1955.05.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 85η

Πέμπτη 5 Μαΐου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Γ. Μόδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πεταλωτῶν, Σαγματοποιῶν καὶ Σαμαροποιών Φλωρίνης, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν του, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου ἢ χορήγησιν αὐτοῖς ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. κ. Α. Πασσάδης καὶ Ι. Μαυριδόγλου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Ἀγοραίων Αὐτοκινήτων Χίου ὁ «Ἅγιος Χριστόφορος», ζητοῦντος ματαίωσιν τῶν ἐπιβληθεισῶν νέων φορολογιῶν ἐπὶ τῆς βενζίνης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Ν. Μήτρου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀποφοίτων καὶ Σπουδαστῶν τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν Πατρῶν, ζητούντων ἐπαναφορὰν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναγνωρίσεως τῶν φοιτώντων καὶ ἀποφοίτων τῶν Ἐπαρχιακῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν, πλήρη ἰσοτιμίαν αὐτῶν πρὸς τοὺς πτυχιούχους τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν Ἀθηνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ΚΤΕΛ Κοζάνης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ τῆς βενζίνης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀξιωματικῶν Ἀναπήρων Πολέμου νόμου 362) 1943 αἰτουμένων τακτοποίησιν συνταξιοδοτικῶν περιπτώσεων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν εἰς τὸ ΤΣΑΥ ἠσφαλισμένων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ζητούντων χορήγησιν αὐτοῖς συντάξεως ἐκ τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου, ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ἀσφαλίσεώς των εἰς αὐτό. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου Πατρῶν, ζητοῦντος ματαίωσιν πάσης αὐξήσεως εἰσαγωγῆς ἑτοίμων κλωστοϋφαντουργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν προέδρων τῶν Κοινοτήτων Δραΐνης καὶ Κορομηλιᾶς, ζητούντων χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ τῆς συνδεούσης τὰς Κοινότητας Τρικόρφου –Κλῆμα–Μαγκανιακοῦ–Ἑλληνοκκλησιᾶς–Δραΐνης–Κορομηλιᾶς–Κυνηγοῦ καὶ Λαντζουνάτου μετὰ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Καλαμῶν–Μεσσήνης–Ἀνδρούσης καὶ τῆς πόλεως Κυπαρισσίας. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Α. Ἀντωνίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου Μουζακίου, ζητοῦντος ἐξαίρεσιν τῶν πυροπαθῶν καὶ σεισμοπλήκτων ἐμποροεπαγγελματοβιοτεχνῶν Μουζακίου ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης νέας φορολογίας ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κακαγιάννης καὶ Β. Καραμπίλιας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῶν μεταβολῶν μεταξὺ ὁμόρων Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς, Σ. Μακρόπουλος καὶ Χ. Παναγιούλας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῶν μεταβολῶν μεταξὺ ὁμόρων νομῶν καὶ ἐπαρχιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Βύζας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς σχολὰς μετεκπαιδευθέντα γεωπόνους πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Μπερδελῆς, Ε. Ζαννῆς, Ι. Ζερβᾶνος, Γ. Κακαγιάννης, Γ. Τζατζάνης, Π. Σταμούλης, Δ. Κουτσιμπός, Π. Παπαϊωάννου, Κ. Σαμαρᾶς, Π. Ντεντιδάκης, Σ. Μπίρης, Ι. Ὀρφανός, Γ. Πετρακογιώργης, Μ. Κοτσώνης καὶ Α. Βουλόδημος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν σιδηροδρομικῶν ἑταιρειῶν ΣΠΑΠ, ΣΒΔΕ κλπ. καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 23.5.52 συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστραλίας περὶ δικαιωμάτων καὶ προνομίων παρεχομένων εἰς τὸ Αὐστραλιανὸν Μεταναστευτικὸν Γραφεῖον».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 23)5) 52 συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστραλίας περὶ δικαιωμάτων καὶ προνομίων παρεχομένων εἰς τὸ Αὐστραλιανὸν Μεταναστευτικὸν Γραφεῖον». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως, μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινων τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης). Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει ἐκκρεμὴς πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, κατατεθεῖσα κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καθ’ ἣν συνεζητήθη τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν συναδέλφων κ. κ. Παπασπύρου, Μαρῆ καὶ Ζορμπᾶ, περὶ ἐγγραφῆς τῶν ὑπεραρίθμων φοιτητῶν κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημιακοῦ ἔτους 1954–1955, ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ προταθέντος κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν συζήτησιν. Συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου τῆς συζητήσεως τῆς τροπολογίας ταύτης ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Θὰ γίνουν δύο ψηφοφορίαι. Θὰ προηγηθῇ ἡ ψηφοφορία ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸ Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον τῆς συζητήσεως τῆς τροπολογίας καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ὅτι ὑπάρχει Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον, τότε παρέλκει ἡ δευτέρα ψηφοφορία ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἐὰν ἀποφανθῇ ἀντιθέτως, δεχθῇ δηλαδὴ ὅτι δὲν ὑπάρχει Συνταγματικὸν κώλυμα διὰ τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας, τότε θὰ ἐπακολουθήσῃ δευτέρα ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς παραδοχῆς ἤ μὴ τῆς τροπολογίας.

§8Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ διατυπώσω τὴν σκέψιν μου. Τί θὰ θέσετε εἰς ψηφοφορίαν; Ἐδῶ ἀνέκυψε προδικαστικὸν θέμα, Συνταγματικὸν θέμα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Παπασπύρου. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ παρασύρετε εἰς τὴν ἄποψίν σας μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ μὲ φωνασκίας. Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§10Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πρωτοφανῆ αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἔτσι θὰ μᾶς στερήσετε τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε; (Θόρυβος).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καταθέσατε πρότασιν μομφῆς, κ. συνάδελφε. Δὲν τὸ δέχομαι καὶ δὲν θὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ θέλετε σεῖς, οὔτε δύνασθε νὰ ἐπιβάλετε τὰς ἀπόψεις σας διὰ τοῦ θορύβου.

§12Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Ὁ συνάδελφος κ. Παπασπύρου, ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον. Εἶχεν ἀνέλθει ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ ὁμιλήσῃ καὶ διότι ἠγέρθη συνταγματικὴ ἀμφισβήτησις, κατῆλθε τοῦ βήματος. Περὶ τούτου ἄρα...

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξεν ἡ συζήτησις.

§14Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔληξε.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἔληξεν ἡ συζήτησις.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Οἱ κ. κ. Ζαννῆς καὶ Φράγκος νὰ προσέλθουν ὡς ψηφολέκται.

§17Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Τὸ θέμα τῆς τροπολογίας;

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ κάμωμεν δύο ψηφοφορίας. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν μίαν. Θὰ λυθῇ, πρῶτον, ἀναλόγως τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, τὸ Συνταγματικὸν θέμα καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ δευτέρα ψηφοφορία. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν πρότασιν. «Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, ὅπως προκαλέσητε ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν βουλευτῶν κ. κ. Παπασπύρου, Μαρῆ καὶ Ζορμπᾶ, περὶ ἐγγραφῆς τῶν ὑπεραρίθμων φοιτητῶν κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῶν Πανεπιστημίων κατὰ τὸ ἔτος 1954–55, τόσον ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος συνταγματικοῦ θέματος, ὅσον καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας». Δι’ ὅλα αὐτά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν μίαν φοράν. Θὰ ψηφίσωμεν, ἐπαναλαμβάνω, πρῶτον ἐπὶ τοῦ συνταγματικοῦ θέματος καὶ ἐὰν γίνῃ παραδεκτόν ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι συνταγματική, τότε θὰ ψηφίσωμεν καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἔτσι νομίζω, ὅτι ἔχει τὸ πρᾶγμα. Δὲν ἐπιδέχεται καμμίαν συζήτησιν. Ἑπομένως οἱ παραδεχόμενοι ὅτι δὲν ὑπάρχει συνταγματικὸν κώλυμα διὰ τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου λέγουν ναί. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τοῦτο ἀλλὰ θεωροῦν ὅτι ὑπάρχει συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον, λέγουν ὄχι.

§19Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δικαιοῦμαι νὰ ἀναπτύξω τὴν ἄποψίν μου ἤ δὲν δικαιοῦμαι; Θὰ φιμώσετε τὴν φωνὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Κύριε Πρόεδρε, δημιουργεῖτε ἕν θέμα συνταγματικόν. Δὲν θὰ ἀκουσθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ!

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ πολύ, κ. συνάδελφε. Πιθανὸν νὰ ἔχετε συνηθίσει ἀλλοῦ αὐτὸν τὸν τρόπον συζητήσεως, ἀλλ’ ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀκολουθῆτε τὴν ἰδίαν τακτικήν. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ. κ. Ζαννῆς καὶ Φράγκος. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως):

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψεν τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 133. Εἶπον ΝΑΙ 29. Εἶπον ΟΧΙ 103 καὶ εἷς (1) ἠρνήθη ψῆφον. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὅτι ὑφίσταται συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον διὰ τὴν συζήτησιν τῆς περὶ ἧς πρόκειται τροπολογίας τῶν κ. συναδέλφων. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν σιδηροδρομικῶν ἑταιρειῶν ΣΠΑΠ, ΣΒΔΕ κλπ. καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ κ. Τσούτσουρας, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἔχει τὸν λόγον.

§24Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τροποποιοῦνται καὶ συμπληροῦνται ὡρισμέναι διατάξεις τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων τῶν ἑταιρειῶν ΣΠΑΠ, Βορείου Ἑλλάδος καὶ Θεσσαλίας. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Διατάγματος 3023)54, προέκυψαν ὡρισμέναι δυσχέρειαι τὰς ὁποίας ἔρχεται νὰ συμπληρώσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Εἰδικώτερον θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου δύο τινά. Πρῶτον, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω ἐπρότεινεν ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 2, τεθῶσιν ἀντὶ τῶν λέξεων «ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ ὑποπροϊσταμένου ὑπηρεσίας», αἱ λέξεις «ἀπὸ τοῦ Διευθυντοῦ καὶ ἄνω» ἵνα κατ’ αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ Κυβέρνησις φανῇ συνεπὴς πρὸς τὰς ὑποσχέσεις της. Ἐπίσης ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε τὴν τροποποίησιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ὅπως οἱ ἀπολυόμενοι λαμβάνωσι τὰς ἀποζημιώσεις τοῦ νόμου 2112. Ἐπίσης κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὴν διαγραφὴν τῶν ἄρθρων 5 καὶ 6. Μετὰ ὅμως τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὁ κ. ὑπουργὸς μοῦ ἐξήγησεν ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 5 πρόκειται νὰ τακτοποιηθῇ μία δικαιοτάτη ἀπαίτησις ἀνωτέρου δικαστικοῦ ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ ἀπολέσῃ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του ἐκ μιᾶς πυρκαϊᾶς τοῦ σιδηροδρόμου. Τὸ γεγονὸς αὐτό, καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς μόνον προσώπου, ἑνὸς πτωχοῦ δικαστικοῦ ποὺ ἔχασε τὰ ὑπάρχοντά του, μὲ ἔκαμε καὶ τὸ ὁμολογῶ παρὰ τὴν ψῆφον μου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ ὑπαναχωρήσω. Ἐξ ἄλλου, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἠθέλησε νὰ ἀπαλλάξῃ τὸ νομοσχέδιον τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6. Ἡ ἁρμοδία ὅμως ὑπηρεσία καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ ἐπληροφόρησαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθελημένως ἐθέσπισε τὴν διάταξιν διὰ νὰ τροποποιήσῃ τὰς ἐκτελεστικὰς διατάξεις περὶ προνομίων. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἀποτελεῖ θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ συνιστῶ τὴν παραμονὴν τοῦ ἄρθρου. Περαιτέρω κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν διαγραφὴν τοῦ δευτέρου ἐδαφίου τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 7, τὸ ὁποῖον λέγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Τὸ οὕτως ἀποσπώμενον προσωπικὸν δὲν δικαιοῦται διὰ τὴν τοιαύτην μετακίνησίν του τῆς ὑπὸ τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κανονισμοῦ δευτερευουσῶν ἀπολαβῶν προβλεπομένης ἀποζημιώσεως μετακινήσεως». Ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν διαγραφὴν αὐτήν, διότι δημιουργεῖται ἄνισος μεταχείρισις καὶ μάλιστα καθ’ ἣν στιγμὴν ἰσχύει Κανονισμὸς ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὰς ἀπολαβὰς ἐν περιπτώσει μετακινήσεως. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἄλλου ἐδέχθη ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 9 προστεθῇ παράγραφος 3 δυνάμει τῆς ὁποίας θεωρεῖται ὡς αὐτοδικαίως μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου σιδηροδρόμων καὶ ὁ τακτικὸς καθηγητὴς τῆς Σιδηροδρομικῆς τοῦ Πολυτεχνείου. Εἶναι πράγματι περίεργος ἡ μὴ συμμετοχὴ μέχρι σήμερον τοῦ τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Σιδηροδρομικῆς τοῦ Πολυτεχνείου εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον σιδηροδρόμων. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε τοῦτο διότι νομίζω ὅτι ἡ συμμετοχή του, θὰ εἶναι καὶ πρόσφορος καὶ εὐεργετικὴ καὶ ὠφέλιμος καὶ χρήσιμος. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις κύριοι συνάδελφοι, προτείνω τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρωμανός, εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§26Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδὲν νέον στοιχεῖον ἐπεκαλέσθη ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἱκανὸν νὰ μεταβάλῃ τὰς ἀπόψεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁμοφώνως κατέληξεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ αἱ ὁποῖαι ἀπόψεις διετυπώθησαν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσίν της, ἥτις ἐξετυπώθη καὶ διενεμήθη εἰς τὸ Σῶμα. Εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 5 κατέστη ἀμέσως ἐμφανὲς ὅτι ἐπρόκειτο περὶ προσωπικῆς διατάξεως καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ κατέληξεν ὁμοφώνως εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅτι δὲν ἔχουν θέσιν προσωπικαὶ διατάξεις εἰς τοιαῦτα νομοσχέδια καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπρότεινε τὴν διαγραφήν του. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 6 ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινεν ἐπίσης τὴν διαγραφήν του, διότι ἡ τροποποίησις τῶν διατάξεων περὶ προνομίων ἀντίκειται πρὸς ὡρισμένους κανόνας, εἶναι δὲ ἐνδεχομένως καὶ ἀντισυνταγματική. Διὰ τῆς ἀπαλείψεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6 προστατεύονται δικαιώματα ὡρισμένων δανειστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑπὲρ τῶν ἀπαιτήσεών των ἐμπράγματα δικαιώματα, καὶ κατόπιν τῶν διατυπώσεων αὐτῶν ἡ Ἐπιτροπὴ κατέληξεν εἰς τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 6. Ἐγώ, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἐλήφθη ὁμοφώνως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ἰ. Τριανταφύλλης).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ποὺ συνοδεύει τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, παρουσιάζεται ἀνάγλυφος ἡ εἰκὼν τῆς καταστάσεως τῶν σιδηροδρόμων μας. Ἐλλείμματα παντοῦ καὶ πάντοτε, ποὺ τὰ πληρώνει τὸ Κράτος. Πότε ἐπὶ τέλους θὰ λύσωμεν τὸ συγκοινωνιακόν μας πρόβλημα, ὥστε νὰ παύσουν τὰ ἐλλείμματα τῶν σιδηροδρόμων; Πέραν αὐτῆς τῆς γενικῆς παρατηρήσεως, θὰ ἤθελα ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς κάμῃ ὡρισμένας διασαφήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸ προσωπικόν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 καταργοῦνται ὡρισμένα εὐεργετήματα τοῦ προσωπικοῦ, τὰ ὁποῖα εἶχον παραχωρηθῆ διὰ νομίμων ἀποφάσεων τῆς Διοικήσεως τῶν σιδηροδρόμων. Βεβαίως εἰς μίαν πτωχεύσασαν ἐπιχείρησιν, ὅπως εἶναι σήμερον οἱ σιδηρόδρομοι, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἶναι σύμφωνος διὰ τὴν αὔξησιν τῶν δαπανῶν της. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν αἱ χορηγίαι αὗται κατηργήθησαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Διατάγματος 2577)53, ἢ μετ’ αὐτήν. Διότι ἐὰν οὐδόλως τὰς ἔλαβον, καὶ ἐρχόμεθα διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ ἐπικυρώσωμεν μίαν πραγματικὴν κατάστασιν, ἔχει καλῶς. Ἐὰν ὅμως οἱ ὑπάλληλοι ἔλαβον τὸς ἀποδοχάς, περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 1, μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ Ν. Διατάγματος 2577) 53 καὶ ἐρχόμεθα σήμερον νὰ ζητοῦμεν τὴν ἐπιστροφήν των, νομίζω, ὅτι τοὺς καταδικάζομεν εἰς χρεωκοπίαν καὶ εἶναι σκληρὸν νὰ ἀναγκάσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς εἰς τὴν ἀπαθλίωσιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ μετὰ τὴν διευκρίνισιν ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς πτωχοῦ δικαστικοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχασε τὰ πάντα, νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν πρέπει νὰ τοῦ στερήσωμεν τὸ δικαίωμα τοῦ συμβιβασμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ προκαλεῖ ἐντύπωσιν, εἶναι τὸ ἐδάφιον 2 τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 7.

§29Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν διὰ τοῦ νόμου ἀνισότητας. Ἐπίσης ἔχω νὰ κάμω ἄλλην μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται τὸ ΑΣΔΥ. Τὸ ἄρθρον 8, κύριοι συνάδελφοι, δίδει τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ρυθμίζῃ τὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ. Ὁ νόμος 1811)51 ὁρίζει ὅτι τὸ Β. Δ. ποὺ καθορίζει περὶ τῆς καταστάσεως τῶν Δ. Υ. πρέπει νὰ ἐκδίδεται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ΑΣΔΥ. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καταργεῖται ἡ διάταξις τοῦ νόμου 1811)53 περὶ συμφώνου γνώμης, καὶ ἀρκούμεθα εἰς τὴν ἁπλῆν γνώμην τοῦ ΑΣΔΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἢ εἶναι χρήσιμον τὸ ΑΣΔΥ, τὸ ὁποῖον συνέστησεν ἡ Πολιτεία ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων καὶ μετὰ μελέτην διακομματικῆς ἐπιτροπῆς, καὶ τὸ θέλομεν, ἢ δὲν εἶναι χρήσιμον καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ τὸ καταργήσωμεν. Διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐπιβαρύνει τὸ Κράτος μὲ τεράστια ἔξοδα. Κατ’ ἐπανάληψιν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις πλήττουν τὸ ΑΣΔΥ διὰ νόμων ἢ διοικητικῶν ἐνεργειῶν. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν τοὺς ἱδρυθέντας θεσμούς, ἐφ’ ὅσον μᾶς εἶναι χρήσιμοι. Ἐὰν δὲν μᾶς εἶναι χρήσιμοι τότε ὀφείλομεν νὰ τοὺς καταργήσωμεν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, κατέρχομαι τοῦ βήματος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τύχω ἀπαντήσεως ἐπὶ τῶν παρατηρήσεών μου εἰς τὰ ἄρθρα 1, 7 καὶ 8.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§32Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ παρατηρήσεις μου εἶναι ἐπὶ τῶν ἄρθρων, ἀλλὰ ἐπειδὴ οἱ προλαλήσαντες ὡμίλησαν κατ’ ἀρχὴν ἐζήτησα τὸν λόγον. Συμφωνῶ μὲ τοὺς συναδέλφους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἐδαφίου 2 τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 7. Πράγματι κύριοι συνάδελφοι εἶναι ἀκατανόητον προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἐπὶ δεκαετηρίδας ὑπηρετοῦν εἰς τὰ δίκτυα καὶ τοὺς ὁποίους τώρα πρόκειται δι’ ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων νὰ μετακινήσωμεν εἰς ἄλλα δίκτυα, εἰς αὐτοὺς νὰ μὴ δοθῇ τὸ ἐπίδομα μετακινήσεως τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ΣΕΚ ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ δικτύου. Θὰ ἔπρεπε τὸ ἐπίδομα αὐτὸ κατὰ κύριον λόγον νὰ δίδεται εἰς ἐκείνους ποὺ μετακινοῦνται εἰς δίκτυα ἄλλων περιφερειῶν. Περαιτέρω νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διευκρίνισις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1, ἐὰν δηλαδὴ ἡ κατάργησις τῶν προσθέτων παροχῶν ἀφ’ ἧς ἴσχυσε τὸ διάταγμα 2577)53, ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι τὰ τυχὸν χορηγηθέντα ἐπιδόματα θὰ ἐπιστραφοῦν. Νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι δὲν ἐπιστρέφονται. Ἔχω μίαν ἄλλην παρατήρησιν κ. ὑπουργὲ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ ἄρθρου 7. Μὲ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀντικαθίσταται ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Δ)τος 2577)53. Καὶ κατὰ τὴν ἀντικατάστασιν παραλείπεται, δὲν ξεύρω, ἐὰν ἐκ παραδρομῆς, ἢ ἐκ προθέσεως, τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 7, διότι ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 2, ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 7 ἀντικαθίσταται. Ἀλλὰ συμβαίνει, ὥστε τὸ ἐδάφιον αὐτὸ νὰ ἀποτελῇ βασικὴν διάταξιν τοῦ νομοθετικοῦ ἐκείνου Διατάγματος καὶ εἶναι ἡ μόνη διάταξις, ἡ ὁποία μετὰ μακρὰν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως θεσπισθεῖσα κατωχύρωνε κάπως τὸ προσωπικόν, διότι λέγει ἡ διάταξις: «..................... ........... (ἀναγινώσκει)..........». Αὐτὴ λοιπὸν ἡ βασικὴ διάταξις δὲν βλέπω νὰ ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον καταλαμβάνει πλέον τὴν θέσιν τοῦ ἄρθρου 7. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ πρόθεσις ἐκ μέρους σας νὰ ἀνατρέψετε τοιαύτην διάταξιν καὶ παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἐκ νέου. Διότι πρέπει κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς μεταφέρω τὸ παράπονον τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ δίκτυα, διότι εἶναι πολὺ μικρὸν τὸ διάστημα, ποὺ διατηρεῖται ἡ ἐκκρεμότης των. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπὶ τῇ ἀφορμῇ, ποὺ θὰ εἴπῃ δύο λέξεις, νὰ δώσῃ καὶ μίαν κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι πολὺ συντόμως θὰ τερματισθῇ ἡ ἐκκρεμότης τῆς θέσεως τῶν χιλιάδων αὐτῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἰς οὐδὲν ἔπταισαν. Πρέπει κάποτε νὰ γνωρίζουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ποίαν θέσιν ἔχουν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐπανέρχομαι εἰς τὴν σύστασίν μου νὰ διατηρήσετε ἐν ἰσχύϊ τὸ ἐδάφιον 2, τοῦ προηγουμένου ἄρθρου 7. Κύριε ὑπουργέ, θὰ εἶναι ὑπ’ ὄψιν σας περαιτέρω δευτέρα τροπολογία τῶν κ. Μήτρου, Σταμούλη, Σαμαρᾶ καὶ Παπαϊωάννου, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται: «........ ........... (ἀναγινώσκει)..........». Διερωτῶμαι κ. ὑπουργέ, ἐὰν ἐσκέφθητε ποτέ, ὅταν ἐθεσπίσθησαν τὰ προηγούμενα Διατάγματα, νὰ θεσπίζετε σήμερον διὰ τοῦ ἄρθρου 6 προνομιακὴν ἐξόφλησιν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐσκέφθητε νὰ ἀποκλείσετε τῆς προνομιακῆς αὐτῆς ἐξοφλήσεως τὰς ἀπαιτήσεις τῶν Ταμείων, τὰ ὁποῖα μὲ τὰς εἰσφορὰς τῶν Ὑπαλλήλων ἔχουν σχηματισθῆ. Ἡ ἀπαίτησις αὕτη προκύπτει ἀπὸ τὰ βιβλία τῆς Ἑταιρείας. Νομίζω δέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ σκεφθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τὸν ἰδιώτην, τὸν παθόντα τόσας ἄλλας ζημίας καὶ νὰ μὴ λησμονήσῃ τὰς ἀπαιτήσεις του. Παρομοία εἶναι ἡ ἀπαίτησις καὶ τοῦ Συνεταιρισμοῦ Καταναλώσεως τῶν Ὑπαλλήλων Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας. Παρακαλῶ κ. ὑπουργέ, τὸ θέμα νὰ τύχῃ εἰδικῆς μεταχειρίσεως.

§33Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, παρακαλῶ νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι κατόπιν μάλιστα τῆς κατὰ πλειοψηφίαν ληφθείσας ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς.

§34Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§35Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω, ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Καὶ ἐγὼ ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἄρθρου θὰ δώσω ἀπάντησιν, ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων ποὺ ἀνέπτυξαν οἱ κ. συνάδελφοι. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου;

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Θὰ ἤθελον, κ. Πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τοὺς κ. συναδέλφους ποὺ ἠθέλησαν νὰ δώσουν ἀντεργατικὸν πνεῦμα εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Πρόκειται περὶ ἐπιδομάτων, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τὴν παραμονὴν τῆς πτωχεύσεως, τὴν παραμονὴν ἐνάρξεως τῆς χρηματοδοτήσεως ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἐδόθησαν ἐπιδόματα καὶ συμπληρωματικὴ ἀμοιβὴ μόνον εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Γραφείων. Συνίστατο δὲ ταῦτα, εἰς ἐπιδόματα πόλεως, παραστάσεως, ἐνοικίου κλπ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ χορήγησις τοιούτων ἀμοιβῶν καὶ ἐπιδομάτων μεγαλυτέρων τῶν ἀποδοχῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναγνωρίζονται εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται ἐν ἐκμεταλλεύσει καὶ δὲν ἐκηρύχθησαν εἰς πτώχευσιν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρόκειται περὶ παροχῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν γραφείων.

§40Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ τὰ ἐπιστρέψουν σήμερον;

§41Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Ἄς γραφῇ ὡς ἑρμηνευτικὴ δήλωσις ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστρέψῃ κανεὶς τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβε.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ ἡ ἑρμηνευτικὴ αὕτη δήλωσις. Τὸ ἄρθρον 1 δεκτόν;

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον.

§45Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Καρδίτσης, ἀλλὰ πρόκειται περὶ παραδρομῆς. Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 2577 ἀντικαθίσταται, ἐνῶ ἡ 2 παράγραφος παραμένει ἰσχύουσα.

§46Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἄρθρου, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν, ἵνα δεχθῇ τὰς δύο τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔχει προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Πρόκειται περὶ τῆς ἀπαιτήσεως τῶν ὑπαλλήλων μέχρι τοῦ βαθμοῦ Δ)ντοῦ καὶ ἐπίσης εἰς τὰς ἀποδοχὰς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποχωροῦντες τῆς ὑπηρεσίας, νὰ λαμβάνουν τὰς ἀποδοχὰς τοῦ νόμου. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως δίκαιαι αἱ τροπολογίαι αὐταὶ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὰς ἀποδεχθῇ.

§47Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. συνάδελφοι, πρόκειται περὶ τῆς διατηρήσεως προσωπικοῦ φέροντος ὡρισμένον βαθμόν. Ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ διευθυντοῦ βάσει τοῦ προσφάτου νόμου, ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑποπροϊσταμένου βάσει τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ Δ. Σ. τῆς Ἑταιρίας προέβη εἰς ἀθρόας προαγωγὰς ὑπαλλήλων γραφείων χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὑπηρεσιακὴ ἀνάγκη καὶ ἀφοῦ εἶχεν ἐκδηλωθῆ ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ ἀδυναμία τῆς ἐπιχειρήσεως νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις της. Πρόκειται λοιπὸν περὶ προαγωγῆς ὑπαλλήλων διὰ τὴν κάλυψιν μὴ ὑπαρχουσῶν ἀναγκῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἄν ἡ Βουλὴ ἐπιμένῃ εἰς τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐγὼ δὲν εἶχον οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν εἰς τὸ ἐδάφιον 1 τῆς παραγράφου. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Πρέπει ὅμως νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν ὅτι πρόκειται περὶ προσώπων τὰ ὁποῖα χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη προήχθησαν τὴν παραμονὴν τῆς ἀναλήψεως τῆς διευθύνσεως ἀπὸ τὸ Δημόσιον.

§48Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐὰν θέλετε, κ. ὑπουργέ, νὰ ὑποβιβασθοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον εἶχεν πρὸ τῆς τελευταίας προαγωγῆς δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν.

§49Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Δέχομαι νὰ προσληφθοῦν μὲ τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον εἶχον πρὸ τῆς προαγωγῆς.

§50Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτό, διότι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἐδικαιώθησαν ἀπὸ τὸν προηγούμενον νόμον. Διότι ὁ προηγούμενος νόμος ὁμιλεῖ ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ διευθυντοῦ καὶ ἄνω. Ἐδικαιώθησαν δὲ ἐπίσης καὶ ἀπὸ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Δ.Σ. τὸ ὁποῖον ἐπίσης διέταξε τὴν ἐπαναφοράν. Ἑπομένως εἶναι ἔργον δικαιοσύνης νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ διευθυντοῦ καὶ ἄνω.

§51Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ οὐσιώδης τροπολογία τὴν ὁποίαν ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει δὲν εἶναι τόσον ἡ θέσπισις τῆς διατάξεως περὶ ἐκκαθαρίσεως διὰ τοὺς διευθυντάς. Ἐμὲ δὲν μὲ συγκινεῖ καθόλου ἡ τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀλλὰ τὸ δεύτερον σκέλος τῆς τροπολογίας, κύριε ὑπουργέ, νομίζω πὼς καθιερώνει μίαν ὀρθὴν ἀρχήν. Ποίαν; τοὐλάχιστον διὰ τοὺς ἀπολυομένους νὰ διασφαλίσωμεν τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ Ν. 2112. Εἶναι πιθανὸν ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς ἰδικῆς σας νὰ προκύπτῃ αὐτό Ἤθελεν ὅμως, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, νὰ προέχῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου ἡ προστασία τῶν ἀπολυομένων. Νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ ἀρχὴ τῆς τροπολογίας καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§52Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συμπλήρωσις: ὅτι διατηροῦνται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μὲ τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον ἔφερον οἱ προαχθέντες κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐνάρξεως τῆς πληρωμῆς τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ δικτύου ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου νομίζω ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εὑρίσκεται, τολμῶ νὰ εἴπω, ἐν πλάνῃ. Ἡ προστασία τὴν ὁποίαν ἐξασφαλίζει τὸ νομοσχέδιον εἶναι πλέον οὐσιαστικὴ καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται βοηθήματος ἐκ τῶν Ταμείων τῶν ἀσφαλιστικῶν καὶ διὰ τοὺς μὴ δικαιουμένους. Εἰδικῶς διὰ τοὺς μὴ δικαιουμένους τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὴν καταβολὴν τοῦ μισθοῦ ἑνὸς μηνὸς δι’ ἕκαστον ἔτος ὑπηρεσίας. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ προστασία τὴν ὁποίαν παρέχει ὁ ν. 2112 εἶναι μικροτέρα. Ἑπομένως ἡ Ἐπιτροπὴ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ κατασφαλίσῃ περισσότερον τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων περιέλαβεν διάταξιν ἡ ὁποία τοὐναντίον δυσχεραίνει τὴν θέσιν τῶν ἐργαζομένων. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ κατοχυρώνει περισσότερον τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων.

§53Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν εἶναι ὀλιγωτέρα τοῦ ν. 2112 νὰ γίνῃ μία διευκρίνησις πῶς θὰ γίνεται ἡ συμπλήρωσις.

§54Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶπον, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μικροτέρα τοῦ ν. 2112. Ἄν θέλετε καὶ τὴν διευκρίνησιν τὴν προσθέτω! «αἱ κατὰ τὸ παρὸν ἄρθρον παροχαὶ δὲν δύνανται νὰ εἶναι κατώτεραι τῶν ὑπὸ τοῦ ν. 2112 ὁριζομένων».

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 ὁ κ. Γιαννούσης ἔχει τὸν λόγον.

§58Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 3 λέγετε ὅτι: «Περιοδικαὶ παροχαὶ ἐξ ἀποζημιώσεων διὰ θανατώσεις ἢ σωματικὰς βλάβας, βαρύνουσαι τὰ περὶ ὧν τὸ παρὸν ἄρθρον δίκτυα, θὰ ἐξακολουθήσουν καταβαλλόμεναι, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον κατεβάλλοντο μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐνεργείας τῶν πλειστηριασμῶν καὶ δὲν κατετάγησαν ἐν τῷ οἰκείῳ πίνακι κατατάξεως δι’ οἱονδήποτε λόγον». Δὲν ξεύρω ἐὰν ἔχῃ ἄλλην τινὰ περίπτωσιν πλέον τῶν περιπτώσεων ἐκείνων τὰς ὁποίας καλύπτει τὸ ἄρθρον 10 τοῦ

Ν. Δ. 2177)53.

Νομίζω ὅτι ἐκ τῆς διατυπώσεως αὐτῆς εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἡ σύγχυσις ὅτι διὰ τῆς παραγράφου ταύτης καταργεῖται τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Ν. Δ. 2977)53, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὅτι: «... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδὴ ἐδῶ θέτει ὡς προϋπόθεσιν, ὅτι ἐβεβαιώθη δικαστικῶς ἡ ἀπάντησις δι’ ἀμετακλήτου ἀποφάσεως. Καὶ δεύτερον δὲν θέτει ὡς προϋπόθεσιν τὸ ὅτι καταβάλλεται πρὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγινεν ὁ πλειστηριασμός. Διὰ τῆς διατυπώσεως, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν παράγραφον 5, ἡ ὁποία λέγει ὅτι: ... Ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον κατεβάλλετο μέχρι τῆς ἐνεργείας τοῦ πλειστηριασμοῦ, δύναται νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι αἱ ἀπαιτήσεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἐβεβαιώθησαν δικαστικῶς δι’ ἀμετακλήτου ἀποφάσεως καὶ αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον καταβληθῇ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης δὲν ὑπάγονται εἰς τὸ διάταγμα.

§59Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Ν.Δ. 2977)53 δὲν θίγεται καὶ ἑπομένως αἱ ἀπαιτήσεις, περιοδικαὶ παροχαί, λόγῳ ἀτυχημάτων, ὀφειλόμεναι, ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν ἐν ἰσχύϊ καὶ νὰ κατατάσσωνται προνομιακῶς μάλιστα ἐπὶ τοῦ ἐκπλειστηριάσματος. Ἡ διάταξις αὕτη προσθέτει καὶ μίαν περαιτέρω προστασίαν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν ἀπαιτήσεων ἐξ ἀτυχημάτων. Πρόκειται περὶ ἀπαντήσεως, ἡ ὁποία δὲν θίγεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἀντιθέτως δι’ αὐτοῦ λαμβάνεται πρόνοια ἱκανοποιήσεως τῶν ἀπαιτήσεων τούτων ὡς καὶ ἐκμεταλλεύσεως, ἐὰν τὸ ἐκπλειστηρίασμα δὲν ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν καταβολήν του.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3 δεκτὸν ὡς ἔχει;

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα δεκτόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5). Ἄρθρον 6ον. Ὁ κ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§63Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι δι’ αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθοῦν τὰ προνομιακὰ δικαιώματα τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας καθὼς καὶ τὰ προνόμια τοῦ Ταμείου Συντάξεων.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Τὸ Ταμεῖον Συντάξεων παραλείπεται διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Εὑρίσκεται ὑπὸ κατάρτισιν ὁ νέος συνταξιοδοτικὸς Κῶδιξ τῶν Σιδηροδρομικῶν Ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος καταργεῖ πάντα τὰ Ταμεῖα Συντάξεως Σιδηροδρομικῶν, τὴν δὲ συνταξιοδότησιν ἀναλαμβάνουν ὁλόκληρον τὰ δίκτυα. Ἡ παράλειψις ὑπομνήσεως εἶναι ἄνευ σημασίας. Πάντως δὲν ἔχω ἀντίρρησιν διὰ τὴν προσθήκην ταύτην.

§65Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν ταύτην τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τὸν παρακαλῶ, ὅπως ἀναγραφῇ ὡς προνομιακὴ εἰς τὸν πίνακα κατατάξεως καὶ ἡ παραίτησις τοῦ καταναλωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σιδηροδρομικῶν Ὑπαλλήλων, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων Ταμείων.

§66Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ὑπάρχει τοιαύτη ἀπαίτησις, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει δέχομαι νὰ τεθῇ εἰς τὴν πρώτην σειρὰν μετὰ τῶν λοιπῶν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6 ὡς ἐτροποποιήθη;

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7.

§71Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μερικὰς ἐξηγήσεις εἰς τὸ Σῶμα διὰ τὴν παράγραφον 3, διότι ἀδίκως κατηγορήθη τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον. Εἴς τινα δίκτυα πλεονάζει τὸ προσωπικόν. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ἀπολύσωμεν τοὺς πλεονάζοντας χρησιμοποιοῦμεν τούτους εἰς ἄλλα δίκτυα ἔχοντα ἀνάγκην προσωπικοῦ.

§72Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει πλεονάζον προσωπικόν. Σᾶς ἔδωκαν ἐσφαλμένας πληροφορίας.

§73Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Ὑπάρχει ὡς προανέφερον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ διαχείρισις τῶν Σιδηροδρόμων εἶναι ἐλλειμματική. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐπιδρᾷ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ζητημάτων τῶν Σιδηροδρόμων μας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲ ἐξασφαλίζεται ἡ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διατήρησις τοῦ πλεονάζοντος προσωπικοῦ ἑνὸς δικτύου, πρὸς κάλυψιν ἀναγκῶν ἑτέρου. Ἐπειδὴ δὲ ἡ διατήρησις ἐν ὑπηρεσίᾳ τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ θὰ εἶναι μακρά, ἐκρίθη ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἐπὶ μῆνας καὶ ἔτη ἴση πληρωμὴ ἀπολαυῶν ἐξ ἀφορμῆς τῆς διὰ τὸν λόγον τοῦτον μετακινήσεως.

§74Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἀπορρίψετε τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἡ μετακίνησις εἶναι προσωρινή. Εἶναι δικαιοτάτη ἡ ἀξίωσις τῶν Ὑπαλλήλων.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἔχει;

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 8.

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μᾶς εἶπεν τί σχετικῶς μὲ τὴν παρατήρησίν μου διὰ τὸ «σύμφωνον γνώμην».

§79Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Εἶναι γνωστὸν ὅτι συμφώνως μὲ τὸν Κώδικα Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων χρειάζεται ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Προκειμένου ὅμως περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων εἶναι διαφορετικὰ τὰ πράγματα. Τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα ἀποτελοῦν ἐκμετάλλευσιν, ἥτις δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας. Ἐκεῖ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ ὁμοιομορφία εἰς τὴν μεταχείρισιν τοῦ προσωπικοῦ των. Οἱ σιδηρόδρομοι ἐν Ἑλλάδι, ἀπὸ τὸ 1917 ἔχουν ἀποκτήσει ἴδιον Κανονισμὸν Ὑπηρεσίας. Οὕτω τὸ Κράτος ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ καθιερώσῃ ἴδιον καθεστὼς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους. Εἶναι λοιπόν, τὸ πρᾶγμα ἐντελῶς διάφορον, προκειμένου περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν δικτύων καὶ προκειμένου περὶ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐπὶ πλέον, ὅμως, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος, ὅτι θὰ ἦτο δυνατόν, ἡ ρύθμισις, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ἄνευ τῆς συμφώνου γνώμης τοῦ ΑΣΔΥ, νὰ μὴ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τὰς ὑπαγορευομένας ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ ἐκ τῆς φύσεως τῶν δικτύων, ἐλήφθη πρόνοια, ὥστε τὸ Διάταγμα αὐτὸ νὰ μὴ ἐκδίδεται μόνον ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀλλὰ νὰ χρειάζεται ἡ συνεργασία τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω, ὅτι παρέχονται ὅλα τὰ ἐχέγγυα, ὅτι ἡ ρύθμισις, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ εἰς τὸν καταστατικὸν χάρτην μὲ τὴν ἐγγύησιν τῆς συνδρομῆς καὶ τῆς συνεργασίας καὶ τῶν τριῶν ὑπουργῶν, εἶναι ἀρκετή, ὥστε νὰ μὴ μᾶς φοβίζῃ ἡ ἔλλειψις τῆς συμφώνου γνώμης τοῦ ΑΣΔΥ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις ὡς ἔχει.

§80Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τότε, νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νόμον καὶ νὰ καταργήσωμεν τὸ ΑΣΔΥ, ὡς ἄχρηστον ὄργανον.

§81Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν προθεσμίαν, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ ἄρθρον 8 διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Β. Δ. νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ διαβεβαιώσῃ κατὰ κάποιον τρόπον, πότε, ἐπὶ τέλους, θὰ τερματισθῇ ἡ παρατεινομένη ἐπὶ 2ετίαν τώρα ἐκκρεμότης τῆς καταστάσεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν δικτύων ποὺ ἐπτώχευσαν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ ἤδη μελετήσει τὸ θέμα, ἀφοῦ καὶ εἰς κατάθεσιν νομοσχεδίου σχετικοῦ ἔχει προβῆ, θὰ εἶναι εἰς θέσιν καὶ πρέπει καὶ ἐπιβάλλεται ἀπόψε νὰ εἴπῃ πρὸς τοὺς ἀγωνιῶντας αὐτοὺς ὑπαλλήλους, πότε ὑπολογίζει, ὅτι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβῇ εἰς ὁριστικὴν ἔνταξιν καὶ τακτοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν δικτύων αὐτῶν.

§82Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Κύριε συνάδελφε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπεξεργασίας τοῦ νέου ὀργανισμοῦ, ἔχει συγκροτηθῆ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ κάμῃ τὴν τελικὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ σχεδίου. Μετὰ ταῦτα τὸ σχέδιον αὐτό, θὰ γίνῃ Κανονισμὸς ἰσχύων, εἴτε διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς νομοθετικῆς εἴτε διὰ τῆς ἄλλης ὁδοῦ τὴν ὁποίαν προβλέπει ἡ νομοθεσία.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἔχει;

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9.

§86Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δι’ ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων τοῦ δικτύου ΣΠΑΠ, ἀπελύθη μικρὸς ἀριθμὸς ὑπαλλήλων ἀνηκόντων εἰς τὸ δίκτυον ΣΒΔΕ, χωρὶς λόγον καὶ χωρὶς νὰ λάβουν μέρος τὰ ἁρμόδια πρόσωπα. Διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 9 δίδομεν ἀναδρομικότητα εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου τούτου. Θὰ παρεκάλουν νὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον 9, ἀλλὰ νὰ μὴ δώσωμεν ἀναδρομικότητα, τὴν ὁποίαν καθιεροῖ ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 9.

§87Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ εἶχα, οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου. Ἤδη, ὅμως, ἀπὸ μακροῦ, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εὑρίσκονται μακρὰν τῆς ὑπηρεσίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτῶν καὶ νὰ ἀποδεχθῶ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολήψεως τῶν ἀποδοχῶν αὐτῶν κατὰ τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον διετέλεσαν ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ ἐλλειμματικὴ ἡ διαχείρισις τῶν σιδηροδρόμων καὶ ἂς μὴ προσθέτωμεν καὶ ἄλλα ἐλλείμματα. Εἰς τὸ ἄρθρον 9, θὰ ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω μίαν τροπολγίαν. Βάσει τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα, προβλέπεται καὶ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ, ἐκπροσώπων τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως τῶν Σιδηροδρομικῶν. Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ δίκτυα, μετέχουν ὡς ἰσότιμοι εἰς τὰς συνεδριάσεις τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων καὶ ἔχουν γνώμην ἀποφασιστικὴν ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων, ἀποφασίζουν τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια. Εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια, ὅμως, ἀπόκειται καὶ ἡ τελικὴ κρίσις ἐπὶ τῆς ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν δικτύων. Συμβαίνει δὲ συχνά, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς, νὰ μετέχουν εἰς τὰ Συμβούλια ἐργαζόμενοι τῶν δικτύων καὶ νὰ κρίνουν ὑπαλλήλους κατὰ πολὺ ἀρχαιοτέρους των. Πολλάκις συμβαίνει νὰ κρίνουν καὶ ἀνωτέρους κατὰ 2, 3 καὶ 5 βαθ. καὶ πολλὲς φορὲς συμβαίνει, ἐκπρόσωπος τῆς Πανελλ. Ἑνώσεως Ἐργαζομένων εἰς τὰ δίκτυα, νὰ κρίνῃ περὶ τῆς ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως τοῦ ἀμέσως προϊσταμένου του. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀντιβαίνει εἰς πᾶσαν ἔννοιαν ἱεραρχικῆς τάξεως, ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐκπροσώπων τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Σιδηροδρομικῶν, εἰδικῶς ὅταν πρόκειται νὰ κριθῇ ἡ ὑπηρεσιακὴ κατάστασις ἐργαζομένων ἀρχαιοτέρων των εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἢ ἀνωτέρων των, κατὰ βαθμόν. Αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἑρμηνευθῇ ὅτι ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν δυσπιστίας ἢ μομφῆς ἢ περιφρονήσεως πρὸς τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Οἱ ἐκπρόσωποι θὰ μετέχουν εἰς ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ θὰ περιορισθῇ ἡ συμμετοχὴ των εἰς τὴν κρίσιν περὶ τῶν ἀνωτέρων των. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ προσθήκη παραγράφου 3 εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχουσα οὕτω: «Παράγρ. 3. Τὰ μέλη τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν δικτύων Σ.Ε.Κ. καὶ Σ.Π.Α.Π. τῆς κατηγορίας τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ προσωπικοῦ, δὲν συμμετέχουν τῶν συνεδριάσεων τῶν συμβουλίων, ὁσάκις κρίνεται ἡ ὑπηρεσιακὴ κατάστασις ἀνωτέρων των κατὰ βαθμὸν ἢ ἀρχαιοτέρων των κατὰ τὴν σειρὰν ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ ἐργαζομένων τοῦ δικτύου». Δέχομαι ἐπίσης ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§89Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν δέχεσθε, κύριε ὑπουργέ;

§91Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Τὴν δέχομαι. Πρόκειται περὶ τοῦ καθηγητοῦ τῆς Σιδηροδρομικῆς τοῦ Ε.Μ.Π. νὰ εἶναι εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται συνεπῶς, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10). Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ ἐκαθαρίσεως τῶν Σιδηροδρομικῶν Ἑταιρειῶν ΣΠΑΠ, ΣΒΔΕ κλπ. καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη. βʹ Συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ οἰνοπνευματοποιήσεως πλεονασμάτων 5. 0000.000 ὀκάδων οἴνου Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων ἐπὶ καταβολῇ τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων ἐκ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης». Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§93Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφισβητήτως τὸ νομοσχέδιον εἶναι προστατευτικὸν τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Θὰ παρεκάλουν, μόνον, τόσον τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν, ὅσον καὶ τὰ μέλη τῆς Βουλῆς νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν εἰδικὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τὴν κατεστραμμένην ἐκ φυλλοξήρας περιοχὴν τοῦ Ληλαντίου πεδίου τῆς Χαλκίδος. Ἡ τροπολογία ἔχει λάθος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ποσότητα τῶν ὀκάδων. Δὲν πρόκειται περὶ 5 ἑκατομμ. ὀκάδων, ἀλλὰ περὶ ποσοῦ μέχρι 500 χιλ. ὀκάδων καὶ εὐχαρίστως δέχομαι τὸν περιορισμὸν μέχρι τῶν 300 χιλ. ὀκάδων, δοθέντος ὅτι πρόκειται περὶ δυνητικῆς διατάξεως, ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ὁποίας ἐπαφίεται εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀποβλέπει δὲ εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ δυνατόν, εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἤδη κατεστραμμένοι ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Α.Τ.Ε. τὸ δάνειον ἐπὶ ἐνεχύρῳ, τὸ δὲ ποσὸν τῆς ἐπιδοτήσεως ἔχει ὑπολογισθῆ ἀναλόγως τοῦ τίτλου, τὸν ὁποῖον ἔχουν οἱ οἶνοι τῆς περιοχῆς, ὥστε νὰ μὴ μείνῃ ἔλλειμμα. Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὴ νὰ ἐξετασθῇ δὲ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν πράγματι χρειάζεται νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀνώτατον ὅριον ἢ νὰ εἶναι ὀλίγον κάτω αὐτοῦ.

§94Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ, κύριε ὑπουργέ, ὅπως κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ καταστροφὴ ποὺ ἔχει ὑποστῆ ἡ περιφέρεια αὐτή.

§95Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχήν, τὸ νομοσχέδιον εἶναι πράγματι ὀρθὸν καὶ ἡ προστασία, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὸν οἶνον εἶναι ἐπιβεβλημένη ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀρκετή. Ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἰς βάρος της, ὅτι μέχρι σήμερον οὐδὲν προστατευτικὸν μέτρον ἔλαβε διὰ τὴν οἰνοπαραγωγήν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν λαμβάνει ἕνα μέτρον προστατευτικόν. Νὰ τὸ ὁλοκληρώσῃ, καὶ θὰ τὸ ὁλοκληρώσῃ ἐὰν ἡ προστασία αὐτὴ εἶναι ἀντὶ 5.000 τοὐλάχιστον 10.000 τόννοι, διότι μόνον ἡ προστασία αὐτὴ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διευκολύνῃ τὴν διάθεσιν τῶν ἀποθεμάτων, τὰ ὁποῖα σήμερον εἶναι εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Ἡ μικρὰ αὐτὴ ποσότης ἐλάχιστα ἐξυπηρετεῖ τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς καὶ δὲν θὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ οἴνου, διότι σήμερον ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου δὲν καλύπτει τὸ κόστος τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Παρακαλοῦμεν θερμῶς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνομεν μετὰ τῶν ἄλων συναδέλφων, ὅπως ἡ ποσότης τοῦ οἴνου αὐξηθῇ ἀπὸ 5.000 εἰς 10.000 τόννους.

§96ΧΡ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τῶν προλαλησάντων συναδέλφων τῆς ἐπαρχίας Χαλκίδος ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐξαιρετικὴ περίπτωσις τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

§97Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσόν, ὥστε ἡ προστασία τῆς οἰνοπαραγωγῆς νὰ εἶναι μεγαλυτέρα.

§98Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωσταὶ αἱ δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, ὡς πρὸς τὴν διάθεσιν τῶν οἴνων, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ μέγα πρόβλημα ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων. Οἱ δύο αὐτοὶ λόγοι δημιουργοῦν κατὰ τρόπον ὀξὺ τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν ἀποθεμάτων τοῦ οἴνου. Ποῖος ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Οἱ οἶνοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῶσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν διότι εἶναι βεβλαμμένοι, νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια τῆς ἀποστάξεως, τὸ δὲ ποσὸν ποὺ χρειάζεται διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ ἀπόσταξις ἐξυπηρετεῖται ἐκ τῆς μελάσσης. Ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἔχει θέσει τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, δὲν στηρίζεται εἰς τὴν ποσότητα ποὺ ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἀπορροφηθῇ καὶ ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 10.000 τόννους. Διὰ τοῦτο τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐπιβάλλει ἡ ποσότης αὐτὴ νὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 6.000 εἰς 10.000 τόννους, δι’ ἕν θέμα τὸ ὁποῖον καὶ ἐπεῖγον εἶναι καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν γενικῶς ἐνδιαφέρει. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε ζητήσει πληροφορίας ἀπὸ τὰς Συνεταιρικὰς ὀργανώσεις καὶ ἀπὸ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους θὰ διεπίστωνεν αὐτὴν τὴν πραγματικότητα καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι θὰ ἀπεδέχετο τὴν τροπολογίαν τῶν κ. συναδέλφων, τροπολογίαν ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ εὕρῃ αἰτιολογίαν δυναμένην νὰ δικαιολογήσῃ τὴν τυχὸν μὴ ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§99Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ τοποθέτησις τῶν οἴνων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι πολὺ δύσκολος σήμερον. Τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς εἶναι γνωστὸν ὅτι μὲ τὴν ὑπάρχουσαν τιμὴν τοῦ οἴνου δὲν καλύπτει τὰ ἔξοδα τῶν παραγωγῶν. Τὸ κράτος ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του νὰ προσφέρῃ μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ ζήσουν καὶ αὐτοί, βεβαίως λαμβάνει τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀποστάξῃ 5.000.000 ὀκάδες οἴνου δίδοντας τὰ μεταφορικὰ τὰ ὁποῖα θὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν μελάσσαν. Ἐὰν αὐξηθῇ ἡ ποσότης, ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι ἐπιβάρυνσις, διότι τὸ παραγόμενον οἰνόπνευμα ἔχει μεγάλην φορολογίαν καὶ ἔτσι οἱανδήποτε δαπάνην καὶ ἂν δώσῃ θὰ τὴν ὑπερκαλύψῃ ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος καὶ δεύτερον, δὲν θὰ ἐξαχθῇ συνάλλαγμα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ τὴν μελάσσαν ἡ ὁποία θὰ παραχθῇ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, χάριν τῶν παραγωγῶν καὶ χάριν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας νὰ ἀποδεχθῇ τὴν αὔξησιν εἰς 10.000 τόννους, διότι ἐφ’ ὅσον πρόκειται διὰ 3.500 τόννους δὲν εἶναι τίποτε, διότι πιθανῶς οἱ οἶνοι αὐτοὶ εἰς τὴν ἀγορὰν νὰ τοποθετηθοῦν, ἠμποροῦν ὅμως καὶ νὰ μὴ διατεθοῦν οἱ 6.500 τόννοι, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης τῶν 10.000 τόννων.

§100Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ θέμα τῆς ἀποστάξεως εἶναι ἐπεῖγον καὶ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε διὰ νὰ ἐλαφρυνθῶσιν αἱ ἀποθῆκαι. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν δέχεται τὴν αὔξησιν εἰς 10.000 τόννους, παρακαλοῦμεν νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ φέρῃ νέον νομοσχέδιον.

§101Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐπεῖγον καὶ θὰ ἔπρεπε ἴσως νὰ ἔχῃ κατατεθῇ καὶ ψηφισθῇ πρὸ πολλοῦ. Ἐν τέλει τοῦ νομοσχεδίου, κ. ὑπουργέ, ὁρίζεται, ὅτι «δι’ ἀποφάσεως ὑμῶν θὰ καθορισθῇ ὡς καὶ πᾶσα ἄλλη λεπτομέρεια εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ παρόντος». Ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω τὸ ἑξῆς: Νὰ ἐξετάσετε μήπως τυχὸν εἰς τὴν ἐκδοθησομένην ἀπόφασίν σας θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθῇ, ὅτι οἱ διατιθέμενοι πρὸς ἀπόσταξιν οἶνοι πρὸ τῆς παραδόσεως αὐτῶν εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα ἢ κατὰ τὴν παράδοσιν μετουσιώνονται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατος πλέον ἡ χρησιμοποίησις αὐτῶν ὡς οἴνων ἀλλὰ μόνον δι’ οἰνόπνευμα. Διότι φοβοῦμαι μήπως οἰνοπνευματοποιοὶ παραλάβουν τοὺς οἴνους αὐτοὺς εἰς αὐτὰς τὰς μικρὰς τιμὰς πολὺ εὐθηνότερα ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς καὶ μετὰ τοὺς πωλήσουν περαιτέρω καταστρατηγοῦντες τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος εἶναι νὰ ἐκλείψουν ὡρισμένα ἀποθέματα οἴνου. Θέτω τὴν γνώμην μου αὐτὴν ὑπὸ τὴν κρίσιν σας καὶ παρακαλῶ νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν μήπως τυχὸν ὑπάρχει τοιοῦτος κίνδυνος καταστρατηγήσεως τοῦ σκοποῦ τοῦ νόμου.

§102Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Αὐτὸ δὲν γίνεται ποτέ. Τὸ οἰνόπνευμα δὲν γίνεται πάλιν κρασί.

§103Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Λέγω μήπως εἰσέλθουν ἀπὸ τὴν μίαν πόρταν οἱ οἶνοι καὶ ἐπειδὴ εἶναι οἶνοι ἐξαίρετοι, οἱ ὁποῖοι θὰ διατεθοῦν δι’ οἰνοπνευματοποίησιν, μὴ μετουσιωθέντες φύγουν ἀπὸ τὴν ἄλλην πόρταν καὶ κάμουν ἄλλο κρασί. Πρὸς ἀποφυγὴν τῆς καταστρατηγήσεως τοῦ σκοποῦ τοῦ νόμου, ὅστις εἶναι τὸ νὰ φύγουν τὰ ἀποθέματα τοῦ οἴνου, κάμω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν. Ἐπίσης παρακαλῶ ὅπως ἡ ποσότης τῶν 6.000.000 ὀκ. αὐξηθῇ εἰς 10.000 τόννους.

§104Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐκτιμῶ ὅλας τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἀνέπτυξαν οἱ κ. συνάδελφοι, θὰ ἤμην δὲ εὐτυχὴς ἐὰν ἠδυνάμην νὰ τὰς ἱκανοποιήσω. Ἡ ἄποψις ἡ ὑποστηριχθεῖσα ὑπὸ τῶν συναδέλφων τῆς Εὐβοίας, μοῦ δημιουργεῖ ἕναν δισταγμόν. Ἡ τυχὸν ἀποδοχή των κατὰ ἕνα τρόπον ἀβασάνιστον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὲ φέρῃ εἰς στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναμαι ἐκ τῶν προτέρων νὰ προβλέψω διότι δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον νὰ κάνω ἕνα γεωγραφικὸν ἀπομερισμόν, δὲν γνωρίζω δὲ ἐὰν ὑπάρχουν ἄλλαι περιοχαὶ εὑρισκόμεναι εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται περιοχὴ τῆς Εὐβοίας ἢ παραπλησίαν κατάστασιν. Καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν διότι δὲν γνωρίζωμεν τὸ τέλος μιᾶς διατάξεως ποῦ θὰ μᾶς πάῃ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§105Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δυνητικὴ εἶναι ἡ διάταξις.

§106Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Οὔτε δυνητικὴν τὴν δέχομαι. Εἰς τὴν ἄποψιν τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοῦ εἰς 10.000 τόννους παρακαλῶ ἐπίσης νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι δὲν ἐπέρχεται μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ δημοσίου ἐκ τοῦ ὅτι ἐκ τῶν κερδῶν τῆς μελάσσης θὰ καταβληθῇ ἡ δαπάνη αὐτή, διότι τὰ κέρδη τῆς μελάσσης ἀποτελοῦν ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ μείωσις τῶν κερδῶν τῆς μελάσσης ἀποτελεῖ μείωσιν τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Παρακαλῶ νὰ δεχθῶμεν ὅτι, τὸ ὅτι λέγει τὸ νομοσχέδιον 5.000.000 ὀκάδες ἀποτελεῖ μίαν σοβαρὰν εἰσφορὰν διὰ τὴν οἰνοπαραγωγὴν καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ χρειασθῇ ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ αὐξήσωμεν τὸ ποσόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει καὶ ἐὰν ἐκ τῶν πραγμάτων ἴδωμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπαυξήσωμεν τὸ ποσόν, ἐδῶ εἴμεθα θὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ τὸ ἀποφασίζομεν. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ εἰσηγηθῶ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εὑρίσκω ὡς δικαίαν. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ὑποβάλλουν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι παρόντες αὐτὴν τὴν στιγμήν. Προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ποσοστὸν 0,25. Ὑπῆρξαν συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι ὑπάρχουν οἶνοι κατωτέρου βαθμοῦ. Δι’ αὐτὸ θὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν δικαίαν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης εἰς μερικοὺς συνεταιρισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν οἴνους μέχρι 10 βαθμῶν, νὰ παραδώσουν καὶ αὐτοὶ μερικὰ ἐκ τῶν ἀποθεμάτων των. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ποσὸν.......... (ἀναγινώσκει).........» Μὲ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ κάμῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§107Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἡ μὲν δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι διὰ τὴν αὔξησιν ἀπὸ 5 εἰς 10 ἑκατ. ὀκάδας, τῆς πρὸς ἀπόσταξιν ποσότητος οἴνου, θὰ ἐξετάσῃ τοῦτο, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, δύναται νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητική, διότι εἶναι θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι θὰ εἴμεθα ἐν ἐπιφυλακῇ. Ἐκπλήσομαι ὅμως, διατὶ διστάζει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας, τὴν ἀφορῶσαν τὴν περιφέρειαν τῆς Χαλκίδος. Ἡμεῖς τόσον πιστεύομεν ὅτι ἔχομεν δίκαιον, ὥστε τὴν ζητοῦμεν δυνητικήν, ἐπαφιεμένην δηλ. εἰς τὴν διακριτικὴν του ἐξουσίαν διὰ τὴν ἐφαρμογήν. Πρόκειται περὶ παραγωγῶν κατεστραμμένων ἐκ φυλλοξήρας καὶ διὰ τοῦτο βλέπω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει ἀντίρρησιν διὰ τὴν εἰδικὴν προνομιακὴν μεταχείρισιν τῆς Χαλκίδος.

§108Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασίν σας, διότι δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιοχαὶ τῆς Ἑλλάδος αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἰδίας συνθήκας.

§109Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἐὰν ὑπῆρχον, θὰ ἤρχοντο οἱ ἐκπρόσωποί των νὰ ζητήσουν τὸ ἴδιον. Τὸ ὅτι δὲν ἦλθον σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχουν.

§110Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Τοὐλάχιστον νὰ δεχθῆτε διάταξιν ὥστε νὰ ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ αὐξήσητε τὸ πρὸς ἀπόσταξιν ποσὸν οἴνου, ἐὰν τὸ κρίνητε ὑμεῖς ἀναγκαῖον.

§111Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν μόνον μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσα.

§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ οἰνοπνευματοποιήσεως πλεονασμάτων 5.000.000 ὀκάδων οἴνου Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων ἐπὶ καταβολῇ τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων ἐκ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)