1956.06.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 29η

Δευτέρα 11 Ἰουνίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὰς ὑποχρεώσεις τῶν ἐκπαιδευομένων καὶ μετεκπαιδευομένων δαπάναις τοῦ Κράτους Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς. Ὁ κ. Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2 τοῦ νόμου 4700)1930 «περὶ καταργήσεως καὶ συστάσεως διὰ Β. Διατάγματος Προξενικῶν Ἀρχῶν» καὶ 2) «Περὶ παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ ἐν Παρισίοις Πρέσβεως». Ὁ κ. Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Γερμανικοῦ Νηπιαγωγείου, Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ Γυμνασίου ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ». Ὁ κ. Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 3134)1955» καὶ 2) «Περὶ παρατάσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 3284)1955 «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ)τος 613)1948 κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Κ.Ν.Δ. 2689)1953». 2) Περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953 –1954 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου (δρχ. 38.378,85)» καὶ 3) «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἐκπαίδευσιν στελεχῶν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπουρδάρας, Ν. Ἰντζές, Ε. Ἀρβανιτάκης, Χ. Σκουτέρης Α. Αὐγερινὸς, Δ. Κωστῆς, Ι. Παπαηλιάκης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν.Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πλατῆς, Θ. Κονίτσας καὶ Ι. Νικολίτσας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόπου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν.Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαγεωργίου, Ι. Λύρας, Α. Μίχας, Κ. Ἀποσκίτης, Δ. Βακάλης Δ. Ἰωάννου Β. Ἀναστασᾶτος, Δ. Λαντζούνης, Π. Τσακιρίδης, Π. Γαστερᾶτος καὶ Σ. Χαλικιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν.Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Δεκῆς καὶ Α. Καρασπήλιος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μεταξᾶς καὶ Β. Ἀλεξᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου συγκροτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ διατάξεων ἀναφερομένων εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῶν Δικαστηρίων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπασπύρου, Δ. Λαντζούνης Ι. Ἰντζὲς καὶ Β. Πανούσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου συγκροτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ διατάξεων ἀναφερομένων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Δικαστηρίων». Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Θ. Χαβίνης καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Κοινοτήτων Πρεβέζης Καναλακίου–Ἀχερουσίας–Ναρκίσσου–Καστρίου–Μεσοποτάμου–Σταυροχωρίου–Θεμέλου–Μοζακέϊκων Κορώνης–Βουβουποτάμου–Κουκουλίου–Βλανιδοράχου–Σκεπαστοῦ–Λούτσης–Τουρκοπαλούκου καὶ Ἀμουδιᾶς διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διαγραφὴν τῆς ἐκ τριῶν ἑκατομμυρίων δρχ. πιστώσεως διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων Ἀχέροντος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Καλοριφὲρ ὑδραυλικῶν τεχνιτῶν καὶ βοηθῶν Ἀθηνῶν, ζητούσης ἀπόλυσιν τῶν κρατουμένων συνδικαλιστικῶν στελεχῶν τοῦ Κλάδου των. Οἱ βουλευταὶ κ. Γ. Πρίφτης καὶ Ι. Παπαδημητρίου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐργατῶν Βαρελοποιῶν Πατρῶν «ὁ Εὐαγγελισμός» ζητοῦντος ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ἑτοίμων βαρελίων ἐξ Ἰταλίας, εἰσαγωγὴν καταλλήλου ξυλείας διὰ τὴν κατασκευὴν ἐν Ἑλλάδι βαρελίων, ἐξαγωγῆς οἴνου κλπ. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ.κ. Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καρδιᾶς–Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Μουδανιῶν καὶ κατασκευὴν ὑδραγωγείων διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Χορηγίου–Κιλκίς, ζητούντων ἀπόλυσιν τοῦ ἐκτοπισμένου εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον συγχωριανοῦ των Χρ. Παπαδοπούλου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μελισσοτρόφων Παλιουρία–Κασσάνδρας αἰτουμένων χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ πρὸς ἀγορὰν μελισσοσμηνῶν, τὰ ὁποῖα ἔθανον μὲ τὸν βαρὺν χειμῶνα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μπριλλάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Περιβολίου, Μισσιρίου, Τσεσμὲ καὶ Ρεθύμνου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ Δήμου Ρεθύμνης ἐπιβληθεῖσαν ἔγγειον φορολογίαν, ἥτις ἐπιβαρύνει μόνον τοὺς κατοίκους τῶν γεωργικῶν συνοικισμῶν καὶ ζητούντων ἐξίσωσιν τῆς φορολογίας δι’ ἅπαντας τοὺς δημότας ἀναλόγως τῆς ἐργασίας καὶ τῶν κερδῶν ἑκάστου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ε. Κοθρῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συνδικάτων Η.Ε.Μ. ζητούντων ρύθμισιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ζητήματος καὶ κατοχύρωσιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνταξιούχων τῆς Η.Ε.Μ. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ.κ. Ι. Μποῦτος καὶ Σ. Κωστόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, ζητοῦντος ἐπισκευὴν τοῦ ἐν τῇ ἄνω πόλει κτιρίου Ἐπανορθωτικῶν Φυλακῶν καὶ ἀποστολὴν εἰς αὐτὰς περισσοτέρου ἀριθμοῦ κρατουμένων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Α. Βουλόδημος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Τζατζάνη, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς ἤτοι ἵδρυσιν ἰδίας Μητροπόλεως, σύστασιν Νομαρχίας Πειραιῶς καὶ Νήσων, ἵδρυσιν Ἐφετείου, μεταφορὰν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων–Θεσπρωτίας κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἰωαννίνων, ζητούντων πραγματοποίησιν τῆς συνδέσεως Ἑλλάδος–Ἰταλίας διὰ Φέρυ–Μπὼτ μέσῳ Ἡγουμενίτσης–Κερκύρας. Οἱ βουλευταὶ Ἰωαννίνων–Θεσπρωτίας κ.κ. Δ. Ἰωάννου καὶ Α. Δερδεμέζης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Ἰωαννίνων, ζητούντων ἄμεσον ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ὁδοῦ Ἰωαννίνων–Ἡγουμενίτσης κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Καπνοπαραγωγῶν Ξηρομέρου, ζητούσης λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων καὶ διὰ τὰ καπνὰ ποιότητος Καβάλας καλλιεργούμενα εἰς μεγάλην κλίμακα εἰς περιοχὴν Ξηρομέρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τελειοφοίτων Νομικῆς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζητούντων ὑπολογισμὸν τοῦ χρόνου στρατεύσεώς των ὡς χρόνου πρακτικῆς αὐτῶν ἀσκήσεως διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὰς παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ ἐξετάσεις πρὸς ἀπόκτησιν ἀδείας τοῦ δικηγορεῖν. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀμυνταίου ὡς καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων αὐτοῦ, ζητούντων τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἱδρυθησομένου ἐργοστασίου Ἀζώτου εἰς τὴν περιοχὴν Ἀμυνταίου ἐνδεδειγμένης πρὸς τοῦτο. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Περ. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μανδαμάδου Λέσβου, ζητοῦντος χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς τῆς Κοινότητός του, ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ ζημιῶν ἑκάστου, διὰ τὴν ἀνακατασκευὴν τῶν καταστραφέντων παραγωγικῶν ἔργων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ὑπαλλήλων τσιμέντων Ἑλλάδος, ζητούσης ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλληλικοῦ καὶ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Τσιμέντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πολιτικοῦ ἐξορίστου Παν. Κατερίνη, ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν συνεργείου διὰ τὸν ψεκασμὸν τοῦ χώρου τοῦ στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἐπιδημιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Καπνοπαραγωγῶν Σκούρτους, ζητούσης καθορισμὸν κατωτάτης τιμῆς ἀγορᾶς καπνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μεσολογγίου, ζητοῦντος ψεκασμὸν δι’ ἑλικοπτέρου τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιοχῶν Μεσολογγίου, Ἀγρινίου, Αἰτωλικοῦ διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Οἰκοδομικῶν Σωματείων Καλαμῶν, ζητούντων καθορισμὸν τοῦ 55ου ἔτους τῆς ἡλικίας τῶν οἰκοδόμων ὡς ὁρίου διὰ τὴν συνταξιοδότησίν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ὑπόμνημα Ἐπιτροπῆς Ὁμήρων συλληφθέντων ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν μετὰ τὴν ἀνακωχὴν τοῦ πολέμου 1940–41, αἰτούντων ἀποζημίωσιν ἐκ τῶν χορηγηθεισῶν πολεμικῶν ἐπανορθώσεων, συμφώνως τῷ Ν. Δ. 2830)1953 μὴ ὄντων αἰχμαλώτων, ὡς παρεδέχθη καὶ ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις κατόπιν διαβημάτων τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης ζητοῦντος ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ κατατιθεμένου πρὸς ψήφισιν νομοσχεδίου «περὶ τῶν πόρων, τοῦ τρόπου εἰσπράξεως αὐτῶν καὶ τῆς λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν». Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀτμοπλοΐας Αἰγαίου Ἀδελφῶν Τυπάλδου κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀτμοπλοίου τοῦ ἐκτελοῦντος τὴν γραμμὴν Κωνσταντινουπόλεως–Πειραιῶς, τὰ ὁποῖα καθιστοῦν ἀδύνατον τὴν ὑπὸ τοῦ μοναδικοῦ τούτου Ἑλληνικοῦ ἀτμοπλοίου συνέχισιν τῆς ἐν λόγῳ ἀτμοπλοϊκῆς γραμμῆς. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, ζητοῦντος ἀνέγερσιν νέου Τελωνειακοῦ συγκροτήματος εἰς τὴν πόλιν Μυτιλήνης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Κ. Ἀποσκίτης καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ἀμίσθων Δικαστικῶν Κλητήρων Πρωτοδικείου Καλαμῶν καὶ Τριπόλεως, ζητούντων ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν των εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν μετόχων τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν, ἀναπροσαρμογὴν τῶν δικαιωμάτων ἐπιδόσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Ἰδιοκτητῶν ταξὶ καὶ ἀγοραίων, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ κλάδου των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἰδιοκτητῶν Ἄνω Γλυφάδας, ζητούντων καθορισμόν τῆς περιμετρικῆς ζώνης Ἄνω Γλυφάδας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀναπήρων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Πολεμικῆς περιόδου, ζητούσης ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὴν κατάστασιν τῆς μονίμου διαθεσιμότητος, ὡς τοῦτο ἐγένετο διὰ τοὺς ἀναπήρους Ἀστυνομίας Πόλεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ καὶ Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου Μπουρνάζι Περιστερίου «Ὁ Ἅγιος Δημήτριος» ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 3033)54 ἐπὶ τῷ τέλει ἀπαλλαγῆς τῶν οἰκοπεδούχων ἐκ τῆς εἰσφορᾶς 30% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ὑπαχθέντων εἰς τὸ σχέδιον πόλεως οἰκοπέδων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαραγωγέων Ἀθηνῶν– Προαστείων, ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων καὶ τρικύκλων Δημοσίας χρήσεως κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Συνεργαζομένων Σωματείων Νεαπόλεως Ἑπταπυργίου, Κολοκοτρώνη, Ρήγα Φερραίου κλπ. Θεσσαλονίκης, ζητούσης ἀναστολὴν ἐκδόσεως καὶ ἐκτελέσεως ἐνταλμάτων ἀφορώντων καταβολὴν ἀποζημιώσεως χρήσεως διὰ τὰ κατεχόμενα οἰκόπεδα, κατάργησιν τοῦ Ν.Δ. 2976)54 καὶ παραχώρησιν τίτλων ἰδιοκτησίας εἰς τοὺς κατόχους πρόσφυγας ἢ γηγενεῖς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ περὶ Α.Ο.Ο.Α. νόμου ἐπὶ τῷ τέλει συμμετοχῆς εἰς τὸν ἐν λόγῳ οἰκοδομικὸν ὀργανισμὸν καὶ τῶν πρὸ τοῦ 1950 ἐξελθόντων τοῦ στρατεύματος Ἀξιωματικῶν. Οἱ Ν. Καραγιάννης, Σπ. Καραγιάννης, Σωτ. Κανέτης κλπ. διαμαρτύρονται διὰ τὴν πρὸ τῆς εἰσόδου τῶν καταστημάτων των τοποθέτησιν ἀναπηρικοῦ περιπτέρου καὶ ζητοῦν τὴν μετάθεσιν αὐτοῦ εἰς χῶρον μὴ παρεμποδίζοντα τὴν λειτουργίαν τῶν καταστημάτων των κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 248 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2486) 1717)16.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι εἰς τὸ ὑπὸ ἔγκρισιν πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ ηὐξημένου οἰκονομικοῦ ἔτους, προβλέπεται πίστωσις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τῆς πεδιάδος Ἄνω Μεσσηνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 282 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2619)19.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα, βάσει τῶν παρασχεθέντων ἡμῖν, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὑπὸ τοῦ ΟΧΟΑ στοιχείων: Εἰς πάντας τοὺς λαβόντας δάνεια ἀνασυγκροτήσεως ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, παρεσχέθησαν, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954, σημαντικαὶ διευκολύνσεις, ὥστε νὰ καταστῇ δι’ αὐτοὺς ὅσον ἔνεστιν ἀκοπωτέρα ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ὀφειλῶν των. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως εἰς τὰ μέτρα, ἅτινα ἐλήφθησαν διὰ τὰ πρὸς τοὺς ἁλιεῖς δάνεια καὶ εἰδικώτερον πρὸς τοὺς Ἁλιευτικοὺς Συνεταιρισμούς, ὑπῆρξαν ὅλως ἐξαιρετικὰ καὶ τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται οἱονδήποτε παράπονον τῶν ὀφειλετῶν. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, δηλονότι τῶν ὀφειλετῶν ἐξ ἁλιευτικῶν δανείων τῆς περιοχῆς Νέας Ἀρτάκης παρεσχέθησαν αἱ κάτωθι εὐχέρειαι: 1) Ἐκεφαλαιοποιήθησαν πᾶσαι αἱ μέχρι τοῦ 1954 ὑφιστάμεναι καθυστερήσεις ἐπὶ τῶν χορηγηθέντων δανείων. 2) Ἐμειώθη ὁ τόκος τῶν δανείων ἀπὸ 5% εἰς 3,5%. 3) Ἐπὶ τῶν καθυστερήσεων δὲν ὑπελογίσθη ὁ τόκος ὑπερημερίας (12%), ἀλλ’ ὁ ἁπλοῦς συμβατικὸς τόκος, μειωθείς, ὡς ἄνω εἰς 3,5%. 4) Ἐπεμηκύνθη ὁ χρόνος ἐξοφλήσεως τῶν δανείων εἰς 12 ἔτη διὰ τὰ συγκροτήματα γρὶ–γρὶ καὶ 15 ἔτη διὰ τὰς μηχανοτράτας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952. Διὰ τῶν μέτρων τούτων ἐξουδετερώθη σχεδὸν ἡ ὑπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου προκύψασα ἐπιβάρυνσις τῶν ὀφειλετῶν. 5) Ἀπηλλάγησαν οἱ ὀφειλέται τῆς ὑποχρεώσεως, ὅπως ἀσφαλίζουσι τὰ ἐνυπόθηκα εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. σκάφη κατὰ κινδύνων θαλάσσης. Ἡ ἐντεῦθεν ἐπερχομένη κατ’ ἔτος οἰκονομία εἶναι σημαντικωτάτη. Δὲν βλέπομεν ἑπομένως νὰ εὐσταθοῦν παράπονα καθ’ ὅσον πιστεύομεν ὅτι ἀκόπως δύνανται νὰ ἐξυπηρετηθῶσι παρὰ τῶν ὀφειλετῶν τὰ χορηγηθέντα αὐτοῖς δάνεια. Ἤδη, μολονότι ἐπὶ 9 ἐν συνόλῳ ἁλιευτικῶν δανείων ἀνασυγκροτήσεως εἰς τὴν περιοχὴν Νέας Ἀρτάκης, 2 δανειοδοτηθέντες ὀφείλουν τὴν τελευταίαν τοκοχρεωλυτικὴν δόσιν καὶ εἷς (διὰ δύο δάνεια τοῦ αὐτοῦ δανειοδοτηθέντος Συνεταιρισμοῦ, εὑρίσκεται εἰς σημαντικὴν καθυστέρησιν καθ’ ὅσον οἱ ὑπόλοιποι 5 εἶναι ἀπολύτως ἐνήμεροι, ὁ Ο.Χ.Ο.Α. δὲν προέβη εἰς τὴν λῆψιν πιεστικῶν μέτρων κατὰ τῶν καθυστερούντων ληξιπροθέσμους ὀφειλὰς ὀφειλετῶν, ἀλλ’ ἀναμένει αὐτοὺς σιωπηρῶς, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι συντόμως θὰ προβοῦν εἰς τὴν τακτοποίησιν τῆς ἐκκρεμότητος ταύτης ἐκ τῶν ἐσόδων τῆς παρούσης ἁλιευτικῆς περιόδου. Ἀθῆναι 6 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 322 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμ. Σκορδίλη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2852)25.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Δὲν προβλέπεται ὑπὸ τῶν ἐν ἰσχύϊ γενικῶν ἀποφάσεων χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας, ἡ εἰδικὴ χρηματοδότησις τῶν ἐπαγγελματιῶν τῶν τουριστικῶν περιφερειῶν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, δὲν ἐνεκρίθη παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ αἴτημα τῶν ἐπαγγελματιῶν Μεθάνων δι’ εἰδικὴν χρηματοδότησιν. 2. Οἱ ἐπαγγελματίαι Μεθάνων, ὡς ἄλλωστε καὶ πάντες οἱ συνάδελφοί των τῶν ἐπαρχιῶν, δύνανται νὰ ἐπωφεληθοῦν τῶν εὐνοϊκῶν διατάξεων τῆς ἀπὸ 14.12.1955 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ χρηματοδοτήσεως τῶν ἐπαγγελματιῶν, συμφώνως πρὸς τὰς ὁποίας αἱ Τράπεζαι δύνανται νὰ προεξοφλοῦν εἰς ἐπαγγελματίας ἐμπορικὰ γραμμάτια τριμήνου διαρκείας μέχρι τοῦ ποσοῦ δρχ. 15.000 μὴ συνοδευόμενα ὑπὸ τιμολογίων. 3. Ἐπιθυμία τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι ὅπως ἐφαρμόζωνται ἐπὶ τῆς χρηματοδοτήσεως γενικοὶ κανόνες καὶ ἀποφεύγηται ἡ εἰδικὴ μεταχείρισις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2732)23.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 301 ἐρωτήσεως κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸ καταρτιζόμενον σχέδιον νόμου περὶ ἀναθέσεως τῆς διανομῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν Δ.Ε.Η. λαμβάνεται πρόνοια διὰ τὴν τύχην τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἠλεκτρικῶν Ἐπιχειρήσεων, αἵτινες θέλουσι περιέλθει εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29ῃ Μαΐου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΑΣΚΗΤΟΠΟΤΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πρίφτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2098 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐζητήθη ἤδη ὅπως ἡ ἐν Κερκύρᾳ οἰκία ἔνθα ἔζησε καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἐθνικὸς ποιητὴς Διονύσιος Σολωμὸς χαρακτηρισθῇ παρὰ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας ὡς διατηρητέον ἱστορικὸν κτίριον συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 1469)1950. Ἐν συνεχείᾳ θέλομεν προβῇ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 378 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὅπως ἡ ἀνοικοδόμησις τοῦ πυρποληθέντος διδακτηρίου Δέλτα τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Κ. Νευροκοπίου, ἀντιμετωπισθῇ ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προσεχοῦς οἰκον. ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6ῃ Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1951 ἀπὸ 27.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου, περὶ δικαστικῆς διώξεως σεισμοπλήκτων ἀπόρων Βόλου, στεγαζομένων εἰς ξύλινα παραπήγματα ἀνεγερθέντα ὑπὸ τούτων εἰς χώρους τοῦ Δημοσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Οἰκον. Ἔφορος Βʹ Βόλου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3627 ἀπὸ 10.5. 56 ἀναφορᾶς του, οὐδεμία καθ’ οἱονδήποτε τρόπον δικαστικὴ ἐνέργεια ἔλαβε χώραν, πρὸς δίωξιν οἱουδήποτε τρίτου καὶ ἰδίᾳ σεισμοπλήκτου ἀπόρου καταλαβόντος χῶρον τινὰ ἀνήκοντα εἰς τὸ Δημόσιον, καθόσον οὐδεὶς πρὸς τοῦτο συνέτρεξε λόγος. Οἱ ἀνεγείραντες εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τοὺς σεισμούς, πρόχειρα παραπήγματα ἐπὶ χώρων τοῦ Δημοσίου ἄποροι καὶ σεισμόπληκτοι, παραμένουσιν εἰς ταῦτα χωρὶς νὰ ὀχλοῦνται παρ’ οἱασδήποτε Ἀρχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Παπαεμμανουήλ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2976)2092 τῆς 29 τρέχ. μηνὸς ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 338 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σάββα Παπαεμμανουήλ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει ἤδη περιληφθῆ εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συντόμως θέλομεν καταθέσει πρὸς ψήφισιν διάταξις, δι’ ἧς προβλέπεται ἡ μεταβίβασις κατὰ κυριότητα εἰς τοὺς εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας τῆς Δωδεκανήσου τῶν ὑπ’ αὐτῶν χρησιμοποιουμένων ὡς βοσκῶν ἐρημονησίδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βασαρδάνη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως περὶ καταργήσεως τῆς στρεμματικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ ζήτημα καὶ συντόμως θὰ καταλήξῃ εἰς ἀποφάσεις καταθέτοντες σχετικὸν νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5ῃ Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2792)24. 5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 24.5.56 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Β. Παπασταύρου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐφ’ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἐν αὐτῇ διατυπουμένων ἐρωτημάτων: 1) Θὰ πληρωθῶσιν ἐφέτος οἱ ἐξερχόμενοι τοῦ Σώματος ὁπλῖται βάσει τοῦ πραγματικοῦ ἤ πλασματικοῦ μισθοῦ ὅν λαμβάνουν. Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 282)14)844 10.8.1955 ἀποφάσεως ἡμῶν, στηριζομένης εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2Α)27.7.1955 ὁμόφωνον ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς καὶ ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 1582)1950 καθωρίσθησαν τὰ κατὰ βαθμοὺς ποσά, ἐφ’ ὧν θὰ ὑπολογίζωνται τὰ χορηγηθησόμενα ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματα εἰς τοὺς μετόχους τοῦ Ταμείου ὁπλίτας τοὺς ἐξερχομένους ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1955 μέχρι καὶ τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1956. Ἤδη, κατόπιν τῆς διὰ τῆς ἀπὸ 21.5.56 Β. Δ. παρατάσεως τοῦ ὁδεύοντος οἰκονομικοῦ ἔτους μέχρι 31.12.1956, ἡ προμνησθεῖσα ἀπόφασις ἡμῶν θέλει ἰσχύσει μέχρι τῆς χρονολογίας ταύτης καὶ κατ’ ἐπέκτασιν τὰ χορηγηθησόμενα ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματα εἰς τοὺς ἐξερχομένους τοῦ Σώματος Ὁπλίτας μέχρι τῆς 31.12.56 θὰ ὑπολογίζωνται βάσει τῶν ἐν αὐτῇ καθοριζομένων. Ἐντεῦθεν οὐ μόνον σύννομος δὲν εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἀνέφικτος καθίσταται οἱαδήποτε μεταβολὴ εἰς τὸ ὕψος τῶν βοηθημάτων, ἐλλείψει τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς χρήσεως, ἐφ’ ὧν καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν καὶ κατὰ νόμον ἐπιβάλλεται νὰ στηριχθῶσιν οἱαιδήποτε ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ἀποφάσεις. Τὸ θέμα τοῦτο θὰ ἀνακύψῃ αὐτομάτως ἅμα τῇ λήξει τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους,—διὰ τοὺς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἑπομένου οἰκονομικοῦ ἔτους μέλλοντας νὰ ἐξέλθωσιν —ὅτε καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ στάθμισις τῶν συγκροτούντων τὴν οἰκονομικὴν δυναμικότητα τοῦ Ταμείου στοιχείων τὸ ἐπιτρέπει, δύναται νὰ καθορισθῶσι συντελεσταὶ βοηθημάτων καὶ ὑπέρτεροι ἔτι τῶν βασικῶν μισθῶν. Ἡ διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1538)50 τεθεῖσα ἀρχὴ τοῦ κατ’ ἔτος καθορισμοῦ συντελεστοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν βοηθημάτων, ἀπετέλεσεν ὀργανικὴν ἀνάγκην διὰ τὴν περαιτέρω ἐπιβίωσιν τοῦ Ταμείου, καθ’ ὅσον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἀλλεπάλληλοι αὐξήσεις ἐπῆλθον εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, εἰς τρόπον ὥστε ὁ ἐπὶ τῶν βασικῶν μισθῶν τῶν Ὁπλιτῶν ὑπολογισμὸς τῶν ὑπὸ τοῦ Ταμείου παρεχομένων αὐτοῖς βοηθημάτων, ν’ ἀποτελῇ λίαν σοβαρὰν ἀπειλὴν διὰ τὴν οἰκονομικὴν αὐτοῦ ἰσορροπίαν, ἐφ’ ὅσον ἦτο ὑποχρεωμένον νὰ χορηγήσῃ βοηθήματα ηὐξημένα κατὰ ποσοστὸν ἴσον πρὸς τὸ τοιοῦτον αὐξήσεως τῶν βασικῶν μισθῶν τῶν Ὁπλιτῶν ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶχε ἢ οὐ τοιαύτην ἀντοχήν. 2) Οἱ ἐξελθόντες κατὰ τὸ 1955 ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει περιθώριον ἀποθέματος 6½ ἑκατομμυρίων διότι δὲν θὰ λάβουν τὴν διαφορὰν πλασματικοῦ καὶ πραγματικοῦ μισθοῦ. Κατὰ τὸ ἀπὸ 1.7.55 ἕως 25.5.56 χρονικὸν διάστημα τὸ Τ.Α.Ο. Χωρ)κῆς ἐπραγματοποίησεν ἔσοδα ἐκ δραχμῶν 15.274.783,70 κατὰ τὸ αὐτὸ δὲ χρονικὸν διάστημα κατέβαλε διὰ βοηθήματα, ἐπιστροφὴν κρατήσεων καὶ λοιπὰ ἔξοδα 14.094.843,25 δραχμῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι κατὰ τὸ ἀπὸ 1.7.55 ἕως 25.5.56 χρονικὸν διάστημα ἐκ τῶν πραγματοποιηθέντων ἐσόδων διετέθησαν τὰ 92% δι’ ἐκπλήρωσιν ὑποχρεώσεων τοῦ Ταμείου. Οὐδεμία, ὅθεν, ἀντιμετωπίζεται παρ’ ἡμῶν, οὐδ’ ἄλλως τε προβλέπεται ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας συμπληρωματικὴ καταβολὴ βοηθήματος εἰς τοὺς ἐξελθόντας τοῦ Σώματος Ὁπλίτας, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ὁδεύοντος οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐνταῦθα δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι πέραν τῆς κατὰ 25% αὐξήσεως τοῦ βοηθήματος τῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους ἐξελθόντων καὶ μελλόντων νὰ ἐξέλθωσι τοῦ Σώματος Ὁπλιτῶν, τοῦτο ηὐξήθη καὶ κατὰ 3.200 ἕως 5.500 κατὰ περίπτωσιν μετόχου, διὰ τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ. 3399)1955 καταργήσεως τῆς ὑπὸ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 664)1948 προβλεπομένης κρατήσεως. 3) Τί σκοπὸν ἔχει ἡ δημιουργία ἀποθέματος; Ἡ δημιουργία ἀποθεματικοῦ, ἀποτελεῖ παράγοντα ἀσφαλείας εἰς τὴν οἰκονομικὴν τοῦ ταμείου ἰσορροπίαν, πρὸς ἀποτροπὴν τῆς ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας—καταργήσεως ἢ μειώσεως τῶν ἐξ ἑτέρων πηγῶν, πλὴν τῶν εἰσφορῶν τῶν μετόχων, πόρων—μειώσεως εἰς τὸ μέλλον τοῦ ὕψους βοηθήματος, διότι τὸ τοιοῦτον θὰ προεκάλει ἀναστάτωσιν εἰς τὰς τάξεις τῶν μετόχων καὶ θὰ ἐκλόνιζεν ἀνεπανορθώτως τὴν πίστιν των ἐπὶ τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ ταμείου των, πρὸς δὲ ἐν διαρκῇ ἀγωνίᾳ καὶ ἐκνευρισμὸν θὰ ἐτέλουν λόγῳ τοῦ ἀσταθμήτου τοῦ παρ’ αὐτῶν ληφθησομένου βοηθήματος. Ἀντιθέτως, οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀμφιβάλλει σήμερον διὰ τὴν οἰκονομικὴν εὐρωστίαν τοῦ ταμείου του, πάντες δὲ μετ’ ἐμπιστοσύνης προσβλέπουν εἰς αὐτό. Εἰς τὰ ἀνωτέρω θὰ ἠδύνατο ν’ ἀντιπαραταχθῇ, ὅτι ἔτι μεγαλυτέρα θ’ ἀπέβαινεν ἡ ἰσχυροποίησις τοῦ Ταμείου καὶ ἀπολύτως ἐξησφαλισμένη θὰ ἦτο ἡ ἐπιβίωσίς του ἐὰν τὰ παρεχόμενα παρ’ αὐτοῦ βοηθήματα παρέμενον παγίως σταθερά, καίτοι ἀντιστοίχως τὰ ἔσοδά του ἐδικαιολόγουν τὴν αὔξησιν αὐτῶν. Τοιοῦτον τι ὅμως δὲν συμβαίνει, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος ἀναπροσαρμόζεται ὁ συντελεστὴς βοηθήματος. Τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἔχει ἡ δημιουργία ἀποθεματικοῦ καὶ διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ἐπιβάλλεται ἡ κατ’ ἔτος ἐνίσχυσις αὐτοῦ διὰ ποσοστοῦ 10% τοὐλάχιστον ἐπὶ τῶν ἐσόδων. 4) Διατί ὑπάρχοντος ρευστοῦ ἀποθεματικοῦ δὲν ἀνοικοδομεῖται τὸ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πατησίων οἰκόπεδον τοῦ Τ.Α.Ο.Χ. Μέρος τοῦ ἀποθεματικοῦ κεφαλαίου ἀσφαλείας, δέον νὰ εἶναι ἀμέσου ρευστοποιήσεως, ἵνα ἐν περιπτώσει ἀνάγκης καλύπτῃ τὰ τυχὸν ἐλλείμματα καὶ μέρος τούτου δέον νὰ ἐπενδύηται διὰ λόγους προνοίας εἰς ἀσφαλεῖς τοποθετήσεις. Ἡ οἰκοδόμησις εἰς τὸ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πατησίων οἰκόπεδον τοῦ Τ.Α.Ο.Χ. ἀπαιτεῖ τεράστιον ποσόν, ὅπερ δὲν δύναται νὰ καλύψῃ ὁλόκληρος ἡ περιουσία τοῦ Ταμείου, πρὸς τοῦτο δὲ μελετᾶται μετὰ προσοχῆς ἡ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον ἀξιοποίησις αὐτοῦ. 5) Διατί δὲν μειοῦνται αἱ κρατήσεις τῶν ὁπλιτῶν, ἀφ’ οὗ καλύπτουν τὰ ἔσοδα ἐξ ἄλλων πηγῶν καὶ τὰς δαπάνας τοῦ Τ.Α.Ο.Χ. καὶ τὰ ἐπιδόματα ἐξόδου; Ὡς ἐκ τῶν ἐν τῇ ἀπαντήσει τοῦ 2ου ἐρωτήματος ἀναγραφομένων στοιχείων προκύπτει ὅτι τὰ ἔσοδα, κατὰ μικρὸν μόνον ὑπερβαίνουν τὰ ἔξοδα καὶ συνεπῶς, ἐὰν ἐμειοῦντο αἱ κρατήσεις καὶ εἰσφοραὶ ἐν γένει τῶν ὁπλιτῶν, αἵτινες σημειωθήτω ἀντιπροσωπεύουν τὰ 60% περίπου τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου, θ’ ἀντιμετωπίζετο ἐνδεχομένως θέμα μειώσεως τῶν βοηθημάτων αὐτοῦ, ἐνδεχόμενον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτον δι’ ἡμᾶς προοπτικὴν διὰ τοὺς προεκτεθέντας λόγους. Εἰς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς μείωσις ἢ κατάργησις κρατήσεων εἰς βάρος τῶν ὁπλιτῶν δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ συνεπειῶν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν τοῦ Ταμείου, ἀντιμετωπίζεται καὶ πραγματοποιεῖται παρ’ ἡμῶν ἀμέσως, ὡς ἐγένετο ἤδη καὶ μὲ τὴν κατάργησιν τῆς κρατήσεως, περὶ ἧς ἀνωτέρω ἐν παραγράφῳ 2 ὡμίλησεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τριανταφυλλίδη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι αἱ Ὑπηρεσίαι ἡμῶν δὲν ἠρνήθησαν τὴν χορήγησιν πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων εἰς ἰδιώτην, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀντίληψις ὅτι αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀριστερῶν ἢ τῶν κομμουνιστῶν πρέπει νὰ ἀποθνήσκουν ἐξ ἀσιτίας ἢ ν’ αὐτοκτονοῦν ἐπικρατεῖ εἰς τὰς ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας. Ἄν ὁ ἐρωτῶν, κ. βουλευτής, κατέχῃ συγκεκριμένην τινὰ περίπτωσιν παρακαλεῖται ὅπως ἀναφέρῃ ταύτην πρὸς ἐξέτασιν καὶ συγκεκριμένην ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Αὐγεροπούλου, Σαράφη, Βουλοδήμου κλπ. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι προσφάτως συνελήφθησαν καὶ ἐπανεξετοπίσθησαν 25 περίπου ἀδειοῦχοι ἐκτοπισμένοι, κατόπιν διαταγῆς ἡμῶν, διότι ἐκ τῆς μακρᾶς παρακολουθήσεώς των ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς διεπιστώθη ὅτι οὗτοι κατὰ τὴν παραμονήν των ἐνταῦθα ἐπ’ ἀδείᾳ εἰργάζοντο ἐντατικῶς διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ

Κ.Κ.Ε.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2662)1918)56 ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζητε ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη σχετικῶς μὲ νομοσχέδιον περὶ νομιμοποιήσεως τῶν παρανόμων φυτειῶν σταφιδαμπέλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον κατηρτίσθη καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν κατατίθεται εἰς τὴν Γραμματείαν ὑμῶν. Ἐπίσης γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Καλαμῶν ἀπεστείλαμεν, ἐγκαίρως, τηλεγράφημα γνωστοποιοῦντες εἰς αὐτὸν τὰ ἀνωτέρω ἵνα ἔχῃ ταῦτα ὑπ’ ὄψει του κατὰ τὴν ἐκδίκασιν τῶν σχετικῶν δικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πρίφτη καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 407, σχετικῶς μὲ τὴν κατοχύρωσιν τῶν συνταξιοδοτικῶν δικαιωμάτων τοῦ προσωπικοῦ τοῦ τέως Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγει ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Πρίφτη, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸ προσωπικὸν τοῦ Ἀστικοῦ Νοσοκομείου Κερκύρας τὸ ὁποῖον ὑπήχθη εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2592)53, ἀλλὰ τὸ προσωπικὸν ὅλων τῶν Δημοτικῶν Νοσοκομείων ἅτινα ὑπήχθησαν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἀνωτέρω νομοθετικοῦ διατάγματος. Διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέματος, κατηρτίσθη σχετικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον καὶ διαβιβάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ ἔγκρισιν, διὰ τὴν κατάθεσιν καὶ ψήφισιν τούτου ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σπαῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2611)19.5.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 274 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ, Σπαῆ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ συνεπείᾳ τῶν παρὰ τῆς Ἑταιρείας Μποὺτ ἐκτελεσθέντων ἔργων, ἀποκαλυφθεῖσαι γαῖαι τοῦ Βάλτου Κωστακιῶν Ἄρτης διεπόμεναι ὡς πρὸς τὴν εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς διάθεσιν αὐτῶν ὑπὸ τῆς εἰδικῆς περὶ ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν νομοθεσίας ἤτοι τοῦ Κώδικος Α. Ν. 2556) 1941, ἐξεδικάσθησαν παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Ἄρτης ἥτις καὶ ἐξέδωκεν ἀρχικῶς μὲν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 652)28.12.1954 ἀπόφασίν της, ἀκολούθως δὲ μετ’ ἐπάνοδον τῆς οἴκοθεν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 112 τοῦ ἀνωτέρω Κώδικος καὶ τὴν δευτέραν ὑπ’ ἀριθ. 655)5.8.1955 ὁμοίαν της. Διὰ τῶν ἀποφάσεων τούτων καθωρίσθησαν ἀφ’ ἑνὸς οἱ δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως κάτοικοι τῶν νομοτύπως ὡς δικαιούχων προκριθέντων ὀκτὼ Συνοικισμῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ εἷς ἕκαστος χορηγητέος κλῆρος. Συνεπείᾳ ὑποβολῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον παρ’ ἐνδιαφερομένων κατοίκων τῶν ὡς ἄνω Συνοικισμῶν ἐνστάσεων κατὰ τῶν δύο τούτων ἀποφάσεων τῆς Ε. Α. Ἄρτης καὶ ἐπακολουθησάσης σχετικῆς ἐρεύνης μετὰ σύμφωνον δὲ γνωμοδότησιν τοῦ παρ’ ἡμῖν Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐποικισμοῦ καὶ βάσει τῶν συνδεδυασμένων διατάξεων τῶν ἄρθρων 114,120 καὶ 194 τοῦ διαληφθέντος Κώδικος Α. Ν. 2556)1941 καὶ τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ε)12014)2.4.1956 ἀπόφασις ἡμῶν, συναποστελλομένη ὧδε ἐν ἀντιγράφῳ δι’ ἧς καὶ διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ λόγους ἀνεπέμφθησαν εἰς τὴν ἰδίαν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων αἱ ἀνωτέρω ἀποφάσεις της πρὸς γενικὴν ἀναθεώρησιν ἐπὶ σκοπῷ διαγραφῆς τῶν παρανόμως γενικώτερον, ἐκ πλάνης ἢ ἐκ λάθους ἐγγραφέντων ὡς κληρούχων ἐγγραφῆς δὲ τῶν ἐκ τῶν αὐτῶν αἰτιῶν παραλειφθέντων. Κατὰ ταῦτα αἱ ὡς ἄνω ἀποφάσεις τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, προεδρευομένης ὑπὸ Δικαστοῦ, τελοῦν ὑπὸ ἀναθεώρησιν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθοῦν ἐν τῷ μεταξὺ ὡς ἀποβαλλοῦσαι κατόπιν τῆς ὡς ἄνω ἀναπομπῆς τὴν ἐκτελεστικότητά των. Διὰ τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς κατόπιν τῆς ἀναπεμπτικῆς ἡμῶν ἀποφάσεως ἐπανασυζητήσεως τῆς ὑποθέσεως, ἐνετάλη ἤδη ἅμα τῇ πρὸς ταύτην κοινοποιήσει τῆς ἀποφάσεως ταύτης ἡ ἁρμοδία Δ)νσις Γεωργίας Νομοῦ Ἄρτης ἵνα εἰσηγηθῇ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐπιθυμῆτε αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς νὰ ἀρχίζουν τὴν 7ην ὥραν ἀκριβῶς.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τοῦ λοιποῦ αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς θὰ ἀρχίζουν τὴν 7ην μ. μ., ἀλλὰ παρακαλῶ τὴν 7ην ἀκριβῶς.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2279)1952».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 2279)1952». Δευτέρα κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ 1945 –46, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ 1945 –46, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Δευτέρα κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1951–52, 1952–53, 1953– 54 καὶ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1951– 52, 1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–56 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ χορηγήσεως τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–56 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ χορηγήσεως τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων». βʹ. Κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρείας καὶ τὰς περιωρισμένης εὐθύνης».

§16Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι δίκαιον θὰ ἦτο νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἡ «Ἡμερησία» καὶ ἡ «Ναυτεμπορικὴ», αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται ἀπὸ πενταετίας.

§17Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἀσφαλῶς.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κυρίου ὑπουγοῦ;

§19Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα τυπογραφικὸν λάθος εἰς τὸ ἄρθρον 2, παράγραφος 3. Ἀναφέρεται ὁ νόμος 3.190, ἐνῷ πρόκειται περὶ τοῦ 2.190.

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὰ ἄλλα γίνεται δεκτόν;

§22Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον ὑπουργόν, θὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ ὅπως αὐτὴ ἡ πολυτελὴς δημοσιότης, ποὺ θεσπίζεται μὲ τὸ ἄρθρον 5 νὰ μὴν ἀφορᾷ τὰς Ἑταιρείας περιωρισμένης εὐθύνης, ποὺ εἶναι μικραὶ ἐπιχειρήσεις καὶ οἰκονομικῶς ἀδύνατοι. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐνδείκνυται διὰ τοιούτου εἴδους ἐπιχειρήσεις. Αὐτὴ ἡ τριπλὴ δημοσίευσις, δὲν συμβιβάζεται μὲ τὸν θεσμόν.

§23Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται ἅπαξ τοῦ ἔτους νὰ δημοσιεύωνται οἱ ἀπολογισμοί. Αἱ Ἑταιρίαι περιωρισμένης εὐθύνης ἔχουν πολλὰς φορὰς ὑποκαταστήσει τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρίας καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως δὲν νομίζω ὅτι θὰ ὑποστοῦν κανέναν οἰκονομικὸν κλονισμόν. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται εὐρυτέρα δημοσιότης. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸς ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι θὰ κλονισθοῦν οἰκονομικῶς ἐκ τῆς δημοσιεύσεως.

§24Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς ἐπιχειρήσεις, ἡ δημοσίευσις τῶν ἀπολογισμῶν νὰ γίνεται μόνον εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας.

§25Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Μόνον νὰ εἴπωμεν τὸ ἑξῆς: Ἐὰν μία ἐπιχείρησις θέλῃ νὰ δημοσιεύσῃ εἰς τὰς Ἀθήνας, νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν.

§26Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅπως εἶναι διατυπωμένος, εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ διάταξις.

§27Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). «Προκειμένου...... .......... (ἀναγινώσκει).... δύνανται νὰ δημοσιευθῶσιν. Ἑπομένως ἡ διάταξις εἶναι δυνητική.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι κατόπιν αὐτῶν θὰ τὸ κρατήσω.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε γίνεται δεκτόν. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§31Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κρατεῖται, κ. Πρόεδρε.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται. Αʹ. Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν πόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων» Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Λαμπρινάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§33Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, κ. συνάδελφοι, ἀφορᾷ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ παρομαρτούντων τούτοις φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων καὶ τῶν σάκκων, δι’ ὧν ταῦτα εἰσάγονται. Κατόπιν τῆς ὑπολειφθείσης φθινοπωρινῆς παραγωγῆς τῶν γεωμήλων κατὰ 10 χιλιάδας τόννους, ἡ Κυβέρνησις ὑπεχρεώθη, ἀντιμετωπίζουσα τὰς ἀνάγκας καὶ πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν γεωμήλων, ἀναστέλλουσα συγχρόνως τὴν ἰσχὺν τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἐπὶ τούτων, διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 18 Ἀπριλίου μέχρι τέλους Ἰουνίου, δηλαδὴ μέχρι τῆς ἐαρινῆς παραγωγῆς. Ἡ ἐαρινὴ παραγωγή, ὅπως πληροφοροῦμαι, προμηνύεται ἐπαρκὴς καὶ συνεπῶς δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ παρασχεθῇ εὐχέρεια εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς νὰ ἐπεκτείνουν τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου τούτου καὶ πέραν τῆς 30 Ἰουνίου 1956. Πρέπει δὲ νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοὶ ὅταν ψηφίζωμεν τοιαῦτα νομοσχέδια, ἐφ’ ὅσον ταῦτα βάλλουν κατὰ τινα τρόπον κατὰ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Πάντως, νομίζω, ὅτι ἦτο ἐπάναγκες νὰ γίνῃ αὐτό. Δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὴν παρατήρησιν ὅμως, ὅτι ἡ παράγραφος 3, ἡ ὁποία λέγει: «Ἡ κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀναστολὴ..... (Ἀναγινώσκει)..... πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἀφ’ ἑνὸς διότι εἶναι ἀντισυνταγματική, ἀλλὰ καὶ ἀντισυνταγματικὴ ἐὰν δὲν ἦτο νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει κανένα σκοπόν, ἐφ’ ὅσον διαπιστοῦται ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς πλέον ἡ παραγωγὴ γεωμήλων εἰς τρόπον ὥστε νὰ καλύπτεται καὶ ἡ κατανάλωσις ἡ ἐσωτερική, ἀλλὰ καὶ νὰ ζητῆται ἔστω καὶ δι’ ἓν μικρὸν ποσὸν ἄδεια πρὸς ἐξαγωγήν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§35Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Πράγματι κ. συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου προβλέπεται ἡ ἀναστολὴ τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ διαφόρων ἄλλων φόρων ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων γεωμήλων καὶ ἐπὶ τῶν σάκκων των. Ἡ διάταξις αὑτὴ εἶναι ὀλίγον περίεργος καὶ θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἰδιαιτέρως. Πράγματι, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν αἱ πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον δοθῆ, ἦσαν ὅτι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ παρουσιάζετο πάρα πολὺ μειωμένη. Αὐτὸ συνετέλεσεν, ὥστε νὰ δεχθῶμεν τὴν ὑπερψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀπαλείψεως τῆς ἀκροτελευταίου διατάξεως διὰ τῆς ὁποίας παρείχετο τὸ δικαίωμα, ἢ μᾶλλον ἡ ἐξουσιοδότησις, εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παρατείνῃ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ, αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχω, εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετοι. Ἐπὶ παραδείγματι, ἀπὸ τὴν Τρίπολιν, τὰς Καλάμας καὶ τὰς Θήβας, ἔχομεν μίαν κολοσσιαίαν παραγωγήν, ἡ ὁποία μᾶς πείθει, ὅτι τὸ σχέδιον αὐτὸ νόμου δὲν εἶναι συμφέρον νὰ γίνῃ νόμος, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι πλήσσεται ἡ παραγωγὴ γενικῶς τῆς πατάτας καὶ εἰδικώτερον οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ προϊὸν αὐτό. Ἐκτός ὅμως τούτου, θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ κάμω καὶ μίαν παρατήρησιν. Ὅταν ἔρχωνται, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, τοιαῦτα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἐμφανίζωνται ἁπλᾶ, ἐν πάσῃ περιπτώσει θίγουν ὡρισμένας τάξεις καὶ δὴ τὰς παραγωγικὰς τάξεις, χάριν τῶν ὁποίων τόσος σάλος ἔχει δημιουργηθῆ τὴν τελευταίαν αὐτὴν ἐποχήν, ὑποθέτω ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συνεννοῆται προηγουμένως καὶ μὲ τὸν ἁρμόδιον ἐπὶ τῆς Γεωργίας συνάδελφόν του, ὥστε ἀπὸ κοινοῦ νὰ ἔρχωνται τὰ θέματα αὐτὰ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπὶ παραδείγματι, ἐὰν εἶχεν ἐρωτηθῆ σήμερον καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι μετὰ δυσκολίας θὰ παρεῖχε τὴν συγκατάθεσίν του διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Διότι θὰ ἔπρεπε ν’ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ θίγει ἀναμφισβητήτως τὴν τάξιν τῶν παραγωγῶν γεωμήλων. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ μολονότι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶχον δεχθῆ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας ἔχω, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἄρω τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα τότε καὶ νὰ προτείνω πρὸς αὐτὴν τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, καθιεροῦται μία ἀρχὴ ἀπαράδεκτος, ἡ ἀρχὴ τοῦ νὰ πλήσσωνται, δυστυχῶς, χωρὶς λόγον σημαντικόν, χωρὶς οὐδεμίαν βασικὴν αἰτίαν, τάξεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην πραγματικῆς προστασίας. Καὶ δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ, ὅτι ἡ τάξις τῶν παραγωγῶν τῶν γεωμήλων, καὶ αὐτὴ συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν τάξεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι κυριολεκτικῶς δεινοπαθοῦν σήμερον. Καὶ πάλιν θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ καταψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§36Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠμπορῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. εἰσηγητὴν κάτι;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ τὸν εἰσηγητὴν δὲν ἠμπροῦμεν νὰ κάμωμεν συζήτησιν. Ὁ εἰσηγητὴς ἁπλῶς λέγει τὰς ἀπόψεις του. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§38Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ζητεῖται ἡ ἔγκρισις τῆς Βουλῆς δι’ ἀναστολὴν τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων ἀπὸ τῆς 18 Ἀπριλίου 1956 καὶ μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου 1956. Κρίνων τὸ σχέδιον αὐτὸ νόμου, ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς ἀπόψεως, νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ νομοσχεδίου τείνοντος νὰ καλύψῃ ἀναδρομικῶς μίαν ἔκνομον πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν νομίμως πλέον διὰ τὸ μέλλον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς).

§39Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μέχρις ὅτου δημοσιευθῇ θὰ ἔχῃ περάσει ἡ 30ὴ Ἰουνίου 1956.

§40Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλο θέμα. Θὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ αὐτό. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι αὐτὴ δὲν εἶναι ἡ μόνη πρώτη πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ἀτελῶς εἰσαγωγὴ πατάτας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἐπίσης ἔκνομοι καὶ αἱ ὁποῖαι ὡς μὴ ἔδει, δὲν ἐνεφανίσθησαν ἀκόμη εἰς τὴν Βουλήν. Οὕτω ὑπάρχει ἡ ὑπ’ ἀρ. 2424 τῆς 27 Δεκεμβρίου 1955 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπετράπη καὶ τότε δι’ ἀόριστον χρόνον ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ πατάτας μὲ διατάξεις ἀναλόγους, ταὐτοσήμους πρὸς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν πρῶτον, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 23532) 577 τῆς 23 Δεκεμβρίου 1955 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, καὶ δεύτερον, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 287960)13614 τῆς 20 Δεκεμβρίου 1955 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Δηλαδὴ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐλήφθη κατ’ εἰσήγησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου ἀφ’ ἑτέρου. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἠγνοήθη, δὲν ἐμφανίζεται οὐδαμοῦ εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτήν. Διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἶπεν ὅτι ἀποφασίζει τὴν ἀπὸ 28 Δεκεμβρίου 1955 ἕως 15 Ἀπριλίου 1956 — καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον διορθώνω τὴν προηγουμένην μου ἔκφρασιν ποὺ εἶπα δι’ ἀόριστον χρόνον — καὶ παρακαλῶ συγκρατήσατε τὴν χρονολογίαν αὐτὴν μέχρι 15 Ἀπριλίου 1956 εἰσαγωγὴν πατάτας ἀπηλλαγμένης ἀπὸ παντὸς φόρου. Βάσει τῆς πράξεως αὐτῆς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ 23532 τέλους Δεκεμβρίου 1955 διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὰς τελωνειακὰς ἀρχὰς νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν πατάτας, ἀπηλλαγμένης δηλαδὴ ἀπὸ παντὸς δασμοῦ καὶ οἱουδήποτε ἄλλου φόρου. Ἐπηκολούθησε διαμαρτυρία τῶν Γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ τὴν 19 Ἰανουαρίου 1956 τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐξέδωσεν ἀνακοίνωσιν ὅτι ἀπηγορεύθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ πατάτας, ὅτι ἠκυρώθησαν αἱ μέχρι τότε ἐκδοθεῖσαι ἄδειαι καὶ ὅτι ἐδέσμευσε τὴν εἰσαγομένην ποσότητα 1.100 τόννων διὰ νὰ τὴν ἔχῃ ὡς ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα. Διαταγὴ ὅμως καταργήσεως τῆς ἀναστολῆς καταβολῆς δασμῶν ἐδόθη μόλις τὴν 1ην Φεβρουαρίου 1956. Ἑπομένως καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ἀπὸ 19 Ἰανουαρίου, ὁπότε ἐγένετο ἡ ἀνακοίνωσις περὶ ἧς σεῖς ὡμιλήσατε, τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ὅτι ἠκυρώθησαν αἱ ἄδειαι μέχρι τῆς 1ης Φεβρουαρίου, διαταγὴ αἴρουσα τὴν ἄδειαν ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς δὲν εἶχεν ἐκδοθῆ. Τοιαύτη διαταγὴ ἐξεδόθη τὴν 1ην Φεβρουαρίου 1956. Δι’ ὅσας ὅμως ποσότητας τὸ ἐμπόριον, τὸ εἰσαγωγικὸν ἐμπόριον, εἶχε κλείσει τὰς παραγγελίας, αὐταὶ ἐξετελέσθησαν. Τὴν 1ην Μαρτίου 1956 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8030 τῆς 1ης Μαρτίου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐπετράπη καὶ πάλιν ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγή. Μετὰ ταῦτα ὑπεβλήθη τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου τὴν 17 Ἀπριλίου καὶ ὥριζεν ὅτι ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς ἑπομένης, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς 18 Ἀπριλίου 1956 μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου 1956 ἐπιτρέπεται ὁλοκληρωτικῶς ἀτελὴς εἰσαγωγὴ καὶ τῆς πατάτας καὶ τῶν σάκκων ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἔχουν ἐναποτεθῆ οἱ πατάτες αὐτές. Τὴν 30 Ἀπριλίου 1956 ἐγένετο γενικὴ Συνέλευσις τῶν Γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἐν Ἀθήναις, διεμαρτυρήθησαν διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, καθ’ ἃς ἔχω ἰδιωτικὰς πληροφορίας, ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἄρῃ τὴν ἀτέλειαν, ἐὰν ἐξακριβώσῃ ἐπάρκειαν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ ζητήματος. Ἠρωτήθην ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον, βάσει τίνος νόμου ἐγένοντο ὅλα αὐτά. Ὅπως προεῖπον, ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐνέργειαι τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἔκνομοι. Δὲν εἶχον κανένα δικαίωμα βάσει τοῦ κειμένου Συντάγματος, οὔτε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, οὔτε οἱ καθ’ ἕκαστον ὑπουργοί, νὰ λαμβάνουν τοιαύτας ἀποφάσεις, νὰ ἐκδίδουν τοιούτου εἴδους διαταγὰς πρὸς τὰς τελωνειακὰς ἀρχὰς τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Δὲν εἶναι μόνον τὸ ἔκνομον τῶν ἐνεργειῶν. Εἶναι καὶ τὸ ἀλλοπρόσαλλον τῶν Κυβερνητικῶν πράξεων καὶ ἡ ἐκδήλωσις πλήρους ἀδιαφορίας διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Εἶναι πρόδηλον, ὅτι οὐδεὶς ὑπουργὸς ἔχει κατὰ τὸ Σύνταγμα, τό δικαίωμα νὰ ἐκδίδῃ πράξεις αἰτούσας κανόνας δικαίου. Δὲν εἶχεν ὅμως καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὸ δικαίωμα νὰ λάβῃ τοιαύτην ἀπόφασιν. Τὸ ἄρθρον 59 § 1 τοῦ Συντάγματος λέγει, ὅτι ἐξαιρετικῶς ἐπὶ ἐπιβολῆς ἢ αὐξήσεως δασμοῦ, ἡ εἴσπραξις αὐτοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς εἰς τὴν Βουλὴν καταθέσεως τῆς προτάσεως νόμου περὶ αὐτοῦ. Εἰς τὴν 2αν δὲ παράγραφον ὁρίζεται, ὅτι ἀπαλλαγαὶ ἢ ἐξαιρέσεις ἀπὸ φόρου δὲν δύνανται νὰ ἀποτελέσωσιν ἀντικείμενον νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Δι’ αὐτὰς ἀπαιτεῖται πάντοτε νόμος ψηφιζόμενος ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐδῶ κύριοι, δὲν πρόκειται οὔτε περὶ ἐπιβολῆς νέου δασμοῦ, οὔτε περὶ αὐξήσεως ὑφισταμένου δασμοῦ, ἀλλὰ περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ ὑφισταμένου δασμοῦ, τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ἡ πρᾶξις ὅμως αὐτὴ ἀντίκειται εἰς τὴν § 2 ἄρθρον 59, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι μόνον νόμος δύναται νὰ ἀποφασίσῃ περὶ αὐτῆς. Συνεπῶς μόνον ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἀποφασίσῃ περὶ ἀναστολῆς ἢ ἐξαιρέσεως ἀπὸ ὑφισταμένων δασμῶν. Ἀπαγορεύει δὲ τὸ Σύνταγμα καὶ νομοθετικὴν ἀκόμη ἐξουσιοδότησιν. Δηλαδὴ δὲν δύναται ἡ Βουλὴ νὰ παράσχῃ ἐξουσιοδότησιν εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, πρὸς θέσπισιν τῶν ἐν λόγῳ ἀπαλλαγῶν. Ὅλαι συνεπῶς αἱ πράξεις αὐταὶ εἶναι ἔκνομοι, ὅπως ἔκνομος εἶναι καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ὁποίαν τείνει νὰ καλύψῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διὰ τὸν χρόνον ἀπαλλαγῆς ἀπὸ 18.4.56 ἕως τέλους Ἰουνίου. Ἐκπλήσσομαι πῶς αἱ ἄλλαι γενόμεναι παρόμοιαι πράξεις δὲν ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς καὶ οὐδεμία γίνεται μνεία οὔτε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ, οὔτε εἰς τὴν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, οὔτε εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀνωμαλιῶν. Καὶ ταῦτα μὲν ὡς πρὸς τὴν ἀντισυνταγματικότητα τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως. Ἔρχομαι ἤδη ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, δικαιολογεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, λόγῳ τῆς παρατηρουμένης μειώσεως τῆς παραγωγῆς γεωμήλων, συνεπεία τῆς ὁποίας ἐσημειώθη αὔξησις τῶν τιμῶν εἰς τὴν ἀγοράν, καὶ πρὸς συγκράτησιν αὐτῶν θὰ πρέπει νὰ εἰσαχθῇ ἄνευ δασμῶν ἡ πατάτα ἀπὸ 18)4 ἕως 30)6 καὶ μάλιστα ἄνευ καθορισμοῦ ποσότητος. Ἐκ τῶν στοιχείων ὅμως τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἡ βάσις αὐτὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἀντίκειται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας, πληροφορίας δηλαδὴ πατατοπαραγωγῶν, εἶναι ὅτι ἡ ἐτησία παραγωγὴ ἀνέρχεται περίπου εἰς 500.000 τόννους. Ἡ Α.Τ.Ε. ὑπολογίζει τὴν παραγωγὴν κατὰ τὸ 1954 εἰς 460 χιλιάδας τόννους, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἰς 442 χιλιάδας τόννους. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς πατάτας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀντιμετωπισθῇ, οὔτε ἀπὸ τὴν Βουλήν, οὔτε ἀπό τὴν Κυβέρνησιν ὡς κάτι τὶ τὸ συμπτωματικόν, τοῦ ὁποίου ἡ θεραπεία δύναται νὰ γίνεται διὰ ἐμβαλωματικῶν μέτρων, εἶναι γενικωτέρας σημασίας. Ἡ πατάτα χρήζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ἀποτελεῖ ἓν βασικώτατον ἀντικείμενον διατροφῆς τοῦ Λαοῦ μας, καὶ δεύτερον, διότι εἰς πολλὰς ἀγροτικὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, ἀποτελεῖ τὸ κυριώτερον προϊὸν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Δύναμαι δὲ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ πατάτα εἶναι τόσον βασικὸν προϊὸν, ὅσον καὶ ὁ σῖτος. Καὶ διὰ τὸν σῖτον τὸ Κράτος παρέχει δραστικὴν προστασίαν, τὸ μὲν διὰ τῆς ἐπιβολῆς δασμοῦ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου σίτου, τὸ δὲ διὰ τῆς συντελουμένης κατ’ ἔτος συγκεντρώσεως τούτου. Διὰ τὴν πατάταν δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ γίνῃ συγκέντρωσις ἀφ’ ἑνὸς, διότι παρουσιάζει εὐπάθειαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου, λόγῳ τοῦ ὄγκου της, ἕνεκα τοῦ ὁποίου θὰ ἀπῃτοῦντο τεράστιαι ἀποθῆκαι. Ἔχει ὅμως ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ παράσχῃ προστασίαν τοῦ προϊόντος διὰ τοῦ δασμοῦ, χάριν καὶ τῆς καταναλώσεως καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Λέγω τῆς καταναλώσεως, διότι ὑποχρέωσις κάθε Κυβερνήσεως εἶναι νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπαρκῇ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἀπόθεμα παραγωγῆς. Δὲν ὑπάρχει, ὅμως, πράγματι ἔλλειψις πατάτας. Ἠκούσατε τοὺς ἀριθμούς, κατὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἐτησία παραγωγὴ κυμαίνεται μεταξὺ 442.000–500.000 τόννων. Ἐγὼ λαμβάνω τὸν μέσον ἀριθμὸν τὸν πλησιέστερον πρὸς τόν ἀριθμὸν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δηλαδὴ τῶν 445.000 τόννων ἐτησίως. 445.000 τόννοι εἶναι 445.000.000 κιλὰ καί, ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὸν πληθυσμὸν τῆς Χώρας εἰς 8.000.000, ἀναλογοῦν 55½ κιλὰ κατὰ κεφαλὴν ἐτησίως, δηλαδὴ ἐτησίως 43 ὀκάδες, ἤτοι 3½ ὀκάδες μηνιαίως καὶ 46,6 δράμια ἡμερησίως. Ἀλλὰ οὔτε ὅλοι οἱ Ἕλληνες τρέφονται μὲ πατάτα, οὔτε ὅσοι τρέφονται, κατὰ κύριον λόγον μὲ αὐτήν, τὴν χρησιμοποιοῦν καθημερινῶς. Συνεπῶς καὶ ἡ βάσις αὐτή, τὴν ὁποίαν θέτει ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι ὀρθή, ἡ ὅλη δὲ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ, εἶναι σφαλερά. Σκοπός μου εἶναι, ὄχι νὰ ἀντιπολιτευθῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἂν καὶ τοῦτο δικαιολογεῖται, ἐφ’ ὅσον ἀκολουθεῖ ἐσφαλμένην πολιτικήν, ἀλλὰ κυρίως νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχή της ἐπὶ τῆς ἀνάγκης, ὅπως κατὰ τρόπον ἐναργῆ μεριμνήσῃ διὰ τὴν προστασίαν τῆς πατάτας. Ἀλλὰ ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι ὄντως ὑπάρχει ἔλλειψις ἐπαρκείας. Ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐπάρκειαν; Συνάδελφος τῆς Ἀγροτικῆς Ὁμάδος, ὁμιλῶν πρὸ ἡμερῶν, ὑπεστήριξεν εὐλόγως, ὅτι ἡ μόνη δραστικὴ προστασία τοῦ ἀγρότου, εἶναι ἡ προστασία τῶν προϊόντων. Αὐτὸ ἔχει ἀπόλυτον ἐφαρμογὴν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἀλλὰ δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν ἔχει ἐπιδείξει ἕως τώρα μέριμναν καὶ φροντίδα ὑπὲρ τῶν πατατοπαραγωγῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μειώσῃ τὰ κόμιστρα ἀπὸ τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς, μέχρι τοῦ τόπου τῆς καταναλώσεως. Θὰ ἠδύνατο ἀκόμη νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἀγρότας ἐναντίον τῶν περιοδικῶν πλημμυρῶν. Ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις μέτρα πρὸς προστασίαν τῆς γεωργίας καὶ γενικώτερον πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Λυποῦμαι, πιστοποιῶν, ὅτι διὰ τὴν Ἀρκαδίαν οὐδεμία μέριμνα ἐλήφθη. Καὶ ὅμως ἡ Ἀρκαδία ἔδωσεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν 6 βουλευτὰς ἐν οἷς ἕνα ὑπουργὸν καὶ τοὺς ἄλλους ἐπιδόξους καὶ θὰ ἦτο καλυτέρας μεταχειρίσεως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλπίζω, ὅτι οἱ κυβερνητικοὶ συνάδελφοι θὰ καταστήσουν γνωστὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἰς τὴν Κυνουρίαν, τὴν Μαντινείαν καὶ τὴν Γορτυνίαν, ὑπάρχουν μεγάλαι ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι πλημμυρίζουν καὶ φέρουν τὴν δυστυχίαν εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἰδιαιτέρως διὰ τὴν Μαντινείαν οὐδὲν ἐλήφθη μέτρον. Τὰ χωρία Τεγέας, Κορυθίου, Μαντινείας, Ὀρχομενοῦ, καταστρέφονται ἀπὸ τὰς πλημμύρας, χωρὶς νὰ συγκινῆται δι’ αὐτοὺς ἡ Κυβέρνησις. Ἄλλο μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, ἦτο ἡ χορήγησις εἰς τοὺς παραγωγούς, εὐθηνοτέρου λιπάσματος καὶ εὐθηνοτέρου σπόρου. Πληρώνουν τὸν σπόρον οἱ παραγωγοί, ἄνω τῶν 4 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου γράφει, ὅτι μόνον ἐκ τῆς παρεχομένης διὰ τοὺς σάκκους ἀτελείας, τὸ Δημόσιον θὰ ζημιωθῇ 7.000.000 δραχμῶν διὰ τὸν χρόνον τῶν 71 ἡμερῶν, δηλαδὴ ἀπὸ 18 Ἀπριλίου μέχρι τέλους Ἰουνίου τρέχοντος ἔτους. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κρατεῖ μυστικὸν ἡ Κυβέρνησις τὸν χρόνον ἀπὸ 28 Δεκεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν. Δὲν γράφει, ὅμως, τί ζημιώνεται τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τῆς πατάτας. Βλέπετε πόσον ἀλλοπρόσαλλος εἶναι ἡ ὅλη ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἐπεζήτησε τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῆς πατάτας εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ ἰδίως εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους ἀπεφάσισεν ἐν κρυπτῷ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν πατάτας καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, καὶ οὐδόλως ἐσκέφθη αὐτοὺς τοὺς δυστυχεῖς ἀγρότας πατατοπαραγωγούς, ἀλλὰ τοὐναντίον διὰ τῆς ἀντισυνταγματικῆς καὶ ἀντιαγροτικῆς πολιτικῆς της, ἐπαυξάνει τὴν δυστυχίαν των. Κύριοι βουλευταί, ἂς ἴδωμεν τώρα ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δι’ αὐτοῦ ἐπεζητήθη ἡ μείωσις τῆς τιμῆς τῆς πατάτας εἰς τὴν λιανικὴν ἀγοράν, ἰδίως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς. Καὶ ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Κύριοι βουλευταί, σᾶς εἶπον ὅτι ἡ τοιαύτη ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως χρονολογεῖται ἀπὸ τῆς 28.12.55, ὁπότε τὸ πρῶτον ἐπετράπη, ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ, ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τῆς πατάτας. Καὶ εἰσήχθη πατάτα ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, διότι ἡ μόνη πατατοπαραγωγικὴ χώρα ἦτο ἡ Αἴγυπτος. Τότε εἰς τὴν Αἴγυπτον ἡ τιμὴ τῆς πατάτας κατὰ τόννον ἐκυμαίνετο μεταξὺ 19–21 αἰγυπτιακῶν λιρῶν. Σᾶς εἶπον τὰς ἀλλοπροσάλλους ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου μέχρι τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐν τῷ μεταξύ, ὅταν ὑπεβλήθη τὸ σχέδιον νόμου, ἡ τιμὴ τῆς πατάτας εἰς Αἴγυπτον εἶχε φθάσει τὰς 30–31 λίρας κατὰ τόννον. Ἀπὸ 19–20 λίρας ἔφθασε τὰς 30–31 λίρας. Ποῦ εἶναι λοιπὸν ἡ προνοητικότης τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν; Ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1955, ἐπὶ τῇ προσόψει ἀνεπαρκοῦς παραγωγῆς πατάτας, ἐζήτησε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ τοῦτο ἀπεφάσισε τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγήν. Δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐρωτήσῃ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὴν ΚΥΔΕΠ, τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ ὅποιους ἄλλους ἦτο δυνατὸν νὰ συμβουλευθῇ, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ποία ποσότης χρειάζεται διὰ τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ τὴν προμηθευθῇ ἔκτοτε μὲ τὴν τιμὴν τῶν 20 λιρῶν κατὰ τόννον, ἀλλὰ τὴν ἐπῆρε τώρα μὲ 30 λίρας; Οὐδεμία φροντὶς διὰ τὸν ἀγρότην. Καὶ διὰ νὰ ἴδετε ποία εἶναι ἡ ἀβελτηρία τῆς Κυβερνήσεως σᾶς λέγω καὶ τοῦτο. Πέρυσιν ἐπέτρεψε τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν ἀκόμη καὶ σκόρδων, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ παραγωγὴ σκόρδων ἦτο πλουσία εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐσήπετο. Εἰς τὴν πατρίδα μου ἡ παραγωγὴ τῶν σκόρδων ἐσάπη. Ἦτο δὲ ἡ παραγωγὴ πέρυσι 14.600 τόννοι μὲ καλλιέργειαν 29.000 στρεμμάτων. Δὲν γνωρίζω διατὶ τὸ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις. Γνωρίζω ὅμως ὅτι τὸ ἔπραξε καὶ γνωρίζω ὅτι ἡ παραγωγὴ τῶν σκόρδων εἰς τὴν πατρίδα μου καὶ ἀλλοῦ ἐσάπισε Κύριοι συνάδελφοι, τὴν 6ην Ἰουνίου ἐ. ἔ. εἰς τὴν ἀγορὰν Ἀθηνῶν ἡ πατάτα ἠγοράζετο εἰς τὴν Λαχαναγορὰν 4 δραχμὲς ἡ ἐγχωρία καὶ ἡ αἰγυπτιακὴ 3.40. Αὐτὴ ἡ τιμὴ 3.40 τῆς αἰγυπτιακῆς πατάτας εἶναι στάνταρ, εἶναι τιμὴ καθωρισμένη ἀπὸ τὸ Κράτος. Εἰς τὰς 7 Ἰουνίου τιμὴ ἐγχωρίας πατάτας 3.50 καὶ αἰγυπτιακῆς 3.40. Σήμερον γύρω εἰς τὰς δραχμὰς 3 ἡ αἰγυπτιακή, δραχμὰς 3 καὶ κάτι ἡ ἐγχωρία. Καὶ δικαιοῦμαι νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ ἀπὸ τὰς 17 Ἀπριλίου μέχρι τῆς 12 Ἰουλίου δὲν ἔφερε τὸ νομοθέτημα νὰ τὸ συζητήσῃ εἰς τὴν Βουλήν; Τὴν ἀπάντησιν ἄς τὴν δώσῃ ὁ Λαὸς πρὸς τὸν ἑαυτόν του, ἄς τὴν δώσῃ ἕκαστος ἐξ ὑμῶν εἰς τὸν ἑαυτόν του καί, ἐὰν θέλῃ ἄς τὴν δώσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν Βουλήν. Εἶμαι περίεργος νὰ ἀκούσω ποία θὰ εἶναι ἡ δικαιολογία. Τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἀπὸ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα, καίτοι ἦτο ἀναγεγραμμένον τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, δὶς τὸ ἀνέβαλεν ἡ Κυβέρνησις. Διατί; Διὰ ποῖον λόγον;

§41Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρῆτε, κύριε συνάδελφε, νομοσχέδια τοιαύτης φύσεως, ἀφορῶντα τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπογράφωνται καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας;

§42Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἶπον καὶ τὸ ἐτόνισα ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἠγνοήθη. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον. Ἄς μᾶς τὸ ἐξηγήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι πρὸς τιμήν του. Διότι ἀντελήφθη, προφανῶς, τὸν ἀντιαγροτικὸν χαρακτῆρα τοῦ νομοσχεδίου.

§44Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς, ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφάνη ἀνταξία τοῦ θέματος. Ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἄλλων πατατοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων, ὅπως τῆς Ἀττικῆς, γύρω εἰς τὰς Ἀθήνας, σᾶς εἶπον ὅτι σήμερον ἡ τιμὴ μὲ τὴν ὁποίαν ὁ παραγωγὸς πωλεῖ τὸ προϊόν του, εἶναι γύρω εἰς τὰς δραχμὰς 2.50. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τῆς περιφερείας μου, ὄχι μόνον σημερινὰς ἀλλὰ καὶ παλαιοτέρας, διότι ἐπανειλημμένως μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσω μαζί των, τὸ κόστος τῆς πατάτας κυμαίνεται ἄνω τῶν 1.50 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ πτωχοὶ γεωργοὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκουν μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς πατάτας εἶναι νὰ καλύψουν τὸ ἡμερομίσθιον ὅλων τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας των τὰ ὁποῖα ἐργάζονται εἰς τὸ χωράφι. Εἰς τὰ 1955, ὁπότε εἶχεν ἐλαττωθῆ ἡ παραγωγὴ τῆς πατάτας, λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἡ τιμὴ μὲ τὴν ὁποίαν ὁ παραγωγὸς ἐπώλησεν εἰς τὸν ἔμπορον τὴν πατάταν του, ἦτο τὸ ⅓ τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἐπωλεῖτο ἡ πατάτα εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἔργον λοιπὸν τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο, ὄχι νὰ ἀποφασίζῃ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τῆς πατάτας, ἀλλὰ δι’ ἀγορανομικῶν μέτρων νὰ προστατεύσῃ τὸν παραγωγόν. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου αἴτησιν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας — καὶ ἂς μὴ μοῦ εἴπῃ κανεὶς ὅτι περιορίζω τὸ ἐνδιαφέρον μου εἰς τὴν Ἀρκαδίαν — διότι ὅπως σᾶς εἶπον ἡ πατατοκαλλιέργεια ἔχει ἐκταθῆ εἰς πλείστας περιφερείας τῆς Χώρας. Ὠχλήθην καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν Γεωργικὴν Ἕνωσιν Ἀρκαδίας, ἡ ὁποία ἐκοινοποίησε καὶ εἰς ἐμὲ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἔστειλε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα παράπονο, μία ἐκδήλωσις τῆς ἀγωνίας, ἡ ὁποία κατέχει αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, Διατρανώνουν τὴν ἀπελπισίαν των μὲ τὰς ζωηροτέρας ἐκφράσεις καὶ διατυπώνουν τὸν φόβον, ὅτι ἡ συνέχισις καλλιεργείας τῆς πατάτας δὲν θὰ εἶναι δυνατὴ μὲ τοιαύτην πολιτικήν. Αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μὴ ξανασπείρουν, εἶναι ἀληθές. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Νὰ μειώνῃ τὴν παραγωγὴ καὶ νὰ φέρνῃ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο πατάτα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν πλήρη ἐπάρκειαν. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἤγαγε νὰ βγάζωμε συνάλλαγμα γιὰ σκόρδα; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εἶναι νὰ ἀκουσθῇ τέτοιο πρᾶγμα; Σκόρδα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν μὲ ἀπαλλαγὴν δασμῶν ἐκ φόρων, πατάτα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν μὲ πλήρη ἀτέλειαν. Ποῦ πᾶμε ἔτσι; Πῶς θὰ ζήσουν οἱ χωρικοί μας; Καὶ ἄλλοι ἀγωνιοῦν καὶ διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν νὰ μὴ ψηφισθῇ ὁ νόμος. Ἕνεκα τῶν λόγων τούτων, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἕνα μάθημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι μὲ τὸ νὰ κατέχουν οἱ ὑπουργοὶ τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια, δὲν γίνονται νομοθετικοὶ δικτάτορες. Πᾶσα πρᾶξις πρέπει νὰ εἶναι ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Συντάγματος, καὶ ὅμως αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τῆς 28 Δεκεμβρίου, μέχρι σήμερον, τείνουν εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ δασμῶν καὶ φόρων εἰσαγωγικῶν τῶν γεωμήλων καὶ τῶν συμπαρομαρτούντων, ἐνῷ αὐτὸ ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρ. 59 τοῦ Συντάγματος. Ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς αἰσθάνομαι ὑποχρέωσιν ὡς νομικός, νὰ ἀρνηθῶ τὴν ψῆφον εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ὡς ἐκπρόσωπος τῶν πατατοπαραγωγῶν ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκπρόσωπος τῶν καταναλωτῶν, τῶν ὁποίων τὸ συμφέρον εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἐπάρκεια παραγωγῆς, θὰ ἀρνηθῶ τὴν ψῆφον εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἐκεῖνο δέ, τὸ ὁποῖον ἐπικουρικῶς ἐντελῶς ὑποστηρίζω, εἶναι ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει —καὶ ἀπευθύνομαι ἰδιαιτέρως πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐν πάσῃ λέγω περιπτώσει, δεδομένου ὅτι ἡ ἐντοπία παραγωγὴ ἤρχισεν ἀπὸ ἡμερῶν εἰς πλουσίαν μάλιστα ποσότητα, ἐπιβάλλεται ὁ περιορισμὸς τῶν χρονικῶν ὁρίων τοῦ νομοσχεδίου, τὸ πολὺ μέχρι 15 Ἰουνίου, ὄχι διότι δικαιολογεῖται ἡ μέχρι τότε εἰσαγωγή, ἀλλὰ διότι σήμερον εἴμεθα 11 Ἰουνίου πλέον καὶ τὸ κακὸν ἐγένετο. Καθῆκον τῆς Βουλῆς καὶ εἰδικώτερον τῶν βουλευτῶν τῆς συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν πλειοψηφίαν, εἶναι νὰ περιορίσωμεν τὸ κακὸν διὰ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου μέχρι 15 Ἰουνίου. Καὶ ἀκόμη εἶναι ὅτι ἡ δευτέρα καὶ τρίτη παράγραφος τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τῆς ὁποίας θεσπίζεται, παρέχεται δικαίωμα ὅπως δι’ ὑπουργικῶν ἀποφάσεων παρατείνεται ἡ ἀτέλεια καὶ μελλοντικῶς ἐπ’ ἄπειρον, πρέπει νὰ διαγραφῇ διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι παράτασις χωρεῖ εἰς κάτι τὸ ὑπάρχον. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον ἀναγράφει ὅτι ἰσχύει μέχρι τέλους Ἰουνίου, πῶς θὰ παραταθῇ; Δεύτερον, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὑπομνήσω, δὲν χωρεῖ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις οὐδενὸς διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἢ ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην δασμῶν καὶ φόρων. Θὰ ἀρνηθῶ, λοιπόν, τὴν ψῆφον τοῦ νομοσχεδίου καὶ τοιαύτην ἀπεκδέχομαι καὶ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μποῦτος ἔχει τὸν λόγον.

§46Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἐξ Ἀρκαδίας, τελευτῶν, προέτεινεν ὅπως ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 3 τοῦ μόνου ἄρθρου τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι πρέπει νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀκριβὴς εἶναι ἡ παράγραφος αὐτή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν τοῦ ὅλου νομοσχεδίου. Δηλαδὴ ἡ ἀρχή, ἡ ὁποία τίθεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι ὁσάκις ἡ διοίκησις, δηλαδὴ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἢ τοῦ Συντονισμοῦ ἢ τοῦ Ἐμπορίου, ἀποφασίσουν ὅτι ἡ τιμὴ τῶν γεωμήλων ἔχει ἀνέλθει ἐπικινδύνως, τότε θὰ ἀποφασίσουν τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν πατάτας, Ἀτυχῶς, οἱ πλέον ἁρμόδιοι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν τελευταίαν λέξιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν Βουλήν, εὑρίσκονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐπισημάνω, εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις φέρουσα τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἔπραξεν οὐδὲν τὸ ὀρθὸν καὶ ἡ σημασία τοῦ θέματος καὶ τοῦ προβλήματος ἐξέφυγεν ἐντελῶς τῆς προσοχῆς της. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀναφέρει ὅτι πρέπει νὰ γίνεται μία προστασία τῆς καταναλώσεως, δεικνύει ὅτι ἐκεῖνο, ποὺ ἐνδιαφέρει τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνον τό πῶς νὰ συγκρατήσῃ τὶς τιμές, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει καθόλου οὔτε τοὺς ὅρους τῆς παραγωγῆς οὔτε τῆς ἀγορᾶς. Κύριοι βουλευταί, αἱ κλιματολογικαὶ καὶ ἐδαφολογικαὶ συνθῆκαι τοῦ τόπου μας ἐπιτρέπουν τὴν κατὰ στάδια καὶ κατὰ ἐποχὰς παραγωγὴν τῆς πατάτας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει προικισθῆ διὰ τοῦ ἑξῆς ἐξαιρετικοῦ προνομίου, ὅτι δύναται νὰ κρατᾷ εἰς τὸ ἔδαφος καὶ νὰ τὴν διοχετεύῃ εἰς τὴν ἀγορὰν κάθε δύο μῆνες καὶ ἔτσι δὲν ἔχομεν τὸ μειονέκτημα ποὺ ἔχουν ἄλλαι χῶραι νὰ ἐπιβαρυνώμεθα μὲ ἔξοδα ἀποθηκεύσεως. Ἀκριβῶς αἱ εἰδικαὶ αὐταὶ συνθῆκαι τῆς παραγωγῆς τοῦ προϊόντος, προστατεύουν ὄχι μόνον τὸν παραγωγόν, ἀλλὰ καὶ τὸν καταναλωτήν. Διὰ ποῖον λόγον; Ὅταν τὰ ἀποθέματα τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν ἔχουν κατέλθει ἢ μᾶλλον πλησιάζουν νὰ ἐξαντληθοῦν, καὶ ἡ τιμὴ πηγαίνει ὑψηλά, εἰσέρχεται εἰς τὴν ἀγορὰν ἡ πατάτα συγκομιδῆς Μαΐου–Ἰουνίου καὶ ἔτσι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς πρὸς τὰ ἄνω αἰχμῆς τῆς τιμῆς, μὲ τὴν νέαν παραγωγήν, ἐξασφαλίζεται ἡ πτῶσις τῆς τιμῆς. Ὅταν δὲ κατὰ τὰ τέλη τοῦ Ἰουνίου, ἔχῃ ὁλοκληρωθῆ ἡ συγκομιδὴ τῆς ἐαρινῆς πατάτας καὶ οἱ τιμὲς ἔχουν φθάσει εἰς τὸ κατώτατον ὅριον, ἔχομεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου μίαν ἄλλην ἀλλαγὴν τῆς πορείας τῶν τιμῶν ἀνοδικήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ κίνητρον τῶν παραγωγῶν. Τὸ κίνητρον τῶν παραγωγῶν, διὰ νὰ καλλιεργήσουν καὶ διὰ νὰ ἀποκομίσουν πατάτα τὸν Ἰούνιον, Ἰούλιον καὶ Αὔγουστον. Βλέπετε ὅτι ὑπάρχει ἕνα κώλυμα. Παραγωγὴ καὶ διοχέτευσις τοῦ προϊόντος εἰς τὴν ἀγοράν, ἕνα σύστημα προστασίας τῆς παραγωῆς καὶ τῆς καταναλώσεως. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καταλογίζω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δηλαδὴ ὅτι δὲν κατενόησε τοὺς ὅρους τῆς παραγωγῆς καὶ τὶς συνθῆκες τῆς διοχετεύσεως τοῦ προϊόντος εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου προσπαθεῖ δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου, νὰ καταργήσῃ ὅλον αὐτὸ τό σύστημα. Διότι πατάτα εἰσαγομένη κατὰ τὸν Ἰούλιον, σημαίνει ἀποθάρρυνσιν τῆς παραγωγῆς συνεπῶς ἔλλειψιν οἰκονομικοῦ κινήτρου ἐκ μέρους τῶν πατατοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ μειώσουν τὴν παραγωγὴν οὕτως ὥστε ἡ παραγωγὴ θὰ ἐμφανισθῇ μειωμένη κατὰ τὸν Αὔγουστον καὶ περαιτέρω θὰ μειωθῇ καὶ κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον καὶ ἔτσι ἀντὶ οἱ δέκα ἢ δεκαπέντε χιλιάδες τόννων πατάτας, τοὺς ὁποίους θὰ εἰσάγωμεν νὰ συγκρατήσουν τὶς τιμὲς κατὰ τὴν περίοδον τέλος χειμῶνος—ἀρχὰς ἀνοίξεως, θὰ καταστρέψουν τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς καὶ θὰ εἴμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἰσαγάγωμεν πάρα πολὺ μεγαλυτέραν ποσότητα πατάτας ἀπ’ ὅ,τι εἰσάγομεν σήμερον. Ἀλλὰ τὸ ἄλλο θέμα, τό ὁποῖον νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφύγῃ εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ σύλληψις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐγένετο εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἐξ ἀντικειμένου ἀδύναμος νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν κατανάλωσιν. Τί συνέβη; Ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος ἀνέφερε, λόγῳ τῆς καταστροφῆς καὶ τῆς διεθνοῦς παραγωγῆς πατάτας, οἱ τιμὲς ἔχουν ἀνέλθει διεθνῶς ἀπὸ 22 δολλ. εἰς 34 δολλ. κατὰ τόννον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν κατενόησεν ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὅτι καὶ ἡ ἐντοπία καὶ ἡ παγκόσμιος παραγωγὴ λόγῳ ὡρισμένων κλιματολογικῶν συνθηκῶν εἶχε ὑποστῆ μίαν τεραστίαν μείωσιν καὶ ἑπομένως ἔχομεν ἕνα ἐκ νέου κέρδος πρὸς τοὺς παραγωγούς.

§47Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἄρα ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ δὲν κάμνει ζημίαν.

§48Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν θέλετε νὰ καταλάβετε τὴν λογικότητα τοῦ ἐπιχειρήματός μου. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἦτο τιμητικὸν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ λαμβάνῃ μέτρα ἀλυσιτελῆ καὶ ἀπρόσφορα. Ἐάν, κύριοι παρακολουθήσωμεν τὴν διακύμανσιν τῶν τιμῶν τοῦ προϊόντος ἀπὸ τὸ 1952–55 θὰ ἴδωμεν ὅτι ἡ διακύμανσις αὐτὴ εἶχε τὴν ἑξῆς ἐμφάνισιν: Τὸ ἀνώτατον ὅριον αἰχμῆς τῆς τιμῆς τῆς πατάτας κατὰ Φεβρουάριον ἕως Ἀπρίλιον ἔφθανε τὶς 3,30 ἕως 3,80. Κατὰ τὰ σημεῖα αἰχμῆς τιμῆς πατάτας κατὰ Ἰούνιον 1.30–1.80. Αὐτὸ ἐσήμαινεν ὅτι ἡ διακύμανσις τοῦ ἀνωτάτου καὶ κατωτάτου ὁρίου τῆς τιμῆς ἀπὸ τὴν μέσην τιμὴν τοῦ προϊόντος, οὐδέποτε ὑπερέβαινε τὸ 30%. Δὲν νομίζω, δὲ ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν εἰδικὰ νομοθετικὰ μέτρα διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν κατανάλωσιν διὰ τὸ 30% ἐπὶ πλέον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐλάμβανεν ὁ παραγωγός, ὅταν τὸ ἐπὶ πλέον αὐτὸ εἶναι μία δραχμὴ μόνον κατ’ ὀκᾶν. Ἡ Κυβέρνησις, βεβαίως ἠσθάνθη κάπως ἐκνευρισμούς, ὅταν ἀντελήφθη ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πατάτας εἶχε ἀνέλθει εἰς τὰς 5.50 καὶ 6 δραχμάς, ἀλλὰ εἴδατε ὅτι ἡ ἰδία ἡ τιμὴ τῶν πραγμάτων ἐξεδικήθη τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μὴ κατανόησιν τοῦ προβλήματος. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον χρήζει μιᾶς ὡρισμένης ἐξετάσεως. Ὅταν ἔχωμεν ἕνα νομοσχέδιον, ὡς τὸ ὑπὸ κρίσιν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μᾶς γεννηθοῦν καὶ ὡρισμέναι σκέψεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν νὰ κάμουν πάρα πολὺ μὲ τὴν κατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος. Ἡ πατάτα ἡ ὁποία εἶναι καταναλώσεως Ἀπριλίου καὶ Μαρτίου, εἶναι πατάτα, ἡ ὁποία παράγεται κυρίως ἀπὸ τοὺς πληθυσμοὺς τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, ἀπὸ ἀνθρώπους τῶν ὁποίων τὸ εἰσόδημα εἶναι πολὺ χαμηλὸν καὶ οἱ ὅροι τῆς ζωῆς των ἀπερίγραπτοι. Οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν παραγωγὴν τῆς πατάτας ἐν Ἑλλάδι, ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 110.000. 110.000 οἰκογένειαι γεωργικαὶ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν πατατοπαραγωγήν. Ἐξ αὐτῶν περὶ τὶς 90.000 εἶναι ὀρεινοὶ πληθυσμοί. Ἐκ τῶν 90.000 αἱ 15–20.000 οἰκογένειαι ἔχουν ὡς κύριον καὶ μοναδικὸν εἰσόδημα τὸ εἰσόδημα ἐκ τῆς πατάτας. Οἱ ἄλλοι παράγουν τὴν πατάτα ἐπικουρικῶς. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ζητοῦμε νὰ προστατεύσωμεν τὴν κατανάλωσιν εἰς βάρος 25.000 ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἀπὸ τὸ εἰσόδημα τῆς πατάτας καὶ μόνον, ἐπὶ τῆς εἰς βάρος ὡρισμένων ἀνθρώπων τῶν ὁποίων μέρος τοῦ εἰσοδήματός των προέρχεται ἐκ τῆς παραγωγῆς τῆς πατάτας. Γνωρίζετε ὅτι ἡ συνολικὴ παραγωγὴ εἶναι περὶ τὶς 450 χιλ. τόννους, κυμαινομένη ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Ἐξ αὐτῶν οἱ 220 χιλ. πηγαίνουν εἰς τὴν κατανάλωσιν, τὴν κατανάλωσιν, τὴν ὁποίαν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θέλει νὰ προστατεύσῃ. Αἱ Ἀθῆναι καὶ μόνον καταναλίσκουν 5.000 τόννους πατάτας μηνιαίως, ἤτοι 60.000 τόννους ἐτησίως, περίπου δηλαδὴ τὸ ⅓ τῆς συνολικῆς καταναλώσεως. Ἀπὸ τοὺς 220.000 τόννους πατάτας, οἱ ὁποῖοι παράγονται διὰ τὴν κατανάλωσιν, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι τὰ ⅘ προορίζονται διὰ τὴν ἀστικὴν κατανάλωσιν. Καὶ ἐρχόμεθα νὰ προστατεύσωμεν τὸν ἀστὸν τῶν μεγαλουπόλεων εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Κύριοι βουλευταί, ὁποτεδήποτε καὶ ἐὰν ἐξετάσωμεν προβλήματα ἀγροτικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν τόπον μας, πάντοτε ἀφιερώθη ἕνα εἰδικὸν κεφάλαιον διὰ τὴν προστασίαν τοῦ εἰσοδήματος τῶν πληθυσμῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Ἦτο αὐτὸ ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶχε κατανοήσει καὶ διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων ὑπεσχέθη τὴν προστασίαν τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν. Δὲν προέρχομαι ἀπὸ ὀρεινὴν περιφέρειαν. Νομίζω ὅμως ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ περιορίσω τὸ ἐνδιαφέρον μου μόνον εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν πεδινῶν περιοχῶν, εἰς τοὺς ὁποίους συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ Μεσσηνία. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω, εἶναι ἁπλῶς, ὅτι ἡ καλλιτέρευσις τῆς καταναλώσεως εἰς βάρος τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν δὲν εἶναι ἐπιτρεπτή. Διότι ἐδῶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Κατὰ τοὺς ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καθοριζομένους τιμαρίθμους κόστους ζωῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως, βλέπομεν τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ σταθμικὴ συμμετοχὴ τῆς πατάτας εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν ἐν λόγῳ τιμαρίθμων, εἶναι διὰ μὲν τὸν πρῶτον 1, 136%, διὰ δὲ τὸν δεύτερον 2,71%. Ἐπίσης, κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ἡ Ὑπηρεσία Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἀντιλαμβανόμεθα τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ πατάτα ἀποτελεῖ 1,8% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐξόδων μιᾶς μέσης οἰκογενείας. Δηλαδή, ἐὰν διὰ τῶν νομοθετικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα μᾶς καλεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφίσωμεν, κατορθώσωμεν, νὰ μειώσωμεν τὴν τιμὴν τῆς πατάτας κατὰ 1½ δραχμῶν, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ τιμάριθμος κόστους τῆς ζωῆς, θὰ ἐλαφρυνθῇ κατὰ ἕνα 250ὸν μὲ τὴν διαφορὰν ὅμως ὅτι ἡ ἐπίπτωσις τῆς καλυτερεύσεως τῶν ὅρων τῆς ζωῆς τῆς καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν πληθυσμῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν θὰ εἶναι τοσαύτη, ὥστε οἱ ὅροι τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν θὰ χειροτερεύσουν κατὰ 30 μὲ 40%. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖος ἐξ ὑμῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι διατεθειμένος, ἁπλῶς καὶ μόνον λέγοντας ἕνα «ναὶ» ἤ ἕνα «ὄχι» νὰ χειροτερεύσῃ τοὺς ὅρους τῆς ζωῆς 100.000 οἰκογενειῶν κατὰ 30%, διὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ μέσου εἰσοδήματος κατὰ ἕνα διακοσιοστὸν πέμπτον; (Χειροκροτήματα).

§49Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἐπειδὴ κατάγεσθε ἀπὸ πατατοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, πόσον εἶχεν ἡ πατάτα εἰς τὴν περιφέρειαν Καλαμῶν τὸν Μάϊον τοῦ 1952;

§50Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μὴ ἐρωτᾶτε. Δέν ἐξετάζεσθε, κύριε βουλευτά. Συνεχίστε. Νὰ τὸ εἴπητε σεῖς, κύριε ὑπουργέ. Θὰ τὰ εἴπῃ ὁ ἴδιος. Τί μέθοδος εἶναι αὐτή;

§51Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ἡ πατάτα εἰς τὰς Καλάμας —διὰ νὰ ἴδητε τὴν καταστροφὴν τῶν παραγωγῶν σας, τῶν Καλαμῶν εἰδικῶς, διότι ἔχω δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα— τὸν Μάϊον τοῦ 1952 ἐπωλεῖτο λιανικῶς 1,80, τὸν Μάϊον τοῦ 1953 1,90, τὸν Μάϊον τοῦ 1954 1,60–2.00. τὸν Μάϊον τοῦ 1955 2.40–3.000, τὸν Μάρτιον τοῦ 1956 4,80, τὸν Μάϊον τοῦ 1956 3.80–5.75 καὶ τώρα, τὸν Ἰούνιον 3.80–4.60.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τί θέλετε νὰ εἴπητε;

§53Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἁπλῶς δίδω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπώλησεν ὁ παραγωγὸς εἰς τὸ χωράφι του, 4 δραχμὲς τὴν πατάτα;

§55Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Εἶπον, λιανικὴν τιμήν, μεῖον 15% ὀλιγώτερον. Τὸ κέρδος τοῦ χονδρεμπόρου καὶ λιανικῆς πωλήσεως ἐμπόρου εἶναι 5 σὺν 10, σύνολον 15%.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς λέγομεν τί παίρνει ὁ παραγωγός. Τί πωλεῖ ὁ παραγωγὸς καὶ ὄχι ὁ ἔμπορος.

§57Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἡ πατάτα, τοὺς τελευταίους δύο μῆνας, ἐπωλεῖτο εἰς τὰς Ἀθήνας λιανικῶς, σχεδὸν εἰς διπλασίαν τιμὴν καὶ περισσότερον τῶν ἀντιστοίχων μηνῶν ὅλων τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Οὐδέποτε οἱ παραγωγοὶ ἀπήλαυσαν καλυτέραν τιμήν, ἀπὸ τῆς τιμῆς τοὺ ἀπήλαυσαν τώρα.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει καὶ συζητῶμεν, εἶναι ποία εἶναι ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ παραγωγὸς καὶ ὄχι ὁ ἔμπορος εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Καὶ εἴπομεν, ὅτι ἡ ποσότης τῆς παραγωγῆς ἀρκεῖ διὰ τὴν κατανάλωσιν. Ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, καὶ πάσης Κυβερνήσεως, νὰ προστατεύῃ τὸν παραγωγὸν καὶ διὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν παραγωγὴν του καὶ διὰ νὰ μὴ εἶναι ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐμπορίου τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀντὶ νὰ λάβῃ τὰ ἀγορανομικὰ μέτρα, νὰ σταματήσῃ τὰς τιμὰς ἐκεῖ ὅπου τὸ ἐπιβάλλουν αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας παίρνει ὁ παραγωγός, ἀντὶ νὰ κάμῃ αὐτὸ, φέρει νομοσχέδιον, διὰ νὰ καταστρέψῃ τὸν παραγωγόν.

§59Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδῶ ὁ ρήτωρ κάμνει τὴν ἑξῆς διάκρισιν: Λέγει, ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, μειοῦται τὸ κόστος διαβιώσεως εἰς τὴν πόλιν. Δεύτερον, ἂς ὑποθέσωμεν, ταὐτοχρόνως, ὅτι διὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν μειοῦται ἡ τιμὴ τῆς πατάτας, ἄρα οἱαδήποτε ἀπόδοσις διὰ τὸν ὀρεινὸν παραγωγόν, εἴτε ἐσφαλμένη ἀγορανομικὴ διάταξις, εἴτε μεγάλο τὸ κέρδος τοῦ ἐμπορίου, μοιραίως, μία μείωσις τῆς τιμῆς θὰ φέρῃ μίαν ἀντίστοιχον μείωσιν τῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν πληρώνεται ὁ παραγωγός. Τὸ δίλημμα τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ ὁμιλητὴς ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τὸ ἑξῆς, εἶναι ποτὲ δυνατόν, διὰ νὰ βελτιώσῃ τοὺς ὅρους ζωῆς κατὰ ἕνα ποσοστόν, νὰ μειώσῃ τοὺς ὅρους διαβιώσεως, τοὺς οἰκονομικούς, κατὰ 30 καὶ 40%; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα. Τώρα, ἐὰν λειτουργῇ καλῶς ἡ ἀγορανομία, δὲν εἶναι τὸ θέμα. Τὸ ζήτημα ἀρχῆς εἶναι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίζῃ διὰ νὰ μειώσῃ τὸ κόστος τῆς ζωῆς εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, νὰ μειώσῃ τὸ εἰσόδημα τοῦ παραγωγοῦ 10 καὶ 15 φορὰς πάρα πάνω.

§60Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Εὐχαριστῶ πάρα πολὺ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, διότι νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ὅλου ἐπιχειρήματος. Ἀλλά, ἀσφαλῶς, ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος βιάστηκε νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν, περιέπεσεν εἰς ἓν σφάλμα, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχε καὶ πάλιν περιπέσει, ὅταν ὁ κ. Καρτάλης τὸν ἔφερεν ἐνώπιον διλήμματος. Καί τὸ σφάλμα του εἶναι ὅτι ἀγνοεῖ τὴν διάκρισιν μεταξὺ ὁριακῶν καὶ συσσωρευτικῶν ποσοτήτων. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα ἐδῶ. Ὅταν ἔχωμεν καταναλωτὰς εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ὁ κάθε καταναλωτὴς γλυτώνει, ὅπως λέγουν, μίαν δραχμήν, κατ’ ὀκᾶν πατάτας ἡ δραχμὴ αὐτὴ συμποσουμένη, θὰ ἐπιπέσῃ εἰς βάρος 110.000 οἰκογενειῶν. Τὸ πεῖσμα σας, νὰ μοῦ κάμετε μίαν διακοπήν, δεικνύει ὅτι σεῖς εἰς τὴν συνείδησίν σας ἔχετε λύσει αὐτὸ τὸ δίλημμα, δηλαδὴ ὅτι θὰ γλυτώσετε αὐτὲς τὶς δραχμὲς εἰς βάρος τῶν 110.000 οἰκογενειῶν. Χαίρω πάρα πολὺ δι’ αὐτὴν τὴν δήλωσιν. (Χειροκροτήματα).

§61Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀργότερον... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)...

§62Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἀλλὰ τὸ θέμα, κύριοι βουλευταί, ἔχει καὶ μίαν ἄλλην πλευράν. Ἡ πλευρὰ εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀντιμετωπίζει ἓν τεράστιον πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τῆς συνεχοῦς ἀνόδου τοῦ τιμαρίθμου. Ἔχομεν μίαν συνεχῆ καὶ σταθερὰν ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου, τὴν ὁποίαν, ὁπωσδήποτε, πρέπει νὰ συγκρατήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι, διαφορετικά, καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη στὸ νόμισμα καταπίπτει, ὁπωσδήποτε δὲ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ καὶ γενικώτερον οἰκονομικὸν πρόβλημα, ποὺ θὰ δώσῃ ἐπαρκῆ καὶ ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὰ προβλήματα ποὺ αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς ἀπασχολοῦν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ λυπεῖ ἐξαιρετικῶς, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι πάντοτε τῶν δύο τελευταίων Κυβερνήσεων ἡ πολιτικὴ συμπιέσεως τῶν τιμῶν, ἐστηρίχθη ἐπὶ τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ πάντοτε τὸ λάδι καὶ ἡ πατάτα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑποφέρουν. Μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ ἤθελε νὰ εἶναι συνεπὴς εἰς τὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελε νὰ κάμῃ διὰ νὰ συμπιέσῃ τὰς τιμάς κατ’ ἀρχὴν θὰ ἐξήταζε τὸν τρόπον διαμορφώσεως τοῦ βιομηχανικοῦ κόστους καὶ ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν δι’ ὡρισμένων εἰδικευμένων ἀνθρώπων, νὰ εἰσχωρήσῃ εἰς τὸ κόστος, τὸ ὁποῖον λέγεται διαμόρφωσις τοῦ βιομηχανικοῦ κόστους, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ πάρα πολλὰ πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν μίαν πτῶσιν κατὰ 20 καὶ 25 καὶ 30% ἀκόμη τῶν διαφόρων εἰδῶν λαϊκῆς καταναλώσεως. Οὕτω δὲ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπετύγχανε δύο τινὰ ὄχι μόνον νομισματικὴν σταθερότητα, ἀλλὰ καὶ ἓν ἄλλο μέγα ἐπίτευγμα, τὸ ὁποῖον πρὸς τὸ παρὸν φαίνεται ὅτι τὴν ἀπασχολεῖ, δηλαδὴ τὴν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Βλέπετε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ πολιτικὴ τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν γίνεται εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων τοῦ μικροῦ εἰσοδήματος, οἱ ἄνθρωποι δὲ τοῦ μεγάλου εἰσοδήματος ἀφήνονται ἀλώβητοι, ἀφήνονται ἀνεξέλεγκτοι. Ἐὰν ὅμως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσχωρήσωμεν εἰς τὰ βάθη, εἰς τὴν ἄβυσσον αὐτήν, ἡ ὁποία λέγεται βιομηχανικὸν κόστος καὶ ἐμπορικὸν κέρδος, νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς ὅλα τὰ μέτρα, ποὺ θὰ ἐλάμβανε, διότι ἔτσι θὰ ἐπετυγχάνετο νομισματικὴ σταθερότητα καὶ ἀνακατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Εἰλικρινῶς, δὲν ἀνέμενον ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, νὰ στρέψῃ τὴν πολιτικὴν τῆς καὶ τὴν προσοχήν της πρὸς τὴν κατεύθυνσιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ὅτι οἱ μικροὶ παραγωγοὶ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν θὰ πληρώνουν συνεχῶς τὰ σπασμένα ἄλλων. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἤθελον νὰ ἐπεκταθῶ πέραν τῶν ὀλίγων αὐτῶν σημείων, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει κατ’ ἀρχήν, εἶναι τὰ ἑξῆς δύο σημεῖα: Πρῶτον, ὅτι διὰ τῆς πολιτικῆς της ἡ Κυβέρνησις θέλει ἔναντι ἑνὸς συστήματος αὐτομάτου προστασίας παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, νὰ δημιουργήσῃ τὸν κίνδυνον, νὰ μειωθῇ ἡ παραγωγὴ τῶν πατατῶν κατὰ πολὺ μεγαλύτερον ποσοστόν, ἀπὸ ὅ,τι ὑπολογίζει καὶ δεύτερον ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις παίρνει θέσιν, ὡς πρὸς τὴν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, εἰς βάρος τῶν πτωχοτέρων. Ἐλπίζω, παρὰ τὴν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ κατελόγισεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐξετάζω πάρα πολὺ ἐλαφρὰ τὰ πράγματα, ἐλπίζω ὅτι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμον, θὰ εὕρουν μίαν ἀπήχησιν εἰς τὰς σκέψεις του καὶ ἐπίσης ἐλπίζω ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὅταν φέρῃ ἄλλα νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλὴν θὰ φροντίσῃ νὰ μελετᾷ καλύτερον τὰ ζητήματα καὶ νὰ σταθμίζῃ καλύτερον τὰς εὐθύνας της. (Χειροκροτήματα).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης ἔχει τὸν λόγον.

§64Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ ἡμέρας ἠσχολήθη ἡ Βουλή, ὡς πρὸς τὸν τρόπον αὐξήσεως τῶν κεφαλαίων τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς ἀγρότας μεσοπροθέσμων καὶ μακροπροθέσμων δανείων διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Δὲν παρῆλθον ὅμως παρὰ ἐλάχισται ἡμέραι καὶ ἡ Κυβέρνησις φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον ἀντιαγροτικόν, θίγον τοὺς παραγωγούς πατάτας. Ἡ Κυβέρνησις ὡδηγήθη εἰς τὸ μέτρον τοῦτο, ἐκ τοῦ ὅτι εἶδος εὐρείας καταναλώσεως ὑπερετιμήθη καὶ ἠθέλησε νὰ ἐπέμβῃ ρυθμιστικῶς. Μὲ μίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπήλλαξε τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τὴν εἰσαγωγὴν πατάτας, χωρὶς νὰ καθορίζῃ ἀνώτατα ὅρια ποσοτήτων, ἀλλὰ καὶ περαιτέρω ἐπεκτείνουσα τὴν ἀπαλλαγὴν καὶ διὰ ποσότητας εἰσαχθείσας τῇ ἐγγυήσει τῆς ΚΥΔΕΠ, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι εἶχον προσαχθῆ καὶ ἄλλαι ποσότητες. Ἡ Κυβέρνησις, κατέληξεν εἰς τὸ μέτρον τοῦτο, ἐπιδιώκουσα διὰ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς, νὰ συγκρατήσῃ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ πατάτα, ὡς γνωστόν, παράγεται εἰς τρεῖς ἐσοδείας καὶ οὕτω ἔχομεν τὴν πρώϊμον, τὴν θερινὴν καὶ τὴν χειμερινὴν παραγωγήν. Κατὰ τὸ 1954, ποὺ δὲν ἐγένετο εἰσαγωγή, ἡ χειμερινὴ παραγωγὴ ἀνῆλθεν εἰς 106.650 τόννους καὶ κατὰ τὴν ἀντίστοιχον ἐποχὴν τοῦ 1955 εἰς 78.426 τόννους. Ὑπάρχει μία διαφορὰ 28.224 τόννων εἰς 78.426 τόννους. Ὑπάρχει μία διαφορὰ 28.224 τόννων καὶ ἐν τούτοις ἡ ἔλλειψις αὐτὴ δὲν ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν, τότε νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν πατάτας. Δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζω ὅτι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ μέτρον αὐτό, εἶναι σύνθετοι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, εἰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ παραγωγὴ εἶναι μειωμένη καὶ σημειοῦται αὔξησις τῶν τιμῶν γεωργικοῦ τινος προϊόντος, ἐπιτρέπεται ἡ ἐπέμβασις τῆς Κυβερνήσεως; Μήπως εἰς τὰς περιπτώσεις, ποὺ οἱ παραγωγοὶ πλήττονται καὶ ἡ παραγωγή τους εἶναι χαμηλὴ εἴτε διότι ὁ σπόρος ὁ εἰσαγόμενος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν εἶναι καλῆς ποιότητος, εἴτε διότι αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι δὲν ἐπέτρεψαν τὴν καλὴν ἀπόδοσιν, ποὺ νὰ καλύπτῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τὰς ἰδικάς των ἀνάγκας, μήπως τὸ εὐρὺ καταναλωτικὸν κοινὸν πρέπει νὰ ἔρχεται ἀρωγόν; Καὶ δεύτερον, ὅταν ἔχωμεν ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα εἶναι εἴδη βασικά, ὅπως τὰ εἴδη ὑποδήσεως καὶ ἐπενδύσεως, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν κυρίως τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ τῶν ὁποίων ἡ αὔξησις ἀπὸ τοῦ 1954 καὶ ἐντεῦθεν εἶναι ἀπροσδιόριστος, εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ἔφερεν ἀνάλογον νομοσχέδιον ἡ Κυβέρνησις, ὥστε μὲ τὸν τρόπον τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς νὰ καθιστᾷ προσιτὴν τὴν ἀγορὰν τῶν εἰδῶν ἐνδύσεως καὶ ὑποδήσεως εἰς τὸν γεωργόν; Καὶ ὄχι μόνον ἡμεῖς εἴμεθα ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ τὸ καταψηφίσωμεν, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἐκ τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὸν πόνον τοῦ ἀγρότου, γνωρίζουν τὰς δυσκολίας, γνωρίζουν τὰς ἰδιαιτέρας δυσκολίας ἐναντίον τῶν ὁποίων ἔχει νὰ παλαίσῃ ὀφείλουν εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν νὰ μᾶς συμμερισθοῦν καὶ νὰ καταψηφίσουν τὸ νομοσχέδιον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§66Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἐπιτύχουν οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ μεταπολεμικῶς νὰ εἰσαγάγουν πατατόσπορον ἔκαμον ἀγῶνας ἐπὶ ἀγώνων διὰ νὰ τὸ κατορθώσουν καὶ τρόμαξαν νὰ τὸ κατορθώσουν. Ἐνῷ δίδομεν εἰς ὡρισμένους ἐμπόρους καὶ εἰσαγωγεῖς τὴν ἄδειαν καὶ κερδίζουν τεράστια ποσὰ εἰς βάρος τοῦ γεωργικοῦ μας κόσμου μὲ μίαν διαταγήν, ἀμέσως, παραβιάζοντες καὶ νόμους καὶ Συντάγματα, τοὺς δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἰσάγουν ὅσην πατάτα θέλουν εἰς ἀπεριόριστον ποσότητα. Διότι ἐὰν ἐδίδετο μία ἄδεια δι’ ὡρισμένην ποσότητα πατάτας καὶ μέχρις ὡρισμένης ἡμερομηνίας μέχρι 10 Ἰουνίου, κάποια μικρὰ δικαιολογία θὰ ὑπῆρχε. Μέχρι τέλους Ἰουνίου εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος ἡ Κυβέρνησις. Διότι μέχρι τέλους Ἰουνίου γνωρίζει πολὺ καλὰ ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ ὑπάρχουν 50 ἑκατ. ὀκάδες πατάτας ἐντοπίας παραγωγῆς καὶ μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 90 χιλιάδες τόννοι ἐντοπίας πατάτας, ἡ ὁποία θὰ σαπίσῃ ὅπως ἐσάπισε καὶ τὰ ἄλλα χρόνια καὶ θὰ πεταχθῇ καὶ θὰ πωληθῇ εἰς τιμὴν πολὺ κατωτέραν τοῦ κόστους. Καὶ ἠρώτησεν προηγουμένως ὁ κ. ὑπουργός, ποίαν τιμὴν εἶχεν ἡ πατάτα κατὰ τὰ παλαιότερα χρόνια καὶ ποίαν ἔχει τώρα. Σᾶς λέγω κ. ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου εἶχε 1700 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ. Πέρυσι πάλιν 1700 δρχ. ἡ ὀκᾶ, μὲ κόστος πετρελαίου ἀπὸ 500 δρχ. τὸν τόννον ἕως 2500 δρχ. τὸν τόννον τοῦ θειϊκοῦ χαλκοῦ ἀπὸ 3.700 τὸ 1951 καὶ τὰ 1952, 8.70 σήμερον. Κύριε ὑπουργέ, φοβεῖσθε μήπως ἀνεβῇ ὀλίγον ὁ τιμάριθμος εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ δὲν τρέμετε διὰ τὸν τιμάριθμον τοῦ ἀγρότου ποὺ ἔχει ἀνεβῆ ἄνω τοῦ 100%, κυρίως τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Ἀλλὰ καὶ τῶν πεδινῶν περιοχῶν ὁ τιμάριθμος ἔχει ὑπερβῆ τὸ 100%. Διότι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς δὲν ἀγοράζει πατάτα, ἡ ὁποία εἶναι σχεδὸν φθηνὴ πάντοτε, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς δὲν ἀγοράζει ψωμί, δὲν ἀγοράζει κηπουρικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ αὐτὰ φθηνὰ καὶ εἰς ἐξευτελισμένας τιμάς, Ὁ γεωργικὸς πληθυσμὸς ἀγοράζει βακαλάον, ὁ ὁποῖος εἶχεν 7 δρχ. τὸ 1951–52 καὶ ἔχει 17 δρχ. σήμερον. Ἀγοράζει πετρέλαιον ποὺ εἶχεν 500 δρχ. τότε καὶ ἔχει 2.500 τώρα ὁ τόννος. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀγοράζουν οἱ γεωργοὶ τὰ πληρώνουν ηὐξημένα κατὰ 100%, ἐνῷ ἡμεῖς ἀγοράζομεν πολὺ φθηνότερα. Ἠρωτήσατε ποτὲ πόσον ἔχει φθάσει ὁ τιμάριθμος τῶν γεωργῶν;

§67Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Καὶ ἡ σταφίδα ἀπὸ 2700 δρχ. ποὺ εἶχε τὸ 1952, ἐπωλήθη πέρυσι 11 χιλιάδες. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ ἀγροτικῶν προϊόντων, πρέπει νὰ τὰ παίρνετε ὅλα τὰ προϊόντα. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὸν καπνόν. Καὶ ὁ καπνὸς ἀπὸ 10 δρχ. ἔφθασε 50.

§68Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἄν νομίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὰ προϊόντα τοῦ γεωργοῦ ἔχουν κάποιαν μικρὰν σχέσιν μὲ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, ὅπως ἦτο προπολεμικῶς, τότε εἰπέτε το νὰ τὸ γράψουν καὶ τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ τὸ ἴδουν καὶ οἱ γεωργοὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§69Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἄλλο αὐτό.

§70Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἄν ἕνα ἢ δύο προϊόντα ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐπῆραν μίαν τιμήν, δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Καὶ ἡ πατάτα ἐφέτος ἐπῆρε μίαν τιμήν, ὄχι διότι τὴν ἔλαβον οἱ γεωργοί, ἀλλὰ διότι τὴν ἐπῆραν οἱ ἔμποροι. Ἐφέτος εἴχομεν ἔλλειψιν πατάτας διότι ἔγιναν αἱ πλημμύραι, οἱ παγετῶνες καὶ λόγῳ τοῦ ψύχους, ἀργεῖ καὶ ἡ παραγωγὴ ὀλίγον. Ἀμέσως λοιπόν, οἱ ἔμποροι ἐθησαύρισαν εἰς βάρος τῶν γεωργῶν. Οὐδεὶς γεωργὸς ἐπώλησε πατάταν εἰς μεγάλην τιμήν. Ὅταν πωλῆται 1,50 δρχ. εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς 3,20 ἔχει εἰς τὴν Ἀθήνα. Ἀλλὰ δι’ αὐτὸ δὲν εἶμαι ἐγὼ ἁρμόδιος νὰ εἴπω τί συμβαίνει. Οὕτω ἔχει τὸ πρᾶγμα εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφίνωμεν ἀπροστατεύτους τελείως τοὺς γεωργοὺς καὶ νὰ ἔρχεται ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐδῶ καὶ νὰ λέγῃ ὅτι σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον νὰ αὐξήσῃ ἡ Τράπεζα τὰς δόσεις πρὸς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ νὰ γίνουν καὶ καταθέται οἱ ἀγρόται καὶ θὰ γίνῃ πολὺ σύντομα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ὅταν τοιαῦτα πράγματα λέγωνται ἐδῶ καὶ ταυτοχρόνως ψηφίζονται νομοσχέδια ἐναντίον τοῦ ἀγρότου, νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρουσιάζεται ὁ ὑπουργὸς καὶ νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Καὶ ξέρετε σεῖς πολὺ καλὰ ὅτι ὑπάρχουν χωριὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα διὰ νὰ κατεβάσουν τὸ παιδί τους μὲ ρῆξιν σκωληκοειδίτιδος, περπατοῦν 10 καὶ 15 ὥρας διότι δὲν ἔχουν ἕνα δρόμον νὰ πάῃ αὐτοκίνητον. Καὶ σᾶς κακοφαίνεται ποὺ τὸ λέγω. Δὲν πρέπει νὰ ἔχουν παράπονον αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ποὺ οὔτε τηλεφωνικὴν σύνδεσιν δὲν τοὺς ἔχομεν; Αὐτὰ ποὺ εἴπατε διὰ τὰ ἰατρεῖα, τὰ γνωρίζετε πολὺ καλλίτερον σεῖς τί συμβαίνει εἰς τὴν πρᾶξιν. Νοσοκομεῖα μόνον συγκροτημένα πλήρως ἠμποροῦν νὰ σώσουν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν.

§71Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πᾶτε σεῖς, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν ἐπαρχίαν;

§72Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Βεβαίως, πηγαίνω. Νὰ μὴ γίνῃ κανεὶς καθηγητὴς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, νὰ μὴ γίνῃ Διευθυντὴς εἰς Νοσοκομεῖον, ἂν δὲν πάῃ προηγουμένως εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἑπομένως, κύριε ὑπουργέ, ἀντίθετα νομοσχέδια, θὰ περιμέναμεν νὰ παρουσιάσετε ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ ἐνισχύσετε τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ὀρθοποδήσουν καὶ νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Ὅπως πηγαίνετε, κάμνετε τὸ ἀντίθετον. Ἐὰν ἐλέγατε πῶς θὰ ἀποθηκευθῇ ἡ πατάτα, πῶς θὰ τυποποιηθῇ ἡ πατάτα, πῶς θὰ γίνεται οἰνόπνευμα ἐν ἀνάγκῃ ἡ πατάτα. Θὰ ἠμπορούσατε νὰ δώσητε κουράγιο εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς διὰ νὰ ἐπαρκέσουν ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐγχωρίαν κατανάλωσιν, ἀλλὰ νὰ κάμωμεν καὶ ἐξαγωγήν. Ἐνῷ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀπογοητεύετε πολὺ τοὺς γεωργούς. Ἀντίθετον νομοσχέδιον θὰ περιμέναμε καὶ ὄχι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ βουλευτής, ὁ ὁποῖος θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§73Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ἐξητάσατε, κ. συνάδελφε, πόσοι τόννοι γεωμήλων εἰσήχθησαν ἀπὸ 18 Ἀπριλίου μέχρι σήμερον;

§74Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὄχι.

§75Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Περίπου 10 χιλιάδες τόννοι. Μήπως ἐξητάσατε πόσον ὑπελείφθη ἡ ἐαρινὴ παραγωγή; Κατὰ 10 χιλιάδες τόννους ὑπελείφθη ἡ παραγωγή, τοιαύτη καὶ ἡ εἰσαγωγή.

§76Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Μέχρι τέλους Ἰουνίου τί θέλει ἡ ἄρσις τοῦ δασμολογίου;

§77Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ἠξεύρετε, ὅτι τὸν Μάϊον τοῦ 1955 ἡ τιμὴ τῶν γεωμήλων ἦτο 2.40. Τὸν Μάϊον τοῦ 1956 ἦτο 5.60;

§78Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὄχι ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ἡμεῖς δὲν συζητῶμεν διὰ τὰς τιμὰς τοῦ ἐμπορίου, σκοπός μας εἶναι, πῶς θὰ προστατεύσωμεν τοὺς παραγωγοὺς καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς συζητῶμεν.

§79Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Τὸ πρόβλημα διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ γεωργοῦ, δὲν ἀνήκει εἰς οὐδένα. Ὅλοι μας πολεμῶμεν διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ.

§80Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Μόνον μὲ λόγια.

§81Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ὄχι μόνον μὲ λόγια, ἀλλὰ καὶ μὲ ἔργα. Θὰ ἤθελον ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν δὲν εἰσήγοντο οἱ 10 χιλ. τόννοι, οἱ ὁποῖοι ἐκάλυψαν τὸ κενὸν τῶν 10 χιλ. ποὺ ὑπελείφθη ἡ παραγωγὴ πατάτας τὴν 22αν καὶ 23ην Μαΐου, ποιὸς θὰ ἐπήγαινε νὰ πάρῃ πατάταν μὲ 8 δραχμάς; Συνεπῶς τὸ μέτρον αὐτὸ ἦτο εὐεργετικὸν καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν καὶ διὰ τὸν παραγωγὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἐζημίωσεν.

§82Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου ἐτόνισα ὅτι κάποια δικαιολογία θὰ ὑπῆρχε, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ἔλεγε μέχρι τῆς 10ης Ἰουνίου, ἐπιτρέπομεν τὴν εἰσαγωγὴν μιᾶς ποσότητος πατάτας. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, ποὺ ἔχει σημασίαν δι’ ἡμᾶς, ποὺ θέλομεν τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ, εἶναι τὸ ἀκαθόριστον τοῦ ποσοῦ καὶ ἡ διάρκεια μέχρι τέλους Ἰουνίου, διότι αἱ πληροφορίαι μας εἶναι, ὅτι θὰ ἔχωμεν 50 ἑκατ. ὀκάδας μέχρι τοῦ τέλους Ἰουνίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεχθέντα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγρότου, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡμεῖς πάντοτε ὑπεστηρίζαμεν τοὺς ἀγρότας καὶ ὅτι ἐὰν καὶ σεῖς ἠθέλατε νὰ τοὺς ὑποστηρίζετε, θὰ ἔπρεπε νὰ καταψηφίζετε τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἦσαν κατὰ τῶν ἀγροτῶν.

§83Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἔχω ἐπίσημον ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν παραγωγὴν τὴν θερινὴν τῆς πατάτας. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Περιφέρεια Μεσσηνίας παραγωγὴ 12 χιλ......... ........... (ἀναγινώσκει)..................». Σύνολον 20.500.000. Ὁλόκληρος δὲ ἡ θερινὴ παραγωγὴ ἀναβιβάζεται εἰς 90 χιλ. τόννους.

§84Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἀνελάβατε νὰ σταματήσετε τὸ νομοσχέδιον καὶ ἂν διαπιστώσετε, ὅτι πράγματι οἱ ἀριθμοὶ ἔχουν οὕτως, τότε νὰ τὸ ἐπαναφέρετε. Εἰς ὅποιον σᾶς ἔδωσε τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, νὰ τοὺς ἐπιστρέψετε. Νὰ γραφοῦν ὅμως εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἰδῆτε τί ἐντύπωσιν θὰ κάμουν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§85Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ διακοπὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι ἐναντίον τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν γνωρίζει τί γράφει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, πῶς διετυπώθη καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τίνων δεδομένων διετυπώθη. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω καὶ εἶναι ἀναντίρρητον εἶναι, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πατάτας εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς λιανικῆς πωλήσεως εἶναι σήμερον 3.50.

§86Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Εἶναι 4.30.

§87Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δηλαδὴ κάτω ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον τῆς τιμῆς τῆς πατάτας, ἡ ὁποία εἰσήχθη ἐξ Αἰγύπτου. Ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι τιμὴ λαχαναγορᾶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, κύριε ὑπουργέ. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, ἡ συζήτησις δὲν γίνεται μόνον πρὸς ἔλεγχον τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν προστασίαν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς καταναλώσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§88Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἔχω τὸ ἐπίσημον ἀγορανομικὸν δελτίον, τὸ ὁποῖον καθημερινῶς ἐκδίδεται, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν χονδρικῶν τιμῶν τῆς λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν. Ἡ σημερινὴ τιμὴ εἶναι «... ............ (ἀναγινώσκει)...........».

§89Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τιμὴ τῆς ἐγχωρίου πατάτας εἶναι εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον μὲ τῆς Αἰγύπτου, δηλαδὴ ἡ ἐαρινὴ παραγωγὴ ἔρριξε τὴν τιμὴν τῆς πατάτας εἰς τὴν τιμὴν ποὺ ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ὡς εἴπατε, τὸ ἀγορανομικὸν δελτίον λέγει τιμὴν πατάτας ἐξωτερικοῦ 3.40, ἐντοπίας 3.50, δηλαδὴ ὑποστηρίζετε, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου πλήττεται ὁ παραγωγὸς χωρὶς νὰ ὠφεληθῇ ἔστω καὶ κατὰ ποσοστὸν ἄξιον λόγου, ἡ κατανάλωσις. Αὐτό, κύριε ὑπουργέ, εἶναι τὸ ἄστοχον τοῦ μέτρου.

§90Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Οἱ Ἕλληνες παραγωγοὶ ηὐτύχησαν νὰ ἀνέλθῃ ἡ τιμὴ τῆς πατάτας Αἰγύπτου καὶ Κύπρου. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ τιμὴ τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς Κύπρου, θὰ εἴχομεν πολὺ μικροτέρας τιμάς. Διότι, γνωρίζετε πολὺ καλῶς καὶ τὸ γνωρίζω καὶ ἐγὼ καὶ οἱ διατελέσαντες ὑπουργοὶ Ἐμπορίου, ὅτι τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν χρειαζόμεθα 150 χιλ. ὀκάδας εἰς τὴν Διοίκησιν Πρωτευούσης. Παρετηρήθη τὸ φαινόμενον πάντοτε κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν, νὰ παρατηρεῖται μία τάσις ἀνατιμήσεως ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ὡρισμένων περιφερειῶν, διότι ὑπάρχουν πατάτες τότε, ἀπὸ μερικὰς μόνον περιφερείας, ἡ δὲ ποιότης τῆς Μακεδονικῆς πατάτας, τῆς ὁποίας ἡ τιμὴ εἶναι μικροτέρα δὲν εἶναι καλή, διότι εἶναι μαύρη, Ἐξηναγκάσθημεν τότε, λόγῳ τῆς προφανοῦς ἐλλείψεως τῆς ἀγορᾶς καὶ ἐν ὄψει τῶν ἀναγκῶν τῶν ἑορτῶν καὶ λόγῳ τῆς τάσεως πρὸς ἄνοδον, νὰ ζητήσωμεν νὰ εἰσαχθῇ μία ποσότης μικρά, 200 τόννων διὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἑορτῶν. Καὶ πράγματι, εἰσήχθη ἡ ποσότης ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Ἐν συνεχείᾳ δὲ ἐμεσολάβησεν ἡ ἐποχιακὴ ἔλλειψις τῆς ἀγορᾶς, ἡ ὁποία παρατηρεῖται ἔντονος ἀπὸ τὸ τέλος Φεβρουαρίου μέχρι τὰ μέσα Μαΐου. Ἦτο ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, ἐγκαίρως νὰ ἀνεφοδιάσῃ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, διότι εἰς τὰς Ἀθήνας χρειαζόμεθα 150 χιλ. ὀκάδας διὰ τὰς ἑορτὰς καὶ μίαν ἄλλην ποσότητα, διὰ τὰ ἐπαρχιακὰ ἀστικὰ κέντρα. Ὡς γνωστὸν δέ, ἡ πατάτα ἀποτελεῖ βασικὸν στοιχεῖον τῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλλην. πληθυσμοῦ. Ἦτο συνεπῶς συνετοῦ οἰκογενειάρχου ἀπόφασις, νὰ προμηθεύσῃ τὴν Ἀθηναϊκὴν ἀγορὰν μὲ τὰς ἀπαραιτήτους ποσότητας διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν της. Ἐκτὸς αὐτῆς τῆς διασφαλίσεως τῆς ἀνάγκης ἐμεσολάβησεν ἡ ἄνοδος τῆς τιμῆς τῆς πατάτας, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, Ἡ Ἀγγλία ἠγόρασεν ὅλας τὰς ποσότητας τῆς Ὁλλανδικῆς πατάτας. Μολονότι δὲν εἶναι ὡς ἡ Ἑλληνική, ἐν τούτοις, ἐπηρέασε τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ ἀπὸ 18 μὲ 20 δολλάρια, ἔφθασεν 28 καὶ ἐν συνεχείᾳ 35 δολλάρια τὸν τόννον. Θέλω νὰ τονίσω ὅτι ἐκάλυψεν τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς ὁ Ἕλλην δὲ παραγωγὸς ἤδη, εὐνοεῖται μὲ τὴν ἄνοδον τῆς τιμῆς τῆς πατάτας τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ ὁποία ἤδη εὑρίσκεται εἰς λίαν ἱκανοποιητικὸν δι’ αὐτὸν ὕψος καὶ προσφέρεται εἰς τὰ ὕψη, ποὺ ἀσφαλῶς τὸν ἱκανοποιοῦν. Διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι 100% ἔχομεν ἀπὸ πέρυσιν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῆς πατάτας εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ.

§91Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ὅσα λέγετε, ὁμολογεῖτε τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς ἠλέγξαμεν τὴν Κυβέρνησιν ἀκριβῶς εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Σεῖς εἴπατε ὅτι εὐτυχῶς διὰ τὸν παραγωγὸν ηὐξήθη ἡ τιμὴ τῆς αἰγυπτιακῆς πατάτας. Αὐτὸ εἶναι τὸ σημεῖον, ποὺ σᾶς ἐλέγχομεν: Ὅτι τὸν Δεκέμβριον, ποὺ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς τῆς πατάτας, ἡ τιμὴ εἰς τὴν Αἴγυπτον ἦτο 18 ἕως 20 λίρες κατὰ τόννον, ἐνῷ τώρα εἶναι, σεῖς εἴπατε 35, ἐγὼ εἶπον 30. Δι’ αὐτὸ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἐνῷ ἀπὸ τότε διείδατε ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἐπάρκεια πατάτας εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ μὲ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 28.12.55 ἀπεφασίσατε νὰ εἰσαχθῇ ἀτελῶς ἡ πατάτα μέχρι τῆς 14.4. 56, τί ἐκάματε; Διατὶ δὲν ἐπαίρνατε τὴν πατάτα ἀπὸ τότε μὲ 20 λίρες κατὰ τόννον καὶ τὴν παίρνετε σήμερον μὲ 35 λίρες; Ἐπομένως, ἐζημιώσατε τὸν παραγωγόν, δὲν ὠφελήσατε δὲ τὴν κατανάλωσιν.

§92Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Πάντως, κ. Μπακόπουλε, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀγνοήσῃ τὰς ἀγωνιώδεις ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς καὶ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἀγοράν, χωρὶς πατάταν. Μέγα τὸ θέμα καὶ ὄχι προχείρου καὶ ἀδιαφόρου ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἀντιμετωπίσεως.

§93Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἂν ἀκόμη, εἴχατε δίκαιον εἰς αὐτά, καίτοι ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ὅτι ὑπῆρχεν ἐπάρκεια πατάτας καὶ ἠθέλατε νὰ φέρετε ἀπὸ ἔξω, διατί δὲν ἐφωδιάζατε τὸν τόπον μὲ 20 λίρες κατὰ τόννον τὸν Δεκέμβριον καὶ Ἰανουάριον καὶ τὴν παίρνετε τώρα μὲ 35 λίρες τὸν τόννον.

§94Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἀνακεφαλαιῶν, κ. βουλευταί, λέγω τοῦτο τὸ πρᾶγμα, ὅτι θὰ ὑπῆρχε μία δικαιολογία νὰ εἰσαχθῇ ὡρισμένη ποσότης πατάτας, διότι αὐτὸ δὲν ἀφεώρα τὴν τιμὴν τῶν γεωργῶν, ἀλλὰ τὸ πολὺ μέχρι τέλους Μαΐου ἢ τὸ πολὺ 5–10 Ἰουνίου. Τὸ ἐγκληματικόν, κατ’ ἐμέ, εἶναι διατί, ἀφοῦ ἤρχισεν ἀπὸ 20 ἡμερῶν ἡ πατάτα τῆς Μεσσηνίας καὶ τώρα τῶν ἄλλων περιοχῶν, παρατείνομεν εἰς ἀκαθορίστους ποσότητας νὰ εἰσάγουν οἱ μεγαλέμποροι ὅσας θέλουν καὶ νὰ ρίξουν τὴν ἐντοπίαν τιμήν, τώρα ποὺ πρόκειται οἱ γεωργοὶ νὰ πωλήσουν εἰς κάποιαν ὑψηλὴν τιμὴν καὶ νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδά των. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ πωλήσουν οἱ γεωργοὶ πατάταν τὸ 1956 ὅσον τὸ 1952, διότι τότε ἠγόραζον τὸν χαλκὸν 3.70 καὶ τώρα ἔχει 8.50 καὶ ἠγόραζον τὸ πετρέλαιον 500 δρχ. κατὰ τόννον καὶ τώρα ἔχει 2.500 κατὰ τόννον.

§95Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τὸ 1951 ἡ πατάτα εἶχε 700 δραχμὰς.

§96Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὸν Ἰούνιον τοῦ 1952 ἡ πατάτα εἶχε 1.700 δραχμὰς εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς — ἐπισήμως τὸ λέγω αὐτὸ — καὶ τώρα τὸν Ἰούνιον τοῦ 1956 ἔχει 1.700 μὲ τὴν διαφορὰν κόστους. Δώσατέ τους τοὐλάχιστον νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδά των, διότι μεροκάματο δὲν βγάζει ὁ γεωργός. Ἐγκληματῆτε ἐναντίον τῶν γεωργῶν ψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἀφήσατε τὰ λόγια.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, βλέπω ὅτι ἡ συζήτησις ἐξακολουθεῖ ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Μήπως θέλετε νὰ διακόψωμεν.

§98Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι ἐν ἀπαρτίᾳ, συζητουμένου ἑνὸς νομοσχεδίου βασικοῦ διὰ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς ὡς Ἀντιπολίτευσις,—δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ εἴπω «ἡμεῖς»— ἐγὼ ἀτομικῶς, νομίζω ὅτι τὸ συμφέρον τῶν ἀγροτῶν μας εἶναι νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ συζήτησις διὰ νὰ περιορισθῇ τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τοὺς πατατοπαραγωγούς. Δὲν συμφωνοῦμεν λοιπὸν εἰς τὴν διακοπήν. Ζητοῦμεν τὸν ταχὺν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως μὲ κύριον σκοπὸν τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπικουρικῶς δὲ τὸν περιορισμὸν τῆς ἰσχύος τῆς ἀτελείας μόνον μέχρι 15 Ἰουνίου.

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δέχεται μέχρι 15 Ἰουνίου, λήγει τὸ θέμα.

§100Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὡς Μεσσήνιος καὶ ὡς παραγωγὸς γνωρίζω ὅτι ἡ σημερινὴ παραγωγὴ τῆς Μεσσηνίας ὄχι μόνον καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς πρωτευούσης καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ τὰς ὑπερκαλύπτει. Περὶ αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ διαψεύσῃ οὐδείς. Ἐὰν παρίστανται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς οἱ εἰδικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, νὰ μοῦ φέρουν τὰς ἀντιρρήσεις των. Ἐπειδὴ σήμερον, λοιπόν, ἡ ὑφισταμένη παραγωγὴ τῆς πατάτας τῆς Μεσσηνίας, καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς, θὰ παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ ἡμερομηνίαν σημερινήν, δηλαδὴ τῆς 11 Ἰουνίου, ἀπὸ αὔριον δὲ ν’ ἀπαγορευθῇ ρητῶς ἢ μᾶλλον ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς διότι ἐνδεχομένως μετὰ δύο λεπτὰ οἱ εἰσαγωγεῖς νὰ παραγγείλουν τηλεγραφικῶς. Σᾶς λέγω, κ. ὑπουργέ, ὡς βουλευτὴς τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι ἡ παραγωγὴ εἶναι ἀρκετὴ διὰ τὰς ἀνάγκας, ὥστε νὰ προστατεύσωμεν καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν, ἀλλὰ καὶ νὰ προστατεύσωμεν ἐπίσης τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ περασμένα ἔτη κατεστράφησαν καὶ εἶναι καταχρεωμένοι εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν (χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζώρτζης ἔχει τὸν λόγον.

§102Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν βλάπτει καὶ τοὺς γεωργούς μας πλήττει καιρίως. Αὐτὸ δὲν τὸ λέγω ἐγώ, ἀλλὰ αὐτὴ αὕτη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ὁμολογεῖ τοῦτο πλήρως. Λέγει ἡ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ἐν συνεχείᾳ μάλιστα, εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει). Ὅπως βλέπετε, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, δύο πράγματα πρέπει νὰ συμβαίνουν ἐν προκειμένῳ. Ἢ ὅτι ἡ παραγωγή μας εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἐμειώθη, ὁπότε ὁ κ. ὑπουργὸς ἀποκτᾷ δικαιώματα διηνεκοῦς εἰσαγωγῆς πατάτας ἀτελῶς, ἢ ὅτι ἡ Χώρα μας δὲν εἶναι αὐτάρκης καὶ διὰ τοῦτο εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Κύριε ὑπουργέ, κύριοι βουλευταί, προέρχομαι ἀπὸ κατ’ ἐξοχὴν γεωργικὴν περιφέρειαν, ἡ ὁποία παράγει πατάταν ἄφθονον. Ἐνθυμοῦμαι προπολεμικῶς, ὅτι τοιαύτη ἀφθονία πατάτας ὑπῆρχεν, ὥστε οἱ παραγωγοὶ νὰ παρακαλοῦν τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ εἰσαγάγῃ ὑποχρεωτικῶς εἰς τὸ στράτευμα τὴν κατανάλωσιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Κονδύλης εἰσήγαγεν εἰς τὸ στράτευμα 6 συσσίτια ἑβδομαδιαίως διὰ τὴν κατανάλωσιν τῆς πατάτας. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ὑπῆρχεν ἀγορανομικὴ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας εἶχεν ἐπιβληθῆ εἰς τὰ ἑστιατόρια τὸ καθημερινὸν μαγείρευμα τῆς πατάτας. Ὑπῆρξεν ἀκόμη περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀείμνηστος Ἐλ. Βενιζέλος εἰς περιοδείαν του εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς περιφερείας Θηβῶν, ὅτι θὰ ἵδρυε καὶ ἐργοστάσιον ἀκόμη διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ ἀφυδάτωσιν τῆς πατάτας διὰ νὰ ἔχωμεν καὶ ἐξαγωγὴν αὐτῆς ἀκόμη. Εἶναι βέβαιον, λοιπόν, ὅτι ἔχομεν μίαν χώραν, ἡ ὁποία παράγει πατάταν ἐν ἀφθονίᾳ, ἀρκετὴν ὄχι μόνον διὰ νὰ διαθρέψῃ τὸν λαόν μας, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ πραγματοποιήσωμεν καὶ ἐξαγωγὴν ἀκόμη. Ἐὰν πραγματοποιηθῇ ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγή, ὄχι μόνον θὰ καταστραφοῦν οἱ παραγωγοί μας, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔχωμεν παραγωγήν, ἀλλὰ οὔτε διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ δὲν θὰ ἔχωμεν. Καὶ τὸ λέγω ἐγὼ αὐτό, ὁ ὁποῖος προέρχομαι ἀπὸ παραγωγικὴν περιφέρειαν καὶ γνωρίζω, ὅτι οἱ παραγωγοὶ τῶν Θηβῶν θὰ σκεφθοῦν πολὺ ἐὰν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ φυτεύσουν καὶ ἕνα στρέμμα ἀκόμη πατάτας.

§103Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Λέγετε, κ. συνάδελφε, ἐὰν θὰ σκεφθοῦν νὰ φυτεύσουν πατάταν, ὅταν προπολεμικῶς μία ὀκᾶ σίτου ἀντηλλάσσετο μὲ 4 ὀκάδες πατάτας καὶ σήμερον ἔφθασε μία ὀκᾶ πατάτα νὰ ἀνταλλάσσεται μὲ μία ὀκᾶ σιτάρι; Τὸ ἴδιον μάλιστα ἐν προκειμένῳ συμβαίνει καὶ μὲ τὸν καπνόν. Λέγετε, λοιπόν, ὅτι οἱ παραγωγοὶ θὰ σκεφθοῦν, ἐὰν θὰ σπείρουν πατάτα;

§104Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῆς παραγωγῆς τῆς πατάτας τῆς παραγωγικῆς περιφερείας Θηβῶν, ἡ ὁποία μόνη ἀναλαμβάνει ἐπὶ 3 μῆνες νὰ ἱκανοποιήσῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὰς ἀνάγκας τῆς πρωτευούσης. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ πατάτα καταναλίσκεται κυρίως κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον, τὸ καλοκαῖρι πίπτει ἡ κατανάλωσίς της εἰς τὸ ⅓ σχεδὸν τῆς χειμερινῆς καταναλώσεως.

§105Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Πράγματι, κ. συνάδελφοι, ἡ μεγαλυτέρα κατανάλωσις πατάτας εἰς τὴν περιοχὴν Διοικήσεως Πρωτευούσης εἶναι εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα.

§106Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Βεβαίως, κ. ὑπουργέ. Εἶπον, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἔχομεν δύο ἐποχιακὰς παραγωγὰς πατάτας. Ἡ μία ἀρχίζει τὸν Ἰούνιον καὶ τελειώνει τὸν Σεπτέμβριον, ἡ ἄλλη δὲ ἀρχίζει τὸ φθινόπωρον καὶ τελειώνει εἰς τὸ τέλος Ἀπριλίου. Ἐφέτος βεβαίως παρετηρήθη αὔξησις τῆς τιμῆς τῆς πατάτας κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον ἀλλὰ εἰς τοῦτο δὲν πταίουν οἱ παραγωγοὶ ἀλλὰ αἱ πλημμῦραι αἱ ὁποῖαι κατέστρεψαν τὴν παραγωγήν. Ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου παρετηρήθη καὶ αὔξησις τῆς τιμῆς καὶ ἔλλειψις.

§107Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παραδεχθῆτε ὅτι ἐὰν δὲν εἰσήγετο πατάτα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κατὰ τὸν Μάϊον ἡ τιμὴ της κατ’ ὀκᾶν θὰ ἀνήρχετο εἰς 7–8 δραχ. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ σεῖς ὁ ἴδιος θὰ εἴχατε ἀγανακτήσει διὰ τὴν τιμὴν αὐτήν.

§108Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Σᾶς διαβεβαιῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι ὅπως δὲν ἔχω ἀγανακτήσει διὰ τὸν διπλασιασμὸν ὅλων τῶν ἄλλων βιομηχανικῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα πληρώνω ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον δὲν θὰ εἶχον ἀγανακτήσει καὶ ἐν προκειμένῳ. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐνῷ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ καταναλώσεως καὶ περὶ εὐθηνῶν προϊόντων, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος δὲν ἐπιτρέπει εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν πατάτας προκειμένου νὰ χρησιμοποιήσουν αὐτὴν διὰ σποράν. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν εὐθηνὴν πατάταν, πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν εἰσαγωγὴν πατατοσπόρου νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς πατατοπαραγωγοὺς εὐθηνὴν βενζίνην καὶ ἄλλας εὐκολίας νὰ κοστολογήσωμεν ἐν ἀνάγκῃ τὸ προϊόντων καὶ νὰ τοὺς δώσωμεν ἕνα ὡρισμένον κέρδος. Νομίζω ὅτι μὲ ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ Δαμόκλειον σπάθην διὰ τὸν πατατοπαραγωγὸν θὰ σκεφθῇ, κ. ὑπουργέ, ὁ πατατοπαραγωγὸς ἐὰν πρέπει νὰ σπείρῃ πατάτα. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι εἰς τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐκάλεσαν, εἶπον ὅτι τὸ νομοσχέδιον πράγματι ἀπεσύρθη. Ἐὰν παρ’ ἐλπίδα, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισίν του νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀπαλειφθῇ τελείως ἡ παράγραφος 3 ὥστε νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς πατατοπαραγωγοὺς τῆς Θήβας νὰ προπαρασκευασθοῦν. Ἄλλως κ. ὑπουργέ, θὰ καταστρέψωμεν μίαν τάξιν παραγωγῶν.

§109Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πρῶτον κυρίως ζήτημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὸ νομοσχέδιον, εἶναι τὸ νομικόν. Δημιουργεῖ δὲ καὶ δεύτερον ζήτημα, δηλαδή, τὸ σχετιζόμενον μὲ τὴν γεωργικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας. Τὸ πρῶτον ζήτημα, τὸ ἀνέπτυξεν ἐπαρκῶς ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐγὼ δὲ θὰ ἤθελον μόνον νὰ προσθέσω τινά, ὅσον ἀφορᾷ τὸ γεγονὸς ὅτι παραμένει ἄνευ καλύψεως καὶ προθεσμίας ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου μέχρι τοῦ Ἀπριλίου. Τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει ὅτι ἡ προθεσμία ἄρχεται ἀπὸ 18 Φεβρουαρίου, ἐνῷ τοῦτο κατετέθη εἰς τὰς 14.4.56. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ καταφύγῃ εἰς τὰ ἔννομα μέτρα τῶν διαφόρων διαταγῶν τῶν ὑπουργῶν, πρὸς τὰς τελωνειακὰς ἀρχάς, νὰ καταθέσῃ τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὰς 4–5 Ἀπριλίου, νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἔχῃ λήξει κατὰ ἕνα τρόπον Κοινοβουλευτικὸν τὸ ζήτημα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν διάταξιν πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ διαγράψῃ ταύτην. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ζήτημα, τὸ ἀφορῶν τὴν γεωργικὴν πολιτικήν, μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ κ. Μπούτου, νομίζω ὅτι περιττεύει κάθε συζήτησις. Τὸ βασικὸν ζήτημα ἐν προκειμένῳ εἶναι ποῖον ρόλον παίζει ἡ πατάτα εἰς τὸν τιμάριθμον, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, ποία εἶναι ἡ σχέσις μεταξὺ τῆς καταναλώσεως καὶ τῆς ζημίας τῆς πατατοπαραγωγῆς. Ἐκ τῆς συζητήσεως προέκυψεν, ὅτι διὰ τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ προκύψῃ παρὰ ἐλαχίστη ὠφέλεια διὰ τὸν καταναλωτήν, ἐδημιουργήθη μεγάλη ζημία εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, θὰ ἤθελον μόνον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι ὄπισθεν αὐτῶν τῶν διαφόρων διακυμάνσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν γεωργικὴν πολιτικήν, ὑπάρχουν ὡρισμένα ὠργανωμένα ἐμπορικὰ συμφέροντα, εἴτε ἐμπόρων, εἴτε εἰσαγωγέων, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν τὴν πατάτα εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐσωτερικοῦ, τὰ ὠργανωμένα δὲ αὐτὰ συμφέροντα προκαλοῦν ὡρισμένας ἀποφάσεις, χωρὶς νὰ ὑποπτεύωνται οἱ ὑπουργοὶ ὅτι ἐξυπηρετοῦνται τὰ συμφέροντα αὐτῶν, εἴτε διὰ τῶν ἀθρόων ἀδειῶν εἰσαγωγῆς καὶ τῆς δημιουργίας στόκ, ὥστε ὁ τυχὸν περιορισμὸς τῶν εἰσαγωγῶν κατόπιν νὰ μὴ ἔχῃ μεγάλην σημασίαν δι’ αὐτούς, εἴτε διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ μέτρου τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς, ὡς ψυχολογικοῦ μέσου ἐκβιασμοῦ τῶν παραγωγῶν, διὰ νὰ ρίψουν τὰς τιμάς. Καὶ αὐτά, ἀπεδείχθησαν ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς. Φρονῶ λοιπόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ἢ μᾶλλον ὁ ὅλος χειρισμὸς τοῦ ζητήματος τῶν γεωμήλων ὑπῆρξε μέγα σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως. Κἄποτε δὲ ἕνας Γάλλος πολιτικὸς ὑπεστήριξεν, ὅτι εἰς τὴν πολιτικὴν τὸ σφάλμα εἶναι μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ ἔγκλημα. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ περίπτωσις τῶν γεωμήλων ἀνήκει εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν—μετὰ λύπης μου—εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ χαρακτηρίσω καὶ ἐγὼ ὡς ἔγκλημα ἐναντίον τῶν παραγωγῶν, ἐναντίον τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς γεωργίας. (Χειροκροτήματα).

§110Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ὁ κ. συνάδελφος, ἐχαρακτήρισε τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῆς πατάτας ὡς ἔγκλημα, δὲν καθώρισεν ὅμως τί ἔγκλημα ἔγινε, διότι, ἐὰν συγκρίνῃ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν τιμῶν τῆς πατάτας τῆς ἐφετεινῆς περιόδου, μὲ ὅλας τὰς τιμὰς τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν, θὰ ἴδῃ, ὅτι αἱ τιμαὶ τῆς πατάτας, αἱ ἐφετειναί, εἶναι τοὐλάχιστον διπλάσιαι, ἐὰν ὄχι ὑπερδιπλάσιαι τῶν περυσινῶν τιμῶν. Καὶ τὶ λοιπὸν ἔγκλημα ἐγένετο ὅταν ὁ πατατοπαραγωγὸς, καθ’ ὅλον τὸ τελευταῖον τρίμηνον οὐδέποτε ἐπώλησε χονδρικῶς κάτω τῶν 3 δρχ. καὶ ὅταν ἀπὸ τοῦ 1951 ἕως τὸ 1954 ἐπώλει λιανικῶς πρὸς 2 καὶ 1,5 δρχ.; Κατὰ τί ἦτο ἔγκλημα; Δὲν θὰ τὸ ἐξηγήσετε; Ποῖος ὑπέστη ζημίαν; Οὔτε οἱ πατατοπαραγωγοὶ ὑπέστησαν ζημίαν, διότι ἔχουν τιμὰς ὑπερδιπλασίας, ἀλλὰ ☐ ☐πε νὰ ἔχῃ, διότι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι κατεστράφη ἡ πατάτα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατεστράφη καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Θέλετε νὰ μὴ εἶχε γίνει ἀτελὴς εἰσαγωγή, διὰ νὰ πληρώσῃ ὁ κόσμος τὴν πατάτα πρὸς 10 δρχ. τὴν ὀκᾶ; Συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ ἀναφέρετε τί εἴδους ἔγκλημα ἔγινε.

§111Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτω, ὅτι ὑπῆρξα ἀρκετὰ σαφής. Ἀπεκάλεσα τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ὡς σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἐχαρακτηρίσθη ἄλλοτε, ὑπὸ ἄλλου πολιτικοῦ ὡς ἔγκλημα, εἰς ὡρισμένην περίπτωσιν. Ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ καθήμεθα ἐπάνω εἰς τὴν λέξιν ἔγκλημα.

§112Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Τὸ δέχομαι ὡς σφάλμα.

§113Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν λοιπόν, ὅλα τὰ γεωργικὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, ὅπως ὁ σῖτος, προστατεύωνται καὶ δι’ αὐτά, ἐξασφαλίζονται τιμαὶ πολὺ ἀνώτεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, πῶς θέλετε νὰ χειροκροτήσω πολιτικήν, ἡ ὁποία τὸ βασικὸν προϊὸν προσπαθεῖ νὰ τὸ συμπιέσῃ εἰς τιμὴν κατωτέραν τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξε τελευταίως τὴν ἀμέριστον στοργὴν καὶ εἶχε τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλῃ, εἰδικῶς εἰς προϊὸν τῆς περιφερείας σας, τὰ καπνά, τὴν δι’ ἐπιδοτήσεως εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ διατήρησιν τῶν τιμῶν εἰς πολὺ μεγαλύτερα ἐπίπεδα, ἀπὸ τὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ, αὐτὸ διὰ τὸν καπνόν, κατ’ ἐξοχὴν γεωργικὸν προϊόν, αἱ τιμαί του θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκωνται εἰς κάποιαν σχέσιν μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πῶς λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, διὰ μὲν τὸν καπνὸν ἐξασφαλίζει τιμὰς ὑπεράνω τῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ, διὰ δὲ τὴν πατάτα τὰς συμπιέζει κατωτέρω τῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πρόκειται περὶ Κυβερνητικῆς ἀντινομίας καὶ ἀσυνεπείας.

§114Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ συμβαδίζουν μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀμελεῖ τοὺς ἀγρότας, σᾶς λέγω, ὅτι ἔλαβε φιλοαγροτικὰ μέτρα. Καὶ εἰδικώτερον διὰ τὴν πατάτα ἐνδιεφέρθη καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν καὶ διὰ τὴν παραγωγήν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι, ὅταν τὸν Ἰούνιον ἡ πατάτα τῆς Μεσσηνίας παρουσίασε μίαν κάμψιν ὡρισμένας ἡμέρας κάτω τῶν 4 δρχ., ἔφθασε χονδρικῶς εἰς 3,60, ἐγὼ ὁ ἴδιος ἔδωσα ἐντολὴν καὶ ἔπαυσαν νὰ θεωροῦν τιμολόγια τὰ Ἐπιμελητήρια, διὰ νὰ μὴ εἰσάγεται πατάτα, διὰ νὰ κρατηθῇ ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἀμέσως δὲ ἡ πατάτα, μετὰ 3 ἡμέρας, ἀνέβηκε κατὰ 40 λεπτά, ἔφθασε δηλαδή, εἰς τὴν προηγουμένην τιμήν. Ἐξ αὐτοῦ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται καὶ διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν.

§115Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι γνωρίζετε, διότι προέρχεσθε ἀπὸ τὸν Νομὸν Καβάλας, ὅτι ἡ ἀκριτικὴ περιοχὴ Κάτω Νευροκοπίου, παράγει περὶ τὰ 20 ἑκατομμύρια ὀκάδων πατάτας. Γνωρίζετε ὅτι ἡ πατάτα εἰς τὴν ἀκριτικὴν αὐτὴν περιφέρειαν μὲ παραγωγοὺς τοὺς φρουροὺς τῆς Πατρίδος, ἐπωλήθη τὸν Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον 1955 μὲ τιμὴν τῶν 80 λεπτῶν, 90 καὶ μία δραχμή. Αὐτὴν ὀνομάζετε προστασίαν τῶν παραγωγῶν;

§116Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ πραγματικότης, κ. συνάδελφοι, εἶναι, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου στρέφεται ἐναντίον τῶν γεωργῶν καὶ ἰδίως τῶν πατατοπαραγωγῶν. Λυπούμεθα διότι ἕνα τέτοιο νομοσχέδιον ἔρχεται μὲ καθυστέρησιν ὥστε νὰ διαμαρτυρηθῶμεν διὰ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνει καὶ τὰ ὁποῖα στρέφονται κατὰ τῶν πατατοπαραγωγῶν. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις δικαιολογεῖται, ὅτι ἀσκεῖ πολιτικὴν συμπιέσεως τῶν τιμῶν. Ἀλλὰ ἡ τιμὴ τῆς πατάτας δὲν πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν παρατηρεῖται ὕψωσις τῶν τιμῶν, ἀλλὰ νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν αἱ τιμαὶ ποὺ διαμορφώνονται καθ, ὅλον τὸ ἔτος. Κανὲν προϊὸν δὲν ἐπριμοδοτήθη ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, ὡς ὑπεστήριξεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἐφ’ ὅσον καὶ εἰς τὴν πατάτα δὲν ὑπάρχει τιμὴ ἀσφαλείας καὶ ἐφ’ ὅσον γνωρίζετε, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον, τῆς παραγωγῆς ἔχομεν πτῶσιν τῆς τιμῆς, μήπως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ συγκινηθῇ τὸ Κράτος διὰ τοὺς παραγωγούς, ὥστε νὰ λάβῃ μέτρα συγκρατήσεως τῶν τιμῶν; Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀντιμετωπίζωνται αἱ τιμαὶ μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς καταναλώσεως ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν παραγωγῶν διὰ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς καὶ τὰ ἔξοδα συντηρήσεως τῆς οἰκογενείας των. Πέρυσι, προπέρυσιν, ἡ τιμὴ τῆς πατάτας εἰς τὴν Πελοπόννησον ἦτο 60 καὶ 70 λεπτά. Ἐὰν αὔριον ἡ πατάτα κατέλθῃ εἰς 1–2 δραχμὰς μήπως θὰ συγκινηθῇ τὸ Κράτος καὶ θὰ εἴπῃ ὅτι ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ἔχει σήμερον ἕνα παθητικὸν εἰσόδημα καὶ πρέπει νὰ τοὺς δώσωμεν ἕνα συμπληρωματικὸν τίμημα διὰ νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν; Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, τὸ θέμα νὰ ἀντιμετωπισθῇ μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παράγουν τὸ προϊόν. Ἐὰν ἔχωμεν καὶ ὕψωσιν καὶ πτῶσιν θὰ εὕρωμεν τὸν μέσον ὅρον. Καὶ ἐὰν πᾶμε εἰς τὸν μέσον ὅρον τῆς τιμῆς θὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμε. Δὲν θέλω νὰ κατακρίνω τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὰ οἰκονομικὰ Ὑπουργεῖα δὲν προσέχουν πολὺ τὰ ζητήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνεται ἕνα τοιοῦτον μέτρον, χωρὶς τὴν γνώμην τῶν ἐκπροσώπων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ὁποῖον εἶναι περισσότερον ἐνήμερον τῶν συνθηκῶν τῆς παραγωγῆς ἑκάστου προϊόντος. Πρέπει νὰ σεβώμεθα καὶ νὰ ἐκτιμῶμεν τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ζοῦν οἱ πατατοπαραγωγοὶ καὶ γενικώτερον οἱ ἀγρόται. Καὶ διαπιστώνεται πάντοτε, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν χώραν μας μία ἀντινομία. Ὅταν αἱ μεγάλαι ἐπιχειρήσεις αἱ βιομηχανίαι, δοκιμάζουν κάποιαν κρίσιν, ἢ κάποιαν στενοχωρίαν, ὅταν περιορίζωνται τὰ κέρδη των, ἐπειδὴ οἱ φορεῖς τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν εἶναι συνήθως ἄνθρωποι ἰσχυροὶ οἰκονομικῶς, εὑρίσκονται εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἐπηρεάζουν πολλοὺς παράγοντας, κατορθώνουν νὰ ἐπιτυγχάνουν προστατευτικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ αὐτῶν καὶ νὰ φθάνουν, παρὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, τὴν ὁποίαν διεκήρυξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζει τὴν νομισματικὴν σταθερότητα καὶ τὰ ἄλλα οἰκονομικὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐξασφαλίζουν τὴν ἰσορρόπησιν τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, ὅλα αὐτὰ καταλήγουν νὰ τὰ ἀνατρέπουν καὶ νὰ ἐπιτυγχάνουν προστατευτικὰ μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Πρὸ ἡμερῶν ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης συνάδελφος κ. Καραγκιόζης εἶπεν ὅτι τὰ γεωργικὰ μηχανήματα ἀγοράζονται εἰς διπλασίαν τιμὴν ἀπὸ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν, διότι ἁπλούστατα οἱ φορεῖς τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν εἶναι ἰδιῶται ἰσχυροὶ οἰκονομικῶς καὶ κοινωνικῶς καὶ ἐπιτυγχάνουν, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ὀλιγάριθμοι, μίαν προστασίαν ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Ἐνῷ οἱ πατατοπαραγωγοί, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 50–100.000, ἀλλ’ εἶναι ἐγκαταλελειμμένοι εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ δὲν ἔχουν τὴν ὀργάνωσιν τὴν ἀπαιτουμένην διὰ νὰ εἶναι ἡ φωνή των σεβαστὴ καὶ ἰσχυρὰ εἰς τὸ Κέντρον. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ τὸ θέμα τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς, ὅταν εἶναι γνωστόν ὅτι ἡ ἐπίδρασις ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου τῆς τιμῆς τῆς πατάτας εἶναι ἐλαχίστη, κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ κτυπήσωμεν τὴν τιμὴν ἑνὸς προϊόντος, διὰ τὴν τύχην τοῦ ὁποίου ἐνδιαφέρονται τόσοι ἄνθρωποι καὶ ἐνδιαφέρεται καὶ ὁ ὀρεινὸς πληθυσμός; Λόγοι πολλοὶ ἐκφωνοῦνται ἐδῶ διὰ τὴν τύχην τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν καὶ ὅλοι ἐκδηλώνουν τὴν συμπάθειάν των πρὸς αὐτοὺς καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ ἐρχώμεθα τώρα καὶ νὰ πλήττωμεν μὲ τὸ μέτρον αὐτὸ τὸν ὀρεινὸν πληθυσμόν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸν αὐτό. Τώρα συγκομίζεται ἡ νέα πατάτα καὶ οἱ τιμὲς θὰ πᾶνε πρὸς τὰ κάτω. Ἐπίσης ἡ τιμὴ τῆς Αἰγυπτιακῆς πατάτας οὐσιαστικῶς δὲν εἶναι χαμηλότερη ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ἐγχωρίας.

§117Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ὑψηλοτέρα σήμερον.

§118Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Βεβαίως. Ἡ ἐντοπία πατάτα ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ εἶναι πολὺ εὐθηνοτέρα ἀπὸ τὴν ξενικήν. Καὶ ἔτσι αὐτομάτως τὸ μέτρον τοῦτο μόνο του θὰ καταπέσῃ. Προτοῦ λοιπόν, καταπέσῃ μόνον του, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ νὰ σταματήσῃ ἡ ἐλευθερία τῆς εἰσαγωγῆς πατάτας, τοὐλάχιστον ἀπὸ αὔριον. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν σας καὶ εἰς ἄλλο ζήτημα ποὺ ἐνδιαφέρει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ συγκεντρώσετε τὸ ἐνδιαφέρον σας. Πληροφοροῦμαι ὅτι παρόμοιον μέτρον λαμβάνεται καὶ διὰ τὸ βαμβάκι. Ἐνῷ ἔχομεν αὐτάρκειαν βάμβακος καὶ κάμνομεν ἐξαγωγήν, πληροφοροῦμαι, ὅτι ἐδημοσιεύθη ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπιτρέπεται ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ βάμβακος πάσης κατηγορίας.

§119Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ νέας ἀποφάσεως, ἀλλὰ περὶ παλαιᾶς, διωρθωμένης καὶ βελτιωμένης οὐχὶ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν.

§120Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐὰν εἶναι παλαιὰ καὶ ἐτροποποιήθη ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἔχει καλῶς. Ἀλλ’ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου δημοσίευμα οἰκονομικῆς Ἐφημερίδος, καθ’ ὃ πρόκειται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πάσης κατηγορίας βάμβακος. Τοῦτο θὰ δημιουργήσῃ νεώτερον σάλον.

§121Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ μέτρον ἐλήφθη μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ μὲ βάσιν τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν τοῦ εἴδους. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, παλαιοτέρα ἀπόφασις, ἡ ὁποία τώρα βελτιοῦται ἀπὸ ἡμᾶς. Νὰ ἴδητε καὶ τὰ σχετικὰ στοιχεῖα καὶ θὰ πεισθῆτε.

§122Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν τὸ μέτρον ἐφαρμοσθῇ ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὸν τύπον, θὰ ἀποτελέσῃ πλῆγμα διὰ τὸ προϊὸν τοῦ βάμβακος. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπηγγέλθη φιλαγροτικὴν πολιτικὴν θὰ θελήσῃ νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ καὶ θὰ προστατεύσῃ τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, καὶ δὲν θὰ εἶναι πολιτικὴ μόνον εἰς τὰ λόγια, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ πολιτικὴ ἡ ὁποία νὰ συνοδεύεται καὶ μὲ ἔργα.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§124Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ ἑνὸς τόσον κρισίμου θέματος, ἐνδιαφέροντος ἀγροτικὰ διαμερίσματα τῆς χώρας πολλά, ὀφείλει, συζητουμένης τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀναμείνῃ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεων τῶν ἐγγραφέντων βουλευτῶν καὶ ἀκολούθως νὰ ἀπαντήσῃ διὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Οὕτω νομίζω, ὅτι περισσότερον εὔρυθμως θὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις. Ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς δήλωσιν τινὰ ὅτι ἀποσύρει τὸ νομοσχέδιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δικαίωμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι νὰ ὁμιλήσῃ.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε ὑπουργέ.

§126Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι βασικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ θέματος εἶναι ἡ στοργὴ καὶ ἡ ἀγάπη της πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἡμεῖς πιστεύομεν, διότι εἴμεθα σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός του, ὅτι τὸ θεμέλιον αὐτὸ τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς καὶ ἡμεῖς καὶ ὑμεῖς, κατὰ χρέος ἐθνικόν, ὀφείλομεν, κατὰ μέγιστον λόγον, πάντοτε μὲ στοργὴν νὰ περιβάλλωμεν. Καὶ διὰ νὰ μὴ τονισθῇ περισσότερον τὸ θέμα, διότι ὡρίμασε πλέον ἡ κρίσις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ δηλώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πρόθεσιν νὰ μονιμοποιήσῃ τὸ καθεστὼς αὐτό. Ἡ εἰσαγωγὴ τῆς πατάτας, ὅπως καὶ πρὸ ὀλίγου εἶπον, καὶ ὡς ἁρμόδιος ὑπουργὸς εἰς τὴν πρώτην Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν τῆς ἐλλείψεως τοῦ εἴδους αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν ἀνατιμητικὴν τάσιν. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὸ μέτρον τῆς λελογισμένης εἰσαγωγῆς ἐν ἀναλογίᾳ μὲ τὴν ἔλλειψιν τῆς ἀγορᾶς μὲ τὴν βάσιν τῆς προστασίας τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπαρκείας διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ πατάτα ἀποτελεῖ ἀγωνιῶδες εἶδος καταναλώσεως πρώτης βασικῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπῆρξε προϊὸν αὐτῆς τῆς πράγματι ἀγωνιώδους ἀνάγκης τῆς καταναλώσεως, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐπάρκεια εἰς τοὺς μῆνας τῆς ἀνεπαρκείας τῆς παραγωγῆς πατάτας. Διὰ νὰ ἀποδείξῃ λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἔχει πρόθεσιν νὰ μονιμοποιήσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τῆς εἰσαγωγῆς, περιορίζει τὸν χρόνον ἀπὸ 18 Ἀπριλίου ἕως 15 Ἰουνίου.

§127Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν τὸ τερματίζετε ἀπόψε, μὴ τυχὸν ἐντὸς πέντε ἡμερῶν δώσητε τὴν εὐκαιρίαν ἀθρόων εἰσαγωγῶν;

§128Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μᾶς δηλώσῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀπὸ αὔριον δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἀτελὴς εἰσαγωγή.

§129Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐδήλωσε πρὸ ὀλίγου........

§130Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑνιαία καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἔκαμε τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ εἶναι μέχρι τῆς 15 Ἰουνίου, ὀρθὴ εἶναι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου, νὰ παύσῃ ἀπὸ σήμερον ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγή.

§131Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, θὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀνησυχία.

§132Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι αὔριον ἠμπορεῖ νὰ φθάσωμεν εἰς καταστρατήγησιν τῆς δηλώσεως τῆς Κυβερνήσεως.

§133Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ὑπάρχει πρόθεσις καταστρατηγήσεως.

§134Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἡ δήλωσις ὅτι ἀπὸ αὔριον σταματᾶ ἡ εἰσαγωγὴ πατάτας ἀτελῶς.

§135Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠκούσθη πρὸ ὀλίγου, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν τηλεφωνικαὶ ἐντολαί. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸ αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§136Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Μέχρι τῆς στιγμῆς κακὸ δὲν ὑφίσταται διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἐβάλαμε εἰς τὰς 15 Ἰουνίου διότι ἀπὸ τότε ἀρχίζει ἡ μεγάλη προσφορὰ τῆς πατάτας. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀπὸ αὔριον θὰ παύσω νὰ θεωρῶ τιμολόγια. Μέχρι τὰς 15 Ἰουνίου θὰ ἠμποροῦν νὰ εἰσάγουν ἀτελῶς αὐτοὶ ποὺ ἐθεώρησαν τιμολόγια ἀπόψε.

§137Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§138Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἡ δήλωσις, τὴν ὁποίαν ἐκάματε ἔχει τὸ μεγαλύτερον μέρος τὴν διατύπωσιν, ὅτι καταργεῖτε τὴν παράγραφον 3, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἀπειλὴν καὶ ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ νομοσχεδίου σταματᾶ εἰς τὰς 15 Ἰουνίου. Διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ δήλωσις νὰ κάμετε μίαν ἀκόμη δήλωσιν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον εἰσαγωγὴ χωρὶς νὰ εἰσαχθῇ νόμος, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι, ὡς ἐνθυμοῦμαι τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον ἔγινεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν εἰσαγωγὴν τρομοκρατία τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑφίστανται τὰς συνεπείας τῆς ποσότητος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀγωνίας, τὴν ὁποίαν τοὺς προκαλεῖ ἡ εἰσαγωγὴ μεγαλυτέρας ποσότητος.

§139Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Ἐνθυμοῦμαι ὅτι τὸν Ἰανουάριον ὑπήρξατε καὶ σεῖς πρωταγωνιστὴς καὶ πρῶτον δὲν ὑπῆρχε Βουλὴ καὶ δεύτερον ὑπῆρχε περίπτωσις ἐπειγούσης ἀνάγκης.

§140Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. ........ (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§141Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Ἡ εὐθύνη βαρύνει τοὺς κ. κ. βουλευτὰς ποὺ δὲν μὲ ἄφησαν νὰ τελειώσω.

§142Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τρίτη παράγραφος διαγράφεται;

§143Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Ἐτόνισα ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει πρόθεσιν οὐδὲ σκοπόν, διότι εἶναι Κυβέρνησις, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, εἶναι σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός του, δὲν ἔχει πρόθεσιν νὰ μονιμοποιήσῃ τὸ καθεστὼς τῶν εἰσαγωγῶν τῆς πατάτας. Ἡ ἀγωνιώδης ἀνάγκη τῆς καταναλώσεως τὴν ἔκαμε νὰ δεχθῇ τὴν εἰσαγωγήν. Ἐπομένως ἡ σαφὴς πρόθεσις τῆς δηλώσεως, εἶναι νὰ περιορίσῃ τὸν χρόνον μέχρι τὰς 15 Ἰουνίου. Ἐν συνεχείᾳ, διὰ νὰ μὴ δοθῇ δικαίωμα ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, δέχομαι τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 3. (Χειροκροτήματα).

§144Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι καὶ ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη;

§146Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιτίθεμαι ἀπολύτως εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ἐφόσον συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ὑπάρχουν βουλευταὶ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ δὲν παραιτοῦνται τοῦ λόγου, δὲν δύνασθε νὰ τερματίσητε τὴν συζήτησιν ἐρωτῶντες ἁπλῶς τὴν Βουλὴν ἐὰν ψηφίζῃ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον. Ἐκφράζω μάλιστα τὴν ἔκπληξίν μου, πῶς σεῖς ὁ ἴδιος πρὸ ὀλίγου διαπιστώσαντες τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας ἐπροτείνατε τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως, τὴν λύσιν τῆς συνεδριάσεως καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεδέχθη, καὶ ἤδη, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὰς ἀντιθέτους ἀπόψεις βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀναφωνεῖτε, τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν γίνεται δεκτόν!

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν διεπίστωσα τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας.

§148Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφόσον ὑπάρχουν ἐγγεγραμμένοι ρήτορες νὰ ὁμιλήσουν, ὀφείλετε νὰ ἐξαντλήσητε τὸν πίνακα τῶν ἐγγεγραμμένων.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη τὰς ἀντιρρήσεις τῆς Βουλῆς καὶ ἐτροποποίησε τὸ σχέδιον νόμου, ἐνόμισα ὅτι οἱ λοιποὶ ἐγγεγραμμένοι θὰ παρῃτοῦντο τοῦ λόγου. Ἐφ’ ὅσον, παρὰ ταῦτα, ἐπιμένουν, βεβαίως θὰ ἐξαντληθῇ ὁ πίναξ τῶν ἐγγεγραμμένων.

§150Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν ἐπιμονὴν τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ἐπικρίνουν τὸ νομοσχέδιον καὶ μετὰ τὰς δηλώσεις μας, παρὰ ταῦτα, δηλοῦμεν, ὅτι αἱ δηλώσεις μας ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν.

§151Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω εἰς τὴν Βουλὴν διατί ἀντετάχθην καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ μετὰ τὴν δήλωσιν τῶν ἁρμοδίων κ. κ. ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου ὅτι περιορίζουν τὸν χρόνον τῆς ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων καὶ διαγράφουν τὴν τρίτην παράγραφον περὶ παρατάσεως τῆς ἀναστολῆς διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς γενικῆς κατακραυγῆς κατὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ τῆς ἐκδηλωθείσης ἀπολύτου ἀντιθέσεως κατὰ τοῦ λαμβανομένου ἀντιαγροτικοῦ μέτρου ὑπεχώρησεν εἰς πλεῖστα σημεῖα οὐσιώδη καὶ προσεπάθησε κατὰ τὴν διάρκειαν διαλογικῶν συζητήσεων μεταξὺ τῶν κ. κ. ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου καί τινων ἐκ τῶν ἀντιταχθέντων κατὰ τοῦ νομοσχεδίου κ. κ. συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀφήσῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐπῆλθε σύμπτωσις ἀπόψεων Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τόσον κρισίμου θέματος καὶ ὅτι τρόπον τινὰ μέχρι σήμερον ἡ τελευταία ἐνέκρινε τὰς ἐκνόμους κυβερνητικὰς πράξεις ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπὶ ζημίᾳ τῶν πατατοπαραγωγῶν μας. Κατ’ αὐτῆς τῆς ἐπιμόνου προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως ἐπιθυμῶ νὰ ἀντιταχθῶ ζωηρῶς καὶ νὰ δηλώσω ὅτι ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς ὅπως καὶ ἄλλοι ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ τὰς ἐπενεχθείσας μεταβολὰς νὰ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχὴν νομοσχέδιον τοιούτου περιεχομένου νομιμοποιοῦν ἐκνόμους πράξεις καὶ ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ἐγγὺς παρελθὸν καὶ πλῆττον κυρίως τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀπόλυτος ἡ ἀντίθεσίς μας πρὸς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ πρὸς τὴν καθιερουμένην δι’ αὐτοῦ ἀρχὴν τῆς χορηγήσεως ἀθρόως ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀτελῶς μεγάλων ποσοτήτων γεωργικῶν προϊόντων παραγομένων εἰς τὴν χώραν μας, ὡς ἐν προκειμένῳ, πατάτας, ἐπὶ τεραστίᾳ ζημίᾳ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου μας καὶ δὴ τῶν πατατοπαραγωγῶν μας πολλῶν ἀγροτικῶν διαμερισμάτων. Ἡ Κυβέρνησις, ἀτυχῶς, λαμβάνει ἐξακολουθητικῶς μέτρα στρεφόμενα κατὰ τῶν ἀγροτῶν μας εἰς πλείστας περιπτώσεις, ὅπως θὰ διαπιστωθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν πολλῶν σχετικῶν ἐπερωτήσεων ποὺ ἔχουν κατατεθῆ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἐπισωρεύει νέα δεινὰ εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου μας. Μάλιστα, κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δίδει μίαν ἀνάγλυφον εἰκόνα τῆς ἀντιφάσεως μεταξὺ τῶν πλευρᾶς ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας λόγων καὶ τῶν ἔργων τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τῆς μιᾶς καὶ ἐξαίρει τὴν φιλαγροτικὴν πολιτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἐξαγγέλλων τὴν λῆψιν μέτρων προστατευτικῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ταὐτοχρόνως ἕτερα μέλη τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως, οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, καταθέτουν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὑποστηρίζουν ἀντιαγροτικὰ νομοσχέδια ἐπιτρέποντα τὴν ἀτελῆ καὶ ἐλευθέραν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν ἀγροτικῶν προϊόντων μας καὶ συγκεκριμένως πατάτας καθ’ ἣν στιγμὴν προβλέπεται πλουσία ἐγχωρία παραγωγὴ πατάτας, τῆς ὁποίας ἤρξατο ἡ συγκομιδὴ καὶ καθ’ ἣν μάλιστα στιγμὴν κυβερνητικὸς βουλευτὴς διακηρύττει ἀπόψε εἰς τὴν Βουλήν, καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμήν του, ὅτι μόνον ἡ παραγωγὴ ἡ ἐφετεινὴ πατάτας τῆς περιφερείας του Μεσσηνίας ὑπερκαλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς λαϊκῆς καταναλώσεως. Κατὰ τὴν ἀκράδαντον πεποίθησίν μου, ἐκ τῶν ἀντιαγροτικῶν καὶ ἐκνόμων αὐτῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως οὐδαμῶς ἐξυπηρετεῖται ἡ κατανάλωσις ἀλλ’ ἁπλῶς ἐπωφελοῦνται οἱ μεγαλέμποροι εἰσαγωγεῖς ὅπως γίνεται καὶ δι’ ἄλλα ἀγροτικὰ προϊόντα μας. Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἀντετάχθημεν ἀπολύτως εἰς τὴν ἔστω καὶ κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἁπλούστατα δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἴμεθα συνυπεύθυνοι μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία μαζὶ μὲ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ πλειοψηφίαν της θὰ ἔχουν ἀκεραίας τὰς εὐθύνας. Ἡμεῖς θὰ τὸ καταψηφίσωμεν, διότι τὸ θεωροῦμεν ὀλέθριον διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. (Χειροκροτήματα).

§152Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ συνάδελφος κ. Στεφανίδης, ἐμφανίζει καὶ μίαν ἄλλην πλευράν, τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ εἴπω. Ὁ κ. Στεφανίδης ἤκουσε προηγουμένως, ὅτι κατὰ τὸ τέλος Μαΐου, ὅταν ἴδωμεν μίαν κάμψιν τῆς τιμῆς τῆς πατάτας, χωρὶς καμμίαν πίεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ χωρὶς καμμίαν ὑποχώρησιν, ἀλλὰ χάριν τῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν καὶ πρωτοβουλία ἡμῶν τῶν ἰδίων ἐπαύσαμεν νὰ θεωροῦμεν τιμολόγια ἀκριβῶς διὰ νὰ διατηρήσωμεν καλὴν τιμὴν διὰ τὸν παραγωγόν. Συνεπῶς, αὐτὸ τὸ γεγονὸς πρέπει νὰ πείσῃ τὸν κ. Στεφανίδην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὔτε πιέζεται, οὔτε ὑποχωρεῖ, ἀλλὰ λαμβάνει μέτρα ἀντικειμενικὰ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ἡ ὄψις τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἐπῆρεν ὁ κ. Στεφανίδης, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅταν διαπιστοῦται ἀπόψε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλοι οἱ βουλευταὶ δέχονται μίαν θέσιν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, διότι μέχρι σήμερον, ὡς ἀνέφερον, ἡ τιμὴ τῆς πατάτας κατὰ τὸ τελευταῖον 3μηνον ἦτο διπλασία πάσης ἄλλης προηγουμένης περιόδου, ὅταν λαμβάνωνται συνεπῶς ἀπόψε νέαι ἀποφάσεις καὶ γίνονται δηλώσεις ὑπ’ ἐμοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξασφαλίζουν πλήρως καὶ εἰς τὸ μέλλον καὶ τὴν τιμὴν τῆς πατάτας ὑπὲρ τῆς πατατοπαραγωγῆς, μήπως ὁ κ. Στεφανίδης δὲν θέλει νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ λαμβάνει τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν;

§153Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη, παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ἔχουσα οὕτω: Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ὑποβάλλομεν ἔνστασιν ἀπαρτίας: Β. Πανούσης, Μ. Γαληνός, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Καλκάνης, Δ. Παπασπύρου, Ε. Ἀρβανιτάκης, Κ. Βασαρδάνης, Ι. Σεργάκης, Ἀν. Πατσιαντᾶς, Π. Πετροπουλάκης, Γ. Σπηλιόπουλος. Διαπιστῶν, ὅτι ὄντως τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον, ὥραν 7 μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.15 μ. μ.)