1955.06.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 120ὴ

Παρασκευὴ 24 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§4Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ὡμίλησα προκειμένου περὶ 8 Διευθυντῶν Κλινικῶν καὶ τοῦ Σανατορίου Σωτηρία καὶ εἶπον ὅτι προεκηρύχθη διαγωνισμὸς καὶ ἐγένετο ἐκλογὴ τούτων ὑπὸ πενταμελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἐνῷ τὰ πρακτικὰ γράφουν ὅτι ἐγένετο ἐκλογὴ πέντε καθηγητῶν. Δὲν ὡμίλησα περὶ ἐκλογῆς πέντε καθηγητῶν. Παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φραστικὴ διατύπωσις εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἰδικόν σας.

§6ΑΛ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρατηρῶ ὅτι εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀποδίδονται καλῶς αἱ ἀποδεχθεῖσαι παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι μας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β.Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)52 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας κλπ.».

§7Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Κοιν. Προνοίας ἔκαμε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαθανάση, δὲν ἠκούσθη δὲ τὶ περὶ ἀποδοχῆς ἢ οὔ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπαδημητρίου. Μὲ ἐκπλήσσει αὐτὸ ποὺ ἀκούω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἤμουν παρὼν μέχρι τέλους τῆς συνεδριάσεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω ἄμεσον ἀντίληψιν. Βεβαίως τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἑνιαῖον, ἀλλὰ ὁμολογῶ ὅτι δὲν προήδρευσε αὐτοπροσώπως καὶ βασίζομαι ἀπολύτως εἰς τὸν ἀναπληρωτὴν μου καὶ τὰς ὑπηρεσίας. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ξεύρω συνεπῶς, ἐὰν ἔκαμε δεκτὴν καὶ ποίαν, ἀλλὰ τότε νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἐπικύρωσιν διὰ νὰ ἔλθῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸ ζήτημα, διότι ἐγὼ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἐνδιαφέρωμαι εἴτε διὰ τὴν μίαν τροπολογίαν, εἴτε διὰ τὴν ἄλλην ἢ καὶ δι’ ἀμφοτέρας.

§9Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν σελίδα 17 φέρομαι εἰπὼν περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, περὶ ἀνάγκης στεγάσεως αὐτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἐλέχθησαν. Ἄλλοι λόγοι μὲ ἠνάγκασαν νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ εἰς τὰς πόλεις τὰς κάτω τῶν 3.000 κατοίκων.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας) καὶ Λ. Εὐταξίας (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως α) τῆς ἀπὸ 18 Ἰουνίου 1955 Συμβάσεως «περὶ λύσεως τῆς ἀπὸ 24.4.1951 συμβάσεως περὶ ἀξιοποιήσεως τῶν λιγνιτῶν Πτολεμαΐδος» τῆς συνομολογηθείσης διὰ τοῦ νόμου 1717)51 καὶ β) τῆς ἀπὸ 18 Ἰουνίου 1955 συμβάσεως «περὶ ἀξιοποιήσεως λιγνιτοφόρου περιοχῆς Πτολεμαΐδος». (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς εἰσπράξεως εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἐπὶ ἐνίων εἰδῶν». Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ κύριοι βουλευταί, ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω τοῦτο: Ἐπειδὴ βεβαίως κάποτε αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ τερματισθοῦν δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὰς Ἐπιτροπὰς ὅπως ἐπισπεύσουν τὰς εἰσηγητικάς των ἐκθέσεις. Τὸ Προεδρεῖον ἔχει ὑπ’ ὄψιν του νὰ ὁρίσῃ διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν τὴν ἐπικύρωσιν τῆς συμβάσεως μὲ τὴν Γαλλικὴν Ἑταιρείαν διὰ τὰ ἔργα τοῦ Μέγδοβα. (Χειροκροτήματα). Διὰ τὴν Πτολεμαΐδα, εἰ δυνατόν, νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐγκαίρως εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἵνα τὴν προσεχῆ Πέμπτην ψηφισθῇ αὕτη καὶ ἀπομείνει διὰ τὴν ἄλλην Δευτέραν ἡ ἑτέρα σύμβασις μὲ τὴν Σῆμενς. Μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν τριῶν αὐτῶν συμβάσεων, νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀναπαυθῶμεν. Τὸ Προεδρεῖον θὰ φροντίσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ μὴ σᾶς κουράσῃ δι’ ἄλλων νομοθετημάτων πλὴν τῶν ἀπαραιτήτων. Θὰ συνεννοηθῶ καὶ μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ νὰ τελειώνωμεν τὸ ταχύτερον καθορίζοντες ταχύτερον ρυθμὸν εἰς τὰς ἐργασίας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§11Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 178)17.6.55 ἐγγράφου του ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλήν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 2 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τῆς 31ης Ἰουλίου 1926, ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27)1955 πράξεως τοῦ 1ου Τμήματος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, δι’ ἧς ἐθεωρήθησαν ὑπ’ εὐθύνην τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Γ. Βογιατζῆ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 2612 καὶ 2639 χρήσεως 1954–55 χρηματικὰ ἐντάλματα ἐπ’ ὀνόματι τῶν Κ. Σπανοῦ καὶ Ι. Δανῆ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Β. Βύζας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πτολεμαΐδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ Πτολεμαΐδος ἀπαίτησιν καταβολῆς ἀξίας κιλοβάτ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος μὴ καταναλωθέντων καὶ ζητοῦντος μείωσιν τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου καταναλώσεως ἠλεκτρικοῦ ρεύματος κ. λ. π. Ὁ Γεωργικὸς Πιστωτικὸς Συν)σμὸς Παλαιοκάστρου Σητείας διαμαρτύρεται διὰ τὴν νέαν ἐπὶ τῆς βύνης φορολογίαν, ἥτις θὰ ἔχῃ καταστρεπτικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἀπορροφήσεως παρὰ τῶν ἐργοστασίων τῆς ἐντοπίας κριθῆς καὶ θὰ πλήξῃ τοὺς παραγωγοὺς τῶν ἀγόνων καὶ ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ ζητεῖ μείωσιν τῆς ἐν λόγῳ φορολογίας. Οἱ Πρόεδροι τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν Πύργου Ἀτσιπάδων, Στερνῶν, Χάρακα, Λούρων, Πανασοῦ Σωκαρᾶ καὶ Τεφελίου–Ἡρακλείου Κρήτης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην νέαν ἐπὶ τῆς βύνης φορολογίαν, πλήττουσαν ἐμμέσως τὴν κατανάλωσιν τῆς ἐντοπίου κριθῆς καὶ τοὺς κριθοπαραγωγοὺς τῶν ἀγόνων καὶ ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς χώρας καὶ ζητοῦν μείωσιν τῆς ὡς ἄνω φορολογίας κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 662 ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5131 τῆς 8ης Ἰουνίου 1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ἀπάντησιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργοῦ. «Κατὰ τὰ πολεμικὰ γεγονότα, ἅτινα ἐξετυλίχθησαν ἐν Παλαιστίνῃ μεταξὺ Ἑβραίων καὶ Ἀράβων κατὰ τοὺς μῆνας Ἀπρίλιον καὶ Μάϊον 1948 πλεῖστοι Ἕλληνες ἐγκατεστημένοι ἐκεῖ ἀπὸ ἐτῶν ἠναγκάσθησαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς ἑστίας των, τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ περιουσίας των, ἵνα καταφύγουν εἰς γειτονικὰς ἀραβικὰς χώρας, εἰς Κύπρον, εἰς Ἑλλάδα καὶ ἀλλαχοῦ. Πάντες οἱ ἀλλοδαποὶ οἱ ἐγκαταλείψαντες ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας τὸ Παλαιστινιακὸν ἔδαφος, ἐχαρακτηρίσθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἰσραὴλ ὡς φυγάδες, αἱ δὲ περιουσίαι αὐτῶν, κινηταὶ καὶ ἀκίνητοι, ἐτέθησαν ὑπὸ μεσεγγύησιν ὡς ἐγένετο διὰ τὰς ἐχθρικὰς περιουσίας. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἰσραὴλ ὑπεσχέθη τὴν ἀποδέσμευσιν τῶν περιουσιῶν ἐκείνων οἵτινες θὰ ἐπέστρεφον εἰς τὸ Ἰσραήλ. Πλὴν λόγῳ τῶν δυσχερῶν βιοτικῶν συνθηκῶν, ἐλάχιστοι ὑπῆρξαν οἱ παλινοστήσαντες. Τούτων αἱ περιουσίαι ἀπεδεσμεύθησαν καὶ ἀπεδόθησαν. Τὸ σοβαρώτερον πρόβλημα εἶναι τὸ τῆς ἀποδεσμεύσεως τῶν περιουσιῶν τῶν Ἑλλήνων, οἵτινες δὲν προτίθενται νὰ ἐπιστρέψουν εἰς Ἰσραήλ, εἴτε διὰ τοὺς ἀνωτέρω ἐκτεθέντας λόγους, εἴτε διότι μετηνάστευσαν, οὐχὶ εἰς γειτονικὰς χώρας ἀλλ’ εἰς Ἀγγλίαν, Αὐστραλίαν ἢ Ἀνατολικὴν Ἀφρικήν. Σοβαρὸν ἐπίσης πρόβλημα εἶναι τὸ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν Ἑλλήνων ὧν αἱ περιουσίαι κατεστράφησαν ἢ ἐλεηλατήθησαν. Εἰς τὸν ἡμέτερον ἐν Ἰσραὴλ Διπλωματικὸν Ἀντιπρόσωπον εἶχε μὲν δοθῇ ἐν ἔτει 1951 ἡ προφορικὴ ὑπόσχεσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἰσραὴλ θὰ ἐξήταζε τὰς αἰτήσεις ἀποζημιώσεως τῶν Ἑλλήνων, ὅτε αὗται θὰ ὑπεβάλλοντο, οὐχ ἧττον ὑπῆρχεν ὁ φόβος ὅτι λόγῳ ἐλλείψεως ἐπαρκῶν ἀποδεικτικῶν στοιχείων ἐκ τοῦ λίαν ἐξωγκωμένου τῶν Ἑλληνικῶν ἀπαιτήσεων θὰ καθίστατο λίαν δυσχερὴς ἡ υἱοθέτησίς των. Πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ κινδύνου τούτου ἀνετέθη εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Διπλωματικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐν Ἰσραὴλ ἡ συγκέντρωσις ἐν ἀρχῇ τῶν σχετικῶν αἰτήσεων. Ἡ ἐργασία αὕτη ἀπῄτησε χρόνον πολύν, καθόσον ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω, οἱ ἐγκαταλείψαντες τὴν Παλαιστίνην Ἕλληνες ἦσαν κατεσπαρμένοι εἰς διαφόρους χώρας, (Ἑλλάς, Κύπρος, Λίβανος, Αὐστραλία, Κέννυα, Ταγκανίκα, Συρία, Ἰράκ, Ἰορδανία, Αἴγυπτος καὶ Ἀγγλία). Ὁπωσδήποτε, κατόπιν ἐντόνου προσπαθείας, συνεκεντρώθησαν τὰ στοιχεῖα 220 παθόντων Ἑλλήνων. Ἀκολούθως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἐπεχείρησε νὰ ἐλέγξῃ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, τὴν σοβαρότητα τῶν αἰτήσεων. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συνεστήθη ἐν Ἱεροσολύμοις ὑπὸ τοῦ Ἕλληνος Ἀντιπροσώπου Ἐπιτροπὴ ἐξ ἐμπείρων καὶ σοβαρῶν μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Παροικίας Ἱεροσολύμων, τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας ὑπῆρξεν ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ τῶν ἐνδιαφερομένων ἦσαν ἐξωγκωμένοι καὶ ὑπερβολικοὶ ὥστε νὰ καθιστοῦν δυσχερεστάτην τὴν ὑποστήριξιν ἐκ μέρους ἡμῶν καὶ τῶν δικαίων ἀκόμη καὶ λογικῶν ἀπαιτήσεων. Κατόπιν τούτου τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἐβολιδοσκόπησε τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ο.Η.Ε. Ἐπιβλέψεως τῆς Ἀνακωχῆς, διὰ τὴν Παλαιστίνην, ἐὰν θὰ ἦτο διατεθειμένος νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν πραγματικῶν ζημιῶν. Οὗτος ἐδήλωσεν εἰς ἀπάντησιν, ὅτι τὸ θέμα ἐκφεύγει πλήρως τῆς ἁρμοδιότητός του. Ἐν συνεχείᾳ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἀπετάθη εἰς τὴν Συμφιλιωτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ο.Η.Ε. διὰ τὴν Παλαιστίνην, πρὸς τὴν ὁποίαν καὶ ὑπεβλήθη ὁ πίναξ τῶν αἰτούντων καὶ τῶν ζημιῶν. Μετὰ παρέλευσιν χρόνου τινός, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκήρυξεν ἑαυτὴν ἀναρμοδίαν τῆς ἀποστολῆς της περιοριζομένης ὡς ἐδήλωσεν εἰς τὴν προστασίαν τῶν συμφερόντων τῶν Ἀράβων προσφύγων. Παρὰ τὰς ἀνωτέρω δυσχερείας καὶ τὸ γεγονός, ὅτι αἱ κατὰ τοῦ Κράτους τοῦ Ἰσραὴλ ἀπαιτήσεις Ἑλλήνων ὑπηκόων προκύπτουσαι, εἴτε ἐκ τῆς δεσμεύσεως περιουσιακῶν στοιχείων, εἴτε ἐκ προξενηθεισῶν εἰς τὰς περιουσίας των ζημιῶν συνεπεία τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως μεταξὺ Ἑβραίων καὶ Ἀράβων, ἀνάγονται γενικώτερον εἰς τὸ πολιτικὸν ζήτημα μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰσραὴλ σχέσεων — αἵτινες ὡς γνωστὸν δὲν ἔχουν εἰσέτι καταστῆ ὁμαλαί, ὡς ἐκ τῆς μὴ DE JURE ἀναγνωρίσεως τοῦ Κράτους τοῦ Ἰσραὴλ ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος— ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἐπιδιώξῃ ὁπωσδήποτε τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀνωτέρω ἀπαιτήσεων τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων καὶ ᾐτήσατο παρὰ τῆς ἐν Ἰσραὴλ Διπλωματικῆς Ἀντιπροσωπείας της συμπληρωματικά τινα στοιχεῖα». Ἀθῆναι τῇ 16 Ἰουνίου 1955 Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως

καὶ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη, Ι. Ζερβάνου, Α. Βουλοδήμου καὶ Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 684 ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5300 11ης τρέχοντος ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ἀπάντησιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει συνεχῶς ὑπ’ ὄψιν της τὸ θέμα τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ τῶν στρατιωτικῶν αἰχμαλώτων ἀπὸ τὰ κατακρατοῦντα αὐτοὺς Κράτη τοῦ σοβιετικοῦ συγκροτήματος, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν προβαίνει εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐκεῖ ὅπου ἔχομεν διπλωματικὴν ἐκπροσώπησιν, ὁ ἐπαναπατρισμὸς τῶν στρατιωτικῶν μας, ἀποτελεῖ ἀδιάκοπον μέλημα τῶν διπλωματικῶν μας ἀντιπροσώπων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ Κράτη μεθ’ ὧν δὲν εὑρισκόμεθα εἰς διπλωματικὰς σχέσεις ἢ ὅπου δὲν ἐκπροσωπούμεθα διπλωματικῶς ἐθέσαμεν πάντοτε ὡς πρωταρχικὸν ὅρον ἀνταλλαγῆς διπλωματῶν, τὴν ἐπιστροφὴν τῶν στρατιωτικῶν μας. Ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν βαθυτάτην ἀπογοήτευσίν μας διὰ τὴν μέχρι τοῦδε ἀθέτησιν ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ Κρατῶν καθιερωμένων διεθνῶν κανόνων καὶ ἀποφάσεων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ ἔλλειψιν πάσης κατανοήσεως ἐπὶ θέματος τόσον ἀνθρωπιστικοῦ. Ἐφ’ ὅσον τὰ Κράτη αὐτὰ συνεχίζουν ἀκολουθοῦντα καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τὴν στάσιν αὐτήν, ἔχομεν πᾶν δικαίωμα νὰ διατηρῶμεν σοβαρὰς ἐπιφυλάξεις διὰ τὰς κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν κατ’ ἐπανάληψιν γενομένας ἐπισήμους ἐκδηλώσεις δῆθεν φιλικῶν διαθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1955 Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως

καὶ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4437)2393)17.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2536)53 εἰς τὴν παραμεθόριον περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων. Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Δ)νσις Γεωργίας Ἰωαννίνων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17453)25.5.55 ἀναφορᾶς της ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως Ἰωαννίνων ἐπελήφθη τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. προτάσει τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας μας διὰ τοὺς συνοικισμοὺς Κτίσματα, Χρυσόδουλης, Ἁγίας Μαρίνης, Λίμνης, Πέτρας καὶ Κακολάκκου, κηρύξασα ἐκπτώτους διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 9, 10, 17, 18, 19 καὶ 20 ἐ. ἔ. ἀποφάσεών της ἑπτὰ κληρούχους ἐκ τῶν κλήρων των. Σημειοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ ὅτι ἐπειδὴ οὐδεμία προθεσμία ἀνατρεπτικὴ τάσσεται ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Ν.Δ. διὰ τὴν κήρυξιν ἐκπτώτων τῶν φυγάδων κληρούχων ἐκ τῶν κλήρων των ὡς καὶ διὰ τὴν ἀφαίρεσιν γενικῶς τῆς ἰδιοκτησίας τῶν φυγάδων κατοίκων τῆς παραμεθορίου περιοχῆς ὑπάρχει εὐχέρεια εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων, ἵνα ἐπιλαμβάνεται τῶν τοιούτων θεμάτων συνεχῶς καὶ εὐθὺς ὡς συγκεντροῦνται τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα ὑπὸ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας, ἥτις ἀσφαλῶς λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ ζητήματος τῆς καταλήψεως τῶν ἰδιοκτησιῶν προβαίνει μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς εἰς τὴν συλλογὴν αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐν Ἰωαννίνοις παραμενόντων Βορειοηπειρωτῶν γνωρίζομεν, ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς τῆς ἐν λόγῳ Διευθύνσεως Γεωργίας, τινὲς ἐξ αὐτῶν ὑπέβαλον σχετικὰς αἰτήσεις πρὸς τὴν Ε. Α. διὰ τὴν χορήγησιν προσωρινοῦ κλήρου, κατὰ τὰ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 192)54 πράξει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁριζόμενα πλὴν ὅμως δὲν ἐξεδόθη παρὰ ταύτης εἰσέτι ἡ σχετικὴ ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη, Κ. Μητσοτάκη καὶ Α. Βουλοδήμου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν ἀνακοινωθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 58336 ἐ. ἔ. ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, καθ’ ἃ τηλεγραφεῖ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Ρόδου, τὴν 17ην Ἰουνίου ἐ.ἔ. ἐκδικάζεται ὄντως ὑπὸ τοῦ μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Ρόδου ποινικὴ ὑπόθεσις κατὰ δύο μαθητῶν καὶ ἑνὸς ἑτέρου ἐπὶ θρασύτητι κατὰ τῆς ἀρχῆς (ἐν διαδηλώσει ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως τῆς Κύπρου). Ὡς εἶναι εὐνόητον ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης οὐδεμίαν ἐπέμβασιν δύναται νὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14.6.1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, ὑπ’ ἀριθ. 661)1955. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, ἀφορῶσαν εἰς ἐνεργείας τῶν Ἐπιθεωρητῶν δημοτικῶν σχολείων Σακελλαρίου, Γκίκα καὶ Καρλάφτη, ἀναγομένας εἰς τὸ παρελθόν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Οὐδεμία ἐποπτεύουσα, τοὺς ὡς ἄνω Ἐπιθεωρητὰς δημοτικῶν σχολείων, Ἐκπαιδευτικὴ ἢ Διοικητικὴ Ἀρχὴ ἀνέφερεν ἡμῖν ἀδικαιολόγητον ἀπουσίαν αὐτῶν ἢ ἔκνομον ἐνέργειάν των προτροπὴν πρὸς τοὺς δημοδιδασκάλους τῶν περιφερειῶν Μακεδονίας σχέσιν ἔχουσαν μὲ τὴν δημοδιδασκαλικὴν καὶ συνδικαλιστικὴν κίνησιν. Κατ’ ἀκολουθίαν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐνεργηθῇ ἔλεγχος ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἐρωτήσεως ἥτις ἀνακινεῖ ζήτημα μετὰ πάροδον ὁλοκλήρου ἔτους, ἐν ὄψει νέων ἐκλογῶν πρὸς ἀνάδειξιν μελῶν τοῦ Συμβουλίου τοῦ ἀνωτάτου συνδικαλιστικοῦ ὀργάνου τῶν δημοδιδασκάλων. 2) Ἐξ ἐρεύνης τῶν ἀρχείων τοῦ Ὑπουργείου, συνελέξαμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας: α) Ὁ ἀποθανὼν Ἐπιθεωρητὴς Πυλίας Καρλάφτης, εἶχε διαταχθῆ, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50428)13.5.54 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, νὰ ἔλθῃ εἰς Ἀθήνας πρὸς ρύθμισιν ὑπηρεσιακῶν ζητημάτων. Φαίνεται δέ, ὅτι ἦλθεν εἰς Ἀθήνας κατὰ τὰ τέλη Μαΐου, ἔνθα καὶ ἀπέθανε συνεπεία ἐμβολῆς τῆς καρδίας. Περὶ τῶν συνθηκῶν ὑφ’ ἃς συνέβη ὁ θάνατός του οὐδεμίαν ἐλάβομεν ἀφορμὴν ἐξ Ἐκπαιδευτικῆς ἢ ἄλλης Ἀρχῆς διὰ νὰ ἐρωτήσωμεν. β) Ἡ ἀπόσπασις τῆς δημοδιδασκαλίσσης Εὐριδίκης Ἀποστόλου, συζύγου τοῦ ἀποθανόντος Ἐπιθεωρητοῦ δημοτικῶν σχολείων Καρλάφτη, εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς τῶν Ἐκπαιδευτικῶν κλπ., ἐγένετο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137632)16. 12.1954, ἤτοι μετὰ ἓξ ὅλους μῆνας ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ συζύγου της, ἀποφάσεως ἡμῶν μετὰ πρότασιν τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ὅπερ ἤδη προτείνει τὴν παράτασιν τῆς ἀποσπάσεώς της ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἑξάμηνον. γ) Ὡς πρὸς τὸν Ἐπιθεωρητὴν δημοτικῶν σχολείων Ρόδου Σακελλαρίου, οὐδὲν ἄλλο γνωρίζομεν, εἰμὴ ὅτι ὑπάρχει δι’ αὐτὸν πρότασις τηλ)κή, ἀπὸ 6.7.54, τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Δωδεκανήσου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ἵνα ἔλθῃ εἰς Ἀθήνας διὰ τὰ ζητήματα τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων τῆς περιφερείας του, ἐδόθη δὲ ἡ ἔγκρισις τῆς ἐλεύσεώς του εἰς Ἀθήνας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 72188) 9.1.1954 διαταγῆς του. δ) Ὡς πρὸς τὸν Ἐπιθεωρητὴν δημοτικῶν σχολείων Γκίκαν, ὑπηρετοῦντα ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του ὡς Ἐπιθεωρητοῦ εἰς Μακεδονίαν, οὐδεμία ὑπάρχει καταμήνυσις ἐξ ὑπηρεσιακῆς ἀρχῆς, ἀδικαιολογήτου ἀπουσίας του ἢ ἐξωϋπηρεσιακῶν ἐνεργειῶν του. Ἐπειδὴ οὐδὲν παράπονον ἔχει διατυπωθῆ μέχρι σήμερον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, ὡς πρὸς τὴν δῆθεν παρατύπως ἐνεργηθεῖσαν ἀλληλογραφίαν ἐκ μέρους τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ ἀπεσπασμένου δημοδιδασκάλου Λεωνίδα Χριστοφιλοπούλου, παρακαλοῦμεν τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ προσκομίσῃ ἐπιστολὴν ἢ ἄλλα στοιχεῖα σχετικὰ διὰ τὴν ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν ἐνέργειας τοῦ προσήκοντος ἐλέγχου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5295)2909)11. 6.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 679)10.6.55 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, περὶ μετατροπῆς τοῦ ἐν τῇ Νήσῳ τῆς Κάσου λειτουργοῦντος Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος εἰς αὐτοτελὲς καὶ πλῆρες Ναυτικὸν Γυμνάσιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ καταρτιζομένου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως», θέλουσι ρυθμισθῆ τὰ ζητήματα ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη, Κ. Μητσοτάκη καὶ Α. Βουλοδήμου, διὰ τὴν παραπομπὴν εἰς δίκην μαθητῶν ἐν Ρόδῳ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4764)26 5.55 ἐγγράφου ὑμῶν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὴν 8.4.55 οἱ μαθηταὶ τῶν γυμνασίων Ρόδου, ἄνευ ἀδείας συνεκρότησαν συλλαλητήριον καὶ προέβησαν εἰς διαδηλώσεις ἀνὰ τὰς ὁδοὺς τῆς πόλεως ὑπὲρ τῆς Κύπρου. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διαδηλώσεων ἐπεδίωξαν νὰ πλησιάσωσι τὸ ἐν Ρόδῳ Ἀγγλικὸν Προξενεῖον, πλὴν ὅμως ἐμποδισθέντες παρὰ δυνάμεως Χωρ)κῆς, ἤρξαντο ρίπτοντες κατ’ αὐτῆς λίθους, ὁμὰς δ’ ἐξ αὐτῶν διερχομένη ἔμπροσθεν τοῦ ἐκεῖσε Παραρτήματος Σχολῆς Χωροφυλακῆς ἐπεδίωξε ν’ ἀφοπλίσῃ τὸν ἔνοπλον σκοπὸν δόκιμον χωρ)κα. Διὰ τὰ ἔκτροπα ταῦτα κατηγορήθησαν ὡς πρωταίτιοι εἷς ἰδιώτης καὶ δύο μαθηταί, οἵτινες καὶ παρεπέμφθησαν εἰς τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον Ρόδου διὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 171 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1955 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Μ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4949)2716 ἀπὸ 1.6.55 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σαββοπούλου διὰ τὴν κατάργησιν κεκτημένων συνταξιοδοτικῶν δικαιωμάτων παραιτηθέντων ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι. Βάσει τοῦ Α. Ν. τῆς 19 Νοεμβρίου 1935 περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 31.10.35 Δ)τος «περὶ πολιτικῶν συντάξεων» διὰ τοὺς ἐξερχομένους τοῦ Ἀστυν. Σώματος, προσετίθεντο 10)50 ἐπὶ τοῦ συνταξίμου μισθοῦ των διὰ τοὺς ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀστυνόμου καὶ ἄνω μετὰ συμπλήρωσιν 25ετοῦς συνταξίμου ὑπηρεσίας ἐξ ἧς δεκαετὴς πραγματικὴ ἐν τῇ Ἀστυνομίᾳ καὶ διὰ τοὺς ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ὑπαστυνόμου καὶ κάτω μετὰ συμπλήρωσιν 20ετοῦς συνταξίμου ὑπηρεσίας, ἐξ ἧς 10ετὴς πραγματικὴ ἐν τῇ Ἀστυνομίᾳ. Τὰ δέκα ταῦτα πεντηκοστὰ ἀνεγνώρισεν ὁ νομοθέτης διὰ τοὺς Ἀστυνομικούς, ὑπὸ τοὺς ἄνω ὅρους, διότι ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι οὗτοι εὑρισκόμενοι ὑπὸ ἰδιαζούσας συνθήκας ἔναντι τῆς Κοινωνίας καὶ τοῦ Κράτους, εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ ἐργάζωνται συνεχῶς ἐπὶ 365 ἡμέρας κατ’ ἔτος καὶ πολλὰς ὥρας πέραν τῶν κεκανονισμένων, ὑπὸ τὰς πλέον δυσμενεῖς καιρικὰς συνθήκας. Τὸ εὐεργέτημα τοῦτο δὲν ἀνεγνωρίσθη εἰς οὐδένα ἀστυνομικὸν διὰ τοῦ Ν. 1557)50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων», διὰ δὲ τοῦ ἤδη ἰσχύοντος Α. Ν. 1854)51 «περὶ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος» ἀναγνωρίζεται μόνον διὰ τοὺς ἀπὸ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθυπαστυνόμου καὶ κάτω. Οἱ πρὸ τοῦ Ν. 1557)50 παραιτηθέντες ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀστυνομίας ἐπλήγησαν περισσότερον παντὸς ἄλλου διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ, διότι ἐκτὸς τῶν γενικῶν περικοπῶν περιεκόπησαν καὶ τὰ 10)50 καὶ οὕτω εὑρέθησαν μὲ καταφανῶς μειωμένην τὴν σύνταξίν των, διότι κατὰ τὸν χρόνον τῆς παραιτήσεώς των δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν των, ὅτι θὰ τροποποιηθοῦν αἱ τότε ἰσχύουσαι διατάξεις, τόσον δυσμενεῖς δι’ αὐτούς. Τὸ ἄδικον τοῦτο ἀνεγνώρισε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4668)268)3 ἀπὸ 21.5.54 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Γεν. Δ)νσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τροποποιήσεως τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τὴν περίπτωσιν ταύτην μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδη, κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5186)9.6.55 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδη, Χ. Ντινίδη καὶ Α. Παπαχριστοδούλου κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν περὶ τῆς τύχης τῶν οἰκημάτων τῶν ἀνεγερθέντων ὑπὸ τῶν Βουλγάρων κατὰ τὴν κατοχὴν ἐπὶ ἰδιωτικῶν, κοινοτικῶν καὶ δημοσίων οἰκοπέδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀπὸ πολλοῦ ἤδη, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, κατηρτίσθη τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ὑπογραφὲν καὶ παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Τὰ τῆς περαιτέρω πορείας τούτου ἀνέλαβεν τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὅπερ καθίσταται δι’ αὐτοῦ ἁρμόδιον διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν οἰκημάτων καὶ τῶν οἰκοπέδων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1955 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΒΕΝΑΡΔΗΣ

Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῶν Παρισίων τοῦ 1946 «περὶ τῶν Γερμανικῶν Ἐπανορθώσεων κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ παρασκευῆς καὶ διαθέσεως ἀφρώδους οἰνοπνευματούχου ποτοῦ ὑπὸ τὸ ὄνομα «οἰνόζυθος» ἐξ ἀμπελίτου οἴνου, ὡς καὶ φορολογίας αὐτοῦ», 2) «περὶ ἀπαλλαγῆς εἰσαγομένων τινῶν ἐφοδίων ἀπὸ τῆς ὑπὲρ τῶν Γραφείων Ἐργασίας Λιμένων Ἐπιβαρύνσεως», καὶ 3) «περὶ τακτοποιήσεως τῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Βορειοηπειρωτικοῦ ἀγῶνος παρασχεθεισῶν προκαταβολῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λόντος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Διγενόπουλος, Η. Ἀναστασόπουλος, Θ. Διακουμόπουλος, Γ. Μεταξᾶς, Α. Λεονταρίδης καὶ Κ. Μουρατίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κατσαφᾶδος, Δ. Δαβάκης, Ι. Ψαρρέας, Η. Σακαλῆς, Δ. Πετροπουλάκος, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Λύρας, Ν. Ζορμπᾶς, Ε. Μπακλατζῆς, Ε. Οἰκονόμου, Γ. Ρουμάνης καὶ Π. Ντεντιδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς».

§12Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ λόγον, κύριε Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἀνέγνωσα καὶ ἀνεγνώσαμεν ὅλοι εἰς τὰς ἐφημερίδας τὸ κείμενον ἐρωτήσεως, φερούσης τὰς ὑπογραφὰς τριῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἐρωτήσεως υἱοθετούσης ἐμμέσως ἢ μᾶλλον, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω ἀμέσως τὸ πράγματι γελοῖον περιεχόμενον μιᾶς πληροφορίας, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη πρὸ διημέρου εἰς πρωϊνὴν ἐφημερίδα. Οἱ συνάδελφοι, ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν παρὰ τῷ Πρωθυπουργῷ, ὅπως δώσῃ ἀπάντησιν σχετικῶς μὲ τὴν περὶ ἧς πρόκειται πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν κατ’ οὐσίαν υἱοθετοῦν. Ἡ πληροφορία εἶναι —καὶ δι’ αὐτὸ τὴν ὠνόμασα γελοίαν, δηλαδὴ πρόκειται περὶ γελοίου ψεύδους— ἡ πληροφορία εἶναι ὅτι τοῦ Συντονιστικοῦ Κυβερνητικοῦ Συμβουλίου προεδρεύει, λόγῳ τῆς ἀσθενείας τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως —καὶ ἐδῶ ὑπάρχει μία περίεργος καὶ βαρύτατα ἄτοπος αἰχμὴ ἐναντίον τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως— προεδρεύει ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Πολιτικοῦ του Γραφείου, ὢν μετακλητὸς δημόσιος λειτουργός. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ εἴπητε καὶ νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν ἐὰν πράγματι κατετέθη τοιαύτη ἐρώτησις, διὰ νὰ συναγάγω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὡρισμένα συμπεράσματα.

§15Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι τακτικὴ αὐτή;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη ἡ ἐρώτησις χθὲς τὸ ἑσπέρας. Ἐζήτησε τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ὁ κύριος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλοίμονον ἐὰν δὲν ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ λάβῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐπεβεβαίωσε τὴν πληροφορίαν, ὅτι πράγματι κατετέθη ἡ γνωστὴ εἰς ὅλους σας, διότι θὰ ἀνεγνώσατε τὰς ἐφημερίδας, ἐρώτησις τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν οἱ τρεῖς συνάδελφοι, ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ κ. Μαρῆς καὶ ὁ κ. Ζαννῆς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως νὰ χαρακτηρίσω τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, ὅπως διετυπώθη, ὡς πρωτοφανῆ εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικά. Βεβαίως, μία ἐφημερὶς ἀντιπολιτευομένη, χρησιμοποιοῦσα οἱαδήποτε ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἐπιχειρήματα καὶ μέσα, εἶναι δυνατόν, χωρὶς νὰ ἐκτίθεται εἰς τὸν κίνδυνον γελοιοποιήσεως, ἢ καὶ ἂν ἐκτίθεται δὲν μὲ ἐνδιαφέρει διότι αὐτὸ δὲν ἐκθέτει τὸν πολιτικὸν κόσμον, χωρὶς νὰ ἐκτίθεται εἰς τὸν κίνδυνον τῆς γελοιοποιήσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ γράψῃ ὅ,τι θέλει νὰ ἐξευρίσκῃ πληροφορίας καὶ νὰ δημοσιεύῃ καὶ γελοῖα ψεύδη. Εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι ἡ ἐφημερὶς γνωρίζει, ὅτι πρόκειται περὶ γελοιωδεστάτου ψεύδους καὶ εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι οἱ τρεῖς συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι διετύπωσαν τὴν περὶ ἧς λόγος πρωτοφανῆ ἐρώτησιν.....

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς δεξιᾶς). Κακοήθεια, κακοήθεια. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§19Κ. ΜΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικαὶ ἐκφράσεις αὐταί, κ. Πρόεδρε. (Ἀντεγκλήσεις, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτρέψατέ μου νὰ διατυπώσω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὡρισμένας σκέψεις......

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι παρακαλῶ, ἠρεμήσατε, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς κάμνω μίαν ἔκκλησιν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω ὡρισμένας λέξεις. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ματαιώσητε σεῖς, οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, τὴν ἐκδήλωσιν ὡρισμένων Κυβερνητικῶν σκέψεων. Πρέπει νὰ ἐκδηλωθοῦν αἱ σκέψεις αὐταί. Πρέπει νὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ποία εἶναι ἡ τακτικὴ αὐτή, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πράγματι πρωτοφανὴς ἡ τακτική. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐχέφρονες συνάδελφοι νὰ υἱοθετοῦν, ἔστω καὶ ὑπὸ τὴν ἔμμεσον αὐτὴν μορφήν, ἓν τοιοῦτον γελοῖον ψεῦδος, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβαίνουν εἰς τὴν διατύπωσιν τοιαύτης ἐρωτήσεως, χωρὶς νὰ γνωρίζουν ὅτι αὐτοὺς τοὺς ἰδίους, ὡς μέλη τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, θίγει καὶ πλήττει ἡ διατύπωσις τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς.

§23ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§24Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. συνάδελφος.

§25Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀκούωνται αὐτὰ τὰ πράγματα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ ἠρεμήσατε, νὰ εἴπω πέντε φράσεις καὶ μετὰ ταῦτα, προβῆτε εἰς οἱανδήποτε κρίσιν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ μὲ διακόπτετε εἰς τὴν διατύπωσιν κρίσεων, αἱ ὁποῖαι, νομίζω, ἔχουν οὐσιώδη σημασίαν διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Τὸ ἐρώτημα τῶν συναδέλφων εἶναι πρωτοφανές, εἶπον πρὸ ὀλίγου. Εἶναι ἀπαράδεκτον ἄνδρες πολιτικοὶ νὰ ἀποφασίζουν τὴν διατύπωσιν τοιούτου ἐρωτήματος, προβαίνοντες εἰς τὴν ἔστω ἔμμεσον υἱοθέτησιν ἑνὸς γελοίου ψεύδους, διότι τὸ ψεῦδος αὐτὸ ἀνατρέπει αὐτὴν ταύτην τὴν συνταγματικὴν ἠθικὴν τάξιν ἐν τῇ πολιτείᾳ. Καὶ μόνον τὸ ὅτι οἱ συνάδελφοι ἐσκέφθησαν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν δημόσιος λειτουργός, μόνιμος, ἢ μετακλητός, νὰ προεδρεύῃ τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον εἶναι καθαρῶς Κυβερνητικὸν ὄργανον τελοῦν ὑπὸ τὴν προεδρίαν εἴτε τοῦ Προέδρου, εἴτε ἑνὸς ἐκ τῶν Ἀντιπροέδρων τῆς Κυβερνήσεως καὶ μόνον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐσκέφθησαν νὰ περιλάβουν εἰς τὸ ἐρώτημά των, εἶναι ἐπαρκές, διὰ νὰ χαρακτηρίσῃ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ ἀντιπολιτευθοῦν τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν, ὅπως ὑποτίθεται ὅτι ἀνέμενον, νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὴν δημοσιευθεῖσαν ψευδῆ καὶ γελοίαν πληροφορίαν. Δὲν κρίνω τὴν ἐφημερίδα. Ὡρισμέναι ἐφημερίδες ἔχουν —πρόκειται περὶ παραδόσεως, ἡ ὁποία ἔχει, δυστυχῶς, ἐν Ἑλλάδι, ἐν μέρει καθιερωθῆ— τὸ δικαίωμα, δικαίωμα ἀμφισβητησίμου ἠθικοῦ κύρους, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δικαίωμα βασιζόμενον ἐπὶ μακρᾶς συνηθείας κιτρινισμοῦ, νὰ προβαίνουν εἰς τὴν διατύπωσιν οἱασδήποτε πληροφορίας, οἱουδήποτε περιεχομένου. Ἀλλὰ πολιτικοὶ ἄνδρες δὲν εὑρέθησαν ποτὲ μέχρι τοῦδε, κατὰ τὸ διάστημα τῶν τόσων δεκαετηρίδων τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου, δὲν εὑρέθησαν πολιτικοὶ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι νὰ διατυπώσουν ἐρώτημα τοιοῦτον καὶ δὴ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον, κ. συνάδελφοι, ὅπως φαίνεται ἐκ τῶν σχολίων τῆς ἐφημερίδος, τὰ ὁποῖα εἶναι οὕτω συνυφασμένα μὲ τὸ κείμενον, ὥστε φοβοῦμαι ὅτι εἶναι συνδεδεμένα καὶ μὲ τὴν εὐθύνην τῶν κ. συναδέλφων, θίγουν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὁ Στρατάρχης Παπάγος ἠσθένησεν. Ὁ Στρατάρχης Παπάγος εἶναι καὶ αὐτός, παρὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς ὑποστάσεώς του καὶ τὴν μεγάλην του φυσιογνωμίαν, ἄνθρωπος, ὅπως ὅλοι μας καὶ ὅλοι μας ὑποκείμεθα εἰς παροδικὰς ἢ καὶ εἰς βαρυτέρας ἀσθενείας. Εὐτυχῶς, ὁ Στρατάρχης Παπάγος διέρχεται ἢ μᾶλλον διῆλθε κατ’ οὐσίαν μίαν παροδικὴν ἀσθένειαν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Πρὸ τριῶν ἐτῶν, ὅταν ἡμεῖς εὑρισκόμεθα ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει καὶ ὅταν ὁ εἷς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑπογράφουν τὴν πρωτοφανῆ αὐτὴν ἀπὸ ἀπόψεως κοινοβουλευτισμοῦ τακτικὴν ἐρώτησιν, μετεῖχε τῆς Κυβερνήσεως, ἐγνωρίζομεν καὶ ὁ Στρατάρχης Παπάγος καὶ ἡμεῖς ὅλοι, ὅτι ὁ πρόεδρος τότε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν διήρχετο ἁπλῶς μίαν παροδικὴν περιπέτειαν ἀσθενείας, ἀλλὰ εἶχε κατ’ οὐσίαν τελεσιδίκως πληγῆ καὶ ἐσεβάσθημεν βαθύτατα, προεξάρχοντος τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, (ζωηρὰ χειροκροτήματα), ὁ ὁποῖος ἐπανειλημμένως ἐξεδήλωσε τὰ ἱπποτικά του ἔναντι τοῦ τότε ἀσθενοῦς Πρωθυπουργοῦ αἰσθήματα, ἐσεβάσθημεν τὴν περίπτωσιν, ἂν καὶ ἐγνωρίζομεν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατ’ οὐσίαν ἐπρόκειτο περὶ τελεσιδίκου περιπτώσεως. Γνωρίζετε, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῶν μηνῶν αὐτῶν, δὲν πρόκειται περὶ παραπόνου, ἀλλὰ διαπιστώνω τὴν τεραστίαν ἀπόστασιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους, μεταξὺ Συναγερμοῦ καὶ ὡρισμένων ἄλλων κομμάτων... (Χειροκροτήματα). ...Γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἐξεδηλώθη, ὅπως τότε ἐπανειλημμένως, ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πρὸς τὸν ἀσθενοῦντα Πρωθυπουργόν, οὐδὲ τὸ παραμικρὸν ἐνδιαφέρον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πορείαν τῆς διαρκῶς βελτιουμένης ὑγείας τοῦ σημερινοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἐκ μέρους τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Γνωρίζετε, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ ἀποκαλύπτει τὴν διαφορὰν τὴν βασικὴν τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, γνωρίζετε, ὅτι, ὄχι μόνον δὲν ἐξεδηλώθη τὸ πραγματικὸν καὶ οὐσιαστικὸν ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ οὔτε αἱ τυπικαὶ ἐκεῖναι ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι εἴθισται νὰ σημειοῦνται, δὲν ἐσημειώθησαν εἰς τὴν σημερινὴν περίπτωσιν; Ἀντὶ λοιπόν, νὰ σημειωθοῦν αἱ στοιχειώδεις αὐταὶ ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι εἴθισται νὰ σημειοῦνται, ἰδοὺ, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, τὸ κείμενον τῆς ἐρωτήσεως, τὸ ὁποῖον καταδεικνύει ποῖον εἶναι τὸ πνεῦμα καὶ ποῖον τὸ ἦθος τμήματος τουλάχιστον τῆς σημερινῆς —ἐλπίζω μόνον τμήματος —τῆς σημερινῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, τὸ κείμενον, αὐτό, εἶναι κείμενον, τὸ ὁποῖον τὸ χαρακτηρίζει πρωτοφανής, εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικά, ἀπρέπεια. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὸν αὐτὸν τόνον. Ὡρισμέναι λέξεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος, χαρακτηρίζουν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὰς ἐξεστόμισε καὶ ὄχι ἡμᾶς. (Διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Ἡμεῖς διετυπώσαμεν μίαν ἐρώτησιν, καθ’ ὃ εἴχομεν δικαίωμα, ἐπὶ ζητήματος.......

§28Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι .....

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σιωπή, κ. Λεκαράκο.

§30Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. ..... τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖ οἰκογενειακὴν ὑπόθεσιν οὐδενός, οὔτε τῶν μελῶν τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου, οὔτε τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, οὔτε τοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει γενικώτερον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ εἴχομεν δικαίωμα νὰ τὸ πράξωμεν. (Διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Περὶ τῆς ἀσθενείας τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δὲν νομίζομεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ λόγος, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ. Χαιρόμεθα ἰδιαιτέρως, ὡς ἄνθρωποι, διὰ τὴν πληροφορίαν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Μιὰ στιγμή, κύριοι. Δὲν δίδω τὸ δικαίωμα, εἰς οὐδένα, νὰ μὲ διακόψῃ. Διὰ τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν μᾶς παρέσχε, σήμερον, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ εὐχαὶ αἱ ἰδικαί μας.......

§31Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε.......

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Αὐγερινέ, καθήσατε.

§33Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. ...... τὸν συνοδεύουν, διὰ τὴν τελείαν ἀνάρρωσίν του. (Χειροκροτήματα). Διότι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, ἡ ἀσθένεια....... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι, παρακαλῶ, σταθῆτε εἰς τὸ ὕψος σας... Διότι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, ἡ ἀσθένεια, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ φυσικὸν γεγονός, εἰς τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ὑπόκεινται, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσέλθῃ ὡς παράγων μέσα εἰς τὸ πολιτικὸν παιγνίδι τῆς χώρας μας. Ἐὰν νομίζετε, ὅμως, ὅτι τὰ ὅσα τυχὸν συμβαίνουν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀσθενείας τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, εἶναι ἀδιάφορα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, κάμνετε λάθος καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐκφράζομεν καὶ ἡμεῖς μίαν βαθεῖαν ἀνησυχίαν τῆς κοινῆς γνώμης. Διότι ὑπάρχει...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι ἡσυχία.

§35Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. .... εἰς τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐντύπωσις, ὅτι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀσθενείας τοῦ..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). .... ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζει οὐσιαστικῶς θέαμα διαλύσεως. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἴχομεν καὶ δικαίωμα.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). .... νὰ ἐρωτήσωμεν καὶ δὲν εἴμεθα οὐδόλως διατεθειμένοι, ἀπὸ οὐδένα νὰ δεχθῶμεν μαθήματα..... (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἡσυχία.

§37Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἦσαν ἰδιαιτέρως πικρά, αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπομεν, διότι πρῶτος ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δύναται νὰ γνωρίζῃ καλύτερον καὶ ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους, τὰ ὅσα διαδραματίζονται ἐντὸς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τοῦτο δὲν ἀφορᾷ ἡμᾶς. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, δηλοῦμεν.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). ... καὶ δηλῶ καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ὅτι αἱ ἐκφράσεις, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μετεχειρίσθη, ὑπῆρξαν ἀνοίκειοι, ὅτι δὲν τὰς ἀποδεχόμεθα καὶ ὅτι τὰς ἀντιστρέφομεν εἰς αὐτόν. (Θόρυβος).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κύριοι, νὰ ὁμιλήσουν. Ἔχουν δικαίωμα νὰ ὁμιλήσουν. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον. (Θόρυβος).

§39Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. ..... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)....

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μοῦ διδάξετε ἐμένα τὸν Κανονισμόν;

§41Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ἤκουσα τὰ ὅσα ἐξεστόμισεν ἀπόψε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.....

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐξεστόμισεν. Εἴπατέ το κάπως καλύτερα.

§43Ε. ΖΑΝΝΗΣ. .... ἐναντίον τῶν τριῶν βουλευτῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγομαι καὶ ἐγώ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὑπέγραψα τὴν ἐρώτησιν, τὴν γνωστήν, κ. συνάδελφοι. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἀφήσατέ με, κύριοι. Θὰ τὰ εἴπω ὁπωσδήποτε. (Θόρυβος). Ἀνέγνωσα εἰς τὴν ἐφημερίδα.....

§44Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γυιόκα, παρακαλῶ νὰ καθήσετε.

§46Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι συνεδρίασε τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Ἀλέστα..... (Διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ κάμω τὴν ἐρώτησιν. (Θόρυβος).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κύριοι, νὰ ὁμιλήσουν διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τί νὰ ἀφήσωμεν; (Διαμαρτυρίαι).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ ἀφαιρέσητε τὸν λόγον ἀπὸ ἕνα ρήτορα. Πᾶρτε το ἀπόφασιν. Ὁ ρήτωρ πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ.

§50Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ ἤρκει δι’ ἐμέ, μία διάψευσις τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τεθῇ τελεία καὶ παῦλα. Ὑπερημύνθην μεν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει δύο Ἀντιπροέδρους οἱ ὁποῖοι ἀφήνουν νὰ προεδρεύῃ τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου, ἀφήνουν νὰ ἀναγραφῇ ἡ εἴδησις αὐτή, ὅτι προεδρεύει ὁ κ. Ἀλέστας, πρᾶγμα δι’ ἐμὲ ἀπαράδεκτον. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, κατὰ τὴν ἐξέγερσίν του ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς κατηγόρησεν, ἡμᾶς, τοὺς ἀντιπολιτευομένους, ὅτι δῆθεν δὲν ἐκάμνομεν οὐδεμίαν ἐκδήλωσιν συμπαθείας πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Οὐδὲν τούτου ἀναληθέστερον. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι). Ἐπλησίασα κατ’ ἐπανάληψιν τὸν κ. Μπόμπολα, ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε τὸ πρῶτον ἰατρικὸν ἀνακοινωθὲν καὶ τοῦ ἐξεδήλωσα τὴν συμπάθειάν μου, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῶν ἔκαμε.

§51Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπατρῖνο, καὶ σεῖς ἀκόμη;

§53Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Οὐδὲν λοιπόν, ἀναληθέστερον ὅτι δῆθεν ἡμεῖς ἠθελήσαμεν νὰ θίξωμεν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀποκρούομεν τὴν κατηγορίαν καὶ τὴν ἐπιστρέφομεν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἔφερον ἀπόψε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Κύριοι συνάδελφοι..........

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ... Δρομοκαΐτειον.

§55Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ στέλλω εἰς τὸ Δρομοκαΐτειον. Καὶ τὸ ξεύρεις πολὺ καλά. Εἰς τὸ ἑξῆς λοιπόν, θὰ σὲ προσέχω. Ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἤρκει μία λέξις, μία διάψευσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀνεγράφη δὲν ἦτο ἀληθές. Οὐδεὶς περισσότερον ἐμοῦ, θὰ ἐχαίρετο ὅταν ἔβλεπεν αὐτὴν τὴν ἐλαφρὰν διάψευσιν. Πάντως ἐγὼ ἀποκρούω τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἠθέλησεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐρωτήσεώς μας νὰ στραφῇ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ πρὸς ἡμᾶς... (θόρυβος) ...., ὅτι δῆθεν ἦτο δυνατὸν καὶ νὰ διανοηθῇ ἀκόμη ὁ ἰατρὸς Ζαννῆς, διότι πέραν ὅλων εἶμαι καὶ ἰατρός, ὅτι θὰ ἐπωφελεῖτο τῆς ἀσθενείας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ θίξῃ τὴν ὑπόληψίν του. Ἀποκρούω μὲ ἀγανάκτησιν καὶ περιφρόνησιν τὰς κατηγορίας αὐτάς.

§56Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν ὀλίγην ἠρεμίαν κατὰ τὴν συζήτησιν. Εἰς ἐφημερίδα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔγκυρον, κύριε Πρόεδρε, ἐδημοσιεύθη...... (θόρυβος)....

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, κύριοι, νὰ ὁμιλήσῃ ὁ ρήτωρ. Μὴ κάμνετε κριτικήν.

§58Κ. ΜΑΡΗΣ. .... ἐδημοσιεύθη ὅτι τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου ἑκάστοτε προεδρεύει ὁ στρατηγὸς κ. Ἀλέστας, Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ.

§59Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ἐδώσατε πίστιν εἰς αὐτά;

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Βεβαίως ἐδώσαμεν πίστιν, διότι γνωρίζομεν τί συμβαίνει εἰς τὸν Συναγερμὸν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Τὰς πληροφορίας τὰς ἔδωσεν ὁ κ. Μητσοτάκης.

§62Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἡ πληροφορία αὕτη δὲν διεψεύσθη, κύριε Πρόεδρε.

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν ὅτι τὰς ἔδωσε τὰς πληροφορίας.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον ὅτι τὰς ἔδωσα ἐγώ. Εἶπον ὅτι βεβαίως ἐδώσαμεν πίστιν καὶ παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, διότι γνωρίζομεν τὸ ἀλληλοφάγωμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§65Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἡ πληροφορία αὐτὴ δὲν διεψεύσθη. Κατόπιν τούτου ὑπεβάλαμεν τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν καὶ ἐζητήσαμεν διευκρινίσεις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ θέματος τῆς ὑγείας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία πάντοτε μᾶς συγκινεῖ ὡς ἀνθρώπους καὶ ὡς στρατιώτας ὑπηρετήσαντας ὑπὸ τὰς διαταγάς του. Ἐζητήσαμε τὴν πληροφορίαν καὶ εἴδομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας μίαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ράλλη, ἡ ὁποία ἐπιβεβαιώνει, οὕτως εἰπεῖν, τὰς ἀνησυχίας μας καὶ τὴν ἀμφιβολίαν τῆς κοινῆς γνώμης, διότι εἴδομεν σήμερον εἰς τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ὅτι τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου προεδρεύουν εἴτε οἱ κ.κ. Ἀντιπρόεδροι τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε ἄλλο μέλος τῆς Κυβερνήσεως εἰδικῶς ὁριζόμενον ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Δὲν λέγει αὐτό. Δὲν λέγει διὰ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον, λέγει ἁπλῶς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων εἰδικῶν καθηκόντων.

§67Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἀντιπροσωπεῦον τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἰδικῶς ὑπ’ αὐτοῦ καὶ προσωπικῶς ὁριζόμενον. Ἑπομένως, κύριε Πρόεδρε, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐξηγήσωμεν τὴν ἀγανάκτησιν, ἡ ὁποία καταλαμβάνει τὴν πτέρυγα αὐτὴν καὶ ἰδίως τὰς ἐκφράσεις, τὰς ὁποίας μετεχειρίσθη ὁ σεβαστὸς κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ λόγους σεβασμοῦ προσωπικῶς εἰς τὸν ἴδιον καὶ μόνον, λέγω ὅτι μαθήματα πολιτικῆς ἀγωγῆς δίδω καὶ δὲν δέχομαι.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω ὀλίγην ἡσυχίαν. Οἱ τρεῖς συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι περιέπεσαν εἰς τὸ βαρὺ κοινοβουλευτικὸν καὶ γενικώτερον πολιτικὸν σφάλμα..... (Θόρυβος). Σᾶς παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πρὸς ὄφελος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα αὐτὸ αἱ διακοπαί. Διότι εἶναι τόσον πασιφανὴς ἡ θεμιτὴ βάσις τῆς ἠθικῆς ἐξεγέρσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων τῶν ἐχεφρονούντων καὶ τῶν ἐχόντων συνείδησιν τῶν κοινοβουλευτικῶν παραδόσεων, ὥστε δὲν χρειάζονται αἱ διακοπαὶ καὶ αἱ οἱαιδήποτε ἄλλαι παρατηρήσεις αἱ ριπτόμεναι ὑπὸ μορφὴν διακοπῶν. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ τρεῖς κύριοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι περιέπεσαν εἰς τὸ βαρύ, κατ’ ἐμὲ καὶ κατὰ τὴν γνώμην ὅλων ὑμῶν καὶ ὅπως πιστεύω καὶ κατὰ τὴν γνώμην τῆς μεγίστης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κοινοβουλευτικὸν καὶ γενικώτερον πολιτικὸν σφάλμα νὰ διατυπώσουν καὶ ὑπογράψουν τοιαύτην ἐρώτησιν, ἐθεώρησαν ἀναγκαῖον νὰ ἀπαντήσουν. Καὶ αὐτὸ ἦτο βέβαια φυσικόν. Ὁ εἷς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων ὡμίλησε περὶ ἀνοικείου ἐκ μέρους μου ἐπιθέσεως ἐναντίον των καὶ ἐχρησιμοποίησε καὶ ὡρισμένας ἄλλας ἐκφράσεις, τὰς ὁποίας συνηθίζει νὰ χρησιμοποιῇ. Κύριοι συνάδελφοι, πῶς ἦτο δυνατόν, εὑρεθεὶς ἐνώπιον τοιαύτης πρωτοφανοῦς, ὅπως εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἀπρεπείας, νὰ χρησιμοποιήσω ὕφος διαφορετικόν; Πῶς ἦτο δυνατὸν αὐτὸ τὸ πρωτοφανὲς φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἐνσαρκοῦται εἰς αὐτὸ τὸ χαρτί, τὸ ὁποῖον διετύπωσαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ τὸ ἀντιμετωπίσω διὰ τῶν βαρυτέρων τῶν ἐκφράσεων, τοὐλάχιστον ἐκείνων τῶν ἐκφράσεων, αἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιτετραμμέναι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν;

§69ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμέναι.

§70Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἐπιτετραμμένον εἶναι πᾶν ὅτι ἀντιστοιχεῖ καὶ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν κρινομένην ἐνέργειαν. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἰς τὴν κρινομένην ἐνέργειαν ἐπιτετραμμέναι ἦσαν καὶ βαρύτεραι ἀκόμη ἐκφράσεις.

§71Ε. ΚΟΘΡΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§72Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν κ.κ. ὁμιλητῶν ὁ πράγματι συνήθως πάρα πολὺ ἤρεμος καὶ πράγματι σεβόμενος κατ’ ἀρχὴν τὰς κοινοβουλευτικὰς ἐκφράσεις καὶ παραδόσεις, ὁ ἐξ Ἡρακλείου συνάδελφος, εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις—καὶ εἶπε τοῦτο ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχε λεχθῆ καὶ ὑπὸ τῶν δύο συναδέλφων του τῶν προλαλησάντων— ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξεγείρεται καθ’ ὃν τρόπον ἐξηγέρθη, διὰ νὰ συγκαλύψῃ τὴν ἀκαταστασίαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται. Δὲν γνωρίζω ποίαν φράσιν ἐχρησιμοποίησε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ φράσις, αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀποκαλύψω ἐγὼ ὄχι τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀγανακτεῖ, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀγανακτεῖ διὰ τὸ πρωτοφανὲς ἦθος τὸ ἐνσαρκούμενον εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, ἀγανακτεῖ ἐν ὀνόματι τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ οὐχὶ ἐν ὀνόματι τοῦ ἰδίου αὐτῆς συμφέροντος, οὐχὶ ἐν ὀνόματι τοῦ Συναγερμοῦ, θὰ σᾶς ἀποκαλύψω, διατὶ προέβησαν οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως, ἐρωτήσεως, τὴν ὁποίαν διετύπωσαν, ὅπως συνάγεται ἐκ τῆς φράσεως, τὴν ὁποίαν διακόπτων τὸν κ. Μαρῆν, διετύπωσεν ὁ κ. Μητσοτάκης, εἰπὼν ὅτι, ἔδωσαν πληροφορίας εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται ἐφημερίδα, ἡ ὁποία ἐφημερὶς ἔπεσε θῦμα τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας πολιτικοὶ ἄνδρες ἔδωσαν......

§73Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παραποιεῖτε σκοπίμως τὰ λόγια μου. Ἀλλὰ θὰ τὰ ξαναείπω.

§74Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβερν.–Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ σᾶς ἀποκαλύψω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους προέβησαν εἰς αὐτὴν τὴν πράγματι πρωτοφανῆ ἐνέργειαν, διττῶς πρωτοφανῆ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἔδωσαν τοιαύτας πληροφορίας καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἐκμεταλλευθέντες τὰς δημοσιευθείσας πληροφορίας, προέβησαν εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῆς τῆς πρωτοφανοῦς ἐρωτήσεως, θὰ σᾶς εἴπω τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους διέπραξαν τὸ μέγα σφάλμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὰς ἑβδομάδας αὐτάς, ὑπὸ τὴν ἄμεσον παρακολούθησιν αὐτοῦ τούτου τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου, ἐγκρίνοντος πᾶν ὅ,τι ἀποφασίζομεν, παρακολουθοῦντος εἰς τὰς λεπτομερείας ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰς κρισίμους ἀποφάσεις τῶν τελευταίων ἑβδομάδων, ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὴν ἄμεσον καθοδήγησιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, τοῦ ὁποίου, ἡ ὑγεία, ἐπαναλαμβάνω, ἀποκαθίσταται ταχέως, (χειροκροτήματα), προέβη κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἑβδομάδων εἰς τὴν λῆψιν τοιούτων ἀποφάσεων, μεγίστης διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας σημασίας, ὥστε ἡ Ἀντιπολίτευσις ἢ τμῆμα αὐτῆς, παρασύρεται εἰς τοιαύτας ἐκδηλώσεις, διὰ νὰ ἀντιπερισπάσῃ, καθὼς νομίζει, τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία ἀρχίζει νὰ δημιουργῆται εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ἐκ τῆς ἐνταθείσης εὐεργετικῆς διὰ τὸ Ἔθνος δραστηριότητος τῆς Κυβερνήσεως. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ὁ εἷς ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, μὲ μίαν, ἐπίσης, πρωτοφανῆ εὐκολίαν χρήσεως λέξεων ἀνοικείων, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὰ ἑδώλια ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα κάθηται ἡ Κυβέρνησις, εἶπε: «γνωρίζομεν τὸ θέαμα τῆς Κυβερνήσεως». Πρόκειται περὶ πρωτοφανῶν ἐκδηλώσεων, χειρονομιῶν καὶ ἐκφράσεων. Ἀφίνω τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ κρίνῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἐκφράσεις καὶ ἐκδηλώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέαμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι θέαμα πραγματικῆς καὶ δραστηρίας καὶ εὐεργετικῆς διὰ τὸ Ἔθνος ἑνότητος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ τὴν θέσιν τῆς οὕτως ἢ ἄλλως, λόγῳ τῆς βαθείας διαιρέσεως, τῆς εἰς ἀθλίαν κατάστασιν εὑρισκομένης Ἀντιπολιτεύσεως, ἔτι χειροτέραν. (Χειροκροτήματα). Ἐλάβομεν κατὰ τὰς τελευταίας ἑβδομάδας τὴν ἀπόφασιν περὶ τῶν Διϋλιστηρίων, ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν περὶ τῆς Πτολεμαΐδος, ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν περὶ τῶν Τηλεφώνων. (Χειροκροτήματα). Ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν διὰ τὸν Μέγδοβα, ἐλάβομεν τὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, ἐν τῷ μέτρῳ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας. Ὁμιλῶ περὶ τῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας, ὅσον ἀφορᾶ τὴν τελευταίαν ἀπόφασιν τὴν σχετικὴν πρὸς τὸν σῖτον. Εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ κύριοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ τόσον ἐπιπολαίως κρίνοντες καὶ ἐπικρίνοντες, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ ἴδιοι νὰ φθάσουν, κἄν, εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ ἑνιαία, ἡ ἰσχυρά, ἡ βασιζομένη ἐπὶ ἰσχυρᾶς πλειοψηφίας καὶ ἡ προεδρευομένη ὑπὸ τοῦ Στρατάρχου Παπάγου Κυβέρνησις ἔφθασεν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. (Χειροκροτήματα). Οὐδέποτε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβουν τοιαύτας ἀποφάσεις καὶ ἐν τούτοις μὲ τὴν εὐχέρειαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ ἀσυδοσία τῆς ἀντιπολιτευτικῆς μανίας, προέβησαν ἀμέσως εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς δημιουργίας ἐντυπώσεων, εἰς βάρος μιᾶς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔχει εὐεργετικήν, ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων, σημασίαν, διὰ τὴν μεγάλην καὶ ἀξίαν πάσης φροντίδος καὶ στοργῆς τάξιν τῶν σιτοπαραγωγῶν τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνώπιον αὐτῶν τῶν ἐπιτευγμάτων, τὰ ὁποῖα συμπίπτουν μὲ τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις «τὸ θέαμα», κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν τῶν ἐπιτευγμάτων εὑρισκομένη ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν γνωρίζει τί νὰ πράξῃ, τί νὰ εἴπῃ καὶ καταφεύγει εἰς ψεύδη, εἰς ἀσύστολα ψεύδη. (Χειροκροτήματα).

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ὅσα ἤκουσα, ὑπάρχουν δύο χωριστὰ θέματα. Ὑπάρχει θέμα ἀνθρωπιστικόν, ἠθικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ ὁμοφωνία δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι ἀπόλυτος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀσθένειαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, ἐκ βάθους ψυχῆς, εὔχεται ταχεῖαν καὶ πλήρη ἀνάρρωσιν. (Χειροκροτήματα).

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σκοπίμως συνεδέθησαν τὰ δύο θέματα.....

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνῃ ἄλλως, διότι οἱαδήποτε ἄλλη θέσις ἐπὶ τοῦ ζητήματος, δὲν θὰ ἔβλαπτε παρὰ μόνον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ ἔπραττε... Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐξέδωκε πρὸ ἑβδομάδων, ἀνακοίνωσιν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑγείας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν πρόκειται νὰ συνδεθῇ κατ’ οὐδένα τρόπον μὲ οἱονδήποτε πολιτικὸν θέμα. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ καὶ ἐξ αἰτίας αὐτοῦ, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔθεσε γενικώτερα πολιτικὰ θέματα. Ἐνόμισεν ὅτι ἠδύνατο νὰ συνδέσῃ μὲ τὸ θέμα τῆς ὑγείας τοῦ Πρωθυπουργοῦ ὡρισμένας ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι διὰ τὴν συσχέτισιν, διότι μᾶς ὑποχρεώνει, ἀπαντῶντας νὰ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διαφωνοῦμεν καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου, τοῦ ἠθικοῦ θέματος. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀρνοῦμαι νὰ δώσω συνέχειαν. Ἀρκοῦμαι ἁπλῶς εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι ὅσον εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι διὰ τὸ πρῶτον θέμα, τόσον διαφωνοῦμεν διὰ τὸ δεύτερον. Διότι παρ’ ὅλας τὰς φραστικὰς ἐξάρσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἔργον τοῦ Συναγερμοῦ παραμένει πάντοτε βέβαιον, ὅτι βαίνει πρὸς συνεχῆ ἀποτυχίαν, τὴν ὁποίαν ἐπικυρώνει ἡ γενικὴ ἀγανάκτησις τοῦ λαοῦ. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρὸ αὐτοῦ παρακαλῶ νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως.

§79Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον γνῶσιν τῶν ἀντιρρήσεων τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἀλεξ. Παπαθανάση καὶ Τ. Τριανταφυλλάκου. Οἱ κύριοι συνάδελφοι δὲν ἔχουν δίκαιον. Τὰ πρακτικὰ εἶναι καλῶς διατυπωμένα.

§80Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ μὲ φραστικὰς τινας διορθώσεις, κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ.κ. Χ. Σολουωνίδη, Χ. Παπασταύρου καὶ Σ. Μακροπούλου. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον καθυστερεῖ εἰσέτι ἡ κατάθεσις εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑνιαίου συνταξιοδοτικοῦ κώδικος τῶν Σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων.

§82Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤδη ἀπὸ διετίας εἶχε συσταθῆ μία Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ἑνιαίου κώδικος συντάξεως τῶν σιδηροδρομικῶν. Πρὸ μηνῶν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπεράτωσε τὸ ἔργον της καὶ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ὑπεβλήθη εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος καθὼς μὲ ἐπληροφόρησεν ἀπαντῶν εἰς σχετικὴν ἐρώτησίν μου, διεβίβασε τὸ σχετικὸν σχέδιον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, πρὸ διμήνου περίπου, διεβίβασε τὸ σχέδιον τοῦ κώδικος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, διὰ νὰ λάβῃ καὶ αὐτὸ γνῶσιν καὶ ὡς ἤδη πληροφοροῦμαι, τὸ σχέδιον τοῦ κώδικος τῶν συνταξιούχων σιδηροδρομικῶν ἐπεστρέφη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ παρὰ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἀπεστάλη εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον διὰ τὴν κατὰ τὸ Σύνταγμα γνωμοδότησιν. Τὴν ἐρώτησιν, αἰτούμενος σχετικὰς πληροφορίας, εἶχον ὑποβάλει πρὸ μηνὸς καὶ ἔρχεται σήμερον πρὸς συζήτησιν. Ἀλλὰ καὶ σήμερον, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ἐπικαιρότητα. Διότι, καθὼς γνωρίζετε, τὸ σχέδιον αὐτὸ τοῦ κώδικος τῶν συνταξιούχων σιδηροδρομικῶν ἱκανοποιεῖ καὶ δικαιώνει τὰ αἰτήματα τοῦ σιδηροδρομικοῦ κόσμου, ἀποκαθιστᾷ τὴν ἑνότητα καὶ τὸ ἑνιαῖον τῶν συντάξεων. Διότι, κατὰ τὸ κρατοῦν σήμερον καθεστὼς ὑπάρχει ἕνας μεγάλος διαφορισμὸς εἰς τὰς συντάξεις τῶν σιδηροδρομικῶν καὶ πολλαὶ ἀδικίαι. Παρατηρεῖται, π.χ., ὅτι σιδηροδρομικοὶ ὡρισμένων δικτύων ἔλαβον τὸ 20% τῆς περυσινῆς αὐξήσεως, ἄλλοι ἄλλων δικτύων δὲν τὸ ἔλαβον. Εἰς ἄλλα δίκτυα ἡ αὔξησις ἡ πρὸ διμήνου γενομένη 10% καὶ εἰς ἄλλα δίκτυα δὲν ἐδόθη. Ἄλλοι ἔλαβον τὸ 25% τὸ πρὸ τριμήνου δοθὲν καὶ ἄλλοι δὲν τὸ ἔλαβον. Πέραν αὐτῶν, διὰ τοῦ κώδικος ρυθμίζονται καὶ ἄλλα διάφορα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ὑπῆρξαν τὰ ἐπίμονα αἰτήματα τῆς τάξεως τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ κῶδιξ ἀποκαθιστᾷ ἑνότητα εἰς τὸ καθεστὼς τῶν συντάξεων τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων καὶ θὰ ἀποτελέσῃ πράγματι τὴν δικαίωσιν τῶν αἰτημάτων καὶ τῶν ἀγώνων των ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Φοβοῦμαι ὅμως, κύριε ὑπουργέ, ὅτι κινδυνεύομεν νὰ περάσουν καὶ ἄλλοι πολλοὶ μῆνες χωρὶς νὰ ψηφισθῇ ὁ κῶδιξ, διότι, ὅπως γνωρίζετε εἰσερχόμεθα εἰς τὰς δικαστικὰς διακοπάς, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνουν καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Καθ’ ὅσον γνωρίζω μία εἶναι ἡ προσεχὴς συνεδρίασις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἡ τῆς προσεχοῦς Τετάρτης, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς δὲν θὰ λάβῃ χώραν, διότι εἶναι ἡ ἐπέτειος τῆς ἑορτῆς τοῦ Βασιλέως. Ἐὰν δὲν ἐνδιαφερθῇ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παρακαλέσῃ καὶ νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, νὰ ἐπεξεργασθῇ εἰς ἔκτακτον συνεδρίασιν τὸ σχέδιον τοῦ Κώδικος, τὸ ὁποῖον ἤδη ἀπὸ ἡμερῶν ἔχει σταλῆ εἰς τὸ Συνέδριον, φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπεξεργασία του μόλις τὸν Ὀκτώβριον, ὁπότε πλέον θὰ ἔλθῃ κατὰ τὸν Νοέμβριον εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ παράκλησίς μου ἤδη, συνίσταται εἰς τὸ νὰ ζητήσω καὶ ἀπὸ ὑμᾶς καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συστήσῃ τὸ ταχύτερον καὶ πρὸ τῶν διακοπῶν τῶν δικαστηρίων, αἱ ὁποῖαι ἐπίκεινται μετὰ 10 ἡμέρας, τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ πρὸς αὐτό, ἀποσταλέντος σχεδίου κώδικος τῶν συνταξιούχων σιδηροδρομικῶν, ὥστε νὰ δυνηθῆτε νὰ φέρετε τὸν κώδικα εἰς τὴν Βουλὴν ἤ, εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ διακόψει τὰς ἐργασίας της.

§83Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Λυκουρέζος, ὀρθότατα ἀνέπτυξε τὸ θέμα καὶ ὅπως, ἄλλωστε, εἶπεν, ἔχει περαιωθῆ ἡ διαδικασία καὶ ἐπεξεργασία τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ ἑνιαίου τρόπου ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος. Ὅλαι αἱ σκέψεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξε, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὀρθαί, ὀρθόταται. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ ἡ ὑπόδειξίς σας, τὴν ὁποίαν ὑπόσχομαι νὰ ἀκολουθήσω καὶ ἐλπίζω ὅτι λίαν συντόμως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν Πατρῶν κλπ.

§85Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§86Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς αὐτὸ τὸ ἀπὸ καιροῦ ὑφιστάμενον ἐν ἐκκρεμότητι θέμα, διότι δὲν θὰ εἶναι ἐποικοδομητικὸν καθόλου διὰ τὴν εὔρυθμον συνέχισιν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἐκτελωνιστῶν. Ὀφείλει νὰ δοθῇ μία λύσις, ἡ ὁποία νὰ τακτοποιῇ τόσον τὸ θέμα τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὸ ἐκτελωνιστικὸν ἐπάγγελμα, ὅσον καὶ τῶν βοηθῶν. Ὑπάρχει δέ, λύσις, ἡ ὁποία πρὸ πολλοῦ συνεζητήθη καὶ ἡ ὀρθὴ καὶ ἡ δικαία καὶ ἡ θεραπεύουσα ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς ἑκατέρωθεν ἀπόψεις καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐν τῇ ἐπιμελείᾳ ἡ ὁποία τὸν διακρίνει καὶ ἐν τῇ βαθείᾳ γνώσει τοῦ θέματος, τὴν ὁποίαν ἔχει, θὰ θελήσῃ ἐντὸς ὀλίγου χρόνου νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα καὶ νὰ τὸ ρυθμίσῃ.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πράγματι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ πρέπει νὰ εἶναι ταχεῖα ἡ ρύθμισίς του, διότι ἐπείγει. Τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ κρατεῖ ἐν ἀγωνίᾳ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Συνιστῶ τὸ αἴτημα καὶ παρακαλῶ ὅπως φέρετε τὸν νόμον ταχέως, διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ τὸ ρυθμίσωμεν, τελικῶς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Ἐκτελωνιστῶν Καλαμῶν κλπ.

§89Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Σύλλογος Ἐκτελωνιστῶν Καλαμῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν Ἐκτελωνιστῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ ἐργασίαι τῶν Ἐκτελωνιστῶν ἔχουν περιορισθῆ καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ αὐξήσωμεν τὰς θέσεις. Θὰ παρακαλέσω, μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν νὰ ἐξετάσητε τὸ αἴτημα τῶν Ἐκτελωνιστῶν τῆς πόλεως τῶν Καλαμῶν.

§90Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον τὸ ρυθμίζον τὸ θέμα τῶν ἐκτελωνιστῶν εἶναι ἤδη ἕτοιμον καὶ θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ἢ μᾶλλον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν δὲν κατετέθη μέχρι τοῦδε, εἶναι διότι τὸ θέμα αὐτὸ ἐδημιούργησε μίαν μεγάλην συγκίνησιν εἰς τοὺς κύκλους τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἐλήφθησαν τηλεφωνήματα ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος ἀλληλομαχόμενα καὶ ἀλληλοσυγκρουόμενα. Ἐπειδὴ προεβλέπαμεν ὅτι θὰ γίνῃ μεγάλη συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπειδὴ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν ἄλλα σχέδια νόμων γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος, διὰ τοῦτο προεκρίθη νὰ καθυστερήσῃ ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ εἰσαχθῇ τοῦτο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35. Θὰ ἔχωμεν ὡς ἐκ τούτου τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ ἐξετάσωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως.

§91Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαμαρτυρίας τῶν Ἐκτελωνιστῶν Καλαμῶν;

§92Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Θὰ τὸ ἐξετάσωμεν.

§93Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ συνίστων, διότι βλέπω καὶ ἐγὼ τὰς διαμαρτυρίας τῶν Ἐκτελωνιστῶν Καλαμῶν, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ συνίστων, εἶναι ὅτι πρὶν κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἐπιμελοῦς ἐρεύνης, νὰ ἐξετασθοῦν πάλιν αἱ ἀπόψεις τῶν ἀντιμαχομένων τάξεων καὶ νὰ γίνουν ἀντικείμενον ἐρεύνης καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντελῶς καταθλιπτικαὶ διὰ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ καὶ νὰ μὴ ἔλθῃ πάλιν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ἕνα παλαιὸν κείμενον τὸ ὁποῖον εἶδα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ ὁποῖον, ὁμολογῶ, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ρυθμίζει ἀλλὰ ἀντιθέτως περιπλέκει τὸ θέμα, θανασίμως καὶ θὰ ἔχωμεν καὶ ἐδῶ μεγάλας καὶ ἀπείρους συζητήσεις καὶ τὸ θέμα δὲν θὰ λυθῇ καθ’ ὃν τρόπον, ὀρθὸν καὶ δίκαιον θὰ ἔπρεπε νὰ λυθῇ. Βέβαια, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν μίαν γενικὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ προβῶμεν εἰς οὐδεμίαν κρίσιν καὶ ἁπλῶς συστάσεις διατυπώνομεν. Τὸ θέμα ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ τὸ ἐξετάσω ἐκ τοῦ σύνεγγυς καὶ εἶναι περίπλοκον καὶ ἄξιον ἐρεύνης καὶ νομίζω ὁ κ. ὑπουργός, μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν πάντοτε ἐπιμέλειαν, θὰ τὸ ἐρευνήσῃ, ὥστε νὰ ἔλθῃ ἄρτιον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ δημιουργήσῃ λύσιν καὶ ὄχι περιπλοκάς.

§94Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ὀφείλω νὰ δώσω μίαν διευκρίνησιν. Ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον φέρει ἕνας ὑπουργὸς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχῃ τὴν φυσιογνωμίαν του. Βεβαίως ὀφείλει καὶ πρέπει ὁ ὑπουργὸς νὰ ἀκούῃ τὰς ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων, ὡς καὶ τὰς εἰσηγήσεις τῆς ὑπηρεσίας, οὐδέποτε ὅμως νὰ φέρῃ τὰς ἀντιλήψεις ἢ τῆς ὑπηρεσίας ἢ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἂν αὐτὸς δὲν πιστεύῃ εἰς τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς ἢ καὶ ἂν νομίζῃ ὅτι κατ’ ἄλλον τρόπον ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ ρυθμίζῃ τὸ θέμα. Κατὰ συνέπειαν τὸ νομοσχέδιον, ἐρχόμενον ἐδῶ θὰ ἔχῃ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ ὑπουργοῦ. Βεβαίως αἱ ἀντιλήψεις τοῦ ὑπουργοῦ, δὲν θὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν ἐνδιαφερομένων, θὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Βουλή, κυρίαρχον Σῶμα, δύναται ἢ νὰ ἐγκρίνῃ τὸ νομοσχέδιον εἴτε νὰ τὸ ἀπορρίψῃ ἢ νὰ τὸ τροποποιήσῃ, ἐκεῖ ὅπου νομίζει ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ κοινωνικὸν συμφέρον. Τὸ νομοσχέδιον λοιπόν, σύμφωνα μὲ τὰς ἀντιλήψεις μου ὡς ἁρμοδίου ὑπουργοῦ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ κρίνῃ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀναπήρων πολέμου 1940–50 ἀμάχου πληθυσμοῦ, ζητούσης χορήγησιν καὶ εἰς τὰ μέλη της τῆς ἑκάστοτε ἀντιστοιχούσης συντάξεως εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου κλπ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§96Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τάξις τῶν ἀναπήρων πολέμου 1940–1944 ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, εἶναι ἀναμφιβόλως καὶ εἰς ὅλους ὑμᾶς, ὡς εἰς ἐμέ, συμπαθεστάτη καὶ ἡ ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεώς των ὑποβληθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὑπ’ ἐμοῦ κατατεθεῖσα διαμαρτυρία καὶ τὸ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑποβληθὲν αἴτημά των, ὡς κατωτέρω θὰ ἀναπτύξω, δικαιοτάτη. Καὶ ἐν πρώτοις ἐγὼ τοὐλάχιστον, νομίζω, ὅτι κακῶς γίνεται ἡ διάκρισις τῆς ἀναπηρικῆς ταύτης τάξεως ὡς ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ προερχομένης καὶ μὴ παθούσης ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Κράτους, ἀπὸ τῆς τάξεως τῆς συμπεριλαμβανούσης τοὺς καταστάντας ἀναπήρους ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Κράτους, ὡς ὁπλίτας τοῦ μαχομένου τμήματος τῆς χώρας. Καὶ τοῦτο διότι κατὰ τοὺς συγχρόνους ὁλοκληρωτικοὺς πολέμους, κατὰ τὰ παγκοσμίως, καθ’ ἃ γνωρίζω, ἀναγνωρισθέντα, δὲν ὑπάρχουν οὐσιαστικῶς μαχόμενοι καὶ ἄμαχοι, καὶ ὁ διαχωρισμὸς τῶν δύο τάξεων παρέμεινεν ὡς τοπικῶς μόνον προσδιορίζων τοὺς πολίτας τοῦ μαχομένου Ἔθνους εἰς μαχομένους — μέτωπον — ἀμάχους — μετόπισθεν. Διότι ὁλόκληρος ὁ πληθυσμὸς τοῦ μαχομένου Ἔθνους εὑρίσκεται ὑπὸ τοὺς ἰδίους κινδύνους εἴτε ὡς ἐστρατευμένον τμῆμα εἴτε ὡς μὴ στρατευθέν. Τοῦτο συνέβη καὶ εἰς τὴν χώραν μας κατὰ τὴν πολεμικὴν καὶ κατοχικὴν περίοδον τὸ 1940–1944. Ὅτι δὲ ὁ διαχωρισμὸς αὐτὸς ἦτο μόνον προσδιοριστικὸς εἶναι ἡ ὑπὸ τοῦ Κράτους γενομένη ἀναγνώρισις μειουμένου οὕτως εἰπεῖν δικαιώματος ἀπολήψεως συντάξεως, ὅταν ἐχορηγήθη καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, σύνταξις ἀντιστοιχοῦσα εἰς τὰ 75% τῆς εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου ὁπλίτας παρεχομένης, πενιχρὰ τότε ἀσφαλῶς, ἀλλ’ ἀρκοῦσα διὰ τὸν ἐπιούσιον ἄρτον των. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, οἱ ἀνάπηροι τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ συνταξιοδοτοῦνται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 812) 1943 καὶ τοῦ 1ου ἄρθρου τοῦ Α. Ν. 1512)50 καὶ λαμβάνουσι τὸ ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1939)1951 προβλεπόμενον ἐπίδομα ἀνικανότητος. Καὶ σήμερον συνεχίζεται ἡ σύνταξίς των, εἰς τὰ 75% τῆς συντάξεως, ἥτις ἐχορηγεῖτο κατὰ τὸ τέλος Ὀκτωβρίου 1950 εἰς τὸ ἐξ αἰτίας τῆς ἐν πολέμῳ ὑπηρεσίας του καταστάντα ἀνάπηρον στρατιώτην. Καὶ σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα: Ὁ κατὰ 25% ἀνάπηρος στρατιώτης ἐλάμβανε τὴν 30.10.50 ὡς σύνταξιν (καθορισθεῖσαν σημειωτέον ἀπὸ τοῦ 1947) δραχ. 166, ταύτης δὲ τὰ 75% ἤτοι δραχμὰς 112 χορηγοῦνται εἰς τὸν κατὰ 25% ἀνάπηρον πολίτην. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1950 καὶ ἐντεῦθεν αἱ μὲν συντάξεις τῶν ἐν πολέμῳ παθόντων στρατιωτῶν ἀναπροσηρμόσθησαν δυνάμει τοῦ Α. Ν. 1939 τοῦ 1951 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2200)1952, αἱ δὲ συντάξεις τῶν ἀναπήρων πολιτῶν παραμένουν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1950 καὶ κατ’ οὐσίαν εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν συντάξεων τοῦ 1947, διὰ τοῦτο οἱ ἀνάπηροι πολῖται ὑποβάλλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ δικαιότατον αἴτημά των, ὅπως τροποποιηθῇ τὸ 1ον ἄρθρον τοῦ Α.Ν. 1512)50, εἰς τρόπον ὥστε νὰ λαμβάνωσιν καὶ πάλιν τὰ 75% τῆς ἑκάστοτε κατ’ ἀναπροσαρμογὴν χορηγουμένης εἰς τοὺς ἀναπήρους στρατιώτας πολεμικῆς συντάξεως. Καὶ διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ποῖον ὕψος χωρίζει τὰς σήμερον εἰς τὰς δύο ταύτας ἀναπηρικὰς τάξεις παρεχομένας συντάξεις, παρέχω εἰς τὸ Σῶμα ἕτερον παράδειγμα, ἐξ οὗ καταφαίνεται ἐναργέστερον τὸ μέγεθος τῆς τρομερᾶς ἀδικίας, ἥτις πλήττει τὴν ἀναπηρικὴν τάξιν τῶν πολιτῶν τῶν ἐκ τοῦ ἀμάχου δηλ. πληθυσμοῦ ἀναπήρων. Ὁ ἀνάπηρος πολέμου ὁπλίτης μὲ 65% ἀναπηρίαν λαμβάνει σήμερον μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν μηνιαίως σύνταξιν ἐκ δραχμῶν 1.200. Ὁ ἀνάπηρος πολέμου τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ μὲ τὰ αὐτὰ ποσοστὰ ἀναπηρίας λαμβάνει μόνον δραχ. 398, ἐν ᾧ θὰ ἔδει νὰ λαμβάνῃ τὰ 75% τῶν 1.200 δραχμῶν ἤτοι 990 δραχμ. Εἶναι, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι, κ. συνάδελφοι, αἴτημα δικαιότερον τούτου, ὅπερ προβάλλουν οἱ ἀνάπηροι τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, ὅταν ἐξαιτῶνται τὸν κανονισμὸν τῆς συντάξεώς των εἰς τὰ 75% τῆς ἑκάστοτε συντάξεως τοῦ, εἰς ἀντίστοιχα ποσοστὰ ἀναπηρίας, ἀναπήρου ὁπλίτου; Καὶ δὲν ἀρκεῖ τάχα ἡ γενομένη περικοπὴ κατὰ 25% διὰ τοὺς ἀναπήρους πολίτας τοῦ εἰς τὴν βασικὴν σύνταξιν προσηρτημένου ἐπιδόματος βαρείας ἀναπηρίας. Καὶ δὲν προκαλεῖ εἰς ὅλους ἡμᾶς αἴσθημα βαθυτάτης πικρίας τὸ θέαμα τῶν εἰς ἀθλίαν κατάστασιν περιφερομένων καὶ πρὸς τὴν ἐπαιτείαν ἀναγκαστικῶς ὠθουμένων ἀναπήρων πολιτῶν τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, τέκνων τῆς αὐτῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος καὶ θυμάτων καὶ αὐτῶν ὡς πρὸς τὴν σωματικήν των ἀρτιότητα τῶν πολεμικῶν γεγονότων, ποὺ ἔπληξαν τὴν πατρίδα μας; Θὰ μοῦ ἐναντιωθῇ ἴσως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι αἱ δυνατότητες τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν ἐπιτρέπουσι τὴν διαιώνισιν τοῦ αἰτήματος τούτου. Τὸ δέχομαι τοῦτο κατ’ ἀρχὴν ὡς δικαιολογίαν. Ἀλλ’ ὅταν ἐσχάτως ἐπέτρεψαν τὰ περιθώρια τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Κράτους, νὰ αὐξήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὀρθότατα καὶ δικαιότατα ποιοῦσα τὰς δημοσιοϋπαλληλικὰς καὶ στρατιωτικὰς συντάξεις, νὰ δώσῃ μὴ χορηγούμενον μέχρι πρό τινος δῶρον ἑορτῶν εἰς τὰς συνταξιουχικὰς τάξεις, δὲν θ’ ἀποτελῇ ἀνοικτίρμονα παραγκωνισμὸν τῆς ἀναπηρικῆς αὐτῆς τάξεως τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, δι’ ἀνίσου καὶ ἀστόργου μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος, παθόντων τέκνων της ἐκ τῶν πληξάντων αὐτὴν πολεμικῶν γεγονότων τῆς περιόδου 1940–1944, ὅταν τὰ καταδικάζῃ νὰ λαμβάνουν τὴν σύνταξιν τοῦ 1947; Ὁ ἀριθμός των ἄλλως τε, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔδωσεν ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ, ἀνέρχεται εἰς 2.000 περίπου, τὸ δὲ ἀπαιτηθησόμενον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματός των ποσὸν δὲν ὑπερβαίνει τὰς 8.600.000 δρχ. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτό, προκειμένου περὶ μιᾶς τόσον συμπαθοῦς ἀναπηρικῆς τάξεως τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, δύναται νὰ καλυφθῇ διὰ τῶν ἐπιβληθησομένων νέων φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡ Κυβέρνησις καὶ μέρος τῶν ὁποίων θὰ καλύψῃ τὸ ἄνοιγμα τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ὀφειλόμενον εἰς τὴν γενομένην αὔξησιν τῶν συντάξεων. Ἐπιβάλλεται, κύριε ὑπουργέ, ἑπομένως ὄχι μόνον ἡ δικαίωσις τοῦ αἰτήματος αὐτῶν, δηλαδὴ τῆς λήψεως τῶν 75% τῆς ἑκάστοτε κατ’ ἀναπροσαρμογὴν συντάξεως τοῦ ἀναπήρου ὁπλίτου, ἀλλὰ συγχρόνως νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τοὺς ἀναπήρους τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ ὅλη ἐκείνη ἡ σειρὰ τῶν προστατευτικῶν μέτρων καὶ εὐεργετημάτων, ἡ ὁποία ἔχει δοθῆ εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου ὁπλίτας, ὡς ἡ διὰ δελτίου ἐλευθέρα κυκλοφορία διὰ τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων ἡ ἐλευθέρα εἴσοδος εἰς τὰ δημόσια θεάματα, ἡ ἐπαγγελματικὴ προστασία καὶ ὅ,τι εὐεργέτημα ἄλλο ἔχει δοθῆ εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου ὁπλίτας. Ἔγινε πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν εἰς τὰ Ἰωάννινα συνέδριον τῆς Ἐθνικῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, τὸ 10ον Πανελλήνιον συνέδριον. Ἐάν, κ. ὑπουργέ, ἔχουσι περιέλθει εἰς ὑμᾶς τὰ πορίσματα τοῦ συνεδρίου ἐκείνου καὶ τυχὸν περιλαμβάνονται καὶ συνταξιοδοτικὰ αἰτήματα τῆς τάξεως τῶν ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν, θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς νὰ μὴ θελήσητε νὰ διακρίνητε ταῦτα ἀπὸ τὸ αἴτημα τῆς ἀναπηρικῆς τάξεως ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ καὶ τῶν ἀναπήρων τοῦ πολέμου προσαρμόζοντες τὰς ἀποφάσεις σας κατὰ τὸ πνεῦμα ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης ἔναντι ὅλων τῶν δικαιουμένων τῆς προστασίας καὶ στοργῆς τοῦ Κράτους.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον.

§98Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Πετρίδη καὶ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§100Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον. Τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ εἶναι θύματα μιᾶς κρισίμου περιόδου τοῦ Ἔθνους καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ πολιτεία τοὺς ἀνεγνώρισε τὸ αἴτημα πρέπει νὰ μὴ τοὺς τὸ στερήσῃ. Καὶ οἱ ἀνάπηροι αὐτοὶ ἐφ’ ὅσον ὑπὲρ πατρίδος ἔδωσαν κάτι ἀπὸ τὸν ἑαυτόν των κατὰ τὰς τραγικὰς στιγμὰς αὐτῆς, πρέπει νὰ πάρουν μίαν σύνταξιν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ αἰτούμενον ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως ἀναπήρων πολέμου καὶ ἀναπήρων ἀμάχου πληθυσμοῦ εἶναι δίκαιον καὶ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν της καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ δώσῃ τὴν σύνταξιν καὶ τὸ ἐπίδομα ποὺ ζητοῦν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βάσσος, ἔχει τὸν λόγον.

§102Κ. ΒΑΣΣΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, συμφωνῶ δὲ μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Πετρίδη.

§103Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔπειτα ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πετρίδης τόσον διεξοδικῶς δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφοράν, διότι εὑρίσκω τὸ αἴτημα αὐτὸ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς δίκαιον.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀναπήρων Πολέμου 1940–41 κλπ.

§105Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§107Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον τόσον λεπτομερῶς ἀνέπτυξε τὸ θέμα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Πετρίδης, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀναπήρους τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, ἐγὼ δὲν θὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον. Τονίζω μόνον τοῦτο, ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως, ὑπερθεματίζω καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς ὅπως πράγματι δείξητε τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον γνωρίζω ὅτι ἔχητε διὰ τὴν ἀναπηρικὴν τάξιν. Εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι θὰ φροντίσετε μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ σας νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν σας τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε πρέπον, οὔτε ἁρμόζει εἰς μίαν ἐθνικὴν Κυβέρνησιν νὰ παραγνωρίζῃ καὶ νὰ παραμερίζῃ συμφέροντα ἀνθρώπων, ἐπὶ τῶν ὁποίων βασίζεται ἡ ἐθνική μας ἐλευθερία σήμερον. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, ὑπάρχει καὶ ἡ κατηγορία τῶν θυμάτων πολέμου τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Νομίζω ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεκόπη πρὸς στιγμήν, καὶ ὅτι τὰ θύματα ταῦτα ἐλάμβανον ἕνα ἐπίδομα ἐπὶ ἕνα Α χρονικὸν διάστημα, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ, πρῶτον λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ σημερινὴ κατάστασις δὲν ἔχει τακτοποιηθῆ ἀκόμη ἀπολύτως, ἀλλὰ εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς μίαν μεταπολεμικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἐπαναφέρει τὴν ἰσορροπίαν τὴν οἰκονομικήν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς αὐτὰ τὰ θύματα νὰ ζήσουν. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτοῦ, δὲν ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἀλλὰ ἁπλῶς τὴν ἀναφέρω. Ὑποστηρίζω τοῦτο, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται θύματα, τὰ ὁποῖα ἐθυσιάσθησαν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας νὰ ἐγκαταλείπωνται μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπὸ τὸ Κράτος, καθ’ ἣν στιγμὴν εἶναι εὐκολώτατον, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, νὰ ἐφαρμόσητε τὸ πόθεν ἔσχες, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον ὡρισμένοι ἄνθρωποι νὰ ἐξέρχωνται ἀπὸ τὸν πόλεμον χωρὶς χέρια, χωρὶς πόδια ἢ χωρὶς πατέρα ἢ μητέρα καὶ ὡρισμένοι ἄνθρωποι νὰ ἐμφανίζωνται σήμερον μὲ πολυκατοικίες. Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ καλέσητε καὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ συλλέξητε τὰ χρήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μᾶς χρειάζονται καὶ τὰ ὁποῖα ἀναγκαιοῦν διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν θυμάτων αὐτῶν τοῦ πολέμου. Εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ κατάστασις, ἀπαράδεκτος αὐτὴ ἡ ἐγκατάλειψις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἔχω ἰδίαν πεῖραν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, κ. ὑπουργέ, διότι εἶχε τὴν ἀτυχίαν ἡ ἐπαρχία μου, νὰ δώσῃ μίαν μάχην ἐναντίον τῶν Γερμανῶν τὸ 1943 καὶ ἐξ αὐτῆς ἔγιναν ὁμαδικαὶ σφαγαὶ 900 ἀνθρώπων καὶ αἱ οἰκογένειαί των σήμερον δὲν ἔχουν καμμίαν περίθαλψιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἐὰν σήμερον, κ. ὑπουργέ, δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ τακτοποιήσητε τὰ θύματα αὐτά, ὑπάρχουν ἄλλοι τρόποι, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς ἐπιτρέψουν νὰ ἐξεύρητε τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ τὴν τακτοποίησιν αὐτῶν τῶν θυμάτων. Νομίζω, καὶ πιστεύω, ὅτι καὶ σεῖς θὰ πιστεύετε, ὅτι πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν αὐτὰ τὰ θύματα καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ μένουν θύματα διὰ δευτέραν φοράν. Διὰ τοῦτο, καὶ ἐπιφυλασσόμενος νὰ ἐπανέλθω ἀργότερον, περαίνω τὸν λόγον μου μὲ τὴν εὐχὴν ὅπως θελήσητε καὶ ἐξετάσητε τὸ ζήτημα αὐτὸ μετ’ εὐνοίας, ὅπως γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ὅτι σᾶς διέπει πράγματι αὐτὴ ἡ συμπάθεια, τόσον πρὸς τοὺς ἀναπήρους ὅσον καὶ πρὸς τὰ θύματα πολέμου.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βοβολίνης, ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§109Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§110Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς συνδέσμου θυμάτων πολέμου κατοχῆς Θεσσαλονίκης καὶ περιχώρων.

§112Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἐν λόγῳ ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως προσέξῃ τὰ θύματα τοῦ Νομοῦ Δράμας, τὰ ὁποῖα ἐμαρτύρησαν ὑπὸ τριῶν κατακτητῶν. Εἰς τὰς 29 Σεπτεμβρίου τοῦ 1941 ὑπέστη ἡ περιοχὴ αὐτὴ ὁμαδικὰς σφαγὰς ἀπὸ τὸν κατακτητήν, καὶ τὰ θύματα αὐτὰ τώρα στεροῦνται πόρου ζωῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντηροῦνται μὲ τὰς πενιχρὰς συντάξεις τῶν 50 καὶ 100 δραχμῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως καὶ τὰ θύματα ἀμάχου πληθυσμοῦ ἐξομοιωθοῦν μὲ τοὺς πολεμιστὰς καὶ λαμβάνουν τὴν αὐτὴν σύνταξιν. Εἶναι δίκαιον καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ τακτοποιήσῃ τὸ μεγάλον αὐτὸ ἠθικὸν θέμα.

§113Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Ἐὰν, κύριοι, δι’ ὅλα τὰ Κράτη τὸ θέμα τῶν συντάξεων ἀποτελῇ ἓν θέμα, δι’ ἡμᾶς ἀποτελεῖ πρόβλημα, διότι ἔχομεν ἀφ’ ἑνὸς δημοσιονομικὰς ἀνάγκας καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἕνα πολὺ μεγάλον ἀριθμὸν συνταξιούχων. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ χορηγούμεναι συντάξεις ἔχουν μίαν ἀνώμαλον διάρθρωσιν. Ἐν προκειμένῳ οἱ δικαιούμενοι συντάξεως ἐκ τῆς ἀναφερθείσης αἰτίας, εἶναι περισσότεροι ἀπὸ τοὺς τακτικοὺς συνταξιούχους. Αἱ συντάξεις καλύπτουν τὸ 45% τοῦ μισθολογίου. Συγκεκριμένως, ἐπὶ τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, πρόκειται περὶ ἀπονομῆς πολεμικῶν συντάξεων εἰς τὸν ἄμαχον πληθυσμόν. Μέχρι τοῦ 1950 αἱ χορηγούμεναι συντάξεις διείποντο ἀπὸ τὸν νόμον 812)43. Ὁ νομοθέτης τῆς ἐποχῆς ἐκείνης παρεξέκλινεν ὀλίγον τῆς ὀρθῆς συνταξιοδοτικῆς γραμμῆς, διότι αἱ συντάξεις πρέπει νὰ χορηγοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος, εἰς τὸν πολίτην ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους ἢ εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ὑφίσταται ἀτύχημά τι εὑρισκόμενος εἰς διατεταγμένην ὑπηρεσίαν. Ὁ νομοθέτης ὅμως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης παρεῖδε τοῦτο, καὶ ἐξομοίωσε τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ μὲ στρατιώτας. Ὁ νομοθέτης ὅμως τοῦ 1950 ἐπανῆλθεν εἰς τὴν θεωρητικῶς ὀρθὴν γραμμήν, καθ’ ἣν συντάξεις παρέχονται μόνον εἰς τοὺς πολίτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καθίστανται ἀνάπηροι ἐκτελοῦντες διατεταγμένην ὑπηρεσίαν, ἢ συμπληρώνουν ὡρισμένην ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους. Κατὰ συνέπειαν διεχώρισε τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ ἀπὸ τοὺς στρατιώτας καὶ ἐχορήγησεν εἰς τοὺς παθόντας ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ ἓν βοήθημα, τὸ ὁποῖον εἶναι σταθερὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἀκολουθεῖ τοῦ τὴν διακύμανσιν τῶν συντάξεων. Ἤδη διατυποῦται τὸ αἴτημα ὅπως ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν Ν. 812)43. Τὸ αἴτημα εἶναι ἀναμφισβητήτως συμπαθέστατον. Λαμβανομένων ὅμως ὑπ’ ὄψιν τῶν δημοσιονομικῶν μας δυσχερειῶν, τῶν ὑγιῶν συνταξιοδοτικῶν ἀρχῶν, θὰ πρέπει ταὐτοχρόνως νὰ τὸ ἴδωμεν καὶ μὲ κάποιον δισταγμόν, ὡς πρὸς τὴν δυνατότητα τῆς ἱκανοποιήσεώς του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐλήφθη ἀπόφασις, ὅπως θεωρήσωμεν τὸ θέμα ὡς ἐκκρεμοῦν καὶ νὰ παραπέμψωμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐπεξεργάζεται τὰ σχετικὰ θέματα. Θὰ ἀναμείνωμεν τὸ πόρισμα ταύτης καὶ θὰ λάβωμεν τὴν πολιτικὴν εὐθύνην, ἡ ὁποία διατυπουμένη ὡς ἀπόφασις θὰ ὑποβληθῇ ἐνώπιον ὑμῶν.

§114Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαιτηθῇ εἶναι 8.600.000.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταμούλης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν καπνοβιομηχανιῶν ἀδελφῶν Ματσάγγου καὶ ἀδελφῶν Καρέλια κλπ.

§116Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικωτέραν θέσιν ἔναντι ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγκατεστημέναι εἰς τὰς Ἀθήνας. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ πόλις τοῦ Βόλου ἐνεκρώθη, διότι τὰ ἐργοστάσια δὲν ἠδύναντο νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὸν συναγωνισμὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου παραμένουν ἄνεργοι ἄνω τῶν 2.500 ἐργατῶν καὶ πρὸ παντὸς οἱ κλωστοϋφαντουργοὶ καὶ βυρσοδέψαι. Αἱ ἐργαζόμεναι ἀκόμη βιομηχανίαι, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ καπνοβιομηχανία Ματσάγγου, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ 20.000 ἐργατικὸν προσωπικόν, εὑρίσκεται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν καθὼς καὶ ἡ βιομηχανία Καρέλια, ἔναντι τῶν ἄλλων δύο μεγάλων βιομηχανιῶν τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ ἐγκατεστημένων, τῶν Παπαστράτου καὶ Κεράνη. Αἱ πρῶται ὗλαι, ὅπως τὰ σιγαρόχαρτα καὶ τὰ χαρτόνια διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν πακέτων καὶ ἄλλα τινὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα μεταχειρίζονται, ἐπιβαρύνονται μὲ μεγάλας μεταφορικὰς δαπάνας ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὸν Βόλον καὶ τὰς Καλάμας. Ἐπιπροσθέτως δὲ ἐπειδὴ ἡ μεγαλυτέρα κατανάλωσις σιγαρέττων γίνεται εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ καὶ τὰ περίχωρα αὐτῶν, αὗται ἐπιβαρύνονται μὲ βαρέα κόμιστρα τῶν σιγαρέττων τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται εἰς Ἀθήνας καὶ μὲ τὰ κόμιστρα τῶν σιγαρέττων, τὰ ὁποῖα ἀποστέλλουν εἰς ἄλλας ἐπαρχίας τῆς χώρας. Ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν τακτικαὶ συγκοινωνίαι εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ τὰ μεταφέρουν μὲ αὐτοκίνητα εἰς Θεσσαλονίκην, Πειραιᾶ καὶ ἐκεῖθεν εἰς Πελοπόννησον, εἰς Κυκλάδας, εἰς Χῖον, Μυτιλήνην, Ἰονίους Νήσους κλπ. Φαντασθῆτε, λοιπόν, τί ἔξοδα ἔχουν ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἄλλας βιομηχανίας τῶν Ἀθηνῶν. Διὰ τοῦτο ἐὰν δὲν ὑποστηριχθοῦν αἱ δύο αὐταὶ βιομηχανίαι, μοιραίως θὰ φθάσουν εἰς σημεῖον νὰ διακόψουν τὰς ἐργασίας των, ὅπως παρ’ ὀλίγον, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, τὸ ἐργοστάσιον Ματσάγγου, τὸν ὁποῖον ἔπαθεν ἐκ τῶν σεισμῶν κλονισμὸν καὶ εἶχεν ἀνάγκην μεγάλης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ ἡ Βουλή, ἐψήφισε τὸν νόμον περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως πρέπει καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξουν τὸ θέμα τῶν δύο αὐτῶν βιομηχανιῶν ἰδιαιτέρως κάμνοντες μίαν ἐλαφρὰν ἔκπτωσιν εἰς τὸν φόρον καταναλώσεως σιγαρέττων, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ σταθοῦν αἱ βιομηχανίαι αὐταί.

§117Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Βόλου, ἔθιξεν ἓν ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα θέματα τῆς χώρας μας. Βεβαίως τὴν ἐξειδικευμένην μορφὴν τῆς καπνοβιομηχανίας ἠρεύνησε. Διευρυνόμενον ὅμως τὸ θιγὲν θέμα ἅπτεται τοῦ κεντρικοῦ οἰκονομικοῦ μας προβλήματος. Διότι πράγματι διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιλύσωμεν τὸ πρόβλημα αὐτό, θὰ πρέπει νὰ προκαλέσωμεν τὴν στροφὴν τῆς ἐπιχειρηματικῆς ἀποδόσεως εἰς τὴν ἐπαρχίαν γενικῶς. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ συγκέντρωσις τῶν βιομηχανιῶν εἰς τὸ κέντρον, ἀσφαλῶς τὸ κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν μέλλον τῆς χώρας, δὲν θὰ εἶναι εὐχάριστον. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἤδη ἐλάβομεν μέτρα σοβαρά, καὶ δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι ἐξεδηλώθημεν κατὰ τρόπον γενναῖον ἂν μὴ καὶ σπάταλον. Κατηγορήθημεν ἄλλωστε δι’ αὐτό. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι ὅταν ἐφέραμεν τὰ ἔκτακτα μέτρα τῆς ἰσοσκελίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐξ ἀφορμῆς τῶν καταστροφῶν τοῦ Βόλου, κατηγορήθημεν ἀπὸ ἀξιότιμα καὶ ἀξιόλογα μέλη τῆς Βουλῆς ὅτι ἐδείξαμεν μίαν σπάταλον διάθεσιν.

§118Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Μόνον δι’ ὡρισμένας διατάξεις. Εἰς τὰς ἄλλας, ὅλαι αἱ πτέρυγες καὶ ὅλα τὰ κόμματα ὑπερεθεμάτισαν.

§119Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Εἶπον ὅτι κατηγορήθημεν διὰ σπάταλον διάθεσιν ἐν τῇ προσπαθείᾳ μας νὰ τονώσωμεν τὴν ἐπιχειρηματικὴν ἐκδήλωσιν τῆς ἐπαρχίας. Ἀκόμη καὶ προχθὲς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν εὑρισκόμενος καὶ παρακολουθῶν τὴν συζήτησιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ἑνιαίας φορολογίας, ἐπανελήφθησαν αἱ κατηγορίαι ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ θέμα τοῦτο. Καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρετο ὁ ἑνιαῖος φόρος εἰς τὴν διατήρησιν τῶν προνομίων τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἔναντι τῆς βιομηχανίας τοῦ κέντρου, τὰ ὁποῖα διατηροῦνται διὰ διατάξεως τοῦ νόμου περὶ ἑνιαίας φορολογίας. Ἐὰν ἐπανέρχομαι εἰς αὐτά, ἐπανέρχομαι διὰ νὰ εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν εὑρισκόμενοι, ἀποδίδουν βασικὴν καὶ θεμελιώδη σημασίαν εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ εἰς τὴν λῆψιν ὀργανικῶν μέτρων, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ ἐπιχειρηματικὸν κίνητρον καὶ νὰ δημιουργηθῇ ἀτομικὸν συμφέρον διὰ τὸν ἐπιχειρηματίαν διὰ νὰ μεταφέρῃ τὴν ἐπιχειρηματικήν του ἐκδήλωσιν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Τώρα μετὰ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἠκολουθήσαμεν, δὲν νομίζω ὅτι περαιτέρω εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ εἰδικὴ εὔνοια δι’ ὡρισμένους κλάδους βιομηχανίας. Θὰ πρέπει ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία νὰ κινηθῇ μέσα εἰς τὰ πλαίσια τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησεν ὁ νόμος περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ μέσα εἰς αὐτὰ τὰ πλαίσια νὰ εὕρῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἀνταγωνιστικῆς ἱκανότητος ἔναντι τῶν ὁμοειδῶν βιομηχανιῶν τοῦ κέντρου. Βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκλεισθῇ ἓν θέμα τιθέμενον ὑπὸ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Πάντοτε, ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα τίθενται ὑπὸ τῆς Βουλῆς, πρέπει νὰ ἀπασχολοῦν τοὺς ὑπουργοὺς καὶ θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ καὶ ἡμᾶς μελλοντικῶς. Ἐπαναλαμβάνω: Φρονῶ ὅτι ἡμεῖς διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν ἐξεδηλώθημεν ἤδη καὶ μάλιστα ἀρκετὰ γενναίως, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν συναγωνισμὸν τῶν βιομηχανιῶν τοῦ κέντρου.

§120Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἱκανοποιῇ τὸ αἴτημά μας. Ἐγὼ ἔθεσα τὸ ἐρώτημα καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θελήσῃ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα κατὰ πόσον θὰ ἐζημιοῦτο ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, ἐκ τῶν εἰσπράξεων τῆς φορολογίας τῶν σιγαρέττων, ἐὰν ἐγίνετο μία μικρὰ ἔκπτωσις ἐκ τῆς φορολογίας καπνοῦ διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐπιφορτισμέναι μὲ ἐπὶ πλέον ἔξοδα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν αἱ βιομηχανίαι τοῦ κέντρου. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἤθελον ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταμούλης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἰδιοκτητῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων περὶ τὴν ὁδὸν Ἰωλκοῦ Βόλου κλπ.

§122Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ὅταν μετὰ τὴν καταστροφὴν τὴν Μικρασιατικὴν ἀπεβιβάζοντο αἱ προσφυγικαὶ οἰκογένειαι εἰς τοὺς λιμένας τῆς Ἑλλάδος, ἀπεβιβάσθησαν καὶ εἰς τὸν Βόλον 5.000. Καὶ τότε βεβαίως ἔσπευσεν ὁλόκληρος ἡ κοινωνία νὰ τοὺς περιθάλψῃ καὶ νὰ τοὺς ἐγκαταστήσῃ προχείρως ὑπὸ σκηνάς, εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως. Ἡ πρόχειρος ἐκείνη στέγασις δυστυχῶς διήρκεσεν ἐπὶ πολλὰ ἔτη καὶ ἠναγκάσθησαν οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ ἀδελφοί μας νὰ κατοικοῦν μέσα εἰς πρόχειρα οἰκήματα καὶ εἰς παράγκες καὶ νὰ διαρρεύσῃ οὕτω μία ὁλόκληρος 25ετία εἰς τὴν ἀθλίαν αὐτὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκοντο. Εὐτυχῶς, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου ἐμερίμνησε δι’ αὐτά, καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἐδόθησαν τὰ παραχωρητήρια εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν προχείρως ἐγκατεστημένοι εἰς τὰ γήπεδα αὐτά, ποὺ εἶχον ἀπαλλοτριωθῆ, ἐν τῷ μεταξὺ, καὶ ἐδόθησαν καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ σήμερον εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι ἕνας ὡραῖος συνοικισμός, ἀποτελούμενος ἀπὸ 400 καὶ πλέον οἰκήματα, τὰ ὁποῖα εὐτυχῶς δὲν ἔπεσαν ἀπὸ τὸν τελευταῖον σεισμόν. Ἀλλὰ τὰ οἰκόπεδα αὐτά, εἰς τὰ ὁποῖα ἐγκατεστάθησαν καὶ τὰ ὁποῖα, ἀπαλλοτριωθέντα πρὸ 20ετίας, ἀνῆκον εἰς πτωχοὺς βιοπαλαιστάς, οἱ ὁποῖοι σήμερον εὑρίσκονται καὶ ἄστεγοι λόγῳ τῶν σεισμῶν. Κατέφυγον, κατ’ ἐπανάληψιν εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις διὰ νὰ ἀποζημιωθοῦν, διὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα οἰκόπεδά των. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ λάβητε πρόνοιαν διὰ τὰς ἀποζημιώσεις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν ν’ ἀποκτήσουν μίαν κατοικίαν. Διότι μία κατάστασις δημιουργηθεῖσα ἐπὶ 25 ἔτη, θὰ πρέπει κάποτε νὰ λυθῇ. Δι’ αὐτό, σᾶς παρακαλῶ, νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα αὐτό.

§123Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἓν σοβαρὸν θέμα καὶ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικόν. Ἀπαλλοτριώσεις γενόμεναι πρὸ τοῦ 1944, δὲν ἔτυχον ἀποζημιώσεως. Ἀφ’ ἧς εἰσῆλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐπελήφθην τοῦ θέματος μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι ἀναγνωρίζομεν πράγματι ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τύχουν μιᾶς ἀποζημιώσεως, ἢ τοὐλάχιστον νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα αὐτὸ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ θέματος μοῦ ἐδημιούργησεν ἐρωτήματα, ὄχι ὡς πρὸς τὴν ὀρθότητα τοῦ αἰτήματος —διότι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθόν—, ἀλλὰ ὡς πρὸς τὰς δυνατότητας τοῦ προϋπολογισμοῦ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς μίαν τοιαύτην δαπάνην. Εἶναι παμμέγιστον τὸ ποσόν, ποὺ ἀπαιτεῖται, κ. συνάδελφοι, καὶ τὸ θέμα αὐτό, ὁ κ. Εὐταξίας, συνεπικουρούμενος καὶ ὑπ’ ἐμοῦ, τὸ μελετᾷ. Βεβαίως, ἐν τῷ μεταξὺ ἔχουν δημιουργηθῆ καὶ πολλὰ νομικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν περιπλέξει ἔτι περισσότερον τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος δὲν εἶναι εὔκολος, λόγῳ τῆς ἀδυναμίας τοῦ προϋπολογισμοῦ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τοιαύτην ἔκτασιν δαπανῶν καὶ μάλιστα δαπανῶν ἀναγομένων εἰς παλαιὰς χρήσεις. Παρὰ ταῦτα, τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος ἐπιβάλλει εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς μελέτης του. Ἐρευνᾶται ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης προσοχῆς δὲν ἀποκλείεται δὲ νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ἀντιμετωπίσεως διὰ κλιμακώσεως τοῦ ποσοῦ εἰς πολλὰς χρήσεις. Ἔχομεν ἐπίσης ὡρισμένας σκέψεις ἐπὶ τοῦ προκειμένου, αἱ ὁποῖαι πιθανῶς νὰ εἶναι ἄξιαι περαιτέρω ἐρεύνης. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ δυνηθῶμεν νὰ καταλήξωμεν λίαν συντόμως εἰς τὴν ἀπόφασιν ἐκείνην, ἡ ὁποία, χωρὶς νὰ ἱκανοποιῇ ἀπολύτως ἢ ἀκόμη καὶ σχετικῶς τοὺς δικαιούχους, θὰ δίδῃ μίαν λύσιν εἰς ἓν χρονίσαν θέμα, ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§125Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀπουσιάζουν πολλοὶ συνάδελφοι, ἐπερωτῶντες τοὺς ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλῶ νὰ ἐξαντλήσωμεν τὰς ἀναφοράς, αἱ ὁποῖαι ἀπευθύνονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν.

§126Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει μίαν ἐπερώτησιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500, διὰ νὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπωμεν ὀλίγας λέξεις διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι γυρίζουν εἰς τὰ πεζοδρόμια.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν μοῦ ἐκάμνατε τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἀκούσητε μὲ ὀλίγην ἠρεμίαν δὲν θὰ ἠναγκάζεσθο νὰ τὰ εἴπητε αὐτά. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἔχει ὑποβληθῆ ὑπὸ τοῦ κ. Γρηγορίου, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει. Ἐὰν ἤθελα, ἠμποροῦσα νὰ τὴν ἐκφωνήσω καὶ θὰ διεγράφετο, ἐν τούτοις, δὲν τὸ ἔκαμα.

§128Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ εἶναι παρὼν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ συνεχίσωμεν τὴν ἐπερώτησίν μας. Πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν, τὰ λαβόντα χώραν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὅστις ἐπικρέμαται ἐπὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὡς Δαμόκλειος σπάθη. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὸν ἔλεγχον. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐπερώτησιν καὶ ἡ ἰδική σας ἔχει ἀριθμὸν 105. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν ὅλας τὰς ἐπερωτήσεις, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἰδικήν σας; Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§130ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 7 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)