1956.05.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 14η

Τρίτη 15 Μαΐου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα.

§2Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχουν ἐπικυρωθῆ τὰ πρακτικὰ ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προεδρείου.

§4Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ἔχω παρὰ μερικὰς μόνον φραστικὰς διορθώσεις. Εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου ἀνέφερον ὅτι καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν «Συνέλευσιν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν», καὶ ἐκ λάθους ἐγράφη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμετε ἕνα ἔγγραφον σημείωμα, τὸ ὁποῖον νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Τὰ πρακτικὰ ἔχουν ἐπικυρωθῆ. Ἐὰν ὑπάρχῃ τι τὸ οὐσιῶδες...

§6Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πρόκειται περὶ τῆς διατυπώσεως μιᾶς ἀνακριβείας εἰς τὰ πρακτικά. Ὅταν ὡμίλει ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀνεφέρθη εἰς τὸ θέμα τῆς παραδόσεως τοῦ Δημοψηφίσματος τῶν Κυπρίων τὸ 1950, ἀπὸ ἀπροσεξίαν, ὄχι ἐκ προθέσεως διετυπώθη μία φράσις, ἡ ὁποία ἠνάγκασε τὴν Συμπολίτευσιν νὰ προβῇ εἰς ἐπιφωνήματα βαρείας μομφῆς, ὅπως αἶσχος, αἶσχος, κλπ. Ἤθελον τὸ ἑξῆς, κ. Πρόεδρε, νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας καὶ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὅτι, ὡς ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς...

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§8Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ὁμιλῶ, κ. Πρόεδρε.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, νὰ μὴ ἐγκαινιάσωμεν τὴν μέθοδον νὰ ἑρμηνεύωμεν τὰ πρακτικά. Ἁπλῶς νὰ εἴπητε ἐὰν ἐγράφη τι ὀλιγώτερον ἢ περισσότερον.

§10Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. Γόντικα νὰ συμπληρώσῃ τὴν ὁμιλίαν του, διότι ἐπετράπη μόνον εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων νὰ ὁμιλήσουν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε τώρα;

§12Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θέλω νὰ διαγραφοῦν αἱ φράσεις αἶσχος, αἶσχος, αἱ διατυπωθεῖσαι εἰς τὰ πρακτικά. Διότι ἐξ ἀγνοίας τῆς πραγματικότητος καὶ τῶν περιστατικῶν τῆς τότε ἐποχῆς, ἡ Συμπολίτευσις ἐξεφώνησεν αὐτὰς τὰς φράσεις.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅτι ἐλέχθη θὰ γραφῇ καὶ ὅ,τι δὲν ἐλέχθη δὲν θὰ γραφῇ.

§14Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὄχι ἔτσι, κ. Πρόεδρε.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν, διότι εἶναι ἐπικεκυρωμένα.

§16Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Γόντικας δημοσίευσεν εἰς τὸ «Βῆμα» ἐπιστολὴν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρει ὅτι κατ’ ἐντολήν τῆς τότε Κυβερνήσεως, παρέλαβε............................

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε κ. Παπασταύρου. Αὐτὰ εἶναι ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§18Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πρέπει νὰ ἐξαλειφθοῦν αὐταὶ αἱ φράσεις, κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὴν ληφθεῖσαν παρ’ αὐτῆς ἀπόφασιν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 20ῆς Ἀπριλίου, ἀπέστειλα εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων, ὡς καὶ εἰς τὰς Βουλὰς ἁπάντων τῶν Ἐλευθέρων Ἐθνῶν τὸ Ψήφισμα τῆς Βουλῆς, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο ἡ ἐπέμβασίς των πλησίον τῆς Ἀγγλικῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ Κυπρίου πατριώτου Μιχαὴλ Καραολῆ. Εἰς τὸ τηλεγράφημα τοῦτο ἀπήντησαν τὰ Κοινοβούλια διαφόρων Χωρῶν. Ὁμοίως πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἀπέστειλα τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα πρὸς τὰς Βουλὰς τῶν ὡς ἄνω Κρατῶν, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἀπελευθέρωσις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου– Ἐθνάρχου Μακαρίου καὶ ἡ ταχεῖα ἐπιστροφὴ τούτου μετὰ τὴν βαθυτάτην θλῖψιν της δι’ ἐκπληκτικὸν γεγονὸς ἐξορίας Ἀρχιεπισκόπου–Ἐθνάρχου Κύπρου Μακαρίου, διαμαρτύρεται ἐντόνως ἐνώπιον Βουλῶν Ἐλευθέρων Ἐθνῶν ἐπὶ καταπατήσει ὑψίστων ἰδεωδῶν τῶν Ἐλευθέρων Λαῶν, ἀπευθύνει ἔνθερμον χαιρετισμὸν Ἑλληνικοῦ Λαοῦ πρὸς ἐξόριστον Ἐθνάρχην καὶ συνεξορίστους αὐτοῦ, ὡς καὶ πρὸς Κυπρίους Ἀγωνιστὰς καὶ κρατουμένους εἰς φυλακὰς καὶ στρατόπεδα συγκεντρώσεως καὶ αἰτεῖται παρὰ Βουλῶν Ἐλευθέρων Ἐθνῶν, ὅπως ἐνισχύσωσι διαβήματα Ἑλλάδος πρὸς ταχεῖαν ἐπάνοδον Ἐθνάρχου Μακαρίου ἐν τῷ μέσῳ τοῦ ἀγωνιζομένου ὑπὲρ τῆς αὐτοδιαθέσεώς του Κυπριακοῦ Λαοῦ, ἥτις θὰ ἐπιστέψῃ θρίαμβον τοῦ ἐνδόξου ἀγῶνος αὐτοῦ.

Ὁ Πρόεδρος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§20Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Τσᾶτσος καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου 3713)1928 ὡς οὗτος συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ Νόμου 4210)1929 «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113085) 30.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρός τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπό ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν εἴκοσι ἑκατομμυρίων (20.000.000) εἰς τὴν Α.Ε.Ε. Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν προμήθειαν πρώτων ὑλῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐπιχωρίους δαπάνας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς παραγγελίας τοῦ ΝΑΤΟ τῶν δολ. 10.434.000. Τό Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109758) 27.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου πρὸς τὸν ΑΣΟ δραχμῶν τεσσάρων ἑκατομμυρίων ἑπτακοσίων ὀγδοήκοντα χιλιάδων πεντακοσίων τριάκοντα τεσσάρων (4.780.534) διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐκ τῆς συγκεντρώσεως σταφίδος ἐσοδείας 1955 ὑποχρεώσεών του καὶ συμφώνως πρός τοὺς ὅρους τῆς ρηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 963)12.4.56 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 95421) 30.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρός τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπό ταύτης χορήγησιν δανείων μέχρι ποσοῦ δραχμῶν διακοσίων πεντήκοντα χιλιάδων (250.000) μόνον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις ἁλιείας περιοχῆς Βόλου, αἵτινες ὑπέστησαν ἀπολύτως ἐξηκριβωμένας καὶ σοβαρὰς ζημίας συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν εἰς τόν ἐξοπλισμὸν καὶ τὰ ἐφόδια αὐτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57278) 27.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείων μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 3.600.000 εἰς 24 ἀξιωματικοὺς ὁλικῆς ἀναπηρίας, μέλη τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀξιωματικῶν Ὁλικῆς Ἀναπηρίας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Τὸ Ἀλβανικὸν Ἔπος», διαθετέων ὑπὸ τούτων διὰ τὴν ἐπὶ ἰδιοκτήτων οἰκοπέδων ἀνέγερσιν κατοικιῶν πρὸς στέγασιν αὑτῶν κ.λ.π. Τό Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113086) 30.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι συμπληροῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 335437)15.12.55 ἀπόφασίν του, παρέσχε τὴν ἀνέκκλητον ἐντολὴν του πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὅπως χρεώνῃ τὸν παρ’ αὐτῇ λογαριασμὸν «Ἑλληνικὸν Δημόσιον– Συγκέντρωσις Εἰσπράξεων καὶ Πληρωμῶν» μὲ τὸ ποσὸν τῆς ὑπό ταύτης χορηγηθείσης ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς ὑπὲρ τῆς Ἐριοβιομηχανίας Ναούσης Λαναρᾶ–Κύρτση καὶ Σία Α.Ε. μέχρι δραχμῶν 1.210.000 πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Κρατικῶν Προμηθειῶν ἐν περιπτώσει καταπτώσεως ταύτης ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Κρατικῶν Προμηθειῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 107787) 25.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρός τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλῃ εἰς αὐτὴν πᾶν ποσόν ὅπερ αὕτη ἤθελε καταβάλει συνεπεία τῆς ἐκ μέρους της παροχῆς ἐγγυητικῶν ἐπιστολῶν πρὸς τὴν Σ.Ε.Κ.Ε. καὶ πάντα Καπνέμπορον. Τό Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 101588) 25.1.56 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι τροποποιοῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 67783)12.3.56 ἀπόφασίν του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου δρχ. διακοσίων πεντήκοντα χιλιάδων (250.000) εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς διδακτηρίου τοῦ Ταμείου τούτου. Τό Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113087) 30.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρός τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν LTD καὶ Ἐμπορικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν διὰ 48 ἴσων μηνιαίων δόσεων ἀρχομένην ἀπὸ 1ης Αὐγούστου 1956 ἐξόφλησιν τῶν χορηγηθέντων ὑπ’ αὐτῶν δανείων εἰς Βιομηχανικὰς Ἐπιχειρήσεις Ἰονίων Νήσων. Τό Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45276) 18.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν κάλυψιν ἐνδεχομένων ζημιῶν αὐτῆς ἐκ τῆς ἀγορᾶς καὶ διαθέσεως ζωοτροφῶν ἐκ τῆς πιστώσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τῶν δραχμῶν 20.000.000 τῶν προοριζομένων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν κτηνοτρόφων πληγεισῶν περιφερειῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 115640) 3.5.56 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι συμπληροῦν καὶ τροποποιοῦν προηγουμένας ἀποφάσεις αὐτοῦ, ἐνέκρινεν ὅπως ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δέχεται ὡς δικαιολογητικὰ τῶν ἐκχωρηθησομένων αὐτῇ ἀπαιτήσεων τῶν πρακτορείων Ἐφημερίδων «Ἀθηναϊκοῦ Τύπου» καὶ «Νέου Πρακτορείου Ἐφημερίδων καὶ Περιοδικῶν» ἀποδείξεις καταθέσεων ἐν φωτοτυπίᾳ ἐπ’ ὀνόματί των παρὰ τῇ TURKIVE COMHURIVET MERKEZ BANKASI ISTANBUL. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 117544) 9.5.56 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῶν Σιδ)μων Ἑλλ. Κράτου, (Σ.Ε.Κ.) μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δολλαρίων ἑνὸς ἑκατομμυρίου τετρακοσίων τεσσαράκοντα δύο χιλιάδων ἑκατὸν ἑξήκοντα τεσσάρων (1.442.164) διὰ τὴν παρὰ τοῦ Ἰταλικοῦ Οἴκου ΦΙΑΤ προμήθειαν δέκα (10) αὐτοκινηταμαξῶν καὶ δέκα (10) ρυμουλκουμένων μετὰ τῶν ἀνταλλακτικῶν αὐτῶν. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1716)23.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 125)20.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς ἐρωτήσεως τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν παροχὴν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς μεσήλικας πεταλωτάς, καρροποιούς, καὶ σαγματοποιοὺς οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐκ τῆς διαδόσεως τοῦ αὐτοκινήτου, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ λῆψις ὑπὲρ αὐτῶν τοῦ μέτρου τῆς ἀποζημιώσεως, κατ’ ἀρχὴν νομοθετικῆς μορφῆς, ἔχει ἀνάγκην λεπτομεροῦς μελέτης καὶ περισκέψεως καὶ τοῦτο διότι θ’ ἀπαιτήσῃ σημαντικὴν δαπάνην ἡ ἐξεύρεσις δὲ τῶν σχετικῶν πόρων καθίσταται δυσχερής. Ἐπὶ τοῦ σημείου τοῦ ἀφορῶντος τὴν εἰς τοὺς ἐκ τῶν πεταλωτῶν, καρροποιῶν καὶ σαγματοποιῶν μεσήλικας χορήγησιν παρὰ τοῦ Τ.Σ.Α. ἀποζημιώσεως, εἰς δὲ τοὺς ὑπερήλικας συντάξεως φέρομεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἄνω αἰτημάτων εἶναι ἀδύνατος, διότι οἱ ἀνωτέρω εἰς οὐδεμίαν ἀσφαλιστικὴν σχέσιν τελοῦσι πρὸς τὸ Τ.Σ.Α., τοῦ ὁποίου ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ καθίσταται προβληματικὴ ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ἀνειλημμένων παρ’ αὐτοῦ ὑποχρεώσεων ἔναντι τῶν ἤδη ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1574)18.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 99)17.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ προκατόχου Ὑπουργοῦ Ἐργασίας εἶχε συσταθῆ Ἐπιτροπὴ μελέτης τοῦ θέματος τῆς δυνατότητος ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος τῆς ἐλευθέρας ἐκλογῆς ἰατροῦ διὰ τὴν παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως τοῦ Ἱδρύματος Κοιν. Ἀσφαλίσεων. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη εἰς ἣν μετέσχον ἐκπρόσωποι τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων καὶ Καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου μετὰ ἀλλεπαλλήλους συσκέψεις εἶχε καταλήξει εἰς τὸ συμπέρασμα τῆς δοκιμαστικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος ἐλευθέρας ἐκλογῆς εἰς τὸ Ὑποκατάστημα τοῦ ΙΚΑ Πατρῶν, πλὴν ὅμως λόγῳ τῶν παρουσιασθεισῶν δυσχερειῶν δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔναρξις ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος ἐλευθέρας ἐκλογῆς ἰατροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1580)18.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 105)17.4.56 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Η. Ἠλιοῦ καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων χορηγεῖ ἀμέσως πιστοποιητικὰ ἀσφαλιστικῆς ἐνημερότητος πρὸς τοὺς αἰτοῦντας τοιαῦτα ἐργοδότας, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὰς ἔναντι τοῦ Ἱδρύματος ὑποχρεώσεις των τῆς ἐνημερότητος ἀποδεικνυομένης παραχρῆμα ἐκ τοῦ βιβλιαρίου ἀγορᾶς ἐνσήμων. Διὰ τοὺς λοιποὺς ἐργοδότας διατάσσεται ἔλεγχος ὅστις διενεργεῖται κατὰ προτίμησιν καὶ περατοῦται ἐντὸς συντομωτάτου χρονικοῦ διαστήματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἐπιμελητὴς — ἐργοδότης ζητεῖ ἐγκαίρως τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἐν λόγῳ πιστοποιητικοῦ, οὗτινος ἡ ἰσχὺς φθάνει ἐνίοτε τοὺς 2 μῆνας. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ ἐργοδότης ἀμφισβητεῖ τὴν πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοιν. Ἀσφαλίσεων ὀφειλήν του καὶ ἤσκησε τὸ κατὰ νόμον ἔνδικον μέσον, δύναται πάντοτε νὰ ζητῇ τὴν ἀναστολὴν καταβολῆς τῆς ὀφειλῆς μέχρις ἐκδικάσεως τοῦ ἐνδίκου μέσου, ἥτις κατὰ κανόνα χορηγεῖται. Εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν τὸ Ἵδρυμα ἐπιβάλλει προκειμένης χορηγήσεως πιστοποιητικοῦ ἀσφαλιστικῆς ἐνημερότητος, τὴν ἄμεσον ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλομένων. Συνιστᾷ πάντοτε τὴν προσφυγὴν τοῦ ἐνδιαφερομένου εἰς τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Ι.Κ.Α., ἅτινα κατὰ κανόνα ἐγκρίνουν τὴν χορήγησιν ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς καταβολῆς ποσοῦ τινος ἐκ τῆς συνολικῆς ὀφειλῆς ἀναλόγου πρὸς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τοῦ ὀφειλέτου. Γενικώτερον τὸ Ἵδρυμα ἔχον ἐπίγνωσιν τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν καὶ τῆς πιστωτικῆς στενότητος, καταβάλλει ἑκάστοτε πᾶσαν ἀναγκαίαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἔναντι αὐτοῦ ὑποχρέων ἐργοδοτῶν, ἐξαιρουμένων τῶν ὑπὸ συστήματος μὴ ἐκπληρούντων τὰς ὑποχρεώσεις των. Διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους τὸ Ἵδρυμα προσφεύγει εἰς ἀναγκαστικὰ μέτρα εἰσπράξεως καὶ εἰς ποινικὴν δίωξιν τῶν ὀφειλετῶν μόνον εἰς περιπτώσεις ἐκδήλου κακοπιστίας ἢ ὁσάκις ὑπάρχει ἄμεσος κίνδυνος ἀπωλείας αὐτῆς ταύτης τῆς ἀπαιτήσεως. Τυχὸν παρὰ ταῦτα ἀποδοχὴ τοῦ αἰτήματος περὶ καταργήσεως τοῦ πιστοποιητικοῦ ἀσφαλιστικῆς ἐνημερότητος, ἐρχομένη μετὰ τὴν πρόσφατον παροχὴν διευκολύνσεων εἰς τοὺς ἐργοδότας, διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. ὀφειλομένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὸν σοβαρὸν κλονισμὸν εἰς τὸ ἤδη εὐπαθέστατον οἰκονομικόν του ἰσοζύγιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1553)18.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 55)17.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς καταρτίσεως τῶν νεαρῶν προσώπων, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ Ν. Δ. 2698)53 ἐμειώθησαν αἰσθητῶς αἱ ὑπὲρ τοῦ Ἱδρύματος Κοιν. Ἀσφαλίσεων εἰσφοραὶ διὰ τὴν παρ’ αὐτῷ ἀσφάλισιν τῶν μισθωτῶν μέχρι ἡλικίας 18 ἐτῶν συμπεπληρωμένων, ὁρισθέντος ὅτι αὗται ὑπολογίζονται ἐπὶ τοῦ ¼ τοῦ τεκμαρτοῦ ἡμερησίου μισθοῦ τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου ἢ ἐργατρίας, ἤτοι ἐπὶ δέκα μόνον δραχμῶν σήμερον. Παραλλήλως οἱ ἐργοδόται ἀπηλλάγησαν πάσης εἰσφορᾶς δι’ ἀσφάλισιν τῶν ἀνωτέρω προσώπων εἰς τὸν κλάδον ἀνεργίας ὡς καὶ εἰς τὸν εἰδικὸν Λογαριασμὸν στρατεύσεως (Ν. 2054) 1952). Κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἡ καταβλητέα εἰς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφορὰ διὰ τοὺς καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ μηνὸς ἀπασχολουμένους ἀνηλίκους ἀνέρχεται σήμερον δι’ ἕκαστον τούτων μόνον εἰς 42,50 δραχμὰς κατὰ μῆνα. Περαιτέρω μείωσις τῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰσφορῶν διὰ τὰ περὶ ὧν πρόκειται πρόσωπα ἢ πλήρης ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τούτων τῶν οἰκείων ἐργοδοτῶν δὲν δικαιολογεῖται οὐ μόνον διότι αὕτη θὰ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ι. Κ.Α. τὸ ὁποῖον σημειωτέον παρὰ τὰς ὡς ἄνω μειώσεις ἐξακολουθεῖ νὰ παρέχῃ εἰς αὐτὰς πλήρεις παροχάς, ἀλλὰ καὶ διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει οἱ ἐργοδόται θὰ προέβαινον εἰς ἀντικατάστασιν μεγάλου ἀριθμοῦ ἐνηλίκων ἐργατῶν δι’ ἀνηλίκων, δημιουργουμένου οὕτω προβλήματος ἀνεργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Γ. Μαύρου, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1264)11.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: 1) Ἡ σύμβασις ἐργασίας τῶν Ἠθοποιῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ χρονικὰ ὅρια ἀπασχολήσεως τούτων, διέπεται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 29)9–24)10.1941 Π. Δ)τος «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὅρων ἐργασίας καὶ ρυθμίσεως ἐν γένει τῶν συμβάσεων ἐργασίας μεταξὺ θεατρικῶν ἐπιχειρηματιῶν καὶ ἠθοποιῶν, (ἄρθρ. 4 παρ. 1) καθ’ ἃς ὁ συνομολογούμενος μισθὸς ἀντιστοιχεῖ πρὸς 10 παραστάσεις καὶ 6 δοκιμὰς ἑβδομαδιαίως κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Τὸ καθεστὼς τοῦτο συνεπληρώθη διὰ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Β. Διατάγματος τῆς 28–2)8–3)1950 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀνωτέρω Π. Δ)τος διὰ τοῦ ὁποίου ὡρίσθη ἡ κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἑβδομαδιαία ἀπασχόλησις τῶν ἠθοποιῶν εἰς 12 παραστάσεις. 2) Ἐν ἄρθρῳ 8 παρ. 3 τοῦ Π. Δ)τος 8)14.3.1930 περὶ κωδικοποιήσεως τῶν Νόμων περὶ Κυριακῆς ἀναπαύσεως, ρητῶς ἐξαιροῦνται αἱ θεατρικαὶ κλπ. ἐπιχειρήσεις τῆς ἐφαρμογῆς ἀργίας κατὰ Κυριακήν. Διὰ τῶν διατάξεων ὅμως τοῦ ἄρθρου 12 παρ. 2 καὶ 4 τοῦ Προεδρικοῦ τούτου Δ)τος ἐπιτρέπεται ἡ διὰ Β. Δ)τος προκαλουμένου κατὰ τὴν ἐν τῷ Νόμῳ διαδικασίαν, ἡ καθιέρωσις ἡμέρας ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως. Πρὸς τοῦτο ὅμως δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν σχετικὸν αἴτημα. 3) Διὰ τοῦ ἀπὸ 10)12.5.51 Β. Δ)τος, καθιερώθη κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τῆς κατὰ νόμον διαδικασίας 24ωρος συνεχὴς ἀνάπαυσις τοῦ Μουσικοῦ, Τεχνικοῦ, ὑπαλληλικοῦ καὶ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐπιχειρήσεων Δημοσίων Θεαμάτων κλπ. Κατόπιν τούτων θὰ ἐξετασθῇ παρ’ ἡμῶν ἡ περίπτωσις τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον 3 μέτρου, καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἠθοποιοὺς τῶν θεατρικῶν ἐπιχειρήσεων, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ὑποβληθῆ σχετικὸν αἴτημα τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24)4)56

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΣΤ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Αὐγ. Αὐγερινοῦ κατατεθείσης ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1476 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καίτοι ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Ἐργασίας ἀναγνωρίζεται ἡ δυσχερὴς θέσις τῶν ἐργατῶν τοῦ Λιμένος Κατακώλου, λόγῳ τῆς μειώσεως τῶν ἐργασιῶν των, ὀφειλομένης εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῶν μεταφορικῶν μέσων, ἐν τούτοις εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅπως μὴ υἱοθετήσωμεν ἐν προκειμένῳ τὴν προτεινομένην λύσιν τοὐτέστιν τῆς μεταφορᾶς τοῦ κρατικοῦ σίτου, λιπασμάτων καὶ λοιπῶν ἐφοδίων μέσῳ τοῦ λιμένος τούτου, καθόσον τοῦτο θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν εἰδῶν τούτων διὰ μεγαλυτέρας δαπάνης μεταφορικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντίκειται πρὸς τὴν ἐν γένει προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ὅσον τὸ δυνατὸν μειώσεως τοῦ κόστους τῶν προϊόντων γενικῶς. Ἐπὶ τούτοις δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐπιβάρυνσις τῆς τιμῆς τῶν περὶ ὧν ἀνωτέρω προϊόντων θὰ ἔχῃ ἔτι δυσμενέστερον ἀντίκτυπον καθόσον τὰ μὲν εἶναι εἴδη προοριζόμενα διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ πληθυσμοῦ τὰ δὲ σχετίζονται μὲ ἐνίσχυσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τούτων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀθῆναι 21)4)56

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1575)18.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου ἀφορῶσαν εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ παρασχεθεῖσα ἐσχάτως ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς τοὺς καπνεργάτας, περιωρίσθη μεταξὺ τῶν καπνεργατῶν τῶν ἀστικῶν κέντρων τῆς χώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ χορηγηθεῖσα ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς τοὺς ἀνέργους καπνεργάτας δὲν προεβλέπετο ὑπὸ τῶν κειμένων νόμων περὶ ἀσφαλίσεως κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς ἀνεργίας, συνεπῶς δὲν ἦτο παροχὴ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας, ἀλλ’ ἀπετέλεσε μέτρον προνοίας ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν αὐτῶν. Τὸ ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο δὲν περιέλαβεν ὅλους τοὺς καπνεργάτας, τοὺς ἀπασχολουμένους εἰς τὴν καπνεργασίαν ἀλλὰ περιωρίσθη μεταξὺ τῶν καπνεργατῶν τῶν ἀστικῶν κέντρων ὀφείλεται α) εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ διατεθέντα πρὸς τὸν ἄνω σκοπὸν κεφάλαια ἦσαν περιωρισμένα μὴ ἐπιτρέποντα τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐφ’ ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν. β) Εἰς τὸ ὅτι οἱ ἄνεργοι καπνεργάται τῶν ἀστικῶν κέντρων οἱ ὁποῖοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπασχολοῦνται μονίμως ἐν τῇ καπνεργασίᾳ ἔχοντες ὡς κύριον ἐπάγγελμά των τὸ τοῦ καπνεργάτου, ἔχουν ἐπηυξημένας ἀνάγκας ἔναντι τῶν τοιούτων τῶν πλησίον τῶν ἀστικῶν κέντρων χωρίων, οἱ ὁποῖοι εἴτε εἶναι ἀγρόται ἀπασχολούμενοι ἐπικουρικῶς καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ κατὰ τὰς περιόδους ἐργασίας τῶν καπνῶν, εἴτε ἀντιστρόφως καίτοι οἱ καπνεργάται ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν ἐπικουρικῶς ν’ ἀπασχολοῦνται εἰς ἀγροτικὰς ἐργασίας. γ) Διότι αἱ ἀνάγκαι τῶν εἰς τὰς πόλεις διαμενόντων ἀνέργων εἶναι ἐπηυξημένα ἔναντι τῶν διαμενόντων εἰς ἀγροτικὰς περιοχάς. Ἀθῆναι 24)4)56

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου κατατεθείσης ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1696)25.4.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὲρ τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων εἰσφοράν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Πρόκειται περὶ διατάξεως τῆς διαιτητικῆς ἀποφάσεως (ὑπ’ ἀριθ. 2)56 Δ.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν) καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι δυνατὴ ἐπέμβασις τῆς Διοικήσεως διὰ τὴν ἀναστολὴν ταύτης, καθ’ ὅσον δὲν παρέχεται τοιαύτη εὐχέρεια ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀντεδείκνυται τοιαύτη ἐπέμβασις διότι θὰ ἀπετέλει κακὸν προηγούμενον. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 3239)1955 ἥτις καθιεροῖ καὶ εὐχέρειαν ὑποβολῆς δηλώσεως ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς εἰσφορᾶς κατὰ μῆνα Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους διὰ νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ καθιερώσασα τὴν εἰσφορὰν διαιτητικὴ ἀπόφασις, ἐφηρμόσθη μόλις περὶ τὰ τέλη Φεβρουαρίου τρέχοντος ἔτους, θὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε πᾶσα δήλωσις ὑποβληθεῖσα μέχρι τοῦδε νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους 1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1835)25.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη ἐπὶ τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑταιρίας Χαλυβδοφύλλων Πειραιῶς, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων δὲν παρέχεται εὐχέρεια εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἐπιβάλωσιν εἰς τὴν Ἑταιρίαν Χαλυβδοφύλλων τὴν ἀποδοχὴν τῶν αἰτημάτων τοῦ ἀπεργοῦντος προσωπικοῦ της. Ἐκ τῶν αὐτῶν αἰτίων δὲν δύναται ἐπίσης νὰ ἐπέμβῃ παρὰ τῷ προσωπικῷ διὰ τὴν λύσιν τῆς ἀπεργίας του. Διαιτητικῶς ἐπελήφθησαν αἱ Ὑπηρεσίαι ὡς καὶ ὁ ἴδιος προσωπικῶς, πλὴν δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐπίλυσις συμβιβαστικῶς τῆς διαφορᾶς. Ἐὰν ὑπάρξῃ περιθώριον περαιτέρω μεσολαβήσεως, θὰ ἐπιδιωχθῇ καὶ πάλιν ἡ ἐπίλυσις τῆς διαφορᾶς βάσει τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 3239)55 διαγραφομένης διαδικασίας τὴν λύσιν τῆς ἐν προκειμένῳ συλλογικῆς διαφορᾶς. Τέλος, γνωρίζομεν ὅτι ἐὰν τινὲς τῶν ὡς ἄνω μισθωτῶν ἀπελύθησαν κατὰ καταχρηστικὴν ἄσκησιν τοῦ εἰς τὸν ἐργοδότην ἀναγνωριζομένου πρὸς τοῦτο δικαιώματος, δύνανται οὗτοι νὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἀπολύσεών των βάσει τοῦ ἄρθρου 281 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, κατατεθείσης ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1620 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀποσυμφορήσεως τῶν ἐργατῶν φορτοεκφορτωτῶν τῶν διαφόρων λιμένων ἀπησχόλησεν καὶ ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὴν Κυβέρνησιν καθ’ ὅσον λόγῳ τῆς ἐξελίξεως τῶν μεταφορικῶν μέσων καὶ ἰδίᾳ τῆς ἐκτάσεως ἣν ἔλαβεν ἡ δι’ αὐτοκινήτων διακίνησις τῶν ἀγαθῶν, παρουσιάζεται μείωσις τῶν ἐργασιῶν. Πρὸς τοῦτο διὰ τοῦ Ν. 3239)55 συνεστήθη εἰδικὸς λογαριασμὸς Ἀποσυμφορήσεως Λιμενεργατῶν μὲ εἰδικοὺς πόρους, πρὸς κάλυψιν τῶν ἐν τῷ νόμῳ σκοπῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ καταβολὴ ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ὑποχρεωτικῶς ἐξερχομένους τοῦ φορ)κοῦ ἐπαγγέλματος ἐπὶ τῷ τέλει μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐργατῶν τούτων, ὅστις εἰς τοὺς πλείστους λιμένας εἶναι δυσανάλογος σήμερον πρὸς τὰς εἰς προσωπικὸν ἀνάγκας των. Ἤδη, ἐγένετο ἔναρξις ἀποσυμφορήσεως εἰς τοὺς λιμένας Καλαμῶν, Κερκύρας καὶ Μεσολογγίου, ὧν αἱ ἐργασίαι σχεδὸν ἐξεμηδενίσθησαν διὰ διαφόρους λόγους. Διὰ τοὺς τελευταίους δὲ δύο (Κερκύρας–Μεσολογγίου) λόγῳ τῆς λειτουργίας ΦΕΡΡΥ–ΜΠΩΤ. Τὸ μέτρον τοῦτο θέλει ἐπεκταθῆ σὺν τῷ χρόνῳ καὶ ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν μέσων καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς λιμένας, ἡ ἐπέκτασις ὅμως αὕτη θέλει ἐφαρμοσθῆ προοδευτικῶς καὶ κατὰ προτίμησιν εἰς τοὺς λιμένας ἐκείνους, οἵτινες ἐπλήγησαν περισσότερον. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν κατάστασιν τοῦ λιμένος Πρεβέζης, ἀπησχολήθη ἤδη ἡ ὑπηρεσία καὶ μὲ πρώτην εὐκαιρίαν θὰ ἐκδηλωθοῦν τὰ σχετικὰ μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28ῃ Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΑ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1821) 25.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, ἐὰν προτιθέμεθα νὰ καταθέσωμεν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν δι’ οὗ ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε. νὰ εἶναι προαιρετικὴ τοὐλάχιστον διὰ κωμοπόλεις καὶ χωρία τῶν παραμεθορίων περιοχῶν κατοίκων κάτω τῶν 5.000 ὡς καὶ περιπτεριούχων, ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, φέρομεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς μετατροπῆς εἰς προαιρετικὴν τῆς ἤδη ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ Τ.Ε.Β.Ε. τῶν ἐπαγγελματιῶν τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμα εἰς κέντρα μὲ μικρὸν πληθυσμόν, θέλει ὑποβληθῆ ἐκ νέου ὑπὸ μελέτην, ἵνα ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων στοιχείων καὶ αἱ ἀπόψεις τῆς νέας Διοικήσεως τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. τῆς προελθούσης ἐξ ἐκλογῶν διενεργηθεισῶν τὴν 11ην Ἀπριλίου 1956, ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Διοικήσεως τῶν Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐπιμελητηρίων. Πάντως, ἡ θέσπισις τοῦ θεσμοῦ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως προϋποθέτει ἀναλογιστικὴν μελέτην πρὸς ἀποφυγὴν κινδύνου τοῦ Ταμείου ἐξ ἀναλήψεως ὑπερμέτρων βαρῶν ἰδίᾳ δὲ κατὰ τὴν παροῦσαν περίοδον, ὅτε ἐχώρησεν εἰς τὴν προσπάθειαν ἐπεκτάσεως τῶν σκοπῶν του, διὰ τῆς χορηγήσεως νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΒʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1941) 27.1.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐὰν ἀσκεῖται συστηματικὸς ἔλεγχος καὶ ποῖα τὰ ἀποτελέσματά του ἐν σχέσει μὲ τὴν τήρησιν τῶν ὑπὸ τῆς Νομοθεσίας διαγραφομένων ὑποχρεώσεων τῆς Ἑταιρείας Μεταλλευτικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιχειρήσεων πρὸς ἀσφάλειαν τῶν ἐν αὐτῇ ἐργαζομένων ἐργατῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τόσον τὸ θέμα τῆς ὑπονομεύσεως τῶν οἰκιῶν τῆς κατῳκημένης περιοχῆς ἀπὸ Ν. Ἰωνίας μέχρι Φιλαδελφείας μὲ ἐπίκεντρον τὸ Νέον Ἡράκλειον Ἀττικῆς, ὅσον καὶ τὸ θέμα τῶν ὑποστηλώσεων τῶν ὑπογείων μεταλλευτικῶν στοῶν τῆς Ἑταιρείας, ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ὑπηρεσία Μεταλλείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30.4.56

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΓʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σταμάτη. Θέμα: Ἐν σχέσει μὲ ἀναθεώρησιν διατάξεων νόμων περὶ καπνεργατῶν. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1839)24.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑποβληθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σταμάτη, ἀφορῶσαν εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τῶν διατάξεων τῶν νόμων περὶ καπνεργατῶν (νόμος 2348)53 Ν. Δ. 2519)53 κλπ.), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο λόγῳ τῆς φύσεώς του συντίθεται ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ ποικίλων παραγόντων κυρίως οἰκονομικῶν ἐφ’ ὅσον τὸ ὅλον ζήτημα συνδέεται μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ κυριωτέρου ἑλληνικοῦ προϊόντος. Λόγῳ ἀκριβῶς τούτου, πᾶσα ρύθμισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος ἀπαιτεῖ πλήρη ἐξακρίβωσιν τῶν ἀποτελεσμάτων πάσης ἐνεργείας καὶ ἀκριβῆ στάθμευσιν ταύτης ἵνα μὴ ἀποβῇ ἐπιζημία διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν γενικῶς καὶ εἰδικώτερον διὰ τοὺς καπνεργάτας καὶ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΔʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σταμάτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1837)25.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σταμάτη, ἀφορῶσα εἰς τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων, πεταλωτῶν καὶ σαγματοποιῶν, λόγῳ τῆς πλήρους ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου, ὡς μεταφορικοῦ μέσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐν συνεχείᾳ ἀπαντήσεώς μας ἐπὶ ὁμοίων ἐρωτημάτων ἄλλων συναδέλφων, ὅτι ἡ λῆψις τῶν μέτρων τούτων νομοθετικῆς μορφῆς κατ’ ἀρχὴν ἔχει ἀνάγκην πολλῆς μελέτης καὶ περισκέψεως διότι τὸ προβαλλόμενον αἴτημα τῶν ἐκ τῆς διαδόσεως τῶν αὐτοκινήτων πληγέντων περὶ ἀποζημιώσεως αὐτῶν θ’ ἀπαιτήσῃ σημαντικὴν δαπάνην, ἐξεύρεσις δὲ τῶν σχετικῶν πόρων καθίσταται δυσχερής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΕʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1791)24.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 139)23.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη ὡς πρὸς τὴν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. ἀσφάλισιν τῶν οἰκοδόμων Λεχόβου, Φλαμπούρου, Δροσοπηγῆς καὶ Ἀσπρογείων Νομοῦ Φλωρίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ περὶ ὧν πρόκειται οἰκοδόμοι δὲν ἀσφαλίζονται παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. ὡς μὴ ἀσχολούμενοι ἐντὸς τῶν ὁρίων ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς τοῦ Ἱδρύματος. Ἐπέκτασις τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ΙΚΑ εἰς χωρία καὶ μικρὰς κωμοπόλεις καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος τεχνικῶς δυσχερής, ἀνεξαρτήτως πρὸς τὴν σημαντικὴν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν, ἥτις θέλει ἐπέλθει εἰς τοῦτο ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΣΤʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Καραγκιόζη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1792)24.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Καραγκιόζη, Θ. Λυμπερίδη, Ι. Τριανταφυλλίδη, Θ. Παπαπαναγιώτου καὶ Ν. Παπαδημητρίου, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀσκούντων εἰς μικρὰ χωρία παρέργως καὶ ἐπικουρικῶς διάφορα μικροεπιδεύματα, γεωργῶν περὶ καταργήσεως τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεώς των εἰς τὸ Τ.Ε. Β.Ε. φέρομεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς μετατροπῆς εἰς προαιρετικὴν τῆς ἤδη ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ Τ.Ε.Β.Ε. τῶν ἐπαγγελματιῶν τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμα εἰς κέντρα μὲ μικρὸν πληθυσμὸν θέλει ὑποβληθῆ ἐκ νέου ὑπὸ μελέτην ἵνα ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων στοιχείων καὶ αἱ ἀπόψεις τῆς νέας Διοικήσεως τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. τῆς προελθούσης ἐξ ἐκλογῶν, διενεργηθεισῶν τὴν 11ην Ἀπριλίου 1956 ἀπὸ τὰ μέλη τῶν Διοικήσεων τῶν Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων. Πάντως ἡ θέσπισις τοῦ θεσμοῦ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως προϋποθέτει ἀναλογιστικὴν μελέτην πρὸς ἀποφυγὴν κινδύνου τοῦ Ταμείου ἐξ ἀναλήψεως ὑπερμέτρων βαρῶν ἰδίᾳ δὲ κατὰ τὴν παροῦσαν περίοδον ὅτε, ἐχώρησεν εἰς τὴν προσπάθειαν ἐπεκτάσεως τῶν σκοπῶν του, διὰ τῆς χορηγήσεως Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1831 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1) Διὰ τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους κατηρτίσθη Β. Δ. βάσει τοῦ ἄρθρου 195 τοῦ Ν. 1811 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων» δι’ οὗ ἐπεκτείνονται αἱ διατάξεις περὶ νοσηλείων εἰς τούτους ὡς καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν. Τὸ Δ)γμα τοῦτο ὑπογραφὲν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ἀπεστάλη πρὸς ὑπογραφὴν εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ. 2) Διὰ τοὺς Δικ. Λειτουργοὺς καὶ τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας κατηρτίσθη σχέδιον νόμου, δι’ οὗ ἐπεκτείνονται αἱ διατάξεις τοῦ Ν. 1811)51 εἰς τούτους ὡς καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν. Ἀντίγραφον τούτου ἀπεστάλη εἰς Γεν. Λογιστήριον καὶ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρὸς ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς κατὰ νόμον ἐκθέσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Λ. ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐν σχέσει μὲ διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδη τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ καταδίκου τῶν φυλακῶν Αἰγίνης Ἰωάννου Τσιακόντση καταδικασθέντος ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ παραβάσει τοῦ ἄρθρ. 130 τοῦ Π. Νόμου καὶ παρανόμῳ ἐράνῳ εἰς πρόσκαιρον κάθειρξιν 20 ἐτῶν κατὰ συγχώνευσιν, ὅτι ἡ αἴτησις αὐτοῦ συνεζητήθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως τὴν 13.12.55 καθ’ ἥν αὕτη ἐγνωμοδότησεν ὑπὲρ τῆς ἑξαμήνου ἀναβολῆς, συμφωνήσαντος καὶ τοῦ τότε ὑπηρεσιακοῦ Ὑπουργοῦ, τὸ μὲν λόγῳ τῆς σοβαρότητος τῶν ἀδικημάτων, δι’ ἅ κρατεῖται, τὸ δὲ ἵνα δοκιμασθῇ ἡ διαγωγή καὶ ἐμμονή τοῦ καταδίκου εἰς τὴν μεταμέλειαν ἥν τελευταίως οὗτος ἐδήλωσε. Τὸ πρὸς ἔκτισιν ὑπὸ τούτου ἀπομένον ὑπόλοιπον ποινῆς, ἀνέρχεται εἰς 11 ἔτη καὶ 6 μῆνας. 2) Ὅσον ἀφορᾶ τὸν συγκρατούμενον αὐτοῦ Γεώργ. Μπάτσην καταδικασθέντα ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ἀδικήμασι διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως τῶν Συνέδρων Ἐδέσης εἰς τὴν αὐτὴν ποινὴν ἡ αὐτὴ Ἐπιτροπὴ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως τὴν 9.3.56 διὰ δευτέραν φοράν, ἐγνωμοδότησε κατὰ πλειοψηφίαν ὑπὲρ τῆς ἑξαμήνου ἀναβολῆς διὰ τοὺς προαναφερθέντας λόγους. Τὸν χρόνον τῆς ἑξαμήνου ταύτης ἀναβολῆς καθ’ ἃ ἐκ τοῦ νόμου εἴχομεν δικαίωμα περιωρίσαμεν εἰς τρίμηνον τοιαύτην ἵνα μετὰ τὴν πάροδον ταύτης κριθῇ ἐκ νέου ἡ ὑπόθεσις αὕτη καὶ δυνηθῶμεν ν’ ἀποφανθῶμεν ὁριστικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ.) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Καλλία καὶ Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Καλλία καὶ Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13384)24.1.56 ἀποφάσεως ἡμῶν συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν κ.κ. 1) Εὐστ. Παναγιωτάκου Γεν. Ἐπιθ. Δασῶν, 2) Χρήστου Παπαγεωργίου, Δ)ντοῦ Γεωργίας Εὐβοίας, 3) Ἰω. Γεωργούση, Δ)χου Λίμνης καὶ 4) Ν. Δημητρέα Δ)χου Ἱστιαίας, ὅπως μετ’ ἐπιτόπιον μετάβασίν της, ἐρευνήσῃ τό ζήτημα τῆς παραχωρήσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται δασικῶν ἐκτάσεων ἀπὸ νομικῆς καὶ πραγματικῆς πλευρᾶς καὶ ὑποβάλῃ σχετικὴν ἔκθεσιν. Ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως καθυστέρησεν ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ὁ Δ)ντὴς Γεωργίας Εὐβοίας κ. Χρ. Παπαγεωργίου ἦτο βεβαρυμένος ὑπηρεσιακῶς, ὡς ἐπίσης καὶ ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Δασῶν κ. Εὐστ. Παναγιωτάκος εἰς ὃν ἐσχάτως ἀνετέθησαν ἄλλα καθήκοντα. Ἤδη, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50244 ἐ. ἔτους διαταγῆς διετάχθη ὁ κ. Χρ. Παπαγεωργίου νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἀπόφασιν συνάμα δὲ δι’ ἑτέρας ταυταρίθμου ἐντέλλεται ἀντὶ τοῦ κ. Ε. Παναγιωτάκου νὰ ἐκτελέσῃ ταύτην ὁ ἀναπληρωτὴς του κ. Γ. Μαυρομμάτης. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς σχετικῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς θέλουσι ληφθῆ αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Πελ. Πινάτση κατατεθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 84)17.4.56 ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀπαλλοτριώσεως, ὡς προεδρευόμεναι ὑπὸ Δικαστῶν, παρέχουσιν ἀσφαλῆ ἐχέγγυα περὶ τῆς ἀποδόσεως τοῦ δικαίου, εἰς τρόπον ὥστε αἱ ἐκδιδόμεναι ὑπ’ αὐτῶν ἀποφάσεις εἰς ἐλαχίστας μόνον περιπτώσεις νὰ εἶναι διαβληταί. Ὑπὸ τὴν ἀνωτέρω προϋπόθεσιν, δι’ ἥν φρονοῦμεν, ὅτι οὐδεμίαν ἀντίρρησιν θὰ ἔχῃ ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς καὶ δεδομένου ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀπαλλοτριώσεως ὡς συλλογικὰ περιφερειακὰ ὄργανα, δύνανται νὰ χρησιμοποιήσουν κατὰ τὴν ἐκδίκασιν οἱαδήποτε ἀποδεικτικὰ μέσα, μὴ δεσμευμέναι ὑπὸ δικονομικῶν διατάξεων καὶ ἀποβλέπουσαι μόνον εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἐξακρίβωσιν τῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητά των ὑπαγομένων ἀντικειμένων, τυγχάνουσι τὰ ἐνδεδειγμένα ὄργανα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὑποθέσεων τῶν ἀγροτῶν. Αἱ ἀνωτέρω ἀπόψεις ἡμῶν ἐπιβεβαιοῦνται καὶ ἀπὸ τὴν ἐπὶ τριακονταετίαν λειτουργίαν τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων. Βεβαίως, ἀναγνωρίζομεν ὅτι εἰς μερικὰς περιοχὰς καὶ δὴ παραμεθορίους, ὡς ἡ περιοχὴ Δράμας, ὑφίσταται σχετικὴ ἐκκρεμότης, ὡς πρὸς τὴν ταχεῖαν ἐκδίκασιν τῶν ὑποθέσεων ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων, ἀλλὰ τοῦτο ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἐποικιστικῆς ἐργασίας, λόγῳ τῶν βάσει τοῦ Ν. Δ. 2185)1952 ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων διαθέσεως σοβαρῶν δημοσίων δασικῶν καὶ κοινοχρήστων ἐκτάσεων ὡς καὶ τῆς βάσει τοῦ Ν.Δ. 2536)1953 διαγραφῆς ἐκ τῶν κλήρων τῶν φυγάδων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν κυρίως προσωπικοῦ. Πάντως, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον παρίσταται ἀνάγκη περὶ συστάσεως ἐν τῷ Νομῷ Δράμας καὶ δευτέρας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως πρὸς ταχυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ὑποθέσεων τῶν ἀγροτῶν, θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν σύστασίν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Ἐπὶ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 1383)878)14.4.56 ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυμπέρη, σχετικῶς μὲ τὸ δασόκτημα Κοτζᾶ– Ὀσμάν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ σχετικοῦ ὑπομνήματος τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Μοναστηρακίου. 1. Τὸ δημόσιον δασόκτημα Κοτζᾶ–Ὀσμάν, συγκροτούμενον ἀπὸ πολύτιμα ἐν πολλοῖς ὑδροχαρῆ δασοπονικὰ εἴδη, ἐξετείνετο ἐπὶ τῆς πεδινῆς περιοχῆς τῶν περιφερειῶν Ξάνθης καὶ Καβάλας κατὰ μῆκος τοῦ ποταμοῦ Νέστου καὶ ἑκατέρωθεν τῶν ὀχθῶν αὐτοῦ καὶ κατελάμβανεν ἔκτασιν 85.000 περίπου στρεμμάτων. 2. Κατὰ τὴν διαρρεύσασαν ἀπὸ τοῦ 1940 ἀνώμαλον περίοδον τὸ δάσος Κοτζᾶ–Ὀσμὰν ὑπέστη σοβαρωτάτας ζημίας ἐκ παρανόμων ὑλοτομιῶν, ἐκχερσώσεων καὶ καταλήψεων τοῦ ἐδάφους του. 2. Οὕτως εἶχεν ἡ κατάστασις, ὅτε κατόπιν προσωπικῆς αὐτοψίας τὸν Φεβρουάριον τοῦ ἔτους 1951 τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Ἀνδρ. Λαμπροπούλου ἀπεφασίσθη πρὸς κάλυψιν ἀναγκῶν ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων ἡ ἐκχέρσωσις ὁλοκλήρου τῆς ἐκτάσεως τοῦ δάσους ἐξαιρέσει λωρίδος κατὰ μῆκος τῆς κοίτης τοῦ Νέστου διὰ λόγους ἀσφαλείας κατὰ τῶν πλημμυρῶν ὡς καὶ τῆς παραλιακῆς λωρίδος 2.500 μέτρων βάθους ἀπὸ τῆς θαλάσσης. 4. Κατὰ τῆς ὀρθότητος τοῦ μέτρου τῆς τοιαύτης ὁλοκληρωτικῆς ἐκχερσώσεως τοῦ δάσους ἠγέρθησαν σοβαραὶ ἀμφισβητήσεις ἐκ μέρους μερίδος τοῦ Τύπου, ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ ἄλλων ὀργανώσεων, ὥστε αἱ ἐν τῷ μεταξὺ ἀρξάμεναι ἐργασίαι ἐκχερσώσεως ἀνεστάλησαν. 5. Τελικῶς τοῦ ζητήματος ἐπελήφθη Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας, Συντονισμοῦ καὶ Β. Ἑλλάδος, ἡ ὁποία κατόπιν ἐπιτοπίου μεταβάσεώς της διεχώρισε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)995)12.3.53 ἀποφάσεως ὁριστικῶς τὰς ἐκτάσεις, αἵτινες δέον νὰ παραμείνουν ὑπὸ δασικὴν ἐκμετάλλευσιν, ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι δέον νὰ ἀποδοθοῦν εἰς γεωργικὴν καλλιέργειαν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων. Ἡ ἀπόφασις αὕτη, τροποποιηθεῖσα μεταγενεστέρως διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε)2711)2.6.54 καὶ Ε)13184)31.3.55 ὁμοίων, ἀφῆκεν εἰς τὴν δασικὴν ἐκμετάλλευσιν συνεχῆ καὶ συγκεκριμένην ἔκτασιν 16 ἕως 17 χιλιάδων στρεμμάτων, ἐξ ὧν αἱ ἑπτὰ (7) χιλιάδες στρεμμάτων εὑρίσκονται πρὸς τὴν περιοχὴν τῆς Καβάλας εἰς τὴν δεξιὰν πλευρὰν τοῦ Νέστου, ἔνθα καὶ ὁ συνοικισμὸς Μοναστηρακίου. 6. Τῆς ἐκτάσεως ταύτης ὁλοκλήρου σχεδόν, τὴν ἀπόδοσιν εἰς γεωργικὴν καλλιέργειαν ζητοῦν οἱ κάτοικοι Μοναστηρακίου ὅταν ὁμιλοῦν εἰς σχετικὸν ὑπόμνημά των περὶ ἐκτάσεως 6.000 στρεμμάτων. Εἰς τὴν ἔκτασιν ταύτην περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἐκ 1.000 στρεμμάτων ἔκτασις, περὶ ἧς γίνεται ἐν τῇ ἐρωτήσει λόγος καὶ ἥτις ἐκαλλιεργήθη προσωρινῶς, συμπεριληφθεῖσα δὲ διὰ λόγους ἀποστρογγυλώσεως διὰ τῶν ἀνωτέρω μνημονευομένων ἀποφάσεων εἰς τὴν διὰ δασικὴν ἐκμετάλλευσιν προορισθεῖσαν ἀντικατεστάθη ὑπὸ ἑτέρας ἐκτάσεως τοῦ δάσους ἀφεθείσης διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καὶ ἀποδοθείσης εἰς τὴν γεωργικὴν καλλιέργειαν. 7. Ἅπασα ἡ ὡς ἄνω διὰ δασικὴν ἐκμετάλλευσιν προορισθεῖσα ἔκτασις τῶν 16 ἕως 17 χιλιάδων στρεμμάτων εἰς ἀμφοτέρας τὰς πλευρὰς τοῦ Νέστου (πρὸς Καβάλαν ἀφ’ ἑνὸς καὶ Ξάνθην ἀφ’ ἑτέρου) παρεδόθη ὑπὸ τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 89 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν Δασικὴν Ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία προέβη εἰς τὴν περίφραξίν της καὶ ἤρχισεν ἐργασίας ἀνιδρύσεως τοῦ ξυλώδους κεφαλαίου καὶ βελτιώσεως γενικῶς τοῦ δάσους διὰ φυτεύσεων καὶ σπορῶν εἰς μεγάλην κλίμακα. Καλυφθεισῶν δὲ κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ἀναγκῶν ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων διὰ τῆς ὑπολοίπου ἐκτάσεως τοῦ ὅλου δασοκτήματος Κοτζᾶ–Ὀσμὰν θεωρεῖται ἀναγκαῖον, ὅπως ἡ τελικὴ ὡς ἄνω διαχωρισθεῖσα ἔκτασις τῶν 16 ἕως 17 χιλιάδων στρεμμάτων ἀπομείνῃ εἰς τὴν δασικὴν ἐκμετάλλευσιν πρὸς προστασίαν τῶν ἀναχωμάτων κατὰ πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ, πρὸς παραγωγὴν ξύλου, τεχνικοῦ καὶ καυσίμου, διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῆς πεδινῆς ἐκείνης περιοχῆς, πρὸς παραγωγὴν πολυτίμου τεχνικοῦ ξύλου Φράξου (Δρυὸς κλπ.) ἐκ τῶν ταχυαυλῶν ἐκεῖ δασοπονικῶν τούτων εἰδῶν δι’ ἐπιπλοποιΐαν καὶ ἄλλας χρήσεις τῆς βιομηχανίας τῆς Χώρας καὶ τέλος πρὸς διάσωσιν καὶ διαιώνισιν τῆς σπανίας χλωρίδος καὶ πανίδος (ἐκ φασιανῶν κλπ.) τῆς περιοχῆς τοῦ Κοτζᾶ–Ὀσμάν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, ὑπ’ ἀριθ. 61 σχετικὴν μὲ τὴν ἵδρυσιν οἰνοποιείου εἰς Ζίτσαν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἔχομεν προβλέψει τὴν χρηματοδότησιν ἐκ τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων τῆς ἐγκαταστάσεως νέων οἰνοποιείων. Ἐὰν δὲ τὸ πρόγραμμα τοῦτο ἐγκριθῇ θὰ πρέπει οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ προβοῦν εἰς τὰς περαιτέρω ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου ὑπὸ τύπον δανείου, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῆς γεωργοοικονομικῆς μελέτης, ἥτις θὰ γίνῃ θὰ διαπιστωθῇ τὸ συμφέρον διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῆς ἐκτελέσεως ἑνὸς τοιούτου ἔργου, δοθέντος ὅτι ἕτερος τρόπος χρηματοδοτήσεως αὐτοῦ πλὴν τοῦ διὰ δανείου δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 959)31 Μαρτίου 1956 ἐγγράφου σας σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα. Τὸ κόστος ἑκάστου ἁπλοῦ ἐρρίζου μοσχεύματος ἀμερικανικῆς ἀμπέλου (μὴ ἐμβολιασμένου) τοῦ παραγομένου εἰς Κρατικὰ Φυτώρια ἀνέρχεται εἰς 1,60 περίπου δραχ. κατὰ τεμάχιον. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχον ὑπ’ ὄψιν τὴν οἰκονομικὴν ἀνεπάρκειαν τῶν ἀμπελουργῶν λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀμπελώνων των ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας, καθώρισεν τιμὴν διαθέσεως τὸ ἥμισυ τοῦ πραγματικοῦ κόστους ἤτοι 0,80 δραχ. κατὰ τεμάχιον καὶ δὲν ὑπάρχουν περιθώρια μεγαλυτέρας μειώσεως τῆς τιμῆς των. Περαιτέρω μείωσις τῶν τιμῶν τῶν Κρατικῶν Φυτωρίων θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν Κρατικῶν καὶ Ἰδιωτικῶν Φυτωρίων μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀνεπιθύμητον μείωσιν τῆς παραγωγῆς ἀμερικανικῶν κλημάτων καὶ τὴν ἐπιβράδυνσιν τῆς ἀνασυστάσεως τῶν ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας καταστρεφομένων ἀμπελώνων. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος ἀδυνατεῖ δι’ οἰκονομικοὺς καὶ τεχνικοὺς λόγους νὰ παράγῃ τὰς ἀπαιτουμένας κατ’ ἔτος μεγάλας ποσότητας κλημάτων πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀναμπελώσεως τῆς χώρας δὲν δύναται νὰ ἀγνοηθῇ ὁ ρόλος τῶν ἀδείᾳ καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου λειτουργούντων Ἰδιωτικῶν καὶ Συνεταιριστικῶν Φυτωρίων Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων τῆς χώρας τὰ ὁποῖα συμβάλλουν οὐσιωδῶς εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνασυστάσεως τῶν ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας καταστρεφομένων ἀμπελώνων. Εἰς ὅλως ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις ὅπου πλὴν τῶν καταστροφῶν τῆς φυλλοξήρας ἐμεσολάβησαν καὶ ἄλλαι καταστροφαί, (συμμοριτοπόλεμος, σεισμοὶ κλπ.) ἐπιδεινώσασαι ἔτι περισσότερον τὴν οἰκονομικὴν ἀνεπάρκειαν τῶν παραγωγῶν τὸ Ὑπουργεῖον πρὸ τῆς ἀποδεδειγμένης ταύτης ἀνάγκης ἐμείωσεν ἔτι περισσότερον τὴν τιμὴν τῶν ἁπλῶν ἐρρίζων μοσχευμάτων τῶν προερχομένων ἐκ Κρατικῶν Φυτωρίων. Ἐξ ἄλλου πρὸς ἐπίτευξιν μικροτέρου κόστους ἐγένοντο συστάσεις πρὸς τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις (π. χ. Α.Σ.Α.Χ. Χαλκίδος κλπ.) πρὸς παραγωγὴν ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἰδίων τῶν ἀπαιτουμένων κλημάτων διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν μελῶν τῶν ὑπὸ τὰς ὁδηγίας εἰδικῶν γεωπόνων ἀλλ’ αἱ συστάσεις αὗται δὲν εὗρον τὴν δέουσαν ἀπήχησιν διότι οἱ συνεταιρισμένοι παραγωγοὶ ἐπείσθησαν ὅτι δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιτύχουν μικροτέρας τιμὰς κόστους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

ΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 994)3.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν διάθεσιν εὐθηνοτέρων χημικῶν λιπασμάτων εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς χώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀποδῖδον θεμελιώδη σημασίαν εἰς τὰ χημικὰ λιπάσματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ταχύ, ἀσφαλὲς καὶ οἰκονομικὸν μέσον αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ μειώσεως τοῦ κόστους παραγωγῆς κατὰ μονάδα προϊόντος, καταβάλλει πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν διάθεσιν αὐτῶν εἰς τοὺς παραγωγοὺς εἰς τιμὰς εὐθηνοτέρας. Τὰ κυριώτερα λαμβανόμενα ἑκάστοτε μέτρα διὰ τὴν ἐπίτευξιν ὅσον τὸ δυνατὸν μειωμένων τιμῶν προμηθείας τῶν χημικῶν λιπασμάτων καὶ τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν διαθέσεως τούτων εἶναι: 1) Διενέργεια διεθνῶν δημοπρασιῶν διὰ τὴν ἐπίτευξιν εὐθηνοτέρων τιμῶν τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀζωτούχων καὶ καλιούχων λιπασμάτων. 2) Συστηματικὴ παρακολούθησις τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν παρασκευῆς φωσφορικῶν καὶ μικτῶν λιπασμάτων καὶ αὐστηρὰ κοστολόγησις τούτων. 3) Σύστασις μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ κέντρων διαθέσεως τῶν λιπασμάτων εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. Εἰδικώτερον ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους τὸ δίκτυον τούτων ἐπυκνώθη σημαντικῶς διὰ τῆς ἱδρύσεως πλείστων κέντρων εἰς τὰς ὀρεινὰς περιφερείας τῆς χώρας, ὥστε σήμερον νὰ λειτουργοῦν περὶ τὰ 540 κέντρα, ἐξ ὧν 96 ὀρεινὰ ἔναντι 285 κέντρων τοῦ ἔτους 1947 καὶ τὰ λιπάσματα οὕτω νὰ μεταφέρωνται ἐγγύτερον τῶν παραγωγῶν, ἀντὶ οὗτοι νὰ μεταβαίνουν ἐκ μακρυνῶν ἀποστάσεων εἰς τὰ κέντρα πρὸς προμήθειαν, μὲ ὅλας τὰς ἐντεῦθεν ἀπορρεούσας καθυστερήσεις καὶ ἐπιβαρύνσεις. 4) Καθορισμὸς ἑνιαίας τιμῆς λιπασμάτων καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. 5) Ἐνέργειαι διὰ τὴν συμπίεσιν τῶν δαπανῶν φορτώσεως, ἐκφορτώσεως, ναύλων ἐσωτερικοῦ, προμηθειῶν τῶν Τραπεζῶν κλπ. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 καὶ κατόπιν τῆς γενομένης ἀνατιμήσεως τῶν λιπασμάτων τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐπελθούσης ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ νομίσματος, ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων τούτων παρὰ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Οὕτω κατὰ τὸ ἔτος 1953–54 αἱ τιμαὶ τῶν χημικῶν λιπασμάτων ἐπεδοτήθησαν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ διὰ ποσοῦ 35 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὅπερ διετέθη ἐξ ὁλοκλήρου σχεδὸν διὰ τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων τοῦ σίτου. Διὰ τοῦ ποσοῦ τούτου ἐπεδοτήθησαν 67.900 τόννοι ἀζωτούχων λιπασμάτων εἰς ἀναγωγὴν θειϊκῆς ἀμμωνίας ἔναντι τῶν 100.000 τόννων περίπου, οἵτινες ἀπερροφήθησαν ὑπὸ τοῦ σίτου καὶ διετέθησαν κατὰ 15% εὐθηνότερα τῶν ἀνεπιδοτήτων λιπασμάτων. Διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1955–56 ἡ κρατικὴ ἐκδήλωσις ὁμοίως ἑκατομμυρίων δραχμῶν διετέθη α) διὰ τὴν μείωσιν τῶν προωθητικῶν τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας κατὰ 45 δραχμὰς κατὰ τόννον ἤτοι τὸ ⅓ περίπου τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ β) κατὰ τὰ ὑπόλοιπα ⅔ διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν λιπασμάτων τοῦ σίτου, ἅτινα ἐκάλυψαν ποσότητα 55.000 τόννων διατεθεῖσαν μὲ τιμὴν κατὰ 9% μικροτέραν τῆς τιμῆς τῶν μὴ ἐπιδοτουμένων λιπασμάτων. Διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1955–56 ἡ κρατικὴ ἐκδήλωσις ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν ὑπῆρξεν ἔτι μεγαλυτέρα, διατεθέντος τοῦ ποσοῦ τῶν 87 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων τῶν προοριζομένων δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας. Ἡ μείωσις τῆς τιμῆς εἶναι διάφορος δι’ ἕκαστον εἶδος λιπάσματος ἀναλόγως τῆς πυκνότητός του κυμαίνεται δὲ αὕτη ἀπὸ 200 ἕως 500 δραχ. κατὰ τόννον. Ὑπολογίζεται ὅτι θὰ καλυφθοῦν ἐκ τῆς ἐπιδοτήσεως ταύτης 250.000 τόννοι ἀζωτούχων λιπασμάτων εἰς ἀναγωγὴν θειϊκῆς ἀμμωνίας, ὅσοι καὶ θὰ διατεθοῦν δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας τοῦ ἐν λόγῳ ἔτους. Αἱ τιμαὶ τῶν κυριωτέρων χημικῶν λιπασμάτων ἐκυμάνθησαν ὡς κάτωθι κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν:

Ἤδη ἀντιμετωπίζεται ἡ ταχεῖα ἵδρυσις ἐργοστασίου ἀζώτου διὰ τὸν ἐπαρκῆ καὶ εὐθηνὸν ἐφοδιασμὸν τῆς γεωργίας μας εἰς ἀζωτοῦχα λιπάσματα καὶ ἐλπίζεται δὲ ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου θὰ λειτουργήσῃ τοῦτο ὥστε θετικῶς πλέον θὰ ἔχωμεν ἐπαρκῆ καὶ εὐθηνὰ λιπάσματα διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 ἐπετράπη ἡ ἄσκησις τοῦ λιπασματεμπορίου παραλλήλως μετὰ τῆς Α.Τ.Ε. καὶ ὑπὸ ἰδιωτῶν λιπασματεμπόρων, πλὴν ὅμως τὸ ἐλεύθερον λιπασματεμπόριον δὲν ἀπέδωσεν εἰσέτι τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα καθ’ ὅσον αἱ παρ’ αὐτοῦ ἐπιτυγχανόμεναι τιμαὶ εἶναι ἀνώτεραι τῶν τοιούτων τῆς Α.Τ.Ε. καὶ αἱ εἰσαγόμεναι ποσότητες λίαν περιωρισμέναι. Ἤδη ἀντιμετωπίζομεν τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐκ νέου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17ῃ Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 132 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς διαφόρων ἀναψυκτικῶν (Σινάλκο καὶ Φροὺτ–Μπὼλ) ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον μας πρὸς προστασίαν τῶν χυμῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίζεται ἡ ἀπορρόφησις μέρους τῶν πλεονασμάτων τῆς παραγωγῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 37326)16.4.56 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου παρεκάλεσεν ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ χυμῶν ξενικῆς προελεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 132 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ συνέχισις τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἐκριζώσαντας τὰς σταφιδαμπέλους των παραγωγοὺς βάσει τῶν Α. Ν. 753 καὶ 1361, καθόσον αἱ ὀφειλαὶ αὗται ὑπάγονται εἰς τὸν γενικώτερον νόμον 18)1944. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1722)23.4.56 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 131 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς γεωμήλων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον μας πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τῶν γεωμήλων, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 32644) 3.3.56 ἐγγράφου του, ὡς καὶ διὰ τοῦ νεωτέρου ὑπ’ ἀριθ. 64141)27.4.56 τοιούτου, παρεκάλεσεν ὅπως αἱ εἰσαχθησόμεναι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ποσότητες περιορισθοῦν μόνον εἰς τὰς ἀπολύτως ἀναγκαιούσας τοιαύτας διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς συγκομιδῆς τῆς νέας ἐσοδείας τῶν γεωμήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1561)18.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 86 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς γνωστόν, ὅλαι αἱ ἄμπελοι τῆς Εὐρώπης ἔχουν καταστραφῆ ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας. Ἐκ τῶν Εὐρωπαϊκῶν Χωρῶν μόνον ἡ Νοτία Ἑλλὰς παραμένει ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀμόλυντος. Εἰς τὴν χώραν μας ἡ φυλλοξήρα προχωρεῖ σταθερῶς ἐκ Βορρᾶ πρὸς Νότον. Ὡς εἰς τὰς λοιπὰς χώρας, οὕτω καὶ παρ’ ἡμῖν, ὅλοι οἱ ἀμπελῶνες ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ περάσουν ἀπὸ τὸν κοινὸν νόμον τῆς καταστροφῆς των, ἀπὸ τὸ ὀλέθριον αὐτὸ ἔντομον. Παντοῦ, ὅπως καὶ παρ’ ἡμῖν ἐθεσπίσθησαν αὐστηρὰ μέτρα προστασίας τῆς ἀμπέλου ἐκ τῆς φυλλοξήρας, ἀλλ’ οὐδὲν ἐξ αὐτῶν ἠδυνήθη νὰ σταματήσῃ τὴν πρόοδον ταύτης. Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἀπαγορευτικῶν διατάξεων ὅσον ἀφορᾶ τὴν εἰσαγωγὴν καὶ διακίνησιν εἰδῶν δυναμένων νὰ μεταδώσουν τὴν φυλλοξήραν, συνετέλεσαν εἰς τὴν ἔν τινι μέτρῳ καθυστέρησιν τῆς ἐξαπλώσεώς της. Σήμερον ἡ φυλλοξήρα πλήττει τὸ ἀμπελουργικὸν κέντρον τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς καὶ κρούει τὴν θύραν τῶν σπουδαιοτέρων νοτίων ἀμπελουργικῶν περιοχῶν τῆς χώρας (Πελοποννήσου, Κρήτης, κλπ.). Οἱ ἄνεμοι, αἱ βροχαί, τὰ ρέοντα ὕδατα τῶν ποταμῶν καὶ χειμάρρων, τὰ ἐργατικὰ ζῷα, οἱ ἄνθρωποι, τὰ μεταφορικὰ μέσα, αἱ ἐμπορικαὶ συναλλαγαί, ἡ μεταφορὰ κλημάτων καὶ ἄλλων εἰδῶν ἐπιδεκτικῶν μεταφορᾶς τῆς φυλλοξήρας ἀπὸ μολυσμένην περιοχὴν εἰς ἀμόλυντον, συντείνουν εἰς τὴν διάδοσιν καὶ ἐξάπλωσιν τῆς φυλλοξήρας. Ἐδοκιμάσθησαν ἐν Εὐρώπῃ διάφοροι τρόποι καταπολεμήσεως τῆς φυλλοξήρας, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπεδείχθη ἀποτελεσματικός. Ὡς ἐκ τούτου, ἅπαντες οἱ ἐπιστήμονες τῆς ὑφηλίου κατέληξαν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι μόνον αἱ ἀνθεκτικαὶ εἰς τὴν φυλλοξήραν Ἀμερικανικαὶ ἄμπελοι λύουν τὸ φυλλοξηρικὸν πρόβλημα. Αὗται χρησιμοποιοῦνται ὡς ὑποκείμενα καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐμβολιάζονται αἱ ἐγχώριαι ποικιλίαι τῆς ἀμπέλου. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιμετωπίζει μετὰ τῆς δεούσης σοβαρότητος τὸ ζήτημα τῆς ἀνασυστάσεως τῶν καταστραφέντων καὶ καταστρεφομένων ὑπὸ τῆς φυλλοξήρας ἀμπελώνων τῆς χώρας, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως ὑγιῶν καὶ ἀνθεκτικῶν εἰς τὴν φυλλοξήραν Ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων παραγομένων ὑπὸ Κρατικῶν, Συνεταιριστικῶν καὶ Ἰδιωτικῶν Φυτωρίων Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων. Εἰδικώτερον μετ’ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος παρακολουθεῖ τὸ φυλλοξηρικὸν ζήτημα τῆς ἀμπελοφόρου περιοχῆς τοῦ λεκανοπεδίου Ἀθηνῶν. Πρὸς τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον ἔλαβε τὰ ἀκόλουθα μέτρα: 1) Ἐτοποθέτησε εἰς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Ἀττικῆς εἰδικὸν ἐπὶ τῶν φυλλοξηρικῶν καὶ ἀμπελουργικῶν ζητημάτων Γεωπόνον ὅστις μετ’ ἐξέτασιν τοῦ ἐδάφους τοῦ πρὸς ἀμπελοφύτευσιν ἀγροῦ, ὑποδεικνύει (διὰ τῶν χορηγουμένων ἀδειῶν φυτεύσεως) εἰς τὸν ἀμπελουργὸν ποῖα ἀμερικανικὰ ὑποκείμενα προσαρμόζονται εἰς τὸν ἀγρόν του. Ὁ αὐτὸς εἰδικὸς γεωπόνος ἐνημερώνει ἐπὶ τῶν ζητημάτων τούτων τοὺς Γεωπόνους Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν τῆς περιοχῆς, ἱδρύει πειραματικοὺς καὶ ἀποδεικτικοὺς ἀμπελῶνας προσαρμογῆς καὶ συγγενείας ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, ἐλέγχει τὰ συνεταιριστικὰ καὶ ἰδιωτικὰ φυτώρια ἀμερικανικῶν ἀμπέλων τῆς περιφερείας του, παρακολουθεῖ τὴν πορείαν τῆς Φυλλοξήρας καὶ ἐν γένει καθοδηγεῖ καὶ παρακολουθεῖ τὸ ἔργον τῆς ἀνασυστάσεως τῶν ἀμπελώνων ὑπὸ τὴν γενικὴν ἐποπτείαν τοῦ Φυλλοξηρικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἔχει ἐφοδιασθῆ ὁ εἰδικὸς οὗτος φυλλοξηρικὸς ὑπάλληλος διὰ τῶν ἀπαιτουμένων ὀργάνων (ἀσβεστομέτρου ἐδαφοληπτιῶν συσκευῆς μηχανικῆς ἀναλύσεως ἐδάφους, συσκευῆς ΡΗ, μικροσκοπίου, σακχαροδιαθλασιμέτρου, ἐμβολιαστικῶν μηχανῶν κ.λ.π.). 2. Ἐμερίμνησε τὸ Ὑπουργεῖον ὅπως ἐξασφαλισθοῦν εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς τὰ ἀπαιτούμενα ὑγιᾶ ἔρριζα ἀμερικανικὰ κλήματα (ἐμβολιασμένα ἢ μὴ) πρὸς ἀνασύστασιν τῶν ὑπὸ τῆς Φυλλοξήρας καταστρεφομένων ἀμπελώνων των. Τὰ ἔρριζα ταῦτα κλήματα παράγονται εἰς τὰ Κρατικά, Συνεταιριστικὰ καὶ Ἰδιωτικὰ Φυτώρια Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, τὰ λειτουργοῦντα ἀδείᾳ καὶ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου. Πρὸς ἐνθάρρυνσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν ἀφθόνων ἀμερικανικῶν κλημάτων, τὸ Ὑπουργεῖον ἐτροποποίησε τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἐπιτρέψαν τὴν μείωσιν τῶν διὰ φυτώρια ἀπαιτουμένων ἐκτάσεων εἰς τρόπον ὥστε νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης εἰς τοὺς μεγάλους ἀμπελοκτηματίας καὶ εἰς τοὺς πολλοὺς μικροὺς ἰδιοκτήτας καταλλήλων γαιῶν νὰ ἱδρύσουν φυτώρια ἀμερικανικῶν ἀμπέλων πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τῶν ἀμερικανικῶν κλημάτων. Ἄδεια λειτουργίας φυτωρίου χορηγεῖται εἰς οἱονδήποτε αἰτοῦντα παραγωγὸν ἢ συνεταιρικὴν ὀργάνωσιν, ἀρκεῖ τὸ κτῆμα των νὰ πληροῖ τοὺς ὅρους τοῦ σχετικοῦ Διατάγματος. Ὡς πρὸς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ὑγείας, τῆς γνησιότητος καὶ τῆς καταλληλότητος τῶν εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς πωλουμένων ἀμερικανικῶν κλημάτων, τὸ Ὑπουργεῖον ἐπέβαλε φυτοϋγιεινὸν ἔλεγχον καὶ περιορισμοὺς εἰς τὸν πολλαπλασιασμὸν καὶ τὸ ἐμπόριον τούτων, ἀσκεῖ δὲ αὐστηρότατον ἔλεγχον ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ διαθέσεως τῶν Ἰδιωτικῶν καὶ Συνεταιριστικῶν φυτωρίων ἀμερικανικῶν ἀμπέλων. Διὰ τῶν ἀμπελουργικῶν ὀργανισμῶν καὶ Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, οἱ ἀμπελουργοὶ ἀποκτοῦν ἔρριζα κλήματα ἀπολύτου γνησιότητος μὲ μικρὸν κόστος. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς διαθέσεως μοσχευμάτων τῶν Ἰδιωτικῶν φυτωρίων, τὸ Ὑπουργεῖον προτίθεται νὰ κοστολογήσῃ καὶ διατιμήσῃ ταύτας. 3. Ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν ἀμπελώνων ὑπερβαθείας ἀρώσεως τοῦ ἀγροῦ μὲ μικρὸν κόστος τὸ Ὑπουργεῖον διαθέτει εἰς τοὺς αἰτοῦντας τὰ μηχανάροτρα τῆς Μηχανικῆς καλλιεργείας. 4. Ὡς πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἀνεπάρκειαν τῶν παραγωγῶν πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῶν ὑπὸ τῆς Φυλλοξήρας καταστραφομένων ἀμπελουργικῶν ἐκμεταλλεύσεών των, τὸ Ὑπουργεῖον συνιστᾶ ἑκάστοτε εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων ἀμπελουργικῶν δανείων. 5. Ὡς πρὸς τὴν διαφώτισιν τῶν ἀμπελουργῶν ἐπὶ τῶν μεθόδων καὶ τῶν νεωτέρων ἐξελίξεων τῆς τεχνικῆς τῆς ἀμπελοκαλλιεργείας, τὸ Ὑπουργεῖον πραγματοποιεῖ τοὺς σκοπούς του διὰ διαλέξεων, διὰ ραδιοφωνικῶν ὁμιλιῶν, διὰ τοῦ τύπου, διὰ κινηματογραφικῶν προβολῶν, διὰ μεταβατικῶν σχολείων, διὰ ἀμπελουργικῶν ἐπιδείξεων ὑπὸ τῶν φυλλοξηρικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν Γεωπόνων Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν, δι’ ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἐργασιῶν βελτιωμένων μεθόδων κ.λ.π. Διὰ τῶν ὡς ἄνω ληφθέντων μέτρων, τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι κατὰ πάντα ἕτοιμον νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὸ Φυλλοξηρικὸν ζήτημα οὐ μόνον τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων φυλοξηρικῶν περιοχῶν τῆς Χώρας ἄνευ κινδύνου γενικωτέρας ἀναταραχῆς τῆς οἰκονομίας τοῦ πλησσομένου ὑπὸ τῆς Φυλλοξήρας Ἀμπελουργικοῦ κόσμου. Ἀθῆναι τῇ 23.4.56

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

ΙΑʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω ὑμετέρου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὴν ἀτελῆ διάθεσιν βενζίνης διὰ γεωργικοὺς σκοπούς. 1. Διὰ τοῦ Ν. 2366)53 κατηργήθη ἡ ἀτελὴς χορήγησις βενζίνης διὰ τοὺς ἰδιώτας ὡς καὶ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. 2. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ διατίθεται ἀτελῶς βενζίνη καθ’ ὅσον εἶναι λίαν δυσχερὲς νὰ παρακολουθῆται καὶ ἐλέγχεται ἡ χρησιμοποίησις ταύτης δι’ ὃν σκοπὸν προορίζεται καὶ νὰ ἀποφεύγηται ἡ διαρροὴ δι’ ἄλλας χρήσεις. 3. Ἀντιμετωπίζεται ἡ ἀντικατάστασις τῶν βενζινοκινήτων ἑλκυστήρων διὰ πετρελαιοκινήτων καὶ ἐλήφθη σχετικὴ μέριμνα εἰς τὸ καταρτισθὲν κυβερνητικὸν πρόγραμμα. 4. Λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ βενζίνη ὡς καύσιμον διὰ παραγωγὴν ἐνεργείας εἶναι (ἐκτὸς τῆς ἰδιωτικῆς οἰκονομίας) καὶ ἐθνοοικονομικῶς ἀσύμφορος, τόσον λόγῳ τῆς μεγαλυτέρας καταναλώσεως ἐν σχέσει πρὸς τὸ πετρέλαιον, ὅσον καὶ λόγῳ τῆς μεγαλυτέρας τιμῆς κτήσεως (σχέσεις δαπανῶν ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ πετρέλαιον 1:3) ἔχει ἀπαγορευθῆ ἡ εἰσαγωγὴ βενζινοκινητήρων διὰ γεωργικὰς χρήσεις (ἑλκυστῆρες ἄνω τῶν 20 ΗΡ καὶ κινητῆρες ἀρδεύσεων) οἱ δὲ χρησιμοποιοῦμενοι σήμερον εἰσέτι τοιοῦτοι εἰς τὴν γεωργίαν εἶναι παλαιοί καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπεσβεσμένοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1956 Ὁ Τμηματάρχης Γ.Μ.

Λ. ΣΟΥΛΗΣ

ΙΒʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Ἀγγ. Λασκαρίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1177)718)7.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν αἴτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα καί Ἄγγ. Λασκαρίδη (καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 32), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ ζητήματος τῆς προστασίας τῶν σιτοπαραγωγῶν, κατὰ τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν περατοῦται ἐντὸς ὀλίγου καὶ θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καταβαλλομένης πάσης προσπαθείας ὥστε ἡ λῆψις καὶ ἐξαγγελία τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων νὰ πραγματοποιηθῇ πρὸ τῆς γενικεύσεως τοῦ θερισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς εἶναι καὶ ἐκ τοῦ Τύπου γνωστόν, ἡ ἀντιπολίτευσις ἔχει ἀποφασίσει νὰ θέσῃ πρότασιν μομφῆς ἐνώπιον τοῦ Σώματος κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Προτιθέμεθα σήμερον νὰ καταθέσωμεν τὴν πρότασιν, ὥστε νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ γνωρίζωμεν, ἐὰν ἡ Παρασκευὴ προσφέρεται καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὡς ἡμέρα συζητήσεως τῆς προτάσεως μομφῆς.

§23Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Δεδομένου ὅμως, ὅτι ἐπὶ τῆς προτάσεως μομφῆς, ἡ συζήτησις εἶναι δυνατὸν νὰ διαρκέσῃ πολλὰς ἡμέρας, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡ Βουλή, νὰ ἀρχίσωμεν τὴν Δευτέραν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρξῃ μία συνέχεια τῆς συζητήσεως καὶ νὰ μὴ διχοτομηθῇ αὕτη. Ἐάν, λοιπόν, συμφωνῆτε νὰ ἀρχίσωμεν τὴν Δευτέραν. Ἐὰν ἔχετε ἀντίρρησιν, δέχομαι νὰ ἀρχίσωμεν τὴν Παρασκευήν.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ πρότασις μομφῆς θὰ κατατεθῇ τὴν Παρασκευὴν διὰ νὰ συζητηθῇ τὴν Δευτέραν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λαμβάνεται, λοιπόν, ἡ ἀπόφασις ὅπως ἡ πρότασις μομφῆς κατατεθῇ τὴν Παρασκευήν, ἀρχίσῃ δὲ ἡ συζήτησις τὴν Δευτέραν.

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν πρῶτον αἱ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, πότε πρόκειται νὰ διατεθῇ τὸ ἀπαραίτητον μηχάνημα διὰ τὴν συναρμολόγησιν γεφύρας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Παμίσου Μεσσήνης.

§28Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς μοὶ παρέσχε τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι τὸ ζήτημα θὰ τακτοποιηθῇ. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν Θεσπρωτίας καὶ Ἰωαννίνων.

§30Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1955 ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡς ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, εἶχεν ἀποφασίσει τὴν διάθεσιν 1.400.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν τοῦ νομοῦ Θεσπρωτίας καὶ τριῶν περίπου ἑκατομμυρίων διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν τοῦ νομοῦ Ἰωαννίνων. Τὰ ποσὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξυπηρέτουν κάπως τὸ πρόβλημα τῶν δρόμων τῶν ἐπαρχιακῶν, περεκόπησαν κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1955 εἰς τὸ ἥμισυ, κατὰ δὲ Φεβρουάριον τοῦ 1956 περιωρίσθησαν εἰς τὸ ¼ περίπου. Διετέθησαν δηλονότι μέχρι τοῦδε —καὶ ἀπὸ τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ οὐδὲ ὀβολὸς περισσότερον διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν— διετέθησαν διὰ μὲν τὸν νομὸν Θεσπρωτίας εἰδικώτερον —καὶ σᾶς τὸ λέγω ἀπὸ ἐξακριβω☐ 470.000, διὰ δὲ τὸν νομὸν Ἰωαννίνων δραχμαὶ 1.050.000. Τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι ὄχι μόνον ἀνεπαρκῆ, ἀλλὰ μικρὰ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ μὴ ἐξυπηρετῆται οὔτε ἡ μετάβασις τῶν ἐργολάβων εἰς τὸν τόπον ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, οὔτε ἡ ἐπιστροφή των. Θὰ δαπανηθοῦν διὰ τὴν ἀναγνώρισιν καὶ μόνον τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Ἀλλὰ ἐδῶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα. Τί ἔγιναν τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἀπεφασίσθησαν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1955 καὶ γεννᾶται ἐπὶ πλέον τὸ ἐρώτημα ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ διαθέσῃ ὄχι μόνον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀπεφάσισε τότε, ἀλλὰ καὶ ἔτι πλέον ποσόν, διότι ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα εὑρίσκεται εἰς δραματικὴν κατάστασιν. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν μετέβητε εἰς τὰς ἐπαρχίας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην θὰ ἀντικρύσατε τὸ δρᾶμα, τὸ ὁποῖον συνέχει τὴν ἐπαρχίαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, ὁ δὲ λαὸς τελεῖ εἰς ἀπόγνωσιν καὶ ἀπογοήτευσιν, διότι δὲν βλέπει ἀπολύτως κανένα ἔργον νὰ γίνεται, οὐδεμία δὲ ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριον καὶ ἐντεῦθεν νὰ δίδεται πίστωσις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων. Εὑρισκόμεθα ἤδη εἰς τὸν 5ον μῆνα τοῦ 56 καὶ οὐδὲν ἀπολύτως ἔργον ἔχει ἀρχίσει καὶ μὲ τὰς μικρὰς αὐτὰς πιστώσεις. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτῆς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐὰν πράγματι πρόκειται νὰ διατεθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴχατε ἀποφασίσει καὶ τὸ ὁποῖον περιωρίσθη εἰς τὸ ¼.

§31Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Αἱ πληροφορίαι τοῦ κ. συναδέλφου περὶ διακοπῆς τῶν πιστώσεων τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας δὲν εἶναι βάσιμοι. Ἁπλῶς δὲν ἐστάλησαν τὰ χρήματα κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, διότι οὐδεμία ἀνάγκη ὑπῆρχε νὰ σταλοῦν καὶ νὰ παραμείνουν εἰς τὰς Τραπέζας ἀχρησιμοποίητα. Τώρα ποὺ ἤρχισεν ἡ περίοδος τῶν ἐργασιῶν στέλλονται πιστώσεις καὶ ἤδη ἀπεστάλη ὑπὲρ τὸ 1.000.000 εἰς τὰ Ἰωάννινα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἐξηντλήθη οὔτε τὸ ½, ἐντὸς δὲ τῶν ἡμερῶν θὰ σταλῇ καὶ τὸ ὑπόλοιπον. Βεβαίως, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ εἴπω ἐὰν τὸ προβλεφθὲν ποσὸν τῶν 3½ ἑκατομμ. διὰ τὰ Ἰωάννινα θὰ εἶναι καὶ τὸ τελικὸν ποσόν, διότι καθὼς γνωρίζετε, αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ φόρου τῆς βενζίνης. Πάντως, δὲν εἶναι βάσιμος ἡ πληροφορία ὅτι τὰ ποσὰ ἐμειώθησαν εἰς τὸ ¼. Θὰ περιστραφοῦν εἰς τὸ ἀρχικῶς προβλεφθὲν ποσὸν καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς ὅσα ἔργα ἐπρογραμμάτισαν οἱ νομομηχανικοὶ τῶν δύο νομῶν. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν παράπονα τῶν συναδέλφων διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν θὰ εἶναι ἀδικαιολόγητα. Μοῦ φαίνεται, εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα παίρνει πιστώσεις τὰς ὁποίας διαθέτει κατὰ βούλησιν. Ἐὰν τὰ παράπονα τῶν κ. συναδέλφων ἦσαν βάσιμα θὰ ἔπρεπε τοῦτο νὰ μᾶς ἀποθαρρύνῃ διὰ τὴν περαιτέρω πρόοδον τῆς ἀποκεντρώσεως. Τώρα δὲν ἐπεμβαίνει πλέον τὸ κέντρον, παρὰ μόνον διὰ τὴν ἔγκρισιν τῶν προγραμμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν μετεβλήθησαν σχεδὸν καθόλου. Πρέπει νὰ ἀποφασίζῃ ὁ νομὸς ἐλευθέρως νὰ κάμνῃ τὸ τετραετὲς πρόγραμμά του καὶ μὲ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα εἶναι λίαν σοβαρά, νὰ ἐκτελέσῃ τὰ ἔργα του.

§32Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, λυποῦμαι διότι ἐνῶ τόσον πολὺ σᾶς ἐκτιμῶ, θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας ὡρισμένας καὶ συγκεκριμένας πληροφορίας, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ οὔτε ὀβολὸς πλέον ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἀπεστάλησαν τελευταίως καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς τὸ ¼ τῶν ἀποφασισθέντων τὸν Σεπτέμβριον. Εἰς τὴν Θεσπρωτίαν εἰδικώτερον —καὶ σᾶς τὸ λέγω ἀπὸ ἐξακριβωμένας πληροφορίας— δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ μέχρι τέλους Ἰουλίου πλέον τῶν 470.000 οὔτε δραχμή. Εἰς δὲ τὰ Ἰωάννινα δὲν πρόκειται νὰ διατεθοῦν πλέον τοῦ 1.050.000 δραχμῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀνέφερα καὶ τὸ ὁποῖον παρανοεῖτε, εἶναι ὅτι αἱ πιστώσεις τότε ἐνεκρίθησαν δι’ ἀποστολήν, ἀποσταλέντων τμηματικῶς 100–150 χιλιάδων δραχμῶν, ὄχι ὅτι ἐστάλησαν ἕνα ἑκατομμύριον ἤ 470.000 εἰς τὴν ἐπαρχίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλῶ. Τοῦτο σημαίνει ὅτι αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχετε δὲν εἶναι βάσιμοι. Φαίνεται ὅτι μένετε μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θὰ διατεθῇ ὁλόκληρον τὸ ἀποφασισθὲν τὸν Σεπτέμβριον ποσόν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Τὸ ἀληθὲς εἶναι ὅτι μόνον τὸ ἕν τέταρτον τῶν ἀποφασισθέντων κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1955 θὰ διατεθῇ μέχρι τέλους τοῦ μηνὸς Ἰουνίου. Εὔχομαι νὰ μὴ εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ αὐτὸ λέγουν τὰ πράγματα μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς.

§33Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, νὰ ἀλλάξετε τὴν ἰδικήν σας ὑπηρεσίαν, διότι δὲν σᾶς πληροφορεῖ καλῶς.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ἐκτέλεσις τῆς γεφύρας τοῦ Χαλκουτσίου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ὠρωποῦ–Χαλκίδος.

§35Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὸ ἑξῆς: Ἡ ὁδικὴ ἀρτηρία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐρωτῶ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρομαι, δὲν εἶναι ἁπλῆς σημασίας μόνον διὰ τὴν ἐπαρχίαν μου, οὔτε μόνον διὰ τὸν Νομὸν Εὐβοίας. Γνωρίζει πολὺ καλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τί σημασία, ἰδίως τὸν χειμῶνα, ἔχει ἡ ἀρτηρία αὐτή, διότι ἀναπληροῖ τὴν κεντρικὴν ἀρτηρίαν πρὸς τὴν Κεντρικὴν καὶ Βόρειον Ἑλλάδα. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω ἐὰν πράγματι σκέπτεται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ.

§36Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἡ ὁδὸς Ὠρωποῦ–Χαλκοῦτσι ἦτο μέχρι πρό τινος κοινοτικὴ ὁδός. Μόλις τελευταίως ἔγινεν ἐπαρχιακή. Δὲν ἦτο συνεπῶς δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ πίστωσις ἀπὸ τὸ ἐπαρχιακὸν ταμεῖον ὁδοποιΐας διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἀπό τό ἐπαρχιακὸν ταμεῖον ἐξαρτᾶται ἐὰν θὰ προβλέψῃ διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἐλπίζω ὅτι τὸ ταμεῖον θὰ προβλέψῃ διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Παρὰ ταῦτα, ἔχομεν εἰς τὰς ἐπενδύσεις ἕνα μικρὸν κονδύλιον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μικρῶν γεφυρῶν. Ἐὰν εἶναι δυνατόν, θὰ διαθέσωμεν εἰδικῶς δι’ αὐτὴν τὴν γέφυραν διὰ νὰ τὴν ἐκτελέσωμεν, ὥστε νὰ γίνεται ἀκωλύτως ἡ συγκοινωνία διὰ τῆς γεφύρας.

§37Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐν συσχετίσει μὲ τὴν δευτέραν ἐρώτησιν, διότι ἀποδίδω μεγάλην σημασίαν ἰδίως κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ χειμῶνος, διότι ἡ ἀρτηρία αὐτὴ ἀναπληρώνει τὴν κεντρικὴν ἀρτηρίαν, δηλαδὴ ἐκτελεῖ τὴν ἐπικοινωνίαν μὲ ὅλην τὴν Κεντρικὴν καὶ Βόρειον Ἑλλάδα καὶ συνεπῶς ἡ γέφυρα εἶναι τὸ ἐλάχιστον, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ συστήσῃ, ἐνῷ πρόκειται διὰ τὴν ὅλην ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του.

§39Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀναφέρεται εἰς ἕνα παράπονον τῶν σεισμοπλήκτων τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας καὶ τῆς ἐπαρχίας Φαρσάλων, παράπονον τὸ ὁποῖον διετυπώθη καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διότι ἡ χορηγηθεῖσα εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους τῶν περιοχῶν αὐτῶν δανειστικὴ ἐνίσχυσις ὑπῆρξε τελείως ἀνεπαρκής. Καὶ ὑπῆρξεν πολὺ μικροτέρα ἀπὸ τὴν ἐνίσχυσιν, ποὺ ἐδόθη εἰς σεισμοπλήκτους ἄλλων περιοχῶν. Τὸ ἀτύχημα εἶναι ὅτι ἐν τῇ Κυβερνήσει δὲν ὑπάρχει ἁρμόδιος ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος νὰ ἐξετάζῃ τὰ παράπονα τῶν περιοχῶν αὐτῶν, διότι συμβαίνει αἱ περιοχαὶ αὐταὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρωγῆς νὰ ὑπάγωνται εἰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ ἁρμόδιος καὶ πολιτικῶς ὑπεύθυνος ὑπουργός, ὁ ὁποῖος νὰ κρίνῃ ἐὰν τὰ παράπονα εἶναι βάσιμα ἢ ὄχι. Παρὰ ταῦτα, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἄλλως νὰ γίνῃ, ἐπαναφέρω τὸ θέμα μὲ τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν καὶ ἐλπίζω ὅτι κάποτε ἡ ἀρρυθμία καὶ ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ἅπτεται τοῦ Συντάγματος νὰ ἐκλείψῃ καὶ νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἁρμόδιος ὑπουργὸς, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ ἀποφασίζῃ ὅταν τόσον κατάφοροι ἀδικίαι καταγγέλλονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πέραν τούτων, ἐπισημαίνω μίαν ἀδικίαν ποὺ γίνεται εἰς μίαν κατηγορίαν σεισμοπλήκτων, τῶν ἀστέγων μισθωτῶν. Ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς ἔχει ἐνισχυθῆ ἡ κατηγορία αὐτὴ καὶ δικαίως, εἰς τὰς περιοχὰς περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις, οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη. Ἀναμένω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, πρῶτον νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι κατέστη ἐπὶ τέλους ἁρμόδιος διὰ τὸ θέμα καὶ δεύτερον, λέγω ὅτι ἐλπίζω ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεως νὰ ἐπιτύχητε νὰ γίνετε κάποτε ἁρμόδιος διὰ τὸ θέμα, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ὑπουργός, ὁ ὁποῖος νὰ ἀπαντᾷ ἐπὶ θεμάτων τῶν σεισμοπλήκτων τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§41Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἐθίξατε εἰς τὴν ἐρώτησίν σας δύο θέματα. Πρῶτον θέμα ἁρμοδιότητος καὶ δεύτερον θέμα μὴ ἱκανοποιητικῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων καὶ ἀπόρων ἀκτημόνων. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὡς γνωρίζετε, διὰ τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων Δ. Θεσσαλίας καὶ Φαρσάλων, ἁρμοδία εἶναι ἡ Στρατιά. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἔχει ὡς συνέπειαν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἁρμόδιον πολιτικὸν ὄργανον. Ἐδόθη ἄλλωστε, καὶ εἰς ὑμᾶς ἡ εὐκαιρία, κύριε συνάδελφε, νὰ μὲ ἐπισκεφθῆτε εἰς τὸ γραφεῖον μου καί νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα ἐν πλάτει. Ἁπλούστατα ἐλάβατε εἰλικρινῶς ἀπάντησιν ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ δοθοῦν αἱ ἱκανοποιητικαί, κατὰ τὰς ἀπόψεις σας, ἀπαντήσεις. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἤδη ἔχουν διατεθῆ διὰ τὴν μὲν ὕπαιθρον 124 ἑκατομμύρια τετρακόσιαι χιλιάδες, διὰ δὲ τὰ ἀστικὰ κέντρα 20.500.000, ἔχει δὲ σημαντικῶς προχωρήσει, διὰ τῆς δαπάνης τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα εἶπον, καὶ τὸ ἔργον. Ἤδη ἔχομεν 5.680 νέας κατασκευὰς περατωθείσας, ἐπὶ πλέον δὲ 6550 ἐπισκευὰς βλαβεισῶν οἰκοδομῶν. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά σας ἦσαν ἀθεμελίωτα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα διὰ τοὺς ἀπόρους καὶ ἀκτήμονας, ἀπαντῶ τοῦτο, ὅτι οἱ σεισμοὶ καὶ αἱ συνέπειαι αὐτῶν δὲν εἶναι εὐκαιρία διὰ τὴν ἐπίλυσιν μόνον εἰς ὡρισμένην περιοχήν, προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν ὁλόκληρον τὴν χώραν. Ἀποκατάστασιν σεισμοπλήκτων κάμνομεν, οὐχὶ δὲ ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων. Ἔτσι ἔχει τὸ θέμα καὶ νομίζω ὅτι, κατόπιν τῶν ὅσων εἴχομεν συζητήσει καὶ εἰς τὸ γραφεῖον μου, θὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ ἐρώτησίς σας, οὐσιαστικῶς εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου.

§42Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ ἀπάντησίς σας, κύριε ὑπουργέ, μοῦ δίδει μίαν ἀκόμη ἀπόδειξιν πόσον ἀναρμόδιος εἶσθε νὰ ἀπαντήσητε. Εἰς τὸ γραφεῖον σᾶς ἐπεσκέφθην δι’ εἰδικὴν περίπτωσιν καὶ εἰσέπραξα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι εἶσθε ἀναρμόδιος διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ δώσετε λύσιν ἐπειδὴ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιβάλλετε εἰς τὴν Στρατιὰν τὰς ἀπόψεις σας, ἔστω καὶ ἐὰν αὐτὴ συμφωνῇ μὲ τὸ παράπονον συμπολιτῶν μου, οἱ ὁποῖοι σᾶς ὑπέβαλον αἰτήσεις. Ἐγὼ σᾶς εἶπον ποῦ ἔγκειται ἡ ἀνισότης καὶ ἡ ἀδικία ποὺ ἔγινεν εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπικαλεσθῶ τοὺς ἀριθμοὺς ὡς νέας κατασκευάς, ἀλλὰ μὲ τὴν οὐσιώδη παρατήρησιν ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ κατασκευαὶ εἶναι ἡμιτελεῖς δύο χρόνια ὁλόκληρα μετὰ τὴν καταστροφὴν. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀστέγων, ὄχι ἀκτημόνων, τῶν ἀστέγων μισθωτῶν, ἀπορῶ πῶς σᾶς διέφυγεν ὅτι εἰς γειτονικὸν διαμέρισμα, ὅπου ἤδη τελευταίως ἀποκτήσατε, ἁρμοδιότητα, ἔχει ἤδη πρὸ πολλοῦ προχωρήσει ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀστέγων μισθωτῶν λόγῳ τῶν σεισμῶν. Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ εἰς τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν καὶ ἐὰν εἶσθε ἁρμόδιος θὰ γνωρίζετε ὅτι ἤδη ἔχει δοθῆ κατηγορηματικὴ ὑπόσχεσις ἀπὸ τὴν Στρατιὰν καὶ γίνεται καὶ ἀπογραφὴ τῶν ἀστέγων μισθωτῶν, ἀπομένει δὲ νὰ ἐγκριθῇ ἡ σχετικὴ πίστωσις διὰ τὸ ἔργον αὐτό. Ἰδού καὶ μία ἀκόμη ἀπόδειξις ὅτι καὶ ἀναρμόδιος εἶσθε καὶ δὲν γνωρίζετε τὸ θέμα καὶ ἀφοῦ καταστῆτε ἁρμόδιος, τότε νὰ δώσετε ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησίν μου.

§43Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Τὸ θέμα, κ. συνάδελφε, τοῦ ὕψους τοῦ διατεθέντος ποσοῦ εἶναι συνάρτησις τῆς ἐκτάσεως τῶν ζημιῶν ἐκ τῶν σεισμῶν εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περιοχὴν καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν κατέχετε τοῦτο, διότι μέχρι τώρα δὲν ἐγένετο καμμία οὐσιαστικὴ χορήγησις, παρὰ μόνον εἰς 285 μισθωτάς, μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι αἱ ἀνεγειρόμεναι οἰκοδομαὶ θὰ εἶναι εἰδικοῦ τύπου.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων πρὸς ἀποτροπὴν πλημμυρῶν εἰς τὴν περιοχὴν Τζιτζιφιῶν Ἀθηνῶν.

§45Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λόγῳ τῶν πλημμυρῶν, ἡ περιοχὴ Τζιτζιφιῶν κατέστη κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν λίμνη. Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, ἀριθμούμενοι εἰς 8000 ἐδεινοπάθησαν κατὰ τὸν τελευταῖον χειμῶνα. Ἐκτὸς τῶν οἰκονομικῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν, ἀντιμετωπίζουν καὶ ἄλλους κινδύνους λόγῳ τῶν λιμναζόντων ὑδάτων τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ἑστίας μολύνσεως. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῶν δύο τούτων σημείων, καὶ ἀπὸ τουριστικῆς πλευρᾶς, ἡ ἐμφάνισις τῆς περιοχῆς Τζιτζιφιῶν, δὲν εἶναι ἡ πρέπουσα. Διότι, ὡς γνωρίζομεν, οἱ Τζιτζιφιὲς εὑρίσκονται εἰς τὴν εἴσοδον τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν ἀποχετευτικὰ ἔργα ὥστε οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὰς πλημμύρας καὶ ἀπὸ ἐνδεχομένας μολύνσεις. Ἐπίσης οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς ταλαιπωροῦνται καὶ μὲ τὸ θέμα τῶν ὑπονόμων, κατήντησε δὲ ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ ὁ βόθρος τῶν Ἀθηνῶν. Διὰ τοῦτο, νομίζω ὅτι τὸ θέμα τῶν ὑπονόμων θὰ πρέπει νὰ λυθῇ ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος διὰ ν’ ἀπαλλαγοῦν τὸ ταχύτερον οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἀπὸ τὴν δυσοσμίαν καὶ τὸν κίνδυνον μολύνσεων.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§47Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς περιοχὴν βαλτώδη, κ. Πρόεδρε, κατοικοῦν 8.000 περίπου ἄτομα, τὰ ὁποῖα κάθε χειμῶνα δεινοπαθοῦν, διότι καὶ αὐτὴ ἡ περιοχὴ τῆς κατοικίας των μεταβάλλεται εἰς λίμνην. Τὰ ὕδατα ἀνέρχονται εἰς 1– 1½ μέτρον. Ἡ περιοχὴ δὲ αὐτὴ εἶναι οἱ Τζιτζιφιές. Εἶναι γνωστὴ ἡ ταλαιπωρία ποὺ ὑπέστησαν κατὰ τὸν τελευταῖον χειμῶνα οἱ κάτοικοι τῶν Τζιτζιφιῶν. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ περιοχὴ αὐτὴ μεταβάλλεται εἰς λίμνην, ὑπάρχουν αἱ βαλτώδεις ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἑστίαι δημιουργίας κωνώπων. Διὰ τοῦτο εἶναι ἀνάγκη ὅπως τὸ ρέμα τοῦ Κατσιποδίου σκεπασθῇ. Ἐπίσης, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ πρέπει νὰ διατάξῃ τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς ὥστε νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν ἀπόρριψιν τῶν μπαζῶν τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν εἰς τὶς Τζιτζιφιὲς διὰ τὴν κάλυψιν τῶν βάλτων. Ἐπίσης ἡ κ. ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, θὰ πρέπει νὰ διατάξῃ τὸν ψεκασμὸν τῆς περιοχῆς, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ μόλυνσις τῶν κατοίκων, διότι οἱ κώνωπες, κατὰ τοὺς θερινοὺς ἰδίᾳ μῆνας, θὰ γίνουν φορεῖς νόσων εἰς τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Θὰ πρέπει νὰ ἀπαλλάξωμεν τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ ἀπὸ τὸν φόβον πλημμυρῶν καὶ ἀπὸ τὸν φόβον διαφόρων ἀσθενειῶν.

§48Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δυστυχῶς, κύριοι, δὲν εἶναι τὸ μοναδικὸν ρέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνέφερον, ὁ κ. συνάδελφος. Ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν ἔχει 22 μεγάλα ρέματα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε δημιουργοῦν δυσαρέστους συνθήκας. Διὰ τοῦ προγράμματος τῆς ἀποχετεύσεως καθίσταται δυνατὴ μὲ τὸ εἰσπραττόμενον ἔσοδον, ἡ συνέχισις τοῦ κεντρικοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἕτοιμος εἰς ἑνάμισυ χρόνο. Συγχρόνως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλος ἀγωγός, θὰ πρέπει πρῶτον νὰ τελειώσῃ ὁ κεντρικὸς ἀγωγὸς. Παρὰ ταῦτα ἐγένοντο εἰς Τζιτζιφιὲς ὡρισμένα ἔργα προσωρινῆς φύσεως, ὅπως ἡ ἐκβάθυνσις τῆς κοίτης ὡρισμένα ἀναχώματα κλπ. ἔργα. Ὅταν τελειώσῃ ὁ κεντρικὸς ἀγωγός, τότε θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν πίστωσιν τοῦ 3% νὰ γίνουν συμπληρωματικὰ ἔργα. Σᾶς ἀναφέρω ὅτι οἱ Τζιτζιφιές δὲν εἶναι τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα ἀποχετεύσεως. Ὑπάρχουν μεγαλύτερα ἀκόμη δυστυχῶς. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτον ἡ Πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν θλιβερὰν αὐτὴν κατάστασιν. Ἐσημείωσα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, διὰ τὰ ἀπορριπτόμενα μπάζα, καὶ θὰ στείλω τὸν Νομομηχανικὸν νὰ ἐξετάσῃ ἂν εἶναι δυνατὸν ἀπορριπτομένων ἐκεῖ τῶν διαφόρων ὑλῶν αἱ ὁποῖαι δὲν μᾶς εἶναι ἀπαραίτητοι καὶ ἂν αὐτὸ ἔχῃ κάποιαν σημασίαν διὰ τοὺς κατοίκους, νὰ δώσω ἐντολήν, νὰ χώματα, τὰ ὁποῖα μαζεύονται ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, νὰ τὰ ἀπορρίπτομεν εἰς τὶς Τζιτζιφιές. Ἐπίσης, φαντάζομαι, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος τῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος εἶναι παρών, θὰ ἐσημείωσε τὸ θέμα τοῦ D.D.T. Ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι νὰ συμβάλουν εἰς τὴν καταπολέμησιν τῶν κωνώπων.

§49Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἐντομοκτόνα κατὰ τὸ πλεῖστον δὲν ἀποδίδουν, διότι ἔχουν ἐθισθῆ οἱ κώνωπες καὶ εὑρισκόμεθα εἰς δύσκολον θέσιν διὰ τὴν καταπολέμησίν των. Εἴμεθα, λοιπόν, ὑποχρεωμένοι, νὰ λάβωμεν μόνον μέτρα ἐξυγιαντικά. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ προσθέσω εἶναι ὅτι διεθέσαμεν εἰδικοὺς μηχανικοὺς ἐξυγιαντὰς καὶ ἐχωρίσαμεν τὴν περιφέρειαν, εἰδικῶς τὶς Τζιτζιφιές, εἰς τομεῖς, ὥστε νὰ κατορθώσωμεν νὰ κάμωμεν τὴν καταπολέμησιν κατὰ τὸ δυνατόν.

§50Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ὀκταχλώριον καταστρέφει ὄχι μόνον κουνούπια, ἀλλὰ οἱαδήποτε ἔντομα. Ἄν ὁ κ. Ράλλης πάῃ ἐκεῖ, θὰ ἴδῃ εἰς ποίαν κατάστασιν ζοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι.

§51Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐπῆγα πέρυσι μὲ τὰς πλημμύρας, εἰς τὰς 15 Ὀκτωβρίου, καὶ ἔμεινα μέχρι τὰς 3 ἡ ὥρα τὸ πρωΐ διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ βοηθήσω τους ἀνθρώπους αὐτούς. Τὸ θέμα τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ τί νὰ γίνῃ; Ὅταν ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς δίδῃ χρήματα εἰς τὴν Ἀθήνα, ὅλοι οἱ συνάδελφοι τῶν ἐπαρχιῶν ἐξεγείρονται καὶ λέγουν: τὶ θὰ γίνῃ; Ἡ Ἀθήνα εἶναι ἡ μόνη πόλις ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζει μόνη της τὰ προβλήματά της καὶ ὄχι ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον κατὰ βάσιν εἶναι ὀρθόν. Ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμε νὰ βάλωμε καὶ καμμίαν καταθλιπτικὴν φορολογίαν εἰς τοὺς Ἀθηναίους, διότι τότε θὰ σηκωθῆτε ὅλοι ἐσεῖς οἱ 135 τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ θὰ φωνάζετε καὶ δὲν ἔχομεν καμμίαν ὄρεξιν νὰ σᾶς ἀκούωμεν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λατζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Μεσσήνης– Βαλύρας–Μελιγαλᾶ–Διαβολιτσίου–Κάτω Μελπείας.

§53Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κεντρικὴ ἐπαρχιακὴ ὁδὸς Μεσσήνης–Μελιγαλᾶ εἶναι ἀπόστασις 35 χιλιομέτρων, εἶναι ἡ μόνη ἐπαρχιακὴ ὁδός, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν. Εἶναι προβληματικὴ ἡ συγκοινωνία. Παρακαλῶ νὰ βοηθήσητε, διότι τὸ γραφεῖον τοῦ Νομομηχανικοῦ ἰσχυρίζεται, πρὸ ἡμερῶν ποὺ τὸ ἐπεσκέφθην, ὅτι δὲν ἔχει δραχμὴν διὰ νὰ προβῇ εἰς ἐπιδιόρθωσιν. Βάσει τοῦ προγράμματος, τὸ ὁποῖον ἔχει καθορίσει, δὲν ὑπάρχουν οἱ ἀπαραίτητοι πόροι. Ἐστείλατε βεβαίως, πρὸ μηνός, ἢ πρὸ 15θημέρου 375 χιλιάδας δραχμῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Μεσσηνίας, πλὴν ὅμως αἱ δραχμαὶ αὐταὶ ἔχουν διατεθῆ καὶ σήμερον τὸ γραφεῖον τοῦ Νομομηχανικοῦ δὲν ἔχει δραχμὴν διὰ νὰ προβῇ εἰς περαιτέρω ἐπισκευήν. Εἶναι ἡ κυριωτέρα ὁδὸς τῆς Μεσσηνίας ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκην ἐπισκευῆς.

§54Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων). Τὰ λεπτὰ ποὺ εἴχομεν προβλέψει, θὰ τὰ στείλομεν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατί καθυστερεῖ ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Πατρῶν–Τριπόλεως.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διατὶ καθυστερεῖ ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Πατρῶν– Τριπόλεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ζωτικὴν ἀνάγκην διὰ τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Πελοποννήσου. Καὶ διατὶ ἐπίσης ἔχει ἐγκαταλειφθῆ καὶ ἡ ἐπισκευὴ ἀκόμη τῶν πρώτων 50 χιλιομέτρων, τὰ ὁποῖα κάποτε εἶχον ἐπισκευασθῆ. Εἰς τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εὑρίσκεται καὶ ἡ ὁδὸς Πατρῶν —Καλαβρύτων. Θὰ παρεκάλουν θερμῶς τὴν Κυβέρνησιν νὰ στραφῇ καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν καὶ νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἔναρξιν ἱκανοποιήσεως τῆς ζωτικῆς αὐτῆς ἀνάγκης τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς Πελοποννήσου.

§57Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ἡ ἐπισκευὴ τῶν πρώτων χιλιομέτρων, ἐλπίζω νὰ γίνῃ ἐφέτος. Δυστυχῶς, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς δώσω μίαν εὐχάριστον ἀπάντησιν διὰ τὸ σύνολον τῆς ὁδοῦ. Ἀπεφασίσθη ὅπως μέχρι τοῦ τέλους τοῦ παραταθέντος ἤδη οἰκονομικοῦ ἔτους, νὰ δοθοῦν πιστώσεις νὰ τελειώσουν ὅλοι οἱ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι ἤρχισαν πέρυσι καὶ προπέρυσι. Δὲν θὰ μπῇ κανεὶς νέος δρόμος εἰς τὸ πρόγραμμα. Καὶ αὐτὸ εἶναι σωστόν, διότι μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν μέχρι τώρα, ἐξοδεύομεν 100 ἕως 150 χιλιάδες δρχ. εἰς τὸ παρελθόν, καὶ τοῦτο σημαίνει ἕνα ποσὸν ὑπερβαῖνον τελεῖ σπατάλην. Θὰ τελειώσωμεν ὅσους δρόμους ἠρχίσαμεν εἰς τὸ παρελθόν, καὶ τοῦτο σημαίνει ἕνα ποσὸν ὑπερβαῖνον τὰ 185 ἑκατ. Καὶ εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν περιλαμβάνομεν τὴν δαπάνην διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου, τὴν ὁποίαν προβλέπω τῆς τάξεως τῶν 75 ἑκατ. Καταλαβαίνετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, τὸν τρέχοντα, ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων νὰ διατεθῇ ποσὸν ὑπερβαῖνον τὰ 225 ἑκ. Θὰ γίνῃ μία ἐπισκευὴ τῶν 50 χιλιομέτρων, τοῦ δρόμου Πατρῶν–Τριπόλεως, θὰ γίνῃ μία ἐπισκευὴ τοῦ δρόμου Πατρῶν–Καλαβρύτων, καὶ θὰ ἴδωμεν ἂν τοῦ χρόνου εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ ἡ τελεία ἀνακαίνισις καὶ τῶν δύο ὁδῶν.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐχαρακτήρισε τὴν ἀπάντησίν του ὡς δυσάρεστον.

§59Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Βεβαίως.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ

ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Μιχαηλίδη, τῆς ἀφορώσης διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κλπ. Ὁ κ. Μπαρότσης ἔχει τὸν λόγον.

§61Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν Α.Τ.Ε. ἴσως νὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ἐξηντλημένον. Τόσοι, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἐτόνισαν τὴν ἀξίαν τῆς γεωργίας διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἐτόνισαν ὅτι τὸ 70% περίπου τῶν Ἑλλήνων εἶναι γεωργοὶ καὶ ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν γεωργίαν. Ἐτόνισαν ἐπίσης ὅτι ὁ γεωργικὸς κόσμος εἶναι ἡ πηγὴ ἀπὸ ὅπου συνήθως, κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος, ἀντλοῦνται αἱ δυνάμεις τῆς προστασίας καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς πατρίδος μας. Παρὰ ταῦτα, ἐπαναλαμβάνω, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ὑποβάλω ὡρισμένας σκέψεις, διότι νομίζω ὅτι πάσῃ θυσίᾳ πρέπει ἡ συζήτησις αὐτὴ νὰ ἀπολήξῃ εἰς τὴν δημιουργίαν κατευθύνσεων πρὸς πρακτικὰς λύσεις ὠφελίμους. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, θεωρῶ ἐπίσης ὑποχρέωσίν μου νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου. Ἡ ἐπερώτησις αὕτη ἐδημιούργησε μίαν κακὴν καὶ ἄδικον ἐντύπωσιν, διότι διετυπώθη ὡς μομφὴ κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, ἔστω καὶ ἐνίων ὑπαλλήλων, τῆς Α.Τ.Ε., οἱ ὁποῖοι ἐνεφανίσθησαν ὡς τάχα ἀντιδρῶντες εἰς τὴν φιλαγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐνεφανίσθησαν ὡς ἀντιδρῶντες εἰς τὴν ἐπιδίωξιν τῶν συμφερόντων τοῦ γεωργικοῦ κόσμου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τὴν πολυετῆ συνεχῆ καὶ πολλαπλῆ ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰ γεωργικὰ ζητήματα ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, τόσον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅσον καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀπεκόμισα τὴν πεποίθησιν ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὴν συντριπτικὴν πλειοψηφίαν των εἶναι τὸ ἄριστον ὑπαλληλικὸν ὑλικόν, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ὅμως ἄδικον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐργατικότητα, μὲ προσήνειαν καὶ ἀγάπην ἀκόμη διὰ τοὺς ἀγρότας, προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, νὰ θίγωνται, διότι τυχὸν αἱ δυνατότητες, αἱ ὁποῖαι τοὺς παρέχονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ αἱ διαταγαὶ, ποὺ ἐκτελοῦν δὲν τοὺς παρέχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἱκανοποιήσουν ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις μας. Ἰδιαίτατα ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου ζητήματος, διὰ τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἡ ἐρώτησις καὶ τοῦ ὁποίου τὰς λεπτομερείας ἐφρόντισα ἐκ καθήκοντος ἐνημερότητος, νὰ μάθω, διαπιστῶ ὅτι ὄχι μόνον δὲν πρόκειται περὶ ἀδικίας, τοῦ δῆθεν ἀδικηθέντος, ἀλλ’ ἀντιθέτως περὶ ὑλικῆς εὐνοίας, διὰ τὴν ὁποίαν ἴσως θὰ ἐδικαιολογῆτο νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας, τόσον ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς Α.Τ.Ε. τῆς περιφερείας καὶ τοῦ Κέντρου ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Νομάρχην. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀληθὲς εἶναι, ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ τῆς κακῆς καὶ ἀδίκου ἐντυπώσεως εἰς βάρος τόσον καλῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους, εἶναι μία ἀκόμη ἐφαρμογὴ τοῦ γνωστοῦ «οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ». Μᾶς ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις περὶ Α.Τ.Ε. καὶ γενικώτερον ἐπὶ τοῦ γεωργικοῦ μας προβλήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἴσως μέσα εἰς τὰ κυριώτερα ἔργα μας, τὰ ὁποῖα ἔχομεν νὰ ἐκτελέσωμεν ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, ἐπεκράτησεν καὶ κατήντησε μοιρολατρικῶς νὰ πιστεύωμεν ὅλοι, ὅτι ἡ καθυστέρησις τῆς ἀναπτύξεως τῆς γεωργίας μας καὶ ἡ διαρκῶς ἐπιμηκυνομένη ἀπόστασις τοῦ ἐπιπέδου ἀναπτύξεώς της ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον τῆς ἀναπτύξεως τῆς γεωργίας ἄλλων Κρατῶν, ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τῶν τεραστίων κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ γίνῃ ἡ γεωργία μας βελτιωμένη. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω κἄπως ἀντίθετον γνώμην. Πράγματι, εἶναι τεράστια τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ βελτιωθῇ ἡ γεωργία μας ἐν τῷ συνόλῳ της καὶ ἐξ ὁλοκλήρου. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἐμποδίζει καὶ ἀντιθέτως ἐπιβάλλει νὰ εὕρωμεν τρόπους καὶ πρακτικὰς λύσεις, ὥστε νὰ ἀξιοποιήσωμεν περισσότερον ἐνδεχομένως καὶ πολλαπλῶς τὰ ἤδη διατιθέμενα κεφάλαια διὰ μικρῶν ἔστω κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα εὐχερέστατα ἠμποροῦν νὰ εὑρεθοῦν. Διὰ νὰ γίνῃ ὅμως αὐτὴ ἡ προσπάθεια μὲ πρακτικὴν κατεύθυνσιν, εἶναι ἀπαραίτητοι δύο προϋποθέσεις. Ἡ πρώτη προϋπόθεσις εἶναι ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ γεωργικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος νὰ εἶναι πλήρως καὶ σαφῶς γνωστὸν καὶ ἡ δευτέρα προϋπόθεσις ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὀργανωθῆ καὶ συστηματοποιηθῆ ὁ τρόπος τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Δυστυχῶς, οὔτε τὸ ἕνα ὑπάρχει οὔτε τὸ ἄλλο. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ πλήρης γνῶσις τοῦ γεωργικοῦ μας προβλήματος ποὺ ξεκινᾷ ἀπὸ τὴν πλήρη γνῶσιν τῶν συνθηκῶν τῶν γεωργικῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν πλήρεις μελέται, ἀφορῶσαι ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἀναγόμεναι εἰς τὴν ἐδαφολογικὴν, εἰς τὴν γεωλογικὴν, ἀκόμη εἰς τὴν κλιματολογικὴν καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὰς οἰκονομολογικὰς συνθήκας. Ἀπὸ αὐτὰ δὲν ὑπάρχει τίποτε καὶ ὑπάρχουν συμπτωματικῶς ὡρισμέναι ἐργασίαι Ἑλλήνων ἐπιστημόνων καί τινων ξένων ἀπὸ τὰς ὁποίας ὅμως δὲν ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐμφανίζεται τὸ γεωργικὸν μας ζήτημα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶχεν ἀναφέρει ὅτι πρόκειται νὰ ἐκμεταλλευθοῦν εἰδικοὶ ξένοι ἐπιστήμονες διὰ τὴν μελέτην τοῦ γεωργικοῦ μας προβλήματος. Τὰ πράγματα εἶναι ἐνθαρρυντικὰ ἀλλ’ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πῶς θὰ τὰ ἐξετάσωμεν. Ἐὰν πρόκειται νὰ μετακαλέσωμεν ξένους διὰ νὰ τοὺς δώσωμεν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, ποὺ ἔχομεν καὶ νὰ μᾶς εἴπουν οἱ ξένοι πῶς θὰ φτιάσωμε τὴν κατάστασιν, ἡ ἀποτυχία μας εἶναι ἐκ τῶν προτέρων ἐξασφαλισμένη. Ἐὰν πρόκειται νὰ φέρωμεν ξένους οἱ ὁποῖοι, νὰ μᾶς βοηθήσουν πρῶτον νὰ ἴδωμεν τὴν πραγματικὴν κατάστασιν τῆς γεωργίας μας καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ μᾶς βοηθήσουν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν σωστῶν μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματός μας, τότε θὰ εἶναι εὐχῆς ἔργον καὶ θὰ εἶναι μία πραγματικῶς οὐσιαστικὴ πρόοδος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ γεωργικοῦ μας προβλήματος. Ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐπικρατήσῃ αὐτὴ ἡ σωστὴ ἄποψις, διότι μέχρι σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ὑπάρχει εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας μας. Ὅσοι ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους—καὶ ἐλπίζω θὰ εἶναι οἱ περισσότεροι— γνωρίζουν τὰς συνθήκας τῆς παραγωγῆς τῆς περιφερείας των θὰ τοὺς παρεκάλουν νὰ κάμουν ἕνα διάβημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ ἐρωτήσουν ὡρισμένα πράγματα. Νὰ ἐρωτήσουν ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον ἠξεύρη νὰ τοὺς εἴπῃ ποῖα εἶναι τὰ ἐξηκριβωμένως ἐνδεδειγμένα λιπάσματα διὰ τὴν περιφέρειάν των ἢ ποῖαι εἶναι αἱ συνθῆκαι τῆς ὑγείας τοῦ τόπου ἢ ποῖον εἶναι τὸ σύστημα τοῦ ἐδάφους τοῦ καλλιεργουμένου ἢ ποῖα εἶναι τὰ φυτά, τὰ ὁποῖα ἐνδείκνυνται νὰ καλλιεργοῦνται εἰς τὴν περιφέρειάν των ἢ ποῖαι εἶναι αἱ ποικιλίαι ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἐμβολιάζωνται τὰ δένδρα. Εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ἐὰν ἐρωτήσητε —ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ τυχερὸς ποὺ νὰ ἔγινε διὰ τὸν τόπον του κάποια συγκεκριμένη μελέτη— θὰ λάβητε ἀορίστους ἀπαντήσεις, αἱ ὁποῖαι βεβαίως, δὲν ὠφελοῦν εἰς τίποτε.

§62Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπουργ. Γεωργ.). Νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε. Ἡ κάλυψις αὐτῆς τῆς ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν θεωροῦμεν βασικήν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μὲ τὸ ὑπάρχον προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἀντεπεκρίθη εἰς τὰς ἀνάγκας αὐτὰς ὅσον ἦτο δυνατὸν καὶ διεξήγαγεν ἐκτὸς τῆς ἐπιστημονικῆς ὑπηρεσίας καὶ πρακτικὴν καθοδήγησιν. Ἤδη ὅπως γνωρίζετε, διορίζονται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν 400 γεωπόνοι μὲ ὑποχρέωσιν νὰ παραμείνουν εἰς τὰ χωριά. Ἐλπίζω ὅτι μὲ τοὺς γεωπόνους αὐτοὺς θὰ ἠμπορέσωμε νὰ κάμωμεν μίαν καθοδήγησιν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰ χωριὰ καὶ τὴν σύνταξιν εἰδικῶν μελετῶν, δι’ ἑκάστην ὁμάδα χωρίων.

§63Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργόν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι νομίζω ὅτι οἱ γεωπόνοι, οἱ ὁποῖοι διορίζονται καὶ τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἀρκετὰ σημαντικός, παρ’ ὅλον ποὺ δὲν καλύπτει τὰς ἀνάγκας εἰς τὸ σύνολόν των, νομίζω ὅτι οἱ γεωπόνοι αὐτοὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἀπὸ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ προσφέρουν πολλὰ πράγματα. Σήμερον ὅπως εἶναι ἡ ἐξέλιξις τῆς ἐπιστήμης εἰς τὴν γεωργίαν, ἀπαραίτητοι εἶναι ὡρισμέναι ἐδαφολογικαὶ ἐξετάσεις. Αὐτὸ δὲν εἶναι ζήτημα μόνον γεωπόνων, εἶναι ζήτημα ἐργαστηρίων καὶ κάποιας ἀπασχολήσεως τεχνικῆς. Ἐπίσης εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς βελτιωμένης γεωργίας, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ ἐμφανισθῶμεν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν, εἶναι τὸ θέμα τῆς οἰκολογίας, δηλαδὴ τοῦ καθορισμοῦ τῶν μερῶν ποὺ ἐνδείκνυται κάθε καλλιέργεια. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον νομίζω ὅτι οἱ νέοι γεωπόνοι δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ προσφέρουν πολλὰ πράγματα καὶ θὰ πρέπει νὰ μετακληθοῦν ξένοι εἰδικοί, ὥστε νὰ γίνῃ μία συντονισμένη ἐργασία, ἡ ὁποία νὰ ὁλοκληρωθῇ εἰς ὀλίγον χρόνον.

§64Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς πληροφορήσω τοῦτο. Μία ἀπὸ τὰς πρώτας ἐντολὰς, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τοὺς γεωπόνους, εἶναι νὰ μᾶς στείλουν δείγματα δι’ ἀναλύσεις εἰς τὰ ἐδαφολογικὰ ἐργαστήρια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀρκετὰ καὶ ἔτσι μέσα εἰς διάστημα, ἐλπίζω, μηνῶν, νὰ ἔχωμεν τὴν ἐδαφολογικὴν ἐξέτασιν ὅλων τῶν περιφερειῶν. Ἡ φιλοδοξία μου καὶ ἡ πίστις μου εἶναι ὅτι θὰ ἔχωμεν ἕνα γεωπόνον εἰς 2–4 χωριά. Δυστυχῶς τὰ οἰκονομικὰ μέσα, δὲν ἐπιτρέπουν μεγαλυτέραν κάλυψιν. Νομίζω, ὅτι μὲ τοὺς 400 γεωπόνους, ὑποχρεωτικῶς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰ χωριά, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἔχωμεν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν εἰς τοὺς εἰδικοὺς νὰ καταστρώσουν τὰ γεωργικὰ προβλήματα.

§65Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Πλὴν τῆς ἐργασίας τῶν γεωπόνων χρειάζονται καὶ ἄλλαι μελέται, χρειάζονται ὑδατογραφικαὶ μελέται, ὑδατολογικαὶ μελέται. Παρ’ ἡμῖν οἱ εἰδικοὶ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ κάμουν τοιαύτας μελέτας, εἶναι ἐλάχιστοι καὶ διατίθενται τεράστια χρηματικὰ ποσὰ διὰ νὰ ἀποκτήσῃ κανεὶς μίαν μελέτην ἐπὶ ἑνὸς συγκεκριμένου θέματος. Καὶ αὐτὸ τὸ σημεῖον δὲν ἠξεύρω πῶς σκέπτεται νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ὁ κ. ὑπουργός. Ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον χάρται, οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζουν ὡρισμένας περιφερείας ἡφαιστειογενεῖς, χωρὶς νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰ πράγματα. Θὰ ἴδητε χάρτας, ὅπου σημειοῦνται ροαὶ ὑδάτων ὑπόγειοι εἰς μεγάλην κλίμακα χωρὶς τοῦτο νὰ εἶναι ἀληθές. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην εἰδικῶν ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι νὰ κάμουν μελέτας διὰ νὰ ἴδωμεν τί ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τί ἠμποροῦμε νὰ κάμωμεν. Δευτέρα προϋπόθεσις τὴν ὁποίαν εἶπον καὶ ἡ ὁποία εἶναι συναφὴς πρὸς τὴν πρώτην, εἶναι ἡ συστηματοποίησις τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ γεωργικοῦ μας προβλήματος. Χρειάζεται ὁ φορεὺς ὁ ὁποῖος θὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς μελέτας καὶ θὰ μᾶς κατευθύνῃ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὰς λύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται. Βεβαίως, αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὅπου οἱ γεωπόνοι εἶναι ἀρκετοί, ὅταν οἱ τεχνικοὶ εἶναι ἀρκετοί. Μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἐπὶ τοῦ τομέως τούτου οὐδὲν ἐγένετο, ἐκτὸς μιᾶς ἐξαιρέσεως, τὴν ὁποίαν θὰ ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ κανεὶς εἰς τὴν καλυτέρευσιν ὡρισμένων φυτῶν. Πλὴν ὅμως καὶ τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν δὲν τὴν ἀφήσαμεν νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πορείαν της, διότι ἀπορφανίσαμε τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, διὰ κομματικοὺς λόγους ἀπὸ τὸν ἐμψυχωτήν της, τὸν ὁποῖον ἐδιώξαμεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, διότι ἦτο ἐπικίνδυνος. Σημειωθήτω δὲ ὅτι τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν τὸν ἐπῆρε κάποιος δικτάτωρ καὶ τὸν ἔκαμε ὑπηρεσιακὸν ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχομε ἀκόμα 14 ρήτορας, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ εἶσθε σύντομος.

§67Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Παρακολουθῶ μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. συναδέλφου, ἡ ὁποία εἶναι οὐσιαστική. Καὶ θὰ εἶμαι εἰλικρινῶς εὐτυχὴς νὰ ἀκούσω καὶ ἄλλας τοιαύτας συστάσεις. Ἐν τούτοις, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι, ἐπειδὴ εἶναι πάρα πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι καὶ θὰ ἐγγραφοῦν καὶ ἄλλοι, ἐξ ὅσων πληροφοριῶν ἔχω, πρέπει νὰ ὁρίσωμεν —δὲν τὸ λέγω διὰ σᾶς, κύριε συνάδελφε, κρατῶ σημειώσεις δι’ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ ἀρκέσῃ ἡ σύνοδος, διὰ νὰ ἐξαντλήσωμεν τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς— θὰ παρεκάλουν τὸ Σῶμα ὅπως ἀποφασίσωμεν κάτι, ποὺ νὰ θέση κάποτε κάποιο τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, διότι ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, μᾶς ἀναμένει ἄλλη ἐπερώτησις, ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν πρότασιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Λοιπόν, ἐν ὄψει καὶ αὐτῆς, νὰ κανονίσωμεν πότε θὰ τελειώσῃ ἡ παροῦσα. Ἐὰν θέλετε, νὰ εἴπωμεν ὅτι τὴν Παρασκευὴν θὰ ἐξαντλήσωμεν τὸν κατάλογον καὶ θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ ἢ νὰ εἴπωμεν ἀμέσως μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς μομφῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§68Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καλύτερον ἐμοῦ, ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ἀγροτικὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἴσως τὸ οὐσιωδέστερον ἀπὸ ὅλα. Διότι ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν καὶ ἄλλοτε νὰ σᾶς εἴπω, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς πλήρη ἀθλιότητα, ζητεῖ ἀπὸ τὴν ἀντιπροσωπείαν τοῦ Ἔθνους μίαν οἱανδήποτε προστασίαν καὶ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Συνεπῶς, τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον θίγεται σήμερον εἶναι ζήτημα ζωτικώτατον. Εἶμαι σύμφωνος νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκλεισθοῦν καὶ οἱ ρήτορες ἢ νὰ περιορίσουν τὸν λόγον.

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι τὴν Παρασκευὴν τὴν νύκτα θὰ τελειώσωμεν. Ὅσοι ὑπόλοιποι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν τὴν Παρασκευήν, νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὥστε νὰ τελειώσωμεν τὴν Παρασκευήν. Ἔχομεν καταναλώσει 4 συνεδριάσεις καὶ ἄλλη μία 5, νομίζω ὅτι εἶναι ἐπαρκεῖς διὰ μίαν ἐπερώτησιν.

§70Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶμαι ἕτοιμος νὰ δεχθῶ ὅ,τι θελήσει τὸ Σῶμα. Νομίζω ὅτι τὸ πολὺ ἄλλαι δύο συνεδριάσεις πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσουν, διὰ νὰ μὴ ἔλθουν ἄλλοι συνάδελφοι καὶ εἴπουν ὅτι τοὺς ἠμποδίσαμεν νὰ λάβουν τὸν λόγον, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§71Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει λόγος, αἱ συνεδριάσεις τῶν ἐπερωτήσεων νὰ τελειώνουν εἰς τὰς 9 ἢ 9.15′. Ἡμποροῦν καὶ αὐταὶ νὰ συνεχίζωνται, ὅπως καὶ αἱ ἄλλαι συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἕως τὰς 12 ἢ καὶ ἐν ἀνάγκῃ μετὰ τὰς 12. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἀποφασισθῇ ὅτι τὴν Παρασκευὴν θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς καὶ ὅλοι θὰ ὁμιλήσουν καὶ ὅλοι θὰ μείνουν εὐχαριστημένοι.

§72Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἂς ἀποφασίσωμεν, τὴν Παρασκευὴν νὰ τελειώσωμεν.

§73Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ ἀπόψεως Ὑπουργείου Γεωργίας, αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. Ὁ δεύτερος τομεύς, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ζητήσωμεν κάτι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶναι ἡ προστασία τῶν προϊόντων μας. Εἰς αὐτὸν δὲν θὰ ἐπεκταθῶ, εἶναι θέμα ἰδιαιτέρων συζητήσεων, ὅταν γεννηθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, συναφές, πρὸς αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸ περίφημον ζήτημα τῆς κατευθύνσεώς μας πρὸς τὰς ἀνατολικὰς ἀγορὰς, διὰ τὸ ὁποῖον, δὲν καταλαβαίνω διατὶ δὲν ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ δώσωμεν μίαν γενναίαν λύσιν. Τέλος πάντων, θὰ πρέπει νὰ διαστείλωμεν τοὺς στρατιωτικούς μας προσανατολισμοὺς ἀπὸ τὰ οἰκονομικά μας συμφέροντα, ἐφ’ ὅσον τὸ ἴδιον πρᾶγμα γίνεται διὰ τοὺς περισσοτέρους ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας. Ὡρισμένα προϊόντα μας, ἐνῷ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἀντιμετωπίζουν τὸν συναγωνισμόν, τὸν δυστυχῶς ἐπαχθῆ δι’ ἡμᾶς, τῶν συμμαχικῶν προϊόντων, θὰ ἠμποροῦσαν ἄριστα νὰ καταναλωθοῦν εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς Ἀνατολῆς καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀγνοοῦμεν ὅτι ὡρισμέναι ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τῆς ἀνατολῆς εἶναι φυσικοὶ μας καταναλωταί. Ἡμεῖς ἔχομεν ἐκεῖνα, ποὺ τοὺς λείπουν καὶ ἐκεῖνοι ἠμποροῦν νὰ μᾶς προσφέρουν ὅ,τι εἰς ἡμᾶς λείπει. Εἶναι κάτι τὸ ἀπολύτως οὐσιῶδες καὶ αὐτὸ δι’ ὡρισμένας τοὐλάχιστον καλλιεργείας, ποὺ δὲν ὑπάρχει ἄλλη θεραπεία. Ἐλπίζω ὅτι, καὶ αὐτὸ θὰ τύχῃ μιᾶς ἰδιαιτέρας προσοχῆς Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Α.Τ.Ε., διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡ ἐπερώτησις, βεβαίως εἶναι διάχυτος ἡ γνώμη εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ὅτι κάτι τὸ ἀνώμαλον συμβαίνει εἰς τὰς σχέσεις Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ γεωργῶν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κακὴ πρόθεσις οὔτε ἐκ τῆς μιᾶς πλευρᾶς, οὔτε ἐκ τῆς ἄλλης. Οὔτε οἱ δανειοδοτούμενοι ἔχουν τὴν πρόθεσιν νὰ ξεγελάσουν τὴν Τράπεζαν, οὔτε καὶ ἡ Τράπεζα ἔχει δισταγμοὺς νὰ βοηθήσῃ τοὺς δανειοδοτουμένους. Ὑπάρχει καὶ ἐδῶ κάποιο ἄλλο σφάλμα καὶ τὸ σφάλμα αὐτὸ εἶναι ἡ ἀτελὴς ὀργάνωσις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον προορίζεται νὰ ἐξυπηρετῇ. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πρέπει νὰ εἶναι εἰς συνεχῆ καὶ ἀπόλυτον ἐπαφὴν πρὸς τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν οἰκονομίαν τῶν γεωργῶν. Ἄλλως, εἶναι φυσικόν, ἢ ὁ σκοπός της νὰ μὴ ἐκπληροῦται, διότι σκοπός της βεβαίως, δὲν εἶναι ὁ τόκος, ἀλλὰ σκοπός της εἶναι ἡ βοήθεια τῆς γεωργίας, καὶ τῶν γεωργῶν, ἢ νὰ παρουσιαζώμεθα πρὸ τοῦ φαινομένου αὐτοῦ τῆς ἀντιδικίας μεταξὺ Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν δὲν ὑπάρχει τοιαύτη πρόθεσις. Νομίζω ὅτι, κάπως, εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἔχει ἐπικρατήσει καθαρῶς τραπεζιτικὸν πνεῦμα, πρᾶγμα ποὺ εἶναι τελείως ἀντίθετον, πρὸς τὰ καθήκοντά της. Ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ πάλιν δὲν ἕπεται ὅτι δὲν πταίει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Πταίει, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀργάνωσίς της. Ὅταν ἐπὶ συνόλου 3750 ὑπαλλήλων τεχνικοὶ εἶναι μόλις 250 καὶ ἐξ αὐτῶν 30 ἤ 50 ἀπασχολούμενοι εἰς τὸ κέντρον, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ ἔχῃ τὸν ἔλεγχον, τὴν ἐποπτείαν τῆς παραγωγῆς καὶ ἑπομένως νὰ εἶναι καὶ εἰς θέσιν νὰ διαπιστώνῃ τὴν κακοπιστίαν ἢ ὄχι τῶν δανειοδοτουμένων; Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ. Δὲν εἶναι μόνον ὅτι οἱ τεχνικοὶ τῆς Τραπέζης, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἁρμόδιοι, διὰ νὰ ἔχουν αὐτοὶ τὴν ἐπαφὴν τῆς Τραπέζης πρὸς τὴν παραγωγήν, εἶναι ὀλίγοι, ἀλλὰ δὲν ἔχουν οὔτε τὸν πρωτεύοντα λόγον, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχουν καὶ ἐπὶ πλέον ἀπασχολοῦνται καὶ μὲ ἔργα, τὰ ὁποῖα δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τὰ ἰδικά των ἔργα. Δὲν θὰ τοὺς ἴδετε νὰ ἔχουν τὴν πρωτεύουσαν γνώμην, τὴν βαρύνουσαν γνώμην εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ Τραπέζης καὶ δανειοδοτουμένων. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι βασικόν. Καὶ διὰ νὰ λείψῃ ἡ μεγάλη αὐτὴ διένεξις μεταξὺ παραγωγῶν καὶ Τραπέζης, θὰ πρέπει πρὸ παντὸς χαρακτηρισμοῦ, ὡς κακοπίστου ὀφειλέτου τῆς Τραπέζης, ἀκόμη καὶ πρὸ πάσης ἐπιπτώσεως ἐπὶ τοῦ παραγωγοῦ τῶν συνεπειῶν τῆς κακοπιστίας, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐπίσημος, ἡ ὑπεύθυνος γνωμάτευσις τοῦ ἁρμοδίου τεχνικοῦ. Διὰ νὰ χαρακτηρίσωμεν τὸν γεωργὸν κακόπιστον, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ζήτημα προθεσμιῶν καὶ ἡμερομηνιῶν. Πρέπει νὰ εἶναι ζήτημα οὐσίας. Δὲν θὰ πρέπει ἁπλῶς νὰ τὸ ἴδωμεν ἀπὸ τὴν πάροδον τῆς προθεσμίας, ἀπὸ τὴν λῆξιν τοῦ γραμματίου. Θὰ πρέπει νὰ λήξῃ τὸ γραμμάτιον καὶ ἐὰν ἡ Τράπεζα δὲν ἔχῃ πλήρη γνῶσιν τοῦ τὶ ἔγινε μὲ τὸν παραγωγόν, τὸν θεωρεῖ ὡς ἐκπρόθεσμον καὶ κακόπιστον καὶ μὴ ἐπιτρέπουσα τὴν λῆψιν τῶν δικαστικῶν μέτρων ἡ Τράπεζα τρέπεται πρὸς τὴν γνωμάτευσιν τοῦ τεχνικοῦ της. Αὐτὰ εἶναι βασικὰ καὶ παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὰ προσέξῃ, διότι, νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ Α, διὰ τὴν ὀρθὴν ρύθμισιν τῶν σχέσεων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν γεωργῶν. Ἄλλο θέμα σοβαρὸν διὰ τὴν Ἀγροτράπεζαν, καὶ αὐτὸ μειώνει τὴν πρὸς αὐτὴν ἐκτίμησιν τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐπαρκοῦς καὶ καταλλήλου χρηματοδοτήσεως. Δὲν ἔχομεν κεφάλαια, εἶναι γνωστόν. Πλὴν ὅμως καὶ τὰ ἐλάχιστα, τὰ ὁποῖα διατίθενται θὰ ἦσαν πολλαπλασίως ὠφέλιμα ἐὰν ἐδίδοντο ὡς προικοδοτήσις καὶ τοῦτο διότι τότε θὰ ἠδύνατο νὰ τὰ προγραμματίζῃ καὶ νὰ τὰ τοποθετῇ ἐγκαίρως καὶ ἐπωφελῶς. Τότε καὶ οἱ παραγωγοὶ θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ προσαρμόζουν τὰς οἰκονομίας των καὶ τὰς βλέψεις των. Μᾶς εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, πρὸ ἡμερῶν, ὅτι κατὰ ἕνα τρόπον ἐθεραπεύθη ἡ ἔλλειψις τοῦ ἐγκαίρου τῶν πιστώσεων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τῆς παρατάσεως τῶν βραχυπροθέσμων δανείων. Αὐτὸ ὅμως, δὲν λέγει τίποτε. Περὶ τῶν μεσοπροθέσμων δανείων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται κυρίως ἡ οἰκονομία τῶν γεωργῶν, οὐδὲν εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Καὶ περὶ αὐτῶν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ταχυτέρα διαδικασία διὰ τὴν ἔγκρισίν των. Διότι μία αἴτησις παραγωγοῦ διὰ νὰ λάβῃ δάνειον μὲ τὰ σήμερον ἰσχύοντα, χρειάζεται 1½ μῆνα διὰ νὰ ἐγκριθῇ. Θὰ πρέπει λοιπὸν ὁ παραγωγὸς νὰ βλέπῃ τοὐλάχιστον ἕνα χρόνο ἐμπρός, τί θὰ κάμῃ ἡ Τράπεζα, ὥστε νὰ προσαρμόσῃ τὰς βλέψεις του πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἐκείνην. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ λέγωμεν εἰς τοὺς παραγωγούς, ὑποβάλατε ἀθρόως αἰτήσεις. Θὰ πρέπει λοιπὸν ὁ κ. ὑπουργός, νὰ προσέξῃ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ διότι ἐνῷ θὰ πρόκειται περὶ προικοδοτήσεως διὰ τῶν ἰδίων ποσῶν, ἡ ὠφέλεια θὰ εἶναι πολλαπλασία. Ἐπίσης διὰ νὰ εἶναι ἡ Τράπεζα εἰς θέσιν νὰ ἀσκήσῃ ἐπαρκῶς τὰ καθήκοντά της θὰ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ εἰς τὸ τεχνικόν της προσωπικόν. Εἰσάγομεν τὴν καταπολέμησιν τῶν παρασίτων, εἰσάγομεν τὴν προβλάστησιν τῶν γεωμήλων καὶ ἄλλας μικροβελτιώσεις, ἀλλά πάντως σημαντικοῦ ἐνδιαφέροντος. Πάντως, εἶναι καὶ αὐτὴ μία ὑπηρεσία ἱκανή. Ἐὰν ὅμως, αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία ἐνισχυθῇ τότε καὶ ἡ γεωργία θὰ ὠφελεῖτο, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπαφὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τὸν παραγωγὸν θὰ ἦτο ἄμεσος, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν ἢ νὰ μειωθοῦν εἰς τὸ ἐλάχιστον αἱ διενέξεις ἀγροτῶν καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μικροπράγματα, τὰ ὁποῖα δυσχεραίνουν τὰς σχέσεις ἀγροτῶν καὶ Τραπέζης, ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀδικίαι τοῦ παρελθόντος, θέλετε ἀπὸ κακοὺς ὑπολογισμούς, θέλετε ἀπὸ ἀνάμιξιν ἁρμοδιοτήτων καὶ μή. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι ἔστω καὶ μικραί, δημιουργοῦν τεραστίας ἐντυπώσεις. Ὑπάρχει περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. μηχαναί τινες εἰς τοὺς ἁλιεῖς, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἀπεδείχθησαν ἀκατάλληλοι. Παρὰ ταῦτα, οἱ ἁλιεῖς αὐτοὶ διώκονται μὲ ἐντάλματα, διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς ἀξίας τῶν μηχανῶν αὐτῶν. Δὲν εἶναι σημαντικὰ βεβαίως τὰ ποσά, ἀλλὰ δημιουργοῦνται τεράστιαι ἐντυπώσεις καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ εἷς τρόπος σύντομος καὶ ἀποτελεσματικός, διὰ νὰ ἀρθοῦν αἱ ἀδικίαι αὐταί. Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ λήξῃ ἡ συζήτησις, ἄνευ πρακτικοῦ ἀποτελέσματος, διότι ἡ γεωργία δὲν θὰ μᾶς τὸ συγχωρήσῃ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§75Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Ξάνθης, ἀποδεικνύει τὸ μεγάλο ἐνδιαφέρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς τὸ μεγάλο ἀγροτικόν μας πρόβλημα, ποὺ εἶναι πράγματι θέμα ἐθνικόν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπηρεασμόν μας ἀπὸ τὰς προσφάτους περιοδείας μας εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιοχάς, ὅπου διεπιστώσαμεν ἄλλην μίαν φορὰν εἰσέτι τὴν ὁσημέραι αὐξανομένην δυστυχίαν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἠχοῦν ἔναυλα εἰς τὰ ὦτα μου τὰ λόγια ἑνὸς γέροντος ἀγρότου τῆς περιφερείας μου, ὅστις φανταζόμενος, ὅτι ἡμεῖς οἱ βουλευταί, ἄνευ περιορισμοῦ, ἐν παντὶ χρόνῳ δυνάμεθα νὰ ἐκφέρωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἀγνοῶν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, πραγματικὸς κέρβερος τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ἐπιτρέπει τοιαύτην ἀσυδοσίαν, μοῦ εἶπεν ἐπιγραμματικώτατα τὰ ἑξῆς: «Ἡμεῖς οἱ ἀγρόται δὲν ζητοῦμεν οὔτε διορισμούς, οὔτε συντάξεις, ζητοῦμεν μόνον νὰ μᾶς προσέχητε καὶ νὰ ὑπερασπίζετε τὰ ἀγροτικὰ ζητήματα σκεπτόμενοι πάντοτε τὴν δυστυχίαν μας». Ἤθελε δηλαδὴ ὁ ἀγρότης τῆς Ρούμελης ἐν παντὶ χρόνῳ νὰ ὑπενθυμίζωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν δυστυχίαν του, σὰν τὸν Ρωμαῖον Συγκλητικὸν Κάτωνα, ὅστις ἐτελείωνε κάθε ἀγόρευσίν του εἰς τὴν Ρωμαϊκὴν Γερουσίαν μὲ τὴν περίφημον καταστᾶσαν φράσιν του CARTAGINEM ESSE DELENDAM. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παραγκώνισις τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος ἀποτελεῖ ἐθνικὸν κίνδυνον. Ἐὰν δὲν λυθῇ ἐγκαίρως καὶ ἀποτελεσματικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δοκιμάσωμεν ἀπογοητεύσεις καὶ πικρίας. Οἱ προλαλήσαντες, κ.κ. συνάδελφοι, ἀνέπτυξαν ἐπαρκῶς τὸ θέμα. Ἐγὼ δὲν ἔχω τίποτε νὰ προσθέσω παρὰ νὰ συμπληρώσω ὀλίγα τινὰ πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς εἰκόνος τῆς δυστυχίας καὶ τῆς ἀπαθλιώσεως ποὺ κατατυραννεῖ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν περιφέρειάν μου, τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, ἐπὶ παραγωγῆς κατὰ τὸ καλλιεργητικὸν ἔτος 1955, 3.250.000 περίπου ὀκάδων καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐπωλήθησαν μόνον 67.000 περίπου ὀκάδες καὶ μὲ τιμὴν 18 ἕως 20 δρχ. περίπου κατ’ ὀκᾶν. Ἐξ ἄλλου ἄλλοι κλάδοι τῆς Γεωργίας, ὡς οἱ ἀμπελοκαλλιεργηταὶ, οἱ ὀρυζοκαλλιεργηταὶ λόγῳ τῶν παγετῶν, τοῦ λίβα καὶ διαφόρων ἀσθενειῶν εὑρίσκονται εἰς δεινὴν ἀθλιότητα. Οἱ ὀρυζοκαλλιεργηταί, δὲν ἐκάλυψαν οὔτε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς των καὶ εἰς τὴν περιφέρειάν μου πολλοὶ διώκονται δι’ ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως διὰ τὴν ἐξώφλησιν τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων ἐπιβάλλει τὴν αὔξησιν τῶν δανείων ἐκ μέρους τῆς Α.Τ.Ε., τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων καὶ τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν ὅταν τοὐλάχιστον ὑπάρχουν περιπτώσεις ἀνωτέρας βίας. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Διοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς τὸ Διοικητικόν της Συμβούλιον, παραδέχεται, καὶ τοῦτο εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ συντάκτου της, καὶ τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ τὰς ζημίας τῆς γεωργίας ἐκ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν κατὰ τὸ παρελθὸν καλλιεργητικὸν ἔτος. Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ ἐκ τόσου ἐπισήμου πηγῆς πρέπει νὰ κάμῃ νὰ σκεφθῶμεν τὸ θέμα μὲ τὴν ἀπαιτουμένην σοβαρότητα, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ θρηνήσωμεν ἀνεπανορθώτως οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ ἴσως κακά. Ἀκούω τὴν φωνὴν τοῦ γέροντος ἀγρότου, ὁ ὁποῖος ἀξιοῖ κάθε βράδυ νὰ ἀκούῃ νὰ ὁμιλῶμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ τὴν οἰκονομικήν του ἐξαθλίωσιν καὶ διὰ τὰ ληπτέα μέτρα ὑπὲρ τῆς οἰκονομικῆς του ἀναρρώσεως. Τὸ θέμα τοῦτο δέον νὰ ἀπασχολήσῃ ὅλας τὰς παρατάξεις τῆς Βουλῆς, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς μας τοποθετήσεως, θέλω δὲ νὰ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ τὴν ἐμπρέπουσαν προσοχὴν καὶ εἶναι πρὸς τιμήν, τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Ξάνθης, ὅστις ἔφερε τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀγροτικὴ τάξις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὰ 70% τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ τῆς χώρας, εἶναι ἡ πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀντλεῖ τὸ Ἔθνος, τὴν ρώμην του, τὴν λεβεντιά του, τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν ζωτικότητά του. Τὸ κῦμα τῆς μεταναστεύσεως, συνεπεία τῆς δυστυχίας τοῦ ἀγρότου, ἀποτελεῖ τὸ προανάκρουσμα ἑνὸς μεγάλου ἐθνικοῦ κινδύνου πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ὁποίου ἀνεξαρτήτως κομματικῆς μας τοποθετήσεως πρέπει νὰ δώσωμεν ὅλοι μας τὰ χέρια διότι διαφορετικὰ θὰ ἀποδειχθῶμεν κατώτεροι τῶν προσδοκιῶν τοῦ λαοῦ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§77Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι εὐτύχημα, διότι κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου φέρεται πρὸς συζήτησιν τὸ ἐθνικὸν θέμα, τῆς προστασίας τῶν ἀγροτῶν. Ἠκούσαμεν τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων τὴν 4ην τρέχοντος μηνός. Εἶπεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ὅτι τὸ κέντρον τῶν προσπαθειῶν της, θὰ εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τῆς γεωργίας. Φοβούμεθα., χωρὶς νὰ θέλωμεν νὰ γίνωμεν μάντεις κακῶν, ἐὰν κρίνωμεν καὶ ἐκ τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος, ὅτι αἱ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ μείνουν εἰς τὴν σφαῖραν τῶν λόγων καὶ δὲν θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν σφαῖραν τῶν πραγματοποιήσεων. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζομεν ὅλοι καὶ πρὸ παντὸς ὅσοι ἐξ ὑμῶν κατάγεσθε ἀπὸ ἀγροτικὰς περιοχάς, τὴν δυστυχίαν τῶν γεωργῶν μας. Τὴν διεπιστώσαμεν καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν προεκλογικὴν περίοδον καὶ ὅταν διηρχόμεθα τὰ χωριὰ ἠκούαμεν τοὺς ἀγρότας μας νὰ ἐκφράζωνται κατὰ τὸν κάτωθι τρόπον: Κύριοι ὑποψήφιοι, δὲν πρέπει νὰ σᾶς ψηφίσωμεν, διότι ἐὰν βγῆτε βουλευταί, θὰ μᾶς γελάσετε διὰ μίαν ἀκόμη φοράν.

§78ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐμᾶς δὲν μᾶς εἶπον τοιαῦτα πράγματα.

§79Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὴν περιοχὴν ἐκ τῆς ὁποίας προέρχομαι. Ἡμεῖς, ἀτυχῶς, αὐτὰ ἠκούαμεν: Γνωρίζομεν, ὅτι ὅταν θὰ ἐκλεγῆτε βουλευταί, καὶ θὰ πᾶτε εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν θὰ ἐνδιαφερθῆτε δι’ ἄλλους. Θὰ ἦτο προτιμότερον δι’ ἡμᾶς νὰ μὴ ψηφίσωμεν διόλου. Ἀλλὰ δὲν τὸ κάμνομεν, διότι δὲν ἔχομεν ἀκόμη ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον καὶ συνεπῶς φοβούμεθα νὰ μὴ πάθωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔπαθαν ἄλλοι ὅταν κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἐψήφισαν. Ἀτυχῶς, αὐταὶ ἦσαν αἱ διαπιστώσεις ἐκ τῶν ἀγροτῶν, ἐπαναλαμβάνω, τῆς περιοχῆς ἐκ τῆς ὁποίας προερχόμεθα. Εἶναι φυσικὸν καὶ ἑπόμενον νὰ σκέπτωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ γεωργοί, ὅταν τοὺς δέρνῃ ἀνείπωτος καὶ φρικτὴ δυστυχία. Ὅταν βλέπῃ τὸ ἐπίσημον Κράτος νὰ μὴ ἐνδιαφέρεται δι’ αὐτόν, ἀλλὰ νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τάξεις ἄλλας ὀλιγώτερον παραγωγικὰς ἀπ’ ὅ,τι εἶναι ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ σκέπτεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ ἀγρότης, ὅταν προσερχόμενος εἰς τὰ κατὰ τόπους ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἵνα τύχῃ ἑνὸς μικροῦ καλλιεργητικοῦ δανείου, διὰ νὰ καλλιεργήσῃ τὰ κτήματά του, ἐπιτυγχάνει ἀπὸ τὸ ὑποκατάστημα μίαν μικρὰν καλλιεργητικὴν ἐνίσχυσιν, ἡ ὁποία δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων του. Καὶ ὅταν ἔπειτα ἀπὸ χιλίους συνδυασμοὺς καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν προσφυγὴν εἰς τοὺς ἰδιώτας, διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ, κατορθώσῃ ὁ ἀτυχὴς ἀγρότης νὰ καλλιεργήσῃ τὰ κτήματά του, μήπως εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ συγκομίσῃ τοὺς παραχθησομένους καρπούς; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι θὰ συγκομίσῃ τοὺς παραχθησομένους καρπούς, τοὺς καρποὺς τοῦ ἱδρῶτος του, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἐφ’ ὅσον τουλάχιστον γνωρίζω, πλήρης ἀσφάλισις τῶν ἀγροτικῶν του προϊόντων; Εἰς τὸν τομέα τῶν παγετώνων, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, δὲν ἐφρόντισε νὰ διασφαλίσῃ ἔναντι τοῦ κινδύνου αὐτοῦ τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς χαλάζης, ἐναντίον τοῦ κινδύνου τῆς χαλάζης, καὶ ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει ἐφ’ ὅσον γνωρίζω, πλήρης ἀσφάλισις. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ζητεῖ νὰ διασφαλίσῃ τὰ συμφέροντά της, σκέπτεται κατὰ τρόπον ἐμπορικὸν καὶ ἐφ’ ὅσον εὕρῃ πλήρη ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων της, ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλίσῃ τὸ θέμα τοῦ νὰ μὴ ζημιωθῇ ἀπὸ τὴν περιοχὴν αὐτήν, ὅταν τυχὸν θὰ πέσῃ χάλαζα, τότε καὶ μόνον πραγματοποιεῖ τὴν ἀσφάλισιν. Ἀλλὰ καὶ ὅταν τέλος πάντων, ἔπειτα ἀπὸ τὴν θείαν πρόνοιαν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἀνθρωπίνην, κατορθώσῃ νὰ συγκομίσῃ τὰ προϊόντα του ὁ ἀγρότης, μήπως εἶναι βέβαιος ὅτι θὰ διαθέσῃ ταῦτα εἰς τιμὴν ἱκανοποιοῦσαν τὰς προσπαθείας του; Ἐκεῖ εἶναι ἡ μεγάλη ἀγωνία τοῦ ἀγρότου, ἐκεῖ εἶναι λέγω, ἡ προσπάθεια τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος νυχθημερὸν ἀγωνίζεται διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ψωμὶ τῆς οἰκογενείας του καὶ μήπως εἶναι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ μίαν ἱκανοποιητικὴν τιμὴν τῶν ἀγώνων του; Τὸ Κράτος ἢ θὰ παρέμβῃ ἢ δὲν θὰ παρέμβῃ διόλου. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τὸ τὶ ἐγένετο ἐφέτος μὲ τὸν καπνόν. Παρεμβατικὴ ἐπέμβασις τοῦ Κράτους, ἐγένετο πολὺ καθυστερημένα, ἐγένετο κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οἱ ἀτυχεῖς καπνοπαραγωγοὶ νὰ μὴ ἠμπορέσουν νὰ ἐπιτύχουν τιμὴν ἱκανοποιοῦσαν τοὺς κόπους των. Ἀλλὰ μήπως δὲν συνέβη τὸ αὐτὸ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν μὲ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου; Θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι συνάδελφοι, τὶ ἐγένετο πέρυσιν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἔλεγον ὅτι τὸ σιτάρι στοιχίζει εἰς τὸν παραγωγὸν 4.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἔρχεται τὸ Κράτος πέρυσι καὶ δίδει τὸ πολὺ 3,5 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, πολὺ ὀλιγώτερον ἀπ’ ὅ,τι ἐστοίχιζεν εἰς τὸν παραγωγόν. Καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε, κύριε Μιχαηλίδη, εὑρέθησαν ἀρχηγοὶ κομμάτων, εὑρέθησαν ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι παρῃτήθησαν, διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐπιτύχουν ἱκανοποιητικὴν τιμὴν διὰ τὸν σιτοπαραγωγόν. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, συνέχειαν τῆς ὁποίας ἀποτελεῖτε σήμερον, συνέχειαν λέγω, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, βλέπομεν ὅτι ἐφαρμόζει τὸν πρωτοφανῆ θεσμὸν τῆς καταθέσεως μέρους τοῦ τιμήματος τοῦ σίτου, ἐκ μέρους τῶν πτωχῶν γεωργῶν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§80ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί μέρος εἴπατε;

§81Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Μέρος τῆς ἀξίας τοῦ παραδιδομένου σίτου εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Εἶναι πρωτοφανὲς καὶ πρωτάκουστον.

§82Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σεῖς δὲν ἐπαίρνατε;

§83Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐπαίρναμεν καὶ τὸ ἐπραγματοποιήσαμεν αὐτὸ κατ’ ἐπανάληψιν ἐγκαίρως. Σεῖς, ὅμως, ἐδώσατε τιμὴν πολὺ ὀλιγωτέραν ἀπ’ ὅσον στοιχίζει εἰς τὸν παραγωγὸν καὶ ὑπεχρεώσατε τοὺς σιτοπαραγωγοὺς νὰ καταθέσουν μέρος τοῦ τιμήματος τῆς ἀξίας τοῦ παραδιδομένου σίτου εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὡς εἶπα προηγουμένως.

§84Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν ἐὰν εἴμεθα συνέχεια ἢ ὄχι τοῦ Συναγερμοῦ, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ πρωτοφανὲς αὐτό, ἐφηρμόζετο πάντοτε. Πάντοτε κατὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ τιμήματος τοῦ σίτου ἐκρατεῖτο τὸ ὀφειλόμενον εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἀπορῶ πῶς σᾶς ξενίζει σήμερον αὐτό.

§85Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Τὸ ὀφειλόμενον μάλιστα, ἀλλὰ τὸ μὴ ὀφειλόμενον; Ἐκρατήθη μέρος, τὸ ὁποῖον δὲν ὠφείλετο εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Τὸ ὀφειλόμενον, τὸ καταλαβαίνω καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως, μαζύ σας. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ὀφειλέτης τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ Τράπεζα ἔχει δικαίωμα καὶ καθῆκον νὰ διασφαλίσῃ τὰ κεφάλαιά της, ἀλλὰ τὸ νὰ κρατῇ ἀπὸ τὸν πτωχὸν ἀγρότην μέρος τῆς ἀξίας τοῦ παραδιδομένου σίτου, χωρὶς νὰ ὀφείλῃ πρὸς αὐτήν, αὐτὸ δὲν ἐγένετο ποτέ.

§86Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μὲ συγχωρεῖτε, ἐννοεῖτε τὴν κατὰ δόσεις ἐξόφλησιν τοῦ ὑπολοίπου; Αὐτὸ ἐφηρμόσθη πέρυσι καὶ ἐφηρμόσθη διὰ πρώτην φοράν.

§87Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Αὐτὸ ἐφηρμόσθη ἀπὸ πέρυσιν.

§88Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ σύστημα αὐτὸ ἐφηρμόσθη τὸ πρῶτον ἐν ἔτει 1952, ὁπότε εἴμεθα ἐδῶ μαζὺ καὶ εἶχεν ἀπασχολήσει ἐπανειλημμένως τὴν Κυβέρνησιν, διότι μετεφέρθη εἰς κατάθεσιν ὑπολοίπου ἀξίας σίτου καὶ ἀντὶ δύο μῆνας... (δὲν ἠκούσθη)... ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι ἄλλο. Τότε ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου ἦτο περιωρισμένη, συνεκέντρωνε τὸ Κράτος ἐλαχίστας ποσότητας καὶ ἐδημιουργεῖτο μεγάλη προσφορὰ εἰς τὴν ἀγοράν, εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον σίτου μὲ ἀποτέλεσμα τὸ νὰ φθάσῃ, ἐνῷ εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἐδίδετο μὲ 2–2.200 εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν νὰ πωλῆται μὲ 1.100. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἔφθασαν τὰ 70–80% τοῦ διαθεσίμου σίτου νὰ συγκεντρώνεται ὑπὸ τὸ Κράτος μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ δημιουργοῦνται πιέσεις εἰς τὴν ἀγοράν, ζήτησις λιρῶν κλπ., μετεφέρθη δὲ μέρος τῆς ἀξίας εἰς λογαριασμὸν ἐξοφλητέον εἰς 2–3 μῆνας, ἀποδεχόμεθα τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ δεχόμεθα τὸ βάρος τῆς ἐνεργείας μας. Αὐτὴ πάντως ὑπῆρξεν ἐνέργεια, ἡ ὁποία ἐξυπηρέτησεν οὐσιωδῶς τὰ συμφέροντα τῶν σιτοπαραγωγῶν.

§89Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Εἶναι περίεργον πῶς ἐξυπηρετήθησαν τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν, ὅταν ἡ καθυστέρησις αὐτὴ ἦτο ἄτοκος, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου ὁ ἀγρότης δὲν ἀπήλαυσεν ἀτελείας. Ἡ ἰδία μεταχείρισις, κ. συνάδελφοι, ἐγένετο καὶ ἀκόμη χειροτέρα πρὸς τοὺς ἀμπελουργούς. Ὁμιλῶ πάντοτε διὰ τὴν περιοχήν, ἐκ τῆς ὁποίας προέρχομαι. Ἡ περιοχὴ αὐτὴ προσεβλήθη ἀπὸ τὸ 1930 καὶ ἐντεῦθεν ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν. Καὶ ἐδῶ τὸ Κράτος εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ παράσχῃ τὰ μέσα πρὸς τοὺς ἀμπελουργοὺς διὰ νὰ ἀποκαταστήσουν τὰ ἀμπέλια τους, τὰ ὁποῖα 100% κατεστράφησαν ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν, οὐδεμίαν διευκόλυνσιν τοὺς παρέσχε καὶ τοὺς ἄφησεν εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ὡς γνωρίζετε ὅσοι κατάγεσθε ἀπὸ περιοχὰς ἀμπελουργικὰς διὰ ν’ ἀποκατασταθῇ ἕνα στρέμμα ἀμπέλου δι’ ἀντιφυλλοξηρικῶν κλιμάτων χρειάζεται περίπου 700 μοσχεύματα, ἤγουν 2.500 δραχ. κατὰ στρέμμα. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κατεστραμμένος ἀμπελοκτήμων ἀνταρτόπληκτος καὶ πολεμοπαθὴς ν’ ἀποκαταστήσῃ τὰ ἀμπέλια, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν ἐκ τῆς φυλλοξήρας ὅταν οὐδὲν εἰσόδημα ἀποκομίζουν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκεῖ σχεδὸν ὑπάρχει ἡ μονοκαλλιέργεια. Τὸ Κράτος τοὺς ἐγκατέλειψε πλήρως καὶ ἠναγκάσθησαν οἱ ἀμπελουργοὶ ν’ ἀποκαταστήσουν τὰ ἀμπέλια τους στηριζόμενοι εἰς τὰς ἰδικάς των δυνάμεις καὶ ἐγκατέστησαν ἰδιαίτερα φυτώρια, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταφύγουν εἰς τὰ δημόσια λόγῳ τῆς ὑψηλῆς τιμῆς τῶν μοσχευμάτων. Διότι ὅπως γνωρίζετε ἕκαστον μόσχευμα στοιχίζει 3,5 δραχμάς. Καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ κακόν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐφύτευσαν ποικιλίας μοσχευμάτων ἐκεῖ ποὺ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προσαρμοσθῶσι καὶ ἐδημιουργήθησαν ἄμπελοι μὴ βιώσιμοι. Καὶ περαιτέρω ἐνῷ τὸ Κράτος ὤφειλε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ ὡς καταγομένους ἀπὸ ὀρεινὰ διαμερίσματα καὶ τελείως κατεστραμμένους καὶ ἐξ ἄλλων αἰτιῶν, ὅπως εἶναι ὁ πόλεμος καὶ ὁ ἀνταρτοπόλεμος, ἐν τούτοις δὲν τοὺς παρέσχε οὔτε τὰ μέσα νὰ τοποθετήσουν τὸ ὀλίγον αὐτὸ προϊὸν, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῆς καλλιεργείας τῶν ἀμπέλων, δὲν τοὺς παρέσχε ἀποθηκευτικοὺς χώρους. Κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεφέρθησαν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας παλαιότερον καὶ πρὸ τοῦ πολέμου καὶ μετὰ τὸν πόλεμον. Ἐν τούτοις δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς προσοχῆς καὶ οὕτω οἱ ἀτυχεῖς ἀμπελουργοὶ μὴ ἔχοντες ἀποθηκευτικοὺς χώρους διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ προϊόντος των εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ πωλήσωσι τὸ προϊὸν των χωρὶς νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν καὶ νὰ παραδίδωσι τὰ στέμφυλά τους εἰς τοὺς κερδοσκόπους καὶ αὐτοὶ ἀποκερδαίνουν τὸν ἱδρῶτα τοῦ κόπου των καὶ αὐτοὶ μένουν νήστεις. Καὶ τὸ χειρότερον εἶναι ὅτι ἐνῷ οἱ ἀμπελουργοὶ ἀποστάζουν τὰ στέμφυλα καὶ καταβάλλουν τὸν νόμιμον φόρον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον, ἐν τούτοις τὸ ἐκ τῆς ἀποστάξεως παραγόμενον προϊὸν, τὸ τσίπουρο, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ διαθέσουν καθ’ ὅλο τὸ διάστημα τοῦ ἔτους. Λέγει τὸ Κράτος, θὰ καταβάλῃς τὸν φόρον ἀποστάξεως τῶν στεμφυλῶν, ἀλλὰ τὸ προϊὸν τῆς ἀποστάξεως εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ διαθέσῃς ἐντὸς περιωρισμένου χρονικοῦ διαστήματος, πρέπει νὰ τὸ διαθέσῃς τὸ πολὺ μέχρι τοῦ ... ... (δὲν ἠκούσθη) ... πέραν τούτου, τὸ προϊὸν σου θεωρεῖται λαθραῖον καὶ εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ χύσῃς. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεταχείρισις τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν ἀμπελουργῶν. Δὲν εὑρίσκω καμμίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν συμπεριφορὰν αὐτὴν τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐνῷ πληρώνει δηλονότι, ὁ ἀμπελουργός, διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν στεμφυλῶν νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διαθέσῃ τὸ προϊὸν, τὸ ὁποῖον παράγεται. Ἤθελον νὰ θίξω ἐν ὀλίγοις καὶ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι συνάρτησις ἐν πάσῃ περιπτώσει τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὅλων γενικῶς τῶν Κυβερνήσεων, διότι δὲν ἐπικρίνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἀλλὰ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ τὰς προπολεμικὰς καὶ τὰς μεταπολεμικάς. Ἤθελον νὰ θίξω τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ ὕπαιθρος στενάζει ἐκ τοῦ θέματος τούτου. Παλαιότερον εἴχομεν τὴν κοινωνικὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν, ἡ ὁποία ἐστοίχιζε πολὺ ὀλιγώτερον εἰς τὴν γεωργίαν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξωφλοῦσαν τὰς ὑποχρεώσεις των καταβάλλοντες εἰς εἶδος κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς. Ἤδη εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώσουν τριπλάσια ἀπ’ ὅ,τι ἐπλήρωναν ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν ἄλλων Κυβερνήσεων καὶ νὰ μὴ ἔχωσιν ἀσφάλειαν.

§90Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Διὰ ποίαν ἀσφάλειαν ὁμιλεῖτε;

§91Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Διὰ τὴν ἀγροφυλακήν.

§92Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ζητεῖται ἀπὸ ὅλον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον νὰ ἐπέμβῃ τὸ Κράτος εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἡ ἀγροφυλακή, καὶ ἡ ἀγρονομία νὰ βαρύνῃ τὸ Κράτος, διότι δὲν ἀντέχει πλέον ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὸ νὰ πληρώνῃ. Ὀρθῶς θέτετε τὸ ζήτημα καὶ ὅσα λέγετε ἀπηχοῦν τὴν φωνὴν ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι πρόκειται νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιβαρύνεται τὸ Κράτος μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν καὶ τὸν τρόπον τῆς εἰσπράξεως καὶ καὶ ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ καθορίζεται ἀναλόγως πρὸς τὴν δυνατότητα ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν γεωργῶν. Βεβαίως, ὡς εἶναι σήμερον ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια, συγκειμένη καὶ τὸ χρῆμα ποὺ πληρώνει ἐκ τοῦ ἱδρῶτος του ὁ ἀγρότης κατασπαταλᾶται εἰς διαφόρους ἐπιτροπὰς καὶ κόντρα ἐπιτροπάς, ἀγρονόμους κλπ., καὶ δὲν ὑπάρχει ἀγροτικὴ ἀσφάλεια. Ἡ φωνὴ τὴν ὁποίαν ἐκφέρετε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, βεβαιωθῆτε ὅτι εἶναι φωνὴ ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§93Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχετε νὰ παρουσιάσετε τίποτε σεῖς;

§94Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Βεβαίως. Εἶχα ἑτοιμάσει καὶ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀτυχῶς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Εὐτυχῶς τώρα ἀνακινεῖται τὸ ζήτημα ἐκ νέου καὶ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ προβῇ μετὰ θάρρους εἰς τὴν λύσιν του, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ Κράτους.

§95Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, εἴχομεν τὴν λεγομένην κοινοτικὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν. Τότε ὁ κόσμος ἦτο πολὺ εὐχαριστημένος διότι, καὶ ἀγροφυλακὴν εἶχε καὶ ὀλιγώτερα ἐπλήρωνεν. Ἐπλήρωνε μάλιστα εἰς εἶδος. Ἐξεπλήρωνε τὰς ὑποχρεώσεις του εἰς εἶδος καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠδύνατο καὶ εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του καὶ δὲν τοῦ ἐκακοφαίνετο. Σήμερον εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ πολὺ περισσότερα τῶν ὅσων τότε ἐπλήρωνε, χωρίς, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἔχῃ καὶ ἀσφάλειαν. Νομίζω ὅτι τὸ Κράτος πρέπει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ἀλλάξῃ τὸ ἰσχῦον καθεστώς. Δὲν εἶναι τίποτε διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ πληρώνῃ περὶ τὰ 60.000.000 ἐτησίως, ὅσα χρειάζονται διὰ νὰ πληρώνῃ τὴν ἀγροφυλακὴν τῆς ὑπαίθρου.

§96Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. 115.000.000 χρειάζονται.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ δεχθῶ ἐγὼ πλέον διακοπάς, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν.

§98Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἔχει γενικευθῆ ἡ συζήτησις, κ. Πρόεδρε.

§99Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἤθελον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς νὰ θίξω καὶ ἓν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι καίριον καὶ ὑποδηλώνει τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων τῶν Κυβερνήσεων καὶ πρὸ παντὸς τῆς παρούσης, ἔναντι τῶν ἀγροτῶν. Ὁμιλῶ περὶ τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τῶν πολεμοπαθῶν καὶ ἀνταρτοπλήκτων ἔναντι τοῦ Κράτους. Σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν οἱ πολεμοπαθεῖς καὶ ἀνταρτόπληκτοι, ἔτυχον μιᾶς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς χρῆμα καὶ εἰς εἶδος λόγῳ τῶν ἀλλεπαλλήλων καταστροφῶν τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου καὶ ἐντεῦθεν καὶ μέχρι τῆς λήξεως τοῦ ἀνταρτοπολέμου. Ἡ ὕπαιθρος ἔδωκε ὅ,τι εἶχε καὶ δὲν εἶχε εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, τόσον εἰς ἔμψυχον ὑλικόν, ὅσον καὶ εἰς ἄψυχον. Τὸ Κράτος ἔναντι τῆς ὁλοκληρωτικῆς αὐτῆς καταστροφῆς τῆς ὑπαίθρου παρέσχε ψιχία ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐντεῦθεν. Καὶ ἐνῷ κατὰ τὰς ἀποφάσεις τῶν Κυβερνήσεων 1946–50 ἀπεφασίσθη νὰ ἐπιστραφοῦν τὰ χρήματα αὐτά, ἀπὸ τοὺς ἀγρότας εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐντὸς δεκαετίας ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἀνωμάλου περιόδου, ἔρχεται τὸ ἐπίσημον Κράτος καὶ ὑπαναχωρεῖ καὶ ζητεῖ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐνισχύσεων αὐτῶν ἐντὸς 5ετίας καὶ μάλιστα ἐντόκως. Καὶ ἐντόκως κατὰ τρόπον ἄκρως ἐγκληματικόν. Ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ μετατρέπεται εἰς τοκογλύφον. Ζητεῖ, κ. συνάδελφοι, 12% διὰ τὴν καθυστέρησιν τοῦ πρώτου 6μήνου, 24% διὰ τὴν καθυστέρησιν τοῦ δευτέρου 6μήνου 36% διὰ τὴν καθυστέρησιν τοῦ τρίτου 6μήνου κ.ο.κ. Αὐτὰ ζητεῖ σήμερον τὸ ἐπίσημον Κράτος ἀπὸ τὸν ἀγρότην, καθ’ ἣν στιγμήν, ὁ ἀγρότης εἶναι παντελῶς κατεστραμμένος.

§100Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ αὐτά, ἐνῷ αἱ παγωμέναι πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν, ἐξακολουθοῦν νὰ παγώνουν.

§101Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω καὶ μὲ προλάβατε, ἐνῷ αἱ παγωμέναι πιστώσεις αὐξάνονται καὶ παγώνουν ἔτι περισσότερον. Ἀπὸ τὸν ἀτυχῆ ἀγρότην ζητεῖ τὸ Κράτος νὰ πάρῃ αὐτὰ τὰ ὀλίγα, ποὺ τοῦ ἔδωσε, κατὰ τρόπον ὄχι δίκαιον καὶ ἠθικόν. Διότι τὸ Κράτος ἐστήριξε τὰς ἐπανορθώσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβεν ἀπὸ τὰ ἡττημένα Κράτη, ἐστήριξε τὰς ἀξιώσεις του καὶ τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ ὕπαιθρος ἐξ αἰτίας τῶν στρατευμάτων κατοχῆς. Καὶ ἐνῷ ἔλαβε τὸ Κράτος ἀποζημιώσεις ἀπὸ τοὺς ἡττημένους ἀντιπάλους τοῦ βʹ παγκοσμίου πολέμου μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὰς δώσῃ εἰς τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας, ἐν τούτοις, ἔρχεται σήμερον καὶ ζητεῖ τὴν ἐπιστροφὴν αὐτῶν καὶ μάλιστα ἐντόκως κατὰ τρόπον τοκογλυφικόν. Εἶναι ἕνα θέμα καίριον καὶ πολὺ σοβαρὸν καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συγκινήσῃ τὸ Σῶμα. Διότι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀθλία οἰκονομικὴ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς χώρας. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα ἐπὶ τῷ ὅπως διευκολυνθῇ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Χώρας μας.

§102Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ συγχωρήσητε μίαν διακοπὴν διὰ νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον. Δυστυχῶς —καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τῶν ἑδωλίων τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς νὰ προέλθω εἰς τὴν ὁμολογίαν αὐτὴν— κατὰ τὸ παρελθὸν οὐδεὶς τῶν ὑπουργῶν τῆς Γεωργίας τόσον ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, ὅσον καὶ προηγουμένως, ἠθέλησε νὰ ἐπιληφθῇ σοβαρῶς τοῦ θέματος τῆς ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομίας, ἀπὸ ἀπόψεως δηλαδὴ ἐπιβαρύνσεως κατὰ τὸν ἐπαναπατρισμὸν ἰδιαίτατα τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν καὶ παρετηρεῖτο τό ἑξῆς γεγονός: ὅτι χορηγήσεις δοθεῖσαι ὑπὸ μορφὴν ἐνισχύσεως τῶν ἐπαναπατριζομένων παρὰ τῆς ΑΤΕ κατέστησαν αὐτοὺς μονίμους ὀφειλέτας τῆς ΑΤΕ, ἡ ὁποία ἐξακολουθητικῶς εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ τοὺς ταλαιπωρεῖ καὶ ταλαιπωρεῖται καὶ ἡ ἰδία. Εἰς ἐπανειλημμένα διαβήματα, εἰς τὰ ὁποῖα προέβημεν, μᾶς διεβεβαιώθη παρὰ τῆς διοικήσεως τῆς ΑΤΕ ὅτι ἐπανειλημμένως ἡ ΑΤΕ ὑπέδειξε καὶ ὑπέβαλε προτάσεις πρὸς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ λυποῦμαι ποὺ δὲν παρίσταται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν— διὰ νὰ ληφθῇ ἐπὶ τέλους ἓν μέτρον διότι καθίσταται ἀνέφικτος ἡ εἴσπραξις τῶν ἀπαιτήσεων αὐτῶν ἐκ μέρους τοῦ ὀρεινοῦ πληθυσμοῦ, διότι πρόκειται περὶ χορηγήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδίδοντο εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ καὶ ὄχι περὶ χρεώσεων. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν περίοδον 1946–1949. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον βεβαίως, ἀντιμετωπίζει τὸ ὅλον θέμα, τὸ δημοσιονομικὸν καὶ τὸ οἰκονομικόν, μὲ τὴν γνωστὴν κατάστασιν καὶ τὴν γνωστὴν νοοτροπίαν, δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ μίαν λύσιν καὶ ἐνῷ ἔχομεν καὶ δὲν γνωρίζω πόσας καὶ ποίας πιστώσεις παγοποιηθείσας, σχετιζομένας μὲ τὴν βιομηχανίαν, δὲν δυνάμεθα μέχρι τοῦδε νὰ κάμωμεν μίαν τομὴν ἐξυγιάνσεως, τί νὰ εἴπῃ κανείς; δὲν ὑπάρχει λέξις διὰ νὰ χαρακτηρίσῃ κανεὶς τὴν ἐκκρεμότητα εἰς βάρος τῶν ἀπορωτέρων ἐκ τῶν γεωργῶν μας, ὅπως εἶναι ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ ὀρεινοῦ συγκροτήματος. Ἠθέλησα, κύριε Πρόεδρε, νὰ κάμω κατάχρησιν τῆς καλωσύνης σας, διὰ νὰ ἐπιληφθῶ τῆς εὐκαιρίας, στρεφόμενος πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν ὅπως ἀναλάβῃ αὐτὸς φυσικὸς ἀντιλήπτωρ τῆς καταστάσεως τῆς οἰκονομικῆς τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν, μίαν πρωτοβουλίαν πρὸς ἐκκαθάρισιν αὐτῆς τῆς γαγγραίνης, ἡ ὁποία ἔχει ὡς συνέπειαν, ὅτι τὰ ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, σήμερον δὲν χορηγοῦν οἱασδήποτε φύσεως δάνεια εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, διότι φέρονται τύποις καὶ οὐσίᾳ, δυστυχῶς, χρεῶσται τοῦ παρελθόντος.

§103Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ χρέος αὐτὸ βαρύνει τὴν πλέον πενεστέραν τάξιν. Καὶ βαρύνει, λέγω, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατάγονται, κυρίως ἀπὸ ὀρεινὰς περιοχάς, εἶναι δὲ σημαντικόν, ἀνέρχεται εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἰς 4.000 καὶ 5.000 δρχ. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἀτυχής, πρὸ παντός, ὁ ὀρεσίβιος, νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του αὐτὰς καὶ μάλιστα ὅταν οὗτος βαρύνεται μὲ ὑπέρμετρον τόκον ἐντὸς συντόμου προθεσμίας; Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος κατάγεται καὶ αὐτὸς ἀπὸ ὀρεινὴν περιοχήν, νὰ προστρέξῃ ὅλως ἰδιαιτέρως τὸ θέμα τοῦτο καὶ τὸν διαβεβαιῶ ὅτι θὰ προσφέρῃ μίαν ὑψίστην ὑπηρεσίαν πρὸς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀγρότας. Περαίνων τὸν λόγον μου, κύριοι βουλευταί, θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν ὅπως προβῇ εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἐνισχύσῃ αὐτὴν διὰ νέων κεφαλαίων ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως αὕτη δυνηθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις της ὅσον πρέπει καὶ πρὸ παντὸς νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑποχρέωσίν της πρὸς τὸν πλέον παραγωγικὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς πίστεως ἐννοῶ τὴν μεσοπρόθεσμον πίστιν. Μόνον τότε, ὅταν ἐνισχυθῇ ἡ μεσοπρόθεσμος πίστις, τότε μόνον δύναται νὰ βελτιωθῇ καὶ ἡ ἀθλία οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν δὲν προσέξωμεν τὸ σημεῖον αὐτό τῆς ἀγροτικῆς πίστεως, νομίζω ὅτι ματαιοπονοῦμεν.

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἶναι ἔργον δικαιοσύνης νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις ἐφ’ ὅσον τὰ ἐδώλια, τὰ περισσότερα, εἶναι κενά.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§106ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις. (Ὥρα 9.15′ μ.μ.)