1955.05.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 95η

Πέμπτη 19 Μαΐου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7. μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ὡμίλησα ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος, ἀλλὰ τὰ πρακτικὰ δὲν ἀπέδωσαν καλῶς τὰ ὅσα εἶπον. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιστήσητε τὴν προσοχὴν εἰς τοὺς κ. πρακτικογράφους, διότι τοῦτο ἔχει καὶ ἄλλοτε παρατηρηθῆ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Λογιστῶν, ζητούσης τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὁρκωτῶν λογιστῶν» ἐπὶ τῷ τέλει καθορισμοῦ ὡς προσὸν αὐτῶν τοῦ πτυχίου Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν, Βιομηχανικῆς Σχολῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἡρακλείου, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἐκ τῶν ἐπιβληθέντων νέων φορολογικῶν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Ἡλιόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως σουλτανίνας Γαστούνης, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἄμεσον διάθεσιν 150– 000 ὀκάδων σουλτανίνας, ἥτις κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ χρηματοδότησιν ΚΣΟΣ, μείωσιν τοῦ ποσοστοῦ ὑπερημερίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν 300 μικροεπαγγελματιῶν πωλητῶν Λαϊκῆς Ἀγορᾶς Ἁγίων Ἀναργύρων Πειραιῶς, ζητούντων ἀναστολὴν τῆς περὶ τῆς μετατοπίσεώς των διαταγῆς μέχρι τέλους 1955 καὶ παραχώρησιν εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν τῶν ἐκτάσεως 4.000 πήχεων, πρὸς ἀνέγερσιν συγχρονισμένης Λαϊκῆς Ἀγορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Ἐργαζομένων Ἑταιρείας Λιπασμάτων, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν καὶ ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῆς μηχανοποιήσεως, πληγέντων ἐργατῶν ὑελουργῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν γηγενῶν κατοίκων συνοικισμοῦ «Νέα Ἀνατολὴ» Ἀμπελοκήπων διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν κατεδάφισιν τῶν ἀπὸ ἐτῶν ἀνεγερθεισῶν οἰκιῶν των καὶ τὴν διανομὴν τῶν οἰκοπέδων εἰς πρόσφυγας καὶ ζητούντων παραχώρησιν τῶν ὡς ἄνω οἰκοπέδων εἰς τοὺς νῦν κατέχοντας καὶ ἐξεύρεσιν ἄλλου χώρου πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀργολίδος, ζητούσης ἄμεσον πληρωμὴν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς ὀφειλομένης ἀξίας τῶν προϊόντων των τῶν ἀπὸ πολλῶν μηνῶν παραληφθέντων παρὰ τῶν κονσερβοποιῶν καὶ ἐξαγωγέων ἑσπεριδοειδῶν. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ λοιπῶν ὀργανώσεων Καρδίτσης, ζητούντων ἐξαίρεσιν τῆς σεισμοπλήκτου περιφερείας Καρδίτσης ἐκ τῶν ἐπιβληθεισῶν νέων φορολογιῶν. Οἱ βουλευταὶ Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης, Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Ἐλασσόνος κ. Χ. Κόρακας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συνετ)κῶν Ὀργανώσεων Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος, ζητούντων ἔγκαιρον ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων προστασίας τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας αὐτοῦ, ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν τῶν πλεοναζουσῶν ποσοτήτων κλπ. Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ Λιμένος Θεσσαλονίκης». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ὡς καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 2407) 1953 «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μαρῆς, Ε. Ζαννῆς, Γ. Τσαντίρης καὶ Π. Πολυχρονίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3070)54 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ἰντζὲς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β.Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἀναστασόπουλος, Ν. Διγενόπουλος καὶ Δ. Δαβάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως τῆς ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου οὗ σχεδίου νόμου «περὶ Διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας καὶ ὀργανώσεως τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας». Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 3. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἔχει;

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἐπίσης γίνονται ἐν συνεχείᾳ δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4, 5 καὶ 6 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 7ον.

§9Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καθ’ ἣν συνεζητήθη τὸ νομοσχέδιον ἀπεδέχθη κατὰ πρότασιν τοῦ κ. Ἀναστασοπούλου τροπολογίαν εἰς τὴν παράγραφον 3 καθ’ ἣν οἱ ἐπόπται γραφείων εὑρέσεως ἐργασίας, θὰ ὀνομάζωνται ἐπόπται ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§11Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι καὶ πάλιν εἰς παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα προχθὲς καὶ λυποῦμαι διότι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἦτο πρὸ ὀλίγου ἐδῶ, ἀπῆλθε. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ θεσπισθῇ διὰ νόμου νὰ εἰσέρχωνται εἰς Δημοσίας ὑπηρεσίας ἢ ὑπηρεσίας Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, μὲ ἀπολυτήριον Γυμνασίου, Ἕλληνες πολῖται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Γραμματέως Αʹ, ὅταν οἱ ἔχοντες δίπλωμα Ἀνωτάτων Σχολῶν, δηλ. Πανεπιστημίου, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Σπουδῶν καὶ τῆς Παντείου Σχολῆς, εἰσέρχονται εἰς τὰς ὑπηρεσίας, μόνον μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Γραμματέως Βʹ οἱ δὲ τελειόφοιτοι τοῦ Γυμνασίου, εἰσέρχονται εἰς τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Γραφέως Βʹ. Μὲ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς— ἀποδεχθέντος τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ—ὁ ἔχων ἀπολυτήριον Γυμνασίου θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μὲ 4 βαθμοὺς ἄνω τοῦ γραφέως Βʹ. Δημιουργεῖται ἀνωμαλία εἰς τὴν Χώραν, ἐκ τῆς ὁποίας θὰ προκληθοῦν εὔλογα παράπονα διότι ὑπάρχουν ὑπάλληλοι, διορισθέντες πρὸ 5–6 καὶ 7 ἐτῶν καὶ ἀκόμη δὲν προήχθησαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Γραμματέως Βʹ. Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτό, εἶναι μία ἀνωμαλία, ἡ ὁποία δημιουργεῖται. Δυστυχῶς ἀπουσιάζει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅστις δὲν θὰ ἐδέχετο τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν....

§12Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐγὼ ἔχω τὴν εὐθύνην.

§13Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ἦτο ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ἐπερνοῦσε ἡ διάταξις αὐτή. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀφήσῃ νὰ ψηφισθῇ τοιαύτη διάταξις καὶ λυποῦμαι διότι ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐνῶ ἔχει ὀρθῶς συντάξει τὸ νομοσχέδιον, μὲ τὸν βαθμὸν ποὺ ἔχει ὁ Κῶδιξ τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ὑπεχώρησεν εἰς πιέσεις καὶ ἔκαμε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι τερατώδης. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς διὰ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ νὰ τεθῇ ἡ διάταξις, ὅπως εἶχεν εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις καθιέρωσαν παραλλήλως εἰς τὰ προσόντα τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν νὰ εἶναι καὶ τὸ δίπλωμα τῆς Ἀνωτέρας Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν, διότι ἀπεδείχθη ὅτι εἰς τὴν Σχολὴν αὐτὴν ἐπιτελεῖται ἔργον καλὸν καὶ ὠφέλιμον. Εἰδικῶς δὲ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, εἰς τὴν εἰδικότητα τῶν ἐποπτῶν ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ, ἡ Σχολὴ αὐτὴ ἔχει ἀποκτήσει οἱονεὶ καὶ μίαν εἰδικότητα, διότι τὰ μαθήματα, τὰ ὁποῖα διδάσκονται εἰς τὴν Σχολὴν Ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ, διδάσκονται κατὰ σύμπτωσιν καὶ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Βιομηχανικῶν Σπουδῶν, δηλαδὴ ἡ Ψυχοτεχνική, τὸ Ἐργατικὸν Δίκαιον, ἡ Κοινωνικὴ πολιτική, ἡ ὀργάνωσις Ἐργασίας, ἡ Ψυχοφυσιολογία τῆς Ἐργασίας, καὶ ἡ Στατιστική. Ὅλα αὐτὰ τὰ μαθήματα τὰ ὁποῖα διδάσκονται εἰς τὴν Σχολὴν Ἐπαγγελματικοῦ Προσανατολισμοῦ, διδάσκονται καὶ εἰς τὴν Σχολὴν Βιομηχανικῶν Σπουδῶν. Δίκαιον εἶναι καὶ ὀρθόν, ἀκολουθοῦντες ἤδη τὴν καθιερωμένην γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν εἰς πλεῖστα νομοσχέδια καὶ νομοσχέδια τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας καὶ καθιερώσαμεν, ὡς προσόν, παραλλήλως πρὸς τὰ προσόντα τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, νὰ ἔχῃ καὶ τὸ προσὸν τῆς Ἀνωτέρας Βιομηχανικῆς Σχολῆς Σπουδῶν καί, ἐφ’ ὅσον ἐτέθη καὶ οἱ ἀπόφοιτοι Σχολῶν Ἐπαγγελματικοῦ Προσανατολισμοῦ, οἱ ἔχοντες τοιοῦτον ἀπολυτήριον νὰ κατατάσσωνται μὲ τὸν βαθμὸν 6ον, νομίζω ὅτι μὲ τὸν ἴδιον βαθμὸν πρέπει νὰ κατατάσσωνται καὶ οἱ ἔχοντες πτυχίον τῆς Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν. Τοῦτο δὲ διὰ διὰ τὸν λόγον ὅτι ἔχουν εἰδικώτερα προσόντα καὶ διὰ τὸν λόγον ὅτι ὑπάρχει νομολογία ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅτι τὸ πτυχίον αὐτὸ ἀνεγνωρίσθη εἰς πλείστας περιπτώσεις. Καὶ ἀξιωματικοὶ κατατασσόμενοι εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, εἰς τὸν Στρατὸν καὶ τὸ Ναυτικόν, εἶναι ἰσότιμοι, ἔχοντες πτυχίον τῆς Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν, μὲ τοὺς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν. Διὰ τοῦτο, ὑποστηρίζει μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω καὶ ἐγὼ ὑπογράψει ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 7 παρ. 3 μετὰ τὰς λέξεις «ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ ἐὰν εἶναι πτυχιούχοι Ἀνωτάτων Σχολῶν» νὰ προστεθῇ «ἢ τῆς Ἀνωτέρας Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν». Θὰ εἴμεθα σύμφωνοι πρὸς προηγουμένως καθιερωμένην νομοθετικὴν γραμμήν.

§15Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ, διότι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. συνάδελφος ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Μοῦ κάμνει δὲ ἐντύπωσιν, πῶς δὲν τὴν προέβλεψε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ προλάβῃ τὸν κ. συνάδελφον καὶ νὰ θέσῃ τὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ κατοχυρώνωνται οἱ πτυχιοῦχοι τῆς Ἀνωτέρας Βιομηχανικῆς Σχολῆς εἰς μίαν ὑπηρεσίαν, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι εἰδικώτατοι, διότι εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Βιομηχανικῶν Σπουδῶν διδάσκονται τὰ μαθήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πράγματι θὰ εἶναι ἀπαραίτητα ἐφόδια διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐκτός, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ Σχολή, τὴν ὁποίαν ἱδρύει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν ἔχῃ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον μᾶς ἐμφανίζει, ἀλλὰ μόνον τὴν τοποθέτησιν τῶν «ἡμετέρων».

§16Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν ὡς δικαίαν.

§17Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶχε προκύψει καὶ ὅταν ἐψηφίσαμεν τὸν Ὀργανισμὸν τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀπεδέχθη, ὅπως μεταξὺ τῶν προσόντων προστεθῇ καὶ ἡ Ἀνωτέρα Βιομηχανικὴ Σχολή. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῶν προλαλησάντων συναδέλφων καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο ἀποδεκτὴ καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα νομοσχέδια ποὺ συνεζητήσαμε προηγουμένως.

§18Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ συνηγορῶ, ἂν καὶ δὲν βλέπω πολὺ τὴν σκοπιμότητα τῆς τροπολογίας. Ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι τὸ ΤΕΒΕ ζητεῖ ἀπὸ τοὺς δικαιουμένους συντάξεως τὴν καταβολὴν ὅλων τῶν ὀφειλομένων μέχρι σήμερον. Ὑπάρχει κάποια διάταξις ἰδική σας, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἢ τῶν προκατόχων σας, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ ΤΕΒΕ διὰ νὰ λάβουν τὴν σύνταξιν τῶν 280 δραχμῶν πρέπει νὰ προκαταβάλουν ἅπαντα τὰ καθυστερούμενα, ἤτοι 4.000–5.000.

§19Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, τὶ σχέσιν ἔχουν αἱ συντάξεις τοῦ ΤΕΒΕ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό;

§20Γ. ΜΟΔΗΣ. Σᾶς τὸ λέγω τώρα διὰ νὰ λάβετε τὰ μέτρα σας.

§21Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, ὡς συνήθως ὁ κ. Μόδης εἶναι ἐκτὸς θέματος.

§22Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διὰ τοὺς ἀποφοίτους τοῦ Γυμνασίου συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Χαβίνην, ἐπειδὴ ὅμως πρόκειται περὶ 10 πτυχιούχων τοῦ γυμνασίου, οἱ ὁποῖοι εἶναι τοῦ νόμου 751, δὲν νομίζω ὅτι ἐπειδὴ ἐνετάχθησαν εἰς βαθμὸν ἀνώτερον πρέπει νὰ γίνεται συζήτησις, ἀφοῦ οἱ περισσότεροι εἶναι μὲ πολεμικὰ τραύματα. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸν 7ον βαθμόν.

§23Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ζήτημα ἀρχῆς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Χαβίνης καὶ συμφωνῶ μαζί του, ὅτι τελειόφοιτοι τοῦ Γυμνασίου δὲν δύνανται νὰ διορίζωνται μὲ αὐτὸν τὸ βαθμόν. Ἐὰν ὑπάρχουν ἄνθρωποι μὲ τραύματα εἶναι ἕτερον ἑκάτερον καὶ ἡ Πατρὶς ἂς τοὺς ἀμείψῃ κατ’ ἄλλον τρόπον. Νὰ θέσωμεν διάταξιν ὅτι ἐξαιροῦνται καὶ δύνανται νὰ διορίζωνται μὲ τὸν βαθμὸν αὐτὸν οἱ τραυματίαι πολέμου, ὄχι νὰ εἰσέλθουν ὅλοι οἱ φίλοι τῆς Κυβερνήσεως.

§24Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ διορίσω. Ὅπως ἐξήγησα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, πρόκειται περὶ προφανοῦς λάθους. Ὁ κ. Ζαννῆς ἀμέσως ἔσπευσε νὰ ὁμιλήσῃ περὶ διορισμῶν ἡμετέρων. Τοῦ ἀπαντῶ ὅτι πρόκειται περὶ μαθητῶν μιᾶς σχολῆς. Ὅποιος ἐπιτύχῃ, ἐὰν ὑπάρχουν θέσεις, θὰ διορισθῇ. Ἀλλὰ ἔχω νὰ ἀπαντήσω καὶ τὰ ἑξῆς. Ὁ βαθμὸς εἰς τὸν ὁποῖον πιθανὸν νὰ διορίζωνται εἶναι βεβαίως ἀνώτερος τοῦ συνηθισμένου, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ μεταχείρισις ἔχει καὶ κάποιον λόγον. Πρῶτον, ὅτι ἐπὶ 18 μῆνας ὑπόκεινται εἰς μαθήματα σχολῆς, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν διέρχονται οἱ συνήθως διοριζόμενοι καὶ δεύτερον ὅτι ἐκ τῶν 84 φοιτούντων σήμερον εἰς τὴν σχολὴν οἱ 70 εἶναι ἤδη ὑπάλληλοι ἄλλων ὀργανισμῶν ἢ καὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι μὲ μίαν προϋπηρεσίαν, ἄλλοι μὲν μικρὰν καὶ ἄλλοι μεγάλην. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν διορισθοῦν αὐτοί, νὰ διορισθοῦν μὲ τὸν πρῶτον βαθμὸν χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν προϋπηρεσίαν. Συνεπῶς, ὀρθῶς ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ ἐπέμενεν ἐπὶ τοῦ θέματος νὰ αὐξηθοῦν οἱ βαθμοί, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἶναι καὶ μία ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ, λυποῦμαι διότι δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι εἰς τὸν νόμον ἀναγράφεται ὅτι μὲ τὸν ἕκτον βαθμὸν θὰ διορισθοῦν οἱ πτυχιοῦχοι Ἀνωτάτων Σχολῶν. Ἐὰν ἡ Σχολὴ Βιομηχανικῶν Σπουδῶν εἶναι ἀνεγνωρισμένη ὡς Ἀνωτάτη Σχολὴ θὰ διορισθοῦν βάσει τοῦ νόμου, ἐὰν δὲν εἶναι ἀνεγνωρισμένη ὡς Ἀνωτάτη Σχολή, πῶς θέλετε μέσα εἰς τὸν νόμον αὐτὸν νὰ ἔλθω ἐγὼ νὰ τὴν ἀναγνωρίσω, ὅτι πράγματι αὐτοὶ εἶναι ἰσόβαθμοι μὲ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπ’ ἐμοῦ.

§25Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργός, θέλων νὰ δικαιολογήσῃ τὴν τροπολογίαν τῆς ἐπιτροπῆς, εἶπεν ὅτι αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι θὰ προσληφθοῦν μὲ μεγάλους βαθμούς, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀπὸ τοὺς παρακολουθήσαντας μαθήματα. Πράγματι, εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, ὅταν παρακολουθοῦν τοιαῦτα μαθήματα, προσλαμβάνονται μὲ ἀνώτερον βαθμόν. Δηλαδή, ἀπόφοιτοι γυμνασίου ἀντὶ νὰ διορισθοῦν μὲ βαθμὸν γραφέως βʹ διορίζονται γραφεῖς αʹ. Οὐδεὶς ποτὲ ἐφαντάσθη ὅτι ὁ ἔχων ἀπολυτήριον γυμνασίου καὶ ὢν γραφεὺς βʹ εἰς τὸ Α ὑπουργεῖον, ἐπειδὴ ὑπηρέτησεν εἰς τὴν τάδε σχολήν, θὰ γίνῃ γραμματεὺς αʹ, δηλαδὴ θὰ πάρῃ 4 βαθμοὺς καὶ οἱ ἄλλοι ποὺ ἔχουν πτυχίον νὰ εἶναι γραμματεῖς βʹ τάξεως. Αὐτὰ εἶναι τελείως ἀπαράδεκτα. Διὰ τοιούτων πράξεων καὶ αὐτὸς ὁ κοινοβουλευτισμὸς ὑφίσταται κίνδυνον νὰ καταποντισθῇ.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρεξήγησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν μας. Ἡμεῖς δὲν τοῦ ἐζητήσαμεν νὰ διορίσῃ τοὺς ἀποφοίτους τῆς Ἀνωτάτης Βιομηχανικῆς Σχολῆς. Ἡμεῖς εἴπομεν ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς σχολῆς λειτουργούσης βάσει νόμων, ἡ ὁποία ἔχει εἰδικὸν σκοπὸν καὶ ἡ ὁποία εἰς ἄλλον νομόν ἀνεγνωρίσθη ὅτι παρέχει ἱκανὰ ἐφόδια εἰς τοὺς ἀποφοίτους διὰ νὰ κατέχουν τοιαύτας θέσεις. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐδέχθη τὴν σχολὴν αὐτὴν διὰ τὰς στρατιωτικὰς σχολὰς ὡς ἰσότιμον μὲ τὰς ἀνωτάτας σχολάς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐπίσης τὴν ἐδέχθη διὰ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου του. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ τὸν ὁποῖον εἶναι κατ’ ἐξοχὴν εἰδικὸν τὸ θέμα, διότι εἰς μόνον αὐτὴν τὴν σχολὴν διδάσκονται τὰ εἰδικὰ αὐτὰ μαθήματα τῆς σχολῆς τοῦ ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ, ἀρνεῖται νὰ θεωρήσῃ τὸ πτυχίον τῆς σχολῆς αὐτῆς ὡς ἰσότιμον μὲ τὸ πτυχίον τῶν ἄλλων σχολῶν. Παρακαλῶ νὰ ἀναθεωρήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὴν ἀπόφασίν του.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ζορμπᾶ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ζορμπᾶ παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι)

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν παρεδέχθη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι)

§29Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα, ἐὰν ἡ σχολή, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, εἶναι ἰσότιμος τῶν ἄλλων σχολῶν, τότε δὲν γεννᾶται ζήτημα. Ἀλλ’ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι τελειόφοιτοι ἀνωτάτων σχολῶν, ἐφ’ ὅσον οἱ τῆς μέσης σχολῆς διορίζονται μὲ τὸν 7ον βαθμόν, νομίζω, ὅτι ἔχοντες ἀποδεικτικὸν τῆς ἀνωτάτης αὐτῆς βιομηχανικῆς σχολῆς, δι’ αὐτούς, θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ μία διευκρίνησις, ἐφ’ ὅσον ἠκολούθησαν ὅλα τὰ μαθήματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσουν καὶ ὑπολείπονται αἱ ἐξετάσεις διὰ τὸ πτυχίον. Διὰ νὰ μὴ τοὺς φέρωμεν εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν μὲ τοὺς τελειοφοίτους γυμνασίου, παρακαλῶ νὰ τεθῇ μία ἐξαίρεσις.

§30Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν εἶναι δίκαιον νὰ γίνῃ αὐτό, ἤ θὰ ἔχουν πτυχίον, ἤ ὄχι.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8.

§34Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 7 λέγει... (ἀναγινώσκει)... ....». Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 8 λέγει... (ἀναγινώσκει)....». Ποῖος θὰ ἀσκῇ πειθαρχικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν; Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἤ τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας;

§35Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω τὴν παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 8, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι διὰ τὰς τοποθετήσεις, μεταθέσεις, πειθαρχικὴν δίωξιν κλπ. τῶν ὑπαλλήλων τούτων, ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις, αἱ ἀφορῶσαι τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ὑπουργείου Ἐργασίας, καθισταμένου ἁρμοδίου τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου τοῦ ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπειδὴ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, εἶναι, τρόπον τινά, δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἐνομίζαμεν, ὅτι ὀρθὸν εἶναι διὰ τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν καὶ τὴν ἐν γένει κατάστασίν των, πρέπει νὰ εἶναι ἁρμόδιον τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον τοῦ ὑπουργείου Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον εἶναι ὀργανωμένον ἀρτίως καὶ μετέχει καὶ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἀρεοπαγίτης, οὕτως ὥστε νὰ ἀποκτήσουν κάποιαν δημοσιοϋπαλληλικὴν συνείδησιν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 8 ἕως 14, ὡς ἔχουν).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας καὶ ὀργανώσεως τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως γενικῆς διευθύνσεως Θρησκευμάτων καὶ τρόπου πληρώσεως διευθύνσεων τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων». Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὅπως τὸ σχέδιον τοῦτο ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Ἑπομένως, συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ νομοσχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν τῆς ψηφίσεως εἰς δύο ἀναγνώσεις. Εἰσερχόμεθα ὅθεν εἰς τὴν αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τούτου. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Λιαροῦτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§38Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θεμελιώνει κατὰ τρόπον ἐπαρκῆ τὴν ὅλην διάρθρωσιν τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἡ προτεινομένη λύσις, ὅπως ἡ Δ)νσις Θρησκευμάτων μετατραπῇ εἰς Γεν. Δ)νσιν, τῆς ὁποίας θὰ προΐσταται καθηγητὴς τῆς Θεολογίας αἰτιολογεῖται ἀπὸ τὸ γεγονὸς, ὅτι τόσον ἡ ἐπίσημος θρησκεία τοῦ Κράτους, ὅσον καὶ αἱ λοιπαὶ θρησκεῖαι, τῶν ὁποίων τὴν ἐλευθέραν ἐνάσκησιν προβλέπει τὸ Σύνταγμα, προϋποθέτουν ἀναλόγους ρυθμίσεις ἐπὶ ζητημάτων λίαν λεπτῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἐπίγνωσις ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας πρέπει νὰ εἶναι πλήρης καὶ βαθεῖα. Τὰ θέματα αὐτὰ τὰ ἀναγόμενα εἰς τὸ θρησκεύεσθαι εἶναι λίαν λεπτά, ἐκτάκτως λεπτά, ἀπαιτοῦν εἰδικὴν μόρφωσιν καὶ κατατόπισιν τοιαύτην, τὴν ὁποίαν μόνον ἕνας καθηγητὴς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας φρονοῦμεν, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον συζητεῖται, ὀρθῶς προϋποθέτει, ὀρθῶς προβλέπει, ὅπως τῆς Γεν. Δ)νσεως Θρησκευμάτων προΐσταται καθηγητὴς τῆς Θεολογίας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς). Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καλύπτονται ἄλλοι τρεῖς τομεῖς βασικοὶ τῆς Παιδείας. Τὸ ἄρθρον 2 καὶ τὸ ἄρθρον 3 ἀφορᾷ τὴν Διεύθυνσιν Καλῶν Τεχνῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ Γραμμάτων, Θεάτρου καὶ Κινηματογράφου ἀφ’ ἑτέρου. Διὰ τὰς Διευθύνσεις αὐτὰς τὸ νομοσχέδιον προβλέπει οὐχὶ τὴν ἐκ τῆς ὑπαλληλικῆς ἱεραρχίας κάλυψιν τῶν θέσεων αὐτῶν, ἀλλὰ παρέχει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιλέξῃ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα, λόγῳ μιᾶς ἰδιαιτέρας μορφώσεως καὶ λόγῳ τῶν ηὐξημένων προσόντων, θὰ ἠδύναντο νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν εὐρὺν ἐκπολιτιστικὸν σκοπὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπουν αἱ Διευθύνσεις αὗται. Τέλος, διὰ τοῦ τελευταίου ἄρθρου προβλέπεται ἡ κάλυψις τῆς Διευθύνσεως Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως, πάλιν οὐχὶ ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ κέντρου, ἀλλὰ ἐκ τῶν ἐπιθεωρητῶν. Τοῦτο δὲ ἐκρίθη σκόπιμον, διότι ὁ ἐπιθεωρητὴς ὁ ὁποῖος ἔκαμεν ὅλην τὴν διαδρομὴν τῆς ὑπαλληλικῆς του σταδιοδρομίας ἐγγὺς τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔχει μίαν ἄμεσον ἀντίληψιν καὶ ἐποπτείαν τῶν πραγμάτων, ἐφ’ ὅσον συνεχῶς εὑρίσκεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ζῶσαν παιδείαν, ἡ ὁποία παρουσιάζεται κατὰ τὴν λειτουργίαν τῶν Δημοτικῶν σχολείων. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας ὁ ἐπιθεωρητὴς ἔχει εὐρεῖαν κατανόησιν ὅλων τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἅπτονται τῆς Δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν θεμελιωδῶν σκοπῶν τῆς Παιδείας. Καὶ ἑπομένως, ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ κέντρον ὡς διευθυντὴς τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσηγῆται ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τὴν Πολιτείαν, ὥστε ὁ θεσμὸς αὐτὸς νὰ βελτιωθῇ καὶ νὰ ἀποδώσῃ. Ὑπῆρξαν ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν οἱ οὕτω διοριζόμενοι. Ἀλλὰ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἄρθρον δὲν ὑπῆρξεν ἐν τῇ ἐπιτροπῇ τίς ὁ ἀντιλέγων. Ὡς πρὸς τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3 ὑπῆρξαν ἀντιρρήσεις, ἰδίως ὡς πρὸς τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ καταλάβουν τὰς ἁρμοδίας θέσεις. Φρονοῦμεν, ὅτι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἐτέθησαν ἀρκετοὶ περιορισμοί, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιλεγοῦν οἱ καλύτεροι, διὰ νὰ καθέξουν τὰς θέσεις αὐτὰς καὶ ἐλπίζομεν βασίμως, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, ταχέως ἡ Παιδεία, εἰς τοὺς τομεῖς αὐτοὺς τοὐλάχιστον, θὰ ἔχῃ ἀνθρώπους ἱκανοὺς νὰ ἀνοίξουν νέους δρόμους, οἱ ὁποῖοι πάντοτε θὰ ὁδηγοῦν εἰς μίαν καλυτέραν αὔριον. (Χειροκροτήματα).

§39Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Θὰ ἤθελον, πρὶν λάβῃ τὸν λόγον ὁ ἐκ Πειραιῶς κ. συνάδελφος, νὰ κάμω μίαν δήλωσιν πρὸς τὸ Σῶμα, ἡ ὁποία, φρονῶ, ὅτι θὰ διευκολύνῃ τὴν περαιτέρω συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ δήλωσίς μου ἀφορᾷ εἰς τὸ ὅτι ἀποδέχομαι ἐκ τῶν προτεινομένων ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τροπολογιῶν τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1, 2, 3 καὶ 5. Δὲν ἀποδέχομαι τὴν ὑπ’ ἀρ. 4 τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν τροπολογίαν ἰδικήν μου, ἀφορῶσαν τὸ ἄρθρον 2 παράγρ. 3. Κατ’ αὐτὴν συνιστῶ τὴν ἀπάλειψιν τῶν τελευταίων 5 στίχων ἐκ τῶν κάτω, τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2. Ἀναφέρομαι δηλαδὴ εἰς τὰ προσόντα τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ Γραμμάτων, θεάτρων καὶ κινηματογράφων, τὰ ὁποῖα προσαρμόζονται καὶ ἐξομοιοῦνται πρὸς τὰ προσόντα τὰ ἀναφερόμενα ἐν τῇ παραγράφῳ 2 τοῦ ἄρθρου 2. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ ἤδη νὰ δώσητε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. συνάδελφον.

§40Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Θὰ προσπαθήσω, κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερον, διότι πράγματι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κυρίως ἐξένιζεν ἀπὸ τὴν μελέτην τοῦ ὑπὸ τὴν ἡμετέραν κρίσιν σχεδίου νόμου ἦτο ἡ παράγραφος, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνήγγειλεν εἰς τὸ Σῶμα ὅτι καταργεῖ. Ἦτο μία παράγραφος, ὅπως καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ εἴπω, δυναμένη νὰ προκαλέσῃ πάρα πολλὰς παρεξηγήσεις. Γενικώτερον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θέσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος παρατηρήσεις τινάς, ἀφορώσας καὶ τὰ ἄλλα ἄρθρα, ἐκ τῶν ὁποίων ὑμεῖς, κ. συνάδελφοι, θὰ ἀχθῆτε εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς θὰ ὁδηγηθῇ τελικῶς εἰς τὴν λῆψιν τῶν ὁριστικῶν του ἀποφάσεων. Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τοῦ κυρίως θέματος, νομίζω πὼς πρέπει νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος μίαν γενικὴν παρατήρησιν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν ἡμῶν σχέδιον νόμου ἀποτελεῖται ἀπὸ 4 ἄρθρα. Ἐν τούτοις εἰς τὰ 4 ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, περιλαμβάνεται τρεῖς φορὲς ἡ ἔκφρασις «κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων νόμων». Ἅπαξ ἡ ἔκφρασις «ἐξαιρετικῶς» καὶ ἅπαξ ἡ ἔκφρασις «ἄνευ τηρήσεως τῶν νομίμων διατυπώσεων». Δηλαδὴ αἱ ἐκ τοῦ νόμου παρεκβάσεις εἶναι πολὺ μεγαλείτεραι εἰς ἀριθμὸν ἀπὸ τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ὑμεῖς πρόκειται νὰ κρίνετε. Τοῦτο εἶναι μία γενικὴ παρατήρησις, θὰ τολμήσω δὲ νὰ εἴπω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι θὰ ἦτο εὐτύχημα, ἐὰν ἔλθῃ κάποτε ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ σχέδια νόμων, τὰ ὁποῖα τίθενται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ μὴ ἀναφέρωνται καὶ νὰ μὴ νομιμοποιοῦν παρανομίας. Οὐδεὶς ἀναμφισβητήτως δύναται νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Θρησκευμάτων, ὡς αὕτη διαγράφεται διὰ τοῦ ἄρθρου 1, ὅπως ἐπίσης οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ἀνάγκην κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ θέσεις τῶν Διευθύνσεων τῶν Γραμμάτων, τῶν Καλῶν Τεχνῶν καὶ Θεάτρου, Μέσης Παιδείας καὶ Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως, πρέπει νὰ πληρωθοῦν. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ὅμως κατὰ ποῖον τρόπον δύνανται καλύτερον νὰ πληρωθοῦν. Ἀπὸ τὸ παρελθὸν καὶ ἀπὸ τὴν πεῖραν, ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε ὑπῆρξεν, ἔχει καταδειχθῆ ὅτι ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Θρησκευμάτων εἶναι ἀναμφισβητήτως, ὅπως καὶ πρὸ ὀλίγου εἶπον, ἀπαραίτητος. Εἶναι δὲ ἐπίσης ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ὅλης ὑποθέσεως ἡ ἀνάθεσις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως εἴς τινα ἐκ τῶν καθηγητῶν τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Ἐπ’ αὐτοῦ μόνον θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν μικρὰν παρατήρησιν. Ὁ καθηγητὴς μιᾶς ἀνωτάτης Πανεπιστημιακῆς Σχολῆς εἶναι ἀναμφισβητήτως λίαν βεβαρημένος μὲ τὸ μέγα ἔργον τὸ ὁποῖον τελεῖ ὡς πανεπιστημιακὸς διδάσκαλος. Τίθεται συνεπῶς τὸ ἐρώτημα, πότε θὰ τοῦ ἀπομένει ὁ χρόνος διὰ νὰ ἀσκῇ τὰ ὕψιστα καὶ σοβαρώτατα καθήκοντα, ὅπως εἶναι τὰ καθήκοντα τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Θρησκευμάτων. Κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχον χρησιμοποιηθῆ, νομίζω, δύο ἐκλεκτοὶ ἐπιστήμονες, καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, οἱ κ. κ. Καρμίρης καὶ Βέλλας. Καὶ ἐὰν μὲν ὁ μέλλων νὰ διορισθῇ εἶναι καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, τότε ἀναμφισβητήτως καταβάλλων μίαν ἔτι μεγαλυτέραν προσπάθειαν, θὰ δυνηθῇ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα τοῦ ἀνετέθησαν. Τοῦτο ὅμως δὲν θὰ συμβῇ ἐὰν ὁ μέλλων νὰ διορισθῇ εἶναι καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θ)νίκης. Τότε, ἐκ τῶν πραγμάτων θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐγκαταλείψῃ ὁπωσδήποτε τὴν Θ)νίκην, γνωρίζουν δὲ οἱ πάντες, μετὰ πόσης στοργῆς ὀφείλομεν νὰ στρεφώμεθα δι’ ὅτι ἀφορᾷ τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Ἵδρυμα τῆς Ἑλληνικῆς Συμπρωτευούσης. Ἄρα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἀναζήτησιν τοῦ μέλλοντος διευθυντοῦ τῆς Γεν. Διευθύνσεως τῶν Θρησκευμάτων εἰς ἕνα ἐκ τῶν ἀξιοτίμων καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἀποδίδω ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν Γεν. Δ)σιν τῶν Θρησκευμάτων. Διότι γνωρίζετε οἱ πάντες, οἱ καιροὶ δὲν εἶναι ἁπλῶς πονηροί, ἀλλὰ κατ’ ἐξοχὴν ἐπικίνδυνοι πιστεύω δέ, ὅτι ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Θρησκευμάτων παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας μέλλῃ νὰ διαδραματίσῃ ρόλον κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικόν, ἐξ οὗ καὶ ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας σκέψεις τινάς, ἀφορώσας τὴν γενικὴν διεύθυνσιν τῶν Θρησκευμάτων παρὰ τῷ ὑπουργείῳ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Ὅπως τυχὸν τινὲς ἐξ ὑμῶν θὰ γνωρίζετε, παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Θρησκευμάτων τοῦ ὑπουργείου Παιδείας ὅτι ὑφίσταται μόνον μία διεύθυνσις, ἡ διεύθυνσις Θρησκευμάτων. Νομίζω, ὅτι παρὰ τῇ δευτέρᾳ, αὐτῇ διευθύνσει καὶ τοῦτο τὸ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, θὰ ἦτο δυνατὸν ἢ μᾶλλον θὰ ἦτο ἐπιβεβλημμένον νὰ ἱδρυθῇ καὶ δευτέρα διεύθυνσις, ὥστε ἡ μὲν πρώτη διεύθυνσις νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ θέματα τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας ὑποθέσεων, μὲ τὰ θέματα δηλαδὴ τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς σχέσεις μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐκκλησίαν, ἡ δὲ δευτέρα, εἰς τὴν ὁποίαν ἀποδίδω ἰδιάζουσαν σημασίαν, ἐπαναλαμβάνω σημασίαν, νὰ καταστῇ διεύθυνσις ἑτεροδόξων, δηλαδὴ σχέσεις, δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς ἑτεροδόξους. Δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω εἰς πράγματα, εἰς τὰ ὁποῖα τυχὸν ἡ σκέψις... θὰ στραφῇ τὴν στιγμὴν ταύτην. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ δευτέρα διεύθυνσις θὰ ἦτο ἀναγκαία, καὶ θὰ πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ δημιουργία της μετὰ πολλῆς σοβαρότητος, μετὰ πολλῆς ταχύτητος καὶ ἀκόμη νὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια, ὥστε αὕτη ν’ ἀποκτήσῃ κῦρος ἐξαιρετικόν. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι τελευταίως καὶ φαντάζομαι πάντοτε—ταῦτα θὰ ἔχουν ἔλθει εἰς γνῶσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ—, ὅτι τελευταίως τόσον εἰς τὴν Εὐρώπην, ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὀργιάζει ἡ προπαγάνδα κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ὡς χώρας ἀνελευθέρας. Σκεφθῆτε, ὅτι ἐδῶ, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν ἔχομεν εἴπει, ὅπου ἐγεννήθη ἡ ἐλευθερία, δημιουργοῦνται θέματα, θέτοντα ὑπὸ αἵρεσιν τὴν ἐλευθερίαν, ὡς αὕτη σήμερον ὑφίσταται εἰς τὸν τόπον μας.

§41Ε. ΖΑΝΝΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§42Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ πολιτικῆς ἐλευθερίας, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἀναφερθῶμεν. Θὰ ἀναφερθῶμεν εἰς ἄλλην ἐλευθερίαν. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ συνέδριον τοῦ Ἔβανστον εἰς τὸ τελευταῖον συνέδριον, τὸ λεγόμενον συνέδριον τῶν Ἐκκλησιῶν, ἐσχηματίσθη καὶ εἰδικὴ Ἐπιτροπή, προτάσει τῆς Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνετέθη ἡ εἰδικὴ ἀποστολὴ τῆς μελέτης τῶν θεμάτων, ἅτινα ἀφοροῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰδικῶς, ἅτινα ἅπτονται τῶν καταγγελιῶν περὶ θρησκευτικῆς καὶ οὐχὶ περὶ πολιτικῆς ἐλευθερίας, ὅπως θὰ ἐπεθύμει ὁ κ. Ζαννῆς. Ἐξ ἄλλου, ὅπως γνωρίζετε καὶ ὑμεῖς, αἱ προπαγάνδαι, αἱ ποικίλαι προπαγάνδαι ἐν Ἑλλάδι ὀργιάζουν, εἰδικώτερον δὲ ὅπως τὸ γνωρίζουν οἱ ἐκλεκτοὶ συνάδελφοι οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς Β. Ἑλλάδος, ἐκεῖ αἱ προπαγάνδαι ὄχι μόνον ὀργιάζουν, ἀλλὰ καὶ δροῦν κατὰ τρόπον, γεννῶντα πλεῖστα ἐρωτήματα καὶ δικαιολογοῦν μίαν ἀγωνίαν. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ θέμα τὸ γνωρίζουν εἰδικώτερον οἱ ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος προερχόμενοι. Ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸ λεγόμενον κίνημα τῶν Χιλιαστῶν, τὸ ὁποῖον ὡς θρησκευτικὴ αἵρεσις, ἴσως ν’ ἀπολαύῃ τῆς συνταγματικῆς κατοχυρώσεως. Ὡς αἵρεσις δὲν θὰ μᾶς ἠνώχλει ἐὰν περιωρίζετο εἰς μίαν καθαρῶς ἐνδοθρησκευτικήν, ἄς τὴν χαρακτηρίσωμεν ἐκδήλωσιν. Πέραν ὅμως ταύτης ἡ ὅλη τοποθέτησις τῶν Χιλιαστῶν ἐμφανίζεται καὶ ἐκδηλοῦται τὴν στιγμὴν ταύτην, ὡς ἀντικρατική, χρησιμοποιῶν χαρακτηρισμὸν κατὰ τὸ δυνατὸν ἁπαλόν, ἀναφερόμενος εἰς ἀντικρατικὴν τοποθέτησιν τῶν Χιλιαστῶν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀναμφισβητήτως ἀντεθνικὴν τοιαύτην. Διότι αὕτη τοποθετημένη, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι τοποθετημένη, στρέφεται καὶ κατὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς στρατιωτικῆς θητείας, ἀντιλαμβάνεσθε δὲ τὴν τεραστίαν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὸ Ἔθνος, διὰ τὸ Κράτος, δι’ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας καὶ διὰ τὴν Πατρίδα μας κάθε προσπάθεια στρεφομένη κατὰ ἑνὸς θεσμοῦ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζομεν τὴν ἐλευθερίαν μας καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν ὕπαρξίν μας. Ἰδοὺ διατὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς καὶ φίλος κ. Γεροκωστόπουλος νὰ μελετήσῃ μετὰ εἰδικῆς προσοχῆς τὴν πρότασίν μου, εἰς τρόπον, ὥστε, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως διευθύνσεως. Ἀνεφέρθην εἰς τὴν διεύθυνσιν, διότι ἡ διεύθυνσις δίδει ἕν κῦρος, ἐνῷ σήμερον ὑφίσταται ὡς ἕν ἁπλοῦν τμῆμα, διεύθυνσις ἀφορῶσα τὰς σχέσεις τοῦ Κράτους ἡμῶν μετὰ τῶν ἑτεροδόξων. Θὰ ἀπετόλμων μάλιστα τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ εἴπω, ὅτι ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον πρὸ ὀλίγου μόλις διωρίσατε εἰς τὴν θέσιν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, καὶ τὸν ὁποῖον δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίζω, οὐδὲ κατὰ πρόσωπον, ἔχω ὅμως περὶ αὐτοῦ πολλὰ ἀκούσει, ὁ κ. Καρωσμάνης εἶναι εἰδικώτατος—θεολόγος κατὰ τὴν ἐπιστήμην— δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς θέματος ἢ σειρὰν θεμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνατίθενται εἰς τὴν διεύθυνσιν ἑτεροδόξων, τὴν μέλλουσαν νὰ ἱδρυθῇ παρὰ τῇ γενικῇ διευθύνσει Θρησκευμάτων. Ὅπως μοῦ λέγουν εἶναι ὁ μόνος ἐκ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀσχοληθῆ εἰδικῶς εἰς τὸ θέμα τῆς ξένης προπαγάνδας, χρησιμοποιούμενος δὲ εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν θ’ ἀπέδιδε, καθ’ ἃ λέγουσιν οἱ εἰδότες πάρα πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον μας. Ὅπως νομίζω, καὶ τὸ λέγω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ’ ὅτι καθ’ ὃν τρόπον ὁ κ. Καρασμάνης, περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν θὰ ἦτο θαυμάσιος εἰς τὴν διεύθυνσιν ἑτεροδόξων τῆς Γεν. Δ)νσεως Θρησκευμάτων καθ’ ὅμοιον τρόπον ὑπάρχει—καθ’ ἃ ἐπισήμως μοῦ λέγουσιν οἱ εἰδότες— καὶ θαυμάσιος Ἕλλην ἐπιστήμων, ὁ ὁποῖος ἀπεστάλη ὡς ὑπότροφος τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ, σπουδάσας εἰδικώτερον ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ καὶ ὅστις ἄριστα θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀποδώσῃ εἰς τὴν Διεύθυνσιν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως.

§43Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Πῶς λέγεται αὐτός;

§44Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸ ὄνομά του.

§45Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διὰ νὰ τὸν προφυλάξωμεν νὰ μὴ καῇ.

§46Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Προτοῦ ἐξαντλήσω τὸ θέμα τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον θὰ ἐπεθύμουν ἐπίσης νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μίαν μικρὰν παρατήρησιν καὶ ἕνα ἐρώτημα. Ὁ μέλλων νὰ διορισθῇ ὡς γενικὸς διευθυντὴς τῶν Θρησκευμάτων καθηγητὴς ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ Ἀθηνῶν, ἀναμφισβητήτως μισθοδοτεῖται ἐκ τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Ταμείου. Διὰ τὴν προσφορὰν τῆς περαιτέρω ὑπηρεσίας του, ὡς γενικοῦ Δ)ντοῦ τῶν Θρησκευμάτων, θὰ λαμβάνῃ τὸ ἐπιμίσθιόν του. Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι καὶ πιστεύω ὅτι τὸ ἐπιμίσθιον αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τὸ γνωστὸν ἐκεῖνο 500δραχμον, τὸ ὁποῖον παρέχεται ἐν προκειμένῳ, διότι διὰ νὰ ἀποδώσῃ τις αὐτὸ τὸ πιστεύω ὡς γενικὴν τοποθέτησιν, πρέπει καὶ ἀναλόγως νὰ ἀμείβεται. Συνεπῶς θὰ ἐπρότεινα ὡς ἕνα ἐπιμίσθιον ποσὸν τὸ ὁποῖον πάντως δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι κατώτερον τῶν 1500 δραχ. μηνιαίως.

§47Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ σᾶς ἐνημερώσω σᾶς λέγω ὅτι συμφώνως μὲ τὰς κειμένας διατάξεις, ἐφ’ ὅσον οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου θὰ προσφέρουν καὶ ἄλλην ὑπηρεσίαν, θὰ δικαιοῦνται νὰ λαμβάνουν ἐκ τοῦ δευτέρου μισθοῦ, ποσὸν μὴ ὑπερβαῖνον τὸ ⅓ τοῦ μισθοῦ. Κατὰ συνέπειαν καλύπτεται τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον θέτετε.

§48Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Χαίρω πάρα πολὺ ἀκούων αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως σᾶς εἶπα καὶ πρὶν ἀρχόμενος τοῦ λόγου, ἐκεῖνο τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γεννήσῃ παρεξηγήσεις καὶ νὰ δημιουργήσῃ καὶ συζητήσεις, εἶναι τὸ ἄρθρον 21 καὶ εἰδικῶς αἱ παράγρ. 2 καὶ 3. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, εἶχον προτείνει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀνήγγειλεν πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Παιδείας ὑπουργὸς ὅτι ἀπεδέχθη, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ ἄρθρον νὰ ἐφαρμόζεται ἡ ἀρχὴ τῶν δύο μέτρων καὶ τῶν δύο σταθμῶν, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει καὶ ὑσεῖς νὰ κατατοπισθῆτε διατὶ ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ θέματος. Σκεφθῆτε ὅτι ὡς ἦτο πρὸ ὀλίγου διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 2, ἀνέφερεν ὅτι διευθυντὴς τῆς Διευθύνσεως Καλῶν Τεχνῶν, διορίζεται ὁ μὴ ἔχων συμπληρώσει τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του, ἔχων δὲ πτυχίον ἀνωτάτης Σχολῆς καὶ ἀνεγνωρισμένην ἐμπειρίαν εἰς τὰ θέματα τῶν Καλῶν Τεχνῶν. Πράγματι οὕτως πρέπει νὰ συμβαίνῃ διότι πρέπει νὰ εἶναι καὶ πτυχιούχος ἀνωτάτης Σχολῆς καὶ ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ ἔχῃ ἐμπειρίαν ἀναφερομένην εἰς τὰ θέματα τῶν Καλῶν Τεχνῶν. Ἐνῷ λοιπὸν τόσον θαυμάσια ἦτο τοποθετημένη ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 2......

§49Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀνωτάτης Σχολῆς τί θὰ εἰπῇ;

§50Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἢ Θεσσαλονίκης. Νομίζω, δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς Καλὰς Τέχνας, δὲν ἀπαιτεῖται ἡ ὕπαρξις συγκεκριμένου διπλώματος. Ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀλλαχοῦ ἀναδειχθέντες εἰς τὰς Καλὰς Τέχνας, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπῆρξαν ἀπόφοιτοι εἰδικῶν σχολῶν, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς τὰ γράμματα, τὸ θέατρον καὶ τὸν κινηματογράφον. Ἐνῷ λοιπόν, οὕτως ἦτο τοποθετημένη ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 2, οὐδεμίαν δυναμένη νὰ προκαλέσῃ παρεξήγησιν, ἡ παράγραφος 3 ἐγέννα πλεῖστα ὅσα ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα εὐτυχῶς ἐτέθησαν τελικῶς καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὸν ἑαυτόν του, ὥστε νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν ὡς ἦτο τοποθετημένη, διότι ἰδοὺ πῶς διαγράφει τὰ προσόντα ἐκείνου ὁ ὁποῖος θὰ κατελάμβανε τὴν βʹ Διεύθυνσιν, τὴν Διεύθυνσιν τῶν Γραμμάτων, Θεάτρου καὶ Κινηματογράφου. Νὰ μὴ εἶναι παρὰ πάνω ἀπὸ 55 ἐτῶν, νὰ ἔχῃ πτυχίον τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τῶν Πανεπιστημίων τοῦ Κράτους, σοβαρὰς ἐπιστημονικάς, φιλολογικὰς ἐργασίας καὶ ὑπηρεσίαν τοῦ Δημοσίου ἢ Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, ὑπαγομένου εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων

§51ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Φωτογραφία.

§52Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἀπετόλμησα νὰ χρησιμοποιήσω τὴν ἔκφρασιν τὴν ὁποίαν καὶ ὑμεῖς, κ. συνάδελφε, ἐχρησιμοποιήσατε κατὰ τὴν ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ συζήτησιν. Διεμαρτυρήθη ὅμως ἐντόνως ὁ ἐκλεκτὸς καὶ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Κωνσταντόπουλος, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι γνωρίζει πολλοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ προσόντα ὡς αὐτὰ διαγράφονται διὰ τῆς διαγραφείσης 3ης παραγρ. τοῦ ἄρθρου 2. Ἐφαντάσθην ὅτι θὰ ἐγνώριζεν ὁ ἀξιότιμος κ. Κωνσταντόπουλος τοὐλάχιστον διδύμους ἢ τοὐλάχιστον τριδύμους ἢ τετραδύμους ἀδελφούς, διότι πράγματι καθ’ ὃν τρόπον ἦτο διατυπωμένον τὸ ἄρθρον, ἐγέννα πλείστας ὅσας παρεξηγήσεις. Νῦν αἱ παρεξηγήσεις αἴρονται κατόπιν τῆς δηλώσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. ὑπουργὸς Θρησκευμάτων. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀναφέρεται εἰς τὴν κατάργησιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2, ὡς αὕτη εἶναι διατυπωμένη καὶ εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2 ὡς αὕτη εἶναι διαγεγραμμένη εἰς τὴν παράγραφον 2.

§53Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ διατυπωθῇ κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§54Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία εἶχε γίνει εἰς τὴν ἐπιτροπήν, εἶπα ὅτι ὡς ἀποθέωσις τῆς ἀφελείας πρὸς ἐκείνους πρὸς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 2, ἦτο ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 3, κατὰ τὴν ὁποίαν, διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ὡς ἄνω θέσεων δημοσιεύεται εἰς δύο ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν, πρόσκλησις πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅπως ἐντὸς 10 ἡμερῶν ὑποβάλουν αἰτήσεις πρὸς διορισμόν. Οὕτως διατυπουμένην τὴν ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀποθέωσιν τῆς ἀφελείας, ἀφελείας τὴν ὁποίαν δὲν ἠθέλησεν εὐτυχῶς νὰ ἐκμεταλλευθῇ ἐν συνεχείᾳ ὁ φίλτατος ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐμφανίζεται ἐπίσης ἡ ἀρχὴ τῶν δύο μέτρων καὶ τῶν δύο σταθμῶν. Εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τῆς τοποθετήσεως τῶν διευθυντῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως. Δὲν ἀρνοῦμαι ὅπως καὶ πρὶν ἐτόνισα ὅτι, ἀναμφισβητήτως καὶ αἱ δύο θέσεις πρέπει νὰ πληρωθοῦν. Ἔχω ὅμως τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἐπίσης ἀνέφερον ἐνώπιον ὑμῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν, τὰ προσόντα ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν μίαν θέσιν, πρέπει νὰ ἀπαιτοῦνται καὶ διὰ τὴν ἄλλην διότι ἀμφότεραι διευθύνσεις ἑνὸς ὑπουργείου Ἑλληνικοῦ, τοῦ αὐτοῦ Ἑλληνικοῦ ὑπουργείου εἶναι. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι διὰ νὰ διορισθῇ τις διευθυντὴς τῆς στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, πρέπει νὰ ληφθῇ ἐκ τῶν γεν. ἐπιθεωρητῶν τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως ἤ τῶν ἐπιθεωρητῶν τῆς στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως τῶν ἐχόντων ἀντιστοίχως τοὐλάχιστον διετῆ ὑπηρεσίαν Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἢ πενταετῆ ὑπηρεσίαν Ἐπιθεωρητοῦ στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Ταῦτα δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν μέλλοντα νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ τῆς στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Ἰδού, ὅμως, ὅτι δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τυχὸν θὰ καταλάβῃ, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχει ἀναγγελθῇ ἐπισήμως ὅτι ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα, τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὰ προσόντα εἶναι διαφορετικά. Πρέπει δηλαδὴ νὰ ληφθῇ ὁ μέλλων νὰ διορισθῇ ἐκ τῶν ὑπηρετούντων γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τῶν ἐχόντων διετῆ τοὐλάχιστον ὑπηρεσίαν Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ.

§55Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς προλάβω, καὶ νὰ μὴ σᾶς ἀφήσω ὅπως παρασυρθῆτε ἀπὸ μίαν πλάνην. Ὡς γνωρίζετε ὑπάρχουν εἰς μὲν τὴν στοιχειώδη Ἐκπαίδευσιν γενικοὶ ἐπιθεωρηταὶ καὶ ἐπιθεωρηταί, ἐνῷ ἀντιστοίχως εἰς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν ὑπάρχουν μόνον γενικοὶ Ἐπιθεωρηταί. Γενικοὶ δὲ ἐπιθεωρηταὶ διορίζονται καὶ γίνονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προϋπηρεσίαν ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἐτῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ γυμνασιάρχου καὶ εἰδικὴν ἐπίδοσιν καὶ εἰδικὰ ηὐξημένα προσόντα. Ὡς βλέπετε ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 4 καὶ ὁ χρόνος τῆς προϋπηρεσίας εἰς τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁ χρόνος προϋπηρεσίας εἰς τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἶναι ὅμοιος, εἶναι διετής. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ ἐπιθεωρητοῦ στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, ὁρίζομεν πενταετίαν διὰ νὰ ἔχῃ δοκιμασθῆ κατὰ τὸ διάστημα τῆς θητείας του, καὶ ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν εἰδικῶν καθηκόντων του ὡς ἐπιθεωρητοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίφασις. Εἶναι φαινομενικὴ ἀντίφασις.

§56Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Αὐτὰ τὰ γνωρίζω κ. ὑπουργέ, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ παρεκάλουν, καὶ τὸ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος, ὥστε ἐὰν εἶναι δυνατὸν ὅλαι αἱ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι προσόντα ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ καταλάβουν ἀνωτάτην θέσιν νὰ διέπωνται κατὰ τὸν αὐτὸν καὶ ὅμοιον τρόπον, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ γίνωνται παρεξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι.....

§57Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Μόνον κατ’ αὐτὸν τρόπον εἶναι ὅλοι ὅμοιοι καὶ ὑπάρχει ἰσότης, διότι ὡς ἐπιθεωρητὴς στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως διορίζεται ὁ ἐπιτυχὼν εἰς σχετικὸν διαγωνισμὸν διδάσκαλος, ἐνῷ ὁ γενικὸς ἐπιθεωρητὴς πρέπει νὰ ἔχῃ θητείαν ὡρισμένου χρόνου ὡς ἐπιθεωρητὴς στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ γενικὸς ἐπιθεωρητὴς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἐξ ἄλλου δέον νὰ ἔχῃ προϋπηρεσίαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ γυμνασιάρχου. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὸν ἐπιθεωρητὴν τῆς στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως.

§58Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Νομίζω ὅτι πάντα τὰ λεχθέντα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατυποῦνται καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τὴν συνοδεύουσαν ἕνα νομοσχέδιον ἀκριβῶς ἵνα ἐπεξηγούμενα μὴ δημιουργοῦν πλάνας ἤ παρεξηγήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος θὰ θελήσω νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξα ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἱδρύσεως Διευθύνσεως Ἑτεροδόξων παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Θρησκευμάτων. Πάντες ὑμεῖς ἀντιλαμβάνεσθε τὴν σοβαρότητα τοῦ πράγματος, ὅπως ἀναμφισβητήτως πάντες ὑμεῖς θὰ ἀντελήφθητε καὶ θὰ ἐσημειώσατε ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἰδιαιτέρως σᾶς ἐπέστησα τὴν προσοχήν. Δὲν εἶναι νομίζω ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἐννοίας τοῦ νόμου ὅταν ἐμφανίζεται ἕνα σχέδιον νόμου μὲ τὰς τρεῖς παρεκκλίσεις περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, μὲ τὴν πρώτην ἐξαίρεσιν καὶ μὲ τὴν μίαν ἄνευ προηγουμένου τήρησιν τῶν νομίμων διατυπώσεων. Διότι πιστεύω ὅτι σκοπὸς τοῦ νόμου δὲν εἶναι ἡ παραβίασις ἢ ἡ οὐσιαστικὴ κατάργησις ἄλλων μὴ καταργουμένων νόμων. Ἡμεῖς πάντες ἔχομεν διδαχθῆ νὰ σεβώμεθα ὡς κοινοὶ πολῖται τοὺς νόμους, εἶναι δὲ νομίζομεν καιρὸς καὶ τὸ Κράτος νὰ σέβεται τοὺς νόμους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῶν Προοδευτικῶν).

§59Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἀφορᾷ ζωτικὴν ἀνάγκην τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας καὶ θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς, διότι τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας εἶναι τὸ μοναδικὸν ἴσως ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον στερεῖται ἀπὸ πολλοῦ χρόνου προϊσταμένων τῶν Διευθύνσεων. Μέχρι πρό τινος ἐννέα διευθύνσεις τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας εὑρίσκοντο ἀκέφαλοι. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον 2500 καὶ συνεπεία τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀπεμακρύνθησαν δύο ἕως τρεῖς διευθυνταὶ πρὶν ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις λάβῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὤφειλεν νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἄμεσον ἀναπλήρωσίν των. Καὶ ἕνεκα τούτου ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἤδη αἱ διευθύνσεις παραμένουν κεναί. Τὸ νομοσχέδιον θὰ μὲ ἀπασχολήσῃ ἀπὸ δύο πλευράς, ἀπὸ τὴν πλευρὰν καὶ τὴν ἄποψιν τῆς συμπληρώσεως τῆς ἱδρύσεως τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων ἀφ’ ἑνός, καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς πληρώσεως τῶν ἄλλων θέσεων τῶν διευθυντῶν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου, τῆς ἐπανασυστάσεως τῆς Διευθύνσεως τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων εἰς τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, κατηγοροῦμεν μόνον τὴν Κυβέρνησιν διότι ἐβράδυνεν ἐπὶ πολὺ νὰ λάβῃ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ ἄφησε μίαν ζωτικωτάτην ὑπηρεσίαν ἀκέφαλον ἐπὶ μακρὸν χρόνον. Δὲν γνωρίζω ποία προηγουμένη Κυβέρνησις ἦτο ὑπεύθυνος, ἐκείνη ἡ ὁποία κατήργησε τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν τῶν Θρησκευμάτων.....

§60Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἡ ἰδική σας κ. συνάδελφε, τὴν κατηργήσατε διὰ νὰ φέρετε ἕναν ἄλλον γενικὸν διευθυντήν.

§61Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε, ἡ ἰδική μας, κακῶς ἔκαμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ ἐπιβάλλει ὁ λόγος τῆς εἰλικρινείας νὰ εἴπωμεν ὅτι κακῶς τὴν κατηργήσαμεν. Ἐσεῖς ὅμως ἔχετε τὴν εὐθύνην διότι δὲν τὴν ἐπανεφέρατε ἀμέσως. Ἔστω καὶ ἀργά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σήμερον καλῶς πράττετε, διότι ἐνῷ ἀνέκαθεν τὸ ὑπουργεῖον ἐλέγετο Ὑπουργεῖον Θρησκευμάτων καὶ Παιδείας καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἱεραρχίαν τῶν ἁρμοδιοτήτων τὰ Θρησκεύματα εὑρίσκοντο εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, τὸ ὑπουργεῖον τοῦτο ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τώρα στερεῖται τοῦ ὀργάνου ἐκείνου τὸ ὁποῖον θὰ ἀσκήσῃ τὴν διοίκησιν καὶ τὴν πολιτικὴν τοῦ δευτέρου τομέως τῆς ἁρμοδιότητός του, καὶ τὸ σπουδαῖον ἐπίσης, ὅπως εἶναι ὁ τομεὺς τῆς Παιδείας, τοῦ τομέως τῶν Θρησκευμάτων. Συνεπῶς ἡ ἐπανασύστασις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων σήμερον μᾶς εὑρίσκει ἀπολύτως συμφώνους καὶ πληροῖ μίαν ζωτικὴν ἀνάγκην ἐθνικήν, δι’ οὓς λόγους ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος συνάδελφος ἐτόνισε προηγουμένως. Ὀρθὴ ἐπίσης εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ νομοσχεδίου ὅτι τὴν θέσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Θρησκευμάτων τὴν καταλαμβάνει καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, διότι πράγματι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Θρησκευμάτων πρέπει νὰ ἔχῃ ἀνάλογον κῦρος, διότι εὑρίσκεται καὶ πρέπει νὰ εὑρίσκεται, εἰς συνεχῆ ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἐνταῦθα ἐκκλησιῶν, μὲ τὸν ἰδικόν μας Ἀρχιεπίσκοπον, τῶν ὀρθοδόξων, μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον τῶν Καθολικῶν καὶ μὲ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν ἄλλων ἀνεγνωρισμένων ξένων ἐκκλησιῶν. Καὶ πρέπει ὁ ἔχων τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Θρησκευμάτων νὰ ἔχῃ καὶ τὴν μόρφωσιν καὶ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἐπιβολήν, ὥστε νὰ τοὺς ἀντιμετωπίζῃ ὡς ἴσος καὶ νὰ ἠμπορῇ νὰ συζητῇ μετ’ αὐτῶν ἐπὶ τῶν σοβαρωτάτων ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων. Πρέπει ἐπίσης νὰ ἔχῃ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἀπαιτουμένην μόρφωσιν διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς τεραστίους κινδύνους περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Πειραιῶς, οἱ ὁποῖοι πράγματι σήμερον ἐπαπειλοῦν καὶ διαβιβρώσκουν ἐπικινδύνως τὸ Ἔθνος, ἐπικινδυνωδέστερον ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς κινδύνους οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐμφανεῖς καὶ τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ ἡ Πολιτεία καὶ τὸ Κράτος. Ἐνῷ τοὺς κινδύνους οἱ ὁποῖοι διαβιβρώσκουν καθημερινῶς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ μας, μᾶς διαβιβρώσκουν τὴν ἐθνικὴν μας ὑπόστασιν δὲν τοὺς ἀντιμετωπίζομεν, διότι ἐν πολλοῖς εἶναι ἀόρατοι, καὶ διότι ἐν πολλοῖς μᾶς ἐλλείπουν καὶ τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, οἱ κωδωνοκροῦσται τῶν κινδύνων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι θὰ τοὺς ἐπισημάνουν καὶ θὰ συναγείρουν τὸ Ἔθνος διὰ νὰ ἀντιδράσῃ εἰς αὐτούς. Θέλομεν λοιπὸν τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν Θρησκευμάτων ἕνα ἄνθρωπον ἔμπειρον, ἕνα ἐπιστήμονα ἱκανόν, ἕνα λειτουργὸν ἐπιβολῆς, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μετὰ κύρους τοὺς ἡγέτας τῶν γνωστῶν ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι προστατεύονται καὶ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ φρόνησιν καὶ μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχὴν τὰς παντοίας ἐκείνας κρυφὰς προπαγάνδας αἱ ὁποῖαι διαβιβρώσκουν τὸ Ἔθνος. Ἀλλὰ ἡ διάταξις αὐτὴ ὁρίζει ὅτι ὁ καθηγητὴς αὐτὸς δύναται νὰ εἶναι τῶν Πανεπιστημίων τοῦ Κράτους. Δηλαδὴ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Χωρὶς τὸ παράπαν νὰ θέλω νὰ ἀδικήσω τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Βορ. Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον πρέπει εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις νὰ εἶναι πρῶτον καὶ νὰ ἵσταται ἰσοτίμως, ἐν τούτοις ὅμως, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, θὰ ἤθελα αὐτὸν τὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου νὰ εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας. Διότι ἐὰν εἶναι καθηγητὴς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης, δύο τινὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβοῦν: Ἢ θὰ ἀδικήσωμεν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, πρᾶγμα ποὺ δὲν τὸ θέλομεν, διότι καὶ ἐκεῖ μᾶς χρειάζονται οἱ κωδωνοκροῦσται τῶν ἐθνικῶν κινδύνων καὶ οἱ καθηγηταὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ἔχουν σπουδαιότατον ρόλον νὰ παίξουν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅταν γνωρίζωμεν ποῖοι κίνδυνοι διοχετεύονται καὶ διολισθαίνουν ἀπὸ τὰ βόρεια σύνορα τῶν ὁμοδόξων γειτόνων, θὰ τοὺς ἀδικήσωμεν ἐὰν τοὺς στερήσωμεν ἕνα καθηγητήν, ἢ θὰ ἀδικήσωμεν τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ τὴν σοβαρωτάτην ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῶν Θρησκευμάτων, διότι ὁ καθηγητὴς αὐτὸς θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος λόγῳ τῶν διπλῶν καθηκόντων του νὰ ἀπουσιάζῃ ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν ἢ καὶ μηνῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Πρέπει λοιπὸν κατ’ ἀνάγκην ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου νὰ εἶναι καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκτελῇ τὰ διπλᾶ αὐτὰ καθήκοντα. Ἔχει δοκιμασθῆ ὁ θεσμὸς αὐτὸς καὶ ἔχει δοκιμασθῆ ἐπωφελῶς καὶ εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν τοῦ Μεσαιωνικοῦ μας Πολιτισμοῦ ὅπου ἐπαξίως ἀσκεῖ τὰ καθήκοντα ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ κ. Ὀρλάνδος, καὶ εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ἀρχαιολογίας ὅπου ἐπίσης ἐπαξίως ἀσκεῖ τὰ καθήκοντα τοῦ Διευθυντοῦ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ κ. Μαρινᾶτος. Συνεπῶς, τὸ τρίπτυχον αὐτὸ τῶν καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ προσφέρουν τὴν διοικητικὴν των ὑπηρεσίαν εἰς τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας πρέπει νὰ προέρχεται ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν.

§62Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι ἀπολύτως μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἰσοτιμία μεταξὺ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Ἂς ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοσχέδιον ὅτι πρέπει νὰ προέρχεται ἐκ τῶν Πανεπιστημίων τοῦ Κράτους καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχων μίαν διαζευκτικὴν εὐχέρειαν νὰ δώσῃ τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διατί νὰ μὴ τὸ εἴπωμεν κατ’ εὐθεῖαν. Ἡμεῖς θέλομεν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ τὸ τονίσωμεν, νὰ τὸ τονίσωμεν.

§64Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ κάμω μίαν διακοπὴν διὰ νὰ διευκρινισθῇ τὸ θέμα. Ὀρθῶς καὶ ὁ κ. Βοβολίνης καὶ ὁ ἐκ Χίου κ. συνάδελφος ἔθεσαν τὸ ζήτημα ὁμιλήσαντες περὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως μία διεύθυνσις ἀναλάβῃ εἷς ἐκ τῶν καθηγητῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ τὰ προσόντα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ τὸν καθιστοῦν κατάλληλον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ μεγάλα καὶ σπουδαιότατα προβλήματα τῶν ὁποίων ἡ λύσις θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους: Ἐὰν ὁ ἐξαίρετος ἐπιστήμων, ὁ ἐκλεκτὸς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου, ὁ ἄνθρωπος μὲ τὰ μεγάλα, τὰ εἰδικὰ προσόντα, τὰ ἐπηυξημένα, τὸν ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν νὰ θέσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων εἶναι καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δὲν θὰ εἶναι σκόπιμον χάριν τοῦ μεγάλου σκοποῦ νὰ χρησιμοποιηθῇ μὲ κάθε τρόπον ἐπὶ θυσίᾳ ἔστω ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν διδασκαλίας ἑνὸς μαθήματος, εἰς τὴν ὁποίαν, ὡς εἶναι γνωστόν, καὶ εἰς ὑμᾶς, κύριε συνάδελφε, ποὺ ἀσχολεῖσθε εἰδικῶς μὲ τὰ θέματα αὐτά, ἠμπορεῖ νὰ ἀντικατασταθῇ ἀνατιθεμένης τῆς ἐντολῆς τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματός του εἰς ἄλλον καθηγητήν;

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θέλω νὰ εἴμεθα εὐθεῖς καὶ εἰλικρινεῖς. Ἐὰν αὐτὸς ὁ περιζήτητος καὶ ἀναγκαῖος ἄνθρωπος καὶ ἐπιστήμων εὑρίσκεται εἰς τὸ Π)μιον Θ)νίκης, εὐθέως νὰ τὸν τοποθετήσωμεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ τὴν θέσιν του νὰ τὴν ἀναπληρώσωμεν δι’ ἄλλου καθηγητοῦ ἐξ ἴσου ἱκανοῦ, εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Δὲν πρέπει νὰ στερῆται τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης οὐδεμιᾶς ὥρας διδασκαλίας οὐδενὸς τῶν καθηγητῶν.

§66Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ὅπως γνωρίζετε ἡ τοποθέτησις ἢ ὁ διορισμὸς δὲν εἶναι μόνιμος. Πρόκειται περὶ ἀναθέσεως καὶ ἡ ἀπόδοσις τοῦ τοποθετουμένου ἐξαρτᾶται κατὰ μέγιστον λόγον ἀπὸ τὴν διάθεσιν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τούτου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν παρ’ αὐτῷ ὕπαρξιν τῶν δυνάμεων νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας τοῦ ζητεῖ ἡ Πολιτεία.

§67Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡμεῖς τὸ θέλομεν μόνιμον καὶ μὲ προλάβατε εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ μικρὸν ἐπίδομα τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐκ Πειραιῶς καὶ τὸ λέγει καὶ ὁ νόμος, νὰ τὸ δώσωμεν ηὐξημένον ὥστε νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ ἄνεσις καὶ ἡ ἀξιοπρεπὴς παράστασις τοῦ ἀνθρώπου, διότι εἰδικῶς διὰ τὴν θέσιν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ Θρησκευμάτων καμμία θυσία δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ μᾶς κάμῃ νὰ εἴμεθα φειδωλοί. Πρέπει νὰ τοὺς παράσχωμεν ὅλα τὰ μέσα, διότι ἡ θέσις αὐτὴ εἶναι θέσις ζωτικὴ θέσις ἐπιτελικὴ διὰ τὸ Ἔθνος, διὰ τὸ Κράτος διὰ τὴν Πατρίδα.

§68Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. .... Διατὶ νομίζετε ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ κατέχοντες θέσιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης;

§69Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ ὁ χρόνος νὰ ἐπιτελοῦν τὰ καθήκοντά των.

§70Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Τότε, διὰ τὸν ἴδιον λόγον θὰ πρέπει νὰ λεχθῇ τοῦτο καὶ διὰ τὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

§71Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι. Αὐτὸς ἠμπορεῖ νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§72Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐδῶ, τὸ ζήτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρέσωμεν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης, θὰ πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης ἐκ τοῦ νόμου;

§73Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θέλετε νὰ κάμωμεν σοβαρὰν ἐργασίαν ἢ πρέπει νὰ τηρήσωμεν τοὺς τύπους; Ἡ σοβαρὰ ἐργασία εἶναι νὰ εὕρωμεν ἕνα κατάλληλον ἄνθρωπον, σοβαρώτατον, καὶ νὰ τὸν τοποθετήσωμεν, ὥστε νὰ ἐπαρκῇ ὁ χρόνος νὰ κάμνῃ τὴν ἐργασίαν του.

§74ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν τὸν κατάλληλον τὸν ἔχῃ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης;

§75Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ πρόσωπον. Θὰ στερηθῇ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης. Αὐτὸ εἶναι τὸ σπουδαιότερον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν δὲν θὰ στερηθῇ διότι καὶ ὁ κ. Ὀρλάνδος καὶ ὁ κ. Μαρινᾶτος, ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντά των, διδάσκουν καὶ φεύγουν ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον καὶ πᾶνε εἰς τὴν Σχολήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο χωρὶς νὰ στερηθῇ τὸ Πανεπιστήμιον τῶν ἐπιφανῶν αὐτῶν ἀνδρῶν, νὰ πληρωθῇ αὐτὴ ἡ θέσις, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς συστάσεως τῆς Διευθύνσεως τῶν ἑτεροδόξων καὶ τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Βοβολίνην, διότι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ὀργανωθῇ τὸ τμῆμα αὐτό, ἡ ὑπηρεσία αὐτή, διὰ νὰ ὑπάρχῃ καὶ παρακολούθησις. Ἐνῷ λοιπόν, εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μὲ εὗρεν ἀπολύτως σύμφωνον καὶ ὑπερθεματίζοντα εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν διατάξεων διότι πιστεύω εἰς τὴν ἀναγκαιότητα καὶ τὴν χρησιμότητα τῶν διατάξεων αὐτῶν, εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα θὰ μὲ εὕρῃ τελείως ἀντίθετον. Ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ἄποψιν ὅτι θέσεις ἀνωτάτας κρατικάς, ἠμποροῦν νὰ τὰς καταλαμβάνουν ἄνθρωποι καὶ ἱκανώτεροι ἀκόμη ἐρχόμενοι ἔξωθεν. Θὰ μοῦ εἴπητε, μὰ πὼς συμφωνεῖ εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν Θρησκευμάτων καὶ δὲν συμφωνεῖ εἰς τὸν Διευθυντὴν Γραμμάτων καὶ Καλῶν Τεχνῶν κλπ.; Ὁ Διευθυντὴς Θρησκευμάτων, ἀποτελεῖ μίαν παράδοσιν καὶ δεύτερον ἐκτελεῖ τὰ καθήκοντά του. Ὁ Διευθυντὴς Καλῶν Τεχνῶν καὶ ὁ Διευθυντὴς Θεάτρου, οἱ Διευθυνταὶ Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔλθουν ἔξωθεν καὶ νὰ διορισθοῦν, διὰ λόγους τυπικοὺς πρῶτον, διότι ὑπάρχουν στελέχη εἰς τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἔχομεν 20–27 τμηματάρχας μεταξὺ τῶν ὁποίων ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ διαλέξῃ τοὺς 3 ἢ 4 τοὺς ὁποίους χρειάζεται, ἐν προκειμένῳ, διὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν ὡς Διευθυνταὶ εἰς τὰς θέσεις αὐτάς. Διότι ἐὰν καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν, σήμερον εἰς τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας, αὔριον εἰς τὰ ἄλλα ὑπουργεῖα, νὰ φέρνωμεν ἀπ’ ἔξω καὶ νὰ καταλαμβάνουν κάθε κενουμένην ἀνωτάτην θέσιν, θὰ συμπεριλάβωμεν κυριολεκτικῶς τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν, θὰ μαραζώνουν οἱ ὑπάλληλοι καὶ δὲν θὰ ἔχῃ πλέον τὴν διάθεσιν κανεὶς νὰ μορφώνεται μὲ τὴν προοπτικὴν καὶ τὴν ἐλπίδα νὰ καταλάβῃ ἀνωτάτην θέσιν. Θὰ ἔχωμεν γραφειοκράτας, ταπεινούς, οἱ ὁποῖοι μοιρολατρικὰ θὰ περιμένουν τὴν μοῖράν των, νὰ ἔρχωνται οἱ διάφοροι ἀπ’ ἔξω καὶ νὰ καταλαμβάνουν τὰς θέσεις ὅταν κενοῦνται. Ὑπάρχει, λοιπόν, ζήτημα ἀρχῆς, νὰ μὴ διορίσωμεν ἀπ’ ἔξω, διότι ἔχομεν 27 τμηματάρχας εἰς τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας, τὰς ὁποίας ἠμποροῦμεν νὰ προαγάγωμεν.

§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἐμποδίζονται οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἐὰν ἔχουν τὰ προσόντα, εἰς τὸ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτάς.

§77Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Λέγει «διορίζονται». Κύριοι γνωρίζομεν τὰ πράγματα καὶ τὰ πρόσωπα.

§78ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς τί γνώμην ἔχετε;

§79Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ ἔχω τὴ γνώμην νὰ ἀνευρεθοῦν 4 τμηματάρχαι τοῦ ὑπουργείου Παιδείας νὰ προαχθοῦν καὶ νὰ καταλάβουν αὐτὰς τὰς θέσεις. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος τῆς τηρήσεως ἢ μὴ τηρήσεως, τῆς ἐφαρμογῆς ἢ μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἓν τῶν μελῶν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. τὸ ὁποῖον τόσον ζωντανὰ ἀντιτίθεται πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἡ ἄποψις αὐτὴ ὀφείλει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, διότι ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τονίσω καὶ ἄλλοτε ὁμιλῶν, ἢ θὰ ἐφαρμόσωμεν τὸν ὑπαλληλικὸν Κώδικα ἢ θὰ ὀργανώσωμεν τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας ἢ ὄχι. Ἐὰν εἰς κάθε περίστασιν κτυπῶμεν τὸν ὑπαλληλικὸν Κώδικα, δὲν πρόκειται νὰ κάμωμεν τίποτε. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ κ. Κουμουτσόπουλος μειοψηφῶν ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς. «Μειοψηφεῖ ὁ σύμβουλος κ. Κουμουτσόπουλος φρονῶν ὅτι ὁ ἀπ’ εὐθείας διορισμὸς θὰ ἀποτελεῖ τρόπον πληρώσεως τῶν ἀνωτάτων θέσεων... ......... (ἀναγινώσκει).........».

§80Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Τὶ μᾶς τὰ διαβάζετε αὐτὰ κ. συνάδελφε;

§81Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σᾶς τὰ διαβάζω κ. συνάδελφε διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίσωμεν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καταργοῦν τὴν ἱεραρχίαν καὶ προκαλοῦν τὸν μαρασμὸν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, διότι βλέπουν ὅτι τὰς ἀνωτάτας θέσεις διὰ τὰς ὁποίας ἐξεκίνησαν εἰς τὴν ζωὴν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἱεραρχίαν, τὰς καταλαμβάνουν οἱ ἑκάστοτε ἐρχόμενοι ἔξωθεν.

§82Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ Διευθυντῶν Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως.

§83Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ Καλῶν Τεχνῶν. Εἶναι 4 Διευθύνσεις.

§84Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Περὶ τῶν τριῶν αὐτῶν Διευθυντῶν, εἴπατε ὅτι προσλαμβάνονται, δύο Διευθυνταί τῆς Μέσης καὶ Στοιχειώδους, ἔξωθεν. Τοῦτο ἀποτελεῖ πλάνην, διότι οἱ προσλαμβανόμενοι ἐπιθεωρηταὶ εἶναι ἐκπαιδευτικοί...

§85Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀφήσατε νὰ σᾶς εἴπω εἰς τὶ διαφωνῶ. Δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἐπιθεωρηταί.

§86Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ αὐτοῦ κλάδου. Ἀλλὰ κύριε Ζορμπᾶ εἰς ὅλα τὰ ὑπουργεῖα ἔτσι γίνεται. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν περιφερειακοὶ Διευθυνταί, ἔρχονται εἰς τὸ Κέντρον καὶ λαμβάνουν Διευθύνσεις. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, Νομομηχανικοὶ καὶ Διευθυνταὶ Δημοσίων Ἔργων, λαμβάνουν Διευθύνσεις εἰς τὸ ὑπουργεῖον. Ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὸν Εἰσηγητὴν τοῦ ΑΣΔΥ, θέλω νὰ εἴπω, καὶ εἴπομεν καὶ ἄλλοτε, ὅτι ὅταν λέγωμεν ΑΣΔΥ, ἐννοῦμεν ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ ὄχι γνώμας μεμονωμένας.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ γνώμη αὐτὴ εἶναι σοβαρά, ἔπρεπε δὲ νὰ τὴν ἀκούσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχή, ἡ τιθεμένη εἰς τὸ νομοσχέδιον, τοῦ νὰ συμπληρώνωμεν τὰς θέσεις ἐκ διορισμῶν ἢ ἐκ μετατάξεως ἐπιθεωρητῶν, δὲν εἶναι, διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, ὀρθὴ τυπικῶς. Ἀλλά, καὶ οὐσιαστικῶς, διαφωνῶ εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι αἱ ἁρμοδιότητες τῶν Διευθύνσεων Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως τὶ εἶναι; Εἶναι ἁρμοδιότητες Διοικήσεως. Ἁρμοδιότητες ἐκπαιδεύσεως, δηλαδή, διαμορφώσεως τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προβλήματος, ἐπιστημονικῶς, νὰ εἴπωμεν, ἀναπτύξεως τῆς Παιδείας, δὲν ἔχουν αἱ Διευθύνσεις αὐταί; Τὸν ἐπιτελικὸν νοῦν τῆς Παιδείας, διὰ τὸ ἐπιστημονικὸν μέρος, τὸν ἔχει τὸ ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον. Αὐτὸ ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τοῦ προβλήματος τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ καὶ τῶν βιβλίων καὶ τῶν πάντων. Αἱ Διευθύνσεις Μέσης καὶ Στοιχειώδους Παιδείας, δὲν εἶναι παρὰ Διευθύνσεις Διοικητικαί, δηλαδὴ συμπληρώνουν τα κενά, χορηγοῦν ἀδείας καὶ ἀσκοῦν τὴν Διοίκησιν. Δὲν χρειάζεται καμμία εἰδικὴ ἐπίδοσις ἐκπαιδευτικοῦ, διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὰς θέσεις αὐτάς, ὥστε νὰ ἀναζητήσωμεν τὸν ἐπιθεωρητήν. Ὁ ἐπιθεωρητής, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ— καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν τοὺς ἐπιθεωρητὰς εἰς τὴν περιφέρειαν—ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ καὶ θὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν ἢ τῆς Μέσης ἢ τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, θὰ ἔλθῃ μὲ τὰ προσόντα τῆς πείρας του, μὲ τὰς ἀποσκευάς του ὅλας, μεταξὺ τῶν ἀποσκευῶν του θὰ εἶναι τὰ προσόντα τῆς πείρας, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐλαττώματα τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ δημιουργοῦν κλίκας, νὰ δημιουργοῦν εὐνοουμένους καὶ μὴ εὐνοουμένους. Ὑπάρχει ὁ κίνδυνος οἱ ἐπιθεωρηταί, αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτάς, νὰ ἔχουν ἕνα μονομερὲς πνεῦμα διοικήσεως καὶ ὄχι τὸ ἀνεξάρτητον πνεῦμα τὸ ὁποῖον χρειάζεται νὰ ἔχουν οἱ Διευθυνταὶ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν καὶ θὰ κάμουν κακόν, ἀντὶ καλοῦ, εἰς τὴν Διοίκησιν τῆς Παιδείας, ἐνῷ μέσα εἰς τοὺς 27 τμηματάρχας τοῦ ὑπουργείου Παιδείας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν Διοικητικὴν πεῖραν καὶ τὴν μόρφωσιν καὶ τὴν κατάρτισιν, ἠδύνατο ἡ ὑπηρεσία νὰ ἀνεύρῃ δύο καταλλήλους νὰ τοὺς τοποθετήσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Διευθύνσεων αὐτῶν καὶ νὰ ἐκπληρώσουν καλῶς τὸ καθῆκόν των.

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοὺς ἀδικεῖτε.

§89Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἀδικῶ κανένα διότι κάθε ἐπιθεωρητής εἰς κάθε περιφέρειαν ἔχει τὴν κλῖκα του, ἔχει τοὺς εὐνοουμένους του, αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνει εἰς τὴν περιφέρειαν ὁ Ἐπιθεωρητὴς, δὲν τὸ κάμνει.....

§90Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν εἶναι σοβαρὰ τὰ πράγματα αὐτά.

§91Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Νομίζω ὅτι παρεσύρθητε ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου σας, καὶ ἔτσι συλλήβδην κατηγορεῖτε ἢ μᾶλλον θεωρεῖτε ἀνικάνους καὶ διεφθαρμένους 120 ἐπιθεωρητὰς καὶ ὅλους τοὺς Γενικοὺς ἐπιθεωρητὰς τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως.

§92Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διατὶ βάζετε εἰς τὸ στόμα μου τοιούτους λόγους;

§93Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὅταν λέγετε τοιαῦτα πράγματα;

§94Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι ἡ πραγματικότης. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διευθύνουν μὲ αὐτὸ τὸ σύστημα. Νομίζω, ὅτι εἰς τὰς Διευθύνσεις αὐτὰς τῆς Μέσης καὶ Στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως ἠμποροῦσαν νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτὰς τμηματάρχαι τοῦ ὑπουργείου Παιδείας, ἐπαρκῶς ἐφοδιασμένοι καὶ μὲ γνώσεις καὶ πεῖραν καὶ νὰ ἐκπληρώσουν καλῶς τὰ καθήκοντά των. Συνεπῶς, δὲν προσφέρομεν εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ὑπουργείου Παιδείας τίποτε. Ἀχρηστεύονται δύο πεπειραμένοι ἐπιθεωρηταὶ καὶ τοποθετοῦνται εἰς Διοικητικὰς θέσεις, ἀντὶ νὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον εἰς τὸ ὁποῖον ἐτάχθησαν καὶ νὰ μὴ ἀξιοποιήσωμεν τοὺς τμηματάρχας τοῦ ὑπουργείου Παιδείας.

§95Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Προηγουμένως εἴπατε ὅτι αὐτοὶ ἀποτελοῦν κλίκας, τώρα λέγετε ὅτι ἀχρηστεύομεν δύο πεπειραμένους ἐπιθεωρητάς. Ἀντιφάσκετε πρὸς ἑαυτόν.

§96Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἀντιφάσκω καθόλου, τοὺς ἀχρηστεύομεν ἐὰν τοὺς τοποθετήσωμεν εἰς ἄλλας θέσεις μὲ τὰ ἐλαττώματά των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω ὅτι δὲν προσφέρει τὸ νομοσχέδιον ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ὑπουργείου Παιδείας θεσπίζον τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ προσφέρῃ μίαν σοβαρὰν ὑπηρεσίαν ἐὰν ἠκολούθει τὸν ὀρθόδοξον δρόμον τῆς προαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ μαρανθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς δύο ἄλλας Διευθύνσεις, τῶν Γραμμάτων καὶ τῶν Τεχνῶν καὶ τοῦ Θεάτρου, καὶ αὐταὶ αἱ ὑπηρεσίαι εἶναι σοβαραὶ καὶ θὰ χρειασθῇ προσοχὴ διότι ὁ Διευθυντὴς τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου δὲν χρειάζεται νὰ ἔχῃ τεχνικὴν εἰδικότητα, ἀλλὰ διοικητικὴν πεῖραν, διότι τὰς τεχνικὰς μελέτας τῶν προβλημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν ὑπηρεσίαν, τῶν Διευθύνσεων αὐτῶν, τὰς ἔχουν τὰ εἰδικὰ Συμβούλια, ὁ δὲ Διευθυντὴς δὲν θὰ εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ὁ εἰσάγων τὰ θέματα εἰς τὸ Τεχνικὸν Συμβούλιον τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐκτελῇ τὰς ἀποφάσεις. Ἐὰν εἶναι εἰδικός, ὑπάρχει ὁ ἑξῆς κίνδυνος: Γνωστοῦ ὄντος ὅτι ὑπάρχουν ὀξύτητες καὶ ἀντιγνωμίαι εἰς τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἀσχολουμένων περὶ τὰ θέματα αὐτά, ἐὰν τὴν θέσιν τοῦ Διευθυντοῦ Καλῶν Τεχνῶν τὴν καταλάβῃ εἰδικός, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὁ καλύτερος γλύπτης ἢ ὁ καλύτερος ζωγράφος, αὐτὸς θὰ ἀκολουθῇ μίαν Σχολήν, φυσικόν εἶναι καὶ ψυχολογημένον εἶναι, πιστεύων εἰς τὴν ὀρθότητα τῶν ἀντιλήψεών του, νὰ εὐνοῇ τοὺς ὁμοδόξους του καὶ θὰ ἀντιδρᾷ εἰς πᾶσαν ἄλλην μέθοδον.

§97Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Καὶ πάλιν παρεσύρθητε, διότι τὸ σχετικὸν ἄρθρον δὲν ὁμιλεῖ περὶ ἀποφοίτου ἤ πτυχιούχου τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν, ἀλλὰ περὶ πτυχιούχου Ἀνωτάτης Σχολῆς ἔχοντος εἰδικὰς γνώσεις καὶ ἐμπειρίαν.

§98Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑπάρχει κίνδυνος νὰ εἰσπηδήσῃ εἰς τὰς θέσεις αὐτὰς ἄνθρωπος προεπηρεασμένος ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις, τῶν ἀντιμαχομένων ἔξωθεν κατηγοριῶν, λογίων καὶ ἀσχολουμένων μὲ τὰ γράμματα καὶ τὰς τέχνας καί, πηγαίνων εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, τὴν ἐπίκαιρον, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν, διότι θὰ βλέπῃ μονομερῶς τὰ προβλήματα. Ἐνῷ ἕνας διοικητικὸς ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου τῆς Παιδείας μὲ τὴν πεῖραν του θὰ ἠμπορέσῃ ἐπαρκῶς νὰ ἐκτελέσῃ τὰ καθήκοντά του αὐτά, μὴ ἐπηρεαζόμενος ὅπως, μέχρι σήμερον, οἱ προϋπηρετήσαντες διευθυνταὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, διὰ νὰ μὴ ἀναφέρω ὀνόματα, χωρὶς νὰ ἔχουν οὐδεμίαν τεχνικὴν εἰδικότητα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, πεῖραν καὶ φινέτσαν διοικητικήν, καὶ ἐξήσκησαν ἐπαρκῶς, ἐπαρκέστατα τὰ καθήκοντά των. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἔπρεπε τὰς θέσεις αὐτὰς νὰ θελήσουν κατάλληλοι ἄνθρωποι μέσα εἰς τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας νὰ τὰς καταλάβουν. Νομίζω, ὅτι ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον νὰ μὴν ἀποστῇ τῆς ὀρθοδόξου ὁδοῦ, τῆς διὰ προαγωγῆς συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων, καὶ προσπάθεια τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ ἦτο, μεταξὺ τῶν 27 τμηματαρχῶν τοῦ ὑπουργείου Παιδείας νὰ ἐπέλεγε τοὺς 3–4 ποὺ τοῦ ἐχρειάζοντο, νὰ τοὺς ἐτοποθέτῃ εἰς ἐπικαίρους θέσις τοῦ ὑπουργείου καὶ νὰ συνέχιζον οὗτοι τὴν παράδοσιν τοῦ ὑπουργείου καὶ νὰ μὴ μειωθῇ ὁ ζῆλος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Διότι, σᾶς ἐρωτῶ, ὅταν πληρωθοῦν αἱ θέσεις αὐταὶ μὲ ἀνθρώπους ἔξωθι διορισθησομένους, τί θὰ βλέπουν μπροστά των οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι καὶ μὲ ποῖον ζῆλον θὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των; Θὰ δημιουργηθοῦν μέσα εἰς τὸ ὑπουργεῖον Παιδείας ἀντιθέσεις ποὺ δὲν θὰ εἶναι πρὸς τὸ καλὸν τῆς Παιδείας. Χάριν δὲ τοῦ καλοῦ τῆς Παιδείας, θὰ ἤθελον τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως εἶναι ὀρθὸν εἰς τὴν μίαν του βάσιν, νὰ εἶναι ὀρθὸν καὶ εἰς τὴν ἄλλην του βάσιν. Καὶ ὅπως μετὰ ἐνθουσιασμοῦ θὰ ψηφίσω τὸ ἄρθρον 1, θὰ καταψηφίσω τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα του.

§99Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀπὸ φιλικὸν ἐνδιαφέρον τὰ λέγω αὐτὰ καὶ τῆς ἐκκλησίας ἢ παράπονον τῆς ἐκκλησίας ἡ ἀναστάτωσις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ προχωρῶμεν διαρκῶς συνιστῶντες νέας θέσεις. Πρέπει νὰ τεθῇ κάποτε καὶ ἕνας φραγμός. Δυστυχῶς, δὲν εἶναι παρὼν ὁ φίλος μου κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος μᾶς κατεσκεύασε καὶ μίαν σχολὴν ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ μᾶλλον σχολὴ μικροκομματικοῦ προσανατολισμοῦ.

§100Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τί σχέσιν ἔχουν αὐτά;

§101Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀπὸ φιλικὸν ἐνδιαφέρον τὰ λέγω αὐτὰ καὶ τοὺς φόβους τοὺς ὁποίους διετύπωσαν ὁ κ. Βοβολίνης καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς ἀπὸ τὰς ξένας θρησκευτικὰς προπαγάνδας τοὺς θεωρῶ ὑπερβολικούς. Ὑπάρχει πράγματι μία κίνησις Εὐαγγελιστῶν καὶ Χιλιαστῶν εἰς μερικὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ὑπάρχει ἐκ παραλλήλου τάσις μερικῶν Μητροπολιτῶν καὶ ἄλλων ἱερωμένων, μερικῶν εὐτυχῶς, οἱ ὁποῖοι θέλουν τὴν ἀντίδρασιν αὐτὴν ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ τὸν Νομάρχην, χωρὶς οἱ ἴδιοι νὰ κινήσουν τὸ μικρὸ δακτυλάκι των. Καὶ βλέπει κανεὶς ἀναφορὰς μερικῶν Μητροπολιτῶν, διὰ νὰ ληφθοῦν μέτρα κατὰ τοῦ τάδε διὰ τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ἴδιοι δὲ νὰ μὴ κάνουν τίποτε καὶ νὰ ἀμελοῦν καὶ τὸ καθῆκόν των. Ἡ ἀποστολὴ ὅμως αὐτῶν εἶναι, νὰ εἶναι οἱ κύριοι προπαγανδισταὶ καὶ διαφωτισταὶ τοῦ λαοῦ. Μερικοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν εἶναι κἂν ὀρθόδοξοι. Δὲν ἠξεύρω, οἱ κύριοι Ζορμπᾶς καὶ Βοβολίνης, θὰ εἶναι ἀσφαλῶς ὀρθόδοξοι, δὲν ἠξεύρω ὅμως καὶ πόσοι εἶναι Χριστιανοὶ ἐδῶ μέσα. Μὲ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν τὴν στενόκαρδον, δὲν εἶναι ἄσχετος καὶ ὁ θόρυβος περὶ τὸν Καζαντζάκην, ὁ ὁποῖος θόρυβος δὲν τὸν ἔβλαψε καὶ ὁ ὁποῖος προῆλθεν ἀπὸ μερικοὺς ἱερωμένους, οἱ ὁποῖοι ἐξεφράσθησαν, χωρὶς νὰ λάβουν τὸν κόπον νὰ διαβάσουν τὰ βιβλία του.

§102Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ὁ Καζαντζάκης, κατὰ τὴν γνώμην σας, εἶναι καλὸς Χριστιανός;

§103Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίζω τὸν ἴδιον, ἀλλὰ ἐδιάβασα τὸν «Καπετὰν Μιχάλη» καὶ τέλος τὸν «Χριστὸν ποὺ ξανασταυρώνεται». Καὶ ὁ μὲν «Καπετὰν Μιχάλης» εἶναι μία ἔξαρσις τῶν ἀγώνων τῶν Κρητῶν, ἀλλὰ καὶ Χριστιανῶν κατὰ τῶν Τούρκων, μὲ μαρτύρια, μὲ θυσίες, μὲ ἔξαρσι πραγματικὴν τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὄχι μόνον τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅπου θὰ ἴδετε ἕνα Μητροπολίτην ὑπέροχον κλπ. Τὸ «Ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται», εἶναι καὶ αὐτὸ χριστιανικώτατον. Ἔχει ἕνα παπᾶ μασκαρᾶ, ἀλλὰ ἔχει καὶ ἕνα παπᾶ ἀνώτερον ἄνθρωπον, ὑπέροχον. Αἱ περιγραφαὶ τοῦ προσκυνήματος εἰς τὸν Προφήτην Ἠλίαν, εἶναι κάτι τὸ θαυμάσιον, τὸ θρησκευτικώτατον. Διαπνέεται ἀπὸ πνεῦμα Χριστιανικώτατον. Ὁ θόρυβος ποὺ ἐδημιουργήθη μὲ ἔκαμε νὰ διαβάσω τὰ βιβλία αὐτὰ καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἠγανάκτησα, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔθιξαν τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω.

§104Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Εἶναι φοβερὸν εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων, Βουλὴν Ἑλλήνων καὶ Χριστιανῶν, νὰ λέγωνται αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ κ. Μόδης.

§105Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Διατί;

§106Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Εἶναι φοβερὸν καὶ ἐντρέπεται ἡ Ἑλλάς, διότι ἐγράφησαν αὐτὰ τὰ πράγματα. Καὶ εἶναι ἀκόμη πιὸ φοβερὸν νὰ ἀκούγωνται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. (Θόρυβος).

§107Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ἐκ Φλωρίνης συνάδελφον νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα περὶ οὗ ἡ συζήτησις. Ἐπίσης, θὰ παρακαλέσω καὶ τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, νὰ τηροῦν τὸν Κανονισμόν, ὥστε νὰ μὴ διεξάγεται ἡ συζήτησις κατὰ ἀντικανονικὸν τρόπον.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Μόδη, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§109Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπανέρχομαι εἰς τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθόν, νὰ τραυματίζεται καθ’ ὃν τρόπον τραυματίζεται τὸ μόνιμον προσωπικὸν τοῦ ὑπουργείου Παιδείας. Φοβοῦμαι, ὅτι διὰ τοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον καθιεροῦται, θὰ εἶναι δύσκολον καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ ἔχομεν καλοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὸ ὑπουργεῖον αὐτό, διότι δὲν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ προσέρχονται ἰδιαιτέρως μορφωμένοι ὑπάλληλοι διὰ νὰ σταδιοδρομήσουν ἐν αὐτῷ. Νομίζω ὅτι ἡ κατηγορηματικότης αὐτὴ εἶναι ἐσφαλμένη. Προτιμότερον θὰ ἦτο νὰ εἶναι δυνητικὴ ἡ διατύπωσις, ὥστε νὰ μὴν εἶναι τόσον κατηγορηματικὴ ἡ καταδίκη τῶν ἤδη ὑπηρετούντων, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τοῦτο. Ἐπίσης ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ὁρίζεται κάποιο συμβούλιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιλέξῃ ἀπὸ τοὺς ἔχοντας πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς τοὺς καταλληλοτέρους, διότι ἄλλως θὰ δημιουργηθοῦν ὡρισμέναι παρεξηγήσεις καὶ παράπονα, καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ μετανοήσῃ ἀργότερον διὰ τὸν τρόπον τῆς ἐπιλογῆς. Ἐὰν συσταθῇ μία Ἐπιτροπὴ θὰ τὸν ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὰς παρεξηγήσεις καὶ θὰ διευκολύνῃ καὶ τὴν ἐπιλογὴν τῶν καταλληλοτέρων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς Δ)νσεις τῆς Στοιχειώδους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἦτο παλαιὸν αἴτημα, ὅπως προέρχονται ἀπὸ τοὺς ἱκανωτέρους ὑπαλλήλους τῶν Δ)νσεων αὐτῶν. Καὶ τότε ὅμως ὑπῆρχεν μία ἀντίληψις κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐγένοντο ἐναλλαγαὶ κατὰ 3ετίαν ἢ 5ετίαν, ἐνῷ τώρα θεσπίζεται ἡ ἀποκλειστικότης. Νομίζω κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἀποκλειστικότης, ἡ κατηγορηματικότης μὲ τὴν ὁποίαν διετυπώθησαν τὰ ἄρθρα θίγουν τὸ ὑφιστάμενον προσωπικὸν τοῦ ὑπουργείου. Ἐὰν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου ἦσαν δυνητικαὶ θὰ ἦτο τοῦτο, ἴσως, καλύτερον. Ἐὰν ἡ ἐπιλογὴ ἐγένετο ὡς ἀνέφερα ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπὴν θὰ σᾶς ἀπήλασσεν ἀπὸ ὡρισμένας ἐπικρίσεις. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς Δ)νσεις Μέσης καὶ Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ὁρίζεται ὁ χρόνος, ὁ περιορισμὸς μιᾶς τριετίας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑπηρετοῦν οἱ διοριζόμενοι. Ἐπιβάλλεται τοῦτο διότι μεταξὺ τῶν Ἐπιθεωρητῶν τῆς Δημοτικῆς εἶναι καὶ οἱ εἰσαγόμενοι εἰς τὸν κλάδον ἐκ τοῦ παραθύρου, ἄνευ διαγωνισμοῦ καὶ δὲν θὰ ἦτο δίκαιον οἱ οὕτω διορισθέντες ἐπιθεωρηταὶ νὰ ἀναλάβουν τὴν Διεύθυνσιν τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως.

§110Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Αὐτοὶ δὲν ἔχουν τὸν βαθμὸν τοῦ Δ)τοῦ Α καὶ ἑπομένως ἀποκλείονται.

§111Γ. ΜΟΔΗΣ. Πάντως νομίζω ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ προσέξωμεν περισσότερον τὸ προσωπικὸν τοῦ ὑπουργείου.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον, ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§115Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον συνιστῶ τὴν ψήφισίν του. Ἀπευθύνω δὲ καὶ ἔπαινον πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος φέρει πάντοτε καλῶς μελετημένα νομοσχέδια. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Ζορμπᾶς διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θ)νίκης, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον τοῦτο οὐδέποτε διεξεδίκησεν προβάδισμα. Πάντοτε ἐζήτησεν τὴν ἰσοτιμίαν. Συνεπῶς ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον, δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐκλέγῃ τὸν Γεν. Δ)ντὴν τῆς Δ)νσεως Θρησκευμάτων καὶ ἐκ τοῦ Πανεπιστημίου Θ)νίκης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς μετατάξεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ζορμπᾶς δὲν ἔχει δίκαιον, διότι διὰ τῆς μετατάξεως, παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ μεταφέρωνται εἰς τὸ Κέντρον, τόσον τὸ ὑγιὲς πνεῦμα τῆς ἐπαρχίας ὅσον καὶ τὰ ἀπασχολοῦντα ταύτην ζητήματα. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω κύριοι μίαν τροπολογίαν, διὰ τὴν ὁποίαν παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὴν προσέξῃ καὶ νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Διὰ μιᾶς διατάξεως ἑνὸς νόμου τοῦ 1937 ἡ Παιδαγωγικὴ Ἀκαδημία Θεσσαλονίκης ἡ ὁποία ἔχει πλείονα τοῦ ἑνὸς τμήματος, διευθύνεται ὑπὸ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἰδιότητα τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπὸ τότε ποὺ καθιερώθη ἀπὸ τὸ 1937, μέχρι τοῦ σωτηρίου ἔτους 1955, τὸ ὁποῖον διανύομεν, οὐδέποτε ἔχει τεθῆ εἰς ἐφαρμογήν. Οὐδέποτε καθηγητὴς τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ἤσκησε τὰ καθήκοντα τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ τῆς Ἀκαδημίας. Τοὐναντίον, ἔχομεν ἕνα ἄριστον ἐκπαιδευτικὸν Διευθυντὴν τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας, ἄριστον εἰς τὰ αἰσθήματα, εἰς τὴν μόρφωσιν, καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν, ἄριστον εἰς τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἐθνικούς, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν καὶ τῆς ξένης κατοχῆς καὶ κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον. Ἐξαιρετικὸν ἐκπαιδευτικόν, ἕνα διαμάντι τῆς ἑλληνικῆς ἐκπαιδεύσεως, ὅστις ἐπὶ μίαν περίπου εἰκοσαετίαν ἤσκησε τὰ καθήκοντα, ὄχι εὐόρκως, ὄχι εὐπρεπῶς, ἀλλὰ μὲ τὴν καλλιτέραν δυνατὴν ἀπόδοσιν, χωρὶς νὰ δύναται, λόγῳ τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ λάβῃ καὶ τὸν βαθμὸν τοῦ Γεν. Δ)ντοῦ. Ὑπάρχει δὲ τὸ ἑξῆς φαινόμενον: Ὅτι ἐνῷ ὁ Δ)ντὴς τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἢ Ἀλεξανδρουπόλεως ἢ τῆς Φλωρίνης, ἢ οἱοσδήποτε ἄλλης ἐπαρχιακῆς πόλεως τῆς Ἑλλάδος ἔχει τὸν βαθμὸν τοῦ Γεν. Δ)νοῦ, μολονότι δὲν ἔχουν παρὰ μόνον ἕνα τμῆμα, ὁ Δ)ντὴς τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος ἔχει δύο καὶ τρεῖς ὑποδιευθυντὰς καὶ δύο καὶ τρία τμήματα. Αὐτὸς δὲν δύναται, νὰ ἔχῃ, παρὰ μόνον τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ. Φρονῶ, ὅτι ἡ ἀδικία αὐτή, ἡ ἀνισότης αὐτή, ἡ ἐξ ἀμελείας, ἂς εἴπωμεν, παράτασις τῆς ὑπερδεκαπενταετοῦς αὐτῆς καταστάσεως, πρέπει νὰ ἀρθῇ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν κατέθεσα, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν μὲ δύο λέξεις λέγομεν τὸ ἑξῆς: «Καταργεῖται ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 7, τοῦ Α.Ν. κλπ... (ἀναγινώσκει)...». Φρονῶ, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀντελήφθη, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς δικαιοτάτου αἰτήματος καὶ θὰ τὸ ὑποστηρίξῃ καὶ θὰ ζητήσῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§116Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Γυιόκα.

§117Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε συνηγορῶ.

§118Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, ὑποστηρίζοντας μὲ τόσην θέρμην τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι δὲν θὰ δυνηθῶ νὰ τὴν δεχθῶ, συνεπὴς πρὸς τὴν γραμμὴν καὶ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθῶ εἰς ὡρισμένα θέματα διαδικασίας Κανονισμοῦ καὶ τηρήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, διότι εἶναι ἄσχετος μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτῆς συζήτησις. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ πρὸ ἡμερῶν καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ τηρῆται ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος. Ἐπὶ τῆς οὐσίας θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἤδη μελετᾶται νομοσχέδιον, προβλέπον τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν τοῦ Κράτους καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τότε θὰ ἔχῃ τὴν θέσιν της ἡ πρότασις καὶ ἡ συζήτησις τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας. Κάμνω δὲ τὴν ἐπίσημον δήλωσιν, ὅτι θὰ μελετήσω τὴν τροπολογίαν σας καὶ ἂν κριθῇ σκόπιμον νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις τοῦ Α. Νόμου τοῦ ἰσχύοντος ἀπὸ τοῦ 1937, τότε εὐχαρίστως νὰ περιληφθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ ἡ ὁποία νὰ ρυθμίζῃ τὸ θέμα σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιθυμίαν σας.

§119Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν ὑπὸ σημείωσιν.

§120Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. συναδέλφου, τόσον οἱ βουλευταὶ Μακεδονίας, ὅσον καὶ οἱ καταγόμενοι ἐκ Μακεδονίας. Ὅλων αἱ γνῶμαι συμπίπτουν, ὅτι πρόκειται περὶ προσώπου ἐξαιρετικοῦ, ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐπετέλεσε καὶ ἐπιτελεῖ τὸ καθῆκον του καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀμειφθῇ.

§121Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν διαφωνεῖ κανείς, διὰ τὴν ἱκανότητά του.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Γενικῆς Διευθύνσεως Θρησκευμάτων καὶ τρόπου πληρώσεως Διευθύνσεων τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§125Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 3, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ διευθυνταὶ Βʹ τάξεως θὰ κρίνωνται ἀπὸ τὸ Ἀστυνομικὸν Συμβούλιον. Νομίζω, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ μείνῃ ἡ διάταξις ὅτι πρέπει νὰ κρίνωνται ἀπὸ τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον. Κύριε ὑπουργέ, φρονῶ ὅτι ἡ διάταξις ἡ καθιερωθεῖσα πρὸ διετίας, βάσει τῆς ὁποίας ἐκρίθησαν καὶ οἱ διευθυνταὶ Βʹ τάξεως ἀπὸ τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον, πρέπει νὰ διατηρηθῇ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν, οἱ ἀστυνομικοὶ διευθυνταὶ Αʹ τάξεως, οἱ ἀποτελοῦντες κατὰ πλειοψηφίαν τὸ ἀστυνομικὸν συμβούλιον νὰ κρίνουν τοὺς ὑφισταμένους των κατὰ ἕνα βαθμὸν, καὶ χάριν τῆς ἱεραρχίας καὶ χάριν τῆς καλῆς λειτουργίας τοῦ Σώματος. Τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον πρὸ διετίας καθιερώθη, ὅπως συγκροτῆται ἀπὸ ἀνωτάτους δικαστικοὺς καὶ στρατηγούς, παρέχει περισσότερον τὰ ἐχέγγυα τῆς ἀκριβοδικαίας κρίσεως. Ἄς μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος μεταβολῆς. Δὲν γνωρίζω τὶ ἐγένετο προηγουμένως. Ἀφ’ ἧς ὅμως καθιερώθη ἕν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον παρέχει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις τῆς ἀκριβοδικαίας κρίσεως, δὲν βλέπω διατὶ πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ κρίνωνται οἱ ἀντισυνταγματάρχαι, λ. χ. ἀπὸ τοὺς συνταγματάρχας. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει οὔτε εἰς τὸν Στρατόν, οὔτε εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ ἐκεῖ ἡ σύνθεσις τῶν συμβουλίων, τὰ ὁποῖα κρίνουν τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς, ὅπως οἱ ἀστυνομικοὶ Βʹ εἶναι κατὰ πολὺ διάφορα. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἔχει. Θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ Σῶμα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§126Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Πρόκειται περὶ τῆς ἀποκαταστάσεως μιᾶς ἀρχῆς, ἡ ὁποία ἐκράτει εἰς τὸ Σῶμα μέχρι πρὸ διετίας. Ἐκρίθη, ὅτι ἦτο προτιμοτέρα ἡ ἀρχὴ ἡ κρατοῦσα μέχρι τοῦ 1952, καὶ ἀποκαθίσταται ἐν τῷ συμβουλίῳ τούτῳ τὸ ἰσχῦον καθεστώς.

§127Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Βεβαίως ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἀρχή. Ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς θεσπίσεως διατάξεων παρέχονται περισσότεραι ἐγγυήσεις διὰ τὴν ὀρθὴν καὶ δικαίαν κρίσιν, δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς μίαν ἀρχήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι καλυτέρα.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτόν;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 ἕως 5). Ἄρθρον 6ον.

§131Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§132Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Συνεπῶς, κ. ὑπουργέ, οἱ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐπανερχόμενοι, δικαιοῦνται νὰ προσμετρήσουν τὴν ὑπηρεσίαν των ἐφ’ ὅσον δὲν ἔτυχον βοηθήματος ἢ δὲν ἐπεστράφησαν αὐτοῖς αἱ σχετικαὶ κρατήσεις.

§133Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Μάλιστα.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 δεκτόν;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 7ον.

§137Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος νομίζω ὅτι ὅπως εἶναι διατυπωμένον ἀνατρέπει τὴν ἐπετηρίδα ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀστυνόμους Αʹ τάξεως. Διότι ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου λέγει ὅτι «οἱ ἀστυνόμοι Βʹ τάξεως τῆς πρώτης καὶ δευτέρας ἐκπαιδευτικῆς περιόδου τῆς σχολῆς ὑπαστυνόμων προαχθέντες εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀστυνόμου Βʹ διὰ τῶν ἀπὸ 11)8)52 καὶ 6)10)52 Β.Δ. θεωροῦνται ἅπαντες προαχθέντες εἰς τὸν βαθμὸν τοῦτον τὴν 14 Αὐγούστου 1952». Δηλαδή, εἰς τὰς 14 Αὐγούστου 1952 ἔγιναν προαγωγαὶ ἀστυνόμων Βʹ εἰς ἀστυνόμους Α καὶ τὴν 6ην Ὀκτωβρίου συνεληρώθη ὁ ἀριθμὸς δι’ 22 ἄλλων ἀστυνόμων Βʹ, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀστυνόμου Αʹ. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὑπαστυνόμοι προήχθησαν καθ’ ὑπέρβασιν καὶ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ δεύτεροι. Τώρα διὰ τῆς παραγράφου 1 ζητεῖται ὅπως αἱ δύο αὐταὶ σειραὶ τῶν προαγωγῶν γίνουν μία. Ἐὰν οἱ 22 προαχθέντες δύο μῆνες ἀργότερα ἀπὸ τοὺς πρώτους, νομίζουν ὅτι ἔχουν ἀδικηθῇ, νομίζω ὅτι δίκαιον καὶ λογικὸν ἦτο νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ νὰ ζητήσουν τὸ δίκαιόν των. Ἐφ’ ὅσον ὅμως αἱ πράξεις αὐταὶ δὲν ἔγιναν ὅταν ἔπρεπε, ἔρχονται τώρα μετὰ τριετίαν ὡρισμένοι νὰ ζητήσουν νομοθετικὴν διόρθωσιν τούτου καὶ νὰ ἀνατρέψουν τὴν ἐπετηρίδα, ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει. Αὐτὸ ἔρχεται ἐπίσης εἰς ἀντίκρουσιν μὲ τὸ Ν.Δ. τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη εἰς τὴν παρελθοῦσαν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ὅταν ἔγινεν ἡ ἀποσυμφόρησις τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Καὶ εἶπον τότε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὅτι κακῶς ἔγιναν αἱ προαγωγαί, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν τάξιν τοῦ Σώματος εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σεβασθῶμεν τὰ πράγματα ὡς ἔχουν. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι τὰ πράγματα πρέπει νὰ μείνουν ὡς ἔχουν, διότι αὔριον ἠμπορεῖ ἕνας διάδοχος τοῦ ὑπουργοῦ νὰ ἀνατρέψῃ πάλιν τὴν σειράν, καὶ αὐτὴ ἡ δουλειὰ θὰ γίνεται συνεχῶς. Νομίζω ὅτι ἡ τάξις ἐπιβάλλει νὰ διατηρήσωμεν τὴν ἡσυχίαν τὴν ἠρεμίαν καὶ τὴν ψυχικὴν γαλήνην εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων.

§138Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μίαν τροπολογίαν τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Βουλῆς, κ. Πλατῆ, παρακαλῶ νὰ τὴν κάμετε δεκτήν.

§139Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Μάλιστα, τὴν δέχομαι.

§140Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Συνηγορῶ ἀπολύτως πρὸς ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Ντεντιδάκης. Κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἀπεφάνθησαν τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι καλὸν θὰ ἦτο τοιαῦται διατάξεις ὡς τοῦ ἄρθρου 7 νὰ μὴ παρεισφρύσουν εἰς τὰ νομοσχέδια, διότι δημιουργοῦν μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία εἶναι εἰς βάρος τοῦ Σώματος τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, διότι διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ προαχθοῦν εἶναι ἐνδεχόμενον κάποτε νὰ παρουσιασθοῦν ὡς παθόντες καὶ νὰ ζητήσουν διὰ νεωτέρου νόμου τὴν ἀποκατάστασίν των. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν, τοῦ ὅτι τοιαῦται διατάξεις πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται, καὶ θὰ θελήσῃ νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον 7.

§141Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι ἡ λύσις τὴν ὁποίαν υἱοθετεῖ διὰ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 7 ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἀναμφισβητήτως ἡ ὀρθοτέρα. Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ὑπῆρχε μία ἄποψις εὔλογος, νὰ παραπονοῦνται ἐνδεχομένως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προήχθησαν τὴν 6ην Ὀκτωβρίου, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις, διότι παρελήφθησαν ἐκ τοῦ πρώτου Διατάγματος τῶν ἀθρόων προαγωγῶν τῆς 14ης Αὐγούστου 1952. Δὲν εἶναι δυνατὸν νομίζω νὰ παραβλέψωμεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἐδημιουργήθη μία κατάστασις μία πραγματικὴ κατάστασις ὅταν ἀνέλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τὴν ἀρχήν. Ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, ἠσχολήθην ὡς ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μὲ τὸ θέμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Διότι πράγματι ἡ κατοχὴ, ἡ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν κρατοῦσα κατάστασις, αἱ ἀθρόαι προαγωγαί, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν χωρὶς νὰ ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις κατὰ τὸ 1952, εἶχον δημιουργήσει μίαν ἀνωμαλίαν σοβαρωτάτην καὶ μετὰ μακρὰν μελέτην κατελήξαμεν εἰς τὸ νὰ εἰσηγηθῶμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ γίνῃ ἀποσυμφόρησις τοῦ Σώματος καὶ ἐψηφίσθη τὸ Ν.Δ. 2458. Εἶχον τὴν ἐντύπωσιν, ὀφείλω νὰ τὸ ὁμολογήσω, ὅτι μὲ τὸ Νομοθ, ἐκεῖνο Δ)γμα ἐτίθετο τέρμα εἰς τὴν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία εἶχε προκληθῇ εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐρχώμεθα σήμερον νὰ ἀνατρέπωμεν τὴν σειρὰν τῆς ἐπετηρίδος. Ὅσοι ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων εἶναι στρατιωτικοί, γνωρίζουν πῶς αἰσθάνονται οἱ στρατιωτικοὶ τὸ θέμα τῆς ἐπετηρίδος. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἔγιναν πολλά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, κατὰ τὸ παρελθὸν. Ἔγιναν προαγωγαὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχουν θέσεις καὶ ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἀποκατάστασιν προσωπικῶν ἀξιώσεων. Ἀπεφασίσαμεν μίαν λύσιν καὶ εἰσηγήθημεν τότε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν ἐπιψήφισιν νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ ἀποσυμφορήσεως τοῦ Σώματος. Ἐὰν ἔλθωμεν σήμερον καὶ ἀνατρέψωμεν τὴν ἐπετηρίδα ἔστω καὶ πρὸς ἕνα βαθμόν, θὰ δημιουργήσωμεν νέα ζητήματα καὶ θὰ ἀνοίξωμεν τὴν ὄρεξιν εἰς ἄλλας ἀξιώσεις. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶμαι βέβαιος θὰ ἀποκρούσῃ τοιαύτας ἀξιώσεις. Δὲν ἠξεύρω αὔριον ὡς ὀρθότατα παρετήρησεν ὁ κ. συνάδελφος, ἕνας ἄλλος ὑπουργὸς θὰ ἠμπορεῖ νὰ ἀποκρούσῃ τοῦτο. Νομίζω ὅτι μετὰ τὸ Ν.Δ. 2458 καὶ ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀδικίαι τὶ νὰ κάμωμεν; Καὶ εἰς τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν, ἡ ἀνωμαλία τῶν πρώτων μεταπελευθερωτικῶν χρόνων, ἐδημιούργησε πολλὰ θέματα τὰ ὁποῖα μοιραίως πρέπει νὰ τὰ ρίψωμε εἰς τὴν λήθην. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι εἶναι εὔλογον τὸ αἴτημα. Οἱ μὲν προήχθησαν τὴν 14 Αὐγούστου. Δὲν γνωρίζω διατὶ ὁ τότε ὑπουργὸς ἐσκέφθη νὰ προαγάγῃ 150 καὶ ὄχι 170. Οἱ ἄλλοι 20 προήχθησαν τὸν Ὀκτώβριον. Σημειωτέον ὅτι μεταξὺ τῶν προαχθέντων τὴν 14 Αὐγούστου εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνονται εἰς τὸν πίνακα τῶν κατ’ ἐκλογὴν προακτέων. Κατόπιν ἐγένοντο προαγωγαὶ ἀπὸ τὸν πίνακα τῶν προακτέων καὶ κατ’ ἀρχαιότητα, τὴν 9 Νοεμβρίου. Κατὰ ποίαν λογικὴν πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι αἱ προαγωγαὶ αὐταί, πρέπει νὰ ἀνατρέψουν τὴν 14 Δ)βρίου, δηλ. νὰ ἐξουδετερώσωμεν τὴν προαγωγὴν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὸν πίνακα τῶν κατ’ ἐκλογὴν προακτέων. Ἔχω καὶ μίαν δευτέραν παρατήρησιν νὰ κάμω ἐν σχέσει μὲ τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 7. Ὁμολογῶ ὅτι μοῦ κάνει ἐντύπωσιν. Διὰ τῆς διατάξεως τῆς 3ης παραγρ. ἐρχόμεθα νὰ ἀνατρέψωμεν οὐσιαστικῶς αὐτὸ θὰ γίνῃ, προαγωγὰς 2 ἢ 3 ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ἔλαβον χώραν τὸ 1942. Πράγματι οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, δύο ἄν δὲν ἀπατῶμαι ἢ τρεῖς, καθὼς πληροφοροῦμαι προήχθησαν τότε ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ, διασκελίσαντες ἀρχαιοτέρους των. Καθὼς μὲ ἐπληροφόρησαν, δὲν ἦτο ἀπολύτως βέβαιον ὅτι συνέτρεχαν ὅλα τὰ στοιχεῖα τοῦ νόμου, ὥστε νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἔπρεπε νὰ προαχθοῦν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ. Ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς δοθῇ μία ἠθικὴ ἀμοιβὴ, δὲν γνωρίζω, τὸ θέμα εἶναι οὐσιαστικόν. Γεγονὸς ὅμως εἶναι ὅτι τὸ 1942 ἐπὶ κατοχῆς, οἱ τρεῖς αὐτοὶ ἀξιωματικοὶ προήχθησαν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ, διασκελίσαντες φυσικὰ τοὺς ἀρχαιοτέρους. Ἐπῆλθεν ἡ ἀπελευθέρωσις, ἦλθε ἡ συντακτικὴ πρᾶξις 28 τοῦ 1945, ἡ ὁποία δι’ εἰδικοῦ ἄρθρου προέβλεψε τὴν ἀναθεώρησιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων. Παρὰ ταῦτα οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ἔμειναν εἰς τοὺς βαθμοὺς τοὺς ὁποίους εἶχον. Παρῆλθον τὰ ἔτη, ἐφθάσαμεν εἰς τὸν νόμον τῆς ἀποσυμφορήσεως, καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ἐκρίθησαν διατηρητέοι εἰς τὸ στράτευμα. Νὰ ἔλθωμεν τώρα μετὰ 14 ἔτη, νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν ἐπετηρίδα, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ θὰ δημιουργηθῇ κ. ὑπουργέ, ζήτημα σοβαρόν. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι ἀπολύτως παρανόμως, καὶ ἀντιθέτως πρὸς τὰ ἐκ τοῦ πορίσματος προκύψαντα οὐσιαστικὰ γεγονότα, ἐγένοντο αἱ προαγωγαὶ. Παρῆλθον ἔκτοτε 14 ἔτη. Καὶ κατὰ τοὺς κανόνας τῆς χρηστῆς διοικήσεως καὶ αἱ παράνομοι πράξεις τῆς διοικήσεως, ὅταν παρέλθῃ χρόνος μακρός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατραποῦν οὔτε καὶ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, εἶμαι ἀπολύτως ἀντίθετος καὶ πρὸς τὴν πρώτην καὶ πρὸς τὴν τρίτην παρ. τοῦ ἄρθρου 7.

§142Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὸ ἑξῆς πρᾶγμα: Ὑπάρχει μία περίπτωσις τῆς 6ης ἐκπαιδευτικῆς περιόδου τῶν ὑπαστυνόμων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ 1949 ὑπέστησαν ἕνα διαχωρισμόν, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι προήχθησαν μόνον οἱ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ, ἐνῷ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις οὐδέποτε ἐγένετο διαχωρισμός, ἀλλὰ προάγονται ἅπαντες εὐθὺς ὡς συμπληρώσουν τὸ κεκανονισμένον χρονικὸν διάστημα. Μόνον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔγινεν αὐτὸς ὁ διαχωρισμός, ὁ ὁποῖος πράγματι ἔφερε μίαν ἀνωμαλίαν. Προτείνομεν καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία τακτοποιεῖ τὸ θέμα, χωρὶς νὰ φέρῃ ἀνωμαλίαν. «Ἀστυνόμοι Αʹ τάξεως (ἀναγινώσκει).......». Δεδομένου ὅτι εἰς τὰ χρονικὰ τῆς ἀστυνομίας, μεταξὺ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀστυνόμου Βʹ πρὸς Αʹ δὲν ὑπάρχει καμμία ἄλλη περίπτωσις, παρὰ μόνον αὐτή, δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει αὐτὴν τὴν περίπτωσιν νὰ τὴν ἀφήσωμεν, ὥστε νὰ μᾶς παρουσιάσῃ ἀνωμαλίας, δεδομένου ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν προήχθησαν κατ’ ἐκλογήν, εἶναι ἱκανοί.

§143Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἰωάννου.

§144Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λυκουρέζος καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, περὶ ἀπολύτου σεβασμοῦ τῆς ἱεραρχίας γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον εἰς τὰ θέματα ἀσφαλείας. Θέλω νὰ πιστεύσητε, κ. βουλευταί, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 1, ἀντεμετώπισα μίαν ἐπίμονον προβολὴν ἀπόψεως τοῦ Σώματος. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἐφ’ ὅσον ἄγεται μέχρις ὑμῶν τὸ νομοσχέδιον, ὅτι δὲν υἱοθετεῖται ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον καὶ ὑπεύθυνον ὑπουργόν, καὶ δὲν σημαίνει ἐπίσης ὅτι μετατοπίζεται ἐνδεχομένως ἡ εὐθύνη τῆς διανοίξεως αὐτῆς εἰς τὴν ὑπηρεσιακὴν ἄποψιν. Ἄλλο θέμα νὰ πιστεύσητε εἰλικρινῶς ὅτι εἶμαι ἀπολύτως καὶ ὀρθοδόξως προσηλωμένος εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς μὴ διαταραχῆς τῆς ἐπετηρίδος, ἔστω καὶ ἄν περικλείῃ ἀνωμαλίας καὶ ἀδικίας. Ἐχόμενος τῆς ἀρχῆς αὐτῆς ἀνθίσταμαι ἐρρωμένως εἰς τὸ νὰ θίξω ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν κατὰ τὴν ἀνώμαλον περίοδον τῆς παρελθούσης 15ετίας καὶ εἰς τὴν χωροφυλακὴν καὶ εἰς τὴν ἀστυνομίαν, διὰ νὰ μὴ ὁμιλήσω διὰ τὰ ἄλλα θέματα. Μὲ τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν διαταράσσει τὴν ἀρχὴν αὐτήν, υἱοθέτησα ὁποία εἶχε τεθῆ καὶ ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Λυκουρέζου, ὅτε ἦλθε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοθέτημα περὶ ἐκκαθαρίσεως, ἀλλὰ δὲν ἐδόθη ὁ καιρὸς διὰ νὰ ἐπιληφθῇ ὁ τότε ὑπουργὸς καὶ τὸ πρᾶγμα ἀνετέθη εἰς μίαν ἐπιτροπήν, ἐξητάσθη καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπεβλήθη ἡ ἄποψις εἰς τὸν προκάτοχον. Τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἔγιναν αἱ προαγωγαὶ ὅλων τῶν ὀργανικῶν θέσεων καὶ χωρὶς νὰ τηρηθοῦν τὰ ποσοστὰ τοῦ νόμου τῶν προαγωγῶν τῶν κατ’ ἐκλογὴν καὶ κατ’ ἀρχαιότητα. Καὶ προήχθησαν ἐκ τῶν 170 οἱ 155, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ καμμία αἰτιολογία τῆς τοιαύτης ἐξαιρέσεως τοῦ ἐλαχίστου ποσοστοῦ. Καὶ θεωρῶν τὸ θέμα ἀπὸ πλευρᾶς καθαρῶς εὐθυγραμμίσεως, διότι — ἐπαναλαμβάνω — αἱ προαγωγαὶ ἐγένοντο καθ’ ὑπέρβασιν καὶ χωρὶς νὰ τηρηθῶσι τὰ ποσοστά καὶ θεωρῶν τοῦτο εὔλογον παράπονον, μὴ θεμελιούμενον, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἐδημιουργήθη μία κατάστασις, διότι διατείνονται καὶ αὐτοί, διατί ἡμεῖς ὑπελείφθημεν, ἀφίνω τὴν Βουλὴν ἐλευθέραν, νὰ κρίνῃ, καὶ ἐὰν νομίζετε, ὅτι διαταράσσεται ἡ Ἐπιστήμη, δὲν θὰ ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, περὶ διαγραφῆς. Ὅσον διὰ τὸ τρίτον ζήτημα, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ Ἐπετηρίδος, ἀλλὰ περὶ ἠθικῆς τῶν πραγμάτων ἀποκαταστάσεως. Πρόκειται περὶ μιᾶς εἰδικῆς περιπτώσεως, ἡ ὁποία συνδέεται, ὄχι μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς Ἐπετηρίδος, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ἠθικῆς τάξεως! Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι εὑρισκόμενος πρὸ αὐτῆς τῆς τοποθετήσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συστήσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἐν λόγῳ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 7. Εἶναι μία εἰδικὴ περίπτωσις, ἡ ὁποία, ἐὰν ἐτίθετο ὑπὸ τὴν κρίσιν οἱουδήποτε τῶν προκατόχων μου, εἶμαι ὑπὲρ βέβαιος, ὅτι θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα, νὰ ληφθῇ πρόνοια δι’ αὐτήν. Ἀφίνω νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ ζητήματος ἠθικῆς τάξεως. Ἔχω ἄλλωστε φάκελλον, ὥστε, ἐὰν δύνασθε νὰ ἐμπιστευθῆτε εἰς τὴν ἠθικὴν τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἔχετε ἀντίρρησιν, διότι πρόκειται περὶ ἀποκαταστάσεως ἠθικῆς τάξεως τῶν πραγμάτων, ἡ ὁποία καὶ ἄλλως πως ἔχει διαταραχθῆ, ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶναι ἐξόφθαλμος ἡ ἀδικία. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἰωάννου, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ γίνῃ δεκτή, διότι αἱ προαγωγαὶ αὐταί, αἱ γενόμεναι τὴν 13)12)49 ὑπῆρξαν νόμιμοι, τηρηθεισῶν ὅλων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νόμου διατυπώσεων. Ἐξηντλήθη ὁ πίναξ τῶν κατ’ ἐκλογὴν καὶ συνεπληρώθη ἐκ τῶν κατ’ ἀρχαιότητα.

§145Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἰδού, πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς. Ἔγιναν προαγωγαὶ ἀπὸ ὑπαστυνόμους Β εἰς Α. Διὰ πρώτην δὲ φορὰν ἔγιναν προαγωγαὶ τάξεως. Διατί, λοιπόν, νὰ μὴ γίνῃ...

§146Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀφέθην εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν πρώτην παράγραφον, ἡ ὁποία εἶναι ὁμαλή, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ προχωρήσω περαιτέρω, διότι θὰ καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν τῆς ἀνατροπῆς τῆς Ἐπετηρίδος.

§147Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἰλικρινῶς χαίρω, διαπιστῶν, ὅτι ἐκ τῶν ἰδίων ἀπόψεων, ὡς πρὸς τὴν Ἐπετηρίδα, διαπνέεται καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον μόνον νὰ τὸν παρακαλέσω εἶναι, ὅτι, ἐπειδὴ ἀκριβῶς πρόκειται περὶ θέματος Ἐπετηρίδος καὶ ἐπειδὴ ἀποδίδει καὶ ὁ ἴδιος τοιαύτην σημασίαν, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Θὰ ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν νὰ εἰσηγηθῇ μόνος εἰς τὴν Βουλήν, τὴν διαγραφήν, ὥστε νὰ μὴ περιμένῃ ἀπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἄλλωστε, χωρὶς νὰ γνωρίζω τὸ ὅλον θέμα, ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἰωάννου, διατὶ θὰ ἔχωμεν ἄλλην μεταχείρισιν διὰ τοὺς μὲν καὶ ἄλλην διὰ τοὺς δέ. Μετὰ ἕνα μῆνα δὲ θὰ ὑπάρξῃ καὶ μία ἄλλη κατηγορία τοῦ 1945–1946, ποὺ ἐν τῇ οὐσίᾳ θὰ ἔχῃ καὶ αὐτὴ δίκαιον. Συνεπῶς, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑφυπουργόν, νὰ διαγράψῃ τὴν παράγραφον 1, χωρὶς νὰ περιμένῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸ δεύτερον θέμα, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑφυπουργὸν νὰ δώσῃ περισσοτέρας ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν. Εἶναι στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μὲ ἔπεισαν, ὅτι πράγματι μετὰ μίαν 14ετίαν ἐπιχειρεῖτε ἀνατροπὴν τῆς Ἐπετηρίδος. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὡμίλησε περὶ θεμάτων ἠθικῆς τάξεως. Ἐὰν ὑπάρχουν τοιαῦτα θέματα, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὰ ἀναγνωρίσωμεν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἠθικῆς τάξεως ἐξαιρέσεως ἑνὸς ἢ δύο ἀξιωματικῶν μετὰ τόσα ἔτη, διὰ νὰ τοὺς περάσουν οἱ ἄλλοι. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὸν κ. ὑφυπουργόν, νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις, διότι ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἀπόφασις, διὰ τὸν ἕνα ἀξιωματικόν, ὁ ὁποῖος προήχθη ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ τὸ 1942, τοῦ ἀστυνομικοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἐνόμισεν, ὅτι ἔδει νὰ τὸν κρίνῃ ἑκάστοτε μὴ προακτέον, ὥστε οἱ συνάδελφοί του, ποὺ τοὺς ὑπεσκέλισε, νὰ τὸν φθάσουν. Καὶ δὶς προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐδικαιώθη. Ὅταν, λοιπόν, ἔχωμεν καὶ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι τὸν ἐδικαίωσαν καὶ τὸν ἔκριναν προακτέον, νομίζω, ὅτι τὰ θέματα ἠθικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖται ὁ κ. ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ τὰ ἐξηγήσῃ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ κρίνωμεν καὶ ἡμεῖς.

§148Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς προσφυγὰς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν κρινομένην περίπτωσιν, ἤ μᾶλλον ἄποψιν, διότι τὸ Συμβούλον Ἐπικρατείας ἀποφαίνεται, ὅτι κρίνεται στάσιμος ὁ ἀξιωματικὸς τάδε – ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου – ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, διότι ἐκρίνετο στάσιμος. Ἡ διοίκησις, μὴ ἔχουσα ἄλλον τρόπον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀνωμαλίαν τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν εἰς τὸ Σῶμα καὶ ἡ ὁποία διατηρεῖται ὡς τοιαύτη, προσέφυγεν εἰς τὴν μέθοδον τῆς κρίσεως τῆς στασιμότητος. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας λέγει: «Ἐὰν ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα νομοθετικῶς». Καὶ ἤδη ἐγὼ ἐμφανίζω τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Θὰ παρακαλέσω ὅμως νὰ ἀκούσετε τὸ ἱστορικόν: Ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικός, κατὰ τὸ 1942, εἰς μίαν ὑπαλληλικὴν ἀπεργίαν, εὑρέθη εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ διϊσχυρισθείς, ὅτι, ἀντιμετωπίζων τοὺς ἐργάτας, ἐξέθεσεν ἑαυτὸν εἰς κίνδυνον μέγα, ὡς διαγράφεται ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων περὶ προαγωγῶν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ, ἐζήτησε τὴν ἀπονομὴν ἠθικῆς ἀμοιβῆς. Ἐγένετο προανάκρισις ὑπὸ τοῦ κ. Βρανοπούλου, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀποφαίνομαι, ὅτι οἱ Ὑπαστυνόμοι Α.............. ἠργάσθησαν μετὰ ζήλου καὶ προθυμίας καὶ ἔφερον εἰς αἴσιον πέρας τὴν ἀποστολήν των. Δέον ὅπως ἀπονεμηθῇ αὐτοῖς καὶ ὑλικὴ ἀμοιβή». Καὶ ἡ ὑπόθεσις συνεχίζεται. Διάταγμα Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Ὑπουργὸς Ταβουλάρης. «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν........... ἀποφασίζομεν καὶ διατάσσομεν προαγωγὴν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ κλπ.». Λυποῦμαι διότι ἠναγκάσθην νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ σᾶς διαβεβαιῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι ζωηρὰν ἐντύπωσιν μοῦ προξενεῖ ἡ συγκεκριμένη περίπτωσις. Διότι διεπίστωσα, ὅτι, ἐκτὸς αὐτοῦ, εἰς τὸν φάκελλον τοῦ ἐν λόγῳ ἀστυνομικοῦ ὑπῆρχον δύο στοιχεῖα. Ἕνα ἀποδεικτικὸν περὶ τοῦ ὅτι κέκτηται ἀπολυτήριον Γυμνασίου μὲ ἡμερομηνίαν ἐν Ν. Σμύρνῃ τῇ 11ῃ Ὀκτωβρίου 1943 κλπ., ὅτι κατὰ τὸ διδακτικὸν ἔτος 1942–43 ἔχει διακούσει κατ’ ἰδίαν πάντα τὰ ἐν τῇ ἕκτῃ τάξει τοῦ Γυμνασίου παλαιοῦ τύπου διδασκόμενα μαθήματα, καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1946 δεύτερον πιστοποιητικὸν ἐξ οὗ ἐμφαίνηται, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται, κατὰ τὸ κρίσιμον αὐτὸ χρονικὸν διάστημα μὲ τὸ ὁποῖον συνδέονται αἱ προαγωγαί, φέρεται ὡς ἀποφοιτήσας τοῦ Γυμνασίου. Ἕτερον πιστοποιητικόν: «Καθ’ ἅ ἐξάγεται ἐκ τῆς γενομένης ἐν τοῖς βιβλίοις ὑπὸ τοῦ γραμματέως τῆς Σχολῆς–Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν — ὁ Μανέτας φέρεται ἐγγεγραμμένος ὡς τριτοετὴς τακτικὸς σπουδαστὴς τῆς ἡμετέρας Σχολῆς διὰ τὸ ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1943–44». Ὅπερ συμπίπτει μὲ τὸ ἀκαδημαϊκὸν ἔτος τῆς ἀποφοιτήσεώς του ἐκ τοῦ Γυμνασίου. Πρῶτον στάδιον εἶναι τὸ χρέος τὸ ὁποῖον εἶχον νὰ ἀποκαταστήσω τὴν ἠθικὴν πλευρὰν τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθην προηγουμένως. Τὸ δεύτερον στάδιον, βεβαίως, ἀφίνει ἔκθετον τὸ θέμα καὶ θὰ μὲ ἀπασχολήσῃ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως Διοικήσεως πλέον.

§149Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἰλικρινῶς δὲν ἀντιλαμβάνομαι ποῖον εἶναι τὸ θέμα τῆς ἠθικῆς τάξεως, διότι πράγματι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς — ἐγὼ θὰ σᾶς προσθέσω καὶ ἕνα ἄλλο —εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σχολὴν ὡς ἀπόφοιτος Σχολαρχείου καὶ κατώρθωσε δι’ ἰδιωτικῆς ἐπιδόσεως καὶ μελέτης νὰ πάρῃ τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ τὸ πῆρε. Διατί ἐμφανίζεται ὡς τελειόφοιτος τῆς Παντείου; Διότι βάσει νόμου οἱ ἀπόφοιτοι Στρατιωτικῶν Σχολῶν δικαιοῦνται νὰ ἐγγράφωνται εἰς τὸ τρίτον ἔτος τῆς Παντείου Σχολῆς ἤ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ δι’ αὐτό, ἐνῷ δὲν εἶχε διανυθῆ αὐτὸ τὸ ἔτος, ἐμφανίζεται ὡς τελειόφοιτος, ἐνῷ δὲν ἔχει μοιραίως, ὡς ἐμφαίνηται ἐκ προηγουμένου ἀποδεικτικοῦ σπουδῶν, διανύσει αὐτὸ τὸ ἔτος. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος. Ἀλλὰ ἐγὼ δέχομαι πρὸς στιγμὴν ὅτι ὑπέπεσεν εἰς τοιοῦτον βαρὺ παράπτωμα. Ἐὰν ὅμως ὑπέπεσεν εἰς τοιοῦτον βαρὺ παράπτωμα ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς τὸ 1946, πῶς διετηρεῖτο ἔκτοτε εἰς τὸ Σῶμα καὶ πῶς τὸ Ἀστυνομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τὸν ἔκρινε μὴ προακτέον, λέγει ὅτι: «κρίνεται μὴ προακτέος, ὁ ἀστυνόμος Μανέτας, διότι προήχθη παρανόμως καὶ κατὰ διασκελισμὸν ἀρχαιοτέρων του»; Αὐτὴ ἦτο ἡ μόνη δικαιολογία διὰ τὴν ὁποίαν ἐκρίνετο μὴ προακτέος ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός. Ἀλλὰ καὶ ἄν ἔχῃ τοιοῦτον παράπτωμα, τὸ Ἀστυνομικὸν Συμβούλιον ὅταν τὸν ἔκρινε, δὲν ἔκρινε αὐτὸ τὸ παράπτωμα, τὸ ὁποῖον εἶναι πράγματι βαρὺ ὄχι νὰ τὸν κρίνῃ μὴ προακτέον, ἀλλὰ νὰ τοῦ ἐπιβάλῃ ἄλλας μεγαλυτέρας κυρώσεις, ἀλλὰ τὸν ἔκρινε μὴ προακτέον — ἔχω δὲ τὰ πρακτικὰ — μὲ μόνην δικαιολογίαν, ὄχι ὅτι δὲν εἶναι ἱκανὸς διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ βαθμοῦ του, ὡς ἐπιβάλλει ὁ κανονισμὸς τῆς Ἀστυνομίας, ἀλλά, λέγει, τὸν κρίνει μὴ προακτέον, διότι προήχθη παρανόμως κατὰ διασκελισμὸν τῶν ἀρχαιοτέρων του. Καὶ ἔρχεται δὶς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἀκυροῖ ὀρθῶς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτ. Συμβουλίου διότι λέγει, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ τῶν ἀποφάσεών του 601 καὶ 643 τοῦ 1949 καὶ 1950: «δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ κρίνετε ἕνα ἀξιωματικὸν μὴ προακτέον διότι παρανόμως προήχθη». Αὐτὴ εἶναι πρᾶξις τῆς Πολιτείας τὴν ὁποίαν ἄλλοι θὰ κρίνουν. Ἐὰν λοιπὸν κ. Ὑφυπουργέ τό πρᾶγμα δὲν ἔχει ὅπως ἐγὼ σᾶς λέγω, ἀλλὰ ἔχει καθ’ ὅν ἀνώμαλον τρόπον νομίζετε καὶ πιστεύω ὅτι, τὸ νομίζετε φυσικὰ ἀπολύτως καλοπίστως, ἀπορῶ πῶς δὲν ἐκινήθη ἡ ποινικὴ διαδικασία κατὰ τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ ἐπὶ τόσα ἔτη, ἀλλὰ τὸ ἀστυνομικὸν Συμβούλιον, ἀποτελούμενον ἀπὸ Διευθυντάς, τόν ἔκρινε πάντοτε ὡς παρανόμως προαχθέντα κατὰ διασκελισμὸν τῶν ἀρχαιοτέρων του. Δηλαδὴ τὸν παραδέχονται ἱκανόν διὰ τὸν βαθμόν, προσπαθοῦν ὅμως διὰ τυπικοὺς λόγους νὰ τόν κρατήσουν μὴ προακτέον καὶ παραβλέπουν τοιοῦτον βαρύτατον πραγματικὸν παράπτωμα τό ὁποῖον νομίζω θὰ ἔπρεπε ὄχι μόνον νὰ ἔχῃ τὰς κυρώσεις αὐτάς, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ἀπομάκρυνσίν του. Ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα τῶν σπουδῶν ἔχει ὅπως σᾶς τὸ εἶπα, κύριε ὑπουργέ καὶ πιστεύσατέ με κύριοι βουλευταί, ὅτι ἔχει ὅπως σᾶς τὸ εἶπον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὴν περίπτωσιν καὶ ἐὰν πράγματι πεισθῇ, ὅτι οὕτως ἔχει, νὰ μᾶς φέρῃ ἐδῶ μίαν διάταξιν καὶ ἡμεῖς θὰ τόν βοηθήσωμεν. Ἀλλὰ σήμερον, ζητοῦμεν τὴν διαγραφήν, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀδικῆται ἕνας ἀξιωματικὸς μετὰ 14 ὁλόκληρα ἔτη.

§150Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διαταράσσεται ἡ ἀρχὴ τῆς ἱεραρχίας, κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ υἱοθετήσετε πρότασίν μου περὶ διαγραφῆς τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 7.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λυκουρέζου περιέχουσα τὴν ἔννοιαν τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 7.

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὴν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§153Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὶ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός διὰ τὴν παράγραφον 3;

§154Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Θὰ παρεκάλουν νὰ ψηφισθῇ ὅπως ἔχει τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν πρόκειται, ὡς ἐτόνισα, περὶ θέματος ἱεραρχίας, ἀλλὰ πρόκειται περὶ μιᾶς ἀποκαταστάσεως ἐπιβαλλομένης.

§155Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ διεφωτίσθη ἐπαρκῶς. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς ὡμίλησε περὶ θέματος ἠθικῆς τάξεως, δὲν ἀπέδειξεν ὅμως τοῦτο.

§156Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Νομίζω, ὅτι ἀπέδειξα, φέρων εἰς γνῶσιν σας τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικὸς δὲν ἔδει νὰ προαχθῇ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ.

§157Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πάντως τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως εἶναι ὅτι καταλήγει νὰ προτείνῃ ἠθικὰς ἀμοιβὰς εἰς τὸν ἀξιωματικὸν αὐτόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπροχώρησε περαιτέρω.... ...... καὶ ἐγὼ συνομολογῶ ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα τοῦ νόμου τοῦ 1942 τῆς συρράξεως μὲ ἐνόπλους καὶ τῆς διακινδυνεύσεως τῆς ζωῆς, ἀλλὰ βλέπετε ἔχομεν κάποιαν πρᾶξιν διὰ τῆς ὁποίας ὁ τότε ἀστυνομικὸς Διευθυντὴς, ὁ κ. Βρανόπουλος καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς προέβησαν εἰς τὴν ἀπονομὴν ἠθικῆς ἀμοιβῆς. Αὐτὸ ἔγινε τὸ 1943 καὶ ἐρχόμεθα τώρα ἐν ἔτει 1955 νὰ τὴν ἀκυρώσωμεν. Ἐπαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι αἱ ἀρχαὶ τῆς χρηστῆς Διοικήσεως ἐπιβάλλουν καὶ παρανόμους ἀκόμη πράξεις καὶ αὐθαιρέτους, τῆς Διοικήσεως ὅταν παρέλθῃ χρόνος μακρὸς νὰ τὰς ἀναγνωρίζωμεν καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Διοίκησις, οὔτε διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ νὰ ἔλθῃ νὰ τὰς ἀνατρέψῃ.

§158Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Δὲν ἀνατρέπει, ἁπλῶς ἀποκαθιστᾷ, διὰ τῆς καθηλώσεως, τὴν ἠθικὴν τάξιν.

§159Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν προτείνω, δὲν φέρει καμμίαν τελείως ἀνωμαλίαν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 7. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν διαγραφὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι καὶ συνεπῶς ἀπερρίφθη. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἔχει μὲ τὰς τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. (Ἀκολούθως τὸ ἄρθρον 8 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει) Ἄρθρον 9ον.

§164Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 9 «ταύτας καταλαμβάνουν διὰ προαγωγῆς», θὰ παρακαλέσω «τὸ διὰ προαγωγῆς, δι’ ἀποφάσεως κλπ.», νὰ διαγραφῇ καὶ νὰ καταχωρηθῇ: «Ταύτας καταλαμβάνουν κατόπιν ἐξετάσεων, κατὰ τὰ δι’ ἀποφάσεων τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν ὁριζόμενα ἐκ τῶν........ (ἀναγινώσκει).........». Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει τὴν ἐξήγησιν συνδεομένη μὲ τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει τὸ Σῶμα τῶν εἰδικοτήτων αὐτῶν. Ἔχετε ἀντίρρησιν;

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἐτροποποιήθη.

§166Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐξηγήσετε τὴν λέξιν ἐξέτασις. Τί θὰ εἶναι οἱ ἐξεταστέοι;

§167Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Δι’ ἀποφάσεως ἡμετέρας θὰ καθορισθῇ ὁ τρόπος τῶν ἐξετάσεων τῶν ἰατρῶν. Βεβαίως σᾶς δηλῶ ὅτι ἡ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπὴ θὰ συγκροτῆται ἀπὸ ἐπιστήμονας καθηγητάς, παρέχοντας πλήρη τὰ ἐχέγγυα.

§168Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν ὅτι πρόκειται περὶ τριῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἤδη ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Οἱ ἰατροὶ ἐκτελοῦν ὑπεύθυνον ὑπηρεσίαν. Φαντασθῆτε ποία θὰ ἦτο ἡ κατάστασις τῆς Ἀστυνομίας νὰ ἐμπιστεύεται κανεὶς τὴν ὑγείαν καὶ τὴν ζωήν τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἱκανοί. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα τῶν ἐξετάσεων δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κἄν. Αὐτοὶ ἤδη ἐξητάσθησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἔλαβον τὸ δίπλωμα μὲ ἄριστα. Ἐπομένως, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει σκοπιμότης τῶν ἐξετάσεων. Νομίζω ὅτι, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ ἄρθρον ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχει καλῶς καὶ νομίζω ὅτι ἀπὸ πλευρᾶς τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης θὰ πρέπει νὰ ἀπαλείψετε τὰς λέξεις «ὅτι θὰ δίδουν ἐξετάσεις», διότι, ὑπηρετοῦν εὐόρκως τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων καὶ δὲν πρέπει νὰ δώσουν ἐξετάσεις πάλιν. Τὸ θέμα τοῦτο, δὲν πρέπει νὰ θίγεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, διότι ἀντιβαίνει πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης.

§169Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Οἱ ἐξετασθησόμενοι εἰς τί θὰ χρησιμοποιηθοῦν; Ὡς διευθυνταί, ἐπιμεληταί, ἢ βοηθοί;

§170Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ὡς βοηθοὶ καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐξελιχθοῦν.

§171Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δηλαδή, ἔχουν τὸ πτυχίον τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἔχουν καὶ τὴν ἄδειαν τῆς εἰδικότητος.

§172Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Δὲν ὑποθέτω ὅτι τὴν ἔχουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι βέβαιον ......

§173Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Πάντως δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητα ἐὰν δὲν πάρουν τὴν ἄδειαν τῆς εἰδικότητος, ἀφοῦ ἐξετασθοῦν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ νόμος. Συνεπῶς, εἶναι περιτταὶ αἱ ἐξετάσεις. Προτιμότερο θὰ ἦτο νὰ βάλετε χρόνον ὡρισμένον, π. χ. νὰ εἴπετε 3–4 ἔτη ὑπηρεσίας ὡς βοηθοὶ εἰς νοσοκομεῖα Αʹ ἢ Βʹ ἢ κλινικήν, καὶ δύο ἔτη ὑπηρεσίας ὡς ἐπιμεληταί. Εἶναι προτιμότερον τοῦτο διὰ τὴν ἐπιστήμην καὶ τοὺς ἐπιστήμονας, παρὰ νὰ τοὺς θέσετε πάλιν ὑπὸ ἔλεγχον.

§174Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσ.). Θὰ παρακαλέσω νὰ πιστεύσετε ὅτι διέπομαι ἀπὸ πνεῦμα ἀρχῆς καὶ δι’ αὐτὸ καθιέρωσα τὰς ἐξετάσεις.

§175Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἔχουν τὰ πράγματα ὡς ἐξέθεσαν οἱ συνάδελφοι ἰατροί, νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἐξετάσεων περιττεύει. Εἶναι πτυχιούχοι καὶ ἔχουν καὶ ἕνα προσόν, — τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω ἐὰν τὸ ἔχουν, — τὸ νὰ ὑπηρετοῦν ὡς ἀστυφύλακες. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανυποβληθοῦν εἰς ἐξετάσεις. Εἶναι ἀριστοῦχοι πτυχιούχοι. Τί θὰ γίνῃ ἐὰν ἀπορριφθοῦν; Ἐὰν ἡ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία τοὺς ἔκρινεν ἀριστούχους πτυχιούχους — καὶ θὰ εἶναι ἡ ἰδία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θά τοὺς ἐξετάσῃ; Ἐὰν τοὺς ἀπορρίψῃ καὶ δὲν τοὺς κρίνῃ ἱκανοὺς νὰ παραμείνουν εἰς τὸ Σῶμα, τί θὰ γίνῃ; Αὐτὸ εἶναι ὀξύμωρον.

§176Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Πετρίδη μὲ ὑποχρεώνει νὰ διασαφηνίσω τὸ ἑξῆς, διότι ἴσως δὲν ἔγινα ἀντιληπτός: Ἐδῶ πρόκειται περὶ δύο κατηγοριῶν ὑπαλλήλων, διοικητικῶν καὶ ἀστυνομικῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ εὐθυγραμμίσω τοὺς ἀστυνομικοὺς ὑπαλλήλους μὲ τοὺς διοικητικοὺς καὶ ἐφ’ ὅσον μάλιστα πρόκειται περὶ ὑπηρετούντων εἰς τὴν Ἀστυνομίαν καὶ τὸν διοικητικὸν κλάδον, προσώπων, ὑπερβαινόντων τὸν ἀριθμὸν 3, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία δυνατότης ἐπιλογῆς, καὶ ἡ δυνατότης αὐτῆς τῆς ἐπιλογῆς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἄλλως, παρὰ διὰ διαγωνισμοῦ. Πρῶτον, λοιπόν, θέμα ἀρχῆς, καὶ δεύτερον, ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων ἐπιβάλλει τὴν ὕπαρξιν διαγωνισμοῦ, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ προώθησις τῶν ἱκανωτέρων.

§177Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τώρα ἀντελήφθην. Τὸ πρᾶγμα ὁμιλεῖ ὅτι πρόκειται περὶ τριῶν θέσεων καὶ πολλῶν ὑποψηφίων, ὑπηρετούντων ὡς ἰατρῶν καὶ εἰς τὸν διοικητικὸν κλάδον ἐπὶ πολλὰ χρόνια. Σύμφωνα μὲ τὴν πληροφορίαν, ἡ ὁποία ἐδόθη, αἱ ἐξετάσεις, δὲν ἔχουν ἄλλον σκοπόν, παρὰ μόνον ἐκ τῶν 5 ἢ 6 νὰ ἐπιλεγοῦν οἱ τρεῖς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αἱ ἐξετάσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται πρέπει νὰ μὴ δοθοῦν. Εἶναι προτιμότερον δι’ ἰδικῆς σας ἀποφάσεως νὰ βάλετε ὅποιους θέλετε, τοὺς τρεῖς, τοὺς ὁποίους θέλετε, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ διαβλητόν. Διότι ἐγὼ δὲν ἐγνώριζα ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι εἰς τὸν διοικητικὸν κλάδον, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις, αἱ ὁποῖαι, προβλέπονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἑπομένως, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις καὶ νὰ ἐπιλέξετε τοὺς τρεῖς σεῖς. Διότι ἐξετάσεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν. Σᾶς λέγω κύριοι συνάδελφοι, ἕνα πρᾶγμα, ἐὰν δώσουν ἐξετάσεις καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου σήμερον, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἀποτύχουν. Πάρετε ἐμένα νὰ δώσω ἐξετάσεις εἰς τὴν ἰατρικήν, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι θὰ ἀποτύχω. Τὸ ζήτημα τῶν ἐξετάσεων εἶναι πολὺ δύσκολον. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις καὶ βάλετε ὅποιους θέλετε.

§178Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Τὸ πρᾶγμα διορθώνεται ἐὰν εἴπητε, κατόπιν διαγωνισμοῦ. Ἡ κατάληψις τῶν θέσεων γίνεται κατόπιν διαγωνισμοῦ.

§179Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Τὸ δέχομαι.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἐτροποποιήθη;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10, 11 καὶ 12 ὡς ἔχουσι).

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 13ον.

§184Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 13 καὶ εἰς τὸ ἐδάφιον 1, ὑπάρχει τὸ ἑξῆς: «Οἱ ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑπαστυνόμου Βʹ καὶ ἄνω ἀκολουθοῦσι τὰς κατ’ ἀρχαιότητα προαγωγὰς τῶν ἀμέσως ἀρχαιοτέρων των». Ὑπάρχουν περὶ τοὺς 25 ὑπαστυνόμοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς αὐτὴν τὴν διάταξιν. Οὔτε ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ ἐπέλθῃ διότι δὲν ἐπέρχεται αὔξησις τοῦ μισθοῦ των. Θὰ συμβῇ δὲ, ἐὰν δὲν συμφωνήσετε μαζί μου, τὸ ἑξῆς ἄτοπον, ὅτι οἱ νῦν ὑπηρετοῦντες ἀστυφύλακες, προαγόμενοι, θὰ φθάσουν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνθυπαστυνόμου καὶ θὰ παίρνουν μεγαλύτερον μισθόν, διότι θὰ ἔχουν τὸ ἐπίδομα τῆς 4ετίας. Νομίζω ὅτι συμφέρει, τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἐπὶ τοῦ παρόντος λαμβάνουν ἀνώτερον μισθὸν ἐκείνου τὸν ὁποῖον θὰ λάβουν ἂν προαχθοῦν, διότι ἔχουν τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας. Ἂς περιληφθῇ διάταξις ὅτι συμπεριλαμβάνονται καὶ οἱ ἀνθυπαστυνόμοι ὁμοῦ μετὰ τῶν ὑπαστυνόμων. Βʹ.

§185Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Ἡ προαγωγὴ τῶν ἀνθυπαστυνόμων γίνεται κατόπιν ἐξετάσεων, ἐνῷ τῶν ἄλλων γίνεται κατ’ ἀρχαιότητα. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔχετε καταθέσει τροπολογίαν.

§186Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν ἔχω καταθέσει, ἀλλὰ εἶναι μία λύσις.

§187Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσ.). Ἐφ’ ὅσον εἶναι διάφορος ὁ τρόπος τῆς προαγωγῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐθυγραμμισθοῦν. Ἄλλωστε, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ εὐθυγραμμίσωμεν τὰ κρατοῦντα εἰς τὸν Στρατὸν μὲ τὰ κρατοῦντα εἰς τὴν Ἀστυνομίαν. Ἡ συσχέτισις τῶν δύο κατηγοριῶν δὲν εἶναι ὀρθή, διότι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι διάφορα τὰ κρατοῦντα τῶν μὲν πρὸς τοὺς δέ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 13ον δεκτόν;

§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14).

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§192ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐπερωτήσεις καὶ ἐρωτήσεις. (Ὥρα 10.20′ μ. μ.).