1956.04.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 12η

Τρίτη 24 Ἀπριλίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Διαμαντόπουλος αἰτεῖται τὴν χορήγησιν μηνιαίας ἀδείας ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλοῦνται οἱ μὴ ὁρκισθέντες βουλευταὶ ὅπως προσέλθουν καὶ ὀμόσουν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον. Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Νικόλ. Κιτσίκης, ὅστις ἀναφωνοῦντος καὶ τοῦ κ. Προέδρου, δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 64 τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος, νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Κρῖκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Β. ΚΡΙΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2279)1952». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ ἀποδόσεως τῶν δημευθεισῶν περιουσιῶν δυνάμει δικαστικῶν ἀποφάσεων βάσει τοῦ Α. Ν. 533)45 καὶ τῶν Μʹ, Νʹ καὶ Γʹ Ψηφισμάτων» καὶ 2) «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 1, παράγρ. 2, τοῦ Ν. Δ. 2951)54». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ ὀρεινῶν περιοχῶν Ἑλλάδος». 2) «Περὶ διανομῆς τῆς ἐν Θεσπρωτίᾳ ἐγκαταλελειμμένης περιουσίας τῶν Φυγάδων Ἀλβανοτσάμηδων καὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 28, 38 καὶ 72 τοῦ Ν. 3194)22.4.1955 «περὶ τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης νομοθεσίας» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων τῆς ἐποικιστικῆς νομοθεσίας». 3) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 1583)50 καὶ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 884)1937 «περὶ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς (Τ.Α.Ο.Χ.)» καὶ 4) «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως τοῦ 21 τοῦ Ν.Δ. 3397)55, δι’ ἧς παρετάθη ἡ προθεσμία τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 10 τῆς Π.Σ. 59)1945». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Καλκάνης καὶ Β. Πανούσης καταθέτουν πρότασιν νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῶν γενομένων ζημιῶν εἰς βομβοπλήκτους, πυροπαθεῖς, πολεμοπαθεῖς ἐν γένει κατὰ τὸν Βʹ Παγκόσμιον Πόλεμον καὶ ἀποζημιώσεως αὐτῶν». Ἐξοχώτατον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἀθήνας Ἐξοχώτατε εἰς παγκοινοτικὴν συνέλευσιν συνελθόντες οἱ κάτοικοι Πεδούλας Κύπρου ἀπεφάσισαν ὅπως διαμαρτυρηθῶσι σφοδρότατα πρὸς Ἄγγλον Κυβερνήτην Ἑλληνικωτάτης Κύπρου διὰ προφανῆ βάρβαρον πρᾶξιν ἐπιβολῆς ὅλως ἀδικαιολογήτως συλλογικοῦ προστίμου δύο χιλιάδων λιρῶν κωμοπόλεως τῆς ὁποίας τὰ τρία τέταρτα εἶναι ἄποροι ὡς καὶ διὰ τὴν ἐγκληματικὴν ἐκδήλωσιν τῶν κατακτητῶν τῆς Κύπρου οἱ ὁποῖοι μὴ δυνάμενοι νὰ ἀνακαλύψωσι τὸν ρίψαντα τὴν βόμβαν κατέστρεψαν καθ’ ὁλοκληρίαν ἑκατὸν καὶ πλέον ὀπωροφόρα δένδρα ἀξίας ἄνω τῶν δέκα χιλιάδων λιρῶν περιουσίαν πολλῶν βιοπαλαιστῶν γεωργῶν τῆς κοινότητός μας ἀξιοῦμεν ὅπως τὸ νέον ἀνήκουστον ἔγκλημα διαβιβάσωσιν εἰς ὅλον τὸν πεπολιτισμένον κόσμον καὶ τὸν Ὀργανισμὸν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ ὅπως ἡ Βουλὴ τῆς μητρὸς Πατρίδος προχωρήσῃ εἰς θαρραλέαν ἀντιμετώπισιν τῶν βασανιστηρίων μας τὰ ὁποῖα ὑφιστάμεθα, ὑπὸ τῶν Ἄγγλων κατακτητῶν ΣΤΟΠ. Συνεχίζοντες ἅγιον ἀγῶνα μας διὰ ἐλευθερίαν ἀναφωνοῦμεν ζήτω ἡ Ἑλλάδα μας, Ζήτω ἡ Ἕνωσις ΣΤΟΠ. Ἐντολῇ Παγκοινοτικῆς Συνελεύσεως παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναγνωσθῇ ἐνώπιον Βουλῆς Ἑλλήνων.

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΗΣ

ΠΕΔΟΥΛΑΣ

Ἡ ἐν Ἀθήναις Κυπριακὴ Ἀδελφότης ἐκφράζει τὴν ἀγανάκτησίν της διὰ τὰ τῶν Βρεταννῶν ἐν Κύπρῳ, λαμβανόμενα ὠμὰ καὶ ἀνελεύθερα μέτρα, ἀποτελοῦντα στῖγμα καὶ ὄνειδος διὰ τὸν σημερινὸν πολιτισμὸν καὶ ζητεῖ κατάπαυσιν αὐτῶν, ποιεῖται δὲ ἔκκλησιν πρὸς ὅλους τοὺς Ἐθνικοὺς παράγοντας τῆς χώρας ὅπως ἑνωμένοι προβοῦν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ἐνδεδειγμένης λύσεως διὰ τὴν ὀρθὴν καὶ ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος. Ὁ Δήμαρχος Κερκυραίων, ἡ Προσωρινὴ Ἐπιτροπὴ Κυπριακοῦ Ἀγῶνος Νέας Σμύρνης, ἡ Ἕνωσις Ἐργαζομένων Βιομηχανίας Ἀμυλοσακχάρου Πειραιῶς, ὁ Σύνδεσμος Βυρσοδεψεργατῶν Ἀθηνῶν καὶ ὁ Πρόεδρος Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Νέας Σμύρνης, ζητοῦν ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μὴ ἐκτέλεσιν τοῦ εἰς θάνατον καταδικασθέντος Κυπρίου πατριώτου Μ. Καραολῆ. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανὸς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐλευθέρων δασικῶν συνεταιρισμῶν Βαρβάρας, ζητούντων τὴν ἀνάθεσιν τῆς ὑλοτομίας τῶν κοινοτικῶν δασῶν, ἄνευ δημοπρασίας, εἰς τὰ μέλη τῶν ὡς ἄνω συνεταιρισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινοπραξίας Λαχανοπαραγωγῶν Θεσσαλονίκης, ζητούσης παραχώρησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6724 ἀνταλλαξίμου ἀγροκτήματος κληρονόμων Τούση, διὰ τὴν ἵδρυσιν Λαχαναγορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Λαχανοκηπουρῶν Νέας Μαγνησίας–Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς μισθωμάτων διὰ τὰ παραχωρηθέντα αὐτοῖς ἀνταλλάξιμα ἀγροκτήματα, ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας αὐτῶν εἰς 20 ἐτησίας δόσεις κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν προσωρινῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων καὶ κοινοτικῶν βοηθῶν Νομοῦ Χαλκιδικῆς, ζητούντων μονιμοποίησιν αὐτῶν εἰς ὀργανικὰς θέσεις, ἐξίσωσιν τοῦ μισθολογίου των πρὸς τὸ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κλπ.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῶσι καθ’ ὅσον, ὡς δι’ ἐπιστολῆς του ὁ κ. ὑπουργὸς μοὶ ἐγνώρισεν, ἀφίχθη μόλις σήμερον ἐκ ταξειδίου, ἐλαφρῶς ἀσθενῶν καὶ δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ παραστῇ. Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν πληρωμὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ἐπιταχθέντων ζώων κατὰ τὸν Ἀλβανικὸν Πόλεμον κλπ. Παρόμοιαι ἐρωτήσεις συνεζητήθησαν εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, καὶ φρονῶ, ὅτι παρέλκει ἡ ἐκ νέου συζήτησις.

§9Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, πρὸ ἡμερῶν, συνεζητήθη παρομοία ἐρώτησις. Ἐπίσης εἶδον εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ παρομοίας ἐρωτήσεως. Τὸ νομοσχέδιον, παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ τὸ φέρῃ τὸ συντομώτερον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἰδίως νὰ καθορίσῃ διαδικασίαν ἀναπληρώσεως τῶν ἀπολεσθέντων δελτίων ἐπιτάξεων ἁπλῆν καὶ ἀδάπανον. Διότι, ἐὰν διὰ τὴν ἀναπλήρωσιν αὐτῶν τῶν δελτίων ἐπιτάξεων καθορισθῇ ἡ γνωστὴ εἰς τοὺς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων δικηγόρους ἐπαναφορὰ διαδικασία, εἶναι τόσον δαπανηρά, ὥστε τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν θὰ ὠφελήσῃ καθόλου τοὺς δικαιούχους, διότι θὰ ταλαιπωρηθοῦν καὶ θὰ ἐξοδεύσουν τὴν ἀποζημίωσιν εἰς δικαστικὰς δαπάνας. Ἐπίσης παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου 1940–41, πλὴν τῶν ὑποζυγίων, ἐπετάχθησαν καὶ βοωειδῆ, διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ Στρατοῦ. Ἡ ἐπίταξις αὕτη ἐγένετο, βάσει ἀποδείξεων, τὰς ὁποίας ἔδιδεν ὁ διοικητὴς τῆς οἰκείας μονάδος. Παρακαλῶ ἐπίσης νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν βοωειδῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας περιπτώσεις, θὰ ἐπανέλθωμεν, ὅταν κατατεθῇ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν.

§10Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ τῆς συζητήσεως μέχρι σήμερον, ἡτοιμάσθη τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐλπίζω μετ’ ὀλίγας ἡμέρας νὰ κατατεθῇ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν πρόκειται νὰ ὑποβληθῇ πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντός των φονευομένων ἀεροπόρων.

§12Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Τὴν 12ην Δεκεμβρίου συνέβη ἓν τρομερὸν ἀεροπορικὸν ἀτύχημα. Τὸ ἀεροπλάνον ὁλόκληρον μὲ 17 σμηνίτας ἐξηφανίσθη εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Εὐβοίας. Διότι ὅμως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἠρνήθη καὶ διότι δὲν ἠδυνήθη ἐκ τοῦ νόμου νὰ βοηθήσῃ τὰς οἰκογενείας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὑπέβαλον μίαν ἐρώτησιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ μὲν Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης μοῦ ἀπήντησε —καὶ εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν ἀπάντησιν— καὶ μοῦ ἐγνώρισε πράγματα, τὰ ὁποῖα σχεδὸν ἐγνώριζον, ἀλλὰ ὁ κ. καὶ φίλος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν κατεδέχθη νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ, θὰ ἤθελον νὰ τὸν παρακαλέσω, ὅπως τὰ ὑποβληθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸς αὐτὸν νομοσχέδια προτιμηθῶσιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ συζητηθῶσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι αἱ ἀτυχεῖς οἰκογένειαι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ὑποφέρουσι. Δὲν ἀρκεῖ ὅτι ἔχασαν τὰ ἄτομα, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐπροστάτευον, ἀλλὰ ὑποφέρουν οἰκονομικῶς καὶ παρακαλῶ, νὰ ληφθῇ μία πρόνοια, διὰ νὰ δώσωμεν καὶ τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν λαὸν ὅτι πάντοτε προσέχομεν καὶ πάντοτε προστατεύομεν τοὺς πίπτοντας ὑπὲρ τῆς Πατρίδος καὶ ὑπὲρ τῶν καθηκόντων αὐτῶν.

§13Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ.). Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου ὡς καὶ τοῦ συναδέλφου κ. Γιαννοπούλου, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου, ἐδόθη ἐγγράφως ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν καὶ ἐπαναλαμβάνω. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἡτοιμάσθη καὶ πρόκειται συντόμως νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν.

§14Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ, δὲν ἔλαβα καμμίαν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον, κ. Πρόεδρε, τόσον ὑμεῖς, ὅσον καὶ ὁ κ. ὑπουργός, διότι ἐστάλη ἐγκαίρως ἡ ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, οὐχ ἧττον ὅμως δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ εἰς ὑμᾶς κοινοποίησις ταύτης, καθ’ ὅσον γνωρίζετε, δεδομένου ὅτι διετελέσατε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, λόγῳ τοῦ ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς συνόδου, ἡ ἐρώτησίς σας ἐνεγράφη ἐκ τῶν πρώτων εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξις καὶ ἦλθε πρὸς συζήτησιν πρὶν λάβετε τὴν ἔγγραφον ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου.

§16Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφε, θὰ κατατεθῇ συντόμως σχετικὸν νομοσχέδιον.

§17Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἑτέρα ἐρώτησις, ἰδική μας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου. Θὰ παρακαλέσω νὰ συσχετισθῇ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§19Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἔχω νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι καὶ ἡ προηγουμένη Βουλή, κατὰ τὴν τελευταίαν μάλιστα συνεδρίασίν της εἶχεν ἀσχοληθῆ μὲ παρόμοιον ζήτημα, διὰ τὸ δυστύχημα τῆς Ἐλευσῖνος. Τότε, εἶχε γίνει ἐπερώτησις ἐκ μέρους βουλευτῶν καὶ ὁ ἁρμόδιος τότε ὑπουργός, ὁ κ. Βουρδουμπᾶς, καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14.12.55 καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 26ης Ἰανουαρίου εἶχεν ἀπαντήσει ὅτι ἦτο ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον πρὸς κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλήν. Μάλιστα, εἶχεν ὑποστηρίξει, τότε, ὅτι ἐπειδὴ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν κατήρτιζε συνταξιοδοτικὸν κώδικα, ἐζήτησε νὰ συμπεριληφθοῦν μέσα εἰς τὸν κώδικα καὶ αἱ περιπτώσεις αὐταί. Μέχρι σήμερον ὅμως, καίτοι εἶχεν ὑποστηριχθῆ ὅτι τότε τὸ νομοσχέδιον ἦτο ἕτοιμον, δὲν κατετέθη.

§20Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ.). Αὐτοτελὲς νομοσχέδιον κατατίθεται. Δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸν κώδικα.

§21Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι αἱ τραγικαὶ συνθῆκαι, ἰδιαιτέρως, τοῦ ἀτυχήματος αὐτοῦ τῆς 12ης Δεκεμβρίου, εἶναι γνωσταί, περισυνελλέγησαν εἰς τεμάχια 18 νεαροὶ ἀξιωματικοί, ὑπαξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας. Ἡμεῖς, εἰδικῶς, εἰς τὸν Πύργον ἐθρηνήσαμεν τὴν ἀπώλειαν δύο, τοῦ ὁδηγοῦ πιλότου ἀεροπλάνου, υἱοῦ πτωχοῦ ὀπωροπώλου καὶ ἑνὸς ἐπιλοχίου, ὁ ὁποῖος διηύθυνε τὰς στρατιωτικὰς μονάδας, αἱ ὁποῖαι ἔρριπτον ἐφόδια εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, τοὺς ἀποκλεισμένους ἀπὸ τὸ χιόνι. Εἶναι ἔργον ὄχι μόνον ἐκτελέσεως καθήκοντος πρὸς τὴν Πατρίδα, ἀλλὰ ἔργον ἀνθρωπιστικόν, τὸ ὁποῖον ἐξετέλουν τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ λῆψις μέτρων προστασίας καὶ πολεμικῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν οἰκογενειῶν των, εἶναι ἔργον ὑπερτάτης δικαιοσύνης καὶ δὲν θὰ πρέπει αὐτὸ τὸ ζήτημα νὰ καθυστερήσῃ.

§22Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, περὶ τῆς ἐξελίξεως τοῦ θέματος.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι, ἄλλως δὲν ἔχετε δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ὁμιλήσητε.

§24Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Μαΐου εἶναι ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον καὶ εἶχεν ὑποβληθῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντος, τὸ ὁποῖον ἀντεμετώπιζεν. Ἀλλά, ἐπειδὴ ἐμελετᾶτο τὸ ὅλον θέμα τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος καὶ τῆς τροποποιήσεως τοῦ Ν. 1654)51, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐνόμισαν ὅτι ἔπρεπε καὶ αὐτὸ νὰ τὸ περιλάβουν εἰς τὴν γενικὴν ρύθμισιν τῶν συντάξεων. Ἐκεῖθεν καὶ μόνον ἡ καθυστέρησις καὶ οὐδαμῶς ἐκ παρελκύσεως καὶ μὴ ἐκτιμήσεως τῆς περιπτώσεως, τὴν ὁποίαν ἀντεμετώπιζε τὸ νομοσχέδιον.

§25Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Πάντως, διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν, θὰ κατατεθῇ αὐτοτελὲς νομοσχέδιον.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τὴν πληρωμὴν ἀποζημιώσεως ἐπιταχθέντων ζώων κλπ. Ἔχει συζητηθῆ κατ’ ἐπανάληψιν ἡ ἐρώτησις αὕτη δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανερχώμεθα.

§27Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι κατετέθη τὸ σχετικὸν διάταγμα καὶ ἡμεῖς θὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μας. Πάντως ἐπιθυμοῦμεν νὰ τονίσωμεν ὅτι ἐπιθυμία ὅλων τῶν ζημιωθέντων ἀγροτῶν εἶναι νὰ εὑρεθῇ συντομωτέρα διαδικασία ἐπὶ πλέον δὲ ἀξίωσις τῶν ἀγροτῶν μας εἶναι ὅπως καταβληθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἡ ἀποζημίωσις, τὴν ὁποίαν ἐπὶ 15 ἔτη δὲν κατέβαλε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον πρὸς αὐτούς.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφύλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§29Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Μόνον μίαν παράκλησιν ὑποβάλλω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ προβλεπόμενον νομοσχέδιον καὶ ἡ ἀποζημίωσις τῶν ζημιωθέντων ἰδιοκτητῶν βοηλάτων κάρρων καὶ νὰ καταβληθῇ αὕτη ἐξ ὁλοκλήρου.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§31Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τῶν ὅσων ὑπεστηρίχθησαν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐπιταχθέντων κτηνῶν ἤθελον νὰ προσθέσω ὅτι εἶναι ἀνάγκη ὅπως ἀποζημιωθοῦν καὶ τὰ κτήνη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπετάχθησαν πρὸ τῆς κηρύξεως τοῦ πολέμου τοῦ 1940.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σαραφιανὸς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν πλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Δημοσίου Ταμείου Ἀρναίας κλπ.

§33Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι τῆς Χαλκιδικῆς οὐδέποτε εἶδον τὸ προσωπικόν των συμπεπληρωμένον, καθὼς ἐπίσης καὶ αἱ οἰκονομικαὶ ὑπηρεσίαι. Οὔτε κλητήρ, οὔτε Γραμματεὺς ὑπάρχει, αἱ δὲ ὑπηρεσίαι διεξάγονται λίαν πλημμελῶς. Κατ’ ἐπανάληψιν ἀπετάνθην εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ δὲν ἔγινε τίποτε. Ἐσχάτως, ἀπετάθην διὰ σημειώματος καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς Οἰκ. Ἐφορίας Ἀρναίας καὶ ἐπρότεινον εἰς αὐτὸν τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐφορίας Χαλκιδικῆς νὰ μετατεθῇ ἐκεῖ πρὸς συμπλήρωσιν. Ἀντιθέτως, πληροφοροῦμαι, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι μετατίθενται ὅπου θέλουν. Ἐπαναλαμβάνω, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συμπληρωθοῦν αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Νομοῦ Χαλκιδικῆς καὶ τῆς Οἰκον. Ἐφορίας Ἀρναίας.

§34Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε συνάδελφε, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τοῦ Ταμείου Ἀρναίας εἶναι 4 καὶ εἶναι κατειλημμέναι. Ἐπομένως δὲν νομίζω, ὅτι γεννᾶται θέμα παραπόνων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑπολοίπους ὑπηρεσίας δὲν ἔχω ἀποδείξεις, ὅτι ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις εἰς αὐτάς. Πάντως θὰ τὸ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐρωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν συνεζητήθησαν ἅπασαι. Ἐρχόμεθα εἰς τὰς ἐρωτήσεις τὰς ἀφορώσας τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1. Ἀναβάλλεται, διότι δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. ὑπουργός.

§36Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ παρακαλοῦνται νὰ ἔρχωνται. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων διὰ δευτέραν φορὰν ἀπουσιάζει.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ λάβω τὸ μέρος τῶν ὑπουργῶν, φροντίζω ὅμως διὰ τὸ ἡμίωρον νὰ θέτω ἐρωτήσεις τεσσάρων ὑπουργῶν ὥστε νὰ ἐξαντλῆται τοῦτο.

§38Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ. (Ὑφ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἐρωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν νὰ συζητηθῶσι, παρακαλῶ, τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὰς ἐρωτήσεις τὰς ἀφορώσας τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ὁ κ. Β. Φιλοσοφόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀμαλιάδος περὶ μετατροπῆς τῶν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς μεσοπρόθεσμα τοιαῦτα.

§40Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ἠλείας καὶ εἰς ἄλλας, ἀσφαλῶς ἀγροτικὰς περιοχὰς ὑπάρχει ἕνα ποσοστὸν καθυστερούντων, πιστούχων τῆς ΑΤΕ τὰς ὀφειλάς των, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπερβαίνει τὸ 6%–7% καθ’ ἃς πληροφορίας ἔχω ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Διευθυντὰς τῶν Ὑποκαταστημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Πύργου καὶ Ἀμαλιάδος. Αἱ καθυστερήσεις αὐταί, κ. Πρόεδρε, δὲν ὀφείλονται εἰς κακοπιστίαν τῶν ὀφειλετῶν, εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ὅτι λόγω τῆς καταιγίδος τῆς ξενικῆς κατοχῆς αἱ σταφιδάμπελοι ὑπέστησαν μείωσιν ἀποδόσεως ἐλλείψει τῶν γεωργικῶν φαρμάκων κατὰ τὴν ἐμπόλεμον τελευταίαν περίοδον. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀποδόσεως τῶν σταφιδαμπέλων οἱ ἀγρόται, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ Τράπεζα θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ ἐνίσχυσιν εἰδικὴν πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν δὲν τὸ ἔπραξε καὶ ἠναγκάσθησαν οὗτοι νὰ καταφύγουν εἰς ἰδιωτικὰς ἐπιχορηγήσεις. Ὡς ἐκ τούτου δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πληρώσουν τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὴν Ἀγροτράπεζαν ἐκ τῆς τρεχούσης καλλιεργείας. Ἐδημιουργήθη οὕτω μία καθυστέρησις διὰ τὸ ποσοστὸν αὐτό, ἡ ὁποία εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μὴ λάβουν δάνεια, νὰ πληρώνουν δὲ τόκον ὑπερημερίας ὁ ὁποῖος ὡς γνωστὸν εἶναι πολὺ μεγαλύτερος τοῦ κανονικοῦ. Διότι δὲ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔλαβον καλλιεργητικὰς πιστώσεις, ἡ δὲ Τράπεζα ἀρνεῖται νὰ μεταβάλῃ τὰς καθυστερήσεις εἰς μεσοπρόθεσμα δάνεια καταφεύγουν εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Ἀμαλιάδος, ἡ ὁποία δι’ ὑπομνήματός της πρὸς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, παρακαλεῖ νὰ ἐξετάσουν τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἐπέμβουν παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ ἵνα μεταβληθοῦν αἱ ὀφειλαὶ εἰς μεσοπρόθεσμα δάνεια. Τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ εἶναι ὅτι ἡ Ἀγροτράπεζα θὰ εἰσπράξῃ τὰς ἀπαιτήσεις της, τμηματικῶς μὲ νόμιμον καὶ οὐχὶ ὑπερημερίας τόκον, οἱ δὲ ὀφειλέται θὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνην των τὴν καλλιεργητικὴν θὰ τύχωσιν δανεισμοῦ καλλιεργείας καὶ θὰ πληρώνουν νόμιμον τόκον. Εὐνόητον εἶναι ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν βλάπτει τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τοὐναντίον δὲ θὰ τὴν ὠφελήσῃ διότι θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ πίστις μεταξὺ τῶν καθυστερούντων. Νομίζω ὅτι εἶναι ἔργον δίκαιον νὰ ἐπέμβῃ ἡ Κυβέρνησις ὥστε νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ παύσῃ ἡ μαύρη σκιὰ ποὺ εἶναι ἀπότοκος καὶ ἐνθυμίζει τὰς μαύρας ἡμέρας τῆς κατοχῆς.

§41Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ αἴτημα εἶναι ἀναμφισβητήτως δίκαιον καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν καλλιεργητῶν, τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ δὲν εἶναι μεγάλος. Δυστυχῶς τὸ θέμα δὲν εἶναι περιωρισμένον μόνον ἐκεῖ, ἀλλὰ ἀποτελεῖ θέμα ἀρχῆς καὶ δι’ αὐτὸ αὐτὴν τὴν ἐποχὴν ἀσκοῦμεν πίεσιν ἐπὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ μᾶς δώσῃ ἐξηγήσεις. Ἡ μετατροπὴ τῶν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς μεσοπρόθεσμα εἶναι μία ἀρχή, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ πολὺ μακράν. Αἱ ὁδηγίαι τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἦσαν νὰ ἐξετάσῃ μετὰ πάσης προσοχῆς τὸ θέμα καὶ ἐὰν θεωρήσῃ δεδικαιολογημένην αὐτὴν τὴν μετατροπὴν νὰ τὴν κάμῃ. Ἐλπίζω, ὅτι ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος θὰ ἔχω τὴν ἀπάντησίν της.

§42Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ὑποστηρίξητε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὴν ἐκ τῆς κατοχικῆς ἐποχῆς μείωσιν τῆς ἀποδόσεως τῶν σταφιδαμπέλων, ὥστε νὰ δικαιολογῆται τὸ ἔκτακτον μέτρον τῆς μετατροπῆς τῶν καθυστερήσεων εἰς μεσοπρόθεσμα δάνεια.

§43Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Καὶ εἰς τὴν Κόρινθον, λέγεται ὅτι ἐγένετο ἡ ρύθμισις αὐτή.

§44Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν οἰνοποιείου εἰς περιφέρειαν Ζίτσης.

§46Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὀλίγον ἔξωθι τῶν Ἰωαννίνων, εἰς ἕνα μικρὸν ὀροπέδιον, ὑπάρχουν 7–8 Κοινότητες, αἱ Κοινότητες Ζίτσης, Καρίτσης, Κληματιᾶς, Πρωτόπαπα, Γαβρισίων κτλ., αἱ ὁποῖαι καλλιεργοῦν εἰδικῶς τὴν ἄμπελον καὶ παράγουν ἕνα εἰδικὸν κρασὶ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει εἰς κανένα ἄλλο σημεῖον τῆς Ἑλλάδος, τὸ ἀφρῶδες κρασὶ τῆς Ζίτσης, παρόμοιον μὲ τὸν καμπανίτην τῆς Γαλλίας ἢ καλύτερον ἀκόμη τοῦ καμπανίτου. Τὸ μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ παραγωγὴ τῆς περιφερείας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 800.000 ὀκάδες ἐτησίως σταφυλῶν, ἔγκειται εἰς τοῦτο, ὅτι δὲν ὑπάρχει τυποποίησις. Ἄλλα μέρη παράγουν μὲ βαθμοὺς 8–10, ἄλλα μὲ 12, ἄλλα μὲ 14, ἄλλα μὲ 16 βαθμοὺς καὶ ἡ ἔλλειψις ὁμοιομορφίας καὶ ἡ ἔλλειψις τύπου, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία καθιστᾷ τὸ κρασὶ αὐτὸ μειονεκτικὸν καὶ δὲν ἔχει εἰς τὴν κατανάλωσιν, τόσην προθυμίαν ἀγορᾶς, διότι τοῦ λείπει ὁ τύπος, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ εἶναι ἑνιαῖος. Ἀπὸ ἐτῶν προσεπάθησεν ἡ περιφέρεια, ἀλλὰ καὶ διάφοροι ὑπηρεσίαι εἰσηγήθησαν εἰς τὸ Κράτος νὰ ἱδρυθῇ ἕνα οἰνοποιεῖον εἰς τὸ ὁποῖον νὰ συγκεντρώνεται ὁλόκληρος ἡ παραγωγὴ διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ κρασὶ τῆς περιφερείας αὐτῆς μίαν ὁμοιομορφίαν ἤ, μᾶλλον, μίαν ὁμοιοτυπίαν εἰς τὸ εἶδος καὶ τὸν βαθμόν. Δυστυχῶς, μέχρι σήμερον παρ’ ὅτι καὶ ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ διατεθῇ ἕνα κονδύλιον, δὲν ἔχει γίνει τίποτε. Ὑπῆρχε μία ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη προεκλογικῶς ὅτι εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογὰς καὶ μάλιστα διεδόθη καὶ μετ’ ἐπιτάσεως ὅτι εἶναι ἕτοιμον καὶ τὸ σχετικὸν κονδύλιον διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ οἰνοποιείου, αὐτοῦ. Ὑπῆρξε μία ὑπόσχεσις ὅτι θὰ διατεθῇ τὸ κονδύλιον αὐτό, ἀλλὰ δὲν βλέπομεν διατιθέμενον τὸ ποσόν, οὔτε καμμίαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ οἰνοποιείου αὐτοῦ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ἵδρυσις τοῦ οἰνοποιείου καὶ ἐὰν σοβαρῶς ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ τὸ ἱδρύσῃ ἢ ἦτο ἕνα ἐπεισόδιον προεκλογικόν.

§47Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ πρόβλημα τοῦ οἰνοποιείου Ζίτσης, ἔχει προβλεφθῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων τῆς ἐρχομένης οἰκονομικῆς χρήσεως, εἶναι ἀναγεγραμμένον, ἔχει ὑποστηριχθῆ αἰτιολογικῶς μὲ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ὁ κ. συνάδελφος εἶπε καὶ τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως εἶναι βάσιμα, διότι πρόκειται περὶ ἐκλεκτῶν οἴνων, οἱ ὁποῖοι σήμερον δὲν τυποποιοῦνται καὶ δὲν μποτιλιάρονται. Καὶ ἡ ὅλη αἰτιολογία καὶ ἡ ἔκθεσις ἔχει σταλῆ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων τῆς ἐρχομένης χρήσεως. Ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐγκριθῇ καὶ θὰ χρηματοδοτηθῇ, ἡ κατασκευὴ τοῦ οἰνοποιείου Ζίτσης. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐδόθη μία πίστωσις 50.000 δρχ. τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν, διὰ μίαν πρόχειρον ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, διὰ τῆς ἐμφιαλώσεως 50.000 φιαλῶν, δοκιμαστικῶς. Συνεπῶς τὸ θέμα ἔχει ἀντιμετωπισθῆ καὶ μετεκλογικῶς καὶ δὲν περιωρίσθη εἰς προεκλογικὴν ὑπόσχεσιν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σαραφιανός, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀποστολὴν τοπογραφικῶν συνεργείων εἰς τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς, διὰ τὴν διανομὴν μοναστηριακῶν κλπ. κτημάτων εἰς ἀκτήμονας.

§49Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Εἰς τὴν Χαλκιδικὴν ἀπὸ 30ετίας καὶ πλέον, ἔχουν ἀπαλλοτριωθῆ κτήματα καὶ δὴ μοναστηριακά, τὰ ὁποῖα σήμερον τελοῦν ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς προσωρινῆς διανομῆς. Ἑκάστοτε τὸ Ὑπουργεῖον ἀποστέλλει ἕνα ἢ δύο συνεργεῖα κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀνοίξεως καὶ ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος προτοῦ τελειώσει μία ἐργασία, τὰ ἀνακαλοῦν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ στείλῃ συνεργεῖα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὰς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα κτήματα, διὰ νὰ λάβουν τὸ καθεστὼς τῆς ὁριστικῆς διανομῆς, καὶ ἐπίσης παρακαλῶ τὰ ἀποστελλόμενα συνεργεῖα νὰ μὴ ἀνακληθοῦν συντόμως καὶ ἀποσταλοῦν εἰς ἄλλας περιφερείας ὅπως πάντοτε ἐγένετο μέχρι σήμερον.

§50Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐθίξατε καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βασικὸν θέμα, διὰ πολλὰς ἐπαρχίας τῆς χώρας, εἶναι καὶ αὐτὸ δυστυχῶς θέμα ἐπαρκῶν πιστώσεων, διὰ τὴν ὕπαρξιν ἐπαρκῶν τοπογραφικῶν συνεργείων. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ γνωρίζω ποῖα τοπογραφικὰ συνεργεῖα θὰ μπορῶ νὰ ἔχω. Ἀλλὰ σᾶς λέγω ἤδη, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔχομεν, τὰ διαθέσαμεν μὲ τὴν ἑξῆς σειρὰν προτεραιότητος: Πρῶτον, θὰ τὰ διαθέσωμεν εἰς μεγάλην κλίμακα εἰς δύο περιφερείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐκρηκτικὰ θέματα ἀποκαταστάσεως καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἡ Κωπαῒς καὶ ἡ Τζαμουργιὰ τῆς Θεσπρωτίας. Ἐκεῖ τὰ θέματα αὐτὰ ἔχουν προτεραιότητα, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι πρόκειται περὶ γονίμων ἐδαφῶν, πρόκειται περὶ ἐδαφῶν εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ξεύρει κανεὶς τί ἔχει καὶ ἐπὶ ποίας ἐκτάσεως γῆς ἔχει δικαίωμα. Εἶμαι ἀποφασισμένος, τὸ ζήτημα τῆς Κωπαΐδος καὶ τῆς Τζαμουργιᾶς νὰ τὰ ἔχω ὁριστικῶς λύσει μέχρι τοῦ φθινοπώρου, δηλαδὴ μέχρι τοῦ φθινοπώρου, ὥστε ἐνῷ σήμερον δὲν γνωρίζουν ἐπὶ ποίας ἐκτάσεως ἔχουν δικαίωμα, τότε νὰ τὸ γνωρίζουν. Ὅλα τὰ συνεργεῖα τὰ ὁποῖα θὰ περισσεύσουν, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ἔχω ἀναπτύξει, θὰ διαθέσωμεν πρωτίστως εἰς τοὺς συνοριακοὺς Νομούς, διότι δὲν εἶναι λογικὸν νὰ ἔχωμεν τοιαῦτα θέματα, τὰ ὁποῖα νὰ χρονίζουν ἐλλείψει πιστώσεων εἰς τοιούτους Νομούς. Ἐλπίζω ἀπὸ τὰς συνεννοήσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἔχωμεν μὲ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι θὰ ἔχω ἀρκετὰς πιστώσεις ὥστε νὰ ἠμπορῶ νὰ στείλω καὶ εἰς ἄλλους Νομούς. Εἰδικῶς διὰ τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς, βλέπω ἀπὸ ἕνα σημείωμα, τὸ ὁποῖον μοῦ δίδει ἡ ὑπηρεσία ὅτι ἔχουν προβλεφθῆ δύο συνεργεῖα. Ἐλπίζω μὲ αὐτὰ ὅτι θὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον διατυπώνετε.

§51Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Ἡ ὑπηρεσία ἐψήφισεν 7, διὰ νὰ περατωθῇ τὸ ἔργον.

§52Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ στείλω 7, εἰς τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς, ἔπρεπε νὰ εἶχον 700 διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὰ αἰτήματα ὅλων τῶν ἄλλων περιφερειῶν. Ἑπτὰ εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον.

§53Λ. ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ. Τέσσαρα τοὐλάχιστον, πρέπει νὰ ἀποσταλοῦν.

§54Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐλπίζω δύο, διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀναδασωτέαν ἔκτασιν Κούζα–Ἀρμὰν Νέστου.

§56Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὡς γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πεδινὴν περιοχὴν τῆς Χρυσουπόλεως τοῦ Νέστου καὶ παρὰ τὰς ἐκβολὰς τοῦ Νέστου ὑπῆρχεν ἕνα δάσος ἐπὶ πεδινῆς ἐκτάσεως, ἐξ ὑδροχαρῶν δένδρων. Τὸ δάσος αὐτὸ εἶχε μῆκος 25 χιλιομέτρων καὶ πλάτος περίπου 10–15 χιλιομέτρων. Τὸ δάσος ἦτο ἐπάνω εἰς μίαν πεδινὴν ἔκτασιν, πολὺ πλουσίαν εἰς τὴν γεωργίαν. Ἤρχισεν ἡ ἀποψίλωσις τοῦ δάσους αὐτοῦ ἀπὸ τὸ 1935. Μετὰ τὸν πόλεμον ἡ ἀποψίλωσις, ἔβαινε μὲ γοργὸν ρυθμὸν καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1951 δὲν ὑπῆρχε δάσος. Οἱ κάτοικοι τῶν γύρω χωρίων ἐπεδόθησαν μετὰ ζήλου εἰς τὴν ἐκχέρσωσιν τῆς ἐκτάσεως ταύτης, ἡ ὁποία ἦτο ἀποδοτικωτάτη καὶ ἔδιδε δύο καλλιεργείας κατ’ ἔτος. Ἡ παραγωγὴ δὲ ἦτο 500 ὀκάδες σίτου κατὰ στρέμμα, καὶ ἀραβοσίτου ἐπίσης 500 ὀκάδες κατὰ στρέμμα. Τὸ ἔτος 1952 παραδόξως ἡ Δ)σις Δασῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀνακρούσασα πρύμναν ἠθέλησε νὰ κάμῃ πάλιν δάσος εἰς αὐτὴν τὴν περιοχὴν καὶ κατέλαβε 17.000 στρέμματα. Ἐκ τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν, ὡρισμέναι ἐκτάσεις εἶναι ἀμμώδεις ἀλλὰ καὶ ἄγονοι. Αἱ ἀμμώδεις ὅμως καὶ ἄγονοι ἐκτάσεις εἶναι περίπου 4–5.000 στρέμματα. Ἐκ τῶν 17.000 στρεμμάτων, τὰ ὑπόλοιπα, τὰ 12.000 εἶναι γονιμωτάτη γῆ. Ἕξη χιλιάδες στρέμματα ἐκ τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς τὴν περιοχὴν Μοναστηρακίου καὶ Χαϊδευτοῦ. Ἡ Δ)νσις Γεωργίας κατέλαβε αὐτὴν τὴν ἔκτασιν τῶν 6000 στρεμμάτων. Πέραν τούτου, κ. ὑπουργέ, δῆθεν διὰ νὰ τετραγωνίσῃ τὸ δάσος ἡ Δ)νσις Δασῶν ἐν τῷ ὑπερβάλλοντι ἴσως ζήλῳ της, κατέλαβε μίαν ἔκτασιν ἀπὸ τὴν περιοχὴν Μοναστηρακίου, 1000 στρεμμάτων, ἡ ὁποία εἶχεν ἤδη διανεμηθῆ εἰς τοὺς χωρικοὺς τοῦ Μοναστηρακίου εἰς ἀντικατάστασιν τῶν κτημάτων τὰ ὁποῖα ἐσκέπασεν ὁ Νέστος ποταμὸς καὶ τὰ ὁποῖα κατέστησεν ἄχρηστα, διότι ἐπεσώρευσεν ἄμμους κλπ. Πλὴν τούτου ἐπίσης ἡ Ὑπηρεσία Δασῶν κατέλαβε 270 στρέμματα ὁριστικῆς διανομῆς τῶν κατοίκων Χαϊδευτοῦ. Αὐτὸ δὲ τὸ ἔκαμε δῆθεν μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι θὰ τετραγωνίσῃ τὸ δάσος. Παρὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο, τὸ δάσος δὲν ἐτετραγωνίσθη, εἰς ὡρισμένα σημεῖα δὲ διὰ νὰ ἀφήσῃ ἀπ’ ἔξω καλύβες κτηνοτρόφων ἔκαμεν ὡρισμένα ζὶκ–ζάκ, ἀλλὰ ἠρνήθη νὰ κάμῃ τὸ ἴδιον διὰ νὰ ἀφήσῃ ἔξω στρέμματα ὁριστικῆς διανομῆς καὶ τὰ ὁποῖα ἦσαν μάλιστα ἐσπαρμένα. Πλέον τούτου, κ. ὑπουργέ, σᾶς καταγγέλλω καὶ τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον μοῦ καταγγέλλουν οἱ κάτοικοι δι’ ὑπομνήματός των, ὅτι αὐτὰ τὰ στρέμματα δὲν ἀνεδασώθησαν μέχρι σήμερον, ἀλλὰ ἐνοικιάζονται ἀπὸ τὴν Δ)νσιν Δασῶν εἰς τοὺς χωρικούς, οἱ ὁποῖοι τὰ εἶχον πάρει ἐκ τῆς διανομῆς. Καταθέτω αὐτὴν τὴν ἀναφορὰν καὶ ζητῶ νὰ γίνῃ ἕνας ἔλεγχος, διότι δὲν εἶναι νοητὸν ἡ Δ)νσις Δασῶν Καβάλας νὰ καταντήσῃ τσιφλικᾶς καὶ νὰ ἐνοικιάζῃ κτήματα διὰ τὰ ὁποῖα οἱ χωρικοὶ τῆς περιοχῆς ἔχυσαν ποταμοὺς αἵματος διὰ νὰ βγάλουν τὰ κούτσουρα ἀπὸ τὰ ὑδροχαρῆ δένδρα καὶ νὰ τὰ κάμουν κτήματα.

§57Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφ. Γεωργ.). Κύριε Λυμπέρη, σᾶς πληροφορῶ κατ’ ἀρχὴν ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ μεταβῶ εἰς τὸ δάσος αὐτὸ καὶ θὰ ἐξετάσω τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, προσωπικῶς. Πάντως, διὰ τὸ ἱστορικὸν τοῦ θέματος, ἔχω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἐνθυμεῖσθε ὅλοι τὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθη διὰ τὸ δάσος τοῦ Κοτζᾶ Ὀσμάν, τὸ ὁποῖον ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἐθνικὸς δρυμός. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι ἐπὶ ὑπουργίας Λαμπροπούλου τὸ 1951 εἶχεν ἀποφασισθῆ ὄντως ἡ ἐκχέρσωσις τοῦ δάσους αὐτοῦ, τοῦ πεδινοῦ, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων. Καὶ εἶναι γνωστὴ ἡ ἀνάγκη τὴν ὁποίαν ἔχομεν διὰ νὰ δώσωμεν περισσοτέραν γῆν εἰς τοὺς ἀγρότας μας. Ἐξηγέρθησαν ὅμως τότε αἱ πνευματικαὶ ὀργανώσεις, ὁ τύπος, τὰ Πανεπιστήμια καὶ ἡ λύσις τῆς ὁριστικῆς καὶ τελείας ἐκχερσώσεως τοῦ δάσους τοῦ πεδινοῦ, ἀπεφεύχθη. Τὸ 1953 εἶχε μεταβῆ ἐκεῖ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ κ. Μαρκεζίνης μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ ἀπεφασίσθη μία μέση λύσις. Ἔμειναν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ τὰς 16–17.000 στρέμματα, ὥστε νὰ ξαναγίνῃ τὸ δάσος, διὰ δύο λόγους: Πρῶτον, διότι φύονται εἰς τὸ δάσος αὐτὸ πολύτιμα φυτὰ καὶ δένδρα καὶ διότι ὅπως τοὐλάχιστον αἱ δασικαὶ ὑπηρεσίαι φρονοῦν, ἡ ὕπαρξις αὐτοῦ τοῦ δάσους θὰ εἶναι μία προστασία ἀπὸ τὰς δύο ὄχθας τοῦ Νέστου. Πάντως, ἐγὼ σᾶς εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχήν, κ. Λυμπέρη, ὅτι θὰ μεταβῶ λίαν προσεχῶς καὶ θὰ ἐξετάσω ἐπὶ τόπου τὸ ζήτημα καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, δὲν θὰ δώσῃ λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ἀδικήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς περιοχῆς σας, χωρὶς βεβαίως νὰ εἶναι καὶ ἡ γνώμη μου ὅτι τὸ δάσος θὰ καταστραφῇ ἐντελῶς.

§58Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρῶτον, ζητῶ ἀπὸ ὑμᾶς, τὰ χίλια στρέμματα τῆς περιοχῆς, τὰ ὁποῖα διενεμήθησαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τὸ 1937 εἰς ἀντικατάστασιν καταπατηθείσης ἀπὸ τὸν Νέστον ἐκτάσεως, αὐτὰ τὰ ἀποδοθοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν τώρα ἀκτήμονες. Καὶ δεύτερον, νομίζω ὅτι τὰ 270 στρέμματα τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τοῦ ἀγροκτήματος Χαϊδεμένου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πάρωμεν καὶ νὰ ἀποστερήσωμεν τοῦ γεωργικοῦ των κλήρου καὶ νὰ καταστήσωμεν ἔτσι ὡρισμένας οἰκογενείας τοῦ Χαϊδεμένου τελείως ἀκτήμονας. Κύριε ὑπουργέ, ἔχετε τὴν πληροφορίαν ὅτι τὸ δάσος ἐχαρακτηρίσθη ἐθνικὸς δρόμος. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἡ ἑξῆς. Ὅτι εἰς τὸ δάσος αὐτὸ ὑπάρχουν φασιανοὶ καὶ ὡρισμένοι κυνηγητικοὶ σύλλογοι τῆς πρωτευούσης, θέλοντες νὰ ἐξασφαλίσουν τοὺς φασιανοὺς καὶ νὰ βγαίνουν κάποτε–κάποτε νὰ κάμνουν ἐκεῖ ἐκδρομὰς κυνηγετικάς, κατάφεραν νὰ κινήσουν γῆν καὶ οὐρανὸν διὰ νὰ κρατήσουν μίαν γονιμωτάτην γῆν ὡς δάσος. Δὲν ὑπάρχουν οὔτε σπουδαῖα δένδρα, οὔτε φυτά. Πρόκειται περὶ μιᾶς ὑδροχαροῦς λεύκης, ἡ ὁποία φύεται ἐκεῖ καὶ ἡ ὁποία ἔχει γεμίσει ὅλο τὸ μέρος τῆς γονιμωτάτης αὐτῆς γῆς. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀνάγκην καὶ τῆς μικροτέρας σπιθαμῆς ἀκόμη πεδινῆς ἐκτάσεως διὰ νὰ ἀποκαταστήσωμεν τοὺς ἀκτήμονας, οἱ ὁποῖοι εἶναι πάρα πολλοὶ εἰς τὰ χωρία μας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν πεδινὸν δάσος διὰ νὰ διατρέφωνται οἱ φασιανοί; Πρὸς Θεοῦ!

§59Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἀσφαλῶς ἀδικεῖτε καὶ τὰ ἀνώτατα πνευματικά μας ἱδρύματα καὶ ὁλόκληρον τὸν τύπον τῆς χώρας ἂν λέγετε ὅτι καὶ αὐτοὶ παρεσύρθησαν ἀπὸ τὴν ἀνάγκην διαφυλάξεως φασιανῶν, διὰ νὰ κινηθοῦν ὅλοι αὐτοὶ καὶ νὰ δημιουργήσουν ὅλην αὐτὴν τὴν ἐκστρατείαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη διὰ νὰ περισωθῇ τὸ δάσος τοῦ Κοτζᾶ Ὀσμάν. Ὅπως γνωρίζετε, πρὶν ἢ ἡμεῖς οἱ δύο καταστῶμεν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν γεωργίαν τῆς χώρας, ἠγέρθη τοιοῦτος θόρυβος πέριξ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ μετέβησαν ἐπὶ τόσου Ἐπιτροπαὶ διὰ νὰ ἐξετάσουν τὸ ζήτημα αὐτό. Βεβαίως, αὐτὸ δὲν ἔγινε διὰ νὰ διασωθοῦν οἱ φασιανοί. Διότι ὅσον καὶ ἂν εἶναι ὡραῖα τὰ πτηνὰ αὐτά, ἀναμφισβητήτως ὅλοι μας θὰ ἐθυσιάζαμεν τοὺς φασιανοὺς προκειμένου νὰ ἀποκαταστήσωμεν τοὺς ἀγρότας. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη πλευρὰ τοῦ ζητήματος. Εἶναι πράγματι μεγάλη ἡ ἔλλειψις τῆς χώρας εἰς καλλιεργησίμους ἐκτάσεις. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ὅμως εἶναι μεγάλη καὶ ἡ ἔλλειψις τῆς χώρας εἰς δασώδεις ἐκτάσεις. Δι’ αὐτὸ ὅταν ἀπὸ τὰ 85.000 στρέμματα ποὺ ἦτο τὸ Κοτζᾶ Ὀσμάν, ἔμειναν μόνον 17.000, ἠγέρθησαν ὅλα τὰ πνευματικά μας ἱδρύματα καὶ εἶπον. Διαφυλάξατε τὴν κιβωτὸν τῆς χλωρίδος τῆς Μακεδονίας, ποὺ ὑπάρχει, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι προστατευτικὸ τῶν δύο ὀχθῶν τοῦ ποταμοῦ, ὁ ὁποῖος προκαλεῖ μεγάλας ζημίας. Δέχομαι ἐξ ὅσων εἴπατε τὸ θέμα τῶν 1000 στρεμμάτων, διότι ὄντως δημιουργεῖ ἓν αἴσθημα ἀδικίας ὅταν 1000 στρέμματα εἶχον ἀποδοθῆ εἰς τὴν καλλιέργειαν καὶ κατόπιν ἡ Δασικὴ Ὑπηρεσία τὰ ἐπῆρε, διότι περιελαμβάνοντο εἰς τὸ Κοτζᾶ Ὀσμάν. Ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν μοῦ δίδει ἡ ὑπηρεσία εἶναι ὅτι ἔναντι αὐτῶν τῶν στρεμμάτων ἐξεχωρήθησαν ἄλλα 1.200 εἰς ἄλλην θέσιν διότι τὰ 1.000 στρέμματα ἦσαν ἀναγκαῖα διὰ τὴν στρογγυλοποίησιν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ἔτσι. Ἐὰν ἕνας μοναδικὸς ἐθνικὸς δρυμός, ὅπως εἶναι αὐτὸς ἔχῃ ἀναλόγως τῶν 1.000 αὐτῶν στρεμμάτων πρὸς στρογγυλοποίησιν καὶ δίδονται εἰς ἄλλην θέσιν 1.200 στρέμματα, τότε ἡ Ὑπηρεσία ἔχει δίκαιον. Ἐὰν δὲν εἶναι ἔτσι, τότε ἔχετε σεῖς δίκαιον. Ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπειδὴ διεπιστώσαμεν ὅτι ἐξακολουθεῖ τὸ θέμα νὰ συγκινῇ τοὺς ἀντιπροσώπους ὅλων τῶν περιοχῶν, πρὸ ἡμερῶν μὲ τὸν ἀγαπητὸν κ. Μιχαηλίδην εἴχομεν μίαν ὀξεῖαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἔχομεν ἀποφασίσει εἰς τὴν πρώτην ἔξοδον πρὸς βορρᾶν νὰ πᾶμε ἐπὶ τόπου νὰ πάρωμεν καὶ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν καὶ νὰ δώσωμεν τὴν πρέπουσαν λύσιν. Πρὸς Θεοῦ μὴ μᾶς ζητῆτε νὰ κόβωμεν συνεχῶς ἕτοιμα δάση διὰ νὰ δημιουργήσωμεν καλλιεργησίμους γαίας. Ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος ποὺ ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας διεκήρυξα ὅτι θὰ διανεμηθῶσιν ὅλα τὰ χέρσα δάση ὅσα δὲν ἔχουν ὀρθόκορμα δένδρα, ἀλλὰ θάμνους. Ἀλλὰ ὅταν ἔχωμεν ἕνα δάσος ἕτοιμον ἢ δάσος εἰς τὸ ὁποῖον ἐπῆλθε ζημία ἀλλὰ εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ ξαναγίνῃ, τότε μὴ ζητῆτε νὰ τὸ καταστρέψωμεν, διότι τὸ δάσος ἔχει πολὺ εὐρυτέραν σημασίαν καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ καταστρέψωμεν.

§60Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ...........

§61Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ συνεχίσωμεν, διότι ὁμιλοῦμεν σεῖς μὲν μὲ τὴν πεῖραν ποὺ ἔχετε τῆς περιοχῆς, ἐγὼ ὅμως βάσει γενικῶν ἀρχῶν καὶ εἰσηγήσεων τῆς ὑπηρεσίας. Ἀφήσατε λίαν προσεχῶς, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ὁμιλοῦμεν μὲ ἴσα ὅπλα καὶ θὰ ἔχωμεν τὰ δεδομένα.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὰς κτηματογραφήσεις ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων.

§63Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ἔργον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν μας δυσχεραίνεται μεγάλως λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκῶν τοπογραφικῶν συνεργείων. Ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν ἀπαλλοτριώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀπὸ διετίας, ἢ τριετίας δὲν ἐκτελοῦνται, δηλαδὴ δὲν διανέμονται αἱ ἐκτάσεις εἰς τοὺς δικαιούχους, διότι δὲν ὑπάρχουν τοπογραφικὰ συνεργεῖα. Ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν ἀπαλλοτριώσεων διὰ τῶν ὁποίων ἐχορηγήθησαν οἰκόπεδα εἰς ἀγρότας δὲν ἐκτελοῦνται διότι δὲν ἔγιναν αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ἀποτυπώσεις καὶ ρυμοτομίαι τῶν συνοικισμῶν. Τὸ θέμα, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, τῶν τοπογραφικῶν συνεργείων εἶναι σπουδαιότατον καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις ὁπωσδήποτε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Παρὰ ταῦτα ὅμως ἡ Κυβέρνησις φαίνεται ὅτι τὸ πρόβλημα τοῦτο τὸ ἀντιμετωπίζει μὲ ἠλαττωμένον ἐνδιαφέρον, διότι εἰς τὴν ἐξαγγελθεῖσαν αὐτῆς ἀπόφασιν, ὅπως προσλάβῃ 500 γεωπόνους, δασικοὺς κλπ. δὲν ἀνέφερεν ὅτι θὰ προσλάβῃ καὶ τοπογράφους, παρ’ ὅλον ὅτι ἔχει πρὸς τοῦτο εὐχέρειαν ἐκ τοῦ ἄρθρου 81 τοῦ νόμου 3194)1955. Διὰ τῆς ρητῆς αὐτῆς διατάξεως ὁρίζεται ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ προσλάβῃ μέχρι 50 τὸ πολὺ τοπογράφους Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ προσέξῃ πολὺ τὸ θέμα, διότι ἡ ἀποκατάστασις τῶν οἰκοπεδούχων πρέπει νὰ τερματισθῇ τὸ ταχύτερον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§64Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρὶν ἀπαντήσω πρὸς ὑμᾶς, κ. συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω πρὸς τὸν παρακαθήμενον ἡμῶν πρὸ ὀλίγου ἐρωτήσαντα, κ. Λυμπέρην, ὅτι τὸ κυνήγιον τοῦ φασιανοῦ ἀπαγορεύεται μὲ βαρυτάτας ποινάς. Συνεπῶς δὲν γίνεται αὐτὸ διὰ νὰ κυνηγοῦμε φασιανούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔλλειψιν τῶν τοπογραφικῶν συνεργείων, πρὸ ὀλίγου ἀνέπτυξα εἰς ποίους λόγους ὀφείλεται αὕτη. Ἀγωνίζομαι διὰ νὰ ἐπιτύχω ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας πιστώσεις διὰ νὰ σχηματίσω ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα συνεργεῖα διὰ τὴν ὁριστικὴν διανομὴν τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχεται ἡ μέχρι τοῦδε κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2535)1953 βεβαιωθεῖσα εἰσφορὰ κλπ.

§66Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2535)1953 ἐπεβλήθη εἰδικὴ εἰσφορὰ εἰς βάρος τῶν καλλιεργητῶν τῶν ἀποξηρανθεισῶν γαιῶν καὶ ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ἐπεβλήθη μὲ τὴν δικαιολογίαν τῆς συντηρήσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν πρέπει νὰ καθιερωθῇ ἡ γενικὴ ἀρχὴ νὰ καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ πολίτου εἰδικὴ εἰσφορὰ διὰ τὴν συντήρησιν τῶν δημοσίων ἔργων, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ εἶναι καταθλιπτική. Διὰ τοῦτο ἠρωτήσαμεν ὑμᾶς νὰ μᾶς γνωρίσετε τί ποσὰ εἰσεπράχθησαν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν καὶ ποῖα ποσὰ ἐδαπανήθησαν διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἔργων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1953, ἀπὸ τότε δηλαδή, ποὺ καθιερώθη ἡ εἰδικὴ αὐτὴ εἰσφορὰ καὶ ἐὰν τὸ 10% τῶν εἰσπραχθεισῶν ποσῶν τὸ ὁποῖον προβλέπεται ὑπὸ εἰδικῆς διατάξεως ὅτι θὰ διατίθεται διὰ τὰς κτηματογραφήσεις, διετέθη δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Δὲν γνωρίζομεν ἐὰν διετέθη αὐτὸ τὸ ποσὸν καὶ ποῦ διετέθη.

§67Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, οἱ κάτοχοι τῶν κλήρων αὐτῶν καὶ τῶν Τεναγῶν Φιλίππων ἔχουν καταβάλει διάφορα χρηματικὰ ποσὰ διὰ γεώμορα, τὰ ὁποῖα ὡς ἰσχυρίζεται ἡ ὑπηρεσία θὰ συμψηφισθοῦν εἰς τὸ τέλος τῆς 15ετίας, ἀφοῦ ἔχῃ γίνει ἡ ὁριστικὴ διανομή. Τὰ χρήματα αὐτὰ πρέπει νὰ μὴ μείνουν νεκρά, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ συμψηφισθοῦν εἰς τὴν ἀρχὴν τῶν εἰσπράξεων. Διότι, ὑπάρχει ὁ φόβος τὰ χρήματα αὐτὰ μὲ τὴν παρέλευσιν τόσων ἐτῶν εἰς τὸ τέλος νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν ἀξίαν. Τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς τῶν 7 ὀκάδων σίτου κατὰ στρέμμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἐνῷ τὸ Κράτος ἔχει κάμει τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγὴν, διὰ νὰ δοθῇ δύναμις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν, ἔρχεται καὶ λέγει εἰς τοὺς ἀγρότας, νὰ δώσουν 7 ὀκάδας κατὰ στρέμμα διὰ τὴν συντήρησιν τῶν καναλιῶν. Δὲν εἶναι ὅμως μόνον αὐτὴ ἡ καταθλιπτικὴ εἰσφορὰ διὰ τὴν συντήρησιν τῶν καναλιῶν, ὁ ἀγρότης πληρώνει καὶ 72 δραχμὰς κατὰ στρέμμα διὰ ποτιστικά. Δηλαδὴ τὸ νερὸ τὸ ὁποῖον τρέχει ἄφθονο τὸ πληρώνει 72 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. Τὰ ἔργα αὐτὰ ἔγιναν, ὡς εἶπον, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται οἱ ἀγρόται μὲ τοιαῦτα δυσβάστακτα ποσά, ὥστε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς νὰ ἀνέρχεται τόσον ὑψηλὰ καὶ νὰ μειώνεται τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου.

§68Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀνεγνώρισεν, ὅτι διεπράχθησαν κατὰ τὴν ἐφαρμογήν του πολλαὶ ἀδικίαι εἰς βάρος ὡρισμένων ἀγροτῶν. Τὸ ἐν λόγῳ θέμα τὸ μελετᾷ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐν καιρῷ θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ δὲν ἀπηλλοτριώθη εἰσέτι πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἡ εἰς τὴν περιφέρειαν Παραμυθιᾶς κλπ. κειμένη πεδινὴ ἔκτασις Ζάϊτσα.

§70Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Παραμυθιᾶς ὑπάρχει μία σημαντικὴ ἔκτασις ἐκ 3.000 στρεμμάτων ἡ ὁποία περιβάλλεται ἀπὸ τρεῖς ὁλοκλήρους Κοινότητας, τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι στεροῦνται κλήρου. Ἐλάχιστοι ἐξ αὐτῶν ἐπῆραν 10–15 στρεμμάτων κλήρου, οἱ δὲ ὑπόλοιποι εὑρίσκονται εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐργασίας καὶ ὑπὸ ἀπόψεως κτηματικῆς. Ἐνῷ λοιπόν, ἔχομεν τόσην ἔκτασιν, ἡ ὁποία ἔκτασις δύναται νὰ ἀποδώσῃ ἰδίως εἰς καπνά, διότι ἡ περιφέρεια ἐκείνη ἔκπαλαι ἐπὶ τουρκοκρατίας ἐκαλλιεργεῖτο μὲ καπνά, σήμερον ἡ ἔκτασις αὐτὴ χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὸ 1945 μάλιστα καὶ ἐντεῦθεν, ὡς βοσκὴ προβάτων. Παρῆλθε τὸ καλοκαῖρι καὶ παρετήρησα ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτή, ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ χωρέσῃ 100 οἰκογένειες βόσκει πρόβατα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν ἀλλὰ καὶ ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι ἀποδίδουν καὶ αὐτὰ κάτι, πάντοτε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσουν μίαν ἐπιθυμίαν καὶ μίαν ἀξίωσιν τοῦ πληθυσμοῦ νὰ πάρουν ἕνα κλῆρον ἀπὸ τὴν ἔκτασιν αὐτήν. Τὸ χειρότερον ἐξ ὅλων εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐνῷ εἰς τὴν ἔκτασιν αὐτὴν βόσκουν τὰ πρόβατά των ὡρισμένοι κτηνοτρόφοι, ἐνῷ τὴν ἔχουν καὶ τὴν ἐκμεταλλεύονται καὶ τὴν ἔχουν καταλάβει ὡρισμένοι κτηνοτρόφοι ἀπὸ τὸ 1945 βιαίως, δὲν τὴν χρησιμοποιοῦν κἂν οἱ ἴδιοι ἀλλὰ τὴν ὑπενοικιάζουν. Δηλαδή, ἐκμεταλλεύονται μίαν περιουσίαν μουσουλμανικὴν τοῦ δημοσίου εἰς βάρος καὶ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος τῶν πτωχῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν νὰ ἀπαλλοτριωθῇ ἡ ἔκτασις αὐτὴ καὶ νὰ δικαιωθοῦν καὶ αὐτοὶ κάποιας ἀποκαταστάσεως. Δυστυχῶς αἱ Ἐπιτροπαὶ ἀπαλλοτριώσεως δὲν περιλαμβάνουν τὴν ἔκτασιν αὐτὴν εἰς τὴν ἀπαλλοτριουμένην ἔκτασιν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἐγκαταστήσουν χωρικούς. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν εἶναι δυνατὸν τοιαύτη ἔκτασις πεδινὴ κατ’ ἐξοχὴν νὰ μεταβάλλεται εἰς λειβάδια, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποδίδουν τόσον ὀλίγον ὅσον ἀποδίδουν κυρίως τὰ πρόβατα εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην.

§71Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι πεδιναὶ ἐκτάσεις γόνιμοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιοῦνται ὡς βοσκαί. Ἀλλὰ δὲν γνωρίζω τί ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ διατὶ ὁ κ. συνάδελφος, μὲ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχει τῶν θεμάτων τῆς μουσουλμανικῆς περιουσίας, θέτει αὐτὸ τὸ ἐρώτημα πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, δεδομένου ὅτι κατόπιν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 2536 τοῦ 1953 ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων ἐπιλαμβάνονται αἱ Ἐπιτροπαὶ ἀπαλλοτριώσεων τοῦ τόπου. Διὰ μιᾶς ἀναφορᾶς τῆς 4ης Μαρτίου 1955, ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεως μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἔχει περιλάβει καὶ τὴν Κοινότητα Καρβουλαρίου εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ποὺ ἔκαμε. Συνεπῶς θὰ ἔπρεπε ἡ περιοχὴ αὐτὴ νὰ ἔχῃ ἤδη ἀπαλλοτριωθῆ. Ἐπειδή, ὅμως, ἐν τῷ μεταξὺ καὶ κάποιος ἐνδιαφερόμενος τῆς Κοινότητος αὐτῆς ὑπέβαλε παράπονα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, λέγων ὅτι ὑπάρχει τοὐλάχιστον δι’ αὐτὸν θέσις, ὄχι τῶν τριῶν χιλιάδων στρεμμάτων, ἀλλὰ μία μικρὰ θέσις, διὰ προχθεσινοῦ ἐγγράφου μου πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπαλλοτριώσεως τῆς ζητοῦμεν νὰ μᾶς ἀναφέρῃ τὴν ἔκτασιν τῆς ὁποίας ἀκόμη ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει ἐπιληφθῆ. Πέραν αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ κανεὶς ἄλλην πληροφορίαν, διότι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου, ἀλλὰ τῆς τοπικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεως, πρὸς τὴν ὁποίαν εἴπομεν νὰ μᾶς ἀναφέρῃ τί συμβαίνει ἀκόμη ἐκεῖ.

§72Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι, κύριε ὑπουργέ, ξένον οὔτε εἶναι ἐκτὸς τῆς ἁρμοδιότητός σας. Εἶναι θέμα κατ’ ἐξοχὴν τῆς ἰδικῆς σας ἁρμοδιότητος, διότι αἱ Ἐπιτροπαί, ἀπαλλοτριώσεως εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι ἀποφαίνονται κυριαρχικῶς, ἀλλὰ ὑφίστανται κάποιον ἔλεγχον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ ἀπαλλοτριώσεων ἔχουν τὸ δεσμεῖν καὶ λύειν ἄνευ παρεμβάσεως τοῦ Ὑπουργείου. Ὅταν ἔκτασις 3.000 στρεμμάτων μένῃ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐκμεταλλεύσεως διὰ τὴν βοσκὴν προβάτων καὶ οἱ κάτοικοι ἐκεῖ διαμαρτύρονται, εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὡς ἱκανοποιητικὴν τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι δὲν εἴμεθα ἁρμόδιοι ἡμεῖς νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα ἀλλὰ αἱ Ἐπιτροπαὶ ἀπαλλοτριώσεων; Ἔχετε, κ. ὑπουργέ, ἁρμοδιότητα ἐλέγχου καὶ ἐποπτείας ὅλων τῶν πράξεων τῶν Ἐπιτροπῶν αὐτῶν, διότι ἄλλως θὰ καθίσταντο αἱ ἐπιτροπαὶ κράτος ἐν κράτει.

§73Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν ἠγνόουν τοῦτο, ὅτι εἶχα δικαίωμα ἐλέγχου καὶ ἐποπτείας, δὲν θὰ εἶχα ἀποστείλει τό ἔγγραφον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἀπαλλοτριώσεως. Συνεπῶς ὑπάρχει καὶ ἠσκήθη τὸ δικαίωμα τοῦτο. Τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἐπιληφθῇ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν διαφόρων ἐκτάσεων καὶ ἔχει ἔγγραφον ὅτι πρὸ ἑνὸς ἔτους ἐπελήφθη τοῦ θέματος καὶ συνεπῶς δὲν εἶχα κανένα λόγον νὰ ἀνησυχήσω καὶ νὰ εἴπω ὅτι διατὶ δὲν ἀπηλλοτριώσατε πράγματα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἀνέφερε τὸ ἁρμόδιον κρατικὸν ὄργανον, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν. Ἤδη ἔδωσα ἐντολὴν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ μᾶς εἴπῃ ποία ἀκριβῶς ἔκτασις ὑπάρχει καὶ διατὶ δὲν ἀπηλλοτριώθη.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης ἔχει τὸ λόγον ἐπὶ τῆς συνεχιζομένης ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Μιχαηλίδη, σχετικῶς μὲ τὰς πιστοδοτήσεις τῆς Α.Τ.Ε., ἐφ’ ἧς ἡ συζήτησις ἐγενικεύθη.

§75Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος μας, ὡς ὅλοι γνωρίζομεν ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῆς συζητήσεως τῶν τελευταίων ἡμερῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρίσκεται εἰς ἐξαθλίωσιν ἄνευ προηγουμένου καὶ διατελεῖ ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως καὶ ὅτι ὅλα τὰ κοινωνικὰ βάρη ἐπιρρίπτονται ἐπ’ αὐτοῦ ἐνῷ ὁ ἴδιος ἐγκαταλείπεται. Ζητεῖται ἀπ’ αὐτὸν ἡ πληρωμὴ τῶν δαπανῶν διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἄλλων τάξεων, ἐνῷ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἰδίου οὐδὲν γίνεται καὶ τοὺς περιμένει πλὴν τῆς σημερινῆς δυστυχίας καὶ τὰ μαῦρα γεράματα ἐνῷ θὰ ἔπρεπε ὅλαι αἱ ἄλλαι τάξεις νὰ πληρώναμε γιὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου. Δημιουργεῖται οὕτω ἐπισωρευτικὴ καὶ ἐπικίνδυνος ἀγανάκτησις, ἡ ὁποία εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἐπιτρέπεται νὰ συνεχισθῇ. Ὑπάρχουν αἰτίαι καὶ ἀφορμαὶ μὲ τὸ κατάντημα αὐτὸ τοῦ ἀγρότου καὶ πρέπει νὰ ἐρευνήσωμεν καὶ νὰ εὕρωμεν τὰ αἴτια ταῦτα καὶ νὰ τὰ ἄρωμεν ἀμέσως. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πρέπει νὰ προσέξῃ τὸν ἀγρότην διότι ἡ Τράπεζα ἱδρύθη ἀπὸ τὸν μέγαν Βενιζέλον διὰ τὴν εὐτυχίαν τοῦ ἀγρότου καὶ μόνον αὐτοῦ. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ὑφ’ ἃς διατελεῖ ἡ Ἀγροτική μας Οἰκονομία ὁ παράγων κεφάλαιον παίρνει πρωταρχικὴν θέσιν ἀνάμεσα στοὺς συντελεστὰς τῆς Γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἡ Α.Τ.Ε., ἡ ὁποία κατὰ τὴν κατοχὴν ἔχασεν ὅλα τὰ κεφάλαιά της, ἔδει μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν νὰ προικοδοτηθῇ μὲ ἐπαρκῆ κεφάλαια καὶ μάλιστα ἀτόκως ἵνα δυνηθῇ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ηὐξημένας λόγῳ τῶν καταστροφῶν κλπ. ἀνάγκας τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ὄχι μόνον δὲν ἐπροικοδοτήθη ἀλλὰ ἀπεναντίας ἐπαιτεῖ κατὰ μῆνα παρὰ τῆς νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τὰ ἀναγκαῖα κεφάλαια, τὰ ὁποῖα καὶ τελικῶς τῆς χορηγεῖ μειωμένα καὶ δι’ ἀνάγκας ἑνὸς μόνον μηνός. Εἰς τὴν νομισματικὴν δὲν συμμετέχει οὔτε ἐκπρόσωπος τῆς Α.Τ.Ε. οὔτε τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων. Συνέπεια τῶν ἀνωτέρω εἶναι: α) Ἡ ἀδυναμία τῆς Α.Τ.Ε. νὰ ἀνταποκριθῇ στοιχειωδῶς εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς Ἀγροτικῆς Οἰκονομίας. Αἱ χορηγούμεναι σήμερον πιστώσεις καλύπτουν μόνον τὰ 25% τῶν ἐξωτερικῶν δαπανῶν τῶν καλλιεργειῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ 50% αὐτῶν ἀφοροῦν ἀξία λιπασμάτων ἤτοι οὐσιαστικὰ μόνον 10–14% τῶν εἰς χρῆμα ἀναγκῶν χορηγεῖ. Οἱ γεωργοὶ ἀναγκάζονται οὕτω νὰ καταφύγουν εἰς τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον μὲ ὑπερόγκους τόκους ἢ νὰ προπωλοῦν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὰ προϊόντα των. Ἀλλὰ καὶ τὰ λίγα αὐτὰ κεφάλαια μὲ τὰ ὁποῖα χρηματοδοτεῖται ἡ Α.Τ.Ε. λόγῳ τῆς κατὰ μῆνα χορηγήσεως δὲν ἐπιτρέπει προγραμματισμὸν καὶ παραγωγικὴν τοποθέτησιν. Τὰ μεσοπρόθεσμα δάνεια τῶν ὁποίων ἡ σημασία εἶναι μεγίστη, εἶναι σχεδὸν ἀνύπαρκτα. Τὸ τοιοῦτον ὑποδηλοῖ τὴν μεγαλυτέραν παραγνώρισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἀγροτικῆς Οἰκονομίας. Μολονότι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εἰσέρευσαν 2½ καὶ πλέον δισ. δολλάρια καὶ μολονότι ἐχορηγήθησαν εἰς τὰς βιομηχανίας, ἐμπόριον κλπ. ἑκατ. δολλάρια, πλεῖστα τῶν ὁποίων λόγῳ κακῆς τοποθετήσεως παραμένουν παγωμέναι πιστώσεις, ἐξ οὗ καὶ τὸ εὔλογον καὶ δίκαιον παράπονον τῶν ἀγροτῶν οἵτινες ἐνῷ ἀποτελοῦν τὸ 60% τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐνῷ προσφέρουν τὰ 40% καὶ πλέον τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ συνεπῶς ἀποτελοῦν τὸν κορμὸν τοῦ Ἔθνους, χρηματοδοτοῦνται μόνον μὲ 38% ἐνῷ ἡ βιομηχανία καὶ τὸ ἐμπόριον ποὺ ἀποτελοῦν τὸ 5% χρηματοδοτοῦνται μὲ 25%. Διὰ τοῦτο ἀναγκάζεται ἡ Α.Τ.Ε. δι’ αὐτοσυντήρησίν της καὶ διὰ νὰ κάμῃ ἀνατοποθετήσεις νὰ πιέζῃ τοὺς ἀγρότας δι’ ἐξόφλησιν χρεῶν καὶ εἰς περιπτώσεις πραγματικῆς ἀδυναμίας. Συνέπεια ἐπίσης τῆς ἐλλιποῦς χρηματοδοτήσεως τῆς Α.Τ.Ε. εἶναι καὶ ἡ παντελὴς ἔλλειψις προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων διὰ τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν θεσμῶν τῶν συγκεντρώσεων κλπ. μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τὴν καταλήστευσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους. Ἀντιθέτως καθ’ ἣν ἐποχὴν ἀρνοῦνται χρηματοδότησιν διὰ συγκέντρωσιν κλπ. γεωργικῶν προϊόντων μέσῳ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων προφασιζόμενοι τὸν πληθωρισμόν, γίνεται εὐρεῖα χρηματοδότησις τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς βιομηχανίας, πρὸς ἀγορὰν τῶν γεωργικῶν προϊόντων (περίπτωσις καπνοῦ, ἐλαίου βάμβακος κλπ.). Ἐκ τῶν ἐκτεθέντων διαγραμματικῶς ὡς ἀνωτέρω προκύπτει ἡ ἄμεσος ἀνάγκη τῆς ἐπαρκοῦς χρηματοδοτήσεως τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τῆς ἀναδιοργανώσεώς της, ὥστε αὕτη νὰ ἐπιτελέσῃ τοὺς καταστατικούς της σκοπούς. Πλέον συγκεκριμένα: Νὰ προικοδοτηθῇ μὲ 2½ δισ. δραχμὰς ἀτόκως, πλέον τῶν ὅσων σήμερον διαχειρίζεται. Νὰ μειωθῇ ὁ τόκος τῶν παρεχομένων δανείων πρὸς τοὺς γεωργούς. Νὰ καθιερωθῇ ὅπως ἡ πίστις εἰς τὸ χωριὸ γίνεται ἀπὸ τὸν Συνεταιρισμὸν ἡ δὲ Α.Τ.Ε. νὰ περιορισθῇ εἰς συλλογικὴν πρὸς τὸν Συνεταιρισμὸν χορήγησιν. Νὰ ἐκλείψῃ ἡ ὑφισταμένη ἐν πολλοῖς Τραπεζιτικὴ νοοτροπία τοῦ ἱδρύματος καὶ νὰ ἐμπνευσθῇ ἡ κοινωφέλεια τῶν σκοπῶν του. Πρὸς τοῦτο δέον νὰ λειτουργήσουν Ἐπιτροπαὶ πιστώσεων κατὰ Ὑποκατάστημα εἰς ἃς ἐκτὸς τῶν ἐπιτελικῶν ὀργάνων τῆς Α.Τ.Ε. νὰ συμμετέχουν καὶ ὄργανα τῶν γεωργῶν καὶ οἱ Διευθυνταὶ Γεωργίας. Εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Α.Τ.Ε. νὰ συμμετέχουν κατὰ πλειοψηφίαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν γεωργῶν. Νὰ σταματήσουν αἱ κομματικαὶ ἐπεμβάσεις εἰς τὸ ἵδρυμα τόσον ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τοῦ προσωπικοῦ της ὅσον καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν καὶ λειτουργίαν τῆς πίστεως. Ἡ Α.Τ.Ε. βεβαίως πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἐφαρμοστὴς τῆς Κυβερνητικῆς Ἀγροτικῆς πολιτικῆς, αὐτὸ δὲν δικαιολογεῖ καὶ τὰς κομματικὰς ἐπεμβάσεις, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ τὸ ἵδρυμα ἐπὶ Διοικήσεως ἀειμνήστου Γόντικα. 1. Ἐλαιοκαλλιέργεια. Τὸ ἀγωνιῶδες πρόβλημα τοῦ ἐλαιοκαλλιεργητοῦ σήμερα εἶναι ἡ καταπολέμησις τοῦ πυρηνοτρήτου καὶ δάκου διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ περυσινὴ καταστροφή. Ἡ Κυβέρνησις δημαγωγεῖ ἐπ’ αὐτῷ καὶ ἐνῷ ὑπόσχεται χορήγησιν τῶν τεχνικῶν μέσων καὶ τῶν φαρμάκων εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἐνῷ εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐποχὴν ποὺ θὰ πρέπει ν’ ἀρχίσῃ ἡ καταπολέμησις (μετὰ 10ήμερον) ἀφοῦ ἐχάσαμεν ἤδη τὸν πρῶτον ψεκασμὸν τὸν καὶ σπουδαιότερον διὰ τὸν πυρηνοτρήτην, δὲν ἔχει φέρει ἀκόμα οὔτε ἕνα ψεκαστῆρα. Ἐνῷ ἐπιτρέπει τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου καὶ εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ὑπάρχουν μεγάλα ἀποθέματα ἐλαιολάδου εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀρνεῖται τὴν ἐξαγωγήν. 2. Πατατοκαλλιέργεια. Ἐνῷ ἀπὸ 10ης Μαΐου θὰ ἀρχίσῃ ἡ συγκομιδὴ τῆς πατάτας Μεσσηνίας καὶ μέχρι 30 Ἰουνίου ἡ ἐπιτόπια παραγωγὴ θὰ φθάσῃ τὰς 50.000.000 ὀκάδας καὶ πλέον καὶ ὑπάρχει φόβος ὡς τοῦτο συνέβη καὶ κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη νὰ σαπίσουν πλέον τῶν 10 ἑκατομμυρίων ὀκάδων, ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν παράτασιν τῆς εἰσαγωγῆς καὶ μάλιστα ἀτελῶς μέχρι 30 Ἰουνίου βρωσίμων γεωμήλων χωρὶς νὰ ἐρωτηθῇ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ νὰ κερδίσουν οἱ διάφοροι εἰσαγωγεῖς εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν μας. 3. Πτηνοτροφία. Ἐνῷ χάρις εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ὁ νεαρὸς κλάδος τῆς πτηνοτροφίας ἰδιαίτερα πέριξ τῆς Πρωτευούσης, ἀνεπτύχθη ἀξιόλογα καὶ ὑπάρχουν ὅλαι αἱ προϋποθέσεις νὰ ἀναπτυχθῇ εἰς σημεῖον νὰ γίνωμεν καὶ ἐξαγωγεῖς πτηνοτροφικῶν προϊόντων, ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον δὲν ἐνισχύει ἀλλὰ καὶ καταπιέζει τὸν κλάδον αὐτόν. Οὕτω ἐνῷ εἰσάγει ἀτελῶς πτηνοτροφικὰ προϊόντα καὶ μάλιστα μὲ προνομιακὰς χρηματοδοτήσεις τοῦ ἐμπορίου ἐπιβάλλει δασμοὺς εἰς τὰς εἰσαγομένας πτηνοτροφάς. Ἀπὸ τοῦ 1953 ἐποχὴ Συναγερμικῆς Κυβερνήσεως τῆς χώρας ἡ αὔξησις τῶν πτηνοτροφῶν ἀνέρχεται εἰς 115% ἐνῷ τῶν αὐγῶν καὶ τῶν πουλερικῶν μόνον εἰς 25% (ἐπίσημα στοιχεῖα). Ὁ κλάδος αὐτὸς ἐνισχυόμενος καταλλήλως θὰ ἀπορροφήσῃ σημαντικὰς ὑποαπασχολουμένας χεῖρας καὶ θὰ τροφοδοτήσῃ τὸν ὑποσιτιζόμενον πληθυσμὸν μὲ πολυτιμότατα ζωϊκὰ λευκώματα, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ πηγὴ προμηθείας συναλλάγματος διὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων (ὡς Δανία, Ὁλλανδία). 4. Ἀγελαδοτροφία. Ὁ κλάδος αὐτὸς ἀνεπτύχθη σημαντικῶς ἰδιαιτέρως πέριξ τῆς Πρωτευούσης καὶ προωθούμενος εἰς τὰ Ἐπαρχιακὰ Κέντρα πρόκειται νὰ ἀναμορφώσῃ τὴν κτηνοτροφίαν τῆς χώρας, ὅμως ἡ ἔλλειψις προστασίας Κυβερνητικῆς, τείνει νὰ καταστρέψῃ καὶ τὸν κλάδον τοῦτον, ἤδη πλεῖστα ὅσα βουστάσια ἔκλεισαν λόγῳ τῶν ὑψηλῶν ἀφ’ ἑνὸς τιμῶν τῶν κτηνοτροφῶν, τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς γάλακτος καὶ γαλακτόσκονης ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τῆς μὴ ὑποχρεωτικῆς παστεριώσεως. 5. Παντελὴς ἔλλειψις προστασίας Γεωργικῶν Προϊόντων. Τὸ ὀξύτερον πρόβλημα τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας εἶναι σήμερα ἡ διάθεσις τῶν γεωργικῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα ἢ μένουν ἀδιάθετα εἰς χεῖρας παραγωγῶν ἢ διατίθενται εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ προϊόντα ἐσωτερικῆς καταναλώσεως παρ’ ὅτι δὲν ἔφθασαν νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας μας, ὑφίστανται κρίσιν χωρὶς προηγούμενον, λόγῳ ἀφ’ ἑνὸς τοῦ συναγωνισμοῦ των μὲ τὰ εἰσαγόμενα μὲ τὴν μορφὴν βοηθείας Ἀμερικανικῶν ἢ μὲ τὰ εἰσαγόμενα βάσει τοῦ νόμου τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Ἔτσι ἐνῷ τὰ δικά μας ρύζια λ.χ. χρησιμοποιοῦνται γιὰ κτηνοτροφὴ (τὸ 1954 5.000 τόν.), εἰσάγεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό. Τὸ 1954 καὶ ἐνῷ τὰ δικά μας μῆλα σάπιζαν εἰσήχθησαν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν 500 τόννοι κλπ. Τὸ πρόβλημα ἔπειτα τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι ἀπὸ τὰ θεμελιωδέστερα τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Δέκα ἔτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἐνῷ ἡ βιομηχανία μας ἀνασυγκροτήθηκε καὶ τείνει μάλιστα εἰς ἀποθεματοποίησιν δὲν ἀποκατεστάθησαν αἱ σχέσεις τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα, ποὺ κι’ αὐτὰ κάθε ἄλλο παρὰ ἱκανοποιητικὰ εἶναι διὰ τοὺς παραγωγούς. Αὐτὸ συντελεῖ στὸ νὰ μειοῦται συνεχῶς τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, παρὰ τὴν παρατηρηθεῖσαν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Οὕτω ἐνῷ τὸ 1953 ὁ ὄγκος τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ηὐξήθη κατὰ 50% περίπου ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν ἀπὸ εὔνοιαν καιρικῶν συνθηκῶν, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα μειώθηκε κατὰ 10% ἐν σχέσει μὲ τό προπολεμικόν. Γενικὰ ἐνῷ ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία εἶναι ἡ ἐπικρατοῦσα μορφὴ παραγωγῆς στὴ χώρα μας καὶ ἐνῷ βασιλεύει στὴν ὕπαιθρο ἡ πεῖνα, ἡ ἀπαθλίωσις, ἡ ἐξαντλητικὴ ἐργασία, ὁ πρωτογονισμὸς κλπ. καὶ δίδεται ἔτσι ὁ τόνος καὶ ἡ σφραγίδα σ’ ὁλόκληρη τὴν ἐμφάνισιν τῆς χώρας μας, δὲν λαμβάνεται κανένα μέτρον μελετημένον καὶ προγραμματισμένον γιὰ τὴν ἀνάπτυξίν της καὶ τὴν συγκράτησιν τοῦ λαοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν παραγωγῶν διὰ τὰ συναπτόμενα βραχυπρόθεσμα καλλιεργητικὰ δάνεια, εἶναι ὡς ἀκολούθως: Α. Μεμονωμένοι παραγωγοὶ (μὴ ἀνήκοντες εἰς Συνεταιρικὰς ὀργανώσεις): α) Προεξοφλητικὸν ἐπιτόκιον 7% κατ’ ἔτος. β) Προμήθεια ½% ἐφ’ ἅπαξ (ἤτοι ἐπὶ τοῦ ποσοῦ τοῦ χορηγουμένου δανείου, ἀνεξαρτήτως χρόνου). Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ περισσότερα καλλιεργητικὰ δάνεια τῆς Τραπέζης εἶναι προθεσμίας ἀπὸ 3–6 μηνῶν ἡ προμήθεια αὕτη ἀναβιβάζει τὰ προεξοφλητικὰ ἐπιτόκια εἰς 8 καὶ 9%. Βʹ. Συνεταιρισμένοι παραγωγοί: α) Ἐπιτόκιον προεξοφλήσεως 6% (ἐὰν ἡ Συν)κὴ ὀργάνωσις ἀνήκῃ εἰς Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν) καὶ 6¼% (ἐὰν δὲν ἀνήκῃ εἰς Ἕνωσιν). β) ¾% προμήθεια ὑπέρ τῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων (Συν)σμοῦ καὶ Ἑνώσεως). γ) Τέλος ¼% ἐφ’ ἅπαξ. Τοιουτοτρόπως καὶ ὁ Συνεταιρισμένος παραγωγὸς ἐπιβαρύνεται, κατὰ τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου μὲ 7% σὺν τὸ τέλος ¼%. Γʹ. Καὶ διὰ τὰς δύο κατηγορίας παραγωγῶν ὁ τόκος ὑπερημερίας ἀνέρχεται εἰς 12%, ἄρχεται δὲ κατὰ συντριπτικὸν ποσοστὸν ἀμέσως μετὰ τὴν λῆξιν τῶν δανείων, καίτοι κατὰ μὴ τηρουμένας διατάξεις θὰ ἔδει νὰ ἀρχίζῃ μετὰ δίμηνον ἀπὸ τῆς λήξεως τῶν δανείων. Ἐπιβάρυνσις τῆς Τραπέζης διὰ τὰ χρησιμοποιούμενα κεφάλαια τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος. Δοθέντος ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα στερεῖται ἰδίων κεφαλαίων, πορίζεται δὲ ταῦτα παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος (κατόπιν φυσικὰ ἐγκρίσεως τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς) ἐπιβαρύνεται μὲ τοὺς τόκους τῶν κεφαλαίων αὐτῶν, ἀνερχομένους εἰς 2,5%. Ἐπιδίωξις κάθε ὑγιοῦς κυβερνητικῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἄμεσος ἐπαρκὴς προικοδότησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διότι μόνον ἔτσι θὰ δυνηθῇ νὰ καταστῇ αὐτόνομος ζωντανὸς ἀγροτικὸς ὀργανισμός, μακρὰν παρεμβατισμῶν καὶ πιέσεων. Ἐξαντλητικὸς γραφειοκρατικὸς μηχανισμὸς τῆς Τραπέζης, κατὰ τὴν εἰς εἶδος καὶ μετρητοῖς χορήγησιν δανείων. Παραδείγματα: Α) Μεμονωμένοι παραγωγοί: Διὰ νὰ λάβῃ εἷς μεμονωμένος παραγωγὸς ἓν δάνειον, διὰ τὴν χορήγησιν λιπασμάτων ἢ φαρμάκων, ἐξαντλεῖ τὴν ἑξῆς διαδικασίαν: α) Ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κλητῆρα τοῦ Ὑποκαταστήματος διὰ νὰ τοῦ ἀνεύρῃ τὸν ἀτομικὸν φάκελλον. Δεδομένου ὅτι εἰς τὸ Ὑποκατάστημα ἠμπορεῖ νὰ εὑρίσκωνται 50–100 καὶ πολλάκις περισσότεροι παραγωγοί, δυνατὸν ὁ παραγωγὸς νὰ ἀναμένῃ 1, 2 καὶ πολλάκις 3 ὥρας διὰ τὴν ἀνεύρεσιν τοῦ φακέλλου του. β) Ὁ φάκελλος, μετὰ ταῦτα, περιέρχεται εἰς τὴν τεχνικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑποκαταστήματος διὰ νὰ ἀναγραφῇ τὸ εἶδος καὶ ἡ ἀναλογοῦσα ποσότης λιπάσματος ἢ γεωργικοῦ φαρμάκου. (Ἄλλη οὐρὰ καὶ ἄλλη ἀναμονή). γ) Ἀπὸ τὴν τεχνητὴν ὑπηρεσίαν ὁ φάκελλος περιέρχεται εἰς τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ὑποκαταστήματος διὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς αἰτουμένης πιστώσεως. δ) Ἐξακολουθῶν ὁ φάκελλος, μετὰ τοῦ δυστυχοῦς παραγωγοῦ, τὴν πορείαν του, μεταβαίνει εἰς τὸ τμῆμα γεωργικῶν προϊόντων τοῦ Ὑποκαταστήματος διὰ νὰ κοπῇ ἡ διατακτικὴ τοῦ εἴδους ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπάλληλον. ε) Ἡ διατακτικὴ ἐλέγχεται καὶ μονογράφεται παρὰ τοῦ προϊσταμένου τοῦ τμήματος. στ) Ὁ φάκελλος πλέον, μετὰ τῆς ἐγκρίσεως καὶ τῆς διατακτικῆς, περιέρχεται τώρα εἰς τὸ τμῆμα χορηγήσεων τοῦ Ὑποκαταστήματος διὰ νὰ συναφθῇ τὸ ἰσόποσον δάνειον. Ἡ ἀναμονή, ἐδῶ, εἶναι μεγαλυτέρα, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἡ τελευταία. η) Τὸ συναφθὲν δάνειον ἐλέγχεται παρὰ τοῦ προϊσταμένου τοῦ τμήματος. θ) Ὅλα τὰ σχετικὰ ἔγγραφα μεταφέρονται ἐκ νέου, εἰς τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ὑποκαταστήματος διὰ νὰ ὑπογραφοῦν. ι) Ἐκ τῆς Διευθύνσεως μετὰ τὴν ὑπογραφὴν των περιέρχονται εἰς τὸν ταμίαν τοῦ ὑποκαταστήματος, ὁ ὁποῖος μετὰ τὸν συμψηφισμὸν παραδίδει εἰς τὸν παραγωγὸν τὴν διατακτικὴν εἰς διπλοῦν ἀλλά.... ἀλλοίμονον, ἀνυπόγραφον. ια) Μετὰ τὴν παραλαβήν της ἀπὸ τὸν ταμίαν μεταβαίνει διὰ τρίτην φορὰν εἰς τὴν Διεύθυνσιν (ἢ εἰς ἕτερον ἐντεταλμένον πρὸς τοῦτο ὑπάλληλον) διὰ νὰ ὑπογραφῇ ἡ διατακτική. Ἡ πορεία εἰς τὸ ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε. ἐτελείωσεν, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἡ ὀδύσσεια τοῦ παραγωγοῦ. Ἐὰν μὲν δὲν μεσολαβῇ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν, ὁ παραγωγὸς μεταβαίνει εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς Τραπέζης πρὸς παραλαβὴν τοῦ λιπάσματος ἢ φαρμάκου. Ἀλλοίμονον ὅμως εἰς τὸν παραγωγόν, ἐὰν μεσολαβῇ συνεταιρικὴ ὀργάνωσις, διότι τότε μόνον εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ μαραθωνείου τούτου εὑρίσκεται. Ἡ διατακτικὴ τῆς Τραπέζης μεταβαίνει εἰς τὰ γραφεῖα τῆς συνεταιρικῆς ὀργανώσεως διὰ νὰ ἀντικατασταθῇ μὲ διατακτικὴν ταύτης, ἡ ὁποία τὰς περισσοτέρας φορὰς ἀκολουθεῖ τὴν αὐτὴν γραφειοκρατικὴν πορείαν τῆς Τραπέζης. Β) Τὴν αὐτὴν καὶ μεγαλυτέραν καταπόνησιν δέχονται καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν συνεταιρικῶν ὀργανώσεων, οἱ ὁποῖοι μεταβαίνουν εἰς τὸ ὑποκατάστημα διὰ τὴν σύναψιν καὶ χορήγησιν τῶν εἰς εἶδος καὶ μετρητὰ δανείων. Ἐπειδὴ δὲ σπανίως τελειώνουν εἰς μίαν ἡμέραν, ὁ συνεταιρισμὸς ἐπιβαρύνεται μὲ τὰ ἔξοδα ἡμεραργιῶν τῶν ἐκπροσώπων καὶ ὑπαλλήλων του. Τὸ ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐπιβληθὲν παρὰ τῆς Τραπέζης νέον σύστημα δανεισμοῦ τῶν συνεταιρικῶν ὀργανώσεων, ἀπεδείχθη, διὰ τὰς μὴ διαθέτοντας ἐμπείρους ὑπαλλήλους συνεταιρικὰς ὀργανώσεις, ἀνεδαφικὸν καὶ πολύπλοκον, καταπονοῦν ἀκόμη περισσότερον τὰς συνεταιρικὰς ταύτας ὀργανώσεις καὶ τοὺς συνεταίρους των. (Σύστημα α) πιστωτικῶν καταλόγων ὑποβαλλομένων παρὰ τοῦ Συνεταιρισμοῦ εἰς τὴν Τράπεζαν, β) διὰ συμβάσεων συνεταίρων καὶ Συνεταιρισμοῦ, Συνεταιρισμοῦ καὶ Ἑνώσεως, Ἑνώσεως καὶ Τραπέζης. Τὸ σύστημα τοῦτο ἀντικατέστησε τὸ διὰ γραμματίων τῶν συνεταίρων σύστημα). Λόγῳ τῆς κακῆς τοποθετήσεως τῶν λήξεων τῶν περισσοτέρων καλλιεργητικῶν δανείων μὲ τὴν ἐποχὴν τῆς πωλήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῶν παραγωγῶν οἱ παραγωγοὶ τελείως ἀδίκως ἐπιβαρύνονται μὲ τόκον ὑπερημερίας (διαφορὰ 4–5% ἀπὸ τὸν προεξοφλητικὸν τόκον). Σχετικὴ διαταγὴ τῆς Τραπέζης διὰ τὴν ἐπὶ δίμηνον μετὰ τὴν λῆξιν τῶν δανείων εἴσπραξιν τόκου προεξοφλήσεων, εἶναι δυνητικὴ καὶ ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῶν Διευθυντῶν τῶν ὑποκαταστημάτων, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, οἱ ἑκάστοτε ἐπιθεωροῦντες τὰ ὑποκαταστήματα προτρέπουν τὴν σιωπηρὰν εἴσπραξιν τόκου ὑπερημερίας εὐθὺς μετὰ τὴν λῆξιν τῶν δανείων. Τὰ κτηνοτροφικὰ δάνεια λήγουν τὴν 31ην Μαρτίου, ἐνῷ οἱ περισσότεροι τῶν παραγωγῶν τῆς Εὐβοίας συγκομίζουν τὸν Αὔγουστον. Τὰ δάνεια ἐπὶ πρωΐμων δημητριακῶν λήγουν τὴν 31ην Ἰουνίου, περίοδον καθ’ ἣν οὐδεὶς παραγωγὸς ἔχει πωλήσει σῖτον καὶ πολλὰς ἄλλας περιπτώσεις. Τὸ ἔτος τῆς εὐτυχίας τοῦ ἀγρότου τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τὸ συμβόλαιον τῆς Θεσσαλονίκης γιὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, ἔφερε πράγματι τὰ καλὰ ἀποτελέσματα διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν λιπασμάτων, εἰς τὰς ἑξῆς τιμάς: «............. (ἀναγινώσκει).............». Ἀρνηθήκατε, κ. βουλευταὶ τῆς δεξιᾶς παρατάξεως, νὰ βοηθήσετε τὸν ἐργάτη καὶ δὲν εἶχε δίκαιον ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Μιχαηλίδης ποὺ εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου συσσωρεύει τὴν δυστυχίαν εἰς τὸν ἀγρότην καὶ πῶς ὁ Συναγερμὸς ἐβοήθησε ποικιλοτρόπως τὴν τάξιν αὐτήν. Πράγματι τὸν ἐβοήθησε, διότι ἐδιπλασίασε τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου καὶ τῆς βενζίνης, χωρὶς καμμίαν πρόνοιαν γιὰ τὸν ἀγρότην, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ἔδιδε στοὺς ἀγρότας τὰ εἴδη μὲ 40% μειωμένην, χάριν τῶν ἀγροτῶν. Σεῖς, τῆς δεξιᾶς παρατάξεως, διατί τοὺς ξεχάσατε. Διατὶ ἀποχωρήσατε τῆς Βουλῆς, ὅταν ἐπρόκειτο, ἐπὶ ἀειμνήστου Πλαστήρα, νὰ ψηφίσωμεν τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ μοιράσωμεν ἑκατομμύρια στρέμματα γῆς εἰς τοὺς ἀποκλήρους τῆς μοίρας; Γιατί, ὅταν τὸ ψηφίσαμεν ὑπευθύνη μας τὸ Σύνταγμα καὶ ἐπανήλθατε, μᾶς ἐμποδίσατε νὰ μοιράσωμεν τὰ ἐλαιόδενδρα, τὶς φυτεῖες, τὶς ἐφικτὲς καλλιεργείας δασικὲς ἐκτάσεις καὶ γιατί, ἐνῷ ἡμεῖς θέλαμε ν’ ἀφίσωμεν ἀπὸ 250 στρέμματα στοὺς κληρονόμους τῶν τσιφλικάδων, τοὺς μὴ δηλαδὴ αὐτοκαλλιεργητάς, σεῖς μᾶς καταψηφίσατε τὸ νομοσχέδιον καὶ τὸ χάσαμε γιὰ 1 ψῆφον καὶ στερήσαμε τὸ ψωμὶ χιλιάδων δυστυχισμένων ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν;

§76Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ πτωχοὶ γεωργοί, δὲν ἠμποροῦν νὰ συντηροῦν 100 ἐλαιόδενδρα.

§77Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ συλλογισμός σας, εἶναι ἐσφαλμένος. Θὰ ἠμπορέσουν, ὄχι μόνον νὰ συντηρήσουν τὰ 100 ἐλαιόδενδρα, ἀλλὰ διὰ τῆς ἐντατικῆς καλλιεργείας, θὰ τὰ ἔκαμνον ν’ ἀποδίδουν περισσότερον. Ὅτι ὑπάρχει ὄρθιον στὸν τόπον αὐτόν, στὴν παράταξίν μας ὀφείλεται καὶ γιὰ τοὺς ἀγρότας καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς πλευρᾶς ὅτι ἀντιαγροτικοὶ νόμοι ἔχουν ψηφισθῆ, στὴν δεξιὰν παράταξιν ἀνήκουν — ἀπαλλοτριώσεις–Κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις Ὑπουργεῖον Γεωργίας–συνεταιρισμοὶ–Ἀγροτικὴ Τράπεζα, τὰ πάντα, ἡ παράταξίς μας τὰ ἔφτιαξε. Περιπέζομεν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, διότι προεκλογικῶς στείλατε, ὡς Κυβέρνησις, ἔγγραφον σὲ διάφορα χωριὰ ὡς τοὺς Κουρκουλοὺς κλπ. δι’ ὑπογραφὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι συνεστήθη Ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην καὶ διανομὴν τοῦ δάσους καὶ σήμερον ἀπαντᾷ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἀπαγορεύει τὴν διανομὴν τῶν δασῶν τὸ σύνταγμα. Ὅταν πηγαίνουμε σὲ ἐξορία χιλιάδες ἀνθρώπων, χωρὶς δικαστικὴν ἀπόφασιν, τὸ ἐπιτρέπει τὸ Σύνταγμα — ὄχι — παραβιάζομεν τὸ Σύνταγμα, ὅταν εἶναι κατὰ τοῦ λαοῦ, ὅταν εἶναι νὰ γίνῃ κάτι καλὸ γιὰ τὸν λαόν, ἐμποδίζει τὸ Σύνταγμα πάντοτε. Πήρανε οἱ ἀγροτικοὶ συνεταιρισμοὶ ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ καὶ ἐνῷ τὰ γεωργικὰ προϊόντα δὲν ηὐξήθησαν εἰς τὰς τιμάς, ὑποχρεοῦνται οἱ ἀγροτικοὶ συνεταιρισμοὶ νὰ πληρώσουν διπλάσια χρέη μὲ τόκους, ἐπιτόκια καὶ ὑπερημερίες καὶ συγκεκριμένα ὁ οἰνοποιητικὸς συνεταιρισμὸς Χαλκίδος. Ἐνῷ τὸ κρασὶ τὸ πωλεῖ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς ἀπὸ ὅτι τὰ πωλοῦσεν, ὅταν εἶχε 15 δραχμ. τὸ δολλάριον. Τί γίνεται μὲ τὶς παγωμένες πιστώσεις; Εἶναι καλύτερος ὁ Α ἢ Β βιομήχανος ἀπὸ τὰς χιλιάδας τῶν οἰκογενειῶν τοῦ συνεταιρισμοῦ; Πρῶτα πρέπει νὰ γίνουν παγωμένες τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ὅταν πληρώσουν ὅλοι οἱ βιομήχανοι, μετὰ καὶ χωρὶς καμμίαν ἄλλην ἐπιβάρυνσιν, νὰ πληρώσουν οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ ὡς καὶ οἱ πτωχοὶ ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι λάβανε 216 χιλιάδες, κατέβαλον μέχρι σήμερον 300 χιλιάδες καὶ ὀφείλουν εἰσέτι 550.000 τόκοι πρόστιμα καὶ ὑπερημερίες. Πῶς θὰ τὰ ἐξοφλήσουν αὐτά; Ζοῦν ὅλοι μὲ τὴν ἀγωνίαν τῆς καταστροφῆς καὶ βλέπουν ἄνθρωπο μὲ τσάντα καὶ τοὺς πιάνει ἄγχος. Εἶναι ἀδύνατον νὰ κρατηθοῦν ὄρθιοι. Πρέπει καὶ εἶναι ἐθνικὴ ἀνάγκη, νὰ ληφθοῦν δραστικὰ μέτρα, γιατὶ εἶναι ντροπὴ νὰ πληρώνουν μόνον οἱ ἐργαζόμενοι καὶ νὰ καρποῦνται τὰ κέρδη μόνον οἱ προνομιοῦχοι τῆς ζωῆς.

§78Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι μόνον τὸ σχέδιον Μάρσαλ. Τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς τοὺς ἐκμεταλλεύεται τὸ Κράτος ποικιλοτρόπως. Θὰ σᾶς εἴπω μίαν εἰδικὴν περίπτωσιν. Ἔγιναν τὰ μεγάλα παραγωγικὰ ἔργα καὶ ἐχορηγήθησαν μετὰ τὴν ἀποστράγγισιν γαῖαι εἰς τοὺς ἀγρότας. Καὶ ἐνῷ ὁ ἀγρότης ἐκουράσθη πολὺ καὶ ἐδαπάνησε χρήματα, ἔρχεται τὸ Κράτος νὰ τοῦ ζητήσῃ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χορηγηθέντων γαιῶν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν πληρώσει τρεῖς καὶ τέσσαρες φορὲς τὴν ἀξίαν τούτων.

§79Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Γιὰ πρώτην φορὰν ἐπιβαρύνθηκεν ἡ Ἀθήνα μὲ τὸν φόρον 3% τῶν ἐνοικίων μὲ τὸ νερὸ τῆς Ὑλίκης καὶ ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἐπανάστασις στὴν ἐθνικὴ οἰκονομία μὲ τὸ νὰ ποτισθοῦν 100δες χιλιάδων στρέμματα, ἡ Κυβέρνησις τῆς δεξιᾶς, παρὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Πλαστῆρα, πῆρε τὸ νερὸ τῆς Ὑλίκης, ἀδιαφόρησε διὰ τοὺς ἀγρότας ποὺ θὰ ἐσώζοντο ἀπὸ τὸ νερὸ αὐτὸ καὶ γρήγορα–γρήγορα τὸ φέρνει γιὰ νὰ πιῇ νερὸ ἡ Ἀθήνα, καὶ αὐτό, μόνον καὶ μόνον, γιατὶ περίμενε τὶς ἐκλογὲς τοῦ Νοεμβρίου καὶ ἤξευρεν, ὅτι ἡ Ἀθήνα καὶ μόνον ἡ Ἀθήνα δημιουργεῖ Κυβερνήσεις καὶ Πρωθυπουργούς. Ἐκμεταλλευόμεθα ὅτι ἱερὸν καὶ ὅσιον ἔχουν οἱ ἀγρόται μας. Τὴν ἔντονον ἐθνικὴν συνείδησιν, τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν οἰκογένειαν καὶ τὴν θρησκείαν καὶ βλέπομεν νὰ ψηφίζουν οἱ ἀγρόται τοὺς δυνάστας των καὶ τοὺς ἐκμεταλλευτάς των καὶ νὰ καταψηφίζουν τοὺς εὐεργέτας των, ὅπως τοὺς ἀειμνήστους Ἐλ. Βενιζέλον, Γ. Καφαντάρην, Ἀλεξ. Παπαναστασίου καὶ τὸν Ν. Πλαστήραν. Ἕως πότε θὰ τοὺς λέμε καθῆστε ἐκεῖ χωρὶς καμμίαν ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειαν, νηστικοὶ καὶ περιφρονημένοι, ρακένδυτοι καὶ ἀνασφάλιστοι; Πρέπει ὅλοι νὰ ἀνεβάσωμεν τὸ ἐπίπεδον τοῦ ἀγρότου καὶ γρήγορα, διότι θὰ μετανοήσωμεν πικρῶς. Ξυπνοῦν οἱ ἀγρόται καὶ ξυπνοῦν πραγματικά, καὶ θὰ ἐπιβάλουν αὐτοὶ τὶς θελήσεις των, ἄλλως θὰ τραβήξουν τὸν δρόμον ὁποιονδήποτε ποὺ θὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸν βραχνᾶν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον.

§81Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εὐχαριστῶ, κ. συνάδελφοι, τὸν συνάδελφον κ. Μιχαηλίδην διὰ τὴν ἐπερώτησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τὸν εὐχαριστῶ ὄχι διότι μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ συνταχθῶ καὶ ἐγὼ μετ’ αὐτοῦ καὶ νὰ ὁμιλήσω κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, οὔτε διὰ νὰ προβῶ εἰς ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος ἔλεγχος ἀκόμη. Τὸν εὐχαριστῶ ὅμως διότι μᾶς ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐπερώτησίς του ἐγενικεύθη, νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐγκαίρως μὲ τὸ ἀγροτ. ζήτημα καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀσχοληθῶμεν ἰδιαιτέρως μὲ αὐτό. Διότι ὅμως ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ ἐπερωτῶντος συναδέλφου ἀρκετὰ κατὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐπιτρέψατέ μου πρωτίστως νὰ ἀσχοληθῶ καὶ ἐγὼ ὀλίγον μὲ τὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ζητοῦμεν, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ μὴ εἰσπράττῃ τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα δίδει καὶ ζητοῦμεν ἐπίσης νὰ παρέχῃ ἀφειδῶς δάνεια εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Οὐδεὶς ὅμως ἀπὸ ἡμᾶς δὲν ἠσχολήθη καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ μάθῃ πῶς χρηματοδοτεῖται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Εἶναι τώρα μία τριετία, εἶναι μία πενταετία, διὰ τὴν ἀκρίβειαν, ποὺ εἰς χεῖρας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐδόθη ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἓν ἄλφα ποσὸν μὲ τὴν ἐντολὴν νὰ παρέχῃ δάνεια εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰ εἰσπράττῃ τὰ δάνεια αὐτά. Ἐὰν δὲν εἰσπράξῃ δὲ ἡ Τράπεζα, δὲν ἔχει δικαίωμα οὔτε τὸν τρόπον νὰ χορηγήσῃ ἄλλα δάνεια. Γράφεται ἀπὸ διετίας, εἰς τὰς ἐφημερίδας τοὐλάχιστον, ὅτι ἐξευρέθη ἓν σημαντικὸν ποσόν, ἓν ἀρκετὰ ὑπερβολικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον τάχα θὰ χορηγηθῇ εἰς τὰς χεῖρας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης μὲ τὴν ἐντολὴν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ τὸ διαχειρίζεται αὐτὸ μόνη της καὶ νὰ μεταβάλῃ τὸν δανεισμὸν τῶν βραχυπροθέσμων καὶ μακροπροθέσμων δανείων. Ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ οὐδέποτε ἐχορηγήθη εἰς τὴν Τράπεζαν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ δοθῇ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ μόνον εἰς τὰς ἐφημερίδας, λέγω καὶ πάλιν, ἐγράφη. Ἐφ’ ὅσον δὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν δοθῇ, ἢ ἄλλον παρεμφερὲς ποσὸν δὲν χορηγηθῇ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, δὲν εἶναι ἀτυχῶς εἰς θέσιν ἡ Τράπεζα νὰ δανείζῃ χωρὶς νὰ εἰσπράττῃ. Παρεπονέθη ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἷς συμπολίτης του ἐδανείσθη ποσὸν 50 χιλιάδων νέων δραχμῶν ἀπὸ τὸ 1951, ἄν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ἔναντι αὐτοῦ μέχρι σήμερον ἐπέστρεψεν 8 χιλιάδας δραχμὰς καὶ ὀφείλει τὰς ὑπολοίπους 42 χιλιάδας. Καὶ παραπονεῖται ὁ κ. συνάδελφος, διότι τὸν διώκει ἡ Τράπεζα. Ἐὰν ἡ Τράπεζα δὲν τὸν διώξῃ, ἐὰν ἡ Τράπεζα δὲν ἐνοχλήσῃ τοὺς πιστούχους της, ἐὰν ἡ Τράπεζα δὲν θελήσῃ νὰ εἰσπράττῃ τὰ χρήματά της, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ δανείσῃ τοὺς ἄλλους; Φρονῶ λοιπόν, ὅτι ἐὰν ὁ δανεισμὸς αὐτὸς εἶναι πράγματι ἀπὸ τὸ 1951, φρονῶ ὅτι ὁ ὀφειλέτης δὲν εἶναι καλῆς πίστεως ὀφειλέτης καὶ ἀδίκως παραπονεῖται ὁ κ. συνάδελφος. Παραπονοῦνται ἔναντι ἡμῶν τῶν Πελοποννησίων κυρίως κατὰ διαφόρους ἐποχὰς καὶ οἱ συνάδελφοι ἐδῶ καὶ αἱ ἐφημερίδες, ὅτι θορυβοποιοῦμεν, ὅτι ἐκμεταλλευόμενοι ὡρισμένας καιρικὰς συνθήκας ἀποφεύγομεν νὰ πληρώσωμεν τὴν Τράπεζαν, καὶ ὅτι δημιουργοῦμεν θορύβους, διὰ νὰ ἐκμεταλλευώμεθα τὰ χρήματα ἐκεῖνα. Ὁμολογῶ ὅτι καὶ τοῦτο εἶναι ὑπερβολικόν, διότι ἐν Πελοποννήσῳ τοὐλάχιστον, οὐδεὶς ἐδανείσθη, τὰ ὑπερβολικὰ αὐτὰ ποσὰ τῶν 50, 60 καὶ 70 χιλιάδων δραχμῶν. Ὑπάρχουν κτηματίαι, κ. συνάδελφοι, ἐν Πελοποννήσῳ, μὲ περιουσίαν 50 καὶ 60 στρεμμάτων σταφιδαμπέλου, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν δάνειον ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν μόνον 10 ἢ τὸ πολὺ 15 χιλιάδας δραχμῶν. Διὰ νὰ συμπληρώσουν δὲ τὰς καλλιεργείας αὐτὰς ἔχουν ἀνάγκην ἑτέρων 30 χιλιάδων δραχμῶν, τὰς ὁποίας δανείζονται ἀπὸ ξένα χέρια καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ ὅμως ποτὲ δὲν παρετηρήθη τὸ φαινόμενον τόσης καθυστερήσεως, ἐκτὸς τώρα, τὴν τελευταίαν διετίαν ποὺ πράγματι μετεβλήθησαν ἄρδην αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι. Δύο χρόνια ἀκριβῶς καὶ τὸ 1954 καὶ τὸ 1955 οἱ σταφιδοκαλλιεργηταὶ ἐδοκιμάσθησαν ἀπὸ τὰς καιρικὰς μεταβολὰς καὶ δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, ἀλλὰ ὅλοι ἀνανεώνουν προσφέροντες ὅτι ἠδυνήθησαν νὰ εἰσπράξουν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἔχω νὰ τὴν ἐλέγξω εἰς τίποτε, διότι δὲν τῆς ἐδόθη ἀκόμη ὁ καιρὸς νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγων μὲ τὸ ἀγροτικὸν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ζήτημα. Λέγεται καὶ πιστεύεται ἀτυχῶς ἀπὸ πολλοὺς ὅτι τώρα τελείως μετεβλήθη ἡ ζωὴ τοῦ ἀγρότου, ὅτι αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνει καὶ τὰ κέρδη ἐκ τῶν εἰσοδημάτων εἶναι τοιαῦτα ὥστε ἐκαλυτέρευσεν ἡ ζωή του. Ἀτυχῶς, οὔτε αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Διότι οὐδεὶς ἀπὸ ἡμᾶς ἐφρόντισε νὰ μάθῃ πῶς καλλιεργεῖ αὐτὸς ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Οἱ τῆς ἰδικῆς μου περιφερείας, οἱ Πελοποννήσιοι τοὐλάχιστον, τοὺς ὁποίους γνωρίζω καλύτερα ἀπὸ τὰς ἄλλας περιφερείας, δὲν ἀπήλαυσαν τίποτε ἀπὸ τὰς διαφορὰς αὐτὰς τῆς τιμῆς, διότι ἐνῷ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν δανείζωνται 10–15 χιλιάδας δραχμάς, οἱ ἔχοντες τὰ 50 στρέμματα σταφιδαμπέλου δανείζονται ἑτέρας 30 χιλιάδας δραχμῶν ἀπὸ ἄλλας χεῖρας. Καὶ τὰ δανείζονται κατὰ τρόπον ἀσύστολον καὶ δυστυχῶς ἀνομολόγητον μὲ ὑπερβολικὸν τόκον, ὑπερβαίνοντα τὰ 40% ἢ μὲ προπώλησιν τῆς παραγωγῆς των εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας της, καὶ ὅταν οἱ ἀγρόται εὑρίσκωνται εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὁσονδήποτε καὶ ἂν ὑψωθῇ ἡ τιμὴ τῶν εἰσοδημάτων, δὲν ἐπαρκοῦν νὰ πληρώσουν τίποτε. Καὶ ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσητε καὶ νὰ συμφωνήσητε μαζί μου, ὅτι τὰ 75% τῶν ἀγροτῶν σήμερον εὑρίσκονται εἰς κρίσιμον οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ ἤθελον νὰ συζητήσωμεν μὲ κάποιαν ἄλλην εὐχέρειαν τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα. Δυστυχῶς, οὔτε ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐδῶ, οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις σχεδὸν εἶναι ἐδῶ, οὔτε οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Θὰ ἤθελον ἀπὸ τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων νὰ λάβῃ, ὡς πρὸς τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα, μίαν πρωτοβουλίαν ἄλλην. Ὁσονδήποτε καὶ ἂν μὲ παρεξηγήσῃ ἡ ὁμὰς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ ἄλλοι εἴμεθα Ἀντιπρόσωποι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἐνδιαφερόμεθα καὶ ἡμεῖς ὅπως καὶ αὐτοὶ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ εὐχαρίστως θὰ ἴδωμεν μέτρα καλυτερεύσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὑπάρχουν περιπτώσεις εἰς τὰ Κράτη, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὰς ὁποίας ἐνίοτε ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις συμφωνοῦν καὶ λαμβάνουν ἀπὸ κοινοῦ ὡρισμένας ἀποφάσεις καὶ αἱ περιπτώσεις αὐταὶ ἀφοροῦν τὰ ἐθνικά μας ζητήματα. Ἀλλὰ ὅπως ἔφθασε σήμερα, κύριοι, τὸ ἀγροτικὸ μας ζήτημα, φρονῶ ὅτι ἤρχισε νὰ λαμβάνῃ τὴν θέσιν τοῦ ἐθνικοῦ ζητήματος. Διότι ὅπως εἶπε καὶ ὁ πρὸ ἐμοῦ συνάδελφος, ἂν ἀκόμη τὸ παραμερίσωμεν ἐπὶ μίαν τετραετίαν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς διὰ τὴν Ἑλλάδα, θὰ ὑπάρχῃ ἕνας ἄστατος πληθυσμός. Καὶ θὰ ἤθελον, λέγω, διὰ τοῦτο, νὰ παρακαλέσω ὅλα τὰ κόμματα τῆς Βουλῆς, τόσον τῆς λεγομένης δεξιᾶς παρατάξεως ὅσον καὶ τῆς κεντρώας καὶ τῆς ἀριστερᾶς ἀκόμη, νὰ λάβῃ ἀπὸ κοινοῦ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ μίαν ἀπόφασιν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ γενικώτερον τὴν Βουλὴν νὰ ὁρισθῇ μία Ἐπιτροπὴ βουλευτῶν ἐκ τῶν πλέον ἐπισήμων προσώπων τῆς Βουλῆς ἐκ τῶν πλέον μορφωμένων καὶ ἐνδεδειγμένων προσώπων τῆς Βουλῆς μας, ἡ ὁποία νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ ζήτημα τὸ ἀγροτικόν. Ἐὰν μάλιστα ἔχουν τὸν καιρόν, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων νὰ λάβουν τὴν πρωτοβουλίαν, καὶ ἐὰν δὲν ἔχουν τὸν καιρὸν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, θὰ ἤθελον νὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ ὑποδείξῃ ἕκαστος τὰ μέλη, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ ζητήματος. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν νὰ δώσωμεν ἕνα χρονικὸν διάστημα δύο ἕως τριῶν μηνῶν, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τὸ ἀγροτικὸν καὶ νὰ ἀποφασίσῃ τὴν λῆψιν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ παρακαλέσω καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ δηλώσουν ἐπισήμως εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι θὰ ἀποδεχθοῦν ὑποχρεωτικῶς τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς.

§82Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Οἱαιδήποτε καὶ ἂν εἶναι;

§83Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Καὶ θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ παρακαλέσω τόσον τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν γίνῃ Ἀντιπολίτευσις, ὅσον καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἐὰν γίνῃ Κυβέρνησις, νὰ ἀναλάβουν ἀπὸ τοῦδε τὴν εὐθύνην καὶ τὴν ὑποχρέωσιν, ὅτι ἐπὶ μίαν 10ετίαν θὰ τηρηθοῦν αἱ ἀποφάσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ἐὰν δὲν συμφωνήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐὰν δὲν συμφωνήσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων καὶ πρὸς ὅλους ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύομεν κατὰ 80% τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, νὰ καταρτίσωμεν ἡμεῖς ἡ Βουλὴ τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν καὶ θὰ εἶναι εἰς τὸ χέρι μας ἀφοῦ ἐγκρίνωμεν τὰς ἀποφάσεις νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὸν ὀρθὸν δρόμον. Δὲν ὁμιλῶ ὡς ἀντιπολιτευόμενος, ὁμιλῶ ὡς βουλευτὴς τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἐκπρόσωπος τῶν ἀγροτῶν. Ἐνδιαφέρομαι ὡς συνάδελφος, ὡς φίλος καὶ ὡς ἄνθρωπος διὰ νὰ λύσωμεν τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα. Ἄν λοιπόν, θέσωμεν τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα κατὰ τὸν τρόπον ποὺ προτείνω καὶ ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας μας θὰ εὕρωμεν τὴν λύσιν τοῦ ἀγροτικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω ὅτι θὰ λυθῇ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ὑπὸ τὰς καλυτέρας συνθήκας. (Χειροκροτήματα).

§84Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἐὰν καὶ δὲν ἔχω τὴν πεῖραν, νομίζω ὅτι αὐτὴ ἡ πρότασις εἶναι κάπως ἀντικοινοβουλευτική. Δὲν νομίζω ὅτι μία τοιαύτη Ἐπιτροπὴ θὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ Βουλὴ νὰ τὸ λύσῃ;

§85Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Τὸ ζήτημα δὲν θὰ λυθῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ τὸ μελετήσῃ καὶ κατόπιν ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§87Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ ἰδιαιτέραν ὀξύτητα τίθεται, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐπερωτήσεως συναδέλφου ποὺ ἀνήκει εἰς τὴν Συμπολίτευσιν, τὸ θέμα τὸ ἀγροτικόν. Δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ νὰ ἀναπτύξω τὴν τραγικήν, πράγματι, κατάστασιν διαβιώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας. Ἄλλωστε τὸ ὁλονὲν αὐξανόμενον ρεῦμα μετακινήσεως, τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ τὸ μεταναστευτικὸν ρεῦμα ἰδίως τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, μαρτυρεῖ περὶ τοῦ μεγάλου κινδύνου ποὺ συνεπάγεται ἡ κατάστασις αὐτὴ ἐξ αἰτίας τῶν τραγικῶν συνθηκῶν διαβιώσεως. Ὡς γνωστόν, οἱ μετακινούμενοι πληθυσμοί, ἐγκαθιστάμενοι εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, ἀσχολοῦνται κυρίως μὲ παρασιτικὰ βιοποριστικὰ ἐπαγγέλματα. Ὁ βαθμὸς τῆς ἐξαθλιώσεως τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν εἶναι πρωτοφανὴς καὶ τὸ θέμα ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν διότι οἱ ἀγρόται ἐκπροσωποῦν τὸ 65% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἡμεῖς πιστεύομεν, πὼς ἐὰν ἐπιδειχθῇ ἡ ἐλαχίστη διάθεσις ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία ἰσορροπία καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ τὸν ἀγρότην μία ὑποφερτὴ ζωή, ἡ ὁποία ἄλλωστε τοῦ ἀξίζει, διότι ἐργάζεται ἐξαντλητικά, μοχθεῖ, χωρὶς καμμίαν ἀσφάλισιν προϊόντος, ζωῆς καὶ ὑγείας, χωρὶς ἀσφάλισιν γήρατος, χωρὶς καμμίαν οὐσιαστικὴν προστασίαν. Κάτω ἀπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἀντιπαλαίει ὁ Ἕλλην ἀγρότης διὰ τὴν οἰκονομικήν του ἀνασυγκρότησιν, συμβάλλων οὕτω εἰς τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία ἔχει πρωταρχικὴν σημασίαν διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἔτους τῶν ἀγροτῶν «τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν εἰς ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τότε ἐλπίδας διὰ νὰ ἀποδειχθοῦν ἄνθρακες οἱ ὁραματισθέντες θησαυροὶ» δὲν θὰ ὑφίσταται ζήτημα. Καὶ ὅμως ἐξ ἀφορμῆς ἐπερωτήσεως συναδέλφου τῆς Συμπολιτεύσεως ἐμφανίζεται τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα μὲ ὅλην του τὴν ὀξύτητα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀπασχολεῖ ταύτην εἰς τρεῖς συνεχεῖς συνεδριάσεις καὶ δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη διὰ πόσας μελλοντικῶς. Δὲν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν τὸν διαχωρισμὸν ὡς οὗτος ἐπιχειρεῖται εἰς τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησιν, δηλαδὴ νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ σημερινὴ κακοδαιμονία τοῦ ἀγρότου ὀφείλεται εἰς τὴν ἀψυχολόγητον τακτικὴν τῆς Α. Τ.Ε. καὶ μάλιστα εἰς τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν αὐτῆς. Βεβαίως ἡ Α.Τ.Ε. κατέχεται ἀπὸ μίαν καθαρῶς τραπεζιτικὴν νοοτροπίαν καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀσφαλῆ τοποθέτησιν τῶν κεφαλαίων ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ταχεῖαν κυκλοφορίαν αὐτῶν ἐπὶ τῷ τέλει πορισμοῦ μεγαλυτέρων κερδῶν. Καὶ τὰ ἄλλα τμήματα τῆς Α.Τ.Ε. τὸ ἐποπτικὸν καὶ τὸ τεχνικὸν ἐπιστημονικὸν εἶναι δέσμια τῆς ἐπιχειρηματικῆς τακτικῆς τοῦ λογιστικοῦ τμήματος καὶ δὲν ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των, δηλαδὴ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τὴν ἐπωφελεστέραν τοποθέτησιν τῶν κεφαλαίων τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἡ τοιαύτη ὅμως κατάστασις, κ. βουλευταί, δὲν ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν ἀνεπαρκῆ πιστοδότησιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας, ἀλλὰ εἰς τὴν ὅλην ἀντιαγροτικὴν πολιτικὴν τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, γνωστοῦ ὄντος ὅτι τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα εἶναι σύνθετον καὶ ἡ εὐρυθμία του ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν ἐπὶ μέρους συντελεστῶν ποὺ τὸ ἀπαρτίζουν, δηλαδὴ τὸ στάδιον τῆς παραγωγῆς μὲ χαμηλὸν κόστος καὶ τῆς διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς προγραμματισμὸς οὔτε ὑπῆρξε ποτὲ τοιοῦτος. Δηλαδὴ ἕνα πρόγραμμα προσηρμοσμένον εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγροτικὴν πραγματικότητα, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν συγχρόνων ἐπιστημονικῶν μεθόδων καὶ μηχανικῶν ἐξελίξεων ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀναπτύξεως τῆς Γεωργικῆς παραγωγῆς, τῆς βελτιώσεως αὐτῆς, τῆς μειώσεως τοῦ κόστους ἀποκαθισταμένης οὕτω τῆς ἀπαραιτήτου ἰσορροπίας μεταξὺ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν γεωργικῆς καταναλώσεως μετὰ τῶν ἀγροτικῶν τοιούτων. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀξίωμα εἰς τὴν σημερινὴν ἀνάπτυξιν τῶν μέσων παραγωγῆς. Διότι, κύριοι βουλευταί, γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ἡ ἀποκλειστικότης τῆς ἀνθρωπίνης χειρὸς καὶ τῆς ζωϊκῆς δυνάμεως ἐξέλιπε καὶ ἐτέθη εἰς λειτουργίαν ἡ μηχανικὴ καλλιέργεια ποὺ ἀνακουφίζει τὸν μόχθον τοῦ ἀγρότου, αὐξάνει τὴν παραγωγὴν καὶ μειώνει τὸ κόστος. Ὅλοι μας γνωρίζομεν, ὅτι ὑπάρχει ἐν χρήσει τὸ τρακτὲρ ἰσχύος 50 ἵππων τὸ ὁποῖον ὀργώνει 100 στρέμματα τὸ 24ωρον καὶ αὔριον θὰ ἔχουμε μεγαλύτερο, ἔχουμε τὸν σπορέα ὁ ὁποῖος σπέρνει 100 στρέμ. τὴν ἡμέρα καὶ τὴν θεριζοαλωνιστικὴν μηχανὴν ποὺ ἁλωνίζει 1.000 στρέμ. τὸ 10ήμερον, εἰς δὲ τὰς ποτιστικὰς ἐκμεταλλεύσεις τὰ συγκροτήματα ποτιστικῆς βροχῆς ποὺ ἐξυπηρετοῦν 200 καὶ 300 στρέμματα τὰ ὁποῖα ὅμως εἶναι ἀνύπαρκτα ἐν Ἑλλάδι. Διὰ νὰ μπορέσῃ λοιπὸν ἡ χώρα μας νὰ συναγωνισθῇ εἰς τὸν διεθνῆ στίβον, ἀπαιτεῖται νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν πρωτόγονον κατάστασιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας καὶ νὰ ἀποκτήσῃ βαρειὰ βιομηχανία καὶ ἐνέργεια. Ἄλλως οἱ ἀγρόται μας θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ σημερινὸν ἐπίπεδον ἐξαθλιώσεως καὶ ὁ συναγωνισμὸς θὰ συντελῆται εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν ἐκμηδενίζοντας οὕτω τὴν ἐργατικὴν δύναμιν. Χρειάζεται λοιπὸν ὁ μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς ἀφ’ ἑνὸς καὶ σύγχρονος ὀργάνωσις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας ἀφ’ ἑτέρου. Τὸ παλαιὸν ἀξίωμα τοῦ μικροῦ κλήρου διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς ἐντατικῆς καλλιεργείας ἐξέλιπε καὶ χρειάζεται ἡ συλλογικὴ ἢ ἐκμετάλλευσις ἐνισχυομένων τῶν συνεταιρισμῶν κοινῆς ἐκμεταλλεύσεως οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς προστασίας. Ἡ παροχὴ ἐπαρκοῦς χρήματος ἀσφαλῶς ἔχει πρωταρχικὴν σημασίαν ἀλλὰ ἀπὸ ὅσα γνωρίζομεν οὐδέποτε ἐχορηγήθη ἐπαρκῶς χρῆμα καὶ μὲ εὐνοϊκοὺς ὅρους καὶ ἔτσι ὁ ἀγρότης πίπτει θῦμα τοῦ ἰδιωτικοῦ τοκογλυφικοῦ κεφαλαίου τὸ ὁποῖον ἀσύδοτον λυμαίνεται τὴν ὕπαιθρον. Αἱ χορηγηθεῖσαι πιστώσεις τὸ 1955 ἀνερχόμεναι εἰς τὸ ποσὸν 2.911 ἑκατ. ἦσαν ἀνεπαρκέστατοι ἐπὶ συνόλου πιστοδοτήσεως τῆς ὅλης οἰκονομίας 8.434 ἑκατ. δραχμῶν. Δηλαδὴ τὸ 65% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπιστοδοτήθη μὲ 38% τὸ 1–2% ἡ βιομηχανία μὲ 25%, ἐμπόριον 19% καὶ ἄλλοι παραγωγικοὶ κλάδοι 18%. Πόσο ἄδικος καὶ ἀνεπαρκὴς ἡ πιστοδότησις; Ἀλλὰ καὶ τὰ χορηγηθέντα δάνεια κατενεμήθησαν ὡς ἑξῆς 59% βραχυπρόθεσμα 35% δάνεια ἐπ’ ἐνεχείρῳ καὶ μόνον 6% ὡς δάνεια μέσης καὶ μικρᾶς προθεσμίας, τὰ δάνεια δὲ ποὺ ἐδόθησαν καλύπτουν μόνον τὸ 27% τοῦ ἐξωτερικοῦ κόστους παραγωγῆς καὶ αὐτὸ κατανέμεται εἰς 13,1% μετρητὰ καὶ 13,9% εἰς φάρμακα καὶ λιπάσματα καὶ ὑποστηρίζομεν ὅτι ἡ ΑΤΕ μὲ τὴν τακτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ ἄρνησιν καὶ ἡ βραχυπρόθεσμος πίστις δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν ἀγρότην, διότι πρὶν ἀκόμη κλείσῃ ὁ παραγωγικὸς κύκλος γίνονται ἀπαιτητὰ τὰ δάνεια, ὁ παραγωγικὸς κύκλος κλείνει μετὰ τριετίαν ἀμειψισπορᾶς εἰς τὸ ἐφαρμοζόμενον σύστημα ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀμφισπορᾶς. Καὶ ἡ ἐποχιακὴ κάμψις τῶν τιμῶν δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀρνητικὴν τακτικὴν τῆς ΑΤΕ. Ἐν συνεχεία κατεδίκασε τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου διότι πρόκειται περὶ ἀσυδοσίας καὶ ὄχι ἐλευθερίας. Ἐνῷ χρηματοδοτοῦνται οἱ Καπνέμποροι μὲ τὸ 75–80%, οἱ ἀγρότες παίρνουν ὡς δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ψιχία καὶ εἶναι λογικὸν ὅτι διὰ νὰ ἀμυνθοῦν εἰς τὰς σφενδόνας τοῦ ἀσυδότου ἐμπορίου χρειάζεται νὰ εἶναι ἐφωδιασμένοι μὲ μίαν ἀσπίδα. Δυστυχῶς τὰ ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐξαγγελθέντα μέτρα πολὺ φοβᾶμαι ὅτι θὰ καταλήξουν εἰς ἕν σκάνδαλον καὶ τοῦτο διότι τὸ καπνεμπόριον εἰς τὸ ὁποῖον διετέθη ἡ Κρατικὴ παρέμβασις εἶναι παρασιτικὸν καὶ λῃστρικόν. Ἐπισείω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἑτοιμασθῆ διὰ τὴν ἐφετεινὴν ηὐξημένην ἐσοδείαν ὡς καὶ νὰ εἶχε ἐξαγγείλει τὰ ὑπὲρ τῶν σιτοπαραγωγῶν μέτρα. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις, περιλαμβάνει εἰς τὸ πρόγραμμά της ὡρισμένα μέτρα, ἀλλὰ αὐτὰ τὰ μέτρα εἶναι γενικῆς φύσεως, καὶ ἐὰν δὲν περιελάμβανε καὶ αὐτὰ τὰ μέτρα, τότε θὰ εἶχε παραλείψει τελείως τὸ μεγάλο αὐτὸ κεφάλαιον, τὸ ἀγροτικόν. Ὡμίλησε περὶ ἐδαφολογικοῦ διαχωρισμοῦ τοῦ ἐδάφους, διὰ τὴν καλυτέραν παραγωγικὴν ἀξιοποίησιν τῆς γῆς. Πολὺ ὀρθῶς, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἐλευθέρα διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸν τὸν διαχωρισμὸν μὲ τοὺς ἐμπείρους ἐπιστήμονας ποὺ διαθέτομεν, διότι δέχεται τὰς ἐπιδράσεις τῶν ξένων ἀποστολῶν. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, συζητουμένου τοῦ θέματος τοῦ δάσους Κοτζᾶ Ὀσμάν, εἶπεν ὅτι τὸ δάσος αὐτὸ τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῶν ἀνωτάτων πνευματικῶν ἱδρυμάτων, ἔχει δασοπονικὴν σημασίαν, λόγῳ τῆς συστάσεως, λόγῳ τοῦ εἴδους κτλ. Προσυπογράφω τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ χαίρω πολὺ διότι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, φαίνεται ὅτι κατέχεται ἀπὸ αἰσθήματα φιλοδασικά. Ἀλλά, κύριε ὑπουργέ, δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ἀπὸ δασοπονικῆς ἀπόψεως ἡ Ἑλλάς, εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῶν λῃστευομένων δασῶν καὶ ἐνῷ εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, τὰ δάση, εἴτε ἀνήκουν εἰς τὰς Κοινότητας εἴτε εἰς τὸ Δημόσιον, γίνονται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ὡρισμένων δασεμπόρων ἐκμεταλλευτῶν, καὶ αἱ ὑλοτομίαι ἐνεργοῦνται λῃστρικῶς, χωρὶς νὰ ἐξασφαλίζουν ἄνοδον καὶ αὔξησιν τῶν δασῶν ἀλλὰ μίαν φθίνουσαν κατάστασιν, καὶ ἔτσι, μοιραίως δεχόμεθα ὅλας τὰς τραγικὰς συνεπείας ποὺ ἐπιφέρει ἡ κατάστασις αὐτή, εἰς βάρος τοῦ δάσους τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τῆς ἀναπτύξεως τῆς μελισσοκομίας καὶ τοῦ τουρισμοῦ. Εἶναι ἕνα θέμα μεγάλο, τὸ δασικόν, τὸ ὁποῖον θὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Χαίρω πολύ, διότι ἔχετε αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, κύριε ὑπουργέ, καὶ εὔχομαι νὰ ρίψετε μίαν ματιὰν εἰς τὸν μεγάλον αὐτὸν παραγωγικὸν τομέα, ὁ ὁποῖος συσχετίζεται μὲ τὸν ἀγρότην. Ὅμως, λάβετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι μὲ τὰ τόσα ἐπιτεύγματα τῆς δασοπονίας εἶναι ἀκατανόητον νὰ κατέχωμεν ἡμεῖς τὴν τελευταίαν βαθμίδα ἀπὸ δασοπονικῆς ἀπόψεως, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ἄλλα Κράτη προηγμένα, λαμβάνουν μέτρα προστασίας τῶν δασῶν καὶ ἐνεργοῦν ἀναδασώσεις μεγάλης κλίμακος ποὺ ἀποδίδουν σημαντικὰς οἰκονομικὰς προσόδους ὡς λ.χ. εἰς τὴν Γαλλίαν μὲ τὰς ἀναδασωθείσας ἐκτάσεις τῆς PINUS MARITIMA ὅπου πρότερον ἡ ἀναδασωθεῖσα ἔκτασις ἦτο τελείως ἄγονος. Ἀποφοιτοῦν 7–10 δασοπόνοι κάθε ἔτος, ἐκ τῶν Πανεπιστημίων τοῦ Κράτους καὶ σήμερον εὑρίσκονται 120 τεχνικοὶ ἀδιόριστοι, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα ἀπὸ ἀπόψεως δασοπονίας εἰς τοιοῦτον σημεῖον καθυστερήσεως. Δὲν θὰ ἤθελον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ. Εἰς γενικὰς γραμμάς, ἀντιπαρέρχομαι τὸ σοβαρὸ αὐτὸ θέμα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται ἐμπεριστατωμένην μελέτην. Τὰ ἀναφέρω, ὅμως αὐτά, μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν καὶ ἐνῷ συμφωνῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπὶ τῆς ἀνάγκης λήψεως προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ ἀνακούφισιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τότε τὸ θέμα, νομίζω ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη ἀνήκει εἰς αὐτήν. Χρειάζεται ἀναδιοργάνωσις τῆς ΑΤΕ καὶ τήρησις ἀκριβῶς ἐκείνων τῶν ἀρχῶν δι’ ἃς ἱδρύθη. Δὲν ἠμπορεῖ τὸ λογιστικὸν τμῆμα τῆς ΑΤΕ νὰ κατέχεται ἀπὸ τὴν καθαρῶς τραπεζιτικὴν νοοτροπίαν. Πρέπει νὰ στελεχωθῇ ἡ ΑΤΕ ἀπὸ γεωπόνους καὶ δασολόγους καὶ γενικὰ τεχνικόν, ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ὅμως θὰ εἶναι ἐλεύθερον νὰ μεριμνᾷ διὰ τὴν παραγωγικὴν τοποθέτησιν τῶν δανείων τὰ ὁποῖα δίδει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ὄχι νὰ διατάσσωνται ὑπὸ τὸ λογιστικὸν τμῆμα τῆς ΑΤΕ. Ἐπίσης τὸ ἐποπτικὸν τμῆμα χρειάζεται νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὡς πρότερον. Νὰ ἀναπτυχθοῦν οἱ συνεταιρισμοί, διότι οἱ συνεταιρισμοὶ εὑρίσκονται ὑπὸ διωγμὸν καὶ ἐνῷ οἱ συνεταιρισμένοι ψηφίζουν ἀνθρώπους τῆς ἐμπιστοσύνης των, μὲ ἀνελευθέρους νόμους καὶ διοικητικὰ μέτρα, τοὺς καθαιροῦν καὶ τοὺς διώχνουν ἀπὸ τὰς διοικήσεις, διότι δὲν ἀρέσουν εἰς τὸν Συναγερμόν, καὶ ὁ παράγων ὁ κομματικὸς ἐπιβάλλεται μέσα εἰς τὴν ἰδίαν τὴν οἰκογένειαν τὴν ἀγροτικήν. Αἱ βραχυπρόθεσμοι πιστώσεις πρέπει νὰ χορηγοῦνται ὡς μεσοπρόθεσμοι διαρκείας τριῶν ἐτῶν καὶ μὲ μικρότερον ἐπιτόκιον καὶ ἡ διοχέτευσις αὐτῶν θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον ἀπὸ τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ ἐν γένει τὰς συν)κὰς ὀργανώσεις. Διότι μόνον αὐτοὶ γνωρίζουν τὰς ἀνάγκας τοῦ κάθε ἀγρότου καὶ διότι αὐτοὶ ἀκόμη γνωρίζουν καὶ τὴν ἀξιοπιστίαν τοῦ κάθε ἀγρότου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Διευθυντής, νὰ ρυθμίζῃ τὴν μεγάλην αὐτὴν ὑπόθεσιν μέσα ἀπὸ τοὺς 4 τοίχους τοῦ καταστήματος. Ἐπίσης, πρέπει οἱ συνεταιρισμοὶ νὰ ἀποκτήσουν διοικητικὴν ἐλευθερίαν ἀφ’ ἑνὸς καὶ νὰ ἀναπροσαρμοσθῇ γενικὰ ἡ συνεταιριστικὴ νομοθεσία. Τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιον τῆς ΑΤΕ νὰ ἀποτελεσθῇ κατὰ πλειοψηφίαν ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῆς ἐπιστήμης. Κύριοι βουλευταί, εἰς ὅλα ὅσα ἐξέθεσα, νομίζω ὅτι ὅλοι σας συμφωνεῖτε, αὐτόματα ὅμως βγαίνουν ὡρισμένα θετικὰ συμπεράσματα. Ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία εὑρίσκεται εἰς μίαν τρομακτικὴν καθυστέρησιν. Δὲν ἐδόθη ἡ δυνατότης νὰ τὸν ὁπλίσετε μὲ ὅλα ἐκεῖνα τὰ σύγχρονα μηχανικὰ μέσα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἄνοδον τῆς παραγωγῆς ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἀφ’ ἑτέρου. Καί, ἀκόμη, δὲν ἠδυνήθημεν σήμερον νὰ στελεχώσωμεν καὶ νὰ ἐξοπλίσωμεν τὴν οἰκονομίαν μας, μὲ τὸ ἀπαραίτητον ἐκεῖνο ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, ποὺ θὰ διαφωτίσουν τὸν Ἕλληνα ἀγρότην ἐπάνω εἰς τὰς συγχρόνους μεθόδους, τὰς ἐπιστημονικάς. Καὶ δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι μεγάλα διαμερίσματα τῆς ὑπαίθρου εἶναι μακριὰ ἀπὸ κάθε ἐπιστημονικὴν ἐπίβλεψιν καὶ διορίζονται γεωπόνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν ὑπάρχουσαν πραγματικότητα καὶ ἐνῷ διαπιστώνεται ἡ αʹ παραγωγή, εἰς τὴν οὐσίαν εἶναι ἐκμηδενισμένη ἡ παραγωγή. Καὶ αὐτὸ γίνεται ὄχι ἐξ ἀπειρίας τοῦ γεωπόνου, ἀλλὰ διότι ὁ γεωπόνος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ εὑρίσκεται κλεισμένος μέσα εἰς τὸ γραφεῖον του καὶ νὰ διεκπεραιώνῃ ἁπλῶς τὰ ἔγγραφα ποὺ ἔρχονται ἀπὸ τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Ὅταν ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία συγχρονισθῇ, τότε θὰ δυνηθῇ καὶ ἡ χώρα μας νὰ συναγωνισθῇ εἰς τὸν διεθνῆ στίβον, προσφέροντας ἀγροτικὰ προϊόντα, βελτιωμένα, ἀλλὰ καὶ μὲ χαμηλὸν κόστος καὶ τότε θὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν διαφορὰν κόστους καὶ ποιότητος, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσαν αἱ σύγχρονοι κατευθύνσεις τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας νὰ τὴν ἐπωφεληθοῦν οἱ ἀγρότες. Διότι, ὅπως εἶπον καὶ πρότερον, διὰ νὰ συναγωνισθῶμεν, εἰς τὸν ἐξωτερικὸν διεθνῆ στίβον σήμερον καταδικάζομεν τὴν μεγάλην ἀγροτικὴν οἰκογένειαν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν, ἀφ’ ἑνός, καὶ ἐκμηδενίζομεν τὴν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον, ἀφ’ ἑτέρου. Ὅμως, ὑπάρχει καὶ ἄλλος τομεύς, ὁ τομεὺς τῆς διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἐὰν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι τοιαύτη ποὺ νὰ ἐξασφαλίζῃ μίαν συμφέρουσαν διάθεσιν τῶν προϊόντων μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, τότε ὁ τομεὺς τῆς παραγωγῆς καὶ συγχρονισμένος δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν καὶ τὸ ἀγροτικόν μας πρόβλημα, θὰ ὑφίσταται αὐτὴν τὴν δυσμενῆ ἐπίδρασιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται σήμερον. Χρειάζεται λοιπόν, νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὴν παράδοξον ὄντως θεωρίαν, τὴν ὁποίαν διὰ πρώτην φορὰν ἤκουσα ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ἀναπτυχθείσης ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι διὰ νὰ μὴ δεχθῶμεν τὰς δυσμενεῖς ἐπιπτώσεις, δὲν δυνάμεθα νὰ συνάψωμεν ἐμπορικὰς καὶ διπλωματικὰς σχέσεις μὲ χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν διαφορετικὸν κοινωνικὸν σύστημα. Ὁμολογῶ ὅτι αὐτὴ ἡ θεωρία ὑπῆρξε παράδοξος καὶ δὲν πιστεύω νὰ ἔπεισε καὶ κανένα. Διότι, ἐνῷ ὑπάρχουν χῶραι ποὺ ἔχουν διαφορετικὸν σύστημα καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι σύμμαχοι, ἐν τούτοις, συνάπτουν καὶ ἐμπορικὰς καὶ διπλωματικὰς σχέσεις, μὲ γνώμονα τὸ ἐθνικόν τους συμφέρον. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἐπιτάσσει νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ ἀλλαγαί, ἐφ’ ὅσον τὸ διεθνὲς κλῖμα, εἶναι τοιοῦτον ποὺ ἀπαιτεῖ αὐτὸν τὸν προσανατολισμόν, δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπικροτήσωμεν τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Καί, ἀκόμη, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιστρατεύωμεν ἀνυπάρκτους ἐπιπτώσεις, δυσμενεῖς ἐπιπτώσεις, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δεχόμεθα, ἤδη, τὰς ἐθνοκτόνους ἐπιπτώσεις τῆς μονοπλεύρου ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Χρειάζεται ἡ χώρα μας νὰ προσανατολισθῇ πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις σύμφωνα μὲ τὸ διεθνὲς κλῖμα καὶ τότε νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν συμφερούσας τοποθετήσεις τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ δὲν θὰ ἀφήνωμεν εἰς τὸ καπνεμπόριον νὰ ἐκμεταλλεύεται τοὺς καπνοπαραγωγούς, τότε ἡ χώρα μας θὰ ἠμπορέσῃ νὰ βγῇ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει περιέλθει. Θὰ πρέπει νὰ προσέξετε ἰδιαιτέρως τὰ θέματα αὐτά. Δὲν σᾶς δίδει πίστωσιν χρόνου ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, κ. ὑφυπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅπως εἴπατε προχθές. Δὲν ὑπάρχει πίστωσις χρόνου, προειδοποιοῦμεν καὶ λέγομεν ὅτι οὔτε τὰ ἀνελεύθερα μέτρα, οὔτε τὸ ἀστυνομικὸν Κράτος ποὺ ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον θὰ ἠμπορέσῃ νὰ κρατήσῃ τὴν ἀγανάκτησιν ἡ ὁποία διεπιστώθη ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Οἱ ἀγρόται εἶναι ἀποφασισμένοι ν’ ἀγωνισθοῦν διὰ τὴν ἐπιβίωσίν τους. Αἱ ἀδικίαι ὀγκοῦνται καὶ αἱ ἀδικίαι αὗται καταγγέλονται ἐπισήμως. Ἡ φωνὴ αὐτὴ εἶναι φωνὴ ἡ ὁποία ἀπηχεῖ τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ αἴσθημα ἀγανακτήσεως τῶν ἀδικουμένων ἐργαζομένων τάξεων. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§89Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθησαν ἀρκετὰ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι τὸ θέμα ἔχει ὁλοκληρωθῆ. Ἐν τούτοις νομίζομεν ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον νὰ ρίψωμεν εἰς ὡρισμένας πλευρὰς κάπως περισσότερον φῶς, διὰ νὰ συμπληρωθῇ ἡ ὁλοκλήρωσις τοῦ θέματος. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι σύντομος. Ἐν πρώτοις διαφωνῶ μὲ τὴν θέσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὴν ἐπερώτησιν. Ὁ κ. συνάδελφος, ἀπὸ ἀφορμὴν μιᾶς πιεστικῆς ἐνεργείας ἑνὸς Διευθυντοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εὑρῆκεν ἔδαφος διὰ νὰ πλέξῃ ὕμνους ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν νὰ ρίψῃ μομφὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Βεβαίως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ τραπεζιτικὰ ἱδρύματα ποὺ ἀσκοῦν ἐπίδρασιν ἐπάνω εἰς τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι ἕνα ἐκτελεστικὸν ὄργανον καὶ ὅταν τὸ ὄργανον σφάλῃ τὴν μομφὴν τὴν ρίχνομεν εἰς τὸν ἐγκέφαλον ποὺ διατάσσει καὶ ὄχι εἰς τὸ ὄργανον. Γιατί, ὅπως λέγει ἕνα λαϊκὸν ρητόν, δὲν πρέπει νὰ κτυπᾶμε τὸ σάγμα ὅταν πταίῃ τὸ γνωστόν, ὑπομονητικὸν καὶ συμπαθέστατον ἄλλωστε τετράποδον. Ἡ Α.Τ.Ε., κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της ἦτο ἕνα ἵδρυμα τραπεζιτικὸν μὲ κοινωφελῆ σκοπὸν καὶ ἔπρεπε νὰ διαφέρῃ ἀπὸ τὰ ἄλλα ἱδρύματα. Δυστυχῶς τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν μὲ τὸ ὁποῖον ἐστελεχώθη καὶ τὸ ὁποῖον προήρχετο ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἐνεπνέετο ἀπὸ τραπεζιτικὴν νοοτροπίαν ἡ ὁποία ἐξεφράσθη καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐκφράζεται ποικιλοτρόπως καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δανείων ποὺ χορηγοῦνται εἰς τοὺς ἀγρότας. Τὰ δάνεια ταῦτα εἰσπράττονται χωρὶς νὰ λαμβάνωνται πολλὲς φορὲς ὑπ’ ὄψιν οἱ ἀνεξάρτητοι ἀπὸ τὴν θέλησιν τῶν ἀγροτῶν συνθῆκες, ποὺ τοὺς φέρουν εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν Τράπεζαν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ ποὺ δὲν ἐπέτρεψεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν κοινωφελῆ σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἔχει ἱδρυθῆ. Τὸ κόμματα, καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ ἐντεῦθεν, καὶ αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις ἐπενέβαινον καὶ ἐπεμβαίνουν εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς ΑΤΕ, πρᾶγμα ποὺ ἔχει σὰν ἀποτέλεσμα, νὰ πολλαπλασιάζωνται τὰ ἐμπόδια, ποὺ δὲν ἐπιτρέπουν τὴν κανονικὴν λειτουργίαν της. Ἀλλὰ καὶ τὸ σύστημα τῆς πιστοδοτήσεως ἔχει ἀφεθῆ ὁλοκληρωτικῶς εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑποκαταστήματος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ IMPERIOUM εἰς τὴν πιστοδότησιν, καὶ ἐγκατελείφθη ἡ ἀρχὴ τοῦ συλλογικοῦ ὀργάνου τῆς πιστοδοτήσεως τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς Τραπέζης εἶχε θεσπισθῆ. Ὁ Διευθυντὴς ὅμως τοῦ Ὑποκαταστήματος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν, συνήθως προάγεται σύμφωνα μὲ τὸ φύλλον ποιότητός του, κρίνεται ἀνάλογα μὲ τὴν ρευστοποίησιν τῶν δανείων ποὺ πραγματοποιεῖ. Καὶ ὁ καθεὶς ἀντιλαμβάνεται τὴν σημασίαν τούτου. Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερον μειονέκτημα, ποὺ ἔχει δυσμενῆ ἀποτελέσματα εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ λειτουργήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἶναι ἡ ἔλλειψις ἐπαρκῶν πιστώσεων, διὰ τὴν διάθεσίν τους πρὸς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Προπολεμικῶς αἱ πιστοδοτήσεις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἦσαν κάπως ἱκανοποιητικαὶ καὶ δι’ ἄλλους λόγους, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῶν μέσων καλλιεργείας εὑρίσκεται εἰς κάπως καθυστερημένον βαθμόν. Μεταπολεμικῶς ἡ ἀνεπάρκεια τῶν πιστοδοτήσεων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ τὰ ἀποτελέσματά της εἶναι δυσμενέστατα. Ὅλοι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν κατώρθωσαν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὴν ὁμολογίαν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς μας κόσμος εὑρίσκεται πράγματι εἰς μίαν ἐξαθλίωσιν ἄνευ προηγουμένου, ἡ ὁποία ἀπὸ χρόνον εἰς χρόνον βαίνει αὐξανομένη. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1948 τὸ συνολικὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἦτο 7.474.000 καὶ σήμερον ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 13.600.000 δηλαδὴ ἐδιπλασιάσθη, ἐνῷ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου κατῆλθε κατὰ 10%, ἀποδεικνύει τὸ μέτρον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀγρότου ἀπὸ ἐκείνους τοὺς παράγοντας οἱ ὁποῖοι παρεμβάλλονται μεταξὺ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τοῦ καταναλωτοῦ. Ἐλέχθη ἀπὸ ὡρισμένους ὁμιλητὰς ὅτι ἡ ἐξαθλίωσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν πτωχείαν τοῦ ἐδάφους. Ὅμως αὐτὸ τὸ ἀπόφθεγμα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔχει ἐκφρασθῆ εἰς τὴν χώραν μας, νομίζομεν ὅτι δὲν εὐσταθεῖ. Τὸ ἔδαφος τῆς χώρας μας εἶναι γόνιμον, τὸ ὑπέδαφος περικλείει πολλὰ μεταλλεύματα καὶ ὁ τροπικὸς ἥλιος τῆς χώρας μας κάμνει νὰ ὡριμάζουν τὰ πλέον εὐγενῆ προϊόντα. Οἱ πλέον ἔγκυροι εἰδικοὶ καταλήγουν ἀκριβῶς στὸ συμπέρασμα αὐτό. Δὲν εἶναι πτωχὴ ἡ χώρα μας. Αἱ Κυβερνήσεις ἀντιθέτως δὲν ἔλαβον τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὤφειλον νὰ λάβουν διὰ τὸν λαὸν ποὺ ἐργάζεται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Σχετικὰ μὲ τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν κεφαλαίων ποὺ διατίθενται διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν ἐλέχθησαν πολλά. Ἐγὼ ἀρκοῦμαι μόνον εἰς τοῦτο: Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Τράπεζα διαθέτει μόνον τὰ 27% τῶν ἐξωτερικῶν δαπανῶν τῆς καλλιεργείας, ἀποδεικνύει τὸ πόσον ἀνεπαρκὴς εἶναι ἡ ἐπιδότησις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅταν μάλιστα λάβουμε ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ 50% τῆς χορηγουμένης πιστοδοτήσεως διατίθενται διὰ φάρμακα καὶ λιπάσματα. Ἐὰν τώρα μεταφερθῶμεν εἰς τὸν τομέα τῆς κτηνοτροφίας, ἐκεῖ ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις ἔχουν ὁλοκληρωτικῶς παραμελήσει τὸν πλουτοπαραγωγικὸν αὐτὸν κλάδον τῆς χώρας μας. Εἰς 13% μόνον ὑπολογίζεται ἡ ἐπιδότησις τῶν ἐξωτερικῶν δαπανῶν τῆς κτηνοτροφίας μας. Εἶναι λοιπὸν ἀπαραίτητον νὰ αὐξηθῇ ἡ ἐπιδότησις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ καλυτέρευσίν της. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἀνεπάρκεια τῶν πιστοδοτήσεων πρὸς τὴν γεωργίαν μας. Αἱ πιστοδοτήσεις ὅπως κατὰ κόρον ἐλέχθη, δίδονται κυρίως διὰ βραχυπροθέσμων δανείων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰ 94% καὶ μόνον τὰ 6% δίδονται διὰ μακροπροθέσμων δανείων. Τὰ βραχυπρόθεσμα δὲ δάνεια δὲν καλύπτουν παρὰ ἀνάγκας βιοτικάς, συνήθεις, τῶν ἀγροτῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας. Τὰς συνεπείας τῆς ἀνεπαρκείας τῶν πιστοδοτήσεων ἐπιτείνει καὶ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον γίνονται, δηλαδὴ κατὰ δωδεκατημόρια, ἐνῷ ξεύρομεν ὅτι ἡ γεωργία ἔχει ἀνάγκην νὰ ἔχῃ εἰς 3–4 ἐποχὰς τοῦ ἔτους ηὐξημένην ἐπιδότησιν, διὰ τὴν καλλιέργειαν, τὸν θερισμὸν καὶ τὴν δευτέραν καλλιέργειαν. Δὲν εἶναι ἐπιχείρησις ὅπως ἡ βιομηχανία νὰ ἔχῃ καθημερινῶς παραγωγήν. Ἡ δραστηριότης τῆς γεωργίας διαιρεῖται εἰς τρεῖς κυρίως ἐποχάς. Εἰς τὴν ἀνοιξιάτικην, τὴν θερινὴν καὶ τὴν φθινοπωρινήν. Ἑπομένως ἡ κατὰ δωδεκατημόρια ἐπιδότησις τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν εἶναι ἀτελέσφορος καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ περιμένωμεν. Ἀλλὰ καὶ ἡ πιστοδότησις γίνεται πολὺ ἀκαίρως ὥστε τὸ μεγαλύτερον ποσὸν τῶν προϊόντων νὰ διαρρέῃ πρὸς τοὺς τοκογλύφους καὶ ἐμπόρους, νὰ προπωλῆται ἐπίσης εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἔχῃ τὴν μικροτέραν ἀγοραστικὴν ἱκανότητα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ τὴν ὑποτονίαν εἰς τὴν οἰκονομίαν μας μὲ ὅλας τὰς θλιβερὰς συνεπείας τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Ἕνας ἄλλος παράγων, ὁ ὁποῖος ἐπίσης καταπιέζει τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν εἶναι ὁ μεγάλος τόκος τῶν δανείων. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ξέρουμε ὅλοι μας ὅτι ποτίζουν τὴν γῆν μὲ ἱδρῶτα καὶ αἷμα ἀκόμη, νὰ δανείζωνται οὗτοι μὲ 8–9% ἀπὸ τὴν ΑΤΕ εἰς τὰ χαρτιὰ καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα μὲ 12%. Καὶ ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὰς ἡμεραργίας καὶ τὰς καταπονήσεις εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλεται ὁ ἀγρότης διὰ νὰ πάρῃ αὐτὸ τὸ δάνειον, ὅπως πολὺ σωστὰ ἐλέχθη ἀπὸ προλαλήσαντας, τότε τὸ ποσοστὸν τοῦ τόκου ἀνεβαίνει ἀκόμη πιὸ πολύ. Μέ τέτοιο καταθλιπτικὸν τόκον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι προστατεύομεν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ἀπὸ κάποιον συνάδελφον ἐλέχθη ὅτι δὲν εἶναι αἱ πιστοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀναπτύξουν καὶ θὰ προαγάγουν τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ ἡ ἐκτέλεσις ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ συμφωνήσω πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Θὰ σᾶς φέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ἓν σύστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ Τράπεζα ἔλαβεν ὑπὸ τὴν προστασίαν της ὡρισμένους ἀγρότας 1–2 σὲ κάθε χωριό. Εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀγρότας παρεσχέθησαν ὅλα τὰ μέσα καὶ τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα τοὺς ἐχρειάζοντο διὰ νὰ καλλιεργήσουν, ἀκόμη καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν οἰκογενειακῶν καὶ ἀναγκῶν ἀσθενείας. Ὅπως μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ Δ)ντὴς τοῦ Ὑπ)τος Θεσσαλονίκης καὶ ὁ Δ)ντὴς τοῦ Ὑποκαταστήματος Κατερίνης, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὑποδειγματικοὶ ἀγρόται, εὐημεροῦν. Δηλαδὴ καὶ μόνον ἡ πιστοδότησις χωρὶς νὰ γίνῃ καμμία ἄλλη προσπάθεια ἰδιαιτέρα, εἶναι ἱκανὴ νὰ φέρῃ καλὰ ἀποτελέσματα. Ἑπομένως ἡ ἐπαρκὴς πιστοδότησις, τὰ μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα δάνεια, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἀνεβάσουν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἀγροτῶν μας. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἐξάρωμεν ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἀγρότες εἶναι, περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλο κοινωνικὸ στρῶμα τίμιοι καὶ συνεπεῖς εἰς τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Δὲν ὑπάρχουν, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς ἐμπόρους, παγωμένες πιστώσεις εἰς τοὺς ἀγρότας. Μόνον ὅταν πράγματι πληγῇ ἡ παραγωγή των ἀπὸ καταστροφὰς ἢ θεομηνίας, μόνον τότε εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ φανοῦν συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των εἰς τὴν ΑΤΕ. Ἐπίσης ὀφείλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς τοῦ βάμβακος, διότι ἠμφισβητήθη ἀπὸ ὡρισμένους ἡ χαμηλὴ τιμὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἠγοράσθη τὸ βαμβάκι τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας. Πράγματι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συγκομιδῆς, προτοῦ πέσουν αἱ βροχαὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ φθινοπώρου, μία ἐλαχίστη ποσότης ἠγοράσθη 8–9 δραχμάς. Ὅταν ὅμως αἱ ἀλλεπάλληλοι βροχαὶ τοῦ φθινοπώρου ἐχειροτέρευσαν κάπως τὴν ποιότητα τοῦ βάμβακος, τότε τοῦτο ἀπετέλεσε τὸ πρόσχημα εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν τὴν μεγαλυτέραν ποσότητα μὲ 4–5 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Ἐλάχιστοι, οἰκονομικῶς ἰσχυροὶ ἀγρότες ἠδυνήθησαν νὰ κρατήσουν τὸ βαμβάκι τους πέραν τοῦ τέλους τῆς συγκομιδῆς, ὥστε νὰ ἐπιτύχουν, πολὺ ἀργότερα, τὴν τιμὴν τῶν 8 καὶ τῶν 9 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντικειμενικὴ ἀλήθεια εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ ἡ ΑΤΕ τὸν προορισμὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύθη, θὰ πρέπει νὰ προικοδοτηθῇ μὲ ἐπαρκῆ ποσά, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς τεραστίας ἀνάγκας, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Ἀγροτικὴ τάξις. Ἐλέχθη καὶ ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι πρόκειται νὰ δοθοῦν εἰς τὴν ΑΤΕ ἀτόκως 2,5 δισεκ. Ἀλλὰ ὅτι εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ὅπως ἐπληροφορήθην ἀντιτίθεται ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἡ ὁποία θέτει ὅρους ἀναδιοργανώσεως τῆς ΑΤΕ καὶ διορισμοῦ ἐμπειρογνωμόνων. Ἠξεύρομεν ὅλοι τὶ εἶναι αὐτοὶ οἱ «ἐμπειρογνώμονες» καὶ φυσικὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀνεκτὸν νὰ μποῦν ἐμπειρογνώμονες καὶ εἰς τὴν ΑΤΕ.

§90Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀκούω ὅτι ὑπῆρξε τοιαύτη ἐπέμβασις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς διὰ χρηματοδότησιν τῆς ΑΤΕ. Σᾶς τὸ βεβαιῶ ἀπολύτως, καὶ ἐὰν ὑπῆρχε δὲν θὰ ἐγίνετο δεκτὴ τοιαύτη ἐπέμβασις.

§91Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἐπιθυμία τῶν Ἀμερικανῶν νὰ μᾶς δώσουν ἐμπειρογνώμονας καὶ τὰ φῶτα των. Τὴν πληροφορίαν περὶ τῶν 2,5 δισεκ. τὴν ἔχω ἀπὸ ὑπαλλήλους τεχνικοὺς τῆς ΑΤΕ. Βεβαίως δὲν δύναμαι νὰ ἐλέγξω ἂν εἶναι ἀκριβής. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν καταφύγωμεν εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἴσως νὰ μὴ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα, ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι τὸ Κράτος ἠμπορεῖ νὰ εὕρῃ τὰ ποσὰ διὰ νὰ προικοδοτήσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν ὑψηλόν της προορισμὸν. Ἡμεῖς φρονοῦμεν ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι εἶναι τεράστιαι, ὑπέρογκες διὰ τὴν χώραν μας, εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκεται σήμερον. Δὲν κινδυνεύει ἡ χώρα μας ἀπὸ κανένα. Ὁ μῦθος τοῦ ἀπὸ βορρᾶ κινδύνου, τὸν ὁποῖον διαρκῶς μᾶς προβάλλουν, εἶναι μᾶλλον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ στηρίξῃ μίαν ὡρισμένην παράταξιν, καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ Ἔθνος τὸ ὁποῖον δὲν κινδυνεύει ἀπὸ πουθενά. Εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἐποχὴν ὑφέσεως, εἰρήνης καὶ δὲν εἶναι ἀνεκτόν, οὔτε ἠθικὸν νὰ βαρύνωμεν τὸν λαόν μας μὲ τὰ τεράστια ἔξοδα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ἐπίσης δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ προικοδοτοῦμεν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, μὲ 272 ἑκατομμύρια, τὴν στιγμὴν ποὺ διὰ μόνην τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων καὶ τὴν Χωροφυλακὴν ἔχομεν ἀναγράψει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 731 ἑκατομμύρια, δηλαδή, τριπλάσιον ποσόν. Δεύτερον, ἐπιβάλλεται ἡ μείωσις τοῦ τόκου τῶν δανείων ποὺ χορηγοῦνται εἰς τοὺς ἀγρότας. Οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ μέσα ποὺ διαθέτουν καὶ ἐκμεταλλεύονται καὶ καλλιεργοῦν τὴν γῆν νὰ ἔχουν εἰσόδημα τέτοιο ποὺ νὰ ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν ἕνα ὑπέρογκον τόκον. Τρίτον, ἐπιβάλλεται ἡ ἔγκαιρος χορήγησις δανείων, διότι δυστυχῶς καὶ εἰς αὐτὸν τὸν τομέα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἐκπληρώνει τὸν προορισμόν της. Τέταρτον, πρέπει νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της ἡ Τράπεζα ἀντὶ τῆς χορηγήσεως βραχυπροθέσμων δανείων νὰ αὐξήσῃ τὸ ποσοστὸν τῶν μεσοπροθέσμων καὶ μακροπροθέσμων δανείων, τὰ ὁποῖα καὶ μόνα θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀναπτύξουν τὰ μέσα καλλιεργείας τῆς γῆς καὶ νὰ ἀνεβάσουν τό ἀγροτικὸν εἰσόδημα μειώνοντας συγχρόνως καὶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τοὺς διευθυντὰς τῶν ὑποκαταστημάτων τὸ προνόμιον νὰ χορηγοῦν μόνοι αὐτὰ τὰ δάνεια εἰς τοὺς ἀγρότας. Θὰ πρέπει τὸ θέσπισμα ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ καταστατικὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς νὰ ἐφαρμοσθῇ πλέον σήμερον καὶ τὰ δάνεια νὰ χορηγοῦνται ἀπὸ συλλογικὸν ὄργανον εἰς τό ὁποῖον νὰ περιλαμβάνωνται ὁ διευθυντὴς τοῦ ὑποκαταστήματος, ὁ διευθυντὴς τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν, ὁ ἐπιθεωρητὴς τῆς τεχνικῆς ὑπηρεσίας καὶ ὁ ἐπιθεωρητὴς τῶν Συνεταιρισμῶν, ὥστε νὰ ἐκφεύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ διευθυντοῦ ἡ κατ’ ἀπόλυτον ἰδικήν του ἐκλογὴν χορήγησις τῶν δανείων. Διότι, τότε καὶ ἡ πολιτικὴ καὶ τὸ κόμμα δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ ἐπεμβαίνουν καὶ νὰ κομματίζωνται εἰς τὴν χορήγησιν τῶν δανείων ὅπως δυστυχῶς συνέβαινε καὶ συμβαίνει μέχρι σήμερον. Ἐλέχθη ἀπὸ συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως ὡς ἐπιχείρημα ὅτι, οἱ ἀγρόται πρὸ τοῦ 1952 ἦσαν εἰς περισσότερον ἐξαθλιωμένην κατάστασιν καὶ δι’ αὐτὸ ἔκαναν συλλαλητήρια καὶ κατέβαιναν μὲ μαῦρες σημαῖες εἰς τὰς πόλεις, ἐνῷ μετὰ τὸ 1952 δὲν ἔγινεν οὔτε ἕνα συλλαλητήριον. Ὀφείλομεν νὰ διευκρινίσωμεν τὸ γεγονός αὐτό. Τὸ συλλαλητήριον τοῦ καλοκαιριοῦ τοῦ 1952 δὲν τὸ ἔκαμαν μόνον οἱ ἀγρότες, ἀλλὰ τὸ ἐβοήθησαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα τοῦ Κράτους. Καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ χωροφύλακες καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς προέτρεπον καὶ ἀπειλοῦσαν τοὺς ἀγρότας ἐὰν δὲν πήγαιναν εἰς τὸ συλλαλητήριον.

§92Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ψέμματα. Ἡμεῖς τὸ ἐκάναμεν τὸ συλλαλητήριον καὶ ὄχι ἡ Ἀστυνομία.

§93Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ὑποβοήθησεν ἡ Ἀστυνομία. Μετὰ τὸ 1952, ὅμως ὁπότε ἡ Ἀστυνομία ἦτο μαζὺ μὲ τὸν Συναγερμόν, καίτοι ἡ ἐξαθλίωσις τῶν ἀγροτῶν ηὐξήθη καὶ ἔγινε πιὸ μεγάλη, ἐν τούτοις δὲν ἠμπόρεσε νὰ γίνῃ κανένα συλλαλητήριο.

§94Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶναι πράγματι γεγονός, ὅτι τὸ 1952 ἔγιναν πολλαὶ συγκεντρώσεις ἀγροτικαὶ μὲ πρωτοβουλίαν τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν ἄλλων σωματείων τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ἐὰν αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ ἠνέχθησαν αὐτὰς τὰς ἐκδηλώσεις ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι αἱ ἐκδηλώσεις αὗται τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τοῦ 1952 ὅτι ἔγιναν μὲ πρωτοβουλίαν τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν. Ἔγιναν μὲ πρωτοβουλίαν τῶν ἀγροτικῶν ὀργανώσεων. Ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ἀκριβὲς ὅτι καὶ μετὰ τὸ 1952 δὲν ἔγιναν βεβαίως συγκεντρώσεις ἀγροτικαί. Θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ἐφ’ ὅσον εἶσθε βουλευτής Θεσσαλονίκης, ὅτι τὸ 1954 ἡ πρώτη μεγάλη ἐκδήλωσις ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ ἔγινε πάλιν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας μὲ πρωτοβουλίαν τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Τὸν Ἰούνιον τοῦ 1954 εἰς τὸν Λευκὸν Πύργον εἰς Θεσσαλονίκην, ἔγινε τεραστία ἀγροτικὴ συγκέντρωσις, ἦλθαν 3 ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ 30 Κυβερνητικοὶ βουλευταί, καὶ ὅταν ἀνῆλθον ἐγὼ εἰς τὸ βῆμα καὶ ἤρχισα τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην οἱ τρεῖς ὑπουργοὶ τοῦ Συναγερμοῦ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ ὁ ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος καὶ οἱ 30 Κυβερνητικοὶ βουλευταί ὑπὸ τὰς ἀποδοκιμασίας τῶν συνέδρων νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτῆς τῆς μεγάλης συγκεντρώσεως.

§95Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἔγιναν συγκεντρώσεις ἀλλὰ μὲ ὀλιγώτερον τόνον καὶ μικρότεραι εἰς ὄγκον. Αἱ συγκεντρώσεις αὐταὶ δὲν εἶχον οὔτε τὸν ὄγκον οὔτε τὴν ὁρμὴν τοῦ συγκεντρώσεων τοῦ 1952, καίτοι ἡ κατάστασις εἶχε χειροτερεύσει τὸ 1954.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μήπως εἶχε καλλιτερεύσει ἡ κατάστασις;

§97Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Τὴν γνωρίζετε καὶ σεῖς τὴν κατάστασιν τῆς ὑπαίθρου.

§98Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶδον καὶ οἱ ἡγέται τῶν ἀγροτικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν ἀγροτικῶν σωματείων ὅτι μόνον μὲ ἐκδηλώσεις καὶ συγκεντρώσεις καὶ ψηφίσματα καὶ διαμαρτυρίας δὲν λύεται τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα. Τὸ ἀγροτικὸν πρόβλημα λύεται καὶ θὰ λυθῇ μόνον ὅταν ἡ ἀγροτικὴ τάξις θὰ καταλάβῃ τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, οἱ ἀγρόται μπῆκαν εἰς τὰς πολιτικὰς ὀργανώσεις καὶ ἀγωνίζονται κατὰ δύναμιν. Δι’ αὐτό, βλέπετε εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα τοὺς ἀγροτικοὺς νὰ ἔρχωνται πρῶτοι εἰς τοὺς συνδυασμούς.

§99Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Αἱ μετέπειτα, συγκεντρώσεις δὲν εἶχον τὸν ὄγκον καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ 1952 καίτοι εἶχε χειροτερεύσει ἡ κατάστασις. Τὸ πρόβλημα, κύριοι, τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι κυρίως πρόβλημα πιστώσεων. Ἐὰν δὲν δοθοῦν ἐπαρκεῖς τοιαῦται ὅλα τὰ λεχθέντα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ εἶναι ἁπλῆ φιλολογία. Αἱ πιστώσεις αὗται δύνανται νὰ ἐξευρεθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος ἐὰν ἀλλάξῃ ἡ πολιτική. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι ἀναντίρρητον ὅτι τὸ θέμα τῶν τιμῶν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ καταθλίβει τὸν ἀγρότην. Μόνον ἂν ἀνοίξωμεν τὰς θύρας τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν ποὺ εἶναι αἱ φυσικαὶ καταναλώτριαι τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων τότε μόνον θὰ φθάσωμεν εἰς τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν δηλαδὴ τιμὰς ἱκανοποιητικὰς διὰ τὸν ἀγρότην. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§100Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας δι’ ἕνα θέμα ποὺ δύναται νὰ τακτοποιηθῇ. Πρόκειται περὶ τῶν ἀγροτῶν τῶν πληγεισῶν περιοχῶν τοῦ Μυλοποτάμου Ρεθύμνου, οἱ ὁποῖοι ἔχουν λάβει βραχυπρόθεσμα δάνεια καὶ δὲν ἠδυνήθησαν λόγῳ τῶν καταστροφῶν νὰ φανοῦν συνεπεῖς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν ΑΤΕ. Εἰδικῶς εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς δύναται νὰ δοθῇ ἡ λύσις τῆς χορηγήσεως νέων δανείων καὶ τῆς μετατροπῆς τῶν βραχυπροθέσμων εἰς μεσοπρόθεσμα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ καλλιεργήσουν ἐφέτος.

§101Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσω τώρα, διότι εἶναι σχετικὸν μὲ σειρὰν ἐρωτημάτων, ἐπιφυλάσσομαι ὅμως νὰ ἀπαντήσω ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων, μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως, ὅταν θὰ ὁμιλήσω.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§103Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι εὐτύχημα, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ ἐγενικεύθη καὶ λέγω εὐτύχημα, διότι πρόκειται περὶ τοῦ ἀγροτικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑψίστην καὶ βαθυτάτην σημασίαν ἐθνικήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τὴν Κυβέρνησιν, διότι παρίσταται εἰς τόσον σοβαρὸν ζήτημα ὁλόκληρος ἐκπροσωπουμένη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν Γεωργίας. Νομίζω, —ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις— ἀποτελεῖ κάτι τι τὸ ὄχι ὀρθόν, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν ἠπιωτέραν ἔκφρασιν δὲν εἶναι ὀρθὸν ἀπὸ καμμίας ἀπόψεως, ὅταν συζητῆται ἕνα τόσον σοβαρὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὰ ¾ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπουσιάζῃ καὶ νὰ ἐκπροσωπῆται μόνον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν Γεωργίας. Ἐπίσης τὰς αὐτὰς εὐχαριστίας πρέπει νὰ ἐκφράσω καὶ εἰς τὴν ἀπουσιάζουσαν Δημοκρατικὴν παράταξιν, ἡ ὁποία ἀπουσιάζει ὁλόκληρος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἑτέρας παρατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔν τινι μέτρῳ δὲν ἐμφοροῦνται ἀπὸ τὰς δημοκρατικὰς ἰδέας ἐξ ὁλοκλήρου. Εἶναι γεγονότα, γεγονότα βαρυσήμαντα, τὰ ὁποῖα σημειώνουν μὲ γράμματα ἀνεξίτηλα, ὁπόσην καὶ ὁποίαν σημασίαν ἀποδίδει καὶ ἐκείνη ἡ παράταξις, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις ὁλόκληρος εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ζωτικόν. Θὰ δοθῇ ἴσως ἡ ἀπάντησις, ὅτι εὑρίσκεται ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας, παρών. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι τόσον σοβαρόν, ὥστε ὅσην διάθεσιν καλὴν καὶ ἐὰν ἔχῃ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. ὑφυπουργός, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ πράξῃ τίποτε, ἐὰν δὲν συντονισθοῦν αἱ ἐνέργειαι καὶ ἄλλων ὑπουργῶν, πρὸ παντὸς δὲ τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Ὤφειλον λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ πρὸ παντὸς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἶναι παρών εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἐκτὸς ἐὰν τὸν ἀπασχολοῦν ἄλλα σοβαρώτερα καὶ ἐθνικώτερα ζητήματα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω πικρὸν παράπονον, τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ συμμερίζεται καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψιν ἀπὸ τῆς πτέρυγος τῆς δεξιᾶς, τῆς Συμπολιτευομένης καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα, κύριοι, ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας, ἀφορᾷ τὴν συμπαθεστέραν δηλονότι τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Λέγω δὲ τὴν συμπαθεστέραν τάξιν, διότι πράγματι ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία παράγει καὶ ἐν τούτοις προσφέρει ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην τάξιν. Εἶναι ἐκείνη ἡ τάξις, ἡ ὁποία πανθομολογουμένως εἰσφέρει τὰ πάντα καὶ τὸ αἷμα της ἀκόμη διὰ τὴν πατρίδα. Ἂς μὴ κρυβώμεθα ὄπισθεν τοῦ δακτύλου μας καὶ ἂς μὴ θέλωμεν νὰ καλύψωμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι προφανῆ καὶ ἀκάλυπτα. Ρίψατε ἕνα βλέμμα εἰς τὸν Στρατόν, καὶ θὰ ἴδητε, ὄχι μόνον τώρα, ἀλλὰ ἀείποτε, ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Οἱ διάφοροι μεγαλοκαρχαρίες, οἱ διάφοροι πλουτοκράται, οὐδέποτε ἐφόρεσαν τὴν ἀρβύλαν, οὐδέποτε —οἱ κουραμπιέδες— ἔχυσαν τὸ αἷμα των, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων. Ἡ μᾶζα ὅμως, ἡ ἀγροτική, ὁ ἀγρότης, ὁ πτωχὸς γεωργὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος στέλλει ἑκάστοτε τὰ παιδιά του καὶ προασπίζουν τὴν τιμὴν τῆς πατρίδος. Καὶ ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία προσφέρει ἀνέκαθεν τὸ αἷμα της, εἰς τὸν βωμὸν τῆς πατρίδος, εἶναι ἡ τάξις, ἡ ὁποία ἔχει τόσα θύματα, τόσους ἀναπήρους, τόσα θύματα πολέμου. Κάμετε μίαν σύγκρισιν, πόσους ἀναπήρους καὶ πόσα θύματα ἔχομεν ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ πόσα ἀπὸ τὰς ἄλλας τάξεις; Λέγω λοιπόν, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἀποτελεῖ τὴν συμπαθεστέραν τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ὅμως ἡ τάξις αὐτὴ ζῇ, κύριοι, ἐν πλήρει ἀθλιότητι. Δὲν παροικοῦμεν ἐν Ἱερουσαλήμ, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν, οὔτε κομίζω γλαῦκα εἰς Ἀθήνας, ὅταν θὰ εἴπω, ὅτι ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν προσφέρει τόσα, ὅσα καμμία ἄλλη τάξις. Καὶ ὅμως οἱ ἀγρόται στεροῦνται τῶν πάντων. Ἡ τροφή των, κύριοι, γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, συνίσταται εἰς ὀλίγο ψωμὶ καὶ εἰς τὴν πατρίδα μάλιστα, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἰς ὀλίγην μπομπότα, καὶ εἶναι εὐτύχημα, ἐὰν ἔχουν ὀλίγο λάδι καὶ ὀλίγο τυρί. Εἶναι λοιπόν, μία τάξις, ἡ ὁποία ἐνῶ παράγει ζῇ λιτοδίαιτα. Ἀλλὰ μήπως ἆρά γε ἔχει ὅλας τὰς ἄλλας ἀπολαύσεις; Μήπως ἔχει ἔνδυσιν; Τὰ μικρὰ παιδιὰ γυρίζουν εἰς τὸ χωριὸ —καλύτερα ἀπὸ ἐμένα τὸ ξεύρετε ὅλοι σας— ξυπόλητα, χωρὶς ροῦχα, μέσα στὸν χειμῶνα. Ὁλόκληρες οἰκογένειες ἐργάζονται ἡμέραν καὶ νύκτα μέσα εἰς τὴν λάσπη, μέσα εἰς τὸ χιόνι, ἐνῷ αἱ ἄλλαι τάξεις ζοῦν ἐν σχετικῇ εὐημερίᾳ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας καὶ αὐτοῦ ἀκόμη τοῦ νεροῦ στεροῦνται οἱ ἀγρόται μας. Ὑπάρχουν χωριά, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅπως καὶ ὁ κ. ὑφυπουργός, τὸ γνωρίζουν ἄριστα, ὑπάρχουν χωριά, τὰ ὁποῖα ὑδρεύονται ἐξ ἀποστάσεως μιᾶς ὥρας καὶ παρ’ ὅλας τὰς ἑκάστοτε διαμαρτυρίας μας δὲν κατωρθώθη νὰ σταλοῦν τοὐλάχιστον γεωτρύπανα διὰ νὰ εὑρεθῇ ὀλίγο νερὸ πόσιμον. Μὲ τοῦτο θέλω νὰ εἴπω ὅτι εὑρίσκονται οἱ ἀγρόται μας εἰς τοιαύτην ἀθλιότητα, ἡ ὁποία εὐλόγως καὶ δικαίως συγκινεῖ κάθε ἔντιμον πολίτην. Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ἄλλας τάξεις ὅπου ὑπάρχουν αἱ περιβόητοι, λεγόμεναι παγωμέναι πιστώσεις πολλῶν ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιστραφοῦν ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους, ὅταν καὶ ἐὰν θὰ εὑρεθοῦν οὗτοι εἰς θέσιν νὰ τὰς ἐπιστρέψουν. Ἀλλὰ διὰ τὸν ἀγρότην, διὰ τὸν παραγωγόν, διὰ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ὁ ὁποῖος προσφέρει τὰ πάντα εἰς τὴν πατρίδα, δὲν εὑρίσκεται κανένας τρόπος παρεμφερὴς διὰ παγωμένας πιστώσεις. Καὶ τοιαῦται παγωμέναι πιστώσεις διὰ τὴν γεωργίαν ποῖαι θὰ εἶναι; Τὰ καλλιεργητικὰ του δάνεια. Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτά, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι χρεωστᾷ ἐξ οἱασδήποτε ἀνάγκης οἰκογενειακῆς, κοινωνικῆς ἢ πρὸς ἀνατροφὴν τῶν τέκνων του καὶ τῶν γονέων του ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι χρεωστᾷ ποσὸν 50 δραχμῶν θὰ τὸν κυνηγήσῃ ὁ χωροφύλαξ κατόπιν ἐντάλματος. Δι’ αὐτὸν τὸν ἀγρότην, δι’ αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας λιτοδίαιτος καὶ ἐργάζεται ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδυ, δι’ αὐτὸν δὲν ὑπάρχουν παγωμέναι πιστώσεις, ἀλλὰ ἐὰν χρεωστᾷ 5 ἢ 100 δραχμὲς θὰ κυνηγηθῇ καὶ θὰ γίνῃ φυγόδικος. Κύριοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, καλλιεργητικὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα λέγονται βραχυπρόθεσμα, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τὰ παίρνει ὁ γεωργὸς διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ καλλιεργήσῃ, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ παραγάγῃ. Εὑρίσκεται πολλάκις εἰς τὴν ἀνάγκην, εἰς τὴν σκληρὰν ἀνάγκην νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλῃ τὸ βραχυπρόθεσμον αὐτὸ καλλιεργητικὸν δάνειον. Δὲν τὸ παίρνει τὸ δάνειον, ὅπως αἱ ἄλλαι τάξεις, διὰ ταξίδια εἰς τὴν Εὐρώπην, οὔτε διὰ νὰ διασκεδάσῃ εἰς τὰς Ἀθήνας, οὔτε διὰ νὰ παίξῃ χαρτιὰ ἢ διὰ νὰ κάμῃ δεξιώσεις. Τὸ παίρνει τὸ δάνειον, ὁ πτωχὸς ἀγρότης διὰ νὰ καλλιεργήσῃ. Καὶ πάντοτε, ἐφ’ ὅσον τοῦ εἶναι δυνατόν, τὰ καταβάλλει. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας κάποια ἀνάγκη σοβαρὰ κάμνει νὰ καθυστερήσῃ, ἔστω καὶ δι’ ἕνα ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα, τὸ δάνειον ἐκεῖνο. Ταυτοχρόνως, ὅμως, εἶναι βέβαιον ἀπολύτως, ὅτι θὰ τοῦ σταλοῦν δικόγραφα, ὅτι θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ πληρώσῃ τοὺς τόκους ὑπερημερίας καὶ δικαστικὰ ἔξοδα καὶ δικαστικὰς δαπάνας. Καὶ εἶναι τοῦτο δίκαιον καὶ ἀποτελεῖ τοῦτο ἰσότητα πρὸς ὅλας τὰς ἄλλας τάξεις; Νομίζω ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως ὄχι. Διάφοροι βεβαίως Διοικηταὶ Τραπεζῶν καὶ διευθυνταὶ ὑποκαταστημάτων Τραπεζῶν λέγουν ὅτι εἶναι κακόπιστοι καὶ τοὺς παίρνουν συλλήβδην ὅλους μαζὶ χωρὶς καμμίαν ἐξαίρεσιν καὶ ἔρχεται ἐπάνω τους ἡ Δαμόκλειος σπάθη, τὰ δικαστικὰ ἔξοδα καὶ τὰ χαρτιὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν καὶ ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι αὐτὸς ὁ παραγωγὸς εἶναι κακόπιστος. Πρέπει νὰ καταλάβουν οἱ διάφοροι ἁρμόδιοι ὅτι κανένας ἀγρότης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ πληρώσῃ τὸ μικρόν του δάνειον. Δὲν θὰ τὸ πληρώσῃ καὶ θὰ καθυστερῇ ἔν τινι μέτρῳ διότι εὑρίσκεται πρὸ ἀνυπερβλήτου ἀνάγκης καὶ πρὸ ἀνωτέρας βίας. Θὰ εἶναι παράφρων ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ θέλῃ νὰ πληρώσῃ δικαστικὰ ἔξοδα ἐνῷ ἠμπορῇ νὰ πληρώσῃ τὸ δάνειόν του. Δὲν ἠμπορεῖ λοιπὸν νὰ τὸ πληρώσῃ. Πρὸ αὐτῆς λοιπόν, τῆς ἀνάγκης εὑρισκόμενος, εὑρίσκεται ἐν καθυστερήσει. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι δὲν ἐπλήρωσε θεωρεῖται κακόπιστος καὶ δὲν τοῦ δίδεται πλέον νέον καλλιεργητικὸν δάνειον. Τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι καταδικάζεται εἰς τὸ νὰ ἀφίσῃ τὸ χωράφι του καὶ τὸ ἀμπέλι του καὶ τὴν ἐληά του χωρὶς λίπασμα καὶ χωρὶς καμμίαν καλλιέργειαν. Καὶ εἶναι τοῦτο ἆρά γε ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας; Ἐξαναγκάζει αὐτὸν τοῦτον τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος ζῇ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον προσδοκᾷ νὰ ἔχῃ ἐὰν τὰ χιόνια καὶ οἱ βροχὲς καὶ οἱ θεομηνίες καὶ οἱ κακοκαιρίες τὸ ἐπιτρέψουν. Καὶ τοῦ λέγει, ὅτι δὲν σοῦ δίδω χρήματα νὰ ἀγοράσῃς οὔτε λιπάσματα, οὔτε διάφορα ἄλλα φάρμακα, οὔτε ἔξοδα καλλιεργητικά. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, τῆς Γεωργίας θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ τὰς σχετικὰς ἐντολάς, ὥστε νὰ παρέχεται μία εὐχέρεια καὶ τοὐλάχιστον νὰ μὴ κρατῆται χωρὶς δάνειον ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐξ ὑπερβολικῆς ἀνάγκης καὶ ἐξ ἀνωτέρας βίας δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πληρώσῃ τὸ δάνειόν του. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην ὁ γεωργός, κύριοι, εἶναι τὰ λιπάσματα. Ὁ ἀγρότης δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ κάμῃ πολυτελεῖς δαπάνας. Ζῇ εἰς τὴν ἐσχάτην ἔνδειαν, εἰς τὴν ἐσχάτην πτωχείαν καὶ ἔχει ἀπόλυτον τὴν ἀνάγκην διὰ λιπάσματα τὰ ὁποῖα παρέχονται σήμερον εἰς πολὺ μεγαλυτέραν τιμὴν ἀπὸ ὅλα. Ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ τὴν τροφὴν τοῦ κτήματος διὰ νὰ ἀποδώσῃ τοῦτο. Ὅταν λοιπόν, τὸν ὑποχρεώνομεν νὰ ἔχῃ παντελῆ ἔλλειψιν ὅλων τῶν μέσων ἡ παραγωγὴ θὰ εἶναι πολὺ μικροτέρα καὶ χαμηλὴ καὶ φυσικὰ θὰ ἀντανακλᾶ εὐθέως καὶ ἀμέσως εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι, πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της σοβαρώτερα ζητήματα, ὄχι μόνον τὴν χορήγησιν τῶν λιπασμάτων, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀπαιτουμένων ψεκασμῶν διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα εἴχομεν μέχρι σήμερον. Ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι, διότι δὲν ἐγένετο ὁ ψεκασμὸς τῆς ἐληᾶς οὔτε μὲ παραθεῖον οὔτε μὲ μελάσσαν, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε νὰ μὴ ὑπάρχῃ σταγὼν ἐλαίου εἰς ὅλας τὰς ἐλαιοφόρους περιοχάς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν περιοχὴν τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος Λευκάδος, τὴν ὁποίαν ἄφησαν χωρὶς ψεκασμὸν καὶ τοὺς εἶπον: Ἄν θέλετε κάμνετε ψεκασμόν, ἄν δὲν θέλετε μὴ κάμνετε. Δὲν εἶναι, κύριοι, ὀρθὴ πολιτικὴ αὐτή. Οἱ γεωπόνοι καὶ ἡ γεωργικὴ ὑπηρεσία γνωρίζουν, καὶ γνωρίζουν ἄριστα ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν γίνει ψεκασμὸς ἐναντίον τοῦ δάκου, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ καταστραφῇ ἡ παραγωγή. Δὲν ὀφείλει λοιπόν, κατὰ κανένα λόγον ἡ Κυβέρνησις, νὰ εἴπῃ, ἂν θέλετε κάμνετε ψεκασμόν, ἂν δὲν θέλετε μὴ κάμνετε. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς ἀφοῦ δὲν ἔχουν γνώσεις, οἱ γεωργοί, ἐπιστημονικῶς ὀφείλουν οἱ ἐπιστήμονες νὰ τοὺς εἴπουν: Κάμετε αὐτὸ. Ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις καὶ εἶχε τὴν ἐπιτακτικὴν ὑποχρέωσιν γνωρίζουσα τὰς συνεπείας τῆς μὴ δακοκτονίας, νὰ ἐπιβάλῃ τὴν δακοκτονίαν παντοιοτρόπως. Τοῦτο μὴ πράξασα εὑρέθημεν ὅλοι εἰς τὴν δεινὴν κατάστασιν νὰ φθάσῃ τὸ λάδι εἰς 32 δραχμὰς εἰς τὴν κατανάλωσιν διὰ τὸν πτωχὸν ἐργάτην ὁ δὲ γεωργὸς νὰ μὴ ἔχῃ μίαν σταγόνα ἐλαίου. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ζωτικόν, εἶναι ἀνάγκη σπουδαία τὸ φαινόμενον αὐτὸ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ διότι ἡ ζημία ἡ ὁποία ἐπῆλθεν ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἐργάτην καὶ εἰς τὴν κατανάλωσιν γενικώτερον εἶναι μεγάλη. Ἐλπίζω, ὅτι τὸ πάθημα αὐτὸ θὰ γίνῃ μάθημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀλλοίμονον ἂν τοιαῦτα παθήματα δὲν γίνονται μαθήματα. Ἄν δὲν ἀρχίσῃ εὐθὺς ἀμέσως ὁ ψεκασμὸς θὰ ἔχωμεν πάλιν τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα τὰ δυσχερῆ, τὰ ἀπαίσια, τὰ ἀπελπιστικά, τὰ ὁποῖα εἴχομεν καὶ πρίν, τόσον διὰ τὸν ἀγρότην ὅσον καὶ διὰ τὸν ἐργάτην καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴ ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ληφθοῦν τὰ ἀνάλογα μέτρα. Ἐπίσης πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρέπει νὰ προστατευθοῦν τὰ ἐθνικά μας προϊόντα, ὅπως εἶναι τὸ λάδι, ὅπως εἶναι τὸ κρασί, ὅπως εἶναι τὸ βαμβάκι, ὅπως εἶναι ὁ καπνὸς κλπ. Καὶ δὲν πρέπει κατὰ κανένα λόγον νὰ κάμνωμεν διάκρισιν ποῦ θὰ στείλλωμεν τὰ προϊόντα αὐτά. Θὰ τὰ στείλλωμεν ἐκεῖ ὅπου θὰ μᾶς δώσουν τὴν μεγαλυτέραν τιμήν, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνακουφισθῇ ὁ πτωχὸς ἀγρότης καὶ ὁ γεωργός. Εἰς αὐτὰ τὰ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν ζωὴν πτωχῶν γεωργῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνωμεν ἄλλην πολιτικὴν καὶ καμμίαν διάκρισιν. Ἔχομεν σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν τὴν ὑποχρέωσιν, τὰ ἐθνικά μας προϊόντα νὰ τὰ δίδωμεν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκομεν μεγαλυτέρας τιμάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνωμεν πολιτικὴν μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ζητήματα. Οἱαδήποτε χώρα ἐν τῇ ὑδρογείῳ σφαίρᾳ ζητήσει ἢ δυνηθῶμεν νὰ ἐξαγάγωμεν προϊόντα μὲ μεγαλυτέραν τιμὴν ὑποχρέωσιν ἱερὰν ἔχομεν νὰ τὰ στείλωμεν. Αὐτὴ ἡ ἐγκατάλειψις, κύριοι, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τοῦ ἀγρότου καὶ τοῦ ἐργάτου φέρει τὸ ἄλλο ἐπικίνδυνον ἀποτέλεσμα. Τοῦ νὰ βλέπωμεν τὸ ἄνθος τῆς Ἑλληνικῆς νεότητος, τοὺς νέους τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζομεν, ἐστηρίξαμεν καὶ θὰ στηρίζωμεν τόσας ὡραίας ἐθνικὰς ἐλπίδας, τοὺς βλέπομεν νὰ συνωθοῦνται διὰ νὰ μεταβοῦν πρὸς ἐξεύρεσιν τύχης εἰς τὴν Αὐστραλίαν, εἰς τὸν Καναδᾶν καὶ ὁπουδήποτε, διότι εἶναι παρατηρημένον ὅτι δὲν τηροῦνται τὰ αὐτὰ μέτρα καὶ σταθμὰ πρὸς τὰ πρὸς τοὺς πλουτοκράτας καὶ τοὺς καρχαρίας. Οὐ μὴν ἀλλὰ στερούμενος καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου καὶ βλέποντας τὴν οἰκογένειάν του νὰ μὴ ἔχῃ ἰατρὸν καὶ μὴ ἔχοντας τί νὰ κάμῃ παίρνει τῶν ὀμματιῶν του καὶ συνωθεῖται, ὁ νέος, καὶ βάζει μέσα καὶ προσπαθεῖ διὰ παντὸς τρόπου νὰ φύγῃ. Νὰ φύγῃ δηλαδὴ αὐτὸ τὸ ἄνθος τῆς Ἑλληνικῆς νεότητος ἐπὶ τοῦ ὁποίου τόσας καὶ τόσας στηρίζει καὶ πρέπει νὰ στηρίζῃ τὸ Κράτος ἐλπίδας. Τὸν βλέπομεν νὰ μεταβαίνῃ εἰς τὴν Αὐστραλίαν, εἰς τὸν Καναδᾶν καὶ ὁπουδήποτε, οὐ μὴν ἀλλὰ τὸν βλέπομεν νὰ συνωθῆτε καὶ εἰς τὴν Ἀθήνα, μὴ ἔχων καμμίαν ἀπόλαυσιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν του, διὰ νὰ εὕρῃ οἱανδήποτε ἐργασίαν. Καὶ κατήντησε τὰ πολιτικὰ γραφεῖα, φαντάζομαι καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καὶ τῶν ἄλλων ὑπουργῶν τῶν μὴ παρισταμένων, νὰ ἔχουν γίνει γραφεῖα ἐξευρέσεως ἐργασίας. Δὲν νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ ἔχετε τοιαύτας ἐνοχλήσεις. Διατί; Διότι κατήντησεν ἀνυπόφορος ἡ ζωὴ τοῦ ἀγρότου καὶ τοῦ ἐργάτου. Ἀλλὰ μήπως καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἶναι εἰς καλυτέραν θέσιν; Ὁ μέσος ὅρος τοῦ μισθοῦ τῶν ὑπαλλήλων εἶναι 1000–1200 δραχμὰς μηνιαίως. Ἐξ αὐτῶν θὰ πληρώσῃ ἐνοίκιον, ἐξ αὐτῶν θὰ συντηρηθῇ, θὰ συντηρήσῃ τοὺς γονεῖς του, θὰ πληρώσῃ τὰ εἰσιτήριά του. Καὶ στὸ τέλος τοῦ μένουν 6 δεκάρες τὴν ἡμέραν διὰ τροφήν. Ἐκεῖνοι ὅμως οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν δεινὰ ἀπερίγραπτα εἶναι ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνυπόδητοι τρέχουν διὰ νὰ παραγάγουν ὀλίγον σιτάρι, ἂν τὸ ἐπιτρέψῃ ὁ καιρὸς Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ τόκος, κ. ὑπουργέ, τοῦ 2% εἶναι γεγονὸς ἀνήκουστον. Οὐδέποτε θὰ ἦτο δυνατόν, ἂν δὲν τὸ ἔβλεπα νὰ τὸ ἐπίστευα ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος χρηματοδοτεῖ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν λαμβάνουσα ἀπὸ αὐτὴν τόκον 2%. Μὲ ἐξένισε καὶ προηγουμένως τὸ ζήτημα καὶ μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι τὰ χρειάζεται διὰ τὴν φθορὰν τῶν χαρτονομισμάτων. Ὁμολογῶ ὅτι περιμένω ἀκόμη καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν. Τί ἐννοεῖ λέγων ὅτι αὐτὸ τὸ 2% τὸ παίρνει ἡ Τράπεζα ἡ ἐκδοτικὴ ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν διὰ τὴν φθορὰν τῶν χαρτονομισμάτων;

§104Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ξαναθίγετε τὸ θέμα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Φοβοῦμαι ὅτι αἱ πληροφορίαι αὗται δὲν θὰ σᾶς εἶναι καὶ πάρα πολὺ εὐχάριστοι, διότι εἴχομεν τὴν τιμὴν καὶ μαζὶ νὰ μετάσχωμεν προηγουμένων Κυβερνήσεων. Σᾶς πληροφορῶν λοιπὸν ὅτι ὁ τόκος αὐτὸς ὁ ὁποῖος πληρώνεται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἦτο 3½%. Σήμερον εἶναι 1½%, δι’ ὅλας τὰς νέας χρηματοδοτήσεις τῆς Ἀγροτικῆς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Παραμένει ὁ τόκος 3½% διὰ τὰς παλαιὰς χρηματοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐφ’ ὅσον εἰσέρχονται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ξανὰ ἐξέρχονται πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν μετατρέπονται αὐτομάτως ἀπὸ 3½ εἰς 1½%. Ἐπειδὴ λοιπὸν ἡ ἀναλογία ἐκείνων τῶν παλαιῶν μὲ 3½%, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ νέα πρὸς 1½%, ἔχει μεταβληθῆ, βγαίνει ἕνας μέσος ὅρος 1,80% περίπου. Διατὶ δὲν εἶναι τόκος; Ἐν πρώτοις, χωρὶς νὰ ἀρνούμεθα ὅτι πρέπει ὁ τόκος νὰ εὐθηνήσῃ καὶ ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται ἐπιχορηγήσεις πρὸς τὴν ΑΤΕ, θέλω νὰ ἐξηγήσω διατὶ αὐτὸ δὲν εἶναι τόκος. Τί εἶναι τόκος; Τόκος εἶναι ἡ ἀπολαυή, τὴν ὁποίαν παίρνει ἓν κεφάλαιον, ὅταν διατίθεται εἰς κἄποιον διὰ μίαν χρονικὴν περίοδον, διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ κέρδος τοῦ κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται τόκος. Διότι ἐπιστημονικῶς ὁ τόκος συζητεῖται καὶ παρασυζητεῖται. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν χορήγησιν, ἡ ὁποία δίδεται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Ἀγροτικήν. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν συζητῶ τὸ ζήτημα ἀρχῆς. Πιθανόν, πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ νὰ δίδεται, ἔστω καὶ ἐπὶ ζημίᾳ. Ἀλλ’ ἐδῶ διατίθεται ἓν ποσοστὸν χαρτονομίσματος. Αὐτὸ τὸ ποσοστὸν χαρτονομίσματος πρέπει νὰ τυπωθῇ. Αὐτὸ τὸ χαρτὶ πρέπει νὰ ἀγορασθῇ. Πρέπει νὰ ἐκτυπωθῇ. Πάντως, ὑπάρχουν ἔξοδα, ἔστω 0,1%. Ἔπειτα ὑπάρχει μία φθορὰ τοῦ χαρτονομίσματος, ἡ ὁποία ἀποσβένυται μέσα εἰς μίαν πενταετίαν ἢ δεκαετίαν. Αὐτὸ σημαίνει ἐπίσης δαπάνην 0,2%. Ὑπάρχει ἐπίσης τὸ ἔξοδον διαχειρίσεως. Τηροῦνται λογιστικὰ βιβλία. Πληρώνονται ὑπάλληλοι κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα. Ἐπίσης, ὑπάρχει μία ἐπόπτευσις ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου.

§105Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ εἶναι τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς Τραπέζης. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πληρώνει τὸ ⅙ τῶν δαπανῶν τῆς διαχειρίσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Τὸ εὑρίσκετε σωστὸν καὶ δίκαιον; Τεσσαράκοντα ἑκατομμύρια πεντακοσίας χιλιάδας ἐπλήρωσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ τὸ ⅙ τῶν δαπανῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Πόσα ὑποκαταστήματα διαθέτει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος; Εἴκοσι ἑπτά. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα; Ἑκατὸν πεντήκοντα.

§106Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπιθυμῶ καλοπίστως νὰ σᾶς ἐξηγήσω, ὅτι ἓν χρῆμα τὸ ὁποῖον δίδεται ὡς δάνειον, ἔχει ὡρισμένα ἔξοδα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κέρδος. Εἶπεν πολὺ σωστὰ ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἠλείας, ὅτι αὐτὰ εἶναι τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς Τραπέζης. Ὀρθῶς. Ἀλλὰ τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς Τραπέζης τῆς Ἐκδοτικῆς κατανέμονται ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ χρήματος, τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς κυκλοφορίαν. Ὑπάρχει λοιπὸν μία ἀναλογία ἐξόδων, ἡ ὁποία θὰ ἀντιστοιχῇ εἰς αὐτὰ τὰ τρία ἑκατομμύρια. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον σᾶς εἶπον ὅτι διέταξα πρὸ ἡμερῶν ἕνα ἔλεγχον, διὰ νὰ ἴδω ποία εἶναι ἡ ἀναλογία τῶν πραγματικῶν δαπανῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τί ἀποτελεῖ τόκον. Τὸ ὅτι ὑπάρχει ἓν ποσοστόν, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ δαπάνας, αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον.

§107Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, διατὶ περιορίζεται εἰς τὸ 1½% ποὺ πληρώνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς τὴν Ἐκδοτικὴν καὶ δὲν ἀναφέρει ὅτι τὸ ποσοστὸν ποὺ πληρώνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διὰ τὰ χρήματα ποὺ παίρνει ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ εἶναι 4% καὶ ὅτι τὰ χρήματα ποὺ παίρνομεν ἀπὸ τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πληρώνει 2½%; Εἰς τὴν πραγματικότητα, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πληρώνει πολὺ περισσότερα ἀπὸ 1½%.

§108Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σεῖς ἐπερωτᾶτε καὶ σεῖς νὰ τὸ ἀναφέρετε. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου. Σεῖς ἐσφάλατε ποὺ δὲν τὸ ἀνεφέρατε προχθὲς ποὺ ὡμιλήσατε. Θέλετε εἰς τὴν ἀπάντησίν μου νὰ ἐπερωτήσητε καὶ τὸν ἑαυτόν μου;

§109Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διαπιστῶ τὴν ἀδυναμίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§110Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶλλον ὁμοιάζει μὲ τὸ τί θὰ ἔλεγεν ὁ Σάϋλωκ ἐὰν ἀπήντα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Δὲν μέμφομαι τὸν κ. ὑπουργὸν διότι ἔτσι τὸ εὑρῆκεν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡ ἐξήγησις αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδία ποὺ θὰ ἔδιδεν ὁ Σάϋλοκ. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ φθορᾶς χαρτονομίσματος, περὶ ἐκτυπωτικῶν κλπ., αὐτὰ μόνον ἐπαναλαμβάνω ὁ ἄκρως τοκογλύφος, ὁ ἀπεριόριστος φιλάργυρος εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ σκεφθῇ, ὄχι νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ. Θὰ ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι ὑποχρέωσιν ἔχει ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς νὰ φροντίσῃ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ καταργηθῇ αὐτὸς ὁ λεγόμενος τόκος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀπολύτως βάσιν, οὐδὲν ἀπολύτως ἔρεισμα, οὐδὲν ἀπολύτως θεμέλιον, ἀλλ’ ἐξ ἀντιθέτου εἶναι ἀντιμέτωπος πρὸς τὴν ἠθικήν. Διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ ὑπολογίσῃ αὐτὸν τὸν τόκον ποὺ ἔδωσε καὶ θὰ τὸν ρίξῃ ἐπάνω εἰς τὸν πτωχὸν ἐργάτην. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔλεγα ὅτι χρειάζεται ὁπωσδήποτε νὰ ἐξαντληθῇ κάθε προσπάθεια. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἀπόψε νὰ παρίσταται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ κάμωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν χρηματοδότησιν εἰς τὴν Α.Τ.Ε., διπλασίαν ἀπὸ τὴν σημερινήν, διότι αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀγρότου εἶναι μεγάλαι. Πρέπει ἐπίσης ὁ τόκος νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἂς κάμῃ οἱανδήποτε ἄλλην οἰκονομίαν ἡ Κυβέρνησις. Ἂς στραφῇ πρὸς τοὺς πλουσίους καὶ ἂς ἐπιβάλῃ 1% παρὰ πάνω τόκον, διὰ νὰ μὴ πληρώσῃ τόσον μεγάλον τόκον ὁ πτωχὸς γεωργός.

§111Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὔξησιν τῶν πιστώσεων θέλει, ὄχι ἐλάττωσιν τῶν τόκων.

§112Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶπον ὅτι τοὐλάχιστον εἰς τὸ διπλάσιον πρέπει νὰ αὐξηθοῦν αἱ χρηματοδοτήσεις εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἂς γίνῃ οἱαδήποτε ἄλλη οἰκονομία, ὁθενδήποτε ἀλλοῦ. Αὐτὸ τὸ 2% πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἐξοβελισθῇ. Ἄμεσος παραχώρησις ὅλων τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν οὔτε δάκον, οὔτε περονόσπορον. Νὰ δοθοῦν ἐγκαίρως, διότι ἐὰν δὲν δοθοῦν ἐγκαίρως, κύριε ὑπουργέ, θὰ εἶναι πεταμένα λεπτά. Πολλάκις εἰς τὸ παρελθὸν συνέβη αὐτό. Τὸ ποσὸν τοῦ θειϊκοῦ χαλκοῦ εἶναι τεράστιον, δὲν βαστάει ὁ ὦμος τοῦ πτωχοῦ γεωργοῦ νὰ πληρώσῃ τὸν θειϊκὸν χαλκὸν μὲ τόσον μεγάλην τιμήν. Κάμετε ὅ,τι θέλετε εἰς τὰς τάξεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ βαστάξουν μίαν μικρὰν φορολογίαν, ὄχι ὅμως καὶ εἰς ἐκεῖνον ποὺ δὲν δύναται νὰ βαστάξῃ οὔτε τὸ καθημερινὸ διὰ νὰ ζήσῃ τὰ παιδιά του. Προστατεύσατε τὰ προϊόντα του, ὥστε νὰ διατίθενται αὐτὰ εἰς καλυτέρας τιμάς. Ἐὰν δὲν ληφθοῦν, κύριε ὑπουργέ, — δὲν ὁμιλῶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διότι εἶναι ἀποῦσα —, ἐὰν δὲν ληφθοῦν μέτρα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ καταντήματος τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ περιγράψῃ κανείς. Ὁ Λαὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποφέρῃ πλέον. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προλάβῃ τὸν κατήφορον πρὸς τὸν ὁποῖον φερόμεθα. (Χειροκροτήματα).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις. (Ὥρα 10.15′)