1955.05.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 94η

Τετάρτη 18 Μαΐου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Δανιηλίδης αἰτεῖται δίμηνον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν διμήνου ἀπουσίας ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Κ. Δανιηλίδην, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν λεωφορείων Μακεδονίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τοῦ κλάδου των καὶ ζητούντων κατάργησιν τοῦ νόμου περὶ ΟΕΑΣ, ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28050)54 ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Ἐργασίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνεταιρισμῶν Ἀποκαταστάσεως Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Δοξάτου, Ἁγίου Ἀθανασίου, Κεφαλαρίου, Καλαμῶνος, Νεροφράκτου, Μουρολείκης, Μικροχωρίου Φτελιᾶς, Κουδουνίου, Καλοῦ Ἀγροῦ, Φωτολείβους, Νέας Ἀμισοῦ, Βαλτοχωρίου, Μαυροβάτου, Καλαμπακίου καὶ Δράμας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἔκτακτον ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου εἰσφορὰν ἐπὶ τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν τῶν Τεναγῶν Φιλίππων, ὑπολογισθεῖσαν εἰς 7 ὀκάδας σῖτον κατὰ στρέμμα καὶ ζητούντων τὴν ὁλοσχερῆ κατάργησιν αὐτῆς ὡς ἐπαχθοῦς, ἀδίκου καὶ ἀπαραδέκτου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαναδιορισθέντων ὑπαλλήλων τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος, ζητούντων ἀναγνώρισιν τοῦ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνου αὐτῶν, ὡς πραγματικοῦ τοιούτου, ὡς ἐγένετο καὶ μὲ ὑπαλλήλους ἄλλων ὑπηρεσιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Κ. Βοβολίνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας Ἀναστάσεως Πειραιῶς, ζητούντων μὴ μετάθεσιν τῆς ἐπὶ τῶν ὁδῶν Ἀναπαύσεως–Μεσολογγίου στάσεως τῶν αὐτοκινήτων τῆς Λεωφορειακῆς γραμμῆς Πειραιῶς–Ἀναστάσεως–Εὐγενείας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν Δεσποίνης χήρας Χρήστου Φρουντουκίδη, αἰτούσης διαγραφὴν ἐκ τῆς δυνάμεως ΣΠΑ Δράμας, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 60518 φορτηγοῦ αὐτοκινήτου της τὸ ὁποῖον ἀπὸ πενταμήνου παραμένει ἐν ἀκινησίᾳ, ἀγορασθέντος δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 428)54 συμβολαίου ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Ὁ βουλευτὴς Βερροίας κ. Δημ. Χατζηδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μυλωθρῶν ὑδρομύλων Βερροίας, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν– Μυλεργατῶν, διότι τοῦτο ἐβεβαίωσεν ὅλως παρανόμως, εἰσφορὰς εἰς βάρος των, καθ’ ὅσον οὗτοι ἀλέθουσι σῖτον μόνον διὰ τὰς ἀτομικὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἔγγραφά σας 2155)1150–2218)1190)21571)1152 1955. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Βαμπούλη καὶ Μ. Γεωργαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὡς ἄνω ἐγγράφων σας, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Βαμπούλη καὶ Μ. Γεωργαντᾶ, περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐκ τῆς κακοκαιρίας τῶν πρώτων ἡμερῶν τοῦ μηνὸς Μαρτίου πληγέντων ἀγροτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα κατόπιν ὁδηγιῶν μας, ἔδωσεν ἐντολὴν πρὸς τὰ ἁρμόδια ὑποκαταστήματά της, ὅπως κατόπιν ἐξακριβώσεως ἐν συνεργασίᾳ καὶ μετὰ τῶν Δ)νσεων Γεωργίας τῶν γενομένων ζημιῶν ἀναστείλουν τὴν εἴσπραξιν ὀφειλῶν τῶν πληγέντων ἀγροτῶν ἐκ παλαιοτέρων δανείων των καὶ συνεχίσουν τὴν πιστοδότησίν των πρὸς ἀγορὰν λιπασμάτων, γεωργικῶν φαρμάκων καὶ ἐν γένει συνέχισιν τῶν καλλιεργητικῶν ἐργασιῶν των. Εἰς τὴν περίπτωσιν ζημιῶν μεγάλης ἐκτάσεως, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων διεταράχθη ἡ οἰκονομία καλλιεργητῶν τινων, ἀντιμετωπίζεται τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐκτάκτου εἰδικῆς πιστοδοτήσεώς των. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ἐξεδόθησαν αἱ δέουσαι διαταγαὶ τόσον ἐκ μέρους ἡμῶν πρὸς τὰς Δ)νσεις Γεωργίας τῶν Νόμων, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τῆς ΑΤΕ πρὸς τὰ ὑποκαταστήματα αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

2 Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Λιβαδᾶ. Εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων Νομοῦ Καστοριᾶς, ἔχει ἐνταχθῆ ἡ βελτίωσις τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου Κοινότητος Μεσοποταμιᾶς διὰ τῆς κατασκευῆς δύο ὑδατογεφυρῶν μιᾶς ὑδροληψίας καὶ 5 ἀναβαθμῶν. Προϋπολογισμὸς τοῦ ἔργου δρχ. 20.000. Εἰς τὸ Πρόγραμμα τῶν Παραμεθορίων Β. Ἑλλάδος, ἔχουσιν ἐνταχθῆ τὰ κάτωθι ἔργα: α) Ἡ κατασκευὴ ὀχετῶν καὶ συμπλήρωσις ὁδοστρώματος τῆς ὁδοῦ Ἁγίας Κυριακῆς–Οἰνόων–Διποταμιᾶς προϋπολογισμὸς δρχ. 50.000. β) Ἡ ἀπόφασις τελεσθείσης γεωτρήσεως κατὰ τὸ παρελθὸν, προϋπολογισμὸς δρχ. 10.000. γ) Τὰ ἀνωτέρω ἔργα ἐχρηματοδοτήθησαν ἐγκαίρως καὶ προβλέπεται νὰ περατωθοῦν ἐντὸς τοῦ τρέχοντος οἰκον. ἔτους. δ) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31333)2.3.55 ἡμετέρας κοινοποιηθείσης καὶ ὑμῖν, ἐζητήθησαν παρὰ τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Ν. Καστοριᾶς περισσότεραι πληροφορίαι ὡς πρὸς τὰ μικρὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἔχουν τοπικῶς προγραμματισθῆ καὶ ἐκτελοῦνται ἐκ τῶν πιστώσεων αἱ ὁποῖαι τίθενται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Νομαρχῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

3. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κουτσοπετάλου καὶ Δ. Παπασπύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3862)2076)3.5.55 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Κατὰ τὰ μέσα τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, συνεπείᾳ ραγδαίων καὶ παρατεταμένων βροχῶν καὶ ψυχροῦ καιροῦ, ἐσημειώθησαν εἰς τὰς περιφερείας Λεβαδείας καὶ Λοκρίδος μερικαὶ ζημίαι εἰς τὰς μέχρι τότε σπαρείσας διὰ βάμβακος ἐκτάσεις καὶ ὡρισμέναι ἐξ αὐτῶν παρέστη ἀνάγκη νὰ ἐπανασπαροῦν. 2) Διὰ τὴν ἐπανασπορὰν τῶν ἀνωτέρω ἐκτάσεων διετέθησαν, εἰς τοὺς βαμβακοκαλλιεργητὰς, διὰ τῶν Γεωργικῶν Ὀργανώσεών των, ἐπὶ πιστώσει νέαι ἐπαρκεῖς, ὅσαι ἐζητήθησαν ποσότητες βαμβακοσπόρου σπορᾶς ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ σποροπαραγωγικοῦ κέντρου Ἀταλάντης. Αἱ οἰκεῖαι Δι)νσεις Γεωργίας περὶ τὸ τέλος Ἀπριλίου μᾶς ἀνέφεραν, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὰς περιφερείας των πλήρης ἐπάρκεια βαμβακοσπόρου διὰ τὰς ἀνάγκας τόσον τῆς πρώτης σπορᾶς, ὅσον καὶ τῆς τυχὸν ἐπανασπορᾶς. 3) Ἡ ΑΤΕ ἀπὸ τῆς 11 Μαΐου ἀρχίζει τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς καὶ τῆς 2ας δόσεως τῶν καλλιεργητικῶν δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πασσάδη. Ἔγγραφόν σας 988)55. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν κρίνονται ἐπαρκεῖς αἱ ὑπὸ τῆς κειμένης Δασικῆς Νομοθεσίας, προβλεπόμεναι κυρώσεις κατὰ τῶν ἐμπρηστῶν τῶν δασῶν, τῶν λαθροϋλοτόμων καὶ γενικῶς κατὰ τῶν προξενούντων φθορὰς εἰς τὰ δάση. Οὐχ ἧττον, ὅμως, ἡ προστασία τῶν δασῶν τῆς Χώρας μας χωλαίνει προσκρούουσα εἰς τὴν σοβαρωτάτην ἀριθμητικὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ δασικοῦ προσωπικοῦ καὶ εἰς τὴν ἐν πολλοῖς, παρατηρουμένην ἀδιαφορίαν τῶν ἰδιοκτητῶν δασῶν (φυσικῶν ἢ νομικῶν προσώπων) ἰδιωτικῶν δασῶν διὰ τὴν πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς Δασικῆς Ὑπηρεσίας, συμμόρφωσίν των καὶ ἰδίως: α) διὰ τὴν πρόσληψιν ἐπαρκῶν μονίμων καὶ προσωρινῶν πυροφυλάκων, ὡς ἄλλως τε τοῦτο προβλέπεται ὑπὸ τῆς Δασικῆς Νομοθεσίας πρὸς φύλαξιν τῶν δασῶν των καὶ β) διὰ τὴν λῆψιν ὡρισμένων προστατευτικῶν μέτρων ὡς διενέργειαν ἀραιωτικῶν ὑλοτομιῶν, ὑλοτομίας τῆς ὑπορόφου βλαστήστεως, διάνοιξις ἀντιπυρικῶν ζωνῶν κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔγγραφον ὑπ’ ἀριθ. 8353)2062)3.5.55. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν εἰδικὴν φορολογίαν τῶν πλοίων τοῦ Ν. 1880)51 ὑπόκεινται πάντα τὰ ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν πλοῖα καὶ πλοιάρια. Ὡς τοιαῦτα δὲ χαρακτηρίζονται κατὰ τὸν Ἐμπορικὸν Νόμον, τὰ σκάφη τὰ δυνάμενα νὰ κινοῦνται δι’ ἰδίας δυνάμεως (μηχανικοῦ ἢ ἄλλου μέσου) καὶ συνεπῶς πᾶν πλωτὸν ναυπήγημα τὸ ὁποῖον δὲν κινεῖται δι’ ἰδίων μέσων, ἀλλὰ διὰ ρυμουλκύσεως ὡς αἱ φορτηγίδες καὶ τὰ σλέπια, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ πλοῖον ἢ πλοιάριον ὡς δέχεται παγίως καὶ ἡ νομολογία. Τὴν ἀνωτέρω λύσιν ἀνεκοινώσαμεν εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 4727 ἐ. ἔ. ἐγγράφου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 439 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου, δι’ ἧς παρακαλεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τίνα λόγον ὁ Οἰκον. Ἔφορος Μαραθῶνος δὲν προέτεινε διὰ τὴν θέσιν τοῦ κλητῆρος τῆς Ἐφορίας Μαραθῶνος τὸν Ἀθανάσιον Μπουλέκον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 25 παρ. 3 τοῦ ν. 1811)51 «περὶ Κώδικος καταστάσεως τῶν δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων» ὁ Οἰκον. Ἔφορος παρ’ ᾧ ἡ κενὴ θέσις κλητῆρος ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν αὐτῷ αἰτήσεων τῶν ἐπιθυμούντων νὰ καταλάβωσι τὴν κενὴν ταύτην θέσιν προτείνει ἀριθμὸν τριπλάσιον τῶν κενῶν θέσεων ἐκ τούτων δὲ ὁ ἁρμόδιος πρὸς διορισμὸν ἐκλέγει τοὺς διωρισμένους. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ Οἰκον. Ἔφορος Μαραθῶνος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 656)701)22.3.55 ἀναφορᾶς του ὑπέβαλε τὰς αἰτήσεις διορισμοῦ τριῶν κατὰ τὴν γνώμην του καταλληλοτέρων ἤτοι τῶν: 1) Σπ. Σωτήρχου, 2) Ἀθαν. Μπουλέκου καὶ 3) Σπ. Ἀναστασίου, ἐκφράσας ἅμα τὴν εὐχήν, ὅπως τὴν θέσιν καταλάβῃ ὁ Σπυρ. Σωτῆρχος ὅστις ἀφ’ ἑνὸς μὲν καθ’ ἃ προκύπτει ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1184)55 πιστοποιητικοῦ τοῦ 100 Στρατολογικοῦ Γραφείου Ἀθηνῶν πάσχει ἐκ σεσημασμένης δυσκαμψίας τῆς δεξιᾶς κατ’ ἰσχίον ἀρθρώσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του παρὰ τῇ Οἰκον. Ἐφορίᾳ Μαραθῶνος ἀμισθὶ ἐπὶ μῆνα καὶ πλέον οἰκειοθελῶς καὶ μὲ ἀρίστην ἀπόδοσιν ἐργασίας. Ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. ὑπουργὸς μελετήσας ὅλον τὸν δημιουργηθέντα φάκελλον προέβη εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ Σπυρ. Σωτήρχου πρὸς πλήρωσιν τῆς κενῆς τῇ Οἰκον. Ἐφορίᾳ Μαραθῶνος θέσεως κλητῆρος τῆς σχετικῆς πράξεως τοῦ διορισμοῦ του δημοσιευθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 80)9.4.55 Φ.Ε.Κ. (Τεῦχος Γʹ). Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

3. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ ἐρωτήσεως, περὶ ἀντικαταστάσεως τῶν ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων ἐπιβαλλομένων διαφόρων φορολογιῶν διὰ μιᾶς φορολογίας ἐπὶ τῆς βενζίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Παρομοία πρότασις ἐτέθη καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργείου πλὴν ὅμως δὲν ἐγένετο ὑπ’ αὐτοῦ δεκτή, καθόσον ἡ υἱοθέτησις ταύτης θ’ ἀνέτρεπε τὴν βάσιν ἑκάστης τῶν ἤδη ἐπιβαλλομένων φορολογιῶν ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων, ὡς π.χ. τὰ δημοσίας χρήσεως αὐτοκίνητα, ἅτινα δεδικαιολογημένως φορολογοῦνται σήμερον κατὰ πολὺ ἐλαφρότερον τῶν ἰδιωτικῆς χρήσεως τοιούτων θὰ ἐπεβαρύνοντο κατὰ πολὺ περισσότερον, λόγῳ τῆς καταναλισκομένης ὑπ’ αὐτῶν μεγαλυτέρας ποσότητος βενζίνης ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως αὐτοκίνητα. Ἐκτὸς τούτων θὰ καθίστατο δυσχερὴς ἡ φορολόγησις τῶν αὐτοκινήτων διότι θὰ ἐπεβάλετο ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ καθιέρωσις συστήματος ἀναλόγου πρὸς τὸ προβλεπόμενον βάσει τοῦ Α. Ν. 644)1937 διὰ τὴν χορήγησιν ἀκαθάρτου πετρελαίου τοιοῦτον, ἤτοι τῆς δι’ ἀδειῶν ἢ δελτίων χορηγήσεως βενζίνης εἰς τὰ αὐτοκίνητα, πρὸς ἀποφυγὴν, ἐκ τῆς προσθέτου διὰ τ’ αὐτοκίνητα φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς βενζίνης, τῶν λοιπῶν μηχανημάτων τῶν λειτουργούντων διὰ βενζίνης, πρᾶγμα ὅπερ θὰ ἐδημιούργει ἐν τῇ πράξει τὰς δυσχερείας ἐκείνας αἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν γενομένην ἐσχάτως κατάργησιν τοῦ Α. Ν. 644)1937. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1955

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Π. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ὑπὸ χρονολογίαν 25)4)55, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3657) 1901)26.4.55 Ὑμετέρου ἔγγραφον, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα συνάδελφον, ὅτι τὸ νομ. διάταγμα 3030)54 περὶ ἀγροφυλακῆς, εἶναι προϊὸν μακρᾶς πείρας καὶ πολλῆς μελέτης καὶ τοὐλάχιστον εἰς τὰς γενικὰς αὐτοῦ γραμμάς, δὲν χρῄζει μεταρρυθμίσεως, οὐδὲ ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τοιαύτην μεταρρύθμισιν τοῦ νομοθετήματος τούτου. Ἀληθὲς ὅτι εἰς ἄλλας χώρας ἡ ἀγροφυλακὴ εἶναι τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τῶν δήμων, καὶ παρ’ ἡμῖν ἄλλως τε ἴσχυε τοῦτο ἐπὶ μακρόν. Ἄλλαι ὅμως ἐκεῖ αἱ συνθῆκαι τῆς γεωργίας, τῆς κτηνοτροφίας, τῆς ἀρδεύσεως κλπ. παρ’ ἡμῖν δὲ ἐπὶ μακρὸν δοκιμασθὲν τὸ σύστημα τῆς δημοτικῆς καὶ κοινοτικῆς ἀγροφυλακῆς, δὲν ἔδωκε λύσιν εἰς τὸ θέμα, ἀκριβῶς λόγῳ τῶν ἰδιοτύπων παρ’ ἡμῖν συνθηκῶν. Ἡ Βουλὴ κατανοεῖ, ὅτι τὸ στάδιον τῶν πειραματισμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀγροφυλακῆς ἔχει λήξει καὶ ὅτι τὸ ἤδη ἐφαρμοζόμενον σύστημα εἶναι τὸ μόνον ἀνταποκρινόμενον εἰς τὰς συνθήκας τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας τῆς χώρας καὶ εἰς τὸ συμφέρον τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Ἄλλο βεβαίως τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τοῦ συστήματος. Οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες δύναται νὰ μελετήσουν τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐνδείκνυνται τυχὸν βελτιώσεις χωρὶς πάντως νὰ θίγωνται αἱ βάσεις τοῦ θεσμοῦ καὶ νὰ εἰσηγηθοῦν σχετικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅπερ καὶ θὰ ἐξετάσῃ τὰς εἰσηγήσεις των μετὰ προσοχῆς. Οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες πάντως ἔχουν πρὸ αὐτῶν εὐρὺ στάδιον ἐνεργείας ἐπὶ ἄλλων τοπικῶν ὑποθέσεων, ἐξ ἴσου σοβαρῶν μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀγροφυλακῆς. Εἶναι φρόνιμον καὶ συμφέρον διὰ τοὺς δημότας των, νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἄλλων τοπικῶν σκοπῶν καὶ νὰ ἀφήσουν τὴν δύσκολον ὑπόθεσιν τῆς ἀγροφυλακῆς εἰς τὴν κηδεμονίαν τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῆς φορολογίας, ἡ Βουλὴ γνωρίζει (ἐκ τῶν γενομένων συζητήσεων κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου τῆς ἀγροφυλακῆς) ὅτι α) ἐγένετο —καὶ μάλιστα πέραν παντὸς ὁρίου— σοβαρὰ μείωσις τῆς δυνάμεως τοῦ Σώματος, ἀπὸ τοῦ κατωτάτου ὀργάνου μέχρι τοῦ ἀνωτάτου, ὡς καὶ ἄλλαι σοβαραὶ οἰκονομίαι, πρὸς περιστολὴν τῶν δαπανῶν εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατόν, ὥστε ὁ θεσμὸς νὰ μὴ καταστῇ ἀντιοικονομικός, καὶ οὐδεὶς σήμερον δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ βασίμως ὅτι ὁ θεσμὸς εἶναι πολυτελής, καὶ β) οἱ φορολογικοὶ συντελεσταὶ κατὰ στρέμμα καθωρίσθησαν ἐν τῷ νόμῳ εἰς τὸ κατώτατον δυνατὸν ἐπίπεδον (βάσει τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων περὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν φυτειῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐν τῇ χώρᾳ καλλιεργειῶν), ὥστε μόλις νὰ καλύπτωνται αἱ ὡς ἀνωτέρω μειωθεῖσαι δαπάναι, εἶναι δὲ διὰ τοῦτο πολὺ χαμηλοὶ οἱ καθορισθέντες φορολογικοὶ συντελεσταί, ὡς εἰδικώτερον ἐξηγοῦμεν κατωτέρω. Ἡ φορολογία εἶναι ἤδη ὑπὸ βελτίωσιν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τις ἀπὸ τοῦδε (θὰ τὸ γνωρίζωμεν μετά τινας μῆνας) τί ἀκριβῶς θὰ ἀποδώσῃ αὕτη. Τὸ Ὑπουργεῖον πάντως θὰ αἰσθανθῇ ἱκανοποίησιν ἂν καταστῇ δυνατὸν ἡ ἐν τῷ νόμῳ καθοριζομένη ἐλαφρὰ πράγματι φορολογία νὰ καλύψῃ τὴν δαπάνην, κατόπιν μάλιστα τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν τῶν ὀργάνων τῆς ἀγροφυλακῆς κατὰ 10% ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου 1955, ἣν αὔξησιν δὲν εἴχομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτε παρεσκευάζετο καὶ ἐψηφίζετο ὁ νόμος. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ὅτι ἡ φορολογία ἀνέρχεται εἰς 5%. Ἡ φορολογία, κατὰ τὸ ἄρθρον 84 τοῦ ν. δ. 3030)54 περὶ ἀγροφυλακῆς, εἶναι ἁπλῶς κατὰ στρέμμα, κυμαινομένη ἀπὸ δρχ. 0.50 μέχρι 8.00 κατὰ στρέμμα, ἀναλόγως τῆς παραγωγικότητος τοῦ κτήματος. Ὡς δὲ σαφῶς προκύπτει ἐκ τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Β. Δ. τῆς 2ας Φεβρουαρίου 1955 περὶ ἐκτελέσεως τῶν οἰκονομικῶν διατάξεων τοῦ περὶ ἀγροφυλακῆς ὑπ’ ἀριθ. 3030)54 νομ. διατάγματος (Φ.Ε.Κ. 37)17.2.55) τὰ ἀνωτέρω κατὰ στρέμμα φορολογικὰ ποσοστὰ ἰσοδυναμοῦν πρὸς 1% (καὶ ὄχι 5%) τῆς ἀξίας τῶν παραγομένων προϊόντων ἐπιμαρτυρεῖται δὲ τοῦτο καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ὑπολογίζεται ἐκ τῆς ἐν λόγῳ φορολογίας (βάσει τοῦ ἀριθμοῦ τῶν στρεμμάτων καὶ τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν κατὰ στρέμμα), ἐτήσιον ἔσοδον 120.000.000 δραχμῶν (νέων), ἔναντι δραχμῶν 12.500.000.000, ὅση ἡ ἀξία τῆς ἐτησίας γεωργικῆς παραγωγῆς τῆς χώρας, κατὰ τὰ δεδομένα τῆς στατιστικῆς. Κατὰ ταῦτα ἡ φορολογία τῆς ἀγροφυλακῆς εἶναι κατὰ νόμον πολὺ κάτω τοῦ 2%, εἰς ὃ ζητεῖται ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος νὰ μειωθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσαφάδου, Δ. Ἀλιμπράντη, Δ. Παπαδημητρίου, Γ. Τζαμαλούκα, Ι. Ψαρρέα, Δ. Πετροπουλάκου, Δ. Ἡ. Ἀναστασοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3908)4.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀλιπράντη καὶ λοιπῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὰ παράπονα τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν κυκλοφορίαν φαρμακευτικῶν ἰδιοσκευασμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ ζήτημα τοῦτο πράγατι προκαλεῖ τὰ παράπονα τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀπὸ καιροῦ δὲ ἤχθημεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς τροποποιήσεως τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ σημερινοῦ νόμου σχετικῆς διαδικασίας διὰ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας φαρμακευτικῶν ἰδιοσκευασμάτων, ἵνα μὴ καταφθείρεται τὸ κῦρος τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειον. Συμβουλίου, ἀποστολὴ τοῦ ὁποίου ὡς ὀργάνου συμβουλευτικοῦ εἰς τὰ ζητήματα τῆς δημοσίας ὑγείας εἶναι ἀναμφισβήτητος. Ἤδη, δυνάμει τῆς ὑπαρχούσης νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἀπεφασίσθη ὅπως διὰ Βασ. Διατάγματος τροποποιηθῇ τὸ σήμερον ἰσχῦον σύστημα, οὕτως ὥστε χωρὶς νὰ καταργῆται ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου, νὰ παρέχεται εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ χορηγῇ δι’ ᾐτιολογημένων ἀποφάσεών του ἀδείας κυκλοφορίας ἐν Ἑλλάδι εἰς φαρμακευτικὰ προϊόντα ἀνεγνωρισμένης θεραπευτικῆς χρησιμότητος. Παρακαλοῦμεν ὅπως, ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω πνεῦμα παρασχεθῶσι στοιχεῖα ἀπαντήσεως καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3901)4.5.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν σχετικῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3783)2933)30.4.55 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου, καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 498 ἐρώτησιν ἐπὶ τῆς διενέξεως τῶν ἁλιεργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν περιοχῆς Σαλαμῖνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρηκολουθήσαμεν ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν ἐξέλιξιν τῶν διεξαχθεισῶν συνεννοήσεων μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν πρὸς σύναψιν ἐλευθέρας συλλογικῆς συμβάσεως, ὡς ἡ κειμένη νομοθεσία ἐπιβάλλει καὶ παρενέβημεν διὰ συστάσεων καὶ παραινέσεων πρὸς ἐξομάλυνσιν τῶν διϊσταμένων ἀπόψεων. Εὐχαρίστως ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ παρ’ ἡμῶν συνεχὴς παρακολούθησις τῶν διεξαχθεισῶν συνεννοήσεων καὶ αἱ πρὸς τὰ ἐνδιαφερόμενα μέρη γενόμεναι συστάσεις ἔσχον ὡς ἀποτέλεσμα τὴν σύναψιν συλλογικῆς συμβάσεως, ἐλευθέρως καταρτισθείσης μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ κυρωθείσης ἤδη παρ’ ἡμῶν κατὰ νόμον δι’ ἧς ἐρρυθμίσθησαν αἱ μεταξὺ των ὑφιστάμεναι διαφοραὶ καὶ διενέξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἀπαντῶντες ἐπὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3906 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς πρὸς τὰς φυλακὰς Ἀμφίσσης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδεμία σκέψις ἐγένετο περὶ διαλύσεως τῶν φυλακῶν τούτων, αἱ ὁποῖαι μετὰ τῶν φυλακῶν Τριπόλεως διατίθενται διὰ τὴν κράτησιν καταδίκων ἐχόντων ἀνάγκην εἰδικοῦ κλίματος καὶ εἰδικῆς διαίτης. Τοιαῦται πληροφορίαι τίθενται εἰς κυκλοφορίαν ὑπὸ κομμουνιστῶν, ἐπιδιωκόντων κατὰ σύστημα νὰ παρέχωσι πράγματα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Α. Στρᾶτος (Ὑπ. Ἐργασίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 81 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας εἰς τὴν Βιομηχανίαν καὶ τὸ Ἐμπόριον». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 88 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ διοργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας ἀπασχολήσεως». 3) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 95 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ προστασίας τοῦ ἡμερομισθίου» καί, 4) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 102 Διεθνοῦς Συμβάσεως τῆς ἀφορώσης τὰ ἐλάχιστα ὅρια τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλείας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανὸς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2543)27.8.1953 περὶ τοῦ τρόπου διοικήσεως τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τῆς Παναγίας τῆς Κοινότητος Μ. Παναγίας Χαλκιδικῆς καὶ ἱδρύσεως παρ’ αὐτῇ Ἐκκλησιαστικοῦ Ὀρφανοτροφείου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος καὶ Κ. Μπαροῦνος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σαββόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Χ. Καραπιπέρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταφορᾶς ἀγαθῶν ἐπὶ κομίστρῳ διὰ φορτηγῶν τριτρόχων αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Λιαροῦτσος, Μ. Κοτσώνης καὶ Ν. Σταθόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταφορᾶς ἀγαθῶν ἐπὶ κομίστρῳ διὰ φορτηγῶν τριτρόχων αὐτοκινήτων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ἡ ἀναφορὰ τῆς ἀδελφότητος Μαυρονόρους–Πωγωνίου, αἰτουμένης τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων στεγαστικῶν δανείων, κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγεγραμμένου εἰς αὐτὰς νὰ ὁμιλήσῃ κ. Α. Δερδεμέζη. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ κατοίκων Κοινότητος Φούρκας–Χαλκιδικῆς, αἰτουμένων τὴν παραχώρησιν αὐτοῖς ἀποστραγγισθείσης ἐκτάσεως λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐπ’ αὐτῆς ἐγγεγραμμένων κ.κ. Β. Βασιλικοῦ, Ι. Λαμπροπούλου καὶ Λ. Σαραφιανοῦ. Ὁμοίως διαγράφεται διὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἡ ἀναφορὰ κτηνοτρόφων Ἀμουλιανῆς Χαλκιδικῆς, αἰτουμένων ἀποστολὴν κτηνιάτρου κλπ. ἀπόντος τοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Περιθωρίου ἐπαρχίας Νευροκοπίου καὶ τοῦ ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Στύρων Εὐβοίας, ζητούντων ἑξάμηνον ἀναστολὴν τῶς πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν των κλπ.

§8Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, δεδομένου ὅτι λόγῳ τῶν νόσων καὶ τῆς ἀφορίας κατήντησαν, τὰ ἐλαιόδενδρα νὰ ἀποδίδουν εἰσόδημα ἀνὰ 10ετίαν. Θὰ πρέπει συνεπῶς νὰ ἀναμένωμεν καὶ τὴν ἐφετεινὴν παραγωγήν, διὰ νὰ ἐξοφλήσουν οἱ ἐλαιουργικοὶ Συν)σμοὶ τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀνέγνωσα εἰς ἐφημερίδα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσεν εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν τὴν μελέτην τῆς ρευστοποιήσεως τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἀνέγνωσα ἐπίσης, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ὑπέβαλεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τὰ συμπεράσματά της, περὶ τοῦ τρόπου τῆς ρευστοποιήσεως τῶν παγωμένων πιστώσεων, τουτέστιν τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τὸ ΙΚΑ καὶ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Παρακαλῶ ὅπως, ἀφοῦ μελετηθῇ σχετικῶς καὶ κριθῇ σκόπιμον, περιληφθοῦν εἰς τὰς πρὸς τὰς ἄνω Τραπέζας ὀφειλάς, καὶ αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Ἐὰν δὲν ληφθῇ σχετικὴ μέριμνα ἐν προκειμένῳ, λόγῳ ἀδυναμίας ἐξοφλήσεως, τὰ ἐν λόγῳ ἐλαιοτριβεῖα, θὰ βγοῦν εἰς τὸν πλειστηριασμὸν καὶ θὰ περιέλθουν εἰς τοὺς διαφόρους κερδοσκόπους ἀντὶ πινακίου φακῆς, καὶ ἔτσι καὶ ἡ Τράπεζα θὰ χάσῃ τὰ χρήματά της, καὶ τὰ μέλη τῶν Συν)σμῶν θὰ εὐθύνωνται μὲ τὴν προσωπικήν των εὐθύνην. Παρακαλῶ ὅπως μελετηθῇ σχετικῶς τὸ θέμα.

§9Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ ὅπως ἐξετασθῇ μετὰ προσοχῆς τὸ θέμα καὶ ληφθῇ πᾶν μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ διευκολύνῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διότι ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας εἶναι δύσκολον οἱ ὀφειλέται αὐτοὶ τῆς Τραπέζης νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των. Θὰ πρέπει δὲ νὰ ἀποφευχθοῦν ὁπωσδήποτε τὰ ἀναγκαστικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι συντελεστικὰ τῆς γεωργικῆς καὶ γενικώτερον τῆς οἰκονομικῆς προόδου.

§10Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Μπακόλλας ἐξ ἀφορμῆς τῆς αἰτήσεως τοῦ ἐλαιουργικοῦ Σ)σμοῦ Στύρων ἐγενίκευσε τὸ θέμα. Πράγματι τοῦτο εἶναι ἐκ τῶν πλέον ἀξιοπροσέκτων θεμάτων καὶ ὑπὸ τὸ πνεῦμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, τὸ ἀντιμετωπίζει τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον. Εἰς τὴν περιφέρειαν Στύρων, ἐστάλη ἤδη ἐπιθεωρητὴς τῆς Α.Τ.Ε. βάσει τοῦ πορίσματος τοῦ ὁποίου τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ΑΤΕ, θὰ στραφῇ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων. Ὁ φόβος, ὅτι τυχὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπλειστηριασθοῦν συνεταιριστικὰ ἐλαιουργεῖα, θὰ πρέπει νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς τὴν ψυχὴν κανενός. Θὰ ἐξετασθῇ μία ἑκάστη περίπτωσις ἰδιαιτέρως καὶ μετ’ ἀπολύτου συμπαθείας. Θὰ ἴδωμεν, δηλαδή, ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των καὶ ἀναλόγως λελογισμένως θὰ προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν τοιούτων μέτρων, ὥστε ὁ μόχθος, ὁ ὁποῖος ἐπετεύχθη, ἔστω καὶ δι’ ἀλογίστου πιστοδοτήσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως διὰ τῶν συλλογικῶν της ὀργάνων, νὰ μὴ περιέλθῃ εἰς χεῖρας ἄλλων ἐκμεταλλευτῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πέτρας Λέσβου, αἰτουμένου χορήγησιν πιστώσεως δι’ ἀποκατάστασιν συγκοινωνιῶν κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐγγεγραμμένου ἐπ’ αὐτῆς κ. Ν. Μαλλιάκα. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ τοῦ Ἰωάν. Κουτσικοπούλου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπόλυσίν του ἐκ τοῦ Κυλινδρομύλου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Φαρσάλων, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐπ’ αὐτῆς ἐγγεγραμμένου κ. Γ. Κακαγιάννη. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Ἐξαγορᾶς Γαιῶν Ἄνω Ἁγιάννη Πιερίας, ζητοῦντος ὁριστικὴν παραχώρησιν τοῦ ⅕ ἐξ ἀδιαιρέτου μεριδίου τοῦ Δημοσίου, ἐπὶ τοῦ κτήματός των, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων κλπ.

§12Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ζήτημα σᾶς εἶναι γνωστόν. Εἰς τὸν Ἅγιον Ἰωάννην Πιερίας ὑπάρχει συνεταιρισμός, ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ ⅕ κτήματος ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον. Σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι βραδύνει πολὺ ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων καὶ θὰ παρακαλέσω θερμῶς ἀφοῦ μελετήσετε καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο, νὰ κρίνετε τὸ αἴτημα μετ’ εὐμενείας.

§13Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐκ τῆς ἐγγράφου ἀπαντήσεως, κ. συνάδελφε, ἡ ὁποία κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐξετάζει τὸ θέμα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐπισπεύσεως τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς ὑποθέσεως. Δὲν εἶναι ζήτημα ἁπλῶς Ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως. Εἶναι ὁριστικῶν παραχωρητηρίων βάσει τῶν ἐξοφλήσεων. Προέκυψε μία διαφορά. Εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ 1938 καὶ 1939 ἐπλήρωσαν τὴν πρώτην δόσιν καὶ βάσει αὐτῶν τῶν ἀποδείξεων ἐδόθησαν τὰ προσωρινὰ παραχωρητήρια. Πέραν ὅμως τούτου, ἔδωσαν καὶ δόσεις, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχουν αἱ διπλότυποι ἀποδείξεις εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ Ὑπουργείου. Ὑπάρχει ἁπλῶς μία βεβαίωσις τοῦ Δασάρχου Πιερίας, τὴν ὁποίαν ἀμφισβητεῖ ὡς ἀκαταμάχητον τεκμήριον τὸ ὑπ. τῶν Οἰκονομικῶν. Προσπαθοῦμεν νὰ τὴν κάμωμεν ἀπόδειξιν διὰ νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ὄντως πρέπει νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ταχύτερον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Νομοῦ Κορινθίας ζητούσης κατάργησιν τοῦ ἐπὶ τῆς ρητίνης φόρου.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν Συνεταιρισμῶν ρητίνης Κορινθίας, εἶναι αἴτημα ὅλων τῶν συνεταιρισμῶν τῆς Ἑλλάδος. Πράγματι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀσχολοῦνται εἰς ἓν ἐπάγγελμα καὶ δύσκολον καὶ κοπιαστικόν, ἀλλὰ καὶ χωρὶς ἀπόδοσιν. Τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον συλλέγουν μὲ χιλίους κόπους δὲν καταναλίσκεται, ἢ ἐὰν καταναλωθῇ, πωλεῖται εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα, νὰ γίνῃ δεκτόν, ἢ νὰ ἐλαφρυνθοῦν ἢ νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς φορολογίας. Εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τὸν δασικόν μας πλοῦτον. Διότι διημερεύοντες εἰς τὰ δάση, τὰ προφυλάσσουν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λαθραίας ὑλοτομίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐμπρησμοῦ. Ἐγὼ βλέπω τὸ αἴτημα ὡς πολὺ συμπαθὲς καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, συνιστῶ ἐκθύμως τὴν αἴτησιν τῶν Συνεταιρισμῶν ρητίνης Κορινθίας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ αἴτησις ὅλων τῶν συνεταιρισμῶν ρητίνης ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος.

§16Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἦλθεν ἐπανειλημμένως εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν ἐλάφρυνσιν ἢ κατάργησιν τοῦ φόρου. Ὁ κ. ὑπουργός, τὴν ἄλλην φορὰν μᾶς ἔδωσεν ἐνώπιον Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπήγαμεν νέας δηλώσεις πληρεστέρας. Ἔχω πληροφορίας, ὅτι ὡρίμασε πλέον παρὰ τῷ κ. ὑπουργῷ ἡ ἀπόφασις νὰ ἀναγγείλῃ τὴν ἐλάφρυνσιν τοῦ φόρου τῆς ρητίνης. Προλαμβάνω, ἡ ὡρίμανσίς του νὰ εἶναι πληρεστέρα. Διότι ἔχω πληροφορίας, ὅτι κατέληξεν ἀντὶ 14% εἰς τὸ 10% περίπου. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω, θερμῶς μὴ σταματήσετε ἐκεῖ. Νὰ φθάσετε εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ 14. Δηλαδή, ἐὰν ἡ φορολογία ἐλαττωθῇ εἰς τὰ 7%, δηλαδή, 20 λεπτά, ἡ ἀπόφασίς σας θὰ εἶναι δικαία. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἄλλο, ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς τονίσω τὸ ἐπεῖγον, θὰ σᾶς διαβάσω δύο λέξεις τοῦ ὑπομνήματος, τὸ ὁποῖον ἔχω καὶ τὸ ὁποῖον ἔχετε καὶ σεῖς. «Ἔπρεπεν, ἡ ρητίνη ποὺ εἶναι τὸ μόνον προϊόν, τὸ ὁποῖον φορολογεῖται κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ........ .................(ἀναγινώσκει)................». Παρακαλῶ νὰ μειώσετε εἰς τὸ ἥμισυ τὴν φορολογίαν τῆς ρητίνης.

§17Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς φορολογίας.

§18Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι ἐκ τῶν συμπαθεστέρων. Γνωρίζετε ὅτι ἐφέτος, ἰδιαζόντως, ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, ἠκολούθησε μίαν ριζοσπαστικὴν πολιτικήν. Παρεχώρησα τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ρητίνης εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς κατὰ τόπους καὶ ἔφθασα μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε ἐπὶ ἀναδειχθέντων μειοδοτῶν εἰς 2.000 δραχμὰς νὰ χορηγήσω τὴν ρητίνην μόνον 1.050 ἢ 1.100 δραχμὰς ἀναλόγως τῶν ἀποστάσεων εἰς τοὺς συνεταιρισμούς. Ἠκολούθησα ἑπομένως μίαν κοινωνικὴν πολιτικὴν ἐν προκειμένῳ. Εἰς ἀναγνώρισιν τῆς ἀληθείας, τὴν ὁποίαν, ὁ κ. Παμπούκας ἐξέφρασε διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, πράγματι εἶναι ἐκ τῶν κοπιωδέστερον ἐργαζομένων καὶ τῶν ὀλιγώτερον ἀμειβομένων....

§19Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐδημιουργήσατε τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκμεταλλευτῶν......

§20Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς ἀναγνώρισιν τῆς ἀληθείας, τὴν ὁποίαν ἐξέφρασεν ὁ κ. Παμπούκας, σᾶς ἀναφέρω τοῦτο, ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τῆς αἰτήσεως τῶν ρητινοσυλλεκτικῶν συνεταιρισμῶν Κορινθίας, ἀπεστάλη Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία προέβη εἰς ἔρευναν καὶ κατέληξεν εἰς πόρισμα. Ἐμελέτησα τὸ πόρισμα αὐτὸ καὶ καταλήγω, εἰς τὸ ὅτι, ὄντως πρέπει ὁ φόρος ἀπὸ 14% νὰ μειωθῇ. Ὁ κ. συνάδελφος, μὲ ἐπρόλαβε καὶ καθώρισε τὸ ποσοστὸν τῆς μειώσεως εἰς 4 ἐπὶ τοῦ 14, προλαμβάνων οὕτω τὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι εἰσηγήθησαν. Ἄλλαι εἶναι αἱ εἰσηγήσεις τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἄλλη ἡ ἀπόφασις, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ καταλήξω. Μᾶλλον θὰ καταλήξω εἰς τὸ 10, διότι τοῦτο ἀπαιτεῖ ἡ ἀνάγκη τῆς ὑποστηρίξεως τῆς οἰκονομίας μιᾶς τάξεως ἀληθῶς παραγωγικῆς, πλούτου ἐθνικοῦ. (Χειροκροτήματα).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Σκεπαστῆς Εὐβοίας, καὶ Μεσενικόλα, τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἄνω Μεσσηνίας καὶ Ἠλείας, τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ναούσης, ζητούντων ἀποστολὴν εἰδικῶν ὑπαλλήλων πρὸς ἐκτίμησιν τῶν ἐκ τῶν παγετώνων προκληθεισῶν ζημιῶν εἰς σταφιδαμπέλους ἀμπέλους, ὀπωροφόρα δένδρα κλπ., οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν παγετοπλήκτων παραγωγῶν διὰ τῆς χορηγήσεως μεσοπροθέσμων δανείων κλπ.

§22Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ ὅπως διατάξητε καὶ μεταβοῦν εἰδικοὶ ὑπάλληλοι διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐκ τῶν παγετῶν προκληθεισῶν ζημιῶν εἰς σταφιδαμπέλους, διότι ἂν καὶ παρῆλθεν ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, δὲν συνεστήθη Ἐπιτροπή, διὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν ζημιῶν. Κατόπιν τούτου, οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν αὐτῶν εὑρίσκονται ἐν ἀγανακτήσει. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἐλέγξητε τὸν Α.Σ.Ο., ὁ ὁποῖος εὐθύνεται διὰ τὴν ἀποστολὴν ἀντιπροσώπων. Θέλω νὰ ἐλπίζω, γνωρίζων τὸ ἐνδιαφέρον σας διὰ τοὺς παραγωγούς, ὅτι θὰ δώσητε ἀμέσως τὰς δεούσας ὁδηγίας διὰ νὰ συσταθοῦν Ἐπιτροπαὶ πρὸς ἐξέτασιν τῶν ζημιῶν ἐκ τῶν παγετώνων καὶ ἐπιληφθοῦν ἐγκαίρως τοῦ ἔργου των.

§23Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως καὶ εἰς τὰ ἄλλα διαμερίσματα τοῦ Κράτους, τὸ αὐτὸ καὶ εἰς τὴν Νάουσαν καὶ Βέρροιαν, λόγῳ τῶν παγετώνων, κατεστράφη ὁλοσχερῶς ἡ παραγωγὴ ροδακίνων. Κατόπιν αὐτοῦ, ὁ Συνεταιρισμὸς τῆς Ναούσης καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ναούσης καὶ ἡμεῖς ἀπετάνθημεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον διεπίστωσε βεβαίως, τὰς ζημίας, ἀλλὰ δὲν προέβη ἀκόμη εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπουλώσουν κάπως τὰς πληγὰς τῶν παραγωγῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ ὀλιγώτερον πού εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ διὰ τοὺς παγοπλήκτους παραγωγοὺς εἶναι νὰ δοθῇ μία ἀναστολὴ καταβολῆς τῶν χρεῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ, ἡ ὁποία σᾶς πληροφορῶ, ὄχι μόνον δὲν ἀνέστειλε τὰς εἰσπράξεις, ἀπὸ τοὺς ὀφειλέτας παγοπλήκτους, ἀλλὰ ἀντιθέτως προέβη καὶ εἰς τὴν ὑποβολὴν μηνύσεων εἰς βάρος παγοπλήκτων, τοὺς ὁποίους ἐγκαλεῖ εἰς τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον Βερροίας, διὰ νὰ τοὺς καταδικάσῃ, διότι, δὲν ἐπλήρωσαν τὰς ὀφειλὰς τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία σύστασις εἰς τὴν ΑΤΕ, νὰ ἀναστείλῃ δι’ ἕνα τοὐλάχιστον ἔτος τὰς ὀφειλὰς τῶν πληγέντων παραγωγῶν ροδακινέας τῆς περιφερείας Ναούσης καὶ Βερροίας.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ θέλω, κύριε Πρόεδρε, ἅπτεται τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ θέματος τῆς συστάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀσφαλείας τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐὰν δὲν προχωρήσωμεν μὲ ἓν βῆμα ταχύ, ἢ βραδύ, ἀναλόγως τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, πάντοτε θὰ ἔχωμεν τοιαύτας ἀναφοράς, πάντοτε θὰ πλήττεται ἡ παραγωγή, πάντοτε θὰ λαμβάνωμεν ἡμίμετρα καὶ πάντοτε θὰ ἔχωμεν διαμαρτυρίας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, θέλῃ νὰ κάμῃ ἔργον ἐθνικὸν μέγα τεράστιον, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν μελέτην τοῦ ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Τότε μόνον θὰ κοιμῶνται ἥσυχοι οἱ παραγωγοί, ὅταν οἱ παγετῶνες καὶ αἱ ἄλλαι θεομηνίαι δὲν θὰ εἶναι καταστροφαὶ δι’ αὐτοὺς ἀλλὰ θὰ εἶναι μία ἁπλῆ θεομηνία. Ἐὰν δὲν προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν αὐτοῦ τοῦ ριζικοῦ μέτρου, δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε. Συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα ἀπὸ τῆς γενικωτέρας περιπτώσεως καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συλλάβῃ μίαν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν νὰ φέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἡμεῖς θὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν.

§25Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τρία χωρία τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ παρελθὸν ὑπέστησαν ἀλλεπαλλήλους καταστροφὰς καὶ ζημίας συνετείᾳ τῶν ἐμπρησμῶν τῶν στρατευμάτων κατοχῆς, τῶν συμμοριτῶν καὶ τῆς φυλλοξήρας, κατὰ τὸν παρ. Μάρτιον ἐπλήγησαν κυρίως ὑπὸ τῶν παγετώνων, ὥστε νὰ χάσουν τὰ 80% τοὐλάχιστον τῆς παραγωγῆς τῶν ἀμπέλων των. Ἡ καταστροφὴ αὐτὴ δὲν εἶναι μόνον διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἀλλὰ θὰ ἐπεκταθῇ ἐν μέρει καὶ διὰ τὸ μέλλον, διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος. Οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων τούτων καὶ ἰδίᾳ τοῦ Μεσολικόλα, οἱ ὁποῖοι σημειωτέον ἐπλήγησαν πέρυσι ὑπὸ τῶν σεισμῶν καὶ πρόκειται δὲ νὰ χάσουν, καὶ τὸ μέγιστον τῶν κτημάτων των ἐκ τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων τοῦ Μέγδοβα, εἶναι ἀνάστατοι καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν εἰς αὐτούς, παρὰ τὰ ἀλλεπάλληλα διαβήματα, νὰ τύχουν οὐδεμιᾶς ἐνισχύσεως. Μάλιστα τὸ ὑποκατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Καρδίτσης δὲν ἐχορήγησε τὰ συνήθη καλλιεργητικὰ δάνεια, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι δὲν ἐξώφλησαν τὰς μικρὰς πρὸς αὐτὴν ὀφειλάς των. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν γεωργῶν, διὰ τῆς παροχῆς μεγαλυτέρων καλλιεργητικῶν δανείων. Δεύτερον, διὰ τῆς παροχῆς μεσοπροθέσμων δανείων, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως καταστῇ εἰς αὐτοὺς δυνατὸν νὰ ἀνασυγκροτήσουν ἐν μέρει τὴν οἰκονομίαν των καὶ προμηθευθοῦν πρὸ παντὸς τὰ δοχεῖα διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ οἴνου, τῶν ὁποίων στεροῦνται παντελῶς σχεδὸν καὶ ὑπόκεινται εἰς ἐκβιασμὸν διὰ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων των. Δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ τοποθετήσουν τὰ προϊόντα των καὶ ἐξαναγκάζονται νὰ τὰ διαθέτουν εἰς εὐτελεῖς τιμάς. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς καταστροφῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι πρωτοφανὴς διὰ τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν, θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα, ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ διαθέτουν ἀντὶ πινακίου φακῆς τὰ προϊόντα των.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§27Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρξεν μακρὰ καὶ σταθερὰ παράδοσις, τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ ἔρχεται πάντοτε εἰς ἐνίσχυσιν τῶν πλησσομένων ἐκ θεομηνιῶν γεωργῶν τῆς χώρας μας. Ἡ καταστροφὴ ποὺ συνέβη πρὸ διμήνου εἰς ὡρισμένας ἀγροτικὰς περιφερείας μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ὑπῆρξεν πράγματι πρωτοφανὴς. Ἀναφοραὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἀναβιβάζουν τὸ ποσοστὸν τῆς ζημίας ἐκ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀμπέλων, ὡς ἀνωτέραν τῶν 60% καὶ θὰ ἀνέμενε κανεὶς μετὰ πάροδον 2 καὶ πλέον μηνῶν νὰ εἶχεν ἐκδηλωθῆ τὸ Κυβερνητικὸν ἐνδιαφέρον. Μεταφέρω τὸ βαθὺ αἴσθημα πικρίας, τῶν καταστραφέντων ἀμπελουργῶν, διότι ἄχρις ὥρας δὲν ἐξεδηλώθη κατ’ οὐδένα τρόπον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν περίθαλψιν καὶ τὴν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐνίσχυσιν τῶν καταστραφέντων παραγωγῶν. Ἀκούσατε, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ σᾶς καταγγέλλεται ὑπευθύνως, ὅτι τὸ ὑποκατάστημα τὸ ἁρμόδιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἠρνήθη τὴν χορήγησιν τῶν συνήθων καλλιεργητικῶν δανείων ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι δὲν εἶχον ἐξοφληθῆ τοῦ παρόντος ἔτους μικρὰ δάνεια ἀπὸ τοὺς κατεστραμμένους ἀμπελουργούς. Θὰ ἀνέμενε κανείς, ἀντὶ τῆς ἐκδήλου αὐτῆς ἀστοργίας τοῦ πιστωτικοῦ ἱδρύματος τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν νὰ εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ χορήγησις μεσοπροθέσμων δανείων, διὰ τῶν ὁποίων καὶ μόνον θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ οὐσιαστικὴ ἐνίσχυσις τῶν καταστραφέντων ἀμπελουργῶν. Ἔστω καὶ ἀργά, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, λάβατε τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα. Πράγματι, ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν παραγωγῶν εἶναι ἀξία προσοχῆς.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης ἔχει τὸν λόγον.

§29Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἀντικείμενον τῆς σημερινῆς ἀναφορᾶς δὲν εἶναι παρὰ μέρος τοῦ καθολικοῦ αἰτήματος περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι πλέον συνείδησις κοινή, ὅτι πρέπει νὰ ἀσφαλισθῇ καὶ ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν. Ὅταν ὑπάρχουν 132 ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί, ὅταν ὑπάρχουν ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως ὅταν εἶναι ἀσφαλισμένοι οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι, δημόσιοι καὶ ἰδιωτικοί, καὶ ἱερωμένοι ἀκόμη ἠσφαλισμένοι, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐξακολουθοῦν οἱ γεωργοὶ νὰ εἶναι ἀνασφάλιστοι. Τὰ προβλήματα αὐτὰ τῶν χαλαζοπλήκτων, τὰ προβλήματα τῶν παγετοπλήκτων, τῶν πλημμυροπλήκτων πρέπει γενικώτερον νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν, διότι θὰ τὰ ἀντιμετωπίζωμεν κάθε χρόνον. Πρέπει ἀφοῦ τὰ κατατάξωμεν, νὰ τὰ μελετήσωμεν, καὶ νὰ λύσωμεν τὸ θέμα τῶν ἀσφαλίστρων, ἂν ὄχι τελικῶς τοὐλάχιστον ἔναντι τῶν ζημιῶν τῶν θεομηνιῶν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§31Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχῶς εἰς τὴν χωρίαν τῶν καταστραφέντων περιοχῶν συγκαταλέγεται καὶ ἡ περιοχὴ τοῦ Νομοῦ Πέλλης. Ὕστερα ἀπὸ τὰς καταστρεπτικὰς πλημμύρας κ. ὑπουργέ, αἱ ὁποῖαι, ὅπως γνωρίζετε ἔχουν καταστρέψει τὴν περιοχὴν Ἐδέσσης καὶ Ἀλμωπίας, εἴχομεν τὸ ἀτύχημα, πρὸ διμήνου περίπου, νὰ ὑποστῶμεν καὶ ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν ἐκ τῶν παγετώνων καὶ ἡ καταστροφὴ αὐτὴ ἰδίως ἐπῆλθεν εἰς τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὴν παραγωγὴν φρούτων, ἰδίως εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τῶν ροδακινέων. Ἡ καταστροφή, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν, εἶναι, εἰς ὡρισμένας ἰδίως περιοχάς, ὅπως ἡ περιοχὴ Σκύδρα, Ριζάριον καὶ Ἀλμωπίας ὅπου ἀσχολοῦνται εἰδικῶς μὲ τὴν παραγωγὴν ροδακινέων εἰς τοὺς λεγομένους μονοκαλλιεργητάς, εἶναι 80–100%. Διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτῶν τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ὁλικὴν καταστροφὴν καὶ οἱ ὁποῖοι δὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχολοῦνται μὲ οὐδὲν ἄλλο εἶδος γεωργικῆς ἀπασχολήσεως, ἐπιβάλλεται ὄχι μόνον ἡ ἀναστολὴ τῶν χρεῶν ἀλλὰ ἐπιβάλλεται ὁπωσδήποτε ἡ χορήγησις μεσοπροθέσμων δανείων, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω δανείων συντηρήσεως, διότι οἱ παραγωγοὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ χεῖλος τῆς καταστροφῆς, δὲν ἔχουν μὲ τὶ ἄλλο νὰ ἀσχοληθοῦν. Συνεπῶς καὶ ἡμεῖς, κ. ὑπουργέ, μὲ τὰς ἐκκλήσεις τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν ὑψώνομεν τὴν φωνὴν διὰ τοὺς παραγωγοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν αὐτὰς τὰς καταστροφάς, νὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, εἰς τρόπον ὥστε ἡ Α.Τ.Ε. νὰ παύσῃ νὰ ἀκολουθῇ αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαράδεκτος. Διότι, ὅπως ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, δυστυχῶς δὲν συμπονεῖ τοὺς ἀγρότας ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Πρέπει λοιπόν, κ. ὑπουργέ, νὰ ἀσφαλίζωνται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ χορηγήσουν μακροπρόθεσμα δάνεια, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ παραγωγοὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν τὴν ὁλικὴν καταστροφὴν, νὰ δυνηθοῦν ὄχι μόνον νὰ διατηρήσουν τὰ κτήματά των, ἀλλὰ νὰ κατορθώσουν νὰ ἀναπτύξουν τὴν καλλιέργειάν των.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§33Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Αἱ συζητούμεναι ἀναφοραὶ τῶν συνεταιρικῶν ὀργανώσεων τῆς χώρας δὲν θίγουν ἓν μόνον ζήτημα. Πρῶτον μεταξὺ τῶν θιγομένων θεμάτων εἶναι τὸ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν γεωργ. προϊόντων κατὰ τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς. Ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀνάγκη νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο πλήρως καὶ ταχέως καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ νομοθετικῶς. Ἐνδιαφέρει ὄντως ὁλόκληρον τὴν γεωργικὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸ δεύτερον ζήτημα, τὸ συνδεόμενον μὲ τὸν τρόπον ἀσκήσεως τῆς ἀγροτικῆς πίστεως ὑπὸ τῆς ΑΤΕ, θὰ ἦτο πλάνη νὰ νομισθῇ, ὅτι μέγας ἀριθμὸς βουλευτῶν καὶ συνεταιρικῶν ὀργανώσεων ἐπιδιώκει τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ συμπαθοῦς εἰς τοὺς πολλοὺς καὶ κάπως ἀνέτου ἀλλ’ ἀνευθύνου αἰτήματος τῆς ἀναστολῆς τῶν χρεῶν. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ ὅμως. Τὰ διατυπούμενα παράπονα εἶναι βάσιμα δυστυχῶς. Καὶ λέγων, ὅτι εἶναι βάσιμα, ἐννοῶ κακὴν ἐφαρμογὴν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ τῶν γενικῶν ἀποφάσεων τῆς Τραπέζης. Βεβαίως εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὑπάρχουν καὶ στελέχη τὰ ὁποῖα ἔχουν πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς ἀποστολῆς τῆς Τραπέζης καὶ σαφῆ γνῶσιν τῶν προβλημάτων. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλα διεπόμενα ὑπὸ στενοῦ τραπεζιτικοῦ καὶ λογιστικοῦ πνεύματος. Ὑπὸ τῶν τελευταίων ἐπηρεάζονται πολλάκις καὶ αἱ γενικαὶ διαταγαὶ τῆς Τραπέζης. Ἀλλὰ καὶ ὅταν αὗται εἶναι ἱκανοποιητικαὶ—φυσικὰ ἐντὸς τῶν ὑπαρχουσῶν στενῶν δυνατοτήτων αἱ ὁποῖαι ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ αὐξηθοῦν—ὑπάρχει ὁ διπλοῦς κίνδυνος ἢ τῆς ἐσφαλμένης τακτικῆς τῶν περιφερειακῶν ὀργάνων ἢ, ὅπερ ἀκόμη χειρότερον, τῆς ὀρθῆς μὲν τακτικῆς τῶν τελευταίων, ἐφαρμοζόντων προσηκόντως τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Τραπέζης τῆς ἀκατανοήτου ὅμως τακτικῆς τῶν μακρὰν τῶν πραγμάτων εὑρισκομένων ἐπιθεωρητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τροχοπέδην καὶ ἀπειλὴν κατὰ τῶν καλῶν διευθυντῶν, διότι οἱ πρῶτοι διέπονται ἀπὸ στενόκαρδον τραπεζιτικὴν θὰ ἔλεγα λογιστικὴν ἀντίληψιν. Συνέβη δυστυχῶς εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις συνδρομὴ πλειόνων θεομηνιῶν εἰς τοὺς γεωργοὺς π.χ. φυλλοξήρας καὶ παγετοῦ τῶν ἀμπέλων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τὴν μόνην καλλιέργειαν τῶν γεωργῶν τῆς περιφερείας. Τοῦτο συμβαίνει δυστυχῶς εἰς τὸ Λεφάντιον πεδίον τῆς Χαλκίδος. Ἡ ἀντιμετώπισις τῆς καταστάσεως εἶναι ἀναγκαῖον νὰ γίνεται μὲ εὐρύτητα ἀντιλήψεως διότι πρόκειται περὶ τραγῳδίας, ἀλλὰ καὶ περὶ κοινωνικοῦ προβλήματος. Διότι ἡ καταστροφὴ εἶναι 70–80% ἐκ φυλλοξήρας καὶ τὸ ὑπόλοιπον κατεστράφη ἐκ παγετοῦ. Εἶναι ἀπαράδεκτος πᾶσα δυσκολία, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ἐν τῇ πράξει δυσχεραίνουσα τὴν ἐφαρμογὴν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἢ τῶν γενικῶν ἀποφάσεων τῆς Τραπέζης ὡς καὶ πᾶσα ταλαιπωρία τῶν πληγέντων. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τραγικῶν περιπετειῶν τῶν παραγωγῶν, ἡ ΑΤΕ ἀπὸ τοῦ διοικητοῦ μέχρι τοῦ τελευταίου περιφερειακοῦ ὀργάνου, πρέπει, ἐντὸς τῶν ὑπαρχουσῶν δυνατοτήτων, νὰ διαπνέεται ὑπὸ πνεύματος πλήρους κατανοήσεως, νὰ μὴ ταλαιπωρῇ μὲ γραφειοκρατικὰς διατυπώσεις καὶ νὰ παρέχῃ πᾶσαν εὐκολίαν διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀναδημιουργίαν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἐπειδή, ἦσαν 30 ἐγγεγραμμένοι, εἶπον ποῖοι θέλουν ἐκ τῶν 30 νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι θὰ ἦσαν 5–6. Αὐτὸ τὸ ἔκαμα διὰ νὰ κερδίσω χρόνον, διότι 30 ἐπὶ 5 λεπτά, κάμνουν 150 λεπτά, ἤτοι 2½ ὥρας διὰ μίαν σύστασιν διὰ παγετώνας παρελθόντος ἔτους. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Ἀντωνίου.

§35Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ. συναδέλφους, καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν Καρδίτσης, αἱ ἄμπελοι καὶ πλεῖστα ὀπωροφόρα δένδρα ὑπέστησαν σχεδὸν ὁλοκληρωτικὴν καταστροφήν. Τονίζω καὶ ἐγὼ τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἔλθῃ ἀρωγὸς ὑπὲρ τῶν πληγέντων, οἱ ὁποῖοι σήμερον εὑρίσκονται εἰς δεινὴν κατάστασιν καὶ διακατέχονται ὑπὸ αἰσθήματος πικρίας διὰ τὴν παντελῆ ἔλλειψιν ἐκδηλώσεως ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ αὐτῶν. Ἡ κατάστασις των πράγματι εἶναι τραγική, διότι συμπίπτει νὰ εἶναι εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν πυροπαθῶν, διότι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ὑπέστησαν ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν τῶν ἀμπέλων, διότι συμπίπτει νὰ εἶναι εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν παραγωγῶν οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ὁλοσχερῆ καταστροφὴν τῆς καλλιεργείας τῶν ἀμπέλων των συνεπεία τῆς φυλλοξήρας.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§37Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Καλλίας ἐξήντλησε τὸ θέμα, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, μόνον δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Ὅπως γενικῶς ἐτονίσθη ἀπὸ ὅλους τοὺς κ. συναδέλφους εἶναι γενικώτεραι αἱ καταστροφαὶ, ἑπομένως κυρίως εἶναι ζήτημα πιστώσεων. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ νέα διοίκησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν στενόκαρδον τακτικὴν καὶ θὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον ρεαλιστικὸν τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι ἔχομεν ὑποβάλει ὑπομνήματα εἰς τὸ ὑπουργεῖον, τὰ ὁποῖα περιέχουν ὅλας τὰς ἀπόψεις κατόπιν συσκέψεων καὶ προτείναμε λύσεις ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων, ἡ ἐπίλυσις τῶν ὁποίων προσκόπτει εἰς ἀντιδράσεις ὡρισμένων ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Αἱ ζημίαι ἰδίᾳ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Εὐβοίας εἶναι τεράστιαι, ὅπου ἡ φυλλοξήρα ἦλθε πρώτη καὶ ἐπακολούθησεν ὁ παγετὼν διὰ νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν καταστροφήν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ εὐρυτέραν ἀντίληψιν ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὅλον θέμα διότι οἱ γεωργοὶ ἔχουν περιέλθει εἰς δεινὴν κατάστασιν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χατζηγρηγοριάδης ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΧΑΤΖΗΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἡ ἐκ τῆς παγετοπληξίας καταστροφὴ τῶν μὲν ροδακινεώνων Ναούσης καὶ περιχώρων ἀνῆλθεν εἰς 100%, τῶν δὲ μηλεώνων εἰς 30 40%, καὶ αἱ ζημίαι ἐξ αὐτῆς ὑπερβαίνουν τὰ 40.000.000 δραχμῶν. Τὸ δυστύχημα εἶναι ὅτι πολλοὶ τῶν καλλιεργητῶν ἔχουν μονοκαλλιέργειαν τῶν ἀνωτέρω εἰδῶν καὶ ὡς τούτου εὑρίσκονται σήμερον εἰς τελείαν ἀπόγνωσιν, μὴ ἔχοντες ἄλλους πόρους ζωῆς. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δώσῃ ἐντολὴν νὰ ἐπισπευθῇ ἡ μὴ ἀρξαμένη ἐκτίμησις τῶν ζημιῶν παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ νὰ παύσῃ τὰς διώξεις τῶν παγετοπλήκτων διὰ καθυστέρησιν ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Ἐπιβάλλεται τὸ ταχύτερον, κ. ὑπουργέ, ἡ λῆψις μέτρων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποβλέπουν α) εἰς τὴν ἀναστολὴν τῆς καταβολῆς τῶν φόρων καὶ χρεῶν ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας προερχομένων, β) τὴν χορήγησιν λιπασμάτων καὶ γεωργικῶν φαρμάκων, ἀσχέτως προηγουμένων χρεῶν, γ) χορήγησιν ἐνισχύσεως οἰκονομικῆς πρὸς συντήρησιν τῶν ὁλοσχερῶς καταστραφέντων καὶ δ) χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων εἰς ὅσους ἐκ τῶν παραγωγῶν κατεστράφησαν καὶ τὰ δένδρα, ἵνα δυνηθῶσι νὰ ἀνανεώσωσι τὰς φυτείας των.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πιπῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§41Ε. ΠΙΠΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστόν, οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας Ναούσης, ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν γεωργίαν. Ὑπέστησαν δὲ λόγῳ τῶν παγετώνων ὁλοκληρωτικὴν καταστροφήν, καὶ εὑρίσκονται εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, νὰ τοὺς χορηγήσῃ δάνεια διὰ ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν καὶ εἰ δυνατὸν νὰ σταματήσῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ τοὺς ἐνοχλεῖ διὰ τὰ ὀφειλόμενα διὰ τὴν παροῦσαν περίοδον καὶ νὰ μὴ τοὺς παραπέμπῃ εἰς τὰ Δικαστήρια.

§42Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§43Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§44Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§45Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§46Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§48Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, μία σωρεία περιπτώσεων ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος διὰ τῆς ἁπλῆς ἐρωτήσεως πλείστων ἀξιοτίμων συναδέλφων καὶ ἡ κάθε μία περίπτωσις εἶναι ὄντως καὶ ἀξιοπρόσεκτος ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἀμέσων ἐνδιαφερομένων ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ὅλων μας. Ἐπ’ αὐτῶν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω γενικά τινα. Συμφωνῶ κατ’ ἀρχὴν μὲ τὰς ὑποβληθείσας ἐκ διαφόρων πλευρῶν προτάσεις, ὅτι ὀψέποτε πρέπει νὰ βαδίσωμεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Εἶναι τοῦτο ἕνα ἐκ τῶν ἀσφαλεστέρων μέσων, ὅπως μὴ ἔχωμεν μετὰ πᾶσαν θεομηνίαν, ἢ μετὰ πᾶσαν τῶν καιρῶν ἀλλαγὴν προσφυγὴν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ προσφυγὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς περίθαλψιν διαφόρων κατηγοριῶν θεομηνιοπλήκτων. Δεύτερον, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω γενικώτερον, ὅτι οἱ πάντες κάμνομεν μίαν εὔκολον κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον κριτικὴν ἐξαπτόμενοι ἀπὸ τὸ φυσικὸν αἴσθημα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ὅπως ὑποστηρίζομεν τὰς περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἀντίληψιν, συνιστῶντες μεσοπρόθεσμα δάνεια, μακροπρόθεσμα, συνιστῶντες τοῦτο, συνιστῶντες τὸ ἄλλο. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὶς οἰκονομικὲς συνθῆκες ὑπὸ τὰς ὁποίας λειτουργεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι ἡ χορήγησις μεσοπροθέσμων, ἢ μακροπροθέσμων σημαίνει χρηματοδότησις καὶ χρηματοδότησις σήμερον δὲν ὑπάρχει. Κύριοι πῶς λειτουργεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς τοὺς πάντας εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ παροικοῦμεν.

§49Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κακῶς λειτουργεῖ.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βενέτη, σᾶς παρακαλῶ καθίσατε. Ὁμιλεῖ ἕνας ὑπουργός.

§51Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν φωναὶ αἱ ὁποῖαι θὰ τείνουν νὰ ἐπιτείνουν ἕνα πνεῦμα τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀποκρουστέον ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς.

§52Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Διαφωνοῦμεν.

§53Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν διαφωνῆτε εὕρητε ἕνα τρόπον ἀλχημίας κατὰ τὸν ὁποῖον.........

§54Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Νὰ κόψετε ἀπὸ ἀλλοῦ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, οἱ μὴ ἐγγεγραμμένοι δὲν ἠμποροῦν νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον. Σᾶς παρακαλῶ νὰ τηρήσετε τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ μοῦ κάμνετε τὴν τιμὴν νὰ ζητῆτε ἀπὸ ἐμὲ τὸν λόγον. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ διακοπαὶ δὲν εἶναι ὀρθαί.

§56Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν μὴ ἀκουόμενος).

§57Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ βγῇ ἡ ἐπίτασις τοῦ πνεύματος τῆς δυσμενείας τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἰς πολλὰς τάξεις τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν κατ’ ἔναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ἄνευ ἰδίων της κεφαλαίων προσπαθεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία δὲν ἀντιμετωπίζεται μὲ τὰ οἰκονομικὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει καὶ τὰ ὁποῖα τίθενται εἰς τὴν διάθεσίν της.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταβάλῃ προσπάθειαν πρὸς αὔξησιν τῶν κεφαλαίων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§59Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εὐχαριστῶ κ. Πρόεδρε, διότι ἐντοπίζετε τὴν συζήτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, πληθὺς περιπτώσεων ἀνεφέρθη. Κατὰ παγίας ὁδηγίας τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας ὅταν παρουσιάζεται περίπτωσις οἱασδήποτε θεομηνίας ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, πρῶτον, ἀναστέλλει σιωπηρῶς τὴν εἴσπραξιν τῶν ὀφειλομένων πρὸς αὐτὴν χρεῶν ἐκ μέρους τῶν παθόντων παραγωγῶν, δεύτερον ἐπανενισχύει αὐτούς. Τρίτον χορηγεῖ νέα καλλιεργητικὰ δάνεια καὶ εἰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν νέαι φυτεῖαι ἐπαναχορηγεῖ φυτείας. Καὶ, ἐγὼ τοὐλάχιστον, προσωπικῶς, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἀπείρους περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας καὶ δάνεια νέα ἀνασπορᾶς ἐχορηγήθησαν καὶ σπόροι ἐδόθησαν καὶ φυτεῖαι, καπνοφυτεῖαι, ἠγοράσθησαν καὶ ἐπανεσπάρησαν. Ὅπου ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Ναούσης, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Ἐδέσσης, ὅπου εἴχομεν μίαν πραγματικὴν καταστροφὴν, ἐκεῖ τὶ δάνεια νὰ δοθοῦν καὶ τὶ ἐνίσχυσις νὰ δοθῇ πρὸς ἀντιμετώπισιν μιᾶς παραγωγῆς ἡ ὁποία ἤδη κατεστράφη; Καὶ ἐν τούτοις καὶ διὰ τὰς περιφερείας αὐτὰς ἐλήφθησαν δύο μέτρα. Τὸ πρῶτον τὸ ὁποῖον καλύπτεται διὰ τῶν γενικῶν ἐντολῶν τοῦ ὑπουργείου καὶ τὸ δεύτερον εἶναι ἡ ἐξέτασις τοῦ θέματος τῆς γενικωτέρας ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναγκῶν, διότι ἀναγνωρίζεται ὅτι εἰς πληθυσμοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἠμποροῦν αὔριον νὰ ἔχουν εἰσόδημα πρὸς ἀντιμετώπισιν μιᾶς στοιχειώδους ζωῆς, αὐτοὶ πρέπει καὶ εἶναι ἄξιοι νὰ τύχουν μιᾶς ἰδιαιτέρας μερίμνης, ὄχι πλέον ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία δὲν εἶναι φιλανθρωπικὸν καθίδρυμα, ἀλλὰ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον θὰ ἀσκήσῃ καὶ ἐν προκειμένῳ τὴν εὐεργετικήν του ἐπίδρασιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς νὰ ἐκφράσω ἕνα παράπονον ὅτι εἰς ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ καιροὶ καὶ οἱ Ἐγκέλαδοι μᾶς πλήττουν εἰς πλεῖστα σημεῖα τῆς χώρας καὶ εἰς ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδῶ μὲν ἔχομεν πλημμύρας, ἐκεῖ ἔχομεν παγετῶνας, ἐκεῖ ἔχομεν τὴν χάλαζαν, ἐκεῖ ἔχομεν τὰ χιόνια, ἀλλοῦ ἔχομεν τοὺς σεισμοὺς καὶ συσσωρεύονται εἰς τὸ Ἔθνος συμφοραὶ ἐπὶ συμφορῶν, δὲν πρέπει καὶ δὲν ἐπιτρέπεται κατ’ ἔναντι τῶν περιπτώσεων αὐτῶν νὰ τηροῦμεν μίαν στενόκαρδον στάσιν τὴν ὁποίαν νὰ μᾶς τὴν ἐμπνέουν ἤ τὸ αἴσθημα τῆς ἀλληλεγγύης ἀπέναντι τῶν πληθυσμῶν τοὺς ὁποίους ἐκπροσωποῦμεν, ἤ ἕνα ἄλλο αἴσθημα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκδηλώνεται εἰς παρομοίας περιπτώσεις ἐντὸς τῆς αἰθούσης τῆς Βουλῆς. Αὐταὶ εἶναι αἱ γενικαὶ γραμμαὶ αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν καὶ πάγιαι ὁδηγίαι τοῦ ὑπουργείου τῆς Γεωργίας καὶ καταπλήσσομαι διὰ τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀλλαμανῆς καὶ ὁ κ. Βασαρδάνης ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος κ. Χατζηδημητρίου, ὅτι δηλαδὴ εἰς τὴν ὥραν αὐτὴν τῆς καταστραφῆς ὑπάρχουν μηνύσεις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐναντίον παραγωγῶν.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις.

§61Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐξ ἄλλης ἀφορμῆς μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξακριβώσω ὅτι παρόμοιαι καταγγελίαι αἱ ὁποῖαι φθάνουν πολλάκις καὶ μέχρις ἐμοῦ καὶ διὰ τῶν κ. συναδέλφων καὶ δι’ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ἀποδεικνύονται καὶ ἐλέγχονται ἀνακριβεῖς. Προσφάτως ἀκόμη μοῦ ἀνεφέρθη ὅτι εἰς τοὺς Σοφάδες, δὲν ξεύρω ποῖος συνάδελφος μοῦ τὸ ἀνέφερεν, ὅτι ἔγιναν διώξεις καὶ ὅτι ἔγιναν ἐκτελέσεις κλπ. Ἔκαμα εἰδικὴν ἔρευναν.....

§62Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ καταγγελία ποὺ ἐγένετο ὑπ’ ἐμοῦ ἀφεώρα ἄρνησιν χορηγήσεως δανείων εἰς σεισμοπλήκτους καθυστεροῦντας ἐξόφλησιν περυσινῶν των χρεῶν. Ἐὰν ἐπ’ αὐτοῦ ἐνηργήσατε ἔρευναν θὰ ἐβεβαιώσατε τὸ βάσιμον τῆς καταγγελίας.

§63Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς πληροφορῶ κ. Ἀλλαμανῆ ὅτι ἡ ἔρευνα τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἀφεώρα μία ἢ δύο περιπτώσεις καὶ μόνον, διότι γενικῶς ὑπάρχει ἡ ἐντολὴ ὅπως εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς καὶ οἱ σπόροι καὶ τὰ δάνεια καὶ τὰ λιπάσματα χορηγηθοῦν ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἐξοφλήθησαν τὰ χρέη. Βέβαια δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ παροτρύνῃ τοὺς ἀγρότας μας νὰ μὴ εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ θὰ τὸ ἐκάμνομεν αὐτό, ἀπὸ τὴν δευτέραν ἡμέραν, ἡ Τράπεζα θὰ ἔπρεπε νὰ κλείσῃ τὰς πύλας της καὶ νὰ μὴ ἠμπορέσῃ νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν λειτουργίαν της. Καί, μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ ἡ σκέψις ὅτι ἐντεῦθεν ὑπάρχει τοιαύτη διάθεσις, δηλαδὴ ἐνισχύσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐκ συστήματος δὲν θέλουν νὰ εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των. Διότι, ἀτυχῶς ἔχομεν καὶ περιστατικὰ κατὰ τὰ ὁποῖα πολλοὶ ἐπωφελοῦνται παρομοίων συμφορῶν διὰ νὰ εἰσκομίσουν ἰδίαν ὠφέλειαν. Αὐταὶ εἶναι αἱ πάγιαι ὁδηγίαι τὰς ὁποίας ἔχει δώσει τὸ ὑπουργεῖον καὶ μὲ ξενίζει ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Καλλίας, ὅτι κατώτερα ὄργανα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐνδέχεται, ἀντιθέτως πρὸς τὰς παγίας αὐτὰς ὁδηγίας καὶ ἐντολάς, ἀλλὰ πρὸς τὰς παγίας ἐπίσης ὁδηγίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅτι ἐνδέχεται λέγω νὰ ὑπάρχουν κατώτερα ὄργανα τὰ ὁποῖα κατειλημμένα ἀπὸ εἰδικὴν φοβίαν, δὲν ἀναφέρουν εἰς τὴν Τράπεζαν τὰς περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ὑποχρεώσεις τῆς Τραπέζης πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην προσθέτου ἐνισχύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι οἱ πάντες ἀναγνωρίζουν ὅτι δὲν ἀρκοῦμαι, ὡς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς τὰς διαβεβαιώσεις τὰς ὁποίας μοῦ παρέχει ἑκάστοτε ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἀλλὰ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ εἰς ὅλα τὰ ἔγγραφα καὶ εἰς ὅλας τὰς διαταγὰς τὰς ὁποίας ἔχω ἀπευθύνει πρὸς τὴν Τράπεζαν, ἡ ἐξακρίβωσις τῶν ζημιῶν γίνεται ἐν συναρτήσει μὲ τὴν ἐπιθεώρησιν καὶ τὴν ἐξακρίβωσιν τὴν ὁποίαν κάμνουν αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι. Καί, δὲν πιστεύω αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι νὰ ἔχουν παρομοίαν φοβίαν ἀπέναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§64Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς διαπιστώσεως τῶν ζημιῶν, ἀλλὰ περὶ τῆς χορηγήσεως τῶν ἀποφασισθέντων ὅπου ἐκεῖ κατὰ μακρὰν συνήθειαν ἡ εὐθύνη παραμένει ὁλόκληρος εἰς τὸν Διευθυντὴν μέσῳ τῶν διαταγῶν αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν τὴν Α ἢ τὴν Β ἑρμηνείαν.

§65Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐξ ἄλλου μὲ ξενίζει σφόδρα ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Λαντζούνης, ὅτι παρὰ τὰς διαταγὰς τοῦ ὑπουργείου, δὲν μετέβη ἐκεῖ Ἐπιτροπὴ τοῦ Α.Σ.Ο. διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὰς ζημίας τῶν σταφιδαμπέλων. Παρακαλῶ, νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν διατυπωθεῖσαν κατηγορίαν, διότι ἐπιθυμῶ, βάσει αὐτοῦ καὶ βάσει τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, νὰ μὴ ἀρκεσθῶ εἰς ἐπανάληψιν τῆς διαταγῆς, νὰ μὴ ἀρκεσθῶ εἰς ἐπανάληψιν τοῦ διαβήματος, ἀλλὰ νὰ προβῶ καὶ εἰς ἔλεγχον, πρὸς ἐξακρίβωσιν καὶ ἀποζημίωσιν τῶν παραγωγῶν μας.

§66Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον προηγουμένως τὰ ἤλεγξα ἐγὼ πρὸ 20 ἡμερῶν, μεταβὰς αὐτοπροσώπως εἰς τὴν περιφέρειάν μου, σήμερον ὅμως ἔλαβα καὶ ἐπιστολὴν μὲ ἡμερομηνίαν 15 Μαΐου, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται: Κύριε Μίμη, σᾶς κάμνω γνωστὸν, ὅτι ὁ κόσμος ἐδῶ εἶναι πολὺ στενοχωρημένος ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἐστάλη ἀκόμη ἡ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὴν ζημίαν τῶν σταφιδαμπέλων ἐκ τοῦ παγετοῦ. Αὐτὸ εἶναι ἀληθέστατον.

§67Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εὐχαριστῶ παρὰ πολὺ καὶ θὰ κάμνω χρῆσιν τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, ὄχι ἁπλῶς διὰ νὰ ἐπαναλάβω τὰ διαβήματά μου, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐλέγξω, διὰ τὴν ἐπιδειχθεῖσαν ἀδιαφορίαν. Ὅπως ἐπίσης διαβεβαιῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους, τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, ποὺ θὰ μοῦ παρουσιάζουν καὶ κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἐπιδειχθῇ ἀντίθετον πνεῦμα ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, πρὸς τὰς δοθείσας γενικὰς ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας, θὰ τὰς ἐξετάζω μετὰ πάσης ἐπιμελείας καὶ θὰ σπεύδω εἰς τὴν ἱκανοποίησίν των. Παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὁσάκις ἔχουν παρόμοια παράπονα, νὰ ἀπευθύνωνται μετὰ τῆς ἐγνωσμένης οἰκειότητος εἰς τὸν ὑπουργὸν Γεωργίας, ὁ ὁποῖος — ὑποθέτω, ὅτι ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους— εὐχαριστεῖται νὰ διαβιβάζῃ καὶ νὰ ἐκτελῇ ὅλας τὰς δικαίας ἀξιώσεις τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν. Θὰ ἤθελον, πρὶν ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα, νὰ εἴπω πρὸς τοὺς συναδέλφους, ὅτι τὸ θέμα, ὅπως ἦλθεν ἐδῶ, ὑπὸ τύπον μιᾶς ἐρωτήσεως, ἐν τῷ συνόλῳ του, μὲ τὴν πλευρὰν τῆς ἀσφαλίσεως, μὲ τὴν πλευρὰν τῆς ἀναδημιουργίας τῆς πραγματικῆς ὡρισμένων περιφερειῶν, ὅπως εἶναι τῆς Εὐβοίας, μὲ τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων, ἢ μακροπροθέσμων δανείων, πρὸς ἐνίσχυσιν ὡρισμένων τάξεων παραγωγικῶν, τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐν τῷ συνόλῳ του, θὰ εἶχεν καλυτέραν τύχην, ἐρχόμενον κατὰ ἕνα τρόπον πειὸ συγκεκροτημένον, ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διότι νομίζω, ὅτι ἀπὸ μίαν τοιαύτην συζήτησιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συναχθοῦν χρήσιμα συμπεράσματα, φορεὺς τῶν ὁποίων προθύμως θὰ ὑπῆρχον ἐγὼ παρὰ τῇ Κυβερνήσει, πρὸς ἀποδοχὴν αὐτῶν, ὅσον τοὐλάχιστον θὰ ἦτο εὐχερὴς ἡ ἀποδοχή. Ἐν τούτοις, θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι παρεκτὸς τῆς παγίας ἀκολουθουμένης πολιτικῆς, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι προβλέψεις, αἱ ὁποῖαι καὶ θὰ ἐκδηλωθοῦν ὅλαι, ἀλλὰ νὰ ἐκδηλωθοῦν χρειάζονται ὡρισμέναι διατυπώσεις. Αἱ περιπτώσεις τὰς ὁποίας ἀνέφερον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι Καλλίας, Βασαρδάνης....

§68Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ......

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Παρακαλῶ μὴ διακόπτετε.

§70Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας).... Καὶ Ἀλλαμανῆς, αἱ εἰδικαὶ αὐταὶ περιπτώσεις, τὰς ὁποίας μοὶ ἀνέφερον θὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μερίμνης, καὶ ἐξετάσεως καὶ θὰ εἶναι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἐνισχύσεως τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν, τῶν ὁποίων ἡ καταστροφὴ τῆς παραγωγῆς εἶναι πλήρης, ἐνισχύσεως τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν, ὅπως ἀντιμετωπίσουν τὴν ζωήν των. Ἐκεῖ πρέπει νὰ ἐντοπισθῇ ἡ προσπάθειά μας, διότι ὅλα τὰ ἄλλα θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὸν κανονικὸν δρόμον. Ὅπου ὑπῆρξε περίπτωσις ἐπανασπορᾶς ἔγινεν αὕτη. Ὅπου ὑπῆρξεν ἀνάγκη χορηγήσεως δανείων, ἐχορηγήθησαν ταῦτα. Ὅπου ὑπῆρξαν ἀνάγκαι νέων καλλιεργειῶν ἔγιναν αὗται.

§71Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Καθυστεροῦν πολλὲς φορές, κύριε ὑπουργέ.

§72Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ναί, καθυστεροῦν, καθυστεροῦν διότι δὲν ὑπάρχει ἐπάρκεια πιστώσεων.

§73Γ. ΜΟΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο ζήτημα. Αὐτὰ τὰ 8 δισεκατομμύρια, διὰ τὰ ὁποῖα ἔγινε συζήτησις πρὸ 8μήνου, πότε θὰ δοθοῦν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν;

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μόδη, παρακαλῶ, εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει: «Μεταξὺ ἐρωτῶντος καὶ ὑπουργοῦ».

§75Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πέραν αὐτῶν θὰ τύχουν καὶ εἰδικῆς μερίμνης καὶ ἤδη σχετικαὶ ἐντολαὶ τοῦ ὑπουργείου ἐδόθησαν καὶ βάσει αὐτῶν ἡ Α.Τ.Ε. ἔχει κάμει ἤδη τὰς ἐγκυκλίους της, αἱ ὁποῖαι ἐκοινοποιήθησαν εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Παρακολουθῶ προσωπικῶς τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Δὲν ἐγνώριζον τὰς περιπτώσεις ποὺ ἀνέφερον οἱ κύριοι Ἀλλαμανῆς καὶ Βασαρδάνης, θὰ συνδυασθῇ ὅμως τὸ θέμα μὲ τὰς περιπτώσεις Ναούσης Σκύδρας κ. λ. π. Συνελόντι εἰπεῖν, ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὅλοι ἀλληλεγγύως τὸ αἴσθημα, ὅτι πρὶν φθάσωμεν εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἐναντίον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου συλλαλητήριον μὲ μαῦρες σημαῖες, διότι ἔπιπτε χάλαζα, διότι συμβαίνουν καὶ ἀτυχήματα ποὺ στέλλει ἡ μοῖρα καὶ διότι ἀτυχῶς καὶ ἡ χάλαζα καὶ οἱ σεισμοὶ παρ’ ὀλίγον νὰ ἐπιπέσουν ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς Κυβερνήσεως, εὐθυνομένης διὰ τὸν Ἐγκέλαδον, εὐθυνομένης διὰ τὴν βροχὴν καὶ διὰ τὰς πλημμύρας, θὰ παρεκάλουν, ὅπως ἐν πνεύματι πλήρους συνεργασίας ἀντιμετωπίζομεν τὰ ζητήματα αὐτά, καὶ ἐν πνεύματι ἐθνικῆς ἀλληλεγγύης ἐρχόμεθα ὅλοι μαζὶ συνεπίκουροι πρὸς τοὺς ἀδελφούς, τοὺς ὁποίους πλήττει ἡ μοῖρα. (Χειροκροτήματα).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§77Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως, ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἐπεξέτεινε τὸ θέμα καὶ συνέστησε νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἐδῶ μέσα τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τοὺς ὑπαιθρίους πληθυσμούς. Σύστασις ὀρθὴ καὶ δικαία. Ἀλλὰ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ πρέπει νὰ ἐρωτήσῃ τὸν ἑαυτόν, πῶς συμβαίνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἱδρύθη ἐν ἔτει 1928, ὑπὸ τὰς ἐπευφημίας ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, μέσα εἰς μίαν 25ετίαν νὰ ἔχῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς πιστεύετε καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν, ἕνα μέγα τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου νὰ μὴ εἶναι εὐχαριστημένον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, νὰ μὴ θεωρῇ τὴν Τράπεζαν, ὡς πραγματικὸ σπίτι του, ὅπως ἐθεωρήθη, ὅταν ἱδρύθη, ὡς καθαρῶς γεωργικὸς Ὀργανισμός. Κάποιο ἐλάττωμα, κ. ὑπουργέ, ὑπάρχει εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα καὶ πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα βαθμηδὸν χάνει τὴν συμπάθειαν τῶν ἀγροτῶν, διότι βαθμηδὸν μεταβάλλεται εἰς ἕνα στυγνὸν Τραπεζιτικὸν Ὀργανισμὸν καὶ παύει νὰ εἶναι Γεωργικὸς Ὀργανισμός. Πῶς εἰς τὴν αὐτὴν κωμόπολιν ὅπου ὑπάρχει Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, τὴν Ἕνωσιν ὁ ἀγρότης τὴν θεωρεῖ ὡς σπίτι του. Ἴσως κύριοι, διότι ὁ ἀγρότης ὅταν πηγαίνῃ εἰς τὴν Τράπεζαν, μετὰ τὴν ἐργασίαν του, τοῦ λέγουν, δώδεκα καὶ ἕνα. Δὲν λέγω καὶ αὐτοὶ εἶναι ὑπάλληλοι, ἀλλὰ κάτι σκουλίκι ἔχει αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις καὶ πρέπει νὰ θέσητε τὴν χεῖρα ἐπὶ τῶν τύπων τῶν ἥλων, διὰ νὰ ἴδητε τί πταίει καὶ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα. Νὰ τὸν μεταβάλλετε εἰς γεωργικὸν Ὀργανισμὸν καὶ νὰ παύσῃ μὲ τὰς μεθόδους τὰς στυγνὰς νὰ ἐκμεταλλεύεται τοὺς ἀγρότας. Διότι ὁ ἀγρότης ἔχει ἀνάγκην πόνου, εἶναι ἡ ψυχοσύνθεσίς του τοιαύτη.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§79Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: Ὅτι ὑπάρχουν χωρία πληγέντα, τὰ ὁποῖα εἰς τὸ παρελθὸν ἐνεπρήσθησαν ὑπὸ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ οἱ κάτοικοι αὐτῶν δὲν ἔχουν βυτία, διότι κατεστράφησαν, διὰ νὰ τοποθετήσουν τὸν οἶνον των. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ τοὺς καταβληθῇ ἀποζημίωσις, ἐπὶ τῷ σκοπῷ, ὅπως ἀντικαταστήσουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχασαν.

§80Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχω σημειώσει τὴν περίπτωσιν αὐτήν καὶ σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἐπειδὴ ἡ περίπτωσις αὐτὴ συνιστᾷ χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν, παρακαλῶ νὰ ὑποβληθῇ αἴτησις ἀπὸ τὰς Ὀργανώσεις.

§81Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐπειδὴ ἡ παραγωγὴ ροδακίνων κατεστράφη ὁλικῶς, νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς παραγωγοὺς αὐτοὺς μεσοπρόθεσμα δάνεια.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ Ν. Δ. 136)1946 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)11.5.1946 Ν. Δ. «περὶ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος».

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ Ν. Δ. 136)1946 περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 10)11.5.46 Ν. Διατάγματος «περὶ ἀγορανομικοῦ κώδικος». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3102)54 Ν. Δ. περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23 Ἰουλίου 1954 συμπληρωματικῆς συμβάσεως τῆς ἀπὸ 17.10.1925 ὁμοίας περὶ προμηθείας ἠλεκτρισμοῦ καὶ περὶ μεταφορῶν». Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκοιν.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἀντιμετωπίζει διαφόρους τροποποιήσεις πρὸς βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως διὰ τοὺς ἠλεκτρικοὺς σιδηροδρόμους. Δὲν πρόκειται περὶ τροποποιήσεως τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ περὶ τῆς βελτιώσεως, ἐπαναλαμβάνω, τῶν ὅρων τῆς συμφωνίας. Μέχρις ὅτου λοιπὸν ὁλοκληρωθῇ ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια τῆς βελτιώσεως, θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, ὅπως δεχθοῦν τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, μέχρι τῆς προσεχοῦς Τετάρτης.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ.

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§88Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλοῦμεν, νὰ ἐγγραφῇ πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς προσεχοῦς Τετάρτης.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Συνεπῶς, συναινέσει τῆς Βουλῆς, ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προκειμένης προτάσεως νόμου, διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην, ὁπότε θὰ ἐγγραφῇ ὡς πρῶτον θέμα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 2980)1954 «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. 3713) 28 καὶ παρατάσεως ἀναστολῆς ἄρθρων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§90Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§92Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ πολιτεία, μεταπολεμικῶς, ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ ὀργανώσῃ κατὰ ἕνα πάγιον τρόπον τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ νὰ καθιερώσῃ γενικοὺς κανόνας, διέποντας τὰ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Μία διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἐπὶ μακρὸν ἐπεξειργάσθη τὸν Κώδικα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κατέληξεν εἰς ὡρισμένας προτάσεις, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1951, ἡ ὁποία εἰσήγαγε καὶ ἐψήφισεν εἰς τὴν τότε Βουλὴν τὸν νόμον περὶ ΑΣΔΥ. Εἴπομεν, ὅτι πιθανόν, ὁ θεσμὸς αὐτός, νὰ ἔχῃ ὡρισμένα ἐλαττώματα καὶ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἢ νὰ βελτιωθῇ ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπεβλήθη ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, τοῦ νὰ ὀργανωθοῦν, βάσει παγίων κανόνων αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι μας. Κατὰ παγίαν διάταξιν τοῦ νόμου τούτου, οἱ ὑπάλληλοι πρώτης κατηγορίας κρίνονται διὰ τὰς προαγωγάς των, ὑπὸ τοῦ ΑΣΔΥ καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐκρίθη ὀρθή, διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἀποτελοῦν τὴν ἀνωτάτην ἱεραρχίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἶναι οἱ οἱονεὶ ἐκπροσωποῦντες τὸ Κράτος καὶ πρὸς τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν, ἡ ὁποία ἐναλλάσσεται εἰς τὴν ἀρχήν, καὶ πρὸς τὸν λαόν, μὲ τὸν ὁποῖον ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν καὶ κρινομένων τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, ὑπὸ ἑνὸς ἀνεξαρτήτου Συμβουλίου, ὑπὸ ἑνὸς Συμβουλίου ἀμερολήπτου καὶ ἑνὸς Συμβουλίου ἀπηχοῦντος τὴν Κρατικὴν ἀντίληψιν, θὰ ἐξησφαλίζετο καὶ τὸ ἀδιάβλητον τῆς κρίσεως, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀδιάβλητον τῆς ἰδικῆς των σταδιοδρομίας. Τὴν διάταξιν αὐτήν, ἐνῷ ἦτο ὀρθή, ἡ Κυβέρνησις, ἐν τούτοις, εἰσηγουμένη τὸν νόμον 2500, ἐτροποποίησε καὶ εἰσήγαγε διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας οἱ ὑπάλληλοι τῆς κατηγορίας αὐτῆς, θὰ κρίνωνται ὑπὸ ἄλλου Συμβουλίου εἰδικῶς συγκροτηθέντος διὰ τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2500 καὶ τὸ ὁποῖον Συμβούλιον, θὰ ἀπετέλουν, ὁ Πρόεδρος ἢ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τοῦ ΑΣΔΥ καὶ τοῦ Πρυτάνεως ἢ Ἀντιπρυτάνεως τοῦ Πανεπιστημίου. Πάλιν καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐκρίθη κατὰ ἕνα τρόπον σωστή, διότι καὶ οἱ ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοὶ ἐκπροσωποῦν τὸ Κράτος, καὶ παρέχουν ὅλα τὰ ἐχέγγυα τῆς ἀμερολήπτου κρίσεως τῶν ὀλίγων ἀνωτάτων Κρατικῶν λειτουργῶν, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰς πρώτας θέσεις εἰς τὰ πολιτικὰ Ὑπουργεῖα. Μετ’ ὀλίγον ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἀλλάσσουσα γνώμην καὶ τέλος ἐγκαταλείπουσα καὶ τὴν πρώτην καὶ τὴν δευτέραν ἄποψιν, εἰσάγει διάταξιν θεσπισθεῖσαν διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 2980)54, διὰ τῆς ὁποίας εἶπεν, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τοῦ πρώτου βαθμοῦ, θὰ κρίνωνται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Παρέδωσε τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἶναι ἕνα Σῶμα πολιτικόν, ἕνα Σῶμα, τὸ ὁποῖον κρίνει καὶ μὲ τὸ κριτήριον τὸ πολιτικὸν καὶ δὲν παρέχει οὔτε εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ κριθοῦν, οὔτε εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἀλλὰ οὔτε καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν ἐμπιστοσύνην, τὸ ἑκάστοτε Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅτι θὰ εἶναι ἀμερόληπτον εἰς τὴν κρίσιν του καὶ δὲν θὰ βαρύνῃ εἰς τὴν κρίσιν του διὰ τὴν προαγωγὴν ἑνὸς ὑπαλλήλου, ἕνα προσκείμενον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν πρόσωπον. Ἀλλά, εἶναι, καὶ ὡς παγία διάταξις αὐτή, ἐπικίνδυνος διάταξις, διότι θὰ μεταβάλλωμεν τοὺς πρώτους συνεργάτας τῶν ὑπουργῶν, τοὺς Γενικοὺς Διευθυντὰς τοὺς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς Διευθυντάς, θὰ τοὺς μεταβάλλωμεν εἰς ὄργανα τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, καὶ αὐτὸ δὲν συμφέρει εἰς τὴν καθόλου λειτουργίαν τῆς Κρατικῆς μας μηχανῆς. Οἱ ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοὶ πρέπει νὰ εἶναι ἀμερόληπτοι, νὰ ἔχουν τὴν συνείδησιν, ὅτι ὑπηρετοῦν τὸ Κράτος καὶ τὸν λαὸν καὶ ἐκπροσωποῦν τὸ Κράτος. Πολιτικὸν ὄργανον ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εἶναι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς καί, κατὰ πρῶτον λόγον, ὁ ὑπουργός. Ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ἐπαρκῶς ἀντιπροσωπεύεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐπαρκῶς διοχετεύεται τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας. Δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, χάριν τῆς εὐρύθμου λειτουργίας τῶν Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, νὰ ἔχωμεν καὶ τρίτον κομματικὸν ὄργανον, νὰ ἔχωμεν καὶ τρίτον φορέα τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ Ὑπουργεῖα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 2980, νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀπὸ τὴν εὐθύνην νὰ κρίνῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς καὶ νὰ ἀναθέσωμεν τὴν κρίσιν ἢ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἀρχικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 9 παρ. 2 τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, διὰ νὰ κρίνῃ τὸ ΑΣΔΥ τοὺς ἀνωτάτους Κρατικοὺς λειτουργούς, ὥστε νὰ δώσωμεν τὴν ἰσχύν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ Ἀνώτατον αὐτὸ Συμβούλιον διὰ τὰς κρίσεις καὶ γενικῶς διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἢ, ἂν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου 2500, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 2980, ὥστε τοὺς ἀνωτάτους Κρατικοὺς λειτουργοὺς νὰ τοὺς κρίνῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Διὰ τοῦτο εἴχομεν τὴν τιμὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος νὰ εἰσηγηθῶμεν εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς τὴν κατάργησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς εἰσηγήσεως αὐτῆς ἐπιμένομεν, διότι νομίζομεν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ διορθωθοῦν καλύτερον καὶ ἐπωφελέστερον διὰ τὸ Κράτος αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι μας.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον,

§94Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ Ν. Δ. 2980)54, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἐπαναφέρεται πρὸς συζήτησιν, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, δὲν περιλαμβάνει μόνον τὴν συγκεκριμένην διάταξιν, τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ διαγραφή. Εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἐπηκολούθησαν τὸν ἀρχικὸν νόμον 2500 περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις ἀποτελεῖ δι’ ἡμᾶς μίαν εὐκαιρίαν, νὰ ἐπαναλάβωμεν τὰς γνωστὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔναντι τοῦ θέματος τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ὡρισμένων συγκεκριμένων θεμάτων. Ἐν πρώτοις, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ν. Δ. 2980 περιέλαβεν εἰς τὸ πρῶτον του ἄρθρον, μίαν περίεργον διάταξιν, ἡ ὁποία ἀνέφερεν ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ ἐδέχετο τὴν προσφυγὴν ἑνὸς ἀπολυθέντος βάσει τοῦ νόμου 2500 ὑπαλλήλου, ἔπρεπε τοῦτο νὰ ὁρίσῃ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500, θὰ ἀπελύετο ἀντὶ τοῦ ἀρχικῶς προκριθέντος. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἦτο σαφέστατα ἀντισυνταγματική, διότι παρεβίαζε τὴν διάκρισιν τῶν ἐξουσιῶν εἰς τὴν βάσιν τῆς καὶ ἐζητήσαμεν, ὅπως τὸ ἄρθρον τοῦτο ἀπαλειφθῇ. Ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, στηριζόμενος, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, εἰς γνωμάτευσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἐπέμενε διὰ τὴν ψήφισίν του, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνεμένετο. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐθεώρησε τὸ ἄρθρον τοῦτο ἀντισυνταγματικὸν καὶ δὲν τὸ ἐφήρμοσε. Νομίζω, κατὰ συνέπειαν, ὅτι χρέος ἔχει καὶ τὸ Σῶμα καὶ ὁ παριστάμενος ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δοθέντος, ὅτι ἐπιστοποιήθη ἡ ἀντισυνταγματικότης τοῦ ἄρθρου 1, νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφήν του, ἀφοῦ μάλιστα, οὕτως ἢ ἄλλως, οὐδεμίαν χρησιμότητα ἔχει. Διότι, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν ὑπάρχει διὰ τὴν Κυβέρνησιν οὐδὲ κἄν ἡ εὐχέρεια νὰ παραβιάσῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀφοῦ τὸ ἴδιον τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ἄρθρον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, παρὰ τὰς περιφήμους ἐγκυκλίους τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐλάχιστα σέβεται τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦτο δὲ ὄχι μόνον ἐπὶ θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, —ὅπου τὸ κακὸν κορυφοῦται— ἀλλὰ γενικώτερον ἐπιδεικνύει προκλητικὴν περιφρόνησιν ἔναντι αὐτοῦ. Εἰς τὴν συγκεκριμένην ὅμως περίπτωσιν τρόπος νὰ μεταβληθοῦν τὰ πράγματα δὲν ὑπάρχει, διότι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας κρῖνον τὴν ἀντισυνταγματικότητα τοῦ νόμου δὲν προχωρεῖ εἰς ἐπιλογὴν ἄλλων ὑπαλλήλων, καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ ἄρθρον αὐτό, εἶναι οὐσιαστικῶς ἄχρηστον. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ δεχθῇ τὴν διαγραφήν του. Πέραν τούτου καὶ πρὶν φθάσω εἰς τὸ εἰδικώτερον θέμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ πρότασις, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως αὐτῆς νὰ διατυπώσωμεν ὡρισμένας βασικὰς παρατηρήσεις, περὶ τῆς πορείας τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500, εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, νὰ ἀναγράφεται ἡ εἴδησις, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπηύθυνεν ἐγκύκλιον πρὸς τοὺς ὑπουργούς του, νὰ ἐπισπεύσουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500, διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ ἐκκρεμότης αὐτή. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ τοῦ κ. Παπάγου, θὰ σεβασθοῦν περισσότερον τὴν ἐγκύκλιον αὐτήν, ἀπ’ ὅ,τι σέβονται τὰς ἐγκυκλίους περὶ ἐφαρμογῆς τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ θὰ προχωρήσουν εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς. Διότι ὄντως ἡ συνεχιζομένη ἐκκρεμότης δὲν ἀποτελεῖ μόνον κίνδυνον διὰ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ ὑπονόμευσιν τοῦ Κρατικοῦ οἰκοδομήματος, ἀλλὰ καὶ πρόκλησιν ἔναντι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Ἡ παράτασις τῆς ἐκκρεμότητος αὐτῆς, ἐπὶ τόσον χρόνον, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ ἑρμηνευθῇ ὡς ἐπαλήθευσις τῶν ἀρχικῶν μας προβλέψεων, ὅτι ὁ νόμος 2500, δὲν ἐγένετο δι’ ἄλλον λόγον, εἰ μὴ διὰ νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἔλεός της τοὺς δημοσίου ὑπαλλήλους, ἐφ’ ὅσον ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια τους θὰ ἐπεκρέματο ἡ «Δαμόκλειος σπάθη» τῆς ἀπολύσεως. Πέραν τούτου, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 2500, ἀναλόγως τῶν ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐφήρμοσαν δὲν ἐνεφανίσθησαν παντοῦ τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα. Ὑπάρχουν Ὑπουργεῖα, ὅπου ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου ὑπῆρξε σχεδὸν ἀνώδυνος, καὶ ἄλλα Ὑπουργεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ὁ νόμος αὐτὸς ὑπῆρξε νάρκη εἰς τὰ θεμέλιά των. Ἔχω χρέος ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἐπισημάνω τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τοῦ ὁποίου μάλιστα ἐκπρόσωπος ἀντιπροσωπεύει τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν παρουσιάσθησαν τὰ ἑξῆς καταπληκτικά: Συνέβη νὰ ἀπολυθοῦν οἱ καλύτεροι διευθυνταί, τοὺς ὁποίους εἴχαμεν εἰς τὴν Γεν. Δ)νσιν Φορολογίας, καὶ γενικώτερον στελέχη, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἄριστα καὶ χρήσιμα ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Συνέβη ἀκόμη, συνεπείᾳ τοῦ νόμου τούτου, νὰ φθάσωμεν εἰς σημεῖον πλήρους ἐξαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν. Πρὸς ἀπόδειξιν τούτου, δὲν ἔχω δυσκολίαν νὰ ἀναφέρω ὡρισμένα συγκεκριμένα γεγονότα. Πρῶτον περιωρίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν Γεν. Δ)ντῶν, καὶ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησε, κακῶς, κάκιστα, εἰς τὰς ἀπολύσεις. Αἱ ἀπολύσεις ὅμως αὗται ἐκρατήθησαν τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ οὕτω ὑπηρετοῦν σήμερον ὑπὸ ἀπόλυσιν ἄριστοι ἐν τούτοις καὶ χρησιμότατοι ἀναπληρωταὶ Γενικοὶ Δ)νταί. Καὶ μόνον εἷς τὴν Γεν. Δ)νσιν Φορολογίας, εἷς ἄξιος Γεν. Δ)ντὴς, δὲν ἐπρόλαβε νὰ σωθῇ, διότι εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ κοινοποιηθῆ ἡ ἀπόφασις τῆς ἀπολύσεώς του. Συνεπείᾳ τούτου ἐγκατέλειψε τὴν ὑπηρεσίαν καὶ δὲν προσφέρει σήμερον τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας του. Πέραν τούτων, εἰς τὴν Γεν. Δ)νσιν Φορολογίας, κατ’ ἐφαρμογὴν ἄλλου ἄρθρου τροποποιητικοῦ νόμου τοῦ νόμου 2500, ἐτέθη οὐσιαστικῶς εἰς διαθεσιμότητα ὁ Γεν. Δ)ντὴς, ὁ νομίμως κατέχων τὴν θέσιν, ὑπὸ τὴν πρόφασιν τῆς διεξαγωγῆς μελετῶν ἐπὶ συγκεκριμένου θέματος. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ προσεβλήθη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον τὴν ἠκύρωσεν ὁμοφώνως. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς πεῖσμα τῶν ἐγκυκλίων τοῦ Προέδρου αὐτῆς, εἰς τὴν ἄρνησίν της νὰ σεβασθῇ τὴν ἀπόφασιν καὶ οὕτω σήμερον ἀντὶ τοῦ νομίμου, Γεν. Δ)ντοῦ, ὑπογράφουν τὰ ὑπηρεσιακὰ ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου, τρεῖς ἀναπληρωταὶ Γεν. Δ)νταί, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀπὸ οὐδένα νόμον προβλέπεται, μὲ σαφὲς ἀποτέλεσμα, νὰ ὑπάρχῃ καθεστὼς πλήρους παρανομίας εἰς ὅλας τὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται, μὲ τὴν ὑπογραφήν των.

§95Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁ κ. συνάδελφος, ἀσκεῖ γενικὴν κριτικήν. Ἐδῶ συζητεῖται ὡρισμένον νομοθέτημα.

§96Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπανεφέραμεν τὸ νομοθέτημα ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος, διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν ὡρισμένας ἀπόψεις, ἀνεξαρτήτως ἐὰν σᾶς εἶναι δυσάρεστοι. Συνεχίζω: Ἐκτὸς αὐτοῦ, ἕνας χορὸς μεταθέσεων διεξάγεται μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ὑπάλληλοι ἀπολυθέντες ἐπανεφέρθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, παραμένουν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐγένοντο μετατάξεις ἀνεπιθυμήτων, αἱ ὁποῖαι ἠκυρώθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ παρὰ ταῦτα ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν λαμβάνουν ἀπόφασιν περὶ αὐτῶν. Ὅλα αὐτὰ προδίδουν μίαν βαθεῖαν περιφρόνησιν τῶν ὑπουργῶν τοῦ κ. Παπάγου πρὸς τὰς διαταγάς του, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον στὸ τέλος–τέλος, ἀποτελεῖ οἰκογενειακὴν ὑπόθεσιν τοῦ Συναγερμοῦ, προδίδουν ὅμως περιφρόνησιν πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ προδίδουν ἀκόμη παντελῆ ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι μᾶς νοσηρᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ὑπονομεύει τὰ θεμέλια τοῦ πρώτου Ὑπουργείου τῆς χώρας μας. Νομίζω, κ. συνάδελφοι ὅτι διὰ τὸ καλὸν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸ καλὸν ὅλων μας ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ λήξῃ καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ. Εἴτε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νομίμως ὑπάρχει καὶ αἱ ἀποφάσεις του πρέπει νὰ γίνωνται σεβασταὶ εἴτε ἄν τοῦτο ἐνοχλῇ τὴν Κυβέρνησιν εὐθέως ἂς καταργηθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι τὸ χειρότερον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ εἰς μίαν χώραν εἶναι αὐτὸ τὸ καθεστὼς τῆς παραλύσεως, τὸ καθεστὼς τῆς πλήρους διαλύσεως ὅπου κανένας δὲν ξεύρει ποῦ βαδίζομεν καὶ τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ. Τελειώνων νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχοληθῶ καὶ μὲ τὸ εἰδικώτερον ἄρθρον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ πρότασις. Τὸ ἄρθρον αὐτό, ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. Ζορμπᾶς σᾶς ἀνέπτυξε, μετέβαλε τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν ὅσον ἀφορᾷ τὴν προαγωγὴν εἰς θέσεις ὑπαλλήλων πρώτου βαθμοῦ, δηλαδὴ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων γενικῶν διευθυντῶν. Κατὰ παλαιὰν παράδοσιν εἰς τὴν Χώραν μας, πρὶν ἰσχύσῃ ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων εἰς θέσεις γενικῶν διευθυντῶν ἐγένοντο ὑπὸ τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ μετέβαλε τὴν κατάστασιν καὶ ἀνέθεσε τὴν ἁρμοδιότητα αὐτὴν εἰς τὸ ΑΣΔΥ, ὁ δὲ Συναγερμὸς διὰ τοῦ νόμου 2500 μετέβαλε τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ ἐκράτησε κατὰ βάσιν τὴν ἀρχὴν καὶ ὥρισε πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἕνα ἀνώτατον συμβούλιον, ἀποτελούμενον ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν ἁρμόδιοι νὰ κρίνουν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναντιρρήτως καὶ ἡ μία ἄποψις καὶ ἡ ἄλλη ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὰ ἐπιχειρήματά της, ἀλλὰ ὅταν σταθῶμεν εἰς τὴν βάσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει σταθῆ ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ, ὅταν ἀναγνωρίσωμεν τὴν ἀρχὴν τῆς αὐτοτελείας καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, λογικὸν εἶναι νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι καὶ ἡ προαγωγὴ εἰς τὰς ἀνωτάτας κρατικὰς θέσεις πρέπει νὰ γίνεται ἀπὸ ὑπεύθυνα ὑπηρεσιακὰ ὄργανα καὶ ὄχι ἀπὸ ὑπουργικὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστοῦν καὶ ἄλλους τυχὸν ἐπηρεασμούς. Ὅταν ἡ τροπολογία αὐτή, διότι ἡ διάταξις αὐτή, ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ συνάδελφοι οἱ μετέχοντες τῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς τροπολογία εἰσήχθη, τὸ πρᾶγμα δὲν ἔκαμεν ἴσως τόσην ἐντύπωσιν, ὅσην ἐντύπωσιν ἔκαμεν ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Διὰ τοῦτο καὶ τότε δὲν διετυπώσαμεν ἀντιρρήσεις. Πρέπει, κ. συνάδ. νὰ ἐξομολογηθῶ ὅτι μὲ καταπλήσσει ἡ στάσις τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις ἐφαρμογῆς τῆς διακριτικῆς εὐχερείας τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπιλογῆς προσώπων. Καὶ φαίνεται πιθανόν, τοῦτο, ἄλλωστε ἀποτελεῖ καὶ τὴν μόνην λογικὴν ἐξήγησιν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον τὰ κριτήρια τοῦ κοινοῦ συμφέροντος, νὰ ὠθοῦν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰς ἀποφάσεις της αὐτάς, ἀλλὰ καὶ ἄλλα κριτήρια προσωπικῶν ἢ κομματικῶν συμπαθειῶν. Κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπληρώθη ἡ θέσις τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν λόγῳ ὁρίου ἡλικίας τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ ὁ ὁποῖος κατεῖχε τὴν θέσιν αὐτὴν προηγουμένως καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ὑπερηφανεύεται διὰ τὴν ἐπιλογήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, διότι, ὅπως ἴσως εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν θὰ ἀναπτύξωμεν, καὶ τὴν ἱεραρχίαν ἀνέτρεψε καὶ ἱκανωτέρους ὑπαλλήλους παρεμέρισε. Κατὰ συνέπειαν, κ. συνάδελφε νομίζω, ὅτι, ἀνεξαρτήτως τῆς γενικῆς θεωρητικῆς ἀντιλήψεως τοῦ καθ’ ἑνὸς τὸ ἄρθρον τοῦτο εἰδικώτερον λόγῳ τῆς ἐφαρμογῆς του καὶ λόγῳ τῶν δειγμάτων καὶ τῶν διαθέσεων, τὰς ὁποίας μᾶς ἔδωσε μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἐπικίνδυνον καὶ μαζὺ μὲ τὸ ἄρθρον 1 πρέπει νὰ διαγραφοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ γενικώτερον θέμα τῶν ἐκκρεμοτήτων, τὰς ὁποίας ἔχει ἀφίσει ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 2500 καὶ τῆς ἀπαραδέκτου καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει μέσα εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, εἰλικρινῶς εὔχομαι ὡς Ἕλλην πολίτης καὶ ὡς Ἕλλην βουλευτὴς νὰ φθάσωμεν κάποτε εἰς μίαν λύσιν αὐτῆς τῆς ἐκκρεμότητος, ἡ ὁποία καὶ τὴν Κυβέρνησιν βεβαίως δὲν τιμᾷ, ἀλλὰ πρὸ παντὸς τὰς ἑλληνικὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐκ θεμελίων ὑπονομεύει.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§98Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀφίσωμεν ἀναπάντητον τὸν ἀφορισμὸν τοῦ κ. Μητσοτάκη κατὰ τοῦ νόμου 2500 ὡς δῆθεν ἐκδοθέντος καὶ ἀποβλέποντος ἵνα θεραπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτοῦ κομματικοὺς σκοπούς. Ὅλοι μας οἱ βουλευταὶ καθημερινῶς ἐρχόμεθα εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας τῶν περιφερειῶν μας καὶ γνωρίζομεν πόσα κενὰ εἰς θέσεις δημοσίων λειτουργῶν ὑπάρχουν. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου εἶναι κλειστὰ ἑπτὰ ταχυδρομικὰ γραφεῖα διότι ἐκτελεῖται ὁ νόμος 2500. Λυποῦμαι πολὺ διότι ὁ κ. Μητσοτάκης, διακεκριμένος συνάδελφος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐκπέμπει μίαν κατηγορίαν διὰ νὰ δυσφημίσῃ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ὅτι δῆθεν ὁ Συναγερμὸς ἀπέβλεψε μὲ τὸν νόμον 2500 νὰ θεραπεύσῃ κομματικὰς βλέψεις. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Κύριοι βουλευταί, εἶναι 2½ χρόνια ἀφ’ ἧς κυβερνᾷ ὁ Στρατάρχης Παπάγος τὴν Ἑλλάδα. Θὰ παρακαλέσω ὅλους τοὺς συναδέλφους νὰ εὕρουν ἔστω καὶ μίαν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, διὰ τῆς ὁποίας ἐπήνεσεν οὗτος ἕνα νομοθετικὸν μέτρον τῆς Κυβερνήσεως, δίκην κακοῦ Εἰσαγγελέως. Γνωρίζετε, κ. βουλευταί, ὅσοι ἐξ ὑμῶν εἶσθε νομικοί, ὅτι ὁ καλὸς Εἰσαγγελεὺς τοῦ ὁποίου ἔργον εἶναι ἡ ὑποστήριξις τῆς κατηγορίας, ἐὰν διακρίνῃ ἐν τῇ κατηγορίᾳ σειρὰν ἐλαφρυντικῶν, τὰ τονίζει καὶ ζητεῖ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ κατηγορουμένου. Δὲν ζητεῖ πάντοτε τὴν παραπομπὴν καὶ τὴν καταδίκην κατὰ τὸ κατηγορητήριον. Αὐτὸ τὸ τελευταῖον θὰ τὸ κάμῃ ὁ κακὸς Εἰσαγγελεύς, ὁ ἔχων ἐκπέσει εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ δικαστικοῦ κόσμου εἰσαγγελεύς. Θὰ παρακαλέσω ἐὰν εἴδατε ποτὲ μίαν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μητσοτάκη εἰς οἱονδήποτε νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπαινέσῃ τὸ νομοθέτημα αὐτό, νὰ τὸ εἴπητε. Ἐγὼ οὐδέποτε εἶδα τὸν κ. Μητσοτάκην νὰ ἐπαινέσῃ ἔστω καὶ ἕνα νομοθέτημα τῆς Κυβερνήσεως.

§99Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον μὲ προκαλεῖτε θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἐπανειλημμένως. Καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐσωτερικοῦ δανείου ὑπεστήριξα ὡς εἰσηγητὴς καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. Παπαγιάννη περὶ καταργήσεως τῶν ἐξαιρέσεων καὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, ἐπίσης ὅλα τὰ νομοθετήματα τοῦ ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ πλεῖστα ἄλλα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐνθυμοῦνται οἱ κ. συνάδελφοι. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἔχετε τί νὰ εἴπητε, ὁμιλήσετε ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ ἀφίσατε αὐτοὺς τοὺς δικολαβισμούς.

§100Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπε δύο ἢ τρεῖς λέξεις......

§101Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμφωνήσω μαζί σας. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἔχει συμφωνήσει εἰς ὡρισμένα νομοθετήματα, συνεφώνησε καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητοῦμε σήμερον. Νὰ σᾶς διαβάσω τὴν σχετικὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μητσοτάκη εἰς τὴν Βουλήν: «Δὲν νομίζω ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου ἔχει τὴν θέσιν της εἰς τὸ παρὸν τροποποιητικὸν τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 2500 σχέδιον. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ τροποποιήσῃ τὸν κώδικα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πάντως ἐπὶ τῆς οὐσίας εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Στεφανοπούλου». Κατὰ συνέπειαν ὁ κ. Μητσοτάκης ἦτο σύμφωνος εἰς τὸ ὅτι ὁ γενικὸς διευθυντὴς πρέπει νὰ ἐκλέγεται ἀπὸ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§102Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν κ. Μητσοτάκην καὶ τὴν παλινῳδία αὐτοῦ εἰς τὸ σημερινὸν θέμα.

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποίαν παλινῳδίαν κύριε συνάδελφε;

§104Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἀλλὰ ὅπου ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς οἱονδήποτε νομοσχέδιον προοιμιακῶς εἶπε μίαν ἢ δύο λέξεις εἰς τὴν συνέχειαν δὲ τοῦ λόγου του ἀσφαλῶς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑπονομεύει. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀπεκόμισα 2½ ἔτη, παρακολουθῶν τὴν νομοθετικὴν λειτουργίαν. Ἀλλ’ ὁ νόμος 2500 θὰ πρέπει, κύριοι, νὰ τονισθῇ καλῶς ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτήν, ἐξεδόθη, ἵνα ἐπιφέρῃ καὶ δημιουργήσῃ οἰκονομίας. Εἰς ὅλα τὰ ὑπουργεῖα ἀπελύθησαν ὑπάλληλοι μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ, ὁ ὁποῖος καθορίζεται ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τοῦ ἀριθμοῦ, τὸν ὁποῖον καθώρισεν ὁ Στρατάρχης, ἵνα φθάσωμεν εἰς ἕνα ἀνάλογον ποσοστὸν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κατὰ τὸ 1940. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ νόμου καὶ ἑπομένως νομίζω, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης εἰπών, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐξεδόθη διὰ νὰ ἐπιτύχῃ νὰ ἀπολύσῃ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, χάριν κομματικῶν σκοπῶν ἔκαμεν ἕνα ἐντελῶς δημαγωγικὸν χαρακτηρισμὸν καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν κάμῃ ὁ κ. Μητσοτάκης.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§106Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος ἠθέλησε ν’ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, καὶ δὲν ἀπήντησεν. Ἔκαμεν ἁπλῶς μίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν, ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης ἦτο πάντοτε σφόδρα ἐναντίον τῶν νομοθετημάτων τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἠξεύρω ποίαν ἀπάντησιν θὰ δώσῃ ὁ κ. Μητσοτάκης. Ἐγὼ εἰς τὸν κ. συνάδελφο ἀπαιτῶ: «Ἔτσι ἤθελλε, ἔτσι θέλει καὶ ἔτσι θὰ κάμῃ, νὰ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως». Οὐδεὶς νόμος, οὐδεμία συνταγματικὴ διάταξις, οὐδὲν ἔθιμον, οὐδεμία παράδοσις τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ λέγει, ὅτι πρέπει καλὰ καὶ σώνει τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὰ χειροκροτῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ νὰ τὰ ψηφίζῃ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ Ἀντιπολίτευσις. Διότι διὰ τῆς θέσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἀντιθέσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δημιουργεῖται τὸ ὀρθὸν καὶ λυσιτελές. Ὁ κ. συνάδελφος ἠθέλησε ν’ ἀπαντήσῃ καὶ δὲν ἀπήντησεν ἐπὶ τοῦ νόμου 2500. Κύριοι συνάδελφοι δὲν ἐπρόκειτο νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλ’ ἔχω καταθέσει σὺν Θεῷ τὴν 7ην Ἰουλίου 1954 ἐπερώτησιν διὰ τὰς ἀπολύσεις δημοσίων ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, καὶ χάρις εἰς τὴν διάλυσιν τῶν συνεδριάσεων τοῦ Σώματος καὶ ἐλλείψει ἀπαρτίας καὶ τὸ—καταπληκτικώτερον εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν—ἐλλείψει Κυβερνήσεως, δὲν κατωρθώθη ἀκόμη, παρ’ ὅτι ἔχει ἀριθμὸν 8, ἡ ἐπερώτησίς μου νὰ συζητηθῇ. Ὅταν ἐκεῖ θὰ συζητήσωμεν λεπτομερῶς πῶς ἔγιναν αἱ ἀπολύσεις, θ’ ἀποδείξωμεν πρῶτον, ὅτι ὅταν ἐψηφίζετο ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ὁ νόμος 2500, εἴχομεν εἴπει εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἕνας τοιοῦτος σοβαρὸς νόμος θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Σώματος καὶ ἐπίσης, ὅτι δὲν εἶναι συνταγματικὸς ὁ νόμος 2500. Ἡ Κυβέρνησις εἶπεν ὅτι βιάζομαι νὰ ψηφίσω τὸν νόμον, διὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Παρῆλθον ἀπὸ τὴν βιασύνη ἐκείνην 2½ ἔτη, ὥστε ἀπηύδησε καὶ αὐτὸς ὁ Πρωθυπουργός σας ἀπὸ τὴν ἀδράνειαν τῶν ὑπουργῶν του καὶ εἶπεν ἐπὶ τέλους νὰ τελειώνωμεν μὲ τὸν νόμον αὐτόν, ποὺ τόσον βιαστικὰ τὸν ἐψηφίσαμεν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν ἀνέμενε νὰ συνέλθῃ τὸ Σῶμα, μετὰ 20–30 ἡμέρας, διὰ νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν. Οὕτω ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔθεσε προθεσμίαν ἑνὸς μηνὸς εἰς τοὺς ὑπουργοὺς διὰ νὰ τερματισθῇ αὐτὸ τὸ ἐξωφρενικὸν θέαμα τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Ὑπάρχουν ὑπάλληλοι προαχθέντες μετὰ τὰς ἀπολύσεις, ἀλλὰ καὶ ἀπολυθέντες, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ζητοῦν νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις τῶν προαχθέντων. Ἑτοιμάζουν νομοσχέδιον αὐξήσεως διευθύνσεων καὶ τμημάτων, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι μετετέθησαν ὡς ἐπιθεωρηταὶ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὰς θέσεις των ὥστε ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις νὰ εἶναι τραγελαφικὴ διότι ὁ νόμος 2500 εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν πλήρη παράλυσιν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε ἡ ἄμεσος φορολογία ἀπὸ 26,6% ποὺ ἦτο ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν εἰσπράξεων τοῦ Κράτους ἐπὶ Κέντρου νὰ κατέλθῃ εἰς 19,1%, καὶ εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦτο τῆς δημιουργηθείσης ὑπαλληλικῆς ἀναρχίας εἰς τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ νόμος 2500 ἔγινεν χάριν οἰκονομιῶν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οἰκονομία ἐκ τῆς ἀπολύσεως τῶν ὑπαλλήλων δὲν ἐγένετο διότι ἡ Κυβέρνησις ἐβάσισε διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν οἰκονομιῶν τὴν ἀπόλυσιν 15.000 ὑπαλλήλων. Πῶς θὰ τοὺς ἀπολύσῃ, κ. συνάδελφοι; 74 χιλιάδες εἶναι τὸ σύνολον τῶν ὑπαλλήλων, ἐκ τῶν ὁποίων 25 χιλιάδες οἱ ἐκπαιδευτικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀπολυθοῦν. Ἐὰν ὑπολογίσητε δὲ καὶ 12 χιλιάδας τοῦ ὑπ. Οἰκονομικῶν οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖοι, γίνονται 36 χιλιάδες. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὰς ὑπολοίπους 36 χιλιάδας ὑπαλλήλων, νὰ ἀπολύσητε τὰς 15 χιλιάδας, δηλαδὴ τὸ 50%, Ἀδύνατον. Ἠναγκάσθη νὰ μετατρέψῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν δήλωσίν της καὶ νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νόμου 2500 ὅτι θὰ ἀπολυθοῦν τόσοι ὑπάλληλοι ἐξ ἑκάστου ὑπουργείου ὥστε νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὸ μισθολόγιον αὐτοῦ 15% οἰκονομιῶν. Ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα κ. συνάδελφοι; Οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ἀπολυθέντων συνταξιοδοτήθησαν καὶ οὐδεμία οὐσιαστικὴ οἰκονομία ἐπῆλθεν διὰ τῆς ἀπολύσεώς των. Ἀντιστρόφως, ἔγινε κάτι ἄλλο. Ἔγινε πληθώρα διορισμῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων καὶ ἐπὶ συμβάσει καὶ θὰ ἴδητε, ὅταν θὰ συζητήσωμεν τήν ἐπερώτησιν, ὅτι πρὸ τοῦ νόμου 2500, οἱ μισθοὶ τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ἀνήρχοντο εἰς 63 δισεκατομμύρια. Μετὰ τὰς ἀπολύσεις ἀνῆλθαν εἰς 87 δισεκατομμύρια κ. συνάδελφοι, παλαιῶν δραχμῶν. Εἴπατε ὅτι δὲν εἶναι κομματικὸς ὁ νόμος 2500, ἀπαντῶμεν καθαρῶς κομματικὸς ὑπῆρξεν ὁ νόμος 2500. Θὰ σᾶς ἀποδείξωμεν, ὅτι τὰ τριμελῆ ἐκεῖνα συμβούλια ἀπὸ ἀνωτάτους λειτουργούς, τὰ ὁποῖα εἶχον κατὰ διαβολικὴν σύμπτωσιν συγκρότησιν συνοπτικῶν δικαστηρίων καὶ ἐπαναστατικῶν τοιούτων, εἶχον λάβει ἔγγραφον τῆς Κ.Υ.Π. ὑπ’ ἀριθ. 301, διὰ τοῦ ὁποίου ἐκαλοῦντο, μὴ λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔλεγεν ὁ νόμος 2500, νὰ προβοῦν εἰς τὰς ἀπολύσεις δημοσίων ὑπαλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶναι κομμουνισταὶ καὶ συνοδοιπόροι. Ὁ συντάκτης τῆς διαταγῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο παμπόνηρος, διότι ἐγνώριζεν ὅτι κομμουνισταὶ δὲν ὑπάρχουν σήμερον εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν δευτέραν λέξιν, τοὺς συνοδοιπόρους, ἔβαλε τοὺς κομμουνιστάς, διότι διὰ τῆς λέξεως «συνοδοιπόρος» θ’ ἀπολυθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δι’ αὐτὸ προσετέθη τὸ «συνοδοιπόρος». Διότι ἂς μὴ κρυπτώμεθα ποίους θεωρεῖ συνοδοιπόρους ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις; Τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Πλαστήρα, τοῦ Καρτάλη καὶ τοῦ Βενιζέλου.

§107Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Ἄλλοι εἶναι οἱ πολιτικοὶ συνοδοιπόροι, καὶ ἄλλοι οἱ κατὰ τὸν ποινικὸν νόμον καὶ κατὰ τοὺς νόμους περὶ ἀσφαλείας.

§108Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Περὶ συνοδοιπόρων, ὁ Ποινικὸς Νόμος δὲν ὁμιλεῖ. Ὅταν λέγουν «συνοδοιπόρο» ἐννοοῦν τοὺς πολιτικοὺς συνοδοιπόρους. Ἀπελύθησαν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν πολλοὶ ὑπάλληλοι, βάσει αὐτῆς τῆς διαταγῆς, διότι τὸ ἄρθρον 2 λέγει, ὅτι ἀπολύονται οἱ ὑπάλληλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι κομμουνισταὶ καὶ συνοδοιπόροι. Τὸ ἄρθρον ἀναφέρει ποῖα τὰ προσόντα τῶν ὑπαλλήλων ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν. Μεταξὺ τῶν προσόντων εἶναι καὶ ἡ πίστις εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδιεώδη. Περαιτέρω λέγει ὅτι ἀπολύονται οἱ ὑπάλληλοι οἱ διαθέτοντες τὰ ὀλιγώτερα τῶν ἀνωτέρω προσόντων χωρὶς ταῦτα καὶ νὰ ἱεραρχοῦνται. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ ὅλα τὰ συμβούλια ἀπέλυσαν βάσει νομιμοφροσύνης; Διότι ἐφηρμόσθη ἡ διαταγὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἔτσι, ἀπελύθησαν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν οἱ ἀριστεῖς τῶν ὑπαλλήλων. Εἶπον ὅτι ὁ Νέζης, ἐδῶ καὶ δέκα πέντε χρόνια εἶχε μεταβῆ μὲ τὸν Σβῶλον εἰς τὸ Ε.Α.Μ. Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ πῆτε πόσοι βουλευταὶ τοῦ Συναγερμοῦ ἦσαν μὲ τὸ Ε.Α.Μ.; Διατὶ σεῖς ἐγίνατε ἐθνικόφρονες καὶ ἐκεῖνοι οἱ δυστυχεῖς ὑπάλληλοι μετὰ 15 ἔτη, θεωροῦνται ὅτι εἶναι κομμουνισταί; Ἀπελύθη ὁ Ρίζος, ἕνας ὑπάλληλος ἐφοριακός, ὁ ὁποῖος παρέλαβε τὴν Ἐφορίαν τοῦ Βόλου μὲ 6 δισεκατομμύρια ἔσοδα καὶ τὴν ἀνεβίβασεν εἰς 53 δισεκατομμύρια. Ἐν συνεχείᾳ παρέλαβε τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν Ἀθηνῶν μὲ 22 δισεκατομμύρια καὶ τὴν ἀνεβίβασεν εἰς 96 δισεκατομμύρια. Ὅταν ἕνας ἐφοριακὸς δίδῃ εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ 100 δισεκατομμύρια δραχμάς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κομμουνιστής, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀναρχικός. Διότι ὁ ὑπάλληλος, ὁ κομμουνιστὴς καὶ ὁ ἀναρχικός, θὰ προσπαθήσῃ νὰ μὴ εἰσπράξῃ ὁ προϋπολογισμὸς ὅσα ἔχει προϋπολογίσει διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν οἱανδήποτε ζημίαν. Καὶ δὲν συνεκινήθησαν, κ. συνάδελφοι, τὰ περιβόητα ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια μὲ τὴν συνοπτικὴν διαδικασίαν, τῶν ἐπαναστατικῶν καὶ στρατιωτικῶν δικαστηρίων, μὲ τοὺς δοσιλόγους. Δὲν ἐξήτασαν τοὺς φακέλλους αὐτῶν καὶ οὐδένα ἀπέλυσαν. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι οἱ δοσίλογοι εἶναι μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ Κράτους, ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς, διότι ὁ κομμουνιστὴς ἐξυπηρετεῖ μίαν ὡρισμένην ἰδεολογίαν, ἐνῷ ὁ δοσίλογος εἶναι πρόθυμος νὰ ἐξυπηρετήσῃ κάθε ἐναντίον τοῦ Κράτους ἐχθρόν. Δὲν συνεκινήθησαν ἀπὸ τοὺς καταχραστὰς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἔχουν φακέλλους βάρους 4 τόννων. Δὲν συνεκινήθησαν νὰ ἀπολύσουν τὰ διαμάντια τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ αὐτά, κ. συνάδελφοι, θὰ τὰ εἴπωμεν, ὅταν θὰ συζητηθῇ ἡ σχετικὴ ἐπερώτησίς μου καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι οὔτε οἰκονομίαι ἔγιναν, ὅτι ἐπεβαρύνθη ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ὅτι εὑρέθη πρὸ ἀδιεξόδου καὶ αὐτὸς ὁ Πρωθυπουργός σας.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§110Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐδικαιούμην νὰ διατυπώσω μίαν ἔντονον διαμαρτυρίαν. Διατυπώνω τὴν ἔκπληξίν μου ἁπλῶς, ἀντὶ τῆς διαμαρτυρίας, διότι ἓν νομοθέτημα καθαρῶς τυπικόν, ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, κατὰ μίαν ὡρισμένην διαδικασίαν ποὺ ὁρίζει τὸ Σύνταγμα, τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου σαφῶς περιωρισμένον. Παρὰ ταῦτα οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀναπτύσσοντες τὰς γνώμας των, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, εὗρον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διατυπώσουν γνώμην περὶ ὅλων τῶν ἄλλων θεμάτων. Περὶ τῆς ἀμέσου φορολογίας, περὶ τοῦ νόμου 2.500 καὶ περὶ ὅλων τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα. Πλήρης δηλαδή, ἐμπλοκή, θεμάτων καὶ πλήρης σύγχυσις ἐννοιῶν. Καὶ ἐρωτῶ: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων καὶ ἡ συζήτησις τῶν νομοθετημάτων, ὅταν ἐπερωτήσεις δυνάμεναι νὰ ἐξαντληθοῦν, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἰς ἡμίσειαν ὥραν, καταλαμβάνουν χρόνον δύο μηνῶν; Ὅταν νομοθετήματα καθαρῶς τυπικά, δίδουν τὴν εὐκαιρίαν ἀναπτύξεως ὅλων τῶν θεμάτων γενικοῦ Κυβερνητικοῦ ἐλέγχου, ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων, ἐπὶ ὅλων τῶν βασικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς θὰ ὤφειλον νὰ ἀπασχολοῦν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ κατὰ τὸν τρόπον ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει ἡ Κοινοβουλευτικὴ τάξις, ὁ ὁποῖος τρόπος προάγει πράγματι καὶ τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τὰς συζητήσεις. Καὶ θὰ συμφωνήσετε, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον σήμερον ἐξεδηλώθη καὶ ἐξεφράσθη ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐπὶ ἑνὸς καθαρῶς τυπικοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἦτο ὁ προσήκων, δὲν ἦτο ὁ τρόπος ποὺ προάγει, οὔτε καὶ τὸν ἔλεγχον, οὔτε καὶ τὰς συζητήσεις τοῦ Κοινοβουλίου. Πέραν αὐτῆς τῆς γενικῆς, τῆς ἀναμφισβητήτου διαπιστώσεως, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἠδύνατο νὰ μὲ φέρῃ εἰς τὴν διατύπωσιν μιᾶς ἐντόνου διαμαρτυρίας ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ἡ ὁποία ἁπλῶς μὲ περιορίζει νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου, εἰσερχόμενος εἰς τὸ θέμα, διὰ νὰ μὴ ἐπεκταθῶ, διότι δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων, θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ τὸ συζητήσωμεν — ἐκφράζω τὴν ἔκπληξίν μου διότι τὸ νομοθέτημα αὐτό, ἔρχεται μὲν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ Σύνταγμα —καὶ δικαιοῦται βεβαίως ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ φέρῃ οἱονδήποτε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ψηφίζεται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἀλλὰ τοὐλάχιστον, θὰ ἔπρεπε ὅταν συνεζήτει ἡ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ νομοθέτημα αὐτό, ἡ Ἀντιπολίτευσις τότε νὰ ἐκφράσῃ τὰς ἀντιρρήσεις της. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συνεφώνησεν. Ἔχω τὰ πρακτικά.

§111Γ. ΜΟΔΗΣ. Συνεφώνησεν ἕνας.

§112Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. ... (Διακόπτει μὴ ἀκουόμενος).

§113Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁμιλήσατε, Ἐξήλθατε τοῦ νομοσχεδίου. Δέν σᾶς διέκοψα. Ὁμιλεῖ ὁ ὑπουργὸς τὸν διακόπτετε συνεχῶς. Ἐπὶ τέλους, πῶς ἀντιλαμβάνεσθε τὸ Κοινοβούλιον, κ. συνάδελφε; Ἐπὶ τέλους θελήσατε νὰ βοηθήσετε καὶ τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸ νὰ ἠμπορέσῃ τὸ Κοινοβούλιον νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἀποστολήν του. Μὴ ἐμποδίζετε τὴν Κυβέρνησιν. Θελήσατε καὶ σεῖς, πράγματι νὰ βοηθήσετε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Κοινοβουλίου. Οὐχὶ λόγοις, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς πράγμασι, βοηθήσατε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἄσκησιν αὐτήν. Δὲν σᾶς διέκοψεν ὁ ὑπουργὸς ὁμιλοῦντα ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου. Σεῖς διακόπτετε συνεχῶς τὸν ὑπουργὸν, ἀπαντῶντα. Πέραν, λοιπόν, αὐτῆς τῆς ἐκπλήξεως, διότι τότε δὲν διετυπώθη ἡ ἀπορία αὐτή, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Κύριοι, πράγματι, ἐμφανίζει ἡ νομοθεσία μας, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐπαναλαμβάνω, μίαν ρευστότητα. Εἴχομεν παλαιότερον τὴν ἐκλογὴν τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν τῶν Ὑπουργείων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἴχομεν ἐν συνεχείᾳ τὴν ἐκλογὴν τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν ὑπὸ τοῦ ΑΣΔΥ, εἴχομεν μετὰ ταῦτα τὴν ἐκλογὴν τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν, ὑπὸ τῆς ὡρισμένης Ἐπιτροπῆς συγκειμένης ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ἀπὸ τοὺς Προέδρους τῶν ἄλλων ἀνωτάτων δικαστηρίων, τοῦ Πρυτάνεως τοῦ Πανεπιστημίου κλπ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, εἰς τὴν Βουλήν, ὁ τότε εἰσηγητὴς τοῦ Ν. Δ., ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἠλείας, ὁ κ. Γ. Στεφανόπουλος, ἔφερε μίαν σκέψιν, ὅτι οἱ Γενικοὶ Διευθυνταί, τῶν Ὑπουργείων, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκλέγωνται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Παπαγιάννης, ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν καὶ ἡ Βουλὴ συνεφώνησε. Δὲν διετυπώθη, ἐπαναλαμβάνω, τοὐλάχιστον ἐξ ὅσων ἐνθυμοῦμαι, καὶ ἐξ ὅσων εἶδον προχείρως ἀπὸ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐνώπιόν μου, οὔτε ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀντίρρησίς τις ἐπὶ τοῦ θέματος. Νομίζω, ὅτι θὰ γνωρίζετε ἤδη, ὅτι καὶ παλαιότερον καὶ σήμερον ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τοῦ Κράτους, γενικῶς αἱ κεφαλαὶ τῶν διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων ἐκλέγονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ δὲν νομίζω, νὰ δύναταί τις νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς ἐκλογῆς εἶναι ὁ ἐσφαλμένος. Διότι νομίζω, ὅτι οἱ Γενικοὶ Διευθυνταί, τῶν Ὑπουργείων, οἱ Πρόεδροι τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων, δὲν εἶναι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ καταλαμβάνουν τὰς θέσεις αὐτάς, κρινόμενα ἀπὸ τὰ τυπικὰ στοιχεῖα τῶν ἀψύχων φακέλλων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν πολλάκις μὲ ποῖα κριτήρια δημιουργοῦνται. Νομίζω, ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καθορίζῃ τὰς ἡγετικὰς μονάδας, διότι ὁ γενικὸς διευθυντὴς ἑνὸς ὑπουργείου, ὁ Πρόεδρος ἑνὸς ἀνωτάτου δικαστηρίου δὲν πρέπει μόνον νὰ ἔχῃ τὰ τυπικὰ ἐκεῖνα προσόντα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργός. Πρέπει πέραν αὐτῶν νὰ ἔχῃ καὶ τὰ ἡγετικὰ ἐκεῖνα στοιχεῖα καὶ τὴν γενικωτέραν σκέψιν, ἡ ὁποία ἐγγυᾶται διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἀποστολῆς τοῦ ἀνωτάτου κρατικοῦ λειτουργοῦ. Μὲ τὴν σκέψιν αὐτὴν ἡ Βουλὴ πρὸ μηνῶν συνεφώνησε μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Στεφανοπούλου καὶ ἐξέδωκε μίαν διάταξιν παγίαν καὶ κατὰ συνέπειαν, ὄχι μεταβατικήν, ὥστε νὰ εἴπωμεν, ὅτι πρόκειται ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἀποτελεῖ μίαν παγίαν διάταξιν, τῆς ὁποίας θὰ κάμουν χρῆσιν ὅλαι αἱ ἐν συνεχείᾳ Κυβερνήσεις. Ἐὰν βέβαια δεχθῶμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἀρχὴν ἐπὶ πολλὰ ἔτη, τότε θὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐὰν ὅμως, ὡς πιστεύουν καὶ ὡς τοὐλάχιστον ὑποστηρίζουν οἱ ἀντιπολιτευόμενοι, πρόκειται ταχυτάτη νὰ εἶναι ἡ ἄνοδός των εἰς τὴν ἐξουσίαν, αὐτοὶ θὰ γευθοῦν τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς δὲν βλέπομεν. Δὲν νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον, παρὰ μόνον νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας.

§114Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἔφερεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῶν ἰδικῶν μας ἀντιρρήσεων καὶ τὴν ὑποστήριξιν τῆς ἀρχῆς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δέον νὰ ἐκλέγῃ τοὺς Γενικοὺς Δ)ντάς, ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι λίαν ἀσταθῆ. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἀρχὴ, ἡ ὁποία ἐτέθη ὑπὸ τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, νὰ ἐκλέγωνται δηλονότι οἱ γενικοὶ διευθυνταὶ ὑπὸ τοῦ ΑΣΔΥ, εἶναι ἡ καλυτέρα καὶ ἡ πλέον συμφέρουσα εἰς τὸ Κράτος. Ὡς πρὸς τὰς ἀπόψεις, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὰς σχετικὰς μὲ τὰς ἐπικρίσεις ἡμῶν διὰ τὸν νόμον 2500, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσιν ἔχομεν νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν καὶ νὰ τονίζωμεν τὰς ἀτελείας τοῦ νόμου 2500, ἀτελείας, αἱ ὁποῖαι καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐσημάνθησαν παρ’ ἡμῶν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι κυρίως ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τούτου κατεδείχθησαν. Διὰ τοῦ νόμου τούτου δὲν ἐπετεύχθη ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισεν, ὅτι ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ἀπέμεινεν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τούτου παρὰ μόνον ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ἀντιφρονούντων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν κρατικῶν λειτουργῶν, ὅπερ ὅμως μόνον μετὰ ἀπὸ ἐπαναστάσεις εἴθισται παρ’ ἡμῖν νὰ συμβαίνῃ. Οὐδεμία ἐπετεύχθη οἰκονομία, τοὐναντίον μάλιστα σπατάλαι ἐδημιουργήθησαν, διότι τὸ Κράτος ὑπεχρεώθη κατόπιν πλείστων ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας νὰ πληρώσῃ τεραστίας ἀποζημιώσεις εἰς μὴ ἐργασθέντας ὑπαλλήλους. Ἀλλὰ τὰ βάρη τοῦ Κράτους δὲν θὰ σταματήσουν ἕως ἐδῶ. Δεδομένου τοῦ τρόπου ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500)53 ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐκκαθαρίσεως, ἄλλη Κυβέρνησις θὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας, εἰς βάρος πάντοτε τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ, ὅστις ἑκάστοτε πληρώνει τὰ σπασμένα τῶν Κυβερνητικῶν ἀτασθαλιῶν. Καὶ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2500) 53, ὑπάρχουν πολλὰ σπασμένα ποὺ πληρώνει τὸ ἀτυχὲς Ἑλληνικὸν Δημόσιον, διὰ λογαριασμὸν τοῦ ὁποίου διαμαρτυρόμεθα.

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω οὔτε εἰς τὴν προσωπικὴν ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέστην ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Καλαβρύτων συνάδελφον, οὔτε εἰς τὰ μαθήματα Κοινοβουλευτικῆς ἀγωγῆς, τὰ ὁποῖα ἠθέλησε νὰ μᾶς δώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Καθ’ ἕνας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κάμνει τὴν δουλειά του, ὅπως νομίζει καλύτερον. Ἐὰν τώρα ἡ Ἀντιπολίτευσις ἢ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία περιήγαγε τὴν χώραν εἰς τὸ χάος, εἰς τὸ ὁποῖον σήμερον εὑρίσκεται, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸ κρίνωμεν, ἀλλὰ ἄλλοι. Θὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις, ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Ὁ κ. Δερτιλῆς ἐνόμισεν, ὅτι θὰ εὐχεραίνετο εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῶν ἀπόψεών του, ἐὰν ἐμὲ προσωπικῶς μὲ ἐνεφάνιζεν ὡς παλινῳδοῦντα. Εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ προηγουμένως, καὶ θὰ ἐνθυμοῦνται καὶ οἱ παριστάμενοι, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων τῶν γενικῶν διευθυντῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθοῦν, μὲ πολλὰ ἐπιχειρήματα καὶ αἱ δύο ἀπόψεις. Ὀρθότατα ἀνέφερεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία προηγήθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶχον εἴπει ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς, εἶναι δυνατὸν νὰ ταχθῶ μὲ τὴν ἄποψιν τῆς ἐκλογῆς τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶπον ὅμως, ἐν συνεχείᾳ, ὅτι δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ δὲν κατώρθωσε καὶ ἐν τούτῳ νὰ ἀνταποκριθῇ καὶ ὅτι αἱ ἐπιλογαί, τὰς ὁποίας ἔκαμε διὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀνωτάτων Κρατικῶν λειτουργῶν, δὲν ἐγένοντο βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, βάσει κριτηρίων κοινοῦ συμφέροντος, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν ἄλλων λόγων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον σχέσιν μὲ τὸ κοινὸν συμφέρον. Καὶ ἐπειδή, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἠθέλησε νὰ κάμῃ κάποιον παραλληλισμὸν σχετικῶς μὲ τὴν ὑπόδειξιν τῶν ἀνωτάτων Κρατικῶν καὶ δικαστικῶν λειτουργῶν καὶ ὀφείλω καὶ πάλιν νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, ἠστόχησεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὸ θέμα παραμένει ἐκκρεμὲς πρὸς συζήτησιν καὶ ἐὰν θέλετε νὰ ὑπενθυμίσω ἀκόμη πῶς ἔγινεν ἡ πλήρωσις τῆς θέσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριοι συνάδελφοι, ἐπωφελήθη τῆς εὐκαιρίας, διὰ νὰ φέρῃ πρὸς συζήτησιν τὸ ὅλον θέμα τοῦ νόμου 2500, τὸ μέγα αὐτὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ εὐρύτατα ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ ὅμως, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εὗρεν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ εἴπῃ καμμίαν λέξιν. Σήμερον πλέον, ὁπότε παρῆλθε τόσος χρόνος ἀφ’ ὅτου ἡ παροῦσα Βουλή, ἐψήφισε τὸν νόμον αὐτόν, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχουν καταλήξει εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Βεβαίως εἶναι πιθανὸν νὰ δεσμεύωνται ἀπὸ τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν κάθηνται, ὥστε νὰ μὴ ἐκφράζουν, εὐθαρσῶς ὡρισμένας ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἔχουν εἰς τὴν ψυχήν των. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει κανεὶς Ἕλλην καὶ ἴσως δὲν ὑπάρχουν πολλοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀναγνωρίζουν, ὅτι ἔγινεν ἕνα βαρὺ λάθος διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου τούτου. Καὶ ἔγινε λάθος, διότι ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ νόμου αὐτοῦ ἦτο νὰ ἐπιτύχωμεν οἰκονομίαν, καὶ οἰκονομίαν δὲν ἐπετύχομεν, ἀντιθέτως δὲ ἀνεστατώσαμεν τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἀπελύσαμεν εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην, διὰ νέων νομοθετημάτων, νὰ ἐπαναφέρωμεν. Ἀγαπητὸς συνάδελφος, μοῦ ὑπενθύμισε, πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἀκόμη καὶ τώρα ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπανασυνιστᾷ ἐκτάκτους θέσεις, τὰς ὁποίας κατήργησεν ὁ νόμος 2500 καὶ τὰς ξαναδημιουργεῖ ὡς μονίμους πλέον θέσεις μὲ μεγαλυτέραν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Οἰκονομίαν, κατὰ συνέπειαν, εἰς τὸν προϋπολογισμόν, δὲν ἐπέφερεν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου 2500, τοὐλάχιστον καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο. Ἀντιθέτως ἐπέφερε πλήρη ἀναστάτωσιν καὶ παράλυσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Καὶ ἀνέφερον τὸ παράδειγμα τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία ἐξετέθη καὶ ἀπὸ ἐμέ, καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, κ. Γρηγορίου καὶ οὐδεμίαν λέξιν εὗρε νὰ ἀντείπῃ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι ὄντως, τὸ πρῶτον Ὑπουργεῖον τῆς χώρας, οὐδέποτε εὑρέθη εἰς τὰ χάλια, εἰς τὰ ὁποῖα σήμερον εὑρίσκεται, καὶ ἀνέφερον ὡρισμένα ἁπλᾶ καὶ συγκεκριμένα πράγματα. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀγνοοῦνται καὶ περιφρονοῦνται ἀπὸ τοὺς κ. ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν. Σᾶς εἶπον, ὅτι ὁ ἀναπληρωτὴς Γεν. Διευθυντὴς τῆς Φορολογίας, ἔφυγε, διότι εἶχε τὸ ἀτύχημα, νὰ τοῦ ἔχῃ κοινοποιηθῆ ἡ ἀπόλυσις, ἐνῷ εἰς τὴν ἀντίστοιχον περίπτωσιν, ἀναπληρωταὶ Γεν. Δ)νταὶ εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ, διετηρήθησαν. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου πεποίθησιν, δύο ἐκ τῶν καλυτέρων διευθυντῶν, ὁ κ. Ζαφειράκος καὶ Νέζης, ἀπελύθησαν, καὶ ἀπελύθησαν κακῶς, κάκιστα, διότι τὸ Συμβούλιον ὑπῆκον εἰς τὰς κατευθύνσεις, δὲν ἠξεύρω ποίας κρυφῆς ἢ ἀοράτου δυνάμεως ἐφήρμοσε τὸν νόμον 2500 ὡς νὰ ἐπρόκειτο περὶ νόμου, ὁ ὁποῖος ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἀπὸ τοὺς «μὴ νομιμόφρονας», τοὐτέστιν τοὺς μὴ κομματικοὺς φίλους, ἐνῷ αὐτὴ δὲν ἦτο ἡ νομοθετημένη πρόθεσις τοῦ νομοθέτου, ἐνῷ ὁ νομοθέτης ἐπεδίωξε νὰ ἐπιτύχῃ οἰκονομίας. Σᾶς εἶπον ὅτι εἰς τὴν Γεν. Δ)νσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ, ἐπανῆλθον οἱ ἀπολυθέντες διευθυνταὶ καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἄλλοι Διευθυνταὶ εἶχον προαχθῆ εἰς διευθυντάς, διότι κατόπιν τῆς ἀπολύσεως, αἱ θέσεις εἶχον κενωθῆ. Τώρα, πῶς συνεπληρώθησαν θέσεις ὅταν ἀπελύθησαν ἄλλοι διὰ λόγους οἰκονομιῶν, αὐτὸ μόνον ἡ παρέα τοῦ Συναγερμοῦ τὸ γνωρίζει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπανῆλθον οἱ παλαιοὶ καὶ οἱ νέοι προαχθέντες εἶναι μετέωροι. Ἔχομεν τοὺς ἀπολυθέντας, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον, τοὺς προαχθέντας μετεώρους, ἔχετε καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κακῶς μετετάγησαν εἰς ἐπιθεωρητὰς καὶ τῶν ὁποίων ἡ μετάταξις ἠκυρώθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ ἀκόμη ἐσημειώθη σωρεία ἄλλων γεγονότων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀνεκτὰ εἰς δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προβαίνῃ εἰς ἀπολύσεις, νὰ ἐπανέρχωνται οἱ ἀπολυθέντες, δι’ ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας νὰ μὴ ἐκτελοῦνται αἱ ἀποφάσεις αὗται, καὶ νὰ μισθοδοτοῦνται οἱ ἐπανελθόντες δι’ ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας δὲν προσφέρουν. Δὲν εἶναι ἀνεκτόν, νὰ διαχειρίζεται ὁ κ. ὑπουργὸς τὰ κοινὰ ὡς ἐὰν ἦτο περιουσία τοῦ πατέρα του, καὶ νὰ πληρώνῃ ὑπαλλήλους μὴ παρέχοντας ὑπηρεσίαν, ἐπειδὴ τοῦ ἦσαν δυσάρεστοι, ἀγνοῶν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἀκόμη, πῶς τηροῦνται αἱ διαταγαὶ τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ὅταν ἔχωμεν κατάφωρον παραβίασιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὰς ὁποίας δὲν ἠξεύρομεν ποῦ ἔχουν γράψει οἱ ὑπουργοὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν, ὅτι πρόκειται περὶ καταστάσεως λυπηρᾶς. Ἡ Κυβέρνησις διαθέτει μεγάλην πλειοψηφίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἀσκεῖ τὴν πολιτικήν της, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν, διὰ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ὑπουργῶν της νὰ θέτῃ ἐν κινδύνῳ τὸν προϋπολογισμόν, ὁ ὁποῖος ὅλοι γνωρίζετε εἰς ποῖα χάλια εὑρίσκεται. Ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀνεκτή. Ἡ Κυβέρνησις ὅ,τι θέλει νὰ πράξῃ, νὰ τὸ πράξῃ, ἐντὸς ὅμως τῶν πλαισίων τῆς νομιμότητος, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα συνεχῶς νὰ παρανομῇ. Νομίζω, ὅτι ἡμεῖς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔχομεν καθῆκον νὰ τῆς συστήσωμεν ὅπως τὸ ταχύτερον παύσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις τῆς ἀνωμαλίας, πρὸς τὸ καλὸν καὶ τοῦ τόπου καὶ ἂν θέλετε καὶ αὐτῆς τῆς ἰδίας.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§117Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων τὴν Βουλήν, ἐπὶ τῶν σημείων, τὰ ὁποῖα ἔθιξαν οἱ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπομακρυνθέντες ἀπὸ τὴν θεμελιώδη βάσιν τοῦ νόμου 2500. Ὁ νόμος 2500 καθώριζε τὰς ὀργανικὰς θέσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων καὶ ἠλάττωσεν ὅλων τῶν ὑπουργείων τὰς ὀργανικὰς θέσεις. Τί ἐπηκολούθησε μετὰ ταῦτα; Ἐπηκολούθησεν ἡ κρίσις τῶν Ἐπιτροπῶν, τὰς ὁποίας συνέστησε ὁ νόμος μὲ ἐπικεφαλῆς δικαστικούς. Ἡ κρίσις αὐτῶν τῶν Ἐπιτροπῶν ἐτίθετο ἐκ τοῦ νόμου, πάλιν ὑπὸ δευτέραν κρίσιν, τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Εἰς τὸ Συμβούλιον δὲ τῆς Ἐπικρατείας, προσέφυγον, παραπονούμενοι, ὅτι κακῶς ἀπελύθησαν, καὶ ὅτι οἱ διατηρηθέντες εἰς τὰς θέσεις των εἶχον ὀλιγώτερα προσόντα καὶ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικά. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν, διότι ὑπεστήριξα πολλὰς ὑποθέσεις εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, παραπονουμένων κατὰ τῶν ἀποφάσεων διαφόρων Ἐπιτροπῶν. Ἐκρίθη ἀπὸ τὸ ἀνώτατον ἀκυρωτικόν, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν ἀπολυθέντων εἶχον καὶ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα περισσότερα τῶν διατηρηθέντων. Ἡ κρίσις λοιπόν, δὲν ἦτο κρίσις ἀπολύσεως τῶν ἀνεπιθυμήτων, ἀλλὰ κρίσις μεταξὺ τῶν πλεοναζόντων, μεταξὺ τῶν ὑπεραρίθμων, τὸν ἀριθμὸν τῶν ὁποίων καθώριζεν ὁ νόμος 2500. Οὕτω τὸ πρᾶγμα καὶ ἐκ τοῦ νόμου καὶ ὑπὸ τοῦ ἀνωτάτου ἀκυρωτικοῦ ἐτοποθετήθη. Καὶ οἱ κριθέντες ὡς κακῶς ἀπολυθέντες ἐπανῆλθον βεβαίως εἰς τὰς ὑπηρεσίας των, καὶ ἤδη ἐτακτοποιήθησαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ γίνῃ ἐκ νέου ἐξέτασις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν ἢ πρέπει νὰ ἐπανέλθουν, θὰ συμπτυχθοῦν μὲ τοὺς διατηρηθέντας μέχρι σήμερον. Ἀντὶ νὰ στηρίξουν τὴν ἐπίθεσίν των κατὰ τοῦ νόμου 2500 εἰς τὴν θεμελιώδη του βάσιν, ἐξετράπησαν αὐτῆς καὶ ἤρχισαν μίαν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὑποστηρίζοντες, ὅτι ὁ νόμος 2500 ὑπῆρξε νόμος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπέβλεψεν εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀπομακρύνῃ τοὺς ἀνεπιθυμήτους ἐκ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ ἑξῆς: Δύο περιστατικὰ ποὺ ἀφοροῦν τὴν περιφέρειάν μου. Ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἠπείρου ἐζητήσαμεν ν’ ἀπομακρυνθοῦν δύο ὑπάλληλοι ἀριστεροὶ καὶ ὑπεβλήθησαν σημειώματα ἀπὸ ὅλους τοὺς βουλευτάς. Παρὰ ταῦτα, παρ’ ὅ,τι οἱ φάκελλοι τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν ἔχουν γνωρίσματα μιᾶς δράσεως ἀντεθνικῆς κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ μεταγενεστέρως, αἱ Ἐπιτροπαὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων ἀπέρριψαν τὰς συστάσεις τῶν βουλευτῶν.

§118Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἰς ποῖον Ὑπουργεῖον;

§119Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας.

§120Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὅσοι ὑπάλληλοι ἀπελύθησαν διὰ λόγους ὑγείας ἐκ διαβολικῆς συμπτώσεως ἦσαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ τοῦ Συναγερμοῦ ἦσαν πάντες ὑγιεῖς.

§121Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ κρίσις τῶν Ἐπιτροπῶν κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ νόμου δὲν συνίστατο μόνον εἰς τὰ τυπικά, οὐσιαστικὰ προσόντα, ἀλλὰ εἶχε καὶ ἕνα ἐπὶ πλέον λόγον τῆς προσηλώσεως πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη κλπ. Ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τιθέμενα ὑπὸ δευτέραν κρίσιν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἔτυχον μιᾶς ἀντικειμενικῆς ἐρεύνης καὶ κρίσεως καὶ δι’ ἀποφάσεων ἐντελῶς ἀντικειμενικῶν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐδικαιώθησαν. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν, ὅτι ναὶ μὲν οἱ ἀπολυθέντες ἦσαν ἐντεταγμένοι καὶ αὐτοὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς εἰς τὸ ΕΑΜ, πλὴν ὅμως, τὰ οὐσιαστικά των προσόντα ἦσαν ὑπέρτερα τῶν μὴ ἀπολυθέντων, οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ αὐτοὶ φακέλλους νομιμοφροσύνης. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νόμου 2500 περιώρισε τὸν ἀριθμόν, τὸν ὀργανικὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων τῶν διαφόρων ὑπουργείων, ἔκρινεν ὡς ἀπολυτέους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὀλιγώτερα οὐσιαστικὰ καὶ τυπικὰ προσόντα καὶ ἦσαν ὀλιγώτερον ἀφωσιωμένοι πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, ἐκράτησαν ὅμως παρὰ πολλοὺς ἐξ αὐτῶν, διότι δὲν ἠδυνήθη νὰ τοὺς ἀπολύσῃ ὅλους, ὅταν εἰς ἕνα ὑπουργεῖον ὁ Νόμος ὁρίζῃ, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι εἶναι 350 καὶ ὑπάρχουν 380, ἀπολύονται λοιπὸν οἱ 30 καὶ παραμένουν οἱ 350. Ἀλλὰ μέσα εἰς αὐτοὺς ὑπάρχουν καὶ οἱ ἔχοντες ἀριστερὰ φρονήματα. Δὲν ἠδύνατο ὅμως ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ νὰ τοὺς ἀπολύσῃ ὅλους. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προσφυγὴ τῶν ἀπολυθέντων ἐγένετο δεκτὴ καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὴν θέσιν των, ἀποδειχθέντος, ὅτι ἔχουν ὀλιγώτερον χρωματισμένον φάκελλον τῶν μὴ ἀπολυθέντων. Κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἐπετέθησαν κατὰ τοῦ νομοθετήματος, ὅτι ἐξεκίνησαν ἀπὸ μίαν λογικὴν καὶ ἠθικὴν βάσιν. Ἐγὼ δέχομαι, ὅτι δὲν ὑπάρχει διάταξις, οὔτε τοῦ Συντάγματος, οὔτε τοῦ νόμου, οὔτε παράδοσις τοῦ Σώματος, ποὺ νὰ ἀπαγορεύῃ εἰς τοὺς Ἀντιπολιτευομένους, νὰ λέγουν ὅ,τι θέλουν ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ὑπάρχει ὅμως ἕνας ἠθικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ὑποχρεώνει τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ συμπεριφέρεται, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι ἀμερόληπτος. Ὁ κ. Πολυζώης ἔθιξεν ἕνα ζήτημα, ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἴσως νὰ εἶχε δίκαιον. Ἡ ἀπάντησις ὅμως τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ὀρθή, ὅτι πρέπει ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ πλαίσιον μιᾶς καλῶς διατηρουμένης ἀντιρρήσεως, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα περνοῦν ἀπὸ τὸ Σῶμα. Καταλήγω λοιπὸν εἰς τὸ ἑξῆς: Κακῶς τίθεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ ἀκύρωσις τοῦ νόμου 2500, διότι δὲν ὑπάρχει θέμα ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ τὸ παρουσιάζει ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§123Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπέγραψα τὴν συζητουμένην πρότασιν νόμου καὶ αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Πράγματι ἡ διάταξις τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις δὲν εἶναι ἀκυρωτική, ὡς ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του ὑποστηρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν. Ἡ ἐπίμαχος διάταξις ἀντιστρατεύεται εἰς μίαν βασικὴν ἀρχὴν τοῦ Δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ συγκρότησις τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν πρέπει νὰ γίνεται κατὰ τρόπον ἐγγυώμενον, ὅτι αὗται θὰ ὑπηρετοῦν τὸ Δημόσιον καὶ ὄχι τὸ κομματικὸν συμφέρον. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν πολλὴν κατέβαλε προσπάθειαν, νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἡ θεσπισθεῖσα διάταξις ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν σκοπιμότητα καὶ ὅτι ἔχει ὀρθῶς, ἀλλὰ ἐλησμόνησε, ὅτι καὶ ἐὰν δὲν ἀπετέλει μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτε ἐψηφίσθη τὸ Ν.Δ. 2500, μετεῖχε ὅμως τῶν εὐθυνῶν τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως ὡς μέλος αὐτῆς. Καὶ τότε θὰ εἶχεν ἀκούσει τὸν εἰσηγούμενον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸ Ν. Δ. 2500, νὰ ὑποστηρίζῃ, κατὰ ποῖον διάφορον τρόπον ἔδει νὰ πληροῦνται αἱ κενούμεναι θέσεις τῶν Ἀνωτάτων Ὑπαλλήλων τῶν ὑπουργείων. Καὶ βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἔχει συνηθίσει μὲ τὴν τακτικὴν τῆς παλινωδίας, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Ἐπὶ ἓν ἔτος τώρα καὶ πλέον καλούμεθα νὰ ψηφίζωμεν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα σκοποῦσι τὴν τροποποίησιν, ἢ κατάργησιν νομοθετημάτων ψηφισθέντων ἐπὶ Συναγερμικῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλά, ἐὰν αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν κανόνα, δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπαλλάσσεται τοῦ καθήκοντος καὶ τῆς ὑποχρεώσεως νὰ φέρῃ ἑκάστοτε πρὸς συζήτησιν ἐκ νέου τὰς σοβαρωτέρας περιπτώσεις τῆς παλινωδίας τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀξία προσοχῆς, διότι εἶναι δυνατόν, διατηρουμένη ἐν ἐφαρμογῇ, ὄχι μόνον ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν διαδόχων αὐτῆς, νὰ ἀποτελέσῃ ἀφετηρίαν πλήρους ἐκκομματισμοῦ τῆς Κρατικῆς μηχανῆς. Δέν εἶναι τυχαῖον, ὅτι ἐπιδιώκεται σήμερον ἡ Ἀνωτάτη ὑπηρεσιακὴ θέσις, τοῦ Γεν. Δ)ντοῦ νὰ καταλαμβάνεται μὲ πολιτικὰ κριτήρια. Ἐὰν δὲ τοῦτο γίνῃ, δὲν βλέπω διατί, νὰ μὴ ὁλοκληρωθῇ τὸ πρᾶγμα εἰς ὁλόκληρον τὸν Κρατικὸν μηχανισμὸν καὶ νὰ ἐπικρατῇ παντοῦ τὸ κομματικὸν πνεῦμα. Ἀλλά, ἐνῷ εἰς τοῦτο ἀποβλέπει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀπεναντίας, διὰ τοῦ ὅρου τοῦ περιφήμου συμβολαίου, Θ)νίκης ἔδωσε βασικὴν ὑπόσχεσιν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ὅτι θὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ Κράτος Δικαίου. Καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν ἐξαγγελίαν της, ἐὰν θέλῃ νὰ εἶναι συνεπὴς ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὴν πρότασίν μας.

§124Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκπλήττομαι νὰ ἀκούω τοὺς ἀξιοτίμους ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ φωνάζουν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ φέρουν παραδείγματα ὅπως ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος εἶπε, διατὶ ὀνομαστικῶς —ἡ Κυβέρνησις ἀπέλυσε τὸν κ. Νέζην, ποὺ ἦτο γνωστόν, ὅτι ἦτο συνειδητὸν ὄργανον τῶν Ἀριστερῶν, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του διεσπαθίζοντο τὰ δισεκατομμύρια διὰ τὴν πολιτικὴν Ἀεροπορίαν. Καὶ τώρα τὸν ἔπιασε λιγοκάρδια, διὰ τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα σπαταλᾷ ἡ Κυβέρνησις.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§126Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ὡμίλησαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀνέπτυξαν ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν πρόκειται νὰ ἐμπλακῶ εἰς τὴν συζήτησιν. Πολὺ ὀρθῶς ἐλέχθη ὑπὸ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὅτι ἕκαστος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἔχει τὸν ἰδικόν του τρόπον ἐκδηλώσεως. Ἐγὼ σέβομαι τὸ Κοινοβούλιον κατὰ τὸν ἰδικόν μου τρόπον καὶ δὲν ἐννοῶ τὴν ὥραν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας νὰ ἐμπλέξω θέματα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Βέβαια ἠκούσθησαν καὶ ἠχηραὶ φράσεις ἰδιαίτατα διὰ τὴν πολιτικὴν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν θὰ ἀπαντήσω. Δύνανται νὰ ἀποτελέσουν τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως καὶ θὰ λάβουν οἱ Ἀντιπολιτευόμενοι τὴν ἀπάντησιν τότε κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως, κατὰ τὴν ὥραν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Διότι μόνον τότε ὅταν διεξάγεται κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, ἐπιτρέπεται ἡ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀνάπτυξις γενικῶν θεμάτων καὶ ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἀπάντησις. Κατὰ τὴν ὥραν αὐτήν, κατὰ τὴν γνώμην μου, οὔτε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἐπιτρέπεται ἡ ἀνάπτυξις γενικῶν θεμάτων ἀναγομένων εἰς τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐπιβάλλεται ἡ ἀπάντησις. Ὑπάρχει βεβαίως, ἀπάντησις. Θὰ ἠδυνάμην, κύριοι συνάδελφοι, μόνον μὲ μίαν λέξιν νὰ εἴπω τὶ γίνεται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ ἑνιαῖος φόρος ὁ ὁποῖος ἀπετέλει τὴν διαρκῆ ἐπαγγελίαν τῶν κομμάτων τοῦ Κέντρου, τὴν ὁποίαν πάντοτε ἀνήγγελον εἰς τὸν λαὸν κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν γίνεται πραγματικότης σήμερον εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ δημιουργικὴ ἐργασία τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ εἴπομεν δὲν θὰ ἐξέλθω τῆς βασικῆς γραμμῆς. Βεβαίως θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου μία καὶ μόνη αἰχμὴ ἀνεπτύχθη. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἤσκησε τὸ δικαίωμά της, τὴν εὐθύνην της διὰ τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἡγετικῶν στοιχείων καὶ τοῦ Προέδρου ἑνὸς Ἀνωτάτου Δικαστηρίου καὶ διετύπωσε καθ’ ὅ εἶχε δικαίωμα ἡ Ἀντιπολίτευσις τὴν διαφωνίαν της. Τὸ περίεργον θὰ ἦτο ἐὰν συνεφώνει. Βεβαίως ἔχομεν διαφορετικὰ κριτήρια ὡς πρὸς τὴν ἐπιλογὴν ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Τὸ περίεργον θὰ ἦτο ἐὰν συνεφώνει ἡ Ἀντιπολίτευσις μὲ τὰ κριτήριά μας. Ἡμεῖς τὸ διακηρύσσομεν: Ἔχομεν διαφορετικὰ κριτήρια ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὡς πρὸς τὴν ἐπιλογήν, ὡς πρὸς τὰ προσόντα μὲ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ κοσμοῦνται τὰ ἡγετικὰ στοιχεῖα τῆς κρατικῆς ἱεραρχίας. (Χειροκροτήματα). Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἠσκήσαμεν τὸ δικαίωμά μας, ἠσκήσαμεν τὴν πολιτικήν μας αὐτὴν καὶ διὰ τὴν ἐπιλογὴν καθ’ ὅν τρόπον ἡμεῖς γνωρίζομεν καὶ θὰ ἦτο πράγματι, ἐπαναλαμβάνω, περίεργον ἐὰν ἡ ἐπιλογή μας συνέπιπτε μὲ τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§127Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ ἦτο προσβολή σας δηλαδὴ αὐτό;

§128Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριοι, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις.

§130Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σημειώνομεν μόνον ὅτι ἡ Κυβέρνησις φυγομαχεῖ.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν νόμου κατ’ ἀρχήν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται ὀλίγοι.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ περὶ ἧς πρόκειται πρότασις νόμου ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ.μ.)