1955.06.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 108η

Τετάρτη 8 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Γ. Ράλλης (ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καὶ Λ. Εὐταξίας (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γραφείου Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ Γενικῆς Δ)νσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ κ.κ. Π. Κανελλόπουλος (ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Γ. Ράλλης (ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 2750 «περὶ ἱδρύσεως Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀτομικῆς Ἐνεργείας ὡς καὶ τοῦ τρόπου εἰσαγωγῆς καὶ ἐλέγχου τῶν φυσικῶς ραδιενεργῶν στοιχείων καὶ τῶν ραδιενεργῶν ἰσοτόπων». Οἱ κ. κ. Ι. Νικολίτσας (ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Κ. Θεοφανόπουλος (ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ΑΖ)1947 Ψηφίσματος «περὶ ἀποστερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας προσώπων ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν». Οἱ κ. κ. Ι. Νικολίτσας (ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Λ. Εὐταξίας (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945 –46, 1946–47, 1947–48, 1949–50, 1950–51, 1951 –52, 1952–53 καὶ 1953–54 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τέως Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν», καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953– 54 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τέως Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν». Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος (ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐκτελέσεως τῶν Τεχνικῶν Ἔργων τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τοῦ Ἱδρύματος τούτου νομοθεσίας». Οἱ κ.κ. Λ. Εὐταξίας (ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Π. Παπαληγούρας (ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Ἰουνίου 1954 Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος». Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς (ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Κ.Ν.Δ. 2689)53». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3070)54 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971)1949 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθν. Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως» κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1104)1949 ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 840)48 νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς Συμμαχικοὺς Στρατοὺς καὶ τὰς ΕΟΕΑ ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης» καὶ 2) «περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α.Ν. 1671)51 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρός, Ι. Χατζηνικολῆς καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971)1949 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθν. Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως» κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1104)49 ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 840)48 νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς Συμμαχικοὺς Στρατοὺς καὶ τὰς ΕΟΕΑ ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Διακουμόπουλος, Α. Λεονταρίδης καὶ Φετᾶ Νουρῆ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 613)1948 «περὶ καταχωρήσεως τῶν ληξιαρχικῶν γεγονότων τῶν λαβόντων χώραν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλγαρικῆς κατοχῆς κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Διακουμόπουλος, Μ. Μαυρογορδᾶτος, Α. Λεονταρίδης, Κ. Βενέτης καὶ Φετᾶ Νουρῆ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος» Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Ἰανουαρίου 1955 ὑπ’ ἀριθ. 206 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν δημοσίων κτημάτων» καὶ 2) «περὶ προσωρινῆς ρυθμίσεως διαφορῶν, μεταξὺ Δημοσίου καὶ ἰδιωτῶν, περὶ τὴν διακατοχὴν ἀγροτικῶν κτημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φετᾶ Νουρῆ, Θ. Διακουμόπουλος, Α. Λεονταρίδης, Δ. Γρίβας, Ν. Γκιουρτατζῆς, Κ. Ποντίδης καὶ Κ. Βενέτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ρυθμίσεως διαφορῶν, μεταξὺ Δημοσίου καὶ ἰδιωτῶν περὶ τὴν διακατοχὴν ἀγροτικῶν κτημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δερδεμέζης, Κ. Μουρατίδης, Σ. Ἀλιπράντης καὶ Κ. Βενέτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3070)54 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Σολομωνίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2049)52 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)1951 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)1939 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαμαστοράκη. Εἰς ἀπάντησιν εἰς τὴν ἀπὸ 18ης τρέχοντος ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Ι. Παπαμαστοράκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ δικαίωμα ἀποζημιώσεως τῶν ἐξ Ἑλλάδος εἰς Ἰταλίαν, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, ἀπαχθέντων προσώπων, μὴ συναγόμενον, σημειωτέον, σαφῶς ἐκ τοῦ ἄρθρου 78 τῆς Συνθήκης Εἰρήνης μετὰ τῆς Ἰταλίας, καθιερώθη, ρητῶς διὰ τοῦ Ν. Δ. 2730)1953, τὸ ὁποῖον ἐκύρωσε τὴν Ἑλληνοϊταλικὴν Συμφωνίαν τῆς Ρώμης, τῆς 5.8.53, δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰσέπραξε κατὰ ἀποκοπὴν τὸ ποσὸν τῶν 3.000 ἑκατομμυρίων λιρεττῶν, εἰς ἐξόφλησιν τοῦ συνόλου τῶν ἐπὶ τῆς ρηθείσης διατάξεως τῆς Συνθήκης Εἰρήνης Ἑλληνικῶν ἀξιώσεων. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου, 201 περίπου ἑκατομμύρια λιρεττῶν διετέθησαν ὑπὲρ τῆς ἐν λόγῳ κατηγορίας δικαιούχων ἀποζημιώσεως (ἄρθρον 3 παράγρ. 5). Τὸ ἄρθρον 2 παράγρ. 3 τοῦ Ν. Δ. παρέτεινε, κατ’ ἐξαίρεσιν, ἐπὶ ἕνα μῆνα τὴν προθεσμίαν ὑποβολῆς αἰτήσεων ἐκ μέρους τῶν εἰς Ἰταλίαν ἀπαχθέντων ὁμήρων (ὡς καὶ τῶν ἐθελοντῶν καὶ ἐφέδρων Δωδεκανησίων). Ἡ διὰ τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ. συσταθεῖσα Ἐκδικαστικὴ Ἐπιτροπὴ Ρώμης, ἐξεδίκασε, πρὸ 9 μηνῶν, ἁπάσας τὰς ὑποβληθείσας αὐτῇ αἰτήσεις, αἱ ὑπ’ αὐτῆς δὲ ἐκδοθεῖσαι ἀποφάσεις ἐξετελέσθησαν ἤδη, διανεμηθέντος ὁλοκλήρου σχεδὸν τοῦ ποσοῦ τῶν 201 ἑκατομμυρίων λιρεττῶν. Ἐξαντληθέντος ὅθεν τοῦ κονδυλίου ὅπερ εἶχε διατεθῆ ὑπὲρ τῶν εἰς Ἰταλίαν ἀπαχθέντων ὁμήρων, οὐδεμία μέριμνα εἶναι πλέον δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὑπὲρ τῶν μὴ ὑποβαλόντων ἐμπροθέσμως αἰτήσεις ἀποζημιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 591 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4633)2522)23 Μαΐου 1955 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 39 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, αἱ θέσεις Αʹ Κατηγορίας, ἤτοι αἱ θέσεις, δι’ ἃς ὡς τυπικὸν προσὸν διορισμοῦ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἀπαιτεῖται πτυχίον ἢ δίπλωμα ἀνωτάτης ἢ ἀνωτέρας Σχολῆς, κατατάσσονται εἰς τοὺς ἀπὸ τοῦ 1ου μέχρι τοῦ 9ου βαθμοῦ, ὅστις βαθμὸς ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀκολούθου ὁρίζεται ὡς ὁ τελευταῖος. Ἐξ ἄλλου, κατὰ τὸ ἄρθρον 27 παρ. 1 τοῦ Κώδικος, ὁ διοριζόμενος εἰσάγεται εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν διὰ τοῦ τελευταίου ἐν ἑκάστῃ Κατηγορίᾳ βαθμοῦ τοῦ προβλεπομένου ἐν τῷ οἰκείῳ κλάδῳ. Οὕτω καὶ ἐπειδὴ αἱ κείμεναι εἰδικαὶ περὶ Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας διατάξεις δὲν προβλέπουν τὴν εἴσοδον διὰ βαθμοῦ ἀνωτέρου τοῦ ἐν τῷ οἰκείῳ Κλάδῳ προβλεπομένου, ὥστε νὰ διατηρηθοῦν ἐν ἰσχύϊ διὰ Β.Δ. ἐκδιδομένου κατὰ τὴν ἐξουσιοδότησιν τῆς παρ. 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ ὡς εἰσαγωγικὸς βαθμὸς διὰ τοὺς Ταχυδρομικοὺς ὑπαλλήλους, ὁ κατὰ κανόνα ὑπὸ τοῦ Κώδικος ὁριζόμενος διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Αʹ Κατηγορίας. Ὁ τυχὸν εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας διορισμὸς τῶν ἀποφοίτων ἀνωτάτων Σχολῶν μὲ ἀνώτερον τοῦ Ἀκολούθου βαθμὸν δὲν ἀποτελεῖ λόγον θεσπίσεως ἐξαιρέσεως ἐκ τοῦ ὑπὸ τοῦ Κώδικος τιθεμένου κανόνος καὶ διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Ταχ. Ὑπηρεσίας. Ἄλλως τε, οἱονεὶ εἰς ἀντιστάθμισμα τῆς ἐπὶ τῷ κατωτέρῳ βαθμῷ εἰσόδου, αἱ θέσεις τῶν Ὑπαλλήλων τῆς Ὑπηρεσίας ταύτης ὡρίσθησαν ἑνιαῖαι κατὰ παρέκκλισιν τῆς ὑπὸ τοῦ Κώδικος τιθεμένης ἀρχῆς, μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ Εἰσηγητοῦ, εἰς ὃν ἀπολύτως προάγονται μετὰ συμπλήρωσιν ἑπταετοῦς ὑπηρεσίας ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των, ὡς δὲν συμβαίνει διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ἄλλων ὑπηρεσιῶν, οἵτινες προάγονται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Εἰσηγητοῦ μόνον ἐφόσον ὑπάρχουσι κεναὶ θέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 17.5.55 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῆς μονιμοποιήσεως καὶ τακτοποιήσεως γενικῶς τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Κέντρων Κοιν. Προνοίας ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων ζητημάτων τοῦ Ὑπουργείου τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ταχυτέραν διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ ρύθμισίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1955

Ὁ Διευθυντὴς Διοικήσεως

ΕΥΣΤ. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου, Δ. Ἡρακλείδη κλπ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 549 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου, Δ. Ἡρακλείδη καὶ Λ. Βαμπούλη, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ καρκίνου τόσον εἰς τὸν τομέα τῆς ἐρεύνης καὶ ἐγκαίρου διαγνώσεως ὅσον καὶ τῆς ἐν συνεχείᾳ θεραπείας τούτου ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Προσεχῶς δὲ θέλομεν εἰσηγηθῆ καὶ νομοθετικὰ μέτρα πρὸς ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ. Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων ἐφωδιάσαμεν τὸ Λαϊκὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν καὶ τὸ Κεντρικὸν Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης μὲ μηχανήματα ἐν τῷ βάθει θεραπείας εἰς τρόπον ὥστε νὰ συμπληροῦται τὸ ἔργον τοῦ ἀντικαρκινικοῦ Ἰνστιτούτου «Ἅγιος Σάββας». Ἐπιπροσθέτως θέλει λειτουργήσει προσεχῶς εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Τριπόλεως «Παναρκαδικὸν» τὸ ἐγκατασταθὲν ἤδη μηχάνημα ἐν τῷ βάθει θεραπείας. Τέλος, εἰς τὸ Μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρα» τελοῦντος ὑπὸ τὴν Ἐπιστημονικὴν Διεύθυνσιν τοῦ Καθηγητοῦ κ. Λούρου, συνέστη εἰδικὸν τμῆμα ἀποφωλιδοτικῆς κυτταρολογίας, παρηγγέλθη δὲ καὶ εἰδικὸν μηχάνημα θεραπείας ὥστε ἐντὸς ὀλίγου τὸ τμῆμα τοῦτο θὰ καλύψῃ, κατὰ σοβαρὸν ποσοστόν, εἰδικώτερα εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν καρκῖνον εἰς τὸν γυναικολογικὸν τομέα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον «Ἅγιος Σάββας» τοῦ ὁποίου ἡ συμβολὴ εἰς τὸν τομέα τοῦ καρκίνου ὑπῆρξε καὶ εἶναι πολύτιμος καὶ εἰς τὸ ὁποῖον παρέχομεν κατὰ μῆνα τὸ ποσὸν τῶν 18.000 δραχμῶν διὰ τὴν θεραπείαν καὶ νοσηλείαν τῶν ἀπόρων καρκινοπαθῶν, πρόθεσις ἡμῶν εἶναι νὰ ἐνισχύσωμεν αὐτὸ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἔρευναν καὶ τὴν θεραπείαν ἐπὶ τοῦ καρκίνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπαναφέρωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4201)12.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἀπὸ 11 Μαΐου ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ὁποίας γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ διατάξεις τοῦ ν. 120)43 ἐφηρμόσθησαν εἰς τὴν Ταμιακὴν ὑπηρεσίαν μόνον διὰ τοὺς ἐπιμελητὰς εἰσπράξεως, οὐχὶ δὲ καὶ διὰ τοὺς διαχειριστὰς καὶ τοὺς λοιποὺς Ταμιακοὺς ὑπαλλήλους. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἐπιμεληταὶ εἰσπράξεως μεταταγέντες εἰς διαχειριστάς, δὲν εἶχον τύχει τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ νόμου τούτου προβλέποντος, ὡς γνωστὸν τὴν ἔνταξιν τούτων βάσει τοῦ συνολικοῦ χρόνου ὑπηρεσίας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι, παρὰ τῆς ὑπηρεσίας εἶχε καταρτισθῇ πρὸ τριετίας, σχέδιον νόμου δι’ οὗ προεβλέπετο ἡ ἐπαναφορὰ τῶν διαχειριστῶν ἐκ νέου εἰς τὸν κλάδον τῶν ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως ἐξ οὗ προήρχοντο καὶ ἡ ἐν αὐτῷ ἔνταξίς των μεταξὺ τῶν τέως συγχρόνων καὶ ὁμοιοβάθμων των, βάσει τοῦ συνολικοῦ αὐτοῦ χρόνου ὑπηρεσίας, πλὴν ὅμως τὸ σχέδιον τοῦτο ἀποσταλὲν πρὸς ἐπεξεργασίαν εἰς τὸ ΑΣΔΥ δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὸν ὑπὸ τούτου, καὶ τούτου ἕνεκεν δὲν κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἔλαβεν τὴν μορφὴν νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους καὶ τὸ ΑΣΔΥ εἶχον γνωμοδοτήσει ὅτι ἐπὶ τῶν ἀπολυομένων λόγῳ καταργήσεως θέσεως εἶχεν ἐφαρμογὴν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 1016)1937, καθ’ ἣν χρονολογία ἀπολύσεως τούτων ἐλογίζετο ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως αὐτοῖς τῆς περὶ ἀπολύσεώς των ἀποφάσεως τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ἀφ’ ἧς ἐπήρχετο ἡ λύσις τῆς ὑπαλληλικῆς αὐτῶν σχέσεως. Τὴν αὐτὴν γνώμην ὑποστηρίζουν εἰς τὰ συγγράμματά των ὁ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας κ. Στασινόπουλος, ὅσον καὶ ὁ καθηγητὴς τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου κ. Κυριακόπουλος. Ἡ Διοίκησις κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω διέκοψε τὴν μισθοδοσίαν τῶν ἀπολυθέντων βάσει τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐκ τοῦ νόμου ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως αὐτοῖς τῆς περὶ ἀπολύσεώς των ἀποφάσεως τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῖς κατέβαλε τὰς ἃς ἐδικαιοῦντο τριμήνους ἀποδοχάς. Τὸ Συμβούλιον ὅμως Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231)1955 ἀποφάσεώς του ἀπεφάνθη ὅτι μετὰ τὸν Υ. Κ. δὲν ἰσχύει ἡ ὡς ἄνω διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α.Ν. 1016) 1937 καὶ συνεπῶς ἡ λύσις τῆς ὑπαλληλικῆς σχέσεως ἄρχεται, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 193 τοῦ Υ. Κ., ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως αὐτοῖς τῆς περὶ ἀπολύσεώς των διοικητικῆς πράξεως, ἀπὸ τῆς χρονολογίας δὲ ταύτης, ἄρχονται καταβαλλόμεναι αἱ τρίμηνοι ἀποδοχαί. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν συνεπείᾳ τῆς τοιαύτης ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 1016)1937 καταβληθεισῶν εἰς τοὺς ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους ἁπλῶς ἐζητήσαμεν πληροφορίας παρὰ τῶν Ὑπουργείων τὰς ὁποίας καὶ θέλομεν ὑποβάλει εἰς τὴν Βουλὴν ἅμα τῇ συγκεντρώσει των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῶν συνημμένων νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς πρὸς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθανασίου, ὅτι ἡ αἴτησις τῆς Εὐθαλίας χήρας Ἠλία Νάση, περὶ παροχῆς μηνιαίου βοηθήματος ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου διὰ τὸν κατὰ τὸ ἔτος 1943 φονευθέντα ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν σύζυγόν της Ἕλληνα πολίτην ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ Ἠλίαν Νάσην εἶχεν ἀπορριφθῆ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38212 τῆς 6 Φεβρουαρίου 1954 πράξεως ὡς ἀβάσιμος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀν. νόμου 1512 τοῦ 1950. Κατόπιν αἰτήσεως τῆς εἰρημένης περὶ ἀναθεωρήσεως τῆς ὡς ἄνω ἀπορριπτικῆς πράξεως, ἡ ὑπόθεσις παρεπέμφθη εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν Κανονισμοῦ Παροχῆς Συντάξεων ἥτις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3439 τῆς 14 Μαΐου 1955 ἀποφάσεώς της κρίνασα νόμῳ βάσιμον τὴν αἴτησιν, ἐκανόνισεν εἰς τὴν εἰρημένην χήραν καὶ ὀρφανὰ τέκνα της μηνιαῖον βοήθημα ἐκ δραχμῶν 131 πληρωτέον ἀπὸ 1 Μαΐου 1955. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 135915)19.5.55 διαταγῆς τῆς Γεν. Δ)νσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ἐνετάλη ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Ἡγουμενίτσης ὅπως καταβάλῃ τὸ κανονισθὲν ὡς ἄνω βοήθημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Κατσαφάδου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4720)25.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 606 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Κατσαφάδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀνασυστάσεως τῶν καταργηθεισῶν ἑδρῶν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μελετᾶται ἐν συσχετίσει πρὸς τὴν ὅλην λειτουργίαν τοῦ Ἱδρύματος τούτου. Εὐθὺς δὲ ὡς καταλήξωμεν εἰς σχετικὰς ἀποφάσεις θὰ ἐπαναφερθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Κύριε Βασιλᾶτε σᾶς παρακαλῶ νὰ παραμείνετε, διότι ὁ κ. Λιβαδᾶς ἔχει ἕνα σπουδαῖον προσωπικὸν ζήτημα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λύσωμεν, διότι ἡ Κεφαλληνία δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπασχολῇ τὴν Βουλὴν καθημερινῶς.

§6Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Αὐτό, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κεφαλληνία δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπασχολῇ τὴν Βουλὴν καθημερινῶς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ λέγετε.

§7Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. βουλευτὴς Κέας εἶπε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 2)6)55 ὅτι ἐγὼ ἰσχυρίσθην γεγονότα δυνάμενα νὰ βλάψουν τὴν τιμὴν καὶ ὑπόληψιν πολιτικῶν προσώπων. Εἶπεν: «Πιστεύω ὅτι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἀντανακλοῦν τοιαῦται κατηγορίαι ἐκτοξευόμεναι ἐκ τῶν κόλπων της κατὰ μελῶν της καὶ ὅτι συνεπῶς ἐπιβάλλεται νὰ ἀκουσθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν περὶ τίνος πρόκειται». Καὶ τελευτῶν λέγει: «Ἀφίνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν πρᾶξιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Πάλλης, ὅστις ἀσφαλῶς γνωρίζει ἢ ἔδει νὰ γνωρίζῃ, τὰ ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω, ἰδίως εἰς τὸ περιστατικὸν ἀναφέρεται εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οὔτε ἐγὼ οὔτε ὁ κ. Καψάλης εἴμεθα ἐν τῇ Κυβερνήσει». Καὶ πρῶτον μὲν ὁ ἀξιότιμος κύριος βουλευτὴς ἦτο παρὼν τὴν προηγουμένην κατὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησα καὶ ὤφειλε νὰ σηκωθῇ νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο εὐχάριστον καὶ διὰ τὸν κ. συνάδελφον καὶ ἰδιαιτέρως δι’ ἐμέ, διότι, κύριοι, ἰσχυρίζομαι καὶ λέγω ὅτι εἶμαι πάντοτε πρόμαχος τῆς ἀληθείας καὶ διὰ τοῦτο μὲ ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν θὰ ἤκουον τὸν κ. συνάδελφον.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§9Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶπεν ὅτι ἰσχυρίσθην ἐγὼ γεγονότα δυνάμενα νὰ βλάψουν τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὑπόληψιν πολιτικῶν προσώπων. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι μία γλῶσσα τὴν ὁποίαν μεταχειριζόμεθα εἰς τὰ δικαστήρια, εἰς κακουργήματα, ἐναντίον τοῦ κατηγορουμένου. Ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κύριος βουλευτὴς ἔκαμε ὑπουργὸς εἰς τὴν πατρίδα μου καὶ ἐκεῖ ἤκουσε τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατὰ ἐναντίον μου, νομίζω ὅτι τὰ ὅσα ἤκουσε δι’ ἐμὲ δὲν εἶναι τοιαῦτα ποὺ νὰ δίδουν τὸ δικαίωμα οὔτε εἰς τὸν ἴδιον οὔτε εἰς κανένα νὰ μὲ κατηγορῇ, διότι καὶ οἱ ἀντίπαλοί μου ἀκόμη οἱ κομματικοὶ λυποῦνται κατὰ μέγα μέρος, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ μὲ ψηφίσουν λόγῳ κομματικῶν διαφορῶν. Ἑπομένως αἱ λέξεις αὐταὶ ἁρμόζουν εἰς κατηγορούμενον καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐκφρασθοῦν ἐναντίον μου ἀπὸ βουλευτὴν ὁ ὁποῖος ἔκαμεν ὑπουργὸς εἰς τὴν πατρίδα μου καὶ ὁ ὁποῖος αὐτὰ τὰ ἤξευρε. Ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν μοῦ ἐπροξένησεν εἶναι ὀδυνηρά. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶπον εἶναι ὅτι ἔδωσε τὴν δημοπρασίαν......

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἂν θέλετε ἐπὶ τῆς οὐσίας νὰ καταθέσετε ἐπερώτησιν.

§11Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὁ ἴδιος εἶπε τὴν λέξιν ὅτι ἔδωσε τὴν δημοπρασίαν καὶ δὲν εἶπεν ὅτι κατεκύρωσε τὴν δημοπρασίαν. Ἐγώ θὰ εἴπω τὴν λέξιν «κατεκύρωσε» τὴν δημοπρασίαν διότι κατακύρωσις τῆς δημοπρασίας εἶναι, τὴν τελευταίαν ὥραν, τὴν ὥραν ἀκριβῶς κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκ τῆς μειοδοτικῆς δημοπρασίας ἀνεδείχθη ὁ μειοδότης καὶ εἶναι πλέον τυπικὴ καὶ ὑποχρεωτικὴ ἡ κατακύρωσις εἰς τὸν Α ἢ τὸν Β. Καὶ ὁ Α ἢ ὁ Β εἶναι ὁ τελευταῖος μειοδότης. Ἀλλὰ ὅταν ἀποκλείωνται οἱ ἄλλοι.....

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§13Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφίσατέ με σᾶς παρακαλῶ. Τοὐλάχιστον ἴσης μεταχειρίσεως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τύχωμεν οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως; Δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦμεν. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς ὑπολήπτομαι, ἀλλὰ πρέπει καὶ σεῖς νὰ μὲ ἀγαπᾶτε. Κατὰ τὴν πρώτην προκήρυξιν ἐτέθη ὡς ὅρος νὰ ἔχουν κάμῃ δύο ἑκατομμυρίων ἔργα παρόμοια δηλαδὴ ὑδραυλικά, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐλάμβανον μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν. Καὶ ἐπειδὴ τοιαῦτα ἔργα δὲν εἶχον κάμει οἱ ἐργολάβοι ἔλαβον μέρος μόνον τρεῖς ἐργολάβοι εἰς τὴν δημοπρασίαν. Ὅταν ἡ δημοπρασία ἐκυρώθη ἀπὸ τὸν κ. Μαρκέτον, ἔθεσεν ὁ κ. Μαρκέτος τοὺς ἑξῆς ὅρους: Νὰ ἀπαλειφθῇ ὁ ὅρος τῆς προσκομίσεως πιστοποιητικοῦ ἐκτελέσεως ἔργων. Καὶ πράγματι προσῆλθον 18 μειοδόται τὴν δευτέραν φοράν. Καὶ ἐνῷ τὰ ἔργα τὴν πρώτην φορὰν ἦσαν 2.129.000 τὴν δευτέραν φορὰν ἦσαν μόνον 1.443.000. Τὴν πρώτην φορὰν εἶχε προκηρυχθῆ τὸ ἔργον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἀντὶ 4 ἑκατ. ἐνῷ τὴν δευτέραν φορὰν προεκηρύχθη ἀντὶ 2.200.000. Ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, κύριοι βουλευταί, ἴσως δὲν ἦτο καλῶς μελετημένα, πάντως δὲν ἦσαν ἐν τάξει. Προεκηρύχθη δὲ καὶ ἡ δημοπρασία τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κατ’ οὐσίαν ὁ κ. Ρωμανὸς δὲν ἦτο οὔτε ὑπουργός, διότι εἶχε παραιτηθῆ, ἦτο ἡ ἡμέρα τῆς παραιτήσεώς του καὶ συνήθως ἡ λεπτότης ἡ ἐπιβαλλομένη εἰς τὰ ὕψιστα ἀξιώματα εἶναι ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν παραιτοῦνται δὲν προκηρύσουν διαγωνισμοὺς καὶ μάλιστα διαγωνισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν τοιαῦτα στοιχεῖα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται λῆξαν τὸ ἐπεισόδιον καὶ εἰσ-

ερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

§15Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία πρότασις νὰ γίνῃ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐξετάσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα.

§16Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ καὶ ἐγώ, διότι βλέπετε ὅτι ἐδῶ μὲ αὐτὸ τὸ σύστημα καὶ τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν δημιουργοῦνται νέα πάλιν ζητήματα καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε.....

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ θέλετε νὰ εὑρίσκεσθε διαρκῶς ἐν ἀταξίᾳ;

§18Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Ὅταν ὁ κ. Καραμανλῆς ἀνέλαβε τὴν εὐθύνην τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων νήσων ἔκαμε κάτι δηλώσεις. Τὸν παρακαλῶ νὰ κάμῃ τὸ ταχύτερον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὅτι θὰ ἀναθέσῃ εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν τὸν ἔλεγχον τῆς πολιτείας τοῦ Ὑπουργείου ἀφ’ ἧς τοῦτο ἱδρύθη. Λοιπόν, παρακαλῶ καὶ πάλιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Καραμανλῆς ὑπεσχέθη νὰ τὸ φέρῃ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὴν ὁποίαν ἔχω διαβιβάσει εἰς τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον διὰ νὰ ἴδωμεν ποίαν θέσιν θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις.

§20Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Νὰ θεωρηθῇ ὅτι καὶ ἐγὼ τὴν προσυπογράφω.

§21Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Τὸν Νοέμβριον ἓν ἀεροπλάνον Ντακότα κατέπεσεν εἰς τὴν Ἐλευσῖνα καὶ ἐφονεύθησαν 19 ἄνδρες. Τότε, ἀπὸ πᾶσαν πτέρυγα τῆς Βουλῆς ἠκούσθησαν λόγοι πένθους. Ἐσημειώθη τότε, ὅτι τὰ θύματα αὐτὰ τῶν ἀτυχημάτων δὲν λαμβάνουν σύνταξιν. Ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησε τότε διὰ τοῦ τότε ὑφυπουργοῦ Ἀεροπορίας, ὅτι θὰ μελετήσῃ καὶ θὰ καταρτίσῃ νομοσχέδιον. Ἤδη παρῆλθεν 7μηνον. Πληροφοροῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατηρτίσθη, ἀλλ’ ἀκόμη δὲν κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν τῷ μεταξὺ τὰ θύματα καὶ οἱ ἀνάπηροι ἔχουν ἀνάγκην συντάξεως, διὰ νὰ ζήσουν.

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ. – Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Γρεβενῶν, κ. Σαράντης, εἶναι καλῶς κατατοπισμένος. Πράγματι τὸ νομοσχέδιον κατηρτίσθη. Ὑπάρχουν ὡρισμένα σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου τὰ ὁποῖα μελετῶνται καὶ εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ ἤθελα νὰ βεβαιώσω τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, καὶ ὅλους τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι πιστεύω ὅτι συμμερίζονται, εἰς οἱανδήποτε καὶ ἂν ἀνήκουν πτέρυγα, τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Σαράντη, θὰ ἤθελα ἅπαντας νὰ βεβαιώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὁπωσδήποτε θὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ὁριστικὴν ἀποκρυστάλλωσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ ἐνώπιον ὑμῶν, ἢ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, διὰ νὰ τακτοποιηθῇ τὸ μεγάλο αὐτὸ ἠθικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν τιμὴν τοῦ Ἔθνους, ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὸ ὑπηρετοῦν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορίου. Ὁ κ. Θ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τριῶν λεμβούχων Λευκάδος ζητούντων λῆψιν μέτρων ἱκανοποιητικῶν, λόγῳ τῆς ἀνεργίας εἰς ἣν περιῆλθον.

§24Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ. Τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν λεμβούχων, οἵτινες πλήττονται ἐκ τῆς πλευρίσεως τῶν ἀτμοπλοίων, εἶναι θέμα γενικὸν καὶ δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τοὺς ἐν τῇ ἀναφορᾷ τρεῖς λεμβούχους Λευκάδος. Θὰ παρακαλέσω τὸ κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν συναδέλφων του Ἐργασίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εὕρουν τρόπον ἀποζημιώσεως διὰ μικρᾶς ἐπιβολῆς φόρου ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων καὶ ἐξαγομένων προϊόντων καὶ εἰδῶν ἐμπορίου εἰς τοὺς συγκεκριμένους λιμένας, ὅπου πλήττονται οἱ ἀπομακρυνόμενοι λεμβοῦχοι.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§28Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§29Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐν λόγῳ ἀναφορὰ διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, λόγῳ ἁρμοδιότητος.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῶσι τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἵνα καταβληθῇ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς Μακεδονίας ἡ ἀξία τῶν παρ’ αὐτῶν παραδοθέντων ἐπὶ πιστώσει εἰς καπνεμπόρους καπνῶν των.

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλήφθη μία καταγγελία καπνοπαραγωγῶν Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης, ὅτι διὰ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα διαθέτουν, εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους, δὲν πληρώνονται. Ἐξήτασα τὸ ζήτημα καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι πράγματι καθυστερεῖται ἡ πληρωμή, διότι δὲν χρηματοδοτοῦνται. Τὸ θέμα εἶναι νὰ τοὺς δίδεται τακτικὴ χρηματοδότησις, ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπειδὴ εἶναι θέμα χρηματοδοτήσεως, διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, νὰ τοὺς δοθῇ ἡ χρηματοδότησις.

§32Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν γενομένην χρηματοδότησιν, νομίζω ὅτι πλέον δὲν ὑφίσταται θέμα καὶ ἐντὸς ὀλίγου ὅλα τὰ καπνὰ θὰ ἀπορροφηθοῦν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Ἀσφαλιστῶν Ἑλλάδος, ζητούσης κατοχύρωσιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀσφαλιστῶν κλπ.

§34Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις νόμου, ἡ ἀφορῶσα τὴν ρύθμισιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργασιῶν, ἔχει ὑποβληθῆ πρὸ τριμήνου εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ προχωρήσει, νὰ ἔχῃ φθάσει εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ πάρῃ τὴν θετικὴν τῆς μορφήν. Τὸ θέμα ἀπασχολεῖ ἀρκετὰς χιλιάδας Ἑλλήνων βιοπαλαιστῶν καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ κάποιος ρυθμὸς ταχύτερος.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, σᾶς γνωρίζω ὅτι ἡ πρότασις νόμου ἐστάλη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διὰ νὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ ἔκθεσις. Τὸ Γεν. Λογιστήριον θὰ ἐπιστρέψῃ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ζητήσωμεν ἐπιμόνως, ὅπως ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν μᾶς σταλῇ. Τὸ θέμα, συνεπῶς, δὲν εἶναι οὔτε θέμα Ὑπουργείου, οὔτε θέμα Βουλῆς.

§36Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον τὸ Γεν. Λογιστήριον δὲν ἀπήντησε, νὰ σταλῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς πανελληνίου ἑνώσεως Ἑλλήνων λογιστῶν, ζητούσης τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ὁρκωτῶν λογιστῶν κλπ.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§39Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, κατετέθη ἤδη εἰδικὸν νομοσχέδιον καὶ συζητεῖται εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Διὰ νὰ μὴ καθυστερήσωμεν, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι θέλω νὰ προβῶ εἰς ἰδιαιτέρας ἀνακοινώσεις εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, αὔριον, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ καθυστέρησις τῆς συζητήσεως ἐδῶ. Θὰ προταχθῇ τὸ μέρος β. τὰ σχέδια νόμων, καὶ κατόπιν θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ Ν. Διατάγματα. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσλήψεως ἐπὶ συμβάσει Διευθύνοντος Συμβούλου ἐν τῷ Κλάδῳ Ὑγείας τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Κλήρου Ἑλλάδος (Τ.Α. Κ.Ε.) καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσλήψεως ἐπὶ συμβάσει Διευθύνοντος Ἰατροῦ Συμβούλου ἐν τῷ Κλάδῳ Ὑγείας τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Κλήρου Ἑλλάδος (ΤΑΚΕ) καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Διεθνοῦς συμφωνίας σακχάρεως».

§43Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε νὰ παράσχω τὴν διαβεβαίωσιν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ κύρωσις τῆς συμφωνίας αὐτῆς, δὲν ἀποκλείει τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου σακχάρεως ἐν Ἑλλάδι. Προβαίνω εἰς τὴν κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ κύρωσις τῆς συμφωνίας ταύτης δὲν συνεπάγεται τοιαύτην τινὰ δέσμευσιν εἰς τὸν τόπον μας. Κατόπιν τούτου παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον νὰ ἐρωτήσῃ, ἐὰν ἐπιθυμῇ ἡ Βουλὴ νὰ τὸ κρατήσῃ. Νομίζω ὅμως ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον.

§44Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχουν πολλαὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκύρωσαν τὴν συμφωνίαν αὐτήν, ἀφοῦ δὲ δὲν προσφέρει καὶ τίποτε εἰς τὴν χώραν μας, δὲν βλέπω, διατὶ πρέπει νὰ τὴν ψηφίσωμεν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ψηφισθῇ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα.

§46Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅπως γίνεται συμφωνία σακχάρεως εἰς τὰ ἄλλα Κράτη, νὰ γίνῃ καὶ ἐδῶ συμφωνία σταφίδος.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως διεθνοῦς συμφωνίας σακχάρεως». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 29.12.53 Β.Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 29.12.53 Β.Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ».

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ Λιμένος Θεσσαλονίκης».

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ Λιμένος Θεσσαλονίκης» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης διατάξεων». Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον ἄνευ συζητήσεως, διότι εἶναι ἀπολύτως τυπικόν. Ἡ ὑπόθεσις ἔχει ὡς ἑξῆς: Δύο ὑποστράτηγοι ἀποστρατευθέντες πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ὁ εἷς πρὸ 5 ἐτῶν καὶ ὁ ἄλλος πρὸ 2½ ἐτῶν. Οὗτοι προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἔχουν ἐν τῷ μεταξὺ ἀποστρατευθῆ. Δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, διότι σχεδὸν ἅπαντα τὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου εἶναι νεώτεροι, τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν διάταξιν, οὕτως ὥστε, οἱ περὶ ὧν πρόκειται νὰ κριθῶσι ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἡ διάταξις εἶναι ἁπλουστάτη. Ὅταν συμβαίνῃ νὰ πρόκειται νὰ κριθοῦν λόγῳ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, ἀρχαιότεροι κατὰ βαθμὸν τοῦ ⅓ τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, νὰ πρέπει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ λαμβάνῃ ἀπόφασιν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§58Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελον ἐγὼ ἕνα εἰδικὸν Συμβούλιον συντιθέμενον ἐξ ἀνακλήσεως ἀποστράτων ἀξιωματικῶν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀπομακρύνωμεν τὰς τυχὸν ὑπονοίας, ὅτι θέλομεν νὰ κάμνωμεν κακόν. Αὐτὴν μόνον τὴν παρατήρησιν ἤθελον νὰ κάμω.

§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χίου συνάδ. ἔκαμε, φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως, ὅτι εἶναι ὀρθή, ἀντιφάσκει ὅμως πρὸς τὴν νομοθεσίαν τὴν κειμένην, ἡ ὁποία δίδει οὕτως ἢ ἄλλως καὶ πρὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸ ὁποῖον προεδρεύεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὸ δικαίωμα τῆς κρίσεως τῶν ὑποστρατήγων, τῶν ὑποναυάρχων κ.ο.κ. Οἱ περὶ ὧν πρόκειται, δεδομένου, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχουν τὴν ἀξίωσιν τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀντιστρατήγου, ἀνήκουν δὲ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχαιότητος ὁπωσδήποτε εἰς τὴν σειρὰν ἀντιστρατήγων ἀρχαιοτέρων, μάλιστα τῶν ὑπηρετούντων, πρέπει νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διατὶ δὲ ὁ ἐν ἐνεργείᾳ ἀντιστράτηγος θὰ κριθῇ, προκειμένου νὰ ἀποστρατευθῇ, ἢ προκειμένου νὰ προαχθῇ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ὁ πρὸ 5 ἐτῶν ἀποστρατευθείς, ὁ ὁποῖος προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν αὐτήν, ἢ καὶ παλαιοτέραν ἀρχαιότητα, νὰ πρέπει νὰ κριθῇ ἀπὸ Συμβούλιον εἰδικὸν ἐξ ἀντιστρατήγων; Ἐνῷ λοιπὸν ἡ ἄποψίς σας, ἐκ πρώτης ὄψεως, ἐφάνη πρὸς στιγμὴν ὀρθή, συγκρινομένης τῆς περιπτώσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν καὶ κρίνονται ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶναι ἄποψις, μὴ δυναμένη νὰ θεωρηθῇ ὡς δικαία, διότι φέρει εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι αὐτῶν, ἐὰν δύναται νὰ νοηθῇ μειονεκτικὴ ἡ θέσις δι’ ἀξιωματικοὺς κρινομένους ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, φέρει εἰς μειονεκτικὴν θέσιν τοὺς ἀποστρατευθέντας μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποστρατήγου πρὸ 5 ἐτῶν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σύμφωνος ἡ Βουλή;

§61Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατὶ ὁσάκις οἱ ἀρχαιότεροι εἶναι περισσότεροι τοῦ ⅓ τότε θὰ γίνεται αὐτὴ ἡ σύνθεσις; Ἐὰν εἶναι περισσότεροι τοῦ ¼; Δὲν ἐνθυμοῦμαι τὴν συγκρότησιν.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἀπαρτία, κύριε συνάδελφε. Ἐὰν εἶναι περισσότεροι τοῦ ¼ οἱ νεώτεροι δὲν ἐξασφαλίζεται ἡ ἀπαρτία τοῦ Α. Σ. Συμβουλίου. Ἐὰν εἶναι ὀλιγώτεροι τοῦ ⅓ οἱ νεώτεροι, τότε ἐξασφαλίζεται ἀπαρτία. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, δικαιοῦται τὸ Α. Σ. Συμβούλιον μὲ τοὺς νεωτέρους ἀξιωματικοὺς νὰ τοὺς κρίνῃ, ἀλλὰ σκεπτόμεθα ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2914 τῆς 17)22 Ἰουλίου 1954 «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 2064)39 «περὶ πολεμικῶν ἐπιδομάτων κλπ. τῶν πληρωμάτων τῶν Ἑλληνικῶν ἐμπορικῶν ἀτμοπλοίων καὶ περὶ λήψεως μέτρων τάξεως καὶ πειθαρχίας αὐτῶν». Ὁ κ. Γ. Βιτούλιας, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§66Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Εἰσηγοῦμαι τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως, κύριε Πρόεδρε, διότι πρόκειται περὶ ἑνιαίας μεταχειρίσεως ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Ἀναμφισβητήτως ὑπέστησαν καὶ οἱ ναυτιλόμενοι ζημίας ἐκ τοῦ πολέμου, ἀλλὰ ἡ μεταχείρισις ὑπῆρξεν ἑνιαία δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας καὶ συνεπῶς δὲν συντρέχει περίπτωσις ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως αὐτῶν. Προτείνω, συνεπῶς, ὡς καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§68Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἐξερράγη ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, εὐθὺς ἀμέσως, αἱ θάλασσαι κατέστησαν δυσδιάβατοι λόγῳ τοῦ ὅτι καὶ αἱ δύο ἀντιμαχόμεναι παρατάξεις ἐχρησιμοποίησαν εἰς εὐρυτάτην ἔκτασιν τὰ ὑποβρύχια καὶ τὰς νάρκας. Ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου, ἡ ναυσιπλοΐα καὶ αἱ μεταφοραὶ τῶν ἐμπολέμων ἐδυσχεράνθησαν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ Ἑλληνικὸς ἐμπορικὸς στόλος ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τῶν συμμάχων παρ’ ὅλον ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐπισήμως δὲν μετεῖχε τοῦ πολέμου καὶ ἠσχολήθη εἰς τὰς μεταφοράς. Ἐπειδὴ δὲ τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα ἔπλεον εἰς ἐπικινδύνους ζώνας, παρετηρήθη μία δυσκολία εἰς τὴν ἐξεύρεσιν πληρωμάτων πρὸς ἐπάνδρωσιν τῶν πλοίων, ἵνα ὁ στόλος ὁ ἐμπορικός, χρησιμοποιηθῇ διὰ τὰς μεταφορὰς καὶ ἵνα ἡ ναυτιλία μας ἐργασθῇ καὶ ἐπωφεληθῇ ἐκ τῆς περιστάσεως, ὅπως συνήθως ἐπωφελῆται κατὰ τὰς περιστάσεις τὰς πολεμικάς. Ἡ τότε Κυβέρνησις ἐξέδωκε νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου καθιέρωσε πολεμικὸν ἐπίδομα διὰ τοὺς πλέοντας εἰς ζώνας ἐπικινδύνους, εἰς ζώνας προσβαλλομένας ἀπὸ ὑποβρύχια καὶ εἰς ζώνας, ὅπου ὑπῆρχον νάρκαι. Τὸ ἐπίδομα αὐτό, τὸ πολεμικόν, ἐπεκυρώθη καὶ δι’ ἀποφάσεων ἐπανειλημμένων τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐπίσης καὶ διὰ συλλογικῆς συμβάσεως μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Διὰ τὸ πολεμικὸν αὐτὸ ἐπίδομα ἐτέθη ἕνας ὅρος ὅτι θὰ ἐστέλλετο μερίμνῃ τῶν δικαιούχων ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἵνα τὸ ἀναλαμβάνουν οἱ ἴδιοι ἐρχόμενοι ἐδῶ ἢ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους θὰ καθώριζον. Τὸ μέτρον ἦτο πράγματι σοφὸν καὶ καλόν, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν συνεκράτησε τὰ πληρώματα εἰς τὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα ἔπλεον εἰς ἐπικινδύνους ζώνας, ἀφ’ ἑτέρου ἐπλούτισε διὰ σημαντικοῦ ποσοῦ συναλλάγματος τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐνίσχυσε τὰς οἰκογενείας τῶν ναυτιλομένων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ ὅρος τῆς παραδόσεως αὐτοῦ τοῦ ἐπιδόματος ἦτο νὰ παραμείνῃ ὡς συνάλλαγμα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ἡμέραν τῆς ἐμφανίσεως τοῦ δικαιούχου πρὸς ἐξαργύρωσιν, τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ ἐδραχμοποιεῖτο καὶ θὰ ἐδίδετο εἰς τὸν δικαιοῦχον. Αὐτὸ συνέβαινε μέχρι τῆς 27.4.41. Μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς καταλήψεως τῆς χώρας, ὅσοι ἐκ τῶν ναυτιλομένων ἢ ἐκ τῶν οἰκογενειῶν των, παρουσιάζοντο εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τὴν ἡμέραν τῆς ἐμφανίσεώς των, ἐδραχμοποιεῖτο ἡ κατάθεσις καὶ εἰσέπραττον τὴν ἀξίαν τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀποσταλῆ. Ὅταν ἦλθεν ἡ κατοχὴ ἀνεστάλη αὐτὴ ἡ πληρωμή. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν οἱ ἐπανελθόντες ἐκ τῶν ἐπιζησάντων ναυτικῶν, διότι δυστυχῶς ὁ ἀπολογισμὸς τῶν ναυτικῶν μας κατὰ τὸν Βʹ παγκόσμιον πόλεμον, ἀνέρχεται εἰς 6000 περίπου νεκρούς, οἱ ὁποῖοι.....

§69Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς δὲν ὑπερέβη τοὺς 1800.

§70Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκ τῶν ἐπιζησάντων αὐτῶν, ἦλθον καὶ ἐζήτησαν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δηλαδὴ νὰ πάρουν τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ἀπέστελλον, ἐξαργυρούμενον τὴν ἡμέραν τῆς ἐμφανίσεώς των. Ἡ Τράπεζα τοὺς εἶπεν ὅτι δὲν σᾶς τὸ δίδω αὐτὸ τὸ συνάλλαγμα, δὲν σᾶς ὀφείλω τίποτε, διότι αἱ καταθέσεις αὐταὶ ἐδραχμοποιήθησαν διαρκούσης τῆς κατοχῆς καὶ ὑπήχθησαν εἰς τὴν παραγραφὴν τοῦ νόμου 18. Κατόπιν τούτου οἱ ναυτικοὶ αὐτοὶ ἠναγκάσθησαν νὰ προσφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια. Καὶ ἔχομεν ἀποφάσεις τοῦ Πρωτοδικείου καὶ τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν τὰς ὁποίας ἔχω ἐδῶ καὶ αἱ ὁποῖαι παραδέχονται τὴν ἄποψιν τῶν ναυτικῶν δέχονται τὰς ἀγωγὰς καὶ ὑποχρεώνουν τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ καταβάλῃ εἰς τοὺς δικαιούχους, τὴν ἀξίαν τοῦ ἀποσταλέντος συναλλάγματος μὲ τὴν τιμὴν τῆς ἡμέρας τῆς ἐξαργυρώσεως. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα ὅτε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν παρελθόντα Ἰούνιον εἰσήγαγεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος σχέδιον νομ. διατάγματος τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2914) 1954 διὰ τοῦ ὁποίου καθώριζεν ὅτι εἰς τὸ μέλλον τὰ τοιούτου εἴδους ἐμβάσματα θὰ δραχμοποιοῦνται ἅμα τῇ ἀφίξει των εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἰσχύσῃ ἀναδρομικῶς, καταργουμένων ὅλων τῶν ἐκδοθεισῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Διὰ τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος ἠδικήθησαν καταφώρως καὶ ἀντιθέτως πρὸς πᾶσαν ἔννοιαν δικαιοσύνης οἱ ναυτικοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των καὶ κατηργήθησαν αἱ ἀποφάσεις τὰς ὁποίας εἶχον καὶ ἐπλούτισεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἡ ὁποία εἶχε τὸ συνάλλαγμα εἰς βάρος τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐταλαιπωρήθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, τόσον αὐτοὶ ὅσον καὶ αἱ οἰκογένειαί των.

§71Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, πόσοι εἰσέπραξαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸ ἀντίτιμον κατόπιν δικαστικῶν ἀποφάσεων;

§72Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν γνωρίζω.

§73Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι παρακαταθέσεις παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος εἰς ξένον συνάλλαγμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν καὶ ὅτι παραμένουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκτὸς ἐὰν εἶχεν ἀναλάβει ἡ Τράπεζα ὑποχρέωσιν....

§74Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Νομίζω ὅτι ἡ Τράπεζα, κακῶς δὲν τοὺς ἔδωσε τὴν ἀξίαν τοῦ συναλλάγματος καὶ ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐψήφισεν ὑπὲρ ἀκυρώσεως ἐκδοθεισῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἔχω ἐδῶ δικαστικὰς ἀποφάσεις καὶ τοῦ Πρωτοδικείου καὶ τοῦ Ἐφετείου, αἱ ὁποῖαι εἶναι καταπέλτες κατὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Λέγουν αὗται: «Δεχόμενοι..... (ἀναγινώσκει)........». Αὐτὴν τὴν σαφῆ δικαστικὴν ἀπόφασιν κατήργησε τὸ Ν. Δ. 2914)54 τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν. Νομίζω ὅτι εἶναι χρέος μας καὶ καθῆκον πρὸς τοὺς ναυτικούς μας αὐτοὺς νὰ μὴ τοὺς στερήσωμεν τῆς περιουσίας των. Ἡ Τράπεζα ὀφείλει νὰ τοὺς πληρώσῃ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀρθῇ ὑπεράνω παντὸς κομματικοῦ ὑπολογισμοῦ διότι τὸ θέμα εἶναι ἀνωτέρας σημασίας. Δὲν ἐρχόμεθα ὡς ἀντιπολίτευσις, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐρχόμεθα ὡς ἄνθρωποι αἰσθανόμενοι τὸν πόνον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ὡς παράγοντες τῆς Πολιτείας οἱ ὁποῖοι θέλομεν νὰ ἀποδώσωμεν τὸ δίκαιον ἐκεῖ ὅπου πρέπει νὰ ἀποδοθῇ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασίν μας καὶ ἀκυρώσῃ τὰς διατάξεις αὐτάς. Ἐὰν θέλῃ, ἂς ἰσχύσουν αἱ διατάξεις αὗται διὰ τὸ μέλλον ἀλλὰ νὰ μὴ δεχθῇ τὴν ἀκύρωσιν ἀναδρομικῶς τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων καὶ οὕτω στερήσῃ τοὺς ναυτικούς μας τῶν περιουσιῶν των.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Σακκαλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§76Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Χίου τὰ ἑξῆς. Εἶναι γεγονός, ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος τὸ συνάλλαγμα τῶν ἐμβασμάτων τῶν ναυτικῶν μας νὰ τὸ ἐδραχμοποίησε καὶ νὰ τὸ ἐχρησιμοποίησε κατὰ τὴν κατοχήν, λόγω τοῦ ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἐπικοινωνία μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐπομένως τὰ πράγματα εἶναι ὡς τὰ ἐξέθεσεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Παρακαλῶ, συνεπῶς, τὴν Κυβέρνησιν, θερμῶς, ὅπως δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν καὶ ἐπανορθωθῇ ἡ ἀδικία εἰς βάρος τῶν ναυτικῶν μας, διότι, ὁμολογουμένως τὸ ποσὸν αὐτὸ τοῦ συναλλάγματος, περιῆλθεν εἰς χεῖρας τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, χωρὶς αὕτη νὰ δώσῃ τὸ ἀντάλλαγμά του εἰς τοὺς δικαιούχους.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§78Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχει κάποια δυσχέρεια εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ παρακρατῇ τὸ συνάλλαγμα ἐπ’ ἀόριστον. Τοῦτο ὅμως, δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξετάσω. Δι’ ἐμὲ ἔχει σημασίαν ὅτι διὰ νομ. διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, καταργοῦνται τελεσίδικοι ἀποφάσεις ἀνωτέρων δικαστηρίων. Δι’ ἐμὲ τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§80Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχουν ἀμετάκλητοι δικαστικαὶ ἀποφάσεις. Πέραν τούτου ὁ νόμος 18 εἶναι νεώτατος καὶ ἐρρύθμισε τὸ ὅλον θέμα, ἔκαμε μίαν διαπίστωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας καὶ ὑπήγαγεν ὑπὸ τὴν ρύθμισίν του ἁπάσας τὰς εἰς χρυσὸν καταθέσεις παρὰ Τραπέζαις. Ὁ νόμος αὐτὸς καθιέρωσεν ἓν ἑνιαῖον μέτρον διὰ πάσας τὰς εἰς χρυσὸν καταθέσεις. Ἐπομένως νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐξαίρεσις, ἀπὸ τὸ γενικὸν τοῦτο μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐρρύθμισε τὸ ὅλον θέμα, κατὰ τρόπον ἑνιαῖον.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§82Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ συμφωνήσω εἰς ἕνα σημεῖον μὲ τοὺς κ. κ. συναδέλφους καὶ ἰδιαίτατα μὲ τὸν κ. Ζορμπᾶν, εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ὁποίου ὀφείλεται ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ Ν.Δ., ὅτι ἀναμφισβητήτως ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι ἀπὸ τὰς περιπτώσεις τῶν ἀδικιῶν, τὰς ὁποίας ἐπέφερε, τῶν κοινωνικῶν ἀδικιῶν τὰς ὁποίας ἐπέφερεν, ὁ νόμος 18)44. Ἀτυχῶς, δὲν εἶναι ἡ μόνη κατηγορία πολιτῶν, κατὰ πάντα συμπαθῶν, ὅπως ἀναμφισβητήτως καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ναυτικῶν μας ποὺ ἐπλήγησαν βαρύτατα ἀπὸ τὸν νόμον 18)44. Δὲν εἶναι μόνον αἱ οἰκογένειαι τῶν ναυτικῶν μας αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν σκληρῶς ὑπὸ τοῦ ἀντικοινωνικοῦ τούτου νόμου. Ὅλαι αἱ δραχμοβίωτοι τάξεις τῶν πολιτῶν μας, ἐπλήγησαν. Οἱ ἐργάται, οἱ ὑπάλληλοι, αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ καὶ οἱ ἀνάπηροι πολέμου, ὅλοι αὐτοὶ ἐπλήγησαν ἀπὸ τὸν νόμον 18)44. Κατὰ συνέπειαν, συμφωνοῦμεν ὅτι καὶ ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς βαρείας ἀδικίας τοῦ νόμου 18)44. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ συμφωνήσωμεν καὶ εἰς ἕνα ἄλλο σημεῖον μὲ τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἐπανέφερον πρὸς συζήτησιν τὸ Ν. Δ. Θὰ ἤθελα νὰ τοὺς ἐρωτήσω, διατί ἡ Βουλή, ἡ παροῦσα Βουλή, μία Βουλὴ ἡ ὁποία ἔρχεται μετὰ 11 ὁλόκληρα ἔτη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν νὰ ἀσχολῆται μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, πῶς τὸ θέμα αὐτό, εἶναι ἐκκρεμὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διατὶ ἀπασχολούμεθα ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τοῦ 1955 διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διὰ τὸ περιεχόμενον τοῦ Ν. Δ. αὐτοῦ. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν καὶ ὅλαι αἱ Διοικήσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν, ἔκριναν ὁμοιομόρφως, εἶπον ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτὴ ὑπήγετο εἰς τὸν νόμον 18, δὲν δύναται νὰ ἐξαιρεθῇ ἀπὸ τὸν νόμον 18 τοῦ 1944. Κατὰ συνέπειαν, ἡμεῖς εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς γεγονότος, πρῶτον, —θὰ εἴπω καὶ τὸ δεύτερον γεγονὸς ἀμέσως —πρῶτον, ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ νομικὴ σκέψις —ἐὰν ἐπιτρέπεται ἡ ἔκφρασις— ὅλων τῶν Κυβερνήσεων ἔκρινεν ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτὴ ὑπήγετο εἰς τὸν νόμον 18. Ἄς πλησιάσωμεν τὸ θέμα περισσότερον. Κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου κατεβάλλετο εἰς τοὺς ναυτικοὺς μας μισθὸς καὶ ἐπίδομα. Τὸ ἐπίδομα ἀπεστέλλετο ὑποχρεωτικῶς ὑπὸ τῶν πλοιοκτητῶν εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, ἡ ὁποία —αὐτὸ ἄλλως τε ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης— ἐνίσχυε τὸ Κρατικὸν ἀπόθεμα εἰς συνάλλαγμα, διότι δὲν ἀπετέλει ὀφειλὴν τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος πρὸς τὰς οἰκογενείας, ἀπετέλει ὀφειλὴν τοῦ Κρατικοῦ ἀποθέματος καὶ δὲν πρόκειται ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος ἢ οἱαδήποτε ἄλλη Τράπεζα νὰ πληρώσῃ τίποτε ἐὰν κατὰ τὸν Α ἢ Β τρόπον ἡμεῖς ἑρμηνεύσωμεν τὴν διάταξιν, ἀλλὰ τὸ Κρατικὸν ἀπόθεμα θὰ πληρώσῃ. Ἀπεστέλλοντο τὰ πολεμικὰ ἐπιδόματα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐδραχμοποιοῦντο. Τὸ ἀντίτιμον κατεβάλλετο εἰς δραχμὰς ἀμέσως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ναυτικῶν μας. Μάλιστα, ὑπῆρχε καὶ εἷς χρονικὸς περιορισμός. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι, ἐὰν ἐντὸς 10 ἡμερῶν ὁ πλοίαρχος, ὁ πλοιοκτήτης ὁ ὁποῖος προσήγγιζεν εἰς ἕνα λιμένα καὶ ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸν Πρόξενον ἕνα κατάλογον τοῦ πληρώματος καὶ μίαν τραβηκτικήν, ἐὰν ὁ πλοιοκτήτης αὐτὸς ἐκώφευε νὰ ἀποστείλῃ τὸ συνάλλαγμα εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλῃ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ εἰς δραχμὰς εἰς τὰς οἰκογενείας αὐτάς, καί, ἐν συνεχεία, ἐλάμβανεν ἀπὸ τὸ ΝΑΤ τὰς δραχμὰς αὐτάς. Κατὰ συνέπειαν ὁ μὲν πλοιοκτήτης εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποστείλῃ εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, ἡ δὲ Τράπεζα Ἑλλάδος —αὐτὸς ἦτο ἄλλωστε ὁ σκοπὸς τοῦ νομοθέτου καὶ ἔκαμε τὸν χειρισμὸν αὐτὸν— ἐνίσχυε τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα τῆς χώρας καί, ἐν συνεχεία, ἔδιδε τὸ εἰς δραχμὰς ἀντίτιμον εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ναυτικῶν μας. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἡ σκέψις τοῦ νομοθέτου νὰ δημιουργήσῃ καταθέσεις εἰς συνάλλαγμα ὑπὲρ τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν. Δὲν ὑπῆρχε σκέψις τοιαύτη εἰς τὸν νομοθέτην. Δὲν ἠδύνατο, ἄλλως τε, νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη σκέψις διότι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ εἰς συνάλλαγμα κατάθεσις εἰς μίαν Τράπεζαν, ἀλλὰ δὲν ἐπετρέπετο οὐδὲ κἂν ἡ δημιουργία, ἀκόμη δὲ καὶ ἡ εἰς δραχμὰς σχέσις, ἀναγομένη εἰς συνάλλαγμα. Ἀπηγορεύετο ἀπὸ τὸν νόμον καὶ ἐπέσυρε καὶ ποινικὰς κυρώσεις. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ὑπῆρξε ποτὲ εἰς τὴν σκέψιν τοῦ νομοθέτου νὰ δημιουργήσῃ καταθέσεις εἰς συνάλλαγμα ὑπὲρ τῶν οἰκογενειῶν τῶν ναυτικῶν μας. Ἡ σκέψις του ἦτο νὰ ἐνισχύσῃ τὸ εἰς συνάλλαγμα ἀπόθεμα τοῦ Κράτους. Ἐπῆλθε δὲ ἡ σύγχυσις εἰς τὸ θέμα αὐτό, ὀφειλομένη εἰς κάποιαν ἀσάφειαν ἢ σύγχυσιν περὶ τοὺς τεχνικοὺς ὅρους τῆς δραχμοποιήσεως τοῦ συναλλάγματος. Βέβαια, ἀποτελεῖ κάτι τι τὸ ὁποῖον εἶναι ἀξιοπρόσεκτον, ὅτι εἰς τὴν σύγχυσιν αὐτὴν ὑπέπεσαν καὶ τὰ Ἑλληνικὰ δικαστήρια τὰ ὁποῖα ἦλθον δι’ ἀποφάσεών των καὶ εἶπον ὅτι αἱ καταθέσεις αὗται εἶναι εἰς συνάλλαγμα καὶ ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ὀφείλει νὰ πληρώσῃ μὲ σημερινὰς δραχμὰς τὸ ἀντίτιμον τῶν λιρῶν αὐτῶν. Ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις, εὑρέθη πρὸ μιᾶς καταστάσεως, πρὸ τῆς ἑνιαίας σκέψεως ὅλων τῶν Κυβερνήσεων διότι ἄν, ἔστω καὶ μία Κυβέρνησις καὶ εἷς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔστω εὑρίσκετο ἀπὸ τοῦ 1944 καὶ ἐντεῦθεν πιστεύων ὅτι ἡ ὀφειλὴ αὐτὴ δὲν ἦτο εἰς δραχμὰς ἀλλ’ ἦτο εἰς συνάλλαγμα, δὲν θὰ ὑφίστατο σήμερον θέμα, θὰ διέτασσε τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ Τράπεζα θὰ κατέβαλλεν εἰς τρεχούσας δραχμὰς τοὺς λογ)σμοὺς καί, κατὰ συνέπειαν, ἡμεῖς δὲν θὰ εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἡμεῖς εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως καὶ διεπιστώσαμεν ὅτι ὀρθῶς ἐσκέφθησαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεως καὶ εἶπον ὅτι ἐδραχμοποιήθησαν καὶ αὐτά, ὅτι καὶ αὐτὰ εἰσῆλθον εἰς τὸν κανόνα τῶν κοινωνικῶν ἀδικιῶν, ποὺ ἐδημιούργησεν ὁ νόμος 18)44. Καί, κατὰ συνέπειαν, διὰ νόμου ἤλθομεν καὶ ἀπεσαφηνίσαμεν τὰς ἀπόψεις αὐτὰς καί, βέβαια, ἐφ’ ὅσον ἐν τῷ μεταξὺ ὑπῆρχον δικαστικαὶ ἀποφάσεις, κατηργήθησαν καὶ αἱ ἀποφάσεις αὐταί. Ἐν συνεχείᾳ, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ἐνέκρινε τὸ νομοθέτημα αὐτό. Δὲν νομίζω ὅτι ὑφίσταται περίπτωσις ὑπαναχωρήσεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, εἰσηγοῦμαι εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐγκρίνῃ τὸ Ν.Δ. αὐτό, ὡς ἔχει.

§83Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω ὅτι ἐδημιουργήθη ἐκτροπὴ ἀπὸ τὴν συζήτησιν. Ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ δὲν ὑπάγεται εἰς τὸν νόμον 18. Εἰς τὸν νόμον 18, τὴν ὑπήγαγεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος παρέσυρε τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις νὰ δώσουν αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν. Ὁ νόμος 18 ἀφεώρα τὰς ὀφειλὰς εἰς δραχμάς. Ἐδῶ εἶναι αὐτούσιον συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ὁ νόμος 2064)39 ὁρίζει σαφῶς, μὲ ποινικὰς κυρώσεις, ὅ,τι θὰ στέλλεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν θὰ κρατῆται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἐξωφλῆται, θὰ δραχμοποιῆται, τὴν ἡμέραν ἐμφανίσεως τοῦ δικαιούχου. Ἐὰν δὲν ἐνεφανίζετο εἰς τὴν θυρίδα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὁ ἐνδιαφερόμενος, αὐτὸ τὸ ποσὸν θὰ ἦτο εἰς συνάλλαγμα, δὲν ἐδραχμοποιεῖτο. Αὐθαιρέτως ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος τὸ ἐδραχμοποίησε. Δὲν νομίζω ὅτι ἐπλανήθη τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν νὰ ἐκδώσῃ 15 δικαστικὰς ἀποφάσεις καὶ τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ὁρίζει εἰς τὴν ἀπόφασίν του 2598)52 ὅτι: «Ὡς δῆλον ..... (ἀναγινώσκει) .....». Τὸ ὁρίζει σαφῶς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2598 ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ δικαστήριον τόσον ἐπιπολαίως ἔσπευσε νὰ λάβῃ τοιαύτην ἀπόφασιν. Τὸ Ἐφετεῖον νομίζω ὅτι ἔκρινεν ὀρθῶς καὶ ὀρθῶς ἡρμήνευσε τὸν νόμον 2064 καὶ τὸν 2615. Νομίζω ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος αὐθαιρέτησε καὶ αὐθαιρετήσασα παρέσυρεν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ Βουλὴ πρέπει ἀρθῇ ὑπεράνω τῶν συμφερόντων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ δώσῃ τὸ δίκαιον τῶν πολιτῶν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Διατάγματος.

§85Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ὠφελήσῃ εἰς τίποτε ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς μίαν ἀτέρμονα νομικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ νὰ ἐρευνήσωμεν τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν. Ἐκεῖνο ποὺ ὀφείλω νὰ τονίσω εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑφίσταται μία ὁμοφωνία τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, ὅλων τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν. Ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν εἶχον αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Διαφωνοῦμεν ἀπολύτως, διότι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι πολιτικόν, δὲν εἶναι μόνον νομικόν. Ἐὰν οἱαδήποτε προηγουμένη Κυβέρνησις εἶχε διαφορετικὴν ἀντίληψιν ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν θὰ εἴχωμεν τὴν εὐκαιρίαν ν’ ἀπασχοληθῶμεν μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§86Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἔχει σημασίαν ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι σήμερον ἠκολούθησαν τὴν αὐτὴν γραμμὴν ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς τελεσιδίκους ἀποφάσεις τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων τῆς χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζεται νόμος καὶ νὰ λέγῃ ὅτι τελεσίδικοι ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων δὲν ἔχουν ἰσχύν. Ὅταν συμβαίνῃ τοῦτο, ὁ κόσμος χάνει τὴν ἐμπιστοσύνην του εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων. Αὐτὸ μὲ ἐνδιαφέρει.

§87Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ Ἕλλην πολίτης ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων. Ὀφείλει καὶ πρέπει ἡ πολιτικὴ ἐξουσία νὰ λαμβάνῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέπουν τὴν ὁμοιόμορφον ἐφαρμογὴν τῶν νόμων δι’ ὅλας τὰς τάξεις τῶν πολιτῶν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ πρότασις νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2914 τῆς 17)22 Ἰουλίου 1954 «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 2064)39 «περὶ πολεμικῶν ἐπιδομάτων κλπ. τῶν πληρωμάτων τῶν Ἑλληνικῶν ἐμπορικῶν ἀτμοπλοίων καὶ περὶ λήψεως μέτρων τάξεως καὶ πειθαρχίας αὐτῶν», ἀπερρίφθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2967 περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τινῶν τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας». Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§90Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, συνεζητήσαμεν μέχρι τοῦδε 9 προτάσεις νόμων περὶ τροποποιήσεως ἢ ἀκυρώσεως νομοθετικῶν διαταγμάτων ψηφισθέντων ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ τὰς ἀπερρίψαμεν. Ἔχομεν τώρα τὴν 10ην καὶ τὴν τελευταίαν πρότασιν νόμου καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὴν προσέξῃ ὅλως ἰδιαιτέρως, διότι πρόκειται περὶ ἐπανορθώσεως μιᾶς μεγίστης ἀδικίας ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος χιλιάδων ἀγροτῶν πτωχῶν βιοπαλαιστῶν καὶ μικροϊδιοκτητῶν τῆς Λέσβου, κατὰ παράβασιν νόμων θεμελιωδῶν καθὼς καὶ ἀποφάσεων ὑπουργικῶν. Κύριοι βουλευταί, ὁ πληθυσμός, ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ σύνθεσις τῆς Λέσβου, παρουσιάζουν μίαν ἰδιοτυπίαν. Ὁ πληθυσμὸς της μέχρι τοῦ 1914, δὲν κατώκει ἐξ ὁλοκλήρου τὴν νῆσον, ἀλλὰ κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστόν, ἀνερχόμενον πέραν τοῦ ⅓ εἰς τὰ παράλια τοῦ Ἀδραμυττικοῦ κόλπου καὶ καθ’ ὅλον τὸ ποτὲ Βιλαέτιον τῆς Προύσσης. Κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν καὶ αἱ περιουσίαι τῶν Λεσβίων εὑρίσκοντο εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, ἰδίως τῶν κατοίκων τῆς κεντροανατολικῆς καὶ βορειοανατολικῆς Λέσβου. Οἱ Λέσβιοι, οἱ εὑρισκόμενοι, ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ, ὑπέστησαν δύο ἐκτοπίσεις. Τὴν πρώτην κατὰ τὸ 1914 καὶ τὴν δευτέραν, μετὰ τοῦ λοιποῦ Ἑλληνισμοῦ, τὸ 1922. Κατὰ τὸν χρόνον τοῦτον, ἤτοι μεταξὺ τοῦ 1914–1922, πλεῖστοι τούτων εὑρισκόμενοι ἐγκατεσπαρμένοι εἴτε εἰς Λέσβον, εἴτε εἰς τὰς λοιπὰς περιοχὰς τῆς Μ. Ἀσίας, προῆλθον εἰς συμφωνίαν μετὰ Τούρκων διὰ τῆς ὁποίας ἀπέκτησαν Τουρκικὰ κτήματα ἐν Λέσβῳ, εἴτε καταβαλόντες τὸ τίμημα εἴτε δι’ ἀνταλλαγῆς, παραχωρήσαντες ἰδικά των ἀκίνητα κείμενα εἰς Μ. Ἀσίαν. Διότι πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς τὴν ἀνατολικὴν καὶ βορειοανατολικὴν Λέσβον κάθε χωριὸ εἶχε τὸ ἀντίστοιχον ἰδικόν του εἰς τὴν ἀπέναντι γῆν, τῆς Μ. Ἀσίας. Καὶ προήρχοντο εἰς ἰδιαιτέρας συμφωνίας διὰ τῶν ὁποίων ἀντήλλασσον ἢ ἠγόραζον ἀκίνητα τὰ ὁποῖα ἔκειντο ἐν Λέσβῳ, ἢ ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ. Εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, καὶ γενικῶς εἰς ὅλον τὸν ὑπόδουλον Ἑλληνισμὸν διενηργεῖτο μία εἰδικὴ διαδικασία μεταβιβάσεως ἀκινήτων. Δηλαδὴ δὲν ἐπήγαινεν ὁ Ἑλληνικὸς πληθυσμός, κατὰ κανόνα, ὡς ὑπηγόρευον οἱ Τουρκικοὶ νόμοι, εἰς τὸ κεντρικὸν κτηματολόγιον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διὰ νὰ μεταγράψῃ τὸ ἀκίνητόν του ἢ εἰς τὰ τοπικὰ κτηματολόγια, ἀλλὰ κυρίως ἡ μεταβίβασις ἐγένετο διὰ τῶν κοινοτικῶν κωδίκων. Καὶ αἱ ἑκασταχοῦ Μητροπόλεις συνέτασσον ἐπίσης τὰς πράξεις μεταβιβάσεως τῶν ἀκινήτων αἱ ὁποῖαι ἀκολούθως κατεχωροῦντο εἰς τοὺς κοινοτικοὺς κώδικας. Καὶ αἱ μεταβιβάσεις αὗται ἐθεωροῦντο καὶ ἦσαν ἔγκυροι καὶ ἰσχυραί. Ἡ κατάστασις αὕτη ἐσυνεχίσθη καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ 1912, ἐνετάθη δὲ ἰδίως κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ 1914 μέχρι τοῦ 1922. Καὶ ἦλθεν ὁ νόμος 4399, τοῦ 1923, περὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν διὰ τοῦ ὁποίου συνεστήθησαν αἱ ἐπιτροπαὶ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν διὰ νὰ τακτοποιήσουν τὰ θέματα αὐτὰ καὶ ἀπὸ τυπικῆς πλευρᾶς. Πράγματι αἱ ἐπιτροπαὶ αὐταὶ εἰργάσθησαν καὶ ἐξέδωκαν δύο εἰδῶν ἀποφάσεις. Διὰ τῶν πρώτων ἀνεγνωρίζετο ὅτι καλῶς ἐγένετο ἡ μεταβίβασις τῆς κυριότητος, διεπίστωνον, ὅτι ἐξ ὁλοκλήρου κατεβλήθη τὸ τίμημα καὶ παρεχώρουν εἰς τοὺς δικαιούχους ὁριστικὰ παραχωρητήρια. Δι’ αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις δὲν ἀσχολεῖται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθετικὸν διάταγμα 2967. Ἡ δευτέρα περίπτωσις εἶναι ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξεδίδοντο ἀποφάσεις, αἵτινες ἀνεγνώριζον μὲν τὴν ἰδιοκτησίαν ἀλλὰ διεπίστωνον ταὐτοχρόνως ὅτι ὀφείλει ὁ δικαιοῦχος ἕνα ὑπόλοιπον τιμήματος. Διὰ τὴν δευτέραν περίπτωσιν ἔρχεται τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα καὶ λέγει ὅτι ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ θὰ καταβληθῇ τὸ τίμημα ὡς ἑξῆς: Ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ ἐκτάσεως μέχρις ἑνὸς βιωσίμου κλήρου εἰς τὸ ἥμισυ, ἐὰν ὅμως ἡ παραχωρουμένη ἔκτασις εἶναι μείζων τῆς ἐκτάσεως ἑνὸς βιωσίμου κλήρου θὰ γίνεται μία ἔκπτωσις τοῦ ὀφειλομένου τιμήματος, κατὰ 25%. Ὁ νομοθέτης ὅμως παρέβλεψε μίαν τρίτην περίπτωσιν μεταβιβάσεων, ἐξ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν καὶ ἐδῶ, ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ἐπέρχεται ἡ σύγχυσις μεταξὺ ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν καὶ κλήρων. Ὑπάρχουν δικαιοῦχοι, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἀπουσίαζον ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην, εἴτε ἦσαν ἀσθενεῖς, εἴτε ἐπρόκειτο περὶ ὀρφανῶν, ἢ προσώπων ἐχόντων ἀνάγκην κηδεμονίας τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ προασπίσουν τὰ συμφέροντά των. Τὰ πρόσωπα ταῦτα ἐνῷ ἐπλήρωσαν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἠγόρασαν, δὲν ἐνεφανίσθησαν ἐνώπιον τῶν ἐπιτροπῶν καὶ δὲν ἀπέκτησαν τίτλους ἰδιοκτησίας. Αὐτὴ ἡ ἐξιστόρισις ἔπρεπε νὰ γίνῃ πρὸς διευκρίνησιν τῆς παραλείψεως τῶν δικαιούχων τούτων καὶ διὰ νὰ εἰσέλθωμεν τώρα εἰς τὸ κύριον θέμα. Κατὰ τὸ 1923, ἐγκατεστάθησαν εἰς Μυτιλήνην ἀγροτικῶς καὶ ἐπὶ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας 2.000 περίπου προσφυγικαὶ οἰκογένειαι. Κατὰ τὸ 1932–36 ἐγκατεστάθησαν ἕτεραι (4000) τέσσαρες χιλιάδες, κατὰ τὸ ἥμισυ πρόσφυγες καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ γηγενεῖς ἀκτήμονες καλλιεργηταί. Καὶ ἐδῶ ἔχομεν εἰδικὴν περίπτωσιν. Εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν δικαιούχων ὑπάρχουν ὅπως εἶπα προηγουμένως, πολλοὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον πληρώσει τὰ ἀκίνητά των, ἀλλὰ δὲν εἶχον ἀποκτήσει διὰ τῶν ἐπιτροπῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν τίτλους ἰδιοκτησίας. Διενεμήθησαν οἱ κλῆροι, ἀλλὰ οἱ κλῆροι δὲν διενεμήθησαν ὅπως εἰς ὅλας τὰς περιφερείας τοῦ Κράτους, διότι δὲν ὑπῆρχε μία ἀόριστος ἀνταλλάξιμος ἀκίνητος περιουσία ἀδιανέμητος, διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ ἐπιτροπὴ τῶν κλήρων καὶ νὰ διανείμῃ τὴν περιουσίαν αὐτήν. Τοὺς περισσοτέρους τῶν δικαιούχων, κατὰ ἕνα ποσοστὸν 80–90% ἡ Ἐπιτροπὴ τοὺς εὗρε κατέχοντας τὰ κτήματα αὐτά. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐνομιμοποίησεν οὕτω μίαν κατάστασιν ὑφισταμένην. Ὑπῆρχεν ἡ κατάστασις αὐτή, ἐπῆγεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ τοὺς εὑρῆκε μὲ τίτλους. Τοὺς εὑρῆκε μέσα εἰς τὰ κτήματά τους. Ἔρχεται ἀκολούθως ὁ νόμος καὶ ὁρίζει ὅτι, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ὁριστικὴ παραχώρησις πρέπει ὁ δικαιοῦχος ἐντὸς μηνὸς νὰ δηλώσῃ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν παραχώρησιν τοῦ κλήρου καὶ νὰ τὸν ἀναλάβῃ. Οἱ δικαιοῦχοι πράγματι ἐντὸς μηνὸς ἐδήλωσαν ὅτι ἀποδέχονται εἰς τὴν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν τοὺς ἐχρεώθη καὶ ἀνέλαβον τὸν κλῆρον. Ἐγένετο χρέωσις εἰς χρεωστικὰ ἔγγραφα δηλ. καρτέλλες καὶ ἐβεβαιοῦντο αἱ εἰσπράξεις διὰ τῶν δημοσίων ταμείων. Δηλαδὴ ἐδῶ ἔχομεν πλήρη μεταβίβασιν. Εἰδικῶς δὲ ὁ νόμος ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «Νομοθετικὸν Διάταγμα 1940, ἄρθρον 8 παρ. 16 ἐδάφιον 5. Ἐντὸς προθεσμίας πέντε ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως, ἧς ἐπιτρέπεται ἡ παράτασις διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας ἐπὶ μίαν εἰσέτι πενταετίαν, αἱ κατὰ τόπους ἐποικιστικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑποχρεοῦνται νὰ διανείμωσιν ὁριστικῶς εἰς τοὺς ἀκτήμονας τὰ ἀναλαμβανόμενα κτήματα. Ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας αἱ ἐν λόγῳ ὑπηρεσίαι ὑποχρεοῦνται νὰ συντάξωσι καὶ διαβιβάσωσιν εἰς τὰς ΥΔΑΜΚ τοὺς ἁρμοδίως κυρωθέντας πίνακας ὁριστικῶν διανομῶν μετὰ τῶν ὁριστικῶν διαγραμμάτων ὁριστικῆς διανομῆς. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πινάκων ὁριστικῆς διανομῆς ἡ ΥΔΑΜΚ ἐκδίδει ὑπὲρ τῶν ἀποκατασταθέντων τοὺς ὁριστικοὺς τίτλους κυριότητος (παραχωρητήρια), οἵτινες μεταγράφονται ἐπιμελείᾳ τῆς ΥΔΑΜΚ εἰς τοὺς κληρούχους. Διὰ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ὑφισταμένης κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκδόσεως τοῦ ὁριστικοῦ τίτλου (παραχωρητηρίου) ὀφειλῆς τοῦ κληρούχου πρὸς τὴν ΥΔΑΜΚ ἀναγράφεται αἰτήσει ταύτης ὑποθήκη ἐπὶ ἑκάστου κλήρου ἐξαλειφομένη μετὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τοῦ τιμήματος ἐπὶ τῇ βάσει περὶ τούτου βεβαιώσεως τῆς ΥΔΑ-ΜΚ. Ἡ μεταγραφὴ τῶν ὁριστικῶν τίτλων ὡς καὶ ἡ ἐγγραφὴ καὶ ἡ ἐξάλειψις τῆς ὑποθήκης ἐνεργοῦνται ἀτελῶς». Ἑπομένως ἐγένετο ἡ μεταβίβασις, καὶ ἔμεινεν ἕνα ὑπόλοιπον, τὸ ὁποῖον ὤφειλαν ὡς ὑπόλοιπον τιμήματος καὶ ἐνεγράφη ἐπὶ τοῦ μεταβιβασθέντος ἀκινήτου ὑποθήκη, τὸ ποσὸν τῆς ὁποίας θὰ εἰσεπράττετο τοκοχρεωλυτικῶς ὑπὸ τῶν δημοσίων ταμείων. Καὶ ἔρχεται ὁ νόμος 18 ὁ ὁποῖος ἐνῷ ἀποσβεννύει ὅλας τὰς ἀπαιτήσεις εἰς δραχμὰς ὅπως ὀρθῶς ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸ ὀλίγου εἶπεν, ὅτι εἶναι ἕνα γενικὸν μέτρον καὶ δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐξαίρεσις. Ἐδῶ ἐν τούτοις γίνεται ἡ ἐξαίρεσις εἰς βάρος τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀγροτῶν τῆς Λέσβου. Δηλαδὴ ὁ ἐνυπόθηκος ὀφειλέτης ὁ κατὰ τεκμήριον πλούσιος τῶν Ἀθηνῶν ἐκέρδισεν ἐκ τῆς διαγραφῆς τῶν χρεῶν, ἐνῷ ὁ πτωχὸς Λέσβιος, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται ἐργαζόμενος εἰς τὴν γῆν ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ τὸ εἰς δραχμὰς ἐνυπόθηκον χρέος του καὶ μετὰ τὸν Ν. 18. Πρὶν προχωρήσω περισσότερον, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ὡς καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου ἀνέφερον καὶ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος. Εἰς τὴν Μυτιλήνην ἔχομεν μίαν ἰδιορρυθμίαν εἰς τὴν κοινωνικὴν σύνθεσιν. Καὶ προπολεμικῶς ἡ Μυτιλήνη ἐξέλεγε τοὐλάχιστον ἕνα κομμουνιστὴν βουλευτὴν δηλαδὴ εἶχε 5–6 χιλιάδας ψήφους κομμουνιστικάς.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ὀφείλεται αὐτό;

§92Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἰς πολλοὺς λόγους. Ὀφείλεται καὶ εἰς μίαν προοδευτικὴν τάσιν τοῦ κόσμου καὶ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ θεωρίαι τοῦ Τολστόϊ κλπ. εἶχον μίαν ἠθικὴν βάσιν καὶ εὑρίσκουν ἀπήχησιν, ἰδίως εἰς τὸν διανοούμενον κόσμον.

§93Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι πολλοὶ λόγοι, ἀλλὰ εἷς ἐξ αὐτῶν εἶναι καὶ αὐτὸς ποὺ εἴπατε.

§94Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κατὰ τὴν διάρκειαν ἐπίσης τῆς κατοχῆς τὸ ΕΑΜ ἐπεβλήθη ἐν Μυτιλήνῃ καὶ ἔγινε Κράτος. Κατ’ ἐξαίρεσιν πρὸς ὅλας τὰς περιφερείας τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, μόνον εἰς τὴν Μυτιλήνην ὁ κομμουνισμὸς ἐπεβλήθη ἀλλὰ δὲν ἐκακούργησε. Ἐπῆρε τὸ λάδι τῶν πλουσίων καὶ τὸ ἐμοίρασεν εἰς τοὺς πτωχούς. Δὲν ἀφήρεσε τὴν ζωὴν πολιτῶν, ἀλλὰ μόνον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τοὺς Γερμανοὺς τοὺς ὁποίους καὶ ἡμεῖς μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ἐθνικοῦ Κράτους, θὰ παραπέμπαμεν εἰς τὰ δικαστήρια. Δηλαδὴ δὲν ἐπέρασε Δεκέμβριος, ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην. Δι’ αὐτό, τὸ 1946, ὅταν ἔγιναν αἱ πρῶται ἐκλογαί, εἴχομεν μίαν ἀναλογίαν 60% εἰς κομμουνιστὰς καὶ 40% δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐθνικόφρονας. Ἡ ἀναλογία αὐτὴ ἐβελτιώθη. Καὶ ἡ δύναμις τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ἐμειώθη τὸ 1950 εἰς 40%, καὶ μέχρι τοῦ 1952 διεκυμάνθη μεταξὺ τοῦ 40–45%. Σήμερον ὅμως κατόπιν τῆς ἀδίκου συμπεριφορᾶς τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι ὅλων τῶν θεμάτων τῆς Λέσβου, τὴν ὁποίαν ἠδίκησεν, εἰς τὸ θέμα τοῦ μοναδικοῦ προιόντος της τοῦ ἐλαίου καὶ ἐγκατέλειψε καὶ ἠγνόησε παντελῶς ἰδίως εἰς τὴν ἐκτέλεσιν οἱουδήποτε ἔργου δημοσίας χρήσεως, διότι ἀπὸ τοῦ 1912, τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Λέσβου ἐξ 600 περίπου χιλιομέτρων παρέμεινεν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπισκευῆς ἢ συμπληρώσεως καὶ σήμερον εὑρίσκεται εἰς πολὺ χειροτέραν κατάστασιν ἀφ’ ἧς παρελήφθη κατὰ τὸ 1912, ἐκ τῶν λόγων τούτων λέγω, τὸ ποσοστὸν τῶν κομμουνιστῶν ἐσημείωσε νέαν αὔξησιν καὶ ἐγκυμονεῖ νέους κοινωνικοὺς κινδύνους. Ἀλλὰ ἐδῶ ἔχομεν καὶ πρόσθετον ἀδικίαν, διότι ἐνῷ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40189)173 τῆς 13ης Μαρτίου 1948 ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἀπεσβέσθησαν ὅλαι αἱ ἐξ ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως ὀφειλαὶ τῶν ἀποκατασταθέντων βάσει τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος ἢ τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, μόνον διὰ τὴν Λέσβον, δὲν ἐπεξετάθη ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἐπομένως, καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἠδικήθησαν οἱ Λέσβιοι κληροῦχοι. Τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς ἀδικίας ταύτης ἀνεγνώρισε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ ἀπὸ 19 Μαΐου 1955 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ, συνιστᾷ ὅπως ἡ ἀπόσβεσις τῶν χρεῶν ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐν Μυτιλήνῃ. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν Ὑμῖν συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1042 ἐ.ἔ. ἀναφορὰν τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ν. Λέσβου μετὰ τοῦ συνημμένου ταύτῃ ὑπομνήματος κληρούχων Λέσβου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 7 § ΙΙ τοῦ Ν.Δ. 2967)1954», ἐπὶ σκοπῷ διαγραφῆς τῶν ἐκ παραχωρήσεως ἐξ ἀνταλλαξίμων γαιῶν ὀφειλῶν αὐτῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς περαιτέρω. Πάντως δὲν παραλείπομεν ἐν προκειμένῳ νὰ σημειώ μεν καὶ αὖθις ὅτι ἐπανειλημμένως ἐξεθέσαμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῆς ἀνάγκης καθιερώσεως ἑνιαίας τακτικῆς εἰς τὸ ζήτημα τῶν χρεῶν τῶν ἐποικιστικῶς ἀποκατασταθέντων ἀγροτῶν, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἴσης καὶ δικαίας μεταχειρίσεως αὐτῶν. Ἐν ὄψει τούτων παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐξετάσητε εὐνοϊκῶς τὸ ὡς ἄνω αἴτημα καὶ μεριμνήσητε διὰ τὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τῆς διαγραφῆς τῶν χρεῶν τῶν πρὸ τοῦ νόμου 18)1944 ἀποκατασταθέντων ἐπὶ ἀνταλλαξίμων γαιῶν ἀγροτῶν. Συνημμένως ἀποστέλλομεν σχέδιον σχετικῆς διατάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19.5.55.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ».

§95Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις ὁμολογεῖ τὴν ἀδικίαν.

§96Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν εἶναι μόνον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, κ. Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς δικαιώσεως τῶν ἀγροτῶν τῆς Μυτιλήνης, ἀλλὰ καὶ ὅλα τὰ ἁρμόδια ὄργανα καὶ αἱ ὑπηρεσίαι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ Γραφεῖον Γεωργίας Λέσβου καὶ τὸ Γραφεῖον Ἀνταλλαγῆς Λέσβου καὶ ἡ Κεντρικὴ Ὑπηρεσία Ἀνταλλαγῆς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἥτις εἰδικῶς διὰ τὴν τροπολογίαν τῆς προτάσεώς μας, κατ’ ἐξαίρεσιν, ἐξέφρασε τὴν εὐχὴν ὅπως ἐξευρεθῇ λύσις δικαιώνουσα τοὺς κληρούχους Λέσβου. Πλήν, μόνον ὁ ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον ἐπεσκέφθην, ἐνῷ ἀνεγνώρισε κατ’ ἀρχὴν τὸ βάσιμον τῆς τροπολογίας μας, ἀπήντησεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀπόφασιν νὰ μὴ ἀποδεχθῇ οὐδεμίαν ἐκ τῶν προτάσεων νόμου καὶ δὲν δύναται νὰ κάμῃ ἐξαίρεσιν οὔτε καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην, διότι τὸ θεωρεῖ ζήτημα ἀρχῆς, νὰ μὴ ἀποδεχθῇ οὐδεμίαν τῶν τροπολογιῶν ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐξέφρασε τὴν εὐχὴν ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας μας, μολονότι εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ἐσφαλμένας πληροφορίας τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, καθ’ ἃς τὸ χρέος τῶν κληρούχων ἀνήρχετο εἰς 70 ἑκατομμύρια. Κατόπιν ὅμως αἰτήσεώς μου, τὴν ὁποίαν τὸν Γενικὸν Λογιστήριον διεβίβασεν εἰς τὸ Γραφεῖον Ἀνταλλαγῆς Μυτιλήνης καὶ τῆς ἀπαντήσεως τούτου ὅτι τὸ ποσὸν εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήρχετο ἡ ὀφειλὴ σὺν τῶν κλήρων διὰ τοὺς ὁποίους ἐξεδόθησαν παραχωρητήρια, εἶναι 58.023.942,12 προπολεμικαὶ δραχμαί, καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ λίρα τότε εἶχε χιλίας περίπου δραχμάς, τὸ χρέος τοῦτο εἰς σημερινὰς δραχμὰς δέον νὰ ὑπολογισθῇ εἰς 18½ ἑκατομμύρια. Ἐπειδὴ δέ, ἐπληρώθησαν πλέον τῶν ⅔ τούτου τὸ ἀπομένον ὑπόλοιπον, σήμερον ἀνέρχεται εἰς 6 ἑκατομμύρια δραχμάς. Ἐπομένως τὸ χρέος τῶν κληρούχων Λέσβου, περὶ τοῦ ὁποίου ἡ παροῦσα συζήτησις, δὲν ἀνέρχεται εἰς 70, ἀλλὰ εἰς 6 περίπου ἑκατομμύρια δραχμάς. Ὅσον μικρὸν ὅμως καὶ ἂν εἶναι τὸ ποσὸν τοῦτο, ἔχει σημασίαν διὰ τοὺς κληρούχους, διότι εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ διότι πρόκειται περὶ περιουσιῶν αἵτινες ἐντὸς τῆς 30ετίας ἢ τῆς 40ετίας μετεβιβάσθησαν δὶς καὶ τρὶς εἰς διάφορα πρόσωπα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναζητήσωμεν σήμερον ἀπὸ τὸν ἀρχικὸν ἀγοραστὴν τὴν καταβολὴν τιμήματος πληρωθέντος ἀπὸ ἐτῶν ἢ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐξοφληθέντος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπαντῶν πρὸ ὀλίγου εἰς τὸν συνάδελφον κ. Κιζάνην, εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ἐφαρμόζῃ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ ὑπὲρ ὡρισμένης κατηγορίας πολιτῶν, ἔστω καὶ ἂν ὑπάρχουν ὑπὲρ αὐτῶν δικαστικαὶ ἀποφάσεις. Εἰς τὴν περίπτωσίν μας ὅμως αὐτὴν ἔρχεται νὰ διαψεύσῃ ἀμέσως ἑαυτόν, διότι ἐνῷ διὰ τοῦ νόμου 18, κατηργήθησαν πᾶσαι αἱ εἰς δραχμὰς ὀφειλαί, μόνον διὰ τοὺς κληρούχους Λέσβου γίνεται ἐξαίρεσις, καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ὀφειλῆς των δὲν ἀποσβέννυται. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῶν κληρούχων Λέσβου, συγκινεῖ εὐρύτατα στρώματα τοῦ Λεσβιακοῦ λαοῦ, διότι αἰσθάνεται πλήρως τὴν ἀδικίαν ἡ ὁποία τοῦ προσγίνεται. Καὶ σᾶς εἶπον ὅτι ἐγκυμονεῖ καὶ κινδύνους. Διότι ἡ οἰκονομία τῆς Λέσβου δὲν εἶναι ὅπως τῶν ἄλλων περιφερειῶν τοῦ Κράτους. Οὐδεμία περιφέρεια τοῦ Κράτους, αὐτομάτως, ἐκ λόγων πολεμικῶν, δὲν ἔχασε σχεδὸν τὸ ἥμισυ τῆς περιουσίας της ἐνῷ, ἀντιθέτως ὁ πληθυσμός της ηὐξήθη καὶ ἑπομένως καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐμειώθη τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διανείμουν περισσότεροι. Δι’ αὐτὸ διαρρέει συνεχῶς ὁ πληθυσμὸς τῆς Λέσβου καὶ αὐξάνει ἡ Λεσβιακὴ παροικία ἐν Ἀθήναις ἀριθμοῦσα σήμερον 17– 18.000 μέλη. Πολλοὶ ἄλλοι φεύγουν διὰ τὴν Αὐστραλίαν. Θέλετε δηλαδὴ νὰ τοὺς ἐξοστρακίσωμεν, νὰ τοὺς ἐκδιώξωμεν ἐκ τῆς νήσου, καὶ νὰ τοὺς κάμωμεν ὅλους κομμουνιστάς; Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον. Εἶναι θέμα ἐθνικόν, οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικόν. Εἶναι θέμα δικαιότατον καὶ ἀναμένομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ὀρρωδήσῃ καὶ δὲν θὰ κωφεύσῃ ἐν προκειμένῳ. Πρῶτον της βῆμα δὲ πρὸς ἀνάνηψιν καὶ μεταστροφὴν τῆς μέχρι τοῦδε πολιτείας της ἔναντι τοῦ Λεσβιακοῦ Λαοῦ, θεωροῦμεν τὴν ἀποδοχὴν τῆς παρούσης τροπολογίας προτάσεως νόμου, διὰ τῆς ὁποίας θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπονεμηθῇ δικαιοσύνη εἰς μίαν κατηγορίαν κατ’ ἐξοχὴν παραγωγικῶν ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι δικαιούνται τῆς Κυβερνητικῆς στοργῆς καὶ ὄχι ἐπαχθῶν μέτρων ἐκδήλως ἀνίσου μεταχειρίσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§98Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κάθε πρότασις ἢ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀμέσως ἢ ἐμμέσως τείνει εἰς τὴν φαλκίδευσιν, διασπάθησιν ἢ καὶ μείωσιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, θὰ μᾶς εὑρίσκῃ πάντοτε ἀντιθέτους. Καὶ ἡ ὑποβληθεῖσα σήμερον πρότασις νόμου ἐκ μέρους ἐκλεκτῶν καὶ ἀγαπητῶν συναδέλφων, ὡς τείνουσα καὶ αὐτὴ εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας θὰ μᾶς εὕρῃ καὶ πάλιν ἀντιθέτους καὶ ζητοῦμεν τὴν ἀπόρριψίν της. Τὰ ἀνταλλάξιμα κτήματα, ὡς γνωρίζετε ἀπετέλεσαν τὸ ἅπαντον τῆς ἐξ ἁπάντων ἐγκαταλειφθείσης ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ κολοσσιαίας περιουσίας ὑπὸ τῶν καταφυγόντων εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 1922–23, τόσων τραγικῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀνατολῆς.

§99Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἔχομεν εἰδικὴν περίπτωσιν.

§100Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἀτυχῶς κατὰ τὴν διαρρεύσασαν αὐτὴν 30ετίαν, τὸ Κράτος διένειμε μέγα μέρος τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας εἰς σκοποὺς ξένους πρὸς ἐκείνους διὰ τοὺς ὁποίους προορίζετο. Διότι ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία καὶ ἠθικῶς καὶ νομικῶς καὶ διεθνῶς διὰ τῆς ἀπὸ 24. 7.23 συνθήκης τῆς Λωζάνης καὶ τῶν ἐπακολουθησάντων πρωτοκόλλων, ἀνήκει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν ὁλότητα τῶν προσφύγων, ἁπλοῦς δὲ διαχειριστὴς αὐτῆς ὑπῆρξε καὶ εἶναι τὸ Κράτος. Ἡ ἐναπομείνασα περιουσία πάλιν ἐὰν διαχειρισθῇ καλῶς καὶ ἐὰν ἐκποιηθῇ συστηματικῶς καὶ συνετῶς εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ καλύψῃ τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν παλαιῶν προσφύγων. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ὁ ὁποῖος ἀντελήφθη τὴν σοβαρότητα τοῦ προσφυγικοῦ ζητήματος, καὶ τοῦ στεγαστικοῦ τοιούτου, ἔστρεψε βλέμμα ἀγάπης καὶ στοργῆς πρὸς τὸν προσφυγικὸν κόσμον καὶ ἐθεώρησε ζήτημα τιμῆς ὅπως εἶπον τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν καὶ τὴν ἐξάλειψιν τοῦ ὀνείδους τῆς «παράγκας». Ἤδη χιλιάδες προσφύγων καθὼς γνωρίζετε ἀφ’ ἧς ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ στεγάζονται εἰς οἰκήματα καθ’ ὅλα εὐπρεπῆ καὶ ἡ στέγασίς των συνεχίζεται ἐντατικῶς καὶ μὲ γοργὸν ρυθμόν.

§101Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀλλὰ νὰ μὴ γίνεται εἰς βάρος ἄλλων προσφύγων.

§102Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε, σᾶς παρακαλῶ. Σᾶς ἤκουσα μετὰ μεγάλης προσοχῆς. Ἐπίσης ὁ Στρατάρχης Παπάγος, διεκήρυξεν ὅτι ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ διὰ ξένους σκοποὺς ἐκείνων διὰ τοὺς ὁποίους προορίζεται. Δηλαδὴ θὰ διατεθῇ διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων. Ἔρχομαι εἰδικῶς εἰς τὴν Λέσβον καὶ τὴν πρότασιν τὴν ὑποβληθεῖσαν καὶ ὑπογραφεῖσαν ὑπὸ ἐκλεκτῶν συναδέλφων, ζητούντων τὴν ἀνατροπὴν τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Ν. Δ. 2967)54.

§103Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρέλειψα νὰ προσθέσω δύο λέξεις. Ἐκ παραδρομῆς δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῆ ἡ πρότασίς μου ἥτις τελικῶς ἔχει οὕτω: «Ἡ παράγραφος 11 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν.Δ. 2967)54, ὡς πρὸς τὴν περαιτέρω καταβολὴν τιμήματος διὰ τοὺς κληρούχους τῆς Λέσβου καταργεῖται». Διότι ἄλλως ἀναγνωρίζω ὅτι ὑπάρχει ἀσάφεια.

§104Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Λέσβος, ἡ Χίος καὶ ἡ Σάμος, αἱ τρεῖς αὐταὶ νῆσοι, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται τόσον πλησίον εἰς τὰ Μικρασιατικὰ παράλια ἐδέχθησαν τὰ περισσότερα κύματα τῶν προσφύγων τῶν καταφυγόντων τότε ἐκεῖ λόγῳ τῶν διωγμῶν καὶ τῶν σφαγῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο τὸ 1922. Εἰς τὴν Λέσβον ὑπῆρχε καὶ μία σημαντικὴ περιουσία ἀνταλλάξιμος, ἰδίᾳ ἐλαιοκτημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνῆκον εἰς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς συνθήκης τῆς Λωζάνης ἀπεμακρύνθησαν ἐκεῖθεν. Καὶ εἰς τοῦτο θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κ. συνάδελφοι, ἐκ Λέσβου νὰ ἔχω μίαν ἀντίρρησιν σοβαράν. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὁ Μικρασιατικὸς κόσμος ἰδίως τῆς περιφερείας Κυδωνιῶν καὶ Ἀδραμυτίου, βλέπων τοὺς διωγμοὺς ἠθέλησε νὰ πάρῃ περιουσίαν εἰς τὰ μέρη τῆς Μυτιλήνης ἐγκαταλείπων τὴν περιουσίαν του τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐκεῖ.

§105Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὄχι ἀκουσίως, ἀλλὰ καὶ ἑκουσίως.

§106Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν. Διότι ὁ Μικρασιατικὸς κόσμος στερρῶς παρέμεινεν εἰς τὴν πατρίδα του, ἐλπίζων εἰς μίαν ἡμέραν μεγάλην καὶ τρανὴν καὶ ἂς ἄργε νἄρθῃ ἐκείνη ἡ ἡμέρα, ἦλθε καθὼς γνωρίζετε χάρις εἰς τὴν μεγαλοφυΐαν τοῦ Ε. Βενιζέλου. Ἄλλο τὸ πρᾶγμα ἂν τὰ γεγονότα μετέστρεψαν τὸν ροῦν τῆς ἱστορίας. Συνεπῶς τὸ ζήτημα τῆς παραμονῆς τοῦ πληθυσμοῦ ἐκεῖ ἦτο κάτι τὸ βασικὸν καὶ δὲν εἶχε ποτὲ ἀποφασίσει νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν περιουσίαν του καὶ τὴν πατρίδα του. Ἀλλὰ ἦλθαν τὰ γεγονότα τοῦ 1922 τὰ ὁποῖα ἠνάγκασαν τοὺς πληθυσμοὺς νὰ τὰ ἐγκαταλείψουν.

§107Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε εἶναι ἱστορικῶς ἀνακριβές. Λυποῦμαι ποὺ σᾶς τὸ λέγω, ἀλλὰ τὸ 1914 καὶ 15 ἦλθαν πρόσφυγες εἰς τὴν Μυτιλήνην πολλὲς χιλιάδες.

§108Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Καὶ ἐπέστρεψαν πάντοτε.

§109Π. ΣΙΦΝΑΙΟΣ. Πλήρως δὲν ἐπέστρεψαν.

§110Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐπέστρεψαν, ἀλλὰ ὑπέστησαν δύο διωγμοὺς καὶ ὄχι ἕνα.

§111Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Διὰ τῆς παραγράφου 11 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 2967)54 ὑποχρεώνει καὶ τοὺς κληρούχους τῆς Λέσβου εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθησαν ὡρισμένα κτήματα ἐκ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας νὰ καταβάλουν τὸ ⅓ τῆς ἀξίας τῶν κτημάτων τούτων μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν καταβληθέντων ποσῶν. Τὸ τίμημα θὰ καταβάλῃ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία θὰ δίδῃ τὰ παραχωρητήρια, ὅταν ἀποπληρώνεται τὸ τίμημα. Διὰ τῆς παραγράφου 11 τοῦ ἄρθρου 7 καὶ οἱ κληροῦχοι τῆς Λέσβου ἐνεσωματώθησαν μὲ τοὺς ἄλλους κληρούχους τῶν ἄλλων ἀγροτικῶν περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ γίνῃ καμμία διάκρισις ἢ ἐξαίρεσις ὡς πρὸς αὐτὸ καὶ μόνον. Τυχὸν ζητουμένη ὑπὸ τῶν κ. συναδέλφων ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τῆς πληρωμῆς τοῦ ὑπολοίπου τιμήματος θὰ ἀπετέλει κακὸν προηγούμενον καὶ ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία θὰ ἐμειοῦτο σοβαρῶς ἡ δὲ ζημία θὰ φθάσῃ μέχρι 1000 ἑκατ. σημερινῶν δραχμῶν. Ἐξ ἄλλου ἡ ἰδία πρότασις, ἡ ὁποία σήμερον ἐγένετο, ὡς πρότασις νόμου, ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων, τὸ αὐτὸ αἴτημα καὶ ἡ αὐτὴ τροπολογία ὑπεβλήθη κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. ἀπὸ ἕνα ἐκπρόσωπον τῆς Λέσβου, τὸν κ. Γεωργαντέλην, ὁ ὁποῖος καὶ ἐκεῖνος ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἐγένετο δεκτὴ καὶ ἀπερρίφθη. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι ὑπάρχουν ἀποφάσεις, τῶν Ἐπιτροπῶν ἀνωμάλων δικαιοπραξιῶν, ἀλλὰ πάντως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὑπόπτου ἡμερομηνίας καὶ ἀμφιβόλου ἀξίας συμβόλαια τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖται ὁ κ. συνάδελφος, διότι γνωρίζετε ὅτι ἐγένοντο συμβόλαια ἐπὶ Τουρκοκρατίας καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ στηριχθῶμεν σήμερον εἰς συμβόλαια τὰ ὁποῖα φέρουν μίαν ὕποπτον χρονολογίαν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος τόσον ὅταν κατεῖχε τὰ ἔδρανα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅσον καὶ ὅταν κατεῖχε τὰ ἔδρανα τῆς Συμπολιτεύσεως ὅπως καὶ σήμερον ὁπότε κατέχει τὴν ἕδραν τὴν ὑπουργικὴν καὶ ὁ ὁποῖος ἔδειξε πάντοτε ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων καὶ κυρίως διὰ τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, θὰ ζητήσῃ τὴν ἀπόρριψιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐναπομείνασα περιουσία, πρέπει νὰ γίνῃ εἰς ὅλους μας συνείδησις, ὅτι προορίζεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν στέγασιν τῶν θυμάτων τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς. Πρέπει νὰ παύσωμεν νὰ τὴν θεωροῦμεν ὡς τιμάριον οἱουδήποτε, καὶ νὰ γίνῃ ἐκμετάλλευσις αὐτῆς, διὰ νὰ ἐκπληρώσωμεν ἕνα μεγάλον ἐθνικὸν καὶ κοινωνικὸν σκοπόν, νὰ σκεπάσωμεν τὰ θύματα τῆς πρωτοφανοῦς ἐκείνης εἰς ἔκτασιν θεομηνίας. Καὶ αὐτὸ ἤδη ἐγένετο καὶ πραγματοποιεῖται, διότι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴχομεν τὴν τύχην νὰ διευθύνωμεν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, βλέπομεν ὅτι ἀφ’ ἧς ἦλθεν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εἰς τὴν ἀρχὴν πόσον προωθήθη τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως. Ἑκατοντάδες σπιτιῶν κτίζονται καθημερινῶς καὶ χιλιάδες ἀνθρώπων στεγάζονται ἐκεῖ μὲ τὴν πρόνοιαν τοῦ Κράτους, μὲ τὴν ἐργατικότητα τῶν ξερριζομένων Ἑλλήνων, μὲ τὸ σύστημα, τὸ τόσον ἀποδοτικόν, τῆς αὐτοστεγάσεως. Ἐπιτελοῦνται πραγματικῶς θαύματα. Ἔχομεν τέλος παράδειγμα τὸν συνοικισμὸν ὁ ὁποῖος ἐγένετο εἰς τὸν Βόλον. Εἰς τὸν Βόλον ἐκτίσθη ἕνας συνοικισμὸς μὲ τὴν τελευταίαν λέξιν τῆς ἀρχιτεκτονικῆς καὶ εἶχε τὴν τύχην νὰ μὴ ὑποστῇ οὔτε ρωγμὴν κανένα ἀπὸ τὰ σπίτια αὐτά.

§112Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἦτο ἀνταλλάξιμος.

§113Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Βεβαίως. Ἀλλὰ μοῦ δίδεται καὶ ἡ εὐκαιρία αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ὁ τύπος τοῦ Βόλου ἐξαίρει, εἰδικῶς διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀλληλεγγύης τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρὸ τῶν συμφορῶν τοῦ Βόλου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχει ἕνας προσφυγικὸς συνοικισμός, τῆς Ν. Ἰωνίας, ὁ ὁποῖος κατοικεῖται ἀπὸ 16.000 πρόσφυγας μὲ 4.000 σπίτια ἐκ τῶν ὁποίων μόνον 13 ἐβλάβησαν ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ τὰ ὁποῖα σήμερον φιλοξενοῦν καὶ στεγάζουν 6.500 γηγενεῖς Βολιώτας. Ἴσως, ἴσως ἀνταποδίδουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ οἱ Βολιῶτες ἔκαμον εἰς τοὺς πρόσφυγας ὅταν ἦλθον αὐτοί. Αὐτὸ δεικνύει, κύριοι, τὴν ἀλληλεγγύην καὶ τὸ ἀλληλένδετον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μάτην πειρῶνται ὡρισμένοι νὰ δημιουργήσουν ἕνα διχασμὸν μεταξὺ τοῦ κόσμου τῆς Ἀνατολῆς καὶ τοῦ κόσμου τοῦ γηγενοῦς. Δὲν ὑπάρχουν γηγενεῖς καὶ πρόσφυγες, δὲν ὑπάρχουν αὐτόχθονες καὶ ἑτερόχθονες, ἀλλὰ ὑπάρχουν Ἕλληνες ἀπὸ οἱανδήποτε πλευρὰν καὶ ἀπὸ οἱανδήποτε χώραν καὶ ἂν ἦλθον τῆς μιᾶς ἀδιαιρέτου καὶ ἑνιαίας Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα αὐτό. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας εἶναι ἕνα κεκτημένον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἀπαλλοτριώσωμεν, τὸ ὁποῖον προορίζεται διὰ τὸν σκοπὸν τῆς στεγάσεως. (Χειροκροτήματα).

§114Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι κατὰ τρόπον ἐξαίρετον ἀνεπτύχθη τὸ θέμα ἀπὸ τὸν συνάδελφον ἐκ Λέσβου. Ἤκουσα ἀπὸ τὸν βουλευτὴν Ἀθηνῶν ὅτι θὰ πρέπει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ γίνῃ συνείδησις ὅτι πρέπει νὰ προστατεύεται ἡ ἀνταλλάξιμος προσφυγικὴ περιουσία. Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν, εἰς τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Ἀθηνῶν, ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς βαθεῖαν ἰδικήν μας πεποίθησιν ἡ ἀπόλυτος προστασία τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διατεθῇ διὰ τοὺς πρόσφυγας εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως ἀμφισβήτησις. Ἀλλὰ θὰ ἦτο πλάνη νὰ νομισθῇ ὅτι ὑπάρχει κατηγορία προσφύγων, ἡ ὁποία ἐννοεῖ νὰ ἀδικήσῃ ἄλλους πρόσφυγας πρὸς ἴδιον ὄφελος καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις. Ἡ ἔννοια τῆς προστασίας τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας εἶναι ὅτι θὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν προσφύγων, ἐντὸς τῆς οἰκογενείας τῶν προσφύγων κατὰ δίκαιον τρόπον. Δὲν εἶναι δυνατὸν μία μερὶς προσφύγων νὰ διεκδικῇ ἄδικον μεταχείρισιν προσφυγικῶν περιουσιῶν εἰς βάρος ἄλλου προσφυγικοῦ τμήματος. Ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος, ἐκ Λέσβου κ. Μαλλιάκας, τὴν ὁποίαν ἐπιβεβαιοῦν ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους, ἀκόμη καὶ ὁ ἁρμόδιος σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶναι ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔγινεν ἀδικία καὶ ζητεῖται ἡ ἀπόδοσις δικαιοσύνης. Μόνον διότι εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα, ζητοῦμεν τὴν ἱκανοποίησίν του. Ἀλλὰ εἶναι προφανὲς ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προσεκόμισεν ὁ ἐκ Λέσβου συνάδελφος παρέχουν ἀπόλυτον ἀπόδειξιν ὅτι πρόκειται περὶ θέματος δικαιοσύνης. Ἐφ’ ὅσον περὶ τούτου πρόκειται ἀπευθύνομαι καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς διὰ νὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν στεῖραν ἀντίληψιν ὅτι ἐπειδὴ τὸ αἴτημα προῆλθεν ἀπὸ τὰς τάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ὡμολογημένον ἀπὸ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐκ μόνου τοῦ λόγου ὅτι τὸ αἴτημα προῆλθεν ἐντεῦθεν θὰ πρέπει ἐκεῖθεν νὰ ἀπορριφθῇ. Θὰ ἐπεθύμουν ἐπίσης νὰ προσθέσω καὶ μίαν ἄλλην ἄποψιν. Ἐν ὀνόματι τῆς δικαιοσύνης διὰ τοὺς πρόσφυγας, ἐπιβάλλεται ἡ ἀποδοχή, τῆς προτάσεώς μας. Ἀλλὰ ἐπίσης καὶ ἐν ὀνόματι τῆς δικαιοσύνης ἀπέναντι τῆς Λέσβου. Ἐπανειλημμένως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐδόθησαν οἱ ἀριθμοὶ τῶν δημοσίων ἔργων τὰ ὁποῖα συντελοῦνται εἰς πολλὰς περιφερείας τοῦ Κράτους. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ δοθοῦν οἱ ἀριθμοὶ διὰ τὴν Λέσβον θὰ ἦτο δραματικὴ ἡ διαπίστωσις τῆς ἐγκαταλείψεως. Ἡ Λέσβος ἔχει σήμερον τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ εἶναι ἡ πρώτη εἰς δύναμιν κομμουνιστῶν καὶ ἀγνοεῖται αὐτὸ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀκόμη καὶ διὰ λόγους ἐθνικοῦ καθήκοντος καὶ κοινωνικῆς προνοίας πρέπει νὰ προσέχεται περισσότερον. Ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι τῆς αὐξήσεως τοῦ κομμουνισμοῦ δὲν εἶναι θέμα τώρα πρὸς ἀνάπτυξιν. Οἱ λόγοι αὐτῆς τῆς ἀναπτύξεως εἶναι καὶ κοινωνικοὶ καὶ οἰκονομικοὶ καὶ ἱστορικοὶ καὶ πνευματικοί, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ ὥρα τοιαύτης διαλέξεως. Πραγματικὸν γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ Λέσβος ἀπέκτησε τὸ θλιβερὸν προνόμιον ἐξ ὅλης τῆς χώρας νὰ εἶναι ἡ πρώτη. Καὶ αἰσθάνεται πλήρη ἐγκατάλειψιν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομικῆς της ζωῆς. Πάσχει καὶ τὸ κύριον προϊόν της τὸ ἔλαιον τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ δὲν καλύπτει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τὸ κόστος τῆς διατροφῆς. Ἐγκατελείφθη καθολοκληρίαν εἰς τὸν τομέα τῶν δημοσίων ἔργων. Εἰς καμμίαν περιοχὴν τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι τόσον ἀδιάβατοι οἱ δρόμοι ὅσον εἰς τὴν Λέσβον. Εἶναι δραματικὴ ἡ πορεία ἐντὸς τῆς νήσου. Καὶ ἔρχεται ἕνα ἐλάχιστον αἴτημα δίκαιον καὶ εὑρίσκει τόσον ἀνένδοτον ἄρνησιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦτο ὡς ἐλάχιστον δεῖγμα δικαίας μεταχειρίσεως καὶ ὡς ἀπαρχὴ δικαίας μεταβολῆς σκέψεως εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς νήσου ἀπευθύνω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἔκκλησιν καθὼς καὶ πρὸς τὴν πλειοψηφίαν νὰ δεχθῇ ἀνενδοιάστως τὴν πρότασίν μας.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§116Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι καὶ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως ταύτης νόμου ἐσημειώθη ἐκτροπή, διὰ τῆς ἀναμίξεως τοῦ ζητήματος τῶν κληρούχων Λέσβου καὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Γεννῶνται δύο ζητήματα. Πρῶτον, ἐὰν οἱ κληροῦχοι δικαιοῦνται ἢ ὄχι τῶν κλήρων των. Δεύτερον, ἐὰν ἰσχύῃ ἢ ὄχι δι’ αὐτοὺς ὁ νόμος 18)1944. Πρέπει νὰ γίνῃ νοητὸν ὅτι οἱ κληροῦχοι Λέσβου εἶναι πρόσφυγες καὶ συνεπῶς δικαιοῦνται τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Πρέπει ἀκόμη νὰ γίνῃ γνωστόν, ὅτι οἱ κληροῦχοι οὗτοι κατέβαλον ἤδη πρὸ τοῦ πολέμου σοβαρὸν τμῆμα τοῦ τιμήματος τῶν κλήρων. Τὸ ὑπόλοιπον παρέμεινεν ὡς ὀφειλὴ των εἰς δραχμάς. Τούτου δοθέντος, ὁ νόμος 18)1944 σαφῶς ἐκάλυψε τὰς ὀφειλὰς ταύτας καὶ τὰς παρέγραψε. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις εἶναι κλασσικὴ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 18)1944. Δικαίως διαμαρτύρονται οἱ κληροῦχοι Λέσβου διὰ τὴν ἄδικον μεταχείρισίν των ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῶν κινδύνων κοινωνικῶν ἀναταραχῶν, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ μέτρον καὶ δὲν θὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν νόμου περὶ ἀκυρώσεως τῆς περιπτώσεως 11 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Διατάγματος 2967)1954.

§117Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος 2967)54 εἶναι καρπὸς μιᾶς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως δημιουργήσῃ τὴν προϋπόθεσιν τῆς στεγάσεως τῶν προσφύγων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι 30 χιλιάδες οἰκογενειῶν προσφύγων παραμένουν κάτω ἀπὸ τρώγλας καὶ ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν εἰς ἓν κοινωνικὸν καὶ ἐθνικὸν θέμα, νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων. Θὰ πρέπει, λοιπόν, διὰ νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν εἰς τὸ συγκεκριμένον αἴτημα, νὰ τὸ συνδέσωμεν μὲ τὴν κεντρικὴν γραμμήν, μὲ τὴν βασικὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς τὸν νόμον 2967. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἴδῃ ἐπίσης καὶ παραλλήλους κοινωνικοὺς σκοπούς, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθησαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, μάλιστα, εἰς τὴν Λέσβον ὑφίσταται μία ἰδιορρυθμία, διότι ἀπεκατεστάθησαν ἀκτήμονες πρόσφυγες καὶ γηγενεῖς εἰδικῶς εἰς τὴν Λέσβον. Ἑτέρα ἰδιορρυθμία ὅτι αἱ προσφυγικαὶ κατοικίαι ἐκεῖ ἦσαν πρώτης ποιότητος, ἦσαν ἀγροὶ καλλιεργήσιμοι καὶ πεφυτευμένοι. Ἐπειδή, ἐπαναλαμβάνω, ἡ Κυβέρνησις εἶδε καὶ τοὺς παραλλήλους κοινωνικοὺς σκοπούς, ὅπως εἶναι ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον θέλουν νὰ ἱκανοποιήσουν οἱ συνάδελφοι διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἔφερον ἐδῶ, διὰ τοῦτο ἐφάνη πράγματι ὁ νομοθέτης τοῦ 2967 γενναιόδωρος εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ εἰς τὰς παρομοίας περιπτώσεις. Δὲν ἠθέλησε, δηλαδή, νὰ θίξῃ τὴν ἐπιβαλλομένην ἐπιμέλειαν μὲ ἀκαμψίαν, διὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸν σκοπόν του, τὸν τελικόν του σκοπόν, τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων, ἀλλ’ ἐφάνη γενναιόδωρος. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω πῶς καὶ διατὶ ἐφάνη γενναιόδωρος καὶ διατὶ ἀρχίζει καὶ τὸ παράπονόν μου ὡς ὑπουργοῦ, διότι πιστεύω ὅτι δὲν ἔκαμον τὴν πραγματικὴν τοποθέτησιν τοῦ θέματος οἱ ὁμιλήσαντες. Ἦλθεν ὁ νόμος 18 καὶ πράγματι περιέργως τὰ δύο αὐτὰ νομοθετήματα ἐμπλέκονται μὲ τὸν νόμον 18, ἀλλὰ εἰς ἄλλην βάσιν, καὶ καθώρισε τὰς ὀφειλὰς εἰς δραχμάς. Ἐὰν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἴχομεν σύμβασιν πωλήσεως, ἀναμφιβόλως ὁ νόμος 18 θὰ εἶχεν ἀπόλυτον ἰσχύν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποσβεσθοῦν τὰ χρέη τῶν ἀποκατασταθέντων. Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ αὐτοῦ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐτηρήθη ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Μαλλιάκας. Δηλαδή, οἱ ἀκτήμονες ἐγένοντο κάτοχοι τῶν κτημάτων ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν: Ὅτι θὰ κατέβαλον τὸ τίμημα, ἡ δὲ Τράπεζα ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν, μετὰ τὴν καταβολὴν τοῦ τιμήματος καὶ τῆς τελευταίας δόσεως, νὰ μεταβιβάσῃ τὴν κυριότητα εἰς τὸν κληροῦχον. Εἶναι, δηλαδή, μία περίπτωσις προσυμφώνου, καὶ εἶναι παγία ἡ νομολογία τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὅτι δὲν ἐτελειώθη ἡ σύμβασις, διότι δὲν κατεβλήθη τὸ τίμημα καὶ κατὰ συνέπειαν, ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ γίνῃ νέα ἀποτίμησις, νέον τίμημα, νὰ καταβληθῇ τὸ τίμημα, διὰ νὰ γίνῃ κύριος ὁ κληροῦχος. Ἐὰν ἤθελεν ὁ νομοθέτης νὰ ἐπιδιώξῃ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον μᾶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, θὰ ἔλεγεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ νέα ἀποτίμησις, νὰ καταβληθῇ ἐν τῷ συνόλῳ τὸ τίμημα καὶ μετὰ νὰ γίνουν κύριοι οἱ κληροῦχοι. Ἐν προκειμένῳ ὅμως, ὁ γενναιόδωρος σκοπὸς τοῦ νομοθέτου, ἐκτιμῶν ἰδιαιτέρως τὴν περίπτωσιν τῆς Λέσβου καὶ ὅλων τῶν παρομοίων περιοχῶν, εἶπεν ὅτι, παρ’ ὅλον ὅτι μοῦ εἶναι ἀπαραίτητον τὸ προϊὸν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, διὰ νὰ στεγάσω τοὺς πρόσφυγας, παρ’ ὅλον ὅτι ἀποτελεῖ κοινωνικὴν καὶ ἐθνικὴν ἀνάγκην ἡ στέγασις τῶν προσφύγων παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ἀναγνωρίζω τὸν παράλληλον σκοπὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων περιοχῶν τῆς Λέσβου καὶ τῶν ἄλλων περιοχῶν: Πρῶτον, συμψηφίζω μὲ τὸ τίμημα, τὰ μέχρι τοῦδε καταβληθέντα. Δεύτερον, διαιρῶ τὸ ἀπομένον τίμημα εἰς τρία μέρη. Τὰ ⅔ τὰ δωρίζω, τὸ ἕτερον τρίτον παρακαλῶ νὰ μοῦ τὸ δώσουν εἰς 5 ἐτησίας δόσεις. Καὶ ἤδη ἀφοῦ εἴδομεν τὴν κοινωνικὴν σκέψιν τὴν βασικὰ ὀρθὴν σκέψιν τοῦ νομοθέτου τοῦ 2967, ἂς συνδυάσωμεν τὰς δύο σκέψεις, τὰς παραλλήλους, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν στέγασιν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων. Θὰ ἠδυνάμην ν’ ἀπαντήσω, ἐὰν δὲν προσετίθετο, ἀναμφισβητήτως τὸ κῦρος τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, θὰ ἠδυνάμην ν’ ἀπαντήσω: «Διατί, κύριοι, δὲν πᾶτε εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς Λέσβου, νὰ τοὺς εἴπητε ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι ὑπῆρχε μία κοινωνικὴ ἀνάγκη, ἡ στέγασις τῶν προσφύγων, παρ’ ὅλον ὅτι θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀπαιτήσῃ τὴν καταβολὴν τοῦ συνόλου τοῦ τιμήματος, παρὰ ταῦτα, γενναιοδώρως φερομένη σᾶς προσφέρει τὰ ⅔ δωρεὰν καὶ σᾶς ζητεῖ τὸ ⅓ εἰς πέντε ἐτησίας δόσεις. Κατὰ συνέπειαν, ὀφείλετε νὰ ἐκφράσετε τὴν εὐγνωμοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ δεχθῆτε ὅπως μὴ θυσιασθῇ ὁ εἷς κοινωνικὸς σκοπὸς ὑπὲρ τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἀναμφισβητήτου κοινωνικοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐκπροσωπῇ ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων, (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι νομίζω ὅτι γίνεται μία κακὴ τοποθέτησις τοῦ θέματος. Οἱ ζητοῦντες τὴν διεύρυνσιν διατὶ τὴν ζητοῦν; Νὰ περιορίσουν ἕνα κακὸν τῆς χώρας, νὰ περιορίσουν ἓν ποσοστὸν ἀκτημόνων ἀποκατασταθέντων ἐκ τῆς περιουσίας ταύτης. Διότι παντοῦ ὅπου διὰ τοιούτων συμφωνιῶν ἐγένετο ἡ ἐκχώρησις ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ ὅπου ἐδόθησαν ὄχι πρώτης ποιότητος ἀγροί ἀλλὰ δευτέρας, τρίτης, παντοῦ ἄνευ διαμαρτυριῶν συνεμορφώθησαν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου καὶ νομίζω, ὅτι ἔδειξα, ὅτι ἱκανοποιοῦνται ἀπολύτως ἀπὸ τὰς κοινωνικὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὁποίας κοινωνικὰς σκέψεις ἐμφανίζει τὸ νομοσχέδιον 2967. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ θυσιάσωμεν ἕνα οἱονδήποτε ἰδιωτικὸν σκοπόν, ἢ ἔστω μέρος τῶν ἐθνικῶν καὶ κοινωνικῶν σκοπῶν, ὅπως εἶναι ἡ στέγασις τῶν προσφύγων, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ πραγματοποιήσωμεν, ἀναμφισβήτητον θὰ ἦτο νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν γενναιότητά του ὁ νομοθέτης καὶ νὰ θελήσῃ νὰ ἀποσβέσῃ ἀπολύτως τὴν ὀφειλὴν αὐτήν, δεδομένου, ὅτι ἀκτήμονες ἀγρόται ἀποκαθίστανται. Ὅταν ὅμως θέτωμεν ὡς βάσιν τὴν στέγασιν τῶν προσφύγων, ὀφείλομεν καὶ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἐξυπηρετοῦνται διὰ τοῦ νόμου πλήρως οἱ παράλληλοι σκοποί, οἱ κοινωνικοί, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ἀναμφισβητήτως καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων Λέσβου. Καὶ πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὸ νομοθέτημα, ὡς ἔχῃ.

§118Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἄφησε ἀναπάντητα καὶ τὰ δύο ἐρωτήματά μας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ νόμος 18)1944 ἰσχύει δι’ ὅλας τὰς νήσους καὶ δὲν ἰσχύει διὰ τὴν νῆσον Λέσβον; Δεύτερον εἶναι γεγονός, ὅτι διὰ τῆς ἀποφάσεως 40189) 7173 τῆς 13 Μαρτίου 1948 τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀπεσβέσθησαν αἱ ἐξ ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως ὀφειλαὶ καὶ ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἰδικῶς δὲν ἐφηρμόσθη διὰ τὴν Λέσβον, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως ἀποτελεῖ ἀποκατάστασιν τῆς δικαιοσύνης; Εἰς τὰ δύο αὐτὰ ἐρωτήματα ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν μᾶς ἀπήντησε. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι, ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μας, θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι χρησιμοποιοῦνται δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά, διὰ τῶν ὁποίων εὐνοοῦνται οἱ ἀστοὶ πρόσφυγες εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν προσφύγων, εἰς τοὺς ὁποίους κυρίως πρέπει νὰ στραφῇ ἡ προσοχή μας, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς κόσμου παραγωγικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται, μοχθεῖ καὶ δὲν δύναται νὰ ζήσῃ τὴν οἰκογένειάν του. Διατὶ λοιπὸν νὰ γίνεται ἡ διάκρισις αὐτή; Ἡ ἀνταλλάξιμος περιουσία πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς τοὺς πρόσφυγας, εἴτε εἶναι ἀστοί, εἴτε εἶναι ἀγρόται.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ὁμιλητοῦ, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν κατ’ ἀρχήν.

§120Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὑπάρχουν —ὅπως γνωρίζετε — σπίτια βομβαρδισθέντα κατὰ τὸν πόλεμον, ποὺ κατάκεινται ἀκόμη εἰς ἐρείπια καὶ χωρία πυρποληθέντα....

§121Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, ἐὰν τὸ γνωρίζετε καὶ σεῖς.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ὑπὸ κρίσιν πρότασιν νόμου, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ πρότασις νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 2967 περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ διαχειρίσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας», ἀπερρίφθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Γ. Πετρακογιώργης ἔχει τὸν λόγον.

§124Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν φορολογικὸν νομοσχέδιον εἶναι αὐταπόδεικτον, ὅτι προσέθεσε νέα βάρη εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μάλιστα τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας, τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, τῆς ὁποίας ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις διὰ τὸν ἐπιούσιον ἔχει λυγίσει, καὶ κάμπτεται οὕτω ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν καὶ ἡ ὑπομονή του ἔχει ἤδη ἐξαντληθῆ. Δὲν θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν διὰ παραθέσεως ἀριθμῶν καὶ τοῦτο, διότι ἐξετέθησαν οὗτοι ἀπὸ τοῦ βήματος, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ διότι ὁ τιμάριθμος δὲν ἀποτελεῖ διὰ τὴν ἐπαρχίαν ὅρον βασικόν, ὅπως συμβαίνῃ μὲ τὰ ἀστικὰ κέντρα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ τιμάριθμος εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν παίζει σπουδαῖον ρόλον, δεδομένου, ὅτι παρέρχονται ἑβδομάδες καὶ μῆνες κατὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἀντικρύζει τὸ δεκάδραχμον ὁ ἀτυχὴς ἐργάτης. Δὲν θέλω νὰ θεωρηθῶ, ὅτι θέλω νὰ δημοκοπήσω, οὔτε νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁμιλῶ ἁπλῶς καὶ διερμηνεύω μίαν —δυστυχῶς— θλιβεράν, ἀλλὰ πραγματικὴν κατάστασιν. Διὰ τὴν ἀξιοθρήνητον αὐτὴν κατάστασιν ὑπάρχουν μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν τίθενται εἰς ἐφαρμογήν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν διεξάγεται εἰς τὴν ὕπαιθρον ἕνας ἀγὼν διὰ τὸν καθημερινὸν ἄρτον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἐκεῖ πρέπει νὰ στραφῇ ἀμέριστος ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ νὰ τὸ τοποθετήσῃ ἐκεῖ, ὅπου πρέπει νὰ τὸ τοποθετήσῃ, διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται διὰ τὸ σύνολον τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Εἶναι γνωστόν, κ. βουλευταί, ὅτι καὶ ἐγὼ κατάγομαι ἀπὸ περιφέρειαν ἀγροτικήν, ἡ ὁποία διαθέτει, λόγῳ τοῦ πλούτου της μέγα ποσοστὸν εἰς τὸν Δημόσιον προϋπολογισμόν, ἀπὸ ἀπόψεως φόρων. Δὲν πρέπει λοιπόν, ἐὰν παρακολουθῶμεν τὴν καθημερινὴν σκληρὴ ζωὴ τοῦ ἀγρότου, νὰ μὴ λαμβάνωμεν τὰς πρεπούσας λύσεις, φαντάζομαι δὲ πόσον ἐπαχθεστέρα θὰ εἶναι εἰς ἄλλας περιφερείας πτωχοτέρας τῆς ἰδικῆς μου. Κύριοι βουλευταί, αἱ Κυβερνήσεις πάντοτε θέλουν νὰ εἰσπράττουν φόρους, χωρὶς ὅμως οὐδέποτε καὶ νὰ στρέφουν τὴν προσοχήν των εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς τῆς ὑπαίθρου καὶ νὰ τοὺς δίδουν μίαν χεῖρα βοηθείας καὶ νὰ περιβάλουν μὲ στοργὴν τὸν ἀγρότην. Καὶ ὅμως, ὁ ἀγρότης διερχόμενος τὰς τραγικωτέρας συνθήκας, διατηρεῖ πάντοτε τὰ χριστιανικὰ καὶ ἀνθρώπινα ἰδεώδη καὶ πάντοτε, ὅποτε ἐκλήθη, ἦλθε καὶ προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν πατρίδα. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη, ὅτι ἐπιβάλλει τὰ μέτρα διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν σεισμοπαθῶν τοῦ Βόλου. Οὐδεὶς ἀρνεῖται, ὅτι οἱ σεισμοπαθεῖς πρέπει νὰ τύχουν περιθάλψεως, τὴν περίθαλψιν ἄλλωστε αὐτὴν ἀπαιτεῖ ἡ ἐθνικὴ ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ Ἑλληνικὴ ἀλληλεγγύη, ἀλλὰ ὀφείλει καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι πρὸ αὐτοῦ προηγήθησαν ἄλλοι σεισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐσσώρευσαν ἐρείπια ἐπὶ ἐρειπίων καὶ ἐν προκειμένῳ ἐννοῶ τὴν Μεγαλόνησον καὶ τὰ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν καὶ ἀπὸ τὴν βαρβαρικὴν κατοχήν, διὰ νὰ ἐρωτήσω πότε καὶ εἰς ποίαν ἐποχὴν καὶ ποία Κυβέρνησις, ἠσχολήθη καὶ ἔδωσε κάτι εἰς τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι διέθεσαν τὰ πάντα διὰ τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ἀπὸ τοὺς σεισμοὺς ἄστεγοι καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ὅταν ἐπανηγυρίζετο ἡ νίκη, αὐτοὶ εὑρέθησαν εἰς τοὺς 5 δρόμους. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αὐτοὶ προηγοῦνται εἰς καταστροφὲς καὶ ἀπὸ τοὺς σεισμοπαθεῖς καὶ ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην τάξιν τῆς Ἑλλάδος, διότι ὡς γνωρίζετε ἔμειναν χωρὶς οὐδὲν ἐφόδιον συντηρήσεως χωρὶς στέγην καὶ χωρὶς καμμίαν περίθαλψιν κρατικήν. Ἐδόθησαν, μὲ τὴν χοῦφτα τὰ δάνεια τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας πρὸς ἀποκατάστασιν. Ἡμεῖς τῆς ἐπαρχίας βλέπομεν πανύψηλα μέγαρα εἰς τὰς Ἀθήνας, πλοῦτον εἰς τὸ κέντρον, λιμουζίνες. Γνωρίζομεν καὶ τιμῶμεν τὴν ἰδέαν ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ πρωτεύουσα ἀνήκει εἰς ὅλους, ἀλλὰ ἐρωτῶμεν ποῖα ποσὰ καὶ εἰς ποίαν ἐποχὴν διετέθησαν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ἄστεγοι καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της εἰς αὐτὴν ἢ ἄλλην φορολογίαν, νὰ ἀπαλλάξῃ τὸ ποσοστὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ ὁποῖον διέθεσε τὸ αἷμα του καὶ τὰ περιουσιακά του στοιχεῖα, διὰ νὰ καρπωθῇ τὸ Κράτος, ὅ,τι εἶχον, διὰ τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν; Αὐτὸ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀποτελεῖ ἀπογοήτευσιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐπέδειξεν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ δρόμου πρὸς Σούνιον. Οὐδεὶς φθονεῖ διὰ τὴν ἐπιμέλειαν. Εἰς τὴν Μεγαλόνησον ὑπάρχουν ἀπὸ δεκαετίας δρόμοι κεντρικοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀσφαλτοστρωθῆ ἀκόμη.

§125Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αἱ δαπάναι αὐταὶ δὲν γίνονται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἀπὸ εἰδικὸν λογαριασμὸν δαπανῶν.

§126Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ. Καὶ τὰ ἔργα ἐξηλεκτρισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις ἔμειναν εἰς τὰ χαρτιά. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐμπαιγμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι προσέφεραν τὰ πάντα διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐλευθερίας καὶ κατεστράφησαν ἀπὸ τὸν πόλεμον, ἀλλὰ πρέπει νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὰ βάρη τῆς φορολογίας τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Τελειώνων τὸν λόγον μου ἐπαναλαμβάνω τὸ παράπονον τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Κρήτης ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως καὶ προσθέτω ὅτι ἐφέτος ἡ ἐθνικὴ ἑορτὴ τῆς Κρήτης δὲν ἑωρτάσθη διότι ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν οἱ ἀγωνισταί της. (Χειροκροτήματα).

§127Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ τακτικὴ τῆς ἐπικρίσεως τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς πρὸς ψήφισιν τοῦ φορολογικοῦ νόμου εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὴν εὐχέρειαν δι’ οἱονδήποτε θέμα νὰ καταθέτῃ σχετικὴν ἐπερώτησιν καὶ νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ὅταν ἔχωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν πρέπει νὰ περιοριζώμεθα εἰς αὐτὴν καὶ νὰ μὴ ἐπεκτεινώμεθα εἰς τὸν ἔλεγχον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§129Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον μεταβάλλει τὰ ἰσχύοντα ὡς πρὸς τὸν δασμόν, ὅστις ἐπιβάλλεται εἰς ντιζελὸϊλ καὶ τὸ μαζούτ. Νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον 1 θίγει ἓν σοβαρώτατον ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀφήσῃ ἀδιάφορον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θίγει εὐθέως τὸ ζήτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λιγνίτου ὅστις ἐνδιαφέρει τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου μας. Μὲ τὸ νομοσχέδιον ἐνῷ γενικώτερον ἡ τιμὴ τῶν καυσίμων αὐξάνεται ὡς πρὸς τὸ μαζούτ, εἰδικῶς, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸν κύριον συναγωνιστὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λιγνίτου ἡ τιμὴ μειοῦται. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας ὑπάρχει ἡ μεγαλυτέρα ἀπὸ οἱοδήποτε ἄλλο μέρος κατανάλωσις ὑγρῶν καυσίμων. Ἔχομεν φθάσει ἓν ποσοστὸν 55% ἐνῷ ἀλλαχοῦ κυμαίνεται ἀπὸ 10%–25%. Ἐπίσης εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λιγνίτης παρὰ τὰς ἑκάστοτε σπασμωδικὰς Κυβερνητικὰς προσπαθείας ἀντιμετωπίζει δεινὸν πρόβλημα. Ἔχω ἐνώπιόν μου στοιχεῖα ἠλεγμένα ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι μὲ τὴν νέαν δασμολόγησιν ἡ τιμὴ τῆς θερμίδος τοῦ λιγνίτου θὰ εἶναι σημαντικῶς ἀνωτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς θερμίδος τοῦ μαζούτ. Τοῦ λιγνίτου θὰ εἶναι 14 καὶ τοῦ μαζούτ 0,11. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπόν, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἄλλων πλεονεκτημάτων τοῦ μαζοὺτ προσετέθη καὶ τὸ πλεονέκτημα τῆς φθήνειας καὶ ἔτσι δὲν θὰ ὑπάρξῃ περιθώριον καταναλώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λιγνίτου. Ἐπιπροσθέτως διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου καταργεῖται ἡ ὑπάρχουσα ἀπαγόρευσις τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ μαζούτ, ἥτις, ὡς γνωστόν, ἀπηγορεύετο κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐπετρέπετο μόνον κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας. Βεβαίως, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν, οὐσιαστικῶς ἐχορηγοῦντο, παρὰ τὴν φιλότιμον προσπάθειαν τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας, εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν αἱ ἄδειαι αὐταί. Πάντως, τὸ γεγονὸς ὅτι προϋπετίθετο ἡ χορήγησις ἀδειῶν, ἀπετέλει καὶ αὐτὸ ἕναν ἀνασχετικὸν φραγμόν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἔχουν προτείνει καὶ διὰ τῆς ὁποίας ὁ δασμός, ὁ ὁποῖος ὁρίζεται θὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 0,18 εἰς 0,255 καὶ ἐπιπροσθέτως, θὰ προστεθῇ ἐδάφιον 4ον, τὸ ὁποῖον θὰ ὁρίζῃ ὅτι «ἀπαγορεύεται ἡ πώλησις ἢ διάθεσις πετρελαιοειδῶν πρὸς καταναλωτὰς ἢ ἡ κατανάλωσις πετρελαιοειδῶν ἐν γένει ὑπὸ τῶν καταναλωτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπόκεινται ἢ θὰ ὑπαχθοῦν εἰς ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν λιγνίτου ἢ ἀπαγόρευσιν καταναλώσεως πετρελαιοειδῶν συμφώνως πρὸς τὸν νόμον 1640, πάσης παρεμβάσεως, τοῦ τε πωλητοῦ καὶ καταναλωτοῦ ὑποκειμένης εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου προβλεπομένας κυρώσεις». Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, καθ’ ὃν τρόπον τίθεται καὶ ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν τροπολογίαν, δὲν εἶναι θέμα δασμολογικόν. Ἀντιθέτως, μάλιστα, θὰ ἐπέλθῃ αὔξησις τῶν ἐσόδων ἀπὸ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν κάμνομεν. Ἡ Κυβέρνησις, βεβαίως, εἶναι ἐλευθέρα νὰ κρίνῃ ἐὰν τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ὡς δασμός, δηλαδὴ τὸ 0,255 εἶναι ἢ δὲν εἶναι καὶ μέχρι ποίου σημείου εἶναι τὸ πρέπον. Πάντως, βέβαιον εἶναι ὅτι πρέπει νὰ φέρωμεν τὰ πράγματα εἰς σημεῖον ὥστε κατὰ θερμίδα ὁ Ἑλληνικὸς λιγνίτης νὰ στοιχίζῃ ἐξ ἴσου μὲ τὸ ξένο μαζούτ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσθέσω κάτι τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς ὅσους παρακολουθοῦν τὸ θέμα τοῦτο. Τὸ μαζοὺτ τὸν τελευταῖον καιρὸν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν ἐσημείωσεν, ὄχι ἀκριβῶς τοὺς τελευταίους μῆνας, ἀλλὰ ἀπὸ ἐτῶν, περίπου, μίαν ραγδαίαν κάμψιν, διότι αἱ Ἑταιρεῖαι πετρελαιοειδῶν οὐσιαστικῶς ἔκαμαν «ΝΤΑΜΠΙΚ». Ὅπως δὲ γνωρίζετε, τὸ παγκόσμιον τρὰστ πετρελαίων ἔχει τεράστια ἀποθέματα πετρελαίου, ποὺ τοῦ ἐπιτρέπουν νὰ κάμῃ «ΝΤΑΜΠΙΚ» εἰς οἱανδήποτε περιοχὴν τοῦ κόσμου μὲ μεγάλην ἄνεσιν, διότι τὰ περιθώρια κέρδους τὰ ὁποῖα ἔχει, εἶναι τεράστια. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἀνῆλθεν ἡ κατανάλωσις τοῦ μαζοὺτ εἰς τοιοῦτον σημεῖον ὥστε ὁ Ἑλληνικὸς λιγνίτης νὰ μὴ δύναται νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὸν συναγωνισμόν. Ἐάν, κύριοι, ἀκολουθοῦντες τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ τὸ νομοσχέδιον, ἐξοβελίσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λιγνίτην εἰς τὸν συναγωνισμὸν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν δὲν μένει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ μαζούτ, ἡ ὁποία ἐλέγχεται ἀπὸ τὸ παγκόσμιον τρὰστ τῶν πετρελαίων, θὰ ἀνέλθῃ ὑψηλά, ὁπότε τὰ Ἑλληνικὰ λιγνιτωρυχεῖα θὰ ἐγκαταλειφθοῦν καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ πληρώνῃ φόρον βλακείας εἰς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὸ τρὰστ τῶν πετρελαίων. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐθνικόν, ὑπὸ τὴν εὐρυτέραν σημασίαν τῆς λέξεως, ὥστε θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν μάλιστα προσπορίζωνται ἔσοδα, θὰ θελήσουν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν.

§130Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Μητσοτάκην, διότι μὲ ἐπρόλαβεν εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον ἐγὼ μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Γερακίνη ἐξ Εὐβοίας καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσω καὶ ἐγὼ τὴν Βουλήν, διότι ἀνέπτυξε τὸ θέμα πολὺ καλὰ ὁ κ. Μητσοτάκης. Ἐνδιαφερόμεθα, ὅμως εἰδικώτερον ἡμεῖς διὰ τὴν Εὔβοιαν, διότι εἶναι τὸ μεγαλύτερον λιγνιτοπαραγωγικὸν μέρος τῆς Ἑλλάδος. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ πληγῶσιν ἄνω τῶν 1000 οἰκογενειῶν μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Κύμης, χωρὶς νὰ ὑπολογίσω οὔτε τὴν Νότιον Εὔβοιαν, οὔτε τὸ Ἀλιβέριον.

§131Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ὅπως τὸ θέτῃ τὸ ζήτημα ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ὁ συνάδελφος ἐξ Εὐβοίας. Διότι εἶναι φλέγον τὸ ζήτημα καὶ διότι ἔχομεν μεγάλην περιφέρειαν λιγνιτοπαραγωγικὴν καὶ μὲ τὸν συναγωνισμὸν τὸν ἐπικίνδυνον τοῦ μαζούτ, θὰ ἔχωμεν κακὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς τὴν Εὔβοιαν. Συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§132Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ λιγνίτου, ἤδη ἀπασχολεῖ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Καί, ἐπειδὴ θέλομεν νὰ δώσωμεν ὄχι μίαν πρόχειρον λύσιν, ἐπειδὴ δυστυχῶς ἔχουν γεννηθῆ διάφορα ζητήματα σχετικὰ μὲ τὴν αὔξησιν τὴν ὁποίαν ἐκάμαμε τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου, ἔχει συσταθῆ μία εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀντιπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἐξ ἀντιπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, καὶ ἐλπίζω πολὺ σύντομα, σύμφωνα μὲ τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ ὑποβάλωμεν ἀμέσως ἕνα νέον νόμον. Διότι δὲν θὰ λύσωμεν μόνον, κύριοι, αὐτὸ τὸ θέμα τοῦ λιγνίτου, ἀλλὰ καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα δασμολογικά, ὥστε λίαν προσεχῶς νὰ λύσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ὁριστικῶς. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, μὲ μόνην τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἀνετυπώθη μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Αὐτὸ ψηφίζομεν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ γίνεται ἡ συζήτησις.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς ψηφίζομεν;

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§136Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ χαίρω διότι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ἐπανασυστήσῃ τὰς Ἐπιτροπὰς ἢ παρομοίας Ἐπιτροπάς, τὰ ὁποίας, ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, εἶχον συστήσει καὶ τὰς ὁποίας, μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς Κυβερνήσεώς μας κατήργησεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις διὰ τὴν προστασίαν τοῦ μεγάλου θέματος τῶν λιγνιτῶν ἐναντίον τοῦ συναγωνισμοῦ τοῦ μαζούτ. Ἐν τούτοις, κύριε ὑπουργέ, διὰ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου δημιουργεῖται ἓν μέγα κενὸν καὶ ἀφήνονται αἱ πύλαι ἀνοικταὶ διὰ τὸν μέχρι καταστροφῆς συναγωνισμὸν τοῦ εὐπαθοῦς ἐθνικοῦ μας προϊόντος, ποὺ λέγεται λιγνίτης. Ἡ Ἐπιτροπὴ σας δὲν εἶναι δυνατὸν πολὺ γρήγορα νὰ φθάσῃ εἰς συμπεράσματα καὶ εἰς θετικὰς ὑποδείξεις ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἑπομένως, τὸ ρῆγμα τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται σήμερον θὰ διατηρηθῇ διὰ σημαντικὸν χρονικὸν διάστημα καὶ τὰ ἀποτελέσματά του θὰ εἶναι μοιραῖα, διὰ πολλὰς ἐπιχειρήσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζομεν πολλὰς ἐλπίδας, διὰ τὴν χειραφέτησιν κάποτε τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ ἀπόψεως καυσίμων ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τοῦτο, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν ἤδη, νομίζω, ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν, εἰς τρόπον ὥστε, προσωρινῶς νὰ ἰσχύσῃ αὐτό, μέχρις ὅτου ἡ Ἐπιτροπὴ σας δυνηθῇ νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ θετικὰ μέτρα, μὲ τὰ ὁποῖα ἔχει σκοπὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁριστικὰ τὸ θέμα καὶ νὰ τροποποιήσητε αὐτὸν τὸν περίφημον νόμον 1640 πρὸς τὸν ὁποῖον ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐκφράζουν τὴν ἀφοσίωσιν καὶ τὴν νομιμοφροσύνην των, διὰ νὰ παραβιάζουν μόλις τοὺς δίδεται ἡ παραμικρὰ εὐκαιρία ἢ εὑρίσκονται πρὸ μιᾶς Α ἢ Β ἀνάγκης. Διὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησιν ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, μέχρις ὅτου εἶσθε εἰς θέσιν νὰ φέρετε νέαν διάταξιν ρυθμίζουσαν τὸ μέγα θέμα αὐτό, διότι, ἂν δὲν τὸ πράξετε, θὰ δημιουργήσητε ἕνα ρῆγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ συνεπείας σημαντικὰς ἐπὶ ἑνὸς κλάδου τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, τοῦ λιγνίτου, τοῦ ὁποίου ρήγματος αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι ἀδύνατον αὔριον νὰ διορθωθοῦν, διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ εἰσηγηθῆτε καὶ τὰ ὁποῖα ἐλπίζω ὅτι θὰ εἶναι ἀποφασιστικά.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω καὶ γὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἐμπόδιον ταμιευτικὸν καί, ὅπως ξεύρωμεν, ὄχι μόνον ἐμπόδιον δὲν ἔχει, ἀλλὰ ἔχει καὶ κέρδος, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησιν τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ μαζοὺτ τὸν τελευταῖον καιρὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχουν τόσας μεγάλας διακυμάνσεις, ὥστε οὐσιαστικῶς αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν νὰ ἐπιβάλωμεν διὰ τὸ μαζούτ, ἀποτελεῖ μικρότερον ποσοστὸν εἰς ἀναλογίαν αὐτῶν τῶν διακυμάνσεων τὰς ὁποίας ἐμφανίζει ἡ τιμὴ τοῦ μαζούτ. Ἀλλὰ γνωρίζω ἀκριβῶς καὶ δύναμαι νὰ εἴπω τοῦτο ὅτι ἐπέσαμε ἀπὸ 18 δολλάρια εἰς 11. Εἶναι μία τοιαύτη ἀναλογία τῆς πτώσεως τῆς τιμῆς τοῦ μαζούτ, κατόπιν τοῦ «ντάμπιγκ» τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισαν αἱ ἑταιρεῖαι περτελαίων, ὥστε νομίζω ὅτι σπουδαία δὲν εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις διὰ τὰς βιομηχανίας. Εἶναι, ὅμως, ἀπολύτως σημαντικὴ καὶ οὐσιώδης ἡ προστασία διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λιγνίτην. Ἐπιπροσθέτως, πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ θιγῇ ἡ Ἑλληνικὴ ἐξαγωγή, διότι δυνάμει ἰσχύοντος νόμου, θὰ ἐπιστραφοῦν, διὰ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα ποὺ θὰ θιγοῦν, τὰ ποσοστὰ τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸν δασμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπιβληθῇ. Κατὰ συνέπειαν, ἐξαγωγικὰς Ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις, δὲν πρόκειται νὰ θίξωμεν. Τελειώνω μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν προσπαθοῦμεν μὲ τὰ δάνεια νὰ κρατήσωμεν μίαν κατάστασιν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λιγνίτην, ὅταν, ἔστω καὶ προσωρινῶς ἀνοίξωμεν δι’ ὀλίγους μῆνας, ἀνοίξωμεν τὰς πύλας καὶ δώσωμεν ἀδείας εἰς τοὺς πάντας, πῶς εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἐπιβάλωμεν φραγμόν. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον τὸ ἀντιμετωπίζετε αὐτὸ ὡς μεταβατικὸν στάδιον, νομίζω ὅτι καλύτερον εἶναι νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ ἀναμείνωμεν τὸ τελικὸν νομοσχέδιον, ὅταν ἡ Κυβέρνησις καταλήξῃ εἰς τελικὰ συμπεράσματα.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Χατζηνικολῆς ἔχει τὸν λόγον.

§140Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Λυποῦμαι ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διότι κατ’ ἀρχὴν εἶμαι δύσπιστος πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν. Ἔχομεν τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κώδικος τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ καὶ ἐλειτούργει ἐπὶ δύο χρόνια. Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ κάμῃ ἄλλα δύο χρόνια, τότε οἱ λιγνιτορύχοι τῆς Κύμης, ποὺ ἔχουν 3 μῆνας νὰ πάρουν ἡμερομίσθιον, δὲν θὰ πάρουν ποτὲ ἡμερομίσθιον. Πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§141Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Ὀφείλω νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ὁποίαν νομίζω ἐλησμόνησα καὶ ἰδίως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λησμονήσουν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ περιφερείας ποὺ παράγεται ὁ λιγνίτης. Ποία ἦτο ἡ κατάστασις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου....

§142Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡμεῖς δὲν καταγόμεθα ἀπὸ λιγνιτοπαραγωγικὰς περιφερείας ἀλλὰ ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸν λιγνίτην ποὺ εἶναι ἐθνικὸν προϊόν.

§143Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διατὶ δὲν θέλετε μίαν φορὰν νὰ ἀφήσετε ἕνα ὑπουργὸν νὰ ὁμιλήσῃ χωρὶς νὰ τὸν διακόπτετε; Ποία ἦτο ἡ πραγματικὴ κατάστασις μέχρι Ἰανουαρίου 1955 ἐπὶ τοῦ θέματος, δηλαδὴ ποίαν κατάστασιν ἀντεμετωπίζαμεν μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου 1955; Μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1955 ὑπῆρχε καὶ ἐπὶ τοῦ μαζοὺτ δασμὸς 0,126 καὶ ὑπῆρχε εἰδικὸς φόρος 0,04. Ὁμολογῶ, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν περιφερειῶν αὐτῶν, τῶν λιγνιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, οὔτε ἕτερος συνάδελφος παρεπονέθη διὰ τὴν τοιαύτην εὔνοιαν τοῦ μαζούτ. Ἐπειδή, ὅμως, εἴχομεν ἀνάγκας ἐπιτακτικάς, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1955, δηλαδὴ μόλις πρὸ 5 μηνῶν ἀνεβάσαμε τὸν φόρον καταναλώσεως ἀπὸ 0,04 εἰς 0,15 δηλαδὴ ἐκάμαμεν μία προστασίαν τοῦ λιγνίτου. Εἴχομεν σωρείαν διαμαρτυριῶν καὶ αἱ ἐφημερίδες διεμαρτυρήθησαν, ὅταν ἀνεβάσαμεν τὸν φόρον καταναλώσεως τοῦ μαζοὺτ καὶ κατὰ ἕνα τρόπον ἐπεβαρύναμεν τὰς βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι μετεχειρίζοντο μαζοὺτ καὶ κατὰ συνέπειαν, καὶ τὸ παραγωγικὸν κόστος τῆς βιομηχανίας. Τί ἐγένετο; Τὸ 40% τῶν βιομηχανιῶν, διότι ὑπῆρχον διατακτικαί, ἐπλήρωναν τὸν φόρον αὐτὸν τῆς καταναλώσεως καὶ τὸ 60% δὲν ἐπλήρωνεν οὔτε καὶ τὸν φόρον καταναλώσεως. Διότι ὑπῆρχον ὡρισμέναι βιομηχανίαι ποὺ δὲν κατέβαλον τὸν φόρον.

§144Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Διατί;

§145Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Διότι ἐγένετο μία εἰδικὴ μεταχείρισις ὡρισμένων βιομηχανιῶν, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ἐδημιουργήθησαν ὡρισμέναι προϋποθέσεις τοῦ εὐθηνοῦ βιομηχανικοῦ κόστους. Αὐτὴ ἦτο ἡ πολιτικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ μέχρι σήμερον. Κατὰ συνέπειαν, χωρὶς νὰ δίδω ἀπάντησιν, ὡς πρὸς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐθέσατε διότι ἀπάντησιν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, λέγω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐν προκειμένῳ, καὶ αὐτὸ θέλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ ὀφείλετε νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ἐπροστάτευσε τοὺς λιγνιτοπαραγωγούς, διότι τὸν φόρον καταναλώσεως τοῦ μαζοὺτ ἀπὸ 0,04 τὸν ἐπῆγε 0,15. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχωμεν τὸ 0,276, τὸ ὁποῖον συγκρίνετε, δὲν τὸ ἔχομεν διότι ὑφίστατο, οὔτε, διότι τὸ ἐζήτησαν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν λιγνιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, διότι εἴχομεν, 0,126 καὶ 0,04, 0,16. Αὐτὸ τὸ 0,16 ἐγένετο αὐτὴν τὴν στιγμήν, διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ 0,201. Δηλαδὴ πράγματι ἐπέρχεται, δὲν λέγω ὁλοκληροῦται, ἐπέρχεται μία προστασία τῆς λιγνιτοπαραγωγῆς καί, ταὐτοχρόνως, καταργεῖται ἡ ἄδεια ἡ ὁποία προέβλεπε τὴν χορήγησιν εἰς ὡρισμένας βιομηχανίας, χορήγησιν μαζοὺτ ἄνευ τοῦ φόρου καταναλώσεως. Ἄρα αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι διὰ τῆς προστασίας τῆς λιγνιτοπαραγωγῆς, δὲν λέγω ὅτι ὁλοκληροῦται, ἀλλὰ ἡ ὁλοκλήρωσις θὰ γίνῃ κατόπιν τῆς ἐν συνεχείᾳ προσπαθείας καί, μάλιστα, ὁλοκληρωμένη προσπάθεια, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§146Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ εὐκολύνω τὴν συζήτησιν καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχει ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως, ὁπωσδήποτε καὶ τὰ δύο νομοσχέδια νὰ ψηφισθοῦν σήμερον τὸ βράδυ καὶ διὰ νὰ μὴ μακρυγοροῦμεν καὶ ἀκριβῶς ἐπειδὴ μὲ συγκινεῖ καὶ ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ βραδύνῃ δι’ αὐτὸ ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν διὰ νὰ διευκολύνω τὴν κατάστασιν. Καὶ παρακαλῶ τοὺς κυρίους, ἐπειδὴ αὐτὰ ἀπὸ αὔριον θὰ ἰσχύσουν καὶ θὰ στείλω τηλεγράφημα πρὸς τὰς τελωνειακὰς ἀρχάς, παρακαλῶ νὰ θελήσητε νὰ ψηφίσητε σήμερον τὰ νομοσχέδια, ὥστε, νὰ δύνανται ἀπὸ αὔριον νὰ ἐφαρμοσθοῦν. (Χειροκροτήματα). Δηλαδὴ τὸ 0,18 νὰ γίνῃ 0,25. Θὰ σᾶς παρακαλέσω συνεπῶς νὰ ψηφισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὥστε ἀπὸ αὔριον νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κοινοποιήσω σχετικὴν ἐγκύκλιον πρὸς τὰς τελωνειακὰς ἀρχάς.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§148Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν πρῶτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται αὔξησις δασμοῦ ἐπὶ τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου καὶ αὐξάνεται συνεπῶς ἡ τιμή. Δι’ ἄλλου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται αὔξησις τῆς εἰσαγομένης βενζίνης. Τὰ δύο αὐτὰ προϊόντα εἶναι ἡ πρώτη ὕλη διὰ τὴν γεωργίαν καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν προηγμένην γεωργίαν, ἐκείνην ἡ ὁποία εἴτε δι’ ἁλωνιστικῶν μηχανῶν, ἢ θεριστικῶν ἢ ἀρδευτικῶν συγκροτημάτων ἐκτελεῖ τὸν σκοπόν της. Καὶ κατὰ συνέπειαν μόλις ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀφοῦ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νέου δασμοῦ, αὐξάνεται τὸ κόστος τῆς καλλιεργείας. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις κατὰ τὸ παρελθὸν θελήσασαι νὰ δώσουν εἰδικὴν προστασίαν εἰς τοὺς παραγωγούς, ἐχορήγησαν βενζίνην εἰς ἠλαττωμένην τιμὴν δι’ ὅσους χρησιμοποιοῦν τὴν βενζίνην διὰ τὰς γεωργικὰς μηχανάς. Παρόμοιον θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ καὶ σήμερον. Μᾶς εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, ὅτι θὰ φέρῃ νομοσχέδιον ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν τὸ ὁποῖον θὰ ἀφαιρῇ δασμούς. Νομίζω ὅτι ἐνδεχομένως εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον θὰ εὕρῃ τὴν θέσιν της μία διάταξις ἡ ὁποία, ὅπως ἔγινεν εἰς τὸ παρελθὸν ν’ ἀπαλλάσσῃ τοὺς γεωργοὺς ἀπὸ τὸ πρόσθετον βάρος τῶν ἐπιβαλλομένων διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου δασμῶν. Εὔχομαι ὅπως ἡ ὑπόδειξίς μου γίνῃ παραδεκτὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§150Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἀπησχόλησα ἐπανειλημμένως μέχρι σήμερον τὸν κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸν διὰ τὸ ζήτημα τῆς δασμολογικῆς καὶ φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὴν κίνησιν τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων, δηλ. τῶν μηχανημάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦνται διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς καὶ τὴ συγκομιδὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐζήτησα παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ στοιχεῖα ὡς πρὸς τὴν ἐλάττωσιν τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῆς ἀπαλλαγῆς τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου διὰ τὴν κίνησιν τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων, δυστυχῶς ὅμως δὲν μοῦ ἐδόθησαν. Ὁπωσδήποτε ἐπιμένω εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν χάριν προωθήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν μοχθούντων γεωργῶν. Εἶναι δὲ κατ’ ἐξοχὴν κατάλληλος στιγμὴ θεσπίσεως τῆς ἀπαλλαγῆς, ἡ ψήφισις ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον οὐσιωδῶς αὐξάνει τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἄν δὲν εἶναι ἕτοιμος σήμερον, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἂς θεσπισθῇ ἡ ἀπαλλαγὴ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἂς καθορισθοῦν αἱ προϋποθέσεις διὰ διατάγματος. Πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς, ἐδέχθη ὀρθῶς μίαν τροπολογίαν, δι’ ἧς προβλέπεται αὔξησις τοῦ δασμοῦ τοῦ μαζοὺτ χάριν προστασίας τῶν ἐγχωρίων λιγνιτῶν. Καλῶς ἔπραξε διότι πρέπει νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς τοὺς λιγνιτωρύχους. Δοθέντος ὅμως ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ θὰ αὐξήσῃ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους, ἀντιστοίχως δυνάμεθα καὶ ὀφείλομεν νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν βενζίνην καὶ τὸ πετρέλαιον τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων παντὸς δασμοῦ καὶ φόρου.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§152Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 10ετίαν κολοσσιαία καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργικῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἤδη δὲ τὰ ἀποτελέσματα τῆς προσπαθείας ταύτης, ἤρχισαν νὰ ἀποδίδουν. Εἶναι γνωστὸν ἐπίσης ὅτι καὶ πρὸ 2 ἐτῶν ὅτε παρόμοιον νομοσχέδιον ἐψηφίζετο καὶ ἐζητήθη ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῶν γεωργικῶν περιφερειῶν, ἐψηφίσθη διότι ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶχεν ἐπιμείνει νὰ μὴ γίνῃ οὐδεμία ἐξαίρεσις δασμολογικῆς ἀπαλλαγῆς. Ἀφῆκεν ὅμως ὁ τότε ὑπουργὸς νὰ ἐννοηθῇ ὅτι θὰ ἐγένετο μία μελέτη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ εἰς προσεχὲς νομοσχέδιον, θὰ παρείχετο ἡ δασμολογικὴ αὐτὴ ἀπαλλαγὴ τῆς βενζίνης διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα. Σήμερον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, ἐρχόμεθα νὰ ἀφαιρέσωμεν τὴν ἐλπίδα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τοὺς ὁποίους ἐνισχύσαμεν εἰς τὴν προσπάθειάν των νὰ ἀγοράσουν τρακτὲρ καὶ ἄλλα γεωργικὰ μηχανήματα καὶ αὐξάνομεν τὴν τιμὴν τῆς βενζίνης, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωμεν ὅτι διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως ταύτης ἀντὶ νὰ φθηνήνῃ τὸ κόστος τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, θὰ αὐξηθῇ εἰς βάρος τῆς ὁλότητος. Νομίζω ὅτι μέχρι σήμερον δὲν ἐδώσαμεν τὴν δέουσαν προσοχὴν πρὸς τοὺς ἀγρότας οἱ ὁποῖοι ὡς εἵλωτες σκληρῶς μοχθοῦν καὶ ἐργάζονται, καὶ γενικῶς δὲν ἐστρέψαμεν μὲ στοργὴν πρὸς τὴν τάξιν αὐτήν, ἀλλὰ διαρκῶς προσπαθοῦμεν νὰ συμπληρώσωμεν τὰς ἀνάγκας τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τῆς διαρκοῦς ἐπιβαρύνσεως τῆς τάξεως αὐτῆς. Πολὺ φοβοῦμαι ὅμως ὅτι μὲ τὴν τακτικὴν αὐτήν, δὲν θὰ εὕρωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας τὸν ἐνθουσιασμὸν ποὺ εὕρομεν τὸ 1952. Σεῖς, κ. ὑπουργέ, ποὺ προέρχεσθε ἀπὸ ἐπαρχίαν, γνωρίζετε τί εἶναι γεωργικὴ τάξις καὶ ποῖαι αἱ ἀνάγκαι της. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν νὰ δεχθῆτε τὴν ἀπαλλαγὴν διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§154Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, καὶ δὲν ἔχω πολλὰ νὰ προσθέσω. Νομίζω ὅμως ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεταφέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν φωνὴν τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐπαρχίας τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ καὶ νὰ τονίσω ὅτι ὅλαι αἱ στηριχθεῖσαι ἐφέτος ἐλπίδες ἐπὶ τῆς καλῆς σιτοπαραγωγῆς ἀνεδείχθησαν φροῦδαι. Ἤδη ἐπίκειται τὸ θέμα τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἀντίκτυπος ἐπὶ τῶν κατοίκων ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου, ἡ ὁποία ὡς ἀντιλαμβάνεσθε θὰ συμπέσῃ εἰς μίαν πολὺ δύσκολον περίστασιν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ ἔστω καὶ προσωρινῶς τὴν ἐξαίρεσιν τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης καὶ πετρελαίου διὰ τὰ ἄροτρα καὶ λοιπὰ ἐν γένει γεωργικὰ μηχανήματα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λεκαρᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§156Δ. ΛΕΚΑΡΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προερχόμενος ἐξ ἀγροτικῆς περιφερείας ἔχω νὰ μεταφέρω τὴν φωνὴν τῶν συμπολιτῶν μου ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται καὶ πολὺ δικαίως διότι μὲ τὰ ἀλλεπάλληλα μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην ἐνισχύσεως, ἔχουν φθάσει μέχρι σημείου, ὥστε τὸ κόστος γεωργικῆς παραγωγῆς νὰ ἔχῃ αὐξηθῆ τεραστίως. Τὰ λιπάσματα φέρ’ εἰπεῖν ἔχουν φθάσει εἰς τὴν διπλασίαν τιμήν. Σήμερον ἐρχόμεθα νὰ τὸ ἐπιβαρύνωμεν περισσότερον διὰ τῆς ἐπιβολῆς νέων δασμῶν εἰς τὰ καύσιμα. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐπεβλήθη ἡ ἀλλαγὴ τῶν παλαιῶν μεθόδων, διὰ νέων μηχανικῶν μέσων. Πάντως, εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ μηχανικὰ μέσα ἀπαιτοῦν καύσιμα. Τὰ καύσιμα αὐτὰ ἐπιβαρύνουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ ἀσφαλῶς οἱ σιτοπαραγωγοὶ θὰ ζητήσουν αὔξησιν τῆς τιμῆς. Τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς ηὐξήθη εἰς τοιοῦτον σημεῖον οὕτως ὥστε νὰ μὴ εἰσπράττουν οὔτε κἂν τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Τὴν φωνὴν αὐτὴν τῆς διαμαρτυρίας τὴν μετεβίβασα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ὁποίας εἶμαι μέλος, ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς μοῦ ὑπεσχέθη ὅτι θὰ τὸ ἐξετάσῃ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Καὶ ἄλλοτε εἶχε παρασχεθῆ ἀτέλεια εἰς τὰ καύσιμα τὰ προοριζόμενα διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀνάγκας. Ἐλέχθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἰδίως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας προτίθεται νὰ καταργήσῃ τὰ βενζινοκίνητα ἄροτρα. Εἶναι ἀληθές, αὐτό, ἀλλὰ ἀπὸ 2)ετίας ἔχει προκηρυχθῆ ἕνας διαγωνισμὸς διὰ νὰ προμηθευθῇ τὸ Κράτος πετρελαιοκίνητα ἄροτρα, πλὴν ὅμως μέχρι σήμερον δὲν ἔχει γίνει ἡ δημοπρασία. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου δὲν εἶναι μόνον τὰ βενζινάροτρα, εἶναι καὶ τὰ γεωργικὰ συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν μόνον βενζίνην. Συνεπῶς νομίζω ὅτι θὰ πρέπει λόγῳ προστασίας τῶν παραγωγῶν καὶ διὰ νὰ μὴ ἔχουν τὴν ἀξίωσιν νὰ ζητοῦν ἐπηυξημένας τιμὰς διὰ τὸν σῖτον εἰς τὴν συγκέντρωσιν, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα οὕτως ὥστε οἱ γεωργοί, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν μέσα μηχανικὰ διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν ἀγρῶν των, νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐξαγορᾶς τῆς βενζίνης μὲ μειωμένην τιμήν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§158Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κοζάνης συναδέλφου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει γίνει αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Θὰ σᾶς παρεκάλουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μέχρι τινὸς συνέβαινε, δηλαδὴ νὰ δοθῇ κάποια προστασία εἰς τοὺς γεωργούς, ὥστε νὰ προμηθεύωνται τὰ καύσιμά των εἰς χαμηλὴν τιμήν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς ἀγρότας. Θὰ παρεκάλουν, ἐφ’ ὅσον ὑμεῖς θέλετε νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μὴ καθυστερήσῃ ἡ ψήφισίς του, νὰ τεθῇ διάταξις ὥστε νὰ προμηθεύωνται τὴν βενζίνην μὲ μειωμένην τιμήν, ἢ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, ὥστε διὰ τὴν γεωργίαν νὰ ὑπάρχῃ ἠλαττωμένη τιμὴ βενζίνης.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον.

§160Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μέσα εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς σημερινῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία εἶναι περισσότερον ἤρεμος καὶ ἐστερημένη ἴσως τοῦ πάθους καὶ τοῦ φανατισμοῦ, μὲ τὸν ὁποῖον διεξήχθη ἡ προηγουμένη κατ’ ἀρχὴν συζήτησις ἤθελα νὰ προσθέσω μερικὰ λόγια. Συμμερίζομαι τὰ ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι διὰ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν ἡ μὴ περαιτέρω ἐπιβάρυνσις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐξ ἀφορμῆς τῶν καυσίμων. Ἀτυχῶς ἐδῶ συμβαίνει κάτι, διὰ τὸ ὁποῖον δικαιοῦμαι καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω, ὅτι διέλαθε τῆς προσοχῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἡ μεγάλη σημασία τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τὸ συζητούμενον ἄρθρον 1. Διότι ἠκούσθη ὅτι ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν καυσίμων καὶ ἰδίᾳ ἐπὶ τῆς βενζίνης ἀφορᾷ ἕνα εἶδος πολυτελείας καὶ ὅτι συνεπῶς ἐπιβαρύνει μόνον τὰς πλουσίας τάξεις. Ἐδῶ ἐπιβαρύνομεν ὅλα τὰ καύσιμα, ὄχι μόνον τὴν βενζίνην, ἀλλὰ τὰ ντῆζελ, τὰ μαζοὺτ κλπ., δηλαδὴ εἴδη τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν τὴν κίνησιν εἴτε γεωργικῶν μηχανῶν, εἴτε μέσων μεταφορᾶς ὡς λ.χ. αὐτοκινήτων φορτηγῶν ἢ ἐπιβατικῶν, πάντως οὐχὶ θέματα περιπάτων καὶ πολυτελείας, ἀλλὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν ἄμεσον μὲ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν πάλιν ἀπομονώσωμεν τὴν βενζίνην, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινε δὲν ἤκουσα νὰ δοθοῦν στοιχεῖα, νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἔχομεν 40 χιλ. αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα κυκλοφοροῦν εἰς τὴν χώραν. Ἐξ αὐτῶν τὰ 20.000 αὐτοκίνητα εἶναι αὐτοκίνητα φορτηγά, δηλαδὴ αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν τὸ κόστος τῆς ζωῆς ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν κομίστρων καὶ πάσης ἄλλης ἐπιβαρύνσεως ἐπὶ τῶν προϊόντων. Ἕνας ἄλλος ἀριθμὸς 7.000 αὐτοκινήτων —καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα νὰ μὴ τὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ— εἶναι λεωφορεῖα τὰ ὁποῖα μεταφέρουν ἐπιβάτας, δηλαδὴ εἶναι τὸ κόμιστρον τῆς κινήσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν 6–7 χιλιάδες αὐτοκίνητα καὶ φθάνομεν συνολικῶς εἰς τὰ 33–34 χιλιάδες αὐτοκίνητα ἐπὶ τῶν 40.000, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀγοραῖα ἢ ταξί, τὰ ὁποῖα συντελοῦν καὶ αὐτὰ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῶν μεταφορῶν καὶ συνεπῶς ἐπιβαρύνουν ὅλον αὐτὸν τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην μορφὴν τὰ χρησιμοποιεῖ. Συνεπῶς ἀπομένουν τελικῶς ὡς θέμα ἐνδεχομένως εὐπορίας ἢ πολυτελείας, ἐὰν θέλετε, ἐπὶ τῶν 40.000, 6.000 αὐτοκίνητα καθαρῶς ἐπιβατικὰ ἐκ τῶν ὁποίων ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν ἀπασχολουμένων αὐτοκινήτων δι’ ἐπαγγελματικὰς ἀνάγκας (ἰατρῶν, μηχανικῶν, δικηγόρων κλπ.), θὰ ἴδητε ὅτι ὁ τελικὸς ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων τῆς ἀνέσεως καὶ τῆς διασκεδάσεως εἶναι ἐλάχιστος. Δηλαδὴ ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς φορολογίας εἶναι ζήτημα ἐὰν τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ εἶναι τὸ 10% τοῦ συνόλου, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ἀναλογία τῆς καταναλώσεως τῶν μεγάλων φορτηγῶν καὶ ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων. Καταλήγω συνεπῶς εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀναμφισβητήτως ὑπῆρξε μία πρᾶξις ὁδηγοῦσα εἰς μίαν ἀσφαλῆ ἐπιβάρυνσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις τῆς αὐξήσεως τῆς φορολογίας τῶν καυσίμων. Ἀτυχῶς αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἔχουν πάντοτε ὑπὸ μάλλης εἰς πᾶσαν στιγμὴν τὰς εὐκόλους λύσεις. Ὁσάκις παρουσιάζονται ζητήματα συμπληρώσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους, τὸ πρῶτον πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προέτεινον εἶναι τὸ εὔκολον: ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν καυσίμων καὶ ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς ζακχάρεως. Νομίζω ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἔφθασαν τὰ πράγματα σήμερον δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω καμμίαν πρακτικὴν ὑπόδειξιν διότι καὶ αὐτὸ τὸ θέμα τοῦ διαχωρισμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δικαιότατον, δὲν ἔχει ὅρια σαφῆ. Ἀρχίζομεν ἀπὸ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα. Βεβαίως εἶναι ἡ πρώτη κατηγορία. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφίσωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν κομίστρων τῶν ἐμπορευμάτων ὅταν ἀπὸ τοὺς παραγωγούς μας ἀξιώνομεν συγκράτησιν τῶν τιμῶν καὶ τοῦ τιμαρίθμου κ.ο.κ. Δὲν ἠμπορῶ τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω ὡς συμπέρασμα παρὰ ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, μελετῶν τὸ ζήτημα ἔλθῃ μὲ τὸ προσεχὲς νομοσχέδιον νὰ ζητήσῃ εὐθέως μίαν μείωσιν τῆς φορολογίας τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν, ἂν μὴ κατάργησιν, ὄχι μόνον δι’ ὅλα τὰ ἄλλα καύσιμα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν βενζίνην, διότι καὶ αὐτῆς τὰ 9)10 χρησιμοποιοῦνται διὰ καθαρῶς παραγωγικοὺς σκοπούς.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§162Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν εἰδικῶς καὶ μόνον διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα. Ἡ χώρα μας παρουσίασε τὰ τελευταῖα ἔτη μίαν μεγάλην αὔξησιν τῆς ἐπιδόσεως καὶ τοῦτο ὠφέλησε τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἐὰν ἐπιβαρυνθοῦν αἱ μεταφοραὶ διὰ τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, αὐτὸ εἶναι ἐλάχιστον ἔναντι τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν μεγάλας ποσότητας βενζίνης καὶ πετρελαίου, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τύχουν εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§164Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν λέγομεν ὅτι εἴμεθα ὑπὲρ τῶν ἀγροτικῶν συνεταιρισμῶν διότι νομίζομεν ὅτι εἶναι φορεῖς πολιτισμοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀλλὰ ὅταν πρόκειται νὰ λάβωμεν συγκεκριμένα μέτρα, πάντοτε λησμονοῦμεν τὴν ἰδέαν αὐτήν. Οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοί, βάσει μαθηματικῶν ὑπολογισμῶν, προέβησαν εἰς ἀγορὰς μηχανημάτων καὶ εἰς ἐγκαθίδρυσιν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, ἐλαιουργείων κλπ. Ἐρχόμεθα σήμερον καὶ μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτὴν τῶν καυσίμων ἀνατρέπομεν τοὺς ὑπολογισμούς των σημαντικῶς καὶ θὰ τοὺς φέρωμεν εἰς δυσχερῆ θέσιν. Αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων δὲν προβλέπεται τοὐλάχιστον εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς νὰ αὐξηθοῦν αἰσθητῶς, ὥστε νὰ φέρουν ἀντιστάθμισμα εἰς ἐπαύξησιν τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα τοῦτο; Οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοί, οἱ ὁποῖοι λειτουργοῦν βάσει ὡρισμένων οἰκονομικῶν μέσων, πῶς θὰ συνεχίσουν νὰ λειτουργοῦν ὅταν τοὺς ἀνατρέψωμεν τοὺς ὑπολογισμούς των διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν; Τὰ γεωργικὰ μηχανήματα, τὰ μηχανήματα τῶν συνεταιρισμῶν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν αὔξησιν αὐτὴν διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθουν.

§165Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὄχι μόνον τὰ μηχανήματα τῶν συνεταιρισμῶν, ἀλλὰ ὅλα τὰ γεωργικὰ μηχανήματα.

§166Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δύο λέξεις θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ὡς προερχόμενος ἐκ τῆς ἐπαρχίας. Ὅτι ἀσφαλῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαιρεθοῦν τόσον τὰ γεωργικὰ μηχανήματα ὅσον καὶ τὰ αὐτοκίνητα. Νομίζω δὲ ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει συσχετισμὸς καὶ εἰς τὸ ἴδιον ταμεῖον θὰ πᾶνε τὰ χρήματα, εἰς τὸ ἑπόμενον νομοσχέδιον ἔχετε φορολογίαν ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν αὐτοκινήτων ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀρκετὸν καὶ αὐτὴν τὴν φορολογίαν θὰ εἶναι δυνατὸν τυχὸν νὰ αὐξήσετε, ἀπὸ τὴν ἄλλην δὲ πλευρὰν νὰ μειωθῇ ἢ μᾶλλον νὰ μὴ ὑπάρχῃ καθόλου φορολογία, διότι ἡ φορολογία τῆς βενζίνης ἀφορᾷ τὴν διακομιδὴν τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ τῶν κατοίκων τῶν πτωχῶν περιφερειῶν, ἤδη δὲ τὰ κόμιστρα θὰ αὐξηθοῦν τῶν διαφόρων λεωφορείων καὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον οὔτε τὸ εἰσιτήριόν των νὰ μεταβοῦν ἀπὸ τὸ χωριό των εἰς τὴν πόλιν, ἔστω καὶ διὰ τὰς ἀπολύτους ἀνάγκας των, θὰ λυπηθοῦν καὶ θὰ αἰσθανθοῦν αἴσθημα πικρίας διὰ τὴν αὔξησιν αὐτήν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιβεβλημένη, καὶ δὲν ἐπιτρέπεται σεῖς ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας νὰ προσθέσητε κάτι ἐπὶ πλέον εἰς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀγρότας. Δι’ αὐτὸ διαμαρτύρομαι καὶ πιστεύω, ὅτι σεῖς ἐφ’ ὅσον προέρχεσθε ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ γνωρίζητε ὅλα αὐτὰ θὰ θελήσητε νὰ ἀφήσητε ἐκτὸς φορολογίας καὶ τὴν βενζίνην καὶ τὸ πετρέλαιον.

§167Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, μὴ λησμονῆτε, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, εἶναι μέτρα ἀνάγκης καὶ ὅτι τὰ ἐλάβαμε μὲ πόνον, καὶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ μίαν 25)ετίαν ἀντιπροσωπεύω μίαν ἀγροτικὴν περιφέρειαν, αἰσθάνομαι τὸ βάρος νὰ μὲ πιέζῃ διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Ὅπως ὅμως ἐξήγησα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, δὲν εὑρέθη ἀκόμη ὁ πρακτικὸς τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ἀγρόται τῶν μέτρων. Μελετῶ τὸ ζήτημα μὲ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι δυνατόν, θὰ δώσωμεν τὴν λύσιν.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπόψε, ἀποδεικνύει καλύτερον παντὸς ἄλλου, πόσον βαρύτατα πλήττει τὸν Ἕλληνα παραγωγόν, ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπὶ τῶν καυσίμων. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ φορολογία αὐτή, θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῆς καταναλώσεως. Περιθώρια, διὰ νὰ τὴν ὑποστῇ ἐκεῖνος εἰς τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται δὲν ὑπάρχουν. Ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν καυσίμων, θὰ ἔχῃ, ὡς ἄμεσον συνέπειαν αὔξησιν τῶν κομίστρων, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε, καὶ ἀπεφάσισε καὶ διὰ τὴν ΠΑΟΥΕΡ, ἡ ὁποία δὲν πληρώνει δασμούς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ τονίσω εἶναι τοῦτο. Ὑπάρχουν αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα κινοῦνται εἰς ἀγόνους γραμμὰς καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἀντεπεξέρχονται εἰς τὸ κόστος, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιρρίψουν τὸ βάρος αὐτὸ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου ὑπάρχουν λεωφορεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν εἰσπράττουν οὔτε 400 δραχ. ἀκαθάριστα ἔσοδα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι συνδέεται τοῦτο μὲ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναμένει νὰ εἰσπράξῃ 400 ἑκ. δραχ. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ συζήτησιν διότι πρόκειται περὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι δὲν δικαιοῦται νὰ ἀρνηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἡ τροπολογία ὅπως προκειμένου περὶ γεωργικῶν μηχανῶν, διὰ τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖται βενζίνη καὶ πετρέλαιον, ὑπάρξῃ εἰδικὴ ἀπαλλαγὴ τοῦ φόρου. Ὀρθῶς ὁ κ. Παμπούκας ὑπέμνησεν, ὅτι ἀνάλογος ἐφαρμογή, ἐγένετο καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνείδησιν τῆς ἀποστολῆς των, δὲν πρόκειται νὰ κάμουν λαθρεμπόριον τῶν καυσίμων, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν. Ὑπάρχει, κύριοι, τρόπος νὰ τὸ ἐξασφαλίσητε καὶ αὐτό. Ἂς διαφύγῃ στὸ τέλος–τέλος ἓν μικρὸν ἔσοδον. Δὲν δύνασθε νὰ ἀγνοήσητε ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος στενάζει ἀπὸ δαπάνας, τὰς ὁποίας δὲν δύναται νὰ καλύψῃ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, δὲν νομίζω ὅτι ἱκανοποιεῖ κανένα. Νὰ διατυπώσωμεν ἓν ἄρθρον τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ ὅτι ἀπαλλάσσονται τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης καὶ τοῦ πετρελαίου, ἐφ’ ὅσον χρησιμοποιοῦνται διὰ μηχανὰς γεωργικὰς καὶ ὅτι αἱ λεπτομέρειαι τοῦ παρόντος, θὰ καθορισθοῦν δι’ ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν. Ἔχετε πᾶσαν ἄνεσιν νὰ εὕρητε τὸν τρόπον, καὶ θὰ δώσητε εἰς τὸν ἀγρότην τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι ἐγένετο δεκτὸν ἕνα αἴτημά του.

§169Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ θὰ φέρῃ ἄλλο νομοσχέδιον.

§170Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ ἐπιβαλλομένη φορολογία ἐπὶ τῶν καυσίμων, εἶναι θλιβερὰ καὶ θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Ἰδιαιτέρως θὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ κόστος τῆς ζωῆς εἰς τὰς σεισμοπλήκτους νήσους ὅπου φορτηγὰ παλαιὰ αὐτοκίνητα καταναλίσκουν μεγάλας ποσότητας βενζίνης. Συνεπείᾳ τούτου, τὰ κόμιστρα θὰ ἐπιβαρυνθοῦν. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως εἰδικῶς διὰ τὰς σεισμοπλήκτους νήσους χρωματίζεται ἡ βενζίνη καὶ οὕτω δὲν θὰ ὑπάρξῃ διαφυγὴ αὐτῆς. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ παράκλησις τῶν κατοίκων τῶν νήσων αὐτῶν, θὰ εἰσακουσθῇ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν.

§171Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§172Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι καλύτερον εἶναι νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασίς μου ὡς τὴν διετύπωσα. Ἐὰν ἡ πρότασις μου ἀπορριφθῇ τότε θὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μητσοτάκη παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ πρότασις τοῦ κ. Μητσοτάκη ἀπερρίφθη. Ἄρθρον 1.

§174ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν καὶ τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς). Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§176Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ αὔξησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τῶν ἐπανωδερμάτων εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴ εἶναι τόσον μεγάλη. Νομίζω ὅτι 120% δὲν εἶναι ἀπαραίτητος αὔξησις διὰ τὴν προστασίαν τῆς σχετικῆς βιομηχανίας. Θὰ προκληθῇ μεγάλη αὔξησις τῶν πωλουμένων ἐδῶ ἐπανωδερμάτων ἀδικαιολόγητος. Τὰ ⅔ τῆς αὐξήσεως θὰ ἦτο ποσοστὸν ἐπαρκὲς διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 3.

§178ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ τῆς σακχάρεως. Δὲν πρόκειται διὰ τῶν ὅσων θὰ εἴπω νὰ μεταβληθῇ ἡ ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ παρατηρήσω καὶ πάλιν ὅτι ἡ σάκχαρις ἀποτελεῖ ἓν εἶδος πρωτίστης ἀνάγκης καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ πρέπει μὲ τόσην εὐκολίαν νὰ ἀποφασίζουν τὴν αὔξησιν αὐτήν. Παρῆλθεν ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σάκχαρις ἐθεωρεῖτο εἶδος πολυτελείας. Τὸ αὐξανόμενον βιοτικὸν ἐπίπεδον ἔχει καταστήσει τὴν σάκχαριν ἓν εἶδος πρώτης ἀνάγκης καὶ νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται μεγαλυτέρα προσοχὴ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου.

§181Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι τόσον μεγάλη ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ τῆς σακχάρεως. Τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις μου λεπτομερῶς ἐξέθεσα εἰς τὴν εἰσήγησιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω. Ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω ἁπλῶς ἕνα ἐρώτημα εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν. Διὰ τῆς μεταβολῆς τοῦ δασμοῦ εἰς φόρον καταναλώσεως, διάφοροι ὀργανισμοὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ ἔρανος Β. Ἑλλάδος, χάνουν μέγα μέρος τῶν πόρων των. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τὸ εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ λάβῃ μέτρα ὥστε οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι κοινῆς ὠφελείας νὰ μὴ χάσουν τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους μέχρι σήμερον εἶχον.

§182Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐχαρακτήρισε τὰ μέτρα αὐτὰ ὡς μέτρα ἀνάγκης. Βεβαίως εἰς κάθε φορολογίαν ὑπάρχουν χιλιάδες οἱ παραπονούμενοι. Ἐγὼ κάμνω μίαν σύστασιν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ὑπεσχέθη ὅτι θὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα τῆς βενζίνης, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ ἴδιον καὶ ἐν προκειμένῳ καὶ παραπεμφθῇ τὸ θέμα εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλλένδας. Νὰ μελετήσῃ λοιπόν, τὸ θέμα τῆς σακχάρεως ὅπως καὶ τὰ ἄλλα ὥστε ἀργότερον νὰ ἐκπέσῃ τὸ βάρος τῶν φόρων εἰς τοὺς πράγματι πλουσίους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὡς μέτρον ἀνάγκης τὸ δέχομαι.

§183Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, περιώδευσα τελευταίως εἰς τὴν περιφέρειάν μου, ἡ ὁποία εἶναι πτωχὴ ὅπως καὶ αἱ ἄλλαι περιφέρειαι καὶ διεπίστωσα ὅτι διὰ τὴν σάκχαριν εὐχαρίστως θὰ πληρώσῃ ὁ ἀγρότης ἀκριβώτερα, διότι κάθε ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἐξοδεύει τὸν χρόνον 25 ὀκάδες σακχάρεως. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργὸν εἶναι νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τοῦ φόρου τῶν λιπασμάτων.

§184Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εὐθέως εἰς τὸν συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν, ὅτι ἀκριβῶς ἦτο ἠθελημένη. Καὶ νομίζω ὅτι ὅταν γίνεται μία προσπάθεια καταργήσεως τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων δὲν περίμενα ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐκείνην νὰ κατηγορηθῶ δι’ αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θίγονται ἐνδεχομένως ἀπὸ τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, κατ’ ἄλλον τρόπον θὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν.

§185Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἐφόσον ὁ λόγος περὶ σακχάρεως, ἤθελον νὰ τονίσω ὅτι λησμονοῦν οἱ κύριοι, ὅτι ἐνῷ παρέλαβεν ὁ Συναγερμὸς τὴν σάκχαριν 16 δραχμὰς μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τὴν εἶχε 12. Κανονικῶς ἡ σάκχαρις ἔπρεπε νὰ πάῃ 18 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ.

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ τὴν πᾶτε τότε, κ. συνάδελφε, εἰς τὰς 18.

§187Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν. Εἴμεθα βέβαια ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων, ἀλλὰ ὄχι εἰς βάρος τῶν ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι κοινῆς ὠφελείας. Κύριοι, νὰ μὴ καταργηθοῦν οἱ ὑπὲρ τρίτων φόροι, τοὺς ὁποίους παίρνουν οἱ διάφοροι ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐνισχύουν ὁμάδας ἂν ὄχι τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἄλλωστε διὰ τῆς καταργήσεως ἐκείνων θὰ ἀπαλλάξωμεν τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον καταβάλλει τοὺς φόρους, ἐνῷ ἐδῶ γίνεται μετατόπισις τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων ἀπὸ τοὺς διαφόρους ὀργανισμοὺς εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐν προκειμένῳ ἐὰν ἦτο ἠθελημένη ἡ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρεται καὶ τὸ ποσὸν τῶν 80.000.000 δραχ. ὡς μία πρόσθετος πρόσοδος τὸ ὁποῖον ἀποκτᾶται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐνῷ οὐδαμοῦ ἀναφέρεται αὐτό. Ἄλλωστε, ἐὰν ὑπάρχῃ γενικωτέρα ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταργήσῃ τοὺς ὑπὲρ τρίτων φόρους καὶ περιέλθουν ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ τοῦτο ἐγγράψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν σχετικὴν ἐπιδότησιν, τοῦτο εἶναι ἕν ἄλλο πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀξίζει νὰ συζητηθῇ. Ἀλλ’ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην της καὶ νὰ τὴν εἴπῃ εὐθέως καὶ ὄχι νὰ προσπαθοῦμεν ἡμεῖς νὰ ἴδωμεν τί ἀκριβῶς ἐπιχειρεῖται.

§188Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν, ἔθιξεν ἓν κεντρικὸν πρόβλημα τῆς οἰκονομίας μας. Ὑπάρχει ἀναμφιβόλως ἓν θέμα, τὸ θέμα τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἔχει προγραμματισθῆ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος καὶ πιστεύει ὅτι πρέπει πράγματι νὰ καταργηθοῦν οἱ ὑπὲρ τρίτων φόροι. Ἡ κατάργησις ὅμως τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων δὲν εἶναι εὐχερής, διότι γνωρίζετε ὅλοι ὅτι μὲ τοὺς φόρους συνδέονται συμφέροντα καὶ ἰδιωτικὰ καὶ ἀτομικά, ἀλλὰ καὶ ὁμάδων. Αὐτὰ δὲν δύναται νὰ τὰ παρίδῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν δύναται νὰ καταργήσῃ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην τοὺς ὑπὲρ τρίτων φόρους, χωρὶς νὰ λάβῃ τὰ ὀργανικὰ ἐκεῖνα μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας ἐπὶ ὑγιεστέρων βάσεων. Θὰ βαδίσωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ σταδιακῶς. Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἴδομεν ὅτι δυνάμεθα νὰ καταργήσωμεν ἓν τμῆμα τῶν φόρων αὐτῶν. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν νομίζῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ ὡρισμένας ἀπὸ τὰς ἀνάγκας, θὰ τὰς ἱεραρχήσῃ καὶ θὰ τὰς ἱκανοποιήσῃ. Νὰ γραφῇ ἰδιαίτερον κονδύλιον εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου δὲν ἦτο ἀπαραίτητον, διότι ἐμπεριέχεται τὸ κονδύλιον αὐτὸ μέσα εἰς τὸ ἀναφερόμενον ποσόν. Κατὰ συνέπειαν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἀπήντησεν ἤδη εὐθέως ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκπληροῖ τὴν ὑπόσχεσίν της πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι σὺν τῷ χρόνῳ θὰ βαδίσῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων. Πραγματοποιεῖ τὴν ὑποχρέωσίν της αὐτὴν καὶ καταργεῖ τοὺς φόρους, αὐτοὺς εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, πρώην ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι κατάργησις τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων νοεῖται ὅταν οὗτοι καταργοῦνται, ἀλλὰ ἐπωφελεῖται τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ὀρθὴ θεωρητικῶς ἡ ἀπάντησις, ἀλλὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι ἡ φορολογία ἐπεβλήθη, μὴ κρυβώμεθα πίσω ἀπὸ τὸν δάκτυλόν μας, διὰ νὰ ὠφεληθῇ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ἐὰν ἡ ἐπιβληθεῖσα φορολογία εἶναι ἐπαρκὴς θὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ζητήσῃ τὴν μείωσιν τῆς ἐπιβληθείσης φορολογίας τῆς βενζίνης κλπ. Συνεπῶς ὀρθῶς, νομίζω, ἀντεμετώπισεν τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἡ Κυβέρνησις ἐκπληροῦσα μία τῶν ἐπαγγελιῶν της.

§189Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πολὺ ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις τοῦ φίλου κυρίου ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συντείνει, θὰ ἔλεγον, εἰς τὴν συσκότισιν τῆς καταστάσεως. Ἐδῶ ἐτέθη τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Τί θὰ γίνουν τὰ χρήματα, ὄχι αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν νέαν φορολογίαν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ πάρουν οἱ ὀργανισμοὶ ἀναλόγως, ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔπερναν ἕως τώρα. Τί θὰ γίνουν αὐτὰ τὰ χρήματα. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἀπαντῶν εἶπεν ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ τὰ δώσωμεν διὰ τῆς ἄλλης χειρὸς εἰς αὐτὰ τὰ ἱδρύματα. Ἔτσι εἶναι, κύριε ὑφυπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν; Ἐὰν εἶναι ἔτσι τότε δὲν τίθεται ζήτημα.

§190Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι ἀπολύτως ἔτσι.

§191Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τότε νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶσθε κἄπως σαφέστερος εἰς τὴν ἀπάντησίν σας καὶ νὰ εἴπητε ὅτι βέβαια τώρα τὰ παίρνει ὁ προϋπολογισμός, ἀλλὰ δὲν ἀποκλείεται νὰ δώσωμεν ἕνα μέρος καὶ αὐτὸ τὸ μέρος θὰ σᾶς εἴπωμεν κἄποτε πόσον θὰ εἶναι.

§192Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἴπομεν ἐὰν χρειασθῇ.

§193Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Αὐτοὶ οἱ ὀργανισμοὶ δὲν ἔχουν κανένα λόγον νὰ ἀλλάξουν τὰς ἀνάγκας των. Τώρα τὸ θέμα εἶναι ἐὰν πάλιν δὲν πρόκειται νὰ τὰ δώσετε ὅλα καὶ δώσετε μόνον ἕνα μέρος. Νομίζω ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Παπαγιάννη, ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως πολεμικῆς ἐναντίον σας, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως διαφωτίσεως τῆς Βουλῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε...(δὲν ἠκούσθη)... ἐκτὸς τῆς φορολογίας τὴν ὁποίαν ὑπολογίζαμεν εἰς ἕνα ἑκατομ. θὰ ἔχωμεν ἐξοικονομήσει ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔπαιρναν ὡρισμένοι τρίτοι ἄλλα 30 ἢ 40 ἑκατ. Τὸ θέμα δηλαδὴ δὲν εἶναι θέμα ἀντιδικίας, εἶναι θέμα διαφωτίσεως τῆς Βουλῆς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τί πρόκειται νὰ κάμωμεν;

§194Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι δὲν εἶναι τόσον μεγάλο τὸ ποσὸν ὅσον τὸ ὑπολογίζετε. Εἶναι περίπου 30 ἑκατ.

§195Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου θέματος, κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Μεταξὺ ἄλλων τὸ ἄρθρον 4, ἐπιβαρύνει καὶ τὸ γάλα τῶν παιδιῶν τὸ ὁποῖον περιέχει σάκχαριν μέσα. Ἐκεῖνο ποὺ ἐλησμόνησεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, εἶναι ὅτι δὲν ἐπιβαρύνεται ἀναλόγως ἡ γλυκόζη καὶ θὰ δημιουργηθῇ ἕνα εἶδος λαθραίας χρησιμοποιήσεως γλυκόζης διότι συμφέρει ἡ χρησιμοποίησις ταύτης εἰς ἀντικατάστασιν τῆς σακχάρεως. Θὰ ἔπρεπεν ἐκεῖ νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον, διότι θὰ γίνῃ καταστρατήγησις τοῦ μέτρου καὶ θὰ μειωθῇ τὸ ἔσοδον ἀπὸ τὴν σάκχαριν.

§196Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν παράγεται μεγάλη ποσότης γλυκόζης εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ φόβος μεγάλης χρησιμοποιήσεώς της.

§197Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι τὸ καλαμπόκι πωλεῖται ἀκριβώτερον ἀπὸ τὸ σιτάρι καὶ θὰ προκύψῃ μεγάλη ζημία. Σᾶς τὸ ἐπισημαίνω διὰ νὰ λάβετε γνῶσιν.

§198Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Διὰ τῆς γλυκόζης δὲν γίνεται νοθεία.

§199Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν μείωσιν τῶν ἐπιβαλλομένων φόρων ἐπὶ τῆς σακχάρεως, διότι ἡ σάκχαρις εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶναι εὐνόητον, ἐπηρεάζει τὸν τιμάριθμον. Πέραν ὅμως αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθησαν οἱ κύριοι ὑπουργοί, ὄχι κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, οὔτε κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ κατὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ τὸν κ. Παπαληγούραν. Ἐπεκαλέσθησαν οἱ κύριοι ὑπουργοί, τότε τὸ ἐπιχείρημα, διὰ νὰ δικαιολογήσουν τοὺς ἐπιβληθέντας δασμοὺς ἐπὶ τῶν καυσίμων, ἐπεκαλέσθησαν τὸ ἐπιχείρημα τῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ συγκεκριμένως εἶπον, τότε, ὅτι ἡ βενζίνη καὶ γενικῶς τὰ πετρελαιοειδῆ πωλοῦνται, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τιμὰς ἀσυγκρίτως μεγαλυτέρας τῶν τιμῶν αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν μας. Ἀνεξαρτήτως βέβαια τοῦ ὅτι ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εἶναι βάσιμον κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν, διότι εἰς πολλὰς χώρας, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν Γαλλίαν, ὑπάρχει ἐνσωμάτωσις ἄλλων φόρων, ὅπως τῶν τελῶν τῆς κυκλοφορίας αὐτοκινήτων, ἐπὶ τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης. Προσφάτως μάλιστα ἐδιάβασα εἰς Γαλλικὴν ἐφημερίδα ὅτι κατὰ τὴν πρόσφατον φορολογικὴν μεταρρύθμισιν, ποὺ ἔγινεν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἐνεσωματώθησαν διάφοροι τοπικοὶ φόροι εἰς τὴν τιμὴν τῆς βενζίνης. Ἀνεξαρτήτως ἐπαναλαμβάνω τῆς ἰδικῆς μου ἀπόψεως, ὅτι δὲν εἶναι βάσιμον τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὰ ἐπιβαλλόμενα βάρη τῆς βενζίνης καὶ τῶν καυσίμων γενικῶς, ὀφείλω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου, ποὺ ἀφορᾷ τοὺς δασμοὺς ἐπὶ τῆς σακχάρεως, νὰ ὑπενθυμίσω τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὰ καύσιμα, δηλαδὴ συνιστῶ τὴν μείωσιν τῶν ἐπιβαλλομένων δασμῶν ἐπὶ τῆς σακχάρεως, ἀκριβῶς μὲ τὸ ἴδιον ἐπιχείρημα. Διότι συμπίπτει ἡ σάκχαρις εἰς τὰς περισσοτέρας χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ πωλῆται εἰς τιμὴν ἀσυγκρίτως εὐθηνοτέραν ἐκείνης, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ εἰς τὴν χώραν μας, κατόπιν τῶν δασμῶν οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§201ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6). Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§203Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 7 ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον μακρᾶς συζητήσεως κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπανέλθω εἰς ὅσα ἐλέχθησαν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7, τὸ λέγω πρὸς κατατόπισιν τυχὸν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν μελετήσει τὸ νομοσχέδιον, ἐπανέρχεται μία γενικὴ αὔξησις τῶν δασμῶν τῶν εἰδῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον μέχρι σήμερον αὐξηθῆ, δηλαδὴ ὁλοκληροῦται ἡ ἀναπροσαρμογὴ εἰς τὸ 100% διὰ τὰ εἴδη ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ δασμὸς δὲν εἶχε προσαρμοσθῆ μετὰ τὴν ὑποτίμησιν 100%. Ἀνεπτύχθησαν δύο ἀντίθετοι ἀπόψεις: Ἡ ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ ἄποψις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν καὶ προκατόχου του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, κ. Παπαγιάννη. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ εἶναι κανεὶς ἀπολύτως ἀντικειμενικός, ὀφείλει νὰ κάμῃ τὴν παρατήρησιν ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ κ. Εὐταξία, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται αἱ εἰδικαὶ περιπτώσεις δασμολογικῶν θεμάτων, δὲν ἀντέχει εἰς οὐδεμίαν βάσανον καὶ δὲν ἀνταποκρίνεται οὐδόλως πρὸς τὴν πραγματικότητα. Τὸ δασμολόγιον, ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον ὑπόκειται εἰς μεταβολάς. Τοῦτο συνέβη πάντοτε εἰς τὸ παρελθὸν καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἡ ἰσχύουσα Ἑλληνικὴ νομοθεσία προβλέπει καὶ εἰδικὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι κάμνουν προτάσεις. Ἄλλωστε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὸν ἑαυτόν του ἀντιφάσκει διότι τὸ ἴδιον τὸ νομοσχέδιον περιέχει τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον αὐξάνει εἰδικῶς τοὺς δασμοὺς τῶν ἐπανωδερμάτων. Κατὰ συνέπειαν ὑποθέτω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι θὰ πηγαίνωμεν κατὰ 50% ἢ 20% ἐφεξῆς εἰς αὔξησιν ἢ εἰς μείωσιν. Ἐν συνεχείᾳ, κ. συνάδελφοι, ὀφείλω ἐπίσης νὰ εἴπω, ὅτι ἔχει πολλὴν βάσιν ἡ ἑτέρα ἄποψις, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη, ἡ ἄποψις, δηλαδή, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἔγινεν ἀναπροσαρμογὴ καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὡρισμένα εἴδη, τὰ ὁποῖα ὑπόκεινται εἰς δασμὸν κατ’ ἀξίαν αὐτομάτως ηὐξήθησαν κατὰ 100%. Φυσικὸν ἦτο νὰ ἤρχετο κάποτε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ αὐξήσῃ καὶ τοὺς ὑπολοίπους δασμούς, διὰ νὰ φέρῃ τὴν νομισματικὴν ἀναπροσαρμογὴν ἐν ἰσχύϊ, προκειμένου καὶ περὶ τῶν δασμῶν ἐκείνων, πρᾶγμα ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχει ἰδιαιτέραν ἀξίαν. Δὲν εἶναι ἡ θεωρητικὴ ἄποψις, ὅσην σημασίαν ἔχει ἡ πρακτική, συνέπεια ἡ ὁποία ἀπορρέει ἐκ τοῦ ἄρθρου 7. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτονίσθη κατὰ κόρον ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέπραξεν ἓν λάθος πολιτικόν, διότι διὰ νὰ εἰσπράξῃ ὡρισμένα ἔσοδα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι σημαντικά, καὶ τὰ ὁποῖα περίπου ἀντισταθμίζονται ἀπὸ τὸ κρυφὸν ἔσοδον, περὶ τοῦ ὁποίου προηγουμένως ἐγένετο λόγος, τὸ σχετικὸν μὲ τὴν σάκχαριν, διὰ νὰ καλύψῃ λέξιν αὐτὸ τὸ μικρὸν ἔσοδον, ἐδημιούργησεν ἀποτόμως καὶ εἰς ἐποχὴν κρίσιμον διὰ τὸν τιμάριθμον, λόγῳ τῆς γενικῆς ἐπιβαρύνσεως, μίαν ἀναστάτωσιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν. Διότι βέβαιον εἶναι ὅτι τὰ εἴδη, τῶν ὁποίων ὁ δασμὸς δὲν ἔχει αὐξηθῆ μέχρι σήμερον ἦσαν εἴτε εἴδη βασικῆς λαϊκῆς καταναλώσεως, τρόφιμα τὰ ὁποῖα συγκριτικῶς θὰ ἀποδώσουν 1.500.000 πάρα πάνω καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὁμιλῶ, διότι ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θ’ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν....

§204Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀπεδέχθην, οὔτε πρόκειται νὰ ἀποδεχθῶ καμμίαν.

§205Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καλά, κ. ὑπουργέ, δὲν χρειάζεται τόσον ὀργίλος δήλωσις. Συνεχίζων λέγω, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἶναι τὰ τρόφιμα λαϊκῆς καταναλώσεως, διὰ τὰ ὁποῖα ἔγινεν συζήτησις εἰς τὸν τύπον, ἐννοῶ τὸν βακαλάον, τὰς ρέγγας, κλπ. ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἶναι κυρίως πρῶται ὕλαι βιομηχανίας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ κουράσω τὸ Σῶμα, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω πολλὰς εἰδικὰς περιπτώσεις αὐξήσεως δασμῶν ἐπὶ πρώτων ὑλῶν βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν τρομακτικὸν πρόβλημα διὰ τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν στιγμὴν εἰς τὴν ἄλλην νὰ αὐξάνωμεν τοὺς δασμοὺς κατὰ 50%, χωρὶς νὰ σκεφθῇ κανεὶς τί ἄφησεν πίσω του. Εἰδικώτερον εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ σημειώσω ἕν θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω. Εἶναι τὸ θέμα μιᾶς μικρᾶς βιομηχανίας, ἀπὸ τὰς αὐτὰς τὰς βυρσοδεψίας τὰς ὁποίας ἔχομεν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν. Εἰς τὰ Χανιὰ ὑπάρχει μία βιομηχανία παλαιὰ ἐπεξεργασίας βυρσοδεμάτων, παράγεται δὲ κυρίως ἡ βακέτα, τό εὐθηνότερον καὶ τὸ καλλίτερον εἶδος δέρματος. Ἡ βακέτα τὸν τελευταῖον καιρὸν περνᾶ κρίσιν. Ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἡ βιομηχανία, οἱ ἰδικοί μας οἱ βιοτέχναι οὐσιαστικῶς, οἱ βυρσοδέψαι τῶν Χανίων δὲν ἠμποροῦν νὰ πωλοῦν τὴν βακέτα οὔτε εἰς τὴν τιμὴν ποὺ τοὺς ὁρίζει ἡ διατίμησις. Ἀναγκάζονται νὰ πωλοῦν κάτω τῆς διατιμήσεως καὶ οὐσιαστικῶς δὲν ἀμοίβεται οὔτε ἡ προσωπικὴ ἐργασία τὴν ὁποίαν καταβάλλουν. Διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν δασμῶν τῶν πρώτων ὑλῶν, τὰς ὁποίας χρησιμοποιοῦν, εἶναι δὲ αἱ πρῶται ὕλαι τὰ λίπη καὶ τὰ ἰχθυέλαια, θὰ ἔχετε μίαν αὔξησιν τῆς βακέτας κατὰ 5 δραχμὰς τὸ κιλόν. Τοῦτο σημαίνει ὅτι αἱ βιομηχανίαι πρέπει νὰ κλείσουν. Νομίζω ὅτι ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀγωνία ἔπιασε τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, εἶναι δὲ 70 βιομηχανίαι. Ἠμπορῆτε νὰ ὑπολογίσητε πόσαι οἰκογένειαι ζοῦν ἀπὸ αὐτὰς. Τηλεγραφοῦν μὲ ἀπεγνωσμένας ἐκκλήσεις. Θὰ κλείσουν 70 βιομηχανίαι εἰς τὸν βωμὸν μιᾶς θεωρητικῆς ἀρχῆς, διότι εἴπομεν ὅτι θὰ αὐξήσωμεν κατὰ 50% τοὺς δασμούς. Καὶ πρέπει νὰ αὐξήσωμεν ὅλους τοὺς δασμοὺς ἐρωτῶ; Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ὀργίλον τόνον, ὅπως ἴσως ἐπιθυμεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ εἴπω μόνον ὅτι ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς θέλῃ νὰ περισώσῃ τὸ κατασκεύασμα αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἄξιον ἀλώβητον νὰ διέλθῃ ἀπὸ τὴν βάσανον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν θελήσῃ νὰ τὸ περάσῃ χωρὶς καμμίαν τροπολογίαν, τοὐλάχιστον ἄς κάμῃ τὴν δήλωσιν, ὅτι διὰ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν, διότι ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶναι πρόθεσις οὔτε τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν οὔτε οὐδενὸς ἄλλου νὰ δημιουργήσῃ ἀδιέξοδον καὶ νὰ κλείνῃ μικρὰς ἑλληνικὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἰδική μου πρότασις, τὴν ὁποίαν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἀπεδέχθη κατὰ πλειοψηφίαν, εἶναι ἡ ὁλοσχερὴς ἀπάλειψις τοῦ ἄρθρου 7. Εἰς ἥν περίπτωσιν ὅμως ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἤθελον ἐπιμείνει εἰς τὸ νὰ διατηρηθῇ τὸ ἄρθρου 7, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ περιληφθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον, νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ ζητήσω δύο πράγματα: Πρῶτον, νὰ μὴ αὐξήσῃ τὰς τιμὰς ὡρισμένων βασικῶν τροφίμων καὶ δεύτερον, ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κάμῃ ὡρισμένας συζητήσεις ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων ζητημάτων, θὰ ἐλέγομεν—διότι τὸ θέμα θέλει εὐρεῖαν συζήτησιν— τοὐλάχιστον νὰ κάμῃ τὴν δεσμευτικὴν δήλωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θὰ εἴχατε τὸν καιρὸν νὰ ἴδετε τὸν κατάλογον, τὸν ὁποῖον μᾶς ἐνεχείρισεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν περὶ τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἱστορίαν, θὰ ἐβλέπατε ἕνα μικρὸ χαρτὶ τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τοῦ κόσμου τὰς κλάσεις. Καὶ δίπλα θὰ ἐβλέπατε κάτι ἀποδόσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις κωμικαί. Θὰ ἐβλέπατε ἀπόδοσιν 96.000 δρχ. διὰ τὸ λίπος τῶν δερμάτων. Θὰ ἴδητε ἄλλην ἀπόδοσιν 150.000, θὰ ἴδητε ἄλλην ἀπόδοσιν 500.000 δρχ. δι’ ἄλλα εἴδη κλπ. Πρόκειται δηλαδὴ περὶ ποσῶν μηδαμινῶν. Οὐσιαστικῶς τὸ ἄρθρον ἀποδίδει ἕν ἔσοδον μὲ τὸν καφέ, ὁ ὁποῖος εἶναι οὐσιῶδες ἔσοδον. Καὶ εἰς τὸ τέλος, τέλος, δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ ἀποδεχθῶ. Τὰ ὑπόλοιπα ἔσοδα δὲν ἔχουν ταμιακῶς καμμίαν ἀξίαν καὶ διὰ τοῦτο, νομίζω ὅτι ἐφόσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ περάσῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, ἔχει ἀπόλυτον ὑποχρέωσιν ἔναντι εἰδικῶν περιπτώσεων τὰς ὁποίας δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοήσωμεν, διότι δὲν ἠμποροῦμεν οὔτε ὡς Βουλή, οὔτε ὡς Κυβέρνησις νὰ εἴμεθα ἄστοργοι ἀπέναντι Ἑλλήνων πολιτῶν, ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὅλοι καὶ πρὸ παντὸς ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς εἰδικὰς αὐτὰς περιπτώσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἠξεύρω ἐὰν τοῦτο ἀποτελῇ ζήτημα προσωπικοῦ γοήτρου διὰ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχω ὅμως χρέος νὰ τὸ εἴπω, νομίζω ὅτι ἐὰν θέλετε καὶ διὰ λόγους σεβασμοῦ καὶ πρὸς τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐὰν δὲν ἀπαλείψετε τὸ ἄρθρον ὁλόκληρον, τοὐλάχιστον, δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν βασικῶν τροφίμων, τῶν τροφίμων, βασικῆς, λαϊκῆς καταναλώσεως 1½ ἑκατ. δραχ. θὰ εἶναι ἡ ἀπόδοσις ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν τροφίμων αὐτῶν. Βεβαίως θὰ ἀντείπῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐδῶ πρόκειται διὰ δεκάρες. Κύριοι, δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶτε πόσον ἠγόραζεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως καὶ πόσον σήμερον. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶτε πόσον ἠγόραζε τὰς ρέγγας καὶ πόσον τὰς ἀγοράζει σήμερον. Ἐγὼ τοὐλάχιστον ὅταν πάω εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἀκούω τὸ παράπονον, ὅτι ἐγὼ θέλω διπλᾶ λεπτὰ διὰ νὰ πάρω μίαν ὀκᾶν βακαλάον. Διὰ τὶς ρέγγες τὸ ἴδιον. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς μὴ δώσωμεν δεῖγμα εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν, τον πτωχόν, ὅτι διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν αὐτὲς τὶς δεκάρες ἐπεβαρύνομεν τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα εἶναι βασικῆς καταναλώσεως. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ ἀποτελοῦν τὰς ἰδικάς μου προτάσεις διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἤθελε δεχθῇ τὴν πλήρη καὶ ὁλοκληρωτικὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 7.

§206Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐντύπωσιν τὴν ὁποίαν προεκάλεσε ἡ διάταξις εἰς τὰς παραγωγικὰς τάξεις. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὸ ἔγγραφον τοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, ἀπόσπασμα τοῦ ὁποίου θὰ διαβάσω διὰ νὰ ἴδητε πὼς ὁ ἐργαζόμενος παραγωγικὸς κόσμος ἀντιλαμβάνεται τὰς φορολογίας αὐτάς. «.................... ................. (ἀναγνώσκει)..............». Αὐταὶ αἱ ἀπόψεις τῶν παραγωγικῶν τάξεων καὶ ἔτσι βλέπουν τὰ μέτρα τὰ δημιουργικὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνέφερα τὸ ἔγγραφον διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις ποῖον ἀντίκτυπον ἔχουν τὰ μέτρα αὐτὰ ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν τάξεων.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον.

§208Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ καταψήφισις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, δὲν ἦτο πρᾶξις στερουμένη σημασίας καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔπρεπε νὰ τὴν προσέξῃ. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ δημιουργεῖται μία ἐπιβάρυνσις εἰς βασικὰ εἴδη διατροφῆς καὶ τὰς πρώτας ὕλας. Συμμερίζομαι, τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Μητσοτάκης καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθύνω καὶ ἐγὼ μίαν σύστασιν καὶ μίαν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν νομίζω ὅτι μὲ θεωρητικὰς ἀντιλήψεις περὶ εὐθυγραμμίσεως τῶν δασμολογικῶν συντελεστῶν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζωνται δίκαια, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν ἀποφασιστικὰ εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ ὕψους τοῦ τιμαρίθμου, καθ’ ὅλην τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠσκήθη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν διετίαν. Ἀντὶ λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θεωρῇ ὅτι τὸ θέμα εἶναι συνυφασμένον, μὲ τὸ προσωπικόν του γόητρον, διότι ἴσως μίαν στιγμήν, ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν τῆς γενικῆς εὐθυγραμμίσεως νομίζω ὅτι θὰ ἦτο συμφωνότερον καὶ μὲ τὸ πνεῦμα ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ εὕρισκε τρόπον νὰ ἀπαλείψῃ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ τὸ ἀπαλείψῃ ὁλόκληρον, δέχομαι καὶ ἐγὼ νὰ ἐξαιρεθῇ ὁ καφές, ὁ ὁποῖος εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης ἀπαραίτητον. Νὰ ἐξαιρεθῇ ὁ καφές, ἀλλὰ ὅλα τὰ ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα διαλαμβάνονται, εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἕνα ποσὸν σχετικῶς μικρὸν εἰς τὸ σύνολο τῶν φόρων, νὰ δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διαγραφοῦν. Ἐὰν δὲν δεχθῇ κ. Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ δι’ ἀναστάσεως, ἐπὶ τῆς προτάσεώς μας. Ἡμεῖς οἱ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἐχειρίσθημεν τὰ θέματα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν, ὑπεστηρίξαμεν ὅτι μέγα μέρος τῶν φορολογιῶν αὐτῶν δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ. Ὄχι διότι παραγνωρίζομεν τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους, ἀλλὰ διότι ἀναγνωρίζομεν ὅτι διὰ τῆς μὴ ἐπιβαρύνσεως τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἔβλεπεν αὐτόματον αὔξησιν εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν αὐτὰ ἰσχύουν δι’ ὁλόκληρον τὴν φορολογίαν, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον περισσότερον ἰσχύουν διὰ ἕν μικρὸν ποσὸν 50–60 ἑκατ. τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύουν τὰ εἴδη αὐτὰ βασικῆς καὶ πρώτης ἀνάγκης. Συνεπῶς, θὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν δεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου ἐξαιρέσει τοῦ καφέ, ἄλλως θὰ σᾶς παρακαλέσωμεν νὰ θέσετε τὴν πρότασίν μας εἰς ψηφοφορίαν.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§210Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα εἰδικῶς διὰ νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν ἀλλὰ διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω μερικὰς διευκρινήσεις. Διότι ὁ συνάδελφος κ. Παπαγιάννης κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ὀλίγον πρὸ τῆς 3ης πρωϊνῆς ἀνέφερε μερικοὺς ἀριθμοὺς καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ κυρίως μετεχειρίσθη μερικὰς δριμείας ἐκφράσεις κατὰ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι ἦσαν ἀχαρακτήριστοι. Ἤθελα λοιπὸν νὰ ἐπανέλθω συντόμως εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ νὰ διαλύσω τὴν ἠθελημένην καὶ ἐντυπωσιακὴν σύγχυσιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη. Περὶ αὐτὴν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι κάθε φορὰ ὅταν γίνεται ἀναπροσαρμογὴ λόγῳ νομισματικῆς ὑποτιμήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι γενική. Καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῆς ἰδικῆς μου ἀναπροσαρμογῆς, ἡ ὁποία ἦτο ἄσχετος πρὸς δασμολογικὰς τροποποιήσεις. Ἐξήγησα εἰς τὴν Βουλὴν, καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὰς δηλώσεις μου πρὸς τὰς ἐφημερίδας ὅτι τόσον ἡ ὑπηρεσία μου ὅσον καὶ ἐγὼ θεωροῦμεν ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀπέναντι τῆς ΓΚΑΤΤ νὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ 50% ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων εἰδῶν τῶν δασμολογίων τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον ἀναπροσαρμοσθῆ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐκπλήσσει εἶναι πῶς ἐγένετο τόσος λόγος διὰ τὰ 80.000.000 τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδώσουν τὰ ὑπόλοιπα ἐναπομένοντα εἴδη τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Προηγουμένως ὁ συνάδελφός μου κ. Παπαγιάννης, μὲ τὰς ἰδικάς του ἐκλεκτικὰς καὶ κατ’ ἰδίαν βούλησιν ἀναπροσαρμογὰς εἰς τὰ τέσσαρα ἰδικά του νομοσχέδια ἐπεβάρυνε τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν μὲ 200–250 ἑκατ. ὡς ὑπολογίζει ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπ. Οἰκονομικῶν. Εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Μητσοτάκην καὶ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἀκριβῶς, ἐπειδὴ ἡ ἰδική μου ἀναπροσαρμογὴ εἶναι γενική, εἶμαι διατεθειμένος μετὰ βαθεῖαν καὶ ἐμπεριστατωμένην ἔρευναν νὰ ἐξετάσω μὲ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ μὲ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν τοῦ δασμολογίου ὅλας αὐτὰς τὰς μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι ἐνδείκνυται νὰ γίνουν. Ἤδη ἔχω ὑπὸ κατάρτισιν νομοσχέδιον διὰ νὰ θεραπεύσω ὅλας ἐκείνας τὰς ἀνάγκας αἱ ὁποῖαι προέκυψαν καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχὴς πολὺ συντόμως νὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Θὰ ἤθελον, λοιπὸν νὰ μὴ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ ἠθελημένη σύγχυσις ὡς πρὸς τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἡ ὁποία εἶναι γενικὴ καὶ ἐκτείνεται ἐπὶ ὅλων τῶν δασμολογίων. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θεωρῶ ἐπιβεβλημένον νὰ δώσω καὶ μίαν ἐξήγησιν. Ἴσως τὸ μόνον λάθος τὸ ὁποῖον ἔκαμα εἶναι ὅτι εἰς τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον περιέλαβον τὴν εἰδικὴν διάταξιν διὰ τὰ ἐπανωδέρματα. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ ἔκαμα αὐτὸ τὸ ἔκαμα μόνον καὶ μόνον διότι μετὰ τὰς διαπραγματεύσεις τὰς ὁποίας εἶχε προκαλέσει ἀκριβῶς ὁ κ. συνάδελφος κ. Παπαγιάννης εἰς τὴν Γενεύην καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι ἠπειλεῖτο ἡ ὕπαρξις τοῦ σπουδαίου τούτου κλάδου τῆς βιομηχανίας μας ἐκρίθη ἀπολύτως ἐπεῖγον καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθῶ ὅτι ἔσπευσα νὰ υἱοθετήσω τὸ πόρισμα τῶν διαπραγματεύσεων. Ἴσως κακῶς τὸ περιέλαβον εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ προσεχὲς τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβάλω διὰ νὰ διορθώσω μερικὰς ἐνδεχομένως ἀδικίας ἢ παραλείψεις μόνον εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον δέχομαι ὅτι ἐνδεχομένως ἔσφαλα. Λοιπὸν θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὡς ἔχει καὶ ὑπόσχομαι ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἐπανορθώσω καὶ θὰ ἁπαλύνω μερικὰς ὑπερβολάς. Διὰ τὸ ποσὸν τῶν 1.500.000 τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνει τόσον ἐπουσιωδῶς νομίζω ὅτι δὲν ἀξίζει νὰ γίνεται πλέον τόσος λόγος ὥστε νὰ ἐπιμένῃ ὁ κ. Μητσοτάκης. Ἐπίσης δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ καφὲ εἶναι τόσον σημαντική. Ἡ τιμὴ τοῦ καφὲ ἔχει πέσει διεθνῶς καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις δὲν εἶναι τόσον μεγάλη ὅσον τὴν φαντάζεται ὁ κ. Καψάλης. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ παρακαλῶ τὸν κ. Παπαγιάννην νὰ μὲ ἀκούσῃ μὲ ἠρεμίαν, δὲν θὰ ἤθελον πάλιν νὰ ὀξύνω τὴν συζήτησιν, ἐλπίζω ὅτι τώρα θὰ ἔχῃ πλέον ἀποκτήσῃ τὴν δέουσαν ψυχραιμίαν του. Δηλῶ ὅτι πάντοτε ὅταν γίνωνται ἐπὶ μέρους μεταβολαὶ τῶν δασμολογίων εἶναι σύνηθες τὸ φαινόμενον νὰ ὑπάρχουν μερικοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐκμεταλλεύωνται αὐτὸ τὸ ὁποῖον πληροφοροῦνται ἐγκαίρως.

§211Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Καὶ ὅταν γίνωνται γενικαί, ἡ οὐσία εἶναι νὰ μείνουν μυστικαί, ὅσον εἶναι δυνατόν...

§212Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ τώρα καθὼς εἶναι γνωστὸν ἔχει ὑποβάλλει ἡ Κυβέρνησις ἕνα σχέδιον εἰς τὸ ΓΚΑΤΤ διὰ τὸν καθορισμὸν δασμολογικῆς προστασίας ὡρισμένων, ἐκείνων τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν οἰκονομίαν μας νὰ προστατευθοῦν. Ἐλπίζω ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις μας εἰς τὴν Γενεύην, θὰ στεφθοῦν ὑπὸ ἐπιτυχίας. Τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Παπαγιάννην, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ὅτι ὅλοι οἱ ἀριθμοί μου ἦσαν ψευδεῖς καὶ κατασκευασμένοι, ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις. Διὰ νὰ μὴ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καταθέτω ἕνα σημείωμα, διὰ νὰ ἴδητε πῶς παρουσιάζεται αὐτὸ τὸ φαινόμενον τῶν αὐξήσεων καὶ μειώσεων.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς κινήσεως ἐνίων εἰδῶν ὡς πρὸς τὰ ὁποῖα ηὐξήθησαν οἱ δασμοί. Πιπέρι ἀρ. στατ. 250 αὔξησις 3)3)54.

ἑπομένως πρὸ αὐξήσεως δασμοῦ μεγαλυτέρα εἰσαγωγή. Κανελλοπίπερο ἀρ. στατ. 251 αὔξησις 3)3)54

ἑπομένως πρὸ αὐξήσεως δασμοῦ μεγαλυτέρα εἰσαγωγή. Χρώματα ἀριθ. στατ. 1575–1585 (Κλάσις 169, 170, 171) αὔξησις δασμοῦ 3)3)54.

ἑπομένως κατὰ τὸ 1953 εἰσήχθη μικροτέρα ποσότης μεγαλυτέρας ἀξίας ἐνῷ κατὰ τὸ 1954 εἰσήχθη μεγαλυτέρα ποσότης κατὰ 30.000 χιλιογρ. μικροτέρας ἀξίας κατὰ 2.200.000 Χρώματα ἀρ. στα. 1582 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954) Εἰδικώτερον: τρίμηνον Δεκεμ. 1953 Φ)ριος 1954 χιλ. 2257 ἀξία δρχ. 315824 τρίμηνον Μάϊος–Αὔγουστος 1954 χιλ. 676 ἀξία δραχ. 82.476 ἑπομένως διαφορὰ καὶ εἰς ποσότητα καὶ εἰς ἀξίαν κατὰ τὸ ὑπὸ σύγκρισιν διάστημα. Χρώματα ἀρ. στατ. 1582 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954) Τρίμηνον Δεκεμ. 1953–Φ)ριος 1954 χιλ. 19485 ἀξίας δραχ. 3565186 Τρίμηνον Μάρτιος 1954–Μάϊος 1954 χιλ. 16201 ἀξίας δραχ. 2461523 Χρώματα ἀρ. στατ. 1579 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)54). Δίμηνον Δεκέμβρ. 1953 Ἰαν. 1954 χιλ. 666 ἀξία δραχ. 174.840 ἐννεάμηνον 1954 1954 χιλ. 222 ἀξία δραχ. 29.440 ἑπομένως ηὐξημένη εἰσαγωγὴ πρὸ αὐξήσεως. Τάπητες ἀριθ. στατ. 2003 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)54).

Ἡ κατὰ μῆνα Νοέμβριον 1954 ἤτοι 8 μῆνας μετὰ αὔξησιν δασμοῦ, εἰσαχθεῖσα ἀτελῶς ποσότης 452 χιλιόγραμ. ἀφορᾷ οὐχὶ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, ἀλλὰ τὸν Ἱερὸν Ναὸν Ὑπαπαντῆς τοῦ Σταυροῦ Καλαμῶν. Ράφια ἀριθ. στατ. 1775 (αὔξησις δασμοῦ 17)4)54).

ἑπομένως ηὐξημένη εἰσαγωγὴ πρὸ αὐξήσεως. Σπόγγοι ἐκ Μαννίλης ἀριθ. στατ. 1796α (αὔξησις δασμοῦ 17)4)54).

Σχοινιὰ ἐξ ἰνῶν κοκκοφοίνικος ἀριθ. στατ. 1797α (αὔξησις 17)4)1954).

Σχοινία ἐκ σπάρτου ἀριθ. στατ. 1794 (αὔξησις δασμοῦ 17)4)54).

Σχοινία σιζὰλ ἀριθ. στατ. 1797γ (αὔξησις δασμοῦ 17)4)1954).

Ἀλλαντοποιΐας προϊόντα ἀριθ. στατ. 40 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954).

Χουρμάδες ἀριθ. στατ. 184 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)54)

Καρυκεύματα ἀριθ. στατ. 262 (αὔξησις δασμοῦ 23)9)1954).

Σοκολάτα ἀριθ. στατ. 368 (αὔξησις δασμοῦ 17)4)54).

Ὀπῶραι σακχαρωμέναι ἀριθ. στα. 375α (αὔξησις δασμοῦ 17)4)1954).

Ἁλύσεις ἀριθ. στατ. 759 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954).

Εἴδη οἰκιακῆς χρήσεως ἀριθ. στατ. 974 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954).

Κώδωνες Ἠλεκτρικοὶ ἀριθ. στατ. 1104 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)54).

Εἴδη Ἠλεκτροτεχνίας ἀριθ. στατ. 1241 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954).

Τρυγικὸν ὀξὺ ἀριθ. στατ. 1302 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954).

Βόραξ ἀριθ. στατ. 1368 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954).

Φὶλμ ἀριθ. στατ. 1669 (αὔξησις δασμοῦ 3)3)1954).

§213Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ καταθέτετε ἀφοροῦν τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται ἢ καὶ ἄλλα εἴδη. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει νὰ μᾶς τὰ εἴπητε.

§214Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἄλλα εἴδη καὶ ἂν θέλετε νὰ τὰ συζητήσητε καταθέσατε εἰδικὴν ἐπερώτησιν. Δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν περισσότερον. Τέλος ἤθελον νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου οὐσιώδους θέματος, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ πλέον σημαντικὸν καὶ τὸ ὁποῖον λυποῦμαι, διότι θὰ δυσαρεστήσω τὸν κ. συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν. Ἐδήλωσεν ὁ τέως κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ἀσκήσεως τῆς δασμολογικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῆς ὑπουργίας του, εἶχεν ἡ ὑπηρεσία, αὐτὸς δὲ περιωρίζετο εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῶν εἰσηγήσεων τῶν Διευθυντῶν κ. Καντᾶ καὶ Μπίμπα. Ἐπ’ αὐτοῦ μοὶ ὑπεβλήθη μία ἀναφορὰ ἐκ μέρους τοῦ κ. Μπίμπα, ἡ ὁποία λέγει: «Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον θέμα ἀρκεῖ, φρονῶ ἡ ὑπόμνησις ὅτι ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Παπαγιάννη αἱ ἁρμοδιότητες τῶν ὑπηρεσιῶν εἶχον περιορισθῆ σημαντικῶς διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ θεσμοῦ τῶν συμβούλων, οἵτινες προέβαινον εἰς τὰς δεούσας εἰσηγήσεις, τῆς ὑπηρεσίας περιορισθείσης εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἑκάστοτε ἀπαιτουμένων στοιχείων καὶ τὴν ἐπεξεργασίαν αὐτῶν συμφώνως πρὸς τὰς διδομένας ὁδηγίας». Ἐπίσης ὁ κ. Παπαγιάννης εἶπεν ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀναπροσαρμογαὶ αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ἔγιναν κατόπιν γνωμοδοτήσεως τῆς διαρκοῦς Ἐπιτροπῆς Δασμολογίου. Μετὰ ἐπισταμένην ἔρευναν εἶδον ὅτι οὐδεμιᾶς τῶν μεταβολῶν τούτων προηγήθη ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Δασμολογίων. Ἔχω ἐδῶ βεβαίωσιν τοῦ σημερινοῦ Γραμματέως ὅσον καὶ τοῦ τότε Γραμματέως ἡ ὁποία λέγει ὅτι: ἀπὸ τὰ πρακτικὰ δὲν προκύπτει ὅτι συνεζητήθησαν τὰ νομοσχέδια τοῦ κ. Παπαγιάννη. Ἀντιθέτως θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα τμῆμα τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς ποὺ λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον—πρόκειται περὶ τοῦ νόμου 2816, δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 77 ΦΕΚ καὶ ἰσχύσαντος ἀπὸ τῆς ἑπομένης ἤτοι τῆς 31 Μαρτίου 1954— προεκάλεσε τὰς διαμαρτυρίας τῶν λαϊκῶν ἰδίᾳ μελῶν, ὑποστηριζόντων ὅτι ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπικύρωσις, τῶν καταρτιζομένων νόμων τῶν ἀναγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητά της, ἀλλ’ ἡ μελέτη τῶν ὑφισταμένων δασμῶν καὶ ἡ κρίσις περὶ τῆς διατηρήσεως ἢ τροποποιήσεως τούτων. Ἐν προκειμένῳ ὅμως διὰ τῆς διατυπώσεως καὶ ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἄνευ οἱασδήποτε γνώμης τῆς πρὸς τοῦτο συσταθείσης Ἐπιτροπῆς παραγκωνίζεται τὸ ἔργον καὶ ἡ ἀποστολὴ ταύτης. Ὁ κ. Κατσούλης ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς μέλους καὶ Συμβούλου ἐπεξηγεῖ εἰς τὰ διαμαρτυρόμενα μέλη ὅτι δὲν πρόκειται περὶ δεδικασμένου ὡς ἐλέχθη, καὶ ὅτι τὰ μέλη εἶναι ἐλεύθερα νὰ προβάλλουν τὰς ἀντιρρήσεις των εἰς τὰς ἑπομένας συνεδριάσεις. Αὐτὸ ἤθελον νὰ προσθέσω διὰ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, ὅτι εἶχε σύμφωνον καὶ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ δασμολογίου, δὲν εἶναι δυστυχῶς ἀπολύτως ἀκριβές. Καὶ ἂς μὴ κατηγορῇ ὡς ἀναξίους τοὺς ὑπεραξίους ὑπαλλήλους καὶ συνεργάτας μου.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§216Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι ταλαιπωρῶ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ σχηματίζεται μία ἀσχημία, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ ὑπηρεσία του, ὑπέπεσαν εἰς ἕνα σφάλμα, ἔκαμαν ὁμαδικῶς τὴν αὔξησιν τῶν δασμῶν. Ὅταν ἀπεκαλύφθη ὅτι ἡ αὔξησις κατέληξεν εἰς φοβερὰ ἀποτελέσματα καὶ ἐδημιουργήθη θόρυβος ἐσκέφθησαν νὰ ἐπιρρίψουν τὰς εὐθύνας εἰς ἄλλους. Καὶ εὑρῆκαν τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἠναγκάσθησαν νὰ κάμουν τὰς ὁμαδικὰς αὐξήσεις τῶν δασμῶν, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς παρεξηγήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης προηγουμένως, σᾶς ἀνέπτυξα καὶ ἐγὼ ὅτι οὐδέποτε ἀπὸ καταβολῆς, ὄχι μόνον τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Βασιλείων τοῦ κόσμου καὶ τῶν Δημοκρατιῶν, ἔγινε τίποτε ἄλλο ἀπὸ τοῦ νὰ ληφθῇ ἑκάστοτε εἰδικὴ ἀπόφασις διὰ τὴν αὔξησιν ἢ μείωσιν τῶν δασμῶν ὡρισμένου ἑκάστοτε εἴδους. Ἄλλωστε εἰς τὸ ἄρθρον 3 αὐξάνεται κατὰ 120% ὁ δασμὸς διὰ τὰ ἐπανωδέρματα, ἐνῷ διὰ τὰ ἄλλα εἴδη αὐξάνεται κατὰ 50%. Ἡ δικαιολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι εἶναι λάθος του ὅτι δὲν τὸ ἔβαλεν εἰς χωριστὸν νομοσχέδιον εἶναι ἀστεία. Αὐτὸ δὲν ἔχει σημασίαν. Σημασίαν ἔχει τὸ ὅτι οὕτω ἀποδεικνύεται ὅτι οὕτω τὰ δασμολογικὰ ζητήματα δὲν δύνανται νὰ ἀντιμετωπίζωνται ὁμαδικῶς, ἀλλὰ κατὰ περίπτωσιν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἐμπρὸς κάθε φορὰν ποὺ γίνεται αὔξησις ἢ μείωσις τῶν δασμῶν, δημιουργοῦνται ζημίαι ἢ κέρδη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις τὸ ζήτημα εἶναι πῶς νὰ μὴ διαφύγῃ τὸ μυστικόν, ὅταν εἶναι δυνατὸν τοῦτο, εἴτε διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἴτε διὰ τὴν μὴ εἰσαγωγὴν τοῦ εἴδους. Ἀλλὰ ποῖος δύναται νὰ ζητήσῃ εὐθύνας ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ τὴν ὑπερεισαγωγὴν τοῦ εἴδους μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ καταλόγου, τὸν ὁποῖον ὑπέβαλεν εἰς τὸ ΓΚΑΤΤ ζητῶν τὴν ἄδειαν αὐξήσεως δασμῶν τινῶν. Δὲν εἶναι τοῦτο συζήτησις σοβαρά. Πέραν αὐτοῦ, ὁ νέος κατάλογος τὸν ὁποῖον κατέθεσεν ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργός, ἀναφέρει τὰ ἴδια πράγματα, εἴδη δηλαδὴ τὰ ὁποῖα εἰσάγονται εἰς μικρὰν ποσότητα. Ἔπιασαν πάλιν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ εὕρουν ποῦ κατὰ σύμπτωσιν ὑπάρχουν δύο κιλὰ πάρα πάνω ἢ πάρα κάτω καὶ νὰ τὰ φέρουν ἐδῶ διὰ νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις. Ἐγὼ παραδέχομαι, κ. ὑπουργέ, ὅτι εὑρέθητε εἰς δύσκολον θέσιν. Σᾶς ἐζητήθη ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ εὕρετε ὡρισμένους πόρους καὶ αἱ ὑπηρεσίαι σας δὲν εὑρῆκαν ἄλλο νὰ κάμουν, παρὰ νὰ αὐξήσουν τοὺς τάδε δασμοὺς τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἐκρατοῦσε διὰ λόγους προστασίας τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Αὐτὸ πέστε. Καὶ ἡ δήλωσις, ὅτι ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἂν διορθώσητε τὰ στραβὰ ἀποδεικνύει τοῦτο. Ἔπρεπε μίαν κλάσιν νὰ τὴν μελετήσετε. Κύριε ὑπουργέ, δὲν σωζόμεθα μὲ ἀφελεῖς δικαιολογίας, οὔτε ἀκόμη ἐξαναγκάζοντες ὑπαλλήλους νὰ σᾶς ὑποβάλουν ἐκθέσεις. Ὅσον ἤμην ἐγὼ ὑπουργός, ἐγὼ διοικοῦσα καὶ ὄχι ἐκεῖνοι ἐμέ.

§217Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐξηνάγκασα κανένα ὑπάλληλον νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν, μόνοι των ὑπέβαλον ἐκθέσεις.

§218Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ τὴν μετάθεσιν πολλῶν ὑπαλλήλων, ἠκούσθησαν πολλά. Τὸν θόρυβον ὑποκινεῖ ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν Γεν. Γραμματέα, ὑπάλληλος τὸν ὁποῖον μετέθεσα ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρετεῖ. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς μοὶ εἰσηγήθη ἐπισήμως νὰ ὑπογράψω ἀπόφασιν σχέσιν ἔχουσαν μὲ δασμολογικὰ θέματα, ἡ ὁποία δὲν ἦτο σύμφωνος μὲ τὸν νόμον, διὰ παροχὴν εὐκολίας εἰς ξένον πρόσωπον. Καλοπίστως βεβαίως. Ἠρνήθην 2–3 φορὰς τὴν ὑπογραφήν. Τὴν τετάρτην φορὰν ὑπεχώρησα. Ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐπῆρα τὸ χαρτὶ καὶ τί εἶδα; Δίπλα εἰς τὴν ὑπογραφήν μου εἶχε σημειώσει: «Παράνομος. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ». Ὅταν τὸν ἠρώτησα, μοῦ ἀπήντησεν ὅτι εἶναι τυπικὴ ἡ ὑπογραφὴ καὶ ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν. Ἡμεῖς οἱ ὑπάλληλοι πρέπει νὰ εἴμεθα ἐν τάξει. Ἔκρινα φυσικά, τότε, ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἔπρεπε νὰ ἀλλάξῃ θέσιν. Εἶχον δικαίωμα νὰ τὸν μεταθέσω ἀπὸ τὴν Α εἰς τὴν Β Διεύθυνσιν. Αὐτό, ὅμως, δὲν σημαίνει ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιῇ τοὺς προϊσταμένους του διὰ δημιουργίαν ζητημάτων. Πέραν αὐτοῦ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ὁ σύμβουλός μου δὲν ἤσκει διοίκησιν ἀλλὰ αἱ ὑπηρεσίαι του εἶχον ἁπλῶς συμβουλευτικὸν χαρακτῆρα. Οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι ἐὰν διεφώνουν, εἶχον κάθε δικαίωμα εἰς τὰς πράξεις καὶ τὰ σχέδια νόμων νὰ γράφουν «διαφωνία». Τοιοῦτον πρᾶγμα ὅμως, δὲν ἐγένετο εἰς οὐδεμίαν πρᾶξιν. Ἂν ὁ κ. ὑπουργός, εἶχεν διάφορον γνώμην ὡς πρὸς διατάξεις τινάς, εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ φέρῃ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀκυρώσῃ τὰς τυχὸν κατ’ αὐτὸν λανθασμένας διατάξεις. Παρῆλθον, ὅμως, 8 μῆνες καὶ δὲν ἔπραξε τοιοῦτόν τι. Ἐὰν νομίζῃ ὅτι, εἴτε ἐγὼ εἴτε κἄποιος σύμβουλός μου, ὑπέπεσεν εἰς τοιοῦτον παράπτωμα δὲν εἶχε παρὰ νὰ τὸ εἴπῃ. Ἀπὸ ἐκεῖ ὅμως μέχρι τοῦ νὰ καταφεύγωμεν εἰς τοὺς κακοὺς ὑπαλλήλους πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, καὶ νὰ γινώμεθα ὄργανα ἐκδικήσεως αὐτῶν νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι πρᾶξις ποὺ δὲν τὸν τιμᾷ διότι εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ θίξῃ ἰδιώτας οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εὐόρκως ἢ καὶ συναδέλφους του.

§219Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὴν πρότασίν μου.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἔχει. Ὡς πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καψάλη, οἱ παραδεχόμενοι ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι.

§221Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 7 ἐκτὸς τοῦ καφέ, δηλαδὴ θὰ φορολογηθῇ ὁ καφές.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Καψάλη περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 7 πλὴν τοῦ καφέ, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ πρότασις τοῦ κ. Καψάλη ἀπερρίφθη καὶ τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ ὡς ἔχουσι τὰ ἄρθρα 8 καὶ 9). Ἄρθρον 10ον. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§224Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ μᾶς δηλώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§225Α. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὴν ἀποδέχομαι.

§226Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Νὰ διαβασθῇ ἡ τροπολογία.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει διανεμηθῇ, κύριε συνάδελφε. Ὑπάρχει καὶ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔχει γνῶσιν τῆς τροπολογίας ἡ Βουλή;

§228ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σᾶς τὴν διαβάσω. «.............. ................ (ἀναγινώσκει) .................».

§230Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ξεύρω ἐὰν ὅλοι ἀντιλαμβάνεσθε, τί σημαίνει αὐτὴ ἡ τροπολογία. Εὑρισκόμεθα εἰς μίαν δύσκολον κατάστασιν καὶ ἐπιβάλλομεν μίαν φορολογίαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τοῦ λέγομεν ὅτι τὸ Κράτος εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ ἐπιβάλλει αὐτὴν τὴν φορολογίαν. Ἐπιβάλλομεν λοιπόν, αὐτὴν τὴν φορολογίαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ νὰ τὴν εἰσπράξουν οἱ πρατηριοῦχοι βενζίνης. Ξεύρετε ποία ἡ κατάστασις τῶν ἀντλιῶν βενζίνης; Σήμερον, μόνον ἡ ἄδεια ἔχει 300 λίρες. Μὲ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς θέλομεν νὰ ἀποδεχθῶμεν ἀπόψε, αὐξάνομεν τὸ τίμημα τῶν ἀδειῶν αὐτῶν εἰς 500 λίρες. Ἐὰν ἦτο ἐλεύθερον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐπάγγελμα καὶ δὲν ἦτο κλειστόν, θὰ ἐδικαιολογοῦσα.

§231Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἐλεύθερον ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν.

§232Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Πάντως τὸ ἐπάγγελμα εἶναι κλειστὸν καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον περὶ τῆς τιμῆς τῶν ἀδειῶν τῶν ἀντλιῶν εἶναι σωστά. Τώρα ἐρχόμεθα ἡμεῖς νὰ ἐπαυξήσωμεν τὰς περιουσίας αὐτῶν καὶ νὰ τοὺς κάμωμεν πλουσιωτέρους. Τὸ ὅτι δὲ ἀποκομίζουν πολλὰ κέρδη φαίνεται ὅτι ἀμύνονται τοῦ κλειστοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος λυσσωδῶς. Ἐπειδὴ δὲν κερδίζουν; Διατὶ δὲν τὸ ἀφήνουν ἐλεύθερον; Ἐγὼ διαμαρτύρομαι διότι ἐπιβάλλομεν φορολογίαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὑπὲρ τῶν πρατηριούχων βενζίνης.

§233Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, διότι ὁ κ. συνάδελφος ἐνόμισεν ὅτι ὁ χῶρος εἶναι κατάλληλος πρὸς δημαγωγίαν. Ἔτσι μὲ ὑποχρεώνει νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Λυποῦμαι ἐπίσης, πολύ, διότι ὁ κ. συνάδελφος, εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι εἰς τὸν Ἕλληνα, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλομεν φόρους, ἐρχόμεθα ταυτοχρόνως ἡμεῖς, εἰς μίαν κατηγορίαν Ἑλλήνων, ἐργαζομένων, νὰ τοὺς δώσωμεν περισσότερα τῶν ὅσων δικαιοῦνται. Πάντες οἱ ἐργαζόμενοι, κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀπολαμβάνουν ὡρισμένων δικαιωμάτων, ὅπως ἔχουν ὡρισμένας ὑποχρεώσεις ἔχουν καὶ ὡρισμένα δικαιώματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρχώμεθα ἡμεῖς ἐδῶ καὶ μὲ τόσην προχειρότητα νὰ θέλωμεν νὰ χαρακτηρίζωμεν, καθ’ ὃν τρόπον ἐχαρακτηρίσθη μία τάξις Ἑλλήνων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κάμουν ἐμπόριον καὶ ὅταν κάμουν ἐμπόριον, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταβάλουν κεφάλαια καὶ νά....

§234Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Δὲν καταβάλλουν.

§235Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. ... καὶ νὰ πληρώνουν τὰ προϊόντα τοῖς μετρητοῖς. Τότε νὰ κλείσουν ὅλα τὰ καταστήματα καὶ νὰ εὕρετε σεῖς τὸν τρόπον τῆς διακινήσεως τῶν ἐμπορευμάτων. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὀρθῶς ἀπεφάνθη καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι παριστάμενοι κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτήν, εὗρον τὸ αἴτημα δίκαιον, καὶ τὸ ἱκανοποίησαν οὐχὶ ἐξ ὁλοκλήρου ἀλλὰ κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ τοῦτο κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου κακῶς, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιηθῇ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ αἴτημα τῶν πρατηριούχων. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐξεχώρησε τὴν περίπτωσιν τῶν ἑταιρειῶν πετρελαιοειδῶν καὶ ἀφῆκε τὸ ποσοστὸν ὡς ἔχει, διότι πράγματι, δὲν ὑφίσταται καμμία ἐπὶ πλέον ἐπιβάρυνσις. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§236Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Οἱ πρατηριοῦχοι πληρώνονται μὲ ποσοστὰ ἐπὶ τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης, τὰ ὁποῖα καθορίζει ἡ ἀγορανομία. Ὅταν ἡ τιμὴ αὐξάνεται, αὐξάνεται κατὰ συνέπειαν καὶ τὸ καθαρὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον εἰσπράττουν εἰς δραχμάς, χωρὶς νὰ αὐξάνεται τὸ ποσοστόν. Μὲ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία ἐπέρχεται, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε μίαν ὀρθοτάτην κατὰ βάσιν, ἰδέαν. Εἶπεν, ἡ σκέψις του ἦτο ἡ ἑξῆς: Αἱ ἑταιρεῖαι πετρελαιοειδῶν, αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστὸν λυμαίνονται τὸν τόπον—αὐτὸ τὸ γνωρίζομεν καὶ τὸ ὁμολογοῦμεν— ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ ὠφεληθοῦν καὶ ἔκαμε μίαν δικαιοτάτην διάταξιν, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἄξιος πάσης τιμῆς καὶ ἀπέκλεισε πᾶσαν αὔξησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι κερδίζουν. Ὑπάρχει τὸ αἴτημα τῶν πτωχῶν πρατηριούχων καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὀφείλω νὰ δώσω ὡρισμένας διευκρινήσεις. Πρῶτον, ἡ δήλωσις τοῦ κ. Σαράντη ὅτι τὸ ἐπάγγελμα εἶναι κλειστὸν εἶναι ἀνακριβὴς κατὰ τὰ 9)10, διότι κλειστὸν εἶναι μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδος, πᾶς ὁ ὑποβάλλων αἴτησιν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἀντλίας ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀπόστασις τῶν 50 μέτρων ἀπὸ τὴν ὑπάρχουσαν πλησιεστέραν ἀντλίαν, παίρνει τὴν ἄδειαν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπησχολήθη διὰ μακρῶν μὲ τὸ τί πρέπει νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲν κερδίζουν πολλά. Εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν δὲν κερδίζουν διὰ νὰ ζήσουν, ἔστω καὶ ἐὰν ἀπασχολοῦνται καθημερινῶς εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ εἶπε νὰ μὴ τοὺς δώσωμεν οὔτε τὸ σύνολον, ἀλλὰ οὔτε νὰ μὴ τοὺς δώσωμεν τίποτε καὶ θὰ ἦτο ἄδικον, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διαθέτουν ἕνα κεφάλαιον καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποκομίζουν ἓν ποσοστὸν κέρδους. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη πλὴν τοῦ κ. Σαράντη νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ 50%. Ἐγὼ συντάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νομίζω ὅτι εἶναι δικαία.

§237Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ κ. Σαράντη εἶναι ὀρθή. Ἐφ’ ὅσον ἐπιβάλλομεν μίαν φορολογίαν, αὕτη πρέπει νὰ ἐπιβάλεται εἰς ὅλους ἄνευ ἐξαιρέσεως. Νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα εἰς ψηφοφορίαν διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§238Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἐπεβλήθησαν αἱ φορολογίαι κατακλύζονται τὰ γραφεῖα μας ἀπὸ διαμαρτυρίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι κάθε φορολογία ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται πρέπει νὰ φέρῃ κέρδος εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους ποὺ ἐμπορεύονται τὰ καύσιμα. Συντάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Σαράντη.

§239Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἡ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει ἐτέθη κατόπιν ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου νὰ μὴ αὐξηθῇ τὸ κέρδος τῶν πρατηριούχων καὶ τῶν ἑταιρειῶν. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὑπεβλήθη ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ ἄδικον τῆς τροπολογίας θὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει πῶς διεξάγεται τὸ ἐμπόριον τῶν πετρελαιοειδῶν. Αἱ ἑταιρεῖαι ἀποστέλλουν εἰς τοὺς πρατηριούχους ὡρισμένο στὸκ χωρὶς νὰ καταβάλλουν τὸ τίμημα. Κατὰ 15θήμερον, ἢ κατὰ μῆνα ὑποβάλλουν τὴν κατάστασιν καταναλώσεως καὶ τὸ ἀντίτιμον τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ εἰσπράξει ἀπὸ τοὺς καταναλωτάς. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ αὐξηθῇ τὸ κέρδος αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν διετέθησαν πλείονα κεφάλαια διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης. Τὸ ἀντίθετον συμβαίνει, ἐκμεταλλεύονται κεφάλαια τῆς ἑταιρείας. Δὲν εὑρίσκω ὀρθὸν νὰ καρπωθοῦν νὰ ὀφέλη αὐτὰ οἱ πρατηριοῦχοι βενζίνης καὶ διὰ τοῦτο συντάσσομαι μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Σαράντη.

§240Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναμένομεν μίαν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐὰν τὴν ἀποσύρῃ, ἢ ὄχι.

§241Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§242Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐπειδὴ ἡ τροπολογία προέρχεται ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δὲν εἶναι τῆς Κυβερνήσεως, θέλω τοῦτο νὰ πληροφορηθῶ πρὶν ψηφίσω, διότι συντάσσομαι μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Σαράντη, μήπως ἐὰν ἀπορριφθῇ ἡ τροπολογία, μήπως σημαίνει ὅτι οἱ ἀσκοῦντες τὴν ἐμπορίαν τῶν πετρελαιοειδῶν ἐπιχειρήσεις δύνανται καὶ αὐταὶ νὰ κερδίσουν ἐκ τῶν δασμῶν. Ἐὰν τὴν ἀπορρίψωμεν, οὔτε αἱ ἐπιχειρήσεις θὰ πάρουν τίποτε πάρα πάνω, οὔτε οἱ πρατηριοῦχοι;

§243Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Μάλιστα.

§244Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις τῶν πρατηριούχων τῶν ἐπαρχιῶν ἀπὸ τῆς πρωτευούσης. Οἱ πρατηριοῦχοι τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι πολλοί, ἔχουν ὑπαλλήλους, ὑπάρχει συναγωνισμὸς καὶ ἔχουν ἄλλα ἔξοδα καὶ συνεπῶς ἐλάχιστα κερδίζουν. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι δι’ αὐτοὺς πρέπει νὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα μεταχείρισις.

§245Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συντάσσομαι καὶ ἐγώ ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως κατὰ τὸ ἥμισυ διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχίας οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργάζονται ὁλόκληρον τὴν ἡμέραν καὶ εἶναι ζήτημα ἐὰν κερδίζουν μηνιαίως 1000 δραχμάς.

§246Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τίνος ποσοῦ αἱ φορολογικαὶ ὑπηρεσίαι θὰ ὑπολογίζουν τὸ ποσοστὸν τοῦ κέρδους ἐπὶ τῶν ἐπιχειρήσεων. Ἐπὶ τίνος κύκλου ἐργασιῶν θὰ ὑπολογίζουν αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι τὸν ὀφειλόμενον φόρον ἐπὶ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν. Ποῦ θὰ ὑπολογίζουν τὸ κέρδος; Θὰ κάμῃ διαχωρισμὸν καὶ θὰ λέγῃ ὅτι ἀφαιροῦμεν τόσο ποσὸν.... (δὲν ἠκούσθη) ... καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἰσπράττεται κέρδος καὶ ὑπολογίζομεν τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ ὑπολοίπου κέρδους; Θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλή.

§247Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν μερικὰ κλειστὰ ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνέχεται πλέον ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἀλλὰ νὰ συζητοῦμεν καὶ ὑπὲρ τῶν κλειστῶν αὐτῶν ἐπαγγελμάτων, αὐτὸ δὲν εἶναι οὔτε ἀνεκτόν, οὔτε παραδεκτόν.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ ἀκόλουθος αἴτησις.

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία δι’ ἀναστάσεως.

§250Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλα μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀναμένω μίαν ἀπάντησιν.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε, κ. συνάδελφε, τὸ χάρισμα νὰ διατυπώνετε κατὰ τρόπον σαφῆ τὰ ἐρωτήματά σας. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν σᾶς ἀπήντησεν, ἴσως νὰ μὴ ἐπιθυμῇ νὰ ἀπαντήσῃ. Ἡ ὑποβληθεῖσα αἴτησις εἶναι ἡ ἑξῆς: «Παρακαλοῦμεν ὅπως ἡ τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου κλπ. τεθῇ ὑπὸ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Οἱ προτείνοντες: Κ. Ἀδαμόπουλος, Θ. Σαράντης, Χ. Εὐαγγελάτος, Γ. Κακαγιάννης, Π. Σταμούλης, Σ. Δημάρατος, Χ. Σταυρόπουλος, Φ. Πιτούλης, Δ. Κουτσιμπός». Κύριοι βουλευταί, ἡ ὑποβληθεῖσα αἴτησις δὲν συγκεντρώνει τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν τῶν 15 ὑπογραφῶν. Συνεπῶς θεωρεῖται ὡς μὴ ὑποβληθεῖσα. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐναντίον τῆς προτάσεως, δηλαδὴ οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, δηλαδὴ ὑπὲρ τῶν πρατηριούχων καὶ βενζινοπωλῶν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10 ὡς ἔχει;

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 11. Δεκτόν;

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 12.

§257Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς τὸ ἐτροποποιήσαμεν.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§259ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§261Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία πρότασις, τὴν ὁποίαν θεωρῶ χρέος μου νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ὄχι διὰ τὸ παρόν, τοὐλάχιστον διὰ τὸ μέλλον. Ὑπάρχει, κ. ὑπουργέ, ἐκκρεμὲς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εἰσαγωγάς, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν ἀπὸ τὴν Τσεχοσλοβακίαν καὶ διὰ τὰς ὁποίας εἶχε πληρωθῆ πρὶν ἀπὸ τὸν πόλεμον τὸ ἀντίτιμον. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπέτυχε νὰ ἀναγνωρίσῃ τὰς πληρωμὰς αὐτὰς καὶ νὰ καταβάλῃ εἰς εἶδος τὰ χρήματα. Ἡ Τσεχοσλοβακία ἐδέχθη νὰ καταβάλῃ κατόπιν τελευταίας συμβάσεως ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐδικαιοῦντο οἱ Ἕλληνες ἀγορασταί. Ἰσχύει ἕνας νόμος τοῦ 1946, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει ἕνα παρακράτημα 30% ἐπὶ τῶν ποσοτήτων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι πληρώνονται εἰς ἐκτέλεσιν προπολεμικῶν παραγγελιῶν. Ὑπάρχει τὸ αἴτημα ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων, δοθέντος ὅτι οὐδεὶς λόγος συντρέχει ἐφ’ ὅσον ἐφαλκιδεύθη τὸ λαβεῖν των, νὰ μὴ ὑπάρξῃ αὐτὸ τὸ παρακράτημα. Ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσῃ, τὸ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν του καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ ἐξετάσῃ. Ἐγὼ τὸ εὑρίσκω ἀπολύτως δίκαιον.

§262Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ τὸ ἐξετάσω.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§264ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τελωνειακοῦ δασμολογίου νόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπερ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου». Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§266Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω λίγα λόγια σχετικῶς μὲ τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Κατ’ ἀρχὴν εἶμαι βεβαίως σύμφωνος ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐνδιαφερώμεθα καὶ νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὴν ἐπίδρασιν τῶν θεομηνιῶν. Συνηγορῶ, συμφωνῶ καὶ συγχαίρω διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Ἤδη διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου δίδεται τὸ δικαίωμα, ὥστε εὐθὺς ἀμέσως νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Κυβέρνησις τῆς τακτοποιήσεως τῶν σεισμοπλήκτων τοῦ Βόλου, ὅπως ἐγένετο πρὸ καιροῦ καὶ διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους τῶν Ἰονίων Νήσων. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι συμφωνοῦμεν ἀπολύτως μὲ τὰ μέτρα αὐτά. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως δεχθῇ ἄρθρον, δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ δικαιοῦνται καὶ οἱ βομβόπληκτοι ἐν συνεχείᾳ, μετὰ τὴν τακτοποίησιν σεισμοπλήκτων, νὰ τακτοποιηθοῦν. Μία μερὶς δηλαδὴ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὰ δεινὰ τοῦ πολέμου καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν κατώρθωσαν μέχρι σήμερον νὰ τακτοποιηθοῦν καὶ μένουν ἄστεγοι. Παρῆλθεν ὁλόκληρος ἡ περίοδος τῆς κατοχῆς, τὰ 3½ χρόνια καὶ δὲν τοὺς ἐδόθη καμμία βοήθεια οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας δὲν εἶχον τὸ αἴσθημα τῆς πραγματικῆς ἀσφαλείας κατὰ τὸ διάστημα αὐτό. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν δεινῶν καὶ ἐφ’ ὅσον μέχρι σήμερον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τακτοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰς περιουσίας των ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, νομίζω ὅτι καὶ δίκαιον καὶ λογικὸν εἶναι νὰ προστεθῇ ἕνα ἄρθρον, δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ ἐν συνεχείᾳ, καὶ ἀφοῦ τακτοποιηθοῦν οἱ σεισμόπληκτοι, νὰ τακτοποιηθοῦν καὶ αὐτοί. Ἐλπίζω ὅτι θὰ θελήσητε, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, νὰ τὸ υἱοθετήσητε αὐτὸ τὸ ἄρθρον διὰ νὰ μὴ ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν αὐτὴν τὴν πικρίαν οἱ βομβόπληκτοι, ὅτι ἐγκατελείφθησαν, δικαίως μὲν εἰς τὰς ἀρχάς, ἀπὸ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ τοὺς ἀποδώσῃ τὴν δικαιοσύνην καὶ νὰ τοὺς περιθάλψῃ, ἀδίκως, ὅμως σήμερον, ὁπότε εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν, ἀφοῦ μάλιστα εἰσεπράχθησαν καὶ ὡρισμέναι ἀποζημιώσεις. Νομίζω ὅτι καὶ δίκαιον καὶ λογικὸν εἶναι τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον σᾶς προτείνω καὶ δι’ αὐτὸ πιστεύω ὅτι θὰ θελήσητε νὰ τὸ ἀποδεχθῆτε.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§268Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐξήγησα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ κατὰ 20% αὔξησις τῆς φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Σήμερον συζητοῦντες τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει τὴν αὔξησιν τοῦ 20%, ἤθελα νὰ προτείνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ εἰς ἀντικατάστασιν ἑνὸς μέρους τοὐλάχιστον τῆς αὐξήσεως αὐτῆς, τὴν κατάργησιν ὅλων ἐκείνων τῶν ἐξαιρετικῶν ἐκπτώσεων ἀπὸ τῆς φορολογίας, αἱ ὁποῖαι εἴτε ἴσχυον, εἴτε ἐθεσπίσθησαν τελευταίως δι’ ἑνὸς νόμου. Εἶναι τοῦτο τόσον λογικόν, ὥστε αὐταὶ αἱ ἐκπτώσεις καὶ αἱ ἐξαιρέσεις ἀπὸ τῆς φορολογίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐν πολλοῖς ἀδικαιολόγητοι, ὅπως σταματήσουν ἐπὶ ἓν ἔτος ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν καὶ καταστῇ τοιουτοτρόπως δυνατὴ ἡ αὔξησις αὐτὴ τοῦ 20% νὰ μειωθῇ εἰς 10%.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§270Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς οἱ ἐκ τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συμμερισθῶμεν τὴν ἀνάγκην εἰς ἣν εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις λόγῳ τῆς καταστροφῆς τοῦ Βόλου. Δι’ αὐτὸ δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς ἐκτάκτου φορολογίας. Ἐπειδὴ ὅμως ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας ἐξ ἐπισήμων στοιχείων Ἀμερικανικῶν καὶ Ἑλληνικῶν ὅτι αἱ ζημίαι παρεστάθησαν κατὰ πολὺ ἐξωγκωμέναι νομίζομεν ὅτι δύο τινὰ πρέπει νὰ συμβοῦν. Πρῶτον, νὰ γίνῃ ἐγγραφὴ τοῦ προϊόντος τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς εἰς εἰδικὸν προϋπολογισμόν, διότι ἄλλως ὑποπτευόμεθα ὅτι θὰ εἰσέλθῃ ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ζημιῶν τοῦ Βόλου εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Δεύτερον, ἐὰν πέραν αὐτοῦ ὑπάρξῃ περίσσευμα τοῦτο θὰ πρέπει νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀποκαταστάσεως τῶν σεισμοπλήκτων νήσων, ὅπου οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ διέλθουν τὸν τρίτον χειμῶνα ὑπὸ τὰ ἄθλια παραπήγματα. Τὰ περισσεύματα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ διατεθοῦν διὰ τὰ θύματα τῆς φοβερᾶς θεομηνίας τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§272Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δύο παρατηρήσεις ἔχω νὰ κάμω ἐν προκειμένῳ. Ἐλπίζω ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ λαχεῖον Συντακτῶν. Ἀντὶ δηλαδή, νὰ γίνῃ ἡ εἴσπραξις ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς κερδίζοντας, θὰ τὰ πληρώσῃ ἡ Ἕνωσις.

§273Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἐδέχθην αὐτό.

§274Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ 20% κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ἐπαχθές. Εἰδικώτερον ὅμως εἰς περιπτώσεις εἰσοδημάτων ἐκ μικρῶν κατοικιῶν, εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπαχθές. Τὸ κεφάλαιον τοῦτο ἀποδίδει ὀλιγώτερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, πολῷ μᾶλλον ὅταν αἱ μικραὶ αὐταὶ κατοικίαι, εὑρίσκονται ὑπὸ ἐνοικιοστασιακὴν προστασίαν. Νομίζω ὅτι χωρὶς ζημίαν, δυνάμεθα νὰ ἀπαλλάξωμεν τοῦ 20% τὰ μικρὰ εἰσοδήματα ἐκ μικρῶν οἰκοδομῶν.

§275Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Λυποῦμαι, κ. Μητσοτάκη, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν δευτέραν τροπολογίαν σας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Βασιλάτου, δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἓν ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἔγραψεν, ὁ «Οἰκονομικὸς Χρόνος» τῆς 19ης Μαΐου τῆς ξένης αὐτῆς ἐφημερίδος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ὅτι, αἱ ἐκτεταμμέναι καταστροφαὶ τοῦ Βόλου, ἦσαν ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἠνάγκασαν τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιβάλῃ βαρεῖς φόρους ὡς μέσον ἐκτάκτου ἀνάγκης: «........ ............ (ἀναγινώσκει).....................». Μὴ θέλετε νὰ κάμετε μίαν ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία ζημιώνει τὴν Ἑλλάδα. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κεφαλληνίας συνάδελφος, δὲν ἤκουσε φαίνεται ὅταν ἐδήλωσα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅταν μοῦ εἶπον: «Διατὶ ὑπολογίζετε εἰς 1000 ἑκατ. τὰς ζημίας ἐκ τῶν σεισμῶν;» Ὁπότε εἶπον: «Κατὰ πρόχειρον ὑπολογισμὸν ὑπολογίζεται ὅτι θὰ χρειασθοῦν 600 ἑκατ. διὰ τὰς ζημίας τοῦ Βόλου». Μοῦ ἐζήτησαν νὰ ὑποσχεθῶ, ἐὰν θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐξοδεύσωμεν τόσα χρήματα ἐντὸς βραχέως χρονικοῦ διαστήματος καὶ εἶπον ὅτι δὲν εἴμεθα βέβαιοι ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ ἐκεῖ πλέον ἐδήλωσα ὅτι πλὴν τῶν 600 ἑκατ. τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν Ἰονίων Νήσων προβλέπει 340 ἑκατ. διὰ τὸν χρόνον αὐτὸν καὶ ἐλπίζομεν μὲ τὰ χρήματα αὐτά, νὰ ἀνεγείρωμεν ἐντὸς τοῦ θέρους 10.000 σπίτια καὶ 3.500 μέχρι τέλους τοῦ ἔτους.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§277ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Γ. Βασιλάτος ἔχει τὸν λόγον.

§279Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπὶ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2 θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Αἱ περιφέρειαι Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἐκ τῶν σεισμῶν, ἀπαλλάσσονται τοῦ φόρου οἰκοδομῶν διὰ τῆς § 1. Ἔχομεν ὅμως καὶ ἄλλας περιφερείας αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ τοὺς σεισμούς. Ἀλλ’ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἠλείαν καὶ Λευκάδα καὶ νομίζω ὅτι ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τὸ Βαρθολομιὸ καὶ τὴν Φθιώτιδα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον καὶ εἰς ἐκείνας τὰς περιφερείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κριθῆ κατὰ γενικὴν ἐκτίμησιν, ὡς ὑποστᾶσαι βαρείας ζημίας. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν δευτέραν παράγραφον, τοῦ φόρου τῆς ΣΤʹ κατηγορίας, πρέπει νὰ ἀπαλλαγῶσιν καὶ οἱ τῶν σεισμοπλήκτων νήσων, ὡς καὶ ἐκεῖναι αἱ περιφέρειαι τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσα πρὸ ὀλίγου. Διότι, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι ἂν μὴ τί ἄλλο θὰ χωρήσῃ παρεξήγησις, ὅταν γίνεται μνεία περὶ Φθιώτιδος καὶ ἐξαιροῦνται οἱ σεισμόπληκτοι νῆσοι. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ τὸ προσέξετε αὐτὸ περισσότερον διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις τηρεῖ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά.

§280Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἴδιον μέτρον δι’ ὅλους τοὺς σεισμοπλήκτους τῆς χώρας μας.

§281Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος δὲν ἔχει λόγον νὰ ἀρνηθῇ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀπαλλάξωμεν καὶ τὰ ἑπτάνησα καὶ ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσῃ.

§282Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰ ἑπτάνησα ἔχουν δι’ εἰδικὸν λόγον ἀπαλλαγῆ.

§283Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βασιλάτου παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ πρότασις τοῦ κ. Βασιλάτου ἀπερρίφθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει.

§286ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3.

§288Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§289ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§291Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 4 κατὰ βάσιν εἶναι τὸ δικαιότερον ἄρθρον τὸ ὁποῖον περιέχουν τὰ δύο αὐτὰ νομοθετήματα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Ἔχει γίνει κατὰ κόρον συζήτησις εἰς τὸν τόπον μας, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβάλλωμεν ἀναδρομικῶς φορολογίας. Ἐν τούτοις, διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου ἐπιβάλλονται ἀναδρομικῶς φορολογίαι. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν παρατήρησιν ὅτι τὰ ἔσοδα θὰ εἶναι ὀλιγώτερα, σᾶς λέγω ὅτι ἀντιθέτως θὰ εἶναι μεγαλύτερα διότι θὰ καταλάβῃ ἡ φορολογία καὶ τὰ αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα ἐπωλήθησαν ἔκτοτε. Ἐλάχιστοι θὰ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κλείσουν τὸ αὐτοκίνητόν των ἐξ ὑπαρχῆς. Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ἕνας ὁ ὁποῖος διότι νομίζει ὅτι δὲν ἀντέχει εἰς τὸν φόρον καὶ κλείσῃ τὸ αὐτοκίνητον, εἶναι δικαίωμά του. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ μόνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ζημιωθοῦν, εἶναι ἐνδεχομένως αἱ ἑταιρεῖαι, αἱ ὁποῖαι πωλοῦν τὰ αὐτοκίνητα, διότι θὰ δημιουργηθῇ μία μικροτέρα ζήτησις. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σοβαρόν.

§292Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ὀρθοτάτης τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μητσοτάκης, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ φορολογία θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ 1.7.56 καὶ νὰ μὴ ἀρχίσῃ διὰ τὸ παρελθόν. Ἔχει δὲ ἕνα ἐπὶ πλέον προσὸν ἡ φορολογία αὐτή, διότι εἰς τὴν φορολογίαν αὐτὴν θὰ ὑπαχθοῦν καὶ τὰ αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα θὰ τεθοῦν εἰς κυκλοφορίαν καὶ θὰ εἰσαχθοῦν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅλα τὰ νέα αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει δὲν θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν φορολογίαν καὶ θὰ ἔχωμεν τὸ φαινόμενον, τὰ αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσαχθοῦν ἀπὸ 1.7.55 μέχρι τέλους Ἰανουαρίου 1956 νὰ μὴ ὑποβληθοῦν εἰς φορολογίαν. Κατὰ συνέπειαν, θὰ ἔχωμεν μίαν ἐπὶ πλέον πρόσοδον ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ πρότασις τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν συμφωνῶ ἀπολύτως.

§293Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις δὲν εἶναι ὀρθὴ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει δύο κατηγορίας κατόχων αὐτοκινήτων. Ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἦσαν κάτοχοι ἀπὸ τῆς 1.7.54 μέχρι τῆς 30. 6.55 καὶ οἱ ὁποῖοι πληρώνουν εἰς τὸ διπλάσιον τὴν φορολογίαν τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν ἀπὸ 1ης Ἰουλίου μέχρι τέλους Ἰουλίου καὶ οἱ ὁποῖοι πληρώνουν τὸ ἥμισυ. Ἐγένετο δηλαδή, ἕνας διαχωρισμὸς δίκαιος, ὥστε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν τελευταίως νὰ πληρώσουν τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου. Ἡ φορολογία αὐτὴ εἶναι μία ἔκτακτος εἰσφορὰ καὶ κατὰ τεκμήριον οἱ κάτοχοι ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων θεωροῦνται εὔποροι καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν τὴν ἔκτακτον αὐτὴν εἰσφοράν. Δὲν πρόκειται περὶ φορολογίας τακτικῆς, ὥστε ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, νὰ πληρώσουν τὸ ἐρχόμενον. Συνεπῶς νομίζω ὅτι καλῶς τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει δύο κατηγορίας.

§294Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἔχω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Πρῶτον, συμφωνῶ, ὅτι πρέπει ἡ φορολογία νὰ ὑπολογισθῇ ἀπὸ 1ης Ἰουλίου. Τοῦτο εἶναι τὸ ὀλιγώτερον. Τὸ δεύτερον καὶ σοβαρώτερον εἶναι τοῦτο! Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὰ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα τῶν ἐπιχειρήσεων δὲν εἶναι χρεωμένα ἀτομικῶς, εἶναι εἰς τὴν ἐπιχείρησιν. Καὶ ἔτσι ἐνῷ σήμερον τοῦ βάζομεν 100% εἰσφοράν, τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν θὰ τὴν ἐγγράψῃ εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς ἑταιρείας καὶ δὲν θὰ τὰ πληρώσουν, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τὰ ἔχουν, ἀλλὰ θὰ τὰ ἐκπέσουν ἀπὸ τὸν φόρον τὸν ὁποῖον ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώσουν πρὸς τὸ Κράτος. Εἰσηγοῦμαι, ὅπως ὅλαι αἱ ἑταιρεῖαι κάτοχοι ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων μὴ ἠμποροῦν νὰ ἐγγράψουν τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν εἰς τὰ γενικὰ ἔξοδα. Αὐτὰ δὲ τὰ αὐτοκίνητα εἶναι πάρα πολλά, κύριε Πρόεδρε, καὶ δὲν εἶναι ἠθικὸν καὶ δίκαιον νὰ μὴ πληρώσουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν περισσότερον τὴν εἰσφορὰν ἀλλὰ νὰ τὴν πληρώσουν οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἰατροί. Κύριε Πρόεδρε, συνοψίζω μὲ δύο λέξεις: Αἱ ἐπιχειρήσεις ἔχουν τὰ αὐτοκίνητα. Αὐτοὶ ποὺ ἔχουν αὐτοκίνητα, οἱ ἐπιχειρηματίαι τὰ ἔχουν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις. Ὅταν θὰ ὑπολογίσουν τὸν φόρον ἀφαιροῦν τὰ ἔξοδα τοῦ αὐτοκινήτου. Εἰσηγοῦμαι εἰς τὴν Βουλὴν νὰ γίνῃ μία διάταξις νὰ πληρώσουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν τὰ αὐτοκίνητα καὶ νὰ μὴ ἐκπίπτωνται τὰ ἔξοδα αὐτῶν ἀπὸ τὸν φόρον.

§295Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ φόρος ἀνάγεται εἰς τὸ ἔτος 1955–56, νομίζω ὅτι εἶναι δικαία ἡ ἄποψις τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὄχι ὡς πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον αὐτοκίνητα τὸ 1954–55, ἀλλὰ ὡς πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν αὐτοκίνητα. Συνεπῶς, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ συμπληρώσῃ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὅτι θὰ ὑποβληθοῦν εἰς φορολογίαν καὶ ὅσοι θὰ ἀγοράσουν αὐτοκίνητα.

§296Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν ἀσπάζομαι τὴν θεωρίαν τοῦ κ. Μητσοτάκη, διότι νομίζω ὅτι αἱ φορολογίαι γίνονται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν εἰσοδημάτων τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἑπομένως δὲν εἶναι αὐτὸ νομίζω σωστὸν ἐπιχείρημα. Ἡ ὑπηρεσία λέγει ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ προσφορώτερος τρόπος καὶ θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνετε. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἔχει. Ὡς πρὸς τὴν ἄλλην πρότασιν τοῦ κυρίου συναδέλφου, δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ τεχνικῶς.

§297Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἂν θέλετε ἠμπορεῖ.

§298Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παράκλησιν. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς φορολογίας αὐτῆς τὰ αὐτοκίνητα τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου. Ἰδίως τῆς ὑπαίθρου.

§299Ι. ΖΕΡΒΑΝΟΣ. Παρετηρήθη ἀπὸ μερικοὺς συναδέλφους καὶ ἐζητήθη ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τῆς προσθέτου φορολογίας τῶν αὐτοκινήτων τῶν ἰατρῶν. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ ὅπως ταῦτα ἐξαιρεθοῦν τῆς φορολογίας.

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§301Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορῶ νὰ κατανοήσω τὸ ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ πρότασίς μου εἶναι δικαία, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ. Αὐτὸ δὲν τὸ δέχομαι. Δὲν δέχομαι ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐφαρμόσουν μίαν δικαίαν, ὡς ὡμολογήθη ἄποψιν.

§302Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Σαράντη, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως εἶναι δικαία, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο μόνον. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκπίπτονται ὡς γενικὰ ἔξοδα τῆς ἐπιχειρήσεως ἀπὸ τὸ φορολογητέον ποσὸν τὰ ἔξοδα τῶν ἰδιωτικῶν αὐτοκινήτων τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ὑπ’ αὐτὸν τὸν τύπον ὑπάρχουν πλεῖστα αὐτοκίνητα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρωμεν ποῖος τὸ χρησιμοποιεῖ καὶ νὰ φορολογήσωμεν αὐτόν, εἶναι ὅμως δυνατὸν ἂν τὸ θέλῃ ὁ ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ νὰ μὴ ἀφαιρεθοῦν ὡς ἔξοδα καὶ νὰ φορολογηθοῦν πλήρως.

§303Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω κατ’ ἀρχήν, οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Θὰ κυττάξωμεν νὰ τὸ μελετήσωμεν καὶ ἐὰν ἠμπορῇ νὰ γίνῃ νὰ τὸ κάμωμεν.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§305ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6).

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§308Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Οἱ σύλλογοι καὶ αἱ ὀργανώσεις Λουτρακίου, ἐκδηλοῦσαι τὴν ἀλληλεγγύην των πρὸς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν σεισμῶν τῆς περιφερείας Βόλου, ἐζήτησαν διὰ τηλεγραφημάτων των πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπαναλειτουργήσῃ τὰ καζῖνον Λουτρακίου, οἱ πόροι του δέ, δηλ. τὸ δικαίωμα τῆς διὰ δημοπρασίας παραχωρήσεώς του, διατεθῶσι διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Βόλου καὶ τῆς περιοχῆς του. Τοῦτο ἔπραξαν διότι εἶναι καλύτερον παντὸς ἄλλου εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν ὅτι διὰ τῶν πόρων τοῦ καζίνου των ἀνῳκοδομήθη ἡ Κόρινθος καταστραφεῖσα ὡς γνωστὸν ἐκ τῶν σεισμῶν τοῦ 1928. Καίτοι ὑπάρχουν ἀκόμη μὴ ἀποκατασταθέντες Κορίνθιοι ἐκ τῶν σεισμῶν τοῦ 1928, καίτοι ὑπάρχουν Κορίνθιοι πληγέντες ἐκ τῶν περυσινῶν σεισμῶν, διὰ τοὺς ὁποίους οὐδεμία μέριμνα ἐλήφθη ἀκόμη ὑπὸ τῆς Πολιτείας, ἐν τούτοις θέλοντες νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀνακούφισιν τῶν καθολικῶς πληγέντων ἐκ τοῦ σεισμοῦ Βολιωτῶν, προῆλθον εἰς τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν. Πρέπει ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ νὰ γνωρίσῃ ἡ Βουλὴ ὅτι τὸ καζῖνον Λουτρακίου δυνάμει τῆς κειμένης νομοθεσίας δύναται καὶ σήμερον νὰ λειτουργήσῃ ἐφ’ ὅσον οἱ πόροι θὰ διατίθενται ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν Κορινθίας. Κατὰ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Α. Ν. 258)1936 ἀπηγορεύθησαν τὰ τυχηρὰ παίγνια καθ’ ἅπασαν τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν, ἡ ἀπαγόρευσις ὅμως αὕτη δὲν ἰσχύει προκειμένου περὶ τῆς περιπτώσεως τοῦ νόμου 3717)1928. Κατὰ τὸν τελευταῖον τοῦτον νόμον «διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν ἐκ τοῦ σεισμοῦ καταστραφέντων κτιρίων τῆς Κορινθίας παραχωρεῖται εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀποκαταστάσεως Σεισμοπαθῶν Κορινθίας ἡ ἀποκλειστικὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ ὑφισταμένου ἐν Λουτρακίῳ καζίνου». Κατάδηλον τυγχάνει ὅτι διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν καταστραφέντων οἰκοδομῶν τῆς Κορινθίας ἐξεχωρήθησαν καὶ δύνανται καὶ σήμερον νὰ διατίθενται οἱ πόροι τοῦ καζίνου Λουτρακίου, διὰ τῆς ἐπιβαλλομένης δὲ τροπολογίας, ἣν αὐτοὶ οὗτοι οἱ κάτοικοι Λουτρακίου ζητοῦν, οἱ πόροι οὗτοι θέλουν διατεθῆ ἐν τῷ μέλλοντι διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Βόλου καὶ τῆς περιοχῆς του. Ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ζητοῦνται πόροι καὶ ἐπιβάλλονται εἰσφοραὶ ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου, φρονῶ, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ βουλευτῶν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ παρ’ ἐμοῦ κατ’ ἐντολὴν τῶν Σωματείων Λουτρακίου, ὑποβαλλομένη τροπολογία, ἣν πρὸς ἔτι πληρεστέραν διασάφησιν διατυπῶ ὡς ἑξῆς, καταθέτων ταύτην εἰς τὸ Προεδρεῖον: «Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Α.Ν. 258)1936 ἰσχύει καὶ μετὰ τὴν διάλυσιν τοῦ Α.Ο.Σ.Κ. Τὸ ἐκ τῆς διὰ δημοσίου διαγωνισμοῦ παραχωρήσεως εἰς ἑταιρείαν ἡμεδαπὴν ἢ ἀλλοδαπὴν δικαίωμα ἐκμεταλλεύσεως διατίθεται ἐξ ἡμισείας διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς λουτροπόλεως καὶ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Βόλου μετὰ τῆς περιοχῆς του. Πᾶσα λεπτομέρεια ἀπαιτουμένη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος ἄρθρου θέλει καθορίζεται διὰ κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως».

§309Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν ὅτι θὰ διαθέσῃ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων τοῦ Βόλου 600 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπραχθοῦν ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς, δὲν θὰ εἶναι ἱκανὰ νὰ καλύψουν ὅλας τὰς ἀνάγκας τῆς ἀνοικοδομήσεως. Ὑπάρχει τὸ παράδειγμα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῆς Κορίνθου, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνοικοδόμησιν μεγάλως συνέβαλε τὸ καζῖνον. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, προτείνεται ὅπως τὰ εἰσοδήματα τοῦ καζίνου παραχωρηθοῦν ὅλα διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Βόλου, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παμπούκα.

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§311Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιτιθέμεθα κατηγορηματικῶς πρὸς πᾶσαν παρομοίαν σκέψιν. Ἐὰν τὸ ἐψηφίσαμεν διὰ τὴν Ρόδον, τὸ ἀπεφασίσαμεν μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι θὰ προσήρχοντο μόνον ξένοι. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι τὸ διαφθορεῖον αὐτό, τῆς Κορίνθου διέλυσεν οἰκογενείας. Ἀλλοίμονόν μας, ἂν θελήσωμεν νὰ ἐπαναλάβωμεν αὐτὴν τὴν συμφοράν.

§312ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§313Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπεται τὴν ἱερὰν ὑπόθεσιν τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Βόλου νὰ τὴν συνδέσωμεν μὲ μίαν ἄλλην, ἡ ὁποία, κατ’ ἐμέ, εἶναι κάθε ἄλλο παρὰ ἱερά. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐκφράσω μίαν φλογερὰν διαμαρτυρίαν τῆς περιφερείας μου πρὸς τοὺς παρισταμένους κ.κ. ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, διότι ἐνῷ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπαθῶν ἐξευρέθησαν τρισεκατομμύρια, διὰ τὴν στέγασιν ἐκείνων εἰς τὴν περιφέρειαν Καστοριᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν μὲ Ἰταλοὺς κλπ., δὲν ἀνευρέθησαν ὀλίγα ἑκατομμύρια. Παρακαλῶ, λοιπόν, τοὺς κ.κ. ὑπουργούς, ὅπως εἰς τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον συντάσσουν, περιλάβουν καὶ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν παραμεθορίων περιοχῶν.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§315Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ συνταγματικὴ τάξις ἐπιτρέπει νὰ περιληφθῇ διάταξις, ἡ ὁποία εἶναι, κατ’ οὐσίαν, ἄσχετος μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον περὶ καζίνου. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ θέμα καὶ ἐλπίζει ὅτι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν προσεχῶς.

§316ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§317Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει διάταξις πλέον συναφὴς μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Διότι ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ εἰσφορῶν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου καὶ ἡ διάταξις λέγει: Πόροι τοῦ καζίνου νὰ διατεθοῦν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων. Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀναστάσεως, διὰ τὴν τροπολογίαν μου.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παμπούκα. Οἱ δεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ πρότασις τοῦ κ. Παμπούκα, ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§320ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§322ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§323ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.25′ π.μ.)