1955.06.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 115η

Παρασκευὴ 17 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν φραστικῶς κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ. κ. Δ. Λόντου καὶ Α. Βούλτζου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Ταμβακᾶς καὶ Ἀλ. Παπαθανάσης, αἰτοῦνται τὴν χορήγησιν ὁ μὲν πρῶτος διμήνου ἀδείας ὁ δὲ δεύτερος μηνιαίας τοιαύτης, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῶν αἰτουμένων ἀδειῶν εἰς τοὺς βουλευτὰς κ. κ. Θ. Ταμβακᾶν καὶ Ἀλ. Παπαθανάσην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φωτίου Καλλιοντζῆ, κατοίκου Πλατανιᾶς, ζητοῦντος ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τοῦ χορηγήσῃ ἵππον προελεύσεως ἐξωτερικοῦ ἔναντι τῶν τριῶν ζώων τὰ ὁποῖα παρέδωσεν εἰς τὴν ἐπίταξιν τοῦ 1940–41 καὶ τῶν ὁποίων τὰς ἀποδείξεις κατέχει. Ὁ βουλευτὴς Γρεβενῶν κ. Θ. Σαράντης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων, λιπασμάτων, σπόρων κλπ. εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ χαλάζης παραγωγοὺς τῆς προοδευτικῆς Κοινότητος Βελβενδίου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν Παν. Ζουμῆ, Νικ. Τσιρομινίδη καὶ Δημ. Γκουζῆ, κατοίκων Μαυρολεύκης, αἰτούντων τὴν ἀντικατάστασιν τῶν γαιῶν τὰς ὁποίας ἡ ὑπηρεσία τοὺς ἐχορήγησεν εἰς τὰ ἀποξηρανθέντα Τενάγη τῶν Φιλίππων, ἔναντι τεμαχίων τοῦ κλήρου τοῦ ἀγροκτήματος Μαυρολεύκης ὡς ἀκαταλλήλων διὰ καλλιέργειαν. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, Ἐλασσόνος κ. Χ. Κόρακας καὶ Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος καὶ προλιμένων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν ἀπόλυσιν 17 μονίμων λιμενεργατῶν Πειραιῶς καὶ ζητούσης ματαίωσιν αὐτῆς. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου, κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας παραπηγματούχων καὶ ἀστέγων ἀστῶν προσφύγων 1922 τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ζητούσης ἀστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. κ. Ι. Μαυριδόγλου καὶ Α. Πασσάδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Χίου, διαμαρτυρομένης διὰ τὸ ἐφαρμοζόμενον σύστημα ἀναθέσεως εἰσπράξεως τῆς ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων φορολογίας γεωργικῆς παραγωγῆς εἰς ἐνοικιαστὰς καὶ ζητούσης κατάργησιν αὐτοῦ Αἱ Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν Τήνου, Νάξου, Ἡρακλείου, καὶ Πάρου, οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Ἀμυνταίου, Ἀετοῦ, Φανοῦ, ἡ Πανθηραϊκὴ Ἕνωσις, τὰ Ἐμπορικὰ καὶ Βιομηχανικὰ Ἐπιμελητήρια Ξάνθης καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Λήμνου διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην νέαν φορολογίαν ἐπὶ τῆς βύνης, πλήττουσαν ἐμμέσως τὴν κατανάλωσιν τῆς κριθῆς καὶ τοὺς κριθοπαραγωγοὺς τῶν ἀγόνων καὶ ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ ζητοῦν μείωσιν τῆς ἐν λόγῳ φορολογίας. Οἱ Πρόεδροι Γ. Συν)σμῶν Μονοφατσίου, Ἁγίας Βαρβάρας, Γέργερης, Ἁγίου Θωμᾶ, Πρεβελιάνων, Μεγάλης Βρύσης καὶ Λαρανίου, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην νέαν φορολογίαν ἐπὶ τῆς βύνης πλήττουσαν ἐμμέσως τὴν κατανάλωσιν τῆς ἐντοπίου κριθῆς καὶ τοὺς κριθοπαραγωγοὺς τῶν ἀγόνων καὶ ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ ζητοῦν μείωσιν τῆς ἐν λόγῳ φορολογίας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4949)2716)1.6.55 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. ὑπ’ ἀριθ. 63, ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγ. Σαββοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὰ καταργηθέντα συνταξιοδοτικὰ εὐεργετήματα τῶν παραιτηθέντων ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὡς καὶ τῶν κατωτέρων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὰς πρὸ τοῦ Α. Ν. 1854)51 ἰσχυούσας διατάξεις, εἰς τοὺς συμπληροῦντας 25ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν καὶ ἄνω Ἀρχηγούς, Διευθυντὰς καὶ Ἀστυνόμους τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὡς καὶ εἰς τοὺς συμπληροῦντας 25ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν καὶ ἄνω ὑπαστυνόμους, ἀρχιφύλακας καὶ ἀστυφύλακας τοῦ αὐτοῦ Σώματος παρείχετο προσαύξησις τοῦ συνταξίμου μισθοῦ των ἀνερχομένη εἰς τὰ 10)50 αὐτοῦ. Ἡ προσαύξησις αὕτη κατηργήθη διὰ τοῦ Α. Ν. 1557 τοῦ 1950 καθ’ ὅσον ἐθεωρήθη ὅτι μετὰ τὴν δι’ αὐτοῦ γενομένην αὔξησιν τῶν συντάξεων ἀνερχομένων εἰς τὰ 80% τοῦ συνόλου τῶν ἀποδοχῶν ἐνεργείας τοῦ ὑπαλλήλου ἢ στρατιωτικοῦ, δὲν ἐδικαιολογεῖτο ἡ εὐνοϊκωτέρα μεταχείρισις τῆς κατηγορίας ταύτης τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Δημοσίου ἔναντι τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν. Μεταγενεστέρως κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ ἰσχύοντος ἤδη συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, ὅστις ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Α.Ν. 1854 τοῦ 1951, ἐκρίθη ὅτι οἱ μόνιμοι ἀνθυπασπισταὶ καὶ ὁπλῖται καὶ οἱ πρὸς τούτοις ἐξομοιούμενοι τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἔχοντες μικρὸν ὅριον ἡλικίας δὲν ἠδύναντο νὰ συμπληρώσωσι τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου ἀπαιτούμενον συντάξιμον χρόνον, ὥστε νὰ δικαιωθῶσι πλήρους συντάξεως καὶ συνεπῶς δίκαιον ἦτο νὰ ἐπαναχορηγηθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1955 2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4951)1.6.55 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 633 καὶ ἀπὸ 31.5.55 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγέλου Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ τὰ ληπτέα παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μέτρα πρὸς προστασίαν τῶν φορολογουμένων ὧν αἱ αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως ἀπερρίφθησαν λόγῳ μὴ καταβολῆς τοῦ κατὰ τὸν νόμον παραβόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 15 παράγρ. 1 τοῦ κατατεθέντος σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων», παρέχεται ἡ εὐχέρεια ἐπανασυζητήσεως τῶν ὡς ἄνω συζητηθέντων καὶ ἀπορριφθέντων ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου 1952 ἐνδίκων μέσων ἐντὸς ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας ἑξήκοντα ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ ἐπὶ καταβολῇ παραβόλου δραχμῶν 100 κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1955

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΘΕΟΔ. Δ. ΜΕΡΤΙΚΟΠΟΤΛΟΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Μουράτογλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4765)2589)26.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. ὑπ’ ἀριθ. 614 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Μουράτογλου ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάθεσιν νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1854 τοῦ 1951 «περὶ ἀπονομῆς τῶν πολιτικῶν καὶ στρατ. συντάξεων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ παρ’ ἡμῶν συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ ἐξετάσεως τῶν συνταξιοδοτικῶν ἐν γένει ζητημάτων προβαίνει ἤδη εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ πορίσματος τῆς μελέτης ταύτης, εὐθὺς δ’ ὡς ὑποβληθῇ ἡμῖν τοῦτο θέλομεν εἰσηγηθῆ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων πρὸς ἐπανόρθωσιν ἢ διόρθωσιν τῶν χρῃζόντων τοιαύτης συνταξιοδοτικῶν διατάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Π. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδη, Χ. Ντινίδη κλπ. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 5186)9.6.1955 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 667 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Λαυρεντίδη, Χ. Ντινίδη καὶ Α. Παπαχριστοδούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν παρὰ τῶν βουλγαρικῶν ἀρχῶν κατοχῆς ἀνεγερθέντων οἰκημάτων ἐν Ἀνατ. Μακεδονίᾳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας ἐξεπονήθη σχέδιον νόμου «περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ ἐν γένει διαθέσεως τῶν ἐν τῇ Ἀνατολ. Μακεδονίᾳ παρὰ τῶν βουλγαρικῶν ἀρχῶν κατοχῆς ἀνεγερθέντων οἰκημάτων», ὅπερ μετὰ τὴν τελικὴν αὐτοῦ ἐπεξεργασίαν, συνεργασίᾳ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, διεβιβάσθη πρὸς τὴν ΓΔΔΛ (Δ)νσιν Ι–Τμῆμα Βʹ — Γραφεῖον 1ον) παρὰ τῆς παρ’ ἡμῖν Δ)σεως Ε. Ε. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. Ε. 4467)2.6.55 ἐγγράφου της πρὸς σύνταξιν τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος προβλεπομένης σχετικῆς ἐκθέσεως καὶ κατάθεσιν παρ’ ὑμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4433)2389 ἀπὸ 17.5.55 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 570 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ ἐργασίαι τοῦ συσταθέντος Συμβουλίου Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ δὲν ἤρχισαν. Ἐλπίζομεν ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συνέλθῃ τοῦτο τὸ προσεχὲς φθινόπωρον, ἐφ’ ὅσον ἐν τῷ μεταξὺ ψηφισθῇ τὸ ἐμπλουτίζον τὴν σύνθεσιν αὐτοῦ καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εὑρισκόμενον νομοσχέδιον. Ἂς ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου δέον νὰ προσέλθουν ἐκ τῶν ἀπωτάτων σημείων τῆς ὑδρογείου. Εὐθὺς ὡς συνέλθῃ τὸ Συμβούλιον, θὰ ἐπιληφθῇ τῆς μελέτης τῶν ζητημάτων τοῦ Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. Τὸ Συμβούλιον τοῦτο θὰ προτείνῃ λύσεις ἐπὶ τῶν σχετικῶν προβλημάτων, περὶ ὧν θὰ λάβῃ ἀμέσως πρόνοιαν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς χρησίμους ὑποδείξεις τοῦ κ. βουλευτοῦ Πειραιῶς, αὗται εὑρίσκονται ὑπὸ σοβαρὰν μελέτην, τὰ πορίσματα τῆς ὁποίας θέλουν ὑποβληθῆ εἰς τὸ συγκληθησόμενον Συμβούλιον Ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 13.5.1955 ἐρωτήσεώς σας, κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4267)1955 ἐγγράφου ταύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὑπεγράφη ἤδη νέα Συλλογικὴ Σύμβασις ἐργασίας, δι’ ἧς καθωρίσθησαν ἀπὸ τῆς 28.5.1955 ηὐξημένα ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1955 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3907)4.5.55 ἐγγράφου ὑμῶν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίαν (Α. Ν. 1840)51) ἡ καταβολὴ τῆς συντάξεως ἀναστέλλεται ἐφ’ ὅσον ὁ συνταξιοῦχος ἀποκερδαίνῃ πλέον τοῦ διπλασίου τοῦ ποσοῦ τῆς συντάξεως. Δεδομένου δὲ ὅτι αἱ συντάξεις τῶν καπνεργατῶν μελετᾶται ὅπως ἐξομοιωθοῦν ὡς πρὸς τὸ ποσὸν πρὸς τὰς τοιαύτας τὰς καταβαλλομένας εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, ὅτε θὰ βελτιωθοῦν αἰσθητῶς, ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπιτρεπόμενα ὅρια προσόδων ἐξ ἐργασίας παρεχομένης ὑπὸ συνταξιούχων τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας θὰ ἀνέλθουν εἰς ἐπίπεδα ἱκανοποιητικά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 565 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις λόγῳ τῆς φύσεως αὐτοῦ οὐδεμίαν ἠδύνατο ν’ ἀναπτύξῃ πρωτοβουλίαν τὸ Υ.Ε.Ν. Τὸ θέμα ἀναφερόμενον εἰς σχέσεις μεταξὺ κρατῶν καὶ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον συζητήσεως καὶ συμφωνίας ἐπὶ ἐπιπέδου διεθνοῦς, ἅπτεται τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Τὸ Υ.Ε.Ν. ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἁλιείας ἔπραξεν ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δυνατοτήτων αὐτοῦ πᾶν ὅ,τι ἐπεβάλλετο ὑπὲρ τοῦ σημαντικοῦ τούτου τομέως οἰκονομικῆς δραστηριότητος. Οὕτω διετάχθησαν αἱ Λιμενικαὶ Ἀρχαῖαι ὅπως ἐπὶ παντὸς ἐπεισοδίου μεταξὺ Ἑλληνικῶν ἁλιευτικῶν καὶ Τουρκικῶν περιπολικῶν ἐνεργοῦνται ἀνακρίσεις, ἀποστέλλουσαι τὸν φάκελλον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν πρὸς πλήρη ἐνημέρωσιν καὶ κατατόπισιν αὐτοῦ.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1955

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Ὁ Ὑπουργὸς 2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαβοπούλου. Μελετῶμεν τὴν ἐπὶ δικαιοτέρας βάσεως διαρρύθμισιν τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας περὶ ἀπονομῆς συντάξεων εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας, ἥτις δὲν ἀφίσταται τῶν ἀπόψεων τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, διὰ προσαρμογῆς ταύτης πρὸς τὰς ἰσχυούσας διατάξεις περὶ ἀπονομῆς συντάξεων τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, συντόμως δὲ θέλομεν καταθέσει πρὸς ἐπιψήφισιν τὸ σχέδιον νομοσχεδίου. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 13 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Εἰς τὴν νῆσον Σῦρον προσεγγίζουσι τὰ ἐπιβατηγὰ πλοῖα τὰ ἐκτελοῦντα τὰς ἀκτοπλοϊκὰς γραμμὰς Κυκλάδων, Σάμου καὶ Ἄνδρου. Οὕτω αἱ εἰς τὴν νῆσον προσεγγίσεις ἀνέρχονται εἰς δέκα (10) κατὰ τὴν μετάβασιν καὶ εἰς ὀκτὼ (8) κατὰ τὴν ἐπιστροφὴν ἑβδομαδιαίως. Συμφώνως τῷ Ν. 1091)1938 οἱ λιμένες ἀφετηρίας καὶ προσεγγίσεων τῶν ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων καθορίζονται ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐφοπλιστῶν καὶ τὰ παρ’ αὐτῶν καταρτιζόμενα δρομολόγια ὑποβάλλονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς ἔγκρισιν μετὰ γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς Δρομολογίων, μὴ δυναμένου τοῦ ὑπουργοῦ νὰ τροποποιήσῃ ταῦτα ὡς πρὸς τοὺς δηλουμένους λιμένας καὶ τὴν σειρὰν προσεγγίσεων εἰς αὐτούς. Κατὰ τὴν κατάρτισιν τῶν θερινῶν δρομολογίων ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῶν ἐφοπλιστῶν τὰ αἰτήματα τοῦ ἐπαγγελματικοῦ κόσμου τῆς νήσου καὶ ἐγένοντο αἱ δέουσαι πρὸς αὐτοὺς συστάσεις. Παραμένουν εἰσέτι πρὸς δρομολόγησιν ἕτερα δύο ἐπιβατικὰ πλοῖα, λόγῳ ἐπισκευῆς καὶ ἐλπίζομεν ὅτι κατὰ τὴν δρομολόγησιν αὐτῶν θὰ αὐξηθῶσιν αἱ προσεγγίσεις εἰς τὴν νῆσον Σῦρον τῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ ἱδρύσεως δημοτικοῦ σχολείου ἐν Πειραιεῖ καὶ Νικαίᾳ πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῶν ἐκεῖ λειτουργούντων ἑξαταξίων δημοτικῶν σχολείων α) 6ον, 8ον καὶ 13ον συνοικίας Ἁγίας Σοφίας καὶ β) 5ον καὶ 12ον ἑξαταξίων Νικαίας Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι συνετάξαμεν καὶ ὑπεγράψαμεν σχετικὸν Βασ. Διάταγμα ὅπερ ἀποστέλλομεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (ΓΔΔΛ) ἵνα ὑπογραφῇ καὶ παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τούτοις παρακαλοῦμεν τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν ὅπως ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ὡς ἄνω Βασ. Διατάγματος καὶ παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Ἡρακλείδη, Λ. Βαμπούλη καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4439)Δ. 2395)17.5.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Ἡρακλείδη, Λ. Βαμπούλη καὶ Ν. Ζορμπᾶ, κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 576)16.5.1955 ἐρώτησις, ἐπὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ταχείας πωλήσεως τῶν καπνῶν Συκουρίου Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Δι’ ἐκδοθεισῶν σχετικῶν ἀποφάσεων προβλέπεται ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν εὑρισκομένων καπνῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ τῆς μέχρι σήμερον πορείας τῶν ἀγοραπωλησιῶν καπνοῦ ἥτις, βαίνει ἀπολύτως ἱκανοποιητικῶς προβλέπεται ὅτι θέλουσιν ἀπορροφηθῇ καὶ τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γραφείου Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων «περὶ ποινικοῦ Μητρώου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», καὶ 2) «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ νόμου 2809)54 «περὶ ἀνασυστάσεως τῶν καταστραφέντων ἀρχείων τῶν Δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς πόλεως Ζακύνθου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2543)27.8.1953 «περὶ τρόπου Διοικήσεως τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τῆς Παναγιᾶς τῆς Κοινότητος Μ. Παναγιᾶς Χαλκιδικῆς καὶ ἱδρύσεως παρ’ αὐτῷ Ἐκκλησιαστικοῦ Ὀρφανοτροφείου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ριζιώτης καὶ Γ. Γρηγορίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3070)54 «περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος καὶ Ι. Ἡλιόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3070)54 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Μερκούρης, Ν. Ράπτης, Χ. Παπασταύρου, Ε. Σαββόπουλος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Οἰκονομόπουλος, Π. Τριαντόπουλος καὶ Μ. Κοτσώνης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ Προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κουντούρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2049)52 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)51 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)1939 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἀδελφότητος Μακρυνόρους Πωγωνίου–Ἰωαννίνων δι’ ἧς ζητεῖ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμου στεγαστικοῦ δανείου.

§8Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δοθῇ τὸ δάνειον αὐτό.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἰωάννου Δρόσου δι’ ἧς ζητεῖ τὸν ἐπαναδιορισμόν του εἰς τὴν Μηχανικὴν Καλλιέργειαν Ἠπείρου, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Δερδεμέζης.

§10Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔγγραφος ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔδωσε τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος ἔχει δύο ἀδελφοὺς φονευθέντας κατὰ τὸν πόλεμον καὶ ἔπρεπε νὰ τύχῃ καλυτέρας μεταχειρίσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ὅταν εἶχον γίνει καταστροφαί τινὲς εἰς τὰ μηχανήματα κατήγγειλε τὸ γεγονὸς καὶ ἐγένοντο ἀνακρίσεις, ἐτιμωρήθη δὲ ὁ ἄλλος μηχανοδηγὸς μὲ 2.500 δραχμάς. Ἀντὶ νὰ ἀμειφθῇ δι’ αὐτό, ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας του. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπαναδιορισθῇ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Μηχανικῆς Καλλιεργείας. Νομίζω ἐπίσης ὅτι ἡ Μηχανικὴ Καλλιέργεια δὲν ἔχει τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ εἶχε. Θὰ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ διευκολύνῃ τοὺς ἀγρότας.

§11Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπὶ τῆς πρώτης ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ, οὐδὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προσθέσω, διότι ὡς γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ μηνῶν ἀπέστειλε πιστώσεις πρὸς κάλυψιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐπαναπατρισθέντων. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ δεύτερον αἴτημα τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως, περὶ χορηγήσεως ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης μεσοπροθέσμου ἢ μακροπροθέσμου δανείου διὰ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων, τοῦτο δὲν εἶναι ἐφικτόν, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν δύναται ἐκ τοῦ καταστατικοῦ της νὰ παρέχῃ τοιαῦτα δάνεια πρὸς στέγασιν. Τὸ θέμα αὐτὸ ὑπόκειται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργείου Προνοίας. Πάντως, βάσει τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐζήτησε τὴν ἐγγραφὴν πιστώσεως εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ καὶ τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν ἐπαναπατρισθέντων. Τὸ θέμα τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος τοῦ ἀπολυθέντος ὑπαλλήλου θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ πιστεύσῃ ὅτι δὲν εἶναι ὀλιγώτερον τὸ ἐνδιαφέρον μου διὰ τὴν προστασίαν οἱουδήποτε, ὁ ὁποῖος θὰ προσέφερεν ὑπηρεσίας. Ἐν τούτοις, ἐκ τῶν ἀνακρίσεων εἶχεν ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἦτο ἐν τάξει εἰς τὰς καταγγελίας του. Συνεπεία τούτου ὑπῆρξεν ἡ ἀπόλυσίς του. Μετὰ πάσης προσοχῆς θὰ ἐξετάσω οἱανδήποτε συγκεκριμένην πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ μοῦ γίνῃ καὶ μετὰ πάσης εὐχαριστήσεως θὰ ἀποκαταστήσω τὸ δίκαιον ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ τὸ ἀποκαταστήσω. Εἰς τὸ γενικώτερον ὅμως θέμα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς γνώμας του. Ἡ μηχανικὴ καλλιέργεια, ἀποτελεῖ ἕνα Ὀργανισμὸν προσφέροντα σπουδαίας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας. Ἐπιτελεῖ ἕνα καθῆκον καὶ ἐπαχθὲς καὶ ἀποδοτικὸν καὶ ὀφείλομεν νὰ τῆς τὸ ἀναγνωρίσωμεν. Τοῦτο φυσικὰ δὲν σημαίνει ὅτι ὁ ἀγρὸς εἶναι ἐσπαρμένος ὅλος μὲ λουλούδια, ὅπως δὲν εἶναι πανταχοῦ ἀλλοῦ. Ὅπου, ὅμως, ὑπάρχει περίπτωσις, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποπέσῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν εἴτε τῶν διευθυνόντων τὴν ὑπηρεσίαν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐθνικῶς ἀκέραιοι ἄνδρες, εἴτε ἐμοῦ, πανταχοῦ ἐγένετο ἡ δέουσα ἄμεσος παρέμβασις καὶ ἡ δέουσα ἄμεσος ἀποκατάστασις τῆς ἐννοίας ὡρισμένων πραγμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα ὅλοι πιστεύομεν.

§12Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἐχειροκρότουν πρῶτος πᾶσαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία θὰ ἐτίμα αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν. Δὲν θέλομεν νὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τὸ γόητρον καὶ τῆς ὑπηρεσίας, καὶ νὰ ἀποδείξωμεν ὡρισμένα θέματα. Πάντως, σᾶς τονίζω τὸ ἑξῆς, ὅτι ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος ἀπελύθη, ἔχει δύο ἀδελφοὺς φονευθέντας εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ δεύτερον, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο περὶ καλοῦ ὑπαλλήλου, ἔπρεπε νὰ ἀπολυθῇ πρὶν νὰ καταγγείλῃ τὸ σαμποτάζ καὶ ὄχι ἀφοῦ ἔκαμε τὴν καταγγελίαν ταύτην. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κατήγγειλεν ὅτι κατεστράφη τὸ μηχάνημα, ἐτιμωρήθη μὲ πρόστιμον 250 δραχμῶν. Ἑπομένως διὰ νὰ μὴ κάμω ἐπερώτησιν δι’ αὐτὸ τὸ θέμα παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ σχετικὰ μέτρα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ.

§14Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς δικαίας ἐρωτήσεως τοῦ κ. Δερδεμέζη.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πετροπουλάκο, πῶς ἐπεμβαίνετε; Τί εἶσθε, κοσμήτωρ;

§16Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ δέχομαι τὴν παρέμβασιν τοῦ κ. συναδέλφου καὶ ἀπαντῶ, ὅτι ἡ δοθεῖσα ἐξήγησις εἶναι ἀπολύτως πλήρης. Εἶπα ὅτι εὐχαρίστως θὰ ἐξετάσω οἱονδήποτε στοιχεῖον νέον τεθῇ ὑπ’ ὄψιν μου καὶ μετὰ πάσης προθυμίας θὰ σπεύσω νὰ ἐπανορθώσω οἱανδήποτε ἀδικίαν, ἡ ὁποία διεπράχθη.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν παρὰ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας λειτουργοῦσαν ὑπηρεσίαν τῶν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων.

§18Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ὑπουργεῖον σας λειτουργεῖ ἡ ὑπηρεσία δασικῶν ὑδρονομικῶν ἔργων, ὀρεινῶν. Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἐκπληροῖ ἴσως τὸν σοβαρώτερον προορισμὸν ἀπὸ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἁρμοδιότητας ἐπὶ θεμάτων ἀγροτικῶν. Παρὰ ταῦτα ὅμως, καίτοι ἔχει ἱδρυθῆ ἀπὸ τὸ 1932 ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἔχει 18 μόνον μονίμους καὶ 10 ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους εἰς ὅλην τὴν χώραν καὶ καλύπτει σχεδὸν τοὺς περισσοτέρους νομοὺς τῆς χώρας πλὴν τῶν νήσων. Ἐκτὸς τούτου, αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι διατίθενται, εἶναι ἐλάχιστοι. Ἐπειδὴ ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν, τόσον τῆς ἀξίας τῶν ἔργων αὐτῶν, ὅσον καὶ ἑνὸς ἄλλου σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐκπληροῦν, διότι ὅσα ἔργα κατασκευάζονται εἰς ὀρεινὰς περιοχὰς ἀπασχολοῦν ἀγροτικὸν προσωπικὸν καὶ τὰ 80% σχεδὸν τῶν πιστώσεων διατίθενται εἰς ἀγροτικὰς χεῖρας, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι εἶναι ἕνα δεύτερον θέμα, τὸ θέμα τῆς ἀπορροφήσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς ὀρεινὰς κοινότητας, ὅπου γίνονται τὰ ἔργα ταῦτα, θὰ σᾶς παρεκάλουν, κ. ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ δώσετε σοβαρὰν προσοχὴν καὶ νὰ ἐνισχύσετε τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν μὲ διπλάσιον ἢ τριπλάσιον προσωπικόν, διαθέτοντες παραλλήλως καὶ ἀρκετὰς πιστώσεις, διότι, ὅπως ἐν προκειμένῳ σᾶς ἀνέφερα, εἶναι ἴσως ἡ σοβαρωτέρα ὑπηρεσία καὶ ἡ ὁποία ἐκπληροῖ σοβαρώτατον προορισμὸν εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς ὅπου ζοῦν οἱ πλέον καλύτεροι, ἀλλὰ καὶ οἱ πλέον ταλαίπωροι Ἕλληνες.

§19Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, εἶναι ὄντως ἐκ τῶν σοβαρωτέρων. Πεντακόσιοι χείμαρροι ἔχουν καταστρέψει ἐθνικὰ ἐδάφη τεραστίας σημασίας καὶ νὰ μὴ ἐκπλαγῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν πληροφορηθῇ ὅτι τὸ ἓν τέταρτον περίπου τῶν ἐδαφῶν τῆς χώρας ὑποφέρει ἐκ τῶν χειμάρρων καὶ ἐκ τῶν ὑδατοπτώσεων συνεπείᾳ γνωστῶν λόγων. Ἐπάνω ἀπὸ 300.000 στρέμματα γονίμου γῆς ἔχουν μεταβληθῇ εἰς λιθαργιές καὶ ἐπάνω ἀπὸ ἕνα ἑκατομμύριον στρέμματα γῆς δὲν ἀποδίδουν ὅ,τι πρέπει νὰ ἀποδώσουν συνεπείᾳ τῆς μάστιγος αὐτῆς, ἤ, ἐὰν θέλετε, τῆς λερναίας ὕδρας τῶν χειμάρρων. Ὁ κ. συνάδελφος γνωρίζει ὅτι εἰς πρόσφατον διεθνὲς συνέδριον, τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς τὰς Ἀθήνας, ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ θέματος διὰ μακρῶν καὶ ἐξῆρα τὴν ἀνάγκην τῆς ἐκτελέσεως εἰς τὸν τομέα αὐτὸν γονίμων ἔργων. Ἐπὶ τοῦ σπουδαίου τούτου θέματος εἰς τὸ πρόσφατον παρελθὸν ἢ οὐδὲν ἤ σχεδὸν οὐδὲν ἐγένετο. Ἀπό τινος ὅμως χρόνου καταβάλλεται μία σύντονος προσπάθεια πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ πόσον ἔχει δίκαιον ὁ συνάδελφος, ἰσχυριζόμενος ὅτι μὲ 2–3 δασολόγους καὶ μὲ μερικοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους ἔχομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ὅλον θέμα, τὸ τόσον πολύπλοκον, τόσον σπουδαῖον καὶ τόσης ἀποδοτικότητος εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἥν ἀντιμετωπισθῇ κατὰ βάσιν. Ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος γνωρίζει τὰς χειροπέδας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, τὰς χειροπέδας ἐκ τοῦ νόμου 2500 καὶ γνωρίζει ἐπίσης ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μονομερῶς νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ ὑπόθεσις ὑπὸ μόνου τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἐφέτος ὅλως ἐξαιρετικῶς διέθεσε πιστώσεις ἄνω ἀπὸ δέκα ἑκατομμύρια δραχ. διὰ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν πρὸς ἐκτέλεσιν ἐρευνῶν ὑδρονομικῶν ἔργων βελτιώσεως βοσκῶν ἐγκαταστάσεως δεξαμενῶν, ἐγκαταστάσεως ποτιστήρων διὰ τὰ ζῶα, ἀλλὰ καὶ ταὐτοχρόνως τιθασεύσεως χειμάρρων. Ἄνω τῶν 10.000.000 δραχμῶν διέθεσεν, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐνισχύσεως ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ διὰ μόνης τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὅλου θέματος ἐκ τοῦ Ταμείου Γεωργίας Δασῶν καὶ Κτηνοτροφίας. Εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. συναδέλφου ἔθηκα ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ συνάγεται ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν τὶ χρήσιμον ἐπετελέσθη ἀπὸ τὰ ἔργα αὐτά, τῶν ὁποίων τὸ στεφάνωμα ὑπῆρξεν ἡ διάθεσις ἑνὸς σημαντικοῦ κονδυλίου ἀπὸ τὰς πιστώσεις ἐκ τῶν παραμεθορίων, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν χειμάρρων τῆς περιφερείας Ἀλμωπίας ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πλημμυρῶν ποὺ ἐσημειώθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, ὅπου οἱ χείμαρροι ὑπῆρξαν ἀπολύτως καταστρεπτικοί. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι μέχρι τοῦδε διὰ τῶν πιστώσεων αὐτῶν ἐγένοντο ἔργα ὑδρονομικὰ εἰς 83 χειμάρρους, τὰ ὁποῖα δὲν λέγω ὅτι ἔλυσαν τὸ πρόβλημα τῶν χειμάρρων αὐτῶν, ἐκ τῶν 500 ποὺ ὑπάρχουν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐμείωσαν τὰς ζημίας τὰς προερχομένας κατ’ ἔτος καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπολογίζονται εἰς ἄνω τῶν 300 ἑκατομμυρίων κατ’ ἔτος. Εἰσέρχομαι εἰς τὰς λεπτομερείας αὐτὰς καὶ ἀναπτύσσω γενικώτερον τὸ θέμα, διότι θὰ τὸ φέρω προσεχῶς ὁλόκληρον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ζητήσω τὴν συναντίληψιν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐκ βάθρων, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ οἰκοδομοῦμεν ἐπὶ τῆς ἄμμου, διότι πολλάκις ὅ,τι οἰκοδομοῦμεν εἰς τὸν κάμπον μᾶς τὸ παρασύρουν οἱ χείμαρροι. Ὁ κ. συνάδελφος γνωρίζει πόσον χρήσιμον ἔργον ἐπετελέσθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἐκ πιστώσεων τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἄνευ ἐνισχύσεως τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ. Γνωρίζετε ἐπίσης, ὅτι ἐγένοντο ἔργα ὑδρονομῆς καὶ διευθετήσεως χειμάρρων, ἐκτὸς τῶν δεξαμενῶν καὶ τῆς βελτιώσεως τῶν βοσκοτόπων καί τινων ἄλλων ἔργων, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο. Ἐλπίζω, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὑπὸ τὴν ὁμόθυμον θέλησιν τῆς Βουλῆς συζητούμενον, τότε καὶ οἱ συνάδελφοί μου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ θελήσουν νὰ βοηθήσουν γενναίως εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ πρόβλημα τοῦτ’ αὐτὸ διατηρήσεως τῶν ἐθνικῶν μας ἐδαφῶν, τοῦτ’ αὐτὸ πρόβλημα συντηρήσεως τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἡ μέριμνα πρέπει νὰ εἶναι συνεχής.

§20Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πρέπει, κ. ὑπουργέ, κατὰ πρῶτον νὰ καταστήσετε τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ἀνεξάρτητον. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ αὐτὸ πρόσωπον νὰ εἶναι καὶ δασάρχης μιᾶς περιφερείας καὶ νὰ εἶναι καὶ ἐπιφορτισμένος καὶ μὲ τὰ ἔργα ταῦτα. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ γνωρίζω ὅτι τὰ πάντα ἐπετελέσθησαν ἐκ τῶν πόρων τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν καὶ μόνον ποσὸν 1.000.000 δραχμῶν ἐλήφθη ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Μουρατίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπουργὸν καὶ ἀφορώσης τὴν ἀνώμαλον χρηματοδότησιν τῶν καπνοβιομηχανιῶν.

§22Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Πρὸ τριῶν μηνῶν, κύριοι βουλευταί, ἀπετάθην εἰς τὸν κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπουργὸν καὶ κατήγγειλα ὡρισμένα πράγματα, παρεκάλεσα δὲ τοῦτον νὰ φέρῃ τὰ στοιχεῖα ταῦτα εἰς τὴν δημοσιότητα. Ἐπειδὴ ὅμως, ὁ κ. ὑπουργός, ἐβράδυνε νὰ πράξῃ τοῦτο διετύπωσα τὴν συζητουμένην ἐπερώτησίν μου. Τὰ στοιχεῖα ταῦτα, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὰ ἑξῆς: Τὸν Φεβρουάριον τοῦ ἔτους 1953, μεγάλος καπνέμπορος ἐκ Καβάλας καὶ ἕτερος ἐκ Θεσσαλονίκης μὲ παρεκάλεσαν νὰ τοὺς πληροφορήσω ἐὰν πρόκειται νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου. Ὡς ἦτο ἑπόμενον τοὺς ἀπήντησα ὅτι τοῦτο δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ γνωρίζω ἐγώ, ἁπλοῦς ὢν βουλευτής. Τοὺς εἶπον ὅτι ἕν τοιοῦτον ζήτημα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τὸ γνωρίζῃ μόνον ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐκεῖνοι ὅμως ἐπέμενον ὅτι τοῦ δολλαρίου ἡ τιμὴ ἐπρόκειτο νὰ αὐξηθῇ. Ὡς γνωρίζετε, οἱ μεγάλοι καπνεμπορικοὶ οἶκοι ἔχουν ἀντιπροσώπους εἰς ὅλας τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας, διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς καπνικῆς ἐν γένει καταστάσεως. Ἠρώτησα τοὺς ἐμπόρους ἐκείνους πόθεν ὑπωψιάζοντο ὅτι θὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου καὶ μοῦ ἀπήντησαν ὅτι οὐχὶ ἁπλῶς ὑπωψιάζοντο ἀλλὰ ἦσαν βέβαιοι, διότι ὁ οἶκος Παπαστράτου ἠγόρασε καπνὰ κατὰ 2½ χιλιάδας δραχμὰς ἀκριβότερα ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀγοραστάς. Ἐὰν λέγουν, ἄλλος οἶκος ἔπραττε τοῦτο, ἴσως τοῦτο νὰ ἐσήμαινε καὶ ἄλλο τι π.χ. αὔξησιν τῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τοῦτο τὸ ἔκαμνεν ὁ οἶκος Παπαστράτου, αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τιμῆς τοῦ δολλαρίου. Παρεσύρθησαν καὶ ἄλλοι εἰς τὴν ἀγορὰν πιστεύοντες ὅτι, ἐφόσον ὁ Παπαστρᾶτος ἀγοράζει καπνὰ καὶ κατὰ 1–2 χιλ. πάρα πάνω, σημαίνει ὅτι πράγματι κάτι θὰ γίνῃ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν αὐξηθῇ τὸ δολλάριον, κάτι θὰ γίνῃ διὰ τὰ καπνά. Ζημίαν δὲν θὰ ἔχωμεν. Πολλοὶ μάλιστα παρεσύρθησαν καὶ ὅταν ἐπλησίαζεν ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ εἶδαν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τίποτε, ἔσκισαν τὰ πιστοποιητικὰ τῶν ἀγορῶν. Οἱ μεγάλοι ὅμως τὰ ἐκράτησαν. Γκανιὰν ἦτο ὁ Παπαστρᾶτος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ σύμπαν διεσαλεύθη ἐκείνην τὴν ἐποχήν. Σᾶς εἶπα, μεσῖται, ὑπομεσῖται, διάφοροι παραγωγοί, διάφοροι μεγαλοπαραγωγοί, ὅλοι ἐνδιεφέροντο. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ τὸ κατήγγειλα εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§23Κ. ΜΑΡΗΣ. Εἰς ποῖον ὑπουργόν, καὶ πότε;

§24Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Τὸ εἶπον εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου. Εἰς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Εἶναι γνωστὸν ποῖος εἶναι. Εἶναι ὁ κ. Παπαληγούρας. Ἀλλὰ καὶ ὄχι μονάχα τοῦτο. Μοῦ ἔκαμαν ἀνάλυσιν ὅτι εἰσπράττονται λεπτὰ ἐκ τῆς καταθέσεως τῶν πιστοποιητικῶν εἰς τὴν ΑΤΕ καὶ τὴν Ἐφορίαν Καπνοῦ, χωρὶς νὰ πληρώνωνται τὰ πιστοποιητικά. Εἰσεπράττετο τὸ ἀντίτιμον κατὰ 85% ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ἡ ὁποία πιστοδοτεῖ τὰ πιστοποιητικά. Καὶ ἔτσι εὑρίσκεται κανεὶς ὅποιος γνωρίζει τὴν ἀναπροσαρμογήν, εὑρίσκεται κανεὶς μὲ λεπτὰ πολλὰ εἰς τὴν κάσσαν του καὶ τὰ διαθέτει ὅπως θέλει καὶ πληρώνει μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν μὲ τὰ μισὰ λεπτά. Τοῦτο εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Ἕνα εἶναι αὐτό, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατήγγειλα εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Δεύτερον. Ἀρχὰς Φεβρουαρίου τοῦ 1953 μὲ ἐπεσκέφθη ὁ κ. Κεράνης, γνωστὸς εἰς ὅλους, μὲ ἐπεσκέφθη ὥραν 8ην πρωϊνὴν εἰς τὸ ξενοδοχεῖον μου, καὶ μοῦ λέγει: Νὰ σηκωθῇς νὰ ἔλθῃς μαζί μου καὶ θὰ πᾶμε νὰ πιοῦμε καφὲ εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Λόγῳ τῆς καπνικῆς μου ἰδιότητος, γνωρίζομαι μὲ τὸν κ. Κεράνην καὶ εἶχε τὸ θάρρος νὰ μοῦ εἴπῃ ἓν παράπονόν του. Κύριοι συνάδελφοι, κατεβήκαμεν εἰς τὸ ἐργοστάσιον καὶ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὴν γραμματείαν του καὶ μᾶς ἔφεραν τὰ στοιχεῖα καὶ μοῦ λέγει: Σὲ παρακαλῶ πολύ, πρέπει νὰ μὲ βοηθήσῃς. Σὲ τὶ νὰ σὲ βοηθήσω; Ἐπὶ ἑνὸς δανείου 6.300.000.000. Τότε ὁ κ. Καψάλης ἐπῆρε τὴν μερίδα τοῦ λέοντος διὰ τὸν κ. Παπαστρᾶτον. Ἡ θέσις μας εἶναι, 1000 ὁ Παπαστρᾶτος, 95 ἡμεῖς. Δηλαδή, ἀπὸ ἀπόψεως καταναλώσεως, ἀπὸ ἀπόψεως σειρᾶς καταναλώσεως, πρῶτος ἔρχεται ὁ Παπαστρᾶτος, ἀμέσως κατόπιν ἔρχεται ὁ Κεράνης, ὁ ὁποῖος ἔχει πολὺ μεγάλην διαφοράν, ἐνῷ ἡ κατανάλωσίς μας εἶναι αὐτή. Τὸ δάνειον διατίθεται ὄχι κατὰ τὸν τρόπον καὶ κατὰ τὴν ἀναλογίαν αὐτήν, ἀλλὰ κατὰ πολὺ διάφορον ἀναλογίαν. Μοῦ ἔδωσεν ὁ κ. Κεράνης ὡρισμένους ἀριθμούς. Εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ δανείου αὐτοῦ τῶν 6 δισ. 300 ἑκατ., 4 δισ. 400 ἑκατ. ἐπῆρεν ὁ Παπαστρᾶτος, 700 ἑκατ. ἐπῆρεν ὁ Κεράνης, καὶ τὰ ὑπόλοιπα τὰ ἔδωσεν εἰς τοὺς ἄλλους, τοὺς μικρούς. Τοῦ λέγω: Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Καὶ διατὶ τὸ ἔκαμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Λέγει: Δὲν ἠξεύρω. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἔτσι ἔχει τοποθετηθῆ τὸ δάνειον. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐσκέφθην νὰ σὲ παρακαλέσω νὰ μεσολαβήσῃς εἰς τὸν κ. Καψάλην, ἴσως καὶ διορθωθῇ. Τοῦ λέγω, κ. συνάδελφοι, μὲ ποῖον ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς Ἀθηνῶν συνδέεσαι; Μοῦ λέγει: Μὲ τὸν κ. Δερτιλῆν. Θὰ σὲ παρακαλέσω νὰ ἔλθῃ μαζί μου καὶ ὁ κ. Δερτιλῆς. Πράγματι, ἦλθε μαζί μου ὁ κ. Δερτιλῆς καὶ πᾶμε μαζὶ εἰς τὸν κ. Καψάλην, τότε ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Τοῦ ἀνέπτυξα τὸ παράπονον τοῦ κ. Κεράνη. Ὁ κ. Καψάλης τὴν πρώτην ἡμέραν δὲν ἦτο ἕτοιμος νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ. Μᾶς παρεκάλεσε νὰ πᾶμε τὴν ἑπομένην, διότι εἶχεν ἀναθέσει εἰς μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία Ἐπιτροπὴ ἔπρεπε νὰ κανονίσῃ τὸ ζήτημα τῆς διανομῆς τῶν δανείων αὐτῶν. Τὴν ἑπομένην ἐπήγαμεν. Μᾶς ἔδειξε μίαν ἀπόφασιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο βάσει τῶν ἀποθεμάτων ἑνὸς μηνὸς αʹ. Τοῦ λέγω: Κύριε Καψάλη, φοβοῦμαι πολύ, ὅτι θὰ παρεξηγηθῆτε. Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ τοποθέτησις. Δὲν γίνεται ἡ τοποθέτησις κατὰ τὸν μῆνα αʹ, τί ἀποθέματα ἔχει ὁ καθένας, ἀλλὰ ἡ τοποθέτησις θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὡς πρὸς τὴν κατανάλωσιν τοῦ καθ’ ἑνός. Διότι δὲν ἠξεύρομεν ἐὰν τὸν ἄλλον μῆνα θὰ δοθῇ καὶ ἄλλο δάνειον, οὕτως ὥστε νὰ πάρῃ καὶ ἐκεῖνος διὰ νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του. Προσεπαθήσαμεν νὰ τὸν πείσωμεν καὶ ἐφύγαμε μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐπείσθη καὶ μᾶς ἔδωσε τὸν λόγον του ὅτι θὰ τὸ διορθώσῃ. Παρέμεινεν ὅμως ἡ ἀνισότης αὐτή. Πολὺ ἀργότερα, ἔμαθα ἀπὸ τὸν κ. Κεράνην, ὅτι ἔδωσε καὶ εἰς αὐτὸν ἕνα μέρος. Τὰ λεπτὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν τότε ὑπὸ τύπον δανείου, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἦσαν ἔναντι τῶν καπνῶν ἢ ἦσαν προκαταβολή, αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ εὕρωμεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1953 μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, ἐνθυμεῖσθε ἔγινεν ἐκείνη ἡ ἐπαναστατικὴ κίνησις εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ ἐπωλήθησαν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς 9.4.53 τὰ καπνὰ ἐσοδείας τοῦ 1952, ἐπωλήθησαν 55–60% καὶ ἔτσι διῃρέσαμεν τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον εἰς δύο κατηγορίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Εἰς κατηγορίαν ἡ ὁποία ἐκέρδισε καὶ εἰς κατηγορίαν, ἡ ὁποία ἐζημίωσε. Τὰ κατήγγειλα καὶ τότε καὶ εἶπον, ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὴ ἡ ἀναπροσαρμογή, ἡ ὁποία ἔγινε κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ὅτι ὠφελήθησαν μερικοὶ καὶ ἐζημιώθησαν ἄλλοι. Ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν πραγμάτων. Ἐδημιουργήσαμεν τὸν ΑΟΕΚ, τὸ ἁμαρτωλὸν αὐτὸ συγκρότημα, ποὺ ἔχει ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Ἀνδρεάδην, ὁ ὁποῖος εἶναι ὄργανον τοῦ κ. Καψάλη. Κύριοι, ἐκ τῶν καπνῶν τοῦ 1954 ἠγοράσθησαν περὶ τὰ 10.000.000 κιλὰ καπνοῦ τῇ εἰσηγήσει τοῦ ΑΟΕΚ καὶ συνέβη τὸ ἑξῆς παράξενον. Εἰς ἕνα χωρίον τὸ ὁποῖον εἶχε 100.000 ὀκάδες καπνὰ αἱ 50.000 ἐπωλήθησαν μὲ 25 καὶ αἱ ἄλλαι μὲ 40. Διότι οἱ μεγάλοι καὶ τρανοὶ εἶχον καὶ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τῶν χρημάτων καὶ ἀγοράζουν. Ἀνωμαλίαι τεράστιαι προέκυψαν καὶ ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν τοῦ 1954. Τὸ 1955 ἔγινεν ἀπόπερια νὰ γίνῃ πάλιν τὸ ἴδιον. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, μὲ τὴν μεγάλην ἐξουσιοδότησιν μὲ τὴν ὁποίαν σᾶς ἔχει προικοδοτήσει ἡ Κυβέρνησις, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ δώσητε μίαν λύσιν εἰς τὸ ὅλον θέμα αὐτὸ οὕτως ὥστε ἡμεῖς οἱ βουλευταί, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας, νὰ μὴ ἔχωμεν διαρκῶς παράπονα τῶν καπνοπαραγωγῶν. Βλέπετε τοὺς παραγωγοὺς τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως αἰχμαλώτους ὡρισμένων ἀνθρώπων. Δὲν ἔχομεν τίποτε ἄλλο παρὰ διαμαρτυρίας εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ τὴν Βουλήν. Οἱ παραγωγοὶ διαρκῶς φωνάζουν καὶ εἶναι δοῦλοι αὐτῶν τῶν 2 ἢ 3 ἀνθρώπων. Θὰ τοὺς ἀπαλλάξετε ἐὰν κάμετε ἕνα μονοπώλιον ὥστε νὰ ἔχουν συναλλαγὴν ἀπ’ εὐθείας μὲ τὸ Κράτος. Δεύτερον, εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κύριε ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ λάβετε μίαν σαφῆ θέσιν καὶ ἀπὸ σήμερον κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, διότι προβλέπω μεγάλην ἱστορίαν. Ὅπως εἶναι δημιουργημένη ἡ κατάστασις, οἱ καπνικοὶ ὀργανισμοὶ κάμνουν τὰ πάντα διὰ νὰ ἀπομακρύνουν τὴν λύσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Κύριε ὑπουργέ, εἴμεθα ἐκπρόσωποι καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Εἰς τὸν Νομὸν Σερρῶν ἔχομεν περὶ τὰ 9 ἑκατ. κιλὰ καπνῶν. Εἴτε θέλομεν, εἴτε δὲν θέλομεν, τὰ συμφέροντα εἶναι τοιαῦτα, ὥστε εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κατέχωμεν τὸ θέμα. Δὲν ἠμποροῦμεν διαρκῶς νὰ ἔχωμεν τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια. Λύσις εἶναι δυνατή. Προχωρήσατε εἰς τὸ ἔργον σας, διαλύσατε αὐτὰ τὰ συγκροτήματα τὰ ὁποῖα ἔκαμεν ὁ προκάτοχός σας, διαλύσατε τὸν ΑΟΕΚ. Εὕρετε ἕνα ἄλλον τρόπον οὕτως ὥστε νὰ ἔχῃ ἐπαφὴν ὁ καπνοπαραγωγὸς ἀμέσως μὲ τὸ Κράτος. Μὲ τὴν ἰδιότητα, ὅπως σᾶς εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, μὲ τὸ μεγάλο hinterland μὲ τὸ ὁποῖον σᾶς ἐπροικοδότησεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχης Παπάγος, ἀκούσατε τὴν φωνὴ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ προχωρήσατε εἰς τὴν λύσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος.

§25Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς εἴπητε τὸ ἑξῆς: Εἴπατε ὅτι σᾶς ἀνεκοινώθη ἐμπιστευτικῶς ὅτι ὑπάρχουν ὑπόνοιαι αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου. Αὐτὸ διατὶ τὸ ἀφίσατε, τόσον χρόνον τώρα, μυστικὸν ἰδικόν σας καὶ δὲν τὸ ἀνεφέρατε πουθενά; Εἴπετε ὅτι εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τὸ ἀνεκοινώσατε τώρα τελευταίως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ).

§26Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶμαι ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς ἐκείνους ποὺ τὰ κρύβουν. Ἔχω τὸ θάρρος τῆς γνώμης μου. Τὸ ἀνέφερα αὐτὸ ἐκεῖ ποὺ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀναφέρω.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεκφωνοῦνται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 166 καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 167. Ὅλαι αὗται αἱ ἐπερωτήσεις εἶναι συναφεῖς μὲ τὸ ὅλον θέμα. Τὸ λόγον ἔχει ὁ κ. Ε. Κοθρῆς.

§28Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις;

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Ἄλλωστε θὰ ὁμιλήσουν 6 ἢ 7, αὐτοὶ δὲν φθάνουν, χωρὶς αὐτὸ νὰ προδικάζῃ ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅμως ὅτι φθάνουν. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ συναφοῦς ἐπερωτήσεώς του.

§30Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐνθυμεῖσθε ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία διεξήχθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος μετὰ τὴν ἀναγγελίαν τῆς ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, διετυπώσαμεν τὰς ἐπικρίσεις μας, διὰ τὸ μέτρον τῆς ὑποτιμήσεως τὸ ὁποῖον ἀπεδοκιμάσαμεν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον προείπομεν ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν διαφόρων κοινωνικῶν μας τάξεων, ἀλλὰ ἀντιθέτως εἰς τὴν μεγαλυτέραν αὐτῶν ἐξαθλίωσιν. Ἐπεκρίναμεν ἐπίσης τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὰς γενομένας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως χρηματοδοτήσεις καὶ ἐζητήσαμεν πληροφορίας ὅσον ἀφορᾷ τὰ ποσὰ κατὰ τὰ ὁποῖα ηὐξήθη τὸ κυκλοφορῆσαν χαρτονόμισμα κατὰ τὸ τελευταῖον πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τρίμηνον. Καί, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν τότε συζήτησιν ἀνεγνωρίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως — καὶ ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς ὑπὸ τοῦ κ. Τσουδεροῦ — ὅτι πράγματι ἐκ τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος ὡρισμένον ποσὸν δὲν ἐξηκριβώθη ποῦ ἐγένετο ἡ διάθεσις. Καὶ εἰς τὸ αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅπως κατατεθῇ ὁ πίναξ τῶν χρηματοδοτηθεισῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησεν ἀρνητικῶς. Ἠρνήθη νὰ δεχθῇ τὴν κατάθεσιν τοῦ πίνακος αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἁπλῶς μόνον ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Φυσικὰ ἡμεῖς δὲν ἠδυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν διέξοδον εἰς τὴν ὁποίαν κατέφυγεν ἡ Κυβέρνησις, διότι ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐζητήσαμεν τὴν κατάθεσιν τοῦ πίνακος τῶν χρηματοδοτηθεισῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ τὸ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως διάστημα, δὲν ἦτο νὰ φωτισθῶμεν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἠδυνάμεθα εὐκόλως καὶ ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ πληροφορηθῶμεν ἀνεπισήμως ποῦ διετέθησαν τὰ χρήματα αὐτά, ἀλλὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἐπὶ τῇ βάσει ἀδιασείστων στοιχείων, ὥστε νὰ μορφώσῃ γνώμην ἐπὶ τῆς ἀσκηθείσης, πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ θέμα παραμένει ἐκκρεμὲς διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἤδη κατόπιν τοῦ δημιουργηθέντος θορύβου, λόγῳ στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν καθημερινὸν τύπον, ἐνομίσαμεν ὅτι εἴχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπαναφέρωμεν τὸ θέμα ἐνώπιον ὑμῶν δι’ ἐπερωτήσεως, χωρὶς τοῦτο νὰ ἔχῃ ὡς ἐλατήριον προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον οὐδενός, ἀλλὰ διότι ἐνομίσαμεν ὅτι εἴχομεν καθῆκον νὰ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀκόμη μίαν φορὰν καὶ εἰς τοὺς ἐκ τῶν συναδέλφων οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκονται ἐν τῇ Κυβερνήσει, ἀλλὰ θίγονται ἐκ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ διαφωτίσουν τὴν κοινὴν γνώμην πληρέστερον. Διότι, νομίζομεν ὅτι εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον συγκινεῖ βαθύτατα τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὅλοι γνωρίζομεν ποίαν σημασίαν ἔχει τὸ θέμα τὸ πιστοδοτικὸν δι’ ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις τῆς χώρας. Ὅλοι γνωρίζομεν μὲ ποίαν ἀγωνίαν αἱ μὲν παραγωγικαὶ τάξεις φροντίζουν νὰ αὐξήσουν τὰ πιστοδοτικά των περιθώρια, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, ἡ δὲ Κυβέρνησις νὰ τὰ περιορίσῃ διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ κρατήσῃ τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ δώσωμεν καὶ πάλιν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαφωτίσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐπαρκῶς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὥστε αἱ ὑπόνοιαι περὶ προνομιακῆς χρηματοδοτήσεως ὡρισμένου κλάδου, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνακριβεῖς νὰ διασκεδασθοῦν, ἐὰν δὲ εἶναι ἀκριβεῖς τότε νὰ δύναται ἡ κοινὴ γνώμη νὰ ἐπιβάλῃ ὅταν ἡ ὥρα ἐπιστῇ τὰς ἐπιβαλλομένας κυρώσεις. Πρὸ τῆς ἀνόδου μου εἰς τὸ βῆμα, ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Μουρατίδης, ἐνετόπισε τὸ θέμα ἐπὶ τῆς χρηματοδοτήσεως μιᾶς βιομηχανίας. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν τὸν κ. συνάδελφον. Νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἀρκετὰ σαφὴς εἰς τὴν κατηγορίαν του καὶ τώρα πλέον εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν θιγομένων συναδέλφων ν’ ἀπαντήσουν καὶ νὰ δώσουν τὰς δεούσας ἐξηγήσεις. Ἐγὼ θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα γενικώτερον, θὰ προβῶ εἰς διαπιστώσεις καὶ θὰ ἀφίσω τὰ συμπεράσματα νὰ Θὰ σᾶς ἀναφέρω μόνον τὰ στοιχεῖα, ὅσα ἠδυνήθην νὰ ἔχω εἰς χεῖρας μου καὶ τῶν ὁποίων τὸ ἔγκυρον εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀποδείξω καὶ θὰ ἀναμείνω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὰ συμπληρώσῃ, διὰ νὰ μορφώσῃ τὴν γνώμην ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐὰν ἡ ἀσκηθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως οἰκονομικὴ πολιτικὴ ὑπῆρξεν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς πιστοδοτήσεως, πολιτική, ἡ ὁποία ἦτο, ἀφ’ ἑνὸς μὲν συνεπὴς πρὸς ὅσα ὑπεσχέθη καὶ διεκήρυξεν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐὰν ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀπέδωσεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνεφανίζετο ὅτι ἐπεδίωκε νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, ἀφ’ ἑνὸς εἶναι γενικὸν καὶ δέον νὰ τὸ ἐξετάσωμεν ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς ἀσκηθείσης γενικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰδικόν, ἐὰν δηλαδὴ αἱ χρηματοδοτηθεῖσαι προνομιακῶς καπνοβιομηχανίαι, ἢ ἄλλαι βιομηχανίαι ἐχρησιμοποίησαν τὰς πιστώσεις αὐτὰς διὰ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον τοὺς διετέθησαν, ἢ ὅτι αἱ χρηματοδοτήσεις αὐταὶ γενόμεναι εἰς χρόνον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ πολὺ ὕποπτον, πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως, ἦτο δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν δι’ ἄλλους σκοπούς, πλὴν ἐκείνων, διὰ τοὺς ὁποίους ἐχορηγήθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας δὲν εἶναι θέμα νέον, ἐμφανιζόμενον τὸ πρῶτον ἐπὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐνεφανίσθη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Διότι εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ διευκολύνῃ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν, τῶν παραγομένων εἰς τὴν χώραν μας καὶ διὰ τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν καὶ διὰ τὸ συμφέρον τὸ ἰδικόν του, λόγῳ τοῦ μεγάλου ποσοῦ φόρου, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ἐκ τῆς ἐμπορίας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐκ τῆς ἐμπορίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν θὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν. Θὰ ἀνατρέξω εἰς τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν εἴμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ὑπενθυμίσω πῶς τότε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀντιμετώπισε τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας καὶ νὰ συγκρίνωμεν, κ. συνάδελφοι, τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐκείνη μὲ μεταγενεστέρας ἀποφάσεις, ἐμπνευομένας φυσικὰ ἀπὸ τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐξαγάγητε μόνοι σας ἀβιάστως τὸ συμπέρασμα, ἐὰν ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἠσκήθη παρ’ ἡμῶν ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη, ἢ ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἠσκήθη μεταγενεστέρως ἐπὶ τοῦ Συναγερμοῦ, ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ καὶ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω εἰς ὑμᾶς τὴν ἀπόφασιν τῆς Ν. Ἐπιτροπῆς τῆς 11ης Αὐγούστου 1951, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτέθη ἐνώπιον αὐτῆς, κατόπιν αἰτήσεως τῶν καπνοβιομηχάνων, τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως αὐτῶν, διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν τῶν παλαιοτέρων ἐσοδειῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἐκ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται πῶς ἐπίστευεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας. Ἡ καπνοβιομηχανία, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐζήτησε παρὰ τῆς Ν. Ἐπιτροπῆς νὰ χρηματοδοτηθῇ, διὰ νὰ δυνηθῇ ν’ ἀπορροφήσῃ καπνὰ ἐσοδείας 1950, ἀνερχόμενα συνολικῶς εἰς τέσσερα ἑκατομμύρια ὀκάδας περίπου. «Ἡ Ν. Ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται τὴν 11ην Αὐγούστου 1951, ὅτι οὐδεμίαν χρηματοδότησιν εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχῃ εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς ἀγορὰν τῶν 4 ἑκατομμυρίων ὀκάδων καπνοῦ, ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1950, ὑποχρεουμένων δηλαδὴ τῶν καπνοβιομηχάνων, ὅπως ἐξεύρωσι τὰ ἀναγκαιοῦντα πρὸς τοῦτα ποσά, τόσον ἐκ τῆς ἀξίας τοῦ καπνοῦ τῆς εἰσπραχθησομένης ἐκ τῆς πωλήσεως σιγαρέττων ἀπὸ 1.1.51–31. 10.51, ὅσον καὶ ἐκ τῶν ἰδίων των κεφαλαίων, δεδομένου, ἄλλωστε, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐχορήγησεν ἤδη πρὸς αὐτὰς ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ 3.700.000 δραχμῶν συνολικῶς». Ἀπορρίπτει, λοιπόν, ἡ Ν. Ἐπιτροπὴ τὸ αἴτημα τῆς καπνοβιομηχανίας καὶ τὸ ἐντοπίζει μόνον εἰς μίαν χρηματοδότησιν ἑνὸς ποσοῦ 1.600.000 ὀκάδων, τὸ ὁποῖον παραμένει ἀδιάθετον εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ διὰ τοῦτο καὶ μόνον ἐχρηματοδοτήθη ἡ καπνοβιομηχανία καὶ ἀποφασίζεται ὅτι ἡ κατανομὴ τῆς χρηματοδοτήσεως πρέπει νὰ γίνῃ βάσει τῆς καταναλώσεως τῶν καπνοβιομηχανιῶν, πιστοποιουμένης οὐχὶ ἐκ τῆς ποσότητος τῆς φορολογουμένης, ἀλλὰ τῆς ποσότητος τῆς ἐξαχθείσης ἐκ τῶν καπνεργοστασίων. Καὶ ἐξουσιοδοτεῖ τὴν Ἐπιτροπὴν πιστώσεων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἀπόφασιν. Ἐρχόμεθα κατόπιν εἰς τὴν ἐποχήν, καθ’ ἣν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ Συναγερμὸς τὸ 1952. Μόλις ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἡ καπνοβιομηχανία ἐπανέρχεται καὶ ζητεῖ δι’ ἐγγράφου της ἀπὸ τὴν Ν. Ἐπιτροπήν, καὶ διὰ λογαριασμὸν ὅλων τῶν βιομηχανιῶν, ὅπως χορηγηθοῦν πιστώσεις ἐξοφλητέαι εἰς 24 δόσεις, διὰ τὴν συμπλήρωσιν δεκαμήνου ἀποθέματος καπνοῦ, ὡς καὶ τὴν ἐξουσιοδότησιν τῶν ἐμπορικῶν τραπεζῶν διὰ τὸν ἐκ τῶν ἰδίων των διαθεσίμων, δανεισμὸν ἐπὶ ἐνεχύρῳ καπνοῦ ἐλευθέρου. Δηλ., ἡ καπνοβιομηχανία δὲν λαμβάνει κἂν ὑπ’ ὄψιν της τὰ ὅσα ἀπεφάνθη ἡ Ν. Ἐπιτροπὴ πρὸ ἔτους περίπου, ὅτι ἦτο δυνατὸν ἐξ ἰδίων της κεφαλαίων νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν καὶ ἐπανέρχεται καὶ ζητεῖ νέας χρηματοδοτήσεις δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐσοδείαν καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν καὶ τοῦ φόρου ὁ ὁποῖος θ’ ἀπαιτηθῇ διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὰ καπνὰ καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα 24 μηνῶν, δηλαδὴ νὰ ἐξοφλήσῃ τὴν χορηγηθησομένην χρηματοδότησιν ἐντὸς δύο ἐτῶν. Ἡ Ν. Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ σκεπτικόν της ἀποδέχεται, ὅτι αἱ μέχρι σήμερον κατὰ περιόδους ἐνεργηθεῖσαι μακροπρόθεσμοι πιστώσεις τῶν καπνοβιομηχανιῶν ἀποβλέπουν εἰς τὴν δημιουργίαν ἀποθεμάτων καπνοῦ, τῶν ὁποίων ἡ ρευστοποίησις θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς αὐτὰς πλήρη ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν καὶ τὴν κανονικὴν ἀνανέωσιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν ἀποθεμάτων των, τοῦθ’ ὅπερ δὲν φαίνεται νὰ ἐπετεύχθη ἕνεκα διαφόρων λόγων, τοὺς ὁποίους προέβαλλον αἱ καπνοβιομηχανίαι. Δηλαδή, δέχεται ἡ Ν. Ἐπιτροπή, ὅτι αἱ χρηματοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μέχρι τότε, εἶχον μοναδικὸν σκοπὸν νὰ διευκολύνουν τὰς βιομηχανίας, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν ἀπόθεμα, βάσει πλέον ἰδίων διαθεσίμων. Ἀφοῦ, λοιπόν, ἔκαμε τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, δέχεται, ὅτι πρέπει, κατ’ ἐξαίρεσιν πάλιν αἱ καπνοβιομηχανίαι νὰ χρηματοδοτηθοῦν δι’ ἑνὸς ποσοῦ ἔναντι 4 χιλιάδων ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐκδίδεται τὴν 10ην Δεκεμβρίου 1952. Ἡ χρηματοδότησις, λέγει, αὐτή, ἀφορᾷ ἐξαγορὰν καπνοῦ ἐσοδείας 1951, ἀλλὰ ὑπὸ ποίους ὅρους, κ. συνάδελφε; Δὲν ὁρίζει ὅτι θὰ γίνῃ βάσει τῆς καταναλώσεως ἐκείνης, ἡ ὁποία θὰ διαπιστωθῇ ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς ἐκ τῶν ἐργοστασίων, ἀλλὰ λέγει, ὅτι δύναται ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος νὰ χρηματοδοτήσῃ κατὰ 100% τὰς καπνοβιομηχανίας διὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ καὶ ἐπιφυλάσσεται διὰ τοὺς ἑπομένους μῆνας, Ἰανουάριον, Φεβρουάριον 1953 νὰ παραχωρήσῃ συμπληρωματικὰς χρηματοδοτήσεις διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἀποθεμάτων τῶν καπνοβιομηχανιῶν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ βεβαίως εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἔχῃ καὶ μίαν συνέπειαν, πρὸς ὅσα ἀνέφερα προηγουμένως, ἀποφασίζει καὶ παρακαλεῖ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ἐμπορίου νὰ προβοῦν εἰς τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία πλέον ὁριστικῶς θὰ καθορίσῃ πρόγραμμα πάλιν χρηματοδοτήσεως, τῆς καπνοβιομηχανίας ὥστε νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ συνεχίσῃ τοιούτου εἴδους χρηματοδότησιν, τὴν ὁποίαν φαίνεται καὶ ἐκείνη μὲ βαρεῖαν συνείδησιν, ἢ ἀναγκάζεται νὰ ἐγκρίνῃ ἄλλα ν’ ἀντιμετωπισθῇ δηλ. ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας, ὄχι πλέον ἀπὸ τὸ ἐκδοτικὸν προνόμιον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἐκ κεφαλαίων τῶν ἰδίων καπνοβιομηχανιῶν. Ἡ ἀπόφασις ἐγένετο τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1952. Πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ἀνεμένετο μὲ κεραυνοβόλον ἐνέργειαν, οἱ τότε ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ καταρτίσουν ἕνα πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως τῆς Καπνοβιομηχανίας, χωρὶς καμμίαν ἐπιβάρυνσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἀντιθέτως, μετὰ ἕνα μῆνα, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1953, συνέρχεται ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἀποφασίζει περὶ χρηματοδοτήσεως τῶν καπνοβιομηχανιῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Εἰς τὴν ἀπόφασίν της αὐτὴν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν θέλει μὲ ἐλαφρὰν τὴν συνείδησιν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔγκρισιν τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ προσπαθεῖ νὰ εὕρῃ κάποιαν δικαιολογίαν καὶ εἰς τὸ σκεπτικόν της λέγει: «Ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας γίνεται ὑπὸ ὅρους πολὺ καλυτέρους, ἀπὸ τὰς ἄλλας βιομηχανίας». Καὶ ὅτι «δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐξακολούθησις τῆς χρηματοδοτήσεως, ὑπὸ τοὺς ἰσχύοντος ὅρους». Δι’ αὐτὸ κρίνει, ὅτι «τὸ θέμα θὰ πρέπει νὰ λυθῇ, εἴτε διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ Μετοχικοῦ κεφαλαίου τῶν Καπνοβιομηχανιῶν, εἴτε διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν σιγαρέττων, δοθέντος δὲ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν σιγαρέττων, θέλει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐπιμείνῃ, ὅτι πρέπει νὰ λήξῃ ἡ ὑπόθεσις τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν Καπνοβιομηχανιῶν καὶ θὰ πρέπει αἱ Καπνοβιομηχανίαι ἐξ ἰδίων διαθεσίμων νὰ χρηματοδοτηθοῦν. Καὶ ἐὰν δὲν ἔχουν, νὰ δοθῇ μία σύγκρισις νὰ χρηματοδοτοῦνται, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν. Καὶ μέχρις ὅτου μελετηθῇ τὸ θέμα, διότι ἐν τῷ μεταξὺ δὲν συνῆλθεν ἡ Ἐπιτροπή, ἀποφασίζει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ χρηματοδοτήσῃ, διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἀποθεμάτων μέχρις 9 μηνῶν, τῶν ἀπαιτουμένων δι’ ἑκάστην Καπνοβιομηχανίαν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκανονίζετο βάσει τῆς καταναλώσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους 1952. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δὲν ἐλάμβανεν ὡς βάσιν διὰ τὴν χρηματοδότησιν συγκεκριμένας ποσότητας καπνοῦ, δὲν ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν τὴν κατανάλωσιν τῶν Καπνοβιομηχανιῶν, ἀλλὰ ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποθέματα τῶν Καπνοβιομηχανιῶν, βάσει τῶν ὁποίων ἔδιδε τὸ δικαίωμα νὰ χρηματοδοτηθοῦν, ὥστε νὰ συμπληρώσουν τὰ κενὰ διὰ 9 μῆνας. Ἔχει δὲ μεγίστην σημασίαν αὐτό, διότι εἶναι δυνατὸν τὰ ἀποθέματα αὐτὰ νὰ διαρρυθμισθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ συμπληρώσουν τὰ κενὰ διὰ 9 μῆνας. Ἔχει δὲ μεγίστην σημασίαν αὐτό, διότι εἶναι δυνατὸν τὰ ἀποθέματα αὐτὰ νὰ διαρρυθμισθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ὅπως θὰ ἴδητε ἀμέσως, μία Καπνοβιομηχανία νὰ ἐμφανίζῃ μεγαλύτερον ἀπόθεμα τοῦ πραγματικοῦ καὶ νὰ χρηματοδοτηθῇ περισσότερον ἄλλων. Ἐξ αὐτοῦ δὲ προέκυψε καὶ τὸ παράπονον, ὅτι εἰς βάρος τῆς Καπνοβιομηχανίας Κεράνη, ἐχρηματοδοτήθη περισσότερον ἡ Καπνοβιομηχανία Παπαστράτου. Καὶ ἐρωτᾶται, κ. συνάδελφοι, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Καπνοβιομηχανία Παπαστράτου, ἡ ὁποία γνωρίζομεν ὅτι εἶναι ἡ δυναμικωτέρα Καπνοβιομηχανία, νὰ μὴ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενά της, ἐξ ἰδίων της διαθεσίμων καὶ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ συμπληρώσῃ ἡ Καπνοβιομηχανία Κεράνη; Κατὰ συνέπειαν, γεννῶνται πολλὰ ἐρωτήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν ἀπάντησιν, διότι εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὰς Κρατικὰς Ὑπηρεσίας, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς παράσχῃ, νὰ συνάγωμεν ἀκριβῆ καὶ ἀδιάβλητα συμπεράσματα. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐκδίδεται μετὰ ἕνα μῆνα, ἐγκρίνεται ἡ χρηματοδότησις διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα θὰ ἀγορασθοῦν ἀπὸ τὴν 1ην Φεβρουαρίου 1953 καὶ ἐφεξῆς. Ἐνῷ λοιπὸν ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἔδιδε τὸ δικαίωμα αὐτό, μετὰ 10 ἡμέρας, ἀνοίγει ἡ ὄρεξις τῶν Καπνοβιομηχάνων καὶ λέγουν: Διατὶ ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον 1953 νὰ ἀγοράζωμεν μὲ τὴν χρηματοδότησιν αὐτήν; Νὰ γίνῃ καὶ διὰ τὸ παρελθόν. Καὶ ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις τῆς 31.1.1953 τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συμπληρώνει τὴν προηγουμένην καὶ λέγει: «Ἡ διὰ τῆς παρούσης ἐντελλομένη χρηματοδότησις θὰ δίδεται διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διὰ ἐσοδείας 1951 καὶ παλαιοτέρας, ἀγορασθησομένας ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς Καπνεμπόρους, ὡς καὶ καπνῶν ἀγορασθέντων ἀπὸ τὰς 11)12)52 καὶ πέραν τῆς ἡμερομηνίας ταύτης. Δηλ. καπνῶν, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἕνα μῆνα προηγουμένως καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως διὰ νὰ ἀγορασθοῦν θὰ εἴπῃ, ὅτι ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης τῆς ἀγορᾶς των καὶ ἡ οἰκονομικὴ εὐχέρεια τῶν ἀγοραστῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ δευτέρα ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐξεδόθη μετὰ 10 ἡμέρας ἀπὸ τῆς προηγουμένης καὶ ἡ ὁποία καθώριζε χρηματοδότησιν ἄνω τῶν 10 δισεκατομμυρίων. Ἐν συνόλῳ δηλ. ἡ χρηματοδότησις ἡ δοθεῖσα μέχρι τῆς ἀναπροσαρμογῆς εἶναι περίπου περὶ τὰ 19 δισεκατομμύρια. Κύριοι βουλευταί, ὅπως εἴπομεν καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀγορεύσεώς μας, δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κατηγορήσωμεν. Θὰ διατυπώσωμεν ἐρωτήματα καὶ βάσει τῶν ἀπαντήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν, θὰ συναγάγωμεν καὶ τὰ συμπεράσματα καὶ ἡμεῖς καὶ σεῖς, κύριοι συνάδελφοι. Ἐρωτῶμεν, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, διατί ἔσπευσε νὰ χρηματοδοτήσῃ τὰς καπνοβιομηχανίας, καθ’ ἣν στιγμὴν εἶχεν ἀποφασισθῆ ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς; Διότι ἦτο φυσικὸν ὅτι ἐὰν ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν ἐγένετο πρὸ τῆς ὑποτίμησιν, οἱ παραγωγοὶ θὰ εἰσέπραττον, ὁπωσδήποτε μεγαλύτερον τίμημα. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ καπνά, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ὑπέστησαν μίαν αὔξησιν. Διατί, λοιπόν, νὰ μὴ ἐπωφεληθοῦν αὐτῆς οἱ παραγωγοί; Ὅπως ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ Βουλῇ ἐδήλωσε ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς εἶχεν ἀποφασισθῆ πρὸ τῆς ἀνόδου τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν ἀρχήν, τὸ δὲ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἀνόδου τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν ἀρχὴν μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξηγγέλθη ἡ ὑποτίμησις, ἦτο διάστημα προπαρασκευῆς τῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον τὴν ἀναγγελίαν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο γνωστὸν ὅτι ἡ ὑποτίμησις θὰ ἐγένετο, ἦτο δὲ γνωστὸν εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ἐχειρίζοντο τὰ θέματα τῶν πιστώσεων, ἐφ’ ὅσον ἦτο γνωστόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ἐξηγγέλετο ἡ ὑποτίμησις καὶ ἐφ’ ὅσον σκοπὸς ἦτο νὰ βοηθήσωμεν τοὺς παραγωγοὺς καὶ σκοπὸς ἦτο ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς καπνοπαραγωγῆς, διατὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῆς καπνοβιομηχανίας, ὥστε νὰ σπεύσῃ νὰ ἀγοράσῃ τὰ καπνὰ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως καὶ νὰ μὴ ἀναμείνῃ νὰ γίνῃ ἡ ὑποτίμησις καὶ κατόπιν νὰ γίνῃ ἡ ἀγορά; Θὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν τὰ καπνὰ καὶ οἱ παραγωγοὶ εἶχον ἀνάγκην χρημάτων. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπῆρχεν ἄλλος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὥστε χωρὶς νὰ γίνῃ ἀγορὰ τῶν καπνῶν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δὲν θὰ ὁμιλήσωμεν σήμερον, θὰ ἀναμείνωμεν πρῶτον τὴν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος τῆς Κυβερνήσεως. Πάντως τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἠδύνατο νὰ προστατευθῇ ἡ δραχμὴ διὰ τῆς μὴ χορηγήσεως τῆς χρηματοδοτήσεως, ἠδύνατο, ἐπαναλαμβάνω, ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ προβῇ εἰς τὴν κατὰ τὴν γνώμην μας προνομιακὴν χρηματοδότησιν. Δεύτερον. Διατὶ προκειμένου περὶ τῶν κριτηρίων τῆς χρηματοδοτήσεως δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ τὰ ἀποθέματα τῶν καπνῶν καὶ δὲν καθώρισε συγκεκριμένως διὰ ποίας ποσότητας θὰ χορηγηθῇ χρηματοδότησις; Ὁπότε βέβαια δὲν θὰ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ δημιουργηθῇ τὸ παράπονον, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη, ὅτι ὡρισμέναι καπνοβιομηχανίαι ἔλαβον ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅσα ἐδικαιοῦντο νὰ λάβουν ἀπὸ τὰ ποσὰ τῆς χρηματοδοτήσεως. Ἐπίσης ἐρωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν τότε ποὺ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς ἀγορᾶς τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1952 τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε ἀμέσως νὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ καθορίσῃ τὸ πρόγραμμα βάσει τοῦ ὁποίου εἰς τὸ ἑξῆς θὰ ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας, χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνεται ἡ κυκλοφορία, ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐλειτούργησε καὶ εἰς ποῖα συμπεράσματα κατέληξε καὶ ἂν ὑπέβαλε σχετικὴν ἔκθεσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ὁποῖα μέχρι τῆς στιγμῆς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω, προκύπτουν ἀπὸ τὰς ἀναφερθείσας ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα δὲν σταματᾶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔχομεν νὰ ἐξετάσωμεν τὸν ὕποπτον χρόνον τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν καπνοβιομηχανιῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὕποπτος καὶ ἐξ ἄλλου λόγου: Ἦτο γνωστὸν ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1953, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν πλέον ὁριστικῶς καταλήξει εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ὄχι μόνον ἀπὸ συζητήσεις, ὄχι μόνον ἀπὸ συσκέψεις, αἱ ὁποῖαι διεξήγοντο μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἐπαφάς, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν μετὰ ξένων ὀργάνων, τῶν ὁποίων ἡ γνώμη ἦτο ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλέχθη ὅτι τὸ νομισματικὸν ταμεῖον εἶχεν ἀντιρρήσεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Καὶ ναὶ μὲν ἡ ἀπόφασις τοῦ νομισματικοῦ ταμείου εἰς τὸ τέλος ἦτο σύμφωνος, ἐν τῷ μεταξὺ εἶχεν ὅμως προκύψει διαφωνία καὶ ἀντίρρησις τοῦ ἁρμοδίου εἰσηγητοῦ τοῦ νομισματικοῦ ταμείου, ἀντίρρησις ὅσον ἀφορᾷ τὴν σκοπιμότητα τοῦ μέτρου τούτου. Ἦτο φυσικὸν, κύριοι συνάδελφοι, τὰ περιεχόμενα τῶν συνεννοήσεων μὲ τὸ Νομισματικὸν Ταμεῖον, μὴ μείνουν μέσα εἰς τὸν στενὸν κύκλον τῶν τεσσάρων ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι διεχειρίζοντο τὸ θέμα τῆς ὑποτιμήσεως, ἀλλὰ νὰ διαφύγῃ καὶ πέραν τοῦ κύκλου αὐτοῦ. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἰσχυροὶ οἰκονομικοὶ κύκλοι ἔχουν πάντοτε ἐπαφὰς καὶ γνωριμίας καὶ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ πληροφοροῦνται τὰς πλέον μυστικὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν θέματα τόσον μεγάλα διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξέλιξιν τῆς χώρας. Οἱ ἰσχυροὶ οἰκονομικοὶ κύκλοι πάντοτε δύνανται καταλλήλως νὰ πληροφοροῦνται καὶ νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὰς πληροφορίας αὐτὰς κατὰ τρόπον συμφέροντα εἰς αὐτούς. Ἦτο, λοιπόν, φυσικὸν καὶ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, οἱ χειριζόμενοι τὸ θέμα τοῦτο νὰ διαισθάνωνται καὶ νὰ ὑποπτεύωνται ὅτι δὲν ὑπάρχει μυστικὸν διὰ τοὺς κύκλους αὐτούς, μυστικὸν ὑπάρχει διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, μυστικὸν ὑπάρχει διὰ τὴν πτωχὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων, μυστικὸν ὑπῆρξε διὰ τοὺς Ἕλληνας ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται μὲ τὸν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου των διὰ νὰ στηρίζουν τὴν δραχμήν. Διότι εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχε τοιαύτη ἐμπιστοσύνη εἰς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, ὥστε ὄχι μόνον ἡ τάξις τῶν μισθοβιότων, ὄχι μόνον αἱ τάξεις τῶν δραχμοσυντηρήτων κοινωνικῶν τάξεων, ἀλλὰ καὶ αἱ ἐπιστημονικαὶ τάξεις καὶ αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις καὶ ἡ ἐμπορικὴ τάξις νὰ μὴ δέχωνται νὰ τοποθετήσουν εἰς λίρας, εἰς ξένον νόμισμα, τὰς οἰκονομίας των καὶ τὰ κεφάλαιά των, διότι δὲν ὑπελόγιζον ποτὲ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ μεσολαβήσῃ γεγονός, τὸ ὁποῖον νὰ μειώσῃ τὴν ἀξίαν τῆς δραχμῆς. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν Καπνοβιομηχανιῶν δὲν σταματᾷ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ μετέπειτα γεγονότα, τὰς μετέπειτα ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, ὡς εἴπομεν προηγουμένως, ἀρχῆθεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, υἱοθέτησεν ὅτι πρέπει αἱ καπνοβιομηχανίαι νὰ χρηματοδοτοῦνται ἐξ ἰδίων κεφαλαίων, ἔστω καὶ ἂν τὰ κεφάλαια αὐτὰ πραγματοποιηθοῦν διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν σιγαρέττων καὶ διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἀπεφάνθη ὅπως συσταθῇ Ἐπιτροπή, ἐν τούτοις τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1953, ὁπότε ἐπανέρχεται πάλιν τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν καπνοβιομηχάνων, οὔτε Ἐπιτροπὴ εἶχε συσταθῆ, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, καὶ φυσικά, οὔτε ἀπόφασις περὶ συντάξεως προγράμματος χρηματοδοτήσεως, βάσει τῶν σκέψεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπῆρχε. Καὶ ἐπανέρχονται αἱ καπνοβιομηχανίαι διὰ νὰ χρηματοδοτηθοῦν. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ν. Ἐπιτροπῆς 743 τῆς 4 Σεπτεμβρίου 1953, ἀποφαίνεται ὅτι πρέπει νὰ χρηματοδοτηθοῦν ἐκ νέου οἱ καπνοβιομήχανοι μὲ ἓν ποσὸν περίπου 80 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ὑπολογιζομένης τῆς τιμῆς τότε τοῦ καπνοῦ πρὸς 20.000 πλέον 4.000 διάφορα, δηλαδὴ 24.000 ἔναντι τῶν 17.000, ποὺ ὑπελογίσθη ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ, κατὰ τὸν πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως χρόνον, ὅταν ἐλήφθησαν αἱ ἀποφάσεις τῆς χρηματοδοτήσεως. Ἡ ἀπόφασις αὐτή, ἡ ὁποία καθώριζεν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν χρηματοδότησιν τῆς καπνοβιομηχανίας μὲ 80 δισεκατομ. δραχμάς, καθώριζεν ἐξόφλησιν εἰς 9 ἢ 10 μηνιαίας δόσεις τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τὴν ἐκδοθεῖσαν, ἐπαναλαμβάνω, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1953, δηλαδὴ μετὰ 10 μῆνας ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς προηγουμένης ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, ὅπως εἴπομεν προηγουμένως, εἶχεν ἀναγνωρίσει ὅτι αἱ καπνοβιομηχανίαι χρηματοδοτοῦνται μὲ τὸ παραπάνω καὶ προνομιακῶς ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων βιομηχανιῶν, ἐρχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1954, χωρὶς ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἔχῃ ληφθῇ οὐδεμία ἀπόφασις ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς πιστοδοτήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας. Καὶ τί γίνεται τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1954; Αἱ καπνοβιομηχανίαι ζητοῦν ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν τὰ λεπτὰ ποὺ ἐπήρανε μὲ τὰς προηγουμένας χρηματοδοτικὰς διευκολύνσεις, ἐξοφλήσεις. Οἱ δέκα μῆνες τοὺς ὁποίους ὡρίσατε, δὲν μᾶς ἐπαρκοῦν διὰ τὴν ἐξόφλησιν καὶ πρέπει νὰ παγοποιηθοῦν αἱ πιστώσεις τῆς καπνοβιομηχανίας καὶ νὰ πληρωθοῦν εἰς πέντε ἔτη. Καὶ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία, ὡς σᾶς εἶπα προηγουμένως ἐσκέπτετο, διότι αἱ καπνοβιομηχανίαι ἔπρεπε ἐξ ἰδίων των νὰ χρηματοδοτηθοῦν καὶ νὰ ξεχνάῃ ὅλα αὐτὰ καὶ —τί ἔχει νὰ χάσῃ; τίποτε— ἀποφασίζει ὅπως αἱ ἀπὸ 1ης Μαρτίου 1954 καὶ ἐφεξῆς καθυστερούμεναι ἀπαιτηταὶ δόσεις ἁπάντων τῶν πρὸς τὰς καπνοβιομηχανίας δανείων δι’ ἀγορὰν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐξοφληθοῦν ὡς ἑξῆς: «............... ............... (ἀναγινώσκει) ...............». Καθορίζονται νέαι προθεσμίαι ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλομένων καὶ καθορίζει μηνιαίας καὶ ἐτησίας δόσεις αἱ ὁποῖαι τελειώνουν τὸ 1959. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ἀπόφασιν ἐνώπιόν μου τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀπὸ 1.3.1954 ...... (ἀναγινώσκει) ............». Ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὅλα τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθησαν μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἀπὸ τὴν 115 Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ἦσαν λέξεις 9–10 καὶ αὐτὰ ἐθεωρήθησαν ὑπ’ αὐτῆς ὡς προνομιακά, δοθέντα κατὰ παραχώρησιν καὶ λόγῳ ἐκτάκτων ἀναγκῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶχε μίαν δικαιολογίαν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, διὰ τὴν παγοποίησιν τῶν δανείων, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ διηυκόλυνε τὰς καπνοβιομηχανίας νὰ ἀποκτήσουν ἴδια κεφάλαια καὶ νὰ μὴ ζητοῦν νέας πιστώσεις διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ ὄρεξις τῶν καπνοβιομηχάνων δὲν σταματᾷ μέχρις ἐκεῖ. Μηχανεύονται ἄλλον τρόπον χρηματοδοτήσεως, τὸν ὁποῖον θὰ ἀναπτύξω καὶ τὸν ὁποῖον κυρώνει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή. Ἔχομεν τὴν χρηματοδότησίν των διὰ τὰς ταινίας. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίζει νὰ χορηγήσῃ πίστωσιν διὰ τὸν φόρον τῆς ταινίας.

§31Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ποῖος εἶναι ὁ ὀφειλόμενος φόρος αὐτὴν τὴν στιγμήν;

§32Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι 65 δισεκατομ. Δανείζονται αὐτὸ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἰσοῦται μεταφερόμενον κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ τὸν πληρώσουν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς 6μήνου προθεσμίας εἰς τὸ Κράτος. Τὸ Κράτος δηλαδή, ἀνεγνώρισε, καλῶς ἢ κακῶς εἶναι ἄλλο θέμα, ὅτι αἱ βιομηχανίαι πρέπει νὰ χρηματοδοτηθοῦν προνομιακῶς ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀφοῦ προηγουμένως τοὺς ἐχορηγήθη καὶ ἑτέρα χρηματοδότησις ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Μετὰ 6μηνον ἔπρεπε νὰ πληρώσουν φόρον τὸν ὁποῖον εἰσεπράξαμεν προκαταβολικῶς ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν, ὁ ὁποῖος ἀναλογεῖ εἰς τὰς ταινίας τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίησαν διὰ τὰ σιγαρέττα ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Αὐτὸν τὸν φόρον ἔπρεπε νὰ τὸν πληρώσουν διότι τὰ σιγαρέττα των πωλοῦνται καὶ εἰσπράττεται τὸ ἀντίτιμόν των. Ἔρχεται ὅμως ἡ λῆξις τῆς προθεσμίας καὶ ἐνῷ πρέπει νὰ πληρώσουν τὸν φόρον αὐτὸν εἰς τὸ Δημόσιον διότι τὸν εἰσέπραξαν, πηγαίνουν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ζητοῦν 65 δισεκατομμύρια παλ. δραχμῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ πόρτα, διὰ τῆς ὁποίας ἐχρηματοδοτήθησαν οἱ καπνοβιομήχανοι. Ὑπάρχουν πολλὲς πόρτες γιὰ τοὺς μεγάλους, ἐνῷ διὰ τὸν πτωχὸν δὲν ὑπάρχει καμμία. Ἔχομεν τὸ ζήτημα τῶν προεξοφλήσεων τῶν φορτωτικῶν. Αἱ καπνοβιομηχανίαι, κύριοι συνάδελφοι, πωλοῦν τὰ προϊόντα των διὰ τῶν ἀντιπροσώπων των, οἱ ὁποῖοι εἴτε τὰ πληρώνουν ἀμέσως εἴτε μὲ προθεσμίαν. Ἔχουν ὅμως τὸ δικαίωμα οἱ καπνοβιομήχανοι νὰ ζητήσουν προεξόφλησιν τῶν φορτωτικῶν. Τὸ ποσὸν αὐτῶν, κατὰ πρόχειρον ὑπολογισμὸν ἀνέρχεται εἰς 30 δισεκατομμύρια. Πιστοδοτοῦνται λοιπὸν μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐπὶ πλέον. Αὐτὸ τὸ μέτρον βεβαίως, ἐφαρμόζεται δι’ ὅλους, τοὺς ἐμπόρους καὶ βιομηχάνους, ἀλλὰ δὲν ἔτυχον ὅλοι τῆς τοιαύτης προνομιακῆς μεταχειρίσεως, διότι τοῦτο θὰ ἐξέσπα εἰς βάρος τῆς κυκλοφορίας καὶ διὰ τοῦτο ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ συνθλίψουν περισσότερον τὰ περιθώρια τῆς κυκλοφορίας καὶ νὰ ἀναγκάζονται, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς καπνοβιομηχάνους, νὰ στερήσουν τὰς ἄλλας παραγωγικὰς τάξεις, ἀπὸ τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις. Τελειώνων, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καὶ μίαν ἄλλην περίπτωσιν χρηματοδοτήσεως καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μοὶ εἴπῃ ἐὰν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐκ στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου, κύριε ὑπουργέ, καὶ τὰ ὁποῖα τὰ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἐκ τῶν ἰδίων διαθεσίμων τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, τὰ ὁποῖα διαθέτει, ἐξώφλησεν ἓν ποσὸν ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὤφειλον αἱ καπνοβιομηχανίαι Παπαστράτου, Κεράνη, συνολικὰ 30 δισεκατομ. περίπου καὶ παρέμεινεν ἡ ὀφειλὴ πλέον, ὄχι μεταξὺ καπνοβιομηχάνων καὶ Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ μεταξὺ καπνοβιομηχάνων καὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης. Μοῦ γεννᾶται λοιπὸν ἡ ὑπόνοια. Ὅτι ἐφ’ ὅσον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἔγινε μετὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ὀφειλῶν τῶν καπνοβιομηχανιῶν, καὶ βάσει τῆς ἀποφάσεως τοῦ Φεβρουαρίου τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ποῖον λόγον εἶχεν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, νὰ ἐξοφλήσῃ ἐξ ἰδίων διαθεσίμων, τὰς ὀφειλὰς τῶν καπνοβιομηχανιῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἀναλάβῃ αὐτὴ πλέον νὰ εἶναι πιστώτρια τῶν καπνοβιομηχάνων; Ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ τῶν χρημάτων τὰ ὁποῖα ρυθμίζονται διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶχε κανένα λόγον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα νὰ τὰ ἐξοφλήσῃ, ἐὰν ὅμως εἶναι χρήματα ἰδικά της, μήπως οὕτω διευκολύνονται οἱ καπνοβιομήχανοι νὰ ἔχουν μίαν ξεχωριστὴν πίστωσιν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν βάσει τῆς πιστωτικῆς των ἐπιφανείας. Βέβαια, δικαίωμα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, δικαίωμα τῶν καπνοβιομηχάνων εἶναι νὰ παίρνουν ἀπὸ ὅπου ἠμποροῦν πιστώσεις, ἀλλὰ ὅταν εὑρισκώμεθα εἰς μίαν τόσον κρίσιμον περίοδον ἀπὸ ἀπόψεως νομισματικῆς καὶ κυκλοφοριακῆς καὶ ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἀρνῆται στοιχειώδη χρηματοδότησιν τῶν ἀναγκῶν πτωχῶν τάξεων, νομίζω ὅτι πρέπει καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου νὰ προσέξωμεν μήπως διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, καταστρατηγοῦνται τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τὴν προστασίαν τῆς κυκλοφορίας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, διότι νομίζω ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον σήμερον θίγομεν, δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον δημαγωγίας. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἀντικειμενικῆς καὶ εἰλικρινοῦς ἐρεύνης, ὅλων μας. Αὐτὸ δὲ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ προσὸν τῶν δημοκρατιῶν καὶ τὸ πλεονέκτημα τῶν κοινοβουλευτικῶν πολιτευμάτων, ὅτι ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν νὰ θέτωμεν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, ὅλας τὰς πράξεις μας, νὰ λογοδοτοῦμεν ὁπότε ὑπάρχῃ ἀνάγκη λογοδοσίας, διὰ νὰ δύναται νὰ μορφώνῃ πράγματι μίαν πιστὴν εἰκόνα τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τοῦ τόπου. Τὸ συμφέρον ὅλων μας εἶναι, νὰ διαλύωμεν τὰς ὑπονοίας καὶ τὰς ὑποψίας, εἰς βάρος τῆς πολιτικῆς τάξεως τῆς χώρας. Ἐπειδή, λοιπόν, σήμερον ἐξ ὅλων αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἴπομεν καὶ ἐξ ὅλων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐξεθέσαμεν, εἶναι φυσικὸν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην νὰ ὑπάρχῃ δεδικαιολογημένη ὑπόνοια, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πιστωτικὴν πολιτικὴν τὴν ἀσκηθεῖσαν μέχρι σήμερον ἀπὸ ἐξέχοντα στελέχη τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, νομίζω ὅτι καλῶς ἐπράξαμεν νὰ φέρωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Νομίζω, ὅτι πλέον ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ λύσῃ τὴν σιωπήν της, νὰ καταθέσῃ πρῶτον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸν πίνακα τὸν ζητηθέντα ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις, ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐχρηματοδοτήθησαν κατὰ τὴν περίοδον τὴν πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως μὲ τὸ ποσὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται κατ’ ἄλλους εἰς 142 καὶ κατ’ ἄλλους εἰς 193 δισεκατομμύρια, νὰ ἴδωμεν ἐὰν πράγματι, ἐγένοντο χρηματοδοτήσεις καὶ ποῦ ἐδόθησαν τὰ χρήματα αὐτά. Ἐπίσης, νὰ μᾶς δώσῃ ἐξηγήσεις ἐπὶ τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις τῶν καπνοβιομηχανιῶν, διότι ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας εἶναι σημαντικωτάτη καὶ ἀπασχολεῖ τεράστια ποσὰ καὶ εἶναι φυσικὸν ἡ κοινὴ γνώμη νὰ ἔχῃ συγκινηθῆ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν ἀναγραφὴν τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν τὸ θέμα νὰ τὸ ἐξετάσωμεν ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, θὰ εἴμεθα δὲ ἐπαναλαμβάνω, εὐτυχεῖς, ἐὰν τὸ πόρισμα, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἔρευναν, τὴν ὁποίαν ἐλπίζομεν ὅτι θὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ διὰ τῆς συστάσεως μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, νὰ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε πράγματι νὰ ἀποδείξῃ ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ὕποπτον εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν καὶ καλῶς ἐνήργησαν οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθησαν τὰ θέματα κατὰ τὴν περίοδον ποὺ ἦσαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§33Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πρὶν κατέλθετε τοῦ βήματος θὰ ἤθελα νὰ μᾶς εἴπητε.....

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρὰ τὸν Κανονισμόν, σᾶς τὸ ἐπιτρέπω.

§35Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν εἶναι παρὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν θὰ διατυπώσω τὴν ἐρώτησίν μου. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις γίνεται μεταξὺ ἐπερωτῶντος καὶ ὑπουργοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει λέγετε.

§37Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ρήτορα, νὰ μᾶς δώσῃ τὴν ἑξῆς διευκρίνισιν: Μᾶς εἶπεν ὅτι κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς του κατὰ τὸ κρίσιμον πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως διάστημα, ἐχρηματοδοτήθη ἡ καπνοβιομηχανία ἀντὶ 34 δισεκ. δραχμῶν. Μήπως ὁ κ. Κοθρῆς γνωρίζει πόσαι ἦσαν αἱ ἀγοραὶ καπνῶν κατὰ τὸν ἴδιον διάστημα;

§38Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). 34 δισεκατομμύρια; Ὄχι. Ἦσαν 20.

§39Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μέχρι τοῦ Ἰουνίου 20 καὶ 14 μετά.

§40Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀντελήφθην καλῶς τὸν ἀριθμόν.

§41Ε. ΚΟΘΡΗΣ. 19 ἦσαν μέχρι τῆς ὑποτιμήσεως καὶ τὸν Ἰούνιον ἄλλα 16.

§42Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δι’ αὐτὰ τὰ 19, μήπως γνωρίζετε καὶ δύνασθε νὰ μᾶς δώσετε τὴν πληροφορίαν, ἄλλως νὰ μᾶς τὴν δώσῃ ἡ Κυβέρνησις, πόσα καπνὰ ἠγοράσθησαν κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην;

§43Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἠξεύρω.

§44Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μήπως ἡ Κυβέρνησις τὸ γνωρίζει;

§45Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις θὰ ὁμιλήσῃ τελευταία.

§46Α. ΛΙΑΚΟΣ. Προτείνω ὅπως ἐρωτηθῇ τὸ Σῶμα ἐὰν θὰ πρέπει νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πρότασις 10 βουλευτῶν.

§48Α. ΛΙΑΚΟΣ. Διότι φρονῶ, ὅτι ἡ ἐπερώτησις διαιρεῖται εἰς δύο σκέλη. Ἀφορᾶ, τὸ μέν, συγκεκριμένην κατηγορίαν ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς χρηματοδοτήσεως ὡρισμένων βιομηχανιῶν, τὸ δέ, ὅτι ὡρισμένοι καπνέμποροι ἐγνώριζον τὴν ἀναπροσαρμογήν. Τὸ δεύτερον σκέλος, εἶναι τὸ σπουδαιότερον, ἐπὶ τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ Κράτος, διότι, πράγματι, ὁ σημερινὸς τρόπος τῆς πωλήσεως τῶν καπνῶν, εἶναι ἀπαράδεκτος.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ὑπογράψετε μίαν πρότασιν καὶ θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§50Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τὸ 1952, ἐπεκαλέσθη τὴν βοήθειαν τοῦ καθηγητοῦ κ. Βαρβαρέσσου διὰ νὰ μελετήσῃ τὴν ὅλην οἰκονομικήν μας ζωὴν καὶ τὸ οἰκονομικόν μας πρόβλημα καὶ νὰ προτείνῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπεβάλλοντο πρὸς ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα παρουσιάζοντο, τὴν ἐποχὴν αὐτήν. Ὁ καθηγητὴς κ. Βαρβαρέσσος, ἐλθὼν ἐξ Ἀμερικῆς καὶ παραμείνας ἐπὶ μακρὸν εἰς τὴν χώραν μας, ἐμελέτησεν ἐν ἐκτάσει τὸ οἰκονομικόν μας πρόβλημα καὶ διὰ τῆς σχετικῆς του ἐκθέσεως, ὑπέβαλε τὰς παρατηρήσεις του καὶ τὰς προτάσεις του. Μία συγκεκριμένη πρότασις, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν, ἦτο καὶ ἐκείνη διὰ τῆς ὁποίας ἐπρότεινε τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς ἔναντι τῶν ξένων νομισμάτων. Ἔβλεπεν ὅτι πράγματι ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου καὶ τῆς λίρας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, παρεκώλυε τὴν κίνησιν τῆς οἰκονομίας μας, ἠμπόδιζε τὴν αὔξησιν τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος, ἠμπόδιζε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, ἠμπόδιζεν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν ὁμαλὴν κίνησιν καὶ λειτουργίαν τῆς οἰκονομίας μας. Ὅταν τὸν Νοέμβριον 1952, μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὸ θέμα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς εἶχε πλέον ὡριμάσει, εἶχε καταστῆ συνείδησις, καὶ εἰς τὰς ἐνδιαφερομένας τάξεις, καὶ εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον, καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος τότε ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅταν ἐγένετο ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ ἐτησίου ἔργου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, μᾶς εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἀρχὴν μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀναπροσαρμόσῃ τὴν ἀξίαν τῆς δραχμῆς, διότι ἐκεῖ ἀνεῦρε τὸ λεπτὸν σημεῖον τῆς πασχούσης οἰκονομίας μας. Ἔχω ἐνώπιον τὴν ἔκθεσιν τοῦ 1953 τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει ὅτι πράγματι ἀπὸ τὸ 1952, εἶχε μελετηθῆ τὸ πρόβλημα καὶ εἶχε καταστῆ πλέον συνείδησις, ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συναλλαγματικὴν ἀναπροσαρμογήν. Ἀναφέρει ἐπὶ λέξει ἡ ἔκθεσις: «Ἡ διάγνωσις ὅθεν τῆς ἀσθενείας ἐξ ἧς ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἔπασχεν εἶχε τεθῆ. Ἦτο μόνον ζήτημα χρόνου, καταλλήλων συνθηκῶν καὶ εὐνοϊκῶν προοπτικῶν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἀποφασιστικὸν ἐξυγιαντικὸν ἀποτέλεσμα». Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἀποφασισμένη, ἐγνώριζε τὴν ἀνάγκην, τὴν εἶχε μελετήσει, πρὶν ἀναλάβῃ τὴν ἀρχὴν καὶ ἦτο ἀποφασισμένη νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ μέτρον. Ὡς ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν ἐφαρμογήν του καὶ ὡς εἶχε συλληφθῆ καὶ ἀπὸ τὸν καθηγητὴν κ. Βαρβαρέσσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπέβλεπεν εἰς δύο τινά: 1) εἰς τόνωσιν τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας, διότι μόνον μὲ τὴν συναλλαγματικὴν ἀναπροσαρμογὴν θὰ καθίστατο δυνατὴ καὶ εὐχερὴς ἡ ἐξαγωγὴ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐσήποντο πράγματι εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ 2) εἰς τόνωσιν τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἀδήλων πόρων. Αὐτὸς ἦτο ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς συναλλαγματικῆς ἀναπροσαρμογῆς. Καὶ ἐνῷ ἡ συναλλαγματικὴ ἀναπροσαρμογὴ θὰ ἐπέφερεν αὐτὰ τὰ εὐνοϊκὰ ἀποτελέσματα, εὐθὺς ἀμέσως θὰ ἔπληττε καὶ ὡρισμένας τάξεις καὶ εἰδικώτερον τὰς πενεστέρας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰς τάξεις τῶν μισθοβιότων, διότι οἱ μισθοβίοτοι εὐθὺς μὲ τὴν ἀναγγελίαν τῆς συναλλαγματικῆς ἀναπροσαρμογῆς, θὰ ἔβλεπον μειούμενα τὰ εἰσοδήματά των, ἀναλόγως τοὺς βαθμοῦ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἐξήγγελεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐν προκειμένῳ εἶδον οἱ μισθοβίοτοι μειούμενα κατὰ τὸ ½ τὰ εἰσοδήματά των. Ἐγνώριζε λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις ὅτι διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ θὰ εὐεργετοῦσε τοὺς ἀγρότας, θὰ ἐτόνωνε τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα, θὰ ἔπληττε τοὺς μισθοβιότους, θὰ ἐπροκαλοῦσεν ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου ποὺ θὰ ἐπηρέαζε τὴν οἰκονομικὴν ζωήν. Ἐγνώριζεν αὐτοὺς τοὺς κινδύνους καὶ εἶχε συνείδησιν αὐτῶν τῶν κινδύνων, διότι ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλῶς ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀναπτύσσων τὸν οἰκονομικὸν ἀπολογισμὸν τοῦ πρώτου ἔτους τοῦ Συναγερμοῦ, εἶπεν ὅτι εἰς μίαν συγκέντρωσιν συνήντησε τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα, ὁ ὁποῖος μὴ ὑπολογίζων ἴσως τοὺς κινδύνους, γεγωνυίᾳ τῇ φωνῇ, εἶπε: «Τί γίνεται ἡ ἀναπροσαρμογή;», καὶ οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπέβαλε σιωπὴν εἰς τὸν Βασιλέα, διὰ νὰ μὴ εἴπῃ τί περαιτέρω, διότι ἦτο μέγα μυστικόν, ὁ χρόνος τῆς ἐπιβολῆς τοῦ μέτρου τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις εἶχε συνείδησιν τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ μέτρου καὶ τῶν κινδύνων αὐτοῦ καὶ ἐγνώριζεν ὅτι θὰ ἐπηρέαζεν ὁλόκληρον τὴν οἰκονομίαν μας, καὶ θὰ ἔπληττε καὶ ὡρισμένας τάξεις τῆς κοινωνίας μας. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν πρέπει νὰ ἐξετασθῇ καὶ νὰ ἐξετασθῇ μὲ καθαρὰν καρδίαν καὶ μὲ ὅλην τὴν ἀντικειμενικότητα, ἐκ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ὁποίου πράγματι ἐπλήγησαν αἱ κατώτεραι τάξεις, μήπως εὑρέθη ἔστω καὶ ἕνας Ἕλλην νὰ ὠφελήθη καὶ νὰ ὠφελήθη παρανόμως; Μήπως τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς συναλλαγματικῆς ἀναπροσαρμογῆς, τὸ ὁποῖον ἦτο μέτρον ἐπιβεβλημένον, ἔκαμεν ὥστε νὰ ὠφεληθῇ ἔστω καὶ ἕνας Ἕλλην παρανόμως; Καὶ θὰ ὠφελεῖτο μὲ δύο τρόπους, ἂν ἀπὸ ἀνικανότητα τῆς Κυβερνήσεως, διέρρεε τὸ μυστικὸν ὄχι τῆς ἀναπροσαρμογῆς, διότι μυστικὸν τῆς ἀναπροσαρμογῆς δὲν ὑπῆρχεν, ἀλλὰ τὸ μυστικὸν τοῦ χρόνου τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ τοῦ ποσοστοῦ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ τοῦτο ἔκαμεν ὡρισμένους οἰκονομικοὺς παράγοντας νὰ ὠφεληθοῦν ἢ ἐξ ἀδαημοσύνης τῆς Κυβερνήσεως ἐὰν διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ὡδηγοῦσε πρὸς τὴν ὠφέλειαν αὐτὴν ὡρισμένας τάξεις. Ἂν ἐκ τῆς ἐξετάσεως ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδειχθῇ ὅτι ἐκ τοῦ μέτρου διὰ τοῦ ὁποίου ἐπλήγησαν αἱ πενέστεραι τάξεις τοῦ λαοῦ μας, ὠφελήθη ἔστω καὶ ἕνας Ἕλλην, νομίζω ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βαρυτάτη. Καὶ σήμερον ἐρχόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἀκούομεν συγκεκριμένα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα καὶ ἐδημοσιεύθησαν προηγουμένως εἰς τὸν τύπον καὶ ἀνάγονται κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μουρατίδης κατήγγειλε συγκεκριμένας περιπτώσεις χρηματοδοτήσεως τοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς καπνοβιομηχανίας εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνάγεται ἡ ἀναπροσαρμογή. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της νὰ κάμῃ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς εἰσόδου της εἰς τὴν ἀρχήν, ἔπρεπεν ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάμβανε νὰ ἦσαν τοιαῦτα, ὥστε νὰ μὴ δίδουν εὐχέρειαν εἰς κανένα νὰ παίξῃ μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποτρέψῃ τὴν κερδοσκοπίαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὁ κ. Μουρατίδης διὰ τῶν συγκεκριμένων περιστατικῶν τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν, ἀπέδειξεν τὸ ἐναντίον, ὅτι ὡρισμένοι ἐπωφελήθησαν ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ἐκέρδισαν. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λασηθίου συνάδελφος, ἀνέφερεν ἄλλα περιστατικὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐμφαίνεται ὅτι τροποποιηθέντος τοῦ συστήματος, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ μὴ τροποποιηθῇ τὸ σύστημα τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν καπνοβιομηχανιῶν διηυκολύνθησαν χρηματικῶς αὗται. Ἀφίνω τὰς μεταξὺ των διαφοράς, αἱ ὁποῖαι δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει διηυκολύνθησαν αἱ βιομηχανίαι καὶ προέβησαν εἰς ἀγορὰς καπνῶν καὶ ἐκ τῶν ἀποφάσεων τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. Κοθρῆς, προκύπτουν μερικὰ ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα θέλουν ἀπάντησιν καὶ ἀπάντησιν σαφῆ. Αἱ καπνοβιομηχανίαι ἐχρηματοδοτήθησαν δι’ ὡρισμένου ποσοῦ πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Πρέπει νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις πότε ἔλαβον τὰ χρήματα οἱ καπνοβιομήχανοι καὶ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὰ ἐδαπάνησαν ἀμέσως δι’ ἀγορὰν καπνῶν τὰ διοχέτευσαν ἀμέσως εἰς τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα συνέλεξαν ἐκ τῆς διαθέσεως αὐτῶν τῶν χρημάτων οἱ καπνοβιομήχανοι τὰ ἔφεραν εἰς τὰς ἀποθήκας των πρὸς ἐκβιομηχανοποίησιν δι’ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ἢ τὰ καπνὰ αὐτὰ ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια διὰ νόμου, καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως νὰ ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὰ εἶναι ἐρωτήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων χρειαζόμεθα σαφῆ ἀπάντησιν. Ἄλλο ἐρώτημα: Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Νομ. Ἐπιτροπή, ἀπεφάσισαν νὰ χρηματοδοτήσουν τὴν καπνοβιομηχανίαν, διὰ νὰ ἔχουν ἀποθέματα 9 μηνῶν. Ἀλλὰ ἐξ ὅσων στοιχείων τοὐλάχιστον ἔχομεν καὶ ἐξ ὅσων ἐγνώσθησαν, τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἱ καπνοβιομήχανοι πρὸ τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953 ἦσαν τόσα ὥστε νὰ ἐξασφαλίσουν καπνὰ δύο ἑκατομμυρίων ὀκάδων. Αἱ δύο ἑκατομμύρια ὀκάδες ἀντιστοιχοῦν πρὸς κατανάλωσιν τριῶν μηνῶν. Φαίνεται λοιπόν, ἢ μᾶλλον ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι, ἐφόσον διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ διευκολύνῃ τοὺς καπνοβιομηχάνους νὰ κάμουν ἀπόθεμα ἐννέα μηνῶν, φαίνεται ὅτι οἱ καπνοβιομήχανοι καὶ ἐφόσον τοὺς ἔδιδον τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀγοράσουν δύο ἑκατομμύρια ὀκάδες καπνῶν, φαίνεται ὅτι εἶχον προηγουμένως ἀπόθεμα διὰ τοὺς ἓξ μῆνας καὶ ἐφόσον ὑπῆρχεν αὐτὸ τὸ ἀπόθεμα καὶ ἐφόσον ἡ Κυβέρνησις ἐγνώριζεν ὅτι πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἓξ μηνῶν θὰ γίνῃ ἡ ἀναπροσαρμογή, διατὶ σπεύδει πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ τοὺς χρηματοδοτεῖ διὰ νὰ ἀγοράσουν ἔστω καὶ αὐτὰ τὰ δύο ἑκατομμύρια ὀκάδες καπνά; Αὐτὸ εἶναι ἐπίσης ἐρώτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλομεν ἀπάντησιν ὥστε νὰ διεκρινισθῇ καὶ πρέπει νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ σαφῶς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ὕποπτον. Πρέπει ἐπίσης νὰ γνωρίζωμεν, ἐὰν ὅσα χρήματα ἐξῆλθον ἀπὸ τὰς Τραπέζας πρὸς τὴν καπνοβιομηχανίαν, ἐὰν διωχετεύθησαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἢ ὄχι. Δεδομένου, ὅτι τὸ Κράτος διὰ τῶν Ἐφοριῶν καπνοῦ παρακολουθεῖ τὸ προϊὸν ἀπὸ τῆς φυτεύσεώς του μέχρι τῆς ἐναποθέσεως εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν ἢ μέχρι τῆς ἐξαγωγῆς του, εἶναι εὐχερέστατον εἰς τὸ Κράτος νὰ μᾶς ἀποδείξῃ τοῦτο. Ἔχει στοιχεῖα τὸ Κράτος νὰ μᾶς ἀποδείξῃ ὅτι πόσα χρήματα ἐδόθησαν καὶ ποῦ διετέθησαν καὶ δύναται νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη καὶ τὰ στοιχεῖα τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι τὰ ἔλαβον. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα συμπληρωματικῶς πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Κοθρῆς, δημιουργοῦνται ἐκ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ θέματος. Νομίζω ὅμως, μιὰ ποὺ ἐτέθη τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ μιὰ ποὺ βασικὴ ἀρχὴ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἦτο νὰ ὠφεληθοῦν οἱ παραγωγοὶ καὶ νὰ τονωθῇ τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων, ἡ ὁποία ἐπροτάθη νὰ γίνῃ καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ἡμεῖς ἐπανερχόμεθα, πρέπει νὰ δοθῇ ἐντολὴ ἐρεύνης εὐρυτάτης τοῦ ζητήματος τῶν χρηματοδοτήσεων καὶ ἐρεύνης εὐρυτάτης τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τῆς πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὥστε νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ἐχειρίσθη μετὰ τῆς δεούσης περισκέψεως καὶ φρονήσεως, διότι εἶχεν συνείδησιν τῆς σοβαρότητος τοῦ ζητήματος. Μᾶς τὸ εἶπεν τοῦτο ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τότε καὶ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν ἔστω καὶ ἕνας Ἕλλην ἀπὸ τὴν περιπέτειαν αὐτὴν τὴν συναλλαγματικὴν τῆς χώρας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐθίγησαν καὶ ἐπλήγησαν αἱ πενέστεραι τάξεις τοῦ λαοῦ μας, ἐὰν ἐπλούτισεν ἢ ὠφελήθη ἔστω καὶ ἕνας Ἕλλην, θὰ πρέπει λοιπὸν ἡ ἔρευνα νὰ μὴ περιορισθῇ εἰς τὰ δύο ἐνδεικτικὰ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν σήμερον, διότι μόνον ἐπὶ τῶν περιστατικῶν αὐτῶν ἔχομεν μερικὰ στοιχεῖα νὰ προσκομίσωμεν εἰς τὴν Βουλήν, δηλαδὴ τοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς καπνοβιομηχανίας. Πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ περαιτέρω. Μήπως πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐγένοντο ἀθρόαι εἰσαγωγαὶ ἐμπορευμάτων εὐνοουμένων τινῶν, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν νὰ πληροφορηθοῦν τὸ μέγα μυστικὸν καὶ νὰ ὠφεληθοῦν εἰς βάρος τοῦ Κράτους καὶ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μετὰ τὴν 9ην Ἀπριλίου 1953; Εἶναι ἐρευνητέον καὶ τὸ ζήτημα αὐτό. Θὰ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ ἀκόμη ἐὰν αἱ χρηματοδοτήσεις ὅλαι αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ μέχρι τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἂν διετέθησαν διὰ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἐλήφθησαν, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, διὰ τὴν τόνωσιν τοῦ ἐμπορίου, ἢ μήπως διετέθησαν διὰ ἄλλον σκοπὸν διὰ τὴν ἀγοράν, ἂς εἴπωμεν, συναλλάγματος ἢ χρυσῶν λιρῶν ἐπὶ τῇ προόψει ὅτι ἡ τιμή των θὰ ηὐξάνετο, διὰ νὰ κερδοσκοπήσουν μὲ τὸ παιχνίδι αὐτὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς; Διότι ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς καταθέσῃ πίνακας, τότε ποὺ συνεζητήσαμε τὸ μέτρον τῆς ἀναπροσαρμογῆς, κινήσεως ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς κυκλοφορίας τοῦ χαρτονομίσματος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῶν χρυσῶν λιρῶν, τὰς ὁποίας ἤλεγχε τότε ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ πίνακες αὐτοὶ δὲν μᾶς κατετέθησαν. Ὑπῆρχον δὲ πληροφορίαι, ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ὑπῆρχε μία ταλάντευσις εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὑπῆρχε μεγάλη ζήτησις ξένου συναλλάγματος καὶ χρυσῶν λιρῶν καὶ ἠγοράζοντο τὰ δολλάρια καὶ πέραν τῶν εἴκοσι χιλιάδων δραχμῶν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἐρευνηθῇ καὶ αὐτὸ τὸ θέμα. Διότι τὸ ζήτημα τῆς Νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς ἀπετέλει βασικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπ’ αὐτῆς ἐστηρίχθη ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικήν της καὶ ὅλος ὁ ἀπολογισμὸς ὁ ὁποῖος ἐγένετο κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς Κυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν εἰς τὴν λύσιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος ἐστηρίχθη. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν στοιχείων της ἀπαντήσῃ ὅτι τίποτε τὸ ὕποπτον δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅτι τὸ μυστικὸν διεφυλάχθη μέχρι τέλους εἰς στεγανά, στεγανώτατα διαμερίσματα, καὶ δὲν ἐξῆλθεν ἀπὸ τοὺς θαλάμους τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὅτι ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου αὐτοῦ οὐδεὶς ηὐνοήθη καὶ οὐδεὶς ἐκερδοσκόπησεν, τότε ἡμεῖς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ τὸ θέμα αὐτό, θὰ καθησυχάσωμεν. Ἐὰν ὅμως ἀποδειχθῇ ὅτι ἔστω καὶ ἕνας ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν ἐκερδοσκόπησε, τότε ἡμεῖς θὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν εἶναι ἄξια νὰ διαφυλάξῃ ἐθνικὰ μυστικὰ καὶ νὰ τὰ διαχειρισθῇ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§52ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Παρηκολούθησα, κ. συνάδελφοι, μετὰ ἐξαιρέτου προσοχῆς τοὺς ὁμιλήσαντας συναδέλφους, ὄχι μόνον λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ ἐπερώτησις ἀναφέρεται καὶ συνδέεται μὲ τὴν κίνησιν καὶ τὴν διαχείρισιν τοῦ σπουδαιοτέρου ἐθνικοῦ μας προϊόντος, τοῦ καπνοῦ, τοῦ προϊόντος ἐκείνου ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ συναλλαγματικὴ ἐπάρκεια τῆς χώρας ὅταν τὸ ἥμισυ περίπου τῆς ἀξίας τῶν ἐξαγωγῶν μας ἀντιπροσωπεύει ὁ καπνός, προϊόντος ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ ζωὴ καὶ ἡ ὑπόστασις τοῦ ἕκτου περίπου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ αὐτῆς. Ὅπως, κύριοι συνάδελφοι, ἐξειλίχθησαν παρ’ ἡμῖν τὰ πράγματα, ἡ ὑπὸ τοῦ Κράτους χρηματοδότησις γενικῶς τοῦ καπνεμπορίου, δηλαδὴ καὶ τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς βιομηχανίας, ἀποτελεῖ τὴν σπουδαιοτέραν ἂν μὴ τὸ μόνον ρυθμιστικὸν μέσον ἀσκήσεως τῆς καπνικῆς πολιτικῆς ὑπ’ αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο ἡ συζητουμένη ἐπερώτησις ἔχει ἰδιάζουσαν καὶ ἐξέχουσαν σημασίαν καὶ σοβαρότητα. Διότι ἡ ἔγκαιρος χρονικῶς ἀλλὰ καὶ σύγχρονος χρηματοδότησις τοῦ ἐμπορίου, δηλαδὴ καὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς καπνοβιομηχανίας εἶναι οὐσιώδης προϋπόθεσις πρὸς διαμόρφωσιν ἱκανοποιητικῶν τιμῶν τῆς καπνικῆς μας παραγωγῆς, ἐν ᾧ ἀντιθέτως ἡ μερικὴ χρηματοδότησις ὡρισμένων μόνον ἐμπόρων καὶ προνομιακὴ τοιαύτη ὑπὲρ ἑνὸς ἢ τινῶν μόνον ἐξ αὐτῶν, δὲν ἀποτελεῖ μόνον πρᾶξιν χαριστικὴν καὶ ἐπικριτέαν ἀλλὰ ἔχει καὶ γενικώτερον ἀντίκτυπον διαταραχῆς τῆς ἀγορᾶς καὶ ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ εἰς βάρος καὶ τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς καθόλου ἐθνικῆς οἰκονομίας. Διότι ὁ προνομιακῶς χρηματοδοτούμενος γίνεται κυρίαρχος τῆς ἀγορᾶς ἐπιτυγχάνων οὕτω ὅριον τιμῶν εἰς τὸ ὁποῖον δὲν δύνανται νὰ τὸν παρακολουθήσουν καὶ συναγωνισθοῦν οἱ λοιποί. Τότε ἡ ἐνέργεια αὐτὴ δηλαδὴ ἡ μεροληπτικὴ διαχείρισις τῆς χρηματοδοτήσεως δὲν ἀποτελεῖ μόνον πρᾶξιν χαριστικὴν καὶ ἁπλῶς ἐπικριτέαν, ἀλλὰ ἔχει καὶ γενικώτερον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς καθόλου διαμορφώσεως τοῦ ἐμπορίου. Ἀποτελεῖ πρᾶξιν αὐτόχρημα σκανδαλώδη καὶ ἀσυγχώρητον. Ἀλλ’ ἂν, κ. βουλευταί, ἡ χρηματοδότησις, καὶ μόνον διότι εἶναι ἀνώμαλος καὶ μεροληπτική, εἶναι διὰ τοῦτο ἐπικριτέα καὶ ἀσυγχώρητος ἔστω καὶ ἂν αὕτη γίνεται πρὸς τὸν σκοπὸν τὸν εἰλικρινῆ τῆς ἀπορροφήσεως τῶν καπνῶν καὶ διατίθεται πράγματι δι’ αὐτόν, τί νὰ εἴπῃ τις διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ὅταν δι’ αὐτῆς σκοπεῖται ὄχι ἡ ἀγορὰ καπνῶν, ἀλλὰ ἡ πραγματοποίησις καὶ ἱκανοποίησις, ἄλλων κερδοφόρων σκοπῶν; Ὁμολογῶ, κ. βουλευταί, ὅτι ἀδυνατῶ νὰ χαρακτηρίσω τὴν πρᾶξιν. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποκρούσω τοιαύτην ὑπόνοιαν καὶ εὔχομαι ὅπως διασκεδασθῶσι πᾶσαι αἱ φημολογούμεναι διαδόσεις καὶ διαψευσθῇ πᾶσα τοιαύτη ὑποψία. Ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦτο ἐπιβάλλεται ἡ ἐξεταστικὴ διαλεύκανσις τῆς ὑποθέσεως. Ἔρχομαι ἤδη, κ. βουλευταί, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θέματος τῆς χρηματοδοτήσεως. Ἡ χρηματοδότησις, κ. βουλευταί, τῆς καπνοβιομηχανίας ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι τοῦ 1949, ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποθεμάτων ἑκάστης αὐτῶν, πρὸς συμπλήρωσιν ἕξ μηνῶν τοιούτων. Ἀπὸ τοῦ 1949 καὶ ἐντεῦθεν καθιερώθη νὰ γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταναλώσεως ἑκάστης. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ὑποστηριχθὲν ἐκ μέρους τοῦ κ. Κοθρῆ, ὅτι τὴν πολιτικὴν ταύτην τῆς χρηματοδοτήσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταναλώσεως τὴν εἰσήγαγε καὶ ἐφήρμοσε τὸ Κέντρον, τὸ πρῶτον, διότι τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς χρηματοδοτήσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταναλώσεως, τὴν εὗρε τὸ Κέντρον ὡς πολιτικὴν ἐφαρμοζομένην ἀπὸ τοῦ ἔτους 1949. Καὶ ἡ ἀλλαγὴ αὕτη τοῦ συστήματος ἀπὸ τοῦ 1949 ἔχει μίαν ἱστορίαν. Ἡ χρηματοδότησις ἐπὶ τῇ βάσει ἀποθεμάτων, ἐδημιούργησε παράπονα ἐκ μέρους τινῶν καπνοβιομηχάνων, καὶ τοῦτο, διότι παρεῖχε εὐνοϊκὴν θέσιν ὑπὲρ μιᾶς μεγάλης ἐπιχειρήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας Παπαστράτου καὶ εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Καὶ τοῦτο διότι ἡ ἐπιχείρησις Παπαστράτου ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο ἑταιρικὰ συγκροτήματα, τὴν ὁμόρρυθμον καπνεμπορικὴν καὶ τὴν ἀνώνυμον καπνοβιομηχανικήν. Ἡ ὁμόρρυθμος δὲ καπνεμπορικὴ ἐνεργεῖ τὰς ἀγορὰς καὶ διὰ τὴν καπνοβιομηχανίαν, καὶ ἑπομένως ἦτο εὔκολος πᾶσα μετακίνησις τῶν ἀποθεμάτων ἀπὸ τῆς μιᾶς εἰς τὴν ἄλλην, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐδημιουργήθη ἡ ὑπόνοια τῶν ἄλλων καὶ τὸ παράπονον ὅτι ἐφ’ ὅσον ἦτο εὔκολος ἡ μετάθεσις τῶν ἀποθεμάτων τοῦ καπνοῦ ἀπὸ τῆς μιᾶς εἰς τὴν ἄλλην ἑταιρείαν, καθίστατο ἀδύνατος ὁ ἔλεγχος γινομένης καταχρήσεως. Κατόπιν δὲ τῶν παραπόνων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ 1949 μετεβλήθη τὸ σύστημα, καὶ δὲν ὀφείλεται εἰς πολιτικὴν τοῦ Κέντρου τὸ ὁποῖον μετὰ δύο ὅλα ἔτη ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Παραδόξως ὅμως κατὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1953, ἀντὶ ἡ χρηματοδότησις νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταναλώσεως ἄνευ λόγου τινὸς ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παλαιοῦ συστήματος τῶν ἀποθεμάτων. Οὐ μόνον, ἀλλὰ καὶ κατὰ χαριστικὴν ἐκτίμησιν τῶν ἀποθεμάτων καὶ μάλιστα ὄχι ἓξ μηνῶν ὅπως εἶχεν ἰσχύσει τὸ σύστημα, ἀλλὰ ἐννέα μηνῶν. Καὶ τοῦτο ἐπίσης ἀπὸ σκοποῦ, διότι μὲ τὸ ἑξάμηνον ἐλάχιστα ἐξυπηρετεῖτο ὁ εὐνοούμενος. Τὸ ἔκτροπον τοῦτο, κ. βουλευταί, ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε τὰ παράπονα ἀλλὰ καὶ τὰς φήμας. Αὕτη, κ. βουλευταί, εἶναι ἡ ἀκριβὴς ἱστορία καὶ θέσις τῆς ἀλλαγῆς τοῦ συστήματος τῆς γενομένης χρηματοδοτήσεως, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὰ παράπονα περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησεν ὁ πρῶτος ἐκ τῶν προαγορευσάντων συναδέλφων. Ἐὰν νομίζετε ἀκριβές, ὅπως ἐγὼ φρονῶ, ὅτι διὰ τῆς μεταβολῆς καὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πρὸ ἐτῶν καταργηθέντος συστήματος αὐτοῦ ἐπιτυγχάνεται πρᾶξις χαριστική, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐπικριτέα καὶ ἀσυγχώρητος. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄλλο ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον ἠρωτήθην ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Ρόδου. Τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, διετέθησαν δι’ ἀγορὰν καπνῶν, ἢ διετέθησαν πρὸς ἄλλους σκοπούς; Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη ὑπὸ τοῦ κ. Μουρατίδη, δηλαδὴ τῆς ἐκτάκτως γενομένης ὑψώσεως τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς εἰς τὴν Μακεδονίαν, διότι αὕτη ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν καὶ τὴν ἐκεῖθεν χρηματοδότησιν. Περιορίζομαι εἰς τὸ ἐπερωτώμενον θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Καπνοβιομηχανίας. Διετέθησαν πράγματι τὰ ληφθέντα χρήματα πρὸς ἀγορὰν καπνοῦ; Τοῦτο οὐδεὶς δύναται, εὐχερῶς νὰ τὸ διαπιστώσῃ ὡς ἁπλοῦς ἰδιώτης, εἶναι κυρίως ζήτημα τῶν παρακολουθουσῶν τὴν κίνησιν τῶν καπνῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν. Ἐκ τῶν στοιχείων ὅμως, τῶν εἰς χεῖρας μου, καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι τὰ δελτία τῆς Ὁμοσπονδίας, τὰ ὁποῖα ὡς προερχόμενα ἐκ τῆς σπουδαιοτέρας καπνοπαραγωγικῆς περιφερείας, καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, παρακολουθῶ καὶ διαφυλάττω, ἐκ τῶν στοιχείων λέγω αὐτῶν συνάγεται ἀκριβὴς ἡ εἰκὼν τῶν γενομένων ἀγορῶν. Ὡς σᾶς εἶπον, κ. βουλευταί, ἡ χρηματοδότησις ἐγένετο πρὸς δημιουργίαν ἀποθεμάτων ἐννέα μηνῶν. Ἐρωτᾶται ἐπραγματοποιήθη τοῦτο; Ὄχι, κ. βουλευταί. Τὸν μῆνα Φεβρουάριον οὐδεμία ἀγορὰ ἐγένετο. Τὸν μῆνα Μάρτιον ἠγοράσθησαν ἐν συνόλῳ 200 χιλιάδ. κιλὰ συνολικῶς, τὸν Ἀπρίλιον ἠγοράσθησαν ἄλλα 60 χιλιάδ. κιλά, τὸ Μάϊον οὐδεμία ἀγορὰ ἐγένετο. Ποῦ λοιπὸν εὑρίσκεται ἡ συμπλήρωσις τῶν ἀποθεμάτων ἐννέα μηνῶν, δ’ ἣν ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις; Τὸ σύνολον τῶν ἀγορασθέντων μέχρι τοῦ Αὐγούστου καπνῶν, δὲν καλύπτει οὔτε ἑνὸς μηνὸς κατανάλωσιν τῆς καπνοβιομηχανίας. Ἡ χρηματοδότησις δι’ ἀποθέματα ἐννέα μηνῶν, ἐστηρίχθη ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων τὴν 31)12)52. Κατὰ τὴν χρονολογίαν αὐτὴν εἶχε καθορισθῆ ὅτι εἶχον εὑρεθῆ ὡς ἔχουσαι ἀποθέματα καλύπτοντα κατανάλωσιν, ἡ μὲν καπνοβιομηχανία Παπαστράτου 5½ μηνῶν, ἡ βιομηχανία Κεράνη 7½ μηνῶν, ἡ Ματσάγγου 6 μηνῶν καὶ ἡ Καρέλια 8¾ μηνῶν. Ἡ χρηματοδότησις ἐγένετο ὡς εἶπον διὰ ἐννέα μῆνας. Ἑπομένως τὰ ὑπόλοιπα, τὰ συμπληρωτέα κενά, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἦσαν διὰ μὲν τὴν ἑταιρείαν Παπαστράτου 3½ μηνῶν διὰ τὴν Κεράνη 1½, διὰ τὴν Ματσάγγου 3 καὶ διὰ τὴν Καρέλια ¼ μηνός. Ἐὰν τὰ ἀθροίσωμεν ὅλα αὐτά, καὶ τὰ προσαρμόσωμεν εἰς τὴν μηνιαίαν κατανάλωσιν ὄχι τὸ ἀνώτατον ὅριον ἀλλὰ τὴν μέσην, ἀγόμεθα εἰς τὴν περίπτωσιν ὅτι ἡ μὲν ἑταιρεία Παπαστράτου, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀγοράσῃ περὶ τὸ ἓν ἑκατομμύριον κιλά, ἐφ’ ὅσον ἔχει μηνιαίαν κατανάλωσιν 315 χιλ. κιλῶν, ἡ ἑταιρεία Κεράνης περίπου 450.000 κιλὰ κ.ο.κ. Ὅλα ὅμως τὰ ἀγορασθέντα εἶναι 260.000 μέχρι 1ης Ἀπριλίου καὶ τὸν Ἀπρίλιον προσετέθησαν ἄλλες 60.000 κιλά. Τὸν Μάϊον δὲν προσετέθη οὔτε ἕνα κιλό. Ἑπομένως μέχρι τοῦ Ἰουλίου εὑρέθημεν πρὸ ἀγορῶν 260.000 κιλῶν. Ποῖον ἦτο ἀκριβῶς τὸ ὕψος τῆς χρηματοδοτήσεως, δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα νὰ ἐλέγξω. Πάντως μετὰ τὸν παραλληλισμὸν τῶν δύο ἀναπτυχθέντων στοιχείων, δηλ. μηνιαίας καταναλώσεως καὶ μεγέθους ἀγορῶν, ἀγόμεθα εἰς τὸ ζητούμενον συμπέρασμα.

§53Ι. ΖΙΓΔΗΣ. 260 ἢ 360 εἴπατε, κ. συνάδελφε;

§54ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. 260. Δύναμαι ὅμως, νὰ κάμω τὸν ὑπολογισμὸν καὶ κατὰ ἕνα ἄλλον τρόπον. Ἐφ’ ὅσον τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1952 μία ἀπὸ αὐτὰς τὰς βιομηχανίας — καὶ παίρνω ὡς παράδειγμα τὴν Παπαστράτου— εἶχεν ἀποθέματα 5½ μηνῶν, ἔπρεπε μετὰ 5½ μῆνας δηλ. τὴν 15ην Ἰουνίου, νὰ μὴ ἔχῃ καπνὰ πρὸς κοπήν, ἐφόσον δέ, δὲν φαίνεται ὅτι ἠγοράσθησαν καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐδῶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι γεννᾶ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς διευκρινήσεως τοῦ ζητήματος καὶ πιστεύω ὅτι καὶ ὑμεῖς συμφωνεῖτε ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς διευκρινήσεως, ποῦ εὑρέθησαν τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἐκόπτοντο; Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάπτωσις τῶν καπνικῶν ἀγορῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν χρηματοδότησιν διὰ τὰς ἀγοράς. Ἀλλ’ ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν ὑπεβλήθη καὶ ἕτερον παράπονον, τὸ ὁποῖον καὶ ἐξακολουθεῖ διατυπούμενον, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν ἀγορῶν, ἀνεξαρτήτως τῆς πραγματοποιήσεως καὶ τῆς ἐκτάσεως αὐτῶν, οἱ παραγωγοὶ πωλήσαντες καὶ παραδόσαντες τὰ καπνά των, χρήματα δὲν ἐπῆραν. Αὐτὸ ἰσχυρίζονται οἱ παραγωγοὶ καὶ τοῦτο δὲν εἶναι δύσκολον βέβαια νὰ διευκρινισθῇ. Ἐξ ὅσων ἐγὼ ἔχω εἰς χεῖρας μου στοιχείων, διότι ἰδιαιτέρως μὲ ἐνδιαφέρει καὶ παρακολουθῶ τὸ ζήτημα ὡς ἕνα ἐκ τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν σπουδαίως τὴν περιφέρειάν μου, κρατῶ συνεχῶς ἀπὸ τὸ 1926 μέχρι σήμερον, φακέλλους διὰ πᾶσαν κίνησιν καὶ διὰ πᾶν ὅ,τι περιέρχεται εἰς χεῖρας μου καθ’ ἕκαστον ἔτος. Ἐρευνῶν σχετικὸν φάκελλον εὑρίσκω ὅτι τὸ 1953–54, δηλαδὴ μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου εἶχεν ὑποβάλει εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὴν Βουλὴν ἀναφοράν, εἰς τὴν ὁποίαν παρεπονεῖτο ὅτι τὰ ἀγορασθέντα τότε καπνὰ καὶ παραληφθέντα πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, δὲν εἶχον πληρωθῆ ἀλλ’ ἐπληρώθησαν ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ μετ’ αὐτήν, ὡς δὲ ἰσχυρίζοντο πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν ἐπληρώθησαν ἀκόμη. Μέχρι σήμερον, ἐνῷ ἐχρηματοδοτοῦντο αἱ καπνοβιομηχανίαι, παρὰ ταῦτα, δὲν καταβάλλουν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὰ χρήματα, διότι φαίνεται οὗτοι καλύπτουν δι’ αὐτῶν ἄλλας ἀνάγκας, καὶ ἐνῷ παρελάμβανον τὰ καπνὰ δὲν ἱκανοποιοῦν τοὺς πωλητὰς καπνοπαραγωγοὺς καὶ τοῦτο μάλιστα ἐξακολουθεῖ καίτοι παρῆλθον 3–6 καὶ 9 μῆνες ἀπὸ τῆς παραλαβῆς.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ἡμερομηνίαν φέρει ἡ ἀναφορά;

§56ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. 19.4.1953. Ἔχω ὅμως παραλλήλως καὶ ἓν φύλλον Ἐφημερίδος τῆς αὐτῆς ἐποχῆς, ἡ ὁποία γράφει καὶ αὐτὴ τὰ ἑξῆς: «Πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ χρηματοδότησις καὶ πρέπει νὰ ταχθῇ εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους προθεσμία ἀγορᾶς τῶν καπνῶν, πιστοδοτουμένου τοῦ λογαριασμοῦ ἑκάστου πελάτου, εἰς τὴν ΑΤΕ, χωρὶς νὰ περιέρχωνται τὰ χρήματα εἰς χεῖρας τῶν καπνοβιομηχάνων καὶ καπνεμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἐξοφλοῦν τοὺς καπνοπαραγωγούς, μετὰ πάροδον 6–9 καὶ 12 μηνῶν». Αὐτὸ τὸ λέγει ἡ ἐφημερίς, λαβοῦσα γνῶσιν προτάσεώς μου ἐκ σχεδίου μου ὑποβληθέντος καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὴν ΑΤΕ, ὅπως ἡ χρηματοδότησις γίνεται διὰ μέσου τῆς Ἀγροτικῆς καὶ τὸ ὁποῖον ὅμως σχέδιον καίτοι σπουδαίως ἐξυπηρετικόν, συνήντησε τὴν ἀντίδρασιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου τότε. Ἀλλὰ ὄχι μόνον ἐξ αὐτοῦ τοῦ φύλλου τῆς ἐφημερίδος, ἀλλὰ καὶ ἄλλων νεωτέρων ἀναφορῶν μέχρι σήμερον ἐξακολουθοῦν διατυπούμενα παράπονα τῶν παραγωγῶν, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς καθυστερήσεως τῆς πληρωμῆς τοῦ τιμήματος δυστυχῶς ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον. Καὶ οὕτω ἀποτελεῖ μόνιμον κατάστασιν νὰ παραδίδωνται τὰ καπνὰ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς χωρὶς νὰ πληρώνωνται. Ἐπειδή, κ. βουλευταί, ἐνδέχεται, πολλοὶ ὑμῶν, νὰ μὴ γνωρίζετε τὸ σύστημα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐκθέσω ποῖος εἶναι ὁ μηχανισμὸς τῆς χρηματοδοτήσεως. Αἱ ἀγοραπωλησίαι καπνοῦ καταρτίζονται κατὰ νόμον ἐγγράφως καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς στελέχους ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποκόπτονται τέσσαρα ἀντίγραφα. Ἐπὶ ἑκάστου τῶν ἀντιγράφων αὐτῶν ἀναγράφεται ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ, ἡ χρονολογία τῆς συνάψεως τῆς ἀγοραπωλησίας, ἡ χρονολογία παραλαβῆς τοῦ καπνοῦ. Ἐξ αὐτῶν, τὸ πρῶτον κρατεῖ ὁ παραγωγός, τὸ ἕτερον τὸ παίρνει ὁ ἔμπορος, τὸ ἕτερον πηγαίνει εἰς τὴν Ἐφορίαν Καπνοῦ καὶ τὸ τέταρτον κρατεῖται καὶ λέγεται φύλλον ἐκκαθαρίσεως. Ὅταν ἔλθῃ ἡ προθεσμία παραλαβῆς τοῦ καπνοῦ, π.χ., μία ποσότης καπνοῦ ἐπωλήθη τὴν 20 Δεκεμβρίου καὶ πρέπει νὰ παραληφθῇ εἰς τὰς 25 Φεβρουαρίου. Εἰς τὰς 25 Φεβρουαρίου ὁ ἔμπορος πηγαίνει εἰς τὴν Ἐφορίαν καπνοῦ καὶ δηλώνει, ὅτι θέλει νὰ συγκεντρώσῃ, δηλαδὴ νὰ παραλάβῃ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἔχει ἀγοράσει καὶ τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύουν τὸ εἰς χεῖρας του φύλλον ἀγοραπωλησίας. Ὁ Ἔφορος, τῶν Καπνῶν, δίδει τὴν πρὸς τοῦτο ἄδειαν καὶ οὕτω πραγματοποιεῖ ὁ ἔμπορος τὰς ἀγοράς. Δηλαδή, ζυγίζουν τὰ καπνά, καὶ συντάσσεται τότε πιστοποιητικόν, τὸ ὁποῖον ὑπογράφει ὁ ἔμπορος, ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὅτι ἐζυγίσθησαν τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν τόσες ὀκάδες πρὸς τάδε τιμὴν, σύνολον τιμήματος Τ. Τὸ πιστοποιητικὸν αὐτό, προσάγεται εἰς τὸν Ἔφορον ἢ μᾶλλον εἰς τὴν Τράπεζαν ὡς τίτλος μεταβιβάσεως τῆς κυριότητος τοῦ καπνοῦ, ὅτι πλέον ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ, ἐγένετο κύριος ὁ ἔμπορος τοῦ καπνοῦ καὶ ἔχει φύγει ὁ καπνὸς ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ. Ὅπως ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου, περὶ ἀγοραπωλησιῶν καπνῶν, καθορίζεται σαφῶς, ὅτι τὸ πιστοποιητικὸν αὐτὸ νὰ κατατίθεται ἐντὸς τόσων ἡμερῶν εἰς τὴν Τράπεζαν, ἄλλως νὰ μὴ δίδεται ἄδεια κυριότητος καὶ μεταφορᾶς τῶν καπνῶν, ἀλλὰ δὲν ὁρίζονται κυρώσεις. Οὕτω δὲ ἐν τῷ μεταξὺ, διὰ διαφόρων διαταγῶν τοῦ Ὑπουργείου, ἐπετράπη ἡ χορήγησις, εἰς τοὺς ἀγοραστὰς ἐμπόρους ἀδείας, μεταφορᾶς καὶ κατοχῆς καὶ ἄνευ τῆς καθορισθείσης καταβολῆς, ἐπὶ τῇ βάσει ἁπλῶς τοῦ πιστοποιητικοῦ. Καὶ οὕτω ὁ ἔμπορος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπλήρωσε τὸν παραγωγόν ἢ θὰ τοῦ ἔδωσεν ἕνα μέρος καὶ ἀσφαλῶς δίδουν ἕνα μέρος τοῦ τιμήματος, παίρνει ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δηλώσεως, ὅτι αὐτὸς εἶναι κάτοχος καὶ κύριος τοῦ καπνοῦ, παίρνει τὴν πιστοδότησιν καὶ εὑρίσκεται πλέον ὁ ἔμπορος καὶ τοῦ καπνοῦ κύριος καὶ κάτοχος καὶ τοῦ χρήματος. Λοιπὸν διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ, ὁ παραγωγὸς εὑρίσκεται πλέον εἰς τὸν ἀέρα. Ἀρχίζει ὁ παραγωγὸς ἀπὸ τῆς ἑπομένης νὰ παρακολουθῇ τὸν ἔμπορον καὶ ἐκλιπαρῇ διὰ τὰ χρήματά του καὶ αὐτὸς ἐὰν ἔχῃ ἐπὶ παραδείγματι νὰ λάβῃ ὁ παραγωγὸς ἓν ποσὸν ἀπὸ 20 ἑκατ. τοῦ δίδει σήμερον ἓν μετὰ 15 ἡμέρας, ἄλλα 3, μετὰ ἀπὸ ἡμέρας τινάς, ἢ καὶ μῆνας, ἄλλα ὀλίγα, καὶ οὕτω καθεξῆς διαιωνίζεται ἡ κατάστασις αὐτὴ ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους. Τώρα γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Μὰ αὐτοὶ οἱ παραγωγοὶ διατὶ παραδίδουν τὰ καπνά των ἐφ’ ὅσον δὲν τοὺς πληρώνουν ἢ διατὶ δὲν καταγγέλλουν τὸν ἔμπορον; Κύριοι, ὅπως ἔχουν διαμορφωθῆ τὰ ζητήματα τοῦ ἐμπορίου τοῦ καπνοῦ, οὐδεὶς καὶ ἀπὸ ἡμᾶς ἀκόμη, θὰ τὸ ἔκαμεν αὐτό, διότι ἐὰν ἢ καταγγείλῃ ἢ ἐνοχλήσῃ τὸν ἔμπορον ὁ παραγωγὸς δὲν ξαναβλέπει τὸν μεσίτην τοῦ ἐμπόρου αὐτοῦ ποτὲ εἰς τὴν ἀποθήκην του. Καὶ ἀναγκάζεται νὰ ὑποκύπτῃ καὶ καταντᾷ οὕτω καὶ τὰ καπνὰ νὰ εὑρίσκωνται εἰς χεῖρας, κατὰ μέγα μέρος τῶν ἐμπόρων καὶ κατὰ μέγα μέρος νὰ εὑρίσκωνται καὶ τὰ χρήματα τῆς χρηματοδοτήσεως πάλιν εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων. Φθάνω, δὲ μέχρι τοῦ σημείου νὰ πιστεύσω πληροφορίαν τινά, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη ὀφειλόμενα χρήματα καὶ ἀπὸ ἀγορὰς τοῦ 1953. Τώρα ἐρωτᾶται, τί συνέβη εἰς τὸ 1952–53: Ἐπληρώθησαν ἔστω αὐτά, τὰ ἀγορασθέντα πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς; Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω ἀπολύτως ἐξηκριβωμένας πληροφορίας, ἀλλὰ ἀπὸ ἕνα ἐπίσημον σημείωμα, τὸ ὁποῖον ἔχω, τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν μέχρι τῆς 31ης Μαρτίου, δηλαδή, πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς εἶναι: Ἐκ μέρους τῆς Ἑταιρείας Παπαστράτου 115 χιλιάδες ὀκάδες ἀπὸ τὸ Ἀγρίνιον, ἐκ μέρους τοῦ Καρέλια 10 χιλιάδες ὀκάδες καὶ ἐκ μέρους τοῦ Κεράνη 9 χιλιάδες ὀκάδες. Ὅλων δὲ αὐτῶν τῶν καπνῶν τῶν ἀγορασθέντων αἱ ἄδειαι ἐκκαθαρίσεως κατετέθησαν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν πρὸς διαγραφὴν τοῦ χρέους, πρὸς παῦσιν τοῦ τόκου τοῦ παραγωγοῦ. Ὅλα ἀπὸ 13ης Ἀπριλίου καὶ μετέπειτα, ἤτοι ὅλοι αὐτοί, ἐπληρώθησαν μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, ἂν ἐπληρώθησαν, διότι ὅπως σᾶς εἶπον, ὑπάρχουν πλεῖστοι, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀκόμη δὲν ἔλαβον τὰ χρήματά των. Δὲν εἶναι δὲ μόνον τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καθυστερήσεις, εἶναι καὶ μεταγενέστεραι. Καὶ τὰ λέγω αὐτά, κύριοι, διότι νομίζω, ὅτι ἔχομεν καθῆκον νὰ βάλωμεν μίαν τάξιν εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κόσμος αὐτὸς, ὁ ὁποῖος τροφοδοτεῖ τὴν οἰκονομίαν μας μὲ τὸ ἥμισυ τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον χρειαζόμεθα νὰ εὑρίσκεται δοῦλος τῶν ἐμπόρων, εἴτε ἡμετέρων εἴτε ξένων. Παραλλήλως ὅμως, πρὸς τὰς ἀνωμαλίας αὐτάς, τώρα, πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι συνέβη καὶ ἕνα ἄλλο: Ὅτι ἐνῷ μέχρι τοῦ 1949 ἦσαν τέσσαρες αἱ κατηγορίαι τῶν σιγαρέττων τὰ βασικά, τὰ ἐξαιρετικά, τὰ ἡμιπολυτελείας καὶ τὰ πολυτελείας, εἰς τὸ 1950 τῇ ἐπιδιώξει τῶν βιομηχάνων, ἐδημιούργησε τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ μίαν ἄλλην κατηγορίαν τῶν συρταρωτῶν, δηλαδή, δέκα σιγαρέττων κούτας μὲ εὐτελὲς περίβλημα. Ἡ εἰσαγωγὴ αὐτοῦ, δὲν ἐπηρέασεν, εὐτυχῶς τὴν ἀναλογίαν καταναλώσεως τῶν καλῶν ποιοτήτων παρὰ μόνον κατὰ 2½%. Περιέργως, ὅμως, ἀργότερον, μετὰ παρέλευσιν μηνῶν τινῶν, πρώτη ἡ Ἑταιρεία Παπαστράτου μετέβαλε τὰ λαϊκὰ αὐτὰ σιγαρέττα εἰς πολυτελῆ, δηλαδή, τὰ περιέβαλε μὲ κυτίον πολυτελείας, καὶ ὄχι συρταρωτοῦ τύπου, τὸ ὁποῖον πολυτελὲς κυτίον στοιχίζει 0,85 δρχ. ἕκαστον, ἤτοι ἐπεβάρυνεν οὕτω τὸν καπνὸν μὲ 7½ δραχμὰς τὸ κιλόν. Τὸ κυτίον αὐτὸ, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ἐπέδρασε σοβαρῶς καὶ μετέβαλε τὴν ἰσορροπίαν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε μεταξὺ τῶν δύο ὁμάδων τῶν σιγαρέττων, δηλαδὴ τῶν τοιούτων λαϊκῶν καὶ τῶν τῆς πολυτελείας. Τὸ ζήτημα ἔχει σοβαρότητα, κύριοι βουλευταί, διότι ἐνῷ μέχρι τοῦ 1949 ἐπὶ καταναλώσεως περίπου 9½ χιλ. κιλῶν ἦσαν 4 ἑκατ. 650 χιλ. κιλά, τὰ τῆς πρώτης ὁμάδος, δηλαδή, τὰ ἐξαιρετικά, ἡμιπολυτελείας καὶ πολυτελείας, τὰ δὲ τῆς δευτέρας ὁμάδος, δηλαδή, κούτας, πέντε περίπου ἑκατομμύρια κιλά, δηλαδή, τὰ λαϊκὰ 3 τὰ 52% καὶ 48%, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἤρχισεν ἡ εἰσαγωγὴ αὐτοῦ τοῦ νέου κυτίου, ἀνετράπη ἡ ἰσορροπία ἐνῷ ὡς εἶπον, τὸ σιγαρέττον τὸ συρταρωτόν, δὲν μετέβαλε τὴν κατάστασιν. Ὅταν ὅμως εἰσήχθη τὸ λαϊκὸν σιγαρέττον εἰς πολυτελὲς κυτίον καὶ μὲ κατωτάτην φορολογίαν, ἡ κατάστασις ἄρδην μετεβλήθη. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ποιότητος τοῦ καπνοῦ εἶναι ζήτημα συνηθείας, δὲν εἶναι ζήτημα ποιότητος, ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποδίδουν σημασίαν εἰς τὴν ποιότητα, πρέπει νὰ εἶναι πολὺ γνῶσται τοῦ καπνοῦ καὶ πολὺ καλοὶ καπνισταί. Ἡ ἐμφάνισις τοῦ κυτίου τοῦ σιγαρέττου παίζει σπουδαιότατον ρόλον. Οὕτω δὲ συνέβη ὥστε εἰς τὸ 1950–51, ἐπὶ καταναλώσεως ἐτησίας δέκα ἑκατ. κιλῶν σιγαρέττων, ἡ πρώτη ὁμάς, τῶν καλῶν δηλαδὴ καπνῶν, τῶν καλῶν ποιοτήτων, περιωρίσθη εἰς 3 ἑκατ. 900 χιλ. κιλὰ καὶ ἡ τῶν κατωτέρας ποιότητος καπνῶν ἀνῆλθεν εἰς 6 ἑκ. 100 χιλ., δηλαδή, 60% τὸ δὲ ἔτος 1952 ἔφθασε νὰ πέσῃ τῶν μὲν καλῶν ποιοτήτων σιγαρέττων ἡ κατανάλωσις εἰς 31% τῶν δὲ λαϊκῶν νὰ ἀνέλθῃ εἰς 69%. Φαντασθῆτε, δηλαδή, κύριοι βουλευταί, ὅτε ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, τὸ μὲν Κράτος, νὰ κάμνῃ πολιτικὴν καὶ νὰ λέγῃ ὅτι φροντίζει νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ καλῆς ποιότητος σιγαρέτον, νὰ ἐξυψώσῃ ποιοτικῶς τὰ καπνά μας, ἡ δὲ βιομηχανία, καὶ κυρίως μία ἐξ αὐτῶν νὰ κάμνῃ ἀντίθετον πολιτικὴν καὶ νὰ αὐξάνῃ τὴν κατανάλωσιν τῶν κατωτέρων ποιοτήτων καπνοῦ καὶ ἀντὶ νὰ ἐνθαρρύνῃ νὰ μειώνῃ τὴν κατανάλωσιν τῶν ἐκλεκτῶν ποιοτήτων μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ φθάσωμεν τώρα εἰς τὸ φαινόμενον ἡ κατανάλωσις αὐτῶν νὰ πέσῃ εἰς τὸ 31%, δηλαδή, τὸ τρίτον αὐτῆς. Τὴν τοιαύτην δὲ προφανῆ ἀνατροπὴν τῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους νὰ παρακολουθοῦν ἀπαθεῖς αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι αὐτοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ). Οὕτω δὲ ἐδημιούργησε τὸ ἴδιον Κράτος μίαν κατάστασιν κρίσεως ἐξ ἰδίας τους ὑπαιτιότητος, ἐξ ἀγνοίας, ἐξ ἀδυναμίας νὰ παρακολουθήσῃ τὴν κίνησιν ἔστω καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ προϊόντος, φερομένη καὶ ἀγομένη λόγῳ τῆς ἀγνοίας αὐτῆς, κατὰ τὰς ὑποδείξεις καὶ συμφέροντα ὡρισμένων ἐλαχίστων προσώπων εἰς τῶν ὁποίων τὴν ἀπόλυτον κυριαρχίαν περιῆλθεν ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις τοῦ καπνοῦ. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε, ἐὰν τὸ ἐξετάσωμεν βασικῶς τὸ ζήτημα, ἐνῷ ἔχωμεν παραγωγὴν καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως μόλις καλύπτουσαν τὰ ⅔ τοῦ συνόλου τῆς καταναλώσεως, νὰ ἔχωμεν κρίσιν τοῦ καπνοῦ αὐτοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὡς ἐὰν ἡ πολιτική μας ὡς πρὸς τὸ εἶδος τοῦτο ἦτο νὰ καταργήσωμεν τελείως. Ἐνῷ πρόκειται περὶ μιᾶς ἀδικαιολογήτου κρίσεως, ἐν τούτοις συνεχῶς αὕτη ἐνοχλεῖ τὰς Κυβερνήσεις, τοὺς βουλευτάς καὶ ὑπουργούς, καὶ τοῦτο, διότι δὲν ἠθελήθη καὶ δὲν ἀπετολμήθη ἡ λῆψις ριζικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πολλάκις ὑπεδείξαμεν. Καὶ ἔφθασεν ἡ κρίσις αὕτη, κ. βουλευταί, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι προπολεμικῶς ἦσαν πεισμόνως κατὰ τοῦ μονοπωλίου, —ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἤμουν ἐγὼ καὶ τότε— νὰ θέλουν καὶ νὰ ζητοῦν σήμερον μονοπώλιον. Καὶ δικαίως ἀφοῦ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν οὐσιαστικῶς ἰδιωτικὸν μονοπώλιον. Ἐπειδή, ἔχω παρακολουθήσει τὰ ζητήματα τοῦ καπνοῦ καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων, δὲν πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἔχει ἀπὸ εἰκοσαετίας τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ἡ ἐπιδίωθι» καὶ προπαρασκευὴ ὑπὸ τῆς ἰδίας καπνοβιομηχανίας τοῦ ἰδιωτικοῦ μονοπωλίου. Τὸ 1952 εἶχεν ἐπιδιωχθῆ καὶ ἐψηφίσθη νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου κατηργοῦντο ὅλαι αἱ μικραὶ καπνοβιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι εἶχον παραγωγὴν κάτω τῶν 3.000 κιλῶν. Ἀντετάχθην τότε ἐντόνως κατ’ αὐτοῦ ὡς παρασκευάζοντας ἰδιωτικὸν μονοπώλιον, ἀλλ’ ἑξήκοντα, καὶ ἑβδομήκοντα κατηργήθησαν βιομηχανίαι. Πρὸ ὀλίγων ἐπίσης μηνῶν ἡμεῖς ἐδῶ ἐψηφίσαμεν ἕνα νέον νόμον δι’ οὗ κατηργήσαμεν καὶ τὰς ὀλίγας ποὺ ἔμειναν, καὶ ἑπομένως ἔμειναν αἱ τέσσαρες μεγάλαι, ὑποδουλώσασαι οὕτω τὴν παραγωγὴν τόσον ἀποπνικτικῶς, ὥστε νὰ τὴν ἀναγκάσουν νὰ ζητήσῃ δι’ ὑπομνημάτων, τινὰ τῶν ὁποίων ἔχω ἤδη ὑπ’ ὄψιν μου, τὴν ἵδρυσιν μονοπωλίου καπνοῦ. Εἶναι ἄξιον νὰ μνημονευθῇ καὶ τοῦτο: Ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ ἀκουσθῶ οὔτε εἰς τοῦτο, ὅτι εἰς τὸ χαρμάνιον τῶν σιγαρέττων, οἱ βιομήχανοι, εἰσάγουν ὄχι μόνον τὰ τρίμματα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα ἐὰν μὲν ἦσαν τελείως ἀκατάλληλα νὰ καταστραφοῦν ἢ ἐὰν δὲ ἦσαν χρησιμοποιήσιμα νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ νὰ ἀναμιχθοῦν εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τρίμματα τῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλ’ ἀγοράζουν καὶ ἀπὸ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τοιαῦτα καὶ τὰ ἀναμιγνύουν εἰς τὸ σιγαρέττον. Ἐὰν ταῦτα ὑπολογίσωμεν εἰς 5%, ἔχομεν ἐπὶ ἕνδεκα ἑκατομμυρίων περὶ τὰς 550 χιλιάδας κιλά, δηλαδὴ 450 χιλιάδες ὀκάδες περίπου αἵτινες ἐκτοπίζουν οὕτω ἐκ τῆς καταναλώσεως καὶ ἀφήνουν ἀχρησιμοποίητον ἴσον ποσὸν ἐκλεκτῶν καπνῶν δημιουργοῦσαι κρίσιν. Αἱ 450 χιλ. ὀκάδες αὗται πρὸς 30 δραχμὰς ἀποτελοῦν μίαν ἀξίαν πλέον τῶν 12 ἑκ. νέων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα χάνει οὕτω καὶ ὁ παραγωγὸς καὶ τὸ Δημόσιον ἐκ τοῦ φόρου ἀλλὰ δημιουργεῖται καὶ κρίσις αὐτῶν τῶν καπνῶν. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτων ἀφήσαμεν τελείως ἀνεξέλεγκτον καὶ δὲν γνωρίζει κανείς, —καὶ ἂς κληθοῦν ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι νὰ μᾶς βεβαιώσουν ποῖα εἶναι ἡ διαχωριστικὴ γραμμὴ μεταξὺ καπνοῦ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως—οὐδεὶς θὰ μᾶς τὸ εἴπῃ, διότι οὐδεὶς γνωρίζει τὸ ζήτημα. Ὅλα τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, ὅσα δὲν πηγαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐκ διαφόρων ποιοτικῶν λόγων, ὡς ἀκατάλληλα εἰσάγονται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, τὴν ὁποίαν ἐν τούτοις ἰσχυριζόμεθα, ὅτι θέλομεν νὰ βελτιώσωμεν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἰδοὺ ποία ζημία γίνεται. Ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ μέσον ὅρον θὰ ἐξαχθοῦν περὶ τὰ 2.500.000 κιλά, ἴσως 3.000.000, ἔχομεν 2.500.0000 κιλά, καπνοῦ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, τὸ ὁποῖον ἂν ἐπήγαινεν ἔξω, θὰ ἔφερε συνάλλαγμα ἀπ’ ἔξω καὶ δὲν θὰ ἐξετόπιζεν ἀνάλογον ποσὸν καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐπὶ πλέον θὰ ἔδιδε καὶ ἐργασίαν εἰς τοὺς καπνεργάτας, τοὐλάχιστον ἑνὸς μηνὸς ἐπὶ πλέον. Ὅλας αὐτὰς τὰς ζημίας θὰ τὰς ὑφιστάμεθα, χωρὶς νὰ ἐξετάσωμεν ποτὲ τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσωμεν μίαν ὀρθὴν βάσιν εἰς τὴν πολιτικήν μας τὴν καπνικήν. Ἐξήρθη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὀρθῶς, ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλητὰς ὄχι μόνον σήμερον, ἀλλὰ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, ἡ σημασία τοῦ προϊόντος διὰ τὴν καθόλου οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἀλλὰ παρὰ τὴν ὁμόφωνον ἀναγνώρισιν ὅλων μας, ἡ πατρίς μας, ἡ ὁποία κατεῖχε τὴν πρωτεύουσαν θέσιν καὶ ποιοτικῶς καὶ ποσοτικῶς προπολεμικῶς, σήμερον κατέχει δευτερεύουσαν καὶ μετὰ δεκαετίαν ἤδη δὲν κατώρθωσε νὰ ἀνακτήσῃ τὴν προτέραν, καὶ τοῦτο, διότι δὲν κατωρθώσαμεν νὰ καθορίσωμεν μίαν σταθεράν, ὀρθὴν καὶ εἰς τὴν κατάστασιν προσηρμοσμένην πολιτικὴν καπνικήν. Εἶναι ἀληθές, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ καπνικὸν ζήτημα, λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας τῆς πολυσχιδοῦς καὶ πολυμόρφου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθῇ εἰς μίαν μόνιμον λύσιν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐλύσαμεν ὁριστικῶς τὸ ζήτημα αὐτό. Τοῦτο ἔχει ἀνάγκην σαφοῦς γνώσεως, ἀλλὰ καὶ ἐνημέρου παρακολουθήσεως, ὥστε τὰ λαμβανόμενα μέτρα νὰ μὴ εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγοῦνται πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀγνοοῦν τὸ ζήτημα καὶ δέχονται τὴν ὑποβολὴν εἰς τὰς εἰσηγήσεις τῶν ἐχόντων συμφέροντα. Πρέπει τὸ Κράτος, ἔχον ἰδίαν ὑπηρεσιακὴν γνῶσιν τοῦ ζητήματος, καὶ ἐνήμερον τῆς καταστάσεως καὶ τῶν ἑκάστοτε συνθηκῶν, νὰ δύναται νὰ ἀντιμετωπίζῃ ἐπιτυχῶς τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀνακύπτουν, διότι ἐκ τῆς ἀγορᾶς τοῦ καπνοῦ οὐδέποτε θὰ παύσουν νὰ ἀνακύπτουν τοιαῦτα ζητήματα. Εἶναι πεπλανημένη ἡ γνώμη τῶν ὑποστηριζόντων ὅτι δύναται δι’ ἑνὸς μονίμου μέτρου νὰ λυθῇ τὸ καπνικὸν ζήτημα. Μόνον μέτρον μόνιμον ἀποτελεῖ ἡ μελετημένη ὀργάνωσις τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, τοιαύτη, ὥστε αὗται νὰ δύνανται μὲ πλήρη γνῶσιν καὶ ἐνημερότητα νὰ παρακολουθοῦν καὶ ὑποδεικνύουν τὰ ἑκάστοτε χρήσιμα καὶ ἀναγκαῖα καὶ ταῦτα ὀρθῶς καὶ ἐπικαίρως. Εἶναι ἤδη γενικῶς γνωστόν, κ. βουλευταί, ὅτι αἱ καπνοβιομηχανίαι τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὸ τέλος ἑκάστου ἔτους καταρτίζουν τὰ προγράμματα πληρώσεως τῶν ἀναγκῶν των. Στέλλουν ἔπειτα τοὺς ἀντιπροσώπους των ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι συνάπτουν συμβόλαια μὲ τοὺς Ἕλληνας προμηθευτάς των ἵνα προβοῦν εἰς τὰς ἀγοράς. Ἡ τοιαύτη κίνησις τῶν ἀγοραπωλησιῶν τοῦ καπνοῦ πρέπει νὰ τερματίζεται μέχρι τέλους Ἀπριλίου, διότι ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου καὶ κατόπιν, ἀναλόγως τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ὁ καπνὸς ὑφίσταται ταχύτερα τὴν ζύμωσιν καὶ ἑπομένως, κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι κρίσιμος περίοδος, διὰ τὴν καλυτέραν αὐτοῦ συντήρησιν ὁ καπνὸς πρέπει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸν συντηρήσῃ οὗτος ἀβλαβῶς καὶ πρέπει νὰ μεταφερθῇ εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐμπόρου, ἵνα κατὰ τὸ διάστημα τοῦ Θέρους μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου, ὑποστῇ τὴν ἐμπορικὴν ἐπεξεργασίαν. Διότι ἡ ἐμπορικὴ ἐπεξεργασία ἂν παραταθῇ πέραν τοῦ Σεπτεμβρίου, τότε εἶναι πάλιν ἐπιζημία καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πλειστάκις ἔχει ἐπισημανθῇ ἀπὸ τὰς ξένας καπνοβιομηχανίας, ὅτι καπνά, τὰ ὁποῖα ἐπεξειργάσθησαν τὸν Ὀκτώβριον ἢ Νοέμβριον δὲν εἶναι δεκτά. Ἡ ἔγκαιρος δὲ πώλησις τῶν καπνῶν, πλὴν τούτου, ἀπαλλάσσει καὶ τὸν παραγωγὸν οὐ μόνον δαπανῶν συντηρήσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς φυσιολογικῆς φύρας. Αὐτὰ ὅμως ὅλα ἵνα πραγματοποιηθοῦν ἔχουν ὡς προϋπόθεσιν τὴν ἔγκαιρον καὶ καθολικὴν χρηματοδότησιν. Διότι, ἡ τοιαύτη χρηματοδότησις ὄχι μόνον θὰ ἀσφαλίσῃ τὴν διατήρησιν τοῦ προϊόντος εἰς καλὴν κατάστασιν, ἀλλὰ καὶ θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς δικαίαν καὶ ἱκανοποιητικὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν. Τὰ μετὰ ταῦτα δὲ τυχὸν παραμένοντα ἀπώλητα ἀποθέματα, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ μιὰ κρατικὴ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία νὰ τὰ συγκεντρώνῃ, ὥστε τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ πάντοτε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἱκανοποιῇ τοὺς τυχὸν ἀκαλύπτους καὶ ἔχοντας ἀνάγκην πελάτας τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διότι ἐλλείψει προσφορᾶς, ἐνδέχεται οἱ πελάται οὗτοι νὰ στραφοῦν πρὸς ἄλλας ἀγορὰς καὶ εἰσάγοντες τὰ καπνὰ αὐτῶν εἰς τὰ σιγαρέττα των νὰ ἀποκλείσουν οὕτω ἐκ τοῦ χαρμανίου των τὰ ἰδικά μας καπνά, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ ἐπαναεισαγάγουν μεταβάλλοντες χαρμάνι. Παράδειγμα εἶναι ἡ ἀγγλικὴ βιομηχανία, ἡ ὁποία, ὅταν ἤρχισε τὴν πρόσμιξιν μεταχειριζομένη καπνὰ Βιρτζίνια καὶ ἀπέκλεισε τὰ ἰδικά μας, κατ’ οὐδένα τρόπον ἐδέχετο νὰ μεταβάλῃ τὴν σύνθεσιν τῶν σιγαρέττων της, τὰ ὁποῖα ἐπέτυχε νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ ἐπαναεισαγάγῃ Ἑλληνικά. Μόλις δὲ κατὰ τὸ 1947 ἤρχισεν ἐκ νέου ἡ χρησιμοποίησις Ἑλληνικῶν καπνῶν, δηλ. Ἑλληνικῶν βάσει τῆς συμβάσεως Μεταξᾶ, συμβάσεως τὴν ὁποίαν ὑπεχρεώθη ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις, εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ Βʹ παγκοσμίου πολέμου νὰ κάμῃ πρὸς ἀγορὰν κατ’ ἔτος καπνῶν Ἑλληνικῶν πεντακοσίων χιλιάδων λιρῶν. Ἡ σύμβασις αὕτη εἶχε μείνει ἀνεκτέλεστος, ἀλλ’ ἐλησμονήθη. Ἀλλ’ ἐγὼ ἔτυχε νὰ ἔχω εἰς χεῖράς μου ἀνεπίσημον ἀντίγραφον αὐτῆς καὶ δυνάμει αὐτοῦ ἔφερον ὡς ὑπουργὸς τὸ ζήτημα εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Ἐπειδὴ μάλιστα οὔτε τὸ ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, οὔτε τῶν Ἐξωτερικῶν διετήρουν τὸ πρωτότυπον τῆς συμβάσεως, ἠναγκάσθην νὰ ζητήσω διὰ τῆς ἐν Λονδίνῳ Ἑλληνικῆς Πρεσβείας ἐπίσημον ταύτης ἀντίγραφον καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ ἀναγνωρισθείσης τῆς ὑποχρεώσεως ἐπανήρχισεν ἡ τακτικὴ εἰσαγωγὴ μας καπνῶν εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τὴν ὁποίαν ματαίως ἐπὶ ἔτη ἐπεδιώκαμεν. Προεκλήθη, κ. βουλευταί, συζήτησις καὶ ὑπεστηρίχθη τὸ ζήτημα τοῦ βαθμοῦ τῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ὅταν ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογή, πολλοὶ ἰσχυρίσθησαν ὅτι αὕτη ἀποτελεῖ τὸ μόνον μέτρον ἐξαγωγῆς τῶν ἀποθεμάτων μας. Δὲν εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ἡ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς γενικῶς ὑπῆρξεν ὀρθή, ἢ ἄν δι’ ἄλλα προϊόντα ὑπῆρξεν ἀναγκαία δὲν γνωρίζω, ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸν καπνόν, δὲν ὑπῆρξεν ἀναγκαία ὅταν αὕτη ἐγένετο καὶ δὴ εἰς ὅ μέτρον ἐγένετο. Διότι ἡ ἐπίδρασις αὐτῆς ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ δύο ἀπόψεις: Πρῶτον, ἄν ἦτο ἀναγκαῖον μέτρον πρὸς διευκόλυνσιν τῆς διαθέσεως τῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀποθεμάτων καπνοῦ καὶ δεύτερον ἄν αὕτη ἀπετέλει μέσον ἀξιοποιήσεως καὶ βελτιώσεως τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν μας. Ἑπομένως, δύο ἔδει νὰ ἦσαν οἱ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς διὰ τὸν καπνόν. Πρῶτον, ἡ διευκόλυνσις τῆς ἐξαγωγῆς αὐτῶν καὶ, δεύτερον, ἡ ἀνάκτησις τῶν τιμῶν των. Φρονῶ, καὶ ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ τοῦτο, ὅτι οὔτε τὸ ἕν οὔτε τὸ ἄλλο ἐπετεύχθη. Διότι, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον, ἡ ἐξαγωγὴ τῶν καπνῶν μας τὸ 1952 εἶχεν ἀνέλθει εἰς 41 ἑκατομμ. κιλὰ καπνοῦ ἔναντι 31 ἑκατομμυρίων τοῦ 1951 καὶ μὲ τιμὴν δολλαρίων 16.800. Δέον νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ 1951 ἦτο 57½ χιλ. τόννοι, ἡ παραγωγὴ τοῦ 1952 ὅμως 39½ χιλ. τόννοι, δηλαδὴ ἐξαγώγιμα ἐξ αὐτῆς 29 χιλ. τόννοι. Ἀποθέματα δὲ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν 1951 καὶ παλαιοτέρων ἐσοδειῶν 7½ χιλ. τόν., ἐξ ὧν 6 χιλ. τόν. ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Τὰ ἀποθέματα λοιπὸν κατὰ Ἀπρίλιον 1953, χρόνον τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἦσαν 35 χιλ. τόννοι εἰς χεῖρας τοῦ ἐμπορίου καὶ 18 χιλ. τόννοι εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, ἐξ ὧν οἱ 6 χιλ. τόν. ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἑπομένως, ἀπὸ ἀπόψεως διευκολύνσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 35 χιλ. τόννων αὐτῶν καὶ 12 χιλ. εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, δηλ. 48 χιλ. τόν., οἵτινες θὰ ἐξήγοντο φυσιολογικῶς, ἡ ἀναπροσαρμογὴ οὐδόλως ἦτο ἀναγκαία. Ἡ προσπάθεια κυρίως ἔπρεπε νὰ τείνῃ εἰς βελτίωσιν τῶν τιμῶν καὶ ἀνάκτησιν τῆς προτέρας θέσεως αὐτῶν. Διότι πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν μας ἀπὸ μέσην τιμὴν δολ. 2,28 τοῦ 1946 εἶχον πέσει βαθμιαίως κατ’ ἔτος εἰς 1,44 δολ. τὸ 1950, εἰς 1,24 τὸ 1951, εἰς 1,26 τὸ 1952–53 καὶ τὸ 1954 εἰς 1, 18 δολ., δηλ. μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἔχασαν εἰς τιμὴν ἀπὸ 1,26 εἰς 1,18 ἑκατ. δολλάρια. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῶν δύο ἀπόψεων ποὺ πρέπει νὰ κριθῇ ἡ εἰσφορὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς εἰς τὴν κίνησιν τῶν καπνῶν οὐδεμίαν παρέσχε σπουδαιότητα, πλὴν τῆς ἀπαλλαγῆς τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τῶν κεφαλαίων πρὸς πληρωμὴν τοῦ πρὶμ τῶν παραγωγῶν. Ἄν δὲ κριθῇ ἀπὸ ἀπόψεως ἀξιοποιήσεως Ἑλληνικῆς ἐργασίας, ἔχομεν ζωηροτέραν τὴν εἰκόνα τοῦ ἀσυμφόρου. Διότι ἐνῷ τὸ 1952 ἐπὶ ἐξαγωγῆς 41½ ἑκ. κιλῶν εἰσήχθησαν 52 ἑκ. δολλάρια τὸ 1953 ἐπὶ ἐξαγωγῆς 49 ἑκ. κιλῶν τὸ εἰσαχθὲν συνάλλαγμα μόλις ἀνῆλθεν εἰς 53 ἑκατ. δολλ. ἐκ τῶν καπνῶν δηλ. 7½ ἑκατ. κιλὰ σχεδὸν ἐδωρήθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκτὸς δὲ τούτου καὶ ἐπὶ τῶν 35 ἑκ. κιλῶν εἰς χεῖρας τοῦ ἐμπορίου, οἱ ξένοι ἀγορασταὶ ἐπωφελήθησαν αὐτοὶ τοῦ περιθωρίου τῶν 6.600 δραχ. κατὰ δολλάριον κατὰ 50%, ἤτοι 3.300 δρχ. κατὰ δολλάριον πληρώνοντες αὐτὸ ὄχι πρὸς 30.000 δρχ. ἀλλὰ πρὸς 26.700 καὶ οὕτω καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἐζημιώθη περὶ τὰ τέσσαρα ἑκ. δολλάρια. Ἦτο δὲ ἀσφαλὴς ἡ προοπτικὴ τῆς εὐκόλου ἐξαγωγῆς δηλ. αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς καπνά, ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι αἱ ἐξαγωγαί μας τοῦ 1952, εἶχον αὐξηθῆ κατὰ δέκα ἑκ. κιλά, ἔναντι τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ 1951 αἵτινες εἶχον ἀνέλθει εἰς 31 ἑκ. κιλὰ καὶ διότι εἶχεν ἀνέλθει καὶ ἡ μείωσις τῆς φορολογίας τῶν σιγαρέττων ἐν Γερμανίᾳ, παραλλήλως δὲ ἤρξατο καὶ ἐξαγωγὴ τῶν καπνῶν καὶ πρὸς τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ παραπετάσματος. Τὴν διαπίστωσιν τοῦ γεγονότος καὶ εἰς ἐνίσχυσιν τῶν εὐνοϊκῶν προβλέψεων ἔχομεν πρὸ ὀφθαλμῶν ὅτι αἱ εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν εἰσαγωγαὶ ἤρχισαν διαφοροποιούμεναι. Αἱ ἀμερικανικαὶ εἰσαγωγαὶ Βιρζίνια ἀπὸ 51% τοῦ 1950 εἶχον πέσει τὸ 1954 εἰς 40%, αἱ τουρκικαὶ ἀπὸ 14½% κατῆλθον τὸ 1954 εἰς 11%, ἐνῷ Ἑλληνικῶν ἀπὸ 6% ἀνῆλθον εἰς 21½%. Ἡ συρροὴ τόσων εὐνοϊκῶν γεγονότων καθίστα διὰ τὸν ἐπιμελῶς μελετῶντα τὴν κατάστασιν λίαν ἐλπιδοφόρον τὸ μέλλον καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῶν καπνικῶν μας ἐξαγωγῶν. Δυστυχῶς ὅμως ἡ παρακολούθησις τοῦ προϊόντος ὑπὸ τὸ πρίσμα τῶν ἑκάστοτε διαμορφουμένων συνθηκῶν, σοβαρῶς μειονεκτεῖ, διότι οὐδεμία ὑπάρχει οὔτε κατέστη ἁρμοδία ἀποκλειστικῶς ἀσχολουμένη δημοσία ὑπηρεσία. Δὲν εἶμαι ἀπαισιόδοξος, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, διότι πιστεύω ἀπόλυτα, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς οὐδέποτε θὰ διέλθῃ μόνιμον κρίσιν, λόγῳ τῆς ποιοτικῆς του ἀνωτερότητος. Τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθοῦν μὲ καπνὰ ἄλλων χωρῶν. Ἐλέχθη ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ σύγκρισις μὲ τὰ καπνὰ τῆς Σαμψοῦντος. Τοῦτο εἶναι πλάνη διότι τὰ ἰδικά μας καπνὰ εἶναι πολὺ ἀνώτερα καὶ ὑπερέχουν τῶν τῆς Σαμψοῦντος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον παραδέχονται καὶ οἱ Τοῦρκοι, οἱ ὁποῖοι καὶ δέχονται 10–12% διαφορὰν τιμῶν εἰς τὰ ἰδικά μας. Ἑπομένως δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ σύγκρισις τῶν ἰδικῶν μας καπνῶν μετὰ οὐδεμιᾶς τῶν ἄλλων χωρῶν. Τὰ καπνά μας ἀποτελοῦν τὴν ἀπαραίτητον ζύμην τῆς παραγωγῆς τῶν ἐκλεκτῶν σιγαρέττων. Τερματίζων, κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ τονίσω ὅτι τὰ ὅσα ἀνέφερα τὰ ἀνέφερα κινούμενος ἐκ δύο λόγων. Πρῶτον, ὅτι ἐπιθυμῶ νὰ διαλευκανθῇ ἡ ὑπόνοια καὶ ἡ πυκνωθεῖσα ἀτμόσφαιρα ὅτι ἐμεσολάβησεν ἀνωμαλία τις εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν καπνοβιομηχανιῶν καὶ δεύτερον διότι νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῶσι μέτρα προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν κατὰ τοῦ καθιερωθέντος αὐτοῦ συστήματος τῆς παραδόσεως τῶν καπνῶν, ἄνευ συγχρόνου καταβολῆς καὶ ἐξοφλήσεως τοῦ τιμήματος αὐτῶν. Δὲν εἶμαι, κύριοι συνάδελφοι, τῶν ἄκρων, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὰ συμφέροντα μιᾶς τάξεως, ἀντιθέτως ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι πρέπει νὰ ὑποστηρίζωνται ὅλαι αἱ κοινωνικαὶ τάξεις ἐν τῷ μέτρῳ τῆς ἰσότητος καὶ τῆς δικαιοσύνης. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἐνῷ ἀσφαλῶς ὑπάρχουν πλεῖστοι ὅσοι οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μικροπωληταὶ ἔγιναν μεγαλέμποροι ἢ μεγαλοβιομήχανοι καὶ κάτοχοι μεγάρων, ἐκ τῶν δυστυχῶν παραγωγῶν δὲν ὑπάρχει οὔτε εἷς τοῦ ὁποίου τὸ οἰκονομικὸν ἐπίπεδον νὰ ὑψωθῇ πέραν τῆς πτωχίας, ἔστω καὶ κατὰ μίαν δραχμήν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἦσαν πτωχοὶ καὶ εἶναι πτωχοί, ὑφίστανται, γογγύζοντες, ὅλας τὰς ἀντιξόους περιστάσεις καὶ ὅλας τὰς δυσμενεῖς συνθήκας αἱ ὁποῖαι συνοδεύουν τὴν παραγωγὴν τοῦ εὐγενοῦς αὐτοῦ προϊόντος καὶ οἱ παραγωγοὶ τούτου μὴ ἔχοντες ποῦ ἀλλοῦ νὰ στραφοῦν στρέφονται πρὸς ἡμᾶς, διότι ἡμᾶς θεωροῦν καὶ πιστεύουν ὡς τοὺς μόνους γνησίους ἐκπροσώπους καὶ εἰλικρινεῖς συμπαραστάτας των. Οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιομήχανοι, κ. βουλευταί, ὅπως καὶ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις ἔχουν κατοχυρωμένα τὰ συμφέροντά των, δι’ ὀργανώσεων, διὰ τοῦ τύπου καὶ ἄλλων μέσων οἱ γεωργοὶ ὅμως δυστυχῶς δὲν ἔχουν ποῦ νὰ στραφοῦν παρὰ μόνον πρὸς ἡμᾶς καὶ μόνον εἰς ἡμᾶς στηρίζουν τὰς ἐλπίδας καὶ προσδοκίας των ὡς τοὺς εὐσυνειδήτους διερμηνεῖς τῶν ἀναγκῶν καὶ παραπόνων των. Εἰς τὴν συμπαράστασιν ταύτην πιστεύω ἀκραδάντως, κύριοι, ὅτι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, ὅπως πιστεύω ἐπίσης ὅτι σύμφωνος εἶναι εἰς τοῦτο καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν τῆς προστασίας καὶ ἐπιμελοῦς ἀντιλήψεως τῆς μοχθούσης αὐτῆς τάξεως στρέφεται καὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ ἡ πολιτική. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Μαυρομμάτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ συναφοῦς ἐπερωτήσεώς του.

§58Χ. ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ. Ἀνέρχομαι σήμερον, κ. βουλευταί, εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐκθέσω ἐλάχιστον μέρος ἐκ τῶν φλεγόντων ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν παραγωγικὸν κόσμον, τοῦ ὁποίου ἡ ἀγανάκτησις εἶναι δικαία. Οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἀνεφέρθησαν εἰς τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ τῆς διαθέσεως τῶν καπνῶν. Ἐγὼ σχεδὸν ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς μου ὡς ἐκπροσώπου τῆς ἐπαρχίας Ξηρομέρου προῆλθον εἰς ἐπανειλημμένας προτάσεις πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν ἀποθεμάτων καπνοῦ Αἰτωλοακαρνανίας συνοδευόμενος καὶ ὑπὸ καπνοπαραγωγῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος μετὰ λύπης μου νὰ ἀναφέρω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι οὔτε ἡμεῖς ἐτύχομεν ἀπαντήσεως ἐπὶ τῶν αἰτημάτων μας ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, οὔτε οἱ παραγωγοὶ ἐγένοντο ποτὲ δεκτοὶ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων διὰ νὰ ἐκθέσουν τὰ δίκαια παράπονά των καὶ διὰ νὰ ὑποδείξουν ὀρθὰς λύσεις διαθέσεως τῶν καπνῶν, καὶ τῆς ἀποσπάσεως τοῦ συστήματος συγκεντρώσεως τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη μετὰ τὸ 1946 ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων. Πάντοτε οἱ ἀτυχεῖς οὗτοι ἀπεχώρουν μὲ τὸ παράπονον ὅτι δὲν ἐγένοντο δεκτοὶ διὰ νὰ ἀκουσθοῦν αἱ δίκαιαι καὶ ὀρθαὶ ὑποδείξεις των. Καὶ θὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ κ. Παπαληγούραν, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν ἐσοδείας καὶ γενικῶς ποίας σκέψεις ἔχει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν σύντομον λύσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ἀνέρχομαι πλήρης ἀγανακτήσεως ἐπὶ τοῦ βήματος, διὰ νὰ τονίσω τὴν ἀκολουθουμένην πολιτικὴν ἔναντι τῆς τάξεως τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ διὰ νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην τὴν δικαίαν ἀγανάκτησίν των, διότι οὐδεμία τιμωρία ἐπεβλήθη μέχρι σήμερον εἰς τοὺς ὑπευθύνους καὶ διότι οὐδεὶς ἔλεγχος ἐγένετο ἐπὶ τῶν τιμῶν διαθέσεως καπνοῦ καὶ διὰ τὰς μεγάλας ζημίας τὰς ὁποίας ὑπέστησαν οἱ καπνοπαραγωγοί. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι μετὰ τὸ 1946 ἐπεβλήθη καὶ ἐπικρατεῖ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἐπέβαλον αἱ καπνοβιομηχανίαι. Οἱ καπνέμποροι χρηματοδοτοῦνται καὶ πέραν τοῦ ἔτους καὶ συμβαίνει καπνὰ τοῦ 1953 διὰ τὰ ὁποῖα ἐγκαίρως ἐχρηματοδοτήθησαν αἱ καπνοβιομηχανίαι νὰ ἐξοφληθοῦν μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχουν καπνοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι διέθεσαν καπνὰ τοῦ 1953 καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν ἀνεξόφλητοι μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διαμαρτύρωνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διότι τὸ Κράτος οὐδεμίαν λαμβάνει πρόνοιαν ἐξοφλήσεως. Καὶ διὰ νὰ σᾶς πείσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ σᾶς ἀναφέρω περιπτώσεις πωλήσεως καπνῶν. Παραθέτω κατωτέρω ἐνδεικτικῶς ἐξ ἐλαχίστων χωρίων ὀνόματα παραγωγῶν οἵτινες ἐνῷ ἐπώλησαν τὰ καπνά των, ἢ ἐξωφλήθησαν μὲ μεγάλην καθυστέρησιν ἢ ὀφείλεται εἰσέτι μέρος τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν των. Χωρίον Παναιτώλιον Τριχωνίδος 1) Γεώργιος Καλοτάντανος, 2) Θεόδωρος Στοῦμπος, 3) Χρ. Κ. Ντόκας, 4) Ἠλίας Κ. Κόλλαρης, 5) Ἐλευθ. Μπαλτᾶς, 6) Ἀλεκ. Ντόκας, 7) Κ. Μοῦτσος, 8) Ἀθ. Εὐθ. Στοῦμπος, 9) Κ. Σταμάτης. Χωρίον Κατοῦνα Ξηρομέρου Χωρίον Παναιτώλιον Τριχωνίδος Ὀφείλονται εἰσέτι τὰ ἔναντι ἑνὸς ἑκάστου ποσά, τῶν ἀναγραφομένων ἐνταῦθα διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι παραγωγοὶ δικαιοῦχοι καπνῶν ἐσοδείας 1953, ἅτινα ἐπωλήθησαν πρὸ ἔτους.

1) Κουτρούμπας Ἀθαν., 2) Κασούρας Θεοφ., 3) Νᾶκος Μᾶρκος, 4) Κουκούρης Γ. Ἀθαν., 5) Καραμπέκιος Νικολ. Χωρίον Στάνου α) Ποσότητος καπνῶν ἐσοδείας 1953 ὀκάδων 19.990 πωληθείσης τὸν Δεκέμβριον 1954 ἐξωφλήθη ἡ ἀξία του εἰς τοὺς παραγωγοὺς μόλις τὸν Μάϊον 1955. β) Ὡσαύτως ποσότητος 21.520 ὀκάδων τῆς αὐτῆς ἐσοδείας καὶ πωληθείσης τὸν μῆνα Δεκέμβριον 1954 ἡ ἀξία της ἐξωφλήθη τὸν Μάϊον 1955. γ) Ποσότητος καπνῶν 4.900 ὀκάδων πωληθείσης τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1954 ὀφείλεται εἰσέτι ἡ ἀξία εἰς τοὺς παραγωγούς.

Πλεῖστοι ὅσοι παραγωγοὶ ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1953 ἐπώλησαν τὰ καπνά των καὶ ἀκόμη δὲν ἐξωφλήθησαν. Εἰς τὸ χωρίον π.χ. Κατοῦνα Ξηρομέρου καὶ εἰς ἕνα ἐκ τῶν πωλησάντων τὰ καπνὰ ἀπὸ τοῦ 1953 ὀφείλονται ἔτι 70 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Καὶ συμβαίνει ἀκόμη καὶ τὸ ἑξῆς παράδοξον. Ἐνῷ, οἱ καπνέμποροι δὲν ἐξοφλοῦν τοὺς παραγωγοὺς διὰ τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα πρὸ πολλοῦ παρέλαβον, παρ’ ὅλον ὅτι ἐχρηματοδοτήθησαν, προθυμοποιοῦνται νὰ δώσουν σημαντικὰς προκαταβολὰς διὰ τὴν παράδοσιν καπνῶν μεταγενεστέρων ἐσοδειῶν. Ἴσως εἶναι ἐκπληκτικὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλα, κύριοι συνάδελφοι, ἀκόμη ἐκπληκτικώτερα. Ὁ Ἀπόστολος Λούκας π.χ. ἐκ Καινουρίου Τριχωνίδος, ὁ ὁποῖος ἐπώλησε καπνὰ εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν Καραβασίλη κατὰ τὸ ἔτος 1951, ἀξίας 60 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἔλαβε μόνον 5.200.000, πάντα δὲ τὰ ἄλλα τὰ ἔχασε, διότι ἡ καπνοβιομηχανία αὐτὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἐπτώχευσε. Σημειωθήτω δὲ ὅτι ἡ καπνοβιομηχανία Καραβασίλη διὰ τὴν περίοδον ἐκείνην εἶχε χρηματοδοτηθῆ. Ἐπίσης 102 ἐν συνόλῳ παραγωγοὶ ἀπώλεσαν ἐν συνόλῳ 568 περίπου ἑκατομμύρια παλαιῶν δραχμῶν ἀπὸ τὸν καπνέμπορον Μάγκλαρην, ὁ ὁποῖος ἠγόρασε καπνὰ κατὰ τὸ ἔτος 1952 χρηματοδοτηθεὶς μάλιστα κάπως ἀνωμάλως ὑπὸ τοῦ Κράτους. Καὶ ἐνῷ αὐτὰ τὰ ἐκπληκτικὰ συμβαίνουν οἱ καπνέμποροι μᾶς ἀπεκάλεσαν καὶ σκληροτραχήλους. Καὶ τοῦτο διότι ἴσως δὲν συγκατετέθημεν νὰ τοὺς δώσωμεν δωρεὰν ὅλα τὰ καπνά μας. Εἰς μίαν ἄλλην περίπτωσιν ποὺ ἐκλήθημεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκθέσωμεν τὰ ἀπασχολοῦντα ἡμᾶς ζητήματα καὶ παρεκαθήσαμεν πρὸς τοῦτο πλησίον τῶν καπνεμπόρων, τοὺς ἠκούσαμεν νὰ κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι τὸ ἔκαμε σοβιετίαν. Ὁ ἔφορος καπνῶν τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας μὲ ἐπληροφόρησεν ὅτι ἅπαντα τὰ καπνὰ ἐξήχθησαν ἐγκαίρως, πλὴν ὅμως ἡ πληρωμὴ τῶν καπνοπαραγωγῶν καθυστέρησεν ἐπὶ πολύ. Κατόπιν ὅλων τούτων ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπουργὸν καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ συστήσῃ Ἐπιτροπὴν μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1954. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα ζητήματα τὰ ὁποῖα κατηγγέλθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου συνιστῶ καὶ ἐγὼ νὰ συσταθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν ἀνεύρεσιν καὶ τὸν καταλογισμὸν τυχὸν εὐθυνῶν, ὥστε μετὰ ταῦτα νὰ ἐπακολουθήσουν καὶ ἀμείλικται κυρώσεις κατὰ τῶν ὑπευθύνων. (Χειροκροτήματα).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ὁμοίας ἐπερωτήσεώς του.

§60Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ περισσότερον ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλο συγκινοῦν τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ ἄλλως. Διότι πρόκειται πράγματι, περὶ ζητήματος τοῦ ὁποίου εἶναι ἀναμφισβήτητος ἡ τεραστία σημασία του καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως τὸ γεγονὸς ὅτι ἕνα τοσαύτης σημασίας ζήτημα ἔρχεται ἔστω καὶ ἀργὰ πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ τελευταῖαι ἀποκαλύψεις τοῦ τύπου ἐν σχέσει μὲ τὴν γενομένην ἀνώμαλον χρηματοδότησιν ὡρισμένων καπνοβιομηχανιῶν, τὰς παραμονὰς τῆς ὑποτιμήσεως, ὑπῆρξαν ἡ ἀφορμὴ τῆς ὑποβολῆς τῶν συζητουμένων σήμερον ἐπερωτήσεων. Τοῦτο ὅμως οὐδὲν σημαίνει. Διότι εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους τὸ πελώριον ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν ζήτημα εἶχε γενικευθῆ ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς ἀναγγελίας τῆς συγκλονιστικῆς ἀποφάσεως περὶ ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς. Ὡρισμένα γεγονότα τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν τὴν περίοδον πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ γεννήσουν εὐλόγους ὑποψίας καὶ ἐρωτηματικά, εἰς τὰ ὁποῖα ἦτο ἀδύνατον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ δώσῃ εὔκολον ἐξήγησιν. Τοιουτοτρόπως ἡ ἐσπευσμένη καὶ μὲ εὐκολίας μάλιστα πληρωμῆς πώλησις τῶν ἀποθεμάτων τῶν κρατικῶν ἐφοδίων, ἡ ἀγορὰ ὑπὸ ὡρισμένης μεγάλης βιομηχανίας ὅλων τῶν ἀποθεμάτων βάμβακος παρὰ τῆς ΚΥΔΕΠ, πληρωτέων βάσει ἑξαμηνιαίων γραμματίων, ἡ μετάστασις χιλιάδων ὀκάδων καπνῶν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν καπνεμπόρων, αἱ λαβοῦσαι χώραν ἕνα–δύο μῆνας πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως ἀθρόαι εἰσαγωγαὶ εἰδῶν ἐξ ἀλλοδαπῆς, αἱ χορηγηθεῖσαι πιστώσεις ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς διαφόρους ἐπιχειρηματίας μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὰ 193 δισ. ὁ σημειωθεὶς πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως χρηματιστηριακὸς πυρετὸς καὶ ἄλλαι τινὲς πράξεις, περὶ τῶν ὁποίων πολλοὶ ἠκούσθησαν ψίθυροι, ὅλα τὰ γεγονότα αὐτὰ ἐδημιούργησαν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν ἀπεκλείετο κάτι τὸ ὕποπτον νὰ εἶχε λάβει χώραν κατὰ τὸν χειρισμὸν τοῦ ὅλου θέματος τῆς ὑποτιμήσεως. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ἠμπορεῖ ἀκόμη καὶ σήμερον νὰ ἐξηγήσῃ πῶς συνέβαινεν ὥστε εἰς περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἀγωνιώδεις ἀπηυθύνοντο πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Νομ. Ἐπιτροπὴν αἱ ἐκκλήσεις τῶν διαφόρων παραγωγικῶν τάξεων, τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, τῶν ἐπαγγελματιῶν διὰ χορήγησιν μεσοπροθέσμων ἐπαγγελματικῶν κλπ. δανείων, ἐκκλήσεις εἰς τὰς ὁποίας οὐδεμίαν ἔδιδε προσοχὴν ἢ σημασίαν ἡ Κυβέρνησις, προέβαινε παραλλήλως εἰς ἀφειδεῖς παροχὰς καὶ διευκολύνσεις πρὸς ἄλλους μόνον προνομιούχους. Δὲν ἠμπορῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ ἐνθυμηθῶ ὅτι τὰς παραμονὰς τῆς ὑποτιμήσεως ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ματαίως παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαθέσῃ ὡρισμένας πιστώσεις διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν μεγάλων ὑδρονομικῶν, ἀντιπλημμυρικῶν καὶ ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τῆς ἀκριτικῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας, ἡ ἐκτέλεσις τῶν ὁποίων θὰ ἀπέδιδεν ἄνω τῶν 240 χιλιάδων στρεμμάτων εἰς τὴν γεωργίαν καὶ ἡ ἐκ τῆς ὁποίας ὠφέλεια θὰ ἦτο κολοσσιαία ὄχι μόνον διὰ τὸ λησμονημένο αὐτὸ τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὅταν πάντα ταῦτα ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ βλέπει παραλλήλως νὰ συμβαίνουν ὅσα συνέβησαν τὰς παραμονὰς ἑνὸς ἐξαιρετικοῦ οἰκονομικοῦ γεγονότος ὡς ὑπῆρξεν ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς τῆς ὁποίας ἦτο γνωσταὶ ποῖαι θὰ ἦσαν αἱ συνέπειαι, ἦτο εὔλογον νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι κάτι τὸ ὕποπτον μποροῦσε νὰ λάβῃ χώραν. Τὴν ἐντύπωσιν αὐτὴν ἦλθε, δυστυχῶς νὰ ἐνισχύσῃ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία παρὰ τὸν δημιουργηθέντα θόρυβον, παρὰ τὴν ἐκδηλωθεῖσαν συγκίνησιν καὶ ἔντονον ἀντίδρασιν τῆς Ἑλληνικῆς κοινῆς γνώμης, παρὰ τὰς ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις, πιέσεις καὶ διαμαρτυρίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠρνήθη νὰ παράσχῃ οἱανδήποτε ἐξήγησιν δυναμένην νὰ δικαιολογήσῃ τὰς πράξεις της καὶ καθησυχάσῃ τὴν κοινὴν γνώμην. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Καὶ ἔτσι σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, δύο καὶ πλέον ἔτη μετὰ τὴν ὑποτίμησιν, κατόπιν τῶν ὅσων ἐγράφησαν καὶ ἐλέχθησαν, μετὰ τὰς γενομένας ἀποκαλύψεις τῆς «Ἀθηναϊκῆς» καὶ μετὰ τὰς ὁμιλίας τῶν συναδέλφων καὶ τὴν ἔκθεσιν ἐπισήμων στοιχείων, ἕνα ἀναμφισβήτητον συμπέρασμα ἐξάγεται: ὅτι μόνον μία ἐπισταμένη καὶ ἐνδελεχὴς ἔρευνα εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποκαλύψῃ σήμερον τὴν ἀλήθειαν καὶ ἀκόμη ὅτι ἐὰν ὅλα ὅσα κατηγγέλθησαν δὲν εἶναι ἀκριβῆ, ἕνα μέγα μέρος τούτων ἀνταποκρίνεται, δυστυχῶς, εἰς τὴν πραγματικότητα. Καὶ δι’ ὅλην αὐτὴν τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ νὰ δηλητηριάσῃ τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας, βαρυτάτη, ἀναμφιβόλως, εἶναι ἡ εὐθύνη τῶν ἐμπνευστῶν καὶ ἐφαρμοστῶν τῆς πολιτικῆς τῆς ὑποτιμήσεως. Βαρεῖα, ὅμως, ἐπίσης, ἂν μὴ βαρυτέρα εἶναι καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου καὶ κυρίως τοῦ Προέδρου αὐτῆς: α) Διότι εἰσήγαγεν εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς χώρας τὴν περίεργον τακτικὴν τῆς δημιουργίας ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Κυβερνήσεως πυρήνων, οἱ ὁποῖοι ἔδρων ἀνεξελέγκτως, χωρὶς νὰ ἐνημερώνουν τοὺς ἐν τῇ Κυβερνήσει συναδέλφους των, ἀλλ’ οὔτε καὶ αὐτὸν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ γεγονὸς αὐτὸ εὐλόγως εἶχε δημιουργήσει τὴν πεποίθησιν, ὅτι πᾶν μέτρον λαμβανόμενον ὑπὸ τῶν οὕτω δρώντων ἀνεξελέγκτως στοιχείων, ἐτύγχανε τῆς ἐπιδοκιμασίας καὶ τοῦ Προέδρου καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. β) Διότι μολονότι παρῆλθον τόσα ἔτη ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς ὑποτιμήσεως, μολονότι τόσος ἐδημιουργήθη σάλος, δικαίως ἢ ἀδίκως, οὐδὲν ἔπραξε διὰ νὰ ἀπομακρύνῃ τὴν δημιουργηθεῖσαν καταθλιπτικὴν ἐντύπωσιν ἐπὶ ἑνὸς θέματος ὑψίστης, κυρίως ἠθικῆς σημασίας. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν ὅτι ὁ δημιουργηθεὶς θόρυβος εἶναι ὑπερβολικὸς ἢ ἄδικος ἢ καὶ οὐδόλως ἀκόμη τὰ καταγγελλόμενα ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον διόλου δὲν φαίνεται πιθανὸν ἀπὸ τὴν ἀλληλουχίαν καὶ ἐπισκόπησιν τῶν γεγονότων καὶ ἰδίως μετὰ τὰς ἀποψινὰς ὁμιλίας τῶν συναδέλφων καὶ πάλιν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον της καὶ ἔχει διὰ τοῦτο μεγίστην εὐθύνην, διότι παλαιὰ ἀρχὴ τοῦ δημοσίου βίου εἶναι αἱ Κυβερνήσεις καὶ νὰ εἶναι καὶ νὰ φαίνωνται τίμιαι. Ἐὰν τὰ καταγγελλόμενα ἔλαβον χώραν, ὑπάρχει πρόδηλος εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἠνέχθη τὴν κατάστασιν καὶ δὲν ἔλαβε μέτρα διὰ τὸν κολασμὸν τῶν ὑπευθύνων, ἐὰν δὲν ἔλαβον χώραν καὶ ὁ δημιουργηθεὶς θόρυβος εἶναι, ὡς ἐλέχθη, ἄδικος καὶ πάλιν βαρεῖαν ὑπέχει εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις, διότι ἠδιαφόρησε καὶ ἀφῆκε νὰ συνεχίζεται ὁ θόρυβος μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δηλητηριάζεται ὁ δημόσιος καὶ κοινωνικὸς βίος τῆς χώρας, νὰ διαβάλληται τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα καὶ νὰ κλονίζωνται αὐτὰ ταῦτα τὰ θεμέλια τῆς Δημοκρατίας. Ὅπως ἐδημιουργήθησαν σήμερον τὰ πράγματα, κύριοι συνάδελφοι, μία μόνη λύσις ὑπάρχει: Ἡ σύστασις ἐξελεγκτικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν συνέστησαν καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Πέραν ὅμως τῶν ὅσων σχετικῶς ἐλέχθησαν, ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ σύστασις τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, οὐχὶ διὰ μίαν ἁπλῆν ἐξακρίβωσιν τῆς ἀκριβείας τῶν καταγγελλομένων, ἀλλὰ καὶ διὰ γενικωτέρους ἀκόμη λόγους, τοὺς ἑξῆς: Ἀφ’ ὅτου ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπραξε τὸ καθῆκον της, τὸ ζήτημα ἔχει ἐκφύγει τῆς ἁρμοδιότητός της, διότι ἡ βλάβη, ἥτις προεκλήθη, δὲν ἀναφέρεται πλέον εἰς τὴν Κυβέρνησιν μόνον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν καθ’ ὅλον δημόσιον βίον τῆς χώρας. Ἀρχικῶς καὶ πρὸ τῆς προκλήσεως τῆς γενικωτέρας ζημίας, ἡ σύστασις τῆς Ἐπιτροπῆς τότε μόνον θὰ εἶχε δικαιολογίαν, ἐὰν ἐπιθανολογεῖτο τοὐλάχιστον, ἡ ἀκρίβεια τῶν καταγγελλομένων. Εἰς τὴν ἀντίθετον περίπτωσιν, ἐὰν δὲν ἐπιθανολογοῦντο τὰ καταγγελλόμενα, εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀνῆκε παρέχουσα τὰς ἀναγκαίας ἐξηγήσεις καὶ διαφωτίσεις ν’ ἀναλάβῃ ἡ ἰδία τὰς εὐθύνας. Σήμερον ὅμως, μετὰ τὸν δημιουργηθέντα σάλον, δὲν δικαιοῦται, οὔτε δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ τακτοποιήσῃ τὸ προκῦψαν ἠθικὸν καὶ κοινωνικὸν ζήτημα διὰ μιᾶς ἁπλῆς ἰδικῆς της δηλώσεως καὶ εἰς αὐτὴν ἀκόμη τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἐλαχίστη παρουσιάζεται ἡ πιθανολόγησις τῆς ἀκριβείας τῶν καταγγελλομένων. Σήμερον ἡ μόνη λύσις διὰ τὸ κῦρος αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ κυρίως τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι ἡ περαίωσις τοῦ θέματος διὰ τῆς ἐξετάσεως καὶ ἐρεύνης τούτου ὑπὸ τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ αὐτὴν τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς οὔτε ἡ Κυβέρνησις, κυρίως ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἡ Βουλὴ δικαιοῦνται νὰ ἀρνηθοῦν. Ἡμεῖς δὲ πρῶτοι, κύριοι συνάδελφοι, θὰ διακηρύξωμεν εἰς τὴν χώραν μας, ἐὰν ἐκ τῆς διεξαχθησομένης ἐρεύνης διαπιστωθῇ ὅτι τὰ καταγγελθέντα ὑπῆρξαν ἀνυπόστατα —εἴθε νὰ συμβῇ αὐτὸ— διότι τοῦτο ἐπιτάσσει καὶ τὸ συμφέρον τῆς χώρας καὶ τὸ συμφέρον ἡμῶν τῶν ἰδίων, ὡς ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§61Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ οἱ ρήτορες οἱ διατυπώσαντες τὰς ἐρωτήσεις ἔθιξαν θέμα προσωπικόν, παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον.

§63Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, χαίρω διότι ἡ ὑπὸ μιᾶς ἐφημερίδος πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐξαπολυθεῖσα ἐναντίον μου συκοφαντικὴ ἐκστρατεία, μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν ν’ ἀποκαταστήσω ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ἐπὶ ἔτη τώρα δηλητηριάζει τὴν Ἑλληνικὴν ἀτμόσφαιραν μὲ συνθήματα εὐτελοῦς δημοκοπίας, τὰ ὁποῖα ἐπαναλαμβανόμενα συνεχῶς ἔκαμαν πολλούς, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ παρίστανται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ διερωτῶνται, ποιός, ἢ ποῖοι τέλος πάντων ἐπῆραν αὐτὰ τὰ 193 δισεκατομμύρια. Καὶ ἐναντίον μὲν τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ὑποβάλω μήνυσιν. Ἡ δημοσιογραφικὴ ὅμως αὐτὴ ἐκστρατεία εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ γίνουν ἐπερωτήσεις ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔκριναν σκόπιμον νὰ φέρουν τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τοὺς εὐχαριστῶ, διότι θὰ μοῦ δώσουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ παράσχω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅλας ἐκείνας τὰς πληροφορίας αἱ ὁποῖαι εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὴν καθησυχάσουν. Διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος πρέπει νὰ τοὺς ἀναγνωρίσω ἕνα ἐλαφρυντικόν. Ὅταν ἐδημιουργεῖτο αὐτὸς ὁ θόρυβος ἁρμόδιοι ν’ ἀπαντήσουν ἦσαν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐν τούτοις ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀπήντησε μὲ ἕνα ἀνακοινωθέν, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσα νὰ χαρακτηρίσω ὡς ἥξεις ἀφίξεις καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ἐπέτεινε τὴν σύγχυσιν καὶ τὰς ἀμφιβολίας. Καὶ ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ λησμονῇ ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ὅτι δὲν ἐπρόκειτο ἁπλῶς περὶ τῆς ὑπολήψεως ἑνὸς χθεσινοῦ συνεργάτου του, ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς πράξεως ἡ ὁποία ἀνάγεται εἰς τὴν Κυβερνητικὴν εὐθύνην. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ καταγγελλομένη πρᾶξις, ἡ καταγγελλομένη ἀνωμαλία δὲν ἀποτελεῖ ἀπόφασιν ἀναγομένην εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν ἑνὸς ὑπουργοῦ, ἀποτελεῖ ἀπόφασιν ἑνὸς ὑψίστου συλλογικοῦ ὀργάνου Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, τῆς ὁλομελείας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχεν ὁ τότε ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὁ τότε ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν καὶ ὁ τότε καὶ νῦν ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ ὡς ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὁ τότε Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ νῦν Διοικητὴς κ. Ζολώτας. Θὰ ἦτο, λοιπόν, φυσικὸν νὰ σκεφθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ τί γνώμην θὰ ἐσχημάτιζε δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν Κυβέρνησιν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν ἄφηνε μὲ τὴν ἔλλειψιν σαφοῦς ἀνακοινώσεώς του νὰ δημιουργηθῇ καὶ νὰ αἰωρῆται αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις, ἔστω καὶ ἐπὶ μερικὰ εἰκοσιτετράωρα ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τοὺς ὁποίους ἀνέφερον ἔγιναν ἑκουσίως ἢ ἀκουσίως ὄργανα ἑνὸς ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε καταστῆ ἐπιλήσμων τῶν ὑποχρεώσεών του καὶ ὁ ὁποῖος τοὺς παρέσυρεν εἰς πράξεις χαριστικὰς καὶ σκανδαλώδεις. Τώρα διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος πρέπει ν’ ἀναγνωρίσω καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ δὲν ἐγνώριζε λεπτομερῶς τὰ πράγματα, διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ἦτο μέλος τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀκόμη πρέπει νὰ ἀναγνωρίσω ὅτι αἱ ἀσχολίαι τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, δὲν εἶναι ὀλίγαι. Πάντως θὰ ἐπερίμενα μίαν μεγαλυτέραν προθυμίαν ἀπὸ τὸν κ. Διοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὸν κ. Ζολώτταν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἁπλῶς σημερινὸς Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι εἶναι εἷς τῶν πρωταγωνιστῶν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ὅλης αὐτῆς τῆς περιόδου, διότι μετέχει καὶ εἰς τὴν μεγάλην Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν λεγομένην μικρὰν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν, τῶν τεχνικῶν μελῶν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀκούσετε ἀργότερον, καὶ προΐσταται τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰς ὑπηρεσίας τῆς ὁποίας εὑρίσκονται ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων ἀρκετὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου. Τώρα ὁ κ. Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τὸ εἶδε τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπὸ κάποιας ὑψηλῆς διπλωματικῆς σκοπιᾶς. Μοῦ εἶπεν: δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐγὼ πρέπει ν’ ἀναμιχθῶ. Ἄλλωστε μετὰ τὰς ἀνακοινώσεις ἐκ μέρους τῆς Βιομηχανίας Παπαστράτου, δι’ ἐμὲ δὲν ὑπάρχει ζήτημα, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ παύσῃ νὰ σᾶς ἀπασχολῇ.

§64Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό;

§65Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὁ κ. Ζολώτας. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα ἁπλῶς ἀναφέρω ὅτι ἡ παράλειψις ἐκδόσεως ἑνὸς σαφοῦς ἀνακοινωθέντος ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν ἐπὶ τῶν ὁποίων τὰ στοιχεῖα ὑπῆρχον καὶ ὑπάρχουν εἰς τὰ ἀρχεῖα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰς τὰ ἀρχεῖα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἀτμόσφαιρα αὐτὴ καὶ νὰ γίνουν αἱ σημεριναὶ ἐπερωτήσεις.

§66Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ προβῇ εἰς ἀνακοινώσεις, εἶναι θέμα τῆς Κυβερνήσεως.

§67Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἀναγνωρίζω καὶ τὸ δικαιολογητικὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ὅτι δὲν ἠδύνατο ἴσως ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν νὰ εἰσέλθῃ μέσα εἰς τὴν ὑπόθεσιν ἡ ὁποία ἔχει προϊστορίαν, νὰ εὕρῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα. Ἐκεῖ ἠμποροῦσεν ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ τὸν βοηθήσῃ.

§68Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Νομίζω, κ. ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε τὴν εὐθιξίαν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μίαν ἀνακοίνωσιν. Βεβαίως δὲν εἶναι ἁρμόδιος ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐκδίδῃ ἀνακοινωθέντα, ἀλλὰ εἰς ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἔπαιξε ρόλον πρωταγωνιστοῦ, διότι ἐκτὸς τῶν ὅσων ἀνέφερεν, ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, προσθέτω καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία πρᾶξις προσυνεννοήσεως ἀφορῶσα τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἐν γένει, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ εἶχεν ἀνάμιξιν, ὁ κ. Ζολώτας, ἢ νὰ μὴ εἶχε λάβει γνῶσιν ὅλων τῶν λεπτομερειῶν, ἢ τῶν διεξαχθεισῶν διαπραγματεύσεων. Ὁ ἴδιος λοιπὸν ὁ κ. Ζολώτας θὰ ἔπρεπε ν’ ἀξιώσῃ ἐκεῖνος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ μίαν ἀνακοίνωσιν.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Μὲ συγχωρῆτε, ἐπειδὴ γίνεται ἡ συζήτησις περὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀπαντήσω γενικώτερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μετὰ τὸν κ. συνάδελφον. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. Ζολώτας εἶναι ἀπολύτως ἐν τάξει. Θὰ σᾶς ἐκθέσω ἀκριβῶς πῶς ἔχουν τὰ πράγματα ὅταν μὲ τὴν σειράν μου θὰ ὁμιλήσω. Ὡς πολὺ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, δὲν εἶναι ἔργον τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀπαντᾷ, εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἑπομένως τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἑπομένως ἰδικόν μου. Ὅταν θὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος θὰ παράσχω πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς δεούσας ἐξηγήσεις.

§70Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὁπωσδήποτε, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς τὸν πρῶτον ἰσχυρισμὸν ὅτι δῆθεν ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας κατὰ τὴν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς περίοδον καὶ συγκεκριμένως μεταξὺ Ἰανουαρίου καὶ Ἀπριλίου τοῦ 1953 ὑπῆρξε δυσανάλογος ὑψηλή, ἀδικαιολόγητος ἢ ἀσυνήθης. Πρῶτον, θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς ἕνα γενικὸν ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ὡρισμένοι ἐκ τῶν ἐπερωτώντων κυρίων συναδέλφων ἔθεσαν. Διατί, ἀφοῦ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ ἀναπροσαρμογή, ἀπεφασίσθη ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ὅλοι σας θὰ ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν ἔπρεπε νὰ θεωρῆται καὶ ἐθεωρεῖτο ὡς γεγονὸς τὸ ὁποῖον θὰ ἤρχετο, ἡ ἀναπροσαρμογή, οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔπρεπεν ἀρκετοὺς μῆνας πρὶν νὰ σταματήσῃ ὁ ροῦς τῆς οἰκονομίας. Διότι καὶ ἄλλοτε ἐτέθη τὸ ἐρώτημα, διατὶ διενεμήθησαν τὰ εἴδη τοῦ δελτίου, διατὶ ἐχρηματοδοτήθη τὸ καπνεμπόριον, διατὶ ἡ καπνοβιομηχανία, διατί, ἡ σταφὶς κλπ. Τὶ ἠθέλατε νὰ γίνῃ; Ἔπρεπε δηλαδὴ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν νὰ σταματήσῃ τὸ πᾶν διότι μετὰ τρεῖς, τέσσαρας ἢ καὶ περισσοτέρους ἐνδεχομένως μῆνας θὰ ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογή; Εἰς ἐκείνους δὲ οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ καπνοβιομηχανία ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ ἄλλος τρόπος ἐνισχύσεως τῶν παραγωγῶν, ἀπαντῶ ὅτι αὐτὰ εἶναι εὔκολον πρᾶγμα νὰ λέγωνται. Ὅπως θὰ ἴδητε ἀπὸ τὴν συνέχεια, δὲν εἶναι θέμα ἁπλῆς παροχῆς ἑνὸς δανείου, ἀλλὰ εἶναι μύρια θέματα τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν δυνατότητα ἀποθηκεύσεως καὶ τὴν καλὴν συντήρησιν τοῦ προϊόντος εἰς τὰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Εἰς ὅλους δὲ κατὰ τὸ δυνατὸν τοὺς τομεῖς ἔπρεπε νὰ ἀκολουθηθῇ μία τακτικὴ ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐμπνεύσῃ ἀνησυχίας εἰς τὴν ἀγορὰν ἢ ὑπονοίας ὅτι κάτι ἔκτακτον ἐπρόκειτο νὰ συμβῇ. Δι’ αὐτὸ καὶ ὑπῆρξε τοῦτο γενικὴ γραμμή, ὁλόκληρος ἡ Κρατικὴ μηχανὴ ἐπήγαινε τὸν δρόμον της ὡς νὰ μὴ ὑπῆρχε καμμία ἀπολύτως πρόβλεψις. Ἐδῶ ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι βεβαίως ἡ ἀναπροσαρμογὴ εἶχεν ἀποφασισθῆ, ἀλλὰ ὁ ἀκριβὴς χρόνος τῆς διενεργείας της ἐξηρτᾶτο ἀπὸ διαφόρους παράγοντας. Δὲν παραλείπω νὰ ὑπομνήσω, ὅτι μόλις περὶ τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ Μαρτίου ἔγινεν ἡ ἐπαφὴ τῶν κ.κ. Ζολώτα καὶ Ματζαβίνου μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, ἡ ὁποία καὶ μόνον κατέστησε δυνατὸν τὸν καθορισμὸν πλέον τοῦ ὁριστικοῦ χρόνου τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Διότι ἕως τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ καὶ ἕνα καὶ δύο καὶ τρεῖς καὶ τέσσαρας καὶ πέντε μῆνας ἀργότερον, ἐὰν τὸ Νομισματικὸν Ταμεῖον ἐλάμβανε διάφορον θέσιν. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, διατὶ ἐν ὄψει τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐχρηματοδοτήθη ὁ Α ἢ ὁ Β κλάδος, εὐσταθεῖ.

§71Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε ποὺ σᾶς διακόπτω, ἀλλὰ πρέπει νὰ συμπληρώσω. Τὸ ἀκριβὲς εἶναι ὅτι περὶ τὰ τέλη Μαρτίου συνηντήθησαν εἰς Γενεύην καὶ διὰ διαφόρων τρόπων ἐπιδιώχθη νὰ καμουφλαρισθῇ τὸ ταξίδιον αὐτό, συνηντήθησαν οἱ κ.κ. Ζολώτας καὶ Ματζαβῖνος μὲ ὡρισμένους ἐκεῖ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου διὰ νὰ συζητήσουν τὸ θέμα, διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ἐκεῖ κατ’ ἀρχὴν ἐδόθη πλέον ἡ συγκατάθεσις. Ἀλλ’ οὔτε τότε ἦτο ἀκόμη βέβαιον, διότι ἀνεμένετο νὰ μεταβοῦν αὐτοὶ εἰς Ἀμερικὴν, νὰ συνέλθῃ ἐπὶ τούτῳ τὸ Νομισματικὸν Ταμεῖον, νὰ λάβῃ ἀπόφασιν. Καὶ ὡς γνωστὸν ἡ ἀπόφασις ἐλήφθη ἀκριβῶς ὀλίγας ὥρας πρὸ τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ἀναπροσαρμογῆς.

§72Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μάλιστα. Ἐπανέρχομαι λοιπὸν εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν τώρα, ὅτι ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας κατ’ αὐτοὺς τοὺς μῆνας ἀπετέλεσεν ἕνα ἀσύνηθες γεγονός, ὅτι ἔγινεν εἰς ἔκτασιν μὴ δικαιολογημένην. Νομίζω ὅτι ὅλος αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμὸς ἀποτελεῖ ἕνα μῦθον. Καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατί. Πρῶτον, ἡ χρηματοδότησις αὐτή, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι, εἶναι χρηματοδότησις ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς ἀγορὰν καπνῶν καὶ καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Δεύτερον, ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ ἔγινε μὲ καθυστέρησιν καὶ τρίτον ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ ἀπεσκόπει ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀποθεμάτων καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν 1951 καὶ παλαιοτέρων. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἦλθεν εἰς τὴν ἀρχὴν εὑρῆκε τὴν ἑξῆς κατάστασιν. Ἡ μὲν καπνοβιομηχανία εὑρίσκετο εἰς τὸ τέρμα περίπου τῶν ἐξοφλήσεων διαφόρων χρηματοδοτήσεων τοῦ παρελθόντος. Αἱ χρηματοδοτήσεις αὐταὶ ἔγιναν κατὰ διαφόρους ἐποχάς. Ἀναφέρομαι εἰς τὰς κυριωτέρας ἐξ αὐτῶν. Τὸν Φεβρουάριον 1947, τὸν Ἰούνιον 1948, τὸν Δεκέμβριον 1948, τὸν Ἰούλιον καὶ Δ)βριον 1949, τὸν Μάϊον καὶ Ἰούλιον 1950 καὶ τὸν Ἰούλιον 1951. Τὶ ἦσαν αὐταὶ αἱ χρηματοδοτήσεις. Μετὰ τὸν πόλεμον καὶ τὴν κατοχὴν αἱ καπνοβιομηχανίαι ἐξῆλθον ἐστερημέναι τῶν κυριωτέρων των κεφαλαίων, διότι πρέπει νὰ ὑπομνήσω ὅτι προπολεμικῶς αἱ μεγάλαι τοὐλάχιστον καπνοβιομηχανικαὶ ἑταιρεῖαι διέθετον ἀποθέματα εἰς καπνὰ τὰ ὁποῖα ἀντιπροσώπευον καὶ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν κεφαλαίων των διαρκείας 1½–2½ ἐτῶν. Τονίζω δὲ ὅτι διὰ τὰς μεγαλυτέρας ἐκ τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν τὰ ἀποθέματα αὐτὰ σχεδὸν κατὰ 70–75% ἀπετέλουν ἰδίαν των ἰδιοκτησίαν. Δηλαδὴ ἐπὶ τῶν ἀποθεμάτων αὐτῶν μόλις ἕνα 25–30% ἀπετέλει χρήματα τὰ ὁποῖα εἶχον δανεισθῆ ἀπὸ τὰς Τραπέζας. Ὅταν μετὰ τὸν πόλεμον καὶ τὴν κατοχὴν ὁπότε ὅλα αὐτὰ τὰ ἀποθέματα εἶχον ἐκποιηθῆ ἀναγκαστικῶς μὲ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ πληθωρισμοῦ κλπ., καὶ μετὰ τὸ κίνημα, ὅπου κατεστράφησαν ἐπίσης ὅ,τι εἶχον ἀπομείνει εἰς πολλὰ ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ ἀλλαχοῦ, ἀνέκυψεν ἡ ἀνάγκη νὰ συνεχίσῃ ἡ βιομηχανία τὴν παραγωγήν της, ἐγεννήθη τὸ ζήτημα ποῖος θὰ τῆς δώσῃ τὰ χρήματα διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀγοράσῃ τὰ καπνά. Ἀπὸ ἐκεῖ λοιπόν, ἀπὸ τὰ πρῶτα μεταπελευθερωτικὰ ἔτη ἀρχίζει μία χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας, ἡ ὁποία ἔγινεν ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν περιοδικήν. Δηλαδὴ ἐδίδετο εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔτους ἢ εἰς τοὺς 3–4 μῆνας τῶν ἀγορῶν τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐχρειάζετο διὰ νὰ ἀγορασθοῦν τὰ καπνὰ καὶ καθωρίζετο ὅτι εἰς 10 ἢ 12 ἢ 14 δόσεις αὐτὰ τὰ χρήματα θὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τὰς Τραπέζας. Συνεπῶς μόλις ἔφθαναν αἱ βιομηχανίαι εἰς τὸ νὰ πληρώσουν τὰς τελευταίας δόσεις εὑρίσκοντο πάλιν ἄνευ ἀποθέματος, ἐνῷ ταὐτοχρόνως τὰ ἀποθέματα εἰς τὰ σπίτια τῶν παραγωγῶν καθίστων ἐπιτακτικὴν τὴν ἀπορρόφησίν των. Τὸ θέμα ἀσφαλῶς θὰ εἶχε λυθῆ ἐὰν ἀπὸ τὴν πρώτην ἐκείνην ἐποχὴν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ μία παγία χρηματοδότησις, ἕνα πάγιον κεφάλαιον εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν διὰ νὰ κινῆται. Δὲν ἠκολουθήθη αὐτὴ ἡ γραμμὴ καὶ δὲν λέγω ὅτι τοῦτο κακῶς ἔγινε, διότι καὶ ἐὰν ἀκόμη εἶχε δοθῆ τὸ πάγιον αὐτὸ κεφάλαιον πάλιν θὰ εἶχε φαλκιδευθῆ λόγῳ τῆς ὑψώσεως τῶν τιμῶν τῆς ὀφειλομένης εἰς τὴν νομισματικὴν κατάστασιν. Ὅπως ἐπίσης δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι τὰ πρῶτα ἔτη διηρχόμεθα μίαν περίοδον μεγάλης πιστωτικῆς στενότητος καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δίδωνται πιστώσεις εἰς τόσον μεγάλον ὕψος. Ἐδῶ θὰ κάμω μίαν μικρὰν παρεμβολὴν διὰ νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα ἐπ’ αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Κοθρῆς. Εἶπε: τί γίνεται μὲ τὰς καπνοβιομηχανίας, ἀφ’ ἑνός παίρνουν πιστώσεις καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἔρχεται ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ μεταβάλῃ τὰς πιστώσεις αὐτὰς ἀπὸ βραχυπροθέσμους εἰς μακροπροθέσμους. Ταὐτοχρόνως παίρνουν ἄλλας πιστώσεις ἀπὸ τὸ Κράτος αἱ ὁποῖαι εἶναι τὸ ἀντίτιμον τῶν ταινιῶν τοῦ φόρου καπνοῦ δι’ ὡρισμένας ἡμέρας. Παρέχεται δηλαδὴ ἡ πίστωσις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν τὴν 1ην Ἰουλίου ἑκάστου ἔτους καὶ πρέπει νὰ ἐξοφληθῇ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἡ πίστωσις αὕτη δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῶν καπνῶν. Ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν εἰς φορολογημένα σιγαρέττα ἀποθεμάτων, τὰ ὁποῖα χρειάζονται αἱ βιομηχανίαι διὰ νὰ κινηθοῦν. Ἡ πίστωσις αὕτη εἶναι διάφορος ἀπὸ τὰς ἀνάγκας τῶν βιομηχανιῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Εἰς ἄλλας χώρας, ἡ πίστωσις αὕτη, εἶναι παγία πίστωσις τοῦ Κράτους πρὸς τὰς καπνοβιομηχανίας, ὡς συμβαίνει εἰς τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία εἶναι μία ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσωπευτικωτέρους τύπους, ὅπου ἡ βιομηχανία ἐργάζεται ὑπὸ συνθήκας περίπου ἀναλόγους μὲ τὰς ἰδικάς μας. Εἰς τὴν Γερμανίαν, τὸ Κράτος, παρέχει εἰς τὰς καπνοβιομηχανίας 4 ἑβδομάδων παγίαν πίστωσιν ταινίας φόρου, ὥστε νὰ τοὺς ἐπιτρέπῃ οὕτω νὰ ἔχουν τὰ κεφάλαιά των διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν εἰς σιγαρέττα ἀποθεμάτων κατὰ τὰ στάδια τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐναποθηκεύσεως, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς καταναλώσεως. Εἰς αὐτὸ τὸ αἴτημα τῆς Ἑλληνικῆς καπνοβιομηχανίας, τὸ ὁποῖον εἶναι παλαιόν, δὲν κατέστη δυνατὸν ἕως τώρα οὐδεὶς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συμφωνήσῃ διὰ νὰ δοθῇ μία τοιαύτη παγία πίστωσις, ἀλλὰ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔδιδεν, ὅπως εἶπα μίαν πίστωσιν εἰς τὰς ἀρχὰς Ἰουλίου τὴν ὁποίαν ἐζήτει ἀπὸ τὰς καπνοβιομηχανίας νὰ ἐξοφλήσουν ἐντὸς τῶν 12 προσεχῶν μηνῶν. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἠσχολήθη ἐπανειλημμένως μὲ τὰ ζητήματα αὐτά, ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου καὶ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν καὶ ἐπὶ προηγουμένων ὑπουργῶν διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς περιοδικῆς αὐτῆς χρηματοδοτήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας, ἔφθασε, λέγω, μέχρι τοῦ σημείου, νὰ συστήσῃ αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν σιγαρέττων, ὥστε μὲ ἐπιβάρυνσιν τοῦ συνόλου νὰ δημιουργηθῇ ἕνα κεφάλαιον παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ γίνεται ἡ χρηματοδότησις πρὸς ἀγορὰν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὁμαλὴ θὰ ἦτο ἡ λύσις αὕτη, ἀλλὰ εἶχε δύο σοβαρὰ μειονεκτήματα. Πρῶτον, ὅτι θὰ ἐπεβάρυνε τὴν κατανάλωσιν διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν σιγαρέττων, καὶ δεύτερον, διότι προσέκρουεν εἰς τὴν ἄρνησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, φοβουμένου ἐνδεχομένην μείωσιν τῶν κρατικῶν ἐσόδων. Ὅπως ἡ οἰκονομία μας, ἔλεγεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀπορρόφησιν, πώλησιν καὶ διάθεσιν ὅλων τῶν ἄλλων προϊόντων, ὡς λ. χ. τὰ καπνὰ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς ποσότητα διπλάσια καὶ 7πλάσια ἀπὸ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πρέπει νὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ ἡ καπνοβιομηχανία διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς τρεχούσης κυκλοφορίας. Κατόπιν τούτου, ἡ Ν. Ε. ἠναγκάσθη νὰ συνεχίσῃ τὴν περιοδικὴν χρηματοδότησιν δι’ ἀγορὰς βιομηχ. καπνῶν καὶ μόνον βραδύτερον τὸ 1954 προῆλθεν, εἰς μίαν μονιμωτέραν διευθέτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀπάντησιν εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, ὡς πρὸς τὴν μορφὴν τῶν δύο χρηματοδοτήσεων, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν σειρὰν τοῦ ἰδικοῦ μου συλλογισμοῦ. Κατὰ τὸ ἔτος 1952, ὡς ἐξήγησε καὶ ὁ κ. Κοθρῆς, δὲν ἐγένετο ἡ συνήθης χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας εἰς τρόπον ὥστε αὐτομάτως νὰ ὑπάρξῃ ἡ ὁμαλὴ διενέργεια τῶν ἀγορῶν. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸν μῆνα Νοέμβριον ὅτε ἦλθεν ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις εἰς τὰ πράγματα, καὶ εὕρομεν τὰς καπνοβιομηχανίας αἰτούσας ἐπειγόντως χρηματοδότησιν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ κρατήσουν τὰ ἀποθέματά των εἰς καπνὰ εἰς τὸ ὕψος ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπέτρεπεν εἰς αὐτὰς τὴν ὁμαλὴν παραγωγὴν καὶ τὴν ὁμαλὴν σύνθεσιν τῶν χαρμανίων. Ἂς ἴδωμεν πῶς εἶχον τὰ πράγματα τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς τὴν παραγωγήν. Πέραν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1952, ἡ ὁποία εὑρίσκετο εἰς τὰ σπίτια τῶν παραγωγῶν, ἀπὸ τῆς συγκομιδῆς δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ θέρους τοῦ 1952 καὶ ἡ ὁποία ὑπερέβαινε τὰ 10 ἑκατομμύρια κιλά, ὑπῆρχον, κ. συνάδελφοι, τότε δηλαδὴ Νοέμβριον–Δεκέμβριον 1952, εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ὑπόλοιπα τῆς ἐσοδείας τοῦ 1951 καὶ προηγουμένων ἐτῶν ἀδιάθετα ἀνερχόμενα εἰς 5.250.000 ὀκάδας, μετατρεπόμενα εἰς κιλὰ δίδουν 6.750.000. Δηλαδὴ τὰ παλαιὰ ἀποθέματα ἀπετέλουν 67% ἢ τὰ ⅔ τῆς νέας ἐσοδείας. Τὰ ποσὰ αὐτὰ ἦσαν κατανεμημένα κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν δηλαδὴ 2.150.000, ἀλλὰ ὑπῆρχον καὶ εἰς τὰ λοιπὰ διαμερίσματα τῆς χώρας ὅπως εἰς τὴν Θεσσαλίαν 950.000, εἰς τὴν Ἀταλάντην 240.000, εἰς τὴν Βελίτσαν 300.000, εἰς τὴν Λαμίαν 150.000, εἰς τὴν Ὑπάτην 235.000, εἰς τὴν Ἀργοναυπλίαν 1.240.000 ὀκάδες. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ ἦσαν ἐσοδείας 1951 καὶ παλαιοτέρων, ἡ δὲ ἀδιαφορία τοῦ Κράτους καὶ ἡ ἐγκατάλειψίς των εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον, θὰ ἀπετέλει ἀπαράδεκτον τακτικὴν διὰ μίαν Κυβέρνησιν ἔχουσαν συνείδησιν τῶν ὑποχρεώσεών της. Ἄλλος τρόπος ἀπορροφήσεως τῶν καπνῶν ἀλλὰ καὶ ὑγιέστερος καὶ φυσιολογικώτερος ἀπὸ τὴν χρηματοδότησιν τῆς καπνοβιομηχανίας πρὸς ἀγοράν των δὲν ὑπῆρχεν. Εἶναι εὔκολον ὅπως ἐτόνισα καὶ πρὸ ὀλίγου, νὰ λέγωμεν ἂς δοθοῦν πρὸς τοὺς παραγωγοὺς δάνεια πρὸς ἐξυπηρέτησίν των. Ἐν προκειμένῳ ὅταν ὁ παραγωγὸς ἔχῃ καπνὰ δύο ἐσοδειῶν εἰς τὰ χέρια του, γεννῶνται δύο ζητήματα Πρῶτον ποῦ θὰ βάλῃ τὴν νέαν ἐσοδείαν καὶ συνεπῶς δὲν θεραπεύεται τὸ ζήτημα μὲ τὴν παροχὴν δανείων καὶ δεύτερον, δάνεια παρεχόμενα εἰς τὸν παραγωγὸν εἶναι μία εὐκολία παροδική, ἀλλὰ δὲν λύει τὸ θέμα του. Τὸν παραγωγόν, τὸν οἱονδήποτε παραγωγόν, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ εἶναι ἡ ταχυτέρα διάθεσις τῶν προϊόντων του. Διότι γνωρίζετε πολὺ καλά, εἰδικώτερον μάλιστα διὰ τὸν καπνόν, ποία εἶναι ἡ ζημία καὶ ἡ φύρα καὶ ἡ φθορά, ὅταν ἀλλεπάλληλοι ἐσοδεῖαι παραμένουν ἐπὶ ἔτη ἐναποθηκευμέναι εἰς τὰ σπίτια τῶν παραγωγῶν. Ἄλλος λοιπὸν τρόπος ὑγιέστερος καὶ φυσιολογικώτερος ἀπὸ τὴν χρηματοδότησιν τῆς καπνοβιομηχανίας δὲν ὑπῆρχεν. Οἱ συνάδελφοι, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὰ διαμερίσματα αὐτὰ, θὰ ἐνθυμοῦνται εἶμαι βέβαιος, ζωηρότατα τὴν πίεσιν καὶ τὰς δικαιολογημένας διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν διὰ τὴν καθυστερημένην διάθεσιν τοῦ προϊόντος των. Τυχαίως εἶδα εἰς τὴν Καθημερινὴν τῆς 24.1.53 «ἐπίσκεψιν τοῦ ἀειμνήστου Προέδρου τότε τῆς Βουλῆς Μακροπούλου, μετὰ τῶν βουλευτῶν Φθιώτιδος, κ. Καλαντζῆ καὶ Πετρίδη, πρὸς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ παρουσίᾳ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅπου ἀνέπτυξαν τὸ ζήτημα τῆς ταχυτέρας ἐπιβαλλομένης διαθέσεως τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀποθεμάτων καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ τὴν ἀνάγκην τοῦ σχηματισμοῦ ἀποθεμάτων παρὰ τῇ βιομηχανίᾳ κλπ.». Βεβαίως γνωρίζετε, ὅτι ἡ τακτικὴ μερικῶν τοὐλάχιστον ἐκ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων ὑπῆρξεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διάφορος. Ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς πολιτικῆς τῆς «ἀσπιρίνης» τῆς καταπολεμήσεως, δηλαδὴ τοῦ κακοῦ, διὰ τῆς περιστολῆς τῆς κυκλοφορίας, ἀπέρριψαν πάρα πολλὰς φορὰς τὰς συνεπείας τῆς ἀνωμαλίας ἡ ὁποία ἐκράτει τότε, ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν παραγωγῶν τῶν διαφόρων προϊόντων καὶ ἠδιαφόρησαν διὰ τὴν συσσώρευσιν ἀποθεμάτων. Ἡμεῖς καυχώμεθα ὅτι χωρὶς νὰ περιπέσωμεν εἰς πολιτικὴν πληθωριστικήν, ἀνετρέψαμεν αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν καὶ ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεώς μας ἐκάμαμεν πάντοτε πᾶν τὸ ἀνθρωπίνως δυνατὸν διὰ νὰ ἠμπορῇ ἡ χρηματοδότησις νὰ γίνεται ὅσον τὸ δυνατὸν ἐγκαιρότερον καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν ταχυτέραν δυνατὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος. Μετὰ τὴν διαπίστωσιν αὐτὴν θὰ κάμω μίαν παρένθεσιν. Ἤκουσα ὡρισμένους συναδέλφους, νὰ ἐκφράζουν ἀμφιβολίας ἐὰν ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ὠφέλησε πράγματι τὰ καπνὰ ἢ ὄχι. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐξέπληξεν, εἶναι ὅτι αὐτὸ ὑπεστηρίχθη ὄχι ἀπὸ βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ἀπὸ μέλος τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Διότι πιστεύω, ὅτι θὰ παραμείνῃ ἕνας ἀπὸ τοὺς ἰσχυροτέρους τίτλους τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, ἡ πολιτική της καὶ ἡ ἐπιτυχία της εἰς τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Θὰ ἤθελον, κ. συνάδελφοι, νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἐφθάσαμεν, εἰς ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶχε συμβῆ συχνὰ εἰς τὴν ἱστορίαν μας. Πρὸ ἐλαχίστων ἡμερῶν εἶδα τὴν στατιστικὴν τῶν ἀποθεμάτων. Γνωρίζετε ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα πέραν ἑνὸς μικροῦ ὑπολοίπου τῆς τελευταίας ἐσοδείας καὶ αὐτὸ καὶ πάλιν ἀπαρτίζεται κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος ἀπὸ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ ἀπορροφηθοῦν, γνωρίζετε ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε φύλλον καπνοῦ παλαιοτέρας ἐσοδείας εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν ἐλάχισται ποσότητες ἀκόμη αὐταὶ εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν καπνεμπόρων, ὅπου ἡ διάθεσις εἶναι κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀσφαλὴς καὶ ἕνα μικρὸν ἀπόθεμα παλαιᾶς συγκεντρώσεως, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἀκόμη, περίπου 1000 τόννων, εἰς τὰ χέρια τῆς Α.Τ.Ε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτά, ἀλλὰ γνωρίζετε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ καπνοπαραγωγικός μας κόσμος ἐπιδίδεται εἰς μίαν ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ἐξορμήσεις πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς; Ὅσοι λοιπόν, κάμνουν τὸν εὔκολον ἐπικριτὴν τῆς καπνικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη καὶ πρὸ καὶ κατὰ καὶ μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συμβουλευθοῦν τὰ ἀνθρώπινα μέσα εἰς τὸ περιβάλλον τῶν ὁποίων ζοῦν καὶ νὰ ἴδουν τὰ πράγματα αὐτὰ. Διότι ἐπαναλαμβάνω, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἕνας ἀπὸ τοὺς ἰσχυροτέρους τίτλους τῆς Κυβερνήσεως τῶν Συναγερμοῦ, θὰ παραμείνῃ πάντοτε, τὰ ὅσα ἐπέτυχεν εἰς τὴν καπνικὴν της πολιτικήν. Ἀλλ’ ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα μας. Ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τῶν καπνοβιομηχάνων πρὸς ἔναρξιν ἀπορροφήσεων τῶν παλαιῶν ἀποθεμάτων ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ κατὰ Δεκέμβριον 1952 ἀπεφάσισε νὰ χρηματοδοτήσῃ προσωρινῶς—καὶ ἔλεγε μὲν ἡ ἀπόφασις διὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον ἀλλὰ διὰ λόγους κυκλοφοριακοὺς ἐδόθησαν τὸν Ἰανουάριον— μὲ ποσὸν 4 δισ. τότε δι’ ἀγορὰν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν. Σημειώσατε, κ. συνάδελφοι, ὅτι αὐτὰ τὰ 4 δισ. μόλις καὶ μετὰ βίας ἠμποροῦσαν νὰ καλύψουν 250–300 χιλ. ὀκάδες, ἐνῷ τὸ ἀπόθεμα τῶν παλαιῶν καπνῶν ὅπως εἶπα, ὑπερέβαινε τὰ 5 ἑκατομμύρια ὀκάδας. Δηλαδὴ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς σταγόνος ἀπὸ τὰ καπνὰ αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς ἀπορροφήσεώς των κατὰ μῆνα Δεκέμβριον. Ὅπως εἶπα καὶ προηγουμένως τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰμὴ μόνον κατὰ τὸ δεύτερον ἥμισυ τοῦ Ἰανουαρίου, δηλαδὴ μετὰ τὴν 20ὴν Ἰανουαρίου. Ἐν τῷ μεταξὺ μὲ τὴν ἀναγγελίαν ἡ ὁποία ἔχει γίνει, αἱ βιομηχανίαι ἤρχισαν νὰ προβαίνουν εἰς ἀγορὰς καπνῶν, τὰ ὁποῖα τελικῶς ὅμως δὲν ἠμποροῦσαν νὰ τὰ παραλάβουν μέχρις ὅτου ἐχρηματοδοτοῦντο ἢ τὰ ἠγόραζον καὶ ἐπερίμεναν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐδίδοντο τὰ χρήματα τῆς χρηματοδοτήσεως διὰ νὰ τὰ πάρουν. Καὶ ἐδῶ δι’ αὐτοῦ ἀπαντῶ εἰς μίαν ἄλλην ἐπίκρισιν τὴν ὁποίαν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, διετύπωσεν ὁ κ. Κοθρῆς, ἐρωτήσας διατὶ μετεβλήθη ἡ ἡμερομηνία τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ Ἰανουαρίου. Σᾶς δίδω τὴν ἐξήγησιν ὅτι μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ Δεκεμβρίου ἦτο φυσικὸν ὅσα καπνὰ εἶχον ἀγορασθῆ ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν καὶ τὰ ὁποῖα ἤλπιζον οἱ καπνοβιομήχανοι νὰ πληρώσουν μὲ τὴν ἀναγγελθεῖσαν χρηματοδότησιν τοῦ Δεκεμβρίου, ὅταν δὲν τοὺς ἐδόθη ἡ χρηματοδότησις φυσικὰ ἐζήτησαν νὰ τὸ καλύψουν διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ Ἰανουαρίου. Καὶ τώρα συνεχίζω: Λοιπὸν ἐπεφυλάχθη ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ τὸν μῆνα Δεκέμβριον, ἀφοῦ ἐνέκρινε τὰ 4 δισ., νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συμπληρώσεως τῶν ἀποθεμάτων τὸν ἄλλο μῆνα. Καὶ πράγματι ἐπανῆλθε τὴν 22 Ἰανουαρίου καὶ ἔλαβε τότε τὴν ἀπόφασιν συμπληρώσεως ἐννεαμήνου ἀποθέματος. Ἀφήσατε πρὸς στιγμὴν τὸ θέμα τῆς κατανομῆς, διότι θὰ τὸ ἐξετάσωμεν χωριστά καὶ παρακολουθήσατε τώρα ἐὰν ἡ ἀποφασισθεῖσα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης χρηματοδότησις τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διότι περὶ αὐτῶν πρόκειται τώρα, ἐὰν λέγω αὐτὴ ἡ χρηματοδότησις ἦτο ὑπερβολική, γενναία κλπ., ὅπως ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους. Ἡ Ἐπιτροπή, λοιπόν, ἀπεφάσισε τὴν συμπλήρωσιν ἀποθέματος ἐννεαμήνου δι’ ὅλας τὰς βιομηχανίας καὶ εἶπον ὅτι κατὰ τοὺς διαφόρους μῆνας θὰ ὁρίζεται ἑκάστοτε τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ διατίθεται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἢ ἀπὸ τὰς ἄλλας Τραπέζας διὰ τὴν πραγματοποίησιν αὐτῶν τῶν ἀγορῶν. Τὸ λέγω αὐτὸ διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ εἰσήρχοντο εἰς ἕνα Ταμεῖον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσαν νὰ τὰ πάρουν οἱ βιομήχανοι. Πέραν τῆς ἀποφάσεως τῆς χρηματοδοτήσεως ὑπάρχει τὸ μηνιαῖον πρόγραμμα. Ἕκαστον μῆνα συνέρχεται ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ λέγει ὅτι αὐτὸν τὸν μῆνα, ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς γενικῆς ἀποφάσεως, θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν τόσα χρήματα. Λοιπόν, πέραν τῶν 4 δισ. περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσαμεν, ἀπεφασίσθη καὶ ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις τῶν ἑξῆς ποσῶν ἐν τῷ συνόλῳ: 10 δισεκ. τὸν Φεβρουάριον, 5 δισεκ. τὸν Μάρτιον, τὸν Ἀπρίλιον δὲν ἐδόθη τίποτε, τὸν Μάϊον 5,2 καὶ τὸν Ἰούνιον 6,6. Συνεπῶς πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς διετέθησαν 15+4– 19. Μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, τοὺς δύο μῆνας Μάϊον καὶ Ἰούνιον διετέθησαν 11,8 ἑκατ. πλέον δραχμῶν. Δηλαδὴ ἡ συνολικὴ χρηματοδότησις ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου μέχρι τοῦ Ἰουνίου 1953 ἀνῆλθεν εἰς 26,8 ἑκατ., τὰ ὁποῖα προστιθεμένων καὶ τῶν ἀρχικῶν 4 γίνονται 30,8, ἐκ τῶν ὁποίων ὅμως μόνον τὰ 20 ἐδόθησαν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ὅλη αὐτὴ ἡ χρηματοδότησις, κύριοι βουλευταί, ἀντιπροσωπεύει μίαν ποσότητα μὴ ὑπερβαίνουσαν τὰ 2 ἑκατομ. ὀκάδας. Τώρα ποὺ βλέπετε καὶ μόνοι σας πόσον ὀλίγον προνομιακὴ ὑπῆρξεν ἡ χρηματοδότησις τῶν καπνῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ὑπομνήσω κάτι ἄλλο: Ἡ συνέχισις τῆς μετέπειτα χρηματοδοτήσεως ἐγένετο τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1953, ὅπως ἀνεφέρθη εἰς τὴν ἀπόφασιν ποὺ ἐδιάβασεν ὁ κ. Κοθρῆς, οἱ παραγωγοὶ εἶχον συγκομίσει τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1953, εἶχον ἀκόμη ἀδιάθετον ὁλόκληρον τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1952 καὶ εἶχον ἐπὶ πλέον καὶ σποραδικὰ ἀποθέματα τῆς ἐσοδείας 1951 καὶ παλαιοτέρων. Διατί; Διότι ἐκτὸς τῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν ἀπὸ τὴν χρηματοδότησιν αὐτὴν τὴν θεωρηθεῖσαν ὑπερβολικὴν καὶ γενναίαν καὶ ἡ ὁποία μόλις φθάνει 2 ἑκατομμύρια, συλλογισθῆτε ὅτι ἀπερροφήθησαν σχεδὸν ἄλλα 2.5000.000 ἀπὸ τὴν τρέχουσαν εἴσπραξιν τῶν καπνοβιομηχανιῶν. Δηλαδὴ ἀπὸ κεφάλαια διὰ τῶν ὁποίων αἱ καπνοβιομηχανίαι μετεῖχον εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν πέραν τῆς ἀποφασισθείσης χρηματοδοτήσεως. Καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἔμειναν κατὰ τὸν μῆνα Ἰούνιον τοῦ 1953 περίπου 900.000 ὀκάδες ἀκόμη παλαιῶν ἀποθεμάτων εἰς τὰ διάφορα διαμερίσματα. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω μάλιστα λεπτομερῆ ποσά, διότι ἤκουσα τὸν κ. Παπαθανάση ν’ ἀναφέρῃ, δι’ ἐμέ, κάτι μυθολογικοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς θεωρήσω ὅτι πραγματικὰ ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν τότε κατάστασιν. Παρέμειναν, λοιπόν, λέγω, τὸν Ἰούνιον τοῦ 1953 περίπου 900.000 ὀκάδες εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπὶ πλέον δύο ὁλόκληρες ἐσοδεῖες ἀνέπαφες, ἡ τοῦ 1952 καὶ τοῦ 1953. Λοιπόν, κ. συνάδελφοι, εἰπέτε μου τώρα, εἶναι δυνατὸν κανεὶς ἔχων σώας τὰς φρένας νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ εἰς τὴν ἔκτασιν ἡ ὁποία ἔγινε ἦτο χρηματοδότησις ἐσπευσμένη ἢ ὑπερβολική; Ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις εἰς τὴν παραγωγήν, ἐγὼ ἕνα πρᾶγμα ξεύρω νὰ εἴπω. Ὅτι ἂν κἄποια κατηγορία εὐσταθῇ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, εἶναι ὅτι ἄργησε νὰ κάμῃ τὴν χρηματοδότησιν καὶ δὲν τὴν ἔκαμεν ἐπαρκῶς, διότι ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἔπρεπε ἀπὸ τὸν Μάρτιον καὶ Ἀπρίλιον νὰ φεύγουν ὄχι μόνον τὰ παλαιὰ ὑπόλοιπα τῶν ἐσοδειῶν 1951 καὶ παλαιοτέρων, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1952. Διότι, κ. συνάδελφοι, τὸ Κράτος μὲ ὅλας τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἔχει, ἀκολουθεῖ ὡς γραμμὴν τῆς πολιτικῆς του, μόλις ἕνα προϊὸν συγκομίζεται εἶναι ἕτοιμον, νὰ ἀρχίζῃ τοὐλάχιστον νὰ τὸ χρηματοδοτῇ. Τὸ ἴδιο κάμνει καὶ μὲ τὸ σιτάρι, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπίκειται ἡ ἀπόφασις τῆς συγκεντρώσεως. Τὸ ἴδιον μὲ τὴν σταφίδα, ἡ ὁποία συγκομίζεται τὸν Αὔγουστον καὶ τὸν Σεπτέμβριον καὶ ἀρχίζει ἀμέσως ἡ χρηματοδότησις. Τὸ ἴδιον μὲ τὸν βάμβακα, τὸ ἔλαιον καὶ πλεῖστα ἄλλα προϊόντα, ἀκόμη καὶ τὰ καπνὰ τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Διατί, λοιπόν, μόνοι οἱ παραγωγοὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως πρέπει νὰ εἶναι δευτέρας κατηγορίας πολῖται ὥστε νὰ τοὺς λέγωμεν «καθῆστε ἐδῶ μὲ δύο καὶ τρεῖς ἐσοδεῖες, διότι δὲν εὑρίσκομεν τίποτε νὰ σᾶς κάμωμεν»;

§73ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Μίαν διακοπήν.

§74Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε.

§75ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ μοῦ ἀπαντήσετε ἐφ’ ὅσον ἀνεφέρατε τὸ ὄνομά μου.

§76Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ὁμιλήσετε μετὰ ἀπὸ ἐμὲ.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπιτρέπει διακοπὰς ὁ ρήτωρ δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§78Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δέν ἦλθον ἀκόμη εἰς τὸ σημεῖον ποὺ θὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν καὶ τὴν ἀπάντησιν ποὺ πρέπει.

§79ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐθίξατε ζήτημα προσωπικὸν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὸν λόγον, ἀλλὰ ὄχι τώρα. Ὁρίστε, κύριε Καψάλη, συνεχίσατε.

§81ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν θέλω νὰ διαταράξω τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὁμιλητοῦ, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἀνέφερε τὸ ὄνομά μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀπαντήσω καὶ νὰ ζητήσω διευκρινήσεις.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σεῖς εἶσθε παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς καὶ γνωρίζετε καλῶς τὸν Κανονισμόν. Θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον βραδύτερον. Ἀφήσατε νὰ τελειώσῃ ὁ ρήτωρ.

§83ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὑποχωρῶ διότι δὲν θέλω νὰ διαταράξω τὸν εἱρμὸν τῶν σκέψεων τοῦ κ. συναδέλφου, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς του ν’ ἀπαντήσω.

§84Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔλθω εἰς τὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν ἄφησα ἡμιτελῆ. Εἶπον ὅτι ὡρισμένοι ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Παπαθανάσης μοῦ φαίνονται ὅτι εἶναι μυθολογικοὶ. Δηλαδή, ὅτι εἶναι ἔξω τῆς πραγματικότητος. Δὲν ἠθέλησα νὰ σᾶς θίξω μὲ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα κύριε Παπαθανάση. Πρέπει νὰ εἴπω ὅτι σεῖς ὁ ἴδιος ὁμιλῶν ἐδῶ πέρα ἀνεφέρθητε εἰς τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς μὲ ὅλην τὴν ἐπιφύλαξιν καὶ εἴπατε ὅτι δὲν ἔχω στοιχεῖα, ἀλλὰ αὐτὰς τὰς πληροφορίας μοῦ ἔδωσαν. Συνεπῶς δὲν ἦτο ἡ πρόθεσίς μου νὰ σᾶς θίξω καθόλου ἢ νὰ εἴπω ὅτι προσεκομίσατε ἐδῶ ἐν γνώσει σας ἀνακριβῆ στοιχεῖα. Ἐγὼ θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἐνῷ τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1952 τὰ καπνὰ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας ἐν τῷ συνόλῳ ἀνήρχοντο εἰς 2.150 —καὶ ἐδῶ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι μέσα εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν περιλαμβάνεται καὶ ἡ Ἤπειρος διότι δὲν εἶναι μόνον τοῦ διαμερίσματος τοῦ Ἀγρινίου— ἔναντι τῶν 2.150 εἴχομεν τὸν Ἰούνιον ὑπόλοιπον 470.000 ὀκάδων. Συνεπῶς, βλέπετε, ἀπὸ ἐκεῖ μέσα ὅτι εἰς τοὺς ἕξ μῆνας αὐτοὺς ἐπωλήθησαν σχεδὸν τὰ ¾ τῆς συνολικῆς ποσότητος. Αὐτὸ ἤθελα νὰ ἀναφέρω.

§85Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τὴν 1ην Ἀπριλίου ποῖον ἦτο τὸ ὑπόλοιπον, ὄχι τὴν πρώτην Ἰουνίου, κύριε συνάδελφε.

§86Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, κύριε Κουντούρη, διότι οὐδεμία μεταβολὴ ἐγένετο εἰς τὰς τιμάς.

§87Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν ἡ μεταβολὴ τῆς τιμῆς, σημασίαν ἔχει ἡ πώλησις.

§88Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε διότι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος θὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν. Ἔλεγον, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν κάποια κατηγορία εὐσταθῇ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὡς πρὸς τὴν χρηματοδότησιν αὐτὴν τῶν καπνῶν εἶναι ὄχι ὅτι τὴν ἔκαμε προώρως ἢ ὑπερμέτρως, ἀλλ’ ὅτι τὴν ἔκαμε μὲ μεγάλην καθυστέρησιν ἀφήσασα τὰ βάρος σχεδὸν 2½ ἐσοδειῶν ἐπὶ τόσον διάστημα ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους τῶν παραγωγῶν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ δεύτερον ἰσχυρισμόν, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔγινεν ἡ χρηματοδότησις ἦτο ἀσυνήθης καὶ ἀνώμαλος, καὶ ὅτι ἠκολουθήθη διὰ νὰ εὐνοηθῇ μία ὡρισμένη βιομηχανία, ἡ ὁποία Κύριος οἶδε πῶς ἐχρησιμοποίησε τὰ ποσὰ αὐτά. Ἂς ἴδωμεν πρῶτον ποῖος ἦτο ὁ τρόπος αὐτός. Ὁ τρόπος ἦτο ἡ συμπλήρωσις ἀποθεμάτων ἴσης διαρκείας, δηλαδὴ 9 μηνῶν, δι’ ὅλας τὰς βιομηχανίας μὲ βάσιν τὴν μηνιαίαν κατανάλωσιν ἑνὸς ὁλοκλήρου ἔτους. Τοῦ ἔτους 1952 καὶ ὄχι ὅπως ὑπεστηρίχθη ἀπὸ κάποιον ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους μὲ βάσιν τὴν κατανάλωσιν ἑνὸς μηνός. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δηλαδὴ κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1951, τὰ συνολικὰ ἀποθέματα τῶν καπνῶν τῶν διαφόρων ἑταιριῶν ἦσαν, τὸ εἶπον καὶ ἄλλοι, πεντέμισυ περίπου μηνῶν τῆς ἑταιρίας Παπαστράτου, ἓξ μηνῶν Ἀδελφῶν Ματσάγγου, ἑπτάμισυ περίπου τοῦ Κεράνη, διὰ νὰ περιορισθῶ εἰς τὰς κυριωτέρας βιομηχανίας. Παρεμπιπτόντως, ἀναφέρω ὅτι ἐξετοξεύθη ἡ ἑξῆς κατηγορία —δὲν λέγω ὅτι ἐλέχθη ἐδῶ, εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλ’ ἐπειδή, μέσα εἰς τὸν θόρυβον ποὺ ἐδημιουργήθη ἐλέχθησαν πολλὰ πράγματα, ἐλέχθη καὶ αὐτό— ὅτι ἡ ἑταιρία Παπαστράτου, ἔχουσα δῆθεν πληροφορίας ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ χρηματοδότησις καὶ ἡ ἀναπροσαρμογή, δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο, ἐφρόντισε κατὰ τοὺς προηγουμένους μῆνας νὰ μειώσῃ τὸ ἀπόθεμά της εἰς καπνά, ὥστε νὰ εὑρεθῇ μὲ ὀλιγώτερα καπνὰ κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατανομῆς καὶ συνεπῶς νὰ πάρῃ μεγαλυτέραν χρηματοδότησιν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ ἀνατρέψῃ αὐτὸν τὸν ἰσχυρισμὸν κανείς, διότι δυνάμει τῶν ὑπὸ τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ βεβαιουμένων ἀποθεμάτων τῆς ἑταιρίας Παπαστράτου, προκύπτει ὅτι κατὰ Ἰούνιον 1952 ἀνήρχοντο εἰς 1.485.000 κιλά, Ἰούλιον εἰς 1.473.000, Αὔγουστον εἰς 1.303.000, Σεπτέμβριον 1.229.000, Ὀκτώβριον 1.226.000, Νοέμβριον εἰς 1.395.000 καὶ Δεκέμβριον εἰς 1.449.000. Δηλαδή, μεταξὺ Ἰουνίου–Δεκεμβρίου 1952 δὲν ὑπάρχει σχεδὸν οὐδεμία διαφορά. Ἀντιθέτως, μεταξὺ Ὀκτωβρίου —Δεκεμβρίου, ἂς εἴπωμεν κατὰ τὸ ὕποπτον διάστημα, ὑπάρχει σοβαρωτάτη αὔξησις. Συνεπῶς, ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι κάτι ἤξευρε μία ἑταιρία καὶ δι’ αὐτὸ ἐφρόντισε νὰ ἔχῃ χαμηλότερα ἀποθέματα, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται καὶ νὰ συζητηθῇ. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸν τρόπον τῆς κατανομῆς καὶ λέγω τὸ ἑξῆς, διότι ὁ κ. Παπαθανάσης παρουσίασε τὸ πρᾶγμα, ὅτι κάποια ἀνωμαλία ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ. Ὁ τρόπος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐφηρμόσθη, ἐζητήθη ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς βιομηχανίας, εἰς ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνεν ὄχι πρὸς τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν, ἀλλὰ πρὸς τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἔχει ἡμερομηνίαν 4 Νοεμβρίου 1952. Τὸ ἔγγραφον αὐτό, τοῦ ὁποίου τὸ πρωτότυπον εὑρίσκεται εἰς τὰς χεῖρας τῆς Γραμματείας τῆς Ν. Ἐπιτροπῆς, ἀφοῦ ἐκθέτει διὰ μακρῶν τὰς δυσκολίας ἐναντίον τῶν ὁποίων παλαίουν αἱ καπνοβιομηχανίαι, καταλήγει εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: «Διὰ ταῦτα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως χορηγηθῇ ἡ πίστωσις πρὸς συμπλήρωσιν δεκαμήνου ἀποθέματος, πρὸς ὑπολογισμὸν δὲ τοῦ χορηγητέου ποσοῦ νὰ λαμβάνεται ἡ μέση τιμή, ἡ ἀναγραφομένη ἐπὶ τῶν πιστοποιητικῶν».

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν;

§90Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὅλαι μαζὶ αἱ καπνοβιομηχανίαι. Παπαστράτου, Ματσάγγου, Κεράνη, Καρέλια. Λέγει δὲ τὸ ἔγγραφον τῆς Ἐπιτροπῆς Πιστώσεων, ἡ ὁποία διαβιβάζει πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἐπιστολήν: «Αἱ καπνοβιομηχανίαι Παπαστράτου, Καρέλια, Ματσάγγου, Κεράνη, διὰ λογαριασμὸν καὶ τῶν ἄλλων καπνοβιομηχανιῶν, αἰτοῦνται τὴν χορήγησιν πιστώσεων, ἐξοφλητέων εἰς 24 τοὐλάχιστον δόσεις διὰ τὴν συμπλήρωσιν δεκαμήνου ἀποθέματος καπνοῦ». Συνεπῶς, τὸ σύστημα αὐτὸ καὶ τὴν κατανομὴν αὐτὴν τὴν ἐζήτησαν διὰ κοινῆς συμφωνίας ὅλαι αἱ βιομηχανίαι μαζί, περιλαμβανομένης καὶ τῆς βιομηχανίας Κεράνη. Τὴν αἴτησιν αὐτὴν τὴν καταθέτω. Ἡ αἴτησις αὐτή, ὅπως σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως, ἦλθε πρὸς συζήτησιν τὸν Δεκέμβριον. Τότε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔδωσε μόνον τὴν προκαταβολὴν τῶν 4 δισεκατομμυρίων, τὴν ὁποίαν καὶ ἐπῆραν αἱ βιομηχανίαι κατὰ Ἰανουάριον καὶ ἐπεφυλάχθη νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συμπληρώσεως τῶν ἀποθεμάτων τὸν προσεχῆ μῆνα. Πράγματι, εἰς τὸ πρακτικὸν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς 3 Δεκεμβρίου ἀναφέρεται αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπε περὶ τῆς Ἐπιτροπῆς ὁ κ. Κοθρῆς, ὅτι «ἐπιφυλάσσεται νὰ ἀποφασίσῃ, ἀλλὰ μόνον κατόπιν καταρτίσεως πλήρους σχεδίου, τὸ ὁποῖον θέλει ἐξασφαλίσει τὴν ἐντὸς λογικοῦ χρονικοῦ διαστήματος χρηματοδότησιν κλπ.». Πρὸς τοῦτο, παρεκλήθησαν οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, ὅπως ὁρίσουν ἐκπροσώπους, οἵτινες ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ ἐκπροσώπους τῶν καπνοβιομηχανιῶν, ἐκπονήσουν τὸ δυνατὸν ταχύτερον σχέδιον, πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παραγράφου αὐτῆς λέγει ὅτι διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἀποθεμάτων, ἐπιφυλάσσεται ὅπως ἀποφασίσῃ κατὰ τοὺς ἑπομένους μῆνας, Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον. Ὁ κ. Κοθρῆς ἠρώτησε τί ἔγινεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐκείνη. Τὸν πληροφορῶ ὅτι καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἦλθον εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις εἰς τὴν Τράπεζαν, συνεδρίασαν μὲ τὰ τεχνικὰ μέλη καὶ μὲ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Τραπέζης καὶ κατέληξαν εἰς ὡρισμένα πορίσματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐτερμάτισαν τότε τὴν ἀποστολήν των. Ὅταν ἦλθε τὸ θέμα πάλιν πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, κατὰ μῆνα Ἰανουάριον, ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὁποίας ἐγένετο ἡ χρηματοδότησις τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον.

§91Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐννοεῖτε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἰανουαρίου περὶ παγιοποιήσεως;

§92Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τῆς παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν, θέλετε νὰ εἴπητε; Ὄχι, αὐτὴ εἶναι ἓν ἔτος ἀργότερον. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὸν Ἰανουάριον 1953.

§93Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἰανουαρίου 1953 ἐλήφθη ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς;

§94Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μάλιστα, τὸ γνωρίζω, διότι καὶ ὁ κ. Διοικητὴς καὶ τὰ ἄλλα μέλη, εἶπον, ὅτι κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου κλπ. καταλήγομεν εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτὸ καὶ ἀνέλαβεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μελετήσῃ ἀργότερον μίαν λύσιν μονιμωτέραν. Ἡ μονιμωτέρα λύσις, ἦτο κάτι τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, θελήσασα νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας καὶ θέλουσα νὰ ρίψῃ τὴν παγίαν αὐτὴν χρηματοδότησιν ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν τὸ ἐδέχθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἔτσι τὰ πράγματα ἔμειναν ὡς εἶχον πάντοτε, δηλαδὴ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν ἑκάστης χρηματοδοτήσεως, ἐνεφανίζοντο καὶ πάλιν αἱ καπνοβιομηχανίαι, ζητοῦσαι πιστώσεις.

§95Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχει πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς;

§96Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὑπάρχουν ἔγγραφοι ἐκθέσεις καὶ πορίσματα. Γνωρίζω μόνον τοῦτο, ὅτι ἐκπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας συνῆλθον εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἶχον ἐκεῖ σύσκεψιν μὲ τοὺς ἁρμοδίους τῆς Τραπέζης, τὸν Διοικητήν, τὸν Ὑποδιοικητὴν κλπ. Λοιπόν, τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα μὲ τὸ ὁποῖον καταρρίπτεται ἡ κατηγορία τῆς μεροληπτικότητος, εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέπτυξα ὅτι, πρῶτα–πρῶτα, τὸ ἐζήτησε τὸ σύνολον τῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ ἂς προχωρήσωμεν καὶ πάρα πέρα. Ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπαθανάσης, δὲν ἦτο καμμία κακοδαιμονία, οὔτε κανένα καινοφανὲς πρᾶγμα, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν τὸ ἐζήτησαν ἢ ὄχι οἱ βιομήχανοι, διότι μέχρι τὸ 1949, ἦτο τὸ σύστημα πράγματι, τὸ ὁποῖον ἦτο ὁ κεντρικὸς ἄξων τῶν χρηματοδοτήσεων αἱ ὁποῖαι ἔγιναν. Διότι καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ 1947, ἡ ἐκτελεσθεῖσα διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Βιομηχανικῶν πιστώσεων, 258 τῆς 4.2.47 καὶ ἡ ἀπόφασις ὑπ’ ἀριθ. 229 τῆς Νομ. Ἐπιτροπῆς τῆς 30.12.48 καὶ ἡ συμπληρωματικὴ ἀπόφασις 318 τῆς 5.12.49 καὶ ἡ ἀπόφασις 363 τῆς 17.5.50, ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις ἀφεώρων εἰς τὴν συμπλήρωσιν ἑνὸς ἀποθέματος ὡρισμένου δι’ ὅλας τὰς βιομηχανίας ἢ δι’ ὡρισμένας ἐξ αὐτῶν, ἐὰν ᾐτεῖτο ἡ εὐθυγράμμισις τῶν ἀποθεμάτων ὡρισμένων βιομηχανιῶν.

§97Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πόσων μηνῶν ἀπόθεμα;

§98Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Νομίζω ὅτι κατὰ βάσιν εἶναι αὐτὸ ποὺ εἶπε καὶ ὁ κ. Παπαθανάσης, 6 μηνῶν, μολονότι ὡρισμέναι χρηματοδοτήσεις ἔφθανον τὸ ἀπόθεμα εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα, ἐπειδὴ ὅμως ἐδίδοντο μὲ καθυστέρησιν γύρω εἰς τοὺς 6–9 μῆνας, ἔφθανον τὰ ἀποθέματα διὰ τὰ ὁποῖα ἐχρηματοδοτοῦντο αἱ ἑκάστοτε βιομηχανίαι. Αὐτὸ βεβαίως ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα. Ἐὰν τὰ ἀποθέματα τῶν παραγωγῶν ἦσαν μεγάλα, μεγαλυτέρα ἦτο καὶ ἡ εὐχέρεια ποὺ ἐδίδετο εἰς τὰς βιομηχανίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ λυποῦμαι διότι θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν φίλον κ. Παπαθανάσην καὶ μὲ ἄλλους συναδέλφους, διότι πιστεύω πράγματι ὅτι ἡ βάσις αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιοτέρα καὶ ἡ ὀρθοτέρα, ἡ βάσις δηλαδὴ νὰ δημιουργηθοῦν ἴδιαι συνθῆκαι παραγωγῆς, ἴδιαι προϋποθέσεις βιομηχανικῆς ἐξορμήσεως, δι’ ὅλους. Νομίζω ὅτι ἡ βάσις αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθοτέρα. Ἐν τούτοις κατὰ καιρούς, ὅπως ἐλέχθη καὶ ἀπὸ ἄλλους κ. συναδέλφους— ἀκόμη καὶ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν— ἐφηρμόσθη καὶ ἓν ἄλλο σύστημα. Εἰς τί συνίσταται τὸ σύστημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ αὐτὸ τὰ πλεονεκτήματά του; Εἶναι ἐμπειρικώτερον καὶ ἁπλούστερον. Αὐτὸ ἐλάμβανεν ὡς βάσιν διὰ τὴν κατανομὴν τῆς χρηματοδοτήσεως, ὄχι τὸ πόσα ἀποθέματα ἔχει ἡ μία ἢ ἡ ἄλλη ἑταιρεία, ἀλλὰ τὴν κατανάλωσίν της κατὰ τοὺς 2 ἢ 3 πρὸ τῆς χρηματοδοτήσεως μῆνας. Βεβαίως ὡς συμπλήρωμα τοῦ ἄλλου συστήματος τὸ ἐμπειρικὸν εἶναι ἁπλούστερον, καὶ δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀκινδύνως, διότι ἔχει τὸ πλεονέκτημα ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου, ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, βάσει τῶν βεβαιώσεων ποὺ ἔλαβεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν κατανάλωσιν ἑκάστης βιομηχανίας, ἠδύνατο νὰ κάμῃ καὶ τὴν κατανομὴν τῶν ποσῶν, ἀλλὰ ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε εἶναι ὀλίγον λαχεῖον, διότι ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει κατὰ τὸ σύστημα αὐτὸ ἡ κατανάλωσις ὅπως ἐλαμβάνετο εἰς τὸ παρελθόν, πότε δύο καὶ πότε τριῶν μηνῶν, τότε εἶναι δυνατὸν μία ἑταιρεία τῆς ὁποίας ὡρισμένοι τύποι ἢ ὡρισμένα προϊόντα προωθήθησαν εἰς τὴν κατανάλωσιν νὰ εὐνοηθῇ ἄλλο ἐργοστάσιον, τοῦ ὁποίου ἐμειώθη ἡ κατανάλωσις κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην νὰ πάρῃ μικροτέραν χρηματοδότησιν. Καὶ ἐὰν αὐτὸ γίνῃ μία ἢ δύο φορὰς ἴσως νὰ μὴ εἶναι καὶ ἀξία λόγου ἡ συνέπεια. Ἐὰν ὅμως ἔλθῃ μία σειρὰ ἐπανειλημμένων τοιούτων χρηματοδοτήσεων, τότε ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἕνα διαφορισμὸν ἀποθεμάτων ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι καὶ ἄδικος εἶναι καὶ ἀντίθετος πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς πιστωτικῆς μας πολιτικῆς. Διότι ἡ χρηματοδότησις τῶν διαφόρων φορέων τῆς οἰκονομίας δὲν γίνεται κατὰ ἕνα τρόπον, ἀδιάφορον πρὸς ἔχοντας καὶ μὴ ἔχοντας ἀλλὰ πάντοτε ἐν συναρτήσει καὶ μὲ τὴν κατάστασιν τοῦ αἰτοῦντος τὴν χρηματοδότησιν. Ἀκόμη καὶ εἰς τὴν χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου, ἔχει καθορίσει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ διαφορετικὰ ποσοστά. Λέγει: Δι’ ἐκείνους ποὺ εἶναι οἰκονομικῶς ἀσθενέστεροι τὸ ποσοστὸν τῆς χρηματοδοτήσεως εἶναι 75%, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγαλυτέραν οἰκονομικὴν εὐρωστίαν, εἶναι 70% μόνον. Συνεπῶς δὲν νομίζω ποτὲ ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς ἐξισώσεως τῶν ἀποθεμάτων ὅτι δὲν εἶναι σωστή, ὅταν φυσικὰ ὑπάρχῃ καλὴ πίστις, διότι, ἐὰν μοῦ εἴπητε, ὅτι ἕνας ἀποκρύβει τὰ ἀποθέματά του, τότε δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμνωμεν συζήτησιν. Ἐκεῖ εἶναι ὑπόθεσις Εἰσαγγελέως. Ὁμιλοῦμεν, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, ποὺ τηροῦν τοὺς νόμους καὶ δὲν κάμνουν καμμίαν πρᾶξιν δολίαν. Τότε ἡ εὐθυγράμμισις, νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ δικαιοτέρα βάσις καὶ νομίζω ὅτι εἶναι καὶ ἡ πλέον ἀδιάβλητος. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ). Τώρα θὰ εἴπω κἄτι, κύριοι βουλευταί, ὄχι ὡς ἐπιχείρημα, ἀλλὰ διὰ τὴν ἱστορικὴν ἀκρίβειαν. Ὅτι οὔτε ἐγὼ οὔτε κανεὶς ἄλλος των κ. κ. ὑπουργῶν, ἀνεμίχθη εἰς τὴν διαμόρφωσιν ἢ προπαρασκευὴν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τῆς ἀφορώσης τὴν καπνοβιομηχανίαν. Ἡ ἐργασία αὐτὴ ἔγινεν 100% ἀπὸ τὰ μέλη τὰ τεχνικὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὴν Γραμματείαν τῆς Ἐπιτροπῆς, εὑρίσκεται ὁλόκληρος φάκελλος αὐτῶν τῶν προσχεδίων, τὰ ὁποῖα εἴτε ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Ὑπουργείων, εἴτε ἐν συνεννοήσει μὲ τὰ τεχνικὰ μέλη τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἔχουν καταρτισθῆ. Φέρουν μάλιστα ἰδιοχείρους διορθώσεις τοῦ κ. Γρηγορίου, τοῦ κ. Μαντζαβίνου καὶ ἄλλων ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης. Ἐκεῖ εὑρίσκονται ὅλα τὰ χαρτιὰ αὐτά. Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ὡς πρότασις ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐφόσον συνέπιπτε καὶ μὲ αὐτὰ ποὺ ἐζήτουν καὶ οἱ βιομήχανοι, ἔγινεν ἀπὸ ὅλους δεκτή. Καὶ δὲν ὑπῆρξε καμμία διαφωνία. Σημειώσατε ὅτι εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ ἐὰν ἓν ἀκόμα μέλος διεφώνει, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἀπόφασις. Τώρα ἤλλαξε τὸ καθεστώς, μὲ τὸν τελευταῖον νόμον ποὺ ἐψηφίσαμεν. Τότε, ὑπαρχούσης διαφωνίας δὲν ἠμποροῦσε νὰ ληφθῇ καμμία ἀπόφασις. Σᾶς διαβεβαιῶ δέ, ὅτι καμμία συζήτησις δὲν ἐγένετο τότε, διότι ὡς παρουσιάσθη ἡ πρότασις, ὅλοι συνεφωνήσαμεν ὅτι ἦτο ὀρθὴ καὶ δικαία. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω δέ, ὅτι ἐξεπλάγην ὅταν μετά τινα χρόνον ἐδέχθην διαμαρτυρίας ἀπὸ τὸν κ. Κεράνην καὶ ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους πρὸς τοὺς ὁποίους εἶχεν ἀποταθῆ. Εἶχον εἴπει τότε εἰς τὸν κ. Κεράνην! «Ἀπορῶ διατὶ διαμαρτύρεσθε. Σεῖς ἐζητήσατε τὸ πρᾶγμα αὐτό. Σεῖς ἐζητήσατε αὐτὸν τὸν τρόπον. Καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἕνας τρόπος ποὺ ἀσφαλίζει ἰσότητα εἰς ὅλους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν ἡ ἐργασία σας εἶναι τοιαύτη — ἀναφέρομαι εἰς ἐκεῖνα ποὺ εἶπε καὶ ὁ κ. Παπαθανάσης— τότε ἐὰν ἔχετε εἰδικὰς δυσχερείας διὰ τὴν σύνθεσιν τῶν χαρμανίων σας, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ τὸ θέσετε ὑπ’ ὄψιν μας, νὰ κάμετε μίαν αἴτησιν καὶ θὰ ἐξετασθῇ μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ εὐμενείας». Πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἔγινε. Ἄλλωστε, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ τονίσω καὶ κάτι ἄλλο: Ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας δὲν ὁμοιάζει μὲ τὰ δάνεια ποὺ παρέχονται ἐνίοτε πρὸς ἄλλας βιομηχανίας εἴτε πρὸς κάλυψιν κεφαλαίου κινήσεως εἴτε ὅπου ὑπάρχει σχετικὴ ἐλευθερία τοῦ χρηματοδοτουμένου νὰ διαθέσῃ τὰ ποσὰ διὰ διαφόρους ἀνάγκας τῆς ἐργασίας του. Ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας, ὅπως θὰ σᾶς ἀποδείξω κατωτέρω, ὅταν φθάσω εἰς τὸ θέμα τοῦ μηχανισμοῦ τῶν καπνῶν, εἶναι χρηματοδότησις ἀποκλειστικῶς πρὸς ἀγορὰν τοῦ προϊόντος, εἶναι τὸ ἴδιον ὅπως ἡ χρηματοδότησις τοῦ καπνεμπορίου, ἢ ἡ χρηματοδότησις ἄλλων ἐξαγωγίμων προϊόντων, ὅπου τὸ παρεχόμενον κεφάλαιον δίδεται ἐν ἀπολύτῳ συναρτήσει καὶ ὑπὸ τὸν ἀπαραίτητον ὅρον νὰ γίνῃ ἡ ἀγορὰ καὶ ἡ ἀπορρόφησις τοῦ καπνοῦ. Συνεπῶς ἡ χρηματοδότησις ἐνδιαφέρει κυρίως τὸν παραγωγόν. Εἰς αὐτὸ πρέπει νὰ προστεθῇ μία ἰδιοτυπία, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα προηγουμένως ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν εὐθυγραμμισμένα ἀποθέματα δι’ ὅλους καὶ ὅμως παρ’ ὅλην τὴν εὐθυγράμμισιν καὶ ἰσότητα τῶν ἀποθεμάτων, ὑπὲρ τῆς ὁποίας μὲ βλέπετε συνηγοροῦντα, εἶναι ἐνδεχόμενον μία ἑταιρεία μικρὰ ἢ μεσαία ἢ μεγάλη, λόγῳ μεταβολῆς τοῦ τύπου τῆς καταναλώσεως, διότι δὲν λείπουν καὶ αὐτὰ τὰ πράγματα, ἢ λόγῳ διαφορετικῆς συνθέσεως τῶν καπνῶν της ὡς πρὸς τὰς ποικιλίας τὰς ὁποίας χρειάζεται διὰ τὴν τωρινὴν κατάστασιν τῆς ἐργασίας της, εἶναι δυνατόν, λέγω, πράγματι νὰ ἔχῃ πλεόνασμα ἀπὸ ὡρισμένα καπνὰ τὰ ὁποῖα νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ, ἐνῷ ἀντιθέτως νὰ ἔχῃ ἔλλειψιν ἀπὸ ἕνα ἄλλον τύπον, διὰ τὸν ὁποῖον ὅμως θὰ πρέπει νὰ χρηματοδοτηθῇ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀγοράσῃ. Δι’ αὐτὸ καὶ αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ ἀντιμετώπισα καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα μὲ ὅλην τὴν δυνατὴν ἐλαστικότητα καὶ δὲν ἐδίστασα—καὶ τὸ ἠξεύρουν οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων—καὶ διὰ τὸν οἶκον Κεράνη καὶ διὰ τὸν οἶκον Καρέλια νὰ εἰσηγηθῶ τὴν ἔγκρισιν ἐκτάκτων χρηματοδοτήσεων, πέραν τῶν γενικῶν τοιούτων, καὶ διὰ τὸν οἶκον Ματσάγγου βραδύτερον, δι’ ἄλλους λόγους ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἀπὸ τὸν Βόλον. Καὶ μόνον κατὰ τὰ δύο χρόνια ποὺ ἤμουν ὑπουργὸς δὲν εἰσηγήθην οὐδεμίαν ἔκτακτον χρηματοδότησιν διὰ τὸν οἶκον Παπαστράτου, ὁ ὁποῖος ἐχρηματοδοτήθη μόνον ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν γενικῶν ἀποφάσεων. Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ μεροληψία καὶ ἡ χαριστικὴ στάσις περὶ τῆς ὁποίας ἔγινε λόγος. Ἔρχομαι τώρα εἰς ἄλλο θέμα. Ἐὰν ἐκ τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς καπνοβιομηχανίας κατὰ τὸ ἀπὸ Ἰανουαρίου μέχρι τῆς ἀναπροσαρμογῆς διάστημα ἠδύνατο νὰ γίνῃ χρησιμοποίησις τοῦ ὅλου ἢ μέρους τῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν παρεχομένων κεφαλαίων δι’ ἄλλους σκοποὺς καὶ νὰ ἐπανέλθουν τὰ χρήματα εἰς τὸν πραγματικὸν προορισμόν των βραδύτερον καὶ δὴ μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν. Εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἡ ἀπάντησις εἶναι κατηγορηματική. Ὁ μηχανισμὸς τῆς χρηματοδοτήσεως δι’ ἀγορὰν καπνοῦ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως καὶ σεῖς γνωρίζετε, ὁ αὐστηρότερον καὶ ὁ πληρέστερον ἐλεγχόμενος ἀπὸ οἱονδήποτε προϊόν. Μετὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς χρηματοδοτήσεως, ὁ χρηματοδοτούμενος ὀφείλει πρῶτον, νὰ ἀγοράσῃ καὶ νὰ παραλάβῃ τὰ καπνὰ μὲ ἰδικά του χρήματα. Μέχρι τοῦ 1948 παρείχετο ὑπὸ τῆς Τραπέζης μία μικρὰ προκαταβολὴ 10%–15%, ἡ ὁποία ἐπέτρεπεν εἰς τοὺς ἀγοραστὰς νὰ πάρουν αὐτὰ τὰ λεπτά, νὰ συγκεντρώσουν καπνά, νὰ τὰ φέρουν ὡς ἐνέχυρον εἰς τὴν Τράπεζαν, νὰ πάρουν νέα καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Ἀπὸ τὸ 1948 καὶ ἐντεῦθεν ἡ ὑπόθεσις τῶν προκαταβολῶν ἐσταμάτησε καὶ συνεπῶς καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ συζητούμενον διάστημα εἰς πᾶσαν χρηματοδότησιν τῆς βιομηχανίας διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ πάρουν τὰ λεπτὰ οἱ βιομήχανοι πρέπει νὰ φέρουν καπνά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀγοράσει μὲ ἰδικά των χρήματα. Αὐτὸ τί σημαίνει; Ἐδῶ ἔχω ζωηρὰν ἀμφιβολίαν, ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ φοβερὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπὸ διαφόρους συναδέλφους διὰ τὴν μὴ πληρωμὴν τῶν καπνῶν, ἐὰν πράγματι ἀναφέρωνται εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἢ μήπως γίνεται, σύγχυσις μὲ τὰς προαγορὰς τῶν καπνῶν, διότι τὸ δεύτερον εἶναι διάφορον. Ἐὰν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἐννοοῦν ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ βιομήχανοι νὰ παραλάβουν τὰ καπνὰ χωρὶς νὰ πληρώσουν καὶ νὰ πάρουν τὰ καπνὰ ὡς νὰ ἦσαν νοικοκυραῖοι καὶ νὰ τὰ δώσουν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὡς ἐνέχυρον καὶ νὰ πάρουν τὴν χρηματοδότησιν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω ὅτι τοῦτο μόνον ὡς ἐξαίρεσις δύναται νὰ γίνῃ πιστευτόν. Διότι ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ μεμονωμένων περιπτώσεων, ἐξαιρέσεις ὑπάρχουν εἰς ὅλα τὰ πράγματα, καὶ βεβαίως πρέπει αὐταὶ νὰ παταχθοῦν ἀφοῦ ὑπάρχουν ἄλλως τε καὶ νόμοι προβλέποντες βαρείας κυρώσεις. Ἠξεύρετε π.χ. ὅτι ἐνῷ τὸ Κράτος ρητῶς ἀπαγορεύει εἰς ὡρισμένην ἐποχήν, προπωλήσεις ἐπὶ βάμβακος, καὶ ἐνῷ καταβάλλει κάθε προσπάθειαν νὰ μὴ πέσουν θύματα οἱ παραγωγοὶ ὡρισμένων κερδοσκόπων ἐμπόρων ἢ ἄλλων, ἐν τούτοις γίνεται γνωστὸν ὅτι ὡρισμένοι παραγωγοὶ στέργουν εἰς τοιαύτας προπωλήσεις καὶ λέγομεν τί πρέπει νὰ γίνῃ; Τόσον ἠλίθιοι εἶναι καὶ ἀφελεῖς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ πωλοῦν, ἀφοῦ ἡ ἀπαγόρευσις γίνεται ἀκριβῶς πρὸς προστασίαν των; Ἐν τούτοις, τοῦτο δὲν ἀπετέλεσε ποτὲ τὸν κανόνα. Ἐὰν αὐτὰ ἐμφανίζωνται ὑπὸ τὴν μορφὴν ὡρισμένων ἐξαιρετικῶν ἀφελῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παραδίδουν τὰ καπνά των καὶ περνοῦν οἱ μῆνες καὶ δὲν ζητοῦν νὰ πληρωθοῦν καὶ ὅταν δὲν τοὺς τὰ πληρώνουν, ἀντὶ νὰ προσφύγουν κἄπου καὶ νὰ παραπονεθοῦν, προσφεύγουν, δὲν ξεύρω μετὰ πόσον καιρόν, εἰς κἄποιαν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία τὸ γράφει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὁμολογῶ ὅτι ἐκεῖ δυσκολεύομαι νὰ παρακολουθήσω τοὺς κυρίους συναδέλφους. Ἐὰν ὅμως αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις ἀφορᾷ προαγορὰς καπνῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ὡς συνέπειαν τὴν ἔγκαιρον παραλαβὴν τῶν καπνῶν, εἴτε διότι δὲν ἐδόθη ἐγκαίρως ἡ προβλεπομένη χρηματοδότησις εἴτε δι’ ἄλλον λόγον, ἐκεῖ ἀναμφισβητήτως εἶμαι ἕτοιμος νὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς κυρίους συναδέλφους ὅτι τοιαῦτα κρούσματα καὶ τοιαῦτα παραδείγματα ἔχω ἀκούσει ἐπανειλημμένως ἐκ μέρους καπνεμπόρων καὶ καπνοβιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν των ὅτι θὰ τοὺς δοθῇ ἡ Αʹ ἢ Βʹ χρηματοδότησις, προβαίνουν εἰς προαγορὰς καπνῶν, δίδουν ἓν μέρος μικρὸν τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν καὶ οἱ παραγωγοὶ περιμένουν ἕνα, δύο, τρεῖς μῆνας, ἕως ὅτου ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ πληρωθοῦν. Καὶ εἶναι φυσικὸν ὅταν βλέπουν οἱ παραγωγοὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι χρηματοδοτεῖται ἡ βιομηχανία δι’ ἀγορὰν καπνῶν, νὰ παραπονοῦνται διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς παραλαβῆς τῶν καπνῶν των. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἄλλο θέμα διότι ὅπως ἐτόνισα, ἡ χρηματοδότησις, διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, δίδεται μόνον ὅταν προσκομισθοῦν ὡς ἐνέχυρον τὰ καπνά. Ἐγὼ θὰ συνεχίσω τὸν συλλογισμόν μου καὶ ἂν ὑπάρχῃ κανὲν σημεῖον κενόν, θὰ τὸ καλύψῃ ἐνδεχομένως ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ ἔχῃ περισσοτέρας πληροφορίας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐγὼ πάντως εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῶ ὅτι μπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ ἐδῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι ὑπάρχουν ἀπὸ τοῦ 1953, ὅπως εἶπον ὡρισμένοι, συνάδελφοι, ἀπλήρωτοι ὀφειλαὶ πρὸς παραγωγούς. Πιστεύω, ὅτι τὸ 90% τῶν παραγωγῶν δὲν παραδίδουν τὰ καπνά των ἂν δὲν ἐξοφληθοῦν ἕως τὴν τελευταίαν πεντάραν. Τώρα ἐὰν δὲν εἶναι 90 ἢ 95%, καὶ ὑπῆρξαν μερικοὶ ἀφελεῖς τύποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπληρώθησαν καὶ δὲν διαμαρτύρονται, δὲν ξεύρω. Πάντως ὡς ἐξαίρεσιν μπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ ἢ ὡς ἐμπλοκὴν μὲ τὸ ἄλλο θέμα τῆς προαγορᾶς, καὶ τῆς καθυστερήσεως τῶν παραλαβῶν, διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς ὡμίλησα.

§99Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Τὸ πιστεύετε αὐτὸ ποὺ λέγετε;

§100Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Μουρατίδη, φαντάζεσθε ὅτι εἶσθε μοναδικὸς ἐκπρόσωπος τῶν καπνοπαραγωγῶν; Οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι κάθονται ἐδῶ, δὲν ἔχουν καπνοπαραγωγοὺς εἰς τὰ διαμερίσματά των;

§101Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Ποῖος εἶπεν ὄχι; ...(δὲν ἠκούσθη).

§102Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφοι, ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου: Ὅτι ὁ χρηματοδοτούμενος —ἐδῶ εἴμεθα Κράτος, ἔχομεν νόμους, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τηροῦνται, ὅλοι οἱ νόμοι καὶ οἱ κανονισμοὶ καὶ ἡ πρακτικὴ αὐτὸ λέγουν—ὁ χρηματοδοτούμενος διὰ νὰ πάρῃ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐνεκρίθησαν, πρέπει νὰ προσκομίσῃ, μέσῳ τῆς Ἑταιρείας Γενικῶν Ἀποθηκῶν ὡς ἐνέχυρον, καπνὰ ἀξίας τόσης ὅσην θὰ τοὺς δώσῃ ἡ χρηματοδότησις. Τώρα πῶς, ἀπαρτίζεται αὐτὴ ἡ ἀξία. Πρῶτον ὁ ἀγοραστὴς πρέπει νὰ πληρώσῃ τὰς ὀφειλὰς τῶν παραγωγῶν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Κατόπιν πρέπει νὰ καταβάλῃ τὸν ἔγγειον φόρον ἐὰν δὲ δὲν καταβάλῃ τὸν ἔγγειον φόρον δὲν τοῦ δίδεται τὸ πιστοποιητικὸν τῆς Ἐφορίας, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἠμπορεῖ νὰ μεταφέρῃ καὶ νὰ ἐνεχυριάσῃ τὰ καπνά του. Καὶ πέραν αὐτοῦ θὰ πληρώσῃ καὶ τὴν ὑπόλοιπον ἀξίαν εἰς τοὺς παραγωγούς. Ὅταν αὐτὰ τὰ πράγματα συντελεσθοῦν καὶ ὀφείλουν νὰ συντελεσθοῦν καὶ τὸ Κράτος δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ ἐπαγρυπνῇ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων νόμων, ὅταν αὐτὰ συντελεσθοῦν λέγω, τότε καὶ μόνον ὁ βιομήχανος θὰ πάρῃ τὴν ἀξίαν τοῦ εἰσκομιζομένου ἐνεχύρου ἀπὸ τὸν χρηματοδοτήσαντα. Νομίζω ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ προστεθοῦν περισσότερα πράγματα εἰς αὐτό. Ἕνα εἶναι βέβαιον καὶ τοῦτο ἰσχύει δι’ ὅλας τὰς καπνοβιομηχανικὰς ἑταιρείας, ἔτσι τοὐλάχιστον πιστεύω, ὅτι δι’ ὅλα τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἔλαβον μέχρι τῆς 31ης Μαρτίου ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, ἀναγκαστικῶς εἰσέφερον τὴν ὥραν ποὺ ἐλάμβανον τὰ ποσά, ἐνέχυρον ἴσης ἀξίας. Δὲν τοὺς ἔμεινε συνεπῶς ἀπὸ τὴν χρηματοδότησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Τράπεζα, οὔτε μία πεντάρα. Αὐτὴ εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ τάξις, οἱ κανόνες, ἡ ἐργασία καὶ ἡ πραγματικότης. Σεῖς, ἄλλωστε, οἱ ὁποῖοι ζῆτε καὶ περιστοιχίζεσθε ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγοὺς δύνασθε νὰ κρίνετε. Νομίζω μόνον ὅτι αἱ ἐντυπώσεις καὶ αἱ πληροφορίαι δὲν πρέπει νὰ συλλέγωνται ἐπιπολαίως, ἀλλὰ νὰ ἐλέγχωνται.

§103Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Πάντως ἔχουν βάσεις. Ἔχουν πίστωσιν......

§104Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν εἶναι ἔτσι. Φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἔχετε πολὺν καιρὸν νὰ πάρετε κἄποιαν πίστωσιν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, διότι ἐὰν εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν νὰ πάρετε καμμίαν πίστωσιν θὰ ἐβλέπατε ὑπὸ ποίας συνθήκας πέρνει κανεὶς σήμερον πίστωσιν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν.

§105Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὅταν ἔχῃ κανεὶς τὴν πίστωσιν ἐγκεκριμένην, θὰ εὕρῃ τὸν τρόπον νὰ σηκώσῃ τὰ χρήματά του. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξακολουθήσατε παρακαλῶ, κ. Καψάλη.

§107Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ Τραπεζίτου, κ. συνάδελφε. Πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα. Ἐδῶ εἶναι τὸ προϊὸν αὐτό, κ. συνάδελφε, τὸ γνωρίζετε ἄλλωστε διότι εἰς τὰ καπνὰ ἐγεννήθητε, εἶναι τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπὸ τὰ ὀλίγα ποὺ ἔχουν αὐτὴν τὴν σχολαστικὴν παρακολούθησιν. Ἐλέγχεται καὶ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῆς Τραπέζης. Δηλαδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνῃ χρηματοδότησιν ἡ Τράπεζα ἐὰν δὲν προσκομισθοῦν ὅλα τὰ χαρτιά, ὅτι ἐδῶ εἶναι τὸ ἐνέχυρον ἀλλὰ καὶ ἡ ποσότης τῶν καπνῶν ἡ ὁποία ἠγοράσθη καὶ συνεκεντρώθη. Εἶπον λοιπὸν ὅτι ὅσα χρήματα ἐδόθησαν μέχρι 31ης Μαρτίου εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους ἐδόθησαν ἔναντι ἀντιστοίχου ἀξίας ἐκχωρηθείσης ὡς ἐνεχύρου μέχρι τῆς 31ης Μαρτίου. Συνεπῶς ἐκ τῆς χρηματοδοτήσεως αὐτῆς δὲν εἶχον τίποτε εἰς τὰ χέρια των. Τὸν Ἀπρίλιον, εἶπον, δὲν ἐδόθη καμμία χρηματοδότησις, ἀλλὰ ἡ χρηματοδότησις συνεχίσθη τὸν Μάϊον καὶ Ἰούνιον κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Τώρα ἴσως νὰ ἰσχυρισθῇ κανεὶς ὅτι ναὶ μὲν τὰ χρήματα τῆς χρηματοδοτήσεως δὲν ἠμποροῦσαν νὰ χρησιμοποιηθοῦν δι’ ἄλλους σκοπούς, ἀλλὰ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ διετέθησαν τὰ τρέχοντα ἔσοδα τῶν Ἑταιρειῶν τῶν καπνοβιομηχανικῶν, ἢ ἄλλα διαθέσιμα παρὰ τῆς μιᾶς ἢ τῆς ἄλλης ἑταιρείας, δι’ ἀνομολογήτους σκοπούς. Αὐτὸ δηλαδή, τί κατηγορία εἶναι; Ὅτι τὰ λεπτὰ ποὺ ἐπήρατε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ὄντως τὰ ἐχρησιμοποιήσατε δι’ ἀγορὰν καπνῶν ἀφοῦ δὲν ἠμπορούσατε νὰ κάμετε ἀλλέως καὶ ἔπρεπε νὰ πᾶτε τὸ ἐνέχυρον. Ἀλλὰ ποῖος μᾶς λέγει ὅτι δὲν ἐχρησιμοποιήσατε ἀπὸ τὰ ἰδικά σας ἔσοδα διὰ νὰ κάμετε ἄλλου εἴδους κερδοσκοπίας; Εἰς αὐτὸ ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὸ ἑξῆς: Πρῶτον ὅτι αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν χρηματοδότησιν. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ τὸ κάμῃ ὁ οἱοσδήποτε ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδικά του χρήματα. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ τοῦ οἱουδήποτε, διότι μία τοιαύτη χρησιμοποίησις μέσων καὶ κεφαλαίων δι’ ἄλλους σκοπούς, εἴτε ἐκ μέρους τῆς Ἑταιρείας Παπαστράτου εἴτε ἄλλης καπνοβιομηχανικῆς Ἑταιρείας ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν πραγμάτων ὄχι μόνον διότι ὡς εἶπον θὰ εἶχεν ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς πορείας τῶν ἀποθεμάτων, ἐνῷ ἀντιθέτως τὰ ἀποθέματα αὐξάνουν σταθερῶς καὶ φθάνουν εἰς τὴν κρισιμωτέραν αὐτὴν στιγμήν, δηλαδὴ τὴν 31ην Μαρτίου εἰς τὸ ὑψηλότερον σημεῖον τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὴν καπνοβιομηχανίαν Παπαστράτου διὰ τὴν ὁποίαν ἔχω τὰ στοιχεῖα πλήρη, ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, κ. συνάδελφοι. Διότι αἱ πάσης φύσεως πληρωμαὶ καὶ εἰσπράξεις τῶν καπνοβιομηχανικῶν ἑταιρειῶν εὑρίσκονται ὑπὸ τὸν πλήρη ἔλεγχον τοῦ Κράτους, δηλαδὴ τῆς Διευθύνσεως Ἐλέγχου Πίστεως, ἡ ὁποία ἑδρεύει παρὰ τῇ Νομισματικῇ Ἐπιτροπῇ. Καὶ πῶς τὸ λέγω αὐτό; Οἱ κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τόσον μελετηροὶ εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ εἶδον ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1953 ἔθετεν ὡς ὅρον τῆς χρηματοδοτήσεως τὰ ἑξῆς πράγματα: Ἔλεγεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή: «Αἱ καπνοβιομηχανίαι Παπαστράτου, Κεράνη, Ματσάγγου καὶ Καρέλια δέον νὰ ἀποστείλωσιν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, Διεύθυνσιν Ἐλέγχου Πίστεως, ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος κατάστασιν ἐμφαίνουσαν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ σύνολον τῶν καθ’ ἕκαστον μῆνα ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1952—μέχρι τοῦ Ἰουνίου 1953, εἰσπράξεων αὑτῶν ἐκ πάσης αἰτίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ σύνολον τῶν πληρωμῶν αὑτῶν χωριστὰ δι’ ἑκάστην τῶν κάτωθι κατηγοριῶν δαπανῶν: 1) ἀντίτιμον καπνῶν, 2) ἀντίτιμον ἄλλων ὑλικῶν, 3) ἡμερομίσθια, 4) ἔξοδα διαχειρίσεως, 5) πληρωμαὶ χρεῶν, 6) ἐπισκευαὶ μηχανημάτων καὶ ἀγοραὶ ἀνταλλακτικῶν καὶ 7) λοιπαὶ δαπάναι. Ὁμοία κατάστασις θὰ ὑποβάλλεται κατὰ τρίμηνον διὰ τὸ ἀπὸ Ἰουλίου 1953 καὶ ἐφεξῆς διάστημα. Ἑκάστη τῶν ὡς ἄνω καπνοβιομηχανιῶν δὲν θέλει τύχει τῆς, συμφώνως τῇ παρούσῃ ἀποφάσει, ὁριζομένης χρηματοδοτήσεως, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἀποστείλῃ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἐπιστολήν, δι’ ἧς νὰ δηλοῖ ὅτι ἀποδέχεται τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ἀνωτέρω ὅρων». Βάσει, κ. συνάδελφοι, αὐτῶν τῶν ὅρων τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ Σεπτεμβρίου 1953, ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τοὐλάχιστον διὰ τὴν Ἑταιρείαν Παπαστράτου διὰ τὴν ὁποίαν ἐφρόντισα νὰ πληροφορηθῶ σχετικῶς, εὑρίσκονται εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ἐλέγχου Πίστεως, δι’ ὁλόκληρον τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1952 μέχρι τοῦ Ἰουλίου 1953 καὶ ἀπὸ ἐκεῖ περιοδικῶς κατὰ τριμηνίαν. Τί θέλετε, κ. συνάδελφοι, περισσότερον; Ἔχουν χιλιάδας ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους, ἔχουν ὁλόκληρα Λογιστήρια μέσα εἰς τὸ Ἐργοστάσιον Παπαστράτου. Ἐπίσης ὑπηρετοῦν ἐντὸς τοῦ Ἐργοστασίου 16 Διευθυνταὶ καὶ Τμηματάρχαι καὶ λοιποὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Φαντάζομαι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μία ἑταιρεία τοιαύτης ἐκτάσεως νὰ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει καὶ νὰ ἐγγράφῃ καὶ νὰ κάμνῃ πληρωμὰς διαφορετικὰς ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι καταχωροῦνται εἰς τὰ ἐπίσημα βιβλία της. Ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εὑρίσκονται ἤδη ἀπὸ μηνῶν εἰς τὰ χέρια τῆς Διευθύνσεως Ἐλέγχου πιστώσεων. Διατὶ νὰ κάμνωμεν ὑποθέσεις καὶ συλλογισμούς. Ἰδοὺ ἡ Ρόδος, ἰδοὺ καὶ τὸ πήδημα. Ἐκεῖ εἶναι τὰ χαρτιά, ἐὰν ὑπάρχῃ ὅ,τι δήποτε, τὸ ὁποῖον ἐμβάλλει οἱονδήποτε εἰς οἱανδήποτε ὑπόνοιαν, θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἄμεσος συνέχεια εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι περισσοτέρα κατοχύρωσις καὶ στενώτερος ἔλεγχος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ δὲν θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἄλλα ἀκόμη, ὅτι π.χ. εἰς μίαν τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαγορεύεται εἰς τὰς καπνοβιομηχανίας, εἴτε μέρισμα νὰ δώσουν, εἴτε ἀνανέωσιν τῶν ἐγκαταστάσεων νὰ κάμουν ἄνευ ἀδείας κλπ., κλπ. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ἀκόμη ἕνα ἐρώτημα. Μήπως ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ δι’ ἀγορὰν καπνῶν ἐσοδείας 1951 καὶ παλαιοτέρων, μήπως λέγω ἔγινεν ἀφορμὴ νὰ πραγματοποιήσουν ὑπέρογκα ἢ ἀθέμιτα κέρδη οἱ καπνοβιομήχανοι εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Λυποῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, πολύ, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσδοκοῦν νὰ διαπιστώσουν διαφορετικὰ πράγματα, ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμὸς καταπίπτει καὶ δὲν στέκει. Θὰ σᾶς ὑπομνήσω ὅτι παρὰ τὴν αὔξησιν διαφόρων συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς, ὅπως ἡμερομίσθια, ὑλικὰ συσκευασίας καὶ κυτιοποιΐας, χαρτόνια, χαρτιά, σιγαρόχαρτα, ἀνταλλακτικά, τὰς αὐξήσεις ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, καύσιμα κλπ., τὰ σιγαρέττα ἦσαν ἀπὸ τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα εἴδη τῶν ὁποίων ἡ τιμὴ παρέμεινεν ἀμετάβλητος, τελείως ἀμετάβλητος ἐπὶ 11 ὅλους μῆνας, μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν. Ἡ πρώτη μεταβολὴ τῆς τιμῆς τῶν σιγαρέττων, ἡ ὁποία ἔγινεν, ἔγινεν 11 μῆνας μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογήν, δηλαδὴ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1954. Μία μικρὰ μεταβολή, ἡ ὁποία ἔγινε τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1953 δὲν ἀφεώρα καθόλου τὸ κόστος τῶν προϊόντων, οὔτε τὰ περιθώρια τῶν βιομηχάνων, ἦτο μία εἰδικὴ εἰσφορά, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπλήκτων νήσων. Συνεπῶς καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ κατηναλώθησαν τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα προήρχοντο ἐκ τῶν παλαιοτέρων ἀποθεμάτων. Ὅταν ἐδόθη ἡ πρώτη αὔξησις τῆς τιμῆς κατὰ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1954, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλα τὰ στοιχεῖα εἰς τὰ χέρια του, τί ἀποθέματα καὶ τί μέσην τιμὴν δι’ ἑκάστην βιομηχανίαν ἔδωσεν τὴν αὔξησιν αὐτήν, ὅπως ἐνθυμοῦμαι μὲ κάποιαν καθυστέρησιν, διότι ὑπῆρχεν ἕνα διάστημα ἑνὸς ἢ δύο μηνῶν ποὺ οἱ βιομήχανοι εἶχον ἀρχίσει νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ καπνὰ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1952, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀγοράσει κατὰ μέσον ὅρον 20–30% ἀκριβότερα ἀπὸ τὰ καπνὰ τῶν παλαιοτέρων ἐσοδειῶν. Συνεπῶς καὶ ἐδῶ πρέπει νὰ εἴπωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν κάποιος ὠφελήθη ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ ὀρθῶς, εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κατανάλωσις. Ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ἐζητήθη νὰ πωλήσουν τὰ παλαιὰ ἀποθέματα εἰς τὰς ἰσχυούσας τότε τιμάς, ἀλλὰ τοὺς ἐδόθησαν διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1952, ὅπως καὶ δι’ ὅλα τὰ ἄλλα προϊόντα, τοὺς ἐδόθησαν τιμαὶ κατὰ 20 ἢ 30% ὑψηλότεραι ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν παλαιῶν ἀποθεμάτων καὶ τῆς προηγουμένης ἐσοδείας. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον οἱ ἀξιότιμοι ἐπερωτήσαντες βουλευταί, τὸ ἀπεκάλεσαν πελώριον ἠθικὸν θέμα. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ τοὺς ἀνταποδώσω τὸ ἐπίθετον, θὰ τοὺς ἔλεγα, ὅτι εἶναι μία πελωρία σαπουνόφουσκα καὶ ἐλπίζω νὰ μὴ στενοχωρηθοῦν, διότι αὐτὸ τὸ ἐπίθετον τὸ μετεχειρίσθησαν διὰ κάτι τι, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὑπόληψιν ἑνὸς συναδέλφου των, ἐνῷ ἐγὼ τὸ μεταχειρίζομαι κατὰ τρόπον πάντως πολὺ ἀθωώτερον. Τελευτῶν, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ τὸ γενικὸν θέμα τῶν πιστώσεων τῆς ἐποχῆς αὐτῆς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀναπροσαρμογήν. Πρὸ 2 ἀκριβῶς ἐτῶν, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις 15, 18 καὶ 19 Μαΐου ἐγένετο μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἐκταθεῖσα ὡς ἦτο φυσικὸν εἰς ὅλα τὰ θέματα τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς τῆς ἐποχῆς αὐτῆς. Ὑπενθυμίζω, ὅτι ὁ τότε ἐκτελῶν χρέη ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ὁ Πρόεδρος κ. Τσουδερός, ἀφοῦ παρέσχε λεπτομερῆ στατιστικὰ στοιχεῖα καὶ ἐπὶ τῆς κυκλοφορίας καὶ ἐπὶ τῶν διαφορῶν τῶν πιστώσεων καὶ ἐνθυμοῦμαι καὶ καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν συζήτησιν δὲν κατωρθώθη νὰ ἀποκαλυφθῇ ποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ μυστικὸν τῶν 193 δίς, διότι καὶ αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ ἐφημερίς, ἡ ὁποία τὸ ἐδημιούργησεν ἤρχισε μὲ ἕνα ποσὸν μικρότερον, 30 ἢ 35 κατόπιν μεθυσθεῖσα καὶ ἡ ἰδία ἀπὸ τὴν προπαγάνδαν της τὸ ἀνέβασε καὶ τὸ ἔφθασεν εἰς τὰ 193. Πάντως δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχῃ φθάσει εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ ἀνακαλύψῃ αὐτὸ τὸ μεγάλο μυστικόν, ἀλλὰ ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν κατώρθωσα ποτὲ νὰ καταλάβω. Συμπεραίνω, ὅτι εἶναι μία διαφορὰ εἴτε τῆς κυκλοφορίας μεταξὺ δύο χρονικῶν διαστημάτων ποίων δὲν ἠξεύρω, εἴτε τοῦ συνολικοῦ ὕψους τῆς πιστοδοτήσεως.

§108Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς βοηθήσω. Κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐδημιουργήθη ἕνα βασικὸν ἐρώτημα, ἡ αὔξησις τῆς κυκλοφορίας.

§109Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μεταξύ;

§110Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μεταξὺ τῆς κρισίμου περιόδου τῶν 2,5 μηνῶν τῶν προηγουμένων τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ἐθέσαμεν εἰς τὸν κ. Τσουδερὸν ἦσαν τὰ ἑξῆς: Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας τῶν πιστώσεων πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ ἄλλα τινὰ κονδύλια τὰ ὁποῖα παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας παρακλήσεις δὲν ἠδυνήθη ὁ κ. Τσουδερὸς νὰ δικαιολογήσῃ. Ἔκτοτε ἐδημιουργήθη διαφορὰ ἀριθμῶν, ὁ ἕνας ἦτο πράγματι 178 δισεκατ. Ἐγὼ ἠρώτησα τὸν κ. Τσουδερὸν νὰ μοῦ ἐξηγήσῃ τί ἔγιναν αὐτὰ τὰ 178 δισεκ. καὶ εἰς μίαν στιγμὴν πράγματι εἶπα 193. Κατόπιν τὸν ἠρώτησαν διὰ 228 δισεκ. Βεβαίως τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς τοὺς ἀναφέρω ἀπὸ μνήμης τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἄλλοι συνάδελφοι, ὡμίλησαν βεβαίως διὰ ἄλλους ἀριθμούς, ἀλλὰ ὁ κ. Τσουδερὸς ὅπως καὶ ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν καὶ κατόπιν δὲν ἠθέλησε ποτὲ νὰ δώσῃ οὔτε στοιχεῖον, οὔτε συγκεκριμένην ἀπάντησιν, δι’ αὐτό. Ἔμεινεν αἰωνίως τὸ ἐρώτημα.

§111Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἀπ’ ὅ,τι λέγετε, φαίνεται ὅτι χωρὶς νὰ τὸ ξεύρετε ἴσως καὶ σεῖς καὶ χωρὶς νὰ τὸ ξεύρωμεν καὶ ἡμεῖς ἐδῶ, εἶσθε ὁ πνευματικὸς πατὴρ τῶν 193 δισ.

§112Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου σημείου.

§113Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Διότι πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐδιάβασα εἰς τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ἐκείνων καὶ τὸ ἐρώτημά σας, τὸ ὁποῖον ἐνθυμοῦμαι ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφήν. Εἴπατε σεῖς, ὄχι κατὰ τὸ κρίσιμον διάστημα ἀλλὰ εἴπατε μεταξὺ 2ας ἢ 3ης νομίζω Ἀπριλίου, κάτι τέτοιο, παρατηρεῖται μία διαφορὰ εἰς τὴν κυκλοφορίαν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται ὄντως εἰς τὸ ὕψος τῶν 168 ἢ 178. Εἰς αὐτὸ ὅμως δὲν ἔχετε δίκαιον, ὅτι δὲν ἐτύχατε ἀπαντήσεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Τσουδερὸς σᾶς εἶπεν, 115 ἑκατομ. εἶναι ὁ προϋπολογισμός, δηλαδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐχρειάσθη 115 ἑκατομ. διὰ διαφόρους ἀνάγκας τὰ ὁποῖα καὶ ἐτράβηξε. Πέραν αὐτῶν δὲν ἠξεύρω ποῖον ἄλλον κονδύλιον ὑπῆρξε. Σᾶς ἔδωσε πάντως μίαν πλήρη ἀπάντησιν.

§114Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς ἐμένα οὐδόλως.... (δὲν ἠκούσθη).

§115Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Τσουδερὸς ἔδωσε τὰ ἑξῆς στοιχεῖα τὰ ὁποῖα καὶ ἐπῆρα ἀπὸ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τοῦ Μαΐου 1953. Τὴν 3ην Μαρτίου ἡ κυκλοφορία ἦτο ... (δὲν ἠκούσθη) τὴν 9ην Ἀπριλίου 258, αὔξησις 199 ἑκατομ. Ὑπενθυμίζω ὅτι εἰς τὰς 4 Ἀπριλίου ἦταν τὸ Πάσχα. Ὁ προϋπολογισμὸς κατὰ τὴν ἰδίαν περίοδον αὐτῶν τῶν ἡμερῶν ἐπῆρε 111 ἑκατομ., διότι ἔδωσε τὸ δῶρον τοῦ Πάσχα καὶ τὰ ἀπέσυρεν ἀπὸ τὸν λογαριασμόν, 19 ἑκατομ. ἀπέσυρε τὸ δημόσιον διά τινας ἐπενδύσεις, 31 ἑκατομ. ἀπέσυρε δι’ ἕνα λογαριασμὸν διαχειρίσεως κεφαλαίων δημοσίων ὀργανισμῶν καὶ 66 ἑκατ. ἀπέσυραν αἱ Τράπεζαι αἱ ἰδιωτικαί. 199 ἑκατομ. ηὔξησεν ἡ κυκλοφορία, 227 ἑκατομ. ἀπεσύρθησαν ἐκτάκτως τὰς ἰδίας 9 ἡμέρας, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ κάπου ἕνα κονδύλιον 28 ἑκατομ. ποὺ εἰσέρευσεν εἰς τὸ ταμεῖον, δι’ αὐτὸ ἡ αὔξησις τῆς κυκλοφορίας γίνεται μικροτέρα ἀπὸ τὰ ἀποσυρθέντα χρήματα. Τὰ μὲν κρατικὰ χρήματα γνωστὸν εἶναι ποῦ ἐπῆγαν. Ἀπομένει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα τῶν 66 ἑκατ. Δι’ αὐτὰ ὁ κ. Τσουδερὸς δίδει τὴν ἐξήγησιν ὅτι ἀπεσύρθησαν ἐκείνας τὰς ἡμέρας ἀπὸ τὰς Τραπέζας ποσὰ 66 ἑκατομ. Αἱ τράπεζαι ἐπῆραν τὰ χρήματα αὐτά, διότι διάφορα Νομικὰ Πρόσωπα, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα καὶ τῆς καταβολῆς τοῦ δώρου, ἀπέσυραν ἕνα ποσόν. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἐδόθησαν ἀπὸ τὸν κ. Τσουδερόν.

§116Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν συνάδελφον κ. Ζίγδην διὰ τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσε καὶ τὸν συνάδελφον κ. Παπαγιάννην. Πάντως, κύριοι βουλευταί, ὑπενθυμίζω ὅτι εἰς τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ὁ κ. Τσουδερός, ἀφοῦ ἔδωσεν ὅλας αὐτὰς τὰς πληροφορίας, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἠδυνήθη νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας τὰς περιεργείας τῶν συναδέλφων, ἀφοῦ ἔδωσεν ὅλας αὐτὰς τὰς πληροφορίας παρεκάλεσε τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ θελήσουν ἢ οἱ ἴδιοι ἢ δι’ ἐντεταλμένων ἀντιπροσώπων τῶν κομμάτων των, ἐὰν εἶχον τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν νὰ λάβουν γνῶσιν τῶν πρακτικῶν τῶν λεπτομερῶν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε ἀφοῦ τὰ μελετήσουν αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐὰν διαπιστώσουν ὅτι ὑπάρχουν σκοτεινὰ σημεῖα καὶ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐνόμιζον ὅτι πρέπει νὰ τεθοῦν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ τὸ ἔκαμον ἀναλαμβάνοντες καὶ τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς πράξεώς των. Ἀτυχῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν αὐτήν. Κύριοι, θέλω μόνον τοῦτο ἀκόμη νὰ τονίσω, ὅτι ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας ποὺ ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔγινε μία δήλωσις τοῦ τότε ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ κ. Μαρκεζίνη, εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ὁ ὁποῖος τότε μόλις εἶχεν ἀρχίσει νὰ δέχεται πρὸς ὑπογραφὴν ὡρισμένας ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπῆρχον καὶ μερικαὶ περιπτώσεις ἰδιωτικῶν πιστώσεων, δὲν λέγω ὅτι ἦτο τίποτε τὸ ἐξαιρετικὸν ἦτο π.χ. ἕνα Παγοποιεῖον τῆς ἐπαρχίας τὸ ὁποῖον, ἐζητοῦσεν ἕνα Α ἢ Β δάνειον. Τότε ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἐζήτησε νὰ καταχωρηθῇ μία δήλωσις εἰς τὰ πρακτικά, ἡ ὁποία ἀπετέλεσεν ἀπὸ τότε ἕνα διαχωριστικὸν κανόνα, δηλαδή, ἀφ’ ἧς κατετέθη ἡ δήλωσις ὅτι αἱ περιπτώσεις αἱ ἀφορῶσαι ἀτομικὰς πιστώσεις, πρὸς μεμονωμένας ἐπιχειρήσεις δὲν θὰ ἤρχοντο πλέον πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν ὁλομέλειαν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀλλὰ εἰς τὴν λεγομένην μικρὰν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, τώρα ὁ νόμος τὴν ἔχει ἀποκαλέσει ὑποεπιτροπὴν πιστώσεων. Εἴχομεν τότε ἀποφασίσει, ὑπάρχει καὶ τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς διαβάσω τώρα. Λέγει, ὅτι ἂν αἱ ἀποφάσεις ληφθοῦν ἐν ἀπουσίᾳ τῶν ὑπουργῶν ἀπὸ τὰ τεχνικὰ μέλη τὰ ὁποῖα τὰς εἰσηγοῦνται, θὰ τίθενται ὑπὸ τὴν τελικὴν ἔγκρισιν τῶν ὑπουργῶν. Ἡ τελικὴ ἔγκρισις τῶν ὑπουργῶν ἦτο ἀναγκαία διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν. Ἡ δήλωσις αὐτὴ λέγει τὰ ἑξῆς: Συνεδρ. 663)19.12.53...... (ἀναγινώσκει) ........ «Αἱ ἀποφάσεις τῆς Ν. Ε. ὑπ’ ἀριθ. 654, 655, 657 καὶ 659 συνεζητήθησαν οὐχὶ ἐν ὁλομελείᾳ ἀλλὰ ἐν συνεδριάσει τῶν τεχνικῶν μελῶν τῆς Ν.Ε. καὶ ἐν ἀπουσίᾳ τῶν ὑπουργῶν. Κατόπιν τούτου ἐγκρίνονται ὡς ἔχουν μὲ τὴν σαφῆ δήλωσιν, ὅτι γίνονται δεκταὶ ὡς εἰσηγήσεις τῶν τεχνικῶν μελῶν καὶ ἄνευ συζητήσεως ἐν ὁλομελείᾳ τῆς Ἐπιτροπῆς λόγῳ ἀδυναμίας λεπτομεροῦς ἐξετάσεως ὑπὸ τῶν ὑπουργῶν, τῶν ἐπὶ μέρους ζητημάτων καὶ στοιχείων ἑκάστου θέματος. Ἡ δήλωσις αὕτη ἰσχύει καὶ διὰ τυχὸν ἄλλας ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποβληθοῦν ὑπὸ τῶν τεχνικῶν μελῶν τῆς Ν. Ε. ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν μέχρις ἀναθεωρήσεως τῆς ὅλης διαδικασίας». Σᾶς τὴν ἀνέφερον σήμερον διότι τὸ καταστάλαγμα αὐτῆς τῆς δηλώσεως ἀνεγράφετο πλέον κατὰ κανόνα εἰς ὅλας τὰς ἀποφάσεις τῆς μικρᾶς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς αἱ ὁποῖαι ἀφεώρων μεμονωμένας ἢ ἀτομικὰς χρηματοδοτήσεις. Πέραν αὐτῶν, ὑπῆρχον καὶ ἄλλα ἀνάλογα μέτρα, ὅπως ἡ παραπομπὴ τῶν θεμάτων συναλλάγματος εἰς Εἰδικὰς Ἐπιτροπὰς κλπ. μὲ τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἀπεσκοπεῖτο ἡ διατήρησις τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ὁλομελείας τῆς Ν. Ε. εἰς τὰ γενικὰ μόνον θέματα. Ἔκτοτε, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθην, πέρασαν δύο ἔτη. Μὴ σᾶς μένῃ ἀμφιβολία, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον ποὺ τίποτε δὲν παραμένει κρυφόν, ἐὰν ὑπῆρχε καὶ ἡ ἐλαχίστη ἀνωμαλία, ἔστω καὶ ὀφειλομένη ὄχι μόνον εἰς κακὴν πρόθεσιν ἀλλὰ εἰς ἀπροσεξίαν ἢ ἐπιπολαιότητα, θὰ εἶχεν ἔλθη εἰς τὸ φῶς. Δὲν ἠκούσθη ὅμως οὔτε ψίθυρος κάποιου, ὁ ὁποῖος νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἐξηπατήθη ἀπὸ ἕνα ἄλλον, γνωρίζοντα τὸ μυστικὸν τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Καὶ εἶναι γεγονός, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ μυστικὸν δὲν τὸ ἔμαθε κανείς. Νομίζω, ὅτι ἠμπορῶ νὰ ἐπαναλάβω ὅ,τι εἶχον εἴπει καὶ τότε, ὅτι σπανίως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν ἐγχείρημα τόσον δύσκολον καὶ τόσον λεπτὸν καὶ τόσον ἐπικίνδυνον ἤχθη εἰς πέρας, χωρὶς καμμίαν διαφυγὴν καὶ καμμίαν κερδοσκοπίαν καὶ αὐτὸ εἶναι κάτι διὰ τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος πρέπει νὰ ὑπερηφανεύεται. Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, ἤθελον νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἐγὼ σᾶς ἐδήλωσα, ὅτι ὑπέβαλον ἤδη μήνυσιν, συνεπῶς ὄχι μία ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ ἐὰν γίνῃ, ἀλλὰ ἑκατὸν μοῦ εἶναι εὐπρόσδεκτοι. Ἀλλὰ ἐὰν θέλετε νὰ κρατήσητε τὴν σοβαρότητα ὡς Βουλή, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσέξητε ὀλίγον τὸ θέμα τῶν ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μουρατίδης ἔχει τὸν λόγον.

§118Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Καψάλη, ὁμολογῶ ὅτι προσεπάθησα νὰ πείσω τὸν ἑαυτόν μου ὅτι εἰς αὐτὰ ποὺ λέγω δὲν ἔχω δίκαιον. Διότι τίποτε δὲν μὲ χωρίζει μὲ τὸν κ. Καψάλην, καλὸν συνάδελφον, ἀλλὰ τὸ καθῆκον, καθῆκον. Ἐπερίμενα πράγματι νὰ πεισθῶ ὅτι ὄντως δὲν ἔχω δίκαιον ἴσως ὅτι ἐν μέρει ἔχω δίκαιον, ἀλλὰ ὄχι μόνον δὲν διεπίστωσα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διεπίστωσα τὸ ἄλλο ὅτι ἔχω δίκαιον.

§119Π. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§120Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. Τώρα θὰ τὸ ἴδητε. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἀπὸ τοὺς συναδέλφους, ὁ ὁποῖος εἰς θέματα, ποὺ δὲν γνωρίζω, κάθομαι σὰν νυφοῦλα καὶ ἀκούω. Ἐκεῖ ποὺ γνωρίζω ὅμως δὲν κάθομαι. Προσεπάθησεν ὁ κ. Καψάλης νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ χρηματοδότησις, νὰ βγοῦν ἀπὸ τὰ ταμεῖα τῆς Τραπέζης χρήματα ἐὰν τὰ καπνὰ δὲν πᾶνε εἰς τὰς ἀποθήκας. Ἐδῶ εἶναι τὸ μυστικόν. Εἶναι ἁπλούστατον πρᾶγμα. Καὶ τὸν μικρότερον ἀκόμη καπνομεσίτην ἐὰν ἐρωτήσετε θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν τὰ καπνὰ εἰς τὰς ἀποθήκας χωρὶς νὰ πληρωθῇ τίποτε, παρὰ μόνον ὁ φόρος τοῦ δημοσίου; Εἶναι δυνατὸν λοιπόν, κατὰ ἕνα χρονικὸν διάστημα τὰ χρήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἰσπράττονται ὡς ἀξία ἤ ἔναντι τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν, νὰ τὰ χειρίζεται ὁ νοικοκύρης; Ἐδῶ εἶναι τὸ μυστικόν. Γίνονται πιστοποιητικὰ μεταξὺ καπνεμπόρων καὶ παραγωγῶν, ὑπογράφονται ἀπὸ τοὺς παραγωγούς. Διὰ τὸ πιστοποιητικὸν αὐτὸ ὁ πρῶτος σταθμὸς εἶναι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλουν ὅλοι οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ ὅλοι οἱ γεωργοί. Πηγαίνει εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὁ παραγωγός, ὅπου ἔχει τὴν καρτέλλα του, σημειοῦνται τὰ σχετικὰ διὰ νὰ πληρωθῇ. Ἄς εἴπωμεν ὅτι τὸ πιστοποιητικὸν εἶναι 100.000 δραχμῶν. Ἔναντι τῶν 100.000 εἶναι καὶ 110.000 καὶ 70.000 χρέη. Ὁ καπνέμπορος δὲν πληρώνει ὅταν θέλῃ αὐτὰ τὰ χρήματα καθόλου εἰμὴ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία τὸν πιστοδοτεῖ, πέραν μιᾶς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, λέγουσαν ὅτι διὰ τοῦ πιστοποιητικοῦ αὐτοῦ καὶ διὰ τὰ χρήματα ἐκεῖνα ἐγγυώμεθα ἡμεῖς νὰ νὰ πληρώσωμεν τότε. Θὰ κρατήσῃ λοιπὸν ἕνα μέρος αὐτῶν τῶν χρημάτων. Θὰ τὰ εἰσπράξῃ καὶ θὰ πρέπει νὰ τὰ πληρώσῃ, δὲν θὰ τὰ κρατήσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Ὑπάρχει χρονικὸν διάστημα καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Καψάλην, διότι συμπίπτει ἐγὼ νὰ ἔχω γραφεῖον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δίπλα εἰς τὸν κ. Παπαστρᾶτον, ἑκατοντάδες χιλιάδες ὀκάδες καπνὰ τῆς ἐσοδείας 1954, τὰ ὁποῖα ἔχει πάρει, ἔχει πληρώσει κατὰ ἕνα μικρὸν μέρος, δὲν τὰ ἔχει πληρώσει ὅλα. Πῶς συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Συνεπῶς τὸ χρονικὸν διάστημα ἐκεῖνο ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ παίρνει τὰ χρήματα, μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς παραδόσεως ὑπάρχει ἕνα χρονικὸν διάστημα, ποὺ τὰ ἔχει ὁ ἴδιος. Δὲν ἠμπορῶ νὰ μείνω μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πάῃ εἰς τὴν ἀποθήκην τοῦ καπνεμπόρου ἔστω καὶ μία ὀκᾶ καπνοῦ. Εἶναι δυνατὸν καὶ τὰ καπνὰ νὰ πᾶνε ἐκεῖ εἰς τὴν ἀποθήκην τοῦ καπνεμπόρου καὶ νὰ πληρωθοῦν κατὰ τὴν μέθοδον ποὺ σᾶς εἶπα.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§122Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι βουλευταὶ, ὑποθέτω ὅτι ἡ ἐπερώτησις δὲν ἀφεώρα γενικῶς εἰς τὸ καπνικὸν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἐκθέσω τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐπερώτησις ἢ μᾶλλον αἱ ἐπερωτήσεις εἶχον συγκεκριμένην ἀφορμὴν καὶ ἀφεώρων εἰς θέμα ἠθικὸν καὶ ἐπὶ ἠθικοῦ θέματος δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μεταξὺ οἱωνδήποτε κομμάτων, μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, διάστασις. Διάστασις ἐξ ὁρισμοῦ ὑπάρχει εἰς τὰ δημοκρατικὰ πολιτεύματα ἐπὶ θεμάτων πολιτικῶν. Ἐπὶ θεμάτων ἠθικῶν ἐπὶ κινδύνῳ τοῦ πολιτεύματος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ καὶ δὲν ὑπάρχει διάστασις. Ἐὰν διῃρημένοι, κύριοι βουλευταί, διεκδικοῦμεν τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀποτελοῦμεν ἀδιαιρέτως τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, τὸ κεφάλαιον τὸ ἠθικὸν ἄνευ τῆς διατηρήσεως τοῦ ὁποίου εἶναι ἀδύνατος ἡ λειτουργία τοῦ πολιτεύματος. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἐγὼ πιστεύω διατὶ κάθε τόσο ἀνακινεῖται αὐτὸ τὸ ζήτημα πότε ἀπὸ τὸν Τύπον καὶ πότε ἀπὸ διαφόρους συναδέλφους εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ εὕρῃ μίαν ἀντικειμενικὴν ἐξήγησιν καὶ αὐτὴ ἡ περίφημος καὶ εἰς περιωρισμένον χρονικὸν διάστημα κρίσιμον πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς σημειωθεῖσα αὔξησις τῆς κυκλοφορίας ἐὰν ἐσημειώθη καὶ καθ’ ὃ μέτρον ἐσημειώθη, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον αἱ χρηματοδοτήσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ γίνουν ἀντικειμενικῶς, δηλαδή, ἀπὸ ὅλον τὸν πολιτικὸν κόσμον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν παραδεκταί. Καὶ διὰ νὰ παρασχεθῇ ἐπὶ τέλους ἡ ἐξήγησις αὐτή, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀκολουθήσει, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἑξῆς ὁδόν. Πρῶτον μέν, ὅπως ὑπεμνήσθη, καὶ σήμερον ὁ κ. Τσουδερός, ἐκτελῶν τότε χρέη ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, προσεφέρθη νὰ παράσχῃ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὡρισμένα στοιχεῖα. Ὅταν παρέλαβα ἐγὼ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ εὐθὺς ὡς ἀνέλαβον τὴν διοίκησιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὁ νέος διοικητὴς καὶ ὑποδιοικητής, ἐκάλεσα καὶ τοὺς ἐζήτησα ἐκ μέρους καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβοῦν εἰς μίαν εὐρεῖαν ἀλλὰ προσεκτικὴν ἐξέτασιν τοῦ ἠθικοῦ αὐτοῦ θέματος. Δὲν ἠδυνάμην, κύριοι βουλευταί, νὰ δώσω δημοσιότητα εἰς ἁπλοῦς πίνακας καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ὅτι ἔπρεπεν, ἐπειδὴ εἶχε τότε προαποφασισθῆ ἡ νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή, νὰ σταματήσῃ ἡ λειτουργία τῆς οἰκονομίας καὶ νὰ σταματήσουν ἑπομένως χρηματοδοτούμεναι αἱ πάσης φύσεως ἐπιχειρήσεις. Θὰ ἐκινδύνευε δὲ τυχὸν ἡ ἀσχολίαστος, ἢ ἄνευ ἐμπεριστατωμένης ἑρμηνείας δημοσίευσις τοῦ οἱουδήποτε πίνακος τῶν χρηματοδοτήσεων, νὰ καταστήσῃ ὕποπτον πάντα, κατὰ σύμπτωσιν, χρηματοδοτηθέντα κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην καὶ αὐτὸ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον. Ἐὰν εἶπον ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἔρευνα ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, τὸ ἔκαμα διότι ἤθελα ἐπὶ τέλους νὰ δοθῇ μία ὑπεύθυνος ἀπάντησις, διότι κάθε τόσο, κάθε λίγο καὶ λιγάκι πότε ὁ τύπος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ πότε οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀνακινοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἀνακινῆται γενικώτερον εἰς τὴν κοινὴν γνώμην αὐτὸ τὸ θέμα. Δὲν ἔδωσα ὅμως δημοσιότητα εἰς τὴν ἔρευναν αὐτήν. Ἐσκόπευα καί σκοπεύω νὰ δώσω εἰς ὅλους τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἐν τῇ Βουλῇ κομμάτων ὑπεύθυνον περὶ τῆς ὑποθέσεως ἐκείνης ἔκθεσιν. Εἰς τὴν ἔκθεσιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἀναφέρωνται μὲ ἁπλῆν λιτότητα στατιστικοὶ ἀριθμοί, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν κρίσεις τῆς Διοικήσεως τῆς Τραπέζης καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Εἶναι αὐτονόητον ὅτι ἐὰν κατὰ τὴν πορείαν τῆς ἐρεύνης αὐτῆς συνήντων μίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία νὰ χρήζῃ μιᾶς ἰδιαιτέρας διευκρινήσεως, ἡ ὁποία θὰ μοῦ ἐφαίνετο ἰδιαιτέρως ὕποπτος ἐγὼ πρῶτος θὰ ἐζήτουν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Πέραν αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπὶ τῇ αἰτήσει ἑνὸς καὶ μόνον βουλευτοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ ἦτο πρόθυμος νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν πραγμάτων, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τὴν ὁποίαν θὰ ὑπέβαλα καὶ ἡ ἐλαχίστη ἐκ μέρους τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων διαφωνία. Ὅλα αὐτὰ τὰ δέχομαι. Ἕνα μόνον δὲν δέχομαι καὶ δὲν θὰ τὸ ἐδέχετο, εἶμαι βέβαιος περὶ αὐτοῦ, οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ νὰ παραδοθοῦν ὀνόματα ἐπειδή, κατὰ σύμπτωσιν, ἐχρηματοδοτήθησαν τότε, οὔτε ὀνόματα ὑπευθύνων πολιτικῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν ὑπουργοί, εἰς τὴν δημοσιότητα ἐκ μόνου τοῦ λόγου ὅτι ἦσαν τότε ὑπουργοί. Εἰς τὴν κατὰ τὰ ἀνωτέρω διερεύνησιν τῆς ὅλης ὑποθέσεως εἶχε σημειωθῆ καὶ τὸ θέμα τῆς καπνοβιομηχανίας. Ἄν δὲν ἀνεκινεῖτο τὸ ζήτημα καθ’ ὅν θορυβώδη τρόπον ἀνεκινήθη, ἠρέμως καὶ ἡ Διοίκησις τῆς Τραπέζης καὶ ἐγὼ θὰ προέβαινον εἰς ἐμπεριστατωμένην ἐξέτασιν καὶ θὰ ὑπέβαλον ὑπεύθυνον ἔκθεσιν χωρὶς νὰ διασυρθῇ κανείς. Ἄλλως ὅμως ἔδοξεν εἰς τὸν τύπον. Καὶ ἐκεῖ ποὺ ἔφθασαν τὰ πράγματα νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις καὶ ὅτι ἡ λύσις αὐτὴ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον ὅλων ἀνεξαρτήτως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Καψάλη ὁ ὁποῖος καὶ ὁ ἴδιος τὸ ἐζήτησεν δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις ἀπὸ τοῦ νὰ συσταθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς εἰδικῆς αὐτῆς περιπτώσεως.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθησαν, κ. ὑπουργέ, προτάσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀνακοινώσω ἀμέσως.

§124Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Ἐφ’ ὅσον τὸ ἐζήτησαν καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἡ Κυβέρνησις, εἰσηγουμένη τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς τῶν πραγμάτων θὰ ἀναμείνῃ τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς καὶ δὲν θὰ ἀποφανθῇ τώρα ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι πιστεύετε καὶ ὅλοι ἐλπίζομεν ὅτι τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς θὰ ἀποδείξῃ ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ἐσημειώθη τίποτε τὸ ἀνώμαλον. Εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι κηδόμενοι τοῦ κύρους τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἐφ’ ὅσον ἐξεφράσθησαν μεταξὺ συναδέλφων ἀπόψεις καὶ ἐφ’ ὅσον ἐζητήθη ἐκ μέρους τῶν Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως σύστασις ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς, νὰ συστήσωμεν ταύτην. Ὑπόσχομαι δὲ ὅτι θὰ παράσχω εἰς ὅλους ἀνεξαρτήτως τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν διαφόρων Κοινοβουλευτικῶν Ὁμάδων κάθε στοιχεῖον καὶ εἰδικώτερον κατάλογον τῶν χρηματοδοτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ ζητήσετε ὅ,τι διευκρινήσεις νομίζετε δι’ οἱανδήποτε χρηματοδότησιν, ἡ ὁποία θὰ σᾶς φανῇ ὅτι χρήζει περαιτέρω διευκρινήσεως, διότι πρέπει νὰ συνεννοηθῶμεν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ βασικοῦ θέματος καὶ πρέπει αὐτὸ τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον διατυποῦται διὰ τοῦ ἐρωτήματος «ποῖος πῆρε τὰ 193 δὶς» νὰ παύσῃ ἀναγραφόμενον εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ νὰ εὕρῃ μίαν ἀπάντησιν παραδεκτὴν ἀπὸ ὅλον τὸν πολιτικὸν κόσμον, διότι, κύριοι βουλευταί, κινδυνεύομεν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦμεν ὅλοι μαζὶ τὸ ἠθικὸν κεφάλαιον περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησα, κινδυνεύομεν, ἐὰν ἔχωμεν εἰδικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εὐθιξίαν, νὰ φθαρῶμεν καὶ νὰ μᾶς φθείρῃ ὁ ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὁλοκληρωτικὸς ἐχθρὸς τῆς Δημοκρατίας καὶ πρέπει ἡμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ προφυλάξωμεν καὶ τὸ Πολίτευμα. (Χειροκροτήματα).

§125Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι δέχεται τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς, δὲν θὰ δευτερολογήσωμεν. Ἀνέμενα ὅμως νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς δύο λέξεις διὰ τὴν ἀκολουθηθεῖσαν τότε πιστωτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τῆς καπνοβιομηχανίας.

§126Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Ἐπ’ αὐτοῦ, ἄν θέλετε, νὰ ὑποβάλετε εἰδικὴν ἐπερώτησιν, διότι τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι ἄλλο.

§127Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπόψε δὲν ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ ἡ καπνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἐπρόκειτο ἐπίσης νὰ συζητηθῇ ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ διὰ τοῦτο ἀπηυθύνθημεν πρὸς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν. Ἐπιθυμῶ νὰ τοῦ εἴπω, ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἐὰν συνέβη νὰ πρωτοστατήσῃ εἰς τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς τῆς ἀναπροσαρμογῆς, δὲν ἐπρωτοστάτησεν εἰς τὸ θέμα τῶν πιστοδοτήσεων καὶ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπόψε ἐπρόκειτο νὰ συζητήσωμεν εἶναι τὸ θέμα τῶν πιστοδοτήσεων.

§128Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἔλαβεν ὅμως ἐνεργὸν πάντοτε μέρος. Καὶ μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἦτο καὶ μέλος τῆς μικρᾶς Ἐπιτροπῆς.

§129Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀσχέτως ὅμως τῶν τυπικῶν αὐτῶν ἰσχυρισμῶν, εἶναι βέβαιον ὅτι περὶ τοιούτων θεμάτων ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ δώσῃ λογοδοσίαν καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀναμένωμεν ἀνακοινώσεις ἀπὸ προϊσταμένους Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἶναι τὸ θέμα τῶν πιστοδοτήσεων, εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ἐλέχθη ὀρθότατα, ὅτι, ὅταν τοιαῦτα θέματα ἔρχωνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, παύει ἡ διάθεσις συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως, εἴμεθα Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἡ ὁποία πρέπει νὰ κατέχεται ἀπὸ δύο συναισθήματα. Πρῶτον, τὸ αἴσθημα τῆς μεγάλης προσοχῆς, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς τὴν ἐξέτασιν τοιούτων θεμάτων. Διότι, ἐὰν ἐπὶ θεμάτων πολιτικῶν ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα ἀνεπιφύλακτοι εἰς τὰς ἐκφράσεις, ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀρχίζουν νὰ προσλαμβάνουν εἰδικὸν χαρακτῆρα, ἡ προσοχὴ ὀφείλει νὰ εἶναι ἀπόλυτος. Καὶ ὑπάρχει ἐπίσης τὸ δεύτερον θέμα. Ἡ εὐθύνη τῆς Δημοκρατίας. Διότι τὸ ἠθικὸν κῦρος τῶν δημοσίων ἀνδρῶν, πρέπει νὰ μένῃ ἀπρόσβλητον ἀνὰ πᾶσαν διαβολὴν καὶ πᾶσαν ὑποψίαν. Ἑπομένως, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, ὅπου μία καχυποψία προσλαμβάνει ἔκτασιν, πρέπει καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ὁμόφωνος εὐαισθησία τοῦ Σώματος, καὶ νὰ παρέχεται ἡ εὐκαιρία πλήρους δημοσιότητος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διαλύεται ἡ καχυποψία καὶ νὰ ἀποκαθίσταται πλήρως τὸ κῦρος τῶν δημοσίων ἀνδρῶν, τῶν ἡγετῶν τῆς Δημοκρατίας. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα προσέλαβε πράγματι μίαν εὐρεῖαν ἔκτασιν, τὸ θέμα τῶν πιστοδοτήσεων πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ἠκούσθησαν καὶ ἐκτὸς αὐτῆς τῆς αἰθούσης καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν νομίμως εἰς τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι ὁμόφωνον, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα μιᾶς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς εἰς τὸ θέμα. Ἐν τῷ συμφέροντι τῆς Δημοκρατίας, εἰς ἐκπλήρωσιν αὐτοῦ τοῦ καθήκοντος, συμφωνοῦμεν πρὸς τὴν πρότασιν τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.

§130Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Τὸ ἐθέσατε δι’ ὅλα τὰ θέματα;

§131Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα, ἔχετε δίκαιον. Ὑπάρχει ἕνα εἰδικὸν θέμα τῶν πιστοδοτήσεων πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ὅλα τὰ ζητήματα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐν γένει τῶν πιστοδοτήσεων, ἔχουν γενικώτατα ἐπανειλημμένως ἀπασχολήσει καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν δημοσίαν γνώμην. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ἐκτὸς αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ εἰδικευθῇ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συγκεντρωθῇ εἰς τὸ θέμα, παραλλήλως θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ γενικώτερον τὸ θέμα. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, νομίζω, παρέχομεν πλήρη ἱκανοποίησιν εἰς τὸ δημόσιον αἴσθημα σχηματίζοντες γενικὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιδοθῇ εἰς μίαν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου θέματος καὶ εἰδικὴν ἐπιτροπήν, ὅπως συνέβη, καὶ εἰς ἄλλας περιστάσεις, ὅπως π.χ. προκειμένου περὶ τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, ὁπότε ἔγιναν περισσότεραι Ἐπιτροπαί, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐργασθοῦν συντόνως καὶ νὰ ἀποδώσουν ἔργον.

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν ἠννόησα τὴν ἀποστολὴν τῶν δύο Ἐπιτροπῶν. Ἡ μία θὰ ἐξετάσῃ ποῖον θέμα γενικώτερον, καὶ ἡ ἄλλη ποῖον εἰδικώτερον.

§133Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχει ἕνα εἰδικὸν θέμα, αἱ πιστοδοτήσεις πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Εἶναι μία Ἐπιτροπή. Ὑπάρχει καὶ ἕνα γενικώτερον θέμα, λειτουργία τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπειδὴ αἱ ἀποφάσεις δὲν περιέρχονται εἰς τὴν δημοσιότητα. Καὶ ἐπειδὴ ἐπανειλημμένως διηρωτήθη ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἐξεφράσθησαν ἀπορίαι διὰ τὴν λειτουργίαν καὶ διὰ τὴν δικαιοσύνην τῆς λειτουργίας της ἐκ τῆς ἀφορμῆς αὐτῆς, δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δίκαιον νὰ ἐντοπισθῶμεν. Ἐφ’ ὅσον θέλομεν πράγματι νὰ χυθῇ φῶς, θὰ ἦτο νομίζω, ἄτοπον νὰ σχηματισθῇ μόνον ἡ μία Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ παρασχεθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐπὶ τῆς ὅλης λειτουργίας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς τηρεῖται ἐχεμύθεια, τηρεῖται ἐπιφύλαξις, τηρεῖται σκότος. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ γενικότης τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἀποτελεῖ καθῆκον τῆς Βουλῆς.

§134Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Μὲ τὴν δευτέραν διατύπωσιν συμπληρώσεως τῆς προτάσεως τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, συμφωνοῦμεν ἀπολύτως μὲ τὴν ἑξῆς προσθήκην. Ἡμεῖς ὑπεβάλλομεν πρότασιν διὰ μίαν Ἐπιτροπήν. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐὰν πρόκειται νὰ γίνουν δύο ἢ τρεῖς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιορισθῇ ἡ ἔρευνα, ἐφ’ ὅσον θέλομεν πράγματι νὰ προστατεύσωμεν τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ ὄχι νὰ δίδωμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι στρεφόμεθα πάντοτε ἐναντίον ἑνὸς μόνον κόμματος. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ ὅλον τὸ ἔργον τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς δηλαδὴ τοῦ συλλογικοῦ ὀργάνου τὸ ὁποῖον καθορίζει κατὰ βάσιν τὰ θέματα τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Νομίζομεν μάλιστα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς δανείων. Ἀπαραίτητον δὲ νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ὅλη ἡ ὑπόθεσις τῆς πιστοδοτήσεως τοῦ τύπου, διότι ἐθίγη δὶς ἐδῶ καὶ ἔμεινεν ἐκκρεμής. Ἐὰν ἡ γραμμὴ αὐτὴ δὲν ἀκολουθηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, τότε δὲν θὰ ἔχῃ ἐξυπηρετηθῆ ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δηλαδὴ ἡ προστασία τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τοῦ καθεστῶτος ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπαναλαμβάνω θὰ ἔχῃ δοθῆ ἡ ἐντύπωσις ὅτι αἱ Ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ συνιστῶνται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην μόνον πάντοτε ἐπὶ ὡρισμένῳ σκοπῷ καὶ ὡρισμένῃ πολιτικῇ ἀποστολῇ. Διότι καὶ ἄλλοτε ἐγεννήθη ζήτημα Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν ἐπὶ σοβαρωτάτων ζητημάτων τὰ ὁποῖα συγκινοῦν τὴν κοινὴν γνώμην, ὅπως τὸ θέμα τῆς Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Στρατοῦ καὶ ὅμως πάντες ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ δώσουν τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐπιμόνως ἐσιώπησαν τότε. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ καθ’ ὅλην της τὴν ἔκτασιν, ἐκτεινομένη εἰς ὅλας τὰς Τραπέζας, τὸν τύπον καὶ τὴν Κ.Ε.Δ. ἀδιαφόρως τοῦ ἐὰν θὰ γίνουν 2 ἢ 3 Ἐπιτροπαί.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Παπαπολίτης ἔχει τὸν λόγον.

§136Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω εἰμὴ διὰ δύο λέξεων, διότι νομίζω, ὅτι θὰ ἀπετέλει ματαιοπονίαν ἡ περαιτέρω συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ περαιτέρω σύγχυσιν τῆς κοινῆς γνώμης, δεδομένου ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐνώπιον ἡμῶν στοιχεῖα δὲν θὰ ἦτο δυνατὴ καὶ ἐπιτετραμμένη μία ἀντικειμενικὴ ἔρευνα. Νομίζω, ὅτι εἰς θέματα παρόμοια, ὡς ὀρθῶς καὶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀξ. κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐτόνισαν, ἐπιβάλλεται ἀπόλυτος ἀντικειμενικότης. Νομίζω δέ, ὅτι κακῶς ἐμφανίζεται ὑπὸ τύπον ἐπερωτήσεως ἡ σημερινὴ συζήτησις καὶ ἡ εὐθύνη δὲν εἶναι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ εἶναι τῆς Κυβερνήσεως. Ὀρθῶς δὲ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων κυρίων βουλευτῶν, ὡς ἐρώτησις, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἐπὶ τέλους ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα καὶ διὰ τοῦ τύπου κατηγγέλθησαν ἀλλὰ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ βουλευτὰς καὶ τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως ἀπεκαλύφθησαν, διὰ νὰ πεισθῶμεν ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ἢ ὄχι, δεδομένου ὅτι δὲν κρίνεται ἁπλῶς ἡ πολιτικὴ ὡς εἶπε καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ θέματος, τοῦ μέτρου τῆς ὑποτιμήσεως συγκεκριμένως, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπανερχομένη εἰς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ μέτρου τῆς ὑποτιμήσεως εἶπε, νὰ ἀποδείξῃ πόσον ἐδικαιώθη, ἀλλὰ νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν ἐλήφθησαν τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ νὰ διαφυλαχθῇ τὸ συμφέρον τοῦ συνόλου ἢ ἀντιθέτως παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια νὰ ἐπωφεληθοῦν ὡρισμένοι κερδοσκόποι. Ἀνακύπτει λοιπὸν ἕνα τεράστιον ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν θέμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ συνίσταται τὸ ἠθικὸν θέμα, εἰς τὸ ὅτι, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ παράσχῃ στοιχεῖα δικαιολογοῦντα τὰ αἴτια τῆς διογκώσεως τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν πιστώσεων ὅπως καὶ τοῦ τρόπου τῶν χρηματοδοτήσεων καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀφήνῃ ἀνοικτὰς τὰς θύρας τῆς ὑπονοίας. Ἐλέχθη τότε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ μέτρου τῆς ὑποτιμήσεως, ἢ μᾶλλον ἠκούσθησαν διάφοροι ψίθυροι, οἱ ὁποῖοι ἄφηνον νὰ ἐννοηθῇ ὅτι τὸ μυστικὸν εἶχε διαφύγει. Ἀλλ’ ἡ Ἀντιπολίτευσις, περιωρίσθη εἰς τὸ νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις αὐστηρῶς ἐπὶ τοῦ μέτρου τῆς ὑποτιμήσεως καὶ μόνον. Ἡ Κυβέρνησις τότε διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνησυχίας αὐτὰς ὡμίλησε περὶ τραπεζιτικῶν μυστικῶν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἰς μίαν διευθυνομένην οἰκονομίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι παραδεκτὰ τὰ μυστικὰ αὐτὰ τὰ Τραπεζιτικά. Ἀλλ’ ἀντιθέτως περισσότερον ἐκθέτουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐνισχύουν τὰς ὑπονοίας. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἀνακύπτει τὸ πολιτικὸν θέμα, ὅτι προϋπόθεσις τῆς καλῆς λειτουργίας τοῦ πολιτεύματος εἶναι ἡ ἄσκησις ἐλέγχου ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἡ ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρέχῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διαφωτισθῇ αὕτη. Ἐπομένως ἀνακύπτει καὶ ἡ πολιτικὴ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως διότι παραβιάζει τὸν δημοκρατικὸν νόμον καὶ τὸ Σύνταγμα, μὴ παρέχουσα τὰ στοιχεῖα αὐτά. Πέραν τῆς συστάσεως τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν βεβαίως θὰ ἀνακύψῃ ἢ μὴ ἡ εὐθύνη τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Ἐπανερχόμεθα λοιπόν, καὶ εἰς τὴν πρότασιν τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ πλήρη τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς κυκλοφορίας, τῶν πιστώσεων καὶ ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτῶν.

§137Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἀπαντήσω πρῶτον ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ, εἰς τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν καὶ θὰ τοῦ ὑπενθυμίσω τί τότε ἔλεγεν ὅταν ἐκεῖνος εὑρίσκετο εἰς τὴν θέσιν μου. Εἶχεν ὑποστηρίξει —τότε ἦτο μέλος τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς Κυβερνήσεως— εἶχεν ὑποστηρίξει μαζὶ μὲ ὅλην τὴν Κυβέρνησιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ καὶ σήμερον ὑποστηρίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία γενικὴ καὶ ἀόριστος ἔρευνα, διότι ἡ γενικὴ καὶ ἀόριστος ἔρευνα θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν πρῶτον μέν, ὅτι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα εἰς οὐδὲν θὰ κατέληγε, δεύτερον δέ, ὅτι θὰ ἐπλανᾶτο ἐπὶ μακρὰν σειρὰν μηνῶν, ἐτῶν κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, ἂν ἐπρόκειτο νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Δανείων καὶ ὅλας τὰς ἀπὸ τῆς συστάσεως αὐτῆς χρηματοδοτήσεις. Εἶναι κατάδηλον ὅτι ἂν ἠθέλαμεν νὰ προχωρήσωμεν μὲ κάποιαν σοβαρότητα θὰ ἐξοδεύσωμεν τοὐλάχιστον τόσον χρόνον, ὅσον ἐχρειάσθησαν τὰ μέλη τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ πάρουν τὰς σοβαροτέρας ἀποφάσεις. Καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοιούτου εἴδους ἔρευνα, ἄλλως παρὰ μόνον κατὰ τρόπον ἐπιπόλαιον. Ἐγὼ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, κ. βουλευταί, ὅτι θελήσας νὰ ἐρευνήσω τὸν τρόπον τῶν χρηματοδοτήσεων ἐκείνων περὶ τῶν ὁποίων ἡ φήμη, συνήντησα μεγίστας δυσχερείας. Πρῶτα, ἀπὸ ὅλα, περὶ τὴν συλλογὴν τῶν στοιχείων. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. βουλευταί, νὰ πιστεύσῃ κανεὶς μετὰ σοβαρότητος ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἔρευνα βαθεῖα προσεκτικὴ ἑνὸς τόσον τεραστίου κύκλου χρηματοδοτήσεων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν ἂν μᾶς ζητήσετε οἱανδήποτε πληροφορίαν ἐπὶ οἱασδήποτε συγκεκριμένης χρηματοδοτήσεως, ἀλλὰ νὰ ζητήσετε νὰ γίνῃ τοιαύτη ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ περὶ πάσης ἐν Ἑλλάδι λαβούσης χώραν χρηματοδοτήσεως εἶναι, ὡς νὰ λέγετε νομίζω, ὅτι νὰ μὴ γίνῃ ἔρευνα ἐπὶ καμμιᾶς χρηματοδοτήσεως. Ἀλλὰ ὑπάρχει κάτι περαιτέρω τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν —καὶ αὐτὸ τὸ εἴχομεν ὑποστηρίξει πάντοτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ αὐτὸ νομίζω θὰ τὸ ἀποδεχθοῦν καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁ κ. κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς ΕΠΕΚ καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν μολονότι ἐξέφρασεν ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ πρὸς στιγμὴν διάφορον γνώμην— δὲν εἶναι δυνατὸν τοιαύτης φύσεως θέματα νὰ ἀντιμετωπίζωνται κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, κ. βουλευταί, συνιστᾶται πάντοτε δι’ ἕν περιωρισμένον καὶ συγκεκριμένον θέμα καὶ ὅταν μάλιστα ἀφορᾷ τοιούτου εἴδους θέματα ἡ Ἐπιτροπὴ πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα θέμα σαφὲς ἐπὶ τοῦ ὁποίου νὰ εἶναι δυνατὸν σαφῶς ν’ ἀπαντήσῃ καὶ ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν βραχύτερον. Φοβοῦμαι, ὅτι ἂν δεχθῇ ἡ Βουλὴ πρότασιν περὶ ἐξετάσεως τοῦ σύμπαντος, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ καταλήξωμεν ποτὲ πουθενὰ καὶ νομίζω ὅτι θὰ μείνῃ ἡ ἀποψινὴ συζήτησις, ἄνευ ἐκείνης τῆς ἐκβάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπέβλεπεν. Ὑποθέτω ὅτι θὰ δεχθοῦν οἱ κ. ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων νὰ ὑποβάλωμεν ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ ἐγὼ δηλῶ ὅτι θὰ ὑποβάλω ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ μοῦ ζητήσουν οἱ ἐν τῇ Βουλῇ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, πλὴν ἐκείνων τὰ ὁποῖα προδήλως ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ὑποβάλῃ.

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μὴ ὑποβάλῃ;

§139Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μάλιστα. Ὑπάρχουν ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ δώσῃ διὰ λόγους ἀφορῶντας εἴτε εἰς τὴν ἠθικὴν τάξιν, εἴτε εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Ἑπομένως, εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, οἱαδήποτε πληροφορία αἰτηθῇ θὰ τὴν δώσω. Ἀλλὰ ἐὰν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, ἔχουν οἱανδήποτε ἀμφιβολίαν, δὲν ἔχουν παρὰ ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος νὰ μὲ ἐπερωτήσουν, καὶ ἐὰν ἐπερωτώμενος δὲν δώσω ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν, τότε νὰ ζητήσουν οἱ κ. ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος ὄχι μίαν ἀλλὰ δέκα ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς, καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, δέκα ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπὰς νὰ συστήσῃ. Ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συστήσωμεν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ γενικωτέραν ἁρμοδιότητα ἐπὶ τοῦ σύμπαντος. Θὰ ἐδεχόμην ἑπομένως νὰ γίνῃ μία ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὰς πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς χρηματοδοτήσεις, εἰδικῶς αὐτὴν τὴν χρηματοδότησιν τῆς καπνοβιομηχανίας διὰ νὰ τελειώνωμεν. Ἕν δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις, τὴν ἐξέτασιν πάσης χρηματοδοτήσεως, διότι εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδύνατον. Μία εἰδικὴ ἢ δέκα ἢ εἴκοσι νὰ ἐξετάσῃ. Ἀλλὰ δέκα χιλιάδες χρηματοδοτήσεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθοῦν.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει πλήρως διευκρινισθῇ. Ἀπόψε ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἦλθε τελικῶς καὶ τὸ γενικώτερον θέμα τῶν πιστοδοτήσεων ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν. Καὶ ἦλθεν ἐπίσης καὶ τὸ εἰδικώτερον θέμα τῶν πιστοδοτήσεων αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν κατὰ τὴν ὕποπτον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, περίοδον πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν τὴν φράσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἠθικὴν ἐκκρεμότητα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ θέματος τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅλοι συμβαίνει νὰ εἴμεθα σύμφωνοι, ὅταν τὸ θέμα συζητῆται καὶ ὅταν πρόκειται νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν τελικὴν ἀπόφασιν, νὰ ἐπιβεβαιώσωμεν τοῦ λόγου μας τὸ ἀσφαλές, κατὰ ἕνα περίεργον τρόπον, διστάζομεν. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῶ, νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ ἐπικαλεσθῶ παλαιὰν συνέπειαν ἀπὸ τοῦ 1952, ὁπότε αἱ ἰδικαί μας Κυβερνήσεις ἦσαν εἰς τὴν ἐξουσίαν εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ποτὲ δὲν θὰ παύσω νὰ ὑποστηρίζω. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ προσωπικῶς εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 193 δισεκ. δὲν ἀποδίδω καμμίαν σημασίαν, ὡς πρὸς τὴν ἀκρίβειάν του τὴν μαθηματικήν. Ἔγινεν ὅμως σύνθημα. Ἐὰν σήμερον θέλωμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι θὰ ἀποχωρήσωμεν ἀπὸ τὰ 193 τὰ 12 ἢ τὰ 11, θὰ μείνῃ νὰ αἰωρῆται ἐπάνω ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας ἡ ὑπόνοια διὰ τὰ ὑπολειπόμενα 178½. Τότε τί κάμνομεν, κ. Πρόεδρε καὶ κ. συνάδελφοι; Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ἁπλῶς φοβούμεθα τὸν ἔλεγχον διὰ τὰ ὑπόλοιπα καὶ ἐπιπροσθέτως δημιουργοῦμεν καὶ μίαν ἄλλην πάλιν ἠθικὴν ἐκκρεμότητα. Διότι, κύριοι, ὅταν λέγωμεν ὅτι ἀποφασίζομεν νὰ κάμωμεν μίαν ἔρευναν, ὄντως πρέπει νὰ πιστεύωμεν καὶ ἡμεῖς ποὺ τὸ λέγομεν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ποὺ τὸ ἀκούει ὅτι τὸ κάμνομεν μὲ αὐτὴν τὴν βασικὴν ἐπιδίωξιν καὶ ὄχι ἐλαυνόμενοι ἀπὸ ἄλλους σκοπούς. Τὸ θέμα τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἔχει ἔλθει δὶς ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ δὶς μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἠρνήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἠρνήθη ἀκόμη νὰ χορηγήσῃ καὶ τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν. Ἐάν σήμερον θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις προτείνουσα τὴν ἀποδοχήν, καθ’ ἃ φαίνεται νὰ προτείνῃ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ τῆς στενωτέρας προτάσεως, νὰ ἀποχωρήσῃ ἕνα συγκεκριμένον θέμα, εὐλόγως θὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω χρέος συνειδήσεως νὰ τὸ διακηρύξω, ὅτι δὲν ἐπιδιώκομεν τὴν διαλεύκανσιν μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διαλευκανθῇ, ἀλλὰ ἐπιδιώκομεν τυχὸν ἄλλους σκοπούς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ ὀλιγώτερον τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ εἶναι ἡ ἀποδοχὴ τῆς μέσης προτάσεως, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν. Ἂς ἐγκαταλειφθῇ ἡ ἀκραία πρότασις τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος, ἂς ἐγκαταλειφθῇ ἡ πρότασις τῶν συναδέλφων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἂς γίνῃ δεκτὴ ἡ ἰδική μας πρότασις καὶ ἂς γίνῃ ἐπὶ τέλους δεκτὴ μὲ τὴν προσθήκην ὅτι ἀντὶ νὰ κάμωμεν μίαν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, ἂς κάμωμεν δύο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἐκκαθαρισθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ ἐπιβάλλεται ἐπὶ τέλους ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν ἐπὶ τῶν χρηματοδοτήσεων τῆς Νομ. Ἐπιτροπῆς.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§142Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Εἶμαι λίαν εὐτυχὴς διότι ἐν τῇ προόδῳ τῆς συζητήσεως καθίσταται σαφὲς ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιθυμεῖ πληρεστέραν διαφώτισιν τοῦ θέματος καὶ ὄχι περιορισμὸν τοῦ ζητήματος εἰς ἕνα θέμα. Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ἢ ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις θέλει νὰ ἀποτελματωθῇ ἡ ὑπόθεσις, ὅπως πρὸ ὀλίγου εἴπατε ἀπευθυνόμενος πρὸς ἐμέ, κ. ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἢ ὅτι πράγματι ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις —εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέχω καὶ ἐγώ,— ἐπιθυμεῖ τὴν διαλεύκανσιν ὅλων τῶν ζητημάτων. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ καὶ τὴν μέσην λύσιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, ἀλλὰ νομίζω ὅτι καὶ αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρωθῇ διότι πλὴν τοῦ θέματος τῶν χρηματοδοτήσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει πάντοτε διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν— πρῶτος ἐγὼ θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ διαλευκανθῇ ὁριστικῶς καὶ τελεσιδίκως —ὑπάρχει πάντοτε τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ὅταν ἐμνημόνευσα τὰ δάνεια τῆς ΚΕΛ καὶ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, εἶχα τὸν λόγον μου καὶ τὰ ἐμνημόνευσα. Θέλετε νὰ τὰ ἀγνοήσετε καὶ νὰ ἀναλάβετε σεῖς τὴν εὐθύνην, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Ὑπάρχει καὶ τέταρτον θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι βασικὸν καὶ τελείως ἠθικόν, τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ τύπου. Ἄς κάμετε, κύριοι συνάδελφοι, τρεῖς Ἐπιτροπὰς καὶ τέσσαρας Ἐπιτροπὰς. Δὲν ὑπάρχει φόβος νὰ ἀχρηστεύσητε τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ὅταν τὴν κάμετε μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια. Ἐνῷ ἐὰν κάμετε μίαν, μὲ ὑποκειμενικὰ κριτήρια, θὰ ἐκφυλίσετε τὸν θεσμόν, ὅπως ἐκεῖ τείνετε, καὶ θὰ τὸ ἴδῃ πρῶτος ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Προσφέρομεν ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὴν πλειοψηφίαν καὶ γενικώτερον εἰς τὴν Βουλήν.

§143ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δίδετε τὴν ἀφορμήν.

§144Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ποῖος δίδει ἀφορμὴν δὲν θὰ βραδύνετε νὰ τὸ μάθετε καὶ αὐτό.

§145ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ζητήσατε Ἐπιτροπήν.

§146Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Δὲν κάμνω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ζητῶ ἐπανειλημμένως ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπάς.

§147Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ πάλιν θὰ ἀρχίσω τὴν ἀπάντησίν μου ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν καὶ θὰ τοῦ ὑπενθυμίσω τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ ὑπενθυμίσω καὶ εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ὁ ἀρχηγός του, ὅταν ἦτο Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ θὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὅλα τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἐτήρησαν καὶ εὐλόγως.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ἀρχηγός μου δὲν εἶχεν ἐπαφήν......... (δὲν ἠκούσθη).

§149Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Μητσοτάκη, γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι οὐδὲν κόμμα οὐδέποτε ἐδέχθη νὰ παραδώσῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ἀφορῶντα τὰς χρηματοδοτήσεις εἰς τὴν δημοσιότητα.

§150Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Οὔτε εἰς Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Βουλῆς, κ. ὑπουργέ; Διατί;

§151Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ἀορίστου ὑποθέσεως, τὴν ὥραν ποὺ ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη—καὶ τὸ δηλοῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς— νὰ δώσῃ εἰς ὅλους τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἐν τῇ Βουλῇ κομμάτων ὅλα τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα, νὰ μοῦ λέγετε, διὰ νὰ ἐκτεθοῦν οἱ πολῖται ἀδίκως, νὰ συστήσωμεν περιττὰς Ἐπιτροπάς. Δέχομαι ὅμως βεβαιότατα νὰ συσταθῇ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία νὰ μὴ ἀσχοληθῇ εἰδικώτερον μὲ τὸ αʹ ἢ βʹ θέμα, διὰ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον ὑπηνίχθη καὶ ὁ ἴδιος ὁ ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι θὰ ὑπάρχῃ μία παγίως καὶ μονίμως καὶ εἰς τὸ διηνεκὲς ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ λαμβάνῃ ἀποφάσεις ἐπὶ διαφόρων ὑποθέσεων. Ἐὰν ὑπάρχῃ μία συγκεκριμένη ἐρώτησις, διατὶ δὲν ὑποβάλλετε ἐπερώτησιν καὶ κατόπιν νὰ προτείνετε τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς;

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§153Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Μόνον «μάλιστα» λέγετε......... (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§154Κ. ΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μουρατίδη, θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ διακόψω τὴν συνεδρίασιν.

§156Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Κανονισμὸς προβλέπει μίαν ὡρισμένην διαδικασίαν διὰ τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Πρέπει νὰ ὑποβληθῇ πρῶτον μία ἐπερώτησις ἐπὶ συγκεκριμένης ἐρωτήσεως, νὰ ἐπακολουθήσῃ συζήτησις καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Εἶναι πρωτάκουστον, εἰς τὰ καλὰ καθούμενα, χωρὶς νὰ γίνῃ συζήτησις φέρ’ εἰπεῖν ἐπὶ τῶν παγιωμένων πιστώσεων, διὰ τὰς ὁποίας θὰ εἴπωμεν ἐξ ἀφορμῆς νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς τὴν Βουλήν, νὰ γίνῃ ἀφορμὴ συστάσεως Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, δι’ αὐτάς.

§157Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Τὴν διαδικασίαν αὐτὴν ποῦ τὴν εὑρίκατε; Πῶς ὑποβάλλεται ἡ αἴτησις διὰ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς;

§158Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὑπάρχει μακροτάτη παράδοσις. Ὅταν λέγετε ὅτι ζητεῖτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὡρισμένα στοιχεῖα, πρέπει πρῶτον νὰ τῆς δώσητε τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς δώσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ κατόπιν νὰ ὁμιλῆτε περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Εἶναι πρωτάκουστον, νὰ ζητῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ζητήσατέ μου στοιχεῖα διὰ τὰς παγωμένας πιστώσεις καὶ ἐὰν δὲν σᾶς τὰ δώσω, τότε νὰ συσταθῇ Ἐπιτροπή.

§159Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὰ ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ 1953.

§160Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχετε, κ. Μητσοτάκη, παρὰ νὰ μοῦ ζητήσητε οἱανδήποτε πληροφορίαν οἰκονομικῆς φύσεως καὶ θὰ τὴν λάβητε. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν νὰ τηρῆται οἱονδήποτε ἀπόρρητον. Ὑπάρχουν λόγοι διὰ νὰ μὴ διασύρωνται ἰδιῶται καὶ πολιτικὰ πρόσωπα ἀδίκως. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἴπομεν: πάρετε κύριοι ὅλας τὰς χρηματοδοτήσεις ἢ ὑπάγετε 16 ἄνθρωποι εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ κάμετε ὅ,τι θέλετε. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον νομίζω καὶ ὅταν σεῖς κ. ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἐδέχθητε νὰ γίνῃ ἐξεταστηκὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, ὅταν ἐζητήθη τοῦτο.

§161Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Πότε συνέβη αὐτό;

§162Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νομίζω, ὅτι τὸ εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης.

§163Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶπον, ὅτι εἴχομεν ζητήσει ἐπανειλημμένως κατάθεσιν στοιχείων.

§164Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν μου, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἐφ’ ὅσον ὑπηνίχθητε τὶ θὰ ἔκαμνον ἢ τὶ ἔκαμον ὡς ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, σᾶς λέγω ὅτι δύο φοράς, ποὺ προέκυψε ζήτημα τοιοῦτον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ΜΕΡΚΑΝΤΙΛΛΕ καὶ τὰς Ἰταλικὰς ἐπανορθώσεις, συνεστήθη ἀμέσως Ἐπιτροπή, συμφωνούσης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν προέκυψε ἄλλη περίπτωσις αἰτήματος τῆς Συμπολιτεύσεως ἢ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καμμία ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου. Κατὰ τὰς ἡμέρας λοιπὸν τὰς ἰδικάς μου οὐδὲν συνέβη ἀπὸ ὅσα ἰσχυρίζεσθε.

§165Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λέγω, τί θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπικαλεσθῇ οἱοσδήποτε. Ἴσως νὰ κάμνω λάθος καὶ σᾶς ζητῶ συγγνώμην. Καὶ κάτι ἄλλο. Εἶσθε μέλος τῆς Κυβερνήσεως—μοῦ τὸ ὑπενθύμισεν ὁ κ. Καψάλης—ὅταν ἐλέγατε, ὅτι ἐὰν θέλουν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων στοιχεῖα,........

§166Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐδῶ εἶναι ἡ σύγχυσις. Ἄλλο θέμα ἡ παροχὴ δημοσίᾳ εἰς τὸν Τύπον καὶ τὴν Βουλὴν στοιχείων καὶ ἄλλο θέμα ἀφ’ ἧς προέκυψε ζήτημα ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἴπητε ποῦ τὴν περιορίζετε. Βεβαίως ὡς πλειοψηφία κάμνετε ὅ,τι θέλετε καὶ κάμετε γρήγορα ὅ,τι θέλετε, διότι δὲν θὰ χαρῆτε ἐπὶ πολὺ τὴν πλειοψηφίαν αὑτήν. (Χειροκροτήματα).

§167Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λυποῦμαι ποὺ τὸ λέγετε, ἀλλὰ ἐὰν ἡμεῖς δὲν θὰ χαρῶμεν αὐτὴν τὴν πλειοψηφίαν, φοβοῦμαι ὅτι σεῖς δὲν θὰ χαρῆτε οὔτε τὴν μειοψηφίαν. (Χειροκροτήματα).

§168Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐάν, τολμᾶτε, σπεύσατε νὰ τὸ ἐξετάσωμεν καὶ αὐτό.

§169Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ θέμα πρὸς τὸ παρὸν δὲν εἶναι αὐτό. Ἐὰν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων, δὲν θεωροῦν ἐπαρκῆ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς δώσωμεν περὶ τῶν σημειωθεισῶν χρηματοδοτήσεων, δέχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ ἀμέσως καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§170Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐὰν δὲν δεχθῆτε τοὐλάχιστον τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, τὴν ὁποίαν ἔκαμε προηγουμένως ὁπότε, ἐγὼ παραιτοῦμαι τῆς πρώτης προτάσεως καὶ δέχομαι τὴν δευτέραν· ἐὰν δὲν δεχθῆτε καὶ τὴν δευτέραν, μὲ τὴν προσθήκην καὶ τῶν θεμάτων τοῦ Τύπου τοὐλάχιστον, τότε τὸ κόμμα τῶν Προοδευτικῶν θὰ ὑποστηρίξῃ ὅσον δύναται καὶ ὅπου δύναται ὅτι πρόκειται σαφῶς περὶ πράξεως πολιτικῆς σημασίας ἀπέναντι ἑνὸς κόμματος.

§171ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ κακόμοιρον.

§172Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κατὰ διάφορον τρόπον τὸ ἐλιβανίζατε πρὸ ὀλίγου χρόνου καὶ κατὰ διάφορον θὰ τὸ βλέπετε πάλιν μετ’ ὀλίγους μῆνας.

§173Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα τῶν πιστώσεων αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν κατὰ τὴν περίοδον τὴν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ἐὰν θέλετε δι’ οἱονδήποτε ἄλλο σημεῖον νὰ σᾶς δώσω πληροφορίας, ὑποβάλλατε ἐπερώτησιν. Θὰ μᾶς δώσητε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπαντήσωμεν καὶ κατόπιν, ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθῆτε νὰ ζητήσητε τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως.

§174Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ποῦ τὸ εὑρίκατε, ὅτι πρέπει νὰ προηγηθῇ ἐπερώτησις;

§175Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ κοινοβουλευτικὴ τακτική.

§176Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ νομίζῃ.

§177Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ. Σᾶς ἤκουσα, μολονότι μὲ διακόψατε. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ τελικὴ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δύναται ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ἐπὶ ὅλων τῶν χρηματοδοτήσεων αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν τοὺς δύο μῆνας πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἐπίσης δέχεται, ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐξήγησιν εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ ἐκ Κεφαλληνίας συναδέλφου, πρὶν προταθῇ ἡ σύστασις ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος, νὰ δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ θέματος νὰ παράσχῃ πρῶτον τὰς ἐξηγήσεις, διὰ νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν τὰ διάφορα ἀνακύπτοντα θέματα κατὰ τὸν ρυθμὸν ποὺ ἀνακύπτουν ἑκάστοτε εἰς τὸν Τύπον, νὰ δίδουν ἀφορμὴν διὰ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, πρὶν γίνῃ συζήτησις. Δέχομαι λοιπὸν καὶ προτείνω νὰ δεχθῇ καὶ ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφήν, παρακαλῶ νὰ τὴν διατυπώσουν 10 βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως.

§178Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι προσηγγίσαμεν πολὺ μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὰς ἀπόψεις μας. Ἐὰν διαβάσωμεν τὴν ἰδικήν μας πρότασιν, νομίζω ὅτι θὰ συμφωνήσωμεν.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐτερματίσθη. Θὰ ἀναγνώσω καὶ τὰς τρεῖς προτάσεις καὶ παρακαλῶ νὰ προσέξητε, διότι ὅπως γνωρίζετε, πρέπει νὰ καταχωρηθοῦν ἐπὶ λέξει εἰς τὰ πρακτικά, διότι θὰ ἀποτελέσουν τὸ πλαίσιον καὶ τὸ ἀντικείμενον ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἀσχοληθῇ ἡ ἐξεταστικὴ ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. Ἡ πρώτη πρότασις ἔχει ἑξῆς: Πρὸς Τὸν Ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐπειδὴ ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων τῶν συναδέλφων κ. κ. Μουρατίδη, Κοθρῆ, Ζορμπᾶ, Ἀθ. Παπαθανάση, Χρ. Μαυρομμάτη καὶ Ε. Πέτσου, παρέχεται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἐνδέχεται ἐν ὄψει τῆς ἀναπροσαρμογῆς ὡρισμέναι καπνοβιομηχανίαι νὰ ἐχρηματοδοτήθησαν διὰ σοβαρῶν ποσῶν ἐπωφεληθεῖσαι ταύτης ὑπερμέτρως, χάριν αὐτοῦ τούτου τοῦ γοήτρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ πρὸς περιφρούρησιν τούτου ἔναντι τῆς κοινῆς γνώμης, φρονοῦμεν οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ὅτι παρίσταται ἀνάγκη ὅπως ἡ Βουλὴ βάσει τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Συντάγματος προβῇ εἰς τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς ἵνα ἐρευνήσῃ ἐὰν αἱ χρηματοδοτήσεις τῶν Καπνοβιομηχανιῶν αἱ γενόμεναι μεταξὺ Δεκεμβρίου 1952 καὶ μέχρις 8ης Ἀπριλίου 1953 ἐγένοντο κανονικῶς καὶ εἰδικῶς ἐάν τινες τούτων ἐπωφελήθησαν ἐκ τῆς ἐπακολουθησάσης νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ἐὰν ναί, τίνι τρόπῳ καὶ τέλος ἐὰν προκύπτουν πολιτικαὶ εὐθῦναι καὶ ποῖαι διὰ τοὺς διαχειρισθέντας τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως κατὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν χρονικὸν διάστημα. Ἀθῆναι τῇ 17 Ἰουνίου 1955 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Εὐάγγ. Σαββόπουλος, Σ. Τζουβάρας, Χρ. Μαυρομμάτης, Μ. Κοτσώνης, Ἀνδρέας Ἀποστολίδης, Τρ. Μιχαηλίδης, Δ. Κουτσιμπός, Γ. Χασάν, Χ. Γιουσούφ, Χρ. Ντινίδης, Θ. Ταμβακᾶς, Γ. Ρουμάνης, Χρ. Βόσκογλου, Ι. Χατζηνικολῆς, Κ. Βάσσος, Ἀλ. Παπαθανάσης, Δ. Δαβάκης.

§180Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴ εἶναι ὑπερμέτρως περιωρισμένη.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ χρονικῶς καὶ καθ’ ὕλην. Ἀφορᾷ μόνον τὴν χρηματοδότησιν τῶν καπνοβιομηχανιῶν.

§182Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δι’ αὐτὸ δὲν εἴμεθα σύμφωνοι μὲ αὐτήν, διότι εἶναι ὑπερμέτρως περιωρισμένη.

§183Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Οὐδεὶς εἶναι σύμφωνος.

§184Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ διατυπωθῇ τόσον στενῶς ἡ πρότασις.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρῶ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς δευτέρας: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 58 τοῦ Συντάγματος προτείνομεν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν τοῦ θέματος τῶν πάσης φύσεως εἰδικῶν χρηματοδοτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατόπιν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκ χρημάτων τοῦ δημοσίου. Εἰδικώτερον ἡ ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ ὀφείλει νὰ ἐρευνήσῃ τὰς χρηματοδοτήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1952 καὶ μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953 ἐκ χρημάτων τοῦ δημοσίου, διὰ νὰ διαπιστώσῃ πῶς ἐχρησιμοποιήθησαν αἱ χορηγηθεῖσαι πιστώσεις ὡς καὶ ἂν αὗται ἐγένοντο τυχὸν ἀντικείμενον κερδοσκοπίας ὑπὸ προσώπων γνωριζόντων τὸ μυστικὸν τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1955 Ἰωάν. Ζερβάνος, Ν. Ἔξαρχος, Σ. Μπίρης, Ε. Κοθρῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Λ. Βαμπούλης, Γ. Μόδης, Κ. Μητσοτάκης, Α. Πασσάδης, Η. Ἡρακλείδης, Γ. Τσαντίρης.

§186Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ δεύτερον μέρος μάλιστα.

§187Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ὁλόκληρος ἡ πρότασις, παραιτούμεθα τῆς ἰδικῆς μας.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ τρίτη πρότασις τῶν βουλευτῶν τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, ἔχουσα οὕτω: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, προτείνομεν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐρευνήσῃ τὸ ἔργον τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς πρὸς τὴν παροχὴν πιστώσεων, ἀφ’ ἧς συνεστήθη αὕτη μέχρι σήμερον. Ὡς καὶ τὰς κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα χορηγηθείσας μεγάλας πιστώσεις πρὸς βιομηχανίας ἢ καὶ παντὸς εἴδους ἐπιχειρήσεις συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ τύπου, ὑπὸ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Δανείων ἢ τῶν ἰδιωτικῶν Τραπεζῶν. Π. Σταθόπουλος, Ε. Σκούρα, Γ. Βασιλᾶτος, Π. Σιφναῖος, Α. Παπαβαλσάμης, Π. Λυκουρέζος, Κ. Βοβολίνης, Γ. Ρωμανός, Μ. Οἰκονόμου–Κωλέττης, Δ. Πλαγιάννης, Κ. Μπαροῦνος, Κ. Μπακόλλας.

§189Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι κατὰ τὴν ἔρευναν, τὴν ὁποίαν θὰ διεξαγάγῃ γενικῶς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως καὶ τῶν περιπτώσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διαπιστώσῃ ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς μίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία χρήζει ἰδιαιτέρας ἐρεύνης καὶ ἡ ὁποία κεῖται χρονικῶς ἔξω τῶν στενῶν ὁρίων τῶν πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, θέλει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἐξετάσῃ; Δὲν λέγω νὰ βάλῃ κάτω ὅλους τοὺς φακέλλους ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ καθορισθοῦν τόσον στενὰ τὰ περιθώρια.

§190Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρξουν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν περιθώρια. Θὰ βάλωμεν ὡρισμένα χρονικὰ ὅρια. Παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπετε ποῖα θέλετε. Θέλετε νὰ βάλωμεν ἀπὸ 1ης Δεκεμβρίου; Ἀπὸ τότε, ποὺ ἦλθεν ὁ Συναγερμὸς εἰς τὰ πράγματα;

§191Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1950. Διατὶ νὰ σταθῶμεν ἐκεῖ;

§192Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσῃ περὶ ὅλων τῶν πραγμάτων ἡ Ἐπιτροπή.

§193Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κάμετε δύο Ἐπιτροπάς.

§194Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Νομίζω ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ δεύτερον μέρος τῆς προτάσεως τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§195Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους εἶπε κάτι, ποὺ δὲν τὸν τιμᾷ οὔτε ὡς ἄνδρα οὔτε ὡς ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἔθνους. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προχωρήσω εἰς τὸ νὰ καλέσω τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ἀπόφασιν, διότι παρατηρῶ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἐπέλθῃ σύμπτωσις γνωμῶν.

§197Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν μέσην λύσιν, ὡς αὕτη διετυπώθη. Εἶναι δὲ ἡ μέση λύσις, νὰ ἐρευνηθοῦν ἀκριβῶς αὐτὰ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ γίνῃ ἡ παροῦσα συζήτησις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰς τὰς πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς γενομένας χρηματοδοτήσεις. Περὶ αὐτῶν νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, νομίζω ὅτι συντάσσεσθε μὲ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μητσοτάκης, κατὰ τὸ δεύτερον μέρος.

§199Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον δὲν κατωρθώθη νὰ ἐπέλθῃ συμφωνία μετὰ τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸ ἀντικείμενον τὸ ὁποῖον θὰ ἐρευνήσῃ ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ μοιραίως θὰ προχωρήσωμεν εἰς ψηφοφορίαν ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων. Παρακαλῶ, ὅμως νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ πρώτη κατὰ τὸν Κανονισμὸν εἰς ψηφοφορίαν ἡ ἀπωτέρα πρότασις. Ἀπωτέρα δὲ πρότασις περιλαμβάνουσα, τὸ ὅλον θέμα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, περιλαμβάνουσα τὰ δάνεια τῆς ΚΕΔ καὶ τῶν Τραπεζῶν πρὸς τὰς μεγάλας βιομηχανίας ὡς καὶ τὰς χρηματοδοτήσεις τοῦ τύπου, εἶναι ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν, εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλῃ τὸ κόμμα τῶν Προοδευτικῶν εἰς τὸ Προεδρεῖον. Κατ’ ἀκολουθίαν ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν ἢ δὲν ἐπέλθῃ σύμπτωσις ἀπόψεων ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τοῦ θέματος τῆς ἐρεύνης σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν θὰ παρεκάλουν τὸ Προεδρεῖον νὰ θέσῃ εἰς ψηφοφορίαν τὴν ἀπωτέραν πρότασιν, ταύτης δὲ ἀπορριπτομένης θὰ προχωρήσωμεν μὲ τὰς ὑπολοίπους.

§200Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ κατὰ βάσιν συμφωνεῖ καὶ ὅτι ἡ ἀντίθεσις ἡ ὁποία ὑπάρχει εἶναι μόνον ἀντίθεσις καὶ διαφωνία ἐπὶ λέξεων. Θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ εἶναι αἱ πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως χρηματοδοτήσεις. Οὐδεμία ἀμφιβολία περὶ τούτου. Ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ θέματος καλούμεθα νὰ ὁρίσωμεν μίαν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ χρηματοδοτήσεις ποὺ θὰ καθορισθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ θὰ ὁρίσῃ; Ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ καθορίσῃ τὰς χρηματοδοτήσεις, τὰς ὁποίας θὰ κρίνῃ ὅτι ἀξίζει νὰ διερευνηθοῦν, διὰ νὰ προαγάγῃ αὕτη τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἡ Βουλὴ ἐπιθυμεῖ νὰ ἱκανοποιήσῃ συνιστῶσα τὴν Ἐπιτροπήν.

§201Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ἡμεῖς πάντως, ἐπιμένομεν νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ ἀπωτέρα πρότασις, ἡ ἰδική μας, καὶ ἂς ἀπορριφθῇ.

§202Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τί θὰ εἴπῃ ἀπωτέρα. Ἐὰν κάμωμεν μίαν Ἐπιτροπὴν θὰ ἐξετάσῃ τί ἔγινεν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἐπαναστάσεως μέχρι σήμερον;

§203Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Σᾶς ἐνοχλεῖ ἀκόμη καὶ ἡ ἀπόρριψις τῆς προτάσεως;

§204Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἅμα θελήσῃ ἡ Βουλὴ ἂς τὴν ἀπορρίψῃ.

§205Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῶν Προοδευτικῶν ἐὰν θέλῃ νὰ θέσῃ, τὸ ζήτημα τῆς χρηματοδοτήσεως ὄχι ἀφ’ ἧς συνεστήθη ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀλλὰ κατόπιν. Δὲν ἠμποροῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ πάρωμεν ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς καλυπτούσας διάστημα 5 ἢ 10 χρόνων.

§206Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Ζίγδη, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀπορρίψητε τὴν τοιαύτην πρότασιν;

§207Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι περίεργον πῶς ἐπεξετάθη ἡ συζήτησις. Θέμα τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι τὶ ἔγιναν αἱ χορηγηθεῖσαι πρὸ τῆς ἀνατιμήσεως πιστώσεις. Ἡ Κυβέρνησις ὡς ἀντιλαμβάνομαι ἀπὸ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, εἶναι ἑτοίμη διὰ τὴν σύστασιν μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἀπεδέχθη τὴν διερεύνησιν τοῦ θέματος καὶ ἔκαμε καὶ μίαν διατύπωσιν τόσον γενικὴν καὶ ἐλαστικήν, ὥστε νομίζω ὅτι οὐδένα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνοχλήσῃ. Διατὶ καταπονούμεθα. Νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν τάχιστα νὰ συμφωνήσωμεν εἰς τὴν σύστασιν μιᾶς τοιαύτης ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς.

§208Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἂς τεθῇ, κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασίς μας εἰς ψηφοφορίαν.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυκουρέζο, θὰ θέσω καὶ τὰς τρεῖς προτάσεις εἰς ψηφοφορίαν.

§210Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ δὲν πᾶμε εἰς τὴν μέσην λύσιν,

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, ὁ κ. Μητσοτάκης παραιτεῖται τοῦ πρώτου σκέλους τῆς προτάσεώς του.

§212Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι δὲν ἐζητήσαμεν τὴν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορίαν ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ καταπονηθῇ τὸ Σῶμα, τὴν δι’ ἀναστάσεως.

§213Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῶν Προοδευτικῶν, ἐδήλωσεν ὅτι ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μητσοτάκη.

§214Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὁλόκληρον τὴν πρότασιν.

§215Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ ἀποφασισθῇ οἱαδήποτε ἄποψις, συμφωνούντων ὅλων. Καθὼς γνωρίζω, τοὐλάχιστον, μέχρι σήμερον δὲν ὑπάρχει περίπτωσις διὰ πλειοψηφίας ἐγκρίσεως τῆς συστάσεως ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ κάποιον ἠθικὸν χαρακτῆρα. Κατὰ συνέπειαν νομίζω ὅτι προσεγγίζομεν ὅλοι πρὸς τὴν ἰδικήν μου πρότασιν. Δὲν νομίζω, ὅτι βλάπτει, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἐπίμονον αἴτημα τῆς κοινῆς γνώμης, κάποτε διερευνηθῇ.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπεβλήθη καὶ νεωτέρα πρότασις, ἔχουσα ὡς ἀκολούθως: «Παρακαλοῦμεν ὅπως κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως συσταθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 58 τοῦ Συντάγματος μὲ θέμα τὴν ἔρευναν τῶν πιστοδοτήσεων αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ἀπὸ τῆς 1.12 1952 μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953». Ὑπάρχει σύμπτωσις ὡς πρὸς τὴν ὕλην καὶ ὡς πρὸς τὴν χρονικὴν ἔκτασιν. Ἐδῶ καταλήγει ἡ τετάρτη πρότασις. Οἱ προτείνοντες Α. Φράγκος, Σ. Γεωργούλης, Κ. Βάσσος, Σ. Μερκούρης, Σ. Καναβαριώτης, Ι. Κοντολέων, Δ. Λόντος, Π. Τσούτσουρας.

§217Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἂς τεθοῦν εἰς ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως. Παρακαλοῦμεν, κ. Πρόεδρε, νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν πρώτη ἡ ἀπωτέρα.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις ἡ ὑπογεγραμμένη παρὰ τῶν συναδέλφων τοῦ κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, καίτοι δὲν προσχωρῶ εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ἀπωτέρας ἐν προκειμένῳ, ἀλλ’ εὐρυτέρας καὶ στενωτέρας. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κόμματος τῶν Προοδευτικῶν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται μόνον οἱ βουλευταὶ τοῦ κόμματος τῶν Προοδευτικῶν). Συνεπῶς ἡ πρότασις ἀπερρίφθη. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν, ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε κατ’ ἐπανάληψιν ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἥτις ὑπογράφεται ὑπὸ συναδέλφων τῶν ἄλλων κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ βουλευταὶ τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς καὶ ἡ πρότασις αὕτη ἀπερρίφθη. Ἡ πρώτη πρότασις, ἡ ὑπογραφομένη ὑπὸ βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως ἀποσύρεται καὶ τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις ἥτις ἔχει ὡς ἑξῆς: «Παρακαλοῦμεν ὅπως κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως συσταθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 58 τοῦ Συντάγματος, μὲ θέμα τὴν ἔρευναν τῶν χρηματοδοτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1952 μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ταύτην, ὡς ἀνεγνώσθη, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ἅπαντες οἱ βουλευταί). Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς ἀποφασίζεται ἡ σύστασις ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, μὲ θέμα τὴν ἔρευναν τῶν πιστοδοτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν ἀπὸ τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1952 μέχρι τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.30′ π. μ.)