1956.06.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28η

Παρασκευὴ 8 Ἰουνίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Κρῖκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΡΙΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Χθὲς κατὰ τὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2279)1952 ἤμην παρὼν καὶ ἐψήφισα «Ὄχι» εἰς τὰ πρακτικὰ φέρομαι ὡς «Ἀπὼν». Παρακαλῶ ὅπως ἐπέλθῃ ἡ δέουσα διόρθωσις εἰς τὰ πρακτικά.

§4Ι. ΣΟΥΛΑΣ. Κι’ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ παριστάμην κατὰ τὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω νομοσχεδίου καὶ ἐψήφισα «Ναί» φέρομαι ὡς μὴ ψηφίσας καὶ παρακαλῶ ὅπως διορθωθοῦν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὰ πρακτικά.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς ἀνωτέρω διωρθώθησαν καὶ μὲ φραστικὰς διορθώσεις τῶν ἀγορεύσεων τῶν κ.κ. Δ. Ἀλιπράντη (Ὑφ. Οἰκονομικῶν) καὶ Ι. Διαμαντοπούλου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πλατῆς, Π. Βαρδινογιάννης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Χ. Γκαργκάνας, Κ. Πετρόπουλος, Β. Φιλοσοφόπουλος, Ε. Σκορδίλης, Π. Πινάτσης, Ν. Σπέντζας, Ε. Καλαντζῆς, Σ. Εὐστρατιάδης, Χ. Γουλόπουλος, καὶ Α. Γκελεστάθης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν.Δ. «περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ Εὐστράτιος Μενίδης ὑπάλληλος τοῦ Ὑπ. Συγκοινωνιῶν ζητεῖ ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας του ὡς κοινοτικοῦ ὑπαλλήλου, ἄλλως μετάταξιν αὑτοῦ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Δήμου Ἀθηναίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰν πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, ζητούντων αὔξησιν τοῦ εἰς τοὺς ἐξορίστους χορηγουμένου ἡμερησίου ἐπιδόματος κατὰ 5 τοὐλάχιστον δραχμάς, κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου κλπ. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Ἀναπήρων Θυμάτων Πολέμου Τυρνάβου καὶ περιχώρων, ζητεῖ ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Β. Πανούσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Κορινθίας ζητούσης κατάργησιν τοῦ ἐπὶ τῆς ρητίνης φόρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν συνεχιζομένην εἰσαγωγὴν γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ζητούντων ἄμεσον ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς καὶ λῆψιν μέτρων προστασίας ἐγχωρίου πατατοπαραγωγῆς κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ζάκκας, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ε. Κοθρῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Τροχιοδρομικῶν καὶ Αὐτοκινητιστῶν Η.Ε.Μ. ζητοῦντος βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν του κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Παραρτήματος ΙΚΑ Θεσπρωτίας εἰς τὸ Ὑποκατάστημα Κερκύρας ἀντὶ τοῦ Ὑποκαταστήματος Ἰωαννίνων καὶ ζητοῦντος ὅπως ὑπαχθῇ τοῦτο εἰς Ἰωάννινα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν Βυρσοδεψῶν Ἀθηνῶν Πειραιῶς ζητοῦντος ἐπιστροφὴν τοῦ ὑπὲρ τῆς ΓΣΕΕ παρακρατηθέντος ἡμερομισθίου τῆς 1ης Μαΐου χορήγησιν παρὰ τοῦ ΙΚΑ ἐπιδόματος ἀεροθεραπείας καὶ εἰς τὰ μέλη του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων–Θεσπρωτίας κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μητροπολίτου, τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Ἰωαννίνων, ζητούντων χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ νέου κτιρίου τῆς Ζωσιμαίας Σχολῆς Ἰωαννίνων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης Μαγνησίας κ. Ν. Μήτρου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Βόλου ζητούσης ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας τοῦ Ταμείου συντάξεως Ἐφημεριδοπωλῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Ι. Διαμαντόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Παραλίας–Ἀσπροπύργου Ἀττικῆς ζητούντων χαρακτηρισμὸν τῆς περιοχῆς των ὡς βιομηχανικῆς καὶ ματαίωσιν πάσης κατεδαφίσεως ἀνεγειρομένων ἐργατικῶν οἰκίσκων. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ.κ. Σ. Τσιαπάρας καὶ Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΤΕΒΕ καὶ τοῦ Συλλόγου ἠσφαλισμένων ΤΕΒΕ Πειραιῶς ζητούντων ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ τοῦ Κράτους διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ἐπαγγελματοβιοτεχνοσήμου, αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν ἠσφαλισμένων, πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λεβειδίου–Μαντινείας ζητοῦντος τὴν διαπλάτυνσιν τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Τριπόλεως–Πύργου εἰς τὸ σημεῖον ἔνθα αὕτη διέρχεται διὰ τῆς κωμοπόλεως Λεβειδίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, Α. Λασκαρίδης, Α. Ζάκκας καὶ Ε. Κοθρῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν καὶ Ἐργατριῶν Κεραμοποιῶν Πλινθοποιῶν Ἀθηνῶν —Πειραιῶς, παραπονουμένου διὰ παρανόμους εἰς βάρος τῶν ἀπεργούντων μελῶν του ἐνεργείας, ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς Αἰγάλεω καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὀρυζοπαραγωγῶν Κεραμωτῆς Νέστου ζητοῦντος χορήγησιν ὀρυζοκαλλιεργητικῶν δανείων καὶ εἰς τοὺς μὴ ἐξοφλήσαντας πλήρως τὰς πρὸς τὴν ΑΤΕ ὑποχρεώσεις παραγωγούς, λόγῳ τῆς ἐκ τῶν θεομηνιῶν καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11)156 ἐ.ἔ. τοιούτου τοῦ Ἰδ. Γραφείου τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22)1928 ἀποφάσεως τοῦ τότε λειτουργοῦντος Δ. Δικαστηρίου ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Ἄνω Ρεβενίων περιφερείας Πωγωνίου κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρ. 6, 7, 8, 9 καὶ 10 τοῦ Ν. Δ. τῆς 29.7.26 περὶ ἐπιβολῆς στρεμ. φόρου ἐπὶ τῶν Μπαταλλικίων ἀνεγνωρίσθησαν ὡς ἰδιόκτητοι αἱ δασικαὶ ἐκτάσεις 1) εἰς θέσιν Μακρύσκενα 500 περίπου στρέμμ., 2) εἰς θέσιν Ἄνω Καλύβα ἢ Μπολοβίνα 150 περίπου στρέμμ. καὶ 3) εἰς θέσιν Ποταμιὰ Γορμὸ 750 περίπου στρ. ἤτοι ἐν συνόλῳ ὡς ρητῶς ἡ εἰρημένη ἀπόφασις ἀναφέρει ἔκτασιν 1.400 στρεμμάτων. Εἰς τὴν τελευταίαν διαχειριστικὴν ἔκθεσιν ὁ ὑπὸ τῆς Κοινότητος προσληφθεὶς διὰ τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης ἰδιώτης δασολόγος Μιχ. Παπαβασιλείου, περιέλαβεν ὡς κοινοτικὸν δάσος ὁλόκληρον τὴν δασοσκεπῆ ἔκτασιν ἀνερχομένην εἰς 7672 στρέμ. ἤτοι κατὰ 6272 στρέμματα ἐπὶ πλέον τῆς ἀναγνωρισθείσης, ἥτις εἶναι δημοσία δασικὴ ἔκτασις. Ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως, ἥτις ἀνεγνωρίσθη ὡς ἰδιόκτητος, οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος δύνανται νὰ βόσκωσι τὰ ποίμνιά των, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 875)37 περὶ βοσκῆς. Ἐπίσης καὶ ἐπὶ τῆς ὑπολοίπου ἐκτάσεως τῆς δημοσίας δασικῆς, οἱ κάτοικοι δύνανται νὰ βόσκωσιν τὰ ποίμνιά των, ἐφ’ ὅσον δὲν ἰσχύει ἀπαγορ. διάταξις, δεδομένου ὅτι ἡ ἐπὶ τῶν δημοσίων δασῶν βοσκὴ εἶναι κατὰ νόμον ἐλευθέρα. Ἑπομένως τὰ δασικὰ ὄργανα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύουν τὴν βόσκησιν ἐπὶ τῆς δημοσίας δασικῆς ἐκτάσεως τῶν 6272 στρεμ. ἐκτὸς ἂν ἔχῃ ἐκδοθῆ ἡ ἀπαγορευτικὴ διάταξις, ὅπερ δὲν προκύπτει ἐκ τοῦ τηρουμένου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας φακέλλου. Ἡ Κοινότης Ἄνω Ρεβενίων, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου, διεκδικεῖ ὡς ἰδιόκτητον καὶ τὴν ὑπόλοιπον ἔκτασιν τὴν περιλαμβανομένην ἐντὸς τῶν κοινοτικῶν ὁρίων. Εἰς τὴν Κοινότητα Ἄνω Ρεβενίων ἐγνωρίσθη (ὑπ’ ἀρ. 2460 τῆς 27.12.55 ἀναφορὰ Δασαρχείου Πωγωνίου ὅτι εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν αὕτη κέκτηται τίτλους ἰδιοκτησίας διὰ τὴν ἔκτασιν τούτων νὰ τοὺς ὑποβάλῃ εἰς τὸ Ὑπ. Γεωργίας, ἵνα χωρήσῃ ἡ διαδικασία τοῦ Ἀναγκ. Νόμου 1747)39. Ἡ εἰρημένη ὅμως Κοινότης, μέχρι σήμερον δὲν ὑπέβαλε τοιαύτην αἴτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31.5.1956

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς

Ν. ΜΕΤΑΞΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 310 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα, Γ. Παπαστεργίου καὶ Κ. Βασαρδάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν σχετικῶν διαπραγματεύσεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς ὑπάτης Ἀντιπροσωπείας τοῦ ΟΗΕ διὰ τοὺς ἐκ χωρῶν τοῦ παραπετάσματος πρόσφυγας ἀφ’ ἑτέρου, ἐνδιαφερομένης ὅπως συμβάλῃ εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐν Ἑλλάδι ὁμογενῶν προσφύγων ἐκ χωρῶν τοῦ παραπετάσματος διὰ συμμετοχῆς της εἰς τὸ ἥμισυ τῆς πρὸς τοῦτο ἀπαιτηθησομένης δαπάνης, ἀπεφασίσθη κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἔτους 1955 ὅπως μεταξὺ ἄλλων, ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἡ ἀγροτικὴ ἀποκατάστασις (100) ἑκατὸν οἰκογενειῶν τῶν προσφύγων τούτων. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τούτων, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προσεφέρθη νὰ διαθέσῃ τὴν ἀναγκαιοῦσαν γεωργικὴν ἔκτασιν 3.000 στρεμμάτων ἐκ τῶν διαθεσίμων δημοσίων ἐκτάσεων ἐπροτιμήθη ἡ τοιαύτη τῆς ἄρτι ἀποστραγγισθείσης κτηματικῆς περιοχῆς τοῦ τέως ἕλους Βίγλας Ἄρτης, συνολικῆς ἐκτάσεως 32.500 στρεμμάτων. Ἐκ τῆς ἐκτάσεως ταύτης 20.000 στρεμ. περίπου ἀνήκουν εἰς τὰ ὅμορα χωρία τὰ δὲ ὑπόλοιπα 12.500 στρέμ. περίπου, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἡ διάθεσις 3.000 στρεμ. ἐκ τῶν 12.500 τοιούτων τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀποκατάστασιν ὁμογενῶν προσφύγων ἐκ χωρῶν τοῦ παραπετάσματος ἐκρίθη ὅτι δὲν ἀποτελεῖ μέγα ποσοστόν, πολλῷ μᾶλλον ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐπὶ προβλεπομένων ν’ ἀποκατασταθῶσι κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος 50 οἰκογενειῶν ἐπελέγησαν 42 οἰκογένειαι, ἐξ ὧν 34 κατάγονται ἐξ Ἠπείρου. Δέον νὰ σημειωθῇ προσέτι, ὅτι τὰ ὑπόλοιπα 9.500 στρεμ. τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὡς καὶ τὰ 20.000 στρέμ. τὰ ἀνήκοντα εἰς τὰ ὅμορα πρὸς τὸ τέως ἕλος Βίγλας χωρία, ὡς καὶ ἄλλαι ἐκτάσεις προερχόμεναι ἐξ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ἀγροτικῆς νομοθεσίας, θὰ χρησιμοποιηθοῦν δι’ ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν γηγενῶν ἀκτημόνων ἀγροτῶν καταγομένων ἀποκλειστικῶς ἐκ τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω αἱ διατυπούμεναι ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων ἐπικρίσεις δὲν εὐσταθοῦν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)17870)12.5.56 ἡμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 150 τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδη, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, κατόπιν συμφώνου γνώμης καὶ τῶν ἁρμοδίων διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ἀρχῶν, ὅτι λόγοι ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, ἐπιβάλλουσι τὴν διατήρησιν τῆς ἰσχύος τοῦ Α.Ν. 1366)1938. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Γκουτζουρῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 269 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Θ. Γκουτζουρῆ, ἐρωτῶντος ἐὰν θ’ ἀνακληθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ Ε)3443)3.2.56 διαταγὴ μας πρὸς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Ἠλείας ἀφορῶσα ἀναστολὴν διαθέσεως δημοσίων δασικῶν ἐκτάσεων ἐν Ἠλείᾳ καὶ διατὶ δὲν ἐξεδικάσθησαν κτήματα Ἠλείας φυσικῶν προσώπων ἀπαλλοτριωθέντα πρὸ 4ετίας, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι ἡ διαταγὴ αὕτη ἀνεκλήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)13960)28.4.56 διαταγῆς μας πρὸς τὴν Δ)σιν Γεωργίας Ἠλείας διὰ ταὐταρίθμου δὲ πρὸς αὐτὴν ἀποφάσεώς μας παρετείναμεν ἐπὶ τρίμηνον τὴν προθεσμίαν πρὸς ἔκδοσιν ἀποφάσεως ἐκ μέρους τῆς Ε.Α. Ἠλείας ἐπὶ τῶν συζητηθεισῶν ὑπ’ αὐτῆς ὑποθέσεων τῶν ἐκτάσεων τῶν Κοινοτήτων Μαλικίου, Κουρτεσίου, Καπελέτου καὶ Βάρδα. Πρὸς τούτοις σημειοῦμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 195522)52 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 122 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος διετέθησαν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν δημόσιαι δασικαὶ ἐκτάσεις 12.000 περίπου στρεμμάτων εἰς τὰς περιφερείας τῶν Κοινοτήτων Βάρδα, Καπελέτου, Μαλικίου καὶ Κουρτεσίου τοῦ Νομοῦ Ἠλείας τῶν ὑπ’ ὄψει ἐκτάσεων ἐγένετο ἀποτύπωσις καὶ ἐπελήφθη κατὰ τὸ 1955 ἡ Δ)νσις Γεωργίας Ἠλείας διὰ τὴν ἐκδίκασιν αὐτῶν ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων. Κάτοικοι τῶν ὑπ’ ὄψει Κοινοτήτων παρεπονέθησαν ὅτι αἱ διατιθέμεναι ἐκτάσεις ἀνήκουσιν αὐτοῖς δυνάμει τίτλων ἢ χρησικτησίας καὶ αἱ σχετικαὶ των αἰτήσεις διεβιβάσθησαν εἰς τὸν Γεν. Ἐπιθεωρητὴν κ. Βαλλίδην μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως ἐξετάσῃ ἐπὶ τόπου τὸ θέμα καὶ μᾶς ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν του. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)31431 τῆς 30.12.55 ἑτέρας, πρὸς τὸν ὑπ’ ὄψει Ἐπιθεωρητὴν ἐπεξηγήσαμεν τὸ παράνομον τῶν αἰτούντων συνιστάμενον εἰς τὸ ὅτι αἱ ὑπ’ ὄψει ἐκτάσεις ἔπαυσαν ἀπὸ 80 καὶ πλέον ἐτῶν νὰ παρουσιάζουν τὴν μορφὴν τῶν δασικῶν μετατραπεῖσαι εἰς βελτιωμένα καλλιεργούμενα κτήματα ὑπὸ τῶν προγόνων αὐτῶν, ταὐταρίθμως δὲ εἶχε διαταχθῆ ἡ Δ)σις Γεωργίας Ἠλείας ὅπως μέχρις οὗ λάβῃ διαταγήν μας ἐπὶ τῆς ὑποβληθεισομένης ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἐκθέσεως, ἀναστείλῃ κάθε ἐνέργειαν τείνουσαν εἰς τὴν ὁριστικὴν διάθεσιν τῶν διεκδικουμένων ἐκτάσεων ἐκ μέρους τῆς Ε.Α. Ἠλείας. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως Ἠλείας εἶχεν ὁρίσει δικασίμους διὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν ἐκτάσεων τοῦ μὲν Μαλικίου τὴν 23 καὶ 24 Ἰανουαρίου 1956, Κουρτεσίου τὴν 30 καὶ 31.1.56, Καπελέτου τὴν 27, 28, 29.1.56, Βάρδα τῆς 12, 14, 15, 16, 23, 24, 26, 27, 28 καὶ 29.3.56. Αἱ δικάσιμοι αὗται ἐπραγματοποιήθησαν κατὰ τὰς ὁρισθείσας ἡμέρας καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεως ἐπεφυλάχθη νὰ ἐκδώσῃ τὰς ἀποφάσεις της. Ὁ Ἐπιθεωρητὴς κ. Βαλλίδης ὑπέβαλε λεπτομερῆ ἔκθεσιν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6)14.1.56. Διὰ τῆς ἐκθέσεώς του ταύτης ὁ Ἐπιθεωρητὴς ἐν ὄψει καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀποτυπώσεως καὶ καταμετρήσεως, διηρεύνησε τόσον τὰς ἐκτάσεις ἐφ’ ὧν ὡρισμένοι διεξεδίκουν κυριότητα δυνάμει τίτλων κυριότητος (συμβόλαια καὶ παραχωρητήρια Δ)σις Δασῶν) ὅσον καὶ ἐκείνας ἀνερχομένας εἰς 3000 περίπου στρέμματα ἃς οἱ κάτοχοι διεξεδίκουν λόγῳ, κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς των μακροτάτης κατοχῆς καλυπτούσης τὸν χρόνον καὶ τῆς ἐκτάκτου χρησικτησίας. Ἐν συμπεράσματι, ἡ ἔκθεσις κατέληξεν εἰς τὸ ὅτι αἱ ὑπ’ ὄψει ἐκτάσεις ἀπετέλουν εἰς τὸ παρελθὸν ὁμοῦ μετὰ συνεχομένων ἄλλων συγκρότημα δασικὸν ὅπερ κατὰ τεκμήριον ἀνῆκεν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ ὅτι διάφοροι οἰκογένειαι κατὰ καιροὺς ἐκαλλιέργησαν ὅτε μὲν αὐθαιρέτως ὅτε δὲ βάσει παραχωρητηρίων Δημοσίων Ἀρχῶν καὶ ἀγορᾶς παρὰ τρίτων ἄγνωστον πῶς κατεχόντων ταύτας. Ὅτι γενόμεναι καταλήψεις καὶ ἐκχερσώσεις ἔλαβον χώραν κατὰ διαφόρους ἐποχὰς πρὸ 80 περίπου ἐτῶν καὶ κατὰ τὰ τελευταῖα 3 ἔτη ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεώς μας εἰς μικρὰν ὅμως κλίμακα. Διὰ τοὺς οὕτως αὐθαιρέτως ἢ μὴ καταλαβόντας καὶ ἐκχερσώσαντας ὁ Ἐπιθεωρητὴς ἀναφέρει ὅτι οὗτοι ἐξετέλεσαν ἔργον ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας, ὠφέλιμον, διότι ἀξιοποίησαν ἐκτάσεις μηδὲν ἀποδιδούσας μέχρι τότε καὶ προέτεινε τὴν ἐξεύρεσιν τρόπου, ὥστε καὶ οὗτοι νὰ ἱκανοποιηθῶσιν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ βιωσίμου κλήρου καὶ ἡ ὑπολειπομένη ἔκτασις νὰ διατεθῇ εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ἐξεῦρεν ἐπίσης ἑτέραν ἔκτασιν ἐκ 4.000 στρεμμάτων πλησίον τοῦ χωρίου Μπόση Κοστροκίου κατάλληλον μετ’ ἐκχέρσωσιν διὰ καλλιέργειαν ἧς ἐπρότεινε τὴν ἀνάληψιν, τέλος δὲ ἀνέφερεν ὅτι ἐπεβάλετο κατὰ τὴν γνώμην του, ἀποτύπωσις ὅλων τῶν ἐκτάσεων τῶν ὑπ’ ὄψει Κοινοτικῶν περιοχῶν (ἰδιοκτήτων καὶ δημοσίων) φρονῶν ὅτι θὰ προκύψουν καὶ ἄλλαι ἐκτάσεις καὶ ὅτι διὰ τὴν προτεινομένην ὑπ’ αὐτοῦ ρύθμισιν τοῦ θέματος, ἠδύνατο νὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς τὸ ἄρθρον 46 τοῦ Νομοθ. Δ)τος 2501)53. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω συμπερασμάτων ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε)3443)3.1.56 τηλεγραφική μας πρὸς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Ἠλείας ὅπως μέχρι νεωτέρας διαταγῆς μας ἀνασταλῇ κάθε ἐνέργεια πρὸς διάθεσιν τῶν ἐκτάσεων. Ἡ ἀναστολὴ αὕτη διετάχθη ἵνα ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 46 τοῦ Ν. Δ)τος 2501)1953 δι’ οὗ ἠθελήθη ἡ τακτοποίησις τῶν δημιουργηθεισῶν διὰ τῆς καταλήψεως καὶ ἐκχερσώσεως δημοσίων δασικῶν ἐκτάσεων, πραγματικῶν καταστάσεων. Ἡ ἀνωτέρω διαταγή μας ἀνεκλήθη, ἤδη ὡς ἐν ἀρχῇ ἐσημειώσαμεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)13960)28.4.56 διαταγῆς μας. Διὰ τῆς τελευταίας ταύτης διαταγῆς μας, ἐν ὄψει τῶν συμπερασμάτων τῆς ἐκθέσεως κ. Βαλλίδη, συνεστήσαμεν ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων δεδομένης τῆς ἀπὸ μακροῦ δημιουργημένης πραγματικῆς καταστάσεως, χωρήσῃ μετὰ περισκέψεως ἐξαιροῦσα πάσας τὰς ἐκτάσεις δι’ ἃς θὰ πεισθῇ ὅτι ὑπάρχει κυριότης δυνάμει τίτλων ἢ συνεπείᾳ παραχωρήσεων ἐκ μέρους τῆς Δασικῆς ὑπηρεσίας. Ἐπίσης συνεστήσαμεν ὅπως ὅπου ὑπάρχουν συστηματικαὶ φυτεῖαι χρονολογούμεναι ἀπὸ μακροῦ καὶ δὲν ἀποδεικνύεται ἡ κυριότης ἐξ ἐπισήμου στοιχείου, ἐπιφυλαχθῇ διὰ τὴν διάθεσιν καὶ τοῦτο διότι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργηθοῦν ζητήματα τάξεως μεταξὺ παλαιῶν κατόχων καὶ τῶν κληρούχων. Διὰ τὰς τελευταίας ταύτας περιπτώσεις, διετάξαμεν ὅπως ἑκάστη τούτων ἐξετασθῇ ἐπισταμένως ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ἠλείας καὶ τεθῶσιν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν, διότι ἐνδεχομένως τὸ ζήτημα νὰ παρουσιασθῇ τόσον ὀξύ, ὥστε νὰ παρίστατο ἀνάγκη τροποποιήσεως τῆς 195522)52 ἡμετέρας ἀποφάσεως καὶ ὑπαγωγὴ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 46 τοῦ Ν. Δ. 2501)1953. Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω παρατιθεμένων προκύπτει, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐνεργειῶν αἵτινες ἐκρίθησαν σκόπιμοι λόγῳ τῆς προεκλογικῆς περιόδου, ἀλλὰ ἐνέργειαι, τείνουσαι ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν παραχώρησιν ἐκτάσεων εἰς ἀκτήμονας τὰς ὁποίας νὰ δύνανται ἀνεμποδίστως νὰ καλλιεργοῦν καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἑνὸς μέτρου σεβομένου τὰς δημιουργημένας ἐπὶ δημοσίων δασικῶν ἐκτάσεων πραγματικὰς καταστάσεις. Ὡς πρὸς τὰ ἐν τῇ περιφερείᾳ Ἠλείας ἀπαλλοτριωθέντα ἀγροτικὰ κτήματα φυσικῶν προσώπων, σημειοῦμεν, ὅτι, τούτων μετὰ τὴν γενομένην καταμέτρησιν ἐκ μέρους τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας, θέλει ἐπιληφθῇ ἡ Α. Ε. Ἠλείας καὶ ὅσα μὲν κατὰ τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς ἐπισήμου καταμετρήσεως ἐκτακτικά των δεδομένα ὑπόκεινται εἰς ἀπαλλοτρίωσιν θὰ παραχωρηθοῦν εἰς ἀκτήμονας, ὅσα δὲ ἀντιστρόφως κατὰ τὰ αὐτὰ δεδομένα δὲν ὑπόκεινται, θὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς ἀπαλλοτριώσεως ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Ἠλείας. Προτάσεις περὶ ἀνακλήσεως τοιούτων ἀπαλλοτριώσεων δὲν ὑπεβλήθησαν ἡμῖν. Ἀθῆναι 1.6.56

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3136)22.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Οὐδόλως εὐσταθεῖ ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ κ. βουλευτοῦ ὅτι ἐν Σανατορίῳ «ΣΩΤΗΡΙΑ» ἐπικρατεῖ ἀθλία κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως κυρίως διαίτης, ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ καθαριότητος, διότι: α) Τὸ παρεχόμενον εἰς τοὺς ἀσθενεῖς σιτηρέσιον ἀνέρχεται βασικῶς μὲν εἰς δρχ. 13.50 ἡμερησίως καὶ οὐχὶ εἰς 12 ὡς ἀναφέρει ὁ βουλευτὴς κ. Σπηλιόπουλος, ἐπικουρικῶς δὲ ἐνισχύεται μὲ εἴδη χορηγούμενα ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς (βουτύρου, τυροῦ κλπ.) ἅτινα δὲν ὑπολογίζονται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δρχ. 13.50 εἰς τρόπον ὥστε τὸ ὁλικὸν ἡμερήσιον κόστος τροφῆς νὰ ὑπερβαίνῃ τὰς 15 δρχ. κατ’ ἀσθενῆ. β) Τὸ χορηγούμενον ποσὸν τροφῆς παρέχεται βάσει διαιτολογίου συντασσομένου ὑπὸ τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος, ἀποδίδει δὲ πλέον τῶν 3.000 θερμίδων καὶ θεωρεῖται ἀρκετὸν καὶ κατάλληλον διὰ τοὺς φυματικούς. Ἀδιάσειστος δὲ ἀπόδειξις τῶν ἀνωτέρω τυγχάνει, ἡ σταθερὰ αὔξησις τοῦ βάρους 80% ἐκ τῶν νοσηλευομένων. 2. Ἔλλειψις ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων παρατηρεῖται ἐξαιρετικῶς σπανίως καὶ διὰ λίαν μικρὸν χρονικὸν διάστημα. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ Ἵδρυμα προμηθεύεται τὰ ἀντιβιοτικὰ φάρμακα ἐν γένει ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου παρατηρεῖται ἐνίοτε καθυστέρησίς τις εἰς τὴν παραλαβήν. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας, τὸ Ἵδρυμα μεριμνᾷ ὥστε νὰ μὴ ἀφίνωνται ἄνευ θεραπείας τὰ περιστατικὰ ἐκεῖνα τοὐλάχιστον τῶν ὁποίων ἡ ἔλλειψις ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων θὰ εἶχεν ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς καθόλου θεραπείας καὶ τῆς ὑγείας τῶν ἀσθενῶν. Ἤδη, τὸ Σανατόριον ἔχει προμηθευθῆ σημαντικὰς ποσότητας φαρμάκων τὰ ὁποῖα χορηγεῖ κανονικῶς. Δέον ἐν τούτοις νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅτι ἀσθενεῖς τινες ἀπαιτοῦν τὴν χρῆσιν φαρμάκων παρὰ τὰς ἐπιστημονικὰς ἐνδείξεις καί τὴν γνώμην τῶν θεραπευόντων αὐτῶν ἰατρῶν. Τοῦτο, ὡς εἶναι φυσικόν, δημιουργεῖ παράπονα ἐκ μέρους τῶν ἀσθενῶν τὰ ὁποῖα κρίνονται ὡς ἐντελῶς ἀβάσιμα. 3. Σάπων χορηγεῖται μόνον εἰς τοὺς ἀπόρους ἀσθενεῖς καὶ τοὺς χαρακτηριζομένους ὑπὸ τῶν Δ)ντῶν ἰατρῶν τῶν κλινικῶν ὡς μὴ δυναμένους νὰ προμηθευθῶσιν αὐτὸν ἰδίαις δαπάναις. Γενικῶς εἶπεν, ἡ κατάστασις τοῦ Σανατορίου «ΣΩΤΗ-ΡΙΑ» παρουσιάζεται κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν σημαντικῶς βελτιωμένη ἀπὸ πάσης ἀπόψεως εἰς τρόπον ὥστε νὰ κολακευώμεθα νὰ πιστεύωμεν ὅτι τὸ Ἵδρυμα τοῦτο εἶναι πλήρως ὠργανωμένον καὶ ἐξωπλισμένον, ἐφάμιλλον δὲ τῶν συγχρονισμένων καὶ ἀρτίως λειτουργούντων Σανατορίων καὶ αὐτῶν ἔτι τῶν πλέον προηγμένων Κρατῶν. Ἤδη ἐν τῷ Σανατορίῳ τούτῳ ὀργανοῦται πλήρως τὸ τμῆμα τῆς ἐπιστημονικῆς ἐρεύνης καὶ τὸ τμῆμα ἐργασιοθεραπείας διὰ δὲ τὴν ψυχαγωγίαν τῶν ἀσθενῶν ἀνεγείρεται συγχρονισμένον κινηματοθέατρον 600 θέσεων. 4. Διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν ἐν γένει ἀπόρων ἀσθενῶν διαθέτει σήμερον τὸ Κράτος περὶ τὰς 6.000 κλίνας ἐκτὸς τῶν κλινῶν διὰ τὴν νοσηλείαν περιπτώσεων φυματιώσεως ὀστῶν καὶ ἀρθρώσεων αἵτινες ἀνέρχονται εἰς 800 περίπου. Ὁ ἀνωτέρω ἀριθμὸς δέον νὰ θεωρῆται λίαν ἐπαρκής διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας καὶ τήν ἐξασφάλισιν ἀμέσου νοσηλείας τῶν φυματικῶν. Τὰ πλεῖστα τῶν Σανατορίων ἐν οἷς καὶ ἡ «ΣΩΤΗΡΙΑ» εἶναι πλήρως ὠργανωμένα ἀπὸ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως πλὴν τῶν χειρουργικῶν κλινικῶν, αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦσι μόνον ἐν Ἀθήναις, Θεσσαλονίκῃ καὶ Ἰωάννινα, ἐπίκειται δὲ καὶ ἡ ὀργάνωσις παρομοίας κλινικῆς ἐν τῷ Σανατορίῳ Ἡρακλείου Κρήτης. Ἐν κατακλεῖδι πληροφορῶ τὸν κ. βουλευτὴν ὅτι ἐν τῇ Κυβερνήσει δὲν ἐπικρατεῖ σκέψις διαλύσεως τοῦ Ἱδρύματος τούτου. Αἱ γενόμεναι κατὰ καιροὺς συζητήσεις ἀφεώρων τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν του καὶ οὐχὶ τὴν κατάργησιν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Πίσπα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2940)26.5.56 ὑμετέρου ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 334 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Πίσπα, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν κατοίκων τῆς πόλεως Καλαμπάκας καὶ τῶν οἰκισμῶν Καστρακίου, Κατανέας, Ἀμαράντου, Χρυσομηλιᾶς, Καλογριαννῆς καὶ Διάβας τῆς ἐπαρχίας Καλαμπάκας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δοθέντος ὅτι ἡ ἄμεσος καὶ ταυτόχρονος στέγασις τῶν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ πληγέντων, εἶναι ἀδύνατος, ἀπεφασίσθη ὅπως τὸ τεράστιον αὐτὸ θέμα ἀντιμετωπισθῇ τμηματικῶς καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τῶν ἑκάστοτε οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους. Βάσει τῶν ἀνωτέρω, ἡ στέγασις τῶν πληγέντων τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ θὰ πραγματοποιηθῇ τμηματικῶς κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς στεγάσεως κατὰ πρῶτον λόγον τῶν πολεμοπαθῶν κλπ. ὀρεινῶν οἰκισμῶν καὶ τῶν βαρυτέρων πληγέντων. Διὰ τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀνωτέρω χαραχθείσης γραμμῆς, ἡ ἀνὰ οἰκισμὸν κατανομὴ τῶν ἑκάστοτε, ἀνὰ Νομῶν διατεθειμένων πρὸς τοῦτο πιστώσεων, ἀνετέθη εἰς τὰς οἰκείας Νομαρχιακὰς Ἐπιτροπὰς αἵτινες ἀποτελοῦνται ἀπὸ τὸν Νομάρχην, τὸν Νομομηχανικὸν καὶ τὸν Προϊστάμενον τοῦ Κέντρου Κοιν. Προνοίας. Κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1953–54, 1954–55 καὶ 1955 –56 διετέθη πίστωσις δραχμῶν 1.700.000 (1.200.000 δρ. κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1953–54 καὶ 1954–55 καὶ 500.000 δρ. κατὰ τὸ οἰκ. ἔτος 1955–56) διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς κλπ. τοῦ Νομοῦ Τρικάλων ἥτις καὶ κατενεμήθη ὑπὸ τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τοὺς κάτωθι οἰκισμούς:

Ἐπιπροσθέτως ἐκτὸς τῆς ἀνωτέρω πιστώσεως τῶν δραχμῶν 1.700.000 διετέθη ἐπίσης κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1954–55 καὶ 1955–56 πίστωσις δρχμ. 800.000 (700.000 δρχ. διὰ τὸ οἰκ. ἔτος 1954–55 καὶ 100.000 δρχ. διὰ τὸ οἰκ. ἔτος 1955–56) διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς κατοίκους τῆς περιοχῆς Καλαμπάκας (Λαϊκὴ Κατοικία), ἥτις καὶ κατενεμήθη παρὰ τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τοὺς κάτωθι οἰκισμούς:

Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω διὰ τὸν προγραμματισμὸν τῶν οἰκισμῶν Καλογριαννῆ καὶ Διάβα καὶ τῆς πόλεως Καλαμπάκας ὡς καὶ διὰ τὸν ἐπαναπρογραμματισμὸν τῶν οἰκισμῶν Καστρακίου, Καστανέα, Ἀμάραντος καὶ Χρυσομηλιὰ εἰς βάρος τῶν τυχὸν διατεθησομένων σχετικῶν πιστώσεων κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκ. ἔτος, ἁρμοδία τυγχάνει ἡ οἰκεία Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2984 ἐ.ἔ. ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 346 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἀφορώσης τὴν ἐπιχορήγησιν τοῦ δυνάμει τοῦ νόμου 1324)1949 συσταθέντος Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, δεδομένου ὅτι ἡ ἁρμοδιότης καὶ μέριμνα τῆς περιθάλψεως ἐν γένει τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ὑπήχθη ἀπὸ μακροῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2.6.56

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2790)24.5.56 ὑμετέρου ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 310 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, σχετικῶς μὲ τὴν ἐγκατάστασιν προσφύγων παραπετάσματος εἰς περιοχὴν Βίγλας Νομοῦ Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ διὰ τοὺς πρόσφυγας Ὑπάτου Ἁρμοστοῦ Ο.Η.Ε., ὑπεγράφη σύμβασις διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν 100 προσφυγικῶν οἰκογενειῶν εἰς περιοχὴν Βίγλας Νομοῦ Ἄρτης. Αἱ διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν δαπάναι καταβάλλονται ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ο.Η.Ε. Τὴν θέσιν καὶ ἔκτασιν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐν λόγῳ προσφύγων καθώρισε τὸ ἐν προκειμένῳ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῆς βουλευτοῦ κ. Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2713)22.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τῆς βουλευτοῦ κ. Θανασέκου. α) Τὰ παιδιὰ σχολικῆς ἡλικίας ἅτινα δικαιοῦνται συμφώνως τῷ νόμῳ ἀποστολῆς εἰς Παιδικὰς Ἐξοχὰς, εἶναι τὰ ἄπορα, ἡλικίας 7–14 ἐτῶν. Τὰ παιδιὰ τῶν ἡλικιῶν τούτων ἄπορα καὶ μὴ ἀνέρχονται εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν εἰς (1.100.000) ἕνα ἑκατομμύριον ἑκατὸν χιλιάδας. Ἐξ αὐτῶν δὲ τὰ ἄπορα ἅτινα δικαιοῦνται κατὰ τ’ ἀνωτέρω συμμετοχῆς εἰς τὰς Παιδικὰς Ἐξοχὰς, δὲν ὑπερβαίνουν τὰς (420.000) τετρακοσίας εἴκοσι χιλιάδας. Συνεπῶς δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι δύο ἑκατομμύρια παιδιῶν τῆς σχολικῆς ἡλικίας (7–14) ἐτῶν ἔχουν ἀνάγκην ἐξοχῆς καὶ ὅτι ἐξ αὐτῶν τὸ ἓν ἑκατομμύριον τυγχάνουν ἄπορα. β) Ὁμοίως δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀδενικῶν παιδιῶν εἰς ὅλην τὴν Χώραν ἀνέρχεται εἰς (500.000) καὶ ὅτι ἡ νοσηρότης καὶ θνησιμότης ἀνέρχονται εἰς τρομακτικὰ ὕψη. Ὡς συνάγεται ἐκ τῶν δεδομένων τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐρεύνης Νοσημάτων Θώρακος, ἐπὶ πληθυσμοῦ ἀστικοῦ καὶ ἀγροτικοῦ, αἱ περιπτώσεις ἀδενοπαθείας κλινικῆς σημασίας δὲν ὑπερβαίνουν τὰ 0,25%, ἡ δὲ νοσηρότης τῆς ἡλικίας αὐτῆς δὲν εἶναι μεγαλυτέρα τοῦ κοινοῦ δείκτου ἐν Εὐρώπῃ. γ) Τὸ ὑποστηριζόμενον ὅτι μεταξὺ τῶν ἀποστελλομένων εἰς Παιδικὰς Ἐξοχὰς παιδιῶν δὲν συμπεριλαμβάνονται καὶ Ἑλληνόπουλα τῆς ὑπαίθρου, δὲν εἶναι ἀκριβὲς διότι αἱ μαθητικαὶ κατασκηνώσεις λειτουργοῦν εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Χώρας καὶ ἐξυπηρετοῦν καὶ παιδιὰ τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν. Ἐπὶ πλέον παρέχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι εἰς (600.000) παιδιὰ τῆς ὑπαίθρου χορηγεῖται διὰ τῶν μαθητικῶν συσσιτίων πρωϊνὴ μερὶς τροφῆς ἀντιπροσωπεύουσα (800) θερμίδας. Παρὰ ταῦτα, ἀσχέτως πρὸς τὰς διατυπουμένας ἐν τῇ ἐρωτήσει ὑπερβολὰς καὶ ἡμεῖς φρονοῦμεν ὅτι εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο ἐὰν τὰ οἰκονομικὰ μέσα ἐπέτρεπον τὴν ἀποστολὴν εἰς τὰς Ἐξοχὰς μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ παιδιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1956.

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2853)25.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, καθ’ ἃ ἐξηκριβώσαμεν τὸ Σανατόριον Τριπόλεως διαθέτει ἐπαρκῆ ποσότητα ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων, χορηγεῖ δὲ ταῦτα ἀνελλιπῶς κατὰ τὰς ὁδηγίας τῶν θεραπόντων ἰατρῶν εἰς ἐκείνους ἐκ τῶν νοσηλευομένων οἱ ὁποῖοι κρίνονται ὅτι ἔχουν ἀνάγκην τοιούτων θεραπευτικῶν μέσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαΐου 1956.

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

7) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 211 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον διὰ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ προβλήματος τῶν χρονίως νοσούντων, ἀντιμετωπίζει τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν Νοσοκομείου χρονίων νοσημάτων. Μέχρι τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἐπιδιώξεως ταύτης διὰ τὴν προσωρινὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, ἐπίκειται ἡ ὑπογραφὴ συμβάσεως μεταξὺ Ὑπουργείου καὶ τοῦ Ἀσύλου Ἀνιάτων διὰ τὴν χρησιμοποίησιν 60–80 κλινῶν τοῦ Ἱδρύματος τούτου, εἰς ἃς κλινικὰς θὰ μεταφερθοῦν οἱ ἐξ ἀνιάτων νοσημάτων πάσχοντες καὶ νοσηλευόμενοι εἰς τὰ διάφορα Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαΐου 1956.

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

8) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 246, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὸ ἑξῆς: Ἡ ἀντιμετώπισις τῆς Ἰατρικῆς περιθάλψεως τῶν κατοίκων τῆς νήσου τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου ἀπησχόλησε πάντοτε τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀπομεμονωμένης νήσου. Ἰδιαιτέρως ἡ 10η Ὑγειονομικὴ Περιφέρεια ἐκτιμήσασα καὶ αὕτη τὴν ἀνάγκην τῆς καλλιτέρας ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τῆς Ἰατρικῆς περιθάλψεως, κατέβαλλεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἰατροῦ καὶ μαίας καὶ προῆλθεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν λειτουργίαν ἐν τῇ νήσῳ Κοινοτικοῦ Ἰατρείου. Δεδομένου ὅμως, ὅτι μέχρι σήμερον δὲν ἐξευρέθη ἰατρὸς ἐπιθυμῶν νὰ ἐργασθῇ εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον καὶ διὰ νὰ μὴ παραμείνουν οἱ κάτοικοι ἄνευ οὐδεμιᾶς ἰατρικῆς περιθάλψεως, ἠναγκάσθη ἡ ὡς ἄνω 10η Ὑγειονομικὴ Περιφέρεια νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν ἰατρὸν τοῦ Ε.Ε.Σ. τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου κ. Χαρ. Στεφάνου, ὅστις ἀπασχολεῖται μὲ τοὺς ἐκτοπισμένους καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς νήσου μέχρις ὅτου καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις ἰατροῦ καὶ μαίας ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὰς Ὑγειονομικὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαΐου 1956.

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2987)29.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 349)29.5.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι διὰ τοῦ προσφάτως δημοσιευθέντος εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. 124, τεῦχος Α) Βασ. Διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 14.2.55–2.3.55 Βασ. Διατάγματος, περὶ ἐγκρίσεως τοῦ Κανονισμοῦ Συντάξεων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μακαροτεχνιτῶν», προβλέπεται ὅτι διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ὕψους τῆς συντάξεως τῆς παρεχομένης ὑπὸ τοῦ Ταμείου, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ ὁ χρόνος τῆς ἐν τῷ Στρατῷ ἐφεδρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ ἠσφαλισμένου μετὰ τὴν ὑπαγωγήν του εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ὡς καὶ αἱ ἡμέραι ἀποχῆς ἐκ τῆς ἐργασίας λόγῳ ἀσθενείας, βεβαιωθείσης προσηκόντως ὑπὸ τῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ταμείου μέχρις 6 μηνῶν. Διὰ τοῦ αὐτοῦ Β. Δ)τος προβλέπεται ὅτι διὰ τόν ὑπολογισμὸν τῶν χρονικῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ Τ.Α.Μ.Μ.Α. ὑπολογίζονται 30 ἡμέραι ἐργασίας δι’ ἕκαστον μῆνα ἀσφαλίσεως παρὰ τοῖς συγχωνευθέσι Ταμείοις ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας τῶν ἐν λόγῳ Ταμείων, μέχρι 31.12.1934 ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔχουν τηρηθῆ ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ ἀπὸ 28.10.1940 ἕως 15.8.1946, λόγῳ πολεμικῆς περιόδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΛΕΩΝ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, ὑπὸ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2620)19.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, περὶ καθυστερήσεως τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν τῶν ἐν Κύμῃ Εὐβοίας λιγνιτωρυχείων Σκαλιστήρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, πρὸ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ἁρμόδιον ὄργανον τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, ἐπανειλημμένως μετέβη εἰς τὰ ἀναφερόμενα λιγνιτωρυχεῖα ὅπου καὶ διεπίστωσε καθυστέρησιν πληρωμῆς δεδουλευμένων ἡμερομισθίων Φεβρουαρίου–Μαρτίου ἐ.ἔ. δραχμῶν 268.000 καὶ ἐπειδὴ πᾶσα προσπάθεια τοῦ ὀργάνου μας ἀπέβη ἄκαρπος τοῦτο ὑπέβαλε κατὰ τῆς διευθύνσεως τῆς ἐπιχειρήσεως μήνυσιν ἥτις ἐξεδικάσθη τὴν 28ην Μαΐου ἐ.ἔ. μὲ ἀποτέλεσμα τὴν καταδίκην τοῦ κατηγορουμένου εἰς φυλάκισιν 25 ἡμερῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα ὑγιεινῆς καὶ ἀσφαλείας τῶν ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιχειρήσει ἐργαζομένων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 27975) 2193 ἀπὸ 16.5.56 ἡμετέρου ἀπηυθύνθημεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἵνα ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος, λόγῳ ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

ΛΕΩΝ ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2520)17.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 264)17.5.56 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοιν. Ἀσφαλίσεων ἀπεφασίσθη κατ’ ἀρχὴν ἡ σύναψις συμβάσεως μετὰ τοῦ Σανατορίου «Σωτηρία διὰ τὴν παρ’ αὐτῷ νοσηλείαν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ. Σχέδιον τῆς ἀνωτέρω συμβάσεως διεβιβάσθη εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ ἐν λόγῳ Σανατορίου ἐν ἀναμονῇ ἀπαντήσεως τῆς ὁποίας τελεῖ τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

ΛΕΩΝ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§8Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς μᾶς διενεμήθη ἄλλη Ἡμερησία Διάταξις ἐπὶ ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, σήμερον ἄλλη.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο ἐγένετο ἐπειδὴ ἐκωλύετο νὰ παραστῇ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ δι’ αὐτὸ παρέστη ἀνάγκη νὰ γίνῃ νέα ἡμερησία διάταξις. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσιαπάρα, ἀναβάλλονται τῇ αἰτήσει τοῦ ἰδίου. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ ἐξαιροῦνται τῆς ἀποζημιώσεως οἱ δικαιοῦχοι ἐξ ἐπιτάξεως ζώων γινομένης τὴν 28.10.1940 καὶ ἐντεῦθεν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον λάβει ζῶα ὑπὸ τῆς Οὔνρα ἐπὶ πληρωμῇ.

§10Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ἠσχολήθη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν 17ην παρελθόντος μηνός, ὅτι θὰ φέρῃ συντόμως νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα. Ἐὰν ἐπανέρχωμαι σήμερον, εἶναι διότι εἶχον ζητήσει παρ’ ὑμῶν τὸν λόγον καὶ δὲν μοῦ τὸν ἐδώσατε. Θέλω νὰ ἐπισημάνω τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ὑπάρχει μία κατηγορία ἀγροτῶν τῶν ὁποίων τὰ ζῶα ἐπετάχθησαν τότε καὶ οἱ ὁποῖοι ἀργότερον ἐπῆραν ζῶα ἀπὸ τὴν Οὔνρα μέσῳ τῆς ΑΤΕ. Βεβαίως τὰ ἐπῆραν διὰ δανείου. Ἀλλὰ τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ ἐπλήρωσαν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ἀγρόται τῆς κατηγορίας αὐτῆς.

§11Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ νομοσχέδιον τὸ ἔχω μαζύ μου, πρὸς ἐπεξεργασίαν τελειωτικήν. Θὰ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ τὴν περίπτωσιν τὴν ἰδικήν σας καὶ θὰ τὸ παραπέμψω εἰς τὴν νομοπαρασκευαστικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ τὸ καταθέσω τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαβασιλείου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ὑπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς καθυστερήσεως τῆς καταβολῆς τῶν συντάξεων τῶν δικαιουμένων ἐκ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Τροχιοδρομικῶν Θεσσαλονίκης.

§13Β. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἐρωτήσεώς μου, εἶναι ἡ ἀνώμαλος λειτουργία τοῦ Ταμείου Συντάξεως τῶν Τροχιοδρομικῶν καὶ Ἠλεκτροτεχνιτῶν Θεσσαλονίκης, συνεπεία τῆς ὁποίας ἐπέρχεται ἡ καθυστέρησις πάντοτε ἐπὶ 2–3 μῆνας τῆς καταβολῆς τῶν συντάξεων εἰς τοὺς δικαιούχους. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς γνωρίσῃ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον πρόκειται νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν τακτοποίησιν καὶ τὸν τερματισμὸν αὐτῆς τῆς ἀνωμαλίας καὶ τὴν καταβολὴν τῶν συντάξεων ἐμπροθέσμως καὶ κανονικῶς. Ποῖα τὰ αἴτια τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς ὑποθέτω, ὁ κ. ὑπουργὸς, νὰ γνωρίζῃ καὶ φαντάζομαι ὅτι θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§14Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἡ συνταξιοδότησις τῶν μελῶν τοῦ Ταμείου Συντάξεως τῶν Τροχιοδρομικῶν καὶ ἠλεκτροτεχνιτῶν Θεσσαλονίκης, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς, ὅτι ἐκκρεμεῖ εἰσέτι ἡ τακτοποίησις τῶν συγκοινωνιῶν τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης. Μόλις τακτοποιηθῇ τὸ θέμα τοῦτο, τότε θὰ τακτοποιηθοῦν, κατ’ ἀνάγκην, οἱ πόροι τοῦ ταμείου τούτου. Μέχρι σήμερον οἱ πόροι οὗτοι καταβάλλονται ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ κατεβλήθησαν 8.383.000 εἰς τὸ Ταμεῖον, εἰς ἃς περιλαμβάνονται καὶ αἱ συντάξεις τοῦ μηνὸς Μαΐου. Ἑπομένως δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καθυστέρησις. Ἐπισπεύδεται ἡ τακτοποίησις τοῦ προβλήματος, ὁπότε θὰ ἐπέλθῃ καὶ ἡ ὁριστικὴ τακτοποίησις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§15Β. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεώς σας ἤθελα νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ Δημοσίου καὶ Δ.Ε.Η. δὲν εἶναι δικαιολογημένη, διότι, ὅπως θὰ γνωρίζετε, ὑπάρχει καὶ ἡ γνωμάτευσις τῆς ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία ὑποχρεώνει ξεχωριστά, τόσον τὸ Κράτος, ὅσον καὶ τὴν Δ.Ε.Η. εἰς τὴν καταβολὴν ἀπὸ μέρους μὲν τοῦ Κράτους τοῦ 10% ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν εἰσιτηρίων, ἀπὸ μέρους δὲ τῆς Δ.Ε.Η. τοῦ 12% ἐπὶ τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς. Συνεπῶς, ὑποθέτω, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ μέχρι σήμερον καταβολὴ αὐτῶν τῶν εἰσπράξεων, διότι ἐνῷ εἰσπράττωνται δὲν καταβάλλονται καὶ εἰς αὐτὸ ὀφείλεται ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ. Πρόκειται περὶ βιοπαλαιστῶν, κ. ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι περιμένουν νὰ ζήσουν ἀπὸ τὰς συντάξεις των. Νομίζω, ἐὰν ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἡ γνωμάτευσις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία ὑποχρεώνει ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ Κράτος διὰ τὸ 10% ἀφ’ ἑτέρου τὴν ΔΕΗ διὰ τὸ 12%, δὲν θὰ ὑπῆρχε διαφορά. Ἀλλ’ ἡ ΔΕΗ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία προκαλεῖ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, διότι δὲν ἀναγνωρίζει ὅτι τὸ 12% εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ τὸ καταβάλῃ στηριζομένη εἰς κάποιαν διάταξιν τοῦ ἱδρυτικοῦ της νόμου, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἀπαλλάσσεται ἀπὸ πάσης εἰσφορᾶς. Ἡ ὁλομέλεια ὅμως τοῦ Νομ. Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἔλυσε τὴν διαφορὰν αὐτήν, διότι λέγει διὰ τῆς γνωματεύσεώς της ὅτι ἀπαλλάσσεται διὰ τοὺς τροχιοδρομικούς, ὄχι ὅμως καὶ διὰ τοὺς ἠλεκτροτεχνίτας. Συνεπῶς, ἐὰν αὐτά, τὰ ὁποῖα εἰσπράττει ἡ ΔΕΗ κατεβάλλοντο εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως τῶν Ἠλεκτροτεχνιτῶν καὶ Τροχιοδρομικῶν, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπῆρχε διαφορά. Ἐάν, συνεπῶς, κ. ὑπουργέ, ἐλαμβάνετο ἡ μέριμνα αὐτὴ ἢ τέλος πάντων ἐνεργούσατε διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς διαφορᾶς αὐτῆς, ὑποθέτω ὅτι πολὺ γρήγορα θὰ ἐδίδετο μία λύσις.

§16Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπόχρεον πρὸς καταβολὴν εἶναι τὸ ταμεῖον συντάξεως, ἀλλὰ τὸ ταμεῖον συντάξεως λόγῳ τῶν διαφορῶν τὰς ὁποίας ἐμνημονεύσατε, εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ ἑκάστοτε νὰ καταβάλῃ ἐγκαίρως τὰς συντάξεις. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δίδει ὑπὸ μορφὴν δανείου εἰς τὸ ταμεῖον ὡρισμένον χρηματικὸν ποσὸν διὰ νὰ καταβάλῃ ἀνελλιπῶς τὰς συντάξεις. Ἡ ὁριστικὴ τακτοποίησις τοῦ θέματος θὰ συμπέσῃ μὲ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ὅλου συγκοινωνιακοῦ προβλήματος τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐλπίζομεν, ὅτι τότε θὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ πόροι τοῦ ταμείου καὶ θὰ δυνηθῇ τό Δημόσιον νὰ ἀναλάβῃ τὰ καταβληθέντα ὑπ’ αὐτοῦ ποσὰ ὑπὸ τύπον δανείου. Θὰ κάμετε ὑπομονὴν μέχρις ὅτου τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ρυθμίσῃ τὸ πρόβλημα.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τοῦ Τελωνείου Μυτιλήνης.

§18Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Τελωνεῖον Μυτιλήνης στεγάζεται ἐντὸς παλαιοῦ τουρκικοῦ κτιρίου ἑτοιμορρόπου. Αἱ ἀλλεπάλληλοι ἐπισκευαί του δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τὸ συγκρατήσουν καὶ μεθ’ ἑκάστην ἐπισκευὴν τὰ αὐτὰ συμπτώματα καταρρεύσεως παρουσιάζονται. Πλὴν τῶν ἀνθυγιεινῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας τελοῦν οἱ ἐν αὐτῷ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἐμπορευόμενοι διατρέχουν καὶ κίνδυνον ζωῆς, τὰ δὲ ἐμπορεύματα ὑφίστανται ἀλλοιώσεις καὶ τεραστίας ζημίας λόγῳ τῆς μεγάλης ὑγρασίας. Τὴν πραγματικὴν κατάστασιν διεκτραγῳδοῦν αἱ ἁρμόδιαι ἀρχαὶ καὶ ὑπηρεσίαι δι’ ἐκθέσεων καὶ ἀναφορῶν, ὡς τοῦ Τελώνου Μυτιλήνης τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Τελωνείων, τοῦ Νομομηχανικοῦ Λέσβου καὶ τῶν τοπικῶν ὀργανώσεων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πῶς ἀντιμετωπίζει τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος, δεδομένου ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἄλλη ἐπισκευὴ ἐπὶ τοῦ κτιρίου αὐτοῦ, διότι τὰ πάντα εἶναι σαθρά.

§19Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔχει συμφωνηθῆ ὅτι ἡ ἀνοικοδόμησις τοῦ Τελωνείου θὰ γίνῃ βεβαίως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ διὰ συμβολῆς τῶν τοπικῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐκτὸς τοῦ οἰκοπέδου θὰ προσφέρουν 1.000.000 δραχμάς. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἕτοιμα τὰ σχέδια καὶ εὐθὺς ὡς τοῦ ὑποδειχθῇ τὸ κατάλληλον οἰκόπεδον διὰ νὰ προσαρμόσῃ τὰ σχέδια ἐπ’ αὐτοῦ καὶ προσφέρουν αἱ τοπικαὶ ὀργανώσεις τὸ 1.000.000 θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀνοικοδόμησις.

§20Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχουν 2–3 οἰκόπεδα κατάλληλα. Ἂς ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν τὸ Ὑπουργεῖον νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν καὶ ὀργανώσεων Μυτιλήνης καὶ νὰ ἐπιλέξῃ τὸ κατάλληλον οἰκόπεδον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8, κατόπιν τηλεγραφήματος τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Ἀνδρεάδη, ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον κατηργήθη ἡ Οἰκονομικὴ Ἐφορία Φιλιππιάδος καὶ Πωγωνίου.

§22Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποῖοι ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὴν κατάργησιν τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν Φιλιππιάδος καὶ Πωγωνίου.

§23Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἐφορία Φιλιππιάδος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ καταργηθῇ, διότι ἔχει πολὺ μεγάλην περιφέρειαν καὶ ἔχει κίνησιν ἐμπορικὴν καὶ γεωργικήν.

§24Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου «περὶ φορολογίας εἰσοδήματος» κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπηλλάγησαν οἱ ἔχοντες εἰσόδημα ἔλασσον τῶν 16.000 δρχ. αἱ πλεῖσται τῶν μικρῶν ἐφοριῶν εὑρέθησαν ἄνευ ἀντικειμένου. Ἡ Ἐφορία Πωγωνίου, διὰ τὴν ὁποίαν γίνεται συζήτησις, ἔχει σύνολον φόρου εἰσοδήματος 12.000, ἡ Ἐφορία Φιλιππιάδος 57.000 δρχ. Φθάνει, δηλαδή, τὸ σύνολον τῶν βεβαιουμένων φόρων νὰ μὴ καλύπτῃ οὔτε τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων. Ἦτο λοιπὸν ἐπιβεβλημένον, αἱ μικραὶ αὐταὶ Ἐφορίαι νὰ καταργηθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι νὰ μετατεθοῦν εἰς Ἐφορίας αἱ ὁποῖαι ἔχουν μείζονα ἀντικείμενον. Πάντως πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν πολιτῶν ἐδόθησαν διαταγαὶ εἰς τὰς καταργηθείσας Ἐφορίας νὰ πηγαίνουν ὡρισμένοι ὑπάλληλοι διὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν δηλώσεων. Ἐπίσης διὰ τὸν φόρον τῆς μεταβιβάσεως ἀκινήτων παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια ὅπως αἱ σχετικαὶ δηλώσεις ἐγχειρίζωνται εἰς τὸν Συμβολαιογράφον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ οἱ πολῖται θὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ σπατάλαι δὲν θὰ γίνωνται.

§25Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ Ἐφορία Πωγωνίου ἔχει 287.000 καὶ ὄχι 12.000 βεβαιουμένους φόρους.

§26Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, φαίνεται ὅτι δικαιολογεῖται ἡ κατάργησις πολλῶν Ἐφοριῶν, τῶν ὁποίων αἱ εἰσπράξεις ἀνέρχονται εἰς 4.000 καὶ 5.000 δρχ. Ἀλλὰ εἰδικῶς διὰ τὴν Ἐφορίαν Φιλιππιάδος, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ σύνολον εἰσπράξεων ὑπερβαίνει τὰς 50.000, ἡ κατάργησις δὲν εἶναι δικαιολογημένη. Νομίζω ὅτι τὰ ἔξοδα μεταβάσεως ἐφοριακοῦ ὑπαλλήλου εἰς τὴν Φιλιππιάδα διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν φορολογουμένων θὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα καὶ οἱ πολῖται δὲν θὰ ἐξυπηρετοῦνται. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσητε τὴν ἀπόφασίν σας.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Δημοσίου Ταμείου Δράμας ζητούντων τὴν μονιμοποίησίν των.

§28Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1726 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διωρίσθησαν εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα ὡρισμένοι εἰσπράκτορες τῶν ἐσόδων Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Οἱ εἰσπράκτορες αὐτοὶ προσφέρουν μεγάλας καὶ σοβαρὰς ὑπηρεσίας εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας διότι συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως διασχίζουν τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον καὶ ἐπιχειροῦν τὰς εἰσπράξεις τῶν ἐσόδων τῶν Δήμων καί Κοινοτήτων. Ἐν τούτοις οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ ἐργάζωνται ὡς προσωρινοὶ καὶ ἡμερομίσθιοι. Ἐπειδὴ ἔχουν ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα διὰ τὴν μονιμοποίησίν των καὶ ὑπάγονται εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 751 καὶ 1836 καὶ ἐπειδὴ ἡ ἀβεβαιότης διὰ τὴν τύχην τοῦ μέλλοντός των ὡς δημοσίων ὑπαλλήλων ἀποβαίνει εἰς βάρος τοῦ ἠθικοῦ των καὶ ἑπομένως εἰς βάρος τῆς ὑπηρεσίας, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα διὰ τῆς μονιμοποιήσεως αὐτῶν ἢ διὰ τῆς ἐντάξεώς των εἰς τὸν νόμον 1726 τοῦ 1956. Λογικὸν καὶ δίκαιον εἶναι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ ἀποκτήσουν κάποιο αἴσθημα ἀσφαλείας ὅτι δὲν θὰ πρόκειται νὰ πεταχθοῦν εἰς τοὺς δρόμους.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§30Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὴν περιοχὴν τῆς Δράμας, ἀλλὰ εἶναι γενικόν, θέμα, ποὺ ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ταμειακὴ ὑπηρεσία διὰ τῶν εἰσπρακτόρων καὶ τῶν βοηθῶν ταμείων ἐκτελοῦν μίαν σπουδαιοτάτην ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία εἰς πολλὰς περιοχὰς εἶναι σπουδαιοτέρα καὶ τῆς τοῦ δημοσίου, διότι εἶναι περισσότερα τὰ ἔσοδα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀπὸ τοῦ Δημοσίου. Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἐκτελεῖται ἀπὸ ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι οὔτε δημόσιοι ὑπάλληλοι οὔτε δημοτικοί, οὔτε κοινοτικοί. Καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ νὰ ἦτο προσωρινή, ἐὰν ἦτο ἐποχιακή, θὰ ἐδικαιολογεῖτο νὰ μὴ ἔχωμεν ὑπαλλήλους εἴτε δημοσίους, εἴτε δημοτικοὺς ἢ κοινοτικούς. Ἀλλά, ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι θὰ εἶναι εἰς τὸ ἐσαεὶ αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία δὲν νοεῖται κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἔχωμεν ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ γνωρίζουν ἐὰν τὴν ἑπομένην θὰ εἶναι ὑπάλληλοι. Πῶς λοιπόν, θὰ ἀποδώσουν, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ὅταν γνωρίζουν ὅτι εἶναι δυνατὸν τὴν ἑπομένην νὰ πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον, διότι δὲν τοὺς προστατεύει κανένας νόμος. Νομίζω ὅτι πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων ἐπιβάλλεται ἡ μονιμοποίησις αὐτῶν εἴτε ὡς δημοσίων ἢ δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων.

§31Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ μὴ κρατοῦμε τοὺς ὑπαλλήλους εἰς ἀμφιβολίαν. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δὲν γνωρίζουν ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσουν τὴν ὑπηρεσίαν των, ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλλουν τὸν ζῆλον, τὸν ὁποῖον καταβάλλει ἕνας ὑπάλληλος ὅταν γνωρίζει ὅτι εἶναι μόνιμος ἡ ἐργασία του. Δὲν εἶναι ἐπίσης δυνατὸν νὰ κρατήσουμε τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς ἐπὶ 1 ἢ 2 χρόνια νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν καὶ μετὰ ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς ἀπολύσῃ. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀναπροσαρμοσθοῦν. Θὰ πρέπει ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπηρεσία των εἶναι ἀπαραίτητος νὰ μονιμοποιηθοῦν διὰ νὰ γνωρίζουν ὅτι πλέον ἐξησφάλισαν μίαν ἐργασίαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὐσυνειδήτως ἐργαζόμενοι θὰ σταδιοδρομήσουν.

§32Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται.

§34Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε. Μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, κ. Κρασαδάκην, ἔχομεν ὑποβάλει τὴν αὐτὴν ἀκριβῶς ἐρώτησιν δι’ αὐτὸ ζητῶ τὸν λόγον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὴν βλέπω ἐγγεγραμμένην.

§36Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὴν ὑπέβαλον καὶ μοῦ ἀπήντησεν ἐγγράφως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἐὰν βεβαιώνετε ὑπευθύνως ὡς βουλευτής, ὅτι ἔχετε καταθέσει ἐρώτησιν, ἡ ὁποία ἄγνωστον διατί, δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων ἔχετε τὸν λόγον.

§38Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ ἐπὶ πλέον, ὅτι ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ἔλαβον ἀπάντησιν ἀπὸ τό Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι παρεπέμφθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁσάκις δίδεται ἀπάντησις ἡ ἐρώτησις διαγράφεται.

§40Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ θέμα ἀναμφισβητήτως χρήζει ρυθμίσεως. Εἶναι ἀνάγκη οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ βροῦν μίαν τακτοποίησιν καὶ τοῦτο πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας. Ἑνώνω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν διὰ νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ τακτοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποδώσουν καλύτερον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των.

§41Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Οἱ ὑπάλληλοι περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο λόγος εἶναι βοηθοὶ κοινοτικοί, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦν τὴν δημοτικὴν ὑπηρεσίαν εἰσπράξεως καὶ δημοτικοὶ εἰσπράκτορες. Εἶναι ἔκτακτοι προσωρινοὶ ὑπάλληλοι τῶν ἐπὶ μέρους Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ὡς τοιοῦτοι δὲν ἔχουν καμμίαν ἐξάρτησιν μὲ τὸ Δημόσιον. Ἀνέρχονται ἐν τῷ συνόλῳ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, κατὰ μίαν πρόχειρον πληροφορίαν εἰς 1.500. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ἐὰν αὐτοὶ μονιμοποιηθοῦν θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες χειμάζονται οἰκονομικῶς. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει πρόβλημα ἐξευρέσεως πόρων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἡ μονιμοποίησις τῶν προσώπων αὐτῶν ἀποτελεῖ πρόβλημα ὀργανώσεως τῶν ἐπὶ μέρους Δήμων καὶ Κοινοτήτων, συνεπῶς εἶναι πρόβλημα ἑκάστου Δήμου ἡ ἀντιμετώπισις τῆς μονιμοποιήσεως τῶν προσώπων αὐτῶν.

§42Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὑπάρχει μία παρανόησις. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο λόγος ἀναμφισβητήτως ἐκτελοῦν ὑπηρεσίαν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, δὲν ἐκτελοῦν ὑπηρεσίαν ἑνὸς Δήμου ἢ μιᾶς Κοινότητος, συνήθως ἐκτελοῦν ὑπηρεσίαν ὁμάδων Δήμων ἢ Κοινοτήτων. Προσλαμβάνονται ὅμως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου Ταμείου καὶ ὄχι ὑπὸ τῆς Κοινότητος ἢ τοῦ Δήμου, ἐγκρίσει τῆς Νομαρχίας καὶ ὑπηρετοῦν ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι. Τυχὸν μονιμοποίησις δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνῃ παντάπασι τὸ Ταμεῖον τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων δεδομένου ὅτι καὶ σήμερον ἀμείβονται ἴσως περισσότερον ἀπὸ τὸ κανονικόν. Ἑπομένως δὲν εἶναι θέμα ἀμοιβῆς, ἀλλὰ θέμα περισσότερον τακτοποιήσεως καὶ ρυθμίσεως, διότι οἱ ἄνθρωποι ἀγωνιοῦν φοβούμενοι μήπως πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ πρέπει νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ νὰ εὕρουν ἕνα τρόπον νὰ τοὺς μονιμοποιήσουν εἰς μίαν ὑπηρεσίαν, εἴτε εἰς τοὺς Δήμους, εἴτε εἰς τὰς Κοινότητας.

§43Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κατὰ τὸ ἄρθρον 169 τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων οἱ ἐν λόγῳ ὑπάλληλοι διορίζονται τῇ προτάσει τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ὑπὸ τῶν δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν συμβουλίων οἱ δὲ εἰσπράκτορες δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δημάρχου. Ἑπομένως, πρόκειται περὶ ὀργάνων τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθόντος τοῦ ἡμιώρου τοῦ κεκανονισμένου διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων

εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅπως βοηθήσητε καὶ τερματισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὥστε τὴν προσεχῆ Τρίτην, νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἡ σχετικὴ ἐπερώτησις διὰ τὸ ἔλαιον. Ποιοῦμεν ἔκκλησιν πρὸς τοῦτο. Ἐπὶ τῆς συνεχιζομένης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ΑΤΕ, ὁ κ. Α. Μίχας ἔχει τὸν λόγον.

§45Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὸ γεωργικὸν θέμα, εἶναι μία διαπίστωσις τοῦ ἐνδιαφέροντος ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Ξάνθης κ. Μιχαηλίδη, ὑπῆρξεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἄδικος κατὰ τῆς Ἀγροτ. Τραπέζης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἄκαιρος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι κατετέθη τὴν 28ην Μαρτίου δηλαδὴ ὀλίγον μετὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως. Οὕτω δὲν ἦτο δυνατὸν οὔτε ἡ Κυβέρνησις οὔτε ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ ἔχουν λάβει τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ τὴν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Πάντως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ ἐπὶ τόσας συνεδριάσεις, ἡ Βουλὴ ἤκουσε ἀπόψεις ἀναφερομένας εἰς πλεῖστα ὅσα θέματα, ἐνῷ διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐλάχιστα ἐλέχθησαν. Θὰ ἤθελον συνεπῶς, περιοριζόμενος εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, νὰ ἀναφέρω μερικὰς σκέψεις μου σχετικῶς μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ θέσω ὡρισμένας ἐξ αὐτῶν ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, ὥστε τὸ θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ τύχῃ τῆς καλυτέρας κατὰ τὸ δυνατὸν ρυθμίσεως. Εἶναι γνωστός, κύριοι βουλευταί, ὁ ρόλος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Δὲν πρόκειται κυρίως περὶ Τραπέζης, ἀλλὰ περὶ Ἱδρύματος περὶ Κρατικοῦ ἐν τῇ οὐσίᾳ Ὀργανισμοῦ, ἔχοντος σκοπὸν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ γεωργικοῦ προγράμματος τοῦ Κράτους. Βεβαίως τελεῖ ὑπὸ ἔλεγχον καὶ ἐποπτείαν καὶ τὰ κεφάλαιά της εἶναι περιωρισμένα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν παρίσταται ἀνάγκη ὅπως ἐπιδιώκῃ τὴν ταχεῖαν εἴσπραξιν τῶν ἀπαιτήσεών της, ἵνα εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβαίνῃ ἐκ νέου εἰς χορηγήσεις. Αἱ ἀναστολαὶ εἰσπράξεως τῶν χρεῶν τῶν κατὰ καιροὺς ζητούντων ταύτας, ὅταν συμβαίνῃ ἓν ἀτυχὲς γεγονός, μία θεομηνία, δικαιολογοῦνται, ἀλλὰ πρέπει νὰ περιορίζωνται μεταξὺ μόνον τῶν πραγματικῶς πληγέντων προσώπων. Ἀσφαλῶς ὑπάρχουν παράπονα κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅλοι σας ἔχετε ἀκούσει πολλά, ὅπως καὶ ἐγώ. Ἄλλα ἐξ αὐτῶν εἶναι βάσιμα καὶ ἄλλα εἶναι ἀβάσιμα. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι τὰ μεμονωμένα περιστατικά, πρέπει νὰ ἐλέγχωνται κατὰ περίπτωσιν καὶ εἰς τοῦτο ἀκριβῶς διαφωνῶ μὲ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὴν ἐπερώτησιν. Ὅταν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχῃ συναλλαγάς, μὲ ἑκατοντάδας χιλιάδας ἀγροτῶν, ἀναγκάζεται νὰ ἐκδίδῃ ἐντάλματα καὶ νὰ ἀσκῇ τὸ ἔργον τῆς παρακολουθήσεως τῶν ὀφειλετῶν της κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐνδέχεται, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ θεωρηθῇ καὶ σκληρός. Ἂν ὅμως εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ἐπὶ 750.000 πιστούχων, ἐκδίδονται κατ’ ἔτος 1500 ἐπιταγαί καὶ 2500 ἐντάλματα περίπου, οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι δὲν δικαιολογοῦν τὸν χαρακτηρισμόν. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῆς διατυπώσεως ταύτης, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως, θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσῃ ἰδιαιτέρως ὁ κ. ὑπουργός, διότι διὰ χρέη μικρά, ὡς εἶναι συνήθως τὰ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξησφαλισμένα δι’ ἄλλων μέτρων διώξεως, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ τὸ μέτρον τῆς δι’ ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως ἀναχρονιστικὸν καὶ αὐστηρὸν δεδομένου μάλιστα ὅτι διὰ πολὺ μεγαλυτέρας ὀφειλὰς πρὸς ἄλλους Ὀργανισμοὺς καὶ Τραπέζας, δὲν ὑφίσταται τὸ μέτρον αὐτό, ἢ τοὐλάχιστον δὲν ἐφαρμόζεται ἐν τῇ πράξει. Συνεπῶς, καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς πλευρᾶς εἶναι ἄδικον τὸ μέτρον νὰ εὑρίσκωνται οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς εἰς τὰς φυλακὰς ἔστω καὶ δι’ ὀλίγας ἡμέρας. Τὸ ἔργον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀναμφιβόλως ἐνδιαφέρει ὅλους μας καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ἐὰν λέγωνται πολλὰ εἰς βάρος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τὰ πλεῖστα ἐξ αὐτῶν ὀφείλονται τὸ μὲν εἰς ἄγνοιαν, τὸ δὲ εἰς κακοθελητίας, διότι ἡ ΑΤΕ ὡς κρατικὸς κατ’ οὐσίαν ὀργανισμός, πλήττει ἰδιωτικὰ συμφέροντα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω, εἶναι ὅτι ὅπου δὲν ὑπάρχει ὑποκατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐκεῖ βλέπει κανεὶς ἔκδηλον τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοιούτου. Φέρω ὡς παράδειγμα τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, τὴν ἐπαρχίαν Κυνουρίας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν λαμβάνω συνεχῶς ἐπιμόνους ἐκκλήσεις καὶ παρακλήσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος εἰς Λεωνίδιον. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα, διότι πρόκειται περὶ ὁλοκλήρου ἐπαρχίας ἴσως τῆς μοναδικῆς, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὔτε ἓν ὑποκατάστημα. Ἀντιθέτως, παράδειγμα ἀποδεικνῦον, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. δέχεται τὰ παράπονα καὶ τὴν καταφορὰν τῶν ἀγροτῶν χωρὶς ἡ ἰδία νὰ πταίῃ, εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ Κέντρου σποροπαραγωγῆς γεωμήλων Πάρνωνος. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐκ σφαλμάτων κρατικῶν ὀργάνων, ἤτοι ἐκ τῆς διαθέσεως κακοῦ σπόρου, ἐμολύνθη τὸ ἔδαφος καὶ παρέστη ἀνάγκη καταργήσεως τοῦ κέντρου. Παρὰ ταῦτα, οἱ ἀγρόται τῆς περιοχῆς καλοῦνται νὰ πληρώσουν τὰ χορηγηθέντα εἰς αὐτοὺς δάνεια μετὰ τῶν τόκων λογιζομένων ἤδη ἐπὶ ἔτη ὁλόκληρα. Πρέπει ἀναμφιβόλως νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος ἀντιμετωπίσεως ριζικῶς τοῦ θέματος τῆς περιοχῆς αὐτῆς, εἴτε διὰ διαγραφῆς τῶν χρεῶν, εἴτε, ἄν τοῦτο καθίσταται ἐντελῶς ἀδύνατον, διὰ τῆς διαγραφῆς ἀναδρομικῶς ὅλων τῶν τόκων, τῆς μετατροπῆς τῶν δανείων των εἰς μακροπρόθεσμα καὶ διὰ τῆς ἐπανενισχύσεως τῶν πληγέντων προσφόρων καλλιεργειῶν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ὀρθοποδήσουν. Κύριοι βουλευταί, ἤδη εἰσερχόμενος εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ὀφείλω καὶ ἐγὼ νὰ διαπιστώσω καὶ ὑπογραμμίσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν διεπιστώθη, ὅτι δηλαδὴ τὸ βασικὸν θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι ἡ αὔξησις τῆς πιστοδοτήσεως καὶ τῆς ἐνισχύσεώς της. Δύναται χωρὶς φόβον διαψεύσεως νὰ λεχθῇ ὅτι ὅσον περισσότερα κεφάλαια θὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της διὰ τὸ ἔργον της, τὸ πιστωτικόν, τόσον περισσότερον ἔκδηλος θὰ εἶναι ἡ ἐνεργητικὴ δραστηριότης της καὶ τόσον ὀλιγώτερα τὰ ἐναντίον αὐτῆς παράπονα. Ὡς γνωστόν, ὅταν κατὰ τὸ 1929 ἱδρύθη ἡ Τράπεζα, ἐπροικοδοτήθη μὲ κεφάλαια, μὲ τὰ ὁποῖα ἠδύνατο ὡς αὐτοδύναμος οἰκονομικὸς ὀργανισμὸς νὰ κινηθῇ καὶ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν της. Πέραν τούτου, εἶχεν ἓν σεβαστὸν ἐπὶ πλέον διαθέσιμον ποσόν, ἐκ τῶν καταθέσεων τῶν προπολεμικῶν, ὥστε νὰ εἶναι τὸ δεύτερον ἵδρυμα μετὰ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἀπὸ ἀπόψεως καταθέσεων. Κατὰ τὴν κατοχήν, λόγῳ τῆς ραγδαίας ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, ἐπῆλθεν ὡς φυσικὴ συνέπεια ἡ ἐξανέμισις τῶν κεφαλαίων καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἀφοῦ ὅμως ἔφθασεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, ἡ λογικὴ θὰ ἐπέβαλεν ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὴν προικοδότησίν της. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν κατέστη δυνατὸν μέχρι σήμερον, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κεντρικὴν γραμμὴν καὶ σκοπὸν τῆς Κυβερνήσεως, τὸ πῶς νὰ καταστῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ πάλιν αὐτοδύναμος Ὀργανισμός, ὥστε νὰ ἐπιτελῇ πλήρως τὸν προορισμόν της. Ὡς γνωστόν, μεταπολεμικῶς, τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ἡ Τράπεζα, τὰ λαμβάνει ἐπὶ τόκῳ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Βεβαίως, εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τῶν τελευταίων Κυβερνήσεων γενικώτερον, τὸ γεγονός, ὅτι ἐμείωσαν ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι σήμερον τὸν τόκον ἀπὸ 3½% εἰς 1½%. Προχθὲς μάλιστα ἀνήγγειλεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι περιωρίσθη ὁ τόκος ἔτι πλέον, ἤτοι εἰς 1%. Θὰ ἤθελον ἐν τούτοις, νὰ προσθέσω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ ἀκόμη περισσότερον ὁ τόκος καὶ μάλιστα μέχρι τοῦ ποσοστοῦ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον καλύπτει τὸ πραγματικὸν κόστος τοῦ χρήματος καὶ μόνον. Καὶ τοῦτο, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία καταβολῆς τόκων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ, κρατικοῦ ὡς ἐλέχθη κατ’ οὐσίαν Ἱδρύματος, πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, Κρατικοῦ ἐπίσης Ἱδρύματος. Σημειωτέον ὅτι διὰ δάνεια χορηγηθέντα ἀπὸ τὸν Ο.Χ.Ο.Α., ἡ Ἀγροτικὴ καταβάλλει τόκον 4% δι’ ἄλλας δὲ παλαιοτέρας χρηματοδοτήσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καταβάλλει τόκον 2½% –5%. Τὸ πόσον εἶναι δυσχερὲς καὶ πολύπλευρον, τὸ ἔργον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν. Θὰ πρέπει νὰ ἐξαρθῇ συνεπῶς τὸ γεγονὸς ὅτι μεταπολεμικῶς ἡ Τράπεζα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐν γένει ἀναγκῶν αὑτῆς καθιέρωσε τόκον πρὸς 6% διὰ τὰς Ἑνώσεις, 6½% διὰ τοὺς Συνεταιρισμοὺς —ποὺ ἀποτελοῦν ὁμοῦ τὸ 75% τοῦ συνόλου τῶν χορηγήσεων— καὶ 7% διὰ τοὺς μεμονωμένους, δηλαδὴ καθώρισεν ἐπιτόκια κατὰ 3–4 μονάδας μικρότερα τῶν ἀντιστοίχων προπολεμικῶν. Πέραν τοῦ καθ’ αὑτὸ ἔργου τῆς ἀσκήσεως τῆς Ἀγροτικῆς πίστεως ἡ Α.Τ.Ε. διατηρεῖ 550 κέντρα ἐφοδιασμοῦ τῶν ἀγροτῶν διὰ λιπασμάτων, ἐπιτυγχάνουσα ἑνιαίαν τιμὴν δι’ ὅλην τὴν χώραν, κατὰ καιροὺς δὲ τὸ Κράτος ἀναθέτει εἰς αὐτὴν καὶ ἄλλα ἔργα παρεμφερῆ, ὅπως συνέβη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν μὲ τὴν ἀνάθεσιν εἰς αὐτὴν τῆς διανομῆς ἐφοδίων τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὴν στέγασιν τῶν ἀγροτῶν καὶ πλεῖστα ἄλλα. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξόδων διαχειρίσεως θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ ὅτι ταῦτα εἶναι περιωρισμένα. Μία μικρὰ σύγκρισις μὲ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τὸ ἀποδεικνύει. Διότι ἡ ΑΤΕ, λόγῳ τοῦ μικροῦ ὕψους τῶν δανείων ποὺ χορηγεῖ συναλλάσσεται μὲ πολὺ περισσότερα πρόσωπα καὶ κινεῖ περισσοτέρους λογαριασμούς, διότι διατηρεῖ 148 ὑποκαταστήματα εἰς ὅλην τὴν χώραν, ἔναντι 15 τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, καὶ πάντα ταῦτα χωρὶς νὰ ἔχῃ περισσοτέρους ὑπαλλήλους ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Τοῦτο φυσικὰ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ νὰ γίνῃ ὀρθολογιστικωτέρα ἡ ὀργάνωσις τῆς Ἀγροτικῆς, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ, ὅσον καὶ γενικώτερον, ὥστε νὰ ἀποδίδῃ τὸ μέγιστον δυνατόν. Πέραν ὅμως τῶν δυσχερειῶν, ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Τράπεζα ἐκ τῆς ἀνεπαρκοῦς χρηματοδοτήσεώς της, ἀντιμετωπίζει καὶ ἄλλας δυσκολίας ἐν τῇ διαθέσει τῶν ἠλαττωμένων αὐτῶν κεφαλαίων, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν πρόσθετα παράπονα τῶν ἀγροτῶν. Συγκεκριμένως ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, δὲν καθορίζει μόνον κατὰ μῆνα τὸ εἰς τὴν ΑΤΕ χορηγούμενον ποσόν, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τοὺς κλάδους τῆς Γεωργίας εἰς τοὺς ὁποίους θὰ διατεθῇ τοῦτο ἀσχολεῖται δηλαδὴ εἰς ἔργα ποὺ ἀνήκουν ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ΑΤΕ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Τράπεζα ἀνεξαρτήτως τοῦ ὕψους τῶν χορηγουμένων εἰς αὐτὴν πιστώσεων, νὰ καθορίζῃ διὰ τῶν εἰδικευμένων ὑπηρεσιῶν της πῶς θὰ κάμῃ τὴν κατανομὴν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα καλλιεργούμενα εἴδη. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀντιληφθῶ ποίαν σκοπιμότητα καὶ ποίαν ἀνάγκην ὑπηρετεῖ τὸ ἰσχῦον σύστημα. Ἀντιθέτως, τὸ μόνον ἐπιτυγχανόμενον εἶναι νὰ νομίζουν οἱ ἀγρόται ὅτι ἡ Τράπεζα ἐφαρμόζει δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ, χορηγοῦσα εἰς τοὺς μὲν ὅσα ζητοῦν καὶ ἀρνουμένη εἰς τοὺς δὲ ὅσα τοὺς χρειάζονται. Ὅλα αὐτὰ θὰ ἠδύναντο νὰ ἀντιμετωπισθοῦν εὐχερῶς, ἐὰν καθωρίζετο, ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ δικαιοῦται ἡ Τράπεζα νὰ λάβῃ, κατὰ τὸ ἄλφα χρονικὸν διάστημα, θὰ κατανεμηθῇ κατὰ τὰς ὑποδείξεις τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν αὐτῆς τῆς ἰδίας, τῆς ὁποίας βασικὸν θέμα πρὸς ἐξέτασιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἡ συμμετοχὴ καὶ εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐκπροσώπου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἵνα ὅπως ἐτόνισαν καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, εὐχεραίνεται ἡ κατανομὴ τῶν πιστώσεων καὶ ἀποφεύγωνται τὰ δυσάρεστα, τὰ ὁποῖα εἶπον, δοθέντος, ἐπὶ πλέον ὅτι ἐκ τοῦ συνόλου τῶν κατανεμομένων ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς πιστώσεων, τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν εἶναι τὸ διατιθέμενον διὰ τὴν γεωργίαν. Ἕτερον μέτρον, τὸ ὁποῖον δὲν κρίνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν, ἀλλὰ τὸ θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, εἶναι ἡ προσφάτως γενομένη αὔξησις τοῦ τόκου τῶν καταθέσεων τῶν ἰδιωτῶν, τὸ ὁποῖον μοιραίως θὰ ἐπιφέρῃ ἔτι περαιτέρω μείωσιν τῶν παρὰ τῇ ΑΤΕ καταθέσεων, δοθέντος τοῦ μικροῦ ὕψους ἐπιτοκίου, μὲ τὸ ὁποῖον χορηγεῖ τὰ πρός τοὺς ἀγρότας δάνεια. Συμπερασματικῶς, ὀφείλομεν νὰ σημειώσωμεν ὅτι τὸ πρῶτον καὶ κυριώτερον μέλημα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ΑΤΕ, πρέπει νὰ εἶναι ἡ προοδευτικὴ αὔξησις τῶν πρὸς αὐτὴν ἐνισχύσεων μὲ τελικὸν σκοπὸν τὸ νὰ καταστῇ αὕτη καὶ πάλιν αὐτοδύναμος οἰκονομικός ὀργανισμός. Ὀφείλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅλοι ὅτι ἡ Κυβέρνησις τόσον διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεών της, ὅσον καὶ διὰ τῶν ἐνώπιον τοῦ Σώματος δηλώσεων τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ κ. Ἀβέρωφ, ἔχει πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς σοβαρότητος τοῦ προβλήματος καὶ τὴν ἀπόφασιν νὰ χωρήσῃ ταχέως εἰς τὴν ἀντιμετώπισίν του. Εὐχαρίστως θὰ πρέπει νὰ σημειώσωμεν ὅλοι τὴν πρόβλεψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1956 θὰ καταστῇ δυνατὸν τοῦτο. Καταλήγων, ὀφείλω νὰ σημειώσω ὅτι εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων γενικώτερον περὶ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ τῶν προβλημάτων της, ἐλέχθησαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὁ τέως ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας κ. Ἀβέρωφ ἔδωσε μίαν ἁδρὰν εἰκόνα τῶν ληφθέντων ἤδη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, τὰ ὁποῖα δίδουν ὄχι μόνον τὴν ἐλπίδα, ἀλλὰ τὴν βάσιμον προσδοκίαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ χωρήσῃ καὶ περαιτέρω εἰς τὴν λῆψιν οὐσιωδῶν καὶ σοβαρῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἄλλωστε ὡς ἀπέδειξαν αἱ τελευταῖαι ἐκλογαί, κυρίως στηρίζεται. (Χειροκροτήματα).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος ἔχει τὸν λόγον.

§47Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐπερωτήσεων δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἐξηντλήθη. Ἄν καὶ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐπερωτήσεων δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐξηντλημένη, θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἐμὲ νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου, συμπερασματικῶς. Ἀπὸ τὴν παρατήρησιν τῆς λειτουργίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀπὸ τὴν παρακολούθησιν τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς καὶ ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπερωτήσεως, προκύπτει, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν ἐνισχύονται ἐπαρκῶς καὶ πάντοτε οὐχὶ ἐγκαίρως, πρὸς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν καλλιεργητικῶν δαπανῶν καὶ κάλυψιν τῶν ἄλλων ἀναγκῶν των διὰ τῆς χορηγήσεως δανείων βραχείας, μέσης καὶ μακρᾶς προθεσμίας. Προκύπτει ἐπίσης, ὅτι οἱ ἀγρόται ἐνοχλοῦνται καὶ διώκονται εἰς χρόνον ἀκατάλληλον καὶ ὅτι πολλάκις ἀποκλείονται ἐκ τοῦ δανεισμοῦ, χαρακτηριζόμενοι ὡς κακόπιστοι καὶ ἐν γένει ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἐπιτελεῖ πλήρως τὸν προορισμόν της. Κατόπιν τῶν διαπιστώσεων αὐτῶν, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ εἰς τί ὀφείλεται τοῦτο καὶ ποῖοι εἶναι οἱ ὑπαίτιοι τῆς καταστάσεως καὶ πῶς δύναται νὰ διορθωθῇ ἡ κατάστασις. Τὸ ὕψος τῶν δανείων πρὸς τοὺς ἀγρότας ἐν γένει καθορίζεται ἀπὸ τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Τὴν ἀποστολὴν τῶν χρημάτων τὴν κανονίζει ἐπίσης τό Κεντρικὸν Κατάστημα. Δίδει ὁδηγίας διὰ τὴν ρευστοποίησιν καὶ ἀποστολὴν, τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα πρὸς τοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑποκαταστημάτων. Οὕτω δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποδώσωμεν εὐθύνας εἰς τοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑποκαταστημάτων, οὔτε διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν δανείων, οὔτε διὰ τὸν χρόνον τῆς διαθέσεως τῶν δανείων, οὔτε διὰ τὸν χρόνον τῆς ἀποφάσεως ἐπιστροφῆς αὐτῶν. Οἱ Διευθυνταὶ τῶν Ὑποκαταστημάτων εὐθύνονται μόνον διὰ τὴν κακὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὁδηγιῶν, τὰς ὁποίας ἔλαβον ἀπὸ τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Κεντρικὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ εὐθύνη, διότι τὸ ὕψος τῶν δανείων, τὸ κανονίζει τὸ Κεντρικόν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν χρημάτων, ποὺ λαμβάνει ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος τῇ ἐγκρίσει τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ τὸ πρῶτον πενθήμερον ἑκάστου μηνὸς καθορίζεται τὸ ὕψος χρηματοδοτήσεως καὶ ὁ χρόνος ἐπιστροφῆς, ὁ ὁποῖος πολλάκις εἶναι ἀκατάλληλος ὡς μὴ συμπίπτων μὲ τὸν χρόνον ρευστοποιήσεως τῶν δανείων. Οὕτω ἡ κατάστασις αὕτη ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν δανείων καὶ εἰς τὸ ἀκατάλληλον τοῦ χρόνου τῆς διαθέσεως τῶν χρημάτων καὶ τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς ἐπιστροφὴν αὐτῶν. Εἰς τοῦτο πταίει καὶ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται τώρα νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, πρόκειται νὰ ζητήσωμεν νὰ ἀνεύρωμεν τὰ μέσα. Πῶς θὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Προπολεμικῶς ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶχε 3 πηγάς κεφαλαίων. Εἶχε πρῶτον, τὰς προικοδοτήσεις, δεύτερον τὰς καταθέσεις ὄψεως καὶ προθεσμίας τῶν ἰδιωτῶν καὶ τρίτον, τὸν δανεισμὸν ἀπὸ τὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν καὶ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος. Μεταπολεμικῶς ἔμεινε μόνον ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὰς καταθέσεις τῶν ἰδιωτῶν, δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος ἐπὶ τοῦ παρόντος, διότι χρειάζεται σειρὰ μέτρων, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ πίστις τῶν ἰδιωτῶν πρὸς τὸ Κράτος. Εἶναι ζήτημα μακρᾶς πνοῆς. Μόνον διὰ τῆς προικοδοτήσεως δύναται νὰ γίνῃ ἡ χρηματοδότησις εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Διὰ τὰς προικοδοτήσεις, πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος μηνὸς εἶχε λεχθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι πρόκειται νὰ δοθῇ ποσὸν 2 ἑκατ. ἐγκαίρως. Δὲν ἠξεύρω διὰ ποίους λόγους δὲν ἐγένετο αὐτὴ ἡ προικοδότησις. Ἤδη ἠκούσαμεν ἀπὸ τὸν κ. τέως ὑπουργὸν Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ὅτι τὸ θέμα συντόμως θὰ κανονισθῇ. Ἀναμένομεν τοῦτο. Ἀλλὰ ἕτερον θέμα, εἶναι ἡ ὑποχρέωσις τῶν Νομικῶν Προσώπων ὅπως καταθέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Κατὰ τὸ 1928 διὰ νόμου εἶχον ὑποχρεωθῆ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου νὰ καταθέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ διότι τότε εἶχε στερηθῆ τοῦ προνομίου τοῦ ἐκδοτικοῦ καὶ συγχρόνως διότι ἤσκει τότε τὴν ἀγροτικὴν πίστιν. Ἕως τὸ 1950 τὰ κεφάλαια ταῦτα κατετίθεντο εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἀπὸ τὸ 1950 διὰ τοῦ νόμου 1611 ὑπεχρεώθησαν τὰ Νομικὰ Πρόσωπα τοῦ Δημοσίου Δικαίου νὰ καταθέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἔχει ὑποχρέωσιν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 4 νὰ τὰ διαθέτῃ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς γεωργίας, τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς βιομηχανίας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος τοῦ Φεβρουαρίου 1956, εἰς τὸ ὁποῖον ἐμφαίνεται τὸ ποσὸν, ποὺ διατίθεται διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς γεωργίας. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ νόμος δυνάμει τοῦ ὁποίου νὰ ὑποχρεωθοῦν ἀπ’ εὐθείας τὰ Νομικὰ Πρόσωπα τοῦ Δημοσίου Δικαίου νὰ καταθέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Εἶναι ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι ἀκόμη ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν Γεωργίαν ὅπως εἶναι ὁ Καπνικὸς ὀργανισμός, ὁ Σταφιδικὸς ὀργανισμός, τὸ Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς καὶ ὅλα αὐτὰ δὲν καταθέτουν τὰ χρήματά των εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὡς εἶχον ὑποχρέωσιν, ἀλλὰ τὰ καταθέτουν δυνάμει τοῦ νόμου εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος. Ἔπειτα πρέπει νὰ καθορισθῇ ἕνα πρόγραμμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ πρὸς συμπλήρωσιν τῶν κεφαλαίων τῆς Τραπέζης, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπαρκοῦν, νὰ λαμβάνωνται χρήματα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος. Ἐὰν αὐτὸ γίνῃ, τότε νομίζω, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπιτελέσῃ τόν προορισμόν της. Τώρα διὰ τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ ἤδη τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἀναμένω τὰ ἀποτελέσματα. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐνῷ διὰ τῶν δηλώσεών της, ἡ Κυβέρνησις, ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἐπιδιώξῃ καλλιέργειαν ὡρισμένων καλλιεργειῶν εἰς ὡρισμένας περιοχάς, δὲν λαμβάνεται πρόνοια διὰ τὴν διάθεσιν αὐτῶν. Διότι, ἐφ’ ὅσον ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τῶν καλλιεργειῶν αὐτῶν, πρέπει νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὴν εὐθύνην τῆς διαθέσεως, διότι τὸ σπουδαιότερον πράγματι, εἶναι ἡ διάθεσις προϊόντων. Καὶ συγχρόνως ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὴν μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τὸ 1929, ὅταν ἐγένετο ἡ ἐξόρμησις τοῦ Ἐλευθ. Βενιζέλου, ἡ παραγωγὴ ηὐξήθη, ἀλλὰ δὲν πρόκειται ν’ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν. Ἁπλῶς εἴπομεν τὸ ἴδιον. Ἐπίσης ἐκράτησα σημείωσιν διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, τὴν ὁποίαν ἐδήλωσεν ἡ Κυβέρνησις. Θὰ ἤθελον νὰ θίξω καὶ τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας, ἀλλὰ τοῦτο ἐξηντλήθη καὶ κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε καὶ ἀναμένωμεν τὴν ἀπόφασιν. Τώρα θὰ ζητήσω τὴν ἄδειαν ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅπως μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ θίξω δύο θέματα τοπικοῦ ἐνδιαφέροντος. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὴν γεωργικὴν βιομηχανίαν καὶ ἐνδιαφέρει τοὺς πεδινούς. Πρόκειται περὶ τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίου γάλακτος εἰς τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν. Δι’ αὐτὸ ἔχω καταθέσει ἐπερώτησιν εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ δὲν πρόκειται ν’ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν. Ἁπλῶς τὰ ἀναφέρω αὐτά. Θὰ σᾶς μεταφέρω δὲ καί τινα τῆς προτάσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ Δυτικὴ Θεσσαλία προσφέρεται εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου διότι ἐκεῖ ἀναπτύσσεται ἡ ἀγελαδοτροφία. Ἐκεῖ ἀφθονοῦν ὕδατα καὶ πλούσια ἐδάφη καὶ ἐκτρέφει περὶ τὰς 45 χιλιάδας ἀγελάδων ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 23500 εἶναι εἰς τὴν πεδινὴν περιοχὴν καὶ ἐκ τούτων αἱ 4.700 εἶναι βελτιωμέναι, αἱ δὲ 700 εἶναι ἐξευγενισμέναι. Καὶ ἐνῷ ἀναμένεται νὰ ἱδρυθῇ τὸ ἐργοστάσιον καὶ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τῆς γεωργικῆς βιομηχανίας, διὰ τὸ οἰκ. ἔτος 1955–56, ἐνεγράφη ἡ πίστωσις αὕτη ἐκ τριῶν ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὸ ἐργοστάσιον Λαμίας, τὸ ὁποῖον ἔχει μόνον 2.331 ἀγελάδας καὶ συγχρόνως προβλέπεται.....

§48Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Εἶναι ἐσφαλμένη ἡ πληροφορία σας κ. συνάδελφε. Νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν ὅτι συμβαίνει τοῦτο: ὅτι οὔτε τὸ ἰδικόν μας πρόκειται νὰ γίνῃ.

§49Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό.

§50Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Ἐλπίζω, κύριε καὶ ἀγαπητότατε συνάδελφε, ὅτι ὄχι μόνον τὸ ἰδικόν σας θὰ γίνῃ, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἄλλα.

§51Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Τὸ εὔχομαι, κύριε ὑπουργέ, καὶ χαίρω πολὺ διότι δίδετε αὐτὴν τὴν ἐπίσημον διαβεβαίωσιν. Θὰ εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, ἂν τὸ ἴδω πραγματοποιούμενον ταχέως.

§52Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. .... ἔχει μόνον 2331 ἀγελάδες καὶ συγχρόνως προβλέπεται ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἀγελαδοτροφία. Ἀλλὰ δὲν θέλω τώρα νὰ ἐξηγήσω τὸ μυστήριον τῆς τοιαύτης πράξεως καὶ ἀναστέλλω τόν ἔλεγχον ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν εἶναι νὰ ἐγγραφῇ, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς παρατάσεως τοῦ οἰκονομ. ἔτους εἰς τὸν προϋπολογισμόν, καὶ πίστωσις διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ τοῦ ἑτέρου ἐργοστασίου γάλακτος Τρικάλων.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν χρειάζονται.

§54Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Χρειάζονται, διότι θέλομεν 10 χιλιάδας τόννους συμπεπυκνωμένου γάλακτος.

§55Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μερίμνῃ καὶ φροντίδι τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν.

§56Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Μόνον τὰ χρήματα νὰ δοθοῦν καὶ Ἑνώσεις ὑπάρχουν. Ἐξετέθησαν αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀγροτῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους ὑπεδείχθησαν διάφοροι λύσεις. Τώρα ἀπόκειται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκλέξῃ τὴν καλλιτέραν ἢ νὰ ἐξεύρῃ αὐτὴ ἄλλας λύσεις. Ἡ ἀντιπολίτευσις θὰ εἶναι συμπαραστάτις. Καὶ ἂν δὲν ἐπιτύχῃ ἡ Κυβέρνησις, τότε δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν δικαιολογίαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§58Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀγαπητοῦ ἐκ Ξάνθης βουλευτοῦ, κ. Μιχαηλίδης, ἔδωσεν εἰς τὴν Βουλὴν πράγματι μίαν μοναδικὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἐκφράσῃ τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγάπην της πρὸς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Πρὸς τὸν ἀγρότην αὐτόν, ὁ ὁποῖος ὡς γνωστόν, εἶναι ἡ ἀκένωτος δεξαμενὴ πάσης εὐγενοῦς θυσίας διὰ τό Ἔθνος καὶ ἐπὶ πλέον εἶναι ὁ ἀγρότης, ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ὁ ἀστήρευτος κρουνός, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὁ ἀπομυζητὴρ ἢ μᾶλλον ὁ ἀπορροφητὴρ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπορροφᾷ διὰ τό ἐθνικὸν εἰσόδημα ἕνα μέγιστον μέρος τοῦ συνόλου. Ἑπομένως, εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Βουλῆς αὐτῆς, ὁλοκλήρου, τὸ ὅτι ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς λειτουργίας της, ἔστρεψε τὴν προσοχήν της πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Ὁ ἔχων αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, ἀναγνωρίζει πρὸς τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι καὶ αἱ ὑπερβολαί, ἀκόμη, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν καὶ αἱ ὑπερβολικαὶ εἰκόναι, αἱ ὁποῖαι εἰς ὡρισμένας στιγμάς, ἔφθασαν νὰ θυμίζουν πραγματικῶς Δαντικὴν κόλασιν, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, ἀναγνωρίζει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑπερβολαὶ ὠφείλοντο ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν αἰσθάνονται πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Καὶ δὲν παραδέχομαι κἄν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος καὶ ἐκλεκτὸς ἀπὸ τὴν πτέρυγά σας συνάδελφος, κ. Παπασπύρου, εἶπεν: Ὅτι τινὲς μὲ τὰς ὑπερβολὰς αὐτὰς προφανῶς ἤθελον νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις. Ἐγὼ δὲν παραδέχομαι τὴν ἐκδοχὴν αὐτήν, παραδέχομαι ὅτι ὅλαι αἱ ὑπερβολαὶ ὀφείλονται εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τοῦ πόνου τὸν ὁποῖον αἰσθάνεσθε διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς σᾶς ἀναγνωρίζομεν αὐτό, νομίζω ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν καὶ σεῖς νὰ ἀναγνωρίσητε καὶ ἔχομεν τὴν ἀπαίτησιν πλέον ἡμεῖς, νὰ ἀναγνωρίσητε ὅτι τόσον ἡ πτέρυξ αὐτὴ ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὁλόκληρος, ἔχει τὰ ἴδια αἰσθήματα διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος, τὴν ἰδίαν δηλαδὴ μὲ ὑμᾶς ἀγάπην, τὸν ἴδιον πόνον καὶ πρὸ πάντων ὅταν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς ἵσταται, κύριοι συνάδελφοι, ἕνας ἀγρότης. Διότι πιστεύω —καὶ εἶναι μία ἰδική μου ἰδέα, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἐκφράσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐφ’ ὅσον ἀπέδωσα αὐτὸν τὸν τίτλον εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως—εἶναι, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, μία ἰδέα, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς εἴπω, καὶ μία πίστις ἰδική μου, ἡ ἑξῆς: Ἐὰν ἕνας ἄνθρωπος γεννηθῇ εἰς ἕνα χωριὸ καὶ νοιώσῃ τὴν μυρωδιὰ τοῦ νοτισμένου χώματος τῆς γῆς, κι’ ὅταν ὡς μικρὸ παιδὶ ἀνοίγῃ τότε τὰ μάτια του καὶ ἠμποροῦν αὐτὰ νὰ πάρουν εἰκόνες, νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς, ὁσονδήποτε ἀργότερα, καὶ ἂν ἀνέβῃ εἰς τίς βαθμῖδες τῆς ἱεραρχίας, ὁσονδήποτε καὶ ἂν πάῃ ψηλά, εἶναι ἀδύνατον νὰ λησμονήσῃ οὔτε τὸ νοτισμένο χῶμα τῆς γῆς, οὔτε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τοῦ χαμογέλασαν διὰ πρώτην φορὰν ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ζωήν. Ξεκινοῦμε, λοιπόν, κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπὸ τὴν ἴδια ἀφετηρία διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησίν μας, ὅτι τόσον σεῖς, ὅσον καὶ ἡ πτέρυξ αὐτὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐξ ἴσου πονοῦμεν καὶ ἀγαποῦμεν τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας. (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον μερικοὶ ἀπὸ ὑμᾶς παρουσίασαν τὴν εἰκόνα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ἐφ’ ὅσον μάλιστα καταγόμεθα, ἀπὸ μίαν κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύωμεν ἕνα ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους ἀγροτικοὺς Νομοὺς τοῦ Κράτους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀρνηθῶμεν ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος δὲν εὑρίσκεται κάτω ἀπὸ μίαν, ἂς μεταχειρισθῶ ἕνα ἰατρικὸν ὅρον, κάτω ἀπὸ κάποιαν οἰκονομικὴν δύσπνοιαν. Ἀπ’ αὐτοῦ ὅμως ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις μέχρι τοῦ σημείου ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος ἐν τῷ συνόλῳ του ἢ κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος του εὑρίσκεται εἰς πρωτοφανῆ ἐξαθλίωσιν καὶ δυστυχίαν. Αὐτό, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος σήμερον ὑποφέρει, ὅπως ὑποφέρουν σχεδὸν ὅλαι αἱ τάξεις, ἐκτὸς βέβαια μιᾶς τάξεως, τῶν εὐπόρων, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ πλέον, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὀλιγάριθμος. Εἶναι πιθανὸν, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος νὰ ἔχῃ συνεχῶς ζητήματα, νέα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐξαρτῶνται ἀπὸ ἐποχιακὰς καὶ ἀκόμη, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταχειρισθῶ τὴν ἔκφρασιν, ἀπὸ ἐτησιακὰς μεταβολάς, ἀλλὰ δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τῶν εἰκόνων τῆς Δαντικῆς κολάσεως, ποὺ μερικοὶ ἀπὸ ὑμᾶς ἐνεφάνισαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§59Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς περιφερείας, κύριε ὑπουργέ. Ἐὰν κρίνετε τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μας σᾶς βεβαιώνω, ὅτι οὐδέποτε ἄλλοτε παρετηρήθη τόση ἐξαθλίωσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι πένονται κυριολεκτικῶς, οὔτε ἐπὶ κατοχῆς δὲν ἦσαν εἰς τοιαύτην κατάστασιν.

§60Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ σταφίδα ἀπὸ 3 δραχμὰς ποὺ ἐπωλεῖτο τὸ 1952, ἔφθασε σήμερον τὰς 9,50 δρχ. Ἐὰν λέγουν ὅτι πένονται οἱ παραγωγοὶ τῆς σταφίδος. τότε τί νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς;

§61Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρισκόμενος εἰς τὸ βῆμα νὰ γυρίσω ὀλίγον ὀπίσω διὰ νὰ ὑπεραμυνθῶ ὄχι ἁπλῶς τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἀλλὰ θὰ ὑπεραμυνθῶ κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι ἦσαν εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν, θὰ ὑπεραμυνθῶ δὲ ἐπίσης καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Διότι ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν μὲ τὸ κήρυγμα αὐτὸ, ὅτι δὲν ἔχει γίνει τίποτε ἀπὸ κανένα διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι ὅλα τὰ ἐδώσαμεν εἰς ἄλλους τομεῖς ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν τὸ κήρυγμα αὐτό, νομίζω, ὅτι πάρα πολὺ κακὴν ὑπηρεσίαν προσφέρομεν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὑπόθεσιν. Διότι, ἐπιμένω, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Δὲν θέλω, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀρνηθῶ, πρὸς Θεοῦ, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν πρέπει νὰ ἀγωνίζεται διὰ τὰ ζητήματα ὅλα γενικῶς ὄχι μόνον τοῦ ἀγροτικοῦ κλάδου, ἀλλὰ ὅλων τῶν τάξεων. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ ἀγρότου, ἰδιαιτέρως αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγονται ἐδῶ, καὶ ἐγὼ ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω ὅτι ὑπῆρξαν πολλαὶ ὑπερβολαί, αὐτὰ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ὅταν τὰ διαβάζῃ, ὅταν τὰ μανθάνῃ, ὅταν τὰ ἀκούῃ, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει ὁ φόβος νὰ καταληφθῇ ἀπὸ ἕνα αἴσθημα ἀπογοητεύσεως καὶ τὸ αἴσθημα αὐτὸ νὰ ὁδηγήσῃ τὸν ἀγρότην, τὸν Ἕλληνα πρὸς μίαν μοιρολατρικὴν ἀπάθειαν, ἡ ὁποία εἶναι τὸ ἐπικίνδυνον σημεῖον τῆς ὑποθέσεως. Διότι ὁποιαδήποτε καὶ ἂν εἶναι μία κρατικὴ προσπάθεια πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἂν θελήσῃ τὸ Κράτος νὰ βοηθήσῃ μίαν τάξιν, ἐὰν ἡ τάξις αὐτὴ ἔχῃ καταληφθῆ ἀπὸ τὸ αἴσθημα τοῦ «δὲν βαρυέσαι, τίποτε δὲν γίνεται», εἶναι καταδικασμένη οἱαδήποτε προσπάθεια. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας.

§62Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι προερχόμεθα ἀπὸ ἀγροτικὰς περιφερείας καὶ ὑποβάλλομεν τὰς ἀπόψεις μας ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μεταφέρομεν ὅ,τι ἀντιλαμβανόμεθα ὅ,τι συμβαίνει μεταξὺ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ δὲν εἴμεθα ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀντιπολιτευόμεθα τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τὴν εἰκόνα ὅτι τὸν ὠθοῦμεν εἰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι αὔριον δυσμενεῖς δι’ αὐτόν, Δι’ αὐτὸ ὅταν λέγωμεν ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν κατορθώνει νὰ ἀποκομίζῃ ὄχι μόνον τὰ ἔξοδα καλλιεργείας ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὸ ψωμί του τὸ ὁποῖον θὰ προσπορισθῇ ἀπὸ τὰς ἐργατικάς του χεῖρας ὄχι ἀπὸ τὸ εἰσόδημα, διότι ὁ ἀγρότης τῆς Ἑλλάδος εἶναι αὐτοκαλλιεργητὴς κατὰ 85% πρέπει νὰ πιστεύσητε ὅτι μεταφέρομεν τὸν πόνον τὸν πραγματικὸν καὶ ὄχι ὑπερβολάς.

§63Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Τὸν πόνον σας τὸν ἀνεγνώρισα ἀπὸ τὴν ἀρχήν, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ τὰ μνημονευόμενα παραδείγματα τῆς περιφερείας τοῦ ἑνὸς συναδέλφου ἢ τοῦ ἄλλου δὲν ἠμπορεῖ αὐτὰ νὰ ἀποτελοῦν τὸ σύνολον τῶν εἰκόνων, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ ἐπέστησα τὴν προσοχήν σας, ὄχι ὅτι μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἀντιπολίτευσις, τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκήσετε ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ Κυβέρνησις ὑπερηφάνως ἐμφανίζεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, παρ’ ὅλον τὸ ὀλιγόμηνον τῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν παραμονῆς της, διὰ νὰ σᾶς παρουσιάσῃ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς εἴπω παρακατιών.

§64Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποβάλλομεν ὡρισμένα μέτρα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα καὶ σεῖς καὶ ὁ προκάτοχός σας, ὁ κ. Ἀβέρωφ, ἐπείσθητε ὅτι εἶναι ἀναγκαῖα. Δὲν θέλομεν νὰ ἀντιπολιτευθῶμεν τὴν Κυβέρνησιν.

§65Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, θὰ συνεχίσω τὴν ὁμιλίαν μου καὶ θὰ προχωρήσω συντόμως εἰς τὴν ἀναζήτησιν τῶν αἰτίων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πραγματικά, ἠμπόδισαν τὸ Κράτος νὰ φθάσῃ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην εἰς τὸ ἰδεατὸν ἐκεῖνο ἐπίπεδον ζωῆς, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν ὅλοι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἡ κυρία αἰτία τῆς κακοδαιμονίας τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι ὁ δεκαετὴς πόλεμος. Μέχρι τοῦ 1938–39 ὁ Ἕλλην ἀγρότης εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἔβαινε πρὸς τὴν ἀνιοῦσαν καὶ τὸ βιοτικόν του ἐπίπεδον καθημερινῶς ἐβελτιοῦτο. Ἀπόδειξις ὅτι τὸ 1938 αἱ καταθέσεις εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐκάλυπτον τὰ 76% τῶν πιστοδοτικῶν ἀναγκῶν τῆς Τραπέζης διὰ τοὺς ἀγρότας. Αὐτὸ ἦτο τὸ σημεῖον τῆς εὐημερίας, δηλαδή, ὁ Ἕλλην ἀγρότης εἶχε περισσεύματα καὶ κατέθετεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἀπὸ τοῦ 1940 ἀρχίζει ἡ δεκαετὴς συμφορά, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἡ Ἑλλὰς καὶ πρὸ παντὸς ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Τὸ 1940 ἔγραψεν ἡ Ἑλλὰς τὶς ἀθάνατες ἐκεῖνες σελίδες τῆς ἐλευθερίας, τὸ θαῦμα τῆς Πίνδου, ὅπου ἀνέβηκαν οἱ ἀγρότισσες φορτωμένες τὰ φυσίγγια καὶ ἐφωδίασαν τὴν δράκα τῶν ἡρωϊκῶν ὑπερασπιστῶν τοῦ Δαβάκη. Ἀλλά, κύριοι, ὁ ἀγὼν ποὺ ἐκάμαμεν ἐναντίον ἰσχυροτέρων ἀντιπάλων ἀσυγκρίτως, ἐναντίον τῶν Γερμανῶν, ἐκάμφθη. Βεβαίως, δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἐκάμφθη ἡ ψυχὴ τοῦ Ἔθνους, οὔτε ὅτι ὑπετάγη ἡ ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ πάντως εἶναι γεγονός, ἀναμφισβήτητον καὶ τὸ γνωρίζετε ὅλοι σας ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὑπέκυψε κάτω ἀπὸ τὴν πίεσιν τοῦ ἰσχυροτέρου κατακτητοῦ. Καὶ γνωρίζετε ἐπίσης ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπλήρωσεν ὅπως λέγουν, τὴ νύφη, εἶναι πρὸ πάντων ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ χωριοῦ ἐστράφη ἡ μανία τοῦ κατακτητοῦ, τῶν Γερμανῶν, τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν Ἀλβανῶν. Τὰ σπίτια τοῦ ἀγρότου ἐκάησαν καὶ ἀνηρπάγησαν τὰ προϊόντα του. Μετὰ τὸν τερματισμὸν τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου διὰ τὴν Ἑλλάδα ἐπηκολούθησε νέα δυστυχία. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ νὰ κάμω τὸν χαρακτηρισμόν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς κομμουνισμὸς εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὑπῆρξεν ἀνόητος. Διότι κατ’ ἀντίθεσιν ἀπὸ ἄλλα κινήματα ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τοὺς παρτιζάνους εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ ἀπὸ τοὺς Μακὶ εἰς τὴν Γαλλίαν, ἐδῶ οἱ Ἕλληνες κομμουνισταὶ ἔκαμαν καταστροφὰς ἄνευ λόγου. Εἰς τὴν Εὐρώπην ὅταν ἐτελείωσεν ὁ πόλεμος οἱ ξένοι κομμουνισταὶ δὲν ἐπῆγαν νὰ τινάξουν τὰ γεφύρια οὔτε νὰ καῖνε τὰ χωριά. Ἁπλούστατα δὲν ἐπῆγαν οὔτε οἱ παρτιζάνοι οὔτε οἱ μακὶ νὰ πάρουν τὰ ζῶα τοῦ χωρικοῦ, οὔτε τὰ ὀλίγα ἀγαθά του οὔτε νὰ τινάξουν τὰ γεφύρια τὰ ὁποῖα συνέδεον τὸ ἕνα χωριὸ μὲ τὸ ἄλλο, ἀλλὰ ἔκαμαν τὴν προπαγάνδαν των καὶ ἐκάθησαν ἥσυχα, ἐνεργοῦντες ὡς κομμουνιστικὸν κόμμα μέσα εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς κοινωνικῆς ἐξελίξεως καὶ τῆς δημοκρατίας. Ἀλλὰ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπέρασεν αὐτὴ ἡ συμφορά, τὴν ὁποίαν ἀναμφισβητήτως τὴν ἐπλήρωσε πρὸ πάντων ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἐκεῖνα τὰ ὀλίγα σπίτια, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀπομείνει εἰς τὸ Ἑλληνικὸν χωριό, τὰ ἔκαυσε. Καὶ τὰ ζῶα ποὺ εἶχον ἀπομείνει μέσα εἰς τὴν δίνην τῶν ἀνταρτικῶν καὶ τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων ἐσαρώθησαν. Οὕτως ὥστε ἐφθάσαμεν, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον 750.000 Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ νὰ ἔχουν ἐγκαταλείψει τὰ χωριά των καὶ νὰ ἔχουν καταφύγει εἰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις, ὅπου ἦτο δυνατὸν τοὐλάχιστον νὰ προστατευθῇ ἡ ζωή των καὶ ἡ ζωὴ τῶν παιδιῶν των, ἀπὸ τὰς ἐπιθέσεις τῶν συμμοριτῶν.

§66Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος, δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει ἐπέρασαν ἀπὸ τότε 10 ὁλόκληρα χρόνια καὶ νομίζω, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγρότου διαρκῶς χειροτερεύει.

§67Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Θὰ φθάσω διὰ τῆς σειρᾶς τῶν συλλογισμῶν μου.

§68Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζετε, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐρωτήσετε καὶ τὸν Πρόεδρον, ἐὰν ἐπιτρέπῃ νὰ ἀπευθύνετε τὴν ἐρώτησιν;

§70Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνόμιζα πῶς εἶχα τὴν συγκατάθεσίν σας. Μὲ τὴν κατάρρευσιν τοῦ μετώπου εἰς τὴν Ἀλβανίαν, μετὰ τὴν εἰσβολὴν δηλαδή, δύο σιδηροφράκτων αὐτοκρατοριῶν, ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, ἐπεκράτησε εἰς τὴν Ἑλλάδα μία μαύρη ἐποχή. Εἰς τὴν μαύρην αὐτὴν ἐποχὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὴν παλλαϊκὴν ἐκείνην ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Εἶχον τὴν τιμὴν καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, κύριε ὑπουργὲ καὶ κ. βουλευταί, εἶχον τὴν τιμὴν καὶ τὴν εὐτυχίαν νὰ λάβω καὶ ἐγὼ μέρος εἰς τὴν Ἐθνικὴν ἀντίστασιν καὶ νὰ πολεμήσω μὲ τὸν ΕΛΑΣ τοὺς κατακτητάς, Γερμανοὺς φασίστας. Ἰταλοὺς φασίστας, Βουλγάρους φασίστας καὶ θέλω νὰ εἴπω τοῦτο......... (Διαμαρτυρίαι). Σᾶς παρακαλῶ. Δὲν κατηγορῶ κανένα καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὁμιλοῦμεν ἀνευλαβῶς διὰ τὴν ἐποποιΐαν ἐκείνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἁγνῶν Ἑλλήνων πατριωτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὰ πάντα καὶ οἰκογένειαν καὶ ὅλα καὶ ἐθυσίασαν τὰ πάντα καὶ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, χιλιάδες ἐξ αὐτῶν καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν των, προμαχοῦντες ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος.

§71Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἐγὼ ἐξεχώρησα κ. συνάδελφε, τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον ἐκάματε ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ καὶ ἐτόνισα τὸ ἀδικαιολόγητον καὶ τὸ ἀνόητον τῆς δευτέρας συμφορᾶς ποὺ ἐξαπελύσατε καταστροφὰς ἐναντίον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Πάντως, γεγονὸς εἶναι, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ 10ετία ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τὸ 1940 μέχρι τὸ 1950, διότι οὐσιαστικῶς τὸ 1949 ἔληξεν ὁ πόλεμος ἐναντίον τοῦ ἀνταρτικοῦ κινήματος, δὲν ἄφησεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τίποτε ἄλλο, παρὰ ἕνα σωρὸν ἐρειπίων, κυριολεκτικῶς εἰς τὰ Ἑλληνικὰ χωριά. Ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς: Ὑπῆρχον 750.000 ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Ἀπὸ ποῦ ὅμως, κ. συνάδελφε, ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ; Δὲν ἠμποροῦσε τὸ Κράτος νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως. Βλέπετε, δὲν ὑπεραμύνομαι τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἡ ὁποία δὲν ἦτο τὸ 49–50. Ὑπεραμύνομαι τῆς στοιχειώδους ἀληθείας καὶ ὑπεραμύνομαι ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν, ὥστε μέσα εἰς τὸ διάστημα 5–6 ἐτῶν, νὰ γίνῃ πραγματικῶς διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ἕνα θαῦμα. Διότι τὸ Κράτος κατώρθωσε νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς 750.000 ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς πείσῃ καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ θαῦμα, νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ κέντρα ἀσφαλείας —τὰς πόλεις— καὶ νὰ πᾶνε εἰς τὰ χωριά των, δίδοντες εἰς αὐτοὺς τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας, πείθοντας αὐτοὺς ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον κίνδυνος. Δὲν ἤρκει ὅμως αὐτό. Ἔπρεπεν οἱ ἀγρόται νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ ἕνα ζῶον, μὲ ἕνα ἀλέτρι, μὲ μηχανήματα καὶ τρόφιμα στοιχειωδῶς ἀπαραίτητα, διὰ νὰ ξαναγίνουν ἀποδοτικοὶ διὰ τὴν γεωργίαν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας). Καὶ τὸ Κράτος, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὸ 1949 μέχρι τοῦ 1953, σταματῶ εἰς τὸ 1953, παρουσίασε διὰ συνεχοῦς καὶ μεθοδικῆς ἐργασίας χάρις εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καὶ χάρις εἰς τὴν εὐφυΐαν καὶ τὴν ἀντίληψιν καὶ τὴν προσαρμοστικότητα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, μὲ τὴν ἐφαρμογὴν νέων μεθόδων μὲ τὴν διδασκαλίαν καὶ ἐφαρμογὴν τῶν γεωργικῶν ἐφαρμογῶν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας γεωπόνους, οἱ ὁποῖοι ἐξαπελύθησαν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰργάσθησαν ὑπερανθρώπως, ἠδραιώθη ἡ ἀντίληψις ὅτι ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐνισχύσεως προνομιακῶς μόνον τῆς βιομηχανίας καὶ ἔγινεν ἀντιληπτὸν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα γεωργοκτηνοτροφική. Ἐπείσθησαν οἱ Ἀμερικανοὶ ἐμπειρογνώμονες καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξεν, πράγματι, μίαν δραστηριότητα ἐξαιρετικὴν καὶ ἀξιοθαύμαστον, ἐὰν θέλῃ κανεὶς νὰ εἶναι δίκαιος ἐκτιμητὴς τῶν γεγονότων καὶ νὰ μὴ διαπνέεται ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτευτικόν, ὅπως ἐπίσης καὶ πνεῦμα πεσιμιστικόν. Τὸ 1953, κ. συνάδελφοι, φθάνομεν χάρις εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας εἶμαι εὐτυχής, ὅτι δύναμαι ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ νὰ ἀποτίσω ἕνα φόρον τιμῆς, ἡ ὁποία ὀφείλεται πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὰς Κυβερνήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ 1953. Τὸ 1953 ἡ κατεστραμμένη Ἑλλάς, κ. συνάδελφοι, παρουσίασε τὴν ἐκπληκτικὴν παραγωγήν, ὥστε νὰ περάσῃ κατὰ 40% τὴν προπολεμικὴν παραγωγὴν καὶ νὰ δώσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν 18.000.000.000 σημερινὰς δραχμάς.

§72Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τί ἐπῆραν οἱ γεωργοί;

§73Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Δὲν δέχομαι διακοπάς. Διαλογικὴν συζήτησιν δὲν κάμνομεν. Ἄλλωστε ἐγὼ δὲν ὑπεραμύνομαι προσώπων. Ἐγὼ δὲν ἤμουν ὑπουργὸς Γεωργίας τότε, οὔτε ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἦτο εἰς τὴν ἀρχήν τὸ 1953. Ὑπεραμύνομαι τῶν παρελθουσῶν Κυβερνήσεων. Εἴπατε, κ. συνάδελφοι, ἐξηκολούθησε συνεχῶς κάθε προσπάθεια δυνατή, διὰ νὰ βελτιώσουν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἀγαπητοί μου κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνη αἰτία ὁ 10ετὴς πόλεμος ποὺ δὲν ἔφερε τόν Ἕλληνα ἀγρότην εἰς τὸ ἰδεατὸν σημεῖον τῆς ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, ὅπου ἐπιθυμοῦμε καὶ ἐπιθυμεῖτε. Ἄς μὴ λησμονοῦμεν, ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ἡ κλιματολογικὴ καὶ ἐδαφολογικὴ διαμόρφωσις εἶναι δυσμενεῖς. Ἑκατοντάδες ποταμῶν καὶ χιλιάδες χειμάρρων καὶ χειμαρρίσκων ἐτησίως ἐπιφέρουν καταστροφὰς καὶ συνεχῶς στεροῦν τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐὰν δὲν ὑπῆρχον ὡς καταστροφικαί, αὗται, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὰς παραλάβουν καὶ νὰ τὰς ἀξιοποιήσουν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ κατὰ καιροὺς προκαλοῦν καταστροφὰς οἱ χείμαρροι καὶ οἱ ποταμοὶ εἰς καλλιεργηθείσας ἐκτάσεις ἤδη. Κύριοι συνάδελφοι, ἠμπορεῖ κανείς, ἐὰν θελήσῃ νὰ συνοψίσῃ ποῦ ἔγκειται ἡ κυρία λύσις τοῦ προβλήματος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, νὰ τὴν συνοψίσῃ εἰς μίαν λέξιν, τὴν λέξιν «νερό». Ἐὰν κατορθώσωμεν κάποτε νὰ τιθασεύσωμε τοὺς ποταμοὺς καὶ τοὺς χειμάρρους καὶ ἀπὸ κατάραν νὰ τοὺς μεταβάλωμεν εἰς πηγὴν εὐδαιμονίας, χρησιμοποιοῦντες τὰ ὕδατά των εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν καὶ διὰ τὴν ἄρδευσιν, θὰ ἔχωμεν ἐπιτύχει ἕν μέγιστον μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ προβλήματος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐξαπέστειλεν τοὺς συνεργάτας εἰς τὴν ὕπαιθρον πρὸς μελέτην τῶν διαφόρων ζητημάτων, διὰ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας λύσεις. Ἐκτός, κύριοι τῶν δύο αἰτίων, ὅπου ἀνέφερα, δύναται νὰ ἀναζητήσῃ τὶς καὶ ἄλλα τοιαῦτα, ὅπως τὸ τῆς στενότητος τῶν γεωργικῶν κλήρων. Τοῦτο δέον νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ, ἰδίᾳ μεταξὺ τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου. Ἡ γῆ ἡ ὁποία διενεμήθη εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον πρὸ 20ετίας εἶναι ἀνεπαρκὴς σήμερον διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἡ ὁποία αὐξάνεται ταχύτατα. Δὲν θέλω κ. συνάδελφοι νὰ σᾶς κουράσω μὲ τὴν ἀπαρίθμησιν τόσων ἄλλων αἰτίων, τὰ ὁποῖα συντελοῦν, εἰς τὸ νὰ μὴ ἱκανοποιῆται ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ ἀναφέρω ὅτι δὲν πταίει ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ὡρισμέναι Κυβερνήσεις δι’ ὡρισμένων φορολογιῶν ἐπιβαρύνουν τὰ εὐρείας γεωργικῆς καταναλώσεως προϊόντα, ὅπως δὲν πταίει ἐπίσης ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, ἐὰν προηγούμεναι Κυβερνήσεις δὲν ἔλαβον τὰ κατάλληλα μέτρα, διὰ τὴν προώθησιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἡμεῖς εὐθυνόμεθα μόνον διὰ τὸ ἰδικόν μας ἔργον. Ἡ Κυβέρνησίς μας, παρ’ ὅλα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, δὲν εἶναι ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὴν κατάστασιν τοῦ ἀγρότου μας καὶ δι’ αὐτὸ ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν της, ἔστρεψε τὴν προσοχήν της εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Τοῦτο τὸ ἀπέδειξε διὰ σειρᾶς μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν μας. Ὁ κ. Χαβίνης ἠμφισβήτησεν τὴν χρησιμότητα τοῦ ἰατροῦ εἰς τὸ χωριὸ —καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἐπήνδρωσε δι’ ἰατρῶν ὅλα τὰ ὀρεινὰ χωρία μας— καὶ εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ σὲ κάθε χωριὸ νοσοκομεῖον. Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα ἐδῶ, ὅταν πρὶν ἀπὸ ἡμᾶς δὲν ὑπῆρχον ἰατροί, εἰς τὰ χωριὰ καὶ ἀγωνιοῦσε τὸ παιδὶ τοῦ ἀγρότου ὅταν ἠσθένει;

§74Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν εἰς χωριὰ ἰατροί, συμβαίνει διότι ἐτοποθετήθησαν μὲ τὸν νόμον περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ εἴπητε, πόσοι εἶναι οἱ ἰατροί τοὺς ὁποίους διωρίσαμε μὲ τὸν νόμον ποὺ ἐκάματε;

§75Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπαντήσω μὲ ἀριθμούς.

§76Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ὁ κ. Χαβίνης, κ. ὑπουργέ, δὲν εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ εἰς κάθε χωρίον Νοσοκομεῖον, εἶπεν ὅτι θὰ πρέπει οἱ ἀγρόται νὰ τυγχάνουν νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἀδιαφόρως τοῦ ποῦ θὰ εἶναι τὸ νοσοκομεῖον.

§77Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωρ.). Ἡμεῖς δὲν περιοριζόμεθα μόνον εἰς τὸ νὰ ἐπανδρώσωμεν τὰ ἰατρεῖα μὲ ἰατρούς, ἀλλὰ καὶ νοσοκομεῖα προσπαθοῦμε νὰ κάμωμεν εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις ὥστε νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ἀπόλυτον νοσοκομειακὴν περίθαλψιν.

§78Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπληροφορήθην κ. ὑπουργέ, ὅτι μὲ ἀνεφέρατε.

§79Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωρ.). Ἐὰν θέλετε νὰ ἐπαναλάβω ὅ,τι εἶπον, εἶναι ὅτι ἠμφισβητήθη ἀπὸ τὸν κ. Χαβίνην, ἡ χρησιμότης τῶν ἰατρῶν, τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ διώρισεν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς τῆς Χώρας. Ἀναμφισβητήτως, κ. συνάδελφοι, εἶναι μία ἀπόδειξις τοῦ ἀμέσου ἐνδιαφέροντος, τὸ ὁποῖον ἔδειξεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὸ ὅτι ἔδωσεν εἰς τὸν Ἕλληνα χωρικὸν τόν ἰατρόν. Δεύτερον, προέβη, ἀμέσως, παρὰ τὰς δυσμενεστάτας οἰκονομικὰς συνθήκας τῆς χώρας, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος τέως ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Ἀβέρωφ εἰς τὸν διορισμὸν 500 τεχνικῶν, ἐκ τῶν ὁποίων 400 γεωπόνοι, 40 κτηνίατροι καὶ 60 δασολόγοι. Ὅλοι αὐτοὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ ἀναλάβουν ἐργασίαν καὶ θὰ ἐξαπολυθοῦν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπόδειξις τοῦ μεγίστου ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς ἀγρότας, εἶναι —τί ἄλλο θέλετε— ὁ καταπέλτης, τὸν ὁποῖον ἐδιαβάσατε προχθὲς εἰς τὰς ἐφημερίδας διὰ τὰ μικρὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα ἀμέσου ἀποδόσεως τῶν 770 ἑκατομμυρίων. Ἠμπορεῖ δ’ ὅλα νὰ ἀμφιβάλλετε, ἀλλὰ τὰ γεγονότα εἶναι γεγονότα. Ἐξηγγέλθη ἐπισήμως ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅτι διετέθησαν δι’ ἔργα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἀμέσου καὶ ταχείας ἀποδόσεως δρ. 770.000.000. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτων, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὁσονδήποτε τοῦτο καὶ ἂν σᾶς ἀπαρέσκῃ, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἔχει χαράξει διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος, πρόγραμμα, τοῦ ὁποίου ὁ σκοπὸς δύναται νὰ συνοψισθῇ εἰς τὴν ἀνύψωσιν καὶ τὴν εὐημερίαν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Εἰς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, θὰ φθάσῃ διὰ τριῶν συγκλινουσῶν γραμμῶν. Εἰς τὸ μέσον αὐτῶν τῶν γραμμῶν, ὡς εὐθεῖαν γραμμὴν ἔχομεν χαράξει, φυσικά, τὴν αὔξησιν τῆς πιστοδοτήσεως τῆς ΑΤΕ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, νὰ ἀφίσωμεν τὸν ἀγρότην διαρκῶς νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν πιστοδότησιν. Διότι δὲν πρέπει νὰ ξεχνῶμεν ὅτι ἡ πιστοδότησις πρέπει κάποτε νὰ ἐπιστραφῇ. Ἡμεῖς φιλοδοξοῦμεν νὰ φθάσωμεν τὸν Ἕλληνα ἀγρότην εἰς τὸ ἐπίπεδον ἐκεῖνο, καθ’ ὃ δὲν θὰ ἔχῃ ἀνάγκη νὰ δανείζεται χρήματα ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀλλὰ νὰ γίνεται καταθέτης τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἡ αὔξησις τῶν πιστώσεων, ἡ ἀλόγιστος, δὲν δημιουργεῖ, δὲν θεραπεύει, ἀνακουφίζει. Ἡ ἄλλη γραμμή, ἡ ἄλλη κυρία προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι, διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσως τῶν ὑδάτων, διὰ τῆς ἀνορύξεως ἑκατοντάδων νέων φρεάτων, διὰ γεωτρήσεων εἰς μέρη, ὅπου δὲν ὑπάρχουν ποταμοὶ καὶ λίμναι καὶ χείμαρροι, δι’ ἀρδεύσεων, νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἀπόδοσιν τῶν Ἑλληνικῶν γαιῶν καὶ νὰ διπλασιάσωμεν τὴν παραγωγήν. Κύριοι συνάδελφοι, φαντάζομαι ὅτι γνωρίζετε καλλίτερον καὶ ἐμοῦ ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην σημασίαν, εἶναι νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ χαμηλώσωμεν τὸ κόστος τῆς καλλιεργείας. Ἐὰν ἐλαττωθῇ τὸ κόστος τῆς καλλιεργείας, δὲν θὰ ἔχῃ μεγάλην σημασίαν, ἐὰν τὰ γεωργικὰ προϊόντα θὰ πωληθοῦν εἰς χαμηλοτέρας τιμὰς συνεπείᾳ τοῦ διεθνοῦς συναγωνισμοῦ, διότι ὅταν ὁ ἀγρότης ἔχῃ κόστος μικρότερον, ἔστω καὶ ἂν πωλήσῃ τὰ προϊόντα του εἰς ἠλαττωμένας τιμάς, θὰ ἀνακουφισθῇ, δεδομένου μάλιστα ὅτι θὰ ἔχῃ αὐξηθῆ ἡ παραγωγή του. Ἕτερον σοβαρὸν θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔθιξε κανεὶς συνάδελφος, εἶναι τὸ μέγα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, κατὰ τρόπον θετικώτερον, τὸ ζήτημα τῆς ὑποαπασχολήσεως, ἡ ὁποία μαστίζει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Κύριοι συνάδελφοι, 34 ἢ 35% εἶναι τὰ ἀγροτικὰ χέρια σύμφωνα μὲ τὰ ἐπίσημα στατιστικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀδρανοῦν. Ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν μεγάλην σημασίαν ἔχει διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἡ καταπολέμησις τῆς ὑποαπασχολήσεως καὶ ὅτι ἐὰν κατορθώσωμεν νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα αὐτό, θὰ ἔχωμεν κερδίσει κατὰ μέγα μέρος τὴν μάχην διὰ τὸν ἀγρότην. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ κτυπηθῇ ἡ ὑποαπασχόλησις, πρέπει νὰ ὑπάρξουν ἐξωαγροτικαὶ ἐργασίαι. Καὶ τοιαῦται ἐργασίαι διὰ νὰ ὑπάρχουν, πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν ἐργοστάσια. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ μὲ τὴν δημιουργίαν 4–5 μεγάλων ἔργων, τὰ ὁποῖα ἀνηγγέλθησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας, δηλαδὴ μὲ τὸ ἐργοστάσιον ζακχάρεως, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, μὲ τὰ ἔργα τῶν λιγνιτῶν τῆς Πτολεμαΐδος, μὲ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε —καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν σᾶς συμφέρει τὰ παρασιωπᾶτε— θὰ προκύψῃ μέγα ὄφελος, μὲ τὴν παράλληλον δημιουργίαν πλήθους ἄλλων μικρῶν ἔργων, θὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς θέσεως τοῦ ἀγρότου, θὰ τονωθῇ τὸ ἰσχνὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ θὰ κτυπηθῇ γενικῶς ἡ ὑποαπασχόλησις. Ἀναγνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅπως ὀρθότατα ὁ σεβαστὸς τέως Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γόντικας, τὴν ἐχαρακτήρισε, εἶναι ὑπόθεσις ἐθνική. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν καὶ τὴν συμπαράστασιν ὅλων σας, Διότι, ἄλλως τε, ὅταν αὔριον, μεθαύριον, ὁ λαὸς δώσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην του εἰς σᾶς, εἶναι συμφέρον νὰ εὕρητε μίαν ὡραίαν δημιουργημένην κατάστασιν ἀπὸ ἡμᾶς, ὥστε νὰ τὴν ἔχετε καὶ νὰ δημιουργήσητε καὶ σεῖς πέραν αὐτῆς. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, ἕνα χωριὸ ἦτο κυριολεκτικῶς πάμπτωχον, διότι δὲν εἶχε γαίας. Ἐγγὺς εἰς τὸ χωριὸ αὐτό, ἀνεκαλύφθησαν κοιτάσματα χρωμίου. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς, καθ’ ἣν ἐμπῆκαν τὰ κοιτάσματα αὐτὰ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν, ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ χωριοῦ, εἰσῆλθον εἰς μίαν κατάστασιν οἰκονομικῆς ἀνθήσεως. Αὐτὸ τὸ τονίζω διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἡ ὁποία μελετᾷ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς κάθε τί, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, δὲν παραλείπει οὐδὲν ζήτημα, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ μελετᾷ καὶ νὰ μὴ προωθῇ. Παρ’ ὅλον ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν, εἰς μίαν κρίσιμον ἐθνικὴν ὥραν, ἡ ὁποία θὰ ἐλύγιζεν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, βλέπετε ὅτι δὲν παρέλειψε τίποτε καὶ ἔχει πάντοτε ἐστραμμένην τὴν προσοχήν της εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Χώρας. Σᾶς ἀνέφερα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν ἤθελα νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα παρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως ἔχουν ἱκανοποιήσει τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Ἀλλ’ ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι μέχρις ὅτου τὰ ἔργα αὐτὰ ἀποδώσουν, ὁ ἀγρότης ἔχει ἀνάγκην ἀμέσου ὑποστηρίξεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἀγαπητοὶ φίλοι, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ δυνατοῦ καὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως, κατώρθωσε νὰ αὐξήσῃ ὡς ἑξῆς τὴν πιστοδότησιν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν μέχρι σήμερον ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐκτὸς τῶν συνήθων δανείων τὰ ὁποῖα δίδει ἡ ΑΤΕ πιστοδοτήσεις σχεδὸν 500 ἑκατομμ. δρ. περισσότερα ἀπὸ ὅσα εἶχον δοθῆ προηγουμένως. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔχω ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς δώσω μόνον πέντε ἀριθμούς. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἔδωσε τὰ πλασματικὰ δάνεια διὰ τὸν βάμβακα ἀπὸ 95.500.000 τοῦ παρελθόντος ἔτους, 140 ἑκατ., δηλαδὴ διαφορὰ 45 ἑκατ. Δεύτερον σταφιδοκαλλιεργητικὰ ἀπὸ 72 ἑκατ. εἰς 96 ἑκ. διαφορὰ 24 ἑκατ. Καπνοκαλλιεργητικὰ ἀπὸ 109 ἑκατομμύρια εἰς 178 ἑκατ. διαφορὰ 69 ἑκατομμύρια. Θεριστικὰ ἀπὸ 22 ἑκατ. εἰς 60 ἑκατ. διαφορὰ 38 ἑκατομμύρια. Μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια, πλέον τῶν ὅσων δίδει ἡ Τράπεζα ἐκ τῶν ἰδικῶν της πόρων, 50–60 ἑκατ. ἐτησίως. Ἐκ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων ΟΧΟΑ, οἰκονομικὸν ἔτος 1954–1955 61.600.000. Οἰκονομικὸν ἔτος 1955–1956 ἀπὸ 174 ἑκατομμύρια εἰς 605, διαφορὰ 113 ἑκατ. Ἐπὶ πλέον ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἔδωσε διὰ τὰ καπνὰ ἀπὸ τὸν Νοέμβριον μέχρι τοῦ Μαρτίου ἄλλα 200 ἑκατ. Ἑπομένως ἔχομεν ἕνα σύνολον διαφορὰν 489 ἑκατ. δραχμάς. Ἐκτὸς τούτων, ἔχει καλύψει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἐνισχυμένη, φυσικά, ἀπὸ τὸ Κράτος, 100% τὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν εἰς χορηγήσεις ἐπὶ πιστώσει λιπασμάτων καὶ γεωργικῶν φαρμάκων.

§80Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὰ λιπάσματα εἰς ποίας τιμὰς ἐδόθησαν;

§81Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Ἀναγνωρίζω καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι ἐπαρκεῖς πιθανὸν νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ δοθοῦν ηὐξημέναι λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἐπικρατήσεως τῶν νεωτέρων καλλιεργητικῶν μεθόδων καὶ λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ὁ ὁποῖος ἔχει σήμερον ἀνάγκην περισσοτέρων πιστοδοτήσεων. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, μέσα εἰς τὰ ὅρια τοῦ δυνατοῦ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἔκαμε τὸ καθῆκον της καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς πιστοδοτήσεως πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἔχει καταβάλει, σᾶς διαβεβαιῶ, προσπαθείας ἐπιμόνους, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ λύσῃ κατὰ τρόπον ριζικὸν τὸ ζήτημα τῆς προικοδοτήσεως τῆς ΑΤΕ. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, κ. Λαμπρόπουλος, ὁ ὁποῖος ἀργότερον θὰ ὁμιλήσῃ, θὰ σᾶς εἴπῃ τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως καὶ τὰς προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο καθ’ ὅσον ἐχρημάτισε Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§82Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι κυρίως πρέπει ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, νὰ ἐντείνῃ τὰς προσπαθείας της ὅπως αὐξήσῃ τὰς πιστώσεις, τὰς ὁποίας δίδει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§83Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Σεῖς, ὁ ὁποῖος ἠσχολήθητε μὲ αὐτὰ τὰ ζητήματα, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, ἠξεύρετε ὅτι, ἐὰν δὲν ἦτο ἐπικίνδυνον τὸ νὰ πάρωμεν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μεγάλα ποσά, ἐὰν δηλαδὴ ἠσκεῖτο πίεσις ἐπὶ τῆς ἐκδοτικῆς μηχανῆς διὰ νὰ πάρωμεν ἕνα μεγαλύτερον ποσὸν ἦτο δυνατὸν αὐτὴ ἡ πίεσις, ἡ ὁποία θὰ ἠσκεῖτο, νὰ ὁδηγήσῃ πρὸς ζημίαν τῆς δραχμῆς, πρὸς πληθωρισμόν. Ὁ ἐκ τῆς παρατάξεώς σας κ. Καρτάλης, ἐτόνισε τὸν κίνδυνον αὐτόν.

§84Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν λέγω, κύριε ὑπουργέ......

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ κάμνετε διαλογικὴν συζήτησιν, διότι δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§86Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ περιορισθοῦν κατά τι αἱ πιστώσεις εἰς ἄλλους κλάδους. Νὰ ρίξωμεν λίγο ζεστὸ νερὸ εἰς τὰς παγωμένας πιστώσεις, διὰ νὰ δοθοῦν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν.

§87Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Εἶναι δίκαιον τὸ παράπονο τοῦ κ. Καλκάνη. Σᾶς λέγω ὅτι σέβομαι τὴν ἄποψίν σας, ὅτι δὲν πρέπει νὰ σᾶς διακόπτω. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἐκάματε τὴν ἀρχὴν νὰ δέχεσθε διακοπάς, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κάμετε ἐξαίρεσιν ἀπὸ τινὰς συναδέλφους νὰ δέχεσθε διακοπὰς καὶ ἀπὸ ἄλλους ὄχι.

§88Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Νὰ μὴ γίνεται κατάχρησις.

§89Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὅταν δέχεται διακοπὰς μόνον ἀπὸ ὡρισμένους, εὐλόγως δημιουργοῦνται παράπονα.

§90Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἔκαμα προχθὲς μίαν πρότασιν διὰ τὴν προικοδότησιν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε παρακαλῶ. Κύριε ὑπουργέ, μὴ δέχεσθε διακοπάς.

§92Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Σᾶς ἤκουσα ὅλους μετὰ προσοχῆς καὶ δὲν ἔκαμα καμμίαν διακοπήν. Σᾶς παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ μὴ κάμνετε καμμίαν διακοπήν. Ὅπως σᾶς ἐσεβάσθην, ἐγώ, παρακαλῶ νὰ τύχω καὶ ἐγὼ τοῦ ἰδίου σεβασμοῦ ἀπὸ σᾶς.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν διακοπήν.

§94Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐναντίον τῆς ὁποίας ἐστρέφετο ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀγαπητοῦ φίλου, κ. Μιχαηλίδη, νομίζω ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐπείσθητε ὅτι ὅλαι αἱ κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι ἐξετοξεύθησαν ἐναντίον της κατέληξαν εἰς μίαν συνισταμένην: αὔξησις τῆς χορηγήσεως πιστώσεων καὶ ὅτι ἡ ΑΤΕ διὰ μερικῶν ὀργάνων της, τὰ ὁποῖα προφανῶς δὲν ἔχουν κατανοήσει τὴν ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν ἔχουν, καταπιέζουν εἴτε ὁμάδας εἴτε ἄτομα ἀγροτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ θελήσω νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπὸ τόσους καὶ τόσους, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐκτελέσῃ τὸν πιστωτικόν της προϋπολογισμόν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ὁ μοναδικὸς φορεὺς τῆς ἀγροτικῆς πίστεως, ὅτι πρέπει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ προικοδοτηθῇ, διότι αὐτὸ εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἀρκεῖ νὰ τὸ ὑποδεικνύῃ κανείς, ἀλλὰ πρέπει καὶ ἐκεῖνος, πρὸς τὸν ὁποῖον τὸ ὑποδεικνύει νὰ ἠμπορῇ νὰ βρῇ χρήματα, διὰ τὴν προικοδότησιν. Ξεφεύγει ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου ἁρμοδιότητα, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Κύριε Κρασαδάκη, ποῦ ἐκάματε χθὲς τὸ ἐρώτημα, ξεφεύγει διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω, εἶναι ὅτι κατεβλήθησαν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τώρα, φροντίδες διὰ νὰ ἐπιλυθῇ τὸ ζήτημα. Ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω νὰ σᾶς κουράσω διὰ τὰ ζητήματα αὐτά. Διότι τὸ γνωρίζετε ὅλοι ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν παραγνωρίζει ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν της, τοὐλάχιστον διὰ 4–5 χρόνια, μέχρις οὗ ἐμφανισθῇ τὸ πρόγραμμα, ποὺ ἔχει ἑτοιμάσει ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἔχει ἀνάγκην ἀγροτικῶν πιστώσεων. Μέχρι νὰ φθάσῃ ἐκεῖ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ πιστώσεων περισσοτέρων διὰ νὰ ἀνακουφισθῇ αὕτη εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Κύριοι συνάδελφοι, ἀφήνω κατὰ μέρος τὸ θέμα τῶν πιστοδοτήσεων καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὡς Ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀγαπητοῦ ἐκ Ξάνθης συναδέλφου. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα κατ’ ἀρχὴν βασικὴν εἶναι ὑποχρεωμένη τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα δανείζει εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ τὰ ἐπανεισπράττῃ, διὰ νὰ μὴ μεταβάλλωνται εἰς παγωμένας πιστώσεις καὶ διὰ νὰ εἶναι αὕτη εἰς θέσιν ἡ Τράπεζα τὸ ἑπόμενον ἔτος νὰ ξαναδανείσῃ τὰ χρήματα πρὸς τὴν παραγωγικὴν αὐτὴν μηχανὴν ἡ ὁποία λέγεται ἀγροτικὸς κόσμος. Εὐτυχῶς, καὶ εἶναι πρὸς τιμήν των, οἱ Ἕλληνες ἀγρόται δὲν δημιουργοῦν παγωμένας πιστώσεις. Εἶναι γεγονὸς ὅτι αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐρευστοποιήθησαν σχεδὸν κατὰ 85–90%. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἐν τῇ προσπαθείᾳ της ὅπως εἰσπράξῃ τὰ δανεισθέντα χρήματα, γίνεται πολλάκις ἀντιπαθὴς καὶ καταθλιπτική. Ὁ ρόλος της αὐτὸς τοῦ εἰσπράκτορος εἶναι ποὺ τὴν ἐξαναγκάζει νὰ φέρεται σκληρά. Ἠρεύνησα τὸ θέμα κατὰ τὰς περιοδείας μου εἰς τὰ ἀγροτικὰ διαμερίσματα — ὅπου ἔρχομαι εἰς ἀπ’ εὐθείας ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀγρότας — καὶ ἔλαβα τὰς πληροφορίας ὅτι σπανιώτατα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μετεχειρίσθη καταθλιπτικὰ μέτρα. Ἀπεναντίας, ὅταν καὶ ὅπου εἶδε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἀγρόται νὰ πληρώσουν ἀμέσως, εἴτε διότι ἐπλήγησαν ἀπὸ θεομηνίας, εἴτε διότι κατεστράφησαν ἀπὸ σεισμούς, ἔδειξεν ἀπόλυτον κατανόησιν καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐπίεσεν τοὺς πληγέντας, ἀλλ’ ἀπεναντίας τοὺς ἔδωσε προθεσμίας ἀκόμη καὶ νέας πιστώσεις διὰ νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰς πρώτας ἀνάγκας των. Ὑπέπεσεν ἀκόμη εἰς τὴν ἀντίληψίν μου ὅτι καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ἀγρόται ὑπέστησαν ἕνα ἀτύχημα π. χ. λόγῳ ἀσθενείας ἑνὸς μέλους τῆς οἰκογενείας των, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔδειξε καὶ πάλιν κατανόησιν πρὸς τοὺς ἀγρότας. Δὲν δύναμαι νὰ παραγνωρίσω τὸ γεγονὸς ὅτι πιθανὸν μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων νὰ εἶναι καὶ ἕνας σκληρὸς καὶ κακὸς τὴν ψυχὴν ὑπάλληλος, ἐξ ἰδιοσυγκρασίας κακός, ὁ ὁποῖος νὰ συμπεριφέρεται μὲ κακία καὶ σκληρότητα πρὸς τοὺς ἀγρότας. Αὐτοὶ ἐὰν ὑπάρχουν, εἶναι ἐλάχιστοι καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ὅπου συναντῶνται θὰ πατάσσωνται ἀμειλίκτως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ παροραθῇ τοῦτο, ὅτι ὀφείλομε νὰ διαφυλάξωμε καὶ νὰ μὴ κλονίσωμε τὴν ἐμπιστοσύνην τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Εἶναι ὁ μόνος ὁλοκληρωμένος ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν εὑρίσκεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ ἄλλας ἀνάγκας, ἐκτὸς τῆς πιστωτικῆς του λειτουργίας. Ὁποτεδήποτε τὸ Κράτος εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ χρησιμοποιήσῃ ἕνα ὀργανισμὸν διὰ νὰ κάμῃ εἰς ἐκτάκτους περιστάσεις διανομάς, ὅπως π. χ. εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν σεισμῶν τῶν Ἑπτανήσων καὶ τοῦ Βόλου, τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐχρησιμοποίησεν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει τεραστίαν ὀργάνωσιν. Διαθέτει 170 κέντρα γεωργικῶν διανομῶν τὰ ὁποῖα κατορθώνουν νὰ προωθοῦν τὰ λιπάσματα καὶ ἄλλα ἀπαραίτητα γεωργικὰ ἐφόδια πρὸς ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς χώρας καὶ τὰ πλέον ἀπομεμακρυσμένα καὶ ὀρεινά, ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου. Χάρις εἰς αὐτὴν τὴν ὀργάνωσίν της προσέφερε πολυτίμους ὑπηρεσίας πρὸς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς τῆς χώρας κατὰ τὸν παρελθόντα χειμῶνα, ὅταν συνεπεία τοῦ βαρυτάτου χειμῶνος, εἶχον ἀποκλεισθῆ οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ καὶ ἐκινδύνευε νὰ καταστραφῇ ἡ κτηνοτροφία των. Οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ διεσώθησαν πέρυσι χάρις εἰς τὴν βοήθειαν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ χάρις εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ, καὶ δράττομαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ ἐκφράσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὰς εὐχαριστίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν διὰ τὴν πολύτιμον συνδρομὴν τὴν ὁποίαν τοῦ προσέφερεν. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀντιμετωπίζει τὴν κατάστασιν αὐτὴν κατὰ τρόπον ριζικώτερον, ὥστε νὰ μὴ ἀναγκαζώμεθα κάθε χειμῶνα νὰ δίδωμεν αὐτὴν τὴν μάχην διὰ μέσου τῶν χιόνων διὰ νὰ φέρωμεν τρόφιμα καὶ κτηνοτροφὰς διὰ τοὺς ἀποκλειομένους ὀρεινοὺς πληθυσμούς. Ἔχομεν ἀποφασίσει τὴν ἵδρυσιν μικρῶν ὀρεινῶν ἀποθηκῶν τροφοδοσίας εἰς διάφορα σημεῖα ὀρεινὰ τῆς Ἑλλάδος. Αἱ ἀποθῆκαι αὐταὶ θὰ ἀποτελέσουν ἕνα σπουδαιότατον βῆμα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν κτηνοτροφῶν, τὴν διατροφὴν τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἐλπίζω πολὺ συντόμως νὰ ἀναγγείλω τὴν ἵδρυσιν μιᾶς ὁμάδος ἐξ αὐτῶν διὰ τὸ πρῶτον ἔτος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξέφρασα τὴν εὐγνωμοσύνην μου καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην νομίζω τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν πρὸς τὸν Ἐθνικὸν Στρατόν, διότι χάρις εἰς τὰς ὑπερανθρώπους προσπαθείας, τὰς ὁποίας κατέβαλεν, ὅπως καὶ εἰς τὰς συντονισμένας προσπαθείας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐδώσαμεν ἐπιτυχῶς τὴν μάχην τῶν χιόνων καὶ ἐσώσαμεν ἀπὸ τὴν καταστροφὴν τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς.

§95Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὰ χρήματα τὰ δίδετε ἀλλοῦ. Μὲ τὸν δρόμον τοῦ Σουνίου θὰ προσπελάσητε τὰς ὀρεινὰς περιοχάς;

§96Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Λυποῦμαι διότι βουλευτὴς τῆς μορφώσεώς σας, ἀναμασᾶ αὐτὴν τὴν λέξιν. Εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέμενε κανεὶς ἀπὸ βουλευτὴν τῆς ἐπιστημονικῆς περιωπῆς σας, νὰ ἀναμασᾶ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν.

§97Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.

§99Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς λέγῃ ὅτι ἀναμασᾶ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, αὐτὸ εἶναι ὕβρις κατὰ τοῦ βουλευτοῦ. Λυποῦμαι πάρα πολύ.

§100Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἡ λέξις «ἀναμασᾶ» εἶναι συνήθης εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία παρακαλῶ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§102Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κτυπᾶτε τὰ κουδούνια. Ὀφείλετε, κύριε Πρόεδρε, ὅταν οἱοσδήποτε ἐκφέρει ὕβριν κατά τινος βουλευτοῦ νὰ τὸν ἐπαναφέρετε εἰς τὴν τάξιν. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ λέγῃ αὐτὸ ὁ κ. ὑπουργός. Παρακαλῶ νὰ δώσητε ἐξηγήσεις.

§103Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἐὰν νομίζετε ὅτι ἡ λέξις «ἀναμασᾶ» εἶναι ὕβρις, ἐγὼ οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ ὑβρίσω κανέναν εἶχον, ἀνακαλῶ τὴν λέξιν.

§104Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Διατί, κύριε Πρόεδρε, δὲν προστατεύετε ὑβριζόμενον βουλευτήν; Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τὸν προστατεύσετε.

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Γὸ θέμα ἀφορᾷ τὸν κ. Ἀρβανιτάκην.

§106Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα ἀφορᾷ τὸν κ. Ἀρβανιτάκην καὶ ἐμέ. Ἐφ’ ὅσον τὸ θεωρήσῃ ὕβριν ἐγὼ ἀνακαλῶ τὴν λέξιν. Δὲν εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ ὑβρίσω τὸν κ. Ἀρβανιτάκην.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξε τὸ θέμα.

§108Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν θὰ ἐδημιουργεῖτο ὁ θόρυβος ἐὰν δὲν ἐκτυπούσατε τὰ κουδούνια, διότι ὁ κ. Μανέντης θὰ ἀνακαλοῦσε καὶ θὰ ἐλύετο τὸ θέμα.

§109Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Θὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ἐὰν ὁ κ. Ἀρβανιτάκης θεωρῇ ὅτι αὐτό, τὸν θίγει, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀνακαλέσω. Ὥστε δὲν ὑπάρχει θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ παραδόξως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐνῷ νομίζω ὅτι ἀπολαμβάνω κάποιας ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκτιμήσεως, βλέπω μίαν ἀτμόσφαιραν, ἡ ὁποία εἶναι ἠλεκτρισμένη......

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι πρὸς ὑμᾶς.

§111Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας).... δι’ αὐτὸ θὰ προσπαθήσω νὰ συντομεύσω τὴν ὁμιλίαν μου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐδιάβασα — καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω τὴν ἀμέριστον προσοχὴν ὅλων τῶν εὑρισκομένων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν — ἐδιάβασα εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κ. Πετροπούλου, ὁ ὁποῖος γράφει τὰ ἑξῆς: «Ἤδη δυνάμεθα νὰ διαπιστώσωμεν ὅτι τὴν ηὐξημένην παραγωγὴν —ἐδῶ παρακαλῶ τὸν κ. Μπουρδάρα νὰ μὲ προσέξῃ— πάσης φύσεως κτηνοτροφικῶν παραγόντων κατὰ τὸ 1955, δὲν ἠδυνήθη νὰ τὴν ἀπορροφήσῃ ἡ κατανάλωσις, δηλαδή, ἡ ζήτησις ὑπελείφθη τῆς προσφορᾶς μὲ συνέπειαν, αἱ παραγωγικαὶ τιμαὶ νὰ ἀκολουθοῦν............ (ἀναγινώσκει) ............» Κύριοι συνάδελφοι, ἐπέστησα τὴν προσοχὴν σας, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διὰ τὸ ἑξῆς: Μέχρι πρό τινος τὰ Ἑλληνικὰ κτηνοτροφικὰ προϊόντα τὸ τυρὶ καὶ τὸ βούτυρο ἦσαν περιζήτητα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν καὶ κατεβάλλομεν, ἡμεῖς οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ δικηγόροι Ἀθηνῶν, μεγάλον κόπον διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν δύο δοχεῖα Ἑλληνικοῦ βουτύρου. Ἐνῷ δὲν ἐπῆλθεν αὔξησις τῆς κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς, οὔτε κὰν ἐφθάσαμεν τὰ ὅρια τὰ προπολεμικά. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ τὴν βοήθειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὑπάρχει μία ὑποκατανάλωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος ἀπὸ μίαν κακῶς ἐννοουμένην ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὰς μεγάλας πόλεις, προτίμησιν πρὸς τὰ ξένα προϊόντα. Πρέπει, κ. συνάδελφοι, νὰ ὑψωθῇ τὸ σύνθημα «ἀγαπᾶτε τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα». Βλέπει κανεὶς εἰς τὴν λεγομένην καλὴν κοινωνίαν καὶ τὰς εὐπόρους τάξεις, νὰ προτιμῶνται τὰ ξενικὰ προϊόντα, τὰ τυριὰ τὰ ξενικά, ὡς ἀκόμη καὶ ἐληὲς τῆς Ἱσπανίας, ὅλα αὐτὰ νὰ καταναλίσκωνται καὶ νὰ κατακλύζουν τὰ μαγαζιὰ τῆς Πρωτευούσης.

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μὴ τὰ φέρνετε.

§113Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Φαντάζεσθε ὅτι σεῖς θὰ μοῦ τὸ ὑποδείξετε δὲν ἠμπορῶ ἐγὼ νὰ τὸ εἴπω; Ἐθίγη ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσα νὰ ἀντιπαρέλθω, εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται καθημερινῶς εἰς τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου βλέπετε νὰ καπνίζουν σιγαρέττα τουρκικά, ἐγγλέζικα καὶ ἀμερικάνικα καὶ νὰ περιφρονοῦν τὰ Ἑλληνικὰ σιγαρέττα, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι τὰ καλύτερα τοῦ κόσμου καὶ ὅταν τὸ Κράτος κάμνῃ τοιούτους ἀγῶνας, διὰ νὰ ἐξοικονομήσῃ χρήματα, διὰ νὰ τονώσῃ τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸ Ἑλληνικὸν τυρὶ καὶ μὲ τὸ Ἑλληνικὸν βούτυρο. Δὲν εἶναι ζήτημα Κυβερνήσεως, εἶναι ζήτημα ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος.

§114ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα τῶν εἰσαγομένων ξενικῶν προϊόντων. Ἐὰν δὲν μπῇ μεγάλη φορολογία εἰς τὰ ξενικὰ αὐτὰ εἴδη, δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε.

§115Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Δὲν θέλω ὑποδείξεις μέτρων, κάννω διαπίστωσιν καὶ ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν συνδρομὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου. Πρέπει νὰ τὸ καταλάβητε ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία νὰ προτιμᾷ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα ἀσχέτως τῶν Κυβερνητικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ εἰσαγωγικὰ ζητήματα. Πρέπει νὰ καταλάβῃ κανεὶς ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ κοινωνία ἐν τῷ συνόλῳ της ὅταν ὁ Ἕλλην ἀγρότης προσφέρῃ ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα του τὸ 36% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Ἑλληνικὴ κοινωνία νὰ προσφέρῃ καὶ αὐτὴ τὴν προτίμησίν της πρὸς ἕνα ἐκλεκτὸν προϊόν, τὸ Ἑλληνικὸν προϊὸν καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος, αὐτὸ τὸ προϊόν, νὰ τὸ προστατεύσῃ διὰ σειρᾶς μέτρων νὰ τὸ καλυτερεύσῃ νὰ τὸ βελτιώσῃ, νὰ τὸ τυποποιήσῃ ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ κανένα παράπονον. Καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν, στρέφεται καὶ θὰ στραφῇ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Ἀλλά, ἀγαπητοί μου, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν δὲν ὑψωθῇ αὐτὴ ἡ κραυγή, ἡ σταυροφορία διὰ τὸ Ἑλληνικὸν προϊόν, νὰ γίνῃ τίποτε, εἶναι καταδικασμένη κάθε δυναμικὴ προσπάθεια νὰ ἀποτύχῃ. Ἐφ’ ᾧ καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν συνδρομὴν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ἐπικαλοῦμαι τὴν συνδρομὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου καὶ τῶν ὀργανώσεων. Ἡμεῖς δὲ ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς σταυροφορίας, θὰ ὀργανώσωμεν μίαν μεγάλην ἔκθεσιν, ἴσως δὲν ἠμπορέσωμεν νὰ τὴν ὀργανώσωμεν ἐφέτος, προετοιμάζομεν μίαν μεγάλην ἔκθεσιν ἀποκλειστικῶς γεωργικῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων τυποποιημένων, διὰ νὰ δείξωμεν, ἀκριβῶς καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν προτιμοῦν τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα, ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι ἰσάξια καὶ καλύτερα τῶν ξένων προϊόντων.

§116ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ὁμιλοῦσι μὴ ἀκουόμενοι).

§117Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω ὑποδείξεις ἐπὶ τῆς πολιτικῆς καὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις. Μὴ νομίσετε ὅτι ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶσθε ἕτοιμοι νὰ μοῦ εἴπετε, δι’ ἀπαγορεύσεις κλπ. δὲν τὰ μελετᾶ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι ὅμως ζητήματα, τὰ ὁποῖα ξεφεύγουν ἀπὸ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς. Ὁ ὁμιλῶν πρὸς ὑμᾶς, κύριοι, αἰσθάνεται τὸν ἴδιον πόνον διὰ τοὺς ἀγρότας, ὅπως καὶ σεῖς καὶ ζητεῖ τὴν συμπαράστασιν παντὸς δυναμένου. Ἐὰν δὲν δέχομαι ὑποδείξεις εἶναι, διότι δὲν εἶμαι ἁρμόδιος ἐγώ τὴν στιγμὴν αὐτήν, νὰ σᾶς ἀπαντήσω, προκειμένου περὶ ἀπαγορεύσεως εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι μέσα εἰς τὰ ὅρια τῆς δικαιοδοσίας μου καὶ τῶν καθηκόντων μου, εἶναι ὅτι ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ἔπραξα διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ θὰ τὸ πράξω.

§118Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. (Δὲν ἠκούσθη)......

§119Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Παρατηρεῖται, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἑξῆς φαινόμενον, τὸ ὁποῖον δὲν περιποιεῖ τιμὴν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλήσατε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἀφήσατε τὰς κρίσεις σας.

§121Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς εἰς οὐδὲν σημεῖον λέγει ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ καὶ τὸ Προεδρεῖον, νὰ ἐπιτρέπουν διακοπὰς εἰς ὡρισμένους συναδέλφους καὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν ὑπουργοὶ ἢ εἶναι γεροντότεροι καὶ νὰ ἀποκλείῃ ὁ Κανονισμὸς εἰς τοὺς νέους, νὰ κάμουν διακοπάς.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μοῦ εἴπητε ποίαν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ παραβαίνει τὸ Προεδρεῖον, συγκεκριμένως. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ἀοριστίας.

§123Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτὴν τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία δὲν κάμνει διάκρισιν μεταξὺ τῶν βουλευτῶν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, κύριε συνάδελφε, διότι ἀγνοεῖτε τὸν Κανονισμὸν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι ὁσάκις ὁ ρήτωρ ἐπιτρέπει διακοπήν, συναινοῦντος τοῦ Προεδρείου, γίνεται ἡ διακοπή.

§125Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει διάκρισις μεταξὺ νέων καὶ παλαιῶν βουλευτῶν. Εἶναι ἀνυπόστατα αὐτά.

§127Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ. Ἄλλως τε, κύριε Λυμπέρη, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε ἀπὸ ἐμὲ οὐδὲν παράπονον, διότι ἔχετε πρόσφατα δείγματα.

§128Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἀφήσατε νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονόν μου.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. Δὲν ἠμπορεῖτε, μὲ τὴν πρόφασιν, ὅτι θὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ παραβαίνετε τὸν Κανονισμὸν καταφώρως. (Κωδωνοκρουσίαι).

§130Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἔχω τόσην δύναμιν φωνῆς, ὥστε νὰ βάλω καὶ τὰ κουδούνια σας κάτω.

§131Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, τερματίζων τὴν ὁμιλίαν μου, ἔχω νὰ κάμω τὰς ἑξῆς δύο παρατηρήσεις. Εἶναι ἀναμφισβήτητον διὰ κάθε καλῆς πίστεως συζητητήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, κατὰ τὸ ὀκτάμηνον, κατὰ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν, ἔκαμεν ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τὸ καθῆκον της, μέσα εἰς τὰ ὅρια τοῦ δυνατοῦ, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἐπίσης δὲν δίδομεν εἰς οὐδένα τὸ δικαίωμα, νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀγάπην καὶ τὸν πόνον, τὸν ὁποῖον ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ἰδική μας διὰ τοὺς ἀγρότας. Καὶ ἐπιθυμῶ τερματίζων τὴν ὁμιλίαν μου, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ μιᾶς παρατηρήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμον εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι δηλαδὴ δὲν συμφέρει τὸ κήρυγμα τῆς ἀπαισιοδοξίας, διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὑψώνομεν τὴν σημαίαν τῆς ἀπολύτου αἰσιοδοξίας διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην τὸν ἡρωϊκὸν Ἕλληνα ἀγρότην, τὴν σημαίαν τῆς αἰσιοδοξίας, ὅτι καλύτεραι ἡμέραι ἔρχονται δι’ αὐτόν. (Χειροκροτήματα).

§132Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς φαίνεται, ὅτι δὲν ἤκουσε προχθές, ποὺ ὡμίλησα, διὰ τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα. Δὲν εἶπον ἐγώ, ὅτι εἰς κάθε κοινότητα νὰ εἶναι ἕνα νοσοκομεῖον. Ἐγώ εἶπον, ὅτι τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα δὲν θεραπεύουν τὴν μεγάλην ἀνάγκην τοῦ ἀγρότου, δηλαδὴ τῆς ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λείπει ἀπὸ τὸ Κράτος εἶναι τὰ νοσοκομεῖα, τὰ ἀρτίως ὠργανωμένα καὶ ὄχι τὰ νοσοκομεῖα τῶν Νομῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄχρηστα. Ὅλοι οἱ ἀσθενεῖς τῆς Ἑλλάδος καταλήγουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Σήμερον μοῦ ἦλθον 5, προχθὲς ἄλλοι τόσοι καὶ ἐπὶ ἡμέρας ἔχω ἕνα παιδί, ποὺ περιέρχεται τὰ νοσοκομεῖα καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσαγάγῃ κανένα εἰς αὐτά. Ἐτόνισα καὶ τότε, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον τῶν δῆθεν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν καὶ προχθές, εἶπον ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου, μία λύσις ὑπάρχει εἰς αὐτὸ τὸ θέμα: Νὰ γίνουν 5, 6, 7, 8 μεγάλα νοσοκομεῖα εἰς διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος, πλήρη ὡσὰν τὸν «Εὐαγγελισμόν», ὡσὰν τὸ «Λαϊκόν» καὶ νὰ γίνῃ ὁ νόμος ὁ ὁποῖος νὰ λέγῃ ὅτι δὲν γίνεται κανεὶς καθηγητὴς Πανεπιστημίου, δὲν γίνεται κανεὶς διευθυντὴς κλινικῆς εἰς μεγάλον νοσοκομεῖον, ἐὰν δὲν ὑπηρετήσῃ ἐπὶ 4 χρόνια εἰς τὰ μεγάλα αὐτὰ νοσοκομεῖα. Διότι, ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὰ Ἰωάννινα ἓν τοιοῦτον νοσοκομεῖον θὰ μεταβῇ μὲ 20 δραχμὰς ὁ ἀγρότης, εἰς τὰ Ἰωάννινα καὶ θὰ εὕρῃ ἄρτιον νοσοκομεῖον, ἀπὸ ἀπόψεως ἐγκαταστάσεως προσωπικοῦ καὶ ἰατρῶν. Θὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς ἰατροὺς καὶ δὲν θὰ ἔλθῃ εἰς τὰς Ἀθήνας. Διότι ὅπως ἡμεῖς ἀναζητῶμεν ποῖος εἶναι ὁ καλύτερος ἰατρός, διὰ νὰ μᾶς κάμῃ τὴν ἐγχείρισιν τοῦ στομάχου, ἔτσι ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ ὁ τελευταῖος ἀγρότης, νὰ ἐκλέξῃ τὸν ἰατρόν, ὁ ὁποῖος θὰ τοῦ σώσῃ τὴν ζωήν. Δὲν ἠμποροῦμεν, νὰ τοῦ λέγωμεν, ὅτι θὰ πάῃ εἰς τὸν τάδε χειρουργίσκον. Ἔχει καὶ αὐτὸς τὸ δικαίωμα νὰ ζήσῃ. Καὶ διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸ μία μόνον λύσις ὑπάρχει. Δέν εἶναι δύο. Νὰ γίνουν 6, 7, 8 νοσοκομεῖα μεγάλα, πλήρη εἰς διάφορα κέντρα τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὰ εἶπον, κ. ὑπουργέ. Θὰ προσέθετον, ὅτι καὶ τὰ νοσοκομεῖα τῶν μικρῶν Νομῶν εἶναι ἄχρηστα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Γουδελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§134Σ. ΓΟΥΔΕΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι λυπηρόν, τὸ θέαμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ αἴθουσα κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μιχαηλίδη διὰ τὴν Α.Τ.Ε., ἥτις ἐγενικεύθη διὰ νὰ ἐκθέσουν πάντες οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας συνάδελφοι, τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ προβλήματος.

§135ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Κύριε Πρόεδρε, καὶ οἱ κ.κ. βουλευταὶ καὶ οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ ἀπουσιάζουν.

§136Σ. ΓΟΥΔΕΛΗΣ. Πράγματι παρατηρεῖται τὸ θλιβερὸν θέαμα, νὰ ἀπουσιάζουν καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ καὶ κυρίως τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν συζήτησιν ἑνὸς σπουδαιοτάτου καὶ σοβαρωτάτου θέματος.

§137Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὁ ἀριθμὸς τῶν παρόντων ἐκ τῶν διαφόρων κομμάτων. Ἐξ ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ κομμάτων ἐλάχιστοι μόνον βουλευταὶ παρίστανται, ἐνῷ συζητῆται ἓν τόσον σοβαρὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει ἐγγεγραμμένος διὰ νὰ ὁμιλήσῃ συνάδελφος καὶ μοῦ ζητήσῃ τὸν λόγον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ τὸν δώσω. Ἐὰν ὁ κ. βουλευτὴς θέλῃ νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν καὶ συμφωνήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἡ Βουλὴ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν.

§139Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος, ἀλλὰ καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸ Σῶμα ἐπιβάλλει τὴν διακοπὴν τῆς συνεδριάσεως, δεδομένου ὅτι δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις πρὸ κενῶν ἑδωλίων.

§140Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὅσα ἐλέχθησαν ἐκ μέρους τῶν κ.κ. συναδέλφων, ἔχουν ὡς προϋπόθεσιν τὴν μὴ ἐξάντλησιν τοῦ θέματος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅμως, κ. Πρόεδρε, οἱ βουλευταὶ καὶ ἐγὼ μαζὺ νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον δι’ ἑκατοστὴν φοράν, ἐπειδὴ θέλουν νὰ βλέπουν τὰ λεγόμενά των εἰς τὰ πρακτικά. Νομίζω, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἔλαβεν ἀπόφασιν νὰ θέσῃ περιορισμὸν εἰς τὰς ἀγορεύσεις, ὅτι πρέπει νὰ λάβῃ ἀπόφασιν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖ ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν;

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.10′ μ.μ.)