 μέχρις 25.1.46. Ὁ τρόπος διανομῆς τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ εἰς τοὺς δικαιούχους θὰ καθωρίζετο διὰ Β. Διατάγματος, ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 1522)1950 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων» κυρωθέντος διὰ τοῦ νόμου 1558)1950, κατηργήθη τὸ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. Διατάγματος 604)1948. Τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ δὲν ἐξεδόθη τὸ διὰ τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως προβλεπόμενον Β. Διάταγμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2229)10.5.56, 1582)284) 12.5.56, 2377)16.5.56, 2413)383)18.5.56 καὶ 2687)22. 5.56 ἐγγράφων σας, δι’ ὧν διεβιβάσατε ἡμῖν α) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 229 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, β) ὑπόμνημα Ἀρχ)τῶν Β. Ναυτικοῦ, γ) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 122)15. 5.1956 ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, δ) ὑπόμνημα Συλλόγου ἀποστράτων Συν)χων Ὑπαξ)κῶν Χωροφυλακῆς καὶ ε) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 295)21.5.56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα ἐν σχέσει μὲ τὴν τροποποίησιν τῶν συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως οἱ μόνιμοι Ἀρχικελευσταὶ τοῦ Β. Ναυτικοῦ, οἱ Ἀνθ)σταὶ καὶ Ὁπλῖται Στρατοῦ Ξηρᾶς κλπ. δικαιωθῶσι προσαυξήσεως τῆς συντάξεώς των κατὰ 10)50, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν θεμάτων ἅτινα πρόκειται νὰ ἐξετασθῶσι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2383)1659)15.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 231 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἐν σχέσει μὲ τὰς προπολεμικὰς καταθέσεις ἰδιωτῶν, ἃς εἶχον οὗτοι εἰς διάφορα Τραπεζιτικὰ Ἱδρύματα καὶ Ταμιευτήρια, ὡς καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὰς προπολεμικὰς ἀσφαλείας ζωῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πλὴν τῆς περιπτώσεως τῶν μικροκαταθετῶν παρὰ Ταχυδρομικοῖς Ταμιευτηρίοις, ἥτις ἐρρυθμίσθη διὰ τοῦ νόμου 3049)54, οὐδὲν ἄλλο μέτρον ἐλήφθη μέχρι σήμερον πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ὡς ἄνω ἀναφερομένων κατηγοριῶν. Εὐθὺς ὡς ἤθελον δημιουργηθῇ εὐνοϊκώτεραι οἰκονομικαὶ συνθῆκαι, θὰ ἐξετασθῶσιν εὐνοϊκῶς καὶ αἱ ἀνωτέρω περιπτώσεις, αἵτινες προέκυψαν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 18)44. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1789)24.4.56 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 137 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἀπόδοσιν εἰς τὸ Τ.Σ. Νομικῶν τοῦ ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν ἐπιβαλλομένων χρηματικῶν ποινῶν ἢ προστίμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. Ν. 1621)1939 ἄρθρον 4 ἐδάφ. 1, παρ. 12 περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν εἶχε θεσπισθῆ ὡς ἔσοδον τοῦ ὡς ἄνω εἴρηται Ταμείου ποσοστὸν 5% ἐπὶ τῶν χρηματικῶν ποινῶν ἢ προστίμων καὶ συναφῶν δικαστικῶν ἐξόδων καὶ εἰς 3% ἐπὶ τῶν μετατρεπομένων ποινῶν. Μεταγενεστέρως διὰ τοῦ κατοχικοῦ νόμου 1815)1944 ἄρθρον 1 παρ. 7 «περὶ τροποποιήσεως κλπ. τῶν διατάξεων περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν» τὸ ὡς ἄνω ποσοστὸν ηὐξήθη εἰς 25%. Προκειμένου νὰ ἐπανέλθουν τὰ πράγματα εἰς τὴν πρὸ τοῦ πολέμου ὡς ἄνω κατάστασιν, ἐδόθη ἐντολὴ ὅπως ἀπὸ 1ης Φεβρουαρίου 1952 ἀποδίδεται εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον μόνον τὸ ⅕ τοῦ ἀνωτέρου φόρου, ἐν ὄψει κυρώσεως νομοθετικῶς τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ἤδη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954, ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον προβλέπον τὴν εἰσαγωγὴν τῆς ἀνωτέρω προσαυξήσεως ἐξ 25% εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν ἐξ ἧς ποσοστὸν μέχρι ⅕ ἀποδίδεται εἰς τὸ ἀνωτέρω Ταμεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὰ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενα θέματα δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Οὕτω διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἡλικίας τῶν Προσφύγων ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Τοῦτο μόνον δύναται νὰ προέλθῃ εἰς τὰ δέοντα διὰ τὴν διόρθωσιν τῆς ἡλικίας τῶν Προσφύγων, καθ’ ὅσον τὸ ζήτημα εἶναι γενικωτέρας μορφῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ τὸ μέτρον μόνον εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικούς. Τέλος, διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς κάτω τῶν 20 ἐτῶν ὑπηρεσίας τῶν προσφύγων διδασκάλων, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ Ἐλεγκτ. Συνεδρίου καὶ τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, ρυθμίζει τὰ τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς προϋπηρεσίας τῶν ὑπαλλήλων ἐν γένει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. Ξ. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, εἶχε ἤδη συστήσει καὶ ὑποστηρίξει ἐνθέρμως ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς πρὸ τῶν ἐκλογῶν τὴν χορήγησιν Κοινωνικοῦ ἐπιδόματος εἰς τοὺς Ἐφημερίους. Αἱ οἰκονομικαὶ ὑπηρεσίαι ὅμως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου δὲν ἀπεδέχθησαν τὴν προταθεῖσαν χορήγησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐπιδόματος, συνεπεία τῆς μεγάλης ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 14 ἑκατομμυρίων ἐτησίως. Μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἐκ νέου τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ τὸ ἴδιον θέμα. Ἀτυχῶς οὐδὲν ἀποτέλεσμα ἐπετεύχθη. Τὸ Γεν. Λογιστήριον ἐμμένει εἰς τὴν ἄποψιν ἔτι μᾶλλον, καθ’ ὅσον τὸ τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἐφημεριακοῦ Κλήρου σχετικὸν κονδύλιον ηὐξήθη. Θεωρῶ ἐπιβεβλημένον νὰ δηλώσω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξεδήλωσεν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς οἰκονομικῆς ἀνορθώσεως τῆς Ἐκκλησίας γενικώτερον ὡς καὶ τῆς ὁριστικῆς λύσεως τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος τοῦ ἐφημεριακοῦ Κλήρου. Ἡ Κυβέρνησις, ἐν ἀγαθῇ συμπράξει μετὰ τοῦ Προκαθημένου τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, μελετᾷ τὸ ζήτημα, διὰ νὰ ἐξεύρῃ ριζικὰς λύσεις. Θὰ εἶμαι λίαν εὐτυχὴς, ἐὰν συντόμως ἀνακοινώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ μεγάλου τούτου Ἐθνικοθρησκευτικοῦ προβλήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. Ξ. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σεργάκη. 4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παλλάσκα, Ι. Ριζιώτη καὶ Χ. Κόρακα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐν ὄψει τῆς μελετωμένης μεταρρυθμίσεως τῶν σχολείων Μ. Ἐκπαιδεύσεως ἀνεστάλη, πρὸς τὸ παρόν, ἡ ἵδρυσις νέων γυμνασίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. Ξ. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ σύνταξις τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας ἀνετέθη ἤδη εἰς ἐπιτροπὴν προεδρευομένην ὑπὸ τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως. Ἡ ἐν λόγῳ ἐπιτροπὴ ἤρξατο τοῦ ἔργου της τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ταχύτερον συμφώνως πρὸς τὰς δοθείσας εἰς αὐτὴν ὁδηγίας ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. Ξ. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλιπράντη. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλιπράντη νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: α) Εἰς συσκέψεις προκληθείσας ὑπὸ τοῦ Ὑπουρ. Ἐμπορίου (Δ)νσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου) κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον ἐ. ἔ. ἐζητήθη παρὰ τοῦ ἀντιπροσώπου μας νὰ δηλώσῃ τὴν ποσότητα τῆς κριθοβρώμης τῆς ἀναγκαιούσης εἰς τὸν Στρατὸν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἔτους· καὶ πράγματι ἐδηλώθη παρ’ αὐτοῦ ἡ ἀπαιτουμένη ποσότης. β) Τὸ ἐκ ποίας πηγῆς θὰ προέρχηται αὕτη, δὲν ἀφορᾷ τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον· τὸ ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου περιέλαβε τὴν κριθοβρώμην εἰς τὸν κατάλογον τῶν εἰδῶν, ὧν ἡ προμήθεια γίνεται ἐκ πηγῶν ἐξωτερικοῦ εἰς βάρος τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. 2. Περαιτέρω τὸ θέμα παραμένει πρὸς διακανονισμὸν παρὰ τῷ ἁρμοδίῳ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίῳ (Δ)νσις Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου).

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Χαβίνη. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Χαβίνη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ ζήτημα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν Ἐφ. Ἀξ)κῶν τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ Κέντρου ἐκπαιδεύσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Κερκύρας διεπόμενον ὑπὸ τοῦ νόμου 1963)51, ἔχει ἀκολουθήσει ἐπακριβῶς τὴν πορείαν, τὴν ὑπὸ τοῦ ρηθέντος νόμου ἐπιβαλλομένην. β) Συγκεκριμένως οἱ ἀποφοιτήσαντες τῆς Σχολῆς ταύτης ἐκρίθησαν τόσον ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ Πενταμελοῦς Συμβουλίου, ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Σ. ὅπερ ἐνέκρινε τὴν μονιμοποίησιν 36 Ἀνθ)γῶν καὶ 19 Ἀνθ)στῶν καὶ ἀπέρριψε τὴν τῶν ὑπολοίπων. Ἐν συνεχείᾳ τὸ Α.Σ.Σ. ἐπανέκρινε, βάσει τοῦ Ν. Δ. 312)51, ἐκείνους, οὓς κατ’ ἀρχὴν εἶχεν ἀπορρίψει καὶ ἐπανέλαβε τὴν ἀπόρριψιν ὅλων, πλὴν ἑνός. γ) Συνεπείᾳ σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἔλαβε χώραν καὶ ἑτέρα ἐπανάκρισις ἓξ (6) ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀπορριφθέντων μὲ ἐκ νέου δυσμενὲς δι’ αὐτοὺς ἀποτέλεσμα. 2. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται ὅτι οὐδόλως ὑφίσταται θέμα παραβάσεως ὑποσχέσεως τοῦ Κράτους καὶ ὅτι τὸ ὅλον θέμα εἶναι κεκλεισμένον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγοι ὑπηρεσιακοὶ ἐπέβαλον τὴν ἐξ Ἀλεξανδρουπόλεως μετακίνησιν τοῦ Κ.Ε.Ν., ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὅτι ἐξακολουθοῦν σταθμεύουσαι ἐν Ἀλεξανδρουπόλει ἱκαναὶ Μονάδες καὶ Ὑπηρεσίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καὶ Θ. Λυμπερίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καὶ Θ. Λυμπερίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγοι ὑπηρεσιακοὶ ἐπέβαλον τὴν ἐκ Δράμας μετακίνησιν τοῦ Κ.Ε.Ν., ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὅτι ἐξακολουθοῦν σταθμεύουσαι ἐν Δράμᾳ ἱκαναὶ Μονάδες καὶ Ὑπηρεσίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν στέγασιν Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαλλήλων τῆς Χωροφυλακῆς, τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, δηλαδὴ ὑπηρεσιῶν, ἐν γένει, αἵτινες δὲν ὑπάγονται ὑπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3322)5.6.56 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 402 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὰς τιμὰς πωλήσεως τῶν ἐμφιαλωμένων μεταλλικῶν ἐπιτραπεζίων ὑδάτων τῶν διαφόρων πηγῶν τῆς χώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατόπιν ἐντολῆς ἡμῶν διετάχθη ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία, ὅπως προβῇ εἰς νέαν ἐνδελεχῆ ἔρευναν τῆς τιμῆς κόστους τῶν ἐν λόγῳ ἐμφιαλωμένων ὑδάτων, βάσει δὲ τῶν πορισμάτων τῆς τοιαύτης ἐρεύνης, θέλομεν προέλθῃ εἰς ἀνάλογον ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§6Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφασίσῃ τὴν σύστασιν Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀπασχοληθῇ κατὰ τρόπον σοβαρὸν καὶ ἀποτελεσματικὸν μὲ τὸ θέμα τῆς προστασίας τῶν νωπῶν φρούτων. Εἶναι ἕνα θέμα σοβαρώτατον, τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε ἀπησχόλησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν πρέπει κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, νὰ σᾶς διαφεύγῃ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ δενδροκαλλιέργεια ἔχει ἀναπτυχθῆ εἰς βαθμὸν πάρα πολὺ μεγάλον. Ἀντιπροσωπεύω ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία ἀσχολεῖται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον μὲ τὴν παραγωγὴν τῶν φρούτων. Ἐφέτος μόνον, θὰ ἔχωμεν παραγωγὴν ἄνω τῶν 20.000.000 ὀκάδας ροδακίνων. Ἐὰν δὲν ληφθοῦν μέτρα, πρῶτον πραγματοποιήσεως τιμῆς, ἡ ὁποία νὰ ἱκανοποιῇ τοὺς φρουτοπαραγωγοὺς καὶ δεύτερον ἀπορροφήσεως τῆς ὑπερπαραγωγῆς αὐτῆς, αἱ συνέπειαι ἐκ τῆς ὑπερπαραγωγῆς, θὰ εἶναι ὀλέθριαι καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἀξιότιμε κ. ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου καὶ διὰ τοὺς ἰδίους τοὺς φρουτοπαραγωγούς. Καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ τὸ σοβαρὸν αὐτὸ θέμα καὶ εἶχον κάμει καὶ ὡρισμένας προτάσεις. Παρῆλθον ἔκτοτε ἀρκετὰ χρόνια χωρὶς δυστυχῶς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου καὶ αἱ ἄλλαι ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ ἀπασχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα αὐτό. Νομίζω ὅτι κατόπιν τῶν συσταθέντων ἀλλεπαλλήλων διακομματικῶν Ἐπιτροπῶν τοῦ καπνοῦ, τοῦ σίτου, τοῦ οἴνου, τοῦ ἐλαίου κλπ. ἐπιβάλεται νὰ συσταθῇ καὶ διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν φρούτων, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τρόπον σοβαρὸν τό θέμα αὐτό, τό ὁποῖον τόσον πολὺ συγκινεῖ τοὺς φρουτοπαραγωγούς.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν σύστασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται νὰ ἀποτελέσουν μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ὁμολογῶ ὅτι δὲν κατέχω τὸ θέμα, νὰ περάσουν ἀπὸ τὸ Γραφεῖον μου καὶ νὰ μοῦ εἴπουν ποῖοι θέλουν νὰ μετάσχουν.

§10Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται τὴν σύστασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν μέχρι στιγμῆς διὰ τὸ θέμα τῶν φρούτων εἶναι: Πρῶτον, ηὐξήθη τὸ «κοντεζὰν» ἐξαγωγῆς εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν, ἀπὸ 75.000 δολλάρια εἰς 200.000 δολλάρια. Δεύτερον, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἐνέκρινε τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἐξαγωγέων διὰ τὴν συσκευασίαν τῶν φρούτων. Ἐπίσης οἱ ΣΕΚ εὑρίσκονται εἰς διαπραγματεύσεις διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ψυγείων διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν φρούτων καὶ καθημερινῶς μελετῶμεν τὸ θέμα, ὥστε νὰ γίνῃ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§11Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὰς πληροφορίας ποὺ μᾶς ἔδωσε, πλὴν ὅμως τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς φρουτοπαραγωγῆς, εἶναι μέγα καὶ δὲν ἐξαντλεῖται μὲ τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ἡ λῆψις καὶ ἄλλων, τὰ ὁποῖα θέλω νὰ πιστεύω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ παραλείψῃ ἡ Κυβέρνησις.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πέτσο, ἐλάβατε τὸν λόγον διὰ νὰ ζητήσητε τὴν ἵδρυσιν Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Φθάνει ἕως ἐδῶ.

§13Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τὸν λόγον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§15Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν 12 Ἀπριλίου 1956, ἤτοι πρὸ 70 ὁλοκλήρων ἡμερῶν, κατέθεσα εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν λαβοῦσαν ἀριθμὸν 62 ἐρώτησίν μου διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτουν νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ διατηρῇ τὸν θεσμὸν τῆς ἑτεροδικίας ὑπὲρ τῶν ἐν Ἑλλάδι διαβιούντων ὑπηκόων τῶν Η.Π.Α. Ἐπειδὴ παρήρχετο ὁ χρόνος καὶ ἡ ἐρώτησίς μου δὲν συνεζητεῖτο, ἠναγκάσθην εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 1ης τ. μ. νὰ ζητήσω καὶ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ διαμαρτυρηθεὶς διὰ τὴν τακτικὴν ταύτην. Ἐτόνισα τότε, ὅτι ἄλλαι ἐρωτήσεις ἐνῷ εἶχον κατατεθῆ πολὺ βραδύτερον τῆς ἰδικῆς μου, εἶχον ἤδη πρὸ πολλοῦ συζητηθῆ. Καὶ χαρακτηριστικῶς ἀνέφερα τὴν περίπτωσιν συναδέλφου, τοῦ ὁποίου ὡς γνωστόν, ἐρώτησις συνεζητήθη ἐντὸς 24 ὡρῶν ἀπὸ τῆς καταθέσεώς της. Ἐπὶ τῆς διαμαρτυρίας μου ἐκείνης, ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν τότε ἀπὸ τὸν Προεδρεύοντα κ. Αʹ Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ θὰ συζητηθῇ εὐθὺς ὡς ἤρχοντο πρὸς συζήτησιν θέματα τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ. Δυστυχῶς καὶ πάλιν, κ. Πρόεδρε, δὲν ἐγένετο τίποτε καὶ ὡς ἐκ τούτου τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα προσελθὼν εἰς τὸ Γραφεῖον σας διαμαρτυρήθην ἐκ νέου, ἔλαβον δὲ ἀπὸ ὑμᾶς τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου ἦτο μᾶλλον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ θὰ συνεζητεῖτο τὴν τρέχουσαν ἑβδομάδα. Ἐν τούτοις ὅπως διαπιστώνω εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς ἑβδομάδος αὐτῆς, ἡ ὑπόσχεσις ἐκείνη δὲν ἐξεπληρώθη. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου δὲν ἀπευθύνεται μόνον πρὸς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως δὲν ἀνέμενον.....

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§17Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Βεβαίως δὲν ἀνέμενον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι λόγῳ τῆς μεγάλης σπουδαιότητος καὶ τοῦ κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικοῦ χαρακτῆρος, τὸν ὁποῖον φέρει ἡ ἐρώτησίς μου, ὅτι θὰ ἔσπευδε νὰ χαρακτηρίσῃ αὐτὴν κατεπείγουσαν καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν συζήτησίν της κατὰ προτίμησιν παντός ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει θέματος, συμφώνως πρὸς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 218 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Τοὐναντίον μάλιστα κ. Πρόεδρε, ἀντιλαμβάνομαι πλήρως καὶ κατανοῶ ἀπολύτως τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως παρελκύσῃ καὶ εἰ δυνατὸν ματαιώσῃ κατὰ τὴν παροῦσαν τοὐλάχιστον σύνοδον τῆς Βουλῆς, τὴν συζήτησιν τῆς ἐρωτήσεώς μου. Οὐδέποτε, ὅμως, ἐπίστευον κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὴν προσπάθειάν της αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις θὰ εὕρισκε πρόθυμον συμπαραστάτην τό Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, παρακαλῶ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὅταν ὁμιλῆτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν πρέπει νὰ ὁμιλῆτε ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ μόνον. Τὸ τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις εἶναι διάφορον πρᾶγμα. Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ὡμιλήσετε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ σχετικῶς.

§19Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως διὰ τὴν ἐπιδεικνυομένην τακτικὴν καὶ ὑπενθυμίζων τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, τὰς παραδόσεις τοῦ Σώματος καὶ τὴν πολιτικὴν εὐθιξίαν, νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως εἰσαγάγητε πρὸς συζήτησιν τὴν παραληφθεῖσαν ἐρώτησίν μου εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν τοῦ Σώματος.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐν ἀπολύτῳ πλάνῃ. Διότι ὅταν τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν ἤλθετε εἰς τὸ Γραφεῖον μου, ὄντως, ἔδωκα ἐντολήν, ἀλλὰ εἶχεν ἤδη καταρτισθῆ ἡ ἡμερησία διάταξις τῶν ἐρωτήσεων καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περιληφθῇ ἡ ἐρώτησίς σας. Παρεκάλεσα δὲ καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἔλθῃ δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι τὴν Παρασκευὴν θὰ κάμω νέον συμπληρωματικὴν ἡμερησίαν διάταξιν διὰ νὰ περιλάβω καὶ τὴν ἐρώτησίν σας. Ἐὰν ἐβράδυνεν ἡ συζήτησίς της εἶναι διότι ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Θεοτάκης ἐτέλει ὑπὸ παραίτησιν, καὶ ὁ ὑπουργὸς κ. Ἀβέρωφ, εὑρίσκετο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἤθελε δὲ νὰ εἶναι παρὼν κατὰ τὴν συζήτησιν διότι εἶναι θέμα Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Βλέπετε ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀνεφέρατε. Μάλιστα ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἠρώτησε ἐὰν πρόκειται νὰ συζητηθῇ σήμερον, διὰ νὰ ἔλθῃ καὶ αὐτός. Ἡ ἐρώτησίς σας θὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς προσεχοῦς Παρασκευῆς. Κάμνω μίαν σύστασιν εἰς τοὺς νεωτέρους συναδέλφους, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποδίδω ἀπόλυτον καλὴν πίστιν, ὁσάκις ὁμιλοῦν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ὁμιλοῦν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ μὴ καταστρατηγῆται ὁ Κανονισμὸς διὰ τοῦ Κανονισμοῦ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ

ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ αἱ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν. Ὁ κ. Γ. Παπαστεργίου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ μεταξὺ τῶν κατασκευαζομένων τμημάτων τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Βόλου–Λαμίας, δὲν περιελήφθη καὶ τὸ ἀπὸ Σούρπης μέχρι Πελασγίας τμῆμα.

§21Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὁδὸς Βόλου– Λαμίας, δὲν εἶναι οὔτε κοινοτικὴ ὁδὸς οὔτε ἐπαρχιακή. Εἶναι σπουδαιοτάτη καὶ κεντρικωτάτη ἐθνικὴ ὁδικὴ ἀρτηρία. Δυστυχῶς ἡ ἀρτηρία αὐτὴ ἐγκατελείφθη πλήρως ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τρόπον ὥστε νὰ εὑρίσκεται σχεδὸν πλήρως κατεστραμμένη καὶ ἀκατάλληλη διὰ τὴν δι’ αὐτῆς ἐκτέλεσιν συγκοινωνίας. Ὡς ἐκ τούτου ἡ μεταξὺ Βόλου–Λαμίας– Ἀθηνῶν ἐπικοινωνία δι’ αὐτοκινήτου ἐγίνετο μέσῳ Λαρίσης μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παρατηρῆται ἐπιβράδυνσις τῆς συγκοινωνίας, λόγῳ τῆς κατὰ 60 χιλιόμετρα μεγαλυτέρας ταύτης διαδρομῆς, ταλαιπωρία τῶν ἐπιβατῶν καὶ καταβολὴ ηὐξημένων κομίστρων καὶ ταῦτα πάντα πρὸς μεγίστην ζημίαν τοῦ Βόλου καὶ τῆς ἐπαρχίας Ἁλμυροῦ. Ἀπὸ πέρυσιν ἤρχισαν νὰ ἐπισκευάζωνται τμήματα τῆς ὁδοῦ Βόλου–Λαμίας, δυστυχῶς ὅμως μεταξὺ τῶν ἐπισκευαζομένων τμημάτων δὲν συμπεριελήφθη καὶ τὸ ἀπὸ Σούρπης μέχρι Πελασγίας τμῆμα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ταχυτέραν ἐπισκευὴν καὶ τοῦ τμήματος αὐτοῦ.

§22Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοιν.). Ἡ ὁδὸς Βόλου–Λαμίας εἶναι ἐθνικὴ ὁδὸς καὶ εἶναι εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνακαινίσεως. Τὸ τμῆμα Σούρπης–Πελασγίας θὰ συντηρηθῇ προσωρινῶς καὶ θὰ ἀνακαινισθῇ περιλαμβανόμενον εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1957.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἐὰν ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, ὅτι αἱ δημόσιαι ὁδοὶ τοῦ Νομοῦ Δράμας, εὑρίσκονται εἰς πλεῖστα σημεῖα εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ κατέστησαν ἀδιάβατοι.

§24Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὁδικὸν δίκτυον τοῦ Νομοῦ Δράμας εὑρίσκεται εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν καὶ νομίζω ὅτι εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν μας δὲν θὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη ἀθλιωτάτη ὁδικὴ κατάστασις. Εἰς περίπτωσιν ἀνάγκης ἀσθενοῦς, Θεὸς φυλάξῃ μὲ σοβαρὰν πάθησιν, ὁ ἀσθενὴς θὰ πεθάνῃ εἰς τὸν δρόμον. Ὁ δρόμος Δράμας–Παρανεστίου ἐξυπηρετεῖ 35–40 χωριά, ἀλλὰ καὶ μεγάλην στρατιωτικὴν σημασίαν ἔχει. Ὁ δρόμος Δράμας–Σιδηροκάστρου ποὺ ἐπίσης εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ ποὺ ἐπίσης ἐξυπηρετεῖ τοὺς φρουροὺς τῆς Πατρίδος, κατοίκους τῶν χωρίων Σιαλωτῆς, Σιδηρονέρου, Παπάδων καὶ πολλῶν ἄλλων χωρίων πλησίον τῶν φυλακίων τῶν συνόρων μας, ἐπίσης καὶ μεγάλην στρατιωτικὴν σημασίαν ἔχει. Ὁ δρόμος Δράμας–Παγγαίου ἀπὸ τὸ 1952 προγραμματίζεται καὶ οἱ ἐφημερίδες πάντοτε γράφουν, ὅτι ἐψηφίσθη τὸ Αʹ καὶ Βʹ, ἀλλὰ ὁ δρόμος δὲν γίνεται. Ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι ἑνώνει τὸν Νομὸν Σερρῶν μὲ τὰ χωρία Κορμίστης, Ἁγισκόμης, Νέας Μπάρρας, τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι προκειμένου νὰ διανύσουν 18 χιλιόμετρα διὰ νὰ ἔλθουν εἰς Δράμαν, διανύουν 50 μὲ 60 χιλιόμετρα. Εἰς τὸ Νευροκόπιον, ποὺ εὑρίσκονται οἱ ἀκρῖτες φρουροὶ τῶν συνόρων μας, τὸ ὁδικὸν δίκτυον εὑρίσκεται εἰς πολὺ χειροτέραν μοῖραν. Ὡς παράδειγμα ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Διὰ νὰ μεταβῇ κανεὶς ἀπὸ τὸ Νευροκόπιον εἰς Ἐξοχήν, πραγματικὸν φυλάκιον τῆς χώρας μας, μικρὰ ἡ ἀπόστασις, θέλει τὸ λεωφορεῖον 1½ ὁλόκληρη ὥρα. Ἐπίσης ἀπὸ Νευροκόπιον εἰς Ποταμούς, ἡ ἰδία καὶ χειροτέρα κατάστασις. Ἀφοῦ τό λεωφορεῖον διὰ 20–22 χιλιόμετρα θέλει τρεῖς ὥρας. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν νὰ μὲ πληροφορήσῃ, ἐὰν ἐπρογραμματίσθησαν αἱ ὡς ἄνω ὁδοὶ καὶ πότε πρόκειται νὰ γίνουν.

§25Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοινων.). Ὁ κ. συνάδελφος, πρὶν καταθέσῃ τὴν ἐρώτησίν του, ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ πληροφορίας, διότι αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὴν ἐρώτησίν του ὁδοὶ δὲν εἶναι ἐθνικαί, πλὴν τῆς ὁδοῦ Δράμας– Παρανεστίου, ἀλλὰ ἐπαρχιακαί. Καὶ ὡς γνωστόν, αἱ δαπάναι τῆς ἀνακαινίσεώς των ἀντιμετωπίζονται ἀπὸ τὰ τοπικὰ ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα Ὁδοποιΐας. Ἐθνικὴ ὁδὸς, ὅπως σᾶς εἶπα, εἶναι ἡ Δράμας–Παρανεστίου, ἡ ὁποία ἐφέτος θὰ συντηρηθῇ. Αἱ ἄλλαι θὰ ἀνακαινισθοῦν ἀπὸ τὰ ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα Ὁδοποιΐας.

§26Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐπιχορήγησις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ ὁ δρόμος Δράμας –Σιδηρονέρου εἶναι ἐθνικὸς καθότι καὶ τὰ στρατιωτικά μας φυλάκια ἐξυπηρετεῖ, καὶ τὰ ὡς ἄνω ἀναφερθέντα χωρία ἐξυπηρετεῖ.

§27Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοινων.). Τό δεύτερον σφάλμα εἶναι χεῖρον τοῦ πρώτου. Αἱ ἐθνικαὶ ὁδοὶ δὲν κρίνονται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν φυλακίων, κρίνονται ἀπὸ τὸ ἐὰν συνδέουν πρωτευούσας Νομῶν. Αἱ ὁδοὶ ποὺ ἀνεφέρατε δὲν συνδέουν πρωτευούσας Νομῶν. Ἐκτὸς τούτου ὅλα τὰ ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα Ὁδοποιΐας χρηματοδοτοῦνται κανονικῶς καὶ αἱ τοπικαὶ ἀρχαὶ προγραμματίζουν τὰ ἔργα. Συνεπῶς οὐδὲν παράπονον δύναται νὰ ἐγερθῇ. Εἶναι μία μορφὴ ἀποκεντρώσεως, ἡ ὁποία πράγματι ἀπέδωσε. Διὰ νόμου προβλέπεται τὰ χρήματα νὰ εἰσπράττωνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ ἀποστέλλωνται εἰς τὰς τοπικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι προβαίνουν εἰς τὸν προγραμματισμόν. Δὲν βλέπω διατὶ ὅλαι αὐταὶ αἱ μεμψιμοιρίαι.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Σκυλλάκος ἔχει τόν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ πῶς πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἐπισκευῆς τῶν ὁδῶν Συκουρίου–Λαρίσης καὶ Ἀγυιᾶς–Λαρίσης.

§29Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ὁδοὶ Λαρίσης — Συκουρίου καὶ Λαρίσης–Ἀγυιᾶς, μήκους ἡ πρώτη 19 χιλιομέτρων καὶ ἡ δευτέρα 31 περίπου χιλιομέτρων, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἶναι πλήρως κατεστραμμέναι καὶ ἡ ἐπικοινωνία τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν αὐτῶν ὅπως καὶ ἡ μεταφορὰ τῶν εἰς τὰς περιοχὰς παραγομένων προϊόντων πρὸς τὴν Λάρισαν ὡς τόπου καταναλώσεως, εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι δραματική. Ἀπὸ τριετίας οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ τὰ κοινοτικὰ των συμβούλια, ὅπως καὶ ἡ Νομαρχία Λαρίσης, ἐπιμόνως ἔχουν ὑποβάλει τὸ αἴτημα τῆς ταχείας ἐπισκευῆς τῶν ὁδῶν αὐτῶν. Καὶ εἶναι τῷ ὄντι ἀληθές, ὅτι ἐνῷ διὰ τὴν ὁδὸν Λαρίσης–Συκουρίου οὐδὲν μέτρον μέχρι τοῦδε ἔχει ληφθῆ, διὰ τὴν ὁδὸν Λαρίσης– Ἀγυιᾶς καὶ μόνον διὰ τὸ τμῆμα αὐτὸ τὸ νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης εἰς τὸ τετραετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἔχει καταρτίσει πρὸς ἐπισκευήν, κατασκευὴν καὶ διάνοιξιν τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν, περιέλαβε καὶ τμῆμα τῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Ἀγυιᾶς, διαθέσαν ποσὸν 750 χιλιάδων δραχμῶν. Καὶ ἐνῷ ἐδημοπρατήθη τὸ ἔργον αὐτό, καὶ ἐνῷ ἐγκατεστάθη ὁ ἐργολάβος καὶ ὑπεγράφη καὶ τὸ οἰκεῖον συμφωνητικόν, τὸ ἔργον αὐτὸ μαζὺ μὲ ἄλλα δέκα ἔργα τὰ ὁποῖα ἐδημοπρατήθησαν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, τὰ ὁποῖα ἐνέκρινεν ἐπίσης καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἐγκατεστάθησαν οἱ ἐργολάβοι καὶ ὑπεγράφησαν καὶ τὰ συμφωνητικά, ἀνεστάλη ὅμως ἡ ἐκτέλεσίς του καὶ ἐπίκειται ἡ ματαίωσίς του διὰ τοὺς ἑξῆς δύο κυρίους λόγους. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἐνῷ εἶχε διαθέσει διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης ποσὸν τριῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐκ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955 τὰ τρία αὐτὰ ἑκατομμύρια τὰ περιώρισεν εἰς τὸ ἑνάμισυ ἑκατομμύριον. Καὶ δεύτερον, ἐνῷ τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας ἀνέμενε νὰ εἰσπράξῃ ποσὸν δύο ἑκατομμυρίων ἑξακοσίων χιλιάδων δραχμῶν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 5% τὴν ὁποίαν ἐπέβαλλεν ἐπὶ τῶν ἐσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων ἀνέστειλε τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, μέχρι τώρα καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν ἀνῄρεσε τὴν διαταγήν. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, κ. Πρόεδρε, ἐξ αἰτίας ὅλων αὐτῶν οἱ δρόμοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι βασικοὶ καὶ ἐξυπηρετοῦν πολυάριθμον πληθυσμὸν τῶν ἐπαρχιῶν Ἀγυιᾶς καὶ τῆς περιοχῆς Συκουρίου ἐὰν δὲν ἐπισκευασθοῦν ταχέως τὸν προσεχῆ χειμῶνα πρόκειται νὰ καταστραφοῦν καὶ νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ παραγωγικοὶ αὐτοὶ πληθυσμοί. Ἐρωτῶ, κατόπιν τούτου τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, ἐὰν σκέπτεται λόγῳ τῆς ἐπειγούσης ἀνάγκης τῆς ταχείας ἐπισκευῆς τῶν ὁδῶν αὐτῶν, νὰ διαθέσῃ οὐχὶ ἐκ τῶν πόρων τοῦ Ταμείου τῆς Νομαρχιακῆς ὁδοποιΐας χρήματα, ἀλλὰ ἐξ ἄλλων πόρων πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν κατοίκων αὐτῶν καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ ἐκδηλώσῃ καὶ διὰ τὰς πτωχὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους τὸ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐκδηλώνει διὰ τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν πέριξ τῶν Ἀθηνῶν.

§30Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Διὰ τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν, κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει οὔτε μία δραχμὴ ἐπιχορηγήσεως ἀπὸ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Οἱ δρόμοι τῶν Ἀθηνῶν ἐπληρώθησαν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ πληρώνονται, πλὴν τοῦ δρόμου τοῦ Σουνίου, ἀπὸ ἐπιτοπίους πόρους. Ἐπαναλαμβάνω, οὔτε μία δραχμὴ διετέθη ἀπὸ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Διὰ τὰς δύο ὅμως ὁδούς, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀληθὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι τό πρόγραμμα περιεκόπη εἰς τὸ ἥμισυ. Τὸ πρόγραμμα περιεκόπη κατὰ τὰ 35% λόγῳ τῆς μὴ ἀποδόσεως τῆς φορολογίας τῆς βενζίνης ὅπως εἶχε προϋπολογισθῆ, τὸν Μάϊον 1955. Παρὰ ταῦτα μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1956 ἐφέτος δηλαδή, μὲ τὴν ἀναμόρφωσιν τοῦ προγράμματος, ἡ ὁποία ἔγινε καὶ μὲ τὴν ἐξοικονόμησιν κονδυλίων ἐξ ἄλλων πόρων, τὸ πρόγραμμα αὐτὸ θὰ ὑπερβῇ τὰς 3.000.000 δραχμῶν καὶ ἐζητήσαμεν ἤδη ἀπὸ τὴν Νομαρχίαν Λαρίσης νὰ μᾶς στείλῃ τὴν ἀναμόρφωσιν τοῦ προγράμματος μὲ τὰ νέα ποσά. Συνεπῶς μὴ ἀνησυχῆτε. Τὸ κονδύλιον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων θὰ πάῃ εἰς τὴν Λάρισαν καὶ θὰ πάῃ ὡς προεβλέφθη ἀρχικῶς, παρὰ τὸ ὅτι ἐμειώθη ἡ ἀπόδοσις τῆς φορολογίας τῆς βενζίνης διὰ τὸν λόγον ὅτι πάμπολλα βενζινοκίνητα ὀχήματα μετεβλήθησαν εἰς πετρελαιοκίνητα. Ἐδέχθην ἐπανειλημμένας ἐπισκέψεις τοῦ δημάρχου καὶ τῶν προέδρων κοινοτήτων διὰ τοὺς τοπικοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι μοῦ εἶπον, ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ πληρώσουν αὐτὸ τὸ 5% καὶ ἐζήτησαν νὰ τὸ ἀναστείλω ἐπὶ ἕνα ἔτος. Τὸ ἀνέστειλα μέχρι πρώτης Ἰουλίου 1956. Ἀπὸ 1.7.1956 θὰ εἰσπράττεται καὶ αὐτὸ τό 5%. Δὲν εἶναι ἡ ἰδική μου διάθεσις, ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὴν ἀναστολὴν, εἶναι ἡ ἀπαίτησις τοῦ Δημάρχου Λαρίσης καὶ τῶν προέδρων τοῦ Νομοῦ Λαρίσης.

§31Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς, ὅτι συνεπεία τῶν δύο αὐτῶν μέτρων, τοὐτέστιν τῆς ἀναστολῆς ἐπὶ 3–4 μῆνας τῆς εἰσφορᾶς καὶ τῆς μὴ ἐνισχύσεως τοῦ Κράτους, ἡ κατασκευὴ ἢ ἡ ἐπισκευὴ τῶν δρόμων αὐτῶν δι’ ἐφέτος τοὐλάχιστον δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργὸς, ὅτι τὸν προσεχῆ χειμῶνα θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ ἀποκλεισμὸς τοῦ πολυαρίθμου πληθυσμοῦ τῶν δύο αὐτῶν τμημάτων τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, καὶ θὰ εἶναι εὔλογος ἡ διαμαρτυρία τῶν κατοίκων καὶ ἡ ἀγανάκτησίς των, ἡ ὁποία θὰ προκληθῇ συνεπείᾳ αὐτῶν τῶν μέτρων καὶ τῆς Κυβερνητικῆς ἐγκαταλείψεως.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν προεβλέφθη ἡ ἐπισκευὴ τοῦ εἰς ἀθλίαν κατάστασιν εὑρισκομένου ὁδικοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Κιλκίς.

§33Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀναφέρεται εἰς 5–6 γεφύρας τοῦ Νομοῦ Κιλκίς, αἱ ὁποῖαι παρεσύρθησαν ἀπὸ τὰς πλημμύρας μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δημιουργίαν τραγικῆς καταστάσεως διὰ τὸν πληθυσμόν. Ἡ ἐπικοινωνία τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου εἶναι ἀνέφικτος τόσον μεταξὺ τῶν χωρίων, ὅσον καὶ μεταξὺ τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων τοῦ Κιλκίς. Ἀποκορύφωσις τῆς τραγικῆς αὐτῆς καταστάσεως, ὑπῆρξεν ἡ ἀπὸ διετίας καταστροφὴ τῆς γεφύρας Ἀξιοῦ. Οὕτω ὁ Νομὸς ἔχει διαιρεθῇ εἰς δύο τμήματα ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπικοινωνίας τῶν τμημάτων αὐτῶν μεταξύ των. Ἡ ἐπικοινωνία γίνεται μόνον διὰ τῆς γεφύρας τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἀτελής, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνος. Πρὸ μηνὸς ἀτυχὴς χωρικὸς διεμελίσθη ὑπὸ τοῦ σιδηροδρόμου μαζὺ μὲ τὰ ὑποζύγιά του, ἐνῷ ἄλλοι διὰ νὰ ἀποφύγουν τὸν κίνδυνον αὐτόν, ἔπεσαν εἰς τὰ βορβορώδη ὕδατα τοῦ Ἀξιοῦ, Λόγῳ τῆς φοβερᾶς αὐτῆς καταστάσεως, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ρίψῃ ἓν βλέμμα φροντίδος, διότι ἐκτὸς αὐτῶν καὶ λόγοι στρατιωτικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας τοῦ Ἀξιοῦ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων, κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§35Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Εἰς τὴν ἐρώτησίν σας ὁμιλεῖτε περὶ ὁδικοῦ δικτύου καὶ δὲν ἀναφέρετε τίποτε περὶ γεφυρῶν. Ὡς ἐκ τούτου δὲν δύναμαι νὰ σᾶς ἀπαντήσω μετὰ πλήρους ἀκριβείας, μὴ ἔχων μετ’ ἐμοῦ τοὺς σχετικοὺς ἀριθμούς. Σᾶς πληροφορῶ ὅμως, ὅτι διὰ τὸν Νομὸν Κιλκίς, ἀνεγράφη εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων ἡ κατασκευὴ τριῶν γεφυρῶν. Ἡ μία εἶναι ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Κιλκὶς–Θεσ)νίκης. Δὲν ἐνθυμοῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποῖαι αἱ ἄλλαι δύο γέφυραι.

§36Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησίς μου, δι’ ἄλλην συνεδρίασιν, ὥστε νὰ εἶναι ἕτοιμος ὁ κ. ὑπουργός.

§37Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἡ ἀπάντησίς μου ἐδόθη, ἐὰν θέλετε περισσοτέρας πληροφορίας νὰ ἔλθετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§38Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἱκανοποιήθη, νὰ ἐγγράψῃ ἐπερώτησιν.

§39Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Παρακαλῶ καὶ πάλιν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησίς μου, διότι εἶναι σπουδαιοτάτη.

§40Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὄχι, ἡ ἀπάντησις ἐδόθη. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς δώσω καὶ ἔγγραφον ἐπ’ αὐτοῦ νὰ τὸ δημοσιεύσητε εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τοὺς στεγαζομένους ἀπὸ 20ετίας καὶ πλέον εἰς 109 οἰκήματα ἀνήκοντα ἄλλοτε εἰς ξένους ὑπηκόους, πυροπαθεῖς, βομβοπλήκτους καὶ πτωχοὺς ἐργαζομένους Κερκύρας κλπ.

§42Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας λόγῳ ἁρμοδιότητος.

§43Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Φωναὶ–Θόρυβος).

§44Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσητε τόν λόγον, διότι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ἐὰν θέλῃ νὰ τοῦ δώσῃ ἀντίγραφον, νὰ τὸ δημοσιεύσῃ εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§45Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Δηλῶ, ὅτι δὲν κάμνω ἀντιδικίαν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν ὕβριν, τὴν ὁποίαν ἐξετόξευσεν ἐναντίον μου. Δὲν εἶπον, ὅ,τι εἶπον διὰ νὰ δημοσιευθοῦν, ἁπλῶς ἐξέθεσα μίαν πραγματικὴν κατάστασιν. Θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μὲ ἱκανοποιήσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ ὑβρίζῃ.

§46Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Εἶπον ἐπανειλημμένως, εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀπ’ ἔξω τὸ πρόγραμμα, παρὰ ταῦτα ὅμως ἠμπορῶ νὰ τὸν διαβεβαιώσω, ὅτι εἰς τό πρόγραμμα ἐπενδύσεων εἶναι ἀναγεγραμμέναι τρεῖς γέφυραι διὰ τὸν Νομὸν Κιλκίς, δὲν ἐνθυμοῦμαι ὅμως, ἐὰν περιλαμβάνεται καὶ ἡ γέφυρα Ἀξιουπόλεως εἰς αὐτάς. Ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἔμεινε ἱκανοποιημένος. Μοῦ εἶπε νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἐρώτησιν. Τοῦ εἶπον, ὅτι δὲν τὴν ἀναβάλωμεν. Ἐὰν θέλῃ ἂς κάμῃ ἐπερώτησιν.

§47Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κάμετε τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ νὰ τὸ δημοσιεύσετε εἰς τὰς ἐφημερίδας δὲν ἀπετέλει ὕβριν.

§48Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν ἀνακαλῶ ὅσα εἶπον, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ὕβριν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν λέγῃ, ὅτι δὲν εἶναι ὕβρις, δὲν εἶναι ὕβρις. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας.

§50Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συγκοινωνιακὸν δίκτυον τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Ἀπὸ πολὺν καιρὸν ἔχουν νὰ διατεθοῦν τὰ ἀνάλογα ποσὰ, πλὴν ἐλαχίστων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς βατότητος. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ὁδικὴ ἐπικοινωνία μεταξὺ τῶν δύο Νομῶν, Μεσσηνίας καὶ Ἠλείας, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ καὶ τὴν τουριστικὴν κίνησιν τῆς περιοχῆς, ἰδίᾳ μετὰ τὰς τελευταίας ἀνασκαφὰς τῆς Τριφυλλίας καὶ τὴν ἀνακάλυψιν τοῦ ἀνακτόρου τοῦ Νέστορος. Αἱ συνεχιζόμεναι ἀνασκαφαὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Καθηγητοῦ Μαλέγκου, φέρουν εἰς φῶς ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα ἐξαιρετικῆς σημασίας. Ἡ σύνδεσις αὕτη εἶναι ἐπιβεβλημένη διότι θὰ ἑνώσῃ τὴν Ὀλυμπίαν καὶ τὴν Τριφυλλίαν καὶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ, ἐπαναλαμβάνω, τὴν μεγάλην τουριστικὴν κίνησιν πρὸς τὰς ἐκεῖ ἀρχαιότητας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, θὰ πρέπει νὰ λάβῃ τοῦτο ἰδιαζόντως ὑπ’ ὄψει του. Περαιτέρω, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς, ὅτι ἔχει γίνει πλέον ἀντιληπτὸν ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, ὅτι ἐνῷ γίνονται τεράστια ἔργα εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, παραμελεῖται ἡ ἐπαρχία. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σταματήσουν οἱ ἐξωραϊσμοὶ τῆς Πρωτευούσης καὶ νὰ μεταφέρωμεν τὰ ἀγαθὰ τοῦ πολιτισμοῦ εἰς τὴν ἐπαρχίαν.

§51Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Μεσσηνίαν περατοῦται ἐφέτος ἡ Ἐθνικὴ ὁδὸς Καλαμῶν–Σπάρτης. Ἐνεγράφη δι’ αὐτὴν πίστωσις 1.800.000 δρχ. Πλὴν δὲ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς, μελετᾶται καὶ ἡ σύνδεσις Μεσσηνίας–Ἠλείας. Ἐπίσης ἐνεγράφη πίστωσις 2.000.000 δρχ. διὰ τὴν ὁδὸν Καλαμῶν — Πύλου.

§52Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω δύο λέξεις. Δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν ἀναφοραί, ἀφορῶσαι σπουδαιότατα ζητήματα, τῶν ἀπομεμακρυσμένων περιφερειῶν, μὲ τὸ ἡμίωρον. Αἱ ἀναφοραὶ ἔχουν διπλοῦν σκοπόν. Πρῶτον, οἱ ὑπουργοὶ προσανατολίζονται εὐκολώτερον πρὸς τὰς ἀνάγκας, τὰς ἀμέσους καὶ ἐπειγούσας τῶν διαφόρων περιφερειῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ προϋπολογισμὸς θὰ ἐπήρκει διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὅλων τῶν ἀναγκῶν, ὅλων τῶν περιφερειῶν, ὁ ὑπουργὸς κατὰ τὴν συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ, δύναται νὰ κρίνῃ ποία εἶναι ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ προτιμηθῇ. Καὶ δεύτερον, κ. Πρόεδρε, αἱ ἀναφοραί, συζητούμεναι, ἐν τῇ Βουλῇ ἀποτελοῦν μίαν ἱκανοποίησιν διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ἀγρότας, τοὺς κατοικοῦντας εἰς τὰ ὑψηλὰ ὄρη, οἱ ὁποῖοι λέγουν: Νὰ ποὺ ἐνεθυμήθησαν καὶ ἡμᾶς εἰς τὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει τὸ ἡμίωρον νὰ αὐξηθῇ εἰς μίαν ὥραν καὶ νὰ συζητοῦνται περισσότεραι ἀναφοραί. Δὲν θὰ ὑποστῇ δέ, καμμίαν μείωσιν ὁ χρόνος τῶν ἐπερωτήσεων. Φρονῶ, ὅτι εἶναι κοινὴ ἡ ἐπιθυμία νὰ αὐξηθῇ τὸ ἡμίωρον εἰς μίαν ὥραν, προκειμένου περὶ ἀναφορῶν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς μεταβολῆς τοῦ ἡμιώρου εἰς ὥραν, εἶναι ζήτημα Κανονισμοῦ, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ δυσχερές. Ἐκείνην τὴν ριζικὴν μεταβολήν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν Ὀκτώβριον, ἐὰν εἶμαι καὶ πάλιν Πρόεδρος αὐτῆς, εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἰς τὰς ἄλλας Βουλάς, εἰς τὴν Ἀγγλικήν, τὴν Γαλλικὴν καὶ τὴν Γερμανικήν, προκειμένου περὶ ἐρωτήσεων, αὗται ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικὰ λεπτομερῶς καὶ ὅταν ἐκφωνοῦνται ὑπὸ τοῦ Προέδρου, ὁ βουλευτὴς ἐγείρεται καὶ δίδει τὴν ἀπάντησιν ὁ ὑπουργός. Ὁ βουλευτὴς δὲν ἐκθέτει τίποτε. Ὅ,τι ἔχει νὰ ἐκθέσῃ εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικά. Τοιουτοτρόπως γίνεται ραγδαίως ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ συζητοῦνται 40–50 κάθε φοράν. Ἔτυχε νὰ εἶμαι εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλήν, καὶ ἀπὸ πνεῦμα —θέλετε— ἐπαγγελματικόν, παρετήρησα, ὅτι ἐντὸς μιᾶς ὥρας συνεζητήθησαν 36 ἀναφοραί. Διότι ὁ βουλευτὴς ἐγείρεται ἁπλῶς καὶ ὁ ὑπουργὸς δίδει τὴν ἀπάντησιν. Ἡ ἀπάντησις δὲ τοῦ ὑπουργοῦ ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι κακόν. Ἄλλωστε ὅλοι βουλευταὶ εἴμεθα. Γράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ ὁλόκληρος ἡ ἐρώτησις καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ τελειώνει. Διότι νομίζω, ὅτι ἡ διαδικασία συζητήσεως μιᾶς ἐρωτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν οὔτε κυρώσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἔχει, οὔτε ἔλεγχος εἶναι. Ἑπομένως, ἐὰν ἐφαρμόσωμεν τὸ σύστημα αὐτό, νομίζω, ὅτι θὰ ἔχωμεν μεγαλυτέραν πρόοδον εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Αὐτὴ εἶναι κυρίως ἡ ὀρθὴ τροποποίησις, κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, καὶ ἐκ τῆς πείρας τῶν ἄλλων Κοινοβουλίων, τὰ ὁποῖα κἄτι ξεύρουν καὶ αὐτά.

§54Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἀντιγράφωμεν τὸ τὶ γίνεται εἰς τὰ ἄλλα Κοινοβούλια. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὸ ὁδικὸν δίκτυον εἶναι συμπεπληρωμένον, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὔτε τὸ ⅒ δὲν εἶναι συμπεπληρωμένον. Ἡ συζήτησις λοιπόν, τῶν 5′ κατ’ ἀναφοράν, εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ὁ ὑπουργὸς ἐκ τῶν συζητήσεων, ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι αἱ ἐπείγουσαι, διότι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἐπαρκεῖ, διὰ νὰ θεραπευθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι. Αὐτὸν τὸν λόγον ἔχει ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ φέρωμεν τὰς τροπολογίας καὶ ὅ,τι θέλει τὸ Σῶμα θὰ ἀποφασίσῃ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ὡς γνωστόν, εἰς δευτέραν συνεδρίασιν ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Β. Πανούσης.

§56Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤμην πρῶτος εἰς τὸν κατάλογον.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Ὑπηρεσία μοὶ ὑπέβαλεν αὐτὸ τὸ σημείωμα. Δὲν ἔχω γνῶσιν. Ὑπάρχει μία ἐπερώτησις, ἰδιοχείρως συντεταγμένη ἀπὸ τὸν κ. Πανούσην, παραπλεύρως δὲ εἶναι ἡ ἰδική σας ὑπογραφή. Συνήθως δέ, διὰ τὴν ἰδιόχειρον ὑποτίθεται ὅτι εἶναι καὶ ἡ τοῦ πρώτου ὑπογράψαντος. Αὐτὰ μοῦ ἀναφέρει ἡ Ὑπηρεσία.

§58Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, ἠκούσαμεν τὴν φωνὴν τῶν ἀντιπροσώπων διὰ τὴν μεταχείρισιν ἑνὸς ἀγροτικοῦ προϊόντος, τῆς πατάτας τῆς βασικῆς τροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην σημασίαν διὰ τὸν ἀγρότην. Ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ δὲν ἐπροστατεύθη ἐπαρκῶς, ὥστε ὁ μὲν παραγωγὸς νὰ πωλῇ τὸ προϊόν του 0,80 καὶ 1 δραχμήν, ἕως ὅτου ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος ηὐξήθη ὥστε νὰ ἀναγκασθῇ τὸ Κράτος νὰ εἰσαγάγῃ ἀτελῶς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν πατάτα. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ εἶπον, ὅτι τὸ Κράτος διὰ νὰ συμπιέσῃ τὰς τιμὰς ἀναγκάζεται πολλὲς φορὲς νὰ προστατεύῃ προϊόντα εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου. Φέρονται πολλὲς φορὲς ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτὴς ἀντίδικοι. Καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα νὰ ἐπέμβῃ εἰς βάρος πάντοτε τοῦ ἀγρότου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ). Εἶπον τότε εἰς τὴν Βουλήν, πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σύστημα καὶ πρόγραμμα διὰ νὰ μὴ φθάνωμεν εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, ὥστε νὰ πλήσσεται τελικῶς ὁ παραγωγός. Σήμερον ἐπερωτῶντες βουλευταὶ κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν δι’ ὅμοιον περίπου πρᾶγμα. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἄλλου βασικοῦ προϊόντος διὰ τὸν καταναλωτήν, βασικῆς τροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ προϊόντος πολυτίμου διὰ τὸν ἀγρότην. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς πατάτας ἡ Κυβέρνησις ἐπέτρεψε τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν αὐτῆς ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἄλλα μέρη τοῦ ἐξωτερικοῦ. Προκειμένου περὶ τοῦ ἐλαίου ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται τώρα ἐν ὄψει νέας παραγωγῆς εἰς τὸ μέσον περίπου τῆς ἐποχῆς τῆς καταναλώσεως, ἔρχεται νὰ προστατεύσῃ τὸ προϊόν καθορίζουσα νέον τύπον ἐλαίου, τὸ τυποποιημένον σπορέλαιον. Παρὰ τὴν διαφωνίαν τῶν ἐπερωτώντων διεπιστώθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα παράγεται κατ’ ἔτος ποσότης ἐλαίου ἐπαρκὴς διὰ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ παρὰ τὴν διαφωνίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τῶν ἐπερωτώντων διεπιστώθη, ὅτι ἡ μέση παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἶναι 120 χιλιάδες τόννοι κατὰ τοὺς ἐπερωτῶντας καὶ 105 χιλιάδες κατὰ τὸν κ. ὑπουργόν. Ὥστε ἂν κάμωμεν τὴν σύγκρισιν τῆς παραγομένης ποσότητος τῶν 105 χιλιάδων τόννων, ποὺ παραδέχεται ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι παράγονται ἐτησίως, μὲ τὸ ποσὸν τῶν 90 χιλιάδων τόννων ποὺ χρειάζεται ἡ κατανάλωσις, παραμένει ποσότης 15 χιλιάδων τόννων, ἐλευθέρα πρὸς ἐξαγωγήν. Ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν ποὺ ἠκούσθησαν εἰς τὴν Βουλὴν δὲν ἐξάγονται κατὰ μέσον ὅρον ἐτησίως 15 χιλ. τόννοι. Δὲν θὰ ἀναφέρω τοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ μὴ κουράσω τὴν Βουλήν. Θὰ περιορισθῶ νὰ ἀναφέρω μόνον, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1955 δηλαδὴ κατὰ τὸ περυσινὸν παραγωγικὸν ἔτος, παρήχθη ποσότης ἐλαιολάδου 100 χιλιάδων τόννων. Τὴν ποσότητα αὐτὴν παραδέχεται καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑφυπουργός. Ἡ ποσότης αὕτη καλύπτει, ἔπρεπε νὰ καλύπτῃ τὴν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία εἶναι 90 χιλ. τόννοι. Καὶ μὲ ὅλα αὐτὰ καὶ παρὰ ταῦτα, ἀρχίζει τὸ μυστήριον τῆς ἐλλείψεως τοῦ ἐλαίου, οὕτως ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναγκάζεται σήμερον νὰ φθάσῃ εἰς τὸ μέτρον τοῦ τυποποιημένου ἐλαίου. Ἴσως, θὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἐπειδὴ καὶ διεθνῶς ἡ παραχθεῖσα ποσότης ἦτο μικρὰ, ἐγένετο μεγάλη ἐξαγωγὴ καὶ δι’ αὐτὸ ἦλθεν ἡ ἔλλειψις. Τοῦτο ὅμως ἐκ τῶν στοιχείων τῆς γενομένης κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἐξαγωγῆς δὲν ἀποδεικνύεται. Γεννᾶται, δηλαδὴ τὸ μυστήριον ἐφ’ ὅσον παρηγάγομεν ἀρκετὴν ποσότητα ἐλαίου κατὰ τὴν περυσινὴν περίοδον, διατὶ ὑπάρχει ἔλλειψις, ὥστε νὰ καταφεύγῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σπορέλαιον; Τὸ λάδι ἐξηφανίσθη, ἡ τιμή του ἔφθασε εἰς τὸ τριπλάσιον περίπου καὶ λαμβάνει ὡρισμένα μέτρα προστασίας τοῦ καταναλωτοῦ καὶ εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν συνεκέντρωσεν ἡ Κυβέρνησις ὅμως, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς τὴν ποσότητα τοῦ ἐλαίου. Ἂν τὸ Κράτος εἶχε παρέμβει τότε καὶ συνεκέντρωνε τὴν ποσότητα τοῦ ἐλαίου καὶ εἰς τὸν παραγωγὸν θὰ ἐξησφάλιζε καλὴν τιμὴν διαθέσεως καὶ εἰς τὸν καταναλωτὴν θὰ ἐξησφάλιζε ἐπίσης τιμὴν ἀνεκτὴν οὕτως ὥστε νὰ ἠμπορῇ καὶ ὁ πτωχὸς Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ ἔλαιον. Οἱ σοφοὶ μανδαρῖνοι τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, διότι αὐτοὺς κυρίως κατηγορῶ καὶ ὄχι τοὺς ἑκάστοτε πολιτικοὺς ὑπουργούς, οἱ σοφοὶ μανδαρῖνοι, ἐπαναλαμβάνω, τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, δὲν ἐφρόντισαν τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ προτείνουν εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου. Πότε μὲ τὸν μπαμποῦλαν τοῦ πληθωρισμοῦ, πότε μὲ διαφόρους ἄλλας δικαιολογίας, δὲν γίνεται εἰς τὴν κατάλληλον ἐποχὴν συγκέντρωσις τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Καὶ μόνον ὅταν φεύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ καὶ φθάνῃ εἰς τὰ χέρια τῶν ἐμπόρων ἢ ἄλλων, τῶν βιομηχάνων π.χ., τότε παρεμβαίνει τὸ Κράτος, μὲ μέσα ἀστυνομικὰ διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ὑπὲρ τῆς καταναλώσεως. Ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους ἦτο ἀναγκαία κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐλαιοπαραγωγικὴν περίοδον. Καὶ ἦτο ἀναγκαία, διότι καίτοι εἰς ἀριθμούς, παρήχθη ποσότης, ἐλαιολάδου, ἐπαρκὴς κατὰ τὸ 1955 διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ποσότης 100 χιλιάδων τόννων, ἐνῷ ἐπαναλαμβάνω, ἡ ποσότης ποὺ χρειάζεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν εἶναι μόνον 90 χιλ. τόννοι, ἐν τούτοις ἡ ποσότης αὐτὴ δὲν ἦτο ἐπαρκής, διότι ἡ ποιότης τοῦ παραχθέντος ἐλαιολάδου ἦτο ἀκατάλληλος πρὸς βρῶσιν. Τότε ἐχρειάζετο τὸ Κράτος. Τότε ἐχρειάζοντο οἱ χημικοί, τότε ἐχρειάζοντο οἱ εἰδικοί. Ἔπρεπε νὰ σκεφθοῦν τὶ λάδι παρήχθη καὶ ἂν τοῦτο εἶναι κατάλληλον πρὸς βρῶσιν ἀπὸ τὸν λαόν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένους ἀριθμοὺς ἐπισήμους ἀπὸ στατιστικὴν Γεωργικῆς ὑπηρεσίας, ποία ἦτο ἡ ὀξύτης τοῦ ἐλαίου τὰ ἄλλα χρόνια, ὅταν δὲν εἶχε τὴν ἀσθένειαν τοῦ δάκου καὶ ποία ἦτο ἡ ὀξύτης τοῦ ἐλαίου τῆς περυσινῆς παραγωγῆς. Διότι ἐδῶ εἶναι τὸ μυστικόν. Συνήθως τὰ ἄλλα χρόνια ποσότης 37% τοῦ παραγομένου ἐλαίου εἶχεν ὀξύτητα 0–2 βαθμούς. Ἦτο δηλαδὴ ἀρίστης ποιότητος. Ἑτέρα ποσότης 48% τοῦ συνόλου εἶχεν ὀξύτητα 2–5ο, τὸ 10% εἶχεν ὀξύτητα 5–10ο, δηλαδὴ ἀρχίζει νὰ εἶναι ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν, καὶ τὸ 5% εἶναι κυρίως ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν ἄνω τῶν 10ο ὀξύτητος. Ἄλλοτε εἴχομεν ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῶν 100 χιλιάδων περίπου τόννων ἐτησίως, εἴχομεν τὴν ποσότητα 85–90% ἐλαίου καταλλήλου πρὸς βρῶσιν. Σᾶς ὁμιλῶ βάσει στατιστικῶν ποὺ εἶχον δημοσιευθῆ εἰς διάφορα εἰδικὰ περιοδικά. Τοῦτο εἶναι σωστόν. Πάντοτε ὁ παραγωγός, ἀπὸ τὰς 100 ὀκάδας ἐλαίου ποὺ παρῆγε τὸ περισσότερον, τὸ 90%, τὸ ὁποῖον ἦτο κατάλληλον πρὸς βρῶσιν, ἠμποροῦσε νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τὸν μπακάλην καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ λάδι αὐτὸ νὰ πωληθῇ βάσει τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν πώλησιν ἐλαίου ἄνω τῶν 7ο ὀξύτητος. Ἄλλοτε ὁ παραγωγὸς ποὺ εἶχε κατάλληλον λάδι τὸ ἐκρατοῦσεν εἰς τὰς ἀποθήκας του καὶ τὸ ἐπωλοῦσε σιγὰ–σιγά, καὶ ἔτσι ὁ μικροπαραγωγὸς ἐλαιοπαραγωγὸς ἐφωδίαζε τὴν ἀγορὰν. Τὸ λάδι δὲν ἔπεφτε εἰς χεῖρας τῶν μεγαλεμπόρων καὶ ἡ κατανάλωσις σιγὰ–σιγὰ, τὸ ἀπορροφοῦσε καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἔλλειψις ἐλαιολάδου. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος τὸ λάδι τὸ ὁποῖον παρήχθη ἦτο ἀκατάλληλον κατὰ τὴν μελέτην τῶν εἰδικῶν γεωπόνων. Ποσότης μόνον 1% ἐκ τοῦ παραχθέντος πέρυσι ἐλαίου εἶχεν ὀξύτητα 0–2ο. Ὅσοι κατοικοῦν εἰς ἐπαρχίας καὶ ἠσχολήθησαν μὲ τὴν ἀγορὰν ἐλαίου δι’ αὑτὴν τὴν οἰκογένειάν των, θὰ γνωρίζουν ὅτι δὲν εὕρισκον κατάλληλον λάδι εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα διὰ νὰ ἀγοράσουν πρὸς χρῆσιν τῶν οἰκογενειῶν των. Πέρυσι ποσότης ἐλαίου 8% περίπου εἶχεν ὀξύτητα 2– 5ο. Δηλαδὴ περίπου 10% μόνον ἐκ τῆς παραχθείσης πέρυσι ποσότητος ἐλαίου ἦτο κατάλληλος πρὸς βρῶσιν, μὲ ὀξέα 0–5ο. Μία ποσότης 41%, κατὰ τὴν αὐτὴν πάλιν μελέτην, εἶχεν ὀξύτητα 5–10ο, δηλαδὴ ἦτο ἀκατάλληλος πρὸς βρῶσιν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν οὔτε νὰ χρησιμοποιηθῇ ἀπὸ τὸν παραγωγὸν οὔτε νὰ πωληθῇ εἰς τὸν παντοπώλην τοῦ χωριοῦ π. χ. ἢ τῆς πόλεως διὰ νὰ διατεθῇ. Καὶ μία ἄλλη ποσότης 50% ἦτο τελείως ἀκατάλληλος πρὸς βρῶσιν μὲ ὀξέα ἄνω τῶν 10ο. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν καὶ τὴν μαρτυρίαν τῶν συναδέλφων τῶν ἐξ ἐπαρχιῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν διὰ τὴν ποιότητα τοῦ πέρυσι παραχθέντος ἐλαίου. Τὰ 90%, ἐπαναλαμβάνω, τῆς παραχθείσης ποιότητος ἦτο ἀκατάλληλον. Ἐδῶ ἦτο ἀπαραίτητος ἡ εὐεργετικὴ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους, τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ συγκεντρώσῃ τὸ ἔλαιον, τόσον διὰ νὰ τὸ βελτιώσῃ, νὰ τὸ ἐξευγενίσῃ διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς διὰ τὴν οἰκογένειάν του, ὅσον καὶ διὰ νὰ πωλήσῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Τοιοῦτόν τι δὲν ἔγινεν καὶ ἔτσι ἐκεῖ ἀποδίδω εὐθύνην, κυρίως εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπεβάλλετο ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου, ὄχι μόνον διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν διαθέσεις διὰ τὸν παραγωγόν, ἀλλ’ ἐπεβάλλετο ἡ συγκέντρωσις διότι τὸ πλεῖστον τῆς παραχθείσης ποσότητος ἦτο κατάλληλον πρὸς βρῶσιν.

§59Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Οὐδεὶς δὲν θὰ προσέφερεν.

§60Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐὰν ἐγένετο συγκέντρωσις κατὰ τὸ παρελθόντα Δεκέμβριον, θὰ ἔδιδον ὅλο τὸ λάδι, διότι τὸ ἐπωλοῦσαν δι’ ἕνα κομμάτι ψωμί.

§61Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀπεπειράθη νὰ γίνῃ συγκέντρωσις, ἀλλ’ εἰς τιμὴν συγκεντρώσεως 17 δραχμῶν, ὅταν εἶχε διαμορφωθῆ εἰς τὴν ἀγορὰν τιμὴ 18,50 καὶ 19.

§62Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Πάντως, δέχομαι τὴν πληροφορίαν σας, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον ἐπροπωλήθη, ὅπως ἀκούομεν, εἰς τὴν Μυτιλήνην μὲ 9, 10, 11, 12 δραχμάς. Εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, τὴν Κορινθίαν, τὸ λάδι ἐπωλήθη μὲ 13–17 δραχμὰς καὶ ἀφοῦ ἔφυγεν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ, τότε ἤρχισεν ἡ ὕψωσις. Δὲν ὑπῆρχε κιοῦπι τοῦ παραγωγοῦ, τὸ ὁποῖον ἐφωδίαζε τὴν κατανάλωσιν μὲ τιμὴν λογικὴν καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὴν ἔλλειψιν. Ἔτσι λύεται τὸ μυστήριον διὰ ποῖον λόγον οἱ 100 χιλιάδες τόννοι τῆς περυσινῆς παραγωγῆς δὲν ἔφθασαν διὰ τὰς 90 χιλιάδας τόννους τῆς καταναλώσεως, ἐνῷ δὲν ἐξήχθη εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§63Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Προχθὲς δὲν παρεδέχθην ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο 100 χιλιάδες τόννοι. Εἶπον ὅτι τὰ στοιχεῖα, εἶναι στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὰ ὁποῖα τὰ μετέδωσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσεν τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ τὰ ἐλαιοτριβεῖα, καὶ τὰ ὁποῖα ἴσως εἶναι τὰ ἀκριβέστερα, εἶναι ὅτι ἀνέρχεται εἰς 82–85 χιλιάδας τόννους. Αὐτὸ τὸ ποσὸν δέχεται καὶ ἡ Ἐλαιουργικὴ καὶ ὅλοι οἱ παράγοντες τοῦ ἐλαίου.

§64Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τί ἐδέχθη;

§65Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). 104 χιλιάδας τόννους, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πάντοτε ὑπερβάλλει τὰ πράγματα.

§66Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐγώ, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἀντιδικήσω μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, δέχομαι τὴν γνώμην, ὅτι πέρυσι παρήχθη ἔλαιον 85 χιλιάδες τόννοι. Ἔχει παραδεχθῆ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι διὰ τὴν κατανάλωσιν χρειάζεται λάδι 90 χιλιάδες τόννοι. Ἐπομένως, εἴχομεν ἔλλειμμα, ἐὰν δὲν εἴχομεν περίσσευμα ὅπως εἶπον ἐγώ, 5 χιλιάδες τόννους. Αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα τῶν 5 χιλιάδων τόννων, διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἦτο ἀρκετόν, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τυποποιημένον, ἀλλὰ καὶ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς χονδρεμπόρους καὶ βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον πάρει τὸ λάδι ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν;

§67Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἴπατε, ὅτι ἓν μεγάλον ποσοστὸν τοῦ ἐλαίου τῆς περυσινῆς ἐσοδείας, τὸ 50%, ἦτο ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἔλλειψις εἰς τὴν καταναλωτικὴν ἀγορὰν ἦτο αἰσθητή, ἐὰν εἶναι ἀληθῆ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε σεῖς. Συνεπῶς, ὄχι μόνον περίσσευμα δὲν εἴχομεν, ἀλλὰ πολὺ μεγαλύτερον ἔλλειμμα.

§68Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐγὼ ἐπαναλαμβάνω καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι τὸ μεγάλο ποσοστὸν τοῦ παραχθέντος πέρυσι ἐλαιολάδου, ἦτο ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν. Τοῦτο ἔπρεπε δι’ ἕνα λόγον ἀκόμη περισσότερον νὰ συγκεντρωθῇ καὶ νὰ πάῃ ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν εἰς τὴν κατάλληλον βιομηχανίαν καὶ ἐξευγενισθῇ καὶ νὰ δοθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§69Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τὸ μεγάλης ὀξύτητος λάδι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ. Ἠμπορεῖ νὰ βελτιωθῇ ὀλίγον, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§70Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐξαεροῦται ἡ ὀξύτης καὶ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὑπάρχουν τὰ κατάλληλα μέσα διὰ νὰ ἐξουδετερωθῇ ἡ ὀξύτης ἢ νὰ γίνῃ ἀνάμιξις μὲ σπορέλαιον καὶ νὰ δοθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Ἠμπορεῖ ὅμως ἡ ὀξύτης νὰ ἐξουδετερωθῇ. Δὲν χάνονται τὰ λάδια, δὲν πετιοῦνται. Ἀλλ’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ τότε ποὺ τὸ λάδι ἦτο εἰς τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ. Ἐτρομοκρατήθη ὁ ἐλαιοπαραγωγός, τὸ ἔδωσε, διότι δὲν ἔκαμε διὰ τὸ σπίτι του τὸ λάδι αὐτό. Δὲν εὑρίσκει κανεὶς εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα λάδι κατάλληλον πρὸς βρῶσιν. Ἀλλ’ ἔπρεπε οἱ παραγωγοὶ νὰ τὸ πετάξουν. Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ ἀφήσουν εἰς τὰ χέρια τῶν ἐμπόρων νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν. Καὶ μόνον διὰ τὴν προστασίαν τοῦ λαδιοῦ ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθῇ καὶ νὰ δοθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐξευγενισμένον. Ὅσοι εἶναι χημικοὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θὰ γνωρίζουν ὅτι τὸ τοιοῦτον εἶναι ἐφικτόν. Ἠδιαφόρησε λοιπὸν τὸ Κράτος, τότε ποὺ ἔπρεπε νὰ ἐνδιαφερθῇ. Δὲν κάμνω ἀντιπολίτευσιν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Συζητῶ τὸ θέμα. Κατηγορῶ τὰς ὑπηρεσίας τῶν διαφόρων Ὑπουργείων καὶ εἰδικῶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, χωρὶς νὰ τοὺς γνωρίζω, διότι δὲν διεφώτισαν καταλλήλως τὴν κατάλληλον ἐποχὴν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα εἰς τὸν καιρόν του. Ἐγὼ ἐκδίδω μίαν μικρὰν ἐφημερίδα εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Τότε τὸ θέμα αὐτὸ ἐγεννήθη. Οἱ παραγωγοὶ ἐφώναζον καὶ ἐγὼ δημοσιογραφῶν εἶπον ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον νὰ στρατευθοῦν οἱ εἰδικοὶ τῶν Ὑπουργείων καὶ εἰδικῶς οἱ χημικοί, νὰ συμβουλεύσουν τοὐλάχιστον τόν ἀγρότην, τὸν παραγωγόν, πῶς θὰ ἠμπορέσῃ τὸ λάδι τοῦ σπιτιοῦ του, ποὺ παράγει μὲ πολλὴν ὀξύτητα, νὰ τὸ κάμῃ κατάλληλον πρὸς βρῶσιν, ἀλλὰ δὲν ἔγινε τίποτε. Εἰς τὴν πλευρὰν αὐτὴν ὑπάρχει μεγίστη εὐθύνη τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐγὼ ξεχωρίζω τὰς ὑπηρεσίας ἀπὸ τοὺς ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται καὶ παρέρχονται, καὶ μπλέκουν εἰς τὰ δίκτυα τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων ποὺ δὲν τοὺς κατευθύνουν καταλλήλως.

§71Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ἐν προκειμένῳ, οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ὑπουργείων πταίουν ἢ ἡ Κυβέρνησις; Ἡ Κυβέρνησις κανονίζει τὴν πολιτικήν της, ὄχι οἱ ὑπάλληλοι.

§72Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ἐγὼ ξεκινῶ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν καὶ λέγω ὅτι ἔπρεπε ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τῶν διαφόρων δημοσιευμάτων ἰδίως διότι ἐδημοσιεύθησαν καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας ἐφημερίδας, καὶ νὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλ’ ἀρχικῶς ἔπρεπε αἱ ὑπηρεσίαι νὰ κατευθύνουν τοὺς μὴ εἰδικοὺς ἑκάστοτε ὑπουργούς. Ἀλλ’ ἦσαν τυχεροὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν οἱ διάφοροι κεφαλαιοῦχοι, ἐπῆραν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὰ χέρια των, ἔφεραν τὴν ἔλλειψιν καὶ μὲ τὴν ἔλλειψιν αὐτὴν ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ λύσῃ τὸ θέμα, θέλουσα νὰ συμπιέσῃ τὰς τιμὰς ὑπὲρ τῆς καταναλώσεως. Μὲ 12 ἕως 15 δραχμὰς ἔφυγε τὸ λάδι ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν εἰς τὴν Κορινθίαν. Ὥστε εἶναι δικαία ἡ φωνὴ τῆς ἀγανακτήσεώς των καὶ τὴν φωνὴν αὐτὴν τῆς διαμαρτυρίας των τὴν μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. «Μᾶς πήρατε τὸ λάδι μὲ 13 δραχμὰς καὶ μᾶς τὸ πουλᾶτε μὲ 40 ἢ σπορέλαιον μὲ 24», μοῦ εἶπαν τὴν περασμένη Κυριακὴ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἰς τὸ χωρίον Περαχώρα. Μᾶς βλέπουν ὅλους σὰν συνυπευθύνους καὶ ἐχθρούς των. Καὶ ἔχουν δίκαιον, δι’ αὐτὸ κατηγορῶ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰς καὶ τοὺς ἑκάστοτε ὑπουργοὺς μέχρι σήμερον, διὰ τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν. Δὲν ὑπάρχει λάδι εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἔφθασε τὰς 40 δραχμάς. Ὅταν ἠρώτησα ἕνα ἐκλεκτὸν ἐπιστήμονα, ἀνώτατον κρατικὸν ὑπάλληλον, πῶς κρίνει τὸ ληφθὲν μέτρον τῆς τυποποιήσεως καὶ ποῦ θὰ φθάσωμεν, μοῦ ἀπήντησε: Τὸ μέτρον εἶναι ἠλίθιον. Ἔπρεπε νὰ πωλῆται τὸ ἔλαιον καὶ τὸ σπορέλαιον χωριστὰ καὶ νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν διακριτικὴν διαχείρισιν τοῦ καταναλωτοῦ νὰ προμηθεύεται ἐλαιόλαδον καὶ σπορέλαιον καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιῇ καθαρὰ ἢ ἀναμεμιγμένα. Ἡ ἀνάμιξις τοῦ Κράτους οὐδὲν λόγον εἶχεν, ἀφοῦ τοῦτο δὲν ἐπενέβη μὲ τὸ Χημικὸν Συμβούλιον πρὸς κατάλληλον διαφώτισιν τοῦ κοινοῦ. Ὁ παρεμβατισμὸς τοῦ Κράτους εἰς τοιαύτην ἐποχὴν καὶ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δημιουργεῖ σκάνδαλον καὶ καταχρήσεις. Οἱ πτωχοὶ ὑπάλληλοι τῶν 1.700 δραχμῶν κατὰ μῆνα, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νὰ ἐλέγξουν τὰ βαρέλια μὲ τὶς κάνουλες καὶ τὰς ἀλυμάντους σφραγίδας, τίθενται εἰς πειρασμὸν καὶ θὰ δημιουργηθοῦν σκάνδαλα καὶ καταχρήσεις καὶ θὰ ἐργάζωνται οἱ εἰσαγγελεῖς καὶ οἱ πλημμελειοδῖκαι διὰ νὰ δικάζουν αὐτοὺς τοὺς πτωχούς. Ἤρχισεν ἤδη νὰ εἰρωνεύεται ὁ λαὸς καὶ νὰ λέγῃ: «Λάδωμα μοῦ μυρίζεται, ἀφοῦ περὶ λαδιοῦ πρόκειται». Σοφὴ γνώμη αὐτή. Ἐκεῖνος ὁ μεγάλος κεφαλαιοῦχος καὶ οἱ βιομήχανοι, ποὺ ἔχουν εἰς τὰ χέρια τους τὸ λάδι θὰ θησαυρίσουν, ἐνῷ ὁ λαὸς ληστεύεται. Ἄς ἀφήσωμεν λοιπὸν τοὺς ἐγωϊσμοὺς καὶ ἄς προχωρήσωμεν πρὸς τὴν ἁπλῆν λύσιν τοῦ δημιουργηθέντος ζητήματος. Νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ διάθεσις ἐλαιολάδου καὶ σπορελαίου, ὁπότε ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου θὰ πέσῃ, ὁ δὲ πτωχὸς καταναλωτὴς θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ καθαρὸν σπορέλαιον, σύμφωνα μὲ τὴν τσέπη του. Ὁ κ. ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργός, πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ἡρωϊσμὸν νὰ ἀπαγκιστρωθῇ ἀπὸ τὰ δίκτυα εἰς τὰ ὁποῖα τὸν ἐνέπλεξαν οἱ σοφοὶ Μανδαρῖνοι τῶν ὑπηρεσιῶν του, οἱ κυρίως ὑπεύθυνοι τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως, οἱ ὁποῖοι δροῦν ἐλευθέρως ἀγνοοῦντες τὴν γνώμην τῶν εἰδικῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν δίδουν παρὸν καὶ ἀγνοοῦνται εἰς ἕν τοιοῦτον ζήτημα. Εἶναι πλεονέκτημα τὸ νὰ ἀναγνωρίζῃ κανεὶς τὰ σφάλματά του, οὕτω προσφέρει ὑπηρεσίας πρὸς τὸν λαόν. Τότε θὰ χειροκροτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν. Διαφορετικὰ τὴν κατακρίνομεν καὶ τὴν καταγγέλομεν πρὸς τὸν λαὸν ὅτι μὲ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε, προστατεύει μόνον τοὺς μεγαλεμπόρους κεφαλαιούχους καὶ βιομηχάνους εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ τῶν πτωχῶν καταναλωτῶν. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως θὰ παραμείνῃ ἱστορική. (Χειροκροτήματα).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§74Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς ἀσφαλῶς ἐκ τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἀπὸ αὐτὴν καὶ ἀπὸ ἐκείνην τὴν πλευράν, θὰ ἀνέμενεν ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαϊκοῦ θέματος, θὰ ἐγένετο ὑπὸ τὸ κλῖμα τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ ὑπ’ ἀρ. 33)56 ἀγορανομικὴ διάταξις, κλῖμα ἐκρηκτικόν, διότι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, θέμα ἀπολύτως ἐθνικόν, ἀφοῦ τὸ ἔλαιον ἀποτελεῖ ἕνα τῶν κυριωτέρων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐπηρεάζουν τὴν οἰκονομίαν, θὰ ἔπρεπε —καὶ τοῦτο εἶναι ἡ ἐπιθυμία ὅλων μας—νὰ συζητηθῇ κατὰ τρόπον σοβαρὸν καὶ ψύχραιμον, ὥστε μὲ τὴν καλὴν θέλησιν ἡ ὁποία διέπει ὅλους ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, νὰ ἀναζητήσωμεν μὲ καλὴν πίστιν τὴν λύσιν τοῦ ἐλαϊκοῦ θέματος, διότι ἀναμφισβητήτως, κύριοι βουλευταί, λύσις ὑπάρχει. Δυστυχῶς ἡ ὑπ’ ἀρ. 33 ἀγορανομικὴ διάταξις ἀνέτρεψε τὰ πράγματα διότι ἔθεσε πυρὰν εἰς τὸ ἔλαιον. Τὸ ἔλαιον ἦτο ἤδη ἕνα θέμα πεπυρακτωμένον καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ὑπ’ ἀρ. 33 ἀγορανομικῆς διατάξεως, κατόπιν τῆς 707 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δημιουργήσῃ νέας φλόγας, αἱ ὁποῖαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατακαίουν καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴν παραγωγήν. Ηὐνόησε μόνον τοὺς ὀλίγους προνομιούχους χρηματιστὰς τοῦ ἐλαίου καὶ τοὺς βιομηχάνους οἱ ὁποῖοι ἀποκομίζουν τεράστια κέρδη. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε σταγὼν ἐλαίου εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Οἱ μικροὶ παραγωγοὶ ἀγοράζουν τὸ λάδι εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας διὰ νὰ διατραφοῦν, οἱ δὲ μέσοι παραγωγοὶ ἀναγκάζονται νὰ προπωλοῦν ἔλαιον διὰ νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰς ὑποχρεώσεις των εἰς δάνεια, εἰς χρέη καὶ διὰ νὰ διατραφοῦν, εἰς τοιαύτας τιμάς, ὥστε σᾶς ἀναφέρω τὸ καταπληκτικὸν γεγονὸς ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς τῆς περιφερείας μου ἠναγκάσθη νὰ ἐπέμβῃ αὐτεπαγγέλτως διότι ἐγένοντο προαγοραὶ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ διὰ νὰ ἐρευνήσῃ τὴν μορφὴν αὐτῆς τῆς τοκογλυφίας. Κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπεύθυνοι, δὲν εἶναι αὐτοὶ ποὺ προαγοράζουν, ἀλλὰ ἀποκλειστικῶς ἡ Κυβερνητικὴ πολιτική, ἡ ὁποία λόγῳ τῆς ἀνυπάρκτου καὶ ἀνερματίστου πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου, δὲν ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν λαόν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς πολιτικῆς της κατέστρεψε τὸ ἐθνικὸν προϊόν. Τὸ προϊόν αὐτό, κύριοι βουλευταί, εἶναι εὐγενὲς καὶ ἡ χώρα μας εἶναι τρίτη κατ’ ἀπόλυτον σειρὰν εἰς τὴν διεθνῆ παραγωγήν. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετώπισεν ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου δὲν ἦτο καθόλου ὁ ὀρθός, διότι ἐδημιούργησε τεράστια κέρδη εἰς τοὺς μεγαλεμπόρους, τὸ δὲ λάδι τώρα εὑρίσκεται εἰς τὰς χεῖρας τῶν χρηματιστῶν τοῦ ἐλαίου. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν παραδέχεται, διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου ἀπὸ τοῦ 1948–55 καὶ τὰ ὁποῖα, ἐν τούτοις εἶναι ἀληθέστατα, ἔχομεν σύνολον παραγωγῆς κατὰ τὰ ἔτη 1948–51, 431.000 τόννους, ἔχομεν δὲ μηδὲν ἐξαγωγήν, κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, κατὰ τὸ 1952 70.000 παραγωγήν, 23 τόννους μόνον ἐξαγωγήν, κατὰ τὸ 1953 158.000 παραγωγήν, ἐξαγωγὴν 5.389, περίσσευμα 150.000 τόννους, κατὰ τὸ 1954 112.000 παραγωγήν, ἐξαγωγὴν 15.753, περίσσευμα 86.000 τόννους καὶ κατὰ τὸ 1955 παραγωγὴν 104.000, ἐξαγωγὴν 6.012. Ἐπομένως περίσσευμα 98.000. Ἔχομεν λοιπὸν συνολικὴν παραγωγὴν κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ 877.000 τόννους. Τώρα, ἐὰν, κ. ὑπουργέ, θελήσετε νὰ ἀποδώσετε κατανάλωσιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμὸν 90.000 τόννους, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἀμφισβητῶ ἀπολύτως, διότι ναὶ μὲν ἔχει ὁ πτωχὸς λαὸς ἀνάγκη νὰ φάῃ τοὐλάχιστον 17–20 δράμια λάδι κατ’ ἄτομον ἡμερησίως, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ τὸ φάῃ, διότι οἱ ἄποροι τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τρώγουν ὅσον θέλουν, ἀλλὰ ὅσον δύνανται, ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψει τὸν ἀριθμὸν τῶν 90.000 τόννων, ἐν τούτοις σᾶς ἔχει μείνει περίσσευμα μετὰ τὰς ἐξαγωγάς, μετὰ τὴν κατανάλωσιν 117.000 τόννοι, νὰ μοῦ εἴπητε, ποῦ εὑρίσκονται αὐτοὶ οἱ τόννοι;

§75Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπειδὴ δι’ αὐτὰ τὰ νούμερα, αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἔγινε πολὺς θόρυβος, θέλω νὰ σᾶς πληροφορήσω τὸ ἑξῆς: Ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι σήμερον, ἡ Ἑλλὰς ἐξήγαγεν ἐν συνόλῳ 27–28 χιλιάδας τόννους. Ὅλαι αἱ πληροφορίαι λέγουν ὅτι αἱ ὑπάρχουσαι ποσότητες μόλις ἐξαρκοῦν διὰ τὴν κατανάλωσιν, μέχρι τῆς νέας περιόδου. Συνεπῶς, ἀπὸ αὐτὰ τὰ νούμερα βγαίνει ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὸ 1946, ἐπὶ μίαν δεκαετίαν δηλαδή, εἶχε περίσσευμα πρὸς ἐξαγωγὴν 28.000 τόννους. Τώρα, τὰ στοιχεῖα τῆς παραγωγῆς εἶναι ἐσφαλμένα, τὰ στοιχεῖα τῆς καταναλώσεως εἶναι ἐσφαλμένα; Πάντως, γεγονὸς ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ἐξηγάγομεν περὶ τοὺς 28.000 τόννους, κατὰ τὴν δεκαετίαν αὐτήν, δηλαδὴ ἐξηγάγομεν, κατὰ μέσον ὅρον 2.500 τόννους ἐτησίως.

§76Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κύριε ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι κάμνετε μίαν ἐσφαλμένην σκέψιν καὶ ἐπ’ αὐτῆς προσπαθεῖτε νὰ στηρίξετε τὰ συμπεράσματά σας. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅτι ὑπάρχουν, σήμερον σημαντικαὶ ποσότητες ἐλαιολάδου. Ἔχομεν ὅμως, κύριε ὑπουργέ, τοὺς ἀριθμοὺς τῆς παραγωγῆς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀναμφισβήτητοι. Διότι, ἐὰν τοὺς ἀμφισβητήσετε, κατὰ ἕνα ποσοστὸν 10%, πάλιν θὰ σᾶς μείνουν 80.000–90.000 τόννοι. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἀριθμοὶ τῆς καταναλώσεως καὶ οἱ ἀριθμοὶ τῆς ἐξαγωγῆς σᾶς φέρουν εἰς τοὺς 100.000 τόννους, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Κύριε ὑπουργέ, αὐτοὶ οἱ 117.000 τόννοι, δὲν εἶναι εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, οὔτε τῶν μικρῶν, οὔτε τῶν μετρίων, οὔτε εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων. Εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν χρηματιστῶν, τοὺς ὁποίους ἡ πολιτική σας ἐδημιούργησε. Δὲν λέγω, ἡ πολιτικὴ ἡ σημερινὴ μόνον. Τῶν δύο, τριῶν, τεσσάρων ἐτῶν. Ἡ πολιτικὴ τοῦ Συναγερμοῦ ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν.

§77Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἴσως, κύριε συνάδελφε, κάμνετε λάθος, διότι τὸ 1949 ἡ παραγωγὴ ἀνῆλθεν εἰς 195.000 τόννους. Συνεπῶς ἐξήχθησαν τότε καὶ μόνον ὑπὲρ τὰς 100.000 τόννους, διὰ νὰ εἶναι ἀκριβὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. ὑπουργός.

§78Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐξήχθησαν ποτὲ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα 100.000 τόννοι;

§79Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ μεγαλυτέρα ἐξαγωγὴ ἔγινε τὸ 1949. Ποτὲ ἄλλοτε.

§80Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ τονίσω, κύριοι βουλευταί, μὲ ὅλην τὴν εὐθύνην ἡ ὁποία πρέπει νὰ κατέχῃ τὸν ὁμιλοῦντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀρ. 33 ἀγορανομικὴ διάταξις ἀποτελεῖ μέγα σκάνδαλον. Ὄχι ἐν τῇ προθέσει της, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ὅτι ἐν τῇ προθέσει τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξε, νὰ δημιουργήσῃ σκάνδαλον, ἀλλὰ ἀποτελεῖ σκάνδαλον εἰς τὸ ἀποτέλεσμα καὶ αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Καὶ ὅταν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὸ ἔλαιον ἐν Ἑλλάδι ἔχῃ φθάσει εἰς τὰς 40 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ὁ δὲ παραγωγὸς τὸ ἀγοράζει, διὰ νὰ ζήσῃ, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι πρόκειται περὶ σκανδάλου.

§81Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπειδὴ ὁμιλεῖτε περὶ σκανδάλου. Ἀνεφέρατε, προηγουμένως, ὅτι ἡ Ἱσπανία εἶναι ἡ πρώτη ἐλαιοπαραγωγὸς χώρα παρὰ τῷ κόσμῳ. Σᾶς δίδω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Ἔχω σημερινὸν τηλεγράφημα τοῦ πρεσβευτοῦ μας ἐν Ἱσπανίᾳ, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: Δι’ ἀνάγκας καταναλωτικοῦ κοινοῦ χρησιμοποιεῖται ἐνταῦθα μῖγμα 70% σπορελαίου καὶ 30% ἐλαιολάδου. Συνεπῶς καὶ ἡ Ἱσπανία, ἡ πρώτη ἐλαιοπαραγωγὸς χώρα, ἐφαρμόζει τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζομεν καὶ ἡμεῖς.

§82Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἱσπανία καὶ ἡ Ἰταλία ἔχουν μονίμους ἀγοραστὰς εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, τοὺς ὁποίους διὰ νὰ μὴ χάσουν τρώγουν οἱ ἴδιοι σπορέλαιον. Εἰς ἡμᾶς ὅμως δὲν ὑφίστανται αἱ αὐταὶ προϋποθέσεις. Βεβαίως, ἡ προστασία τῆς καταναλώσεως πρέπει νὰ γίνεται μὲ σπορέλαιον. Καὶ ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ τὸ εἴπωμεν αὐτό. Ὅταν ὁ καταναλωτὴς, ὁ πτωχὸς Ἑλληνικὸς λαός, γνωρίζῃ, ὅτι ἡ ἀνατίμησις τοῦ ἐλαίου, εἰσέρχεται εἰς τὴν τσέπην τοῦ παραγωγοῦ, δὲν διαμαρτύρεται, ὅταν ὅμως γνωρίζῃ ὅτι ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς πηγαίνει εἰς χεῖρας ἐκείνων τοὺς ὁποίους ἐδημιουργήσατε διὰ τῆς πολιτικῆς σας διαμαρτύρεται.

§83Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Διὰ τοῦ ληφθέντος μέτρου, θέτομεν τὰς βάσεις μιᾶς πολιτικῆς ἐλαίου ἐν Ἑλλάδι.

§84Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Διὰ τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως 33)1956, δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπισημοποιῆτε τὴν νοθείαν. Ποία εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τὴν ὁποίαν προσφέρετε, ὅταν θέτετε τρίτα πρόσωπα διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ ἐλαίου. Τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπισημοποιῆτε τὴν νοθείαν. Διότι εἰς τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν δὲν βλέπω παρὰ μίαν προσπάθειαν προστασίας τῶν βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν τροποποίησιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 καθορίζεται, ὅτι ἡ τιμὴ θὰ ὁρίζεται, βάσει τιμολογίου, τὸ ὁποῖον θὰ παρουσιάζῃ ὁ βιομήχανος. Καὶ ποῖος ἐμποδίζεται νὰ δώσῃ οἱονδήποτε τιμολόγιον μὲ οἱανδήποτε τιμὴν ἐλαιολάδου. Εἶναι δυσχερὲς οἱ χρηματισταὶ τοῦ ἐλαίου, οἱ ὁποῖοι κατέχουν εἰς χεῖρας των 117.000 τόννους ἐλαίου νὰ καθορίζουν οἱανδήποτε τιμὴν δεδομένου ὅτι θὰ ἀποτελοῦν τὸν ρυθμιστικὸν παράγοντα τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν μὴ δυναμένου νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς; Βλέπω ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὅτι δὲν καθορίζεται ἡ ποιότης καὶ ὁ βαθμὸς τῆς ὀξύτητος τοῦ ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ τυποποιηθῇ. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει, ὅτι ἀφήνεται ἐλεύθερος ὁ βιομήχανος νὰ ἀναμίξῃ οἱασδήποτε ποιότητος ἐλαιόλαδον. Θὰ μοὶ εἴπητε, ὅτι ἔχετε τὰς Ἐπιτροπὰς τὰς πολυτελεῖς καὶ πολυμελεῖς. Ἀλλὰ ποῖος ἐγγυᾶται, κ. ὑπουργέ, διὰ τὴν ἐντιμότητά των, ὅταν θὰ βλέπουν, ὅτι τὰ ἑκατομμύρια θὰ ρέουν ὡς ποταμὸς εἰς τὰ θυλάκια τῶν βιομηχάνων. Ἑπομένως, μὲ αὐτὸν τὸν ὅρον τῆς διατάξεως, δὲν δίδεται παρὰ τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς βιομηχάνους, νὰ ἀγοράζουν καὶ νὰ ἀναμιγνύουν τὴν χειροτέραν ποιότητα ἐλαιολάδου. Καὶ ἔτσι, ὁ ταλαίπωρος καταναλωτὴς, θὰ τρώγῃ τὸ μὴ βρώσιμον ἔλαιον καὶ θὰ πληρώνῃ τιμὴν πολυτελοῦς ἐλαιολάδου. Ἀλλὰ ποία ὑπῆρξεν ἡ πολιτική σας ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἀπὸ τὸ ἔτος 1952; Διότι ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι θεωρῶ, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εἶναι συνέχεια τῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1952. Πρῶτον κατὰ τὴν γνώμην μου, ὡς λέγουν καὶ αἱ ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἡ πολιτική σας ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, δὲν ὑπῆρξε κοινωνικὴ πολιτικὴ, δηλαδὴ μία σταθερὰ καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ παραγωγοῦ, καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, δηλαδὴ μία κοινωνικὴ πολιτικὴ ὑπὲρ τοῦ προϊόντος. Ἀπὸ τὸ 1952 μέχρι σήμερον ἔχουν ἐκδοθῆ 21 ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις. Εἰδικώτερον τὸ ἔτος 1953 ἐξεδόθησαν 8 ἀλλεπάλληλοι καὶ ἀντικρουόμεναι ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις καὶ ἀλληλογρονθοκοπούμεναι ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι ἡ πολιτική σας αὐτή, ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, εἶναι πολιτικὴ κοινωνικὴ, ὅταν ἐπιτρέπετε τὴν ἐξαγωγὴν, κατόπιν τὴν ἀπαγορεύετε, δημιουργεῖτε παρακράτημα, μειώνετε τὸ παρακράτημα πρὸς ὄφελος τῶν βιομηχάνων μὲ μικρὰν τιμήν; Αὐτὴ ἡ πολιτική σας εἶναι μία ἀλλοπρόσαλλος πολιτική. Καί, ἐὰν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ὑπάρχῃ διάθεσις προστασίας αὕτη ἦτο ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν σκοτεινῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι διαχειρίζονται τὸ προϊὸν αὐτὸ καὶ ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ οὐδέποτε ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τῶν καταναλωτῶν. Διότι καὶ αἱ ἀποφάσεις αἱ ἐπιτρέπουσαι τὴν ἐξαγωγήν, ἐκδίδονται εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν τὸ προϊὸν ἔχει φύγει ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ κατάστασις, αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ πολιτική σας ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ δι’ αὐτὸ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε μονίμως νὰ συνεχίζεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου. Βεβαίως δὲν σᾶς συμβουλεύω σήμερον νὰ ἐπιτρέψετε τὴν ἐξαγωγήν. Καὶ δὲν σᾶς τὸ συμβουλεύω, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον ἀλλὰ διότι θὰ εἶναι τραγικὸν διὰ τὸν ἀγρότην νὰ ἐξαχθῇ τὸ ἔλαιον διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν ὑπὲρ τῶν ὀλίγων αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας δύνανται νὰ πραγματοποιήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐν ὄψει τῆς ἐλλείψεως, τῆς μειωμένης προσεχοῦς παραγωγῆς καὶ μετὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς ἀπὸ τὰς ὑπολοίπους χώρας. Κάτι πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον διὰ τὸ προϊὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ὅπως εἶπον ἀνήκει εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν φέρουν ἐπὶ τῶν ὤμων των, ὁλόκληρον σχεδὸν τὸ βάρος μετὰ τῶν ὑπολοίπων ἀγροτῶν, τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἐπὶ τῶν ὤμων των, οἱ ὁποῖοι εἶναι κουρασμένοι καὶ ἀδύνατοι καὶ δὲν πρέπει νὰ συνεχίσετε νὰ τοὺς κουράσετε, διότι θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ χωριὰ καὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὰς πόλεις καὶ ἡ ὕπαιθρος ἔχει ἤδη ἐρημώσει καὶ ἡ αἰτία εἶναι ἡ ἑκάστοτε πολιτικὴ ἐπὶ τῆς προστασίας τῶν προϊόντων, ἐπὶ τῆς ἐλλείψεως προστασίας τῶν προϊόντων καὶ ὑπὲρ τοῦ ἐνδιαφέροντος τῶν ὀλίγων, τῶν νοθειοβιομηχάνων καὶ διότι οὕτω τοὺς ἀποκαλῶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ δώσουν εἰς τὴν ἀγορὰν τὸ τυποποιημένον ἔλαιον. Τὰ μέτρα τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου, κύριε ὑπουργέ, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀρχίσουν ὄχι τώρα, διότι σᾶς εἶπον, θὰ εἶναι σκληρὰ διὰ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς νέας παραγωγῆς, δὲν εἶναι πολλά, εἶναι ἁπλᾶ καὶ χρειάζονται πολὺ καλὴ διάθεσις καὶ διάθεσις ἐξετάσεως τοῦ θέματος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ συμφέροντος τῶν παραγωγῶν. Κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν προστασίαν αὐτοῦ τούτου τοῦ προϊόντος. Ἡ ἵδρυσις ἑνὸς «Ἰνστιτούτου Ἐλαίας» θὰ τὸ ἀποκαλοῦσα, εἶναι ἀπαραίτητος καὶ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ δώσῃ κατευθύνσεις τῆς βελτιώσεως καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐν γένει προστασίας αὐτοῦ τοῦ εἴδους μέχρι τῆς στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ φθάσῃ εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς διαθέσεώς του. Παραλλήλως πρὸς αὐτό, τὸ ἀπαραίτητον ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ἐλλείπει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἀπουσιάζῃ εἶναι καὶ ἡ προστασία τοῦ παραγωγοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα ἔχει ἀνάγκην, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν παραγωγήν. Ὡμίλησα προχθὲς καὶ ἐζήτησα ἀπὸ τόν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐθεώρησεν οὔτε ἀναγκαῖον, οὔτε σκόπιμον νὰ ἀπαντήσῃ, ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ μικρὰ ἐπιδότησις τῶν λιπασμάτων, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγγραφῇ ἕνα κονδύλιον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν περίπου 80 ἑκατομμυρίων, θὰ ἦτο ἀπαραίτητος διὰ τὴν προστασίαν αὐτοῦ τούτου τοῦ προϊόντος, ὅπως καὶ τῶν ὑπολοίπων προϊόντων. Ὑπάρχει ἀκόμη ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὀξύτατον καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ. Γνωρίζετε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι τὰ ἐργοστάσια ἐκθλίψεως τοῦ ἐλαίου, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἱδρύσει οἱ συνεταιρισμοὶ διὰ δανείων εἰς δολλάρια, γνωρίζετε, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχουν περιέλθει εἰς δεινὴν εἰς ἐσχάτην θέσιν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, τὸ ἐργοστάσιον τῆς περιφερείας Μυλοποτάμου Ρεθύμνης, τὸ ὁποῖον ἐδανείσθη 430.000 δρχ. εἰς δολλάρια μὲ τιμὴν 10–15 δρχ. καὶ ἔχει πληρώσει αὐτὴν τὴν στιγμὴν 230.000 καὶ προχθὲς κατόπιν πιέσεως τοῦ Ο.Χ. Ο.Α., ἐκοινοποιήθη ἐπιταγὴ καὶ τοῦ ζητοῦν ἀκόμη 1.250.000 δρχ. χωρὶς τὸν τόκον. Ποίαν, λοιπόν, προστασίαν θὰ κάμετε εἰς τὸ προϊὸν ὅταν ἀνατινάσσετε εἰς τὸν ἀέρα τὸ μοναδικὸν μέσον ἐξευγενισμοῦ καὶ καλλιτερεύσεως τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου; Ὅταν τὸ Κράτος, ἀφίνῃ εἰς χεῖρας, τῶν ὀλίγων κερδοσκόπων τὰς παγωμένας πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται εἰς δραχμὰς καὶ ζητᾶ μετατροπὴν εἰς δολλάρια τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα ἔδωσε διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν παραγωγήν; Ἀλλά, κύριε ὑπουργέ, μία μόνιμος πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία θὰ συνίσταται, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἰς μόνιμον ἄδειαν ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, θὰ πρέπει μονίμως νὰ τὸ δεχθῶμεν αὐτὸ καὶ εἰς τὸ μέλλον καὶ διηνεκῶς νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, μονίμως, ὄχι μόνον διὰ νὰ γίνῃ μία πλήρης προστασία τοῦ ἀγρότου, ὄχι μόνον διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου εἰς χεῖρας τῶν χρηματιστῶν τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ κατακτήσωμεν μονίμως τὰς διεθνεῖς ἀγοράς. Διότι ἐὰν δὲν κάμνωμεν μίαν μόνιμον πολιτικὴν ἐξαγωγῆς, πῶς θὰ κατακτήσετε τὰς ἀγοράς; Λέγω, ὅτι αὐτὸ θὰ ἀποτελέσῃ τό πρῶτον βῆμα. Θὰ κάμετε δὲ εἰσαγωγὴν σπορελαίου, ὅσον θὰ εἶναι τὸ ἐξαγόμενον ἔλαιον καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ καταναλωταί, ἐὰν ὅλο τὸ ἔλαιον κατορθώσητε νὰ τὸ ἐξαγάγητε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Θὰ προστατεύσητε τὸν παραγωγὸν διότι τὸ σπορέλαιον θὰ εἶναι ὡρισμένον καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ πηγὴν ἀνακουφίσεως τοῦ ἀγρότου καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Θὰ βοηθήσετε τὸν παραγωγόν, διὰ τῆς δημιουργίας παρακρατήματος τοῦ ἐλαίου, ὅταν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ εἶναι χαμηλαὶ εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγοράς. Διότι ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ ἐπιτρέψητε τὴν εἰσαγωγήν, βεβαίως αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ θὰ ρυθμίζωνται ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Θὰ ὑπάρχουν ὅμως περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ εἶναι διὰ τόν ἀγρότην...

§85Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὅπως ἡ Ἱσπανία διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ ἐξησφάλισε νὰ ἔχῃ μίαν μόνιμον καὶ σταθερὰν εἰσαγωγικὴν πολιτικήν, ἐλαίου, ἔτσι καὶ ἡ Ἑλλάς, διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ καὶ μόνον διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, θὰ δυνηθῇ νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὴν τὴν μόνιμον πολιτικὴν τοῦ ἐλαίου.

§86Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἐλήφθη τὸ μέτρον αὐτό;

§87Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Θὰ σᾶς ἀναπτύξω εἰς τὴν ἔκθεσίν μου.

§88Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Ἡ ἀγορὰ ἔχει ἀνάγκην τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐὰν θέλετε τυποποιημένον...

§89Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν θὰ ἐξάγωμεν τὸ τυποποιημένον ἔλαιον, θὰ ἐξάγωμεν καθαρὸν ἐλαιόλαδον.

§90Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Νὰ μοῦ ἀποδείξετε ἐὰν τὰ πράγματα αὐτὰ σᾶς ἀπέδειξαν, ὅτι ἡ πρᾶξις σας αὐτή, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ νοθευμένου ἐλαίου, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τοῦ νοθευμένου ἐλαίου, ἐὰν δὲν σᾶς ἀπέδειξεν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς της....

§91Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὸ ἔκαμε καὶ ἡ Ἱσπανία.

§92Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὶ ἔκαμεν ἡ Ἱσπανία. Δὲν βλέπετε ὅτι ἀνετινάχθη τὸ ἔλαιον εἰς τὸν ἀέρα;

§93Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπικαλεῖσθε ἕνα τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ὁ πρεσβευτής μας εἰς τὴν Ἱσπανίαν ἔστειλε πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀνέφερεν, ὅτι μὲ πρόσμιξιν 70 μὲ 30, μοῦ φαίνεται, κυκλοφορεῖ ἔλαιον εἰς τὴν Ἱσπανίαν. Ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι εἰς τὴν Ἱσπανίαν ἀπὸ 15)ετίας ἀκολουθεῖται μία πολιτική, πολιτικὴ ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου καὶ ἡ Ἱσπανία σταθερῶς ἐξάγει λάδι. Ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Φράνκο ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ὁ Ἱσπανικὸς λαὸς δὲν ἔφαγε λάδι καθαρόν. Ἐπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτό, ἐκτὸς ἐὰν μᾶς εἴπητε ὅτι τό μέτρον, τὸ ὁποῖον σήμερον ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει τὸ λαμβάνει μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν νὰ τονώσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν νομίζω, ὅτι σοβαρῶς ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἱσπανία ἔχει ἐξασφαλίσει ἀγορὰς ἤδη τοῦ Ἐξωτερικοῦ, τὰς ὁποίας, ἡμεῖς δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὰς ἔχομεν ἐξασφαλίσει. Θὰ ἠδυνάμεθα ἡμεῖς, ἐνδεχομένως νὰ ἐπωφεληθῶμεν τόσον τῆς παραγωγῆς διεθνῶς, ὅσον καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν τιμῶν ἀπὸ τὸ 1954–1956 —ἀπὸ 580 δολλάρια ὁ τόννος ἔχει ἀνεβῆ εἰς 1.100 περίπου— θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν ἐὰν ἠσκεῖτο μία πολιτικὴ πραγματικὴ ἀπὸ τὸν Συναγερμὸν προηγουμένως καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§94Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ ἐξετάσετε τί γίνεται εἰς τὴν Ἱσπανίαν μὲ τὸ τυποποιημένον ἔλαιον. Ἐδῶ ἔχετε τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα, σᾶς εἶπον, φλέγονται καὶ μόνον σᾶς δὲν θερμαίνουν. Εἴδατε, ὅτι, ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξαγγείλατε αὐτὸν τὸν τρόπον, τῆς διοχετεύσεως εἰς τὴν ἀγοράν, τοῦ τυποποιημένου ἐλαίου, εἴδατε, ὅτι τὸ ἔλαιον ἀνετινάχθη εἰς τὸν ἀέρα, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν, ὅπως σᾶς ἀπέδειξα, ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος 190.000 τόννους ἐλαιολάδου καὶ ἐν ὄψει τῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ ἐν τούτοις ἀνετινάχθη εἰς τὸν ἀέρα τὸ ἔλαιον. Δὲν γνωρίζω πῶς σκέπτονται οἱ Ἱσπανοί, ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς. Ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου ἐτίναξε τὸ ἔλαιον εἰς τὸν ἀέρα καὶ ἐδημιούργησε προνομιούχους οἱ ὁποῖοι ἐνθυλακώνουν τεράστια ποσὰ κέρδους. Θὰ νοθεύεται τὸ ἔλαιον καὶ ἐνῷ ὁ καταναλωτὴς θὰ πληρώνῃ ἔλαιον ἀναμίξεως 50%, θὰ καταναλίσκῃ σπορέλαιον 70%.

§95Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἶναι ἡ μόνη φορὰ ποὺ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς γνωρίζει τὶ τρώγει καὶ τὶ πληρώνει.

§96Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν ἔχει ἀνάγκην ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ τοῦ ἀναμίξετε σεῖς τὸ ἔλαιον.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοὺς κ. συναδέλφους, νὰ μὴ διακόπτουν διὰ νὰ προχωρήσωμεν.

§98Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δὲν ἔχει ἀνάγκην, ὁ Ἑλληνικὸς λαός, νὰ μεσολαβήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ ὁ κατασκευαστὴς τῶν βαρελίων μεταφορᾶς νὰ τοῦ ἀναμίξῃ τὸ ἔλαιον. Εἶναι εἰς θέσιν ὁ καταναλωτής, σύμφωνα μὲ τὰς οἰκονομικάς του δυνατότητας καὶ τὰς ἀνάγκας του νὰ ἀναμίξῃ τὸ ἔλαιον. Διατί, ποῖος εἶναι ὁ λόγος καὶ ποία ἡ ὠφέλεια νὰ ἀναμιγνύῃ τοῦτο ὁ βιομήχανος, ἐνῷ ἠμποροῦσε νὰ τὸ πράξῃ καὶ ἡ τελευταία νοικοκυρά. Πρὸς Θεοῦ, αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν στέκονται, καὶ δὲν στέκονται, διότι σᾶς ἀπήντησεν ἡ ἀγορὰ καὶ ἡ κατανάλωσις· σᾶς ἀπήντησαν τὰ ἀποτελέσματα. Εἶχε καμμίαν ἀπήχησιν τὸ μέτρον σας αὐτό; Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι κατόπιν αὐτοῦ τὸ λάδι, ἀπὸ 40 δραχμὰς θὰ φθάσῃ 70, διότι αἱ ὑπάρχουσαι ποσότητες εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν ὀλίγων μεγαλεμπόρων οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ εἶναι ρυθμισταὶ τῆς τιμῆς του. Τὸ σπορέλαιον ὅπως διεπίστωσα εἰς τὴν ἀγορὰν πουθενὰ δὲν πωλεῖται.

§99Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὸ σπορέλαιον πωλεῖται εἰς ὅλα τὰ παντοπωλεῖα. Μάλιστα, ἀποτελεῖ ἀγορανομικὴν παράβασιν ἡ μὴ κατοχὴ σπορελαίου.

§100Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν, τὴν ἔκαμον κατόπιν ἐρεύνης. Ἀπὸ τὰ 15 παντοπωλεῖα ποὺ ἠρώτησα μόνον εἰς 1 εὑρῆκα σπορέλαιον. Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 33 ἀγορανομικὴ διάταξις, ἀποτελεῖ σκάνδαλον μέγα, τὸ ὁποῖον καταστρέφει καὶ τὸν παραγωγὸν καὶ τὸν καταναλωτήν, τὰ δὲ ἀποτελέσματά της, θὰ εἶναι μοιραῖα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕνα πρᾶγμα σᾶς ἀπομένει, σᾶς ἀπομένει ἡ γενναιότης, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀναγνωρίζω, νὰ καταργήσετε ἀμέσως τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν, καὶ νὰ ἀφήσετε ἐλεύθερον τὸ ἔλαιον. Καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι τὴν ἑπομένην τῆς ἀναστολῆς τῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου θὰ πέσῃ καὶ ἡ κατανάλωσις θὰ ἠρεμήσῃ καὶ ἡ νευρικότης τῆς ἀγορᾶς θὰ ἐξαφανισθῇ. Δὲν σᾶς συμβουλεύω νὰ ἐπιτρέψητε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρ’ ὅλον ὅτι αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποὺ αἱ ὑπόλοιπαι χῶραι, ἐξάγουν σημαντικὰς ποσότητας καὶ ὑπάρχει τεραστία ζήτησις, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγή, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ ἦτο σκληρόν, καὶ ἀπάνθρωπον. Θὰ πρέπει νὰ χαράξετε σταθερὰν πολιτικὴν ἐλαίου μὲ γνώμονα τὸ συμφέρον τοῦ παραγωγοῦ καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, τὰ ὁποῖα προέχουν καὶ ταυτίζονται. Προσέξατε τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Βαστάζουν ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων καὶ κουρασμένων ὤμων των τὸ μεγαλύτερον βάρος τοῦ ὑποβάθρου τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Μὴ τοὺς ἀναγκάζετε νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ὕπαιθρον. Ἐὰν πράξετε τοῦτο, τότε θὰ ἀνακηρυχθῆτε εὐεργέτης τῶν παραγωγῶν καὶ θὰ ὠφελήσητε τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. (Χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§102Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον, δὲν ἐνδιαφέρει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ἐνδιαφέρει καὶ τοὺς καταναλωτάς. Καὶ ὅταν λέγωμεν ἐνδιαφέρει τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ἐννοοῦμεν ὁλόκληρον γενικῶς τὸν γεωργικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος οὐ μὴν ἀλλὰ ἐνδιαφέρει ὡς σύνολον καὶ ὁλόκληρον τὸν ἐργαζόμενον κόσμον, ἐκτὸς ὀλίγων κεφαλαιούχων, ἐκτὸς ὀλίγων εὐπόρων, ἐκτὸς ὀλίγων πλουτοκρατῶν. Ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, οὐδενὸς ἐξαιρουμένου, ἐνδιαφέρεται ἀπολύτως διὰ τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ συζήτησιν. Καὶ λέγω ἐνδιαφέρεται σήμερον ἐν τῇ γενικότητι, δι’ αὐτὸ τὸ θέμα, διότι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἔφθασε σήμερον εἰς τὰς 40 δραχμὰς καὶ ὑπάρχει προοπτική, ἐνδεχομένως νὰ φθάσῃ τὰς 50 καὶ 60, τὸ ὁποῖον σημαίνει μεταφραζόμενον, ὅτι στερεῖται ὁ ἐργάτης, ὅτι στερεῖται ὁ ἀγρότης νὰ φάῃ λάδι. Ποῖος ἐργάτης, κύριοι βουλευταί, ποῖος ὑπάλληλος, ποῖος βιοτέχνης, ποῖος μικροεπαγγελματίας, τοῦ ὁποίου τὰ εἰσοδήματα σπανιώτατα ὑπερβαίνουν τὰς 2 χιλ. μηνιαίως, ποῖος λέγω, ἐξ αὐτῶν τῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁλόκληρον, ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ εἰς τὴν οἰκογένειάν του καὶ μάλιστα ὅταν εἶναι πολυμελής, νὰ φάῃ λάδι, ὅταν ὅπως προεῖπον, ὁ ὑπάλληλος σήμερον ἔχει ἀποδοχὰς ἡμερησίως 50 μὲ 60 δρχ.; Κατά τίνα λογικήν, ἤρεμον, κατὰ τίνα λογικὴν σκέψιν θὰ εἶναι ποτὲ δυνατὸν ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς νὰ ἀγοράσῃ τὸ ἔλαιον; Καὶ ὅταν δὲν θὰ πάρῃ τὸ ἔλαιον, δὲν θὰ ἔχῃ τὶς βιταμίνες, ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ διὰ τὴν θρέψιν του καὶ ὀλίγου δεῖν θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τῆς κατοχῆς, ὅπου ἀνὰ πᾶσαν ὁδὸν ἐβλέπαμεν τυμπανιαίους ἀνθρώπους, διότι οἱ κατακτηταὶ εἶχον ἁρπάξει τὸ ἐλαιόλαδον. Δὲν εἶναι, κύριοι, ὑπερβολή, ὅταν εἴπωμεν, ὅτι ὁ οἱοσδήποτε μικροτεχνίτης, ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος παίρνει 30– 40 δραχμὰς τὴν ἡμέραν, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ ἀγοράσῃ λάδι. Ἀλλὰ μήπως ἄραγε ὁ παραγωγός, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐκοπίασε νυχθημερόν, ὁ ὁποῖος εἰργάσθη, ὁ ὁποῖος ἐπλήρωσε τὸ λίπασμα εἰς τιμὴν ὑπερδιπλασίαν τῶν προπολεμικῶν, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ ἱδρῶτος του καὶ τῆς ἀόκνου ἐργασίας χειμῶνος τε καὶ θέρους, εἰργάσθη διὰ νὰ παραγάγῃ τὸ προϊὸν αὐτό, εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ σήμερον νὰ φάγῃ τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον παρήγαγεν ὁ ἴδιος; Ὄχι. Δι’ αὐτὸ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, ὅτι τὸ θέμα, εἶναι γενικώτερον, ἀφορᾷ παραγωγούς, ἐργάτας, γεωργούς, ἀφορᾷ μικροεπαγγελματίας, ἀφορᾷ τοὺς μικροτεχνίτας, ἀφορᾷ ὅλον τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ὅπως σᾶς εἶπον δὲν ἔχει τὰ στοιχειώδη μέσα συντηρήσεώς του. Καὶ ἐρωτᾶται, κύριοι, ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ; Κύριοι, τὸ διοικεῖν εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, ὅτι σημαίνει προνοεῖν. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ διοικήσῃ κανεὶς οἱανδήποτε ὑπόθεσιν, ἂν δὲν προνοήσῃ περὶ αὐτῆς. Δι’ αὐτό, ὀρθῶς καὶ εὐλόγως λέγεται, ὅτι τὸ διοικεῖν εἶναι προνοεῖν. Προεῖδε, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ προΐδῃ καὶ νὰ λάβῃ τὰ ἀνάλογα πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτῶν μέτρα; Ἡ Κυβέρνησις ἀγρὸν ἠγόρασεν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν προεῖδεν, ὅτι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ φθάσῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου, εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασεν. Ἀλλὰ καὶ ἂν προέβλεπε, θὰ ἐρωτήσῃ κανείς, τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ; Στοιχειῶδες, κύριοι, καθῆκον, οἱασδήποτε Κυβερνήσεως—καὶ τοῦτο ἐφηρμόζετο ἀνέκαθεν μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ Συναγερμοῦ—στοιχειῶδες μέτρον ἦτο ἡ τιμὴ ἀσφαλείας. Ἀλλὰ καὶ ἂν θὰ ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ τιμὴν ἀσφαλείας, ὤφειλε νὰ κάμῃ ἀποταμίευσιν, διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον καὶ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγρότου, ὁ ὁποῖος ἔπεσεν εἰς τὰ νύχια τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ὤφειλε διὰ παντὸς τρόπου, ἡ Κυβέρνησις, ἢ νὰ ὁρίσῃ τιμὴν ἀσφαλείας, ἡ ὁποία ὡς θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργός, ὡρίζετο πάντοτε πρὸ τοῦ Συναγερμοῦ ἐκ προνοίας τῶν Κυβερνήσεων, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις προηγουμένως εἶχον ὁρίσει τιμὴν ἀσφαλείας καὶ ἐγένετο μάλιστα, ὅταν ὑπῆρχε καὶ ἀποστολὴ τότε ὑπὸ ἀρχηγὸν τὸν Πόρτερ, ἐγένετο συζήτησις μόνον περὶ τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία θὰ ὡρίζετο ὡς τιμὴ ἀσφαλείας. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὁ παραγωγός, δὲν ἔπιπτεν εἰς τοὺς ὄνυχας τῶν ἐκμεταλλευτῶν. Ὁ παραγωγὸς εἶχε τὴν ἡσυχίαν του, εἶχε τὴν ἀσφάλειαν, διότι ἠδύνατο τὴν τιμὴν ἀσφαλείας νὰ τὴν λάβῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Ὅταν ἐγκατέλειψαν αὐτὴν τὴν τακτικὴν αἱ Κυβερνήσεις, καὶ ἡ παροῦσα, τὸ μέτρον τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἔπρεπε νὰ προΐδῃ ἡ Κυβέρνησις τί θὰ συνέβαινεν ὅταν δὲν ὑπῆρχε τιμὴ ἀσφαλείας. Τί θὰ συνέβαινεν ὅταν δὲν κατόρθωνεν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ μίαν ἀποταμίευσιν, μίαν συγκέντρωσιν ἂν ἤθελε διὰ νὰ κρατῇ ὁποτεδήποτε ἤθελε τὰς τιμάς. Οὔτε τὸ ἕνα ἐγένετο, οὔτε τὸ ἄλλο. Καὶ εἶναι εὐεξήγητος ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἐγένετο οὔτε τὸ ἕν, οὔτε τὸ ἄλλο. Διότι ἡ Κυβέρνησις, παρ’ ὅλην τὴν καλὴν πρόθεσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ ὑποθέσῃ ὅτι ἔχει, παρ’ ὅλον τὸν πατριωτισμὸν αὐτῆς, παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν πρὸς τὰ πρόσωπά της, τῆς λείπει ἡ πεῖρα, τῆς λείπει ἡ δεξιοτεχνία, τῆς λείπει ἡ συνείδησις διὰ τῆς πείρας. Μὴ νομίσετε, κύριοι, ὅτι ὅλα τὰ ζητήματα, εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ λύσῃ οἱαδήποτε Κυβέρνησις μὴ ἔχουσα οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην πεῖραν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι μὴ ἔχουσα ἡ ἰδία πεῖραν τῶν γεγονότων καὶ τῶν πραγμάτων καὶ τῆς καταστάσεως καὶ τῶν μελλόντων νὰ συμβοῦν, θὰ εἶναι ἕρμαιον μοιραίως τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι, ἀπὸ τὰ γραφεῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν καὶ ἐκεῖναι τὴν πεῖραν; Ὅλαι αἱ προηγούμεναι κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον καὶ τὴν πεῖραν καὶ τὴν δεξιοτεχνίαν, προέβησαν ἀποκλειστικῶς καὶ πάντοτε εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀποταμίευσιν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν ἐγένετο τίποτε ἀπολύτως καὶ παρέμεινεν ὁ γεωργός, ὁ ἀγρότης εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ οἱουδήποτε κεφαλαιούχου. Πῶς ἐξηγεῖται, λοιπόν, τοῦτο σήμερον; Ἐξηγεῖται ὡς ἑξῆς: Ὁ μὲν γεωργός, πιεζόμενος ἀπὸ τὴν πεῖναν, πιεζόμενος ἀπὸ τὰ χρέη, πιεζόμενος ἀπὸ τὴν ἀθλιότητα καὶ τὰς ἀτυχίας τῆς ζωῆς, προπωλεῖ, ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν προπωλῇ, πωλεῖ εἰς τὰς ἐλαχίστας ἐκείνας τιμάς, αἱ ὁποῖαι κατὰ τόπους προσφέρονται. Καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ φρικτὸν φαινόμενον νὰ πωλῆται πλειστάκις τὸ λάδι καὶ εἰς τιμὰς κατωτέρας τοῦ κόστους. Καὶ δὲν εἶναι τοῦτο, κύριοι, ὑπερβολή. Εὑρίσκεται ὁ ἀγρότης εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην, δὲν ἔχει τὰ παρὰ τὸ ζῇν ἀναγκαῖα καὶ ὅταν βλέπῃ τὰ παιδιά του νὰ ζητοῦν ψωμὶ καὶ παπούτσια καὶ δὲν ἔχει, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προπωλήσῃ τὸ προϊόν του ἤ καὶ νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τὰς ἐλαχίστας τιμάς. Καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἄρχεται ὁλόκληρος ἡ δυστυχία τοῦ ἀγρότου καὶ ταυτοχρόνως καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία πηγάζει καὶ προέρχεται ἐκ μέρους τῶν πλουτοκρατῶν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τί ἐγένετο; Ἔγινεν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω. Πιεζόμενος ὑπὸ τῶν δεινῶν ὁ γεωργὸς ἐπώλησεν εἰς τὰς ἐλαχίστας τιμὰς τό λάδι καὶ σήμερον καὶ ἐκ τῆς ἀπρονοησίας τῆς Κυβερνήσεως εὑρίσκεται εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν. Ἐνῷ ἐπώλησε τὸ λάδι πρὸς 10 καὶ 12 δραχμάς, τοῦ προσφέρεται σήμερον πρὸς 40, τὸ ὁποῖον μεταφραζόμενον σημαίνει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ παραγωγὸς ἐκεῖνος νὰ φάγῃ πλέον οὔτε μίαν σταγόνα λάδι. Αὐτὰ ἐπαναλαμβάνω, ὀφείλονται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον κατὰ τὴν γνώμην μου, εἰς τὴν ἔλλειψιν πείρας παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖος ἐκ τῶν ἀξιοτίμων ὑπουργῶν, τῶν τόσον, ἄλλωστε, συμπαθῶν ὡς προσώπων, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, διεχειρίσθη ἄλλοτε τὸ ἐλαιϊκὸν ζήτημα; Ὅπως συνέβη καὶ μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν οὐδεὶς εἶχε διαχειρισθῆ, οὕτω καὶ τὴν πολιτικὴν τοῦ ἐλαίου οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. ὑπουργῶν τὴν διεχειρίσθη. Καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, γίνονται πειράματα, ὅπως κάμνει πειράματα ὁ κουρεὺς εἰς τὸ κεφάλι τοῦ κασίδη. Μὲ τοιαῦτα πειράματα ὅμως εἶναι ἀδύνατον νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ θὰ ἀδικῆται ὁ γεωργὸς ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἀναγκάζεται νὰ ζῇ εἰς ἀθλιότητα. Ὅλοι προσέβλεψαν πρὸς τὸν Συναγερμὸν μὲ τὴν ἀντίληψιν ὅτι αἱ ἐπαγγελίαι του θὰ πραγματοποιηθοῦν. Καὶ ὅμως τίποτε ἀπολύτως δὲν ἐπραγματοποιήθη. Καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, συνέχεια τῶν Συναγερμικῶν Κυβερνήσεων, πότε διεχειρίσθη τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου; Ἐφ’ ὅσον ἦτο ἄπειρος εἰς τὰ ζητήματα αὐτὰ δὲν θὰ ὤφειλε τοὐλάχιστον νὰ ζητήσῃ καὶ ὄχι νὰ περιμένῃ νὰ γίνῃ ἐκ τῆς Βουλῆς νὰ ζητήσῃ ἡ ἰδία τὴν σύστασιν μιᾶς ἐπιτροπῆς ἐλαίου ἐκ βουλευτῶν τῶν διαφόρων ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν; Εἰς πολλὰ θὰ συνέτεινον τὰ πορίσματα μιᾶς τοιαύτης ἐπιτροπῆς καὶ πολλὰ θὰ ἐτίθεντο ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν ἀπείρων, ὑπουργῶν, τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νὰ διαχειρισθοῦν ζητήματα ὑψίστης σπουδαιότητος τόσον ζωτικὰ διὰ τὸν τόπον ὁλόκληρον, οἱ ὁποῖοι πειραματίζονται, μὴ ἔχοντες πεῖραν. Τὰ πειράματα, κύριοι, ἐπιτυγχάνουν πολλὲς φορές, πολλὲς φορὲς ὅμως φέρουν καταστροφὴν ὡς συνέβη ἐν προκειμένῳ. Κιαὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ μέρη νὰ προσπαθοῦμεν νὰ τὰ συνηθίσωμεν νὰ τρῶνε σπορέλαιον, νὰ ἐγκαταλείψουν δηλαδὴ τὸ ἐθνικὸν προϊόν, τὸ ἔλαιον, τὸ τόσον ζωτικὸν καὶ τόσον χρήσιμον ἀνέκαθεν. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἀκόμη τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τοῦ Ποσειδῶνος εἶχον διαγνώσει τὴν ἀξίαν τοῦ ἐλαίου. Καὶ οἱ μῦθοι ἀκόμη στηρίζονται εἰς τὴν πραγματικότητα, κύριοι. Τὸ λάδι ἀποτελεῖ, ὡς τοῖς πᾶσι γνωστόν, τὴν κυριωτέραν τροφὴν τοῦ ἀγρότου. Ὅταν ὁ ἀγρότης ἔχει λίγο ψωμί, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει πάντοτε, καὶ λίγο λάδι, ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ καὶ αὐτὸς καὶ τὰ παιδιά του. Καὶ τοῦ στεροῦμεν σήμερον τοῦ παραγωγοῦ, τοῦ ἀγρότου, ὁ ὁποῖος ἠργάσθη διὰ τὸ προϊὸν αὐτό, τοῦ στεροῦμεν τὴν βασικωτέραν τροφήν, προσπαθοῦντες νὰ τὸν συνηθίσωμεν νὰ τρώῃ σπορέλαιον. Καὶ σᾶς φέρω ἓν παράδειγμα διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ἡ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως στρέφεται εἰς τὸ πῶς θὰ ἐθισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ λάδι καὶ νὰ τρώῃ σπορέλαιον. Ἡ ὑπ’ 93 ἀγορανομικὴ διάταξις, κύριοι, καθορίζει ρητῶς, σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι τὸ νόμιμον κέρδος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ πωλητής, ὁ χονδρικὸς πωλητὴς τοῦ λαδιοῦ, εἶναι 4%, τὸ δὲ νόμιμον κέρδος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ λιανικῶς πωλῶν, 8%, ἤτοι σύνολον 12%, ἐνῷ διὰ τὸ σπορέλαιον δίδει κέρδος 22%. Κατὰ τίνα λογικὸν εἱρμὸν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη μία τόσον τεραστία διαφορά, ἡ ὁποία δίδεται ὡς νόμιμον κέρδος, 22% εἰς τὸν πωλητὴν σπορελαίου καὶ 4 ἢ 8% εἰς τὸν πωλητὴν τοῦ λαδιοῦ; Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια εἰς τὸ νὰ γίνεται κατανάλωσις σπορελαίου ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρα καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ γίνεται τυποποίησις, δηλαδὴ ἐπιβάλλεται εἰς τὸν ἀγρότην, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν κοινόν, εἰς τὸν ἐπαγγελματίαν, εἰς τὸν οἱονδήποτε, νὰ τοῦ δίδεται νοθευμένον ὑποχρεωτικῶς τὸ ἐλαιόλαδον, νοθευμένον δὲ κατὰ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ κανονίζῃ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ παρασκευάσῃ, δηλαδὴ ὡρισμένοι κεφαλαιοῦχοι, ὡρισμένοι ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, μεγαλοκαρχαρίαι. Εἰς αὐτοὺς θὰ δίδεται τὸ δικαίωμα νὰ καθορίσουν τὸ ποσοστὸν τῆς νοθείας διὰ σπορελαίου. Οὗτοι δὲ ἀσφαλῶς θὰ πάρουν ἐλαιόλαδον μεγάλης ὀξύτητος, θὰ βάζουν πολλαπλασίαν ποσότητα σπορελαίου καί, συνεπῶς, ἡ τεραστία ποσότης σπορελαίου θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία βεβαίως θὰ ἐπικρατῇ καὶ ἔτσι ἀντὶ τῆς νοθείας κατὰ 50%, ὡς ὁρίζει ὁ κ. ὑπουργός, θὰ εἶναι 5, 10, 15% λάδι καὶ τὸ ὑπόλοιπον σπορέλαιον. Εἶναι πράγματι τόσον καταφανῆ, τόσον δῆλα, τόσον ἀνάγλυφα, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ καμμία πειστικὴ ἀπάντησις. Ἀλλὰ ποῖος ἄραγε θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ κερδίσῃ ἐκ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς τῆς νοθείας, καθ’ ὃν τρόπον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω; Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἀναζήτησις. Εἶναι σαφὲς καὶ ἔκδηλον ὅτι θὰ κερδίσῃ ἐκεῖνος ὁ μεγαλοκαρχαρίας, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη ἡ ἀνάμιξις. Διότι, ὅπως εἶπον, θὰ πάρῃ τὸ μεγαλυτέρας ὀξύτητος ἐλαιόλαδον, θὰ βάλῃ μίαν ποσότητα ἐξ αὐτοῦ καὶ μίαν πολλαπλασίαν ποσότητα σπορελαίου καὶ θὰ σᾶς τὸ παρουσιάσῃ ὡς γνήσιον 50 καὶ 50%. Βλέπετε, λοιπόν, καὶ ἐδῶ μίαν προσπάθειαν ἔκδηλον ἐκ τῆς ὁποίας ὠφελοῦνται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον 2, 3, 4 ἑταιρίαι, εἰς τὰς ὁποίας ἀνετέθη ἡ ἀνάμιξις. Ἀλλ’ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ μάθω ἂν εἶναι δυνατὸς καὶ ὁ ἔλεγχος. Κύριοι, ἐξ ἐπισήμων ἐκθέσεων τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους καὶ κατόπιν ἐπανειλημμένων δοκιμῶν, ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ καταστῇ χημικῶς γνωστὸν τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως, πόσον δηλαδὴ ἔλαιον καὶ πόσον σπορέλαιον περιέχεται. Καί, συνεπῶς, ἐρωτᾶται κατὰ τίνα τρόπον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἢ μᾶλλον, ἡ Κυβέρνησις, ἢ ὁ εἰσαγγελεὺς ἢ ὁ οἱοσδήποτε ἄλλος ἁρμόδιος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐξακριβώσῃ, ἀφοῦ εἶναι τοῦτο ἀδύνατον; Καὶ τῶν ἀδυνάτων, ὡς γνωρίζετε, δὲν ὑπάρχει ἐνοχή. Ἔτσι καὶ ὁ μεγαλοκαρχαρίας θὰ λέγῃ ὅτι εἶναι ἐν τάξει καὶ τὸ δὲ Χημεῖον ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ διαγνώσῃ! Ἀλλ’ ἔτι περαιτέρω ἐρωτᾶται: Τίνα λόγον εἴχομεν, ὥστε τὴν νοθείαν αὐτὴν νὰ τὴν κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Δὲν ἦτο δυνατόν, ὡς καὶ ἄλλοι προηγουμένως εἶπον, καὶ ἡ τελευταία νοικοκυρά, καὶ ἡ τελευταία γρηὰ καὶ ἡ τελευταία ὑπηρέτρια καὶ ὁ ἴδιος ὁ οἰκογενειάρχης ἢ τὰ παιδιά του νὰ κάμουν μόνοι των αὐτὴν τὴν ἀνάμιξιν; Ἦτο πρέπον νὰ γίνεται διὰ τῆς Κυβερνήσεως ἡ νοθεία; Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ οἱοσδήποτε εἰς τὸ σπίτι, εἴτε ἀγράμματος, εἴτε ἐγγράμματος, νὰ πάρῃ ἕνα μπουκάλι λάδι καὶ ἕνα μπουκάλι σπορέλαιον καὶ νὰ τὸ ἀναμίξῃ καθ’ οἱανδήποτε ἀναλογίαν ἤθελε;

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔτσι δὲν θὰ ἐκέρδιζε κανείς.

§104Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐνῷ ἡ προσπάθεια εἶναι νὰ κερδίσουν οἱ κεφαλαιοῦχοι, καὶ ὄχι ὁ κακομοίρης ὁ μικρονοικοκύρης, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ τώρα νὰ πάρῃ τὸ λάδι, ἐνῷ ὁ μεγαλοκεφαλαιοῦχος καὶ 1.000 δραχμὰς νὰ πάῃ θὰ τὸ πάρῃ. Κύριοι, ἠκούσαμεν ὅτι ἐλήφθη τηλεγράφημα ἐξ Ἱσπανίας, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι καὶ ἡ Ἱσπανία κάμνει μίαν νοθείαν σπορελαίου. Νομίζω ὅμως ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βασιζώμεθα ἐπὶ ἑνὸς τηλεγραφήματος, ὅταν δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας τὰς περιστάσεις, τὰς συνηθείας, τὰ γεγονότα, τὴν κατάστασιν, τὴν προσπάθειαν καὶ ὅλα ἐν γένει τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν αὐτὸ ποὺ γίνεται εἰς τὴν Ἱσπανίαν πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἐδῶ. Ἀλλά, κύριοι, καὶ ἐὰν τὸ κάμῃ ἡ Ἱσπανία αὐτό, ἔχει ἕνα μεγάλο δικαίωμα, διότι προβαίνει εἰς ἐξαγωγὰς καὶ ἔχει τὸ ἀντίκρυσμα ἐκεῖθεν. Ἡμεῖς ἐσφαλμένως εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι δὲν ἐκάμαμε ποτὲ ἐξαγωγάς. Εἰς τὰ 1949, ὅτε ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔφθασε τοὺς 190–200.000 τόννους.......

§105Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐξήχθησαν 654 τόννοι.

§106Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ ἀρχίζω νὰ λέγω ὅτι αἱ πληροφορίαι σας δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Διότι ἐὰν ἐξήχθησαν 654 τόννοι μὲ ἐσοδείαν 200.000 τόννους, τότε τὶ ἔγινε τὸ λάδι τὸ ὑπόλοιπον, τὸ ἔφαγαν οἱ γάτες;

§107Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ ἐπετρέπετο τότε ἡ ἐξαγωγή;

§108Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ἔχετε ἀκριβῆ στοιχεῖα κ. ὑπουργέ.

§109Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὸ 1946–47 καὶ τὸ 1948 οὐδεμία ἐξαγωγὴ ἐγένετο. Τὸ 1949, 220.000 τόννοι παραγωγή, 654 τόννοι ἐξαγωγή. Τὸ 1950, 209.000 τόννοι παραγωγή, καμμία ἐξαγωγή. Τὸ 1953, 15.000 τόννοι ἐξαγωγή.

§110Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ἀριθμοὶ τῆς ὑπηρεσίας σας.

§111Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀδυσώπητοι, ἀναμφισβήτητοι.

§112Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅταν βεβαιώνετε σεῖς ὁ ἴδιος, ὅτι τὸ 1949 εἴχομεν ἐσοδείαν λαδιοῦ 220.000 τόννους καὶ ἐξήχθησαν μόνον 654 τόννοι, ἐνῷ ἡ κατανάλωσις θέλει 90.000 τόννους, σᾶς ἐρωτῶ, οἱ ὑπόλοιποι 140.000 τόννοι τί ἔγιναν; Τοὺς ἐχύσαμε, ἀνοίξαμε τὰ βαρέλια καὶ ἐχύσαμε τὰ λάδια, ἔπεσε κανένας ποντικὸς μέσα καὶ συχαθήκαμε τὸ λάδι καὶ δὲν τὸ ἐφάγαμε; Εἶναι λογικῶς βεβαιωμένον ὅτι, ὅταν ἔχωμε 220.000 τόννους παραγωγὴ καὶ ἐξάγωμεν 650 τόννους, πρέπει νὰ πιστεύσωμεν ὅτι τρελλάθηκε ὁ παραγωγός, ἢ ἔμπορος καὶ τὸ ἔχυσε τὸ λάδι. Ἐὰν θέλετε πιστεύσατέ το, ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω. Καὶ τὸ ἑπόμενον ἔτος ἔγιναν πάλιν τὰ ἴδια. Τώρα, κατὰ μὲν τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, μᾶς περισσεύουν 10.000 τόννοι. Καὶ ἐρωτῶ, τί ἔγινε αὐτὸ λάδι; Ἐὰν, κ. ὑπουργέ, ἐκάνατε αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶχα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω, ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν ποσότητα τῶν 10.000 τόννων τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον εἶναι περίσσευμα καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι πέραν τῆς καταναλώσεως, νὰ τὴν ἀγοράζατε σεῖς μὲ τιμὴν 14–15 δραχμῶν τὴν ὀκᾶν, σήμερον θὰ εἴχατε τὴν ποσότητα αὐτὴν ὡς ἀπόθεμα καὶ θὰ εἶσθε σεῖς οἱ ἴδιοι οἱ ρυθμισταὶ τῆς ἀγορᾶς. Θὰ ἠμπορούσατε ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ρυθμίσετε τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου καὶ νὰ εἴπητε ὅτι περισσότερον ἀπὸ 20–25 δραχμάς, δὲν θὰ πωληθῇ τὸ λάδι. Καὶ θὰ σᾶς ἔλεγα τότε μπράβο, διότι τότε καὶ ὁ παραγωγὸς θὰ ἐκέρδιζε καὶ ὁ καταναλωτὴς δὲν θὰ ἐβαρύνετο, καθὼς καὶ ὁ πτωχὸς ἐργάτης. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχετε μίαν ἔλλειψιν δεξιοτεχνίας, ἀπεδείχθη ἔλλειψις δεξιοτεχνίας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀναγνωρίζω βεβαίως τὴν καλήν σας διάθεσιν, θὰ ἦτο δὲ ἔγκλημα νὰ εἴπω ὅτι τὸ ἐκάματε ἀπὸ σκοποῦ. Εἶναι ἀνάξιον καὶ συζητήσεως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἐπαναλάβω πάλιν ὅτι εἶναι ἔλλειψις πείρας καὶ δεξιοτεχνίας. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω τὸ γνωμικόν, ὅτι τὸ διοικεῖν εἶναι προνοεῖν, καὶ ὅταν δὲν προΐδατε τὰ γεγονότα, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν διοικεῖτε καλῶς. Μήπως εἰς ὅλα τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα ἐδώσατε τὴν ἀπαιτουμένην προσοχήν; Φέρω τὸ παράδειγμα τοῦ καπνοῦ. Θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ συζητήσωμεν καὶ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸν ὅτι δὲν ἐχρηματοδοτήσατε τοὺς ἐμπόρους τὴν στιγμὴν ποὺ ὁ παραγωγός, ὁ πτωχὸς καπνοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος εἶχε περισσεύματα καὶ πέρυσι καὶ προπέρυσι καὶ ἀντὶ προπέρυσι ἀπώλητα, τὸν ἀφήσατε εἰς τὰ δίκτυα τῶν ἐμπόρων, εἰς τοὺς ὁποίους ἐπροπωλοῦσαν τὸν καπνὸν εἰς ἐλαχίστας τιμάς. Καὶ ὅταν συνεκέντρωσαν τὸν καπνὸν οἱ ἔμποροι, κ. ὑπουργέ, εἶναι γεγονὸς τὸ ὁποῖον δὲν θὰ συγχωρήσῃ ποτὲ ἡ ψυχή μου, εἶναι γεγονὸς ὅτι ὅταν διὰ προπωλήσεων συνεκέντρωσαν οἱ ἔμποροι τὸν καπνὸν, μὲ ἐλαχίστας τιμάς, τότε, καὶ μόνον τότε, ἐχρηματοδοτήσατε τοὺς ἐμπόρους.

§113Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Διὰ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ, βεβαίως δὲν ἔχετε καπνὸν εἰς τὴν περιφέρειάν σας καὶ δὲν εἶσθε καλῶς πληροφορημένος, δι’ αὐτὸ καὶ δὲν γνωρίζετε τὸ ζήτημα καὶ λέγετε πράγματα ἀνακριβῆ. Καπνά, σᾶς πληροφορῶ, δὲν ἔμειναν οὔτε προπέρυσι, οὔτε πέρυσι ἀπώλητα. Ἐπωλήθησαν ὅλα. Τὰ τελευταῖα χρόνια τὰ καπνὰ πωλοῦνται ὅλα γενικῶς.

§114Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ εἰς ποίας τιμὰς πωλοῦνται σήμερον καὶ πόσον ἐπωλοῦντο προπολεμικῶς, αὐτὸ νὰ μᾶς πῆτε.

§115Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὸ σοφὸν ἐκεῖνο μέτρον, τὸ ὁποῖον διετυμπάνισεν ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, τῆς ὑψώσεως δηλαδὴ τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου, θὰ ἴδητε ὅτι ἐὰν πωλῇ τὸν καπνὸν 10 δραχμάς, παίρνει 5, διότι τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα θὰ τὰ ἀγοράσῃ εἰς διπλασίαν ἀξίαν. Ἐὰν τοῦ δίδομεν σήμερον 20 δραχμὰς εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ δίδομεν 10 δραχμάς, διότι μὲ αὐτὰς τὰς 10 δραχμὰς θὰ ἀγοράσῃ τὸ τσαπί, τὸ τρακτέρ, τὸν μπακαλιάρο, τὰ φασόλια τὰ ὁποῖα ὅλα αὐτὰ ἔρχονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἶναι ἀκριβά. Σεῖς ὑποχρεώσατε τὸν δυστυχῆ γεωργόν, τὸν βιοπαλεύοντα γεωργόν, ὄχι σεῖς προσωπικῶς, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἡ προηγουμένη, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι εἶσθε συνέχεια. Λέγω λοιπὸν τοῦτο, ὅτι ὑποχρεώσατε τὸν δυστυχῆ ἐκεῖνον γεωργὸν νὰ πωλήσῃ τὸ λάδι του, τὸ κρασί του, τὸν καπνόν του εἰς μίαν τιμήν, ἡ ὁποία ἦτο ἡ μισὴ ἀπὸ ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν ἐπωλεῖτο τὸ κάθε προϊόν. Διότι ἐὰν τοῦ δίδετε 20 δραχμάς, εἰς τὴν πραγματικότητα τοῦ ἐδώσατε 10, διότι ὑπετιμήσατε τὴν ἀξίαν τῆς δραχμῆς καὶ ὑψώσατε τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου. Τί ἐκάματε διὰ τὸ κρασὶ ποὺ εἶναι γεωργικὸν προϊόν; Τὰ κρασιὰ εἶναι ὅλα ἀπώλητα καὶ γίνονται συμβάσεις μὲ διαφόρους χώρας καὶ δὲν λαμβάνεται πρόνοια νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰς συμβάσεις αὐτὰς καὶ μεγάλαι ποσότητες τῶν ἀπωλήτων κρασιῶν, τὰ ὁποῖα καταλήγουν νὰ εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῶν οἰνοπαραγωγῶν, καταλήγουν εἰς τὸ νὰ γίνωνται οἰνόπνευμα ὑπὸ τὰς συνθήκας ποὺ γνωρίζετε. Ἀλλά, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ παράδειγμα τοῦ βάμβακος, διὰ τὸ ὁποῖον καλύτερα νὰ μὴ μὲ ἀκούσῃ ὁ κ. Παπασπύρου, διότι θὰ πάρῃ συνέχειαν τὸ πρᾶγμα. Τὸ βαμβάκι, ἐνῷ ὑπάρχει ἐδῶ βαμβάκι ἀπώλητο, ἀγοράζεται ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι τοῦτο πλῆγμα θανάσιμον ἐναντίον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν; Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω παραδειγματικῶς. Νομίζω κύριοι, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ αὐτὲς τὶς κάνουλες, μὲ αὐτὰ τὰ βαρέλια, τὰ ὁποῖα θὰ κάμῃ, διὰ νὰ βάλῃ τὸ λάδι, θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα; Πόσον καιρὸν ὅμως θὰ χρειασθῇ πρὸς τοῦτο; Πόσας χιλιάδας βαρέλια; Καὶ νομίζετε ὅτι μὲ τὴν μέθοδον αὐτήν, δὲν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ εὕρῃ τρόπον ὁ ἔμπορος νὰ τὸν μεταβάλῃ. Δὲν φαντάζομαι νὰ ἔχετε τόσην εὐπιστίαν, τόσην ἀφέλειαν, ὥστε νὰ νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγετε τὴν νοθείαν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ πανοῦργος ἔμπορος, ὁ ὁποῖος δὲν πιστεύει εἰς τὸν Θεὸν ἁπλῶς καὶ μόνον, ἐνῶ κατ’ οὐσίαν πιστεύει εἰς τὸ Μαμωνᾶ, θὰ καταφύγῃ. Ἔχετε λοιπὸν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν θὰ εὕρῃ τὸν τρόπον καὶ τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σεῖς θεωρεῖτε ὀρθόν, θὰ τό καταδολιεύσῃ, αὐτὴν ταύτην τὴν στιγμήν; Πιστεύσατε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγω, δὲν τὰ λέγω — σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ πιστεύσητε — ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ τὰ λέγω ἀπὸ ἀπόψεως συμπαραστάσεως τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὰ λέγω, διότι ἡ ψυχή μου αἰσθάνεται βαθύτατα τὸν πόνον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸν πόνον τοῦ ἐργάτου. Πιστεύσατε, ὅτι αὐτὰ σᾶς τὰ λέγω ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ. Ἔχω ἄλλα θέματα διὰ νὰ ἐπιτεθῶ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Πιστεύσατέ με, ὅτι τὰ λέγω, διότι αἰσθάνομαι τὸν πόνον τοῦ ἀγρότου καὶ τὴν ἀθλιότητά του, τὸν ὁποῖον κατηντήσαμεν νὰ ἔρχεται εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ εὕρῃ οἱανδήποτε ἐργασίαν, διότι εἰς τὸν τόπον του στερεῖται τῶν πάντων. Οὔτε μίαν ἁπλῆν ψυχαγωγίαν δὲν ἔχει. Ἀποτέλεσμα δὲ αὐτῆς τῆς καταστάσεως εἶναι, νὰ φεύγουν διαρκῶς εἰς τὰ ξένα, τὰ καλύτερα παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος. Τὸ σπορέλαιον, κύριοι, οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἐὰν διὰ τῶν μεθόδων ποὺ μεταχειρίζεσθε, — τὸ νὰ μπαίνῃ ἀφορολόγητον καὶ μὲ κέρδος 22%, — ἐὰν μπῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν ὑποχρεωτικῶς, διότι δὲν ἔχει τὴν θρεπτικὴν ἀξίαν ποὺ ἔχει τὸ ἐλαιόλαδον. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συνηθίσῃ νὰ τρώγῃ σπορέλαιον. Τότε τί θὰ γίνῃ τὸ βασικόν μας προϊόν; Τί θὰ γίνῃ ἐὰν τὸ προϊόν μας αὐτό, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ὡς ἀνώτερον παντὸς ἄλλου, μείνῃ ἔτσι; Προσέξατέ το αὐτό, διότι σᾶς εἶπον καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, διὰ πολλοστὴν φοράν, ὅτι τὸ διοικεῖν εἶναι προνοεῖν. Δὲν εἶναι «διοικεῖν» νὰ μᾶς κατέβῃ μία σοφὴ ἰδέα, τὴν ὁποίαν νὰ μᾶς εἴπῃ ἕνας τμηματάρχης ἢ ἕνας διευθυντὴς μιᾶς ὑπηρεσίας καὶ ἀμέσως νὰ τὴν χάψωμεν καὶ νὰ τὴν θέσωμεν εἰς ἐφαρμογήν. Ἐὰν ἐρωτήσετε τὰς ἐλαιοφόρους ἐπαρχίας καὶ τοὺς ἐμπόρους, θὰ ἀκούσετε ὅτι ὅλοι εἶναι ἐναντίον τῆς προσπαθείας αὐτῆς, διότι ἡ προσπάθεια αὐτὴ γίνεται, διὰ νὰ κερδίσουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον 10 ἑταιρίαι. Τὸ ἐλαιόλαδον αὐτὸ τῶν 10.000 τόννων, ποῦ ἐπῆγε; Δὲν κομίζω γλαῦκα εἰς Ἀθήνας, ἐὰν εἴπω, ὅτι τὸ ἐπῆραν οἱ κερδοσκόποι καὶ τὸ ἔχουν τώρα, διὰ νὰ ρυθμίζουν τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι σᾶς ἀναγκάζουν, κύριε ὑπουργέ, νὰ προβαίνετε εἰς τὴν νοθείαν αὐτὴν, καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα οὐδένα ἀπολύτως ὠφελοῦν, παρὰ μόνον τοὺς κερδοσκόπους. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις, πιστεύσατέ με, σᾶς τὸ λέγω ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ, θὰ θρηνήσωμεν θλιβερώτατα ἀποτελέσματα. Ὁ λαὸς ὁ ἀγροτικὸς ἔχει φθάσει εἰς τὸ μὴ περαιτέρω. Μὴ χύνετε περισσότερο λάδι εἰς τὴν φωτιά. Προσπαθήσατε διὰ παντὸς τρόπου νὰ τὸν ἀνακουφίσετε, καταργοῦντες τὰς διατάξεις 92 καὶ (δὲν ἠκούσθη). Καὶ ἐπειδὴ βλέπω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν Ἐμπορίου, θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. ὑπουργέ, διατὶ δὲν ἐκαλέσατε καὶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν Γεωργίας νὰ λάβῃ μέρος καὶ γνῶσιν τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐλάβατε καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἐγνώριζεν οὗτος προηγουμένως. Καὶ πρόκειται περὶ ἀνθρώπου, ἀρίστου νέου, ὁ ὁποῖος ἐπιδεικνύει μεγάλην κατανόησιν. Διὰ ποῖον λοιπὸν λόγον δὲν ἐκλήθη ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται ὁ παραστάτης τοῦ γεωργοῦ; Ἔπρεπε νὰ ζητήσετε τὴν γνώμην του, νὰ ἐρωτήσετε τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, τοὺς Συνεταιρισμούς, τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς μεγαλεμπόρους, καὶ κατόπιν νὰ σχηματίσετε γνώμην. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠρωτῶντο οἱ γεωργοί, δὲν θὰ κατελήγατε εἰς τὰ ἄτοπα, τὰ ὁποῖα κατελήξατε. Πλέον αὐτοῦ δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο. Μὴ νομίζετε, ὅτι μειοῦται ἡ θέσις σας, μὲ τὸ νὰ ἐρωτήσετε. Ἀντιθέτως, θὰ ἐξυψωθῇ ἡ θέσις σας, ἐὰν συστήσετε τὴν κατάργησιν αὐτῶν τῶν διατάξεων καὶ ἀφήσετε αὐτοὺς τοὺς 10.000 τόννους, νὰ τοὺς πάρετε, νὰ τοὺς διανείμετε, διότι εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι οἱ κερδοσκόποι τὰ ἔχουν κρυμμένα. Λάβετε τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ βεβαιωθῆτε ὅτι θὰ ἐξυψωθῆτε πολὺ περισσότερον (χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βαρδινογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§117Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πολὺ φοβοῦμαι ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα, ὅτι ἄλλοι ἐκλεκτοὶ συνάδελφοι, περισσότερον ἔμπειροι ἐμοῦ, ἀνέπτυξαν μὲ σαφήνειαν καὶ πειστικότητα σειρὰν ἐπιχειρημάτων ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου, ὥστε τὰ ἡμέτερα ἐπιχειρήματα νὰ μὴ προσθέτουν τὶ τὸ ἄξιον λόγου. Πολὺ φοβοῦμαι, ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον βασικῶς ὑποφέρει ἡ χώρα μας πάντοτε, εἶναι ἡ ἔλλειψις προγράμματος καὶ ἡ νοικοκυρευμένη πολιτική. Διότι ἐὰν ὑπῆρχε προγραμματισμὸς θεμελιωμένος ἐπάνω εἰς τὴν πεῖραν καὶ τὴν γνῶσιν εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν οὐδεὶς θὰ εὑρίσκετο διατεθειμένος νὰ διαμαρτυρηθῇ. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἔλαιον εἶναι ἕνα ἐθνικὸν προϊὸν, τὸ ὁποῖον κυρίως ἐνδιαφέρει μέγα μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας μας καὶ τὸ σύνολον τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἡ ἐξέλιξις τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου, κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν βαίνει συνεχῶς μειωμένη. Οὕτω ἀπὸ 150.000 τόννους ἐτησίως, κατῆλθε τὸ 1955 εἰς 104.000 τόννους καὶ τὸ 1956 ὑπολογίζεται εἰς 110.000 τόννους, καίτοι θεωρεῖται χρονιὰ καλῆς ἐσοδείας. Ἡ αἰτία τῆς μειώσεως ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἀσθενειῶν καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν μέσων καταπολεμήσεως αὐτῶν. Ἀποτέλεσμα τῆς μειωμένης παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ κόστους κατ’ ὀκᾶν καὶ ἡ μείωσις τοῦ συνολικοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τῶν ὁποίων καὶ τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ τὰ ἔξοδα συντηρήσεως ηὐξήθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν σημαντικῶς λόγῳ τῆς γενικῆς ἀνόδου τοῦ τιμαρίθμου. Εἰς τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς ἀνευρίσκεται ἡ πρώτη αἰτία τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλλαίου. Ἡ δευτέρα αἰτία ἀνευρίσκεται εἰς τὴν αὔξησιν διεθνῶς τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου συνεπεία μειώσεως καὶ τῆς διεθνοῦς παραγωγῆς. Ἡ συνολικὴ διεθνὴς παραγωγὴ ἐλαιολάδου ἀπὸ 1.300.000 τόννους κατὰ τὸ 1954 κατῆλθεν εἰς 1.100.000 τόννους τὸ 1955. Καὶ προβλέπεται νὰ κατέλθῃ εἰς 860.000 τόννους τὸ 1956, μὲ τάσιν περαιτέρω μειώσεως κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Φ.Α.Ο. Καὶ κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη λόγῳ τῆς ἐπικινδύνου ἀναπτύξεως τῶν ἀσθενειῶν. Ἀντιθέτως ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου ἀπὸ 550 δολλάρια, κατὰ τόννον ποὺ ἦτο τὸ 1955 ἤρχισε συνεχῶς ν’ ἀνεβαίνῃ ὥστε ἐνῷ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1956 ἦτο 960 δολλάρια κατὰ τόννον ἔφθασεν ἤδη καὶ θὰ ὑπερβῇ τὰ 1100 δολλάρια πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ τιμὴ κατ’ ὀκᾶν θὰ ἀνέλθῃ τοὐλάχιστον 45 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς ἡ τιμὴ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως κατ’ ὀκᾶν εἶναι φυσικὸν νὰ τείνῃ νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὴν διεθνῆ καὶ θὰ καταστῇ ἀνέφικτος ἡ ἀνακοπὴ τῆς στάσεως αὐτῆς. Πάντως λόγῳ τῆς μειωμένης διεθνοῦς παραγωγῆς παρέχεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν νὰ προβῇ εἰς κατάκτησιν ξένων ἀγορῶν, δι’ ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου εἶναι τὸ σταθερὸν καὶ μόνιμον συμφέρον τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου καὶ οὐχὶ νὰ προβαίνωμεν εἰς ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς μὲ τὴν ἐλπίδα συγκρατήσεως τῆς τιμῆς του, διότι τοῦτο δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ. Εἰς ἀντιστάθμισμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ προσεχὴς παραγωγὴ προβλέπεται μειωμένη, θὰ πρέπει νὰ εἰσαχθῇ ἰσόποσος ποσότης σπορελαίου καὶ τὸ ὁποῖον νὰ πωλῆται αὐτούσιον καὶ οὐχὶ διὰ παρασκευῆς μίγματος. Τὸ πείραμα τοῦ μίγματος ἀπέτυχε καὶ ὁδηγεῖ εἰς ἀνεξακρίβωτον νοθείαν, ἐφ’ ὅσον δὲν δύναται τεχνικῶς νὰ ἐλεγχθῇ ἡ ἀναλογία τῆς προσμίξεως. Ἐξ αἰτίας δὲ τεχνικῶν δυσκολιῶν δὲν δύναται νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς τὸ μόνον ἀσφαλὲς συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ ἐξαγάγω εἶναι ὅτι θὰ ἀνέλθῃ ἀνεξελέγκτως εἰς ἀπρόσιτα διὰ τὸ πτωχὸν βαλάντιον τῶν καταναλωτῶν ὕψη πρὸς ὄφελος καὶ μόνον τῶν ὀλίγων, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ ἀναλάβουν τὴν ἀνάμιξιν καὶ διοχέτευσιν τοῦ τυποποιημένου ἐλαίου. Ἡ Ἐπιτροπὴ τιμῶν ἀπέτυχεν εἰς τὸ ἔργον της. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει πρός τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἄμεσον κατάργησίν της, διότι οὐδενὸς τὴν ἀντίληψιν διαφεύγει, ὅτι ἡ δραματικὴ διὰ τὸν λαὸν κατάστασις ἐδημιουργήθη κατόπιν τῶν ἀλογίστων εἰσηγήσεών της. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ προσπαθείᾳ της ὅπως παρουσιάσῃ ἔργον τι ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν προέβη εἰς τὸν διορισμὸν 400 γεωπόνων. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἐντυπωσιακὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦτο διότι ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ μέχρι τῆς οὐσιαστικῆς ἀναλήψεως τῆς ὑπηρεσίας θὰ διαρρεύσῃ τοσοῦτος χρόνος ὥστε τὸ μέτρον τοῦτο νὰ ἀποτελέσῃ δῶρον ἄδωρον.

§118Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸ θέμα τῆς προσλήψεως τῶν γεωπόνων, σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ μέριμνα δὲν ἐσταμάτησεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀλλὰ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπεφασίσθη ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ προμήθεια διαφόρων γεωργικῶν ἐργαλείων, ὅπως π.χ. τῶν ἑξῆς: «......... ......... (ἀναγινώσκει) .........».

§119Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐξεδόθη πράγματι πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν προμήθειαν ψεκαστήρων, ἀλλὰ ἐκ τῶν ὅσων εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τοὐλάχιστον διὰ τὴν περιφέρειαν Ρεθύμνου μόνον κατόπιν ἐνεργειῶν μας —καὶ εἰς τοῦτο ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας— κατέστη δυνατὸν νὰ ἀποσταλοῦν 100 ἐπινώτιοι ψεκαστῆρες. Τοῦτο ὅμως εἰς στιγμὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ πυρηνοτρύτης εἶχεν ἀρχίσει ἤδη τὸ ἔργον του, καὶ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τοῦ ἐλαιοκάρπου.

§120Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, θὰ ἀπαντήσω εἰς τό τέλος.

§121Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀδυνατεῖ νὰ ἀπαντήσῃ συγκεκριμένως διότι οἱ μηχανοκίνητοι ψεκαστῆρες ὑπῆρξαν ἀνεπαρκεῖς καὶ παντελῶς ἄχρηστοι καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐφοδιασθοῦν αἱ ἐλαιοπαραγωγικαὶ περιφέρειαι τῆς χώρας διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀσθενείας τοῦ δάκου. Τώρα μόνον κατόπιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐδόθη ἡ παραγγελία διὰ τοὺς μηχανοκινήτους ψεκαστῆρας, ἀλλὰ ὅταν οὗτοι παραληφθοῦν θὰ εἶναι παντελῶς ἄχρηστοι διότι ἡ καταστροφὴ τοῦ ἐλαιοκάρπου θὰ ἔχῃ συντελεσθῆ.

§122Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπανέρχομαι, κ. βουλευταί, εἰς τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Διὰ νὰ πείσῃ τὴν Βουλὴν ἡ Κυβέρνησις μετεχειρίσθη τὸ παράδειγμα τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται ἐν Ἰταλίᾳ καὶ Ἱσπανίᾳ. Λησμονεῖ ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἰς τὰς χώρας αὐτὰς ἀποτελεῖ παγίαν κρατικὴν πολιτικὴν ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου. Εἰδικῶς δὲ εἰς τὴν Ἱσπανίαν ἀπὸ τῆς ἐγκαθιδρύσεως εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ Στρατηγοῦ Φράνκο, ὁ Ἱσπανικὸς λαός, τρώγει ἔλαιον προσμεμιγμένον κατὰ 70% διὰ σπορελαίου, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι βάσις τῆς κρατικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας ἐκείνης εἶναι ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου. Ἐκ παραλλήλου ὅμως εἰς τὰς χώρας αὐτὰς ὅ,τι συμβαίνει στηρίζεται ἐπὶ προδιαγεγραμμένου σχεδίου καὶ ἔχουν ληφθῆ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ κατασφαλισθῇ καὶ ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτὴς ἀπὸ τὴν νοθείαν καὶ τὴν κερδοσκοπίαν. Ἐρωτῶμεν, ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοιαῦτα μέτρα; Διότι φοβοῦμαι ὅτι ἡ ἔλλειψις προγράμματος καὶ ἡ εἰσήγησις παρ’ ἀνευθύνου καὶ ἀμοίρου πάσης γνώσεως τοῦ θέματος Ἐπιτροπῆς ἀντὶ νὰ προστατευθῇ ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτὴς, ὅπως θέλω νὰ πιστεύω ἐπιθυμῆ ἡ Κυβέρνησις, θὰ καταλήξωμεν εἰς τό νὰ πληγοῦν ἀμφότεροι. Διότι διὰ τῆς ἀναθέσεως τῆς τυποποιήσεως τοῦ ἐλαίου εἰς 15 ἑταιρείας, εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ ἀνέλθῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου λόγῳ τῆς προσμίξεως μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πληρώσῃ ὁ καταναλωτὴς πολὺ ἀκριβότερον τὸ ἔλαιον ἀπὸ ὅ,τι τὸ πληρώνει σήμερον χωρὶς καὶ νὰ ὠφεληθῇ ὁ παραγωγός, ἀλλὰ νὰ ἀποκομίσουν κέρδη ὀλίγοι ἐκ τῆς τυποποιήσεως. Καὶ φαντάζομαι, ὅτι τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ ὁ κ. ὑπουργός, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ ληφθὲν μέτρον χωρὶς νὰ διακυβεύεται ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν, κ. βουλευταί, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ ἑνὸς σημείου, τὸ ὁποῖον ἀνάγεται πολὺ πέραν τοῦ συζητουμένου θέματος καὶ θίγει τὰ ὅρια τῆς ἐθνικῆς μας ὑποστάσεως. Ὅλοι μας γνωρίζομεν τὴν ἀθρόαν εἰσβολὴν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰς πόλεις. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀπρογραμμάτιστον ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῶν τελευταίων Κυβερνήσεων. Ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν στοργῆς ἐκ μέρους τῶν Κυβερνήσεων αὐτῶν πρὸς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Καὶ ἐξαναγκάζεται οὕτως ὁ ἀγρότης σκεπτόμενος μετὰ πικρίας, ὅτι ἐν πολέμῳ χύνει τό αἷμα του καὶ ἐν εἰρήνῃ τὸν ἱδρῶτα του, νὰ ἐγκαταλείπῃ τὸ χωρίον του νομίζων, ὅτι θὰ καλυτερεύσῃ τὴν θέσιν του ἐρχόμενος εἰς τὴν πόλιν. Ἀλλά, τὸ χωρίον, κ. βουλευταί, ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον τῆς ἐθνικῆς οἰκογενείας καὶ ὁ ἀγρότης ἐγκαταλείπων τὸ χωρίον κάμνει καὶ τὸ πρῶτον βῆμα τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ Ἔθνους. Καὶ αὐτὸ εἶναι, κ. συνάδελφοι, ὁ ὕψιστος ἐθνικὸς κίνδυνος. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, διὰ λόγους ἐθνικούς, τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡμεῖς μὲν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας νὰ καταβάλλωμεν κάθε προσπάθειαν πρὸς τόν σκοπὸν αὐτόν, ὅπως ἐξευρεθῇ μία ἑνιαία πολιτικὴ καὶ χαραχθῇ μία γραμμή, ἡ ὁποία θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ ἀγρότου καὶ εἰς τὴν ὠφέλειαν τοῦ καταναλωτοῦ. Ἐὰν λοιπόν, καὶ ἡ Κυβέρνησις συμφωνῇ, ὀφείλει νὰ προβῇ εἰς τὴν συγκρότησιν διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία καὶ θὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον θέμα διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς σαφῆ συμπεράσματα ὥστε νὰ δύναται νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν λῆψιν τῶν ἀπαραιτήτων μέτρων. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ ἐπιθυμία τοῦ κ. ὑπουργοῦ θὰ εἶναι νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὸ νὰ ἀναλάβῃ τὸ βάρος τῆς πράγματι κοινωνικῆς πολιτικῆς αὐτῆς, ὄχι ἡ τάξις τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον, δηλ. ὁ δημόσιος προϋπολογισμός.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστῶν τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον, μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45 μ.μ.)