1955.06.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 107η

Τρίτη 7 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Ἰωαννίνων κ.κ. Α. Δερδεμέζης καὶ Ι. Παπαπέτρου, καταθέτουν ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πωγωνίου Ἰωαννίνων, δι’ οὗ ζητεῖται ἡ ἀνέγερσις σιταπαθήκης ἢ ὀρυζαποθήκης εἰς τὴν Ἀγροτικὴν καὶ ἀκριτικὴν Περιφέρειαν, στερουμένην τελείως τοιαύτης. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κερκύρας, αἰτούντων ὅπως ἀνασταλῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἑνιαίου φόρου. Τὸ Δεύτερον Τακτικὸν Συνέδριον Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων τῆς Ἑλλάδος, ζητεῖ ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἐκκρεμοῦντος νομοσχεδίου «περὶ βεβαιώσεως θανάτων τῶν ἐν Πολωνίᾳ φονευθέντων ὑπὸ τῶν Γερμανῶν Ἑλληνοεβραίων», πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ δεινοπαθήσαντος Ἑβραϊσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Γορτυνίας κ. Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας, ζητούσης κατάργησιν τῆς ἐπιβληθείσης αὐξήσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς κατὰ κυβικὸν μέτρον ξυλείας, ἐξ ἧς ἐμειώθη τὸ εἰσόδημα τῶν δασεργατῶν τοῦ συμπλέγματος Μαινάλου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀπομακρυνθέντων βάσει τοῦ Ν. Δ. 2500)53 δημοσίων ὑπαλλήλων, ζητούντων κατάργησιν τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ἀκύρωσιν ἁπασῶν τῶν πράξεων τῶν ἀπορρεουσῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τούτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν σπουδαστῶν τῆς Ταχυδρομικῆς Σχολῆς, ζητούντων τὸν διορισμὸν τῶν ἀποφοίτων τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς μὲ τὸν βαθμὸν βοηθοῦ Αʹ κατηγορίας, ἤτοι γραμματέως βʹ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, Ἀθηνῶν κ. Χ. Σολομωνίδης καὶ Βόλου κ. Ν. Μήτρου καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν, ζητοῦντος ἀπόδοσιν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον τῶν παρὰ τοῦ Δημοσίου παρακρατουμένων πόρων ἐκ δικαστικῶν, ἐξόδων, χρηματικῶν ποινῶν κλπ., ματαίωσιν τῆς καταργήσεως τῶν ἄρθρων 39 καὶ 40 Κώδικος περὶ Δικηγόρων, δι’ ἧς μειοῦνται καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ Ταμείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Χ. Σολομωνίδης, καταθέτει, ἀναφορὰν ἐγγάμων γυναικῶν ὑπαλλήλων ἐμπορικῶν καταστημάτων Ἀθηνῶν, ζητουσῶν τροποποίησιν τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας ἐπὶ τῷ τέλει ἀναγνωρίσεως δικαιώματος ἐθελουσίας ἐξόδου μὲ πλήρη σύνταξιν, εἰς τὰς ἐχούσας 30ετῆ συνεχῆ ὑπηρεσίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κ. Παπαδοπούλου καὶ Β. Χρυσοκέρη, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῷ τέλει ὑπαγωγῆς τῶν ἐπιχειρήσεων ὑδροθεραπευτηρίων εἰς τὰς ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις ἢ τὴν παραμονὴν αὐτῶν ἐν τῷ μισθίῳ ἐπὶ καταβολῇ ηὐξημένου μισθώματος. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν καταστηματαρχῶν ἐνοικιαστῶν μεγάρου «Κοντινετάλ» Πειραιῶς, ἰδιοκτησίας Τζαννείου Νοσοκομείου, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῷ τέλει καταβολῆς ὡς μισθώματος τῶν 45 ἑκατοστῶν ἐπὶ τοῦ βασικοῦ καὶ οὐχὶ 60 ἑκατοστῶν, ὡς ὑποχρεοῦνται ἐκ τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει ἀναφορὰν σεισμοπλήκτων Ξυλοκάστρου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καταβολὴν εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ ἐπὶ τῶν διὰ δανείων τοῦ Κράτους ἀνεγειρομένων οἰκιῶν των τῶν καταστραφεισῶν ὑπὸ τῶν σεισμῶν καὶ ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς ἐν λόγῳ εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῷ τέλει προστασίας τῶν φαρμακοποιῶν τῶν μεταβιβαζόντων τὰ φαρμακεῖα των καὶ ὑπερβάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, ζητούσης ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ τοῦ Κράτους, ἐφαρμογὴν τοῦ ν. 6364, διαγραφὴν τῶν χρεῶν τῶν παλαιῶν βοηθηματούχων, αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Λεβαδείας κ. κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μαραθῶνος, ζητοῦντος μετατροπὴν ὑπεραστικῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Μαραθῶνος εἰς ἀστικὴν τοιαύτην διὰ λόγους τουριστικοὺς καὶ πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων καὶ ἐπισκεπτομένων τὴν περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Λεονταρίση, καπνοπαραγωγοῦ, κατοίκου Περιθωρίου, αἰτοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ὑπὸ τοῦ ΑΟΕΚ ἢ ἀπὸ τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν νεοανεγειρομένης ἡμιτελοῦς καπναποθήκης του. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. Ι. Χατζηνικολῆς καὶ Χίου Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Ἐμποροβιομηχανικῶν καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν Ὀργανώσεων Χαλκίδος, ζητούντων καταβολὴν τῶν ὀφειλομένων φόρων εἰς τριάκοντα δόσεις καὶ ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ καὶ λοιπὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα ὀφειλῶν εἰς τεσσαράκοντα δόσεις λόγῳ τῆς τραγικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἐμποροεπαγγελματιῶν τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν κατοίκων τῶν συνοικισμῶν Θόλου, Στέρνας, Κρήνης, Μεσοχωρίου, Μικροχωρίου, Ξεγνάντου, Τεμένους, Μελισσοχωρίου, Πολυνερίου, Περιβλέπτου, Καλλικρούνου, Ἀηδονοκάστρου, Καπνοφύτου, Πολυσύκου, Πρασινάδας, Σύλλης καὶ Διποτάμων Τριγώνου Παρανεστίου, αἰτούντων ὅπως διὰ νόμου ὁρίζεται κατ’ ἔτος τιμὴ ἀσφαλείας καπνοῦ καὶ χρόνος λήξεως ἀγορῶν καπνοῦ, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν παραγωγῶν ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων ὑπουργείων ἐπὶ ἐπερωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ιʹ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βασιλάτου καὶ Κ. Μπαρούνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3962)2126)6.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 524 ἀπὸ 5ης ἰδίου μηνὸς καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γερ. Βασιλάτου καὶ Κων)νου Μπαρούνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21146)1713)18.6.54 ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ ὁ κατὰ ἀντισεισμικὸν τρόπον ὑπολογισμὸς καὶ ἡ κατασκευὴ τῶν εἰς ἁπάσας τὰς σεισμοπλήκτους περιοχὰς τῆς χώρας ἀνεγειρομένων οἰκοδομῶν καὶ δὴ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 19522)255 Ἐγκυκλίου ὁδηγιῶν ἀφορωσῶν τὴν ἐκτέλεσιν οἰκοδομικῶν ἔργων εἰς σεισμοπλήκτους περιοχάς. Αἱ ὁδηγίαι αὗται θέλουσιν ἀντικατασταθῇ συντόμως ὑπὸ ὁριστικοῦ κανονισμοῦ ἀντισεισμικῶν κατασκευῶν, τοῦ ὁποίου ἡ ἐκπόνησις εὑρίσκεται πρὸς τὸ τέρμα, καὶ ὁ ὁποῖος θέλει θεσπισθῇ διὰ Β. Διατάγματος. Ἀκριβὲς ἀντίγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμ. Νήσων

Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4617)2428 ἀπὸ 23.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 584 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ κομίστρου τῶν διὰ πετρελαίου κινουμένων αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αʹ) ἐπεβλήθη ἀπὸ 27.4.55, αὔξησις εἰς τοὺς δασμούς, τόσον τῆς βενζίνης ὅσον καὶ τοῦ πετρελαίου. β) Ἐπὶ τῶν πετρελαιοκινήτων λεωφορείων τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Πρωτευούσης ἐπιβάλλεται διὰ τοῦ ν. 1498)1938 πρόσθετος εἰδικὴ φορολογία ἐπὶ τοῦ παρ’ αὐτῶν χρησιμοποιουμένου πετρελαίου, δι’ ἧς σχεδὸν ἰσοφαρίζεται ἡ ὑφισταμένη διαφορὰ μεταξὺ τῶν τιμῶν λιανικῆς πωλήσεως βενζίνης καὶ πετρελαίου. γ) Μετὰ τὴν καθιέρωσιν τῆς νέας τιμῆς τῶν καυσίμων, διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ἀντιτίμου τῶν εἰσιτηρίων, ἐλήφθη ὡς βάσις βενζινοκίνητον αὐτοκίνητον λεωφορεῖον, καθ’ ὅσον θὰ ἀπέβαινε πρακτικῶς ἀνεφάρμοστος καθορισμὸς ἰδιαιτέρας τιμῆς εἰσιτηρίου διὰ τὰ πετρελαιοκίνητα καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὰ βενζινοκίνητα λεωφορεῖα. Αἱ ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων δοθεῖσαι ὅμως αὐξήσεις δὲν ἐκάλυψαν μόνον τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων, ἀλλὰ καὶ τὴν διαφορὰν τῶν ἐλαστικῶν ἀνταλλακτικῶν καὶ λιπαντικῶν. Ἐξαιρέσει τῶν ἐλαστικῶν, ἐπιβαρυνόντων ἐξ ἴσου τὸ χιλιομετρικὸν κόστος τῶν βενζινοκινήτων διὰ τὰ λιπαντικὰ καὶ τὴν συντήρησιν (ἀνταλλακτικὰ) καὶ μὴ ὑπολογιζομένης τῆς διαφορᾶς ἀποσβέσεως τοῦ ἀρχικοῦ κεφαλαίου, εἶναι ὁπωσδήποτε μεγαλυτέρα. Ἡ διαφορὰ αὕτη πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐξισοῦσα τὸ χιλιομετρικὸν κόστος μεταξὺ τῶν πετρελαιοκινήτων καὶ βενζινοκινήτων λεωφορείων τῆς Πρωτευούσης. Εἶναι, ἐξ ἄλλου, γνωστόν, ὅτι ἐπὶ συνολικοῦ ἀριθμοῦ 5.289 λεωφορείων (ἀπογραφὴ 1954) κυκλοφορούντων καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, μόνον 807 εἶναι πετρελαιοκίνητα, ἐκ τούτων δὲ τὰ 650, κυκλοφοροῦν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης. Περαιτέρω καὶ πρὸς ἄρσιν οἱασδήποτε τυχὸν ὑφισταμένης διαφορᾶς χιλιομετρικοῦ κόστους μεταξὺ βενζινοκινήτων καὶ πετρελαιοκινήτων (τῶν κυκλοφορούντων ἐκτὸς τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης), τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἔχει συστήσει Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιφορτισθῆ μὲ τὴν ὅλην τοῦ θέματος μελέτην καὶ τὸν προσδιορισμὸν τῆς τυχὸν ὑφισταμένης διαφορᾶς κόστους ἐκμεταλλεύσεως καὶ τῶν ἐνδεικνυομένων πρὸς ἐξουδετέρωσιν ταύτης μέτρων. Πέραν τούτων, εἶναι ἀνάγκη νὰ σημειωθῇ ὅτι καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο τῆς ἐνδεχομένης διαφορᾶς εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν δύο τύπων εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος διεξαγωγῆς τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν αὐτοτελῶς παρ’ ἑκάστου τυχόντος ἀδείας αὐτοκινητιστοῦ, χρησιμοποιοῦντος ἐλευθέρως τύπον αὐτοκινήτου τῆς προτιμήσεώς του, προφανῶς τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν θὰ ἀντιμετωπίζετο ἂν ἡ συγκοινωνία διεξήγετο ὑπὸ ὠργανωμένων ἐπιχειρήσεων μὲ χρῆσιν ὁμοιομόρφου ὑλικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2199)11.3.55 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ διάθεσις τῶν κουφωμάτων εἰς τοὺς σεισμοπαθεῖς τῶν Ἰονίων Νήσων εἶναι ὑποχρεωτική, ὡς ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7707)1604)26.2.55 ἡμετέρας ἀποφάσεως καταφαίνεται. Ἡ ἀπόφασις αὕτη καθορίζει τὰ ἐλάχιστα καὶ μέγιστα ὅρια τῶν κατ’ εἶδος ποσοτήτων τοῦ εἰς ὑλικὰ τμήματα τῆς ἀρωγῆς τοῦ δανείου τοῦ χορηγουμένου διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν ἢ ἐπισκευὴν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν. Διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν κουφωμάτων, καὶ ἀκριβῶς διότι προεβλέφθη ἡ πιθανὴ διάσωσίς των ἐκ τῶν σεισμῶν ἡ ὡς ἄνω ἀπόφασις ὁρίζει ὡς μηδὲν τὴν ἐλαχίστην ὑποχρεωτικὴν ποσότητα τῶν κουφωμάτων. Ἡ συνολικὴ ποσότης τῶν ἀγορασθέντων κουφωμάτων εἶναι 43320 τεμάχια καὶ ἀποτελεῖ τὰ 50% περίπου τῶν συνολικῶν ἀναγκῶν τοῦ πρώτου προγράμματος, προβλέποντος τὴν ἀνέγερσιν 6.000 οἰκιῶν. Ἡ προμήθειά των ἀπεφασίσθη ἔκτοτε λόγῳ τοῦ κατὰ 30%–40% χαμηλοτέρου κόστους τῶν κουφωμάτων προελεύσεως ἐξωτερικοῦ καὶ τῆς σημαντικῶς ἀνωτέρας ποιότητός των. Συνεπῶς, ὄχι μόνον οὐδεμία πρόσθετος δαπάνη προκύπτει ἐκ τῆς προμηθείας τῶν ἐν λόγῳ κουφωμάτων εἰς βάρος τῶν σεισμοπαθῶν, ἀλλὰ ὄφελος ὑπὲρ τούτων, ἐφ’ ὅσον ἐὰν θέλουν δύνανται νὰ λάβουν μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑλικῶν καὶ κουφώματα εἰς τιμὴν σημαντικῶς κατωτέραν τῶν ἀντιστοίχων προελεύσεως ἐσωτερικοῦ καὶ ποιότητα σημαντικῶς ἀνωτέραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1955 Ὁ Ὑφυπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων

Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2158)10.3.55 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀνέγερσις τοῦ Διοικητηρίου Ναυπάκτου ἤρξατο κατὰ τὸ ἔτος 1951 διατεθείσης κατὰ τὴν χρῆσιν 1951–52 ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ πιστώσεως δραχμῶν παλαιῶν 370.000.000 ἔναντι τῆς προϋπολογισθείσης διὰ τὸ ὅλον ἔργον δαπάνης τῶν δραχμῶν παλαιῶν 1.170.000.000. Ἡ ὡς ἄνω διατεθεῖσα πίστωσις ἐδαπανήθη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ οἰκοδομικοῦ σκελετοῦ τοῦ ἐν λόγῳ κτιρίου. Κατόπιν τούτου ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου ᾐτήσατο διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ, 15344)3508)30.4.54 ἐγγράφου της, τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ διάθεσιν τῆς ὑπολειπομένης πιστώσεως τῶν δραχμῶν νέας ἐκδόσεως 800.000. Πλὴν ὅμως λόγῳ τοῦ λίαν περιωρισμένου τῶν περιθωρίων τῶν πιστώσεων, τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων Τομέως Δημοσίων Κτιρίων, ἡ ἄνω αἰτηθεῖσα πίστωσις δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ χορηγηθῇ ἐντὸς τῆς χρήσεως 1953 –54 ἀλλ’ οὔτε καὶ κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τῆς χρήσεως 1954–55. Οὕτω ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία εἰς τὸν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 33560)9205)31.12.54 ἐγγράφου της, διαβιβασθέντα τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ πίνακα προτεραιότητος ἔργων Τομέως Δημοσίων κτιρίων προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, ἀνέγραψε τὸ ἔργον τοῦτο μεταξὺ τῶν πρώτων τῆς κατηγορίας τῶν κτιρίων Διοικήσεως καὶ ἐπρογραμμάτισε τὴν χρηματοδότησίν του, ἐπὶ τῇ προβλέψει τῆς κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τῆς τρεχούσης Οἰκον. Χρήσεως ἀναμορφώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων καὶ ἐπαυξήσεως τῶν σχετικῶν πιστώσεων ὡς ἑξῆς: Οἰκονομικὸν ἔτος 1954–55.

Οἰκονομικὸν ἔτος 1955–56

Τὸ Ὑπουργεῖον ὅμως Συντονισμοῦ διὰ προσφάτων ἐγγράφων του ἐγνωστοποίησεν ἡμῖν, ὅτι οὐδεμία δυνατότης ἀναμορφώσεως τοῦ ρηθέντος προϋπολογισμοῦ ὑφίσταται καὶ ὅτι ὅλαι αἱ ὑφ’ ἡμῶν προβλεφθεῖσαι διὰ τὸ Βʹ ἑξάμηνον τοῦ οἰκ ἔτους 1954–55 χρηματοδοτήσεις Κτιριακῶν Ἔργων θὰ μεταφερθῶσιν εἰς τὸ Αʹ ἑξάμηνον τῆς χρήσεως 1955–56. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ ἐν λόγῳ Διοικητηρίου θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς δυνατότητος διαθέσεως, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, κατὰ τὸ ἐπερχόμενον οἰκ. ἔτος τῆς πρὸς τοῦτο ἀπαιτουμένης πιστώσεως, τῶν δραχμῶν 800.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων

Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 186)17 καὶ 18.5.55 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὴν 20.12.1951 ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν αἴτησις, περὶ χορηγήσεως ἀδείας πράκτορος Μεταναστεύσεως ἐν Φλωρίνῃ, εἰς τὸν Σπύρ. Παπαλαζάρου. Τὸ Ὑπουργεῖον ἐζήτησε πληροφορίας περὶ τούτου ἀπὸ τὸν Νομάρχην Φλωρίνης καὶ οὗτος ἀπὸ τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Φλωρίνης, ἥτις ἀνέφερε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3–1– 785δ ἀπὸ 1.2.1952 ἐγγράφου της, ὅτι οὗτος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς ἐξεδηλώθη ὑπὲρ τῆς Βουλγαρίας συνεργαζόμενος δὲ μετὰ τοῦ Γερμανικοῦ Φρουραρχείου Φλωρίνης, μετέβαινε συχνὰ εἰς Βουλγαρίαν ἢ Μοναστήριον. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δὲν ἔδωσεν ἀφορμὴν ἀπὸ Κομμουνιστικῆς ἢ ἑτέρας τινὸς πλευρᾶς. Ὁ Νομάρχης Φλωρίνης ὑποβαλὼν τὴν ἐν λόγῳ ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἀνέφερεν, ὅτι ὁ Σπ. Παπαλαζάρου δὲν συγκεντρώνει τὰς διὰ τὰ ἔργα τοῦ Πράκτορος Μεταναστεύσεως ἀπαιτουμένας ἠθικὰς ἐγγυήσεις. Τὸ Συμβούλιον Μεταναστεύσεως ὑπ’ ὄψει τοῦ ὁποίου ἐτέθη ἡ αἴτησις μετὰ τοῦ σχετικοῦ φακέλλου, ἐγνωμάτευσε τὴν 27.3.1952 διὰ τῆς 52 πράξεώς του, διὰ τὴν μὴ χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας καὶ κατόπιν τούτου τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ 3939 ἀπὸ 2.4.1952 ἀποφάσεώς του ἀπέρριψε τὴν σχετικὴν αἴτησιν. Τὸ Κέντρον Ἀλλοδαπῶν Φλωρίνης ἐπὶ σχετικοῦ ἐρωτήματος τῆς Δ)νσεως Χωρ)κῆς Φλωρίνης ἀνέφερε τὴν 20.4. 1952, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ ἄδεια πράκτορος Μεταναστεύσεως εἰς τὸν Σπ. Παπαλαζάρου, διότι κατὰ τὴν Κατοχὴν δὲν ἐπέδειξε καλὴν διαγωγήν, ὅτι ἔχει ρευστὴν συνείδησιν καὶ ὅτι μεταπολεμικῶς ἐξεδήλωσε Κομμουνιστικὰ φρονήματα ἀποσχὼν τῶν ἐκλογῶν τοῦ ἔτους 1946. Τὴν 1.7.1952 ἡ Δ)σις Χωρ)κῆς Φλωρίνης διέταξε τὸ Τμῆμα Ἀσφαλείας, εἰς τὸ ὁποῖον διεβίβασε αἴτησιν τοῦ Σπ. Παπαλαζάρου, ἵνα ἐνεργήσῃ προανάκρισιν πρὸς διαπίστωσιν τῶν κομμουνιστικῶν του φρονημάτων. Τὴν 31.8.1952 ὁ Σπ. Παπαλαζάρου ἐζήτησεν ἐκ νέου τὴν χορήγησιν ἀδείας Πράκτορος Μεταναστεύσεως ἐν Φλωρίνῃ ἥτις ἀπερρίφθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27387)18.9.1952 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν μετὰ σχετικὴν γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου Μεταναστεύσεως. Τὴν 7.1.1955 ὑπεβλήθη αἴτησις τοῦ εἰρημένου εἰς τὴν Δ)σιν Χωρ)κῆς Φλωρίνης περὶ ἐπανεξετάσεως τῆς ὑποθέσεώς του. Ἡ Δ)σις Χωρ)κῆς Φλωρίνης ὑπέβαλε τὴν αἴτησίν του εἰς τὴν Νομαρχίαν Φλωρίνης συνηγορήσασα διὰ τὴν χορήγησιν αὐτῷ ἀδείας Πράκτορος Μεταναστεύσεως, κατόπιν τῆς ἐνεργηθείσης κατὰ τὸν 1952 ἐνόρκου δικαστικῆς ἐξετάσεως, βάσει τῆς ὁποίας ἤρθη ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς Κομμουνιστοῦ καὶ ἐθεωρήθη ὅτι κακῶς ἀρχικῶς ἐχαρακτηρίσθη ὡς κομμουνιστής, διότι ἔχει Ἑλληνικὴν συνείδησιν καὶ εἰς οὐδεμίαν κομμουνιστικὴν ὀργάνωσιν ἀνεμίχθη, παρεξηγηθεὶς ἐκ τοῦ ὅτι κατὰ τὴν κατοχὴν μετέβη δύο ἢ τρεῖς φορὰς εἰς Μοναστήριον διὰ μαύρην ἀγορὰν κατόπιν ἀδείας τοῦ Γερμανικοῦ Φρουραρχείου. Παρὰ ταῦτα τὸ Συμβούλιον Μεταναστεύσεως ὑπ’ ὄψει τοῦ ὁποίου ἐκ νέου ἐτέθη ὁ φάκελλος τοῦ εἰρημένου, ἐγνωμάτευσε καὶ αὖθις ἀρνητικῶς, μὴ δυναμένου τοῦ Ὑπουργείου, κατόπιν τούτου νὰ χορηγήσῃ τὴν αἰτουμένην ἄδειαν, διότι κατὰ τὸ ἄρθρον 12 παρ. 1 τοῦ νόμου 2475)1920 ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνωμοδότησις τοῦ Συμβουλίου Μεταναστεύσεως διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας Πράκτορος Μεταναστεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4640 τῆς 23 Μαΐου ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 598 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ ἐπανδρώσεως τῶν Νομαρχιῶν κλπ. δι’ ἐμπείρων καὶ εἰδικῶν ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 40932 τῆς 24 Μαΐου ἐ. ἔ. ἐγκύκλιον διαταγὴν τοῦ Στρατάρχου καὶ νὰ γνωρίσωμεν Ὑμῖν, ὅτι διὰ τὰ ὑπάρχοντα κενὰ ἐλήφθη πρόνοια διὰ τὴν ταχυτάτην συμπλήρωσιν. Ἤδη διὰ τὴν πλήρωσιν ἑκατὸν εἴκοσι (120) κενῶν θέσεων Γραμματέων, προεκηρύξαμεν διαγωνισμὸν διὰ τὴν 19ην Ἰουνίου ἐ. ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ Ἐξαιρετικῶς ἐπείγουσα Ἀριθ. πρωτ. 40932. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαΐου 1955 Πρὸς ἅπαντα τὰ Ὑπουργεῖα (Γραφεῖα κ. κ. Ὑπουργῶν) (Πλὴν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν, Ἐθν. Ἀμύνης, Δικαιοσύνης, Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Κατόπιν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3200)1955 νόμου «περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως» καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36961)1.4.55 πρὸς Ὑμᾶς ἡμετέρου ἐγγράφου περὶ τῆς ἀνάγκης ταχείας ἐπανδρώσεως τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑμετέρου Ὑπουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως, διατάξητε τὴν παρ’ Ὑμῖν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἄμεσον κατάρτισιν καὶ ὑποβολὴν ἡμῖν πίνακος περιλαμβάνοντος κατὰ νομοὺς τὰ κάτωθι στοιχεῖα τῶν ἐκ τῆς Κεντρικῆς εἰς τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας, μετατεθέντων ἔκτοτε ἢ τελούντων ὑπὸ προσεχῆ μετακίνησιν ὑπαλλήλων τοῦ ὑμετέρου Ὑπουργείου. 1) Ἀριθμὸς ὑπαλλήλων. 2) Ὀνοματεπώνυμον καὶ βαθμὸς ὃν κέκτηται ἕκαστος ὑπάλληλος. 3) Ὑπηρεσία ἣν ἐξετέλει οὗτος ἐν τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ. 4) Ὑπηρεσία ἣν θὰ ἐκτελῇ οὗτος ἐν τῇ εἰς ἣν μετατίθεται Περιφερειακῇ Ὑπηρεσίᾳ. Τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα παρακαλοῦμεν ὅπως ἔχωμεν τὸ βραδύτερον μέχρι τέλους τοῦ τρέχοντος μηνός.

Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως

Α. ΠΑΠΑΓΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4824)2628)27.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, μεθ’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Θ. Ἀνδρεάδη σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπομπὴν ἐκ τοῦ Σανατορίου ἡ «Σωτηρία» ἀσθενῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ Δ. Κυριαζῆς ἀπεπέμφθη διότι παρώτρυνεν ἀσθενεῖς τοῦ Ἱδρύματος εἰς ὑπογραφὴν ὑπομνήματος πρὸς τὴν Διεύθυνσιν, εἰς τὸ ὁποῖον ἐθίγοντο γενικὰ ζητήματα βελτιώσεως τῆς θέσεώς των καὶ διότι, ὡς ὁ ἴδιος ἀνέφερε, προέτρεπε τοὺς ἀσθενεῖς νὰ ἀποστείλουν εἰς τὸν Ὑπουργὸν Κοιν. Προνοίας τηλεγράφημα σχετικὸν μὲ τὴν βελτίωσιν, ὡς εἶπε, τῆς θέσεως τῶν ἀσθενῶν ἐν τῷ Ἱδρύματι. Αἱ ἐνέργειαι αὗται δὲν ἐπιτρέπονται ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος ὀργανισμοῦ, ἀλλὰ ἀποτελοῦν ἐκδήλωσιν ἀναρχικῶν τάσεων. Ὁ ἴδιος ὁ ἀσθενὴς ἐνοσηλεύετο πρότερον εἰς τὸ Σανατόριον «Σισμανόγλειον», ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀπεπέμφθη τῇ ἐπεμβάσει τοῦ Εἰσαγγελέως ὡς ὑποκινητὴς ταραχῶν καὶ ἀπεργίας πείνης τῶν ἀσθενῶν. 2. Ὁ Ν. Τσαφογιάννης ἀπεπέμφθη διότι οὐδέποτε ἐτήρησε τοὺς κανόνας νοσηλείας οὔτε καὶ συνεμορφώθη πρὸς τὰς ἰατρικὰς συμβουλὰς τῶν θεραπόντων του ἰατρῶν. Οὗτος, κατὰ γνωμάτευσιν τῆς Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Σανατορίου, δημιουργῶν ἐπεισόδια μετὰ τοῦ προσωπικοῦ, τῶν ἀσθενῶν καὶ τῶν ἐπισκεπτῶν, ἰδίᾳ δὲ μετὰ τῶν γυναικῶν, τὰς ὁποίας ἠνώχλει μὲ χυδαίας ἐκφράσεις, ἠρνεῖτο συστηματικῶς νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν ἐνδεδειγμένην θεραπείαν καὶ γενικῶς ἡ διαγωγή του ἦτο ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν ἰδιότητα τοῦ νοσηλευομένου ἐν Σανατορίῳ. Ἐπὶ πλέον παρώτρυνε συνεχῶς τοὺς νοσηλευομένους εἰς ἐκδηλώσεις ἀπειθαρχίας, ἐπιδιώκων οὕτω τὴν διατάραξιν τῆς ἐν τῷ Ἱδρύματι τάξεως καὶ τὴν πρόκλησιν ἀναρχικῶν ἐκδηλώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4611)2422)23.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Α. Βουλοδήμου κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 578 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τοὺς δαπάναις τοῦ Δημοσίου μετατιθεμένους ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, καταβάλλονται συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις: α) τὰ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα αὐτῶν, τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας των, ἡ δαπάνη τῆς μεταφορᾶς τῆς οἰκοσκευῆς των, ἡμερησία ἀποζημίωσις ἐκτὸς ἕδρας κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ταξιδίου των καὶ β) ἔξοδα πρώτης ἐγκαταστάσεώς των συνιστάμενα εἰς τὸ ἥμισυ τῶν ἀποδοχῶν των ἐφ’ ὅσον μετακινοῦνται ἀπὸ ἐπαρχίας εἰς ἐπαρχίαν καὶ εἰς τὸ ¼ τῶν ἀποδοχῶν των ἐφ’ ὅσον μετακινοῦνται ἐντὸς τῆς αὐτῆς ἐπαρχίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4644)24.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ κ. Ν. Ζορπᾶ, βουλευτοῦ Χίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν διάθεσιν κοινοχρήστων ἐκτάσεων χρυσουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὡς ἄνω ἐκτάσεις διετέθησαν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων δι’ ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Καβάλας καὶ περιελήφθησαν πρὸς ὁριστικὴν διανομὴν παρὰ τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὸ πρόγραμμα ἐργασιῶν ὑπαίθρου τῆς τρεχούσης θερινῆς περιόδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ἀδείας ἐκχερσώσεως δασικῶν ἐκτάσεων ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς Κοινότητος Ἁγιᾶς κλπ. Θεσπρωτίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι βάσει τῶν παρασχεθέντων ἡμῖν πληροφοριῶν καὶ στοιχείων ὑπὸ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Ἠπείρου, προκύπτουν τὰ κάτωθι: Οἱ ἐνδιαφερόμενοι καλλιεργοῦν ἀνενοχλήτως τοὺς ἐλαιῶνας, ἐπιθυμοῦν δὲ τὴν περαιτέρω ἐκχέρσωσιν δασικῶν ἐκτάσεων διὰ τὴν δημιουργίαν νέων ἐλαιώνων. Αἱ ἐκτάσεις αὗται ἔχουν ἀναγνωρισθῆ ὡς κοινοτικαὶ ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων Ἁγιᾶς καὶ Ἀνθούσης. Ἐκ τῶν κοινοτικῶν τούτων ἐκτάσεων ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὑπὲρ διαφόρων κατοίκων διακατοχὴ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 131 παράγρ. 5 τοῦ Ν. 4173)1929, ὡς ἐτροποποιήθη. Πάντως, πρὸς πλήρη ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68225)10.5.55 διαταγῆς μας, διετάχθη ὁ δασάρχης Ἡγουμενίτσης καὶ ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας Ἡγουμενίτσης ἵνα, ἀπὸ κοινοῦ ἐνεργοῦντες αὐτοψίαν, ὑποβάλουν ἁρμοδίως σχετικὴν ἔκθεσίν των διὰ τὴν ἐν τῷ τέλει ἀπόδοσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον καταλλήλων ἐκτάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Τ. Βουλόδημου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4623)23.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 590)19.5. 1955 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη καὶ Τ. Βουλοδήμου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατάθεσιν παρ’ ἡμῖν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τελωνιστῶν διασαφηστῶν», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὑφιστάμενον τὴν τελευταίαν ἐπεξεργασίαν του, πρόκειται νὰ κατατεθῇ κατ’ αὐτὰς εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας περὶ ἱδρύσεως Βαλκανικῆς Συμβουλευτικῆς Συνελεύσεως». Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 29 Δεκεμβρίου 1953 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 2767)1953». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων», καὶ 2) «περὶ ἀπαγορεύσεως ἐπεκτάσεως σχεδίων ρυμοτομίας εἰς τὸ λεκανοπέδιον Ἀθηνῶν καὶ περὶ ὅρων δομήσεως ἐν αὐτῷ». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Ἀναστασόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 29.12.53 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κάρτσωνας, Ι. Ψαρρέας, Γ. Τζαμαλούκας, Λ. Οἰκονομόπουλος, Δ. Λαντζούνης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Ν. Σταθόπουλος, Κ. Μουρατίδης, Κ. Μαρῆς καὶ Ε. Ζαννῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 29. 12.1953 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χασὰν Ὀγλοῦ Γιουσούφ, Π. Βουδούρης, Θ. Ταμβακᾶς, Π. Πινάτσης, Ι. Παπαμαστοράκης, Ε. Πέτσος, Ε. Κοθρῆς, Γ. Γρηγορίου καὶ Κ. Μουρατίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Εἰρηνοδικῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1055)1946». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2543)27.8.53 «περὶ τρόπου διοικήσεως τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τῆς Παναγίας τῆς Κοινότητος Μ. Παναγίας Χαλκιδικῆς καὶ ἱδρύσεως παρ’ αὐτῷ Ἐκκλησιαστικοῦ Ὀρφανοτροφείου», καὶ 2) «περὶ μεταφορᾶς ἀγαθῶν ἐπὶ κομίστρῳ διὰ φορτηγῶν τριτρόχων αὐτοκινήτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφύλλης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3070)1954 «περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Καλκάνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Σολομωνίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.1953 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πετροπουλάκος καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ συστάσεως Σώματος Ὀρκωτῶν Λογιστῶν», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2730)53 «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας Συμφωνίας διὰ τὸν ὁριστικὸν διακανονισμὸν τῶν ἀπορρεόντων ἐκ τῶν οἰκονομικῶν τῆς μεταξὺ τῶν Συμμάχων καὶ Συνησπισμένων Δυνάμεων καὶ τῆς Ἰταλίας Συνθήκης Εἰρήνης ζητημάτων ἅτινα παρέμειναν ἐκκρεμῆ μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μεταξᾶς, Μ. Καροῦσος, Ν. Κάρτσωνας, Σ. Μπίρης, Μ. Ταμβακᾶς καὶ Ε. Κοθρῆς καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων περὶ Ταχ. Ταμιευτηρίων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Ταμβακᾶς, Ε. Κοθρῆς, Σ. Μπίρης, Γ. Μεταξᾶς καὶ Ν. Κάρτσωνας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων περὶ Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων».

§5Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ἀπεφασίσθη, ὅπως μοῦ δοθῇ σήμερον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ὁ λόγος ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος δημιουργηθέντος συνεπείᾳ ὡρισμένων παρατηρήσεων τοῦ συναδέλφου κ. Ρωμανοῦ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἐν ἀπουσίᾳ μου.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ὁ κ. Ρωμανὸς ἀπουσιάζει καὶ σήμερον.

§7Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ δοθῇ αὔριον ὁ λόγος, ἀλλὰ νὰ παρίσταται καὶ ὁ κύριος συνάδελφος.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§9Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ρωμανὸς εἶναι ἀπησχολημένος εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν παρίσταται.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσιν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἐν γένει ἐξύψωσιν τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου.

§11Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζητουμένη ἐρώτησις ἔχει σκοπόν, νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἐξύψωσιν τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Ἀποδίδομεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ὡς γνωρίζετε, ὁ κλῆρος ἐκτὸς τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων βοηθεῖ εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου καὶ εἶναι εἷς πολύτιμος παράγων αὐτῆς. Ἀκριβῶς δὲ ἐπειδὴ πιστεύομεν ὅτι ἡ συμβολὴ τοῦ Κλήρου εἶναι πολύτιμος καὶ παραγωγικὴ δὲν πρέπει νὰ ἀνεχώμεθα νὰ εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὴν κατάστασιν ὥστε νὰ ἀποζῇ, κατὰ τρόπον δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ἐπαιτικόν, διότι ὁ μισθὸς τὸν ὁποῖον λαμβάνει νὰ μὴ τοῦ ἐπιτρέπῃ νὰ καλύψῃ οὔτε τὰ στοιχειώδη ἔξοδα συντηρήσεως. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, ποίαν μείωσιν ὑφίσταται ὁ ἱερεὺς ἀπέναντι τῶν ἐνοριτῶν του, ὅταν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δέχεται τὰ φιλοδωρήματά των, διὰ τὰς ἀνάγκας του. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅμως, ἐπίσης καὶ εἰς ποίαν ἀντίφασιν εὑρίσκεται ἡ Πολιτεία καὶ ἡ κοινωνία, ὅταν ἀναγνωρίζῃ ὅτι ὁ σημαντικὸς αὐτὸς παράγων, ζῇ ὡς ἐπαίτης. Ἤθελον λοιπὸν νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ μίαν ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν καὶ νὰ φροντίσῃ ὅπως ἐξομειωθοῦν οἱ ἐφημέριοι μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὥστε νὰ ἀπολαμβάνωσιν τῶν αὐτῶν μισθολογικῶν πλεονεκτημάτων καθὼς ἐπίσης καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΑΚΕ ὥστε νὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις καὶ τὰ βοηθήματα τῶν ἱερέων.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§13Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου, ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μετὰ τῆς δεούσης σοβαρότητος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ἐξύψωσις τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου, ἀποτελεῖ ἓν μόνιμον καὶ παλαιὸν αἴτημα, διότι ὑφ’ ὅλων ἀναγνωρίζεται ὅτι διαπιστοῦται ὅτι δὲν ἵσταται εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον ἡ ἀποστολή του, τὸν τοποθετεῖ. Ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἀμείβεται σήμερον εἶναι ἀπαράδεκτος. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας, νομίζω ὅμως, ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν γενικὴν ἀντίληψιν, ἐὰν εἴπω, ὅτι ἰδίως εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπὸ τῶν ἐφημερίων ἀσκεῖται ἓν εἶδος ἀθεμίτου ἐξασκήσεως τοῦ λειτουργήματος τούτου καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὁ πτωχὸς λαός, δυσφορεῖ διότι, εἶναι βαρυτάτη ἡ ἐπιβάρυνσίς του, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν στοιχειωδῶν Μυστηρίων, τὰ ὁποῖα ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει δωρεὰν νὰ παρέχῃ εἰς τοὺς πιστούς. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι σοβαρώτατον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ διηνεκὲς νὰ μένῃ ἐκτὸς συζητήσεως. Τελευτῶν, συνιστῶ καὶ ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, τὴν ἀναφορὰν καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μπίρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§15Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν, κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ΤΑΚΕ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπὶ τῆς Παιδείας νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ ἀρνηθῶ μόνον ἐγὼ ψῆφον, διότι, ἀντὶ τὸ ΤΑΚΕ νὰ ἐνδιαφερθῇ περισσότερον διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ κλήρου διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἱδρύθη, μᾶς φέρει νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ τὸν διορισμὸν ἰατρικοῦ συμβούλου. Ἐπίσης καὶ κατὰ τὸν Σεπτέμβριον 1953, κατὰ τὴν συζήτησιν ἑνὸς βασικοῦ νομοσχεδίου περὶ ΟΔΕΠ εἴχομεν ζητήσει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν μὲ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ἐξηντλεῖτο ἡ μέριμνα καὶ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ κλήρου καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μᾶς εἶπεν ὅτι θὰ μᾶς φέρῃ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐρρύθμιζε καὶ τὸ οἰκονομικὸν καὶ τὸ γενικώτερον θέμα τὸ ἀφορῶν τὸν κλῆρον. Μέχρι τῆς στιγμῆς, ὅμως, παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθε διετία, ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔφερεν τοιοῦτον νομοσχέδιον. Πιστεύομεν ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν πλειοψηφίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀντιμετωπίσει τὸ γενικώτερον θέμα τοῦ Κλήρου καθὼς καὶ τὸ εἰδικώτερον τῆς ὑπάρξεως προνομιούχων, διότι καὶ τότε κατηγγέλθη ὅτι καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ὑπάρχουν προνομιοῦχοι. Φαίνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀρέσκεται εἰς τὸ νὰ διατηρῇ τοὺς προνομιούχους.

§16Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ εἶσθε σαφέστερος, διότι δημιουργεῖτε ἐντυπώσεις.

§17Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως ἐκείνης τοῦ 1953, ἀλλὰ δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ προχωρήσω.

§18Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμποροῦν οἱ κ.κ. συνάδελφοι νὰ θυμοῦνται τί ἐλέχθη κατὰ τὸ ἔτος 1953 ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ παραπέμπεται εἰς τὸ 1953. Ἔτσι δημιουργεῖτε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὑπάρχουν προνομιοῦχοι. Παρακαλῶ καὶ πάλιν νὰ ἦσθε σαφέστερος.

§19Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἀφοῦ τὸ θέλετε, κ. ὑπουργέ, θὰ γίνω, δὲν σᾶς συμφέρει ὅμως. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην τοῦ Σεπτεμβρίου 1953 ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην πάρα πολλὲς καὶ πάρα πολὺ σοβαρὲς ἀποκαλύψεις καὶ οἱ περισσότερες ἀπὸ Κυβερνητικοὺς βουλευτάς, ἠκούσθη ὅτι κληρικοὶ ζοῦν βίον πολυτελῆ ἢ θησαυρίζουν, ὅτι ἔχουν πελώριες λιμουζίνες καὶ βίλλες πολυτελεῖς, τὴν στιγμὴν ποὺ οἱ κληρικοὶ τῆς ὑπαίθρου παίνονται καὶ ἐπαιτοῦν. Κατηγγέλθη ὑπὸ ὡρισμένου Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, ὅτι ἔγινε μυστικὴ δῆθεν δημοπρασία 1000 περίπου στρεμμάτων ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἰς τὴν Ἄρταν ἀντὶ μόνον 10 ἑκατομμυρίων. Ἠκούσθησαν καὶ πολλὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἔγιναν τελευταίως. Δὲν γνωρίζω βεβαίως ἂν εἶναι ἀκριβῆ ἢ ὄχι.

§20Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ θέμα.

§21Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Μὰ ἐσεῖς, κ. ὑπουργέ, ἐπιμείνατε νὰ γίνω σαφέστερος. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα, διότι εἶναι εἰς βάρος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ κλήρου. Πρὸς χάριν τοῦ κλήρου, λέγομεν αὐτά. Διότι, ὁ λαὸς ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει ὅτι ἔχουν ἢ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ θέμα. Τὰ συζητεῖ, λέγει ὅτι ὑπάρχουν προνομιοῦχοι καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἐνῷ ἐκεῖ τοὐλάχιστον δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν. Ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ τὸ πνεῦμα τῆς ἰσότητος τῆς δικαιοσύνης τὸ ὁποῖον θέλει ἡ Ἐκκλησία νὰ διδάξῃ. Δι’ αὐτὸ φρονοῦμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἔστω καὶ ἀργά, ἔπρεπε νὰ φέρῃ καὶ ζητοῦμεν νὰ φέρῃ ἕνα νομοθέτημα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ρυθμίζεται καὶ τὸ οἰκονομικόν, ἀλλὰ καὶ τὸ γενικώτερον θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὸν κλῆρον, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ὑψωθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν μεγάλην ἀποστολήν του.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§23Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι κατ’ ἐξοχὴν κοινωνικοὶ παράγοντες καὶ εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἀλλαχοῦ, εἶναι δύο, εἶναι ὁ διδάσκαλος καὶ ὁ παπᾶς, τὸ Σχολεῖον καὶ ἡ Ἐκκλησία. Ἀπὸ τοὺς δύο αὐτοὺς παράγοντας ἐξαρτᾶται καὶ ἡ πνευματικὴ καὶ ἡ ἠθικὴ ἐξύψωσις, μιᾶς κοινωνίας. Εἰς τὸν τόπον μας δυστυχῶς, καὶ οἱ δύο παράγοντες, ἔχουν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἵνα μὴ εἴπω ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Κράτους, ἐγκαταλειφθῆ ἀπολύτως καὶ ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι καὶ κύριε Πρόεδρε, πῶς πρὸ ὀλίγων μηνῶν, ἀντεμετωπίσαμεν τὸ τεράστιον πρόβλημα, τὸ ἐκπαιδευτικὸν εἰς τὸ ὁποῖον δὲν εἰσέρχομαι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σήμερον συζητοῦμεν εἶναι τὸ θέμα τοῦ κλήρου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀνέκαθεν ὁ κλῆρος μας εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔπαιξε σημαντικὸν ρόλον, εἰς τὴν ὅλην ὑπόστασιν τοῦ Ἔθνους. Παρὰ ταῦτα, οὐδέποτε ὁ κλῆρος ἐξυπηρετήθη καὶ οὐδέποτε ἡ Πολιτεία ἔλαβε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὸ θέμα τοῦ κλήρου καὶ κατ’ ἐξοχὴν τοῦ κατωτέρου, τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Γνωστὸν εἶναι ὅτι ὁ ἐφημέριος καὶ ἰδίως εἰς τὰς ἐπαρχίας, διὰ τὴν ἀποστολήν του λαμβάνει ἕνα φιλοδώρημα ἀπὸ τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὰ θρησκευτικά των καθήκοντα. Πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ἡ Πολιτεία, ἠθέλησε νὰ δώσῃ μίαν μικρὰν μηνιαίαν ἀποζημίωσιν, διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ καὶ ἐνισχύσῃ τὸν κλῆρον. Δυστυχῶς, τὸ μέτρον αὐτὸ ἀπέβη εἰς βάρος τοῦ κλήρου, διότι ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινωνίαν μας, ὅτι ὁ παπᾶς πληρώνεται, μισθοδοτεῖται καί, ἑπομένως, ἔκοψε τὰ τυχερὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κυρίως ἔδιδεν εἰς εἶδος εἰς αὐτούς, καὶ ἀντὶ νὰ ἐνισχυθῇ οἰκονομικῶς ὁ κατώτερος κλῆρος, περισσότερον ἐμειώθησαν αἱ κατὰ μῆνα εἰσπράξεις του καὶ βλέπομεν τοὺς ἱερεῖς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ χωράφι, νὰ σηκώνουν τὰ ράσα των καὶ νὰ ὀργώνουν τὰ χωράφια των, διότι χωρὶς αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ ὁ παπᾶς. Ἀκόμη βλέπομεν εἰς τὰς τάξεις τοῦ κλήρου, ἰδίως τοῦ κατωτέρου περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλῶ, νὰ προσέρχωνται, ὄχι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπέδιδον εἰς τὸ ἀξίωμα καὶ εἰς τὴν ἀποστολὴν των, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι χρεωκοπημένοι εἰς τὴν ζωὴν καὶ εὑρίσκουν ὡς καταφύγιον αὐτόν. Χρειάζεται ἀνόρθωσις τοῦ κλήρου καὶ διὰ νὰ γίνῃ ἀνόρθωσις ποιοτική, χρειάζεται οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις καὶ ἀμοιβή. Πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα ριζικῶς, πρέπει ὁ κλῆρος νὰ γίνῃ μισθωτός, πρέπει νὰ καθορισθῇ μισθὸς ἐπαρκὴς καὶ ἀξιοπρεπής, ἀνάλογος πρὸς τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ κλήρου, διὰ νὰ ἠμπορῇ καὶ ὁ πτωχὸς νὰ πάρῃ τὸν παπᾶ νὰ ἐκτελέσῃ τὸ θρησκευτικόν του καθῆκον καὶ χωρὶς νὰ σκέπτεται τὴν πληρωμὴν καὶ χωρὶς ὁ παπᾶς νὰ ἀρνῆται νὰ πάῃ, διότι δὲν γνωρίζει ἐὰν θὰ πληρωθῇ. Πρέπει τὸ θέμα, νὰ ἀντιμετωπισθῇ, διότι καὶ αἱ περιστάσεις εἶναι κρίσιμοι καὶ διότι ἡ κατάπτωσις ἡ ἠθικὴ τοῦ κλήρου, ἐκ τῆς ἐγκαταλείψεώς του τῆς οἰκονομικῆς, ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἀπροχώρητον καὶ πρέπει ὁ κ. ὑπουργός, ἂν θὰ εἶναι ἕτοιμος, νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ εἰς τὸ θέμα αὐτό, πῶς τὸ ἀντιμετωπίζει καὶ ἐκεῖνος, ὡς ἁρμόδιος ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, πότε καὶ πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τοῦ κλήρου. Δὲν εἶναι νοητόν, πῶς ἐνδιαφερόμεθα, πῶς θέλομεν νὰ ἐνδιαφερώμεθα καὶ πῶς παρουσιαζόμεθα, ὅτι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν ἐξύψωσιν τῆς κοινωνίας μας, ὅταν ἔχωμεν ἐγκαταλείψει τὸν παράγοντα τὸν βασικὸν τῆς ἀνορθώσεώς της, τὸν ἐφημεριακὸν κλῆρον, εἰς τὴν κατάπτωσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὴν οἰκονομικήν. Διὰ νὰ γίνῃ οἰκονομικὴ ἀνόρθωσις καὶ ἀποκατάστασις τοῦ κλήρου, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολήν του, πρέπει νὰ ἐπιλυθῇ τὸ οἰκονομικὸν θέμα. Ἄνευ αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν κλῆρον ἄξιον τῆς ἀποστολῆς του εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θὰ περιμένωμεν νὰ ἀκούσωμεν τὸν κ. ὑπουργό, πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτὸ τὸ τεράστιον καὶ τόσης μεγάλης κοινωνικῆς σημασίας.

§24Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, τὸ θιγὲν διὰ τῆς ἀναφορᾶς, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, εἶναι τεραστίας κοινωνικῆς σημασίας καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ ἀκούωνται λόγοι εὐκόλου καί, ἂς τὸ εἴπωμεν εὐθαρσῶς, ἀνευθύνου κριτικῆς. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον σοβαρὸν καὶ τόσον μέγα, ὥστε, ἡ ἀντιμετώπισίς του, ἐπιβάλλει βαθεῖαν καὶ προσεκτικὴν μελέτην. Πράγματι, ὡς ἀνέφερον καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἐγένετο ἀπόπειρα ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας νὰ δοθῇ λύσις εἰς τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς χειραφετήσεως τῶν ἱερέων καὶ ἐφημερίων, πλὴν ὅμως, τοῦτο παραδέχομαι καὶ ἐγὼ συντασσόμενος μὲ τὴν ἀναπτυχθεῖσαν ἄποψιν, ἡ λύσις ἡ δοθεῖσα δὲν ἀπέβη πλήρως ἀποδοτικὴ καὶ ἱκανοποιητική. Θὰ πρέπει κατὰ συνέπειαν, τὸ ὅλον θέμα νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχὴν καὶ σοβαρότητα, κατὰ τρόπον τοιοῦτον δηλαδὴ ὥστε ἡ λύσις, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν μελέτην, νὰ εἶναι λύσις ἱκανοποιοῦσα καὶ τὸν τύπον καὶ τὴν οὐσίαν. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ παρατηρήσω εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταληφθῆ ἀπὸ τόσην μεγάλην ἀνησυχίαν καὶ ἀγωνίαν, ἐπιμένοντες ὅπως ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας τοῖς δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὴν ἐρώτησιν, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, διατὶ δὲν κατείχοντο ἀπὸ τὴν αὐτὴν ἀνησυχίαν, ὅταν οἱ ἴδιοι εὑρίσκοντο εἰς τὰ Κυβερνητικὰ ἑδώλια καὶ ὅταν οἱ ἴδιοι μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως; Θὰ ἠδύναντο τότε, διὰ τοῦ αὐτοῦ τρόπου ὡς καὶ σήμερον, νὰ ὀχλήσουν καὶ νὰ ἀξιώσουν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας νὰ δώσῃ ἀπάντησιν καὶ νὰ λάβῃ μέτρα. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδενὸς δύναται νὰ διαφύγῃ τὴν προσοχήν, ὅτι σήμερον ἡ Πολιτεία ἀντιμετωπίζει τόσον ηὐξημένα καὶ μεγάλα οἰκονομικὰ βάρη, ὥστε εἶναι τελείως ἀδύνατος καὶ ἀψυχολόγητος ἡ κατὰ τρόπον βεβιασμένον καὶ ἄνευ μελέτης λῆψις μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ προκαλέσουν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, καθ’ ἃς συνεζητήθησαν μετὰ μεγάλης προσοχῆς καὶ ἐντόνου ἐνδιαφέροντος τὰ μέτρα τὰ νομοθετικὰ τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ἀφορῶντα εἰς τὴν αὔξησιν ὡρισμένων φορολογιῶν, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἐλλειμμάτων, τὰ ὁποῖα καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ καλύψῃ συνεπείᾳ τῶν θεομηνιῶν, ἡ Ἀντιπολίτευσις μὲ μεγάλην εὐκολίαν ὑπεδείκνυε λύσεις καὶ ἀνέπτυσσε τὰς ἀπόψεις της, ἰσχυριζομένη ὅτι οὐδεμία ἀνάγκη ὑπάρχει ἐπιβαρύνσεως τοῦ λαοῦ καὶ λήψεως φορολογικῶν μέτρων διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων αὐτῶν. Ἤδη, ὅταν συζητῆται ἄλλο θέμα, μὲ τὴν αὐτὴν εὐκολίαν μεταστρέφει τὰς ἀντιλήψεις της καὶ ὑποστηρίζει ὅτι εὐκόλως δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ, ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ μόνῃ μάλιστα, μέτρα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐπιβαρύνουν σημαντικώτατα τὸν προϋπολογισμόν. Νομίζω ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις, ἐπιπολαίαν ἀντιμετώπισιν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκτάκτως σοβαρά, ζητημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐπιτρέπεται πρόχειρος καὶ τόσον βεβιασμένη συζήτησις. Ὁ ἐκ Χανίων συνάδελφος, κ. Μητσοτάκης, νομίζω ὅτι εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ ὅταν ὁμιλῇ περὶ ἀσκήσεως πιέσεως καὶ περὶ ἀσκήσεως ἐκβιασμοῦ, διότι αὐτὴ ἦτο ἡ οὐσία τῶν ὑπ’ αὐτοῦ λεχθέντων, ἀπὸ μέρους τοῦ κλήρου ἐπὶ τῶν πτωχῶν καὶ πενομένων τάξεων. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠννόει τοὺς ἐφημερίους τῶν Ἱερῶν Ναῶν ἀλλὰ ἠννόει τὰ Ἐνοριακὰ Συμβούλια ἢ τὰς Ἐνοριακὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι βαρύνονται μὲ ἔξοδα καὶ δαπάνας συντηρήσεως τῶν Ναῶν. Πράγματι, ἔχει διαπιστωθῇ ὅτι πολλάκις καθορίζονται τέλη διὰ ἄλλας ἱεροτελεστίας, τὰ ὁποῖα εἶναι πολλάκις δυσβάστακτα καὶ βαρύτατα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἐκ Χανίων κ. συνάδελφος ἠννόει τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ὄχι περίπτωσιν ἀφορῶσαν ἄσκησιν πιέσεως ἀπὸ μέρους ἐφημερίων καὶ ἄλλων κληρικῶν. Θὰ ἤθελον ἐὰν ἔχῃ συγκεκριμένην περίπτωσιν τοιούτου ἐκβιασμοῦ, νὰ μοῦ τὴν ἀναφέρῃ διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ λῆψις τῶν δεόντων μέτρων. Ἐν σχέσει μὲ τὸ θιγὲν θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀπὸ μέρους τοῦ ΤΑΚΕ χορηγουμένου ἐφ’ ἅπαξ ἐπιδόματος, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι τὸ ΤΑΚΕ, λαμβάνει ἤδη σύντονα μέτρα διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσίν του. Τὰ μέτρα αὐτὰ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξασφάλισιν οἰκονομικῶν μέσων καὶ τὴν περιστολὴν ἀσκόπων δαπανῶν. Πρόκειται δὲ συντόμως νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἀναλογιστικὴν μελέτην ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις ἑνὸς τοιούτου αἰτήματος. Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς μελέτης ταύτης, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν περὶ τοῦ ἀποτελέσματος. Διότι εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, καὶ τοῦτο ὀφείλω νὰ τὸ ὑπογραμμίσω, δὲν ἐπιτρέπεται σπουδή, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ ν’ ἀναζητηθοῦν λύσεις κατόπιν ἐμπεριστατωμένης μελέτης τοῦ ὅλου θέματος, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ταμεῖα τὰ ὁποῖα ἐξαρτῶνται ἀπὸ εἰσφοράς, καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν ν’ ἀντιμετωπίσουν ὡρισμένας ὑποχρεώσεις εἰς τακτὰς προθεσμίας, εἶναι λίαν εὔκολον νὰ τιναχθοῦν εἰς τὸν ἀέρα, ἐὰν δὲν ἔχουν λάβῃ προηγουμένως τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ τὰ προφυλάξουν ἀπὸ παρόμοια ἐνδεχόμενα. Νομίζω, ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιδεικνύουν σήμερον τόσον μεγάλην σπουδὴν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, θὰ πρέπει νὰ κάμουν ὀλίγην ὑπομονήν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ἐν καιρῷ νὰ λάβουν ἀπάντησιν στηριζομένην ἐπὶ συγκεκριμένων στοιχείων.

§25Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡμεῖς ἁπλῶς παρεκαλέσαμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Δὲν ἠσκήσαμεν ἔλεγχον τῆς Οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ὤφειλε νὰ μᾶς ἀναφέρῃ συγκεκριμένα στοιχεῖα. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπέφυγε ν’ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος αὐτοῦ καὶ ἤσκησεν ἔλεγχον κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, λέγων τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅταν ἦτο Κυβέρνησις. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ δώσῃ ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος.

§26Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναντιρρήτως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας παρεξήγησε τὰς προθέσεις μας. Δὲν ἐκάμαμεν ἐπερώτησιν, ἐκάμαμεν ἐρώτησιν καὶ ἐζητήσαμεν ὡρισμένα στοιχεῖα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν δικαιολογίαν πολιτικὴν διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐπὶ τριετίαν κυβερνᾷ νὰ ἔρχεται νὰ ἐρωτᾷ, τί ἔκαμεν ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅταν ἦτο Κυβέρνησις.

§27Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἀπήντησα εἰς τὴν σπουδὴν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ζητεῖ εἰς τακτὴν προθεσμίαν νὰ λυθῇ τὸ θέμα.

§28Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα ποὺ ἔθιξα, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι μυστικόν, ἀλλὰ εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὰς ἐπαρχίας οἱ ἐφημέριοι τῶν χωρίων ζοῦν ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας καὶ ἐὰν δὲν ἔχουν ἰδίαν περιουσίαν δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν. Οἱ ἐφημέριοι αὐτοὶ τὶ αἰσχροκέρδειαν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ κάμουν; Ἀλλὰ ἐὰν ἤθελεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὰς Ἀθήνας, δὲν θὰ ἦτο πολὺ δύσκολον νὰ πληροφορηθῇ, ὅτι ὅταν μεταβῇ κανεὶς διὰ νὰ κάμῃ ἕνα γάμον, ἢ μίαν βάπτισιν, ὅτι δὲν εἶναι τὰ Ἐκκλησαστικὰ Συμβούλια, ἀλλὰ εἶναι δυστυχῶς οἱ ἴδιοι οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τρόπον ἀπερίγραπτον ζητοῦν νὰ λάβουν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν ὡς μέγιστον ἀπὸ τοὺς πιστοὺς ποὺ προσφεύγουν εἰς αὐτούς. Εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν, ὅτι ὄχι μόνον δὲν παρέχουν τὴν οἵαν ἔπρεπε νὰ παρέχουν θρησκευτικὴν ἀρωγὴν δωρεάν, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀρχίζουν ἀπὸ δυσθεώρητα ὕψη διὰ νὰ κάμουν ἕνα παζάρι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει θέσιν προκειμένου περὶ θρησκευτικῶν μυστηρίων καὶ νὰ φθάσουν εἰς μίαν ἐπιβάρυνσιν ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὸ μέσον βαλάντιον. Δὲν θὰ ἀγνοῇ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχουν σπίτια τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς δύσκολον θέσιν, διότι δὲν δύνανται νὰ βαπτίσουν τὰ παιδιά των καὶ ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις ἀνθρώπων ποὺ πεθαίνουν καὶ ἐπειδὴ εἶναι πτωχοὶ δὲν πηγαίνουν οἱ ἱερεῖς νὰ τοὺς κηδεύσουν. Νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει νὰ δοθῇ μία λύσις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ μίαν θέσιν. Ὅταν τὰ πάντα διατιμῶνται εἰς αὐτὸ τὸν τόπον, τοὐλάχιστον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία τοιχοκολημένη διατίμησις εἰς τὰς Ἐκκλησίας διὰ νὰ γνωρίζῃ ὁ πιστὸς τί πρέπει νὰ πληρώσῃ.

§29Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Νομίζομεν ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, μόνον διὰ σπουδὴν δὲν ἔπρεπε νὰ μᾶς κατηγορήσῃ, διότι ὡς ἠκούσατε πρὸ 2)ετίας ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίζῃ τὸ θέμα τοῦ κλήρου γενικῶς καὶ ὄχι μόνον τὸ οἰκονομικόν. Νομίζω ἀκόμη, ὅτι δὲν εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀπόψεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ἐρώτησις τὴν ὁποίαν συχνὰ κάμνουν οἱ κ. ὑπουργοὶ «διατί, μᾶς λέγουν, δὲν ἐλύσατε τὸ θέμα αὐτὸ ὅταν εἴσαστε Κυβέρνησις σεῖς;». Μὰ μερικοὶ ἐξ ἡμῶν, κ. ὑπουργέ, δὲν ἦσαν, ὄχι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ οὔτε εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἦτο 11 μηνῶν καὶ ὄχι τριῶν ἐτῶν ὅπως ἐσεῖς. Ἐπίσης ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι εἶναι θέμα οἰκονομικόν. Βεβαίως εἶναι θέμα οἰκονομικόν, ἀλλὰ εἶναι καὶ θέμα τὸ ὁποῖον ἔχει τόσας ἄλλας πλευράς, ἐξ ἴσου σημαντικὰς διὰ καμμίαν ὅμως καὶ διὰ τίποτε δὲν ἐνδιεφέρθη ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ἔδειξεν ἔστω ὅτι τὸ μελετᾷ. Διὰ τοῦτο ἐπαναλαμβάνω, ἔστω καὶ ἀργὰ ὠφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦ κλήρου ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς του καὶ νὰ τὸ διατυπώσῃ εἰς νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ καταθέσῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Βουλήν. Ἡμεῖς εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ τῆς συμπαραστῶμεν. Τὸ θέμα δι’ ἡμᾶς εἶναι ἐθνικὸν διότι συνδέεται μὲ τὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ θεμελιωθῇ ἡ ἠθικὴ ἀνασυγκρότησις τοῦ λαοῦ μας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μᾶς εἴπῃ, ἔστω μετὰ μίαν διετίαν, ἐὰν σκέπτεται ναὶ ἢ ὄχι νὰ μᾶς φέρῃ νομοθέτημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὰ θέματα τοῦ Ἑλληνικοῦ κλήρου.

§30Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἐπερίμενα τὴν ἀπάντησιν αὐτήν. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀνεγνώρισεν ἐν ἀρχῇ τῆς ἀπαντήσεως τὴν σοβαρότητα καὶ τὸ μέγεθος τοῦ θέματος. Παρὰ ταῦτα δὲν ἠθέλησε νὰ δώσῃ καμμίαν, οὔτε σαφοῦς, οὔτε μελλοντικῆς ἔστω προοπτικῆς λύσεως ἀπάντησιν, ἀλλὰ ἠθέλησε νὰ κακίσῃ τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς διὰ σπουδήν, διότι ἔθεσαν χρονικὰ ὅρια, ἐντὸς τῶν ὁποίων, θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ φέρῃ τὰ μέτρα. Λυποῦμαι διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Θεωροῦμεν ἀπαράδεκτον νὰ ἰσχυρίζεται μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπὶ μίαν 3ετίαν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι σοβαρὸν καὶ νὰ μὴ ἀναφέρῃ κἄν, ὅτι τὸ μελετᾷ ἢ θὰ τὸ μελετήσῃ προσεχῶς. Εἶναι ἐπίσης ἀπαράδεκτον, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται ἑκάστοτε, ἅπαντες οἱ ὑπουργοὶ νὰ ἀπευθύνωνται εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ λέγουν, τί ἐκάματε σεῖς ὅταν εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ τρόπον ἀπαντήσεως. Δὲν ἐλέγχεται ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ λέγονται ταῦτα, ὅταν τὸν τόπον ἐπὶ μίαν 20ετίαν τὸν κυβερνᾷ ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐκτὸς μικρῶν διαστημάτων, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐκυβέρνησαν ἄλλαι παρατάξεις. Λυποῦμαι διότι τὸ θέμα τοῦτο, οὔτε κἄν ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἀπὸ πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἄς ἐλπίσωμεν ὅτι ταχέως, ἄλλος τις ὡς ὑπουργὸς θὰ ἐπωφεληθῇ αὐτοῦ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος δὲν ἀποκατέστησεν εἰσέτι εἰς Μητροπολιτικὰς θέσεις τοὺς θεοφιλεστάτους ἐπισκόπους Καρυουπόλεως κ. Χριστόφορον Χατῆν καὶ Σταυροπόλεως κ. Πολύκαρπον Λιώσην.

§32Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν παρελθόντα Ἀπρίλιον διὰ τοῦ ἁρμοδίου γραφείου τῆς Βουλῆς εἴχομεν ἔγγραφον ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησίν μας, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἔκαμεν ἐρώτημα εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἑλλάδος, διατὶ οἱ δύο ἀναφερόμενοι ἱεράρχαι δὲν κατέλαβον ἀκόμη Μητροπολιτικὰς ἕδρας, ἀλλὰ παραμένουσιν ἐπὶ τριετίαν ὁλόκληρον ἀφ’ ἧς ἐπανῆλθον ἐκ τοῦ Παλαιοημερολογιτισμοῦ εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἐπισήμου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς γεφύρωσιν τοῦ χάσματος. Εἰς τὴν ἐρώτησιν ἐκείνην ἐζητούσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διατὶ διατηρεῖ αὐτοὺς τοὺς ἱεράρχας ἀργομίσθους τοῦ ΟΔΕΠ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς Πειραιεῖς καὶ κάτοικοι τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, δυνάμεθα νὰ διαβεβαιώσωμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Πειραϊκὴ κοινωνία περιβάλλει μὲ σεβασμὸν καὶ ἐκτίμησιν τοὺς δύο διακεκριμένους διὰ τὸ ἦθος των, τὴν μόρφωσίν των, τὴν κοινωνικὴν δρᾶσιν καὶ τὴν ἀφιλοχρηματίαν των ἱεράρχας τούτους καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, νὰ συστήσῃ εἰς τὸν προκαθήμενον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος νὰ λάβῃ μέτρα, ὥστε νὰ τοποθετηθῶσιν οἱ δύο οὗτοι ἱεράρχαι εἰς δύο ἀπὸ τὰς τέσσαρας ὑπαρχούσας κενὰς Μητροπολιτικὰς ἕδρας. Διαβεβαιῶ δὲ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι θὰ ὠφεληθῇ τὰ μέγιστα καὶ ἡ χειμαζομένη Ἐκκλησία, ἀπόδειξις τούτου τὰ πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἐκτεθέντα εἰς Ἀνώτερον Δικαστήριον τῶν Ἀθηνῶν καὶ οἱ χριστιανοὶ οἵτινες θὰ ποιμανθῶσιν ἀπὸ τοὺς δύο τούτους ἐκλεκτοὺς ἱεράρχας, πολλὰ ἔχουσι νὰ ὠφεληθῶσι.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἶναι γεγονός, κ. ὑπουργέ, ὅτι αἱ περιφέρειαι, εἰς τὰς ὁποίας θὰ τοποθετηθοῦν οἱ δύο ἱεράρχαι, θὰ εἶναι ἐξαιρετικῶς εὐτυχεῖς, διότι πράγματι πρόκειται περὶ καλῶν ἱεραρχῶν. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ ὅπως γίνῃ σύστασις εἰς τὸν προκαθήμενον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὅπως χρησιμοποιήσῃ τὸ ταχύτερον αὐτοὺς εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, διότι καὶ οἱ δύο ἔχουν σημειώσει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ ἐθνικὴν δρᾶσιν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐντείνῃ ἐν προκειμένῳ τὰς ἐνεργείας του.

§35Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἔχω νὰ προσθέτω τίποτα ἄλλο πέραν ἐκείνων τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ ἀπευθυνθέντος εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους ἐγγράφου, ἐγνώρισα εἰς αὐτούς. Συνέστησα εἰς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τοῦτο. Θὰ ἐπανέλθω καὶ πάλιν νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ὅτι παρελείφθη ἡ συμμόρφωσις πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν μας αὐτήν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνασύστασιν τῆς διαλυθείσης Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς «Ξυλοκερίζης» Νέας Μάκρης.

§37Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπῆρχεν, κ. συνάδελφοι, εἰς ἕν γραφικὸν χωρίον τῆς Ἀττικῆς, εἰς Ν. Μάκρην παλαιότερον μία Μονὴ ὑπὸ τὸ ὄνομα «τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου καὶ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Ξυλοκερίζης Ν. Μάκρης. Ἡ Μονὴ αὐτὴ διελύθη καὶ ὑπήχθη εἰς τὴν Μονὴν Πετράκη, ὁλόκληρος δὲ ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀπηλλοτριώθη καὶ ἡ ἔκτασις ὁλόκληρος διετέθη διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων τῆς γύρω περιοχῆς, ἐδημιουργήθη δὲ εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, εἷς γραφικώτατος συνοικισμὸς ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν Ν. Μάκρη. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα, ὁπότε ἐν σωτηρίῳ ἔτει 1954 εἶδε τὸ φῶς Β. Δ. προκληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ Θρησκευμάτων καὶ Παιδείας, βάσει τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἀνασύστασις τῆς ἐν λόγῳ Μονῆς. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα σταματοῦσεν ἐκεῖ, δὲν θὰ εἶχε καὶ μεγάλην σημασίαν. Ἐγένετο ὅμως ἡ ἐπανασύστασις τῆς Μονῆς ὡς γυναικείας Μονῆς καὶ τρεῖς μοναχαί, ἔσπευσαν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν κατέλαβον τὰ οἰκήματα, τὰ ὁποῖα ἀνῆκον εἰς ἀγροτικὰς προσφυγικὰς οἰκογενείας, καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς διατυπωθείσης αἰτήσεως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀποστείλῃ ὑπάλληλον τῆς Δ)νσεως ἐποικισμοῦ ὁ ὁποῖος ἔκαμε μίαν ἔρευναν διὰ νὰ διαπιστώσῃ τὴν ἀλήθειαν, τῶν ὅσων εἶχον τὴν τιμὴν νὰ καταγγείλω. Δὲν γνωρίζω ὅμως μέχρι τῆς στιγμῆς ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν τριῶν αὐτῶν μοναχῶν ἀπὸ τὴν περιοχήν, αἱ ὁποῖαι μοναχαὶ ἐὰν νομίζουν ὅτι πρέπει κατὰ τὰς ἀπόψεις των νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν θείαν λατρείαν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεύρουν ἄλλα κτίρια καὶ ἄλλας ἐγκαταστάσεις διὰ νὰ πραγματοποιήσουν τοὺς θρησκευτικοὺς αὐτῶν σκοπούς. Ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι νὰ προστατευθοῦν οἱ ἀκτήμονες τῆς περιοχῆς, νὰ μὴ παρενοχλοῦνται εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων των ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς περιοχῆς καὶ ἐπὶ τῶν κτισμάτων, τὰ ὁποῖα τοὺς ἔχουν παραχωρηθῆ. Πέραν αὐτοῦ αἱ μοναχαὶ ἂς πᾶνε νὰ τελέσουν ὅπως νομίζουν τὰ θρησκευτικά των ἔργα. Δὲν θὰ ἦτο ὅμως ἄσκοπον νὰ σημειώσω, ἀναφερόμενος εἰς ὅσα ἔλαβα τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἐν τῇ προσπαθείᾳ μου νὰ ἀνεύρω τὸ διάταγμα περὶ ἀνασυστάσεως τῆς ἱερᾶς αὐτῆς μονῆς, εὑρέθην πρὸ ἑνὸς ἐκπληκτικοῦ ἀριθμοῦ Βασιλικῶν Διαταγμάτων, διὰ τῶν ὁποίων ἀνασυνιστῶντο εἰς διαφόρους περιοχὰς καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς ἀλλὰ καὶ πέραν τῆς Ἀττικῆς εἰς ἄλλας περιοχάς, διαλελυμέναι μοναί, πέραν δὲ τούτου διὰ διαταγμάτων ἔγινε σύστασις ἱκανοῦ ἀριθμοῦ νέων μονῶν. Δὲν γνωρίζω τὰς ἀπόψεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ τῶν Θρησκευμάτων, ἀλλὰ νομίζω ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν πληθωρισμὸν τῶν μονῶν εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει μία ὕφεσις καὶ ὅ,τι ἦτο νὰ ἀποδώσουν τὸ ἀπέδωσαν καὶ εἰς ἐθνικοὺς καὶ εἰς θρησκευτικοὺς σκοπούς, ἐὰν θέλωμεν νὰ τονώσωμεν τὸ θρησκευτικὸν αἴσθημα, ἂς γίνῃ αὐτὸ μὲ τὴν τόνωσιν καὶ ἀνύψωσιν τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Δὲν νομίζω ὅτι μὲ τὴν δημιουργίαν μονῶν εἰς διαφόρους περιοχὰς τοῦ Κράτους, ἰδιαίτατα εἰς τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, ὅτι ἐξυπηρετεῖται ἡ ὑπόθεσις ἡ θρησκευτικὴ καὶ τονώνεται τὸ θρησκευτικὸν αἴσθημα. Ἀντιθέτως δημιουργοῦμεν ἑστίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἐπιδράσουν δυσμενῶς εἰς τὰ θρησκευτικὰ αἰσθήματα καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐξ ἀφορμῆς τοῦ στοιχείου τούτου νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Θρησκευμάτων, ὁ ὁποῖος μὲ τόσην εὐκολίαν καὶ προχειρότητα προχωρεῖ εἰς τὴν ἀνασύστασιν καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν νέων μονῶν. Τὴν στιγμὴν ἄλλωστε κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται προσπάθεια παραχωρήσεως ὅλων αὐτῶν τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ λόγον ὑπάρξεως ἡ μονή, διότι γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι ἡ περιουσιακὴ βάσις διὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν μονῶν εἶναι ἡ ἀγροτικὴ ἰδιοκτησία. Ἀφ’ ἧς ἡ ἀγροτικὴ ἰδιοκτησία διετέθη διὰ τὸν πραγματικόν της προορισμόν, διὰ τὸν σκοπὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων, λόγον δημιουργίας νέων μονῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεύρῃ κανείς, ὅσον καὶ ἂν θελήσῃ νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θρησκευτικὸν αὐτὸ ζήτημα. Βεβαίως αἱ μοναὶ ἐπιτελοῦν ἕνα ἱστορικὸν σκοπόν, ἀλλὰ τὸ νὰ δημιουργῶμεν νέας μονὰς τὸ θεωρῶ ὅτι εἶναι ἔξω τοῦ πνεύματος τῆς ἐποχῆς, ἔξω τοῦ κλίματος εἰς τὸ ὁποῖον ζῶμεν, ἔξω αὐτοῦ τούτου τοῦ θρησκευτικοῦ συμφέροντος, τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ ἡ Ἐκκλησία. Καὶ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ στοιχείου τούτου φέρω τὴν γενικωτέραν αὐτὴν παρατήρησιν. Ἰδιαιτέρως, ὅμως, θὰ ἀναμείνω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ μοῦ ἐξηγήσῃ διὰ ποῖον λόγον μίαν διαλελυμένην ἀπὸ δεκαετηρίδων μονήν, ἡ ὁποία πλέον εἶχεν ὑπαχθῆ εἰς τὴν Μονὴν Πετράκη, ἡ ὁποία δὲν διαθέτει οὔτε ἕνα στρέμμα γῆς οὔτε ἕνα κτίριον, διὰ ποῖον λόγον προέβη εἰς τὴν ἀνασύστασίν της. Καὶ πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος ἐπελήφθη τοῦ θέματος, νὰ μᾶς ἐκθέσῃ μὲ ποῖα δραστικὰ καὶ ἀποτελεσματικὰ μέτρα θὰ προστατεύσῃ τοὺς ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Δὲν παραλείπω, κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐκμεταλλεύονται ὡρισμένοι ἄνθρωποι καὶ τὴν προσήλωσιν τοῦ λαοῦ πρὸς τὴν θρησκείαν. Θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἐν σωτηρίῳ ἔτει 1442 ὁ Πατριάρχης Σέργιος ἐξέδωσεν ἕνα σιγίλιον καὶ ἀπηγόρευε τὴν χρησιμοποίησιν ἀγροτικῶν ἐκτάσεων μοναστηριακῶν κτημάτων καὶ ὑπῆρξεν ἱεράρχης, ὁ ὁποῖος ἐπέσυρε τὸ σιγίλιον αὐτὸ καὶ ἔκαμε τοὺς ἀγρότας νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰ κτήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διέθεσε διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν κάτι παρόμοιον συνέβη. Ἐν ὀνόματι αὐτοῦ τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος, ἐπῆγαν καὶ ἐπῆραν τὰ κτήματα καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ θρησκευτικοῦ αὐτοῦ αἰσθήματος ἐπιχειροῦν ἤδη νὰ καταλάβουν καὶ τὰς ἐκτάσεις ποὺ καλλιεργοῦν αὐτοὶ καὶ ἐξασφαλίζουν τὴν ζωήν των. Νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἀντιδράσῃ κατὰ ἀποφασιστικὸν τρόπον καὶ ἀναμένω τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος.

§38ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ διατηρηθοῦν αἱ ἱστορικαὶ μοναὶ καὶ νὰ καταργηθοῦν ὅλαι αἱ ἄλλαι.

§39Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἡ ἀνασύστασις τῆς ἱερᾶς μονῆς, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Παπασπύρου, ἐγένετο τηρηθεισῶν ἁπασῶν τῶν κατὰ νόμων διατυπώσεων. Ἐπροτάθη ἡ ἀνασύστασις ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ἱεράρχην. Ἡ πρότασις αὕτη ἔτυχε τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἡ ὁποία ὑπέβαλεν εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον τὴν πρότασιν τῆς ἀνασυστάσεως τῆς μονῆς αὐτῆς. Δὲν εἶχον στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἠδυνάμην νὰ πεισθῶ, ὅτι συνέτρεχον λόγοι ὥστε νὰ μὴ παραχωρηθῇ ἡ ἄδεια τῆς ἀνασυστάσεως τῆς μονῆς. Ὅταν ἐζήτησα σχετικὰς πληροφορίας ἐπληροφορήθην ὅτι αἱ μοναχαὶ θὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς κάτι ἡμιερειπωμένα κτίρια, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ ἀποκαταστήσουν καὶ ὅτι θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ ἔργα χειροτεχνίας. Δηλαδὴ θὰ χρησιμοποιοῦν ἀργαλειούς, μὲ τοὺς ὁποίους θὰ κατασκευάζουν διάφορα ὑφάσματα καὶ τὰ ὁποῖα θὰ διέθετον ὑπὲρ τῶν σκοπῶν τῆς μονῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τρεῖς μοναχαὶ θὰ κατώρθωνον νὰ ἀνατρέψουν ἀποφάσεις τῆς Πολιτείας, διὰ τῶν ὁποίων παραχωρεῖται ἡ Α ἢ Β ἔκτασις εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς. Ἀπαντῶν ὅμως ἐπὶ τοῦ ἄλλου ἰσχυρισμοῦ τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Λεβαδείας, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον συμβαίνει ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη οὗτος, ὅτι δηλαδὴ μετὰ μεγάλης ἐπιπολαιότητος χορηγοῦνται ἄδειαι ἀνασυστάσεως ἢ ἱδρύσεως νέων μονῶν. Πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὅτι οὐδεμία νέα μονὴ ἱδρύθη καὶ μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις ἐδόθη ἄδεια ἀνασυστάσεως ὡρισμένων μονῶν. Εἰς δὲ τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς οὐδεμία ἄλλη μονὴ ἀνασυνεστήθη καὶ διερωτῶμαι διατὶ ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας, ὁ ὁποῖος ἔκαμεν αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διατρέχομεν ἀπὸ τὴν ἀλόγιστον αὐτὴν χορήγησιν ἀδειῶν ἱδρύσεως μονῶν, δὲν ἦλθε νὰ μᾶς κατονομάσῃ ποῖαι εἶναι αἱ μοναί, αἱ ὁποῖαι ἀνασυνεστήθησαν εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς. Πράγματι ἔγινεν ἀνασύστασις μιᾶς μονῆς εἰς τὴν περιοχὴν Μετεώρων καὶ ἔγινεν ἀνασύστασις ὡρισμένων μονῶν εἰς παραμεθορίους περιοχάς, ὅπου διὰ λόγους ἐθνικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς οἱ ἁρμόδιοι ἱεράρχαι ἠξίουν τὴν ἀνασύστασιν μονῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον διαλυθῆ, ὄχι διὰ λόγους κάμψεως τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος τῶν κατοίκων ἢ τῶν μοναχῶν, ἀλλὰ διὰ λόγους συνδεομένους μὲ τὰ πρόσφατα δραματικὰ γεγονότα τῆς ἱστορίας μας τῶν τελευταίων ἐτῶν, παγκόσμιος πόλεμος, κατοχὴ καὶ συμμοριτισμός. Ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἔχομεν πλήρη ἀντίληψιν τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος καὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως μετὰ περισκέψεως δεχόμεθα τὰς εἰσηγήσεις τῶν ἁρμοδίων ἱεραρχῶν καὶ μόνον ὅταν πεισθῶμεν ὅτι συντρέχουν σοβαροὶ λόγοι ἀνασυστάσεως μονῶν ἢ ἱδρύσεως νέων μονῶν, τότε μόνον χορηγοῦμεν τὴν σχετικὴν ἄδειαν.

§40Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐρευνῶν διὰ τὸ Διάταγμα τῆς μονῆς Νέας Μάκρης εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἔτους 1954, εὗρον περὶ τὰ 10 διατάγματα ἀνασυστάσεως μονῶν.

§41Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δέκα ἀνασυστάσεις δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, δὲν νομίζω νὰ συνιστοῦν τὴν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε πρὸ ὀλίγου ὁμιλοῦντες ἀπὸ τοῦ βήματος.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§43Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι μὲ ἀπήλλαξεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας συνάδελφος ἀπὸ οἱανδήποτε ἀπάντησιν. Ὄντως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ ἀντιτίθεται εἰς πᾶσαν ἐπιστροφὴν γαιῶν παραχωρηθεισῶν εἰς κληρούχους, οἱ ὁποῖοι νέμονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ καλλιεργοῦν τὰς γαίας των. Δὲν πρέπει νὰ ἀμφιβάλλετε δι’ αὐτό.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν μὴ καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τὴν μὴ ἐνέργειαν συγκεντρώσεως τῆς σουλτανίνας. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§45Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Συνεχίζεται, κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος διὰ τρίτην σήμερον ἡμέραν καὶ εἰδικώτερον διὰ τὸ θέμα τοῦ σουλτανίνας. Καὶ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ κάμω καὶ ἐγὼ μίαν δήλωσιν ὅτι ἡ ἰδική μου κριτικὴ ὅπως καὶ τῶν λοιπῶν συναδέλφων, θὰ εἶναι ἀντικειμενικὴ καὶ καλόπιστος καὶ μίαν φιλοδοξίαν ἔχει, νὰ συμβάλῃ, πρὸ παντός, εἰς τὸ νὰ καταστῇ ὀρθοτέρα ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Αἰσθάνομαι, ὅμως, καὶ τὸ καθῆκον νὰ διατυπώσω παράπονον, τὸ ὁποῖον εἰς δύο προηγουμένας συνεδριάσεις διετύπωσα ὡς ἔκκλησιν, ὅτι θὰ ἦτο συντελεστικώτερον διὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν δι’ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον συγκινεῖ τὴν μεγάλην τάξιν τῶν σουλτανοπαραγωγῶν, νὰ τιμήσῃ τὴν συζήτησιν εἰδικῶς αὐτήν, καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Κυρίως διότι ἐκεῖνος εἶχεν ἀσκήσει κατὰ πρωτοβουλίαν, ἰδίαν, Κυβερνητικὴν βέβαια, πολιτικὴν καὶ ἐκεῖνος θὰ ὤφειλε νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις διὰ τὴν πολιτικὴν ἐκείνην. Ἀλλά, πρὸ παντός, τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον διετυπώθη μετὰ τόσης φορτικότητος ἀπὸ τὸν ὑποφαινόμενον ἦτο διότι συμπίπτει τώρα ἡ συζήτησις εἰς χρόνον, ὥστε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ πλέον ὥριμον τὴν σκέψιν διὰ νὰ ἀνακοινώσῃ τὰ σταφιδικὰ μέτρα διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν. Τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἔχομεν τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος, ἡ ὁποία θὰ ἐχρησίμευεν ὡς γνώμων διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν. Καὶ τὸ παράπονον αὐτὸ ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ διατυπώσω ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, διότι ὑπῆρξεν ἔμμονος ἡ σκέψις των ὅτι πράγματι ἐγίνετο μία παρανόησις, ἡ ὁποία, ἔστιν ὅτε, προσήγγιζε καὶ τὰ ὅρια τῆς περιφρονήσεως. Βεβαίως οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὴν συζήτησιν καταβάλλουν μίαν φιλότιμον προσπάθειαν ἀπὸ προχθές, δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ εἶναι εἰς θέσιν καὶ μέτρα σταφιδικὰ διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν νὰ ἐξαγγείλουν, ἀλλά, πολὺ περισσότερον, νὰ ἀπαντήσουν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τὴν ὁποίαν διετύπωσαν οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι. Καὶ εἰσέρχομαι ἀμέσως εἰς τὸ θέμα. Ἡ σουλτανίνα, κύριοι συνάδελφοι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἴπω διὰ τοὺς ἐξ ὑμῶν ἀμυήτους, δὲν εἶναι μόνον ἐθνικὸν προϊὸν τὸ ὁποῖον κατατάσσεται εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν τῶν ἐθνικῶν προϊόντων, ἀλλ’ ἔχει τὸ ἐξαιρετικὸν προνόμιον ὅτι ἐξάγεται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀποκομίζει διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν συνάλλαγμα. Τὸ λέγω τοῦτο τὸ προνόμιον, διότι τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων τῶν ἐξαγωγίμων, ὅπως τὸ λάδι, τὸ κρασὶ καὶ τὸ βαμβάκι κλπ. ἓν μέρος καταναλίσκεται ἐν Ἑλλάδι, ἡ σουλτανίνα ὅμως ἐξ ὁλοκλήρου ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἀνήκει εἰς τὴν φιλότιμον προσπάθειαν τῶν παραγωγῶν καὶ τὴν ἀκάματον ἐργασίαν των ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ κατώρθωσε σήμερον νὰ εἶναι ἡ καλυτέρα ποιότης ἡ ὁποία παράγεται εἰς τὴν παγκόσμιον παραγωγήν. Ἡ Ἑλληνικὴ ξανθὴ σταφὶς ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος, χρωματισμοῦ, ἐργασίας καὶ ἐμφανίσεως εἶναι ἀναμφισβητήτως ἡ καλυτέρα τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς. Καὶ ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ μόνον κατώρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὴν ξένην ἀγοράν. Καὶ ὁμολογοῦμεν ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μεγάλως προσέφεραν καὶ οἱ ἐξαγωγεῖς. Τὸ λέγομεν αὐτὸ διότι εἶναι ἀνάγκη ὁ δίκαιος ἔπαινος των ὄχι μόνον εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἀπονεμηθῇ, ἀλλὰ ἐξ ἴσου εἰς τοὺς σταφιδοεξαγωγεῖς, οἱ ὁποῖοι πράγματι μὲ τὴν ὡργανωμένην προσπάθειάν των, πολὺ δὲ περισσότερον μὲ τὴν εἰδικότητα τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν ἀπὸ τὴν παλαιοτέραν ἐργασίαν των εἰς τὴν Μ. Ἀσίαν κατώρθωσαν νὰ καταστήσουν τὴν Ἑλληνικὴν σουλτανίναν τὸ καλύτερον προϊὸν τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς. Βέβαια ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν παράγει ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν παγκόσμιον παραγωγὴν ἐλαχίστη. Παράγομεν περίπου 40 χιλιάδες τόννους, ἐξ ὧν 30–35 χιλιάδας ἡ Κρήτη καὶ 5–10 χιλιάδας τόννους ἡ Κόρινθος. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, λόγῳ τῆς ποιότητος καὶ τῆς ἐμφανίσεώς της, κατέστη περιζήτητος καὶ δι’ αὐτό, εἰδικώτερον εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἐκείνη ἡ ὁποία ἀπορροφᾷ τὸ μεγαλύτερον μέρος της, ἀποτελεῖ ἕνα σπουδαῖον καὶ ἀπαραίτητον εἶδος διὰ τὴν οἰκιακὴν οἰκονομίαν. Ἡ ἐπερώτησις ὅμως, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν δὲν εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ συνυπογράψω τότε καὶ τῆς ὁποίας τὸ κείμενον θὰ ἀναγνώσω ἀκριβῶς διὰ νὰ τὴν ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην τόσον ὑμῶν ὅσον καὶ τῶν ἀγαπητῶν κ.κ. ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὴν συζήτησιν, ἡ ἐπερώτησις λέγω, τοποθετεῖ τὸν ἔλεγχον εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε πέρυσιν ἤτοι τὸν Αὔγουστον 1954, σταθμίζουσα τοὺς παράγοντας τόσον τοῦ ἐσωτερικοῦ ὅσον καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ καταλήξῃ καὶ παραδεχθῇ τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον οἱ σουλτανοπαραγωγοὶ ἐμμόνως ὑπέβαλον εἰς αὐτήν, ἤτοι, νὰ καθορίσῃ τιμὴν ἀσφαλείας καὶ νὰ ἀποφασίσῃ μίαν συγκέντωσιν ἔστω μικράν, καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξισορροπήσῃ τὴν προσφορὰν πρὸς τὴν πώλησιν. Ἡ ἐπερώτησις λοιπὸν αὐτὴ κατατεθεῖσα τὸν Σεπτέμβριον 1954 εἶχε πράγματι τότε, ὅπως καὶ σήμερον ἀκόμη ἀξίαν, διότι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἴχομεν φύγει ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς κανόνας τῆς διευθυνομένης οἰκονομίας καὶ εἴχομεν εἰσέλθει εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν συναλλαγῶν, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐντοπίσω περισσότερον τὴν συζήτησιν εἰς τὴν σουλτανίναν, μοιραίως καὶ κατ’ ἀνάγκην θὰ πρέπει νὰ κάμω τὴν σύγκρισιν πρὸς τὸ θέμα τῆς μαύρης σταφίδος τῆς Κορινθιακῆς τοῦ ἑτέρου ὁμοειδοῦς προϊόντος, ὡς γνωστὸν παραγομένου μόνον εἰς Πελοπόννησον, καὶ θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὕτη καὶ τὸ αἴτημα τῶν σουλτανοπαραγωγῶν περὶ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας τῆς σουλτανίνας κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1954 καὶ συγκεντρώσεως μιᾶς ποσότητος δὲν ἀνήκει οὐδὲ ἀνῆκε τότε εἰς τὴν ὑστερικὴν θεληματικότητα τῶν σουλτανοπαραγωγῶν, οὔτε ἐνδεχομένως εἰς τὴν ζηλότυπον καὶ στενόκαρδον ἄποψίν των ὅτι ἀφοῦ διὰ τὴν μαύρην σταφίδα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἶχε λάβει εἰδικὰ μέτρα προστασίας της, ἤτοι εἶχε ψηφίσει τὸν νόμον 2490)53 καὶ εἶχε καθορίσει τιμὴν ἀσφαλείας τῆς Κορινθιακῆς μαύρης σταφίδος ἱκανοποιητικήν, μὲ ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν, ἔπρεπε νὰ ψηφίσῃ παράλληλον νόμον προστατευτικὸν καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν ἀλλά, πρὸ παντὸς νὰ καθορίσῃ ἐγκαίρως πρὸ τοῦ Αὐγούστου 1954 ἱκανοποιητικὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῆς σουλτανίνας καὶ νὰ ἀποφασίσῃ συγκέντρωσιν ἔστω καὶ 10 χιλιάδων τόννων, ἵνα ἐξισορροπήσῃ τὴν προσφορὰν πρὸς τὴν ζήτησιν. Ἀντιθέτως μάλιστα σπεύδω νὰ δηλώσω ὅτι καὶ ἂν διὰ τὴν σταφίδα τὴν μαύρην δὲν ἐλαμβάνοντο μέτρα προστασίας, εἰδικῶς διὰ τὴν σουλτανίναν ἐπεβάλετο πέρυσι νὰ ληφθοῦν τοιαῦτα μέτρα. Καὶ τὸ λέγω αὐτὸ διότι θέλω νὰ δώσω ἐξηγήσεις καὶ ἀπάντησιν εἰς τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν καὶ διάλογον Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ καὶ ἐπερωτῶντος συναδέλφου, ὅτι τὸ παράπονον τῆς λευκῆς σταφίδος, τῶν σουλτανοπαραγωγῶν δηλαδή, προέρχεται κυρίως καὶ ἐμπνέεται οὐχὶ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῶν πραγμάτων ἀλλὰ ἀπὸ τὴν γεωγραφικὴν τοποθέτησιν τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τῆς παραγωγῆς εἰς Κρήτην. Εἶναι ἀναληθὲς καὶ ἀπαράδεκτον τοῦτο. Οἱ Κρῆτες καὶ οἱ Πελοποννήσιοι παραγωγοὶ τῆς σουλτανίνας διετύπωσαν ἀμέσως εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὸ αἴτημα διότι ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν μαύρην σταφίδα, ὁμοειδὲς καὶ ἴσον προϊόν, ἡ Κυβέρνησις προήχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν μετὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου νὰ λάβῃ μέτρα προστατευτικὰ διὰ τοῦ νόμου 2490, ἣν ὤφειλεν, ἐν συνεχείᾳ καὶ ἀμέσως χάριν τῆς δικαιοσύνης, χάριν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, νὰ ψηφίσῃ νόμον παράλληλον καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν. Διότι αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νόμου 2490 ἔσπευσε νὰ ρυθμίσῃ χάριν τοῦ παραγωγοῦ μαύρης σταφίδος, ἤτοι τὴν ἐξισορρόπησιν τῆς προσφορᾶς πρὸς τὴν ζήτησιν καὶ ἐρρύθμισε διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου τούτου τὸ ἴδιον ἀκριβῶς αἴτημα καὶ ἐπιτακτικώτερον ἴσως ἔχει καὶ ὁ παραγωγὸς σουλτανίνας. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε ν’ ἀναγνώσω τὰ ἄρθρα 2, 3, καὶ 4 τοῦ νόμου τούτου διὰ νὰ κάμετε τὴν σύγκρισιν. Ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 2490. Τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Α. Ν. 5)1936 ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: Εἰδικώτεροι σκοποὶ τοῦ Α.Σ.Ο. δηλαδὴ τῆς μαύρης σταφίδος εἶναι: α) Ἡ προστασία τῆς σταφιδοπαραγωγῆς διὰ τῆς ἰσορροπήσεως τῆς προσφορᾶς πρὸς τὴν ζήτησιν τοῦ προϊόντος ἀσκουμένη διὰ παρεμβάσεως τοῦ Α.Σ.Ο. κατὰ τὰ ἀποφασιζόμενα ὡς ἐν ἄρθρῳ 4 τοῦ παρόντος προβλέπεται. β) Ἡ ἀποθήκευσις τῆς παρὰ τῶν παραγωγῶν παραλαμβανομένης σταφίδος, ἡ εἰς καθωρισμένους τύπους ἐπεξεργασία καὶ ἡ ἐν γένει διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν διαχείρισίς της. γ) Ἡ ἐξαγορὰ εἰς τὰς καθοριζομένας ὑπὸ τῶν ὑπουργῶν Ἐμπορίου, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας μετὰ γνώμην τοῦ ΑΣΟ κατ’ ἔτος τιμὰς ἢ καὶ ἡ ἀπ’ εὐθείας συγκέντρωσις παρὰ τῶν παραγωγῶν ἢ συνεταιρικῶν ὀργανώσεων καὶ γραφείων πάσης ἐγχωρίου πρώτης ὕλης καταλλήλου πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ὡς καὶ ὁ δι’ αὐτῶν ἐφοδιασμὸς τῶν βιομηχανιῶν παραγωγῆς οἰνοπνεύματος. Ἐπίσης δὲ ἡ ἀποκλειστικὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ μελάσσης ἢ ἄλλης πρώτης ὕλης πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. δ) Ἡ διαφήμισις καὶ ἡ ἐν γένει μέριμνα διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς καταναλώσεως τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. ε) Ἡ ἐν γένει μέριμνα διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς καλλιεργείας τῶν σταφιδαμπέλων, τὴν ἐλάττωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος καὶ τὸν περιορισμὸν ἢ τὴν αὔξησιν τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων σταφιδαμπέλων. στ) Ἡ μέριμνα διὰ τὴν ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν καὶ ἐπίβλεψιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου τῆς φυλλοξήρας τῶν σταφιδαμπέλων. ζ) Ἡ προμήθεια γεωργικῶν ἢ βιομηχανικῶν φαρμάκων, σταφιδοπάνων καὶ ἄλλων εἰδῶν χρησίμων εἰς τὴν σταφιδοπαραγωγήν. η) Ἡ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς Κορινθιακῆς σταφίδος κατὰ κινδύνων χαλάζης καὶ παγετῶν. θ) Ἡ κατάρτισις κτηματολογίου τῶν σταφιδαμπέλων. Ἄρθρον 3. Δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως δύνανται νὰ καθορίζωνται εἰδικώτερα μέτρα πρὸς ἐκπλήρωσιν ἑνὸς ἢ πλειόνων τῶν προαναφερθέντων σκοπῶν τοῦ ΑΣΟ. Ἄρθρον 4. 1. Ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰουλίου ἑκάστου ἔτους μετὰ προηγουμένην γνωμοδότησιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΑΣΟ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δι’ ἀποφάσεώς του λαμβανομένης τῇ εἰσηγήσει τῶν ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας καθορίζει τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος, ὡς καὶ πάντα τὰ ἐπιβαλλόμενα ἕτερα μέτρα πρὸς προστασίαν τοῦ προϊόντος καὶ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν διὰ τὴν ἐρχομένην σταφιδικὴν χρῆσιν»............... Ἦτο λοιπὸν αἴτημα στηριζόμενον εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ εἰς τὴν ἴσην μεταχείρισιν ἀφοῦ τὴν ἰδίαν ἀνάγκην προστασίας ἔχει καὶ ἡ σουλτανίνα, τὸ ἴδιον μέτρον νὰ ληφθῇ καὶ δι’ αὐτήν. Δυστυχῶς οἱ Κυβερνητικοὶ παράγοντες, δὲν ἠξεύρω πόθεν ὁρμώμενοι, ἐδογμάτισαν ὅτι ἡ σουλτανίνα, εἶδος συγγενὲς μὲ τὴν μαύρην σταφίδα, εἶναι αὐτοδύναμον προϊὸν καὶ ὅτι δύναται τοῦτο καὶ μόνον νὰ παλαίσῃ μὲ ὅλας τὰς ἀντιξοότητας τὰς ὁποίας καὶ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶχεν, ἀλλὰ καὶ ἐνεφάνιζε πολὺ περισσότερον, δυστυχῶς ἡ ξένη οἰκονομία καὶ εἰδικώτερον ἡ οἰκονομία τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς. Ἰδοὺ λοιπὸν διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ὑστερικήν των θεληματικότητα τὸ αἴτημα αὐτό, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον εἰς τὴν στενόκαρδον, τὴν ζηλότυπον σκέψιν των.

§46Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἐγένετο ὁ νόμος περὶ προστασίας τῆς μαύρης σταφίδος, ἡ σουλτανίνα ἦτο αὐτοδύναμος. Εἶχε τιμὴν ὑπερβολικήν, ἐνῷ ἡ τιμὴ τῆς μαύρης εἶχε πέσει..... (δὲν ἠκούσθη)....... Τότε οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἄσπρης σταφίδος ἠρνήθησαν νὰ δεχθοῦν τὴν συνταύτησιν τῶν τιμῶν μὲ τὴν μαύρην σταφίδα, διότι αἱ τιμαὶ τῆς σουλτανίνας ἦσαν πολὺ καλύτεραι.

§47Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπὴν διὰ νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθημεν, εἶναι Ν. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ συμμετέχω εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην, δύναμαι ὅμως νὰ σᾶς βεβαιώσω, λόγῳ τοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ θέμα, ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος κατ’ ἐξοχὴν σουλτανινοπαραγωγικῆς περιφερείας, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν συναδέλφων μου διετυπώθη ἐντόνως καὶ ὄχι μόνον διετυπώθη, ἀλλ’ ὡς πληροφοροῦμαι ἐδηλώθη ὅτι μελετᾶται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἐπέκτασις καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν. Συνεπῶς, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐβεβαιώσατε, πρῶτον ὅτι ἐθεωρήθη αὐτοδύναμος, ἡ σουλτανίνα, λόγω τῶν τελευταίων της ἀποτελεσμάτων καὶ εἰδικώτερον ὅτι δὲν τὸ ἐζήτησαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν περιφερειῶν δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβῆ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ διεξέλθω τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, τὸ ὁποῖον βάσιν καὶ πλαίσιον ἔχει τὴν ἄνισον μεταχείρισιν μεταξὺ τῆς μαύρης πρὸς τὴν λευκὴν σταφίδα, καὶ τὴν ζημίαν ἥτις ἐγένετο εἰς τοὺς σουλτανοπαραγωγοὺς ἔχω καθῆκον, ἐν συντομίᾳ νὰ ἀνακοινώσω δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῶν συναδέλφων δὲν εἶχον παρακολουθήσει τὰ θέματα αὐτά, εἰς τὴν πορείαν των τοὐλάχιστον τῶν τελευταίων εἴκοσιν ἐτῶν, ὅτι ἡ σουλτανίνα εἶναι ἓν εἶδος, τὸ ὁποῖον μόλις πρὸ εἰκοσιπενταετίας κατωρθώθη νὰ παρουσιάσῃ ἀξιοπρόσεκτον παραγωγικότητα. Ἀντιθέτως ἡ μαύρη σταφίδα εἶναι ἓν εἶδος τὸ ὁποῖον καλλιεργεῖται ἐπὶ αἰῶνα καὶ πλέον εἰς τὴν Πελοπόννησον. Εἶχε λοιπὸν δημιουργήσει μίαν ἱστορίαν ἀλλεπαλλήλων προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὴν παραγωγὴν ταύτην, ἀρχικῶς τὴν Ἑνιαίαν, ἔπειτα τὴν Σταφιδικὴν Τράπεζαν, τελευταίως τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἐπειδὴ ἡ νομοθεσία, ἡ ὁποία τότε ἴσχυεν καὶ ἡ ὁποία εἶχε προβάλει τότε τὸν ΑΣΟ ὡς τὸν μοναδικὸν ὀργανισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον καὶ πέριξ τοῦ ὁποίου θὰ ἐγένετο ἡ διαχείρισις τοῦ προϊόντος, ἔσπευσε νὰ δημιουργήσῃ πράγματι τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας, ὥστε ἡ διαχείρισίς του ν’ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος καὶ τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας ὅπερ καὶ ἔπραξε. Διὰ τοῦτο μάλιστα τὴν ἐπαινοῦμεν καὶ τὴν συγχαίρομεν εὐχαρίστως. Ἀντιθέτως διὰ τὴν σουλτανίναν οὐδὲν μέτρον εἶχε ληφθῆ παλαιότερον. Ἡ ἄνευ ἐλέγχου συμπεριφορὰ τοῦ ἐμπορίου πρὸς τὸν παραγωγὸν ἐγένετο ἡ αἰτία ὁ παραγωγὸς νὰ μὴ εἰσπράττῃ ἔστιν ὅτε οὔτε τὰ ἔξοδα τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὴν πρὸ εἰκοσαετίας δηλονότι. Τὴν ἐποχὴν τοῦ 1930–1932, ἐποχὴν κρίσιμον διὰ τὴν σουλτανίναν, ὅταν πλέον εἶχεν αὐξηθῆ ἡ παραγωγὴ εἰς τὰς 25–30–40 χιλιάδας τόννους (εἴχομεν καὶ τότε τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν) παρουσιάσθησαν τὰ φαινόμενα τῆς ἀσυδοσίας αὐτῆς τοῦ ἐμπορίου ἔναντι τῆς σουλτανίνας ἀκριβῶς διὰ νὰ δημιουργήσῃ τοῦτο ἐργασίας καὶ πολλὰς φοράς, ἐγένετο αἰτία ὁ παραγωγὸς νὰ μὴ εἰσπράττῃ οὔτε τὰ πραγματικά του ἔξοδα καὶ τῷ λόγῳ τούτῳ οἱ παραγωγοὶ ἐξηγέρθησαν. Θὰ ἐνθυμοῦνται ἀναμφισβητήτως παλαιότεροι συνάδελφοί μου τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δηλαδὴ τὸ 1931–1932 τὴν μεγάλην πορείαν τῶν σουλτανοπαραγωγῶν μὲ μαύρας σημαίας, ἡ ὁποία κατέκλεισε τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου μὲ αἴτημα «θέλομεν καὶ ἡμεῖς, ὅπως καὶ διὰ τὴν μαύρην σταφίδα, ὀργανισμόν, πέριξ τοῦ ὁποίου νὰ γίνεται ἡ διαχείρισις τοῦ προϊόντος». Καὶ ἐνθυμοῦμαι μὲ εὐχαρίστησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τότε τοῦ ἀειμνήστου Τσαλδάρη ἔστειλεν εἰς τὴν Κρήτην ἕνα ἔξοχον ἀντιπρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης — ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ἔξοχος σήμερον ἡγέτης — ὁ κ. Θεοτόκης, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐπιτοπίως καὶ μετὰ μελέτην τοῦ θέματος εἰσηγήθη καὶ προέτεινε μίαν λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο τότε, μὲ τὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ διορθώσῃ κάπως τὴν κατάστασιν καὶ ἀπετέλεσε τὴν ἀφετηρίαν διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς Ἑνώσεως Σουλτανοπαραγωγῶν εἰς τὴν ὁποίαν συμμετεῖχον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγῶν σουλτανίνας. Ἦτο καὶ εἶναι μία ἀνώνυμος ἑταιρεία τὴν ὁποίαν ἵδρυσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ οἱ συνεταιρισμοὶ καὶ μετεῖχον κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν καὶ οἱ σταφιδοπαραγωγοί. Πράγματι διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἑνώσεως αὐτῆς κατωρθώθη, τοὐλάχιστον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ εὑρίσκεται ἕνα μάτι τοῦ παραγωγοῦ εἰς τὴν ξένην κατανάλωσιν ἐνδιαφερόμενον κυρίως διὰ τὸ συμφέρον του καὶ νὰ ὑποβοηθῇ τὴν παραγωγικὴν προσπάθειαν. Καὶ ἦλθεν ἡ περίοδος Μεταξᾶ. Ἐπειδὴ τὸ κακὸν ἐσυνεχίζετο καὶ ἐσυνεχίζετο μάλιστα τρομακτικώτερον, παρὰ τὴν προσπάθειαν τῆς μικρᾶς τότε Ἑνώσεως Σουλτανοπαραγωγῶν, ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τῆς 4ης Αὐγούστου, καὶ ἐλπίζω νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ ἀγαπητὸς κ. ὑπουργός, καὶ ἐψήφισεν εἰδικὸν νόμον ὁ ὁποῖος ἀνεγνώριζε πρῶτον τὴν ὑποχρεωτικὴν συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος καὶ δεύτερον τὴν συγκρότησιν μιᾶς κοινοπραξίας τῆς ΚΣΟΣ, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἀνέθετε τὴν ἀποθήκευσιν καὶ διαχείρισιν τοῦ προϊόντος καὶ ἐν συνεχείᾳ μίαν ἕνωσιν τῶν ἐξαγωγέων τῆς σουλτανίνας. Καὶ μὲ τὸ καθεστώς, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἐθεσμοθέτησεν ἡ Κυβέρνησις Μεταξᾶ εἰργάσθη ὁ παραγωγὸς κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς. Ἔκτοτε ὡς ἦτο φυσικὸν κατέστη συνείδησις δι’ αὐτὸν ἡ ἔννοια τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ ἡ συγκέντρωσις τοῦ προϊόντος εἰς τρόπον ὥστε νὰ αἰσθάνεται φόβον μήπως ἐπαναληφθοῦν τὰ προηγούμενα. Ἀπὸ τὸ 1940 λοιπὸν καὶ ἐντεῦθεν μέχρι καὶ τῆς ἀπελευθερώσεως ὁ παραγωγὸς ἐγνώριζεν ὅτι μετὰ τὴν συγκομιδὴν τοῦ προϊόντος του ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμῶσα τὰς δαπάνας του καὶ ἐκτιμῶσα τὴν προσπάθειάν του θὰ τοῦ καθώριζε μίαν τιμὴν ἡ ὁποία θὰ ἐκάλυπτε τοὐλάχιστον τὰ ἔξοδα τὰ πραγματικά. Καὶ ἐρχόμεθα μετὰ εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν. Ἐπειδὴ εἴχομεν καὶ τότε διευθυνομένην οἰκονομίαν συνεχίσθη ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς διαχειρίσεως τῆς λευκῆς σταφίδος. Καθ’ ἕκαστον ἔτος ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις μετ’ ἐκτίμησιν τῶν πραγματικῶν ἐξόδων τοῦ παραγωγοῦ καθώριζον μίαν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ προέβαινον εἰς ἐλευθέραν συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος. Καὶ ἔτσι ἐκαλύφθη καὶ ἕνα μέρος τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας τοῦ ἐμπορίου εἰς τὸ ὁποῖον πράγματι ἐδόθη ἡ εὐκαιρία μὲ τὴν δραστηριότητα ἡ ὁποία τὸ ἐχαρακτήριζε καὶ τὸ χαρακτηρίζει νὰ ἀνοίξῃ νέας ἀγορὰς καὶ οὕτω ἀπὸ 2 ἢ 3 ἀγορὰς καταναλώσεως ποὺ εἴχομεν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ἔχωμεν σήμερον 15–20. Ἕνα ὅμως εἶναι τὸ θέμα: Ὅτι ἐδημιουργήθη εἰς τὸν παραγωγὸν πλέον ἡ συνείδησις ὅτι εἰς τὸ τέλος τοῦ καλλιεργητικοῦ του ἔτους καὶ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς σταφιδικῆς περιόδου ἐγνώριζεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ποία ἦτο ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ προϊόντος του καὶ πέριξ ταύτης κατώρθωνε καὶ ἐκεῖνος νὰ κάμῃ τὴν οἰκονομίαν του. Ἀλλὰ εἶχε καὶ ἕνα ἄλλον ψυχολογικὸν παράγοντα ἡ ἀναγγελία τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Ἐδημιούργει τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν γενικῶς καὶ ἐπροστάτευε καὶ τὸ ὑγιὲς ἐμπόριον. Ἐγνώριζε τὸ ἐμπόριον ποία εἶναι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας κάτω τῆς ὁποίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατέλθῃ καὶ συνεπῶς ἐγνώριζεν ὅτι ἂν κάμῃ προσφορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κάτω τῆς τιμῆς αὐτῆς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ σταφίδα νὰ ἀγοράσῃ. Ὁ ψυχολογικός, λοιπόν, αὐτὸς παράγων, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε μεγάλος διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπέμενε καὶ ἐπιμένει εἰς αὐτόν. Καὶ σήμερον εἰδικώτερον μάλιστα ὅτε ἐφύγαμεν ἀποτόμως ἀπὸ τὴν διευθυνομένην οἰκονομίαν καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν, ἦτο φυσικὸν νὰ ἀναμένωμεν ὅτι τὸ ἐμπόριον, χάριν τῆς ἐξαγωγικῆς προσπαθείας του, χάριν τοποθετήσεως τοῦ προϊόντος ἀμέσως θὰ ἔσπευδε νὰ κάμῃ τιμὰς συναγωνισμοῦ καὶ δὴ ὑποτιμητικοῦ διότι εἶχε προηγηθῆ ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς. Ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ πρῶτον ἡμίχρονον τῆς παραγωγῆς τῆς ἐσοδείας καὶ εἰδικώτερον τὰ τέλη Αὐγούστου ἢ ἀρχὰς Σεπτεμβρίου ὅλοι οἱ μικροὶ καὶ μέσοι παραγωγοὶ σπεύδουν νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν των, εὑρίσκεται πάντοτε πρόθυμος κόσμος νὰ πωλήσῃ εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικὰς ἐὰν τὸ ἐμπόριον εἶναι ἐλεύθερον νὰ ὑποτιμήσῃ τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ βούλησιν. Αὐτὴν λοιπὸν τὴν φοβίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ παραγωγός, τὴν δικαιολογημένην ἄλλωστε ἐκ τοῦ παρελθόντος, ᾐσθάνθη πέρυσι πολὺ περισσότερον ἀμέσως μετὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου. Βέβαια εἴχομεν τὴν ὑπερυποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Ἐγὼ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ εὐχαριστήσω καὶ νὰ ἐπαινέσω τὴν Κυβέρνησιν ὡς σουλτανοπαραγωγός, διότι ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς ὠφελήθημεν, ἰδίᾳ μάλιστα κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος, ἀλλὰ ἡ ὠφέλεια αὕτη ἔπρεπε νὰ κρατηθῇ, καὶ νὰ κρατηθῇ μάλιστα ὡς κόρη ὀφθαλμοῦ, διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, πολὺ δὲ περισσότερον ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι τὸ ἐμπόριον χάριν ἀκριβῶς εἰς τὰς προσπαθείας τὰς ἰδικάς του, ἦτο πρόθυμον νὰ κάμῃ τιμὰς ὑποβιβασμένας εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Γερμανίας. Καὶ λέγω τῆς Γερμανίας, διότι ἡ Γερμανικὴ ἀγορὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὴν ἐπίσημον διεθνῆ τιμὴν ἐπὶ τῆς σουλτανίνας. Εἶναι ἀγοράστρια πλέον τοῦ ἡμίσεος τῆς ποσότητος τὴν ὁποίαν μάλιστα μετὰ θεληματικότητος ἰδιαιτέρας θέλει νὰ ἀγοράσῃ διότι ἤδη κατέκτησε τὸ μέγιστον μέρος τῆς καταναλώσεώς της. Ἐνῷ λοιπὸν αὐτὸ ἦτο δεδομένον μετ’ ἐκπλήξεως ὁ παραγωγικὸς κόσμος ἤκουσεν ὅτι ἡ σουλτανίνα εἶναι αὐτοδύναμος καὶ συνεπῶς οὐδὲν μέτρον πρόκειται ὑπὲρ αὐτῆς νὰ ληφθῇ. Βέβαια ἐφοβεῖτο ὁ κ. Παπαληγούρας τὰς ὑποτιμητικὰς διαθέσεις τοῦ ἐμπορίου, ἀλλὰ λῆψιν ἀναλόγων μέτρων πρὸς τὴν μαύρην σταφίδα ἀπέκρουσε κατηγορηματικῶς νὰ λάβῃ καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν. Ὡμιλοῦσε περὶ δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ, ἀνεγνώριζεν ὅτι τὰ τελευταῖα ἀποθέματα τῆς προηγουμένης ἐσοδείας εἶχον πωληθῆ τὸ No 4 πρὸς δραχ. 7 κατ’ ὀκᾶν, ἀλλὰ διὰ τιμὴν ἀσφαλείας πρὸς 7 δραχμὰς ποὺ ἔκλεισεν ἡ παρελθοῦσα ἐσοδεία 1953, οὐδὲ φωνὴ οὐδὲ ἀκρόασις. Ἰδοὺ νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰς δηλώσεις του ἀπὸ τὸ «Βῆμα» τῆς 15 Αὐγούστου 1954.

«ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΘΗ ΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟ-

ΓΗΤΟΣ ΥΠΟΤΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΣΤΑΦΙΔΟΣ, ΛΕΓΕΙ

Ὁ κ. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ» ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΕΙΣ 42.000 ΤΟΝ. Ἡ ΕΦΕΤΕΙΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ. Ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Παπαληγούρας ἐξαγγέλλων χθὲς τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν προστασίαν τῆς σουλτανίνας ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἐδήλωσε τὰ ἑξῆς: «Ἡ Κυβέρνησις θὰ προστατεύσῃ καὶ ἐφέτος τὴν τιμὴν τῆς σουλτανίνας διὰ δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ τοῦ προϊόντος ἀνερχομένων εἰς τὸ 70% τῆς ἀξίας του. Τὸ σύστημα ἐφαρμοσθὲν πέρυσιν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ νέα νομισματικὰ καὶ συναλλαγματικὰ μέτρα ἐξησφάλισεν εἰς τὴν μέσην ποιότητα, νούμερο 4 τιμὴν κυμανθεῖσαν μεταξὺ 5,80–7 δραχμῶν, ἤτοι μέσην τιμὴν τοὐλάχιστον 6,30 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὑπενθυμίζω ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν προκατόχων μας ἡ μὲν τιμὴ ἀσφαλείας, εἰς τὴν ὁποίαν ἠγοράσθησαν μόνον 7.000 τόννοι ἀνήρχετο εἰς 4.080 δραχμάς, ἡ δὲ τιμὴ τῆς ἀγορᾶς διεμορφώθη μεταξὺ 3.700 καὶ 3.900 δραχμάς. Ὥστε ἐσημειώθη πέρυσιν αὔξησις τῆς μέσης τιμῆς κατὰ 62%. Ἐφέτος αἱ συνθῆκαι τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς εἶναι ἀσφαλῶς εὐνοϊκώτεραι. Ἀναμένει δὲ ἡ Κυβέρνησις ἀντίστοιχον βελτίωσιν τῶν παραγωγικῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας εἶναι ἀποφασισμένη καὶ διὰ προσθέτων μέτρων, ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη νὰ ὑποστηρίξῃ. Εἰδικώτερον, δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι ν’ ἀνεχθῶμεν οἱανδήποτε τεχνητὴν καὶ ἀδικαιολόγητον ὑποτίμησιν, κατὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀντιδράσωμεν δι’ ἀγορῶν μέσῳ τῆς ΚΣΟΣ. Οἱ πέρυσιν ἰσχύσαντες εὐνοϊκοὶ κανόνες χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐμπορίου θὰ ἰσχύσουν καὶ ἐφέτος». Κατὰ τὰς ὑπαρχούσας πληροφορίας ἡ παραγωγὴ σουλτανίνας Κρήτης καὶ Πελοποννήσου ὑπολογίζεται ὅτι θὰ φθάσῃ τοὺς 45.000 τόννους ἔναντι 42.000 τόννων —ἐξαχθέντων ἐξ ὁλοκλήρου— τῆς περυσινῆς ἐσοδείας. Διὰ τὰς ἐφετεινὰς ἐξαγωγὰς αἱ προβλέψεις εἶναι εὐνοϊκαὶ διότι εἶναι μειωμένη ἐφέτος ἡ παραγωγὴ τῆς Καλλιφορνικῆς σταφίδος, ἡ ὁποία εἶναι ὁ κύριος ἀνταγωνιστὴς τῆς Ἑλληνικῆς σουλτανίνας. Ἁρμοδίως ἀνεκοινώθη ὅτι εἶναι ἀναληθῆ τὰ ἀναγραφέντα ὅτι ὁ ὑπουργὸς Ἐμπορίου ὑποκατέστησε τὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας συνάδελφόν του κατὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῶν σταφιδικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς γνωστὸν πάντοτε ἡ ἐξαγγελία τῶν σταφιδικῶν μέτρων ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου ὡς ἁρμοδίου, παλαιότερον δὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, μετὰ προηγουμένην συνεργασίαν μὲ τὸν ὑπουργὸν Γεωργίας. Ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπεφασίσθη ἡ χρηματοδότησις τῶν ἐξαγωγέων Κορινθιακῆς σταφίδος διὰ τὴν προμήθειαν ὑλικῶν συσκευασίας τῆς σταφίδος. Ἡ χρηματοδότησις ὡρίσθη εἰς ποσοστὸν 5% ἐπὶ τοῦ μέσου ὅρου ἐξαγωγῶν τῆς τελευταίας διετίας τοῦ ἔτους 1953–54». Θὰ ἐπροσέξατε, κύριοι βουλευταί, τὰς ἀνωτέρω ἀνακοινώσεις καὶ μίαν πληροφορίαν χρήσιμον. Ὅτι δηλαδή, ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου δὲν ὑποκατέστησε τὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας συνάδελφόν του, κατὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῶν σταφιδικῶν μέτρων, διότι αὐτὴ ἐγένετο ὑπὸ μόνου τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ὡς ἁρμοδίου. Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἐξήγησιν τῆς παρεξηγήσεως μεταξὺ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Παπαληγούρα καὶ ὑπουργοῦ Γεωργίας κ. Λεβαντῆ. Εἶχε δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις καὶ δικαίως, ὅτι ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας, φιλοτίμως εἶχεν ἀποξενωθῆ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν τῆς σουλτανίνας. Εἰσερχόμεθα λοιπὸν εἰς τὴν νέαν ἐσοδείαν 1954, περὶ ἧς ὁ λόγος, εὑρισκόμενοι εἰς εὐνοϊκωτέραν θέσιν ἐφέτος, ἔναντι τῆς ἐσοδείας 1953, εἰς εὐνοϊκωτέρας μάλιστα συνθήκας ἀπὸ ὅ,τι ἀνέμενε ποτὲ ἡ σουλτανίνα, διότι χάριν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἡ Ἑλληνικὴ σουλτανίνα εἶχεν ἢ ἔχει τὴν δύναμιν νὰ συναγωνισθῇ τὴν Τουρκικήν, ἡ ὁποία ἔχει νόμισμα σκληρὸν καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγήν της ἔπρεπε νὰ τὴν πριμοδοτήσῃ τὸ Τουρκικὸν Κράτος. Γνωστὸν δ’ εἶναι περισσότερον μάλιστα εἰς τοὺς Κυβερνητικοὺς παράγοντας, πόσον εἶναι δύσκολον εἰς ἕνα προϋπολογισμὸν βεβαρημένον ὅπως εἶναι ὁ Τουρκικός, μὲ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, πρᾶγμα πολὺ δύσκολον, δεύτερον καὶ σπουδαιότερον ἡ Περσικὴ σταφίς, ἐπίσης συναγωνίστρια εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ποιότητος ἀθλίαν, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὴν ὡραίαν ξανθὴν σταφίδα, ἡ ὁποία ὡς εἶπον ἐν προοιμίῳ, εἶναι ἡ καλυτέρα τοῦ κόσμου. Εἴχομεν ἐξ ἄλλου βεβαιωθῆ ὅλοι ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἡ Καλλιφορνικὴ σταφίς, ἡ ὁποία εἶναι ὁ μεγαλύτερος συναγωνιστής μας, εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν τοιαύτην, ὥστε νὰ μὴ εἶναι σοβαρὸς ἀνταγωνιστής. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἡ προηγουμένη μας ἐσοδεία 1953 εἶχε λήξει τόσον ὡραῖα καὶ τὸ παραγωγικὸν νούμερον 4 ἐπωλήθη μὲ τιμὴν 7 δραχμάς, ἦτο φυσικὸν ὅταν μάλιστα εἴχομεν καὶ ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου καὶ τῶν καλλιεργητικῶν ἐξόδων καὶ τῶν ἄλλων δαπανῶν, τοὐλάχιστον νὰ ἔχωμεν πάλιν διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν τοῦ 1954 τιμὴν τοῦ βασικοῦ τύπου νούμερο 4, 7 δραχμάς. Καὶ μὲ τοιαύτην φιλοδοξίαν καὶ μὲ τοιαύτας ἐλπίδας ἐξεκίνησαν οἱ παραγωγοὶ καὶ ἐκανόνισαν τοὺς λογαριασμούς των. Καὶ ἀνέμενον ὡς ἦτο φυσικὸν καὶ ἀναμενόμενον τὴν ὑποστήριξιν αὐτῶν τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις ἐὰν μάλιστα ἔκαμε τὸν συλλογισμόν, ὅτι καὶ χάριν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔπρεπε νὰ παρέμβῃ, ὥστε νὰ μὴ ἀφίσῃ τοὺς ἐμπόρους ἀσυδότους, νὰ στηρίξῃ τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχον πραγματοποιηθῆ κατὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1953. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν συνέβη αὐτό. Συνέβη τὸ ἀντίθετον. Διεπίστωσεν ὁ σουλτανοπαραγωγὸς ὅτι εἶχε λησμονηθῆ τελείως. Διότι ἐν συνεχείᾳ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει........

§48Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐδῶ εἶμαι.

§49Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. ...... μετά τινας ἡμέρας ὅταν διηυκρίνησεν ὅτι εἶναι καὶ ἐκεῖνος ἁρμόδιος διὰ τὴν τύχην τῶν γεωργικῶν προϊόντων διὰ νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ σταφιδικοῦ θέματος διὰ τοῦ ραδιοφώνου καὶ δι’ ἀνακοινώσεώς του εἰς τὸν τύπον ἐπληροφόρει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν καὶ εἰδικώτερον τὸν παραγωγικὸν κόσμον, ὅτι ἤδη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε δι’ ὅλα τὰ προϊόντα τὰ κάτωθι μέτρα. Ἀκούσατε παρακαλῶ τί ἔγραφε τὸ «Βῆμα» τῆς 17 Αὐγούστου 1954 ὡς ἀνακοινώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γεωργίας:

«ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ»

Ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Λεβαντῆς ἀνεκοίνωσεν ὅτι ἐλήφθησαν τὰ ἀκόλουθα μέτρα διὰ τὴν στήριξιν τῶν τιμῶν καὶ τὴν διευκόλυνσιν ἐν γένει τῆς διαθέσεως διαφόρων γεωργικῶν προϊόντων: Διὰ τὴν προστασίαν τῆς σικάλεως ἀπεφασίσθη ἡ συγκέντρωσις αὐτῆς, πρὸς τοῦτο δὲ διετέθη ποσὸν 15 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐπίσης διὰ τὴν προστασίαν τῶν οἰνοσταφυλῶν, χαρουπίων, ὀσπρίων, νωπῆς ντομάτας, σύκων, κίτρων, κριθῆς, βρώμης καὶ ἀραβοσίτου διετέθησαν ὑπὲρ τὰ 50 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τέλος διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐξαγομένων ἐπιτραπεζίων σταφυλῶν καὶ ροδακίνων διετέθη ἓν ἑκατομμύριον. Αἱ ἀνωτέρω πιστοδοτήσεις θὰ αὐξηθοῦν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸ μέλλον». Ὡς βλέπετε διὰ τὴν σουλτανίναν, δὲν ἀνεκοίνωσε τίποτε. Τὴν ἠγνόησε. Εἶναι λοιπὸν φυσικὸν ἐν τῷ ἀκούσματι τῶν Κυβερνητικῶν μέτρων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα προηγουμένως εἶχον ληφθῆ διὰ τὴν μαύρην σταφίδα, νὰ αἰσθανθῇ τὴν ἀπουσίαν του ὁ σουλτανοπαραγωγός. Καὶ τὴν ᾐσθάνθη ἐντονωτέραν, ὅταν ἐπληροφορεῖτο ἐπισήμως, ὅτι τὸ ἐμπόριον ἤρχισεν ἤδη τὴν ὑποκειμενικήν του διάθεσιν. Καὶ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ σημειώσω ὅτι ὄχι οἱ ἐργαζόμενοι παλαιοὶ ἐξαγωγικοὶ οἶκοι ἦσαν οἱ ὑποτιμηταί, ἀλλὰ νεώτεροι τοιοῦτοι, ὀσφραινόμενοι ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὑπάρχει ψητό, διαισθανόμενοι δὲ πολὺ περισσότερον τὴν ἀνάγκην τοῦ παραγωγοῦ, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον τὸ πρῶτον ἡμιχρόνιον τῆς προσφορᾶς νὰ εὑρεθῇ πρὸ τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης νὰ πωλῇ ἀθρόως τὸ προϊόν του, ἤρχισαν τὴν ὑποτίμησιν τοῦ προϊόντος εἰς τὴν Γερμανίαν. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ ἐσοδεία ἐκείνη τοῦ 1954 καὶ τὸ γνωρίζουν ἀσφαλῶς οἱ παρακολουθοῦντες κ. ὑπουργοί, ἄρχισε μὲ 235 δολλ. διὰ τὸν τόννον σουλτανίνας νούμερο 4. Ξεύρετε δὲ εἰς δραχμὰς μὲ πόσον ἀντιστοιχοῦν τὰ 235 δολλάρια; 6,90–7 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν εἰς τὸν παραγωγόν. Ὅταν λοιπὸν ἔχωμεν βεβαιωμένον ὅτι ἡ διεθνὴς ἀγορὰ δίδει 235 δολλάρια εἰς τὸν τόννον, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ πρὸς 7 δραχμὰς τὴν ὀκᾶ, βέβαια αἰσθάνεται πόνον ὁ παραγωγὸς ὅταν ὁ ἔμπορος τοῦ δίδῃ 6 δραχμὰς καὶ ὅταν μάλιστα ξεύρῃ ὅτι αὐτὸ γίνεται διότι εὑρέθη ἀπαθὴς ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸν αὐτὸ τῆς διεθνοῦς ὑποτιμήσεως, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπληξε μόνον αὐτὸν ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν γενικώτερον. Οὕτω λοιπὸν ἤρχισεν ἡ μειοδοσία διότι οἱ μικροὶ εἰσαγωγεῖς προσέφεραν εἰς χαμηλὰς τιμὰς καὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι καὶ οἱ μεγάλοι ἐξαγωγεῖς νὰ μειώσουν καὶ αὐτοὶ τὰς προσφοράς των, διότι οἱ εἰσαγωγεῖς τῆς Γερμανίας τοὺς ἔλεγαν πῶς ὁ κύριος Ἄλφα προσφέρει μὲ 220–218–216 δολλάρια τὸν τόννον καὶ σεῖς οἱ μεγάλοι ἐξαγωγεῖς ἐπιμένετε εἰς τὰ 235; Ἦτο συνεπῶς φυσικὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ σύγχυσις εἰς τὸ εἰσαγωγικὸν ἐμπόριον τῆς βασικῆς εἰσαγωγικῆς ἀγορᾶς τῆς Γερμανίας. Ἰδοὺ λοιπόν, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ᾐσθάνθη ὁ παραγωγὸς φόβον μέγα ὅτι ἐπανῆλθον καὶ πάλιν αἱ σκληραὶ ἡμέραι τοῦ 1931, 1932, 1933, κατὰ τὰς ὁποίας εἶχε πάλιν ἐξεγερθῆ εἰς μίαν πορείαν, ἡ ὁποία πορεία δὲν ἔλεγε τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον «θέλω δικαιοσύνην».

§50Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἡ τιμὴ εἶναι 230 δολλάρια κατὰ τόννον.

§51Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Γνωρίζω ὅτι ἔληξεν ἡ παρελθοῦσα ἐσοδεία 1953 πολὺ καλὰ καὶ ἡ κατάληξις τῆς παρελθούσης ἐσοδείας εἶχε 235 δολλάρια ὁ τόννος. Οἱ παραγωγοὶ ἐπώλησαν τὸ Νο 4 τῆς παρελθούσης ἐσοδείας 1953 πρὸς 7.5 δραχ. Ὑπάρχουν παραγωγοὶ οἱ ὁποῖοι, ἐπωφεληθέντες ἐπώλησαν 7,8. Ἦτο λοιπὸν φυσικὸν ἀφοῦ μόλις πρὸ δύο μηνῶν εἶχε τελειώσει εὐτυχῶς δι’ αὐτοὺς ἡ ἐσοδεία 1953 νὰ ἀναμείνουν τοὐλάχιστον ἐπὶ ἴσοις ὅροις νὰ ἀρχίσῃ ἡ νέα ἐσοδεία 1954.

§52Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Διαφωνοῦσαν.......

§53Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ἠξεύρω ποῖοι διαφωνοῦσαν. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀνακοινώσω ἀντικειμενικὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου κρίσεις. Καὶ θέλω ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ μὲ τιμήσητε μέχρι τέλους διὰ τῆς προσοχῆς σας διὰ νὰ πληροφορηθῆτε ὄχι ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ ὑποφαινομένου, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ χείλη ἄλλων, ποία ἦτο ἡ κατάληξις τῆς πολιτικῆς σας αὐτῆς διὰ τὴν ἐσοδείαν 1954. Μοιραίως, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἡ φοβία καὶ ὁ τρόμος ἐκεῖνος τοῦ 1931 καὶ 1932 ἦλθον πάλιν εἰς τὴν σκέψιν τῶν παραγωγῶν καὶ αὐθορμήτως ἐκινήθησαν πρὸς συλλαλητήριον, συλλαλητήρια μάλιστα. Πρῶτον διότι ἔβλεπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν τοὺς κατέταξεν ἔστω καὶ δι’ ἓν μικρὸν ποσοστὸν στοργῆς καὶ ἐνδιαφέροντος. Ἡ ἀπουσία ὅπως σᾶς εἶπον εἰς τὸν κατάλογον τῆς Κυβερνήσεως τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησα, εἰδικῶς τῶν σουλτανοπαραγωγῶν ἦτο χαρακτηριστική. Δεύτερον διότι εἶδον οἱ παραγωγοὶ ὅτι αἱ πρῶται τιμαὶ τοῦ προϊόντος των τῆς ἐσοδείας διὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦμε καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐπερώτησις, εἶχον ἀρχίσει μὲ 6.000, 6.100, 6.200. Ποῦ λοιπὸν θὰ πηγαίναμεν μετά τινας ἡμέρας ὅταν θὰ εἴχαμεν μεγαλυτέρας προσφορὰς ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, εἰς ποῖον σημεῖον θὰ καταλήξωμεν; Καὶ ἔτσι ἀπησχόλησε τότε τὴν κοινὴν γνώμην, πολὺ περισσότερον τὸν κόσμον αὐτὸν τῶν σουλτανοπαραγωγῶν, ὁ ὁποῖος ἐταλαιπωρεῖτο ἀναιτίως, μία πορεία του ἐντόνου διαμαρτυρίας. Καὶ αἰσθάνομαι μάλιστα τὸ καθῆκον νὰ ἀνακοινώσω ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι βουλευταὶ τῆς περιφερείας ἐστάθησαν παράπλευρα εἰς τὴν τιμίαν αὐτὴν προσπάθειαν τῶν παραγωγῶν. Διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ ἐλπίζω καὶ σεῖς νὰ συνομολογήσητε νὰ ἐφαρμόζωνται ἐπὶ τῶν αὐτῶν προϊόντων δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, ὅταν μάλιστα οἱ σουλτανοπαραγωγοὶ εἶχον ἀνάγκην ἰδιαιτέρας προστασίας. Καὶ ἐὰν θέλετε νὰ κάμω μίαν μικρὰν παρένθεσιν, διὰ τὸ πρῶτον συλλαλητήριον ἐκεῖνο τοῦ Ἡρακλείου, ἡ Κυβέρνησις ἐθορυβήθη, ἐθορυβήθη δικαίως, διότι ἐνόμισεν ὅτι ἡ ἀπουσία της εἰς τὸ θέμα αὐτὸ εἶχε δημιουργήσει πράγματι τὸ ἔντονον παράπονον τῶν παραγωγῶν καὶ ἐκίνησε —θέλω δὲ νὰ τὸ βεβαιωθῆτε ἀπολύτως — ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτρέψῃ αὐτὴν τὴν συγκέντρωσιν, αὐτὸ τὸ συλλαλητήριον μέχρι τοιούτου βαθμοῦ ὥστε ὁλόκληρος ἡ ἐξουσία, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς Κρήτην νὰ τεθῇ εἰς ἐνέργειαν, ὁ Στρατός, ἡ Χωροφυλακή, ἡ Νομαρχία, οἱ πολιτευταὶ τοῦ Συναγερμοῦ, νὰ ἐξέλθουν εἰς ὁδοὺς καὶ τὰς ρύμας τῆς πόλεως πολὺ δὲ περισσότερον εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ εἴπουν: «Διατί; Δὲν βλέπετε ὅτι ἡ μαύρη σταφὶς εἶναι ἄλλο προϊὸν καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι σωστὸ νὰ ζητῆτε τὰ αὐτὰ μέτρα καὶ σεῖς; Δὲν βλέπετε ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον αὔριον νὰ ἔχωμεν καλυτέρας τιμάς;» Ἔφθασαν μάλιστα μέχρι σημείου καὶ ἀπειλῶν. Ἡ πόλις μάλιστα τὴν ἡμέραν ἐκείνην, εἶδε διὰ πρώτην φορὰν ἐνόπλους περιπολίας καὶ ἄλλα πολεμικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα κατέκλυσαν τὴν πλατεῖαν καὶ ἔκλεισαν τὰς πύλας τῆς πόλεως, διότι, ὅπως ἠξεύρετε τὸ Ἡράκλειον εἶναι πλαισιωμένον μὲ τὰ Ἑνετικὰ τείχη, μὲ ἀστυνομίαν ἡ ὁποία παρηκολούθει τὰς ταυτότητας μὲ τὴν δήλωσιν ὅτι: «Ὅσοι πᾶτε εἰς τὸ συλλαλητήριον εἶσθε κομμουνισταὶ καὶ θὰ ἔχετε δοσοληψίας αὔριον μὲ τὴν ἀσφάλειαν». Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει πάλιν ὁ κόσμος αὐτός, ὑπερήφανος, εὑρέθη εἰς τὴν θέσιν του καὶ διετύπωσε τὸ παράπονον, τὸ ὁποῖον ἀπέστειλε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐζήτει «Ἴσην μεταχείρισιν», ζητοῦμεν, ἔλεγε, μέτρα ἴσα πρὸς τὸ ἀδελφὸν προϊόν, τὴν μαύρην σταφίδα. Δὲν φθονοῦμεν τὴν σταφίδα αὐτήν, ἀπεναντίας συγχαίρομεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰ ὑπὲρ αὐτῆς μέτρα, ἀλλὰ θέλομεν καὶ ἡμεῖς, ὅταν μάλιστα ἔχετε βεβαιωμένον τὸν κίνδυνον, τοὐλάχιστον μίαν τιμὴν ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, οἱ παραγωγοὶ μὲ σεμνότητα διετύπωσαν ἀκριβῶς διὰ νὰ συντρέξουν κατά τι τὴν Κυβερνητικὴν ἀντίληψιν καὶ ἐζήτησαν τιμὴν ἀσφαλείας 6,5 δρχ. ἀντὶ τῶν 7 ποὺ ἦτο ἡ φιλοδοξία των. Δυστυχῶς δὲν εἰσηκούσθη. Θέλετε τώρα νὰ πληροφορηθῆτε τὰ Κυβερνητικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐργώδη προσπάθειαν τῶν παραγωγῶν; Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ στείλῃ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου διὰ νὰ ἀντιληφθῇ καὶ σπουδάσῃ τὸ θέμα ἐπὶ τόπου, ὅπως τὸ ἔκαμε διὰ τὴν μαύρην σταφίδα, ποὺ ἐπεσκέφθη τὴν Πελοπόννησον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπανειλημμένως, ἀλλὰ ἔστειλε τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου τὸν κ. Γρηγοριάδην, εἰς τὸν ὁποῖον μάλιστα περιέργως, διότι πολλὰ περίεργα εἶχεν ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ἐδόθη ἐντολὴ νὰ μὴ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς βουλευτάς, τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν σουλτανοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ σύμπτωσιν εἶναι ὅλοι σχεδὸν σουλτανοπαραγωγοί. Διατί; Διότι ἐτοποθετήθη τὸ ὡραῖον αὐτὸ καὶ ἅγιον θέμα, κακῶς, ἀπὸ τοὺς Κυβερνητικοὺς παράγοντας εἰς τὴν στενόκοπον σκέψιν τῆς κομματικῆς ἀντιδικίας. Καὶ ἰδοὺ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ κ. Γενικοῦ Γραμματέως. Θὰ ἀναγνώσω, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ φύλλον Κυβερνητικόν, τὸ ὁποῖον ἐφιλοξένησεν ὡς εἶναι φυσικὸν ἐγκύρους τοιαύτας πληροφορίας τὸ «Βῆμα» 29 Αὐγούστου 1954.

«ΘΑ ΧΟΡΗΓΗΘΟΥΝ ΔΑΝΕΙΑ ΕΠΙ ΕΝΕΧΥΡΩ

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΟΥΛΤΑΝΟΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου προέβη εἰς τὴν ἀκόλουθον δήλωσιν: «Κατόπιν συσκέψεως μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ ἐπανακάμψαντος σήμερον ἐκ Κρήτης Γενικοῦ Γραματέως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἀπεφασίσθησαν τὰ κάτωθι μέτρα προστασίας τῆς σουλτανίνας: 1) Χορήγησις δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐκ δραχμῶν πέντε χιλιάδων (5.000) κατ’ ὀκᾶν διὰ σταφίδας Νο 4 καὶ ἀναλογικὴ αὔξησις τῶν καλυτέρων ποιοτήτων. 2) Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν παρατηρηθῇ, ὅπερ ἀπίθανον, ἀδικαιολόγητος ὑποχώρησις εἰς τὰς τιμάς, ἡ Κυβέρνησις παρεμβαίνουσα διὰ τῆς ΚΣΟΣ θέλει προβῆ εἰς ἐξαγορὰν πέντε χιλιάδων τόννων (5.000) σουλτανίνας. Αἱ τιμαὶ ἐξαγορᾶς καθορίζονται ὡς κάτωθι: Διὰ Νο 1 δραχμαὶ 7.000. Διὰ Νο 2 δραχμαὶ 6.600. Διὰ No 4 δραχμαὶ 6.250. Ἡ ἐξόφλησις τῆς ἀγορασθησομένης παρὰ τῆς ΚΣΟΣ σουλτανίνας θέλει συντελεσθῆ, ὡς ἀπεφασίσθη καὶ περὶ τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος, δηλαδὴ εἰς τρεῖς δόσεις ἐντὸς τετραμήνου χρονικοῦ διαστήματος. Ἡ Κυβέρνησις ἀναμένει ὅτι ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἀνωτέρω μέτρων ἡ ἐξαγωγὴ τῆς σουλτανίνας θὰ πραγματοποιηθῇ ἀπροσκόπτως». Δὲν ὡρίζετο δηλαδὴ τιμὴ ἀσφαλείας τῆς σουλτανίνας οὔτε ἐξηγγέλλετο συγκέντρωσις ἔστω καὶ μικρᾶς ποσότητος διὰ τὴν ἐξισορρόπησιν προσφορᾶς καὶ ζητήσεως, ποὺ ἀνεμένοντο ἐναγωνίως ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ μόνον ἐπανελαμβάνετο ἡ πολιτικὴ τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ. Καὶ μόνον εἰς περίπτωσιν ὑποχωρήσεως τῶν τιμῶν ἡ Κυβέρνησις θὰ προέβαινε διὰ τῆς ΚΣΟΣ εἰς ἐξαγορὰν 5.000 τόννων. Αἱ τιμαὶ ὅμως ἐξαγορᾶς, προσέξατε, καθορίζονται διὰ τὸ Νο 4 τὸ βασικὸν δραχ. 6.250. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαιωθῆτε ὅτι ὅταν ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον ἠκούσθησαν αὐτὰ τὰ δῆθεν προστατευτικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀνεγνώσθησαν ἀπὸ τοὺς ἀτυχεῖς παραγωγοὺς εὑρισκομένους εἰς τοὺς ὀψιγιάδες τους ἀνεφώνησαν ὅλοι ὅτι κάποιο λάθος συμβαίνει εἰς τὰς Ἀθήνας κάποιο λάθος ἔκαμνεν ἡ Κυβέρνησις «διότι ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τιμὰς ἀσφαλεῖς, χάριν τῶν Ἑλλήνων παραγωγῶν καὶ ἀκούομεν μέτρα μὲ τιμὰς ἀσφαλείας χάριν τῶν Γερμανῶν καταναλωτῶν!!). Καὶ οἱ ἁγνοὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν εἰσέλθει εἰς τοὺς οἰκονομικοὺς λογαρίθμους τῶν Κυβερνώντων, ἔκαμνον τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν μεταφέρω εἰς τὴν Βουλήν. Ὡρίσθη λοιπὸν τιμὴ ἐνδεχομένης ἐξαγορᾶς 6.250. Ἐὰν ὅμως καὶ αὐτὸ ἐπραγματοποιεῖτο κάτι θὰ ἦτο, ἀλλὰ οὔτε καὶ αὐτὸ ἐγένετο. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη μίαν χρηματοδότησιν, ὑπεσχέθη δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ, ἀλλὰ καὶ τὰ δάνεια αὐτὰ ἐχορηγήθησαν διὰ δύο μόνον μῆνες καὶ ἐλάχιστοι ἐκ τῶν παραγωγῶν ὠφελήθησαν ἀπὸ τὸν νοούμενον αὐτὸν τρόπον προστασίας. Ἕνας λοιπὸν μικρὸς παραγωγὸς μὲ 500–600 ὀκάδες διὰ νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν ποσότητα ἐπ’ ἐνεχύρῳ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξεύρῃ τὸν χῶρον καὶ τὸ σπουδαιότερον ὅτι πρέπει νὰ ὑποβληθῇ εἰς μυρίας διατυπώσεις. Θέλετε νὰ ἀκούσετε καὶ ἕνα νέον μέτρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ διευκολύνῃ ἢ καὶ προστατεύσῃ τὸν παραγωγόν; Καθώρισε διὰ πρώτην φορὰν εἰσαγγελέα καὶ εἰσπράκτορα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὰ καλλιεργητικὰ δάνειά της, ποῖον; τὸν ἔμπορον!!! Δηλαδή, ὁ παραγωγὸς ἐρχόμενος πέρυσιν ἀπὸ τὸ χωριό του ποὺ εἶχε βροχὰς καὶ κατακλυσμοὺς διὰ νὰ πωλήσῃ τὸ προϊόν του, ὁ ἀγοραστὴς τοῦ ἔλεγε: Θὰ πρέπει νὰ μοῦ φέρῃς σημείωμα ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν πόσα ὀφείλεις. Ξέρετε δὲ ποία ταλαιπωρία εἶναι αὐτή; Ἀφάνταστος: Διότι ὅλος ὁ κόσμος ἦτο συγκεντρωμένος εἰς τὴν Ἀγροτικὴν καὶ ἀνέμενε 1 ἕως 2 ἡμέρας σειρὰν διὰ νὰ πάρῃ τὸ σημείωμα. Ἔπειτα τοῦ τὰ παρεκράτει ὁ ἔμπορος ἀπὸ τὸ ποσὸν τῆς σταφίδος διὰ νὰ τὰ δώσῃ ὁ ἔμπορος εἰς τὴν Ἀγροτικήν!! Αὐτὰ εἶναι τὰ σταφιδικὰ μέτρα, κύριοι συνάδελφοι, τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὴν τὴν κριτικὴν τὴν καλόπιστον, βεβαιωθῆτε καὶ τὴν ἐξαιρετικῶς ἐποικοδομητικὴν διὰ τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν, κάμνει ὁ ὑποφαινόμενος. Καὶ διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι ὁ κ. Κρασαδάκης προερχόμενος ἀπὸ τὴν μικρὰν λωρίδα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰσῆλθε καὶ αὐτὸς εἰς θορυβώδη καὶ κραυγαλέαν Ἀντιπολίτευσιν διὰ νὰ ὑψώσῃ τὸ παράπονον ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, θὰ δώσῃ τὸν λόγον εἰς τὸν ἔξοχον συμπολίτην του Κρῆτα κ. Α. Μιχελιδάκην συναγερμικὸν πολίτην καὶ ἀντίπαλον τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἕνα τῶν καλυτέρων σουλτανοπαραγωγῶν. Ἐὰν θέλετε τιμήσατε διὰ τῆς προσοχῆς σας μίαν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω, τοῦ κ. Μιχελιδάκη καὶ τὴν ὁποίαν ἀπευθύνει εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν τύπον διὰ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ διὰ τὴν σουλτανίναν καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο φυσικὸν νὰ ἔχῃ κάθε λόγον, νὰ μὴ τὰ ἐπικρίνῃ. Διαβάζω τὴν ἐπιστολὴν ἡ ὁποία ἔχει χρονολογίαν 14 Ἀπριλίου 1955. Εὑρισκόμεθα εἰς χρονικὰ περιθώρια τοιαῦτα ὥστε νὰ ἔχωμεν πλήρη κριτικὴν ὁλοκλήρου τῆς σταφιδικῆς περιόδου. Ἡ ἐπιστολὴ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον» καθὼς καὶ εἰς ἄλλας ἐφημερίδας. Ἀκούσατε τί γράφει ὁ κ. Μιχελιδάκης.

ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ ΤΗΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ

«Κύριε Διευθυντά, Σᾶς παρακαλῶ ὅπως δημοσιεύσητε τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὴν κρίσιν τὴν ὁποίαν διέρχεται ἓν ἐπίσης ἐθνικὸν προϊὸν τοῦ τόπου μας ἡ σουλτανίνα καὶ τὴν ἄρνησιν τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν ὅπως λάβουν τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν παραγωγῶν. Κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καθὼς ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας οἱ βουλευταὶ Κρήτης καὶ Κορίνθου κ. κ. Κοθρῆς, Μαρῆς, Παμπούκας καὶ Χλουβεράκης ὑπεστήριξαν ἀναφορὰν τῶν σουλτανοπαραγωγῶν Ἡρακλείου διαμαρτυρομένων διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε τὰ αὐτὰ μέτρα προστασίας τῆς σουλτανίνας, οἷα ἔλαβε διὰ τὴν μαύρην σταφίδα διὰ τοῦ ν. 2490. Ὁ ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Ταλιαδοῦρος ἀπήντησε μεταξὺ τῶν ἄλλων ὅτι ἡ στήριξις τῶν τιμῶν τῆς σουλτανίνας γίνεται, διὰ τῆς ἐπηυξημένης χρηματοδοτήσεως καὶ χορηγήσεως δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ. Δυστυχῶς αἱ διαβεβαιώσεις αὐτοῦ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ δὲν συμβιβάζονται μὲ τὴν πραγματικότητα. Διότι οὔτε ἡ χρηματοδότησις τῶν ἐξαγωγέων ὑπῆρξεν ηὐξημένη οὔτε καὶ τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐπαρκῆ. Τὰ δάνεια μάλιστα ταῦτα ἐχορηγοῦντο μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου καὶ κατόπιν ἐξαντληθείσης τῆς ἀρχικῆς ἀνεπαρκοῦς πιστώσεως, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας αἰτήσεις καὶ διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν οὐδεμία ἐπὶ πλέον πίστωσις ἐχορηγήθη. Καὶ ὄχι μόνον ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου διεβεβαίωσεν ἀνακριβῶς τὴν Βουλὴν περὶ τῶν ἀνωτέρω ἀλλὰ καὶ ὁ κ. ὑπ. τοῦ Συντονισμοῦ ἠθέτησε τὰς πρὸς τοὺς σουλτανοπαραγωγοὺς ὑποσχέσεις του. Διότι ὅταν κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος αἱ σταφιδικαὶ ὀργανώσεις τῆς Κρήτης ἐζήτησαν πολὺ δικαίως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ληφθοῦν τὰ αὐτὰ μέτρα προστασίας τῆς σουλτανίνας ὅπως καὶ διὰ τὴν Κορινθιακήν, ὁ κ. Παπαληγούρας ἠρνήθη ἰσχυρισθεὶς ὅτι ἡ σουλτανίνα δὲν ἔχει ἀνάγκην προστασίας διότι δῆθεν εἶναι αὐτοδύναμος. Ὑπεσχέθη ὅμως ὅτι ὅταν αἱ τιμαὶ διὰ τὸ Νο 4 κατέλθουν κάτω τῶν 6,50 δραχμῶν εἰς τὸ ἐμπόριον θὰ χρηματοδοτῇ τὴν ΚΣΟΣ γιὰ νὰ συγκεντρώνῃ τὴν σταφίδα καὶ νὰ στηρίζῃ τὰς τιμάς. Καὶ αἱ μὲν τιμαὶ κατῆλθον ἀπὸ πολλοῦ ὄχι μόνον διὰ τὸ Νο 4, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ Νο 2 κάτω τῶν 6 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ οὐδεμία χρηματοδότησις πρὸς τὴν ΚΣΟΣ ἐγένετο. Ἐπὶ πλέον δὲ διὰ τοῦ τεραστίου ἀποθέματος τῶν 8 ἕως 10.000 τόννων, ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ προϊὸν δὲν εἶναι αὐτοδύναμον. Τὸ ἀπόθεμα δὲ τοῦτο, φοβοῦμαι πολύ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀπορροφηθῇ κανονικῶς, ὅπως ἐλπίζει ὁ κ. Ταλιαδοῦρος, ἐκτὸς ἐὰν συνεχισθῇ ἡ ὑπὸ ἐνίων ἐμπόρων καταβαλλομένη προσπάθεια τῆς προσφορᾶς κάτω τῶν διεθνῶν τιμῶν, ὁπότε ἡ ζημία τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας θὰ εἶναι μεγάλη. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως οἱ ἐκ τῶν παραγωγῶν διαθέτοντες ἀκόμη ἀπώλητον σταφίδα πιεζόμενοι ὑπὸ τῶν καλλιεργητικῶν ἀναγκῶν, πωλοῦν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὸ προϊόν των, εἰς τρόπον ὥστε ἐὰν τυχὸν ληφθοῦν ἐν τέλει ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα, ὡς διαβεβαίωσεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, θὰ ληφθοῦν ὑπὲρ τῶν κατόχων ἐμπόρων καὶ κερδοσκόπων ἀλλ’ οὐχὶ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Τὰ ἀνωτέρω ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου ὅπως ἀναγράψω πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνέγνωσα οὐδεμίαν ἀπάντησιν τῶν ὑποστηριξάντων τὴν ἐρώτησιν βουλευτῶν πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Προσθέτω μάλιστα ὅτι δὲν εἶναι συνεπὴς ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἑαυτὴν καὶ τὴν διακήρυξιν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου εἰς Θεσσαλονίκην δέον νὰ λάβῃ, ἔστω καὶ ὀλίγον ἀργά, τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα πρὸς προστασίαν τῆς σουλτανοπαραγωγῆς, διὰ νὰ μὴ ἀντιμετωπίσῃ ἐν τέλει τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἐν ἀπογνώσει εὑρισκομένων σουλτανοπαραγωγῶν. Καὶ πρώτιστον ἐξ αὐτῶν τῶν μέτρων πρέπει νὰ εἶναι ἡ διὰ νόμου λῆψις τῶν αὐτῶν μέτρων προστασίας τῆς σουλτανίνας ὡς καὶ διὰ τὴν Κορινθιακήν. Διότι δὲν ἐπιτρέπεται πλέον διὰ δύο ὁμοειδῆ ἐθνικὰ προϊόντα νὰ ἐφαρμόζωνται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, ἐφ’ ὅσον ἄλλως τε καὶ διὰ τοῦ ἀπομένοντος εἰσέτι τεραστίου διὰ τὴν ἐποχὴν ἀποθέματος, καταρρίπτεται ὁ ἀτυχὴς ἄλλως τε ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ σουλτανίνα εἶναι αὐτοδύναμον προϊόν.

Μετὰ τιμῆς

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗΣ

Σουλτανοπαραγωγός». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσαν ὄχι στενόκαρδα χείλη ἀντιπολιτευομένου, ἀλλὰ χείλη ἐγκρίτου Κυβερνητικοῦ φίλου εἰς τὸν τόπον τῆς σουλτανοπαραγωγῆς διαμένοντος καὶ σουλτανοπαραγωγοῦ. Ἰδοὺ λοιπόν, διὰ ποῖον λόγον ἡ ἰδική μας κριτική, θέλω νὰ πιστεύσῃ εἰδικώτερον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἶναι καὶ καλόπιστος καὶ ἀπηλλαγμένη ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὸν τόνον τῆς μικρᾶς λωρίδος ἀπὸ τὴν ὁποίαν προέρχομαι. Θέλετε τώρα ἐν συνεχείᾳ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πληροφορηθῆτε ποῖον εἶναι τὸ σημερινὸν ὕψος τῶν τιμῶν τῆς Διεθνοῦς ἀγορᾶς; Ἀκούσατε. Πέρυσιν ἡ ἐσοδεία, ὅπως εἴπομεν, ἤνοιξε μὲ 235 δολλάρια τὸν τόννον σήμερον εἶναι 208 καὶ εἶναι ἀζήτητον ἀπὸ τὰς ἀγορὰς εἰς τὰς ὁποίας ἐνδιαφερόμεθα νὰ πωλήσωμεν. Ἔχομεν 20% ὑποτίμησιν μέσα εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ τῆς εὐτυχοῦς ἐσοδείας, ποῦ ἔπρεπε νὰ εἶναι εὐτυχής ἡ ἐσοδεία διότι ὄντως, χάριν τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, ἡ σουλτανίνα ἔπρεπε ν’ ἀπολαύσῃ τοὐλάχιστον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εὗρε κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐσοδείας, ὅταν μάλιστα αἱ διεθνεῖς ἀγοραὶ καὶ εἰδικώτερα ἡ Τουρκία, ἔχουσα παραγωγὴν ἠλαττωμένην καὶ ἡ Περσία μὲ τὰ χάλια, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει θὰ ἠδύνατο ἀναμφισβητήτως νὰ δημιουργήσῃ καλλιτέραν τοποθέτησιν διὰ τὴν σουλτανίναν εἰς περίπτωσιν ἀμέσου τοποθετήσεως τοῦ πλείστου μέρους τῆς παραγωγῆς, 208 δολλάρια εἶναι ὁ τόννος μὲ 20% μείωσιν καὶ αὐτὴ ἡ τιμὴ τῶν 208 δολλαρίων ἐπετεύχθη ξεύρετε πῶς; Χάρις εἰς τοὺς ἐμπόρους, εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλεται ἡ τιμή, διότι εἶδον καὶ αὐτοί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ συνέπηξαν προσφάτως μίαν ἕνωσιν συνεργατικήν, ἡ ὁποία μάλιστα συνεργατικὴ ἐνεφανίσθη ἐπισήμως ἔξω. Διατί; Διὰ νὰ ἐμποδίσῃ τοὺς ἀεριτζῆδες ἀπιθάνους ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ἐν πολλοῖς ἀνυποχρεώτως τιμὰς ἐξευτελιστικὰς καὶ χάριν αὐτῶν ἡ τιμὴ ἀπὸ 202 δολλάρια ἀνῆλθε σήμερον ἡ τιμὴ εἰς 208 δολλάρια.

§54Λ. ΜΑΚΚΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Οἱ ἀριθμοί μας διαφωνοῦν τελείως.

§55Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν διαφωνοῦν οἱ ἀριθμοί σας, τοὺς ὁποίους εὐχαρίστως θὰ ἀκούσωμεν, δὲν γνωρίζω ἀλλὰ ὁ συλλογισμὸς αὐτός, εἶναι συλλογισμὸς ἀριθμῶν ἠλεγμένος καὶ ἀκριβής, κ. ὑπουργέ.

§56Λ. ΜΑΚΚΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ συλλογισμὸς τῶν ἀριθμῶν καταπίπτει, ἐὰν οἱ ἀριθμοὶ δὲν εἶναι ἀκριβεῖς.

§57Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μὲ βεβαιώσετε, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐπωλήθη εἰς τὴν Φιλανδίαν ἡ τελευταία σταφὶς μὲ 200 δολλάρια. Τὸ γνωρίζετε τοῦτο ὡς τοὐλάχιστον νομίζω.

§58Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν γνωρίζω ποία ποσότης.

§59Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι, καταγγέλλω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ μᾶς βεβαιώσουν τ’ ἀνωτέρω —ἡ πληροφορία μου εἶναι ἠλεγμένη— ὅτι ἐπωλήθη σουλτανίνα προσφάτως μὲ 200 δολλάρια εἰς τὴν Φιλανδίαν.

§60Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν γνωρίζω, ἀκριβῶς ποία ποσότης, ἐὰν εἶναι μεγάλη ἢ μικρά, ἡ ἐξαχθεῖσα εἰς Φιλανδίαν ποία ποσότης καὶ ποία ἀκριβῶς τιμή. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς λέγω μὲ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιδέχονται οὐδεμίαν διάψευσιν, εἶναι τοῦτο, ὅτι τὸν μῆνα Σεπτέμβριον ἐξήχθησαν 7.000 τόννοι μὲ 234 δολλάρια τὸν τόννον, τὸν Ὀκτώβριον 11.000 τόννοι μὲ 234 δολλάρια. Νοέμβριον 3.700 τόννοι μὲ 233 δολ. καὶ τέλος τὸν μῆνα Ἀπρίλιον ἐξήχθησαν 2.422 τόννοι μὲ 221 δολλάρια, τὸν Μάϊον 2.143 τόννοι μὲ μέσην τιμὴν 219 δολλάρια, τὸ Νο 4.

§61Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι ἐπεξεργασμένες.

§62Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἶναι ὁ μέσος ὅρος.

§63Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Πάντως μίαν κάμψιν ἀναγνωρίζετε καὶ σεῖς βλέπω.

§64Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Βεβαίως.

§65Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ὑπ. Ἐμπορίου). Οὔτε κάμψις ὑπῆρξε, διότι εἴχομεν τὰς τιμὰς τοῦ 1953, τῆς προηγουμένης ἐσοδείας, αἱ ὁποῖαι κατῆλθον εἰς τὰ 200.

§66Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν ἐπειδὴ αὐτὸ ἀποτελεῖ μέρος τῆς ἀπαντήσεως τῆς Κυβερνήσεως, νὰ περιμένετε νὰ ὁλοκληρώσω ἐγὼ τὸν συλλογισμόν μου καὶ θέλω νὰ βεβαιωθῆτε ὅτι μὲ χαρὰν θὰ τὸ ἀκούσω ἐὰν οἱ ἀριθμοί σας μὲ διαψεύσουν. Ἐγὼ σᾶς μεταφέρω τὶ λέγει ἡ πραγματικότης.

§67Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν ἐὰν διὰ μίαν μικρὰν ποσότητα 10 ἢ 100 τόννων ἐδόθη τοιαύτη τιμή.

§68Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι 100 τόννοι εἶναι 200 τόννοι.

§69Κ. ΜΑΡΗΣ. Νὰ μὴ γίνεται μετατόπισις τῆς συζητήσεως.

§70Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Προχωρῶν ἐν συνεχείᾳ θὰ ἤθελα καὶ πάλιν νὰ βεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι τὸ ἄνοιγμα τῆς περυσινῆς ἐσοδείας, τὸ τόσον εὐνοϊκὸν καὶ ἐνθουσιαστικὸν διὰ τοὺς παραγωγούς, τὸ ὁποῖον ἤρχισε μὲ 235 δολλάρια, ἔχει ἤδη κατέλθει σήμερον στὰ 208 δολλάρια.

§71Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Καὶ ἐξήχθησαν τὰ ¾ μὲ 234 δολλάρια.

§72Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Θέλω νὰ ἐπαναλάβω ὅτι αὐτὸ δὲν ὀφείλεται εἰς τὰ κυβερνητικὰ μέτρα, ἀλλὰ εἰς τὴν Ἕνωσιν τὴν ὁποίαν συνέπηξαν αὐτοὶ οἱ κ.κ. ἔμποροι, εἰς τοὺς ὁποίους ὀφείλομεν χάριτας. Ἰδοὺ μάλιστα, ἔγκυρον Κυβερνητικὸν ὄργανον τῆς Κρήτης ἡ «Μεσόγειος».........

§73Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἡ ἕνωσις αὐτὴ πότε ἔγινε;

§74Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ἕνωσις αὐτὴ ἔγινε πρὸ 10 ἡμερῶν.

§75Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἶχον ἐξαχθῆ τὰ 9)10 καὶ περισσότερον.

§76Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς διαβάσω τὶ λέγει ἡ «Μεσόνειος»: «Ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶχε προβλεφθῆ ἡ ἵδρυσις τῆς «Ἑνώσεως Ἐξαγωγέων Ἐργοστασιαρχῶν Σουλτανίνας» συνήνωσε τοὺς Ἡρακλειώτας ἐξαγωγεῖς εἰς ἓν ἀδιάρρηκτον ἀμυντικὸν μέτωπον ἀποσκοποῦν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν τιμῶν ἔναντι τοῦ ὁποίου ἤρχισαν ἤδη θραυόμεναι αἱ παράλογοι ὑποτιμητικαὶ ἐπιθέσεις τῶν ἀγοραστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ οἵτινες ἐπωφελούμενοι τῶν μεταξὺ τῶν σταφιδοεξαγωγέων τοῦ τόπου διενέξεων καὶ τοῦ κρατήσαντος πνεύματος ἀλογίστου συναγωνισμοῦ ἀπήτουν καὶ ἐπετύγχανον διαρκῆ πτῶσιν τῶν τιμῶν τῆς σουλτανίνας, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ οἱ ἐξαγωγεῖς νὰ ὑποστοῦν τεραστίας ζημίας καὶ οἱ παραγωγοὶ νὰ μὴ ἐπιτύχουν μίαν λογικὴν ἀξίαν ἀπὸ τὸ προϊὸν των. Ἤδη μόνον ἐβελτιώθησαν αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ἀγορὰς καταναλώσεως κατὰ 10 περίπου δολλάρια ἀλλὰ κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπιταχυνθῇ κατὰ τὰς τελευταίας ἑβδομάδας ὁ ρυθμὸς ἀπορροφήσεως. Τὰ ἀποθέματα κατῆλθον ἀπὸ 10.000 τόννους εἰς 2.000 τόννους περίπου, τὰ πλεῖστα δὲ τούτων εὑρίσκονται εἰς χεῖρας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῆς ΚΣΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς νέας ἐσοδείας ἡ ὁποία προμηνύεται ἀρίστη, τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ ἀποθέματα θὰ ἔχουν διατεθῆ ἀποφευγομένης οὕτω τῆς ὑποτιμητικῆς των πιέσεως ἐπὶ τοῦ ἀναμενομένου νὰ παραχθῇ προϊόντος.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ

Τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευὴν διεξήχθη ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς σουλτανίνας συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν. Κατ’ αὐτὴν οἱ Κρῆτες βουλευταί, ἐζήτησαν καὶ πολὺ ὀρθά, ὅπως ἡ κρητικὴ σουλτανίνα τυγχάνῃ ἴσης μεταχειρίσεως ἀπὸ πλευρᾶς Κρατικῆς μερίμνης καὶ ἐνδιαφέροντος μὲ τὴν μαύρην Κορινθιακὴν σταφίδα. Ἡ συζήτησις θὰ ἐπαναληφθῇ καὶ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα....». Αὐτὴ εἶναι ἡ εἴδησις καὶ ἡ κριτικὴ ὄχι ἡ ἰδική μας, ἀλλὰ τῆς «Μεσογείου» ἐγκύρου ὀργάνου τῆς Κρήτης, τὸ ὁποῖον μάλιστα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔλαβον καὶ χαίρω διότι τὸ βλέπω εἰς μίαν νέαν ὡραίαν του ἔκδοσιν καὶ τοῦ εὔχομαι ὁλοψύχως εὐδοκίμησιν καὶ προκοπήν.

§77Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δηλαδὴ ὑποστηρίζετε ὅτι οἱ ἔμποροι χάρις εἰς τὰς ἐνεργείας των ἐπέτυχον ἀνωτέραν τιμήν.

§78Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἂν ὄχι ἀνωτέραν, τοὐλάχιστον σταμάτησαν τὴν ὑποτίμησιν.

§79Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κατηγορήσατε τὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν ἐπενέβη. Ἤθελον νὰ γνωρίζω, ὑπεστηρίζετε ὅτι τὸ ἐμπόριον ἔπραξε καλῶς ἢ ἡ Κυβέρνησις;

§80Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι ἔκαμε καλῶς τὸ ὑγιὲς ἐμπόριον νὰ συνενωθῇ ἐναντίον τῶν ἀεριτζήδων οἱ ὁποῖοι ἐπώλουν 500 ἢ χιλίους τόννους. Ἐγὼ βεβαίως εἶμαι ἐναντίον τῶν τράστ, ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν προσέφερον μίαν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν τοὺς τὴν ἀναγνωρίζω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ θέλω νὰ τὴν ἀναγνωρίσετε καὶ σεῖς.

§81Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἀκριβῶς ὑποστηρίζετε τὸ τράστ.

§82Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ ἀπαντήσετε εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπα. Καὶ ἂς βγάλωμεν τώρα τὸ γενικὸν συμπέρασμα. Ἐκ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν περυσινὴν ἐσοδείαν 1954 ποῖος ὠφελήθη; Οὔτε οἱ παραγωγοὶ ὠφελήθησαν, οὔτε καὶ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, τὸ ὑγιὲς ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον ὠφελήθη. Ποῖος ὠφελήθη; Ἀναμφισβητήτως οἱ Γερμανοὶ καταναλωταί. Δι’ αὐτὸ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω τὸν συλλογισμόν, τὸν ὁποῖον ἀναμφισβητήτως καὶ σεῖς, κ. ὑπουργέ, θὰ ἐκάματε. Χάριν πολλῶν καὶ διαφόρων σκοπιμοτήτων μᾶς ἐπέβαλον ἄλλοτε νὰ κάμωμεν τὴν ὑποτίμησιν τοῦ Ἐθνικοῦ αἵματος καὶ βλέπομεν ὅτι χάριν αὐτῆς τῆς ὑποτιμήσεως δὲν δυνάμεθα νὰ ἀντικρύσωμεν τὴν περίπτωσιν τῆς ἀδελφῆς Κύπρου κ.λ.π. Ἐκάμαμεν ἐν συνεχείᾳ τὴν ὑποτίμησιν τῆς Ἐθνικῆς δραχμῆς, κύριοι συνάδελφοι, χάριν ἐσωτερικῶν λόγων καὶ βλέπομεν τὸν τιμάριθμον ποὺ εἶναι εἰς τὰ ὕψη σήμερον!! Ποῖος ὅμως λόγος συντρέχει καὶ ποία σκοπιμότης μᾶς ἐπιβάλλει νὰ ὑποτιμήσωμεν καὶ τὸν ἐθνικὸν ἱδρῶτα τῶν σουλτανοπαραγωγῶν χάριν τῶν Γερμανῶν καταναλωτῶν; Πιστεύσατέ με, ὅτι δὲν τὴν ἐννοῶ αὐτὴν τὴν σκοπιμότητα. Πιστεύσατέ με ἐπίσης, ὅτι εἰς τὴν κριτικὴν αὐτὴν δὲν ὠθοῦμαι ἐξ ἀντιπολιτευτικῶν λόγων, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀγάπην πρὸς τὸ προϊὸν αὐτό. Θέλετε μάλιστα νὰ βεβαιωθῆτε, ὅτι τὴν κριτικὴν αὐτὴν κάμνω ἀπὸ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν τρέφω πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει. Διότι εἰλικρινῶς ἐπιθυμῶ καὶ εὔχομαι νὰ ἐπιτύχῃ καὶ ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Διότι πιστεύω, ἐγὼ, ὅπως ὅλοι οἱ εὑρισκόμενοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι ἦτο ἀτύχημα καὶ εἶναι ἀτύχημα διὰ τὴν μεταπολεμικὴν πολιτικήν μας ζωήν, ὅτι οὐδεὶς ὑπουργός, Συντονισμοῦ, οὐδεὶς ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ὅλων τῶν προηγουμένων μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων, ἐπεβίωσεν, οὔτε παρακάθηταί τις ἐξ αὐτῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κατώρθωσαν νὰ ἀποκτήσουν τοιαύτην ἀνυποληψίαν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ὥστε εἰς τὴν πρώτην των ἐμφάνισιν κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοὺς ἀπεκεφάλισε. Διέλαθε τοῦ κινδύνου τούτου μόνον ὁ πρῶτος ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος διεῖδε τὸν κίνδυνον αὐτὸν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἀλεξίσφαιρον τοῦ Παπαγισμοῦ καὶ διεσώθη καὶ εἴχομεν τὴν χαρὰν ἡμεῖς οἱ νεώτεροί του νὰ τὸν ἀκούωμεν ἐδῶ, ἐρχόμενον νὰ μᾶς ἐξιστορῇ ὡραίας διπλωματικὰς ἐπιτυχίας του καὶ πολὺ περισσότερον νὰ μᾶς διδάσκῃ διδάγματα πολιτικῆς ἀρετῆς καὶ ἠθικῆς ἀνατάσεως. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, ἔχων τὴν πεῖραν καὶ τὸ πάθημα τῶν προηγουμένων συναδέλφων του καὶ γνωρίζων, διότι καὶ ἐκεῖνος εἶναι σταφιδοπαραγωγὸς καὶ αἰσθάνεται τὸν πόνον καὶ τὴν φωνὴν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ διατυπώνω διὰ τὸ συμφέρον τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει νὰ μὴ ὑποστῇ καὶ ἐκεῖνος ὅ,τι ὑπέστησαν οἱ προηγούμενοι ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶχα νὰ ἐκθέσω, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν τὴν ὑπέγραψα τότε διότι ἤμην εἰς Κρήτην. Εἶμαι ἐλεύθερος συζητητής, ὅπως θὰ ἔχετε ἀντιληφθῇ καὶ ἀσκῶ τὴν κριτικὴν ἐντελῶς ἀντικειμενικῶς, ἐντελῶς καλοπίστως χάριν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ χάριν τῆς Κυβερνήσεως ποὺ ἔχομεν ἡμεῖς τὴν φιλοδοξίαν νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τοὺς τομεῖς ποὺ ἀφοροῦν μίαν τάξιν ταλαιπωρημένην, τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Πρὶν κλείσω ὅμως τὴν ὁμιλίαν μου, κύριε ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω μερικὰς σκέψεις μου ὅσον ἀφορᾶ τοὐλάχιστον τοῦ τὶ πρέπει νὰ γίνῃ διότι τὸ θέμα εἶναι ἐπίκαιρον, μετὰ ἀπὸ δύο μῆνες θὰ ἔχωμεν τὴν νέαν ἐσοδείαν καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ συμβῇ ὅ,τι συνέβη πέρυσι καὶ προπέρυσι καὶ νὰ ἀκούωμεν συνεχῶς τὰς δικαίας διαμαρτυρίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ἀπὸ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχω, ὅτι εἶναι ἀναγκαία, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν σουλτανοπαραγωγὴν ἡ ἐξισορρόπησις τῆς προσφορᾶς πρὸς τὴν ζήτησιν καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους, ὄχι διὰ νὰ νοθεύσῃ τὴν ὀρθόδοξον γραμμὴν τῆς φιλελευθέρας οἰκονομίας ἀλλὰ διὰ νὰ θέσῃ εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον τὰ γενικὰ συμφέροντα. Εἶναι ἀναγκαῖον καὶ ἀπαραίτητον ἀμέσως τώρα νὰ λάβητε τὰς ἀποφάσεις σας, διότι ἐὰν ἀφίσητε νὰ περάσῃ ἕνας χρόνος, θὰ δημιουργηθῇ ἤδη καθεστὼς εἰς τὴν ξένην ἀγοράν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἀντελήφθητε ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ πόσον εἶναι δίκαια τὰ παράπονά των τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν. Ἑπομένως ἡ διαχείρισις τοῦ προϊόντος αὐτοῦ χρῄζει μεγίστης προσοχῆς. Δύο πράγματα εἶναι ἀπαραίτητα νὰ γίνουν. Πρῶτον νὰ καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας ἐγκαίρως ἐξαγγελλομένη, διὰ νὰ καλυφθοῦν τοὐλάχιστον τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς καὶ δεύτερον νὰ γίνῃ συγκέντρωσις τοὐλάχιστον τοῦ ἑνὸς τρίτου (⅓) τῆς παραγομένης ποσότητος μέσῳ τῆς ΚΣΟΣ ἥτις ἀπέδειξεν πεῖραν ἱκανοποιητικὴν καὶ οὐδέποτε ἐπεβάρυνε τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ δεύτερον ἄφθονος καὶ γενναία χρηματοδότησις τοῦ ἐμπορίου. Ἄνευ αὐτῶν εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ δώσετε πραγματικὴν λύσιν. Τὸ γνωρίζω ἐκ τῆς ἰδικῆς μου πείρας. Ἠρώτησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τί ἔκαμεν ἡ παναθλία!! Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι, τί ἔκαμε. Ὥρισεν τιμὴν ἀσφαλείας, ὅταν τὸ δολλάριο εἶχε 15 δραχμάς, τὸ ποσὸν τῶν 4,10 δραχμῶν καὶ συνεκέντρωσεν ὅταν παρετηρήθη κάποια πτῶσις τῶν τιμῶν 7 χιλιάδας τόννους σουλτανίνας ἐπὶ ἀμέσῳ καταβολῇ ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ.

§83Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν ὑπῆρχε λόγος.... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§84Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Οὕτω πως ἐστήριξαν τότε τὰς τιμὰς καὶ ἀπεφεύχθησαν τὰ σημερινὰ ἐπακόλουθα. Ἡ συγκέντρωσις ἐγένετο χάρις εἰς τὴν προσωπικὴν προσπάθειαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸ θέμα ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ καὶ διετύπωσε τὴν ὀρθὴν αὐτὴν πολιτικὴν ἄποψιν, διότι πολιτικὴν ἄποψιν εἶχε τὸ θέμα. Καὶ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ πρακτικόν, ἐλήφθη ἀπόφασις συγκεντρώσεως πρῶτον τῆς μαύρης σταφίδος καὶ κατόπιν τῆς λευκῆς, διαφωνοῦντος τοῦ τότε ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὰς ἀπόψεις του κατὰ τρόπον ἔντονον ὅπως καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν κατὰ τρόπον θεληματικόν. Ὁ ὑπουργὸς Συντονισμοῦ τότε καίτοι διαφωνῶν δὲν ἀπεχώρησε τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐφήρμοσε τὴν Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν καὶ εἴχομεν τότε πράγματι μίαν ἀπὸ τὰς καλυτέρας ἐσοδείας, ἀλλ’ ἐπετύχαμεν καὶ τὴν καλυτέραν διαχείρισιν τῆς ἐσοδείας τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κάμνομεν σύστασιν εἰς ὑμᾶς, κύριοι ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶσθε οἱ ἐντὸς ὀλίγου ρυθμισταὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰσηγηταί της, πέριξ αὐτῆς τῆς δικαίας αἰτήσεως τῶν παραγωγῶν νὰ ἀναγνωρίσητε πλέον ὅτι ἡ σουλτανίνα δὲν εἶναι αὐτοδύναμος ἀφοῦ τὴν παρακολουθοῦν τόσοι δαίμονες οἱ δὲ Ἅγιοί της εἶναι ἀνίκανοι νὰ τὴν προστατεύσουν, καὶ νὰ ὁρίσητε τιμὴν ἀσφαλείας καὶ μέτρα ἀνάλογα ὅπως διὰ τὴν μαύρην σταφίδα καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν, πρὸ παντὸς δὲ καὶ ἄμεσον χρηματοδότησιν. Ξεύρετε μάλιστα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τί ἔκαμε, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς σουλτανίνας; Ἐπῆρε τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν μετέφερεν εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης καὶ εἰς τὰς Πάτρας. Ἐμπόριον καὶ Τράπεζαι, παραγωγικοὶ συνεταιρισμοὶ καὶ Τράπεζαι διετύπωσαν ἐπὶ τόπου τὸν τρόπον τῆς χρηματοδοτήσεως. Ἐλήφθησαν ἀποφάσεις καὶ ἐξετελέσθησαν μὲ θρησκευτικὴν εὐλάβειαν. Ἐνῷ ἐσεῖς εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐξηγγείλατε τόσον μάλιστα θορυβωδῶς, εἴπατε ὅτι θὰ δώσετε καὶ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ καὶ ἄφθονον χρηματοδότησιν ἀλλὰ κατὰ Ὀκτώβριον ἤρχισεν ἡ μαύρη νύξ, διότι ἀμέσως αἱ σταφίδες ἐπῆραν τὸν κατήφορον καὶ εὐτυχῶς χάρις εἰς τὸ συλλαλητήριον ἐκεῖνο τὸ ἰσχυρίζομαι ὑπερηφάνως, ὅτι τὸ συλλαλητήριον ἐκεῖνο ἐπροστάτευσε τοὐλάχιστον κατὰ τὸ πρῶτον ἡμίχρονον τοὺς παραγωγούς, χάρις εἰς τὸ συλλαλητήριον ἐκεῖνο ἐσώθη κάπως ἡ κατάστασις. Διότι μὲ τὴν ραθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως, ξεύρετε ποῦ θὰ εἴχαμεν φθάσει; εἰς τὰς 5 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἦτο τόσον ἀθρόα ἡ προσφορά. Κι’ οἱ παραγωγοὶ μὲ τὸ συλλαλητήριον ἐκεῖνο ἀνεθάρρησαν καὶ ἐπίστευσαν πρὸ παντὸς εἰς τὴν εὐθυκρισίαν τοῦ κ. Παπάγου καὶ εἶπαν τότε εἰς τὸ συλλαλητήριόν των, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, σεῖς μόνον κρίνατε καὶ ἀποφασίσατε. Καὶ ἔγινεν αὐτὸ αἰτία καὶ ἀνέστειλαν τὰς προσφοράς των τὰς ἀθρόας καὶ αἱ τιμαὶ ἐστηρίχθησαν, εἰδεμὴ θὰ εἴχομεν ἀμέσως ἀπὸ τότε τιμὰς πείνης. Χάρις δὲ καὶ εἰς τὸ περιστατικὸν τῆς βροχῆς, τὸ ὁποῖον ἔκαμε τοὺς ἐμπόρους νὰ ἀγοράσουν σταφίδα διὰ νὰ καλυφθοῦν, διότι εἴχαμε καὶ αὐτὸ τὸ εὐτύχημα διὰ τοὺς παραγωγοὺς ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐπεβραδύνθη κατὰ 15 ἡμέρας καὶ οἱ ἔμποροι εἶχον ἀναλάβει ὑποχρέωσιν νὰ φορτώσουν, ἔσπευσαν νὰ ἀγοράσουν εἰς κάπως ηὐξημένας τιμὰς ἔναντι τῆς διεθνοῦς ὑποτιμήσεως, τὴν ὁποίαν εἶχον κάνει καὶ δι’ αὐτὸ ἐστηρίχθησαν αἱ τιμαί. Ἐξ αἰτίας δὲ τούτου θὰ ἑρμηνεύσετε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μερικοὶ συνάδελφοι διετύπωσαν προχθὲς ὅτι παρουσιάσθη ἐφέτος τὸ φαινόμενον σταφίδες πολλαὶ εἰς τὴν Φιλανδίαν καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν νὰ εὑρεθοῦν ἔχουσαι χώματα καὶ ταχτάδες καὶ λύκια. Κι’ ἐπειδὴ ἔμποροί τινες οἱ ὁποῖοι ἐζημίωσαν πλέον, ἐνόθευαν κατ’ ἀνάγκην μὲ ταχτάδες, λύκια κλπ. Παρουσιάσθη δὲ τὸ φαινόμενον αὐτὸ καὶ μᾶς ἔγιναν καταγγελίαι ἀπὸ ἐπισήμους καὶ σπουδαίας χώρας, ὅτι οἱ Ἕλληνες παραγωγοὶ δὲν φροντίζουν, ἀλλὰ πρὸ παντός, οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς νοθεύουν τὴν ποιότητα, καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν μεγάλην σημασίαν ἔχει διὰ τὴν μέλλουσαν ἐσοδείαν καὶ γενικῶς διὰ τὴν ὑπόληψιν τοῦ προϊόντος. Ἡ φιλότιμος προσπάθεια τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν ἐμπόρων ἐξαγωγέων ἥτις ἔγινεν αἰτία ὥστε νὰ θεωρῆται σήμερον ἡ καλυτέρα ποιότης τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς νὰ πάῃ χαμένη. Ἰδοὺ λοιπὸν κατάληξις τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐζημίωσε τοὺς παραγωγοὺς ἐζημίωσε καὶ τὸ ἐμπόριον, ζημιώνει τὴν ὑπόληψιν τοῦ προϊόντος. Καὶ τὸ σπουδαιότερον ἐξ ὅλων νὰ τελῇ σήμερον ἡ νέα ἐσοδεία 1955 ὑπὸ τὰς πλέον μελαγχολικὰς σκέψεις. Διότι ὅταν ἀρχίζωμεν ἐσοδείαν μὲ 208 δολλάρια καὶ αὐτὴν χάρις εἰς τὴν τεχνητὴν παρέμβασιν τῆς ἑνώσεως τῶν ἐξαγωγέων τί θὰ περιμένετε εἰς μίαν πλουσίαν ἐσοδείαν, ὅπως ἐφέτος καὶ ὅπως πράγματι πρέπει νὰ εἶναι, χάρις εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Ἐὰν πέρυσιν εἴχομεν 20% μείωσιν τῶν διεθνῶν τιμῶν διατὶ τώρα νὰ μὴ φοβούμεθα ἄλλα 20%; Ἰδοὺ λοιπὸν διὰ ποῖον λόγον ἐπιβάλλεται σήμερον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις μὲ στοργὴν πράγματι θέλῃ νὰ ἀντικρύσῃ τὸν παραγωγόν, νὰ ἐξαγγείλῃ ἀμέσως μέτρα ἀνάλογα πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔλαβε διὰ τὸ πράγματι συμπαθὲς προϊὸν τῆς μαύρης σταφίδος, νὰ ἐξαγγείλῃ τιμὰς ἀσφαλείας ἐγκαίρως καὶ νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸ ἐμπόριον. Ἐὰν αὐτὰ τὰ μέτρα δὲν ληφθοῦν, θέλω νὰ βεβαιωθῆτε, κ.κ. ὑπουργοί, ὅτι δὲν εὑρίσκεσθε εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον, ἀλλὰ οὔτε καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπηγγέλθητε καὶ ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα κατερχόμενος τοῦ βήματος, νὰ ἐπαναλάβω καὶ βεβαιώσω εἶναι ὅτι μόνον ἡ καλόπιστος διάθεσις μὲ ὤθησεν ὥστε νὰ ὑψώσω τὸν τόνον μου καὶ τὸ περιστατικὸν ὅτι διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον εἰς δύο τώρα συνεδριάσεις τὸ θέμα τῆς σουλτανίνας ἀπησχόλησε καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς νὰ ἀκούσω ἀπὸ τοὺς παρισταμένους κ. κ. ὑπουργοὺς ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη ἀναγνωρίζουσα τὸ σφάλμα της, νὰ τὸ διορθώσῃ, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι θὰ συναποκομίσετε θύελλαν. Ἐγὼ ἐξετέλεσα ἕνα καθῆκον τὸ ὁποῖον ἔχω ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ καὶ ἀπέναντι τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος τῆς σουλτανίνας, ἀναμένω νὰ ἀκούσω τὰς σκέψεις, τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐὰν εἶναι ἱκανοποιητικαὶ θέλω νὰ πιστέψητε ὅτι θὰ τὰς χειροκροτήσω. Πρῶτος καὶ εὐχαρίστως.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§86Λ. ΜΑΚΚΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ ἐξαιρετικῆς προσοχῆς ἠκούσαμεν τοὺς ἐπερωτῶντας ἀξιοτίμους συναδέλφους καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ θέμα τῆς σουλτανίνας καὶ τῆς ἀπορροφήσεώς της ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ὄχι μόνον προκαλεῖ τὸ ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ ἕνα ἐντελῶς ἐπηυξημένον καὶ τὴν ἰδιαιτέραν μέριμναν προκαλεῖ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπροκάλεσε. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν καλὴν πίστιν τῶν ὅσων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου παρῆλθον πρὸ ὀλίγου. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ ἐπίσης τὸ δικαίωμα καὶ μάλιστα τὴν ὑποχρέωσιν αὐτῶν νὰ αἰσθάνωνται ζωηροτάτην συγκίνησιν δι’ ἕνα προϊὸν ὄντως ἐκλεκτόν, ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ὁποίου τόσα ἐκαρπώθη, τόσα καρποῦται καὶ τόσα θὰ καρποῦται ἡ χώρα μας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι εἶναι ὅτι παρασυρθεὶς ἀπὸ τὴν δικαίαν στοργήν, τὴν ὁποίαν ἔχει πρὸς ἕνα προϊὸν τῆς ἰδιαιτέρας του πατρίδος ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος συνάδελφος, παρεσύρθη ὀλίγον ἀπὸ ἀριθμοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ὀρθοί. Τὴν καλὴν του πίστιν οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, οἱ ἀριθμοὶ ὅμως ποὺς ὁποίους ἐχρησιμοποίησεν, ὑπῆρξαν ἀριθμοὶ ἀπολύτως ἐσφαλμένοι. Οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὑπεύθυνοι, τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν τιμήν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν λέγουσι ταῦτα. Πρῶτον, ὅτι ἐφέτος ἐγένετο μέχρι τέλους Μαΐου μείζων ἀπορρόφησις τῆς σουλτανίνας ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἐγένετο πέρυσι κατὰ τὸ ἀντίστοιχον ἑνδεκάμηνον. Διότι πέρυσι μὲν εἶχον ἀπορροφηθῆ τὰ 84% μέχρι τέλους Μαΐου, ἐνῷ ἐφέτος ἀπερροφήθησαν τὰ 90%. Ἐὰν θέλετε καὶ ἀριθμοὺς εἰς τόννους εἶναι εὔκολον, διότι ἐφέτος ἐπὶ παραγωγῆς 38 χιλ. τόν. ἔχουν ἀπορροφηθῆ 34,940, ἐνῷ πέρυσιν ἐπὶ παραγωγῆς 46,700 τόννων δὲν εἶχον ἀπορροφηθῆ πέραν τῶν 39.500, δηλ. τὰ 84%. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰς τιμάς, οἱ ἀριθμοὶ τῶν κ. συναδέλφων, περιέχουν ὡρισμένα σφάλματα, διότι ἐφέτος αἱ τιμαί, διεκυμάνθησαν μὲ ἀνωτάτην τιμὴν κατὰ Σεπτέμβριον τὰ 234 δολ. καὶ κατωτάτην τὸν Μάϊον 232. Αἱ μεγάλαι ποσότητες ἐξήχθησαν τὸν Σεπτέμβριον–Ὀκτώβριον μὲ τιμὴν 234. Πέρυσιν αἱ τιμαὶ διεκυμάνθησαν μεταξὺ 200–228 δηλαδὴ ἤρχισαν εἰς τὰ 225–228 κατῆλθον εἰς τὰ 200 τὸν Ὀκτώβριον–Νοέμβριον καὶ εἰς τὰ 200 τὸν Δεκέμβριον. Δηλαδὴ κατὰ 20 μονάδες κάτω τῆς κατωτάτης ἐφετεινῆς τιμῆς καὶ ἔκτοτε ἀνῆλθον εἰς 231, διὰ νὰ πέσουν εἰς τὰ 228. Βλέπετε ὅτι αἱ τιμαὶ ἐξαγωγῆς ἐφέτος ὑπῆρξαν καλύτεραι, ἀλλὰ καὶ αἱ τιμαὶ διὰ τοὺς παραγωγοὺς ὑπῆρξαν περίπου ὅμοιαι, διότι πέρυσι μὲν ἐκυμάνθησαν μεταξὺ 6.000 –7.200 ἐνῷ ἐφέτος μεταξὺ 6.500–7.500. Τούτων δοθέντων, ἡ λέξις ἀπόγνωσις καὶ αἱ ὑπερβολικαὶ φράσεις αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν, δικαιολογοῦνται ἴσως ἐκ λόγων στοργῆς διὰ τὸ προϊὸν τοῦτο τῆς ἰδιαιτέρας σας πατρίδος. Ἀλλὰ ψυχραιμότερον ἐξεταζόμεναι αἱ κραυγαὶ ἀπελπισίας εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν πραγματικότητα, διότι ἡ πραγματικότης συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι διὰ τὸ τέλος Μαΐου τὰ 90% τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς ἔχουν ἀπορροφηθῆ καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει ἀκριβῶς τὴν αὐτοδυναμίαν τοῦ προϊόντος, τὴν ὁποίαν καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων ἐπερωτώντων ἀνεγνώρισε. Δὲν ἤμην παρὼν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς ὅτε ὁ κ. Χλουβεράκης ὡμίλησεν ἐδῶ, ἀλλὰ παρατηρῶ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ρητῶς ἐδήλωσε ταῦτα: «Νομίζω ὅτι ἡ ξανθὴ σταφίς, εἶναι προϊὸν αὐτοδύναμον, διότι πωλεῖται μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου δραμίου, χωρὶς νὰ δημιουργοῦνται παλαιὰ ἀποθέματα, καὶ παρὰ τὴν παρατηρουμένην αὔξησιν τῆς παραγωγῆς θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι αὐτοδύναμος καὶ διὰ τὸ μέλλον». Νομίζω ὅτι ἐὰν οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους προανέφερα, οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀριθμοὶ ὑπεύθυνοι, πρόκειται νὰ ἐπηρεάσουν τὴν σκέψιν μας καὶ τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ καταλήξῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὡς πρὸς τὴν ἐν τῷ θέματι τοῦτο πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἐπηρεασμὸς αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι εὐνοϊκός. Ἠκούσθη ἐν προκειμένῳ, ὅτι κατεβλήθη πρὸς ἐπίτευξιν τῶν ἐν λόγῳ ἀποτελεσμάτων, ἐξαιρετικὴ δραστηριότης ἀπὸ ὡρισμένους ἐμπόρους. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ δραστηριότης αὕτη κατεβλήθη ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἰδίως, ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρι χριματοδοτήσεως 90%. Τούτων δοθέντων, νομίζω ὅτι ὑπερβολικῶς παρουσιάσθησαν τὰ πράγματα ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας, συναδέλφους. Ὀφείλω ὅμως παρὰ ταῦτα νὰ δηλώσω, ὅτι, μὴ θεωροῦντες ἑαυτοὺς ἀλαθήτους, θὰ ἐπανεξετάσωμεν τὸ ὅλον θέμα. Μετά τινας ἡμέρας, ἐλπίζω νὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ μεταβῶ ὁ ἴδιος εἰς τὰς παραγωγικὰς περιφερείας τῆς Κρήτης, θὰ μελετήσω ὅθεν ἐκεῖ τὸ θέμα καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχὴς κατὰ τὴν ἐπάνοδόν μου, εἰς σύσκεψιν εἰς ἣν θὰ μετάσχουν ὅλοι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐνδιαφερομένων περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος νὰ ἐπανεξετάσω τὸ ὅλον θέμα. Ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ, νὰ μείνῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ μίαν σφαλερὰν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία καὶ τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας θὰ ἠδύνατο νὰ διακυβεύσῃ καὶ μίαν ἐντύπωσιν νὰ δημιουργήσῃ μομφῆς ἐναντίον μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔκαμε καὶ θὰ κάμῃ εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν τῆς χώρας, εἰς ἀκέραιον τὸ καθῆκόν της. (Χειροκροτήματα).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφορὰς ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ.μ.)