1955.06.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 114η

Πέμπτη 16 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βᾶσσος αἰτεῖται 15θήμερον ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν 15θημέρου ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Κ. Βᾶσσον. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Σταθόπουλος, Δ. Λαντζούνης καὶ Ν. Κάρτσωνας, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν καὶ προσημειώσεων καὶ ἄρσεως κατασχέσεων ἐγγεγραμμένων πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Α. Δερδεμέζης, Π. Σταυρόπουλος, Χ. Σολομωνίδης, Ν. Μαλλιάκας, Κ. Μητσοτάκης, Χ. Εὐαγγελάτος, Ι. Τριανταφύλλης, Α. Γκελεστάθης, Λ. Μπατρῖνος, Η. Παπαηλιοῦ, Γ. Γρηγορίου, Γ. Κακαγιάννης, Ι. Παπαμαστοράκης, Β. Βύζας, Δ. Δόκος καὶ Π. Βουδούρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Εἰρηνοδικῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α.

Ν. 1055)1946.

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, Γ. Στεφανόπουλος, Γ. Ἡλιόπουλος Γ. Κονδύλης, Π. Τριαντόπουλος καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3070)54 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Ἰουνίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος».

§8Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ὁ τόκος ὁ ὁποῖος καθιεροῦται εἶναι ὑψηλός. Πρόκειται περὶ κατεστραμμένων καὶ σεισμοπαθῶν καὶ περὶ χρημάτων τοῦ δημοσίου, τὰ ὁποῖα ἔδει νὰ διατίθενται δωρεάν. Νομίζω ὅτι τὸ 4% ὀρθὸν εἶναι νὰ γίνῃ 2%.

§9Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν τὸ δέχομαι.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Ἰουνίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1949– 50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54, πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τέως Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τέως Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951– 52, 1952–53, 1953–54 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τέως Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953– 54 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τέως Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ΛΖʹ) 1947 ψηφίσματος «περὶ ἀποστερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας προσώπων ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν».

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ΛΖ) 1947 ψηφίσματος «περὶ ἀποστερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας προσώπων ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ ἄλλων τινῶν ἐκλογικῶν διατάξεων».

§19Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπίσης δέχομαι τὰς ἑξῆς τροπολογίας τοῦ συναδέλφου κ. Διγενοπούλου: «...... (ἀναγινώσκει) ..........».

§20Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ εἰς τὸ ἄρθρον 14 νὰ προστεθοῦν τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...».

§21Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Μάλιστα, τὴν ἀποδέχομαι. Ἐπίσης ἔχω νὰ προτείνω καὶ τὴν ἑξῆς προσθήκην, ὡς ἄρθρον 17: «....... (ἀναγινώσκει) ..........».

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς γενομένας δεκτὰς παρὰ κ. ὑπουργοῦ τροπολογίας;

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη, διορθουμένου καὶ τοῦ τίτλου του, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α. Ν. 1671)51 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». (Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2. Τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει). Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§25Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ποία εἶναι ἡ ἀνάγκη, ἡ ὁποία τὸ ὑπηγόρευσε καὶ ποῖον πρακτικὸν σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ δοθέντος μάλιστα ὅτι τὸ ἄρθρον φαίνεται νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχύν.

§26Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομ.). Αὐτοὶ εἶναι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ μισθοδοτοῦνται μὲ ἀπολαβὰς ἰδιωτικοῦ δικαίου καὶ δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως κάπως νομιμοποιεῖται ἡ κατάστασις συμφώνως μὲ πρότασιν τῆς ὑπηρεσίας.

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τί δουλειὰ κάμνουν;

§28Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τόσον σεῖς ὅσον καὶ ὁ κ. Παπαγιάννης τοὺς ἠξεύρετε αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους, εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι μεταφέρουν τὰ δέματα. Εἶναι καθαρῶς ἐργατικὴ δουλειά.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, δεκτόν;

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§32Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὸ σχέδιον νόμου ἦτο ἄλλο ἄρθρον 6 καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς συνεπείᾳ ἐπιμονῆς ὅλων τῶν συναδέλφων, διὰ νὰ γίνῃ ἐπέκτασις τοῦ παρεχομένου ἐπιδόματος, τὸ διέγραψε. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν διάταξιν τοῦ παλαιοῦ ἄρθρου 6 καὶ νὰ περιληφθῇ ὡς ἄρθρον 6 ὡς εἶναι διατυπωμένον ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν.

§33Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Τὸ δέχομαι μὲ τὴν προσθήκην τοῦ Προέδρου καὶ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν.

§34Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον, εἶναι δυνατόν, ἐντὸς μηνὸς νὰ ἐξέλθῃ εἷς Πρόεδρος Ἐφετῶν καὶ νὰ μὴ τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων. Προτείνω ὅπως ἡ διάταξις ἰσχύσῃ ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1955.

§35Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Νὰ θέσωμεν ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1955.

§36Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, προφανῶς ἐπανέρχεται τὸ θέμα τοῦ ἄρθρου 6, τὸ ὁποῖον συνεζητήσαμεν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχω ἀντιρρήσεις. Κύριε Πρόεδρε, φρονῶ καὶ πάλιν, ὅτι, ὡς ἔχει ἡ διατύπωσίς του, θὰ δημιουργήσῃ ἀνισότητας, μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πρόκειται, προσεχῶς, νὰ συμπληρώσουν διετίαν καὶ τετραετίαν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνεπλήρωσαν διετίαν καὶ τετραετίαν. Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, περὶ σαφοῦς παραβάσεως, τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος καὶ εἶναι μία ἄνισος μεταχείρισις. Διὰ τοῦτο ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν.

§37Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, τοῦ ἄρθρου 6, καταργεῖται ἑτέρα διάταξις ἥτις παρέσχεν ἀποζημίωσιν εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ εἰς Ἀρεοπαγίτας. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, ὡς ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, νὰ μὴ ἐπιμείνετε ἐπὶ τῆς καταργήσεως, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ παρέχητε τὸ εὐδόκιμον ἐπίδομα εἰς τοὺς αὐτοὺς λειτουργοὺς τοῦ Κράτους.

§38Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Προέβην εἰς ἔρευναν διὰ νὰ εὕρω ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος συμβιβάζει τὰ διεστῶτα. Νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ καλυτέρα διατύπωσις καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε περισσότερον.

§39Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἐν γνώσει τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἔχει χορηγήσει τὴν διαφορὰν τοῦ μισθοῦ τοῦ Προέδρου, ὡς εὐδόκιμον, εἰς τοὺς συμβούλους τῆς Ἐπικρατείας. Νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθῇ, διότι θὰ δημιουργήσῃ μεταξὺ τῶν Συμβούλων τῆς Ἐπικρατείας διάφορον μεταχείρισιν μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνεπλήρωσαν τὸν χρόνον καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸν συμπληρώσουν. Ἐξ ἀρχῆς, κύριε ὑπουργέ, ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε καὶ ὁ κ. Ἀντωνίου. Τοῦτο ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ, ὄχι τόσον διὰ λόγους οἰκονομικούς, ὅσον διὰ λόγους ἠθικούς. Ἄλλως τε εἴθισται νὰ χορηγῆται καὶ εἰς τοὺς στρατιωτικούς, ὡς μία ἱκανοποίησις. Δὲν νομίζω, ἐξ ἄλλου, ὅτι θίγεται τὸ Κράτος, δοθέντος ὅτι δημοσιονομικὸν θέμα δὲν ὑπάρχει. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, παρακαλῶ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁπαία ἱκανοποιεῖ πληρέστατα τοὺς ἀνωτάτους αὐτοὺς λειτουργούς.

§40Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἡ ἐπιβάρυνσις, κύριε ὑπουργέ, διὰ τὸν προϋπολογισμὸν θὰ εἶναι ἀσήμαντος. Θὰ ἀνέλθῃ εἰς 10 δραχμὰς κατὰ κεφαλήν. Πέραν αὐτοῦ, θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω ὅτι, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς θελήσῃ νὰ τοὺς ἐξισώσῃ, θὰ παραβιάσῃ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο καὶ ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο, διὰ τὴν καλυτέραν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, ὅπως, ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας.

§41Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, κάμνω τὴν πρόβλεψιν ὅτι ταχύτατα θὰ φέρετε διάταξιν, διὰ νὰ ἀποδεχθῆτε τὰς ἀπόψεις τῶν κ. κ. Μητσοτάκη, Ἀντωνίου καὶ Τριανταφύλλη. Ὀρθὸν εἶναι λοιπόν, νὰ ἀποδεχθῆτε ἀπὸ τοῦδε τὴν διάταξιν, διὰ νὰ περιλάβητε καὶ τοὺς Ἐφέτας.

§42Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ποσοῦ ἀσημάντου, πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἀνεγνώσθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ; Παρακαλοῦνται οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§44Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἀντελήφθημεν, κύριε Πρόεδρε. Τί τίθεται εἰς ψηφοφορίαν;

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὸ ἄρθρον ὡς ἐζήτησεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ γίνῃ δεκτόν.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει τροπολογία.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6. Ἐγώ, δὲν ἔχω εἰς χεῖρας μου καμμίαν τροπολογίαν. Ἄρθρον 7ον. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§48Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 προβλέπεται ἡ μετάταξις ὑπηρετούντων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ μεταταχθοῦν μὲ βαθμὸν ἀνώτερον τῶν ἤδη ὑπηρετούντων καὶ παρεμβληθοῦν μεταξὺ τῶν ἤδη ὑπηρετούντων, ἀσφαλῶς μεγάλαι ἀδικίαι θὰ δημιουργηθοῦν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, καὶ θὰ προκληθοῦν δίκαια παράπονα, διότι παρεμβάλλονται ἄνθρωποι καὶ γίνονται ἀνώτεροι, ἴσως ἱκανοί, ἀλλὰ προερχόμενοι ἐξ ἄλλης ὑπηρεσίας. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀπαντῶν εἰς τὴν παρατήρησίν μας, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι αὐτοὶ θὰ μεταταχθοῦν μὲ τὸν κατώτερον βαθμόν. Θὰ ἤθελα νὰ ὁρισθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ὅτι οἱ μεταχθησόμενοι θὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὸ ἀριστερὸν τοῦ τελευταίου βαθμοῦ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.

§49Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω, ἐν ἀρχῇ, νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι πάντοτε ψηφίζω κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τῶν διατάξεων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι τακτοποιοῦν ἐκτάκτους ὑπαλλήλους, διότι οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι ἀποτελοῦν τοὺς παρίας τοῦ Ἑλληνικοῦ ὑπαλληλικοῦ κλάδου καὶ εἶναι ὄντως ἐντροπὴ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν νὰ ὑπηρετοῦν ἐπὶ μίαν 10ετίαν μὲ μισθοὺς γλίσχρους, χωρὶς νὰ ἠμποροῦν νὰ μονιμοποιηθοῦν. Παρὰ ταῦτα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω ὡρισμένας βασικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου. Τοῦτο δὲ καθίσταται τοσούτῳ μᾶλλον ἀναγκαῖον, διότι ὁ σκοπός, ὁ ὁποῖος ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου, εἶναι προφανής. Εἶναι σκοπὸς νὰ εὐνοηθοῦν, ὀλίγοι, ἐλπίζω ὀλίγοι, διότι ἐνδεχομένως θὰ εἶναι καὶ πολλοί, φίλα προσκείμενοι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἰς βάρος τῆς μεγάλης μάζης τῶν ἐκτάκτων καὶ εἰς βάρος τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν συνεπληρώθη ἀκόμη εἰς τοὺς κατωτάτους βαθμοὺς ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 2500. Ἡ Δαμόκλειος σπάθη τῆς ἀπολύσεως ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπικρέμαται ἐπὶ μονίμων ὑπαλλήλων ἐναντίον τῶν ὁποίων, τίποτε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανείς, ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται μόνον καὶ μόνον διὰ κατάργησιν θέσεως, ὄχι ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται ὡς ἀκατάλληλοι. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις, καθ’ ἃ ἐδηλώθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀπολύσῃ ὑπαλλήλους, διότι δὲν ἔχει κενὰς θέσεις, διότι κατέχουν θέσεις, αἱ ὁποῖαι κατηργήθησαν μὲ τὸν νόμον 2500, ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μᾶς φέρνει αὐτὴν τὴν διάταξιν καὶ θὰ βάλῃ ἄλλους ὑπαλλήλους τοὺς ὁποίους θὰ μετατάξῃ ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καί, ἐπειδή, φυσικά, δὲν θὰ ἔχῃ κενὰς θέσεις, θὰ τοὺς κρατήσῃ ὡς ὑπεραρίθμους εἰς θέσεις ὑπεραρίθμους. Τοῦτο, κατὰ βάσιν, εἶναι ἀνέντιμον. Ἢ τὸ Κράτος ἔχει θέσεις, ὁπότε ἔχει δι’ ὅλους, ἢ δὲν ἔχει, ὁπότε δὲν ἔχει διὰ κανένα. Αὐτὴν τὴν τακτικὴν τῆς περιέργου ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500, νὰ διώχνωμε ἐκείνους ποὺ δὲν μᾶς κάνουν καὶ νὰ βάζωμεν ἐκ τοῦ παραθύρου τοὺς ἄλλους, νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῇ. Ἐπαναλαμβάνω, ἐγώ, προσωπικῶς, τὸ θεωρῶ πολιτικῶς ἀνέντιμον καὶ ἀπαράδεκτον. Ἐὰν δύναται, ὁ κ. ὑπουργός, ὅπως τοῦ εἶπον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀπολύσῃ μονίμους ὑπαλλήλους, ἂς μονιμοποιήσῃ ὅλους τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν. Οὐδεὶς θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ πρόκειται νὰ γίνῃ κατὰ κάποιον τρόπον, δι’ ἐπιλογῆς ἐκείνων, τοὺς ὁποίους αὐτὸς προτιμᾷ —δὲν ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα— ἀλλὰ τὸ νὰ μπάζῃ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἐκτάκτους ὑπαλλήλους, ποὺ θὰ τοὺς κάμῃ μονίμους, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν νὰ ἀκούεται ὅτι ἀπελύθησαν τόσοι γραφεῖς καὶ τόσοι δακτυλογράφοι, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ νὰ τὸ παραδεχθῇ. Ἐκτὸς τούτου, πρέπει νὰ κάμω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Αὐτὸ τὸ ἄρθρον, ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἄρθρα, ἀντιστρατεύεται καταφόρως πρὸς τὸν κανόνα τῆς γενικότητος. Ἔχομεν ἐκτάκτους ὑπαλλήλους καὶ τὸ εἶπεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: Ἂς φροντίσῃ νὰ ἐξεύρῃ γενικὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα νὰ ἰσχύσουν δι’ ὅλους τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν Στρατὸν καὶ προστατεύονται ἀπὸ τὸν 1836 ἤ, ἐπὶ τέλους, ἂς εὕρετε καὶ ὡρισμένα γενικὰ κριτήρια, διὰ νὰ γνωρίζωμεν ποῖοι καὶ πόσοι πρόκειται νὰ εἶναι αὐτοί. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἴχατε ἀποδεχθῇ, πρῶτον, μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τούτων ἢ μᾶλλον καθορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τούτων, διότι εἴπατε ὅτι ἔχετε συνεννοηθῇ μὲ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου καὶ δὲν πρόκειται νὰ ὑπερβοῦν τοὺς 15. Ἐπίσης, εἴχομεν εἴπει ὅτι πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα ἐλάχιστον χρόνον ὑπηρεσίας ὡς ἔκτακτοι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάρετε ἕνα ὑπάλληλον μὲ 6 μῆνας καὶ νὰ ἀπολύσετε ἕνα μὲ 16 χρόνια ὅταν ἔχῃ τὰ αὐτὰ προσόντα. Καίτοι ὅμως ἀπεδέχθητε τοῦτο, δὲν τὸ βλέπω διατυπούμενον εἰς τὸ τελικὸν νομοσχέδιον. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἄρθρου — τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ φίλος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εἴπω — φαύλου, μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς προσωπικῆς ἐξυπηρετήσεως ἀνθρώπων... (θόρυβος), διότι ἐὰν δὲν εἶναι αὐτὸ φαῦλον, δὲν ξεύρω τότε ποία εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ φαύλου, — τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει ἁπλῶς καὶ μόνον, εἰς ἐποχὴν ποὺ σφαγιάζονται ὑπάλληλοι διὰ λόγους δῆθεν οἰκονομιῶν, νὰ ἐξοικονομοῦνται οἱ «ἡμέτεροι». Τὸ ἄρθρον τοῦτο πρέπει ἢ νὰ διαγραφῇ πλήρως ἢ ἐν, πάσῃ περιπτώσει, νὰ συνοδευθῇ ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀπολύσῃ μονίμους τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καθ’ ἣν στιγμὴν μονιμοποιεῖ καὶ ἐντάσσει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκτάκτους.

§50Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἀντετάχθην διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου τούτου, διότι εἶναι ἄσχετον ἐντελῶς μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Μὲ αὐτό, πράγματι, ἐγκαινιάζεται μία τακτικὴ ἐπικίνδυνος καὶ διὰ τοὺς μονίμους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καί, ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, πρὸς τὰ ὁποῖα συμφωνῶ, ἔχω νὰ προσθέσω τοῦτο ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀόριστον ἐπὶ τίνι βαθμῷ θὰ μεταταχθοῦν αὐτοὶ οἱ κύριοι, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι ἀπαραίτητον, νομίζω, νὰ καθορισθῇ ἐπὶ τίνι βαθμῷ. Ἐπὶ 4ῳ; Ἐὰν ὑπηρετῇ ἐκεῖ ἕνας ἔφεδρος, ἐκ μονίμων ταγματάρχης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάῃ ἐπὶ 11ῳ. Θὰ πάῃ ἐπὶ 6ῳ ἢ 7ῳ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ τὸ Σῶμα, νὰ δώσῃ τοιαύτην ἐξουσιοδότησιν εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Οἰκονομικῶν, νὰ διορίζουν ὑπαλλήλους ἀπ’ εὐθείας μὲ βαθμοὺς 4ον ἢ 5ον ἢ 6ον ἢ 7ον. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ καθορισθῇ ὁ βαθμός. Ἄλλως, θὰ πρέπει τὸ Σῶμα νὰ ἀποφανθῇ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§51Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἀναμφιβόλως, τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, δύναται νὰ ἀποτελέσῃ αἰχμὴν κατὰ τῶν πραγματικῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ διάταγμα 2500. Διότι, δὲν εἶναι νοητὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν θὰ γίνουν ἀπολύσεις βάσει τοῦ Ν. Δ. 2500 διὰ νὰ ἐπέλθουν οἰκονομίαι εἰς τὸν προϋπολογισμόν, καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς νὰ γίνεται διορισμὸς ἀνθρώπων διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει καμμία ἐγγύησις ἱκανότητος ἢ σχετικὴ ἐπίδοσις, περὶ τὰ οἰκονομικὰ θέματα, δεδομένου ὅτι συμπίπτει νὰ προέρχωνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τοῦτο τὸ τρωτόν, κ. Πρόεδρε. Μὲ τὴν διάταξιν ὡς ἔχει δὲν ὑπάρχει καμμία ἐγγύησις ὅτι αὐτοὶ ποὺ θὰ μετατεθοῦν εἰς τὴν τάξιν τῶν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων ἔχει οἱαδήποτε πεῖραν διοικητικήν. Δὲν ἀρκεῖ νὰ ὑπηρέτησεν ἕνας οἱοσδήποτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ 5μηνον ἐπὶ παραδείγματι ὡς ἔκτακτος ὑπάλληλος καὶ νὰ ὑπάρξῃ εἰς αὐτὸν ἡ δυνατότης μετατάξεως εἰς τὰς οἰκονομικὰς ὑπηρεσίας. Πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ὅτι διαρκῶς καταστρατηγεῖται ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὸν διαγωνισμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπωμεν διαρκῶς τὴν μετάταξιν ὑπαλλήλων ἐκτάκτων εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον, ὅταν μάλιστα δὲν ὑπάρχῃ κανεὶς ἀπολύτως περιορισμός, ὅτι τοὐλάχιστον ἔχουν μίαν 5)ετῆ, ἢ ἔστω 3)ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἐκ τῆς ὁποίας μετατάσσονται.

§52Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Νομίζω ὅτι ὀρθῶς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἔρχεται νὰ προσφέρῃ μίαν δικαίαν ἀναγνώρισιν εἰς τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς. Νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ διάταξις καὶ πρέπει νὰ παραμείνῃ.

§53Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διευκρίνησιν, ὅτι δέχομαι νὰ τεθῇ φραγμός. Οἱ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ μεταταγοῦν ὡς μὲ βεβαιοῦν ἔχουν ὑπηρεσίαν ἄνω τῶν 10 ἐτῶν.

§54Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Νὰ μὴ τεθῇ κανεὶς φραγμός.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πετροπουλάκο, ἀφήσατε τὸν κ. ὑπουργὸν ν’ ἀπαντήσῃ.

§56Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ ὅμως εἶναι ἐνδεχόμενον ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν νὰ ἔχουν ὀλιγωτέραν ὑπηρεσίαν δέχομαι νὰ ὁρισθῇ 5)ετία. Θὰ μεταταγοῦν ὑπάλληλοι μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 16 καὶ μὲ βαθμὸν ἀναλόγως τῶν προσόντων των καὶ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα μὲ τὸν κατώτατον βαθμόν.

§57Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἐκάματε τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν θὰ ἀπολύσετε ἄλλους.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ καταπονῆτε τὴν Βουλήν. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 8ον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§61Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὸ ἄρθρον 8 αὐτὸ ποὺ λέγει: «Ἀντικαθίσταται ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν......... (ἀναγινώσκει)......».

§62Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς δίδω τὴν διευκρίνησιν: Κατὰ λάθος εἰς τὸν νόμον περὶ Κρατικῶν προμηθειῶν περιελήφθη διάταξις καθ’ ἣν δακτυλογράφοι δύνανται νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Εἰσηγητοῦ. Ἤδη διὰ τῆς προκειμένης διατάξεως ὁρίζομεν, ὅτι θὰ φθάνουν καὶ αἱ δακτυλογράφοι αὐταὶ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ γραμματέως, ὅπως συμβαίνει καὶ εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 8, ὡς ἔχει;

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9, ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§66Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ποῖοι λόγοι ὑπαγορεύουν νὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποθέτω ὅτι καὶ ὁ ἴδιος θὰ ὁμολογήσῃ ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν. Βεβαίως κατὰ τὴν τελικὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν βλέπω, ἔχει γίνει μία βελτίωσις καὶ ἀπηλείφθησαν μερικὰ ἐξωφρενικὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἀρχικῶς περιελαμβάνοντο, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελῇ μίαν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ. Ποῖος λόγος σᾶς ἐπιβάλλει νὰ εἰσηγῆσθε τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ;

§67Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀφορᾷ δύο ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ ἔχασαν τὴν προαγωγήν των τὴν ὁποίαν ἀποκτοῦν τώρα.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἔχει;

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου.

§71Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου. Νομίζομεν ὅμως ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρωθῇ διὰ τὴν ἄρσιν μιᾶς ἀδικίας ἡ ὁποία προσγίνεται εἰς εὐάριθμον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ ὑπερβαίνουν τοὺς 5, ἀδικία ἡ ὁποία προσγίνεται εἰς αὐτοὺς κατόπιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 2500. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐντὸς ἔτους ὅπως ὁρίζει ὁ Κῶδιξ καταστάσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἀπέκτησαν πτυχίον ἀνωτάτης σχολῆς. Κατόπιν αὐτοῦ πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 2500 συνῆλθον τὰ ἁρμόδια ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια καὶ προέβησαν εἰς τὴν ἔνταξίν των. Ἀλλὰ πρὶν γίνῃ ἡ σχετικὴ δημοσίευσις τῶν ἐντάξεων αὐτῶν ἐμεσολάβησεν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Ν. Δ. 2500 καὶ ἔκτοτε παρέμεινεν ἐκκρεμὴς ἡ τακτοποίησίς των. Μὲ τὴν παράτασιν τῆς ἐκκρεμότητος τῆς ἐφαρμογῆς τῶν σχετικῶν διατάξεων, θὰ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι προσγίνεται μία σοβαρὰ ἀδικία εἰς τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω, διότι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν δὲν εἶναι μεγάλος καὶ οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν εἶχον τακτοποιηθῇ τοὐλάχιστον δύο μῆνας πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κώδικος. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ συνέπεσε ν’ ἀποκτήσουν τὸ πτυχίον των κατὰ τὸ κρίσιμον αὐτὸ ἐνδιάμεσον διάστημα καὶ ὁ ἀριθμός των εἶναι ἀσήμαντος. Πρόκειται ἀκριβῶς περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον προλάβει νὰ ἐνταχθοῦν ἕνα μῆνα ἢ δύο μῆνας τὸ πολὺ πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κώδικος, δεδομένου ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι εἶναι λογικὸν νὰ εἶχον ἐνταχθῇ πρίν. Συνεπῶς δὲν βλέπω δικαιολογημένην τὴν ἐνδεχομένην ἀντίρρησιν τῆς ὑπηρεσίας ἐπ’ αὐτοῦ ἢ τὴν ἐπιφύλαξιν νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα, δεδομένου ὅτι λογικῶς εἶναι ἀδύνατον νὰ εἶναι ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων μεγαλύτερος τῶν δέκα.

§72Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ διάταξις αὐτὴ τακτοποιεῖ τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν μέχρι τοῦδε καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἐνετάχθησαν λόγῳ τῆς ἀναστολῆς τῶν προαγωγῶν καὶ τῶν ἐντάξεων διὰ τοῦ νόμου 2500. Ἐὰν ὁ νόμος 2500 εἶχεν ἐφαρμοσθῆ γενικῶς εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα, δὲν θὰ προέκυπτε κανένα ζήτημα, διότι θὰ εἶχεν ἐφαρμοσθῆ, θὰ εἶχον ἤδη προαχθῆ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ καὶ θὰ εἶχον ἐνταχθῆ βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἀλλὰ ὑπάρχουν Ὑπουργεῖα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος 2500 ὅπως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ἐφαρμοζομένου τοῦ νόμου 2500 θὰ προαχθοῦν ὡρισμένοι ὑπάλληλοι τῶν ὁποίων ἀνεστάλη ἡ προαγωγὴ λόγῳ τῆς παρεμβολῆς τοῦ νόμου 2500. Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ προαχθοῦν δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐνταχθοῦν βάσει τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10, διότι ἡ διάταξις λέγει προαχθέντες. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ προσθέσωμεν τὰς λέξεις «ἢ προαχθησόμενοι».

§73Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ δέχομαι αὐτό.

§74Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εὐχαριστῶ πολύ. Πέραν αὐτοῦ παρακαλῶ πολύ, κ. ὑπουργέ, νὰ προσέξητε τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Ἀντωνίου, διότι εἶναι δικαία καὶ ἀφορᾷ 2–3 ὑπαλλήλους καὶ πρέπει αὐτοὺς νὰ τοὺς ἀποκαταστήσωμεν.

§75Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, παρακαλῶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν σελίδα 2 ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ ἄρθρον, καὶ μετὰ τὴν φράσιν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2500)1953, θεωροῦνται προαχθέντες μετὰ τρίμηνον, διότι συμβαίνει ὥστε βάσει τοῦ νόμου 2500 οἱ νεώτεροι γίνονται ἀρχαιότεροι καὶ οἱ ἀρχαιότεροι νεώτεροι. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «μετὰ τρίμηνον».

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν δέχεται τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 11. Δὲν νομίζω νὰ μετεβλήθησαν καθόλου αἱ ἀπόψεις του. Πρόκειται περὶ ἑνὸς δικαιοτάτου ἄρθρου τὸ ὁποῖον τακτοποιεῖ ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι.....

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 10, κ. Μητσοτάκη.

§78Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δέχομαι τὰς δύο τροπολογίας, πρῶτον τοῦ κ. Ζορμπᾶ νὰ προστεθῇ ἡ λέξις ἢ προαχθησόμενοι καὶ τοῦ κ. Γρηγορίου νὰ προστεθῇ τὸ «μετὰ τρίμηνον». Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀντωνίου, δυστυχῶς ἡ ὑπηρεσία μου δὲν εἶναι πρόχειρος διὰ νὰ ὑπολογίσῃ τί σημαίνει αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ παρακαλῶ νὰ παραμείνῃ διὰ νὰ τὴν περιλάβω εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν, τὸ ἄρθρον 10;

§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παρακαλῶ ἐὰν ἔχῃ τὴν καλωσύνην ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μᾶς ἀναγνώσῃ τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, διότι ἐδῶ διαβάζω δύο διαφορετικὰ πράγματα. Ὑπάρχουν δύο διάφοροι διατυπώσεις καὶ ὁμολογουμένως δυσκολεύεται κανεὶς νὰ καταλάβῃ περὶ τίνος πρόκειται.

§83Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα. Ἄρθρον 11: «Δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐκτάκτων θέσεων τῶν κεντρικῶν καὶ περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ βαθμοῖς 9ῳ ἕως 7ῳ ὑπηρετοῦντες κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος νόμου ἐπὶ βαθμῷ 8ῳ ἢ 7ῳ (γραμματέως βʹ ἢ αʹ τάξεως) καὶ προαχθέντες ἢ προαχθησόμενοι εἰς τὸν ὃν κατέχουν 8ον ἢ 7ον βαθμὸν ἐν τῇ αὐτῇ ἑνιαίᾳ θέσει, μετὰ τὴν πάροδον τοῦ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων ὁριζομένου χρόνου παραμονῆς ἀντιστοίχως ἐν τῷ 9ῳ ἢ 8ῳ βαθμῷ, λόγῳ προσωρινῆς ἀναστολῆς τῶν προαγωγῶν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2500)53, θεωροῦνται προαχθέντες μετὰ τρίμηνον εἰς τὸν ὃν κατέχουν 8ον ἢ 7ον βαθμόν, ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ ἀπαιτουμένου χρόνου προαγωγῆς των, ἄνευ λήψεως διαφορᾶς ἀποδοχῶν διὰ τὸν προδιαδραμόντα χρόνον».

§84Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὀρθῶς, κ. ὑπουργέ, καὶ ἡ διατύπωσις εἶναι ὀρθή, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπῆρξε μία σύγχυσις εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ προηγουμένου ἄρθρου, ἡ τελικὴ διατύπωσις ποία εἶναι, διότι ἔχει δύο κείμενα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀμφότερα ὡς ἐτροποποιήθησαν μετὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Διότι εἰς τὸ ἄρθρον 10 διατηρεῖτε αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν ἀνεξαρτήτως ὑπάρξεως ἢ μὴ κενῶν θέσεων ἢ ὄχι; Διότι τὸ εἴχατε διορθώσει. Εἶναι παραδρομὴ ἢ εἶναι ἠθελημένη διόρθωσις;

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, πῶς θέλετε νὰ διατυπωθῇ;

§86Α. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ παλαιὸν ἄρθρον 9 καὶ νῦν ἄρθρον 10 διετυπώθη τελικῶς ὡς ἑξῆς: «Ὑπάλληλοι ἐμπίπτοντες εἰς τὰς διατ. τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρ. 1 τοῦ νόμου 2088)52 ἐφ’ ὅσον προήχθησαν μετὰ τὴν δημοσίευσίν του καὶ κατόπιν συμφώνου γνωμοδοτήσεως τοῦ οἰκείου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου εἰς βαθμὸν τὸν ὁποῖον ἔφερον νεώτεροί των, ἀποκαθίστανται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦτον ἀφ’ ἧς καὶ οἱ νεώτεροί των προήχθησαν εἰς αὐτόν. Ὁμοίως οὗτοι ἀποκαθίστανται καὶ περαιτέρω ἐφ’ ὅσον νεώτεροί των προήχθησαν καὶ εἰς βαθμὸν ἀνώτερον».

§87Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ τὸ ἄρθρον 11 ὀφείλω τὰ κάμω τὴν δήλωσιν ἁπλῶς διὰ τὴν τάξιν, ὅτι εἶμαι ἀντίθετος διότι ἀφ’ ἧς νομοθετοῦμεν ὡρισμένας βασικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἰσχύουν μεταξὺ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνωμεν ἐξαιρέσεις. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ ὑπάλληλος δύναται νὰ λαμβάνῃ ἀποδοχὰς τῆς μιᾶς θέσεως μόνον. Ἐὰν ἀρχίσωμεν νὰ δίδωμεν κλάσμα τῶν ἀποδοχῶν τῆς ἄλλης θέσεως, τότε θὰ καταντήσῃ νὰ παίρνουν ἀποδοχὰς πέντε θέσεων. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐμμείνωμεν ἀπολύτως εἰς τὴν βασικὴν ἀρχήν.

§88Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ πλείονος τοῦ ἑνὸς μισθοῦ εἶναι ἀντισυνταγματική.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 12. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§92Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 12, νῦν 13, ὅπως εἴπομεν καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, μᾶς εὑρίσκει ἀντιθέτους. Ἀποτελεῖ τὴν ἀπόδειξιν ὅτι ὁ νόμος 2500 ἦτο νόμος σφαγιαστικός, ὅπως εὐθὺς ἀμέσως κατὰ τὴν ὑποβολήν του εἰς τὴν Βουλὴν τὸν ἐχαρακτηρίσαμεν. Ἦτο νόμος ὁ ὁποῖος ἔβλαψε τὸ Κράτος. Ἤδη διὰ τῆς παρούσης διατάξεως πρόκειται ν’ ἀδικηθοῦν ὑπάλληλοι, ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι προσέφερον πολλὰς ὑπηρεσίας μέχρι τοῦδε εἰς τὴν πατρίδα. Ἡ Κυβέρνησις ἂς διδαχθῇ ἀπὸ τὸ πάθημά της καὶ ἂς ἀκούῃ καμμιὰ φορὰ καὶ τὴν φωνὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία δὲν λέγεται μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ λεχθῇ, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ δικαιοσύνη. Ἀκριβῶς ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον 2500. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις θερίζει τὰ κακὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτὸ διαμαρτυρόμεθα.

§93Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ γενομένη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ μετατάξῃ πλέον τοῦ ἑνὸς Δ)ντοῦ, διότι ἡ δήλωσις αὕτη δὲν ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά.

§94Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγει ἡ προσθήκη αὐτή, ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν εἶναι σοβαρωτάτη, ὥστε νὰ ἀξίζῃ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν. Θὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινά, διὰ νὰ κατατοπισθῆτε, περὶ τοῦ τί συμβαίνει εἰς τὴν Γενικὴν Δ)νσιν Φορολογίας. Ὄντως ὁ κ. ὑπουργὸς ἀντιμετωπίζει μίαν κατάστασιν δυσάρεστον, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη λόγῳ σφαλμάτων, τὰ ὁποῖα προηγήθησαν εἰς τὴν Γεν. Δ)νσιν Φορολογίας. Ἐκεῖ συνέβη τὸ ἑξῆς: Βάσει τοῦ Ν. 2500 ἀπελύθησαν Διευθυνταί, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν γνώμην μου ἦσαν οἱ καλύτεροι. Ἐν συνεχείᾳ ἄνευ οὐδενὸς ἀποχρῶντος λόγου, ἴσως διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ μία φυσικὴ τάσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων πρὸς ἄνοδον, διὰ νὰ κενωθοῦν ὡρισμέναι θέσεις αἱ ὁποῖαι κατείχοντο, καὶ κατείχοντο ἐπαξίως, ἐγένετο ἀπόπειρα μετατάξεως Δ)ντῶν τινῶν καὶ Τμηματαρχῶν, δηλαδὴ 4 Δ)ντῶν καὶ 3 Τμηματαρχῶν εἰς θέσεις ἐπιθεωρητῶν. Ταυτοχρόνως εἰς τὰς κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κενωθείσας θέσεις, ὡς καὶ εἰς ἑτέραν, ἡ ὁποία εἶχε κενωθῆ, διὰ τῆς τοποθετήσεως τοῦ Δ)ντοῦ της εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἐτοποθετήθησαν κατόπιν προαγωγῆς ὑπάλληλοι ἀξιολογώτατοι, ἀλλὰ οἱ ὁποῖοι προήχθησαν ὡς ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεδείχθη ὡς ὑπεράριθμοι, διότι αἱ μετατάξεις τῶν Δ)ντῶν εἰς τὰς Ἐπιθεωρήσεις ἐγένοντο ἄνευ νόμου καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τὰς ἠκύρωσε. Κατὰ συνέπειαν εὑρισκόμεθα τώρα ἐνώπιον τῆς ἑξῆς καταστάσεως: Ἔχομεν τοὺς Δ)ντὰς τοὺς ἐπανελθόντας καὶ ἔχομεν καὶ τοὺς ἄλλους οἱ ὁποῖοι προήχθησαν. Καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἔρχεται καὶ μᾶς εἰσηγεῖται ἓν ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δύναται νὰ μετατάξῃ νομοτύπως τοὺς Δ)ντὰς αὐτοὺς εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν. Πρέπει νὰ λεχθῇ ὅτι ἀπὸ τοῦ 1920 ὡς γνωρίζω καὶ ἀφ’ ἧς ἀκόμη συνέστη τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις μετατάξεως ὑπαλλήλου τῆς Κεντρικῆς ὑπηρεσίας εἴτε εἰς Ἐφορίαν, εἴτε εἰς Ἐπιθεώρησιν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἄξιοι νὰ ἐπιτελέσουν τὴν ὑπηρεσίαν διὰ τὴν ὁποίαν καλοῦνται ὡς ὑπάλληλοι τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας. Ἡ κεντρικὴ ὑπηρεσία τῆς Γεν. Δ)νσεως Φορολογίας, ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς τὴν ἐπιτελικὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ δοκιμασμένον προσωπικὸν καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς ἀνάγκης ὑπηγορεύθη τὸ γεγονὸς ὅτι οὐσιαστικῶς ὑπάρχει τὸ ἀμετάθετον τῶν Δ)ντῶν τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας. Δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ τὸ γεγονὸς τοῦτο. Τὸ ὅτι ἐγένοντο αἱ μετατάξεις τῶν ἐν λόγῳ Δ)ντῶν ἐγένοντο, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ κ. ὑπουργός, διότι τοῦ ἦσαν ἀνεπιθύμητοι, καὶ διὰ νὰ ὑποβοηθήσῃ τὴν ἄνοδον ὡρισμένων ἄλλων ὑπαλλήλων. Ἐνώπιον, κύριοι, αὐτῆς τῆς καταστάσεως, εὑρίσκεται ὁ κ. ὑπουργός. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἡ ἀνωμαλία αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι συνέπεια τοῦ ν. 2500, πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον εὐθύν. Δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ τίποτα ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι πάλιν αὔριον θὰ ἔλθῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ θὰ εἴπῃ τὸ ἴδιον ὅπως καὶ πρότερον. Ὅτι δηλαδή, διὰ νὰ γίνῃ ἡ μετάταξις ἀπὸ τὸ Κέντρον εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν, εἴτε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ ἐπανδρώσωμεν δι’ ἀξιολογωτάτων προσώπων μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν ὡς π.χ. τὴν Ἐφορίαν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, εἴτε νὰ πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι κατάλληλοι διὰ τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν. Ἀλλὰ καὶ οἱ δύο αὐτοὶ λόγοι ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπάρχουν. Ἀναμφισβητήτως τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ ἀκυρώσῃ καὶ πάλιν τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις διὰ κακὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, καὶ ὑπέρβασιν τῆς ἐξουσίας. Καὶ τότε, κ. ὑπουργέ, μετὰ 4 μῆνας θὰ ξανασυζητοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Νομίζω, κ. ὅτι φθάνει πλέον ἡ ὥρα, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν κακῶς γενομένων. Θὰ πρέπει νὰ θιγῇ εἰς τὴν βάσιν του ὁ νόμος 2500, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη. Καὶ ἐὰν μὲν ἐπρόκειτο περὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγουν πρόσωπα, τὸ πρᾶγμα, δὲν θὰ εἶχεν ἰδιαιτέραν ἀξίαν, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν ἀπὸ τὸν Ν. 2500 θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἱκανοποιηθοῦν. Οἱ ἀδικούμενοι δημ. ὑπάλληλοι, ὡς ἀπέδειξεν ἡ πεῖρα, πάντοτε ἀποκαθίστανται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ζημιοῦται εἶναι τὸ Κράτος. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ἐξετάζω τὸ θέμα. Τὸν σάλον τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησεν ὁ Συναγερμὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν δεχθῇ ἡ Βουλή. Διότι τί χρεωστοῦν οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν. Ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, δὲν θίγει πρόσωπα, ἀλλὰ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ὑπουργείου καὶ εἰδικώτερον τῆς Γεν. Δ)νσεως Φορολογίας. Ἐάν, κύριοι, ἐγκαίρως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπανορθώσῃ τὰ συνεχῆ σφάλματά της καὶ δὲν κάμῃ πολιτικὴν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἀποκατασταθῇ ψυχικὴ ἐπαφὴ μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Γενικὴ Δ)νσις Φορολογίας νὰ δουλέψῃ, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ δίδῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἄγεται ἀπὸ μικροχαρῆ αἰσθήματα ἐναντίον τῶν κομματικῶν της ἀντιπάλων, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ζημιωθοῦν οἱ ὑπάλληλοι, πρόκειται ὅμως ἀνεπανορθώτως καὶ διὰ μακρὸν νὰ ζημιωθῇ ἡ ὑπηρεσία τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Φορολογίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐθεώρησα χρήσιμον, νὰ εἴπω ὅλα αὐτὰ ἀπὸ τοῦ βήματος ἐν ἐκτάσει, διότι πρόκειται περὶ σοβαροῦ θέματος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν —ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν διαπίστωσιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἤρχισα —εὑρίσκεται ὄντως ἐνώπιον ἀδιεξόδου, ἀλλὰ τὸ ἀδιέξοδον αὐτὸ δὲν ἀντιμετωπίζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Μὲ τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ψηφίσῃ, ἐπισφραγίζει καὶ ἐπιβεβαιώνει τὴν κακὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη εἰς τὸ παρελθόν. Μεταθέτει ἴσως χρονικῶς τὶς ἑπόμενες φάσεις τοῦ ἀδιεξόδου, ἀλλὰ δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο πάρα πάνω, ἀπὸ τοῦ νὰ ὁλοκληρώνῃ τὸ ἔργον τοῦ χαλαστοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἀξίζει περισσοτέραν προσοχήν, περισσοτέραν ἀποφασιστικότητα. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, θέλῃ ὄντως νὰ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν ἀκολουθεῖ αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἐξοντώσεως τῶν ἀντιπάλων, ἡ ὁποία εἶχεν ἀκολουθηθῆ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου 2500, ἔχει καιρὸν νὰ τὸ κάμῃ. Ἂς μεταβάλῃ τὴν βάσιν τοῦ νόμου. Ἤδη γνωρίζετε καὶ βλέπετε ἐὰν ἀναγνώσετε τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὅτι ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα εἰσηγήθησαν νόμους διὰ τῶν ὁποίων μετέβαλον τὸν νόμον 2500. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἔχει τροποποιήσει τὸν νόμον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔφερε διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας ἐνῷ ἀπολύει, ἐντάσσει καὶ μονιμοποιεῖ ἄλλους ὑπαλλήλους. Ἄρα, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἔστω καὶ κατ’ ἐπίφασιν, νὰ λεχθῇ, ἔστω καὶ νὰ κοροϊδέψῃ καὶ τὸν ἑαυτόν του, ὅτι μὲ τὸν νόμον 2500 ἐπιδιώκονται οἰκονομίαι. Καὶ σπατάλη γίνεται καὶ αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι ἀνατινάσσονται εἰς τὸν ἀέρα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐθέως τὸ θέμα καὶ νὰ κυττάξῃ, νὰ μεταβάλῃ τὸν νόμον, ὄχι νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, θὰ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσῃ τελικῶς τὰ σπασμένα καὶ αὐτὸς θὰ ἔχῃ συνδέσει τὸ ὄνομά του μὲ ἓν ἔργον καταστροφῆς.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν, τὸ ἄρθρον 12;

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§98Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι περίεργος, ἡ κατάστασις ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι ἕνα σύμπλεγμα περιπεπλεγμένον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐζήλευον ὅλαι αἱ ὀπερέτται καὶ ὅλαι αἱ κωμῳδίαι. Τὸ ἀνέπτυξεν ἄλλωστε πολὺ χαρακτηριστικὰ ὁ κ. Μητσοτάκης, ἀλλὰ εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν τὴν ἀχαρακτήριστον, δὲν νομίζω ὅτι ἐπέρχεται θεραπεία διὰ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ πλέον δὲ ἀνατρέπεται καὶ μία ἄλλη διάταξις. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι εἰς τὸν κλάδον τῶν ἐπιθεωρητῶν τοποθετοῦνται ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἠκολούθησαν τὸν κλάδον αὐτὸν ἀπὸ τῶν κατωτέρων βαθμῶν. Ἑπομένως, ἡ μετάταξις ἀπὸ τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν κλάδον τῶν ἐπιθεωρητῶν, ἀνατρέπει μίαν κατάστασιν κατεστραμμένην καὶ ἰσχύουσαν ἀπὸ μακροτάτου χρόνου. Καὶ δὲν ὑποθέτω νὰ θέλετε νὰ ἀνατρέψετε τὰ πάντα.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12;

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 13. Ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον. Ἔχετε ὅμως ὑπ’ ὄψιν σας, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ συνεζητήθη κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθοῦν μόνον τροπολογίαι. Δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ἁπλῶς καὶ ἐπὶ τροχάδην εἰς μίαν ἀνάγνωσιν. Δὲν τὸ λέγω διὰ σᾶς κ. Γρηγορίου, ἀλλὰ νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλή.

§102Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λόγια θὰ εἴπω, ἀλλὰ ὅσον τὸ νομοθέτημα τὸ διαβάζετε πάλιν, τόσον θὰ ἔχετε θέμα συζητήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς τὸ παρελθὸν, εἰς ἀνωμάλους καταστάσεις εἰς τὰ βενιζελικὰ καὶ ἀντιβενιζελικά, ἐγένοντο ἀπολύσεις ὑπαλλήλων. Ἤρχετο ἡ μία καὶ ἡ ἄλλη κυβέρνησις καὶ ἀπέλυον ὡρισμένους ὑπαλλήλους καὶ τὸ πρᾶγμα ἐτελείωνε. Ἐδῶ ἐπὶ μίαν διετίαν ἔχομεν ἀπολύσεις ὑπαλλήλων, ἐπαναγραφὰς ὑπαλλήλων ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸν νόμον 2500 «περὶ ἀπολύσεως ὑπαλλήλων» ἐτροποποίησαν 7–8 νόμους. Ταὐτοχρόνως, ὅλα τὰ ὑπουργεῖα, ἔχουν δημιουργήσει νέους ὀργανισμούς, νέας τροπολογίας καὶ αἱ 70.000 δημ. ὑπάλληλοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχουν ἐγκαταλείψει τὰς ὑπηρεσίας καὶ ἀσχολοῦνται μὲ ποῖον τρόπον ἕκαστος δι’ εἰδικῆς τροπολογίας θὰ περισώσῃ τὴν θέσιν του ἢ τὸν βαθμόν του. Αὐτὸς ὁ τραγέλαφος, ὁ ὁποῖος γίνεται σήμερον εἰς τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, οὐδέποτε ἄλλοτε ἐσημειώθη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις κ. συνάδελφοι, ἐκτὸς τοῦ τραγελάφου, τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησεν, ὑπῆρξεν ἀμίμητος καὶ πρωτότυπος εἰς τὸ ζήτημα τῆς διατυπώσεως, τῶν διαφόρων ἄρθρων. Οὐδεὶς καὶ οὐδέποτε Κυβέρνησις καὶ πολιτικὸς κόσμος ἐφαντάσθη ποτὲ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφευρεθοῦν τοιαῦται φράσεις διὰ προωθήσεις, προαγωγάς, καὶ μετατάξεις ὑπαλλήλων, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφευρεθοῦν διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ διατάγματος, διὰ τὴν κατάργησιν ἄλλων νόμων, διὰ τὴν καταστρατήγησιν τοῦ Κώδικος ὑπαλλήλων κλπ. Διὰ νὰ ἴδετε ἐὰν εἶμαι ἀκριβὴς εἰς ὅσα σᾶς λέγω θὰ σᾶς διαβάσω τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον ἀγαπητὲ κ. ὑπουργέ, ὅπως σᾶς εἶπον εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, τὸν ἀριθμὸν 13 τὸν ἔφερε τὸ προηγούμενον κακορίζικον ἄρθρον. Ἤδη δίδεται πάλιν ὁ ἀριθμὸς 13, εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι χειρότερον τοῦ προηγουμένου. Τὸ ἄρθρον 13 ἔχει οὕτω. «Οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι...................... ........... (ἀναγινώσκει)...................» Τὶ λέγει αὐτό κ. ὑπουργέ; Εἶναι δυνατὸν δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι θὰ προαχθοῦν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955 ἀπὸ σήμερον νὰ φροντίσωμεν ὅτι προαγόμενοι εἰς τὸ μέλλον θὰ θεωρηθοῦν προαχθέντες πρὸ δύο ἐτῶν; Πρὸς Θεοῦ κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι ἡ καταπληκτικωτέρα νομοθετικὴ ἐφεύρεσις. Καὶ ἐρωτᾶται. Ἕνας προήχθη εἰς τὰς 31.8.55 αὐτὸς δηλαδὴ, διατὶ δὲν θὰ προαχθῇ ἀναδρομικῶς ἀπὸ τὸ 1953, παρὰ μόνον οἱ μεταξὺ Σεπτεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου προαχθέντες λόγῳ χαριστικῆς διατάξεως κ. συνάδελφοι; Διατὶ; Διότι τὸ 1949 ἐψηφίσθη ὁ νόμος 1347, ἐπειδὴ κατὰ τὴν κατοχὴν ὑπῆρχον κεναὶ θέσεις διευθυντῶν καὶ τμηματαρχῶν, ἡ τότε Κυβέρνησις ἢ τοῦ 1946–50, συνέταμε τὰς προθεσμίας καὶ ἔκαμε προαγωγὰς διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰς θέσεις διευθυντῶν, καὶ τμηματαρχῶν. Ἡ διάταξις αὐτὴ, ἐπειδὴ πάλιν ὑπῆρξε ζήτημα παρετάθη μέχρι τοῦ 1952. Αὐτός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος προήχθη χαριστικῶς—δηλαδὴ ἔμεινε ἕνα ἔτος εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου ἢ τοῦ εἰσηγητοῦ— ἔτυχε τοῦ εὐεργετήματος καὶ ἔγινε τμηματάρχης ἢ διευθυντής. Θὰ ἔλθωμεν τώρα νὰ τοὺς θεωρήσωμεν αὐτοὺς προαγομένους ἀπὸ 1.1.53; Δὲν στέκουν αὐτὰ κ. ὑπουργέ, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω θερμῶς νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον. Θέλετε νὰ ὑποστηρίξετε ἀνθρώπους; Νὰ κάμετε ρουσφέτια; Εὕρετε ἄλλον τρόπον.

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Γρηγορίου νομίζω ἀνέλυσε τὸ ἄρθρον πλήρως. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἄρθρου τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι διέλαθε τῆς προσοχῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι περιλαμβάνει ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ οὔτε μὲ τὴν καλυτέραν θέλησιν καὶ διάθεσιν νὰ γίνουν δεκτὰ οὔτε νὰ ἑρμηνευθοῦν. Λέγει: «Οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι ἀποκτήσαντες προσόντα προαγωγῆς ἀπὸ Σεπτεμβρίου μέχρι Δεκεμβρίου.........» ........(ἀναγινώσκει)........................ Δηλαδὴ ἐὰν μίαν ἡμέραν πρὸ τοῦ Σεπτεμβρίου ἀπέκτησαν τὰ προσόντα; Δύνανται δέ, λέγει, «ἐφ’ ὅσον προαχθοῦν μέχρι τέλους Δεκεμβρίου........(ἀναγινώσκει).......» Καὶ τὶ θὰ κάμουν αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι; Θὰ πάρουν κύριοι συνάδελφοι, τρία χρόνια ἀρχαιότητα. Ἄν, κύριοι συνάδελφοι, κάθε δημόσιος ὑπάλληλος ἀποκτήσῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι χρειάζεται μίαν φωτογραφίαν σὲ κάποιο πόρτ–πουρὶ τοῦ τύπου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ μίαν θέσιν ἢ δέν ξεύρω τὶ ἄλλο δὲν θὰ ὑπάρξῃ δημοσία ὑπηρεσία εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.

§104Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ τροποποιήσω καὶ θὰ διευκρινίσω τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ ὁποῖον καὶ ἄλλοτε εἶχεν ἔλθει πρὸ τῆς Βουλῆς καὶ διεγράφη, διότι εἶχον προβληθῆ καὶ ἄλλαι ἀξιώσεις. Τώρα τὸ τροποποιῶ καὶ τὸ βάζω ὡς ἑξῆς: «Οἰκονομικοὶ ὑπάλληλοι ἑνιαίων θέσεων ἐπὶ βαθμῷ 9ῳ ἕως 6ῳ ἀποκτήσαντες προσόντα.................. ..........(ἀναγινώσκει)......................»

§105Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Διατὶ νὰ τοὺς δώσετε ἀναδρομικῶς, διὰ νὰ πάρουν καὶ ἄλλον βαθμὸν μετ’ ὀλίγους μῆνας; Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά, κ. ὑπουργέ.

§106Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, εἶχον κριθῆ καὶ δὲν ἐπρόφθασαν λόγῳ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου. Ἀλλὰ νὰ τὸ περιορίσωμεν καὶ νὰ βάλωμεν λοιπὸν ἀπὸ 1)1)1954.

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§108Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τότε ἄς ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 13 διαγράφεται. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14 ὡς ἔχει).

§110Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ὑπάρχει...

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ποίου ἄρθρου ὁμιλεῖτε;

§112Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ προτάσεως προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἐσχάτως εἶναι καὶ πάλιν ἐπίκαιρον λόγῳ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν θέσεων τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι, ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὸν τόπον μας δυστυχῶς ἔχουν τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ ὑπηρετοῦν ἐπὶ 10ετίας καὶ ἐνίοτε καὶ πέραν τῆς 10ετίας. Ὅταν συμβῇ νὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα πρὸς μονιμοποίησιν, κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἡλικία τὴν ὁποίαν ἔχουν τότε. Οἱ πλεῖστοι δὲ ἐξ αὐτῶν δὲν ἔχουν τὴν ἡλικίαν τὴν νόμιμον διότι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 10ετίαν καὶ πλέον. Προτείνω λοιπὸν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀποδέχεται καὶ ἡ ὑπηρεσία καθὼς μοῦ ἐγνώρισαν, νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὡς ἡλικία, ἡ ἡλικία τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ ὑπάλληλος ὅτε τὸ πρῶτον διωρίσθη. Νομίζω ὅτι εἶναι δικαία ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μητσοτάκη;

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. συνάδελφοι, ἤθελα νὰ προσθέσω κἄτι ἀκόμη. Ἐὰν πρόκειται περὶ τροπολογίας δικαίας τὴν ὁποίαν κατὰ συνείδησιν ἐγκρίνετε θὰ παρεκάλουν νὰ τὴν δεχθῆτε ἀσχέτως τοῦ ἐὰν αὕτη προτείνεται ὑπὸ βουλευτοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλοίμονον, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἔχωμεν ὡς κριτήριον τὸ ἐὰν αὕτη προέρχεται ὑπὸ τῆς Συμπολιτεύσεως ἢ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία αὕτη ἀπερρίφθη.

§116Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει συσταθῆ ἐκ νέου Ἐπιτροπὴ ἐντάξεως τῶν ὑπαλλήλων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργάζονται ἀπὸ πολὺν καιρὸν καὶ δὲν πληρώνονται. Ἔχω μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑποβάλω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν ἴδῃ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν τὴν δέχεται. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: ....... (ἀναγινώσκει).................»

§117Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τροπολογία ἀφορῶσα τοὺς πολεμιστὰς τοῦ Ν.Δ. 1799. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπεφυλάχθη ν’ ἀπαντήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν τὴν δέχεται.

§118Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, δὲν δύναμαι νὰ τὴν δεχθῶ.

§119Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἀφορᾶ τοὺς πολεμιστὰς καὶ ἐπειδὴ ὁ νόμος ἐφηρμόσθη εἰς πολλὰ ὑπουργεῖα, καὶ διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν συνείδησίν μας ἥσυχον, ὅτι ἐκάμαμεν ὅ,τι ἔπρεπε, παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λαυρεντίδη παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν.

§121Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀναδρομική, αὐτὴ ποὺ προηγουμένως ἀπερρίψατε, καὶ ὡς ὑπεράριθμοι νὰ διορισθοῦν. Πῶς θέλετε νὰ τὴν δεχθῶ; (ἀναγινώσκει)......................»

§122Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Μετὰ κρίσιν τοῦ Συμβουλίου, κ. ὑπουργέ, καὶ ὄχι ἀναδρομικῶς. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ζητῶμεν ἀναδρομικότητα καὶ ὄχι ἄνευ κρίσεως, δὲν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον θέλομεν. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν του τὴν τροπολογίαν. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου δὲν ἀφορᾶ ἀναδρομικότητα. Διαβάσατέ την κ. Πρόεδρε.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Ἀνάπηροι ἔφεδροι ἀξιωματικοί, ὁπλῖται πολέμου 1940–1941, ὑπαγόμενοι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ Νόμου, συμπληροῦντες δὲ ἑξαετῆ εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν ἐν τῷ τελευταίῳ κατεχομένῳ βαθμῷ καὶ λαμβάνοντες ἐπίδομα εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ ὁλόκληρον...... ........ (ἀναγινώσκει)......................»

§124Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Τροποποιῶ τὴν τροπολογίαν καὶ λέγω «μετὰ κρίσιν τοῦ Συμβουλίου».

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λαυρεντίδη, παρακαλῶ, νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§126Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἕν νέον ἄρθρον. Ἔχω ὑποβάλει καὶ ἔχει γίνει δεκτὴ καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ κατετέθη μία τροπολογία καὶ εἶναι δικαία ἀξίωσις. Θὰ ἤθελα νὰ προστεθῇ ἕν ἄρθρον εἰς τό ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ληξιαρχικαὶ πράξεις γεννήσεως ἀποδεικνύουν τὴν ἡλικίαν............ (ἀναγινώσκει)..............»

§127Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν τὴν δέχεται ἡ Βουλὴ συμφωνῶ.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σολομωνίδη, νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§129Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεστήριξα προχθὲς μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τὴν θέσιν ἀναπληρωτοῦ Γεν. Διευθυντοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν τὴν καλωσύνην νὰ ἐπιφυλαχθῇ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα. Ἐπειδὴ παρίσταται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἤθελα νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν.

§130Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν δέχομαι οὐδεμίαν τροπολογίαν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α.Ν. 1671)51 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων». Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς).

§134Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀρχικῶς κατατεθὲν νομοσχέδιον περιλαμβάνει ἕν ἄρθρον 19, τὸ ὁποῖον ἀπερρίφθη. Ἔλαβον τηλεγραφικὰς διαμαρτυρίας ἀπὸ διάφορα Ἐπιμελητήρια τοῦ Κράτους. Ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ ζητήσω τὸν λόγον.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη ἐπὶ ποίου ἄρθρου ὁμιλεῖτε;

§136Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θέλω νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19 τὸ ὁποῖον κατηργήθη.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, τὸ νομοσχέδιον ἔγινε δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Ἄρθρον 1. Δεκτόν.

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§139Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τὸ ἀρχικῶς κατατεθὲν σχέδιον νόμου περιελάμβανε τὸ ἄρθρον 19......

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1ον ἄρθρον.

§141Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μὰ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀπηλείφθη. Πότε θὰ ὁμιλήσω;

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον, τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν). Ἄρθρον 3ον.

§143Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸν νόμον 1487) 50 ἔχει καθορισθῆ ὅτι τὰ ἀφορολόγητα ὅρια, ἐκ τῆς φορολογίας καθαρᾶς προσόδου τριπλασιάζονται διὰ τοὺς ἀναπήρους ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας καὶ τὰ θύματα πολέμου. Ἐπηκολούθησεν ὁ νόμος 2901)54 ὁ ὁποῖος κατήργησε τὸ ἀφορολόγητον ὅριον καὶ ἀπὸ τοὺς ἀναπήρους, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰς κατηγορίας Δ καὶ Ζ. Δηλαδὴ ἔκτοτε παρέμεινε τὸ ἀφορολόγητον ὅριον τῆς κατηγορίας ΣΤ διὰ τοὺς ἀναπήρους καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἐξηκολούθει νὰ τριπλασιάζεται σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 1987. Συνεπῶς τὰ εἰσοδήματα ἐκμισθωτῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ἀναπήρων, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἀφορολόγητον ὅριον 3.000 μηνιαίως, εἶναι τὸ ποσὸν τῶν 1200 δραχμῶν. Ἤδη μὲ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καθορίζεται ἕνα κατώτατον ὅριον ἀφορολόγητον καὶ διὰ τοὺς ἀναπήρους 1.200 καὶ συμπεριλαμβάνεται εἰς τὴν κατηγορίαν ΣΤ. Ἡ πρότασίς μου δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἀπὸ δημοσιονομικῆς ἀπόψεως, διότι εἶχον ἀφορολόγητον ὅριον 1.650, ἐνῶ μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας κατέρχεται εἰς τὸ 1.200. Ἔχει ὅμως σημασίαν, ὡς πρὸς τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ κατωτάτου ὁρίου τοῦ ἀφορολογήτου τῶν ἀναπήρων, οἱ ὁποῖοι σήμερον, μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, διατρέχουν τὸν κίνδυνον νὰ ἔχουν ἐπιζημίους συνεπείας, πρᾶγμα εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀποσκοπεῖται διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας. Παρακαλῶ λοιπόν, ὅπως διαγραφῶσιν ὅλαι αἱ φράσεις τοῦ ἄρθρου 3 αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν κατηγορίαν ΣΤ, διότι τοῦτο οὐδεμίαν δημοσιονομικὴν διὰ τὸ δημόσιον ἔχει σημασίαν, ἀντιθέτως ὅμως ἔχει τεραστίαν σημασίαν διὰ τοὺς ἀναπήρους. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Τὸ δεύτερον σημεῖον ὃ ἀφορᾶ τροπολογίαν διὰ τοὺς ἀναπήρους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄδειαν λιανικῆς πωλήσεως καπνοῦ, ἢ ἀνεγέρσεως περιπτέρου. Ὑπάρχει διάταξις τοῦ νόμου 1764)51 ἡ ὁποία καθορίζει, τὸ ἀφορολόγητον τῆς φορολογίας Δʹ κατηγορίας, ἀσχέτως τῆς αὐτοπροσώπου ἐκμεταλλεύσεως τοῦ περιπτέρου τῶν. Ἐγεννήθη ἤδη ζήτημα, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης. Ἡ τροπολογία μου ἀφορᾶ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀναπήρων τῆς φορολογίας αὐτῆς, διότι πολλάκις λόγοι ὑγείας ἀναγκάζουν αὐτοὺς νὰ ἀπομακρύνωνται τῶν περιπτέρων. Καὶ ἡ τρίτη τροπολογία μου εἶναι «................ ..................(ἀναγινώσκει)......................»

§144Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συντάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὰς ἀπόψεις ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Μπακόλλας. Αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐναρμονίζουν τὰς διατάξεις τοῦ νόμου μὲ τὰς διατάξεις τοῦ καταστατικοῦ νόμου περὶ προστασίας τῶν ἀναπήρων, ἀπαλλάσσουν τοὺς ἀναπήρους ἀπὸ κινδύνους ἐπιβαρύνσεως τοὺς ὁποίους ἡ Πολιτεία ἀσφαλῶς δὲν θέλει. Νομίζω δὲ ὅτι ἐκ τῆς ἀποδοχῆς τῶν τροπολογιῶν τοῦ κ. Μπακόλλα δὲν πρόκειται τὸ Κράτος νὰ μειώσῃ τὰ ἔσοδά του. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει καὶ εἰς τὰ τρία σημεῖα νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Μπακόλλα ὡς δικαία καὶ ἀπολύτως ἀνταποκρινομένη πρὸς τὸ αἴσθημα ποὺ πρέπει νὰ τρέφῃ ἡ Πολιτεία πρὸς τοὺς ἀναπήρους.

§145Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἀναπήρων Πολέμου, ἐζήτησεν ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μπακόλλας. Ἐφ’ ὅσον κ. ὑπουργὲ πρόκειται περὶ ἀναπήρων καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ διατάξεων αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν ἐφαρμογὴν ἕνα μόνον ἔτος καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἑνιαίου φόρου, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κάμετε δεκτὰς τὰς τροπολογίας αὐτάς.

§146Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι καὶ σεῖς ἐπιθυμεῖτε τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, διὰ τοῦτο εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι θὰ δεχθῆτε τὰς τροπολογίας, ὡς τὰς ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μπακόλλας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀξίζει νὰ εἴπω περισσότερα πράγματα, ἐπειδὴ — ἐπαναλαμβάνω πιστεύω ὅτι σεῖς ὁ ἴδιος θὰ θελήσετε νὰ μὴ ἀδικήσετε οὔτε τοὺς ἀναπήρους, οὔτε τὰ θύματα πολέμου.

§147Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Συνηγορῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ νὰ γίνουν καθ’ ὁλοκληρίαν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μπακόλλας.

§148Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 τροπολογίαν ἐφ’ ὅσον συμφωνεῖ καὶ ἡ Βουλή. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς δύο ἄλλας, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, καὶ δὲν ἔχουν μελετηθῆ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μου, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ δοθῇ χρόνος νὰ τὰς μελετήσω.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «....... ........ (ἀναγινώσκει) .....................». Τὸ ἄρθρον 3 δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη;

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 4ον.

§152Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ νόμου 2841 τὸ Κράτος, συμμεριζόμενον τὴν δυστυχίαν, ἡ ὁποία ἔπληξε τὰς σεισμοπλήκτους νήσους, ἐμερίμνησε καὶ τοὺς παρέσχεν ὡρισμένας φορολογικὰς διευκολύνσεις. Οὕτω διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἀπηλλάγησαν τοῦ φόρου καθαρᾶς προσόδου ......... (ἀναγινώσκει) ...................». Αἱ προθεσμίαι αὗται ἐκρίθησαν ἐντελῶς ἀνεπαρκεῖς, διότι οἱ ἀτυχεῖς σεισμόπληκτοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐπανιδρύσουν τὴν περιουσίαν των, οὔτε τὸ ἐπάγγελμά των, δι’ αὐτὸ ἐζήτησαν ἐπανειλημμένως παράτασιν καὶ μάλιστα ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου, εἰς ἐκδήλωσιν διαμαρτυρίας νὰ κλείσουν τὰ καταστήματά των. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχης Παπάγος, συμμεριζόμενος τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημά των παρέσχεν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Μεταξᾶν, ὁ ὁποῖος εἰς τὰς 20 Νοεμβρίου ἐτηλεγράφησε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2594 τηλεγραφήματός του, ὅτι κατόπιν εἰσηγήσεως ὁ Στρατάρχης ἐδέχθη διὰ τὰς σεισμοπλήκτους νήσους, ἀναστολὴν καταβολῆς πάσης φύσεως φόρων ἐπ’ ἀόριστον. Διὰ δὲ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου παρέχονται αἱ ἑξῆς διευκολύνσεις. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 ἡ προθεσμία τῆς βʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 5 παρατείνεται μέχρι τέλους 1954–1955. Ἐγὼ κατέθεσα τροπολογίαν, ὅτι ἡ παράτασις αὕτη εἶναι ἀνεπαρκὴς καὶ πρέπει νὰ παραταθῇ μέχρι Δεκεμβρίου 1955, διὰ νὰ εἶναι σύμφωνος καὶ πρὸς τὴν ἐκδηλωθεῖσαν ἐπιθυμίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης ἡ ἐν τῇ παραγράφῳ 3 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου τοῦ νόμου 2841 φράσις «κατὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1954» ἀντικαθίσταται διὰ τῆς φράσεως «κατὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1956». Καὶ τέλος ἐν τῇ παραγράφῳ 4 ἡ φράσις «μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1954», ἀντικαθίσταται διὰ τῆς φράσεως «μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1956». Θέλω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν ἐπέκτασιν τῶν προθεσμιῶν, διότι ἤδη ἤρχισεν ἡ ἀνοικοδόμησις καὶ καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διὰ νὰ ἀνεγείρουν τὰ πτωχικά των σπίτια καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τοὺς ζητοῦνται φόροι. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι θὰ παραδεχθοῦν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅτι ἐνῷ τὸ Κράτος παρέχον αὐτὴν τὴν φορολογικὴν διευκόλυνσιν θὰ ἀποκτήσῃ περισσότερα ἐθνικὰ ὀφέλη, δὲν ἔχει παρὰ νὰ ὑποστῇ ἐλαχίστην ζημίαν ἐκ τῆς μὴ εἰσπράξεως τῶν φόρων, διότι ἐκεῖ οἱ ἐπιτηδευματίαι εἶναι ὀλίγοι, δυσπραγοῦν, καὶ κατ’ ἀνάγκην οἱ ἔφοροι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκομίσουν μεγάλα εἰσοδήματα ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Κράτους. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐνῷ ἡ ζημία τοῦ Κράτους θὰ εἶναι μηδαμινή, τὸ ἐθνικὸν κέρδος ἐκ τῆς τοιαύτης κατανοήσεως τῶν ἀναγκῶν τῶν σεισμοπλήκτων θὰ εἶναι τεράστιον.

§153Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, σᾶς πληροφορῶ εὐχαρίστως, ὅτι εἰσηγουμένων τῶν κ. κ. Καραμανλῆ καὶ Παπαρρηγοπούλου ἐγένετο ἤδη δεκτὸν ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ τροποποιεῖται τὸ «μέχρι τέλους Δεκεμβρίου τοῦ 1955» καὶ ἀντικαθίσταται εἰς τὸ ἐδάφιον 2 διὰ τῆς φράσεως «31 Δεκεμβρίου 1956». Ἐπίσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐδάφιον προστίθεται, «οἱ ἐκ τῶν σεισμῶν πληγέντες...», προστίθεται καὶ «Τρικάλων».

§154Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν διότι ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν. Ἐν συνεχείᾳ ἔχω μίαν ἄλλην, ἡ ὁποία εἶναι ἥσσονος σημασίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως εὐρύτητος, ἀλλὰ ἐπίσης σοβαρωτάτη. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ὁ φόρος τῆς πρώτης κλάσεως διὰ τοὺς ἐπιτηδευματίας καθωρίσθη ὑπὸ τοῦ νόμου 2841, ὅτι ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1954 οἱ ἐπιτηδευματίαι θὰ ὑπαχθῶσιν ὡς νέοι ἐπιτηδευματίαι εἰς τὴν πρώτην κλάσιν. Ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτός, κύριε ὑπουργέ, τῆς πρώτης κλάσεως οἱ ἐπιτηδευματίαι ἦσαν ὑποχρεωμένοι εἰς καταβολὴν 60.000 δραχμῶν. Ἤδη τὸ ποσὸν αὐτὸ ηὐξήθη εἰς 400.000. Διὰ μὲν τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα ὅπου συνεχίζουν τὰς ἐργασίας των, τὸ ποσὸν δὲν εἶναι σοβαρόν, δι’ ἐκείνους ὅμως ἡ αὔξησις ἀπὸ 60.000 εἰς 400.000 εἶναι σημαντική. Δι’ αὐτὸ ἔχω μίαν τροπολογίαν νὰ μειωθῇ διὰ τοὺς νέους ἐπιτηδευματίας τῶν σεισμοπλήκτων νήσων εἰς τὸ ἥμισυ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§155Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐὰν εἶναι μικρὸς θὰ χαρακτηρισθῇ ὡς μικροεπαγγελματίας.

§156Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2841, κατετάγησαν εἰς τὴν πρώτην κλάσιν καὶ μὲ τὴν διάταξιν ἐκείνης ἡ ὁποία ἰσχύει θὰ ἐπλήρωνον 60.000. Ἤδη τὸ ποσὸν ηὐξήθη εἰς 400.000. Ηὐξήθη δηλαδὴ δι’ αὐτοὺς 6½ φορές. Ζητοῦμεν νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἥμισυ, νὰ αὐξηθῇ 4½ φορές.

§157Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐὰν πρόκειται περὶ μειώσεως τοῦ φόρου Δ καὶ Ζ κατηγορίας ὅλων τῶν ἐπαγγελματιῶν, μία πληγεῖσα περιφέρεια δὲν θὰ ἐζητοῦσεν οὐδεμίαν μεταβολήν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀπαλλάσσονται πληγέντες ἐπαγγελματίαι, ὑποστάντες ζημίας ἐκ σεισμῶν, δὲν ἀντιλαμβάνομαι ποία ἰσότης ὑπάρχει μεταξὺ τῶν πληγεισῶν περιφερειῶν Θεσσαλίας, Μαγνησίας καὶ Κορινθίας. Καὶ εἰς τὴν Κορινθίαν ἔχομεν ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν. Νὰ ἀφήσωμεν νὰ κρίνῃ ὁ ἔφορος εἰδικῶς τὸν κάθε ἐπαγγελματίαν ἐὰν εἶναι πλούσιος. Θέσατε καὶ τὴν ἐφορίαν Κορινθίας. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν εἶχον νὰ κάμω, καὶ αὐτοῦ τοῦ ἔπεσε τὸ σπίτι. Σᾶς παρακαλῶ πολύ, νὰ μὴ τοὺς ἀφήσωμεν μὲ τὸ παράπονον ὅτι δὲν εὐεργετοῦνται. Τὸ ἀπαιτεῖ τὸ δίκαιον τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, ἡ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἰσότης ὅλων τῶν Ἑλλήνων.

§158Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ θέσωμεν τότε ὅλους. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας.

§159Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀκολούθως: Διὰ τοῦ Ν. 2841)54 ἄρθρον 5, παράγραφος 7 καθωρίσθη ὅτι οἱ ὀφειλέται διαχειρίσεως Κρατικῶν ἐφοδίων τῶν περιφερειῶν τῶν νήσων ἐξοφλοῦνται εἰς 12 μηνιαίας δόσεις. Οἱ ὀφειλέται, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τῶν σεισμῶν, δὲν εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ ἐφόδια, ἐπιβαρύνθησαν μὲ τὸ 3% καὶ οὕτω τὸ ποσὸν ἐδιπλασιάσθη. Κατέθεσα λοιπὸν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ὀφειλέται διαχειρίσεως Κρατικῶν ἐφοδίων καταβάλλοντες τὸ κεφάλαιον ἐντὸς τριμήνου ἀπαλλάσσονται τῆς προσαυξήσεως». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματά του, χωρὶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ συντριβοῦν ἀπὸ τὸ βάρος τῆς προσαυξήσεως 100%. Ἄλλως τε ἡ πρόνοια αὐτὴ λαμβάνεται διὰ τὸ ἄρθρον 18 ὑπὲρ τῶν εἰσαγωγέων. Θέλω νὰ πιστεύω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι μία τοιαύτη αἴτησις θὰ γίνῃ δεκτή.

§160Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν προετείνατε, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§161Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἂν προβῆτε εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ τὸ εἰσαγάγετε μὲ ἄλλο νομοσχέδιον, δὲν θὰ ἐπιμείνω. Πάντως παρακαλῶ νὰ ρυθμίσετε τὸ ζήτημα, διότι ἔχει μεγάλην σημασίαν, καθ’ ὅσον οἱ ταμίαι θὰ ἀναστείλουν τὴν δίωξιν.

§162Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Ἐλᾶτε νὰ τὸ συζητήσωμεν. Σᾶς δηλῶ ὅτι θὰ τὸ συμπεριλάβω εἰς ἄλλο σχετικὸν νομοσχέδιον, ἀφοῦ ἐξετάσω, μὲ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν μου, ἂν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§163Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχει καλῶς, κύριε ὑπουργέ.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος ἔχει τὸν λόγον.

§165Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν, νὰ δεχθῆτε, ὅπως τύχουν τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως καὶ αἱ πληγεῖσαι περιφέρεια Τρικάλων, Καρδίτσης καὶ Σοφάδων.

§166Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Συμπεριελήφθησαν, κύριε συνάδελφε.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§168ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§170Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ἀφορᾷ ὡρισμένας ἀπαλλαγάς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν ἐργάται, οἱ ὁποῖοι, μὲ πρωτοβουλίαν ἰδικήν των καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐνισχύσεως, ἐδημιούργησαν τὴν τέχνην τῆς Ρόδου καὶ τῆς Κρήτης. Οὗτοι κατασκευάζουν διάφορα μικρὰ ἀντικείμενα ἀπὸ ὀρείχαλκον. Τὰ εἴδη αὐτά, ἀπὸ ἀπόψεως ἀξίας φορολογικῆς, οὐδὲν ἀποδίδουν. Ἀπὸ τουριστικῆς ὅμως πλευρᾶς, εἶναι μεγίστης ἀξίας. Τὰ εὐτελῆ αὐτὰ ἀντικείμενα ὅμως, αἰφνιδίως ὑπήχθησαν εἰς τὸν φόρον πολυτελείας, ὁ ὁποῖος, κύριε ὑπουργέ, οὐδέποτε ἀπὸ δεκαετίας ἐφηρμόσθη. Αἱ ἐφορίαι μάλιστα, ἀπὸ πέρυσι, ζητοῦν τὸν φόρον τῶν εἰδῶν αὐτῶν ἀναδρομικῶς. Οἱ ἄνθρωποι ὅμως αὐτοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν τὸν ἀναδρομικὸν αὐτὸν φόρον, ἔστω καὶ ἂν πωλήσουν καὶ αὐτὰ τὰ μηχανήματά των. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν. Θὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ εἶναι τοῦτο δικαιότατον, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου αὐτήν.

§171Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκον.). Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κύριε συνάδελφε, διότι πράγματι πρόκειται περὶ ἀσημάντου ποσοῦ. Ἂς ἐρωτηθῇ καὶ ἡ Βουλή, κύριε Πρόεδρε.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν ἀποδέχεται τὸ ἄρθρον 5, μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γρηγορίου.

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γρηγορίου. Ἄρθρον 6ον. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§175Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπεβάλαμεν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Δουλακάκη μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν δωρεὰν ψιλῆς κυριότητος, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «Ἐπὶ δωρεᾶς............... ............ (ἀναγινώσκει)...................». Νομίζω ὅτι εἶναι δικαιοτάτη. Τὴν εἶχεν ἐγκρίνει ἡ ὑπηρεσία, διότι ἐλήφθησαν ἀνάλογα μέτρα εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις κληρονομικῶν ὑποθέσεων.

§176Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ὅπως ἠξεύρετε, ἐπὶ δωρεᾶς ψιλῆς κυριότητος δὲν ὀφείλεται ἀμέσως ὁ φόρος, ἀλλὰ ἀναβάλλεται ἡ φορολογία μέχρι ἐνσωματώσεως τῆς ἐπικαρπίας. Συνέβη, ὅμως, εἰς περίπτωσιν πολέμου, οἱ συμβαλλόμενοι νὰ καταβάλουν κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ συμβολαίου ἀχρεωστήτως φόρους. Ἤδη προκειμένου νὰ μεταβιβασθῇ ἡ ψιλὴ κυριότης, καλοῦνται νὰ πληρώσουν τὸν φόρον. Μὲ τὴν ἑξῆς διαφοράν, ὅτι ἐὰν ἔχουν καταβάλει φόρον, οὗτος συμψηφίζεται, ὁ ἀχρεωστήτως καταβληθείς, μὲ τὸν τελικὸν φόρον. Ὑπάρχει, ὅμως, μία περίπτωσις, ὅταν ἡ δωρεὰ ἐγένετο πρὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944, ἡ δὲ μεταβίβασις τῆς κυριότητος γίνεται σήμερον ἢ θὰ γίνῃ μετὰ 6 μῆνας, ὁπότε τί γίνεται; Ἡ καταβληθεῖσα ἀχρεωστήτως φορολογία ἐδραχμοποιήθη καὶ ἐξαφανίζεται καὶ καλοῦνται νὰ πληρώσουν ἐκ νέου τὸν φόρον. Ἐφ’ ᾧ, καὶ εἰσηγοῦμαι τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 7: «Κατ’ ἐξαίρεσιν τῶν .......... (ἀναγινώσκει) .... πρὸ τοῦ τέλους τοῦ ἔτους 1944».

§177Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Εἶναι δικαία ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Βοῦλτζος, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ καθορισθῇ τὸ ποσοστόν.

§178Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τόσον αἱ τροπολογίαι τοῦ κ. Διακουμοπούλου καὶ κ. Λουλακάκη, ὅσον καὶ τοῦ Βούλτζου καὶ κ. Μαρῆ εἶναι ἀποδεκταί, διότι τὰς ἔχομεν ἤδη μελετήσει.

§179Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν τροπολογίαν.

§180Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι δὲν τὴν ἔχω μελετήσει.

§181Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δέχεσθε τὸ ἥμισυ;

§182Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἐδῶ. Ἡ ἄλλη τοῦ κ. Διακουμοπούλου καὶ κ. Λουλακάκη γίνεται δεκτή.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν, τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροποποιήθη.

§184ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 7ον.

§186Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 σᾶς εἶχα ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾶ μίαν διασάφησιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 942. Τὴν κάμνετε ἀποδεκτήν;

§187Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ αὐτῆς, συμφωνῶ καὶ ἐγώ, κύριε ὑπουργέ.

§188Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Γίνεται δεκτή.

§189Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ εἰσηγηθῶ, μὲ τὸ ἄρθρον 7, ἔχει ταύτην μόνον τὴν σχέσιν, ὅτι προτίθεται νὰ ἀπωθήσῃ τὸ ἄρθρον 7 κατὰ ἕνα ἀριθμὸν καὶ νὰ γίνῃ ἄρθρον 8 καὶ νὰ τεθῇ ὡς τελευταία διάταξις εἰς τὸ κεφάλαιον τὸ πρῶτον περὶ φορολογίας καθαρᾶς προσόδου, διότι ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις της. Μετὰ τοῦ διακεκριμένου.........

§190Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Μίαν–μίαν τροπολογίαν πρέπει νὰ τὴν ἀκούωμεν. Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βενέτη δὲν τὴν γνωρίζομεν, οὔτε ξεύρομεν τί λέγει. Παρακαλῶ νὰ ἀκούωμεν μίαν–μίαν τὰς τροπολογίας, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τί λέγουν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τελειώσῃ ὁ κ. Τριανταφύλλης.

§192Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Λέγω, κύριοι, ὅτι μετὰ τοῦ διακεκριμένου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, ὁ ὁμιλῶν ὑπέγραψε τροπολογίαν, τῆς ὁποίας σκοπὸς εἶναι νὰ τακτοποιήσωμεν ὡρισμένας ἐκκρεμότητας ἐχούσας σχέσιν μὲ τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν ἡμερησίαν ἐφημερίδων. Ὁ δικαιολογητικὸς λόγος ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἀπὸ τοῦ 1950, δυνάμει πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ἡμερήσιαι ἐφημερίδες ἀντὶ νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὴν κανονικὴν διαδικασίαν, ὑποβολῆς δηλώσεων, ἐλέγχου κλπ., ὑπεχρεώθησαν ......

§193Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσω προηγουμένως ἐγώ;

§194Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Λέγω, κύριοι, ὅτι διὰ τὴν φορολογίαν ἀναλυτικῶν προσόδων τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων ἀπὸ τοῦ 1950, δυνάμει πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἰσήχθη τὸ ἀκόλουθον καθεστώς. Ὑπεχρεώθησαν αἱ ἐφημερίδες τῶν ἐπαρχιῶν νὰ προκαταβάλλουσι τὸν φόρον ἀναλόγως πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν πωλουμένων καθ’ ἡμέραν φύλλων. Τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐξηκολούθησεν ἐπὶ 3)ετίαν καὶ ἐνέπνευσεν εὐλόγως τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐπρόκειτο πλέον παγίως νὰ ἐφαρμόζεται ὡς ἐκ τοῦ ὅτι, ὡς ἀπεδείχθη, καὶ διὰ τὸ Δημόσιον ἐσημείωσε ρεκὸρ ἀποδόσεως ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης. Ζητῶ, λοιπόν, μὲ τὸν κ. Μητσοτάκην, ὅπως δι’ ἀποδοχῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία θὰ λάβῃ τὸν ἀριθμὸν 7, διότι ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις της εἰς τὸ κεφάλαιον Αʹ, τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἴσχυσεν ἐν τῇ πράξει, νομιμοποιηθῇ. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς:

§195Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Μετὰ τὴν τριετίαν τί θὰ γίνῃ;

§196Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ κανονικὸν καθεστώς, διότι ἐξεδόθη νέα Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ εἶπεν ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἰσχύῃ ὁ κανονικὸς ρυθμός. Δι’ ὅσον χρόνον ἴσχυσε τὸ σύστημα τοῦ νὰ πληρώνουν φόρον ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν πωλουμένων φύλλων, νὰ νομιμοποιηθῇ τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο, διότι θὰ ἀρχίσωμεν ἐλέγχους καὶ πάλιν ἐλέγχους κλπ. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Ὁ ἀναλυτικὸς καὶ συνθετικὸς φόρος τοῦ κώδικος φορολογίας καθαρῶν προσόδων......... (ἀναγινώσκει).............». Αἱ ἑπόμεναι διατάξεις εἶναι δικονομικαί: «Ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος............. .......... (ἀναγινώσκει)..................».

§197Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω ὅτι ἔγινε κάποια παράλειψις εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ ὅτι, ἐκτὸς τῆς ἀποφάσεως 12455 τῆς ὁποίας προτείνεται ἡ κύρωσις, ὑπάρχει, ἐν συνεχείᾳ, καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 13895 ἀπόφασις, ἡ ὁποία ρυθμίζει κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ τὸν περιοδικὸν τύπον. Λέγω ὅτι ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12415 ἀποφάσεως τῆς ὁποίας ἡ κύρωσις ζητεῖται διὰ τῆς παρούσης διατάξεως, ὑπάρχει καὶ ἡ ἀπόφασις 13895. Ἐφ’ ὅσον ρυθμίζομεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ ζητήματα τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων, λογικὸν εἶναι νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν σημερινὴν ρύθμισιν καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τοῦ περιοδικοῦ τύπου.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης ἔχει τὸν λόγον.

§199Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχει καθιερωθῆ ἕνα καθεστὼς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13895 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται αἱ νομικαὶ καὶ πραγματικαὶ προϋποθέσεις ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἄνισος μεταχείρισις τοῦ περιοδικοῦ τύπου.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§201Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ εὑρίσκει τελείως ἀντίθετον ἡ τροπολογία τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων κ.κ. Μητσοτάκη καὶ Τριανταφύλλη, διὰ τὸν λόγον ὅτι πρέπει κάποτε ἡ Βουλὴ ν’ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν λογαριάζει τόσον πολὺ τοὺς Διευθυντὰς τῶν ἐφημερίδων, ὥστε ν’ ἀπασχολῆται διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν φορολογικῶν ὑποθέσεων τῶν ἐπιχειρηματιῶν ἐφημερίδων μεταβαλομένη ἡ Βουλὴ εἰς φορολογικὸν δικηγόρον τῶν Διευθυντῶν αὐτῶν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσίας, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἔκρινεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἰσχύσῃ τὸ καθεστὼς αὐτό, δὲν εἶναι πράγματι πρέπον νὰ ἔρχωνται ἀξιότιμοι συνάδελφοι διὰ μιᾶς τροπολογίας νὰ ζητοῦν νὰ συνεχισθῇ ἕνα καθεστὼς τὸ ὁποῖον προφανῶς εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν Διευθυντῶν τῶν ἐφημερίδων. Ἐὰν μὲ εὑρίσκῃ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀντίθετον ἡ τροπολογία αὐτή, φαντασθῆτε πόσον ἀντίθετον μὲ εὑρίσκει ἡ ἑτέρα τροπολογία τῶν συναδέλφων κ. κ. Πέτσου καὶ Λουλακάκη. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μεταβληθῇ ἡ Βουλὴ εἰς φορολογικὸν δικηγόρον τῶν Διευθυντῶν τῶν ἐφημερίδων. Ἡ ἀξιοπρέπεια τῆς Βουλῆς ἐπιβάλλει νὰ μὴ ἀπασχολῆται μὲ τὴν τετάρτην συντεταγμένην δύναμιν ὡς λέγεται ὁ τύπος. Εἴμεθα ἡ τρίτη δύναμις καὶ δὲν πρέπει τέλος πάντων νὰ μεταβαλλόμεθα εἰς δικηγόρους τῶν Διευθυντῶν εἷς τῶν ὁποίων μάλιστα ἐμφανίζεται καθημερινῶς εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς ἴσως καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν ἀκόμη ἐπιδιώκων νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§203Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶ πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Τσούτσουραν, διότι ἡ Βουλὴ δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθῇ εἰς δικηγόρον κανενός. Ἡ Βουλὴ ἐξετάζει τὰ ζητήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἐὰν αἱ περιπτώσεις εἶναι δίκαιαι, ὅπως ἡμεῖς πιστεύομεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι αἱ γενόμεναι ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ. κ. Τριανταφύλλη, Μητσοτάκη, Πέτσου εἶναι δίκαιαι, πρέπει νὰ γίνουν δεκταί. Προτείνω, λοιπόν, νὰ ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις μὲ συμπάθειαν καὶ ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι εἶναι δικαία ἡ Βουλὴ νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Δὲν πρέπει ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἰδιοκτητῶν ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν νὰ διατεθῶμεν δυσμενῶς A PRIORI καὶ νὰ μὴ θελήσωμεν νὰ ἐξετάσωμεν τὴν περίπτωσιν. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δαπανοῦν περιουσίας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀγωνίζονται καὶ βιοπαλαίουν. Καὶ εἶναι Ἕλληνες πολῖται ποὺ ἔχουν δικαιώματα ὡς ὅλοι οἱ πολῖται. Συνεπῶς χωρὶς ν’ ἐπηρεασθῶμεν δυσμενῶς νὰ ἐξετάσωμεν τὰς περιπτώσεις καὶ ἐὰν αὗται εἶναι δίκαιαι, ὅπως φαίνονται, νὰ γίνουν δεκταὶ ὡς τροπολογίαι πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς τάξεως εἰς τὰ ζητήματα τοῦ τύπου.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§205Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὰς ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίας, τὴν πρώτην τῶν κ.κ. Τριανταφύλλη καὶ Μητσοτάκη καὶ τὴν δευτέραν τῶν κ. κ. Λουλακάκη καὶ Πέτσου, εἶμαι σύμφωνος καὶ τοῦτο διότι ὑπάρχουν δύο πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι διὰ νὰ ἐκδοθῶσι δὲν ἐμεσολάβησαν ἰδιαίτερα τινὰ περιστατικὰ ὥστε νὰ μὴ ἐξετάσῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος καὶ τὴν δικαίαν βάσιν τοῦ θέματος. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ὑπάρχει ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐκπηγάζει ἐξ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τὸ ὁποῖον ὑφίσταται καὶ ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προσβληθῶσι διὰ τῆς παρούσης συζητήσεως ἡ βάσις τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς οὐσίας αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν διὰ νὰ ἐκδοθῶσιν αἱ ἀποφάσεις αὐταί. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου, ἐγὼ δὲν νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ ἀντιδικεῖ πρὸς κανένα, ἀλλὰ ἐξετάζει καὶ νομοθετεῖ τὸ δίκαιον. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν καὶ συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξετάσῃ τὴν βάσιν, τὴν οὐσίαν, τὴν δικαιοσύνην καὶ νὰ δεχθῇ ἐφ’ ὅσον ἐδέχθη τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῶν παρελθουσῶν Κυβερνήσεων τὴν δικαίαν βάσιν. Διὰ τίνα λόγον ἡ Βουλή, ἡ ὁποία καὶ τότε ἐξεπροσωπεῖτο διὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ ἔλθῃ τώρα νὰ εἴπῃ, ὅτι ἠξεύρετε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς Α Κυβερνήσεως δὲν εἶχε σωστὴν ἀντίληψιν τῶν πραγμάτων, ἀλλὰ ἡμεῖς τώρα ἔχομεν τὴν σωστὴν ἀντίληψιν τῶν πραγμάτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, ὁ τύπος γενικῶς ἐπιτελεῖ ἕνα καθῆκον, ἕνα καθῆκον ὑπηρετικὸν γενικῶς τῶν δημοσίων θεμάτων καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τυγχάνῃ τοιαύτης μεταχειρίσεως καὶ τοιαύτης ἀδίκου ἐπιθέσεως ἀπὸ μέρους τῆς Βουλῆς. Ἀντιθέτως τὰ θέματα τοῦ τύπου πρέπει νὰ ἐξετάζωνται μετὰ προσηκούσης προσοχῆς, ὥστε τὸ παράπαν νὰ μὴ βλάπτεται τὸ δίκαιον. Προτείνω, λοιπόν, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐξονυχισθῆ τὸ θέμα καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχομεν πρὸ ἡμῶν τὰς δύο Ὑπουργικὰς ἀποφάσεις ν’ ἀποδεχθῇ τὸ περιεχόμενον τῆς παρούσης τροπολογίας, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι κάτι τι τὸ νέον πρὸς ὄφελος τῶν ἐφημερίδων, ἀλλὰ νὰ νομιμοποιήσῃ τὸ ἰσχῦον καὶ ὑπάρχον καθεστώς.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντολέων ἔχει τὸν λόγον.

§207Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τοῦτο μόνον νὰ προσθέσω, ὅτι ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία διὰ τὸν τύπον Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶναι ἀπαραίτητον καὶ ἠθικὸν καὶ δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον, ὄχι διὰ τὰ περιοδικά. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου.

§208Α. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ θέματος ἐξαιρετικὰ σοβαροῦ καὶ θὰ ἤθελα κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ὁμοφωνία τῶν κομμάτων ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ τύπου, ἐὰν θὰ ἠθέλατε, ἐπειδὴ κάπως ἐξ ἀπίνης ὑποβάλλετε αὐτὰς τὰς δύο τροπολογίας, ἐὰν θὰ ἠθέλατε νὰ διεξέλθωμεν τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ τελειώσωμεν καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα καὶ νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ὁπότε καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων νὰ εἶναι ἕτοιμοι μὲ τὰς ἀπόψεις των, ὥστε νὰ ὑποστηρίξουν ὅ,τι θέλουν καὶ νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν διενεμήθησαν καὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν λάβει γνῶσιν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀφίνωμεν ἐκκρεμὲς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ μακροῦ χρόνου πρόκειται νὰ λυθῇ καὶ παραμένει διαρκῶς ἀνοικτόν.

§209Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Συμπληρώνων τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ μὴ λυθῇ τὸ θέμα διὰ τροπολογίας παρεμπιπτούσης, ἀλλὰ διὰ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβάλῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος, σύμφωνα καὶ μὲ τὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας ἔχει. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅμως τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ λυθῇ τοιοῦτον θέμα.

§210Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐννοῶ διατὶ θὰ χρειασθῇ ἰδιαίτερον νομοθέτημα. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ρυθμίζονται διὰ τροπολογιῶν ζητήματα. Ἑπομένως, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ οἰκονομικὸν αὐτὸ θέμα, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς σκοπιμότητος τῶν τροπολογιῶν, διότι ἀπαιτεῖ τὸ ἄλλο νομοθέτημα χρόνον καὶ ἐὰν τυχὸν ἡ Κυβέρνησις ἢ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς θὰ ἐδέχετο, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γίνῃ ἀπώλεια χρόνου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος συμμερίζομαι ἐντελῶς τὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς καὶ τῶν δύο τροπολογιῶν. Διὰ μὲν τὴν πρώτην, διότι εἶναι νομιμοποίησις ὑφισταμένης καταστάσεως, διὰ δὲ τὴν δευτέραν, διότι ἀποκαθιστᾷ ἴσην μεταχείρισιν.

§211Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ὅτι ἡ τροπολογία, ὅπως ἐπροτάθη —καὶ ὁμιλῶ περὶ τῆς ἰδικῆς μας τροπολογίας, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ συνυπογράψω μὲ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον— ἐξυπηρετεῖ σκοπιμότητα, διότι ἐν τῇ πράξει σήμερον αἱ ἐφημερίδες αἱ ἡμερήσιαι Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης οὔτε ἐπλήρωσαν οὔτε πληρώνουν. Ἡ μόνη περίοδος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπλήρωσαν ἦτο ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο αὐτὴ ἡ προείσπραξις, ἡ ὁποία ἀπέδωσε σημαντικὰ ἔσοδα εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ ἐφημερίδες δὲν συζητῶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ὅτι ἀποτελοῦν ὄργανα ἐπηρεασμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης, τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἄμεσον καὶ οὐσιαστικὴν ἐπιρροὴν καὶ ἐπὶ τῶν ἐκπροσώπων τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, διότι τοῦτο καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου συνείδησιν εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀλλὰ ἀποτελοῦν ἰδιοτύπους ἐπιχειρήσεις ἐν τῇ ἐννοίᾳ ὅτι ὑφίστανται τεραστίας καὶ τρομακτικὰς διακυμάνσεις πότε πρὸς τὰ ἄνω καὶ πότε πρὸς τὰ κάτω καὶ εἶναι ἐξόχως δυσχερὲς ἐὰν θελήσῃ κανεὶς νὰ διαπιστώσῃ ἐκ τῶν ὑστέρων, ἰδίως ὅταν ἔχουν παρέλθει ὡρισμένα χρόνια, τὰ δεδομένα τὰ οἰκονομικά, εἶναι ἐξόχως δυσχερὲς νὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα. Ἐγὼ προσωπικῶς ἔχω καταλήξει εἰς τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ διατυπώσω καὶ προφορικῶς κατόπιν τῆς ἐγγράφου ὑποβολῆς τῆς τροπολογίας, ὅτι ὁ μόνος τρόπος ποὺ διαθέτομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὴν ἐκκρεμότητα τοῦ παρελθόντος, εἰσπράττοντες ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα σήμερον ἠμποροῦμεν νὰ εἰσπράξωμεν, διότι διὰ φορολογίας ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιτύχωμεν οὔτε μέρος ἐκείνων, ποὺ ἐπιτυγχάνομεν σήμερον, καὶ νὰ ἀποτελέσῃ ἐπιδίωξιν τῶν ἁρμοδίων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ὑπαγάγωμεν καὶ τὰς ἐφημερίδας ὡς ἐπιχειρήσεις τὸ ταχύτερον δυνατὸν εἰς τὸν ἑνιαῖον φόρον, τὸν ὁποῖον προσεχῶς θὰ ψηφίσωμεν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ παρελθόντος δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ σοβαρὰ οὐδεμία οὐδαμόθεν ἀντίρρησις. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προτείνει διὰ πληρεστέραν μελέτην νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διότι ἡ πρόθεσίς μας δὲν ἦτο νὰ φέρωμεν τροπολογίαν, ἡ ὁποία νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἐξ ὑφαρπαγῆς, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ προσωπικῶς νὰ τυπωθῇ ἡ τροπολογία μας καὶ νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν τοῦ συνόλου.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀφήσωμεν ἕνα ἄρθρον νὰ μὴ ψηφισθῇ.

§213Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 ἔχω καταθέσει μίαν τροπολογίαν.

§214Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δεδομένου, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν πρόκειται τώρα νὰ ψηφισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ τὸ νομοσχέδιον, θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς δώσετε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν νὰ τὴν μελετήσωμεν καὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τῆς προσεχοῦς Δευτέρας. Νὰ προχωρήσωμεν λοιπόν, νὰ τελειώσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μείνῃ μόνον τὸ ἄρθρον αὐτό.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη;

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 8ον.

§218Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ἐζήτησα προσθήκην ἑνὸς δευτέρου ἐδαφίου, τυπικοῦ ἐντελῶς, διὰ νὰ λύσῃ μίαν ὑφισταμένην ἀμφισβήτησιν. Κατὰ τὸν νόμον 656 καὶ ἐπὶ ἀκινήτων καταστραφέντων ὑπὸ βομβῶν κλπ. κατὰ ποσοστὸν 75%, ἡ στενοκεφαλιὰ τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν ἀπεφάνθη ὅτι εἰς τὸ 75% πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ καὶ τὸ οἰκόπεδον, τὸ ὁποῖον δὲν κατεστράφη. Διὰ τῆς τροπολογίας μου λύω τὸ ζήτημα, ὅτι μόνον ἐπὶ ἀκινήτων νοοῦνται τὰ καταστραφέντα ἀκίνητα. Λύω ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ταλανίζει τὰς ὑπηρεσίας σας.

§219Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Συμφωνῶ καὶ ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.

§220Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὰ πλοῖα εὐτυχῶς ἐργάζονται καὶ ἀποδίδουν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιστρέψωμεν φόρους; Διότι αὐτὸ ποὺ λέγετε, ὅτι οἱ ἔχοντες πλοῖα ὑπὸ ξένην σημαίαν αὐτοὶ δὲν φορολογοῦνται ποτέ. Ἐκεῖνοι ποὺ φορολογοῦνται εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὰ πλοῖα ὑπὸ ἑλληνικὴν σημαίαν. Αὐτὰ τὰ πλοῖα ἀπέδωσαν τὸν φόρον, πρέπει τώρα νὰ τοὺς τὸν ἐπιστρέψῃ τὸ δημόσιον; Δὲν βλέπω ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ δημοσίου νὰ τοὺς ἐπιστρέψῃ τὸν φόρον.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8, δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη;

§222ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 9ον.

§224Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 προτείνω μίαν λεκτικὴν μεταβολήν. Εἰς τὸ ἐδάφιον 4 ἐκεῖ ποὺ λέγει ὅτι «ἐξαιρετικῶς αἱ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ταμειακῆς διευκολύνσεως τῶν ὁμορρύθμων καὶ ἑτερορρύθμων ἑταιρειῶν προσωριναὶ εἰς τρεχούμενον λογ)σμὸν μικροκαταθέσεις κλπ.», νὰ φύγῃ ἡ λέξις «μικρο» καὶ νὰ μείνῃ ἡ λέξις «καταθέσεις». Νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ «μικροκαταθέσεις» θὰ προκαλέσῃ σύγχυσιν. Ἀφοῦ λέγετε ἀπὸ 25.000 καὶ κάτω ἐξαιροῦνται καὶ ἀπὸ 25.000 καὶ ἄνω ὑποβάλλονται εἰς τὸν φόρον, δὲν χρειάζεται ἡ λέξις «μικρο».

§225Α. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Συμφωνῶ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ λέξις «μικρο».

§226Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶχα καταθέσει τροπολογίαν ἀφορῶσαν προσθήκην, μετὰ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν τινων νόμων, ἄρθρον 25 τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ἐπὶ τῆς μετατροπῆς τῶν παλαιῶν χαλκίνων σκευῶν. Ἐπειδὴ ἡ τροπολογία αὐτή, ἡ ὁποία ἔχει τυπωθῆ καὶ ἔχει διανεμηθῆ, παρεμβάλλεται μεταξὺ τῶν ἄρθρων 8 καὶ 9, δηλαδὴ τὸ ἄρθρον 9 θὰ γίνῃ 10 καὶ μετὰ τὸ ἄρθρον αὐτὸ νὰ γίνῃ ἡ τροπολογία αὐτὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγνώσω. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾷ εἰς τὸ ἑξῆς θέμα, τὸ ὁποῖον ἐκρίθη καὶ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἔχει ὀρθῶς καὶ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον: «Αʹ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγρ. 1 περίπτωσις ιαʹ ἄρθρ. 6 τοῦ Β. Δ)τος τῆς 1 Φεβρουαρίου 1951 «περὶ ἐπιβολῆς εἰδικοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ἐπὶ ἐνίων εἰδῶν», εἶναι ὅτι δὲν θεωρεῖται ὡς παραγωγὴ χαλκοῦ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ἡ τῆξις παλαιοῦ χαλκοῦ (χορδᾶ) καὶ μετατροπὴ αὐτοῦ εἰς ἑνιαίαν μᾶζαν πρὸς περαιτέρω κατεργασίαν». Διὰ τοῦ Β. Δ. τῆς 1ης Φεβρουαρίου 1951 ὁ φόρος κύκλου ἐργασίας ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐν αὐτῷ κατονομαζομένων εἰδῶν, εἴτε ταῦτα εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε παράγονται ἐν τῇ χώρᾳ. Δὲν θεωρεῖται παραγωγὴ ἡ τῆξις τῶν διαφόρων παλαιῶν σκευῶν ἢ ἀπορριμμάτων παλαιῶν σκευῶν ἢ διαφόρων παλαιῶν μηχανημάτων. Αὐτὸς οὗτος ὁ μετασχηματισμὸς τῶν ἐκ περισυλλογῆς τεμαχίων χαλκοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς παραγωγὴ χαλκοῦ, διότι παραγωγὴ χαλκοῦ θεωρεῖται ἡ παραγωγὴ ἑνὸς εἴδους μὴ ὑπάρχοντος. Ὁ ἁπλοῦς ὅμως μετασχηματισμὸς τῶν ἐκ περισυλλογῆς τεμαχίων χαλκοῦ ἢ τῶν παλαιῶν σκευῶν καὶ ἡ τῆξις αὐτῶν καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δὲν θεωρεῖται ὡς παραγωγὴ νέου εἴδους καὶ συνεπῶς δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Β. Δ. τῆς 1 Φεβρουαρίου 1951, τὸ ὁποῖον φορολογεῖ τὴν παραγωγὴν τῶν νέων μετάλλων. Παραγωγὴ λοιπὸν τοῦ χαλκοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ἡ τῆξις τῶν διαφόρων ἐκ περισυλλογῆς παλαιῶν σκευῶν. Προτείνω λοιπὸν νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς τροπολογία. Μετὰ τὸ ἄρθρον 8 νὰ προστεθῇ ἄρθρον 9 ἔχον οὕτω: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς περιπτώσεως αʹ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Β. Δ. τῆς 1.2.51 περὶ ἐπιβολῆς φόρου κύκλου ἐργασίας κλπ. εἶναι ὅτι δὲν θεωρεῖται ὡς παραγωγὴ χαλκοῦ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἡ τῆξις παλαιοῦ χαλκοῦ καὶ ἡ μετατροπὴ αὐτοῦ εἰς νέαν μᾶζαν πρὸς περαιτέρω κατεργασίαν». Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ ὁ κ. Μερτικόπουλος Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὁ κ. Φράγκος τὴν εὑρίσκουν ὀρθοτάτην.

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως δικαία.

§228Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ καθότι ζητοῦνται ἀναδρομικῶς φόροι ἀπὸ δύο καὶ τριῶν ἐτῶν.

§229Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Θὰ τὴν μελετήσω καὶ θὰ τὴν φέρω εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἐτροπολογήθη;

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11 ὡς ἔχουσιν). Ἄρθρον 12ον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§233Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μεταξὺ τῶν τυπικῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον 12 καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιτρέπουν τὴν προσφυγὴν ἐλησμονήθη καὶ ἕνας τυπικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀσυνήθης, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται καὶ ὀφείλεται εἰς σφάλμα τοῦ δικηγόρου, εἶναι ἡ περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὸ ἔνδικον μέσον δὲν ἀναφέρονται οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἠσκήθη. Προφανῶς πρόκειται περὶ τυπικοῦ λόγου ὁ ὁποῖος πρέπει καὶ αὐτὸς νὰ περιληφθῇ. Ὅταν ἀπορρίπτεται ἡ προσφυγὴ διότι δὲν ἀναφέρονται οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἠσκήθη καὶ ἐκρίθη τυπικῶς ἀπαράδεκτος πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπανέλθῃ.

§234Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ μελετήσω τὴν πρότασίν σας καὶ εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν ἀποφασίζομεν ἐπὶ τῆς ἀποδοχῆς ἢ μὴ τῆς προτάσεώς σας.

§235Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 12 τίθεται ἡ ἡμερομηνία 1 Ὀκτωβρίου 1952. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ δοθέντος ὅτι τὸ ἄρθρον 12 προβλέπει νὰ ἀσκηθοῦν ἔνδικα μέσα τῆς ἀναθεωρήσεως καὶ τῆς ἐφέσεως λόγω μὴ καταβολῆς παραβόλου ἢ δι’ ἄλλον τυπικὸν λόγον. Προτείνω νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὕτη καὶ νὰ εἴπωμεν «συζητηθέντα μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος».

§236Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶχε δοθῆ ἄλλη παράτασις μέχρι τῆς 1ης Ὀκτωβρίου 1952.

§237Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Τότε δὲν ἐπιμένω. (Μεθ’ ὃ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 12 μέχρι καὶ 18 ὡς ἔχουσιν ἐν τῷ σχεδίῳ).

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 19ον. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§239Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀπηλείφθη ἀπὸ τὸ συζητούμενον σχέδιον προκαλεῖ ὅλως ἰδιαιτέρως τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἐργαζομένων τάξεων τῆς χώρας. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ἡ σωρεία τῶν τηλεγραφημάτων τὰ ὁποῖα ἀπεστάλησαν ἀπὸ τὰ Ἐπιμελητήρια καὶ τοὺς Ἐμπορικοὺς Συλλόγους τῆς χώρας καὶ λοιπὰς ὀργανώσεις. Καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὴν σχετικοῦ ἐγγράφου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης ἀπευθυνόμενον πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τοὺς ὑπουργοὺς Δικαιοσύνης, Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου κλπ. (Ἀναγινώσκει) Νομίζω ὅτι ἔχει ἀπόλυτον δικαίωμα ὁ ἐμπορικὸς κόσμος τῆς χώρας μας, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ μόρφωσιν ἐπαγγελματικὴν καὶ ἱκανότητα, εἰς τρόπον ὥστε ἐκεῖ ποὺ νομίζει ὅτι εἶναι καλύτερος ὑπερασπιστὴς τῶν συμφερόντων του ὁ ἴδιος, νὰ μὴ προσφεύγῃ εἰς τὰς ὑπηρεσίας... (Θόρυβος).

§240ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ δὲν ἀπαγορεύεται.

§241Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τὸ δικηγορικὸν ἐπάγγελμα εἶναι ἐπιστήμη καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀσκῇ ὁ οἱοσδήποτε.

§242Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Νὰ σᾶς εἴπω. Νὰ ἀσκήσετε τὴν ἐπιστήμην σας. Ἐὰν εἶμαι ἄρρωστος, θὰ ζητήσω τὴν βοήθειάν σας, ἐὰν εἶμαι γερὸς δὲν ἔχω ἀνάγκην τῆς ἐπιστήμης κανενός. Ὁ καθεὶς γνωρίζει νὰ ὑπερασπίζῃ τὰ συμφέροντά του καλύτερα ἀπὸ οἱονδήποτε. Καὶ ὅταν νομίζῃ ὁ ἔμπορος ὅτι ἡ κατάρτισις καὶ ἡ μόρφωσίς του δὲν εἶναι ἀρκεταὶ διὰ νὰ τοῦ δώσουν τὸ δίκαιόν του, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ χρησιμοποιήσῃ δικηγόρον. Τὸ θέμα εἶναι σαφές. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅταν ἐπέρασεν ὁ κῶδιξ περὶ δικηγόρων, καὶ τοῦ ἀνέπτυξα τὰς ἀπόψεις μου, ἀνεγνώρισεν ὅτι ἦτο ἄδικος ἡ διάταξις καὶ ἐδήλωσεν ὅτι τοῦ διέφυγεν ἡ διάταξις αὐτή.

§243Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα ὅταν ψηφίζωνται νόμοι. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους, μετὰ ψυχραιμίας νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸν ρήτορα.

§245Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω μίαν διευκρίνησιν. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι διατυπωμένον ὅπως τὸ προτείνετε σεῖς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπῆλθε διαφωνία εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ἀνέβαλον διὰ τὸ ἄλλον τμῆμα τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχω πρὸς συζήτησιν. Πρόκειται εἰς τὸ περὶ ἐμπόρων νὰ συζητηθῇ. Δὲν διεγράψαμεν, ἀλλὰ ἀνεβάλαμεν τὴν διάταξιν διὰ νὰ συζητηθῇ μὲ περισσοτέραν ἠρεμίαν καὶ ψυχραιμίαν.

§246Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶναι γνωστόν......

§247Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν εἶναι ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀναβάλλονται. Εἶναι διάταξις ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι διαγράφονται. Τὴν διεγράψαμεν.

§248Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς ἐμὲ τὸν μὴ δικηγόρον βουλευτήν, νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην μου.

§249Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἀφίνετε, κ. συνάδελφε, διὰ τὴν Δευτέραν;

§250ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§251Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ ἱστορία, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐν ἔτει 1926 εἶχε ψηφισθῆ κάποιος νόμος, ὁ ὁποῖος περιελάμβανε κάτι παρόμοιον μέτρον. Εἶναι τὸ Ν. Δ. τῆς 5 –6)3)26 περὶ Δικηγόρων. Εὑρέθη, ὅμως, ὀλίγον χρόνον ἀργότερον ἡ Κυβέρνησις ὑποχρεωμένη νὰ τὸν καταργήσῃ. Καὶ θὰ σᾶς διαβάσω μίαν περικοπήν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μιχαηλίδη, ὑπεβάλατε τροπολογίαν ἐπ’ αὐτοῦ;

§253Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν.

§254Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Δὲν ὑπάρχει διάταξις.

§255Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ συζητῶ διὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν ἡ Κυβέρνησις....

§256Κ. ΚΟΣΜΙΔΗΣ. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν τακτικὴν τῶν συναδέλφων δικηγόρων. Διότι ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης ἐδέχθη τὸ ἄρθρον 19 νὰ ὑπάρχῃ, μὲ τὴν ἑξῆς διαφοράν: Νὰ μὴ παρίστανται οἱ λογισταὶ καὶ οἱ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 γίνεται δεκτόν;

§258ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτόν. Μερικὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς τὸ ἀρχικῶς κατατεθὲν νομοσχέδιον δὲν θὰ τὰ συζητήσωμεν, ἀλλὰ θὰ τὰ ἀναβάλωμεν δι’ ἀργότερα. Μεταξὺ αὐτῶν περιλαμβάνεται καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις τῶν ὑπολοίπων ἄρθρων.

§260Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἀπεδέχθην ὡρισμένας τροπολογίας. Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία παρεξήγησις ἢ σύγχυσις, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀνατυπωθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθην, ὥστε ὅταν θὰ συζητηθῇ καὶ ἡ ἄλλη περὶ δημοσιογραφικοῦ χάρτου κλπ. τότε νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν τὴν Δευτέραν νὰ τὸ τελειώσωμεν.

§261Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐπειδὴ ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις, νὰ κάμῃ δήλωσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, διὰ τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας ἀφῄρεσε καὶ τὰς ὁποίας πρόκειται, ὡς εἶπε, νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δι’ ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου. Θέλω ὅμως νὰ ὑπενθυμίσω τοῦτο εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν, προκειμένου περὶ τῆς ἐπιμάχου διατάξεως, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ κ. Μιχαηλίδης. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφορᾷ κατάργησιν διατάξεως περιεχομένης εἰς τὸν κώδικα περὶ Δικηγόρων. Δὲν εἶναι ἑπομένως δυνατὸν διὰ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβάλῃ μόνος ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταργηθῇ αὕτη. Τοῦτο ὑπενθυμίζω, διότι τοιαύτη τις εἰσαγωγὴ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ ἦτο σύμφωνος πρὸς τὰς συνταγματικὰς διατάξεις. Ὀφείλει νὰ προσυπογραφῇ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα καὶ πάλιν ἐνώπιον νέας συζητήσεως. (Χειροκροτήματα).

§262Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινοβουλευτικῆς διεγράφη τὸ ἄρθρον 19 καὶ ἀντ’ αὐτοῦ προσετέθη ἄλλο ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἐνεκρίθη παμψηφεὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν καὶ τὸ ἐνέκρινε καὶ ὁ κ. ὑπουργός. Αὐτὸ ἀπετέλει ἄρθρον, τὸ ὁποῖον εἶχε μπῆ καὶ εἰς προγενέστερον νόμον, ἀλλὰ εἶχε μπῆ τὸν Δεκέμβριον καὶ ὥριζε προθεσμίαν μέχρι τὸν Μάρτιον. Ἐπειδὴ ἐπῆλθε σύγχυσις...

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τὸ τυπωθὲν καὶ διανεμηθὲν μετὰ τὴν πρώτην συζήτησιν νομοσχέδιον καὶ αὐτὸ λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν μου.

§264Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Εἰσήλθατε ἀμέσως εἰς τὸ ἄλλον νομοσχέδιον, κύριε Πρόεδρε, καὶ δὲν ἐπροφθάσαμεν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 19. Ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ δέχεται, ἡ Ἐπιτροπὴ παμψηφεὶ τὸ ἐδέχθη...

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνεβλήθη, κύριε συνάδελφε, ἡ συζήτησις τῶν ἑπομένων ἄρθρων διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς αὐθορμήτως προσερχομένους ἤ προσελθόντας κομμουνιστάς». Ὁ κ. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§266Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤμην σύμφωνος διὰ τὴν παροχὴν τῶν εὐεργετημάτων εἰς τοὺς κομμουνιστὰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ προσήρχοντο, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν αὐστηρὸν καὶ ἀπαράβατον ὅρον οἱ κομμουνισταὶ οὗτοι νὰ μὴ ἔχουν διαπράξει ἐγκλήματα. Εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν προσῆλθον ἐγκαίρως καὶ δὲν ἔκαμον χρῆσιν τῆς ἐκ τοῦ νόμου ταχθείσης προθεσμίας, ὥστε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως, εἰς ὅσους ἀπέφυγον νὰ προσέλθουν ἐγκαίρως, καὶ ὑπῆρξαν ἐγκληματίαι — καὶ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ὑπῆρξαν στυγνοὶ ἐγκληματίαι — εἰς ὅσους ἐξ αὐτῶν διέπραξαν ἐγκλήματα φόνου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀναγνωρίσωμεν εὐεργετήματα ὥστε νὰ τύχουν τῶν διευκολύνσεων καὶ αὐτοὶ τῶν ὁποίων ἔτυχον οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον ἐγκαίρως καὶ δὲν ἦσαν ἐγκληματίαι. Λοιπόν, προκειμένου περὶ ἐγκληματιῶν, περὶ κομμουνιστῶν, διαπραξάντων ἐγκλήματα, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τοὺς παράσχωμεν διευκολύνσεις, δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ μὴ ἔχουν διαπράξει ἐγκλήματα εἰς βαθμὸν κακουργήματος.

§267Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Οἰκονομίδην, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ ἀμνηστία εἰς τοὺς ἐγκληματήσαντας κομμουνιστάς, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὑποπέσει εἰς παραβάσεις τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου, δηλαδὴ ἔχουν διαπράξει ἐγκλήματα κατὰ τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν, διότι δὲν εἶναι παραδεκτὸν σήμερον ὅτε ἔχουν ἡσυχάσει τὰ πράγματα νὰ δίδωμεν ἀμνηστίαν εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγκληματήσει ὄχι κατὰ τῆς Πατρίδος, διότι ἡ Πατρὶς δέχεται καὶ τοὺς δίδει ἀμνηστίαν, ἀλλὰ κατὰ τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν.

§268Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ν. 2058 παρεσχέθησαν εὐκολίαι εἰς τοὺς κομμουνιστὰς ἀντάρτας. Ἡ προθεσμία αὕτη παρῆλθεν ἔκτοτε ἄκαρπος, διότι οὗτοι, οἱ ἐλάχιστοι, κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, δὲν ἐσεβάσθησαν οὔτε τοὺς νόμους, οὔτε κατεδέχθησαν νὰ ὑπακούσουν εἰς τὰ κελεύσματα τῆς Πατρίδος διὰ νὰ παρουσιασθοῦν: Ἐξακολουθοῦν, παρὰ τὰς εὐκολίας τὰς ὁποίας τοὺς ἐδίδομεν διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ βουνὰ καὶ νὰ κρύπτωνται εἰς τὰς πόλεις καὶ νὰ ἐξακολουθοῦν τὸ ἔργον των ἐναντίον τῆς Πατρίδος. Ἐξ αὐτῶν, τινὲς μὲν συνελήφθησαν, ἕνας ἢ δύο ἐφονεύθησαν, ἕνας ἢ δύο ἔφυγον καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ἐλάχιστοι, οἱ ἀσήμαντοι, κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κρίνωμεν, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀκίνδυνοι δὲν συντρέχει οὐδεὶς λόγος νὰ τοὺς παράσχωμεν τοιαῦτα εὐεργετήματα, ὅπως τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει. Ἀριθμῶ πολλὰ ἔτη καὶ εἶμαι μεγαλύτερος τὴν ἡλικίαν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐδιάβασα πολλὰς φορὰς εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι οἱ φυγόδικοι ἢ οἱ ὑποπέσαντες εἰς παραπτώματα ποινικὰ παρουσιάσθησαν εἰς τὰς ἀρχάς, εἴτε τὰς στρατιωτικάς, εἴτε τῆς χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐδιάβασα εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ ὑπουργὸς μπῆκε εἰς τὸ κρησφύγετον τοῦ ληστοῦ, πρώτη φορὰ τὸ εἶδα καὶ εὔχομαι νὰ μὴ μὲ ἀξιώσῃ ὁ Θεὸς νὰ τὸ ξαναϊδῶ διὰ δευτέραν φορὰν εἰς τὰς ἐφημερίδας. Μοῦ κάμνει κατάπληξιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§269ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρὸς τιμήν του εἶναι αὐτό.

§270Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Λυποῦμαι διὰ τὴν ἀντίληψίν σας. Ἡ Κυβέρνησις εἶπε νὰ προσέλθουν καὶ θὰ τοὺς κρίνῃ ἐπιεικῶς, πλὴν ὅμως ἐξ αὐτῶν δὲν προσῆλθε κανείς, παρὰ μόνον αὐτὸς ὁ κατόπιν συμφωνίας μεταξὺ τοῦ ὑπουργοῦ καὶ τοῦ ληστοῦ. Ἐὰν δὲν ἐξαιρεθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάμει ἐγκλήματα, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. συνάδελφος, εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου.

§271Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ἠθικὸν νὰ δίδωμεν ἀμνηστίαν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔσφαξαν, ἐσκότωσαν, ἐπυρπόλησαν, μὲ μίαν μονοκονδυλιὰν καὶ μὲ 20 βουλευτὰς παρόντας. Εἶναι νομοσχέδιον μεγάλης σημασίας, διότι ἀνατρέπει τὴν ἠθικὴν τάξιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδεται ἀμνηστία εἰς τοὺς κακουργήσαντας καὶ τοὺς σφαγιάσαντας. Ἂν τύχῃ κομμουνιστὴς τις μὴ ὑποπέσας εἰς ἐγκληματικὴν πρᾶξιν, νὰ τοῦ δοθῇ ἀμνηστία, ἀλλὰ εἰς φονεῖς, εἰς δολοφόνους, εἰς τοὺς σκοτώσαντας τὰ παιδιὰ καὶ τὰς μητέρας μας, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν μονοκονδυλιὰν καὶ μὲ 20 βουλευτὰς παρόντας νὰ δίδωμεν ἀμνηστίαν.

§272Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μοῦ ἀρέσει νὰ βλέπω τὰ πράγματα μὲ τὴν πραγματικήν των ὄψιν. Ὅταν παρέστην εἰς τὴν δίκην ποὺ ἐδικάζοντο οἱ σφαγεῖς τοῦ ἀδελφοῦ μου, εἶχον ἀπέναντί μου τὸν δολοφόνον, ὁ ὁποῖος μειδιῶν ἀπήντησεν εἰς τοὺς δικαστάς: «Μὲ εἶδε κανεὶς ποὺ ἐσκότωσα;». Δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς μάρτυς. Καὶ ὅμως, αὐτοὺς τοὺς ἠμνήστευσε τὸ Κράτος. Καὶ συζητοῦμεν τώρα διὰ πέντε κατσαπλιάδες, ποὺ εἶναι εἰς τὰ βουνά καὶ διὰ τοὺς ἐκτοπίζοντας ὁλόκληρα χωριά, κινητοποιεῖται τὸ Κράτος ὁλόκληρον; Διατί; Δι’ ὀλίγους ἀνθρώπους. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα δὲν ἔχει τόσον τραγικὸν χαρακτῆρα, ποὺ ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Πρέπει τὸ Κράτος νὰ προχωρήσῃ θετικὰ εἰς τὸ ζήτημα, διὰ νὰ δώσωμεν μίαν λύσιν.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Αὐγερινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§274Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Διετύπωσα καὶ πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω ὡρισμένας ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§275Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κακῶς.

§276Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δικαίωμά σας, κ. συνάδελφε, νὰ λέγετε κακῶς. Ἐγὼ νομίζω ὅτι κακῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Τὰς ἀντιρρήσεις αὐτὰς θεωρῶ χρέος συνειδήσεως, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Αἱ ἀντιρρήσεις εἶναι διττῆς φύσεως. Γενικαὶ καὶ εἰδικαί. Γενικαί, ἀφορῶσαι τὴν πολιτικὴν συνέπειαν καὶ τὴν ἠθικὴν τάξιν, εἰδικαὶ ἀφορῶσαι τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ προκληθοῦν ζητήματα περίπλοκα, τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργήσουν σάλον καὶ ἀμηχανίαν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐφαρμόσουν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἤθελε ψηφισθῆ. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει τὸν τίτλον «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς κομμουνιστὰς συμμορίτας» δημιουργεῖ ἀμέσως δισταγμὸν εἰς τὴν συνείδησιν τῶν βουλευτῶν τοῦ Συναγερμοῦ, τοῦ Συναγερμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπέκρουσε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ τὸ ὁποῖον τὸ κατηγόρησε καὶ προεκλογικῶς, ὡς μέτρον ἐθνικῆς ὑπονομεύσεως. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον, δὲν νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν πολιτικῆς συνεπείας, τὸ νὰ ἐρχώμεθα μετὰ πάροδον 3 καὶ πλέον ἐτῶν καὶ νὰ ἐκθάπτωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, νὰ τὸ υἱοθετοῦμεν, νὰ τὸ ἐγκωλπούμεθα, νὰ ἀναγνωρίζωμεν σιωπηρῶς, ὅτι καλῶς εἶχεν ὅταν ἐψηφίζετο, νὰ παρατείνωμεν τὴν δίμηνον προθεσμίαν, τὴν ὁποίαν ἔθεσε τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, προκειμένου περὶ χιλιάδων, τοὺς ὁποίους ἐπρόκειτο νὰ εὐεργετήσωμεν, νὰ τὴν παρατείνωμεν ἐπὶ 3 ἔτη καὶ ἐπὶ 3 εἰσέτι μῆνας ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑφυπουργὸς ἐσκέφθη ποῖα ζητήματα δημιουργοῦνται ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου; Διετύπωσα τὸ ἐρώτημα κατὰ τὴν χθεσινὴν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς συζήτησιν. Ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον τοὺς 30 μόνον αὐτούς, τῶν ὁποίων ἔχετε ὀνομαστικὸν κατάλογον, καὶ ὄχι ἄλλους; Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἀφορᾷ ὅλους. Πᾶς τις ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ αἱμοσταγὴς κακοῦργος δύναται νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ νὰ τύχῃ τοῦ εὐεργετήματος. Ἀντέλεξεν ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου.

§277Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, ὄχι.

§278Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Μεταφέρω μετὰ πάσης ἀντικειμενικότητος τὰ ὅσα εἶπον καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὰς ὁποίας εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκθέσῃ καὶ μόνος του. Ὄχι, εἶπε, διότι ὁ νόμος 2058 παρέχει τὰ εὐεργετήματα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκοντο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μέχρι τοῦ 1951. Ἐπομένως, ἐφ’ ὅσον λέγει ἡ Ἀσφάλεια «ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅλους τοὺς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εὑρισκομένους καὶ θὰ ζητηθῇ ἀπὸ ἐμὲ τὴν Ἀσφάλειαν, ἡ βεβαίωσις ὅτι παρέμεινεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν», δὲν δύναται νὰ τύχῃ τοῦ εὐεργετήματος. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφοι, νὰ διατυπώσω τὴν γνώμην ὅτι δὲν δύνανται ν’ ἀποτελοῦν αὐταὶ αἱ σκέψεις κριτήρια ἑνὸς νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὅτι δὲν εἶναι πιθανὸν νὰ διαφύγουν τῆς Ἀσφαλείας ὡρισμένοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι καὶ μόνον εἶναι γνωστοί, ν’ ἀποδεχθῶμεν καὶ νὰ ἐνστερνιζώμεθα ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, ὡς εἶναι διατυπωμένον, παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς οἱονδήποτε ὁ ὁποῖος παρέμεινεν ἀφανὴς αὔριον νὰ ἐμφανισθῇ καὶ νὰ τύχῃ τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ. Εἰς τὸ ἐρώτημα ὅμως αὐτὸ δὲν ἠδυνήθησαν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου ν’ ἀπαντήσουν. Εἶναι 30 μόνον αὐτοί; Ἢ εἶναι ἴσως 100, 200, 300, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς ἄλλας πόλεις;

§279Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου ὑπουργίας, οἱ συλληφθέντες εἶχον ἔλθει ἀπὸ ἔξω, ὡς καὶ ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχουν ἔλθει ἀπὸ ἔξω. Δὲν ἀποκλείεται νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι κρυμμένοι ἐδῶ.

§280Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶναι γνωστοὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας τῆς Ἀσφαλείας ποῖοι εἶναι ἔξω καὶ ποῖοι εἶναι μέσα.

§281Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Πάντως, ὑπάρχουν ἐντὸς τῆς χώρας καὶ ἄλλοι ἄνθρωποι, βεβαρημένοι μὲ σοβαρώτατα ἐγκλήματα. Αὐτοὶ θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος; Ἀσφαλῶς ναί.

§282Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Εἶναι γνωστοὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας 34 κομμουνισταί, κατάλοιπα ἀπὸ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα.

§283Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, οἱ Α, Β, Γ, θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος. Τὸ νομοσχέδιον λέγει ὅτι θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος πάντες οἱ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος εὑρισκόμενοι καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ παρουσιασθοῦν αὐθορμήτως.

§284Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Εἶναι οἱ περιγραφόμενοι εἰς τὸ γνωστὸν νομοσχέδιον 2058, τοῦ ὁποίου εἰδικὴ διάταξις τίθεται ἐν ἰσχύει.

§285Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐξαιρεῖ ρητῶς τοὺς καταφυγόντας εἰς τὴν ἀλλοδαπήν.

§286Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ὅσοι εἶναι ἐντὸς τῆς Ἐπικρατείας 100–200, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται....

§287Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη συνείδησιν τῆς εὐθύνης της.

§288Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁμιλῶ διὰ τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον πιθανὸν ἐκ πλάνης σας νὰ μὴ ἀντελήφθητε ὅτι δημιουργεῖ κίνδυνον διὰ τὴν ἀσφάλειαν.

§289Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εὐχαριστῶ πάρα πολὺ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν. Σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ἔχω πλήρη συνείδησιν τοῦ θέματος τῆς Ἀσφαλείας καὶ τοὺς κινδύνους, ἐπίσης γνωρίζω καὶ δηλῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅ,τι τὸ νομοσχέδιον δὲν σχετίζεται καθόλου μὲ κινδύνους.

§290Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἑπομένως, θὰ ἐξακολουθήσῃ μία κατηγορία τῶν κρυπτομένων ἐγκληματιῶν ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀπολαμβάνῃ τῶν εὐεργετημάτων αὐτῶν, ἀναμφισβητήτως.

§291Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν προσέλθουν;

§292Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Βεβαίως, ἐὰν προσέλθουν. Δευτέρα κατηγορία, κύριοι. Ὅλοι ὅσοι ἔχουν ἐγκληματήσει μετὰ τὸ ἔτος 1951 —σᾶς παρακαλῶ ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, νὰ προσέξετε,— ὅσοι ἔχουν ἐγκληματήσει μετὰ τὸ 1951 ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ κατώρθωσαν νὰ διαφύγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος; Ναί.

§293Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι. Σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὄχι. Διότι ἔφυγαν ἔξω. Τὸ νομοσχέδιον διὰ τοὺς ἐγκληματίας τοῦ κοινοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, ἀναπέμπει εἰς τὰ εἰδικὰ ἄρθρα διὰ τὰ ἀδικήματα τὰ διαπραχθέντα καὶ σχέσιν ἔχοντα μὲ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα. Θὰ παρακαλέσω ἐπ’ αὐτοῦ νὰ βεβαιωθῆτε, ὅ,τι ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἐτόνισα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, δὲν προτίθεται νὰ ἀνοίξῃ τὰς πύλας εἰς τοὺς κοινοὺς ἐγκληματίας.

§294Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἀσφαλῶς. Ἀλλά, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, δὲν ἀπηντήσατε ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον διετύπωσα. Διότι ὡς θὰ ἐνθυμεῖσθε καὶ ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου, ἀπήντησεν ὅτι πράγματι θὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος, ὅσοι διέπραξαν ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα μὲ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα μετὰ τὸ 1951 μέχρι τῆς 8.6. 1955 καὶ οἱ ὁποῖοι διέφυγαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐρωτῶ: Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀποκλείσητε ἀπὸ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρουσιάσθησαν;

§295Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Τὸ νομοθέτημα, ἐπαναλαμβάνω, σχετίζεται μὲ τοὺς 34 γνωστοὺς εἰς τὰς ὑπηρεσίας Ἀσφαλείας.

§296Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι;

§297Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὸ νομοσχέδιον θὰ τὸ ἐφαρμόσουν τὰ δικαστήρια. Προϋπόθεσις τῆς ἐφαρμογῆς κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου εἶναι ἡ βεβαίωσις τῆς ἀσφαλείας.

§298Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, θὰ μὲ συγχωρήσητε διότι θὰ ἀναγνώσω τὰ σχετικὰ ἄρθρα: «4. Παρατείνεται......... (ἀναγινώσκει)................». Ἐρωτῶ, ὅλους ὑμᾶς πάντας, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν τοὐλάχιστον ἀνάγνωσιν, εὑρίσκετε ἀπὸ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὅτι μετριάζεται τὸ εὐεργέτημα, εἰς τοὺς εὑρισκομένους, εἰς Ἰκαρίαν, Σάμον κλπ.;

§299Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ποῖον εἶναι τὸ θέμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει τὸ νομοθέτημα. Προέκυψε τὸ γεγονός, ὅτι καὶ πέρυσι καὶ κατὰ τὸ προπαρελθὸν ἔτος ἐγένετο προσπάθεια συλλήψεως καὶ διώξεως τῶν ὑπολειφθέντων κομμουνιστοσυμμοριτῶν εἰς τὰ διάφορα σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Λόγῳ τῆς ἰδιοτύπου μορφῆς τῶν διωκομένων προσώπων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι τοῦ τύπου τοῦ παλαιοῦ λῃστοῦ φυγοδίκου, ὁ ὁποῖος δρᾷ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ παρέχει στόχον διώξεως, διεπιστώθη ὅτι εἶναι καταπόνησις φοβερὰ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου. Καὶ ἐσχάτως ἀκόμη —καὶ εἶναι εἰς γνῶσιν τῶν κ. συναδέλφων— ἐγένετο μία εἰσέτι προσπάθεια τοιαύτης μορφῆς εἰς τὴν Ἰκαρίαν ὅπου προϋποτίθεται ὅτι τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ κάπως εὐκολώτερον. Καὶ ἐν τούτοις διεπιστώθη λόγῳ, ἐπαναλαμβάνω, τῆς κατηγορίας τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα κρύπτονται καὶ δὲν πορεύονται εἰς τὰ βουνὰ ὥστε νὰ παρέχουν στόχον, διεπιστώθη ἐπαναλαμβάνω τὸ ἀδύνατον τοῦ νὰ τελεσφορήσῃ ἡ ἐνέργεια αὐτή. Ἔκρινε, λοιπόν, ἡ κυβέρνησις, ὅτι ἐν συναφείᾳ πρὸς τὴν ἐπαναληφθεῖσαν γραμμὴν περὶ ἐπιεικείας καὶ λήθης τοῦ παρελθόντος, ἔκρινεν ὅτι σκόπιμον εἶναι νὰ παράσχῃ μίαν τελευταίαν προθεσμίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀπαλλάξῃ ἂν μὴ τὶ ἄλλο, τοὺς πληθυσμοὺς ὁλοκλήρων περιοχῶν. Ἀναφέρεται, ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν εἰδικωτέραν αὐτὴν κατηγορίαν καὶ περὶ αὐτοῦ ἀποτελεῖ ἐγγύησιν ἡ ὑφισταμένη νομοθεσία.

§300Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Θὰ παρακαλέσω, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ ὁλοκληρώσω, τὰς σκέψεις μου. Ἐλέχθη ὅτι ἁρμόδια νὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον αὐτὸν εἶναι τὰ Συμβούλια καὶ τὰ Συμβούλια δὲν θὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὸν κατάλογον, τὸν ὁποῖον ἔχει ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργός, ἀλλὰ μὲ ὅλην τὴν καλοπιστίαν καὶ τὴν διάθεσιν ὅπως μὴ διαιωνισθοῦν τὰ πάθη, θὰ εἴπουν ἀναμφισβητήτως ναί. Ἀλλ’ ἐκεῖνο εἶναι ἓν δικαστήριον, ἓν Συμβούλιον. Αὐτός, λοιπόν, ὁ οἱοσδήποτε ποὺ κρύπτεται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ δὲν διέφυγεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καθόλου, τυγχάνει ἢ δὲν τυγχάνει τοῦ εὐεργετήματος; Ἀναμφισβητήτως τυγχάνει. Πρόκειται περὶ ἀμνηστίας παρεχομένης πρὸς ὅλους ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διέπραξαν ἐγκλήματα. Τρίτον ἐρώτημα τὸ ὁποῖον τίθεται, κ. συνάδελφοι. Τί θὰ συμβῇ μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας τοῦ νόμου 2058 ἐνεφανίσθησαν αὐθορμήτως διὰ νὰ ἐλπίσουν εἰς ἐπιείκειαν τῶν δικαστηρίων καὶ κατεδικάσθησαν καὶ εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὰς φυλακάς; Θὰ ἀπολυθοῦν τῶν φυλακῶν; Ναί, ἀπήντησεν ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου. Ἐάν, λοιπόν, λέγω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργός, ὁ ἐκπροσωπῶν σήμερον αὐτήν, ἐπίστευον ἢ ἐνόμιζον ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐκδηλώσουν ἐμπράκτως καὶ ἐνεργῶς τὰς περὶ λήθης ἀντιλήψεις των, ἠδύναντο καὶ ὤφειλον νὰ συντάξουν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ περιέχῃ τὴν ἐκδήλωσιν τῆς πολιτικῆς τῆς λήθης καὶ ὄχι νὰ ἔρχωνται, νὰ ἐνστερνίζωνται τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο περὶ εἰρηνεύσεως μετὰ παρέλευσιν 3½ ἐτῶν καὶ νὰ λέγουν: Τὸ υἱοθετῶ καὶ παρατείνω τὴν προθεσμίαν του, ἀφ’ ἧς ἔληξεν, καὶ ἐπὶ τρεῖς εἰσέτι μῆνας. Τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀλλὰ ποίαν λήθην; Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ λήθης, ὑποτίθεται ὅτι ὁμιλοῦμεν περὶ λήθης ἀπωτέρου παρελθόντος. Τὰς πράξεις τὰς ἀπωτέρας καλύπτει πέπλος λήθης. Ποία λήθη; Ποῖος πέπλος λήθης, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, θὰ καλύψῃ τὰς πράξεις, τὰς ὁποίας ἔρχεται νὰ ἀμνηστεύσῃ ἡ γενομένη δεκτὴ τροπολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν, ἅπαντα τὰ παρ’ αὐτῶν διαπραχθέντα ἀδικήματα μέχρι τῆς 8ης Ἰουνίου 1955 μένουν ἀτιμώρητα; Λήθη καὶ εἰς αὐτά; Καὶ ποίας φύσεως εἶναι αὐτὰ τὰ ἀδικήματα; Μὴ τυχὸν πρόκειται περὶ στυγνῶν ἐγκλημάτων;

§301Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Ἀπὸ ποῖον ὑπεβλήθη αὐτὴ ἡ τροπολογία;

§302Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἀπὸ τὸν κ. Μακρόπουλον. Καὶ ἐρωτῶ: Λήθη εἰς στυγερὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν μόλις πρὸ 5 ἡμερῶν; Καὶ ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα;

§303Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἀκούσατε φόνους;

§304Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Νόμος εἶναι αὐτὸς καὶ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐὰν διεπράχθησαν ἢ δὲν διεπράχθησαν. Ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῶν πληροφοριῶν ἐὰν ὑπάρχουν ἢ δὲν ὑπάρχουν στυγερὰ ἀδικήματα. Σκέπτεται μόνον ὡς ἑξῆς: Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐὰν διεπράχθησαν 10 στυγεροὶ φόνοι, ἀμνηστεύονται; Ναί. Ὅταν, λοιπόν, τοῦτο λέγῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν μίαν τοιαύτην τροπολογίαν ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, ἀνεξαρτήτως ἐὰν διεπράχθησαν ἢ ὄχι.

§305Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν διεπράχθησαν.

§306Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Καὶ ποῖος σᾶς βεβαιοῖ ὅτι εἷς ἐξ αὐτῶν, ἐμφανιζόμενος, αὔριον δὲν θὰ σᾶς εἴπῃ, ὅτι ἐκείνου τοῦ ἐγκλήματος, τὸ ὁποῖον ἔγινε καὶ δὲν ἀνεκαλύφθη δράστης εἶμαι ἐγώ; Ποῖος σᾶς ἐγγυᾶται περὶ αὐτοῦ, κύριοι; Οὐδείς. Ἐρωτῶ; Ἐὰν ὑπάρχουν ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα καὶ ἡ πλέον χαλαρὰ περὶ δικαίου συνείδησις ἀδυνατεῖ νὰ συγχωρήσῃ, θὰ ἔλθωμεν ἡμεῖς νὰ τὰ συγχωρήσωμεν διὰ μιᾶς τοιαύτης διατάξεως, παρέχοντες ἄφεσιν ἁμαρτιῶν; Καὶ κάτι τὸ ἄλλο. Ἐὰν τινὲς ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται εἰς τὰ στρατόπεδα ἐξόριστοι, εἰς τὴν Ἰκαρίαν, ἐμφανισθοῦν σήμερον καὶ δηλώσουν ὅτι εἶναι δρᾶσται — καὶ πιθανὸν νὰ εἶναι δρᾶσται — μὴ ἀποκαλυφθέντων ἐγκλημάτων, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν καὶ πρὸ τοῦ 1952, τί θὰ γίνουν;

§307Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Δὲν συμπεριλαμβάνονται αὐτοί.

§308Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Διατὶ δὲν συμπεριλαμβάνονται;

§309Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Διότι πρέπει νὰ προσέλθουν αὐθορμήτως τώρα, λέγει τὸ νομοσχέδιον.

§310Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Αὔριον σᾶς λέγω, κύριε Κουτσιμπέ, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου, ἐμφανίζονται πέντε κομμουνισταί. Τί θὰ γίνουν αὐτοί; θὰ μείνουν ἀτιμώρητοι;

§311Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Ὄχι. Μόνον ὅσοι προσέρχονται αὐθορμήτως.

§312Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Αὐθορμήτως θὰ προσέλθουν.

§313Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Ὄχι, μόνον ὅσοι προσέρχονται αὐθορμήτως.

§314Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ὅλοι θὰ τύχουν αὐτῆς τῆς λήθης; Ἀλλά, κύριοι, διὰ νὰ χορηγηθῇ αὐτὴ ἡ ἀμνηστία ἡ γενική, πρέπει τοὐλάχιστον νὰ προσβληθῶμεν ἀπὸ πλήρη ἀμνησίαν, νὰ συγχωρήσωμεν σήμερον ὅλα αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα καὶ τὰ μέχρι τῆς 8ης Ἰουνίου 1955 διαπραχθέντα. Δὲν γνωρίζω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ὑφυπουργὸς ἐδεσμεύθη, τυχόν, δι’ ὑποσχέσεως τὴν ὁποίαν παρέσχεν εἰς τὸν παραδοθέντα, πρὸς αὐτόν, ἀρχισυμμορίτην. Τοῦτο, δὲν εἶναι λόγος ἱκανός, ὁ ὁποῖος θὰ ὑπαγορεύσῃ εἰς ἡμᾶς........

§315Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Ἐδήλωσεν ὅτι δὲν παρέσχεν ὑπόσχεσιν.

§316Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν παρέσχεν ὑπόσχεσιν, τόσον τὸ καλύτερον καὶ τόσον περισσότερον διευκολύνεται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος συνειδήσεως. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς, πρὸς τὸν ὁποῖον κάμνω ἔκκλησιν, θὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§317Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τί προτείνετε ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος;

§318Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου.

§319Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ πῶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν πραγματικὴν κατάστασιν;

§320Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα σοβαρὸν διὰ νὰ συνθηκολογήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τοὺς συμμορίτας.

§321Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δὲν συνθηκολογεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§322Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἀφοῦ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ρητῶς ἀναφέρεται ὅτι πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ, ἀσημάντων διὰ τὴν δημοσίαν Ἀσφάλειαν κακοποιῶν, τί εἶναι ἐκεῖνο, ἀξιότιμε κύριε ὑφυπουργέ, τὸ ὁποῖον σᾶς ὑποχρεώνει νὰ προβῆτε, ἔναντι ἀσημάντου κινδύνου, εἰς μίαν σημαντικωτάτην τοιαύτην διαπραγμάτευσιν;

§323Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὸ σημαντικὸν γεγονὸς τῆς ταλαιπωρίας ὁλοκλήρων περιοχῶν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας ἄνευ ἀντικειμένου, ἀπὸ πλευρᾶς κινδύνου τῆς Ἀσφαλείας. Δόξα τῷ Θεῷ, τὸ Κράτος ἔχει ἰσχυρὰν συγκρότησιν ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς.

§324Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Εἶναι τὸ μόνον ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον θὰ ἀμβλύνῃ κάπως τὴν ὀξύτητα ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου, τὸ μόνον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ὅμως οὐδόλως ἀναφέρεται εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν. Ἐγὼ ἤμην ὑποχρεωμένος, ὡς εἷς ἁπλοῦς βουλευτής, νὰ μελετήσω τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν καὶ ἰδίᾳ τὸ πρωταρχικὸν της ἐπιχείρημα, ὅτι εἶναι, λέγει, ἀσήμαντον, διὰ τὴν δημοσίαν Ἀσφάλειαν. Καὶ λέγω: ἀξίζει τὸν κόπον νὰ κατατεθῇ τοιοῦτον νομοσχέδιον, νὰ ψηφισθῇ τοιοῦτον νομοσχέδιον, ἐγκυμονοῦν τόσους κινδύνους ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῶν συνεπειῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνεπειῶν καὶ διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους καὶ διὰ τὴν Ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους, συγχωρεῖται νὰ ψηφισθῇ, ἕνα τοιοῦτον σημαντικώτατον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς φέρῃ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, καὶ ὁμιλῶ πρὸς τὴν πλευρὰν τὴν Κυβερνητικὴν— ἀντιμετώπους τῶν ὅσων ἐπηγγέλθημεν καὶ τῶν ὅσων κατηγγείλαμεν προεκλογικῶς ἔναντι τοιούτου ἀσημάντου σκοποῦ;

§325Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἐπηγγέλθητε τὴν πολιτικὴν τῆς λήθης;

§326Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ὄχι ὅμως, πολιτικὴν ἀμνηστίαν. Πολιτικὴν τῆς λήθης τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμόσω ἐγώ, ὡς νομίζω ἐγὼ καλύτερον. Ἔστω καὶ εἰς ἕνα ἂν ἐπρόκειτο νὰ χορηγηθῇ.......

§327Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Μὲ αὐτὸ τὸ σύνθημα ἐβγήκατε βουλευτής, μὲ τὸ σύνθημα τῆς λήθης.

§328Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἔχετε λάθος. Ἡμεῖς ἐβγήκαμεν, διότι ἔπρεπε νὰ βγοῦμε καὶ ἐδικαιώσαμεν τὰς προσδοκίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν ἑνὸς τοιούτου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς φέρῃ ἀντιμετώπους πρὸς ὅσα ἐπηγγέλθημεν καὶ πρὸς ὅσα πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ πραγματοποιήσωμεν. Δι’ αὐτὸ, κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἐὰν τὸ ἀποσύρῃ, κατὰ τὴν ἐμὴν ταπεινὴν γνώμην, θὰ σώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαπιστουμένης ἐλλείψεως ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἡ συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς αὐθορμήτως προσερχομένους ἢ προσελθόντας κομμουνιστάς», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)