1955.04.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 81η

Παρασκευὴ 29 Ἀπριλίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγων καὶ Ὀργανώσεων Λουτρακίου, ζητούντων ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Καζίνου, οἱ πόροι τοῦ ὁποίου νὰ διατεθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Βόλου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θ. Ἀποστολίδου, κατοίκου Πτελέας, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν 3.000 δραχμῶν ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς κατασκευῆς τῆς ἡμιτελοῦς καπναποθήκης του. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς Κοινότητος Ἁγίου Δημητρίου Πτελέας, ζητούσης χορήγησιν πιστώσεως πρὸς ἀποπεράτωσιν τῆς οἰκοδομῆς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Κοινότητος ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Βοηθηματοδοτήσεως Κ.Α.Φ. καὶ συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Λιμένος Θεσσαλονίκης, ζητούντων αὔξησιν τῶν παρεχομένων παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. συντάξεων, μὴ περικοπὴν τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων τῶν συνταξιούχων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Λ. Βαμπούλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Ἀμάχου Πληθυσμοῦ Τρικάλων Θεσσαλίας, ζητούντων πλήρη ἐξομοίωσιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν του, πρὸς τὰς τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου τοιαύτας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Δασκαλάκη καὶ λοιπῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας κατωτέρων πληρωμάτων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ζητούντων αὔξησιν τῶν χορηγουμένων αὐτοῖς ποσῶν παρὰ τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 388 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, περὶ διαθέσεως χρηματικοῦ ποσοῦ ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἄνω καπνῶν διὰ δαπάνας κατασκευῆς ἔργων ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Κοκκινογείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Δοθέντος ὅτι ἐκ τῶν συγκεντρωθέντων καπνῶν ἔχουσι πωληθῆ μέχρι στιγμῆς μόνον τὰ ⅔ περίπου τούτων καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῆ ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ σχετικοῦ λογαριασμοῦ, ἕπεται ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ἐξαχθοῦν σαφῆ καὶ τελικὰ ἀποτελέσματα τοῦ λογαριασμοῦ τούτου διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τοῦδε τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν περισσευμάτων, ὅπερ θὰ καταστῇ ἐφικτὸν μόνον μετὰ τὴν πώλησιν καὶ τῶν ὑπολοίπων καπνῶν. Ἑπομένως, εἶναι σήμερον πρόωρος ἡ ἀνακίνησις τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐξ ἄλλου ὡς τυγχάνει ὑμῖν γνωστὸν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1330)14 8.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διετέθη ποσὸν 20.000.000 δραχ. νέας ἐκδόσεως διὰ τὴν χορήγησιν προσθέτου πριμοδοτήσεως τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1952 πωληθέντων πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ νομίσματος καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ περιθώρια τῶν τυχὸν τελικῶς περισσευμάτων ἐκ τῆς ὅλης διαχειρίσεως τῶν καπνῶν, ἔχουσι περιορισθῆ ἔτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 714 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 27.1.1955 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν πρόοδον τῶν ἐργασιῶν διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἐργασία τῆς κηρύξεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἀγροκτημάτων ὅσα ὑπέκειντο εἰς ἀπαλλοτρίωσιν κατὰ τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος ἐτερματίσθη ἤδη καὶ ἀπὸ τοῦδε ἄρχεται ἡ ἐργασία διὰ τὴν κατάληψιν καὶ ἐκδίκασιν τῶν ἀγροκτημάτων, ἡ δευτέρα δὲ ἀπαιτεῖ καὶ προηγουμένην καταμέτρησιν ἵνα μὴ δημιουργῆται κτηματικὸν καθεστὼς ἀμφίβολον. Ἡ ἐργασία ὅμως αὕτη πολυσχιδὴς καὶ πολυσύνθετος ἀπαιτοῦσα ἐπιμελημένην καὶ ἐργώδη προσπάθειαν, δὲν δύναται νὰ τερματισθῇ ταχέως, διότι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι ἐργάζονται μὲ προσωπικὸν ἀριθμητικῶς ἀνεπαρκές. Ἕνεκα τούτου δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν ὑπόσχεσιν ἀμέσου περατώσεως τῆς ἐργασίας ταύτης, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ὡς βάσιμον τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ ἐρωτῶντος, ὅτι ἐμπαίζονται οἱ ἀκτήμονες ἢ ὅτι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι καθυστεροῦν ἀδικαιολογήτως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Τσακιρίδη καὶ Περτσινίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 528)304)22.1.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 209 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Τσακιρίδη καὶ Σ. Περτσινίδη περὶ τῶν ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κληρούχων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον ἀποδίδον τὴν δέουσαν σημασίαν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν παραχωρητηρίων τόσον τῶν ἀγροτῶν προσφύγων, ὅσον καὶ τῶν γηγενῶν, κατέβαλε καὶ καταβάλλει ἐντόνους προσπαθείας, ἵνα ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ὀγκώδη ἀλλὰ καὶ πολύπλοκον ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖ ἡ ἔκδοσις τούτων. Ἤδη ὁ ρυθμὸς ἐπιταχύνεται καὶ βαίνει ἱκανοποιητικῶς μὲ προοπτικὴν τερματισμοῦ αὐτῆς ἐντὸς τοῦ συντομωτέρου χρονικοῦ διαστήματος. Πρέπει ὅμως νὰ τονισθῇ, ὅτι ἐπιπροσθοῦν πολλαὶ δυσχέρειαι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου ἔργου. Τὸ θέμα τοῦτο πράγματι, δὲν εἶναι ἁπλοῦν ὡς ἐμφανίζεται ἐκ πρώτης ὄψεως, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι πρόκειται περὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων τίτλων ἀγρῶν καὶ οἰκοπέδων, τῶν ὁποίων ἡ ἔκδοσις ἀπαιτεῖ ἐπίπονον ἐργασίαν ἐμφανιζομένη ὑπὸ διπλῆν μορφήν, τὴν τεχνικὴν καὶ τὴν νομικήν. Καὶ ἡ μὲν τεχνικὴ συνίσταται εἰς τὴν ὑπὸ τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διενέργειαν τελικοῦ ἐλέγχου εἰς τὰ σχεδιαγράμματα καὶ τοὺς κτηματολογικοὺς πίνακας τῆς ὁριστικῆς διανομῆς, ἐλέγχου ἐνδεικνυομένου κυρίως διὰ τὰ κτήματα τὰ διανεμηθέντα ὑπὸ τῆς τέως Ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. Ἡ δὲ νομικὴ συνίσταται εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἀπὸ τῆς ὁριστικῆς διανομῆς μέχρι σήμερον ἐπελθουσῶν μεταβολῶν εἰς τοὺς κλήρους τῶν ἀρχικῶν κληρούχων διὰ διαφόρων Πράξεων τῆς Διοικήσεως ἢ διὰ δικαιοπραξιῶν ἐν ζωῇ ἢ κληρονομικῆς διαδοχῆς π.χ. διαγραφαὶ κληρούχων, παραιτήσεις, προικίσεις, ἀγοραπωλησίαι κλπ. Σημαντικῶς ἐπίσης δυσχεραίνουν τὴν ταχεῖαν ἔκδοσιν τῶν ὁριστικῶν παραχωρητηρίων «οἱ οἰκογενειακοὶ κλῆροι», οἵτινες ἐδημιουργήθησαν ὑπὸ τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων καὶ οἵτινες πρὸ πάσης ἐνεργείας πρέπει νὰ ἀπομονωθοῦν, ὥστε ἀκωλύτως νὰ χωρήσῃ ἡ ἔκδοσις τῶν τίτλων διὰ τοὺς λοιποὺς μὴ οἰκογενειακοὺς ἢ τοὺς ἀτομικούς. Πρὸς ἐκκαθάρισιν τῶν ἐν λόγῳ οἰκογενειακῶν κλήρων, ἀπεστείλαμεν κατ’ ἐπανάληψιν ὑπαλλήλους τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου εἰς διάφορα διαμερίσματα τῆς Χώρας, πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν οἰκογενειακῶν κλήρων, σοβαρὰ δὲ σχετικὴ ἐργασία συνετελέσθη μέχρι σήμερον. Ἐξ ἴσου σοβαρὰ ἔχει ἐπίσης ἐργασία ἐπιτελεσθῇ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκδόσεως ὁριστικῶν παραχωρητηρίων ὡς δεικνύουν οἱ κατωτέρω ἀριθμοί. Αʹ Ἀποκατασταθέντες ὑπὸ τῆς τέως Ε.Α.Π. Πρόσφυγες. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946–1950 ἐξεδόθησαν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν τίτλων τῶν ἀγροτῶν Προσφύγων Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος παραχωρητήρια 13.738. Ἀπὸ δὲ τοῦ ἔτους 1950 μέχρι σήμερον ἐξεδόθησαν 25.000 παραχωρητήρια. (Πάντως ἀπὸ τῆς πρὸ τοῦ 1946 ἐποχῆς μέχρι σήμερον συνολικῶς ἔχουν ἐκδοθῆ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ 42.000 καὶ πλέον παραχωρητήρια). Βʹ Ἀποκατασταθέντες γηγενεῖς ὑπὸ τοῦ Κράτους: Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946–1950 ἐκδοθέντα παραχωρητήρια 24.130. Ἀπὸ δὲ τοῦ ἔτους 1950 μέχρι σήμερον ἐξεδόθησαν 40.000 περίπου παραχωρητήρια. Ὁ ἀνωτέρω δείκτης ἐπιβεβαιοῖ ὅτι μὲ μικρότερα μέσα καὶ εἰς μικρότερον χρονικὸν διάστημα ἐξεδόθησαν περισσότερα παραχωρητήρια κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι καταβάλλεται ἀξιόλογος προσπάθεια μὲ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, ἐλπίζομεν δὲ ὅτι διὰ τῆς νέας διαλαμβανομένης σχετικῆς μερίμνης εἰς τὸ κατατεθὲν ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», θὰ φθάσωμεν ταχέως εἰς τὸ ποθητὸν τέρμα τῆς ἐκδόσεως τῶν παραχωρητηρίων ἁπάντων τῶν ἀποκατασταθέντων ἀγροτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΚΑΒΔΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ: Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3092)1634)5.4.1955 ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀρ. 451)4.4.55 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι λυπούμεθα μὴ δυνάμενοι ν’ ἀνακοινώσωμεν τι σχετικὸν μὲ τὴν ζητουμένην λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἀναζωογόνησιν τῆς οἰκονομικῆς κινήσεως τῆς πόλεως Χαλκίδος καὶ τῆς Κάτω Εὐβοίας γενικώτερον, δοθέντος ὅτι κατόπιν τῶν τελευταίων θεομηνιῶν ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς, τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους, λόγω τοῦ μικροῦ ἀποθεματικοῦ του, δὲν δύναται ν’ ἀναλάβῃ νέας δαπάνας πέραν τῶν ἐν αὐτῷ προβλεφθεισῶν ἤδη τοιούτων. Τὸ θέμα τοῦτο θὰ ἠδύνατο ν’ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ προσεχοῦς οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–1956. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ἀργυροπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3392)1785)12.4.55 ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ 11.4.55 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ἀργυροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἑταιρείας HOME LINES ὑπογραφείσης συμβάσεως ἐκδοθὲν Β. Διάταγμα τῆς 26.8.1954 (ΦΕΚ 205 τεῦχος Αʹ) 1954), δι’ οὗ ἐρρυθμίσθη ἡ σύνθεσις τοῦ πληρώματος τοῦ ἀτμοπλοίου «Βασίλισσα Φρειδερίκη», καθωρίσθη ὑποχρεωτικῶς καὶ ἡ πρόσληψις, Ἑλλήνων, ἰατροῦ καὶ νοσοκόμου, οἵτινες καὶ προσελήφθησαν καὶ ὑπηρετοῦν ἐπὶ τοῦ πλοίου. Πέραν τῆς συνθέσεως ταύτης, ἡ πλοιοκτήτρια ἑταιρεία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προσλάβῃ οἱονδήποτε πρόσθετον προσωπικόν. Εἰδικώτερον, τὸ «Βασίλισσα Φρειδερίκη», μὲ τὸ ὁποῖον ταξιδεύουν καὶ Ἰταλοί, εἶναι ἠναγκασμένον, ἐκ τῶν Ἰταλικῶν νόμων, νὰ ἔχῃ καὶ Ἰταλὸν ἰατρόν. 2. Ἡ ὑποχρεωτικὴ πρόσληψις γυναικὸς ἰατροῦ ἐπὶ τοῦ πλοίου τούτου, δὲν καθίσταται δυνατὴ καθ’ ὅσον κατὰ τὴν κειμένην παρ’ ἡμῖν νομοθεσίαν (νομοθεσίαν ἰσχύουσαν εἰς ὅλας τὰς ναυτιλίας τοῦ κόσμου), ὁ πλοιοκτήτης ἔχει ἀπόλυτον δικαίωμα ἐπιλογῆς τοῦ ἐπὶ τοῦ πλοίου του προσλαμβανομένου πληρώματος καὶ κατὰ συνέπειαν δύναται, κατὰ τὴν ἀπόλυτον αὐτοῦ κρίσιν, νὰ προσλάβῃ ἄνδρα ἢ γυναῖκα ἰατρόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

IV. Τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ἀργυροπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3391)1784 τῆς 12ης Ἀπριλίου 1955 ὑμέτερον ἔγγραφον, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 474 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ἀργυροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν οὐδόλως ἀπασχολεῖται μὲ τὸν διορισμὸν Πρεσβείρας. Ἄλλωστε, κατόπιν τοῦ ψηφισθέντος τελευταίως ἑρμηνευτικοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμου, μόνον ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ ἔχουν δικαίωμα συμμετοχῆς αἱ γυναῖκες εἰς διαγωνισμὸν καὶ διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀκολούθου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1955 Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως

καὶ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζερβάνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3346)1761 τῆς 11.4.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου σας, σχετικῶς ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζερβάνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι σχετικῶς μὲ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἐξ ἐπαρχιῶν ἀπόρων ἀσθενῶν. Οἱ ἐξ ἐπαρχιῶν ἐρχόμενοι ἄποροι, τυγχάνουσι πάσης δυνατῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, ἐν ἴσῃ μοίρᾳ πρὸς τοὺς ἐκ τῆς Πρωτευούσης προερχομένους, ἂν μὴ ἀνωτέρα. Καὶ προκειμένου περὶ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἡ νοσηλεία καὶ τὰ φάρμακα χορηγοῦνται, εἰς ὅλους τοὺς ἀπόρους, ἐντελῶς δωρεάν. Προκειμένου δὲ περὶ τῆς ἀνοικτῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὰ ἐξωτερικὰ ἰατρεῖα καὶ τὰ ἐργαστήρια τῶν νοσοκομείων ἤ εἰς τὰ διάφορα Πολυϊατρεῖα καὶ Κέντρα Ὑγείας, φάρμακα χορηγοῦνται, εἰς περιωρισμένην κλίμακα, μόνον δι’ ὡρισμένα νοσήματα καὶ ἀναλόγως τῶν διαθεσίμων οἰκονομικῶν μέσων. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ἐξ ἐπαρχιῶν ἀπόρων πραγματοποιεῖται συντομώτατα ἀναλόγως τῶν διαθεσίμων κενῶν κλινῶν, ἐπετεύχθη δὲ τελευταίως χάρις εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου ληφθέντα σχετικὰ μέτρα ἱκανοποιητικὴ ἰσορρόπησις εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν περιορισμὸς τῆς καθυστερήσεως εἰς τὸ ἐλάχιστον. Τὸ ὑπουργεῖον ἐξαντλοῦν πᾶν δυνατὸν μέσον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀπόρων ἐποπτεύει καθημερινῶς τὸν τρόπον τῆς εἰσαγωγῆς των εἰς τὰ νοσοκομεῖα, ἀπεφάσισε δὲ νὰ προτιμῶνται οἱ ἐξ ἐπαρχιῶν προερχόμενοι, ἐφ’ ὅσον οὗτοι εἶναι ἐφωδιασμένοι μὲ πιστοποιητικὸν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου τῆς περιφερείας των, ὅτι τὰ ἐκεῖ λειτουργοῦντα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα δὲν διαθέτουν τὰ ἀπαιτούμενα διαγνωστικὰ καὶ θεραπευτικὰ μέσα. Κατὰ τὰ λοιπά, τὸ ὑπουργεῖον συνεχίζει τὴν ἐργασίαν διὰ τὴν ριζικὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ὅπου ὑπάρχουν ἐλλείψεις, προβλέπεται δὲ βασίμως, ὅτι ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν ἀπόρων θὰ βελτιοῦται οὕτως ὥστε νὰ μὴ παρατηρῆται εἰς τὸ μέλλον οὐδεμία ἔλλειψις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

VI. Τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ζαννῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 458)5.4.55 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζαννῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31)13)1. 55 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις σημειωτέον δὲν ἐκυρώθη εἰσέτι νομοθετικῶς, ἔχουσι καταρτισθῆ ἀποφάσεις περὶ διαθέσεως ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου εἰς ἑτέρας δημοσίας ὑπηρεσίας, τινὲς τῶν ὁποίων μετὰ τὴν παροχὴν τῆς σχετικῆς συναινέσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐδημοσιεύθησαν. Παρακολουθοῦμεν τὸ θέμα τοῦτο μετὰ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος καὶ θὰ λάβωμεν ἅπαντα τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν διάθεσιν εἰς ἑτέρας Δημοσίας Ὑπηρεσίας ἤ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου τῶν πλεοναζόντων ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14.4.55

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

VII. Του ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1764)937 ἀπὸ 23.2.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ. 5260)7.3.55 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν καταβολὴν τῆς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως τῶν καπνεργατῶν Σερρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καθ’ ἅ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ι.Κ.Α. διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20860)538)4.3.55 ἀναφορᾶς του, αὕτη συνετελέσθη ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23.4.55

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Π. ΠΑΥΛΑΚΗΣ

Οἱ κ. κ. Κ. Καραμανλῆς (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων), Λ. Εὐταξίας (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Α. Στρᾶτος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΕΖΛΘ)». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ὀργανικῶν ἀριθμῶν Ὑπαξιωματικῶν εἰδικοτήτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ Ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς διαχειρίσεως δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν περιουσιῶν προερχομένων ἐξ ἰδιωτικῶν βοσκῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Σαράντης, Α. Πασσάδης καὶ Γ. Μόδης καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταφορᾶς ἀγαθῶν ἐπὶ κομίστρῳ διὰ φορτηγῶν τριτρόχων αὐτοκινήτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Βραχνὸς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας γεωπόνους πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καραντζένης, Π. Τριαντόπουλος, Ν. Ρηγόπουλος, Δ. Δαβάκης, Ν. Διγενόπουλος, Δ. Πετροπουλᾶκος, Γ. Παμπούκας, Δ. Δόκος, Ι. Λαυρεντίδης, Χ. Ντινίδης, Α. Παπαχριστοδούλου καὶ Κ. Ποντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας γεωπόνους πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Α. Δερδεμέζη πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἀδελφότητος Μαυρονόρους–Πωγωνίου Ἰωαννίνων, ζητούσης χορήγησιν μακροπροθέσμου στεγαστικοῦ δανείου κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Δ. Κυριάκου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ πότε θὰ ἐπικυρωθῇ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διενεργηθέντος κατὰ Ἀπρίλιον τοῦ 1954 διεθνοῦς διαγωνισμοῦ διὰ τὴν προμήθειαν 2.000 πετρελαιοκινήτων γεωργικῶν ἐκκοκιστηρίων, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ἐρώτησις τῶν κ. κ. Π. Τσακιρίδη καὶ Σ. Περτσινίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὁριστικῶν τίτλων κυριότητος εἰς τοὺς τυχόντας ἀποκαταστάσεως ἀγρότας ἐξοφλήσαντας τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλάς των, διότι ἐλήφθη σχετικὴ ἀπάντησις τοῦ ὑπουργείου. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του περὶ τῶν μέτρων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προκληθεισῶν εἰς τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Ρόδου καὶ τὴν γεωργίαν αὐτῆς ζημιῶν συνεπείᾳ τῶν τελευταίων βροχῶν.

§6Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἔγιναν αἱ βροχαὶ αὐταὶ σᾶς εἶχον ζητήσει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διὰ νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς πῶς σκέπτονται νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ζημίας καὶ δὲν μοῦ τὸν ἐδώσατε τότε. Ἤδη ἡ ἀναφορὰ εἶναι ἄνευ ἀντικειμένου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, σέβομαι τὸ ζωηρόν σας ἐνδιαφέρον σας καὶ τὴν συγκίνησίν σας, ἀλλὰ δυστυχῶς, ὅπως βλέπετε, διαρκῶς περιβαλλόμεθα καὶ ἀντιμετωπίζομεν καταστροφάς.

§8Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, αἱ βροχαὶ αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τὴν Ρόδον, ἀφ’ ἑνὸς μὲν κατέστρεψαν τὸ ὁδικὸν δίκτυον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπέφερον τεραστίας ζημίας εἰς τοὺς ἀγρότας, ἰδίως εἰς τὰ χωρία τὰ ὁποῖα ἔχουν τὰ πρώϊμα προϊόντα. Ζητοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπληρώθησαν ἀκόμη διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς τομάτας τὴν ὁποίαν παρέδωσαν πέρυσι, ζητοῦν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ τοὺς δοθοῦν δάνεια, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ μὴ καταβάλουν τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἔλαβον πέρυσι, ἕως ὅτου ὁλοκληρωθῇ ἡ νέα ἐσοδεία. Αὐτὸ εἶναι τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν ὁποίων τὰ κηπευτικὰ κατεστράφησαν.

§9ΠΕΡ. ΚΑΒΔΑΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας διέταξε τὸ τμῆμα μηχανικῶν καὶ γεωργίας νὰ διαπιστώσῃ ἐπὶ τόπου καὶ κατὰ τὸ σύνολον, ἀλλὰ καὶ τὰς καθέκαστον ζημίας καὶ ἐν τῷ μεταξὺ διετέθη καὶ ποσὸν ἀνερχόμενον εἰς 22 ἑκατ., οὕτως ὥστε ἐκ τοῦ προχείρου νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ ζημίαι καὶ κατόπιν νὰ ἴδωμεν τὰς ἐκθέσεις διὰ νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἡ ἀναφορὰ τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Κουλούρας, ζητούντων ὅπως μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει παρὰ τῶν Ἐπιτροπῶν ἀπαλλοτριώσεως, τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν ζώντων γονέων τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐπ’ αὐτῆς ἐγγεγραμμένων κ. κ. Δ. Χατζηδημητρίου καὶ Γ. Τζαμαλούκα. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ τοῦ Προέδρου Κοινότητος Λευκογείων, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διαταχθεῖσαν ξύλευσιν εἰς τὸ δάσος τῆς κοινότητός των, ἀπουσιάζοντος τοῦ ἐγγεγραμμένου ἐπ’ αὐτῆς κ. Δ. Γρίβα. Ὁμοίως διαγράφονται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος αἱ ἐρωτήσεις τοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ ποῖον λόγον δὲν προχωρεῖ ἡ διαδικασία τῶν ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν γεννηθησομένων ἀπαλλοτριώσεων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐὰν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα ἡ πληροφορία ὅτι ἡ μελέτη τοῦ Φράγματος Ψαχνῶν Εὐβοίας πρόκειται νὰ τεθῇ εἰς τὸ ἀρχεῖον.

§10Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ ἀναφορὰν τοῦ συνεταιρισμοῦ στεγάσεως δικηγόρων Πειραιῶς, ζητοῦντες ὅπως συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοὶ τῶν δικηγόρων εἰς τοὺς ἀγοραστὰς κοινοχρήστων ἐκτάσεων κλπ.

§11Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἔχει τακτοποιηθῆ τὸ θέμα, κύριε ὑπουργέ.

§12Π. ΚΑΒΔΑΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ εἰς ἀστικὰς ἀποκαταστάσεις. Δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός του, εἶναι τοῦ ὑπουργείου Προνοίας. Τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ὑποχρεώσεις μόνον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Τ. Πάρρη, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατί δὲν ἐπεστράφη εἰσέτι εἰς τὴν Κοινότητα Καταπόλων–Ἀμοργοῦ τὸ τέως ἐν τῇ νήσῳ Ἀμοργῷ ἀγροκήπιον, ἀφοῦ ἔπαυσε νὰ λειτουργῇ, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ τῆς ἐν Ἀθήναις Ἀδελφότητος Ριαχοβιτῶν Δοδώνης ζητούσης ἀποξήρανσιν βαλτώδους ἐκτάσεως, κειμένης μεταξὺ Ριαχόβου καὶ Κουκλιῶν κλπ., λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐπ’ αὐτῆς ἐγγεγραμμένων κ.κ. Α. Δερδεμέζη, Ν. Ἀθανασίου, Χ. Ρίζου καὶ Α. Αὐγερινοῦ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν γεωργικῶν πιστωτικῶν συνεταιρισμῶν Τριχωνίου — Κατερίνης, Ἀταλάντης, Ροδολίβους, Κατωμαικρινοῦς — Παναιτωλίου, Χαλκίου, Στάνου καὶ Ἀμφιλοχίας, ζητούντων χορήγησιν δευτέρας δόσεως πλασματικοῦ δανείου εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ λῆψιν συντόνων μέτρων διὰ τὴν διάθεσιν καπνῶν εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικάς.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Ἡ Α.Τ.Ε. ἀποφασίζει νὰ δοθοῦν δάνεια καὶ καθορίζει τὰς δόσεις διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Οἱ παραγωγοί, λοιπόν, κανονίζουν τὰς ὑποχρεώσεις των βάσει τῶν ἐξαγγελλομένων ἑκάστοτε ἀποφάσεων. Ἐν τούτοις, παρεμβαίνει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἤ ἄλλοι παράγοντες καὶ δὲν χρηματοδοτεῖται ἐγκαίρως ἡ Α.Τ.Ε. καὶ οὕτω αὕτη δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν προορισμόν της. Ἔχομεν πανταχόθεν διαμαρτυρίας διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς καταβολῆς τῆς βʹ δόσεως τοῦ πλασματικοῦ δανείου. Εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν ὅπου ἔγινεν ἡ συγκέντρωσις τῆς μαστίχης καὶ τελειώνει αὔριον, δὲν ἐνεκρίθη ἡ δευτέρα δόσις. Τὸ παράπονον εἶναι γενικὸν ἐξ ὅλης τῆς χώρας, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. καθυστερεῖ τὴν πληρωμὴν τῶν δόσεων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τοὐλάχιστον νὰ εἶναι συνεπὴς εἰς τὰς ἀποφάσεις της καὶ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της, ὥστε οἱ οἰκονομικοὶ ὑπουργοὶ νὰ παρέχουν τὴν δυνατότητα εἰς τὴν ΑΤΕ νὰ ἐπιτελῇ τὸν σκοπόν της.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§16Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ πρῶτον μέρος τοῦ αἰτήματος ἔχει ἱκανοποιηθῆ. Τὸ δεύτερον μέρος τὸ ἀφορῶν τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν διὰ τὰς ἄλλας περιφερείας ἔχει ἱκανοποιηθῆ ἐπίσης, δεδομένου ὅτι τὸ πλεῖστον τοῦ προϊόντος ἐπωλήθη, ἤτοι 45.000 ὀκάδας καπνοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἄξιον συστάσεως εἶναι ἡ χορήγησις ἐγκαιρότερον τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καπνοῦ, διότι λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν τὰ φυτώρια καπνοῦ ἐβλάβησαν καὶ πρέπει συντόμως οἱ παραγωγοὶ νὰ φυτεύσουν. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ συστήσῃ τὴν ταχυτέραν χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ εἰς σοβαρὰ ποσά.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§18Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἀναφορᾶς καὶ ἡμεῖς τὸ συνιστῶμεν ἐκθύμως. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι τὸ δεύτερον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἀναμένομεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ καὶ τί μέτρα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ διατεθοῦν τὸ ταχύτερον τὰ καπνὰ καὶ νὰ μὴ ἐγκαταλειφθοῦν πρὸς ζημίαν τῶν παραγωγῶν.

§19Π. ΚΑΒΔΑΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Τὸ αἴτημα τῶν κ. κ. συναδέλφων εἶναι πράγματι σοβαρόν, διότι ἀφορᾷ ἕνα προϊὸν κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικόν, μὲ πολύπλευρα ζητήματα καὶ πολυσχιδῆ. Ὅσον ὅμως ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν τῶν πλασματικῶν δανείων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἐπερατώθη τόσον κατὰ τὴν πρώτην δόσιν χορηγήσεως, ὅσον καὶ κατὰ τὴν δευτέραν τοιαύτην, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν. Ὁμοίως διὰ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Παπαθανάσην, ὅτι πρέπει ἐγκαίρως νὰ δίδωνται καὶ πρὸς τοῦτο τὸ ὑπουργεῖον ἔχει κάμει ἔγγραφον σύστασιν πρὸς τὴν ΑΤΕ καὶ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἵνα χορηγηθῶσιν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Μαΐου καὶ ὄχι εἰς πολλὰς δόσεις, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ παραγωγὸς τὰς καλλιεργητικάς του ἀνάγκας.

§20Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν μοῦ ἀπηντήσατε ἐπὶ τῆς μὴ ἐγκαίρου καταβολῆς τῶν πλασματικῶν δανείων, διὰ τὰς χρηματοδοτήσεις συγκεντρώσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων.

§21Π. ΚΑΒΔΑΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Σᾶς εἶπα ὅτι τὰ δάνεια, διὰ τὰ ὁποῖα εἶναι τὸ ἐρώτημα σας, ἔχουν ἤδη χορηγηθῆ καὶ ἐχορηγήθησαν μάλιστα πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν, διὰ νὰ μὴ καμφθοῦν οἱ παραγωγοί.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ χρηματοδότησις δὲν γίνεται ἐγκαίρως. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ΑΤΕ καθώρισε τιμὴν συγκεντρώσεως μαστίχης 70 δραχμάς, εἶπεν ὅτι θὰ δώσῃ τὴν δόσιν τῶν 50 δραχμῶν τὸν Δεκέμβριον καὶ τὴν ἄλλην δόσιν τῶν 20 δραχμῶν τὸν Ἀπρίλιον, ἀλλ’ ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις καὶ δὲν ἔδωσε τὴν δευτέραν δόσιν καὶ ἡ μαστίχα δὲν συνεκεντρώθη.

§23Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν μᾶς ἀπήντησεν ἐπὶ τοῦ δευτέρου σκέλους τῆς ἀναφορᾶς, τί μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικάς. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἀπήντησε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ 80% τῆς παραγωγῆς ἔχουν πωληθῆ. Τί μέτρα νὰ ληφθοῦν; Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐλαιουργικοῦ συνεταιρισμοῦ Βραχασίου– Κρήτης, ζητοῦντος ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλῶν κλπ.

§25Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκω δικαιολογημένην τὴν ἀναφορὰν τοῦ συνεταιρισμοῦ Βραχασίου–Κρήτης. Ἐφ’ ὅσον ὁ συνεταιρισμὸς ἔχει κάμει συγκέντρωσιν τῶν προϊόντων καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει διαθέσει ταῦτα, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀνασταλοῦν προσωρινῶς τὰ χρέη τοῦ συνεταιρισμοῦ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἕως ὅτου ἐκποιηθοῦν τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα ἔχει συγκεντρώσει ὁ συνεταιρισμός.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν ταύτην.

§27Π. ΚΑΒΔΑΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Διετάχθη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ μᾶς πληροφορήσῃ εἰδικῶς. Πλὴν ὅμως δὲν ἔχομεν λάβει τὴν ἀπάντησιν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Γιαννούση, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ περὶ τῶν ληπτέων μέτρων πρὸς ἐξασφάλισιν ἀποθηκευτικῶν χώρων διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁμοίως διαγράφεται ἡ ἀναφορὰ τοῦ συλλόγου ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Παρθενίου–Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος τὴν παραχώρησιν γεωργικοῦ κλήρου εἰς τοὺς ἀκτήμονας Παρθενίου, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐπ’ αὐτῆς ἐγγεγραμμένου κ. Κ. Δημοπούλου. Ὁ κ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἀντιμετωπίζεται θέμα πραγματοποιήσεως ἀνταλλαγῆς ἀγροκτημάτων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πάτμου, κειμένης ἐν Σάμῳ μὲ ἀστικὰ ἀκίνητα τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων γεωργῶν τῶν Κοινοτήτων Παγόνδου–Χώρας–Μύλων καὶ Τηγανίου Σάμου.

§29Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἰς τὴν Σάμον, ὑπάρχουν 4.000 στρέμματα γῆς, ἡ ὁποία εἶναι εὐφορωτάτη καὶ ἀνήκει εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Πάτμου. Ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ἀγροτικοῦ νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου καθωρίσθη ὁ τρόπος διανομῆς τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων, εἴχομεν ἔλθει εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Μονῆς Πάτμου, τὸν μακαρίτην Πτέρην, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἀνταλλαγὴ μεταξὺ τῶν κτημάτων τῆς Πάτμου καὶ ἀστικῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου. Ἂς σημειωθῇ, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἐπὶ 46.000 κατοίκων, ὅσοι ἀπέμειναν εἰς τὴν Σάμον, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς δυσπραγίας, ἀπὸ τοὺς 75.000 ποὺ ὑπῆρχον προπολεμικῶς, ὁ μέσος ὅρος κλήρου εἶναι 7–8 στρέμματα. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον οἰκονομικὸν ρόλον θὰ παίξῃ ἡ ἐκπληστηρίασις τῶν κτημάτων αὐτῶν. Δυστυχῶς, δὲν ἠδυνήθημεν νὰ τὰ ἐκπληστηριάσωμεν καὶ διὰ τοῦτο εἴχομεν ἔλθει εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Μονῆς, ὁ ὁποῖος ἔμεινεν ἀπολύτως σύμφωνος. Μετέβην εἰς Πάτμον, ἦλθεν ὁ ἐκπρόσωπος, ὁ ἡγούμενος τῆς Πάτμου εἰς Ἀθήνας καὶ τοῦ εἶπον νὰ φέρῃ πληρεξούσιον, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συμφωνίαν. Δυστυχῶς, τὰς ἡμέρας αὐτὰς παρῃτήθημεν, καὶ ἑπομένως, τὸ ζήτημα παρέμεινεν ἐκκρεμές. Θὰ ἤθελα νὰ μᾶς πληροφορήσῃ τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐὰν θὰ κάμῃ πληστηρίασιν ἢ ἐὰν θὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν Μονὴν Πάτμου, διότι πρόκειται περὶ τῶν καλλιτέρων κτημάτων τῆς Σάμου.

§30Π. ΚΑΒΔΑΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Ὅπως ξεύρετε κύριε συνάδελφε, ἡ Ἱερὰ Μονὴ τῆς Πάτμου ἀνήκει εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, δι’ ὃ ἐγράψαμεν εἰς τοῦτο καὶ ἀναμένομεν τὰς ἀποφάσεις του, ἵνα ἐνεργήσωμεν ἀναλόγως. Ἄλλως, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν τίποτε.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ κατὰ ποῖον τρόπον πρόκειται νὰ ἀναγνωρισθῶσιν οἱ τίτλοι κυριότητος τῶν κατόχων μικρῶν τεμαχίων ἀγροτῶν καὶ ποιμένων εἰς τὴν περιοχὴν Μουργκάνας.

§32Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Φιλιατῶν, ὑφίστατο ἀπὸ τοῦ 1856, ἕνα ἐκκρεμὲς ζήτημα μεταξὺ τοῦ Χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῶν Ἀγάδων τῆς περιφερείας ἐκείνης, ζήτημα τὸ ὁποῖον, ἔχει δημιουργήσει τοιαύτην μεταξὺ τῶν κατοίκων καὶ τῶν διεκδικούντων δικαιώματα ἐπὶ τῶν χωρίων, κατάστασιν, ὥστε νὰ προηγηθοῦν καὶ ἐκτοπίσεις ὁλοκλήρων Κοινοτήτων, ἀλλὰ καὶ ἄνθρωποι νὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ νὰ σφαγοῦν ὑπὸ τῶν Τούρκων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Τὸ ἰδιότυπον αὐτὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχεν οὔτε τὴν μορφὴν μπασταίνης, οὔτε τὴν μορφὴν τσιφλικίων, οὔτε οἱανδήποτε ἄλλην μορφήν, ἐθεωρήθη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς περιφερείας αὐτῆς, ἐθεωρήθη ὡς καθεστὼς ἀγαλικίου, δηλαδὴ φυλάκτρου. Ἡ ἔννοια τῆς λέξεως αὐτῆς εἶναι ἡ ἑξῆς: ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν κατώρθωσαν ἐπὶ 80 ὁλόκληρα χρόνια νὰ ἀναγνωρισθοῦν ὡς κύριοι τῶν 16 χωρίων τῆς περιφερείας τῶν Φιλιατῶν, δὲν κατώρθωσαν οὔτε ὑπὸ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας τοιαύτην ἀναγνώρισιν, κατώρθωσαν ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἰδικῆς μας νὰ δημιουργήσουν ἕνα ἰδιότυπον τύπον οἱονεὶ κυριότητος, ἡ ὁποία συνίστατο εἰς τὸ ἑξῆς: Ὑπεχρεώθησαν οἱ κάτοικοι νὰ πληρώσουν ἕνα φύλακτρον, ὑπὸ τύπον γεωμόρου. Ἡ ὑπόθεσις ἐπῆγεν εἰς τὰ Δικαστήρια, ἐταλαιπωρήθησαν οἱ κάτοικοι ἐπὶ 20 ὁλόκληρα χρόνια καὶ ἠναγκάσθη, λόγῳ ἐπεμβάσεως ἐξωτερικῶν δυνάμεων, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ συμβιβασθῇ μὲ τοὺς Τούρκους καὶ νὰ τοὺς δώσῃ 5 ἑκατομμύρια δραχμάς, ἐκδοθέντος πρὸς τοῦτο, ἑνὸς εἰδικοῦ νόμου τὸ 1930. Διὰ τοῦ τερματισμοῦ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς οἱ κάτοικοι ἀπέκτησαν πλὴν τοῦ δικαιώματος τῆς κυριότητος, ἀναγνώρισιν ὅτι ἦσαν τὰ κτήματα ἰδικά των, καὶ τὰ διετήρησαν ἔκτοτε, χωρὶς νὰ καταβάλουν οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Τί συνέβη, ὅμως; Μερικὰ ἐκ τῶν κτημάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐκαλλιεργήθησαν ὡς ἀγροὶ ἐπὶ τουρκοκρατίας, λόγῳ τοῦ ὑφισταμένου δικαστικοῦ ἀγῶνος, λόγῳ τῶν μετέπειτα πολεμικῶν γεγονότων, δὲν τὰ ἐκαλλιέργησαν καὶ ἀπέκτησαν θάμνους μικρούς, τοὺς ὁποίους ἡ Δασικὴ ὑπηρεσία, κατόπιν ἑνὸς τελευταίου νόμου, ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη κατὰ τὴν ἐποχὴν τὴν ἰδικήν μας, τὰ παραχωρεῖ εἰς τοὺς ἰδιώτας. Οἱ ἰδιῶται καὶ οἱ κάτοικοι, μετὰ τὴν περιπέτειαν τοῦ 1948–1949, ἤρχισαν νὰ καλλιεργοῦν τοὺς ἀγροὺς αὐτοὺς καὶ νὰ ἐκχερσώνουν τοὺς ἀγρούς των. Τοὺς εἶπε, λοιπὸν ἡ Δασικὴ ὑπηρεσία: Σᾶς τὸ ἐπιτρέπω, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐψηφίσθη ἕνας νόμος, νὰ μοῦ ὑποβάλετε αἴτησιν ἀπὸ πότε τὰ ἔχετε ἐκχερσώσει. Οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐπίστευαν, ὅτι τοὺς ἐστήνετο παγίς, ὑπέβαλον τὰς σχετικὰς αἰτήσεις καὶ ἀντὶ νὰ τοὺς ἀναγνωρισθῇ τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον εἶχον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν νὰ καλλιεργοῦν τὰ κτήματά των, τοὺς ὑπεβλήθησαν μηνύσεις καὶ εἰσήχθησαν εἰς τὰ Δικαστήρια διὰ νὰ δικασθοῦν. Τὸ πρᾶγμα παραμένει ἀκόμη ἐκκρεμὲς καὶ πρόκειται νὰ δικασθοῦν ἀπὸ τὸ μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον βάσει διατάξεως τοῦ τελευταίου περὶ δασῶν νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν τελευταίως εἰς τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτὸς τόσον στενόκαρδα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐκεῖ ἔχουν γίνει τέτοιες ἐπιχειρήσεις, ὥστε τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ ἔχει ἀναχωρήσει καὶ ἠρημώθη ἡ περιφέρεια. Ἐὰν ἀρχίσωμεν τώρα τὰς δικαστικὰς διώξεις, θὰ φύγουν ὅλοι ἀπ’ ἐκεῖ. Δὲν εἶναι νοητόν, νομίζω, νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὰς ἀκριτικὰς περιοχὰς εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐξωθοῦν τὸν πληθυσμὸν καὶ νὰ ἐρημώνωμεν τὴν ἀκριτικήν μας Ἑλλάδα, ἐνῷ πρέπει νὰ τὴν τονώνωμεν μὲ νέον αἷμα, ὡσὰν Κράτος σωστό, ὄχι μὲ ἕνα ὑδροκέφαλον, ὅπως γίνεται σήμερον.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, ἡ ἐρώτησίς σας κατήντησεν ἐπερώτησις. Σεῖς τὸ κατέχετε τὸ θέμα καὶ τὸ ἀνεπτύξατε ἀρκετά. Ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ σχετικῶς.

§34Π. ΚΑΒΔΑΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὄντως σοβαρὸν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον ὁ κ. Παπασταύρου. Δὲν εἶναι ὅμως τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀλλὰ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Ἠπείρου. Πρὸς τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον ἔκαμε ἔντονον ἔγγραφον πρὸς τὴν διεύθυνσιν Δασῶν εἰς τὰς 17.3.55 καὶ λέγει ὅτι πρέπει νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ ἐργασία καὶ νὰ χορηγηθοῦν οἱ τίτλοι. Ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ τελειώσῃ τὸ κεφάλαιον αὐτό.

§35Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔλαβα γνῶσιν τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι δίκαιον νὰ λυθῇ ἀπὸ τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Ἠπείρου. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει ἀπὸ ἐδῶ νὰ ρυθμισθῇ.

§36Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Αἱ προηγούμεναι ἀναφοραὶ δὲν θὰ συζητηθοῦν κ. Πρόεδρε;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι παρόντες καὶ ὡς ἐκ τούτου διαγράφονται. Παρ’ ὀλίγον μάλιστα νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας καὶ μόνον μὲ τὴν συγκατάβασιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἐλύθη ἡ συνεδρίασις. Συνεπῶς νὰ μέμφεσθε ἑαυτόν.

§38Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπατε ὅτι δὲν εἴμεθα παρόντες καὶ σᾶς λέγομεν ὅτι εἴμεθα εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὰς 6 μ. μ., διότι εἴχομεν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐνομίσαμεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ αἱ ἐρωτήσεις τῶν ἄλλων συναδέλφων καὶ κατόπιν αἱ ἰδικαί μου.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γίνεται αὐτὸ. Εἶναι ἀδύνατον ἡ Βουλὴ νὰ ἐργάζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐγὼ δὲν τὸ δέχομαι. Σεῖς ἠμπορεῖ νὰ συμφωνῆτε. Ἅπαξ ἐξεφωνήθη μία ἐρώτησις καὶ εἶναι ἀπὼν ὁ ἐρωτῶν, διαγράφεται ἡ ἐρώτησις. Αὐτὸ τὸ λέγει ὁ Κανονισμός. Θὰ ὑποβάλετε νέαν ἐρώτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ἐπανερχόμεθα εἰς προηγουμένην ἐρώτησιν διότι ἦλθεν ὁ ἀπὼν βουλευτὴς καὶ κατόπιν ἦλθεν καὶ ὁ ἕτερος βουλευτής, διότι τότε δὲν λέγεται Βουλή, κάτι ἄλλο θὰ λέγεται. Κύριε Δερδεμέζη, δὲν θὰ μὲ εὕρετε σύμφωνον.

§40Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Δικαίωμά σας εἶναι ὡς Πρόεδρος ποὺ εἶσθε, ἀλλὰ ἡμεῖς δὲν παραιτούμεθα τῆς ἐρωτήσεως, διότι ἀπὸ τὰς 6 μ. μ. εἴμεθα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔπρεπε τότε νὰ μοῦ κάμετε μίαν ἐπιστολὴν καὶ νὰ μοῦ εἴπητε νὰ ἀποβληθοῦν αἱ ἐρωτήσεις σας δι’ ἄλλην ἡμέραν. Ὁ Κανονισμὸς περὶ ὅλων προβλέπει, τὸ μόνον ποὺ δὲν ἐπιτρέπει εἶναι νὰ ἐπανασυζητοῦνται αἱ διαγραφεῖσαι ἐρωτήσεις. Δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω τοιοῦτον προηγούμενον. Εἶναι ἀναρχία πλέον, δὲν εἶναι Βουλή. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ τί μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι πρὸς ἄρσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Δασαρχείου Ἡγουμενίτσης προβαλλομένων ἀντιρρήσεων εἰς ἐπιθυμίαν κατοίκων Ἁγιᾶς Θεσπρωτίας, ὅπως καλλιεργήσωσιν ἐλαίας ἐντὸς θαμνοειδῶν ἐκτάσεων.

§42Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν Κοινότητα Ἁγιᾶς Θεσπρωτίας ὑπάρχουν μερικαὶ ἄγονοι ἐκτάσεις καὶ μάλιστα ἀρκετὰ μεγάλες αἱ ὁποῖαι καλύπτονται ἀπὸ σχίνους καὶ ἀπὸ μερικοὺς θάμνους. Μέσα εἰς τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς τὰς ἀγόνους ὑπάρχουν περὶ τὰ 50.000 ἄγρια ἐλαιόδενδρα, διὰ μέρος δὲ τῶν ἐλαιοδένδρων τῶν περιφερειῶν αὐτῶν ἔχουν οἱ ἰδιοκτῆται δικαιώματα καὶ τίτλους ἰδικούς των. Ἐζήτησαν λοιπὸν ἀπὸ τὴν Δασικὴν ὑπηρεσίαν νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐκχερσώσουν τὸν περὶ τὰς ἐλαίας χῶρον διὰ νὰ καλλιεργήσουν τὰς ἐλαίας. Ἡ Δασικὴ ὑπηρεσία λέγει ὅτι ὄχι, διότι αὐτὸ εἶναι δασικὸν τμῆμα τῆς Κοινότητος καὶ ἐγὼ ἡ ὑπηρεσία δὲν ἐπιτρέπω νὰ ἐκριζωθοῦν οἱ σχῖνοι καὶ θὰ προτιμήσω νὰ καταστραφοῦν αἱ ἐλαῖαι, παρὰ νὰ ὑποχωρήσω εἰς τὴν ἀξίωσίν σας. Δυστυχῶς ἡ Γενικὴ Διοίκησις, ἐπειδὴ εἶναι μακρὰν τοῦ θέματος δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ καταλάβῃ καὶ ὁ Γενικὸς Διοικητὴς ἄφησε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ διώκωνται διότι ἐπεχείρησαν νὰ ἐκχερσώσουν τὰ ἰδικά των κτήματα. Ἐπαναλαμβάνω δὲ ὅτι πρόκειται περὶ περιφερείας, ἡ ὁποία ἔχει 50.000 ἄγρια ἐλαιόδενδρα μέσα σέ σχίνους. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Θὰ προτιμήσωμεν τοὺς ἀγριοσχίνους νὰ προστατεύσωμεν ἢ τὰς ἐλαίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι τὸ πολυτιμότερον διὰ τὴν χώραν μας δένδρον;

§43Π. ΚΑΒΔΑΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ προασπίσωμεν τὸ δεύτερον, δηλαδὴ τὴν ἐλαίαν καὶ πρὸς τοῦτο διετάχθη ἡ ὑπηρεσία Δασῶν Ἠπείρου νὰ ἀναφέρῃ πῶς ὄντως ἔχει τὸ ζήτημα, ὅπως τὸ εἴπατε, ὄχι νὰ ἀφήσῃ τὸ δένδρον εἰς τὴν ἀγρίαν κατάστασιν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ καλλιεργηθῇ. Μὲ εὑρίσκετε ἀπολύτως σύμφωνον καὶ σᾶς λέγω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἐπιληφθῆ τῆς ὑποθέσεως, διότι καὶ εἰς ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχουν τοιαῦτα δένδρα.

§44Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια Θεσπρωτίας ἠμπορεῖ νὰ χωρέσῃ πλέον ἀπὸ 10 ἑκατομμύρια ἐλαιόδενδρα καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ μελετήσετε καὶ νὰ λάβετε ἕνα γενικώτερον μέτρον διότι εἶναι καὶ ἄλλαι Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τοιαῦτα ἐλαιόδενδρα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Νομοῦ Δράμας, ζητούντων ἀποστολὴν τοπογραφικῶν συνεργείων διὰ τὴν χάραξιν καὶ παράδοσιν κλήρων, οἰκοπέδων κλπ.

§46Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν Δράμας περὶ τὰ 25.000 στρέμματα διανέμονται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπαλλοτριώσεων, ἀλλὰ παραμένουν ἀδιάθετα ἐλλείψει τοπογραφικῶν συνεργείων, διὰ τὴν χάραξιν αὐτῶν. Παρακαλῶ ὅπως ἀποσταλοῦν συνεργεῖα διὰ τὴν χάραξιν ταύτην.

§47Π. ΚΑΒΔΑΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Εἰς τὸν Νομὸν Δράμας, δὲν εἶναι ἡ κατάστασις ὡς τὴν περιγράψατε. Τὰ δὲ οἰκόπεδα χορηγοῦνται δι’ ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεως, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτό. Τὰ οἰκόπεδα χορηγοῦνται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπαλλοτριώσεων. Ὅσα ἐχορηγήθησαν διενεμήθησαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐφετεινά, δὲν εἶναι ἀρκετὰ τὰ δύο συνεργεῖα καὶ δι’ αὐτὸ ἐστάλησαν ἐν συνόλῳ ἐννέα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Τριανταφύλλης).

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν συνεργαζομένων Ἑνώσεων Γεωργικῶν Σ)μῶν Ν. Χανίων καὶ ἀγροτῶν κατοίκων Κοινοτήτων Παρανεστίου, Θόλου, Ν. Δράμας κλπ., ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας.

§49Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, εἶναι ζήτημα μεγάλης σημασίας. Εἶναι ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔχουν περιλάβει ὅλα τὰ Κόμματα εἰς τὸ πρόγραμμά των. Εἶναι ζήτημα γενικώτερον καὶ συνεπῶς ἡ ἐπ’ αὐτοῦ συζήτησις θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀντικειμενική. Ἐὰν πρὸ ἐτῶν ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον νὰ συζητηθῇ σοβαρῶς ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, σήμερον, ὁπότε οἱ ἀγρόται μας εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἀπαθλίωσιν, λόγῳ τοῦ τεμαχισμοῦ τοῦ γεωργικοῦ των κλήρου, ἐπιβάλλεται τὸ Κράτος νὰ δείξῃ ὅλην του τὴν στοργήν, διὰ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ 60% τοῦ Λαοῦ μας. Κατὰ τὸ 1951 ἐγένοντο δύο μελέται. Μία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὑπουργοῦντος τοῦ κ. Λαμμπροπούλου καὶ μία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὑπουργοῦντος τοῦ κ. Μπακατσέλου. Καὶ τὰ δύο σχέδια περιορίζονται εἰς τὸ ἕνα μέρος ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Σήμερον, γίνεται μόνον μία ἁπλῶς νοσοκομειακὴ περίθαλψις, κυρίως διὰ τοὺς ἀπόρους ἀγρότας, ἀλλὰ γνωρίζετε κύριοι συνάδελφοι, κατὰ ποῖον τρόπον γίνεται. Τί μαρτύριον ὑφίστανται οἱ ἀσθενεῖς ἀγρόται ἐρχόμενοι εἰς Ἀθήνας καὶ εἰς ποῖα ἔξοδα ὑποβάλλονται; Ἀρκεῖ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἀσθενὴς ἀγρότης, ἐρχόμενος εἰς Ἀθήνας διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς Νοσοκομεῖον, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποβληθῇ εἰς ἐξετάσεις 4–5 ἡμερῶν διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ εἰσαχθῇ. Ἀλλὰ καὶ ὅταν εἰσαχθῇ, εἶναι ὑποχρεωμένος, ἐὰν ἀπαιτηθῇ μία ἀκτινογραφία νὰ τὴν πληρώσῃ. Ἐπίσης ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ μία ἐγχείρησις, καὶ τότε τὰς ἐνέσεις πενικιλίνης, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπαιτηθοῦν, θὰ τὰς πληρώσῃ ὁ ἀγρότης. Ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, μόλις ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, χωρὶς νὰ μελετήσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν, εἶπεν ὅτι αἱ κλῖναι εἶναι ἀρκεταί, ἀλλὰ ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἀπόρων δὲν εἶναι ὁ ἁρμόζων καὶ μετέβαλε τὸν τρόπον τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἀσθενῶν. Ὑπεχρέωσεν αὐτοὺς νὰ πηγαίνουν εἰς ἓν νοσοκομεῖον νὰ ἐξετάζωνται ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς νὰ λαμβάνουν σημειώματα καὶ ἐκεῖθεν νὰ μεταβαίνουν εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον καὶ νὰ λαμβάνουν εἰσιτήριον, δι’ ἓν νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως νὰ εἶναι νοσοκομεῖον Πειραιῶς ἢ οἱονδήποτε ἄλλο, ὡς συνέβη εἰς συμπολίτην μου. Ἀντιλαμβάνεσθε ποίας δυσχερείας συναντᾶ ὁ ἀσθενὴς ἀγρότης. Ἀλλὰ πολὺ σύντομα ἀντελήφθη, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν εἶναι ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς, ὁ ὁποῖος ἐπέφερει τὰς ἀνωμαλίας καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη νὰ αὐξήσῃ τὰς δωρεὰν κλίνας εἰς μὲν τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν κατὰ 25, εἰς δὲ τὸν Εὐαγγελισμὸν κατὰ 100. Καὶ πάλιν, ὅμως, αἱ διατιθέμεναι διὰ τοὺς ἀπόρους κλῖναι εἶναι ἐλάχισται. Εἶναι τὸ ζήτημα τοῦτο σοβαρόν, εἶναι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τοὺς ἀγρότας καὶ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, διότι μόνον οἱ ἀγρόται στεροῦνται ἀσφαλίσεως, ἐνῷ ὅλαι αἱ ἄλλαι τάξεις εἶναι ἠσφαλισμέναι, καὶ εἰσάγονται εὐκολώτερον εἰς τὰ Νοσ)μεῖα, διότι ἔχουν συμβάσεις ὡς συμβαίνει μὲ τὸ Ι.Κ.Α. τὸ ὁποῖον ἔχει συμβληθῆ καὶ μὲ ἰδιωτικὰς κλινικάς. Πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν τὸ ζήτημα αὐτό, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον, νὰ μὴ ἔχῃ τὴν δυνατότητα ἕνας ἀγρότης πτωχὸς νὰ εἰσέλθῃ εἰς Νοσ)μεῖον, ὅταν εἶναι ἀνάγκη νὰ τύχῃ τῆς δεούσης περιθάλψεως καὶ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν θεραπείαν τὴν ὁποίαν ἔχει ἀνάγκην. Εἰς τὰ χωριὰ δὲν ὑπάρχουν Νοσοκομεῖα. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις ὅπου ὑπάρχουν, οἱ ἀσθενεῖς ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ εἰς τὸν ἀγρότην ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέξῃ τὸν ἰατρόν του. Ὅπως καὶ σεῖς οὕτω καὶ ὁ ἀγρότης ἔχει δικαίωμα νὰ ἐκλέξῃ τὸν ἰατρόν του. Ἐν τούτοις, κ. συνάδελφοι, ἐὰν ἐρωτήσετε τοὺς διευθυντὰς τῶν Νοσοκομείων ἐν Ἀθήναις, θὰ σᾶς εἴπουν ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς πόλεις τῆς Ἑλλάδος ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ κάμουν ἐγχείρησιν σκωληκοειδίτιδος ἀκόμη.

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κακῶς.

§51Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σεῖς διατί ὅταν παραστῇ ἀνάγκη πηγαίνετε εἰς τὸν καλλίτερον Ἰατρόν; Μίαν φορὰ συζητουμένου ἑνὸς σχετικοῦ νομοσχεδίου, ὑπέβαλα μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔγινε δυστυχῶς δεκτή. Σύμφωνα μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἔπρεπε εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν Νομῶν νὰ ὑπηρετοῦν ὑποχρεωτικῶς ἐπὶ 3–4 ἔτη ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ γίνουν διευθυνταὶ κλινικῶν, εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Τότε θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ οἱ τῶν ἐπαρχιῶν νὰ θεραπεύωνται εἰς τὰς ἐπαρχίας των. Ἐκτὸς ὅμως τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τὴν ὁποίαν προέβλεπον τὰ νομοσχέδια τοῦ κ. Λαμπροπούλου καὶ τοῦ κ. Μπακατσέλου, ὑπάρχει, κ. βουλευταί, καὶ τὸ ἕτερον ζήτημα, καὶ τὸ ὁποῖον βεβαίως δὲν εἶναι εὔκολον νὰ θεραπευθῇ ἀμέσως. Εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ γήρατος. Εἰς ὅλα τὰ Κράτη τοῦ κόσμου, μετὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον, ἐλήφθησαν μέτρα καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ γήρατος. Εἰς τὸ Βέλγιον, μάλιστα, καὶ εἰς ἄλλα Κράτη, ὅπως ἀνέφερεν ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. Λαμπροπούλου, δίδονται καὶ χρηματικὰ ποσὰ εἰς τοὺς πτωχοὺς οἰκογενειάρχας. Βεβαίως, ἡ Ἑλλάς, εἶναι πτωχὸν Κράτος καὶ δὲν δύναται νὰ δώσῃ τὰ χρηματικὰ αὐτὰ βοηθήματα εἰς τοὺς ἀγρότας μας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι σήμερον, ὅπου οἱ ἀγρόται μας εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν λόγῳ, ἐπαναλαμβάνω, τοῦ τεμαχισμοῦ, τοῦ γεωργικοῦ των κλήρου, εἶναι ζήτημα τιμῆς διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον, νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν ὅλων τῶν Ὑπουργείων καὶ νὰ ἐξεύρωμεν ἓν κεφάλαιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξασφαλίζεται ἔστω καὶ ἡ ἐλαχίστη περίθαλψις κατὰ τοῦ γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὅσον καὶ ἂν φαίνεται τεράστιον τὸ ζήτημα, πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ εὐθέως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Εἶναι ζήτημα, ὅπως εἶπον, γενικώτερον, δὲν εἶναι κομματικόν. Πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ νὰ κάμωμεν τὴν θυσίαν αὐτήν. Ἐὰν περικόψωμεν τὸν προϋπολογισμὸν ὅλων τῶν Ὑπουργείων κατὰ 2–3% δύναται νὰ ἐξευρεθῇ ἕνα ποσὸν, ὥστε νὰ παίρνουν μίαν ἐλαχίστην σύνταξιν γήρατος οἱ ἀγρόται, ἔστω καὶ 200 δραχμάς, διὰ νὰ μὴ στεροῦνται τοῦ ἐπιουσίου. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ πιστεύω, ὅτι ὄχι μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι μέγα, ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ μέλλοντος, θὰ ἀσχοληθοῦν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ὄχι μόνον κατὰ τῶν ἀσθενειῶν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ γήρατος.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§53Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς ἀγρότας, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μετάσχω εἰς τὴν συζήτησιν ἵνα παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως εὐαρεστηθῇ καὶ μελετήσῃ μετὰ πάσης σοβαρότητος τὸ μέγα τοῦτο θέμα καὶ φέρει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν σχετικὸν νομοσχέδιον ὥστε νὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ παράσχωμεν εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς τὰ μέσα ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ζωήν των. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὰς βάσεις, τὰς ὁποίας ἔθεσεν ὁ κ. Χαβίνης, ἀλλὰ γνωρίζων τὰς δυσκολίας τοῦ ζητήματος, θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω τοῦτο. Ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως καὶ νὰ τὸ μελετήσωμεν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὥστε ἐν εὐκτέῳ χρόνῳ νὰ φέρωμεν σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§55Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, κ. βουλευταί, περιλαμβάνει δύο σκέλη. Τὸ ἓν εἶναι τὸ ἀναφερθὲν ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων καὶ ἀφορῶν τὴν προστασίαν τῶν ἐργατῶν τῆς ὑπαίθρου κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ τοῦ γήρατος κλπ. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ τὸ ἕτερον σκέλος, τὸ σοβαρώτερον, τῆς ἀσφαλείας καὶ προστασίας τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ γεωργικοῦ κεφαλαίου, τόσον τοῦ κτηνοτροφικοῦ, ὅσον καὶ τοῦ ἄλλου κεφαλαίου, τοῦ διατρέχοντος κινδύνους ἐκ τῶν θεομηνιῶν, χαλάζης, παγετῶν, ἢ πυρκαϊῶν καὶ πλείστων ἄλλων κινδύνων, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπόκειται ἡ παραγωγὴ ἡ γεωργική. Ἡ γεωργικὴ παραγωγή, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν βιομηχανικήν, ὑπόκειται εἰς τοὺς ἀτιθάσσους νόμους τῆς φύσεως καὶ ὑφίσταται ἐντεῦθεν ἐξ ἀνωτέρας βίας φθορὰς καὶ ζημίας, ἐνίοτε μεγίστας καὶ ἐπὶ ἐδαφικῆς ἐκτάσεως μεγάλης. Ἔκδηλος, λοιπόν, εἶναι ἡ ἀνάγκη ὀργανώσεως τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων, ἀλλὰ καὶ μέγιστον τὸ συμφέρον τοῦ γεωργικοῦ κόσμου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ γεωργία ἔχει ἀνάγκην οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὴ ἀνάπτυξις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἄνευ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἄνευ εὐρείας ἀσκήσεως πολλάκις ἀγροτικῆς πιστοδοτήσεως. Ἀλλὰ ἡ ἀγροτικὴ πίστις συνδέεται ἀπολύτως μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῶν δανειζομένων χρημάτων. Ἡ ἀσφάλεια τῶν δανειζομένων χρημάτων, τότε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ, ὅταν τὰ προϊόντα τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς εἶναι ἐκτεθειμένα εἰς τόσους κινδύνους καταστροφῶν, ὥστε νὰ μὴ παρέχωνται εὐκόλως δάνεια. Πλειστάκις ἐπλήγη ἡ Ἑλλάς, ἀπὸ τοιαύτας θεομηνίας. Πρὸ τεσσάρων ἐτῶν εἴχομεν τοὺς παγετούς, οἱ ὁποῖοι ἔπληξαν ὁλόκληρον τὴν γεωργίαν καὶ τὴν ἀμπελουργίαν τῆς Ἑλλάδος. Αἱ ζημίαι ἀνῆλθον τότε εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Τὸ ζήτημα, λοιπόν, τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων, ὅσον καὶ ἂν ἐμφανίζεται ἐπιτακτικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον, εἶναι ζήτημα, εἰς τὸ ὁποῖον προβάλλονται ἐπίσης καὶ μέγισται δυσχέρειαι ὀργανώσεως. Καὶ ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μία εἰδικὴ μέριμνα, ἀναθέσεως Ἐπιτροπῆς ἀπὸ ἐμπείρους ἐπιστημονικῶς κατηρτισμένους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμελέτων τὸ ζήτημα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν Ἑλληνικῶν συνθηκῶν καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰ ἀλλαχοῦ κρατοῦντα ἐπὶ τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων οὕτως, ὥστε καὶ τὰ δύο σκέλη τὰ περιλαμβάνοντα τὴν γεωργικὴν ἀσφάλειαν, δηλαδή, τῶν προϊόντων καὶ ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας ἀφ’ ἑνός, καὶ τῶν κεφαλαίων καὶ προϊόντων αὐτῆς ἀφ’ ἑτέρου ἀσφαλισθοῦν ἀποτελεσματικῶς. Κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, τὸ μὲν ἓν θέμα εἶναι ἡ ἐξασφάλισις κατὰ ἀτυχημάτων ζωῆς καὶ ὑγείας, ζήτημα καθαρῶς ἐσωτερικὸν τοῦ Κράτους. Καὶ ὅπως διὰ τοῦ ΙΚΑ δύναται νὰ προστατεύσῃ τοὺς ἐργάτας τῆς πόλεως, τὸ Κράτος, ἔτσι δύναται νὰ ἀσφαλίσῃ καὶ τοὺς ἐργάτας τῆς ὑπαίθρου. Ὅταν ὁμιλοῦμεν, ὅμως, περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ἡ ὁποία περιλαμβάνει καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῶν κεφαλαίων καὶ προϊόντων τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τὴν μεταφορὰν αὐτῶν, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰ γεωργικῶς προηγμένα Κράτη, ὅπως ἐπεκτείνουν εἰς ὅλα τὴν ἀσφάλισιν, ἡ περίπτωσις αὕτη δύναται τότε μόνον νὰ εὐσταθήσῃ, ὅταν στηρίζεται εἰς εὐρείας ἐδαφικὰς περιφερείας, δηλαδή, ἐξέρχεται τῶν ὁρίων τοῦ Κράτους. Διότι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, μὲ οἱανδήποτε δαπάνην, ὅσα καὶ ἂν διαθέσῃ, δὲν θὰ φανῇ αὔταρκες, εἰς τὸ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ζημίας ἀπὸ τοιούτους κινδύνους, οἱ ὁποῖοι πολλάκις δὲν ἔχουν περιωρισμένην ἔκτασιν, ἀλλ’ οὔτε δύνανται ἐκ τῶν προτέρων νὰ ὑπολογισθοῦν. Διότι ἓν θέμα παγετοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῇ ἐκ τῶν προτέρων ποίαν ἔκτασιν θὰ λάβῃ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν, βασίμως ὑποστηρίζω, ὅτι τοιαῦται ἀσφαλίσεις πρέπει νὰ συνδυάζωνται μὲ ἕνα ὀργανισμὸν Κρατικόν, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ μετέχουν καὶ τὰ μεγάλα ἀσφαλιστικὰ ἱδρύματα τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα διὰ τῆς ἐμπειρίας, διὰ τῆς οἰκονομικῆς εὐρωστίας των καὶ τῆς συμμετοχῆς εἰς μεγάλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τῆς ἀλλοδαπῆς, θὰ δύνανται νὰ καλύπτουν εἰς τοιαύτας περιπτώσεις τὰς ζημίας, ὥστε νὰ δύναται νὰ παρασχεθῇ πραγματικὴ προστασία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἡ πρότασίς μου εἶναι, ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁλοκληρωτικῶς καὶ κατὰ τὰ δύο σκέλη. Καὶ κατὰ τὸ σκέλος τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν οἰκογενειακῶν ἀτυχημάτων, καὶ κατὰ τὸ σκέλος τοῦ γεωργικοῦ κεφαλαίου καὶ προϊόντων καὶ τῶν λοιπῶν μέσων, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ γεωργικὴ παραγωγή.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον.

§57Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, εἶναι ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῶν κινδύνων ποὺ τοὺς ἀπειλοῦν. Εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ἀσφάλισις περιορίζεται εἰς τὰς ἀστικὰς πόλεις. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ βιωτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὰ 75% τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, εἶναι χαμηλόν. Ἰδιαιτέρως ἡ κατάστασις τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς χώρας εἶναι πράγματι μία κατάστασις ἐξαθλιώσεως. Ἀποτέλεσμα τῆς καταστάσεως αὑτῆς, εἶναι ἡ αὔξησις τῆς θνησιμότητος. Παρὰ ταῦτα ὁ ἀγροτικός μας πληθυσμὸς στερεῖται οἱασδήποτε προστασίας, καίτοι ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἔχει γίνει κοινὴ συνείδησις. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, τὸ ἐπίπεδον τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς Νομοὺς Ξάνθης, Ἕβρου, Καβάλας, Θράκης, τὸ ὁποῖον εἶναι λίαν χαμηλόν, αἱ δὲ ἀπομεμακρυσμέναι Κοινότητες τῶν Νομῶν Ροδόπης, Κομοτινῆς καὶ Δράμας, παρουσιάζουν ἓν φαινόμενον ἐγκαταλείψεως, ἀπὸ ἀπόψεως ἰατρικῆς περιθάλψεως. Μακρὰν τῶν φώτων τῆς ἐπιστήμης οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί, ἀντιμετωπίζουν τὰς ἀσθενείας, πωλῶντας τὰ ζῶά τους, ἢ τοὺς ἀγρούς των. Κατὰ τὴν στατιστικὴν τῆς Γεν. Δ)σεως Θράκης, εἰς τὰς πόλεις, ἀναλογεῖ εἷς ἰατρός, εἰς 1.000 κατοίκους, εἰς δὲν τὴν ὕπαιθρον, εἷς ἰατρὸς εἰς 9 χιλ. κατοίκους. Δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται, ὅπως ὁ θεσμὸς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τῶν πόλεων, ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τῆς ὑπαίθρου. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἐθνικὸν καθῆκον διὰ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς τῆς χώρας, ἀποτελεῖ παρηγορίαν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γεωργαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§59Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Ἡ ἀθρόα συμμετοχὴ τῶν κ. κ. συναδέλφων εἰς τὴν γενομένην συζήτησιν εἶναι ἐνδεικτικὴ τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ Σώματος διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν Κ. Α. εἰς τοὺς ἀγρότας. Θὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, μὲ τὴν προσθήκην μόνον, ὅτι ὁ Στρατηγὸς Χαβίνης, ὑπῆρξε λίαν ἐπιεικής, ὡς πρὸς τὰς ταλαιπωρίας τῶν χρῃζόντων ἰατρικῆς περιθάλψεως χωρικῶν. Θὰ ἠδύνατο τὰς κατηγορίας, τὰς ὁποίας ἀπηύθυνε διὰ τὸ ἀνασφάλιστον τῶν ἀγροτῶν νὰ τὰς ἀπευθύνῃ καὶ διὰ τὸ ἀτελῶς ἠσφαλισμένον τῶν ἀστῶν. Ὁ θεσμὸς, πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ, κατόπιν λεπτομεροῦς μελέτης, ὥστε νὰ μὴ ὑποστῶμεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπέστημεν μὲ τὰς ἀστικὰς ἀσφαλίσεις, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται ἀπὸ 25)ετίας καὶ πλέον. Ἡ ριζικὴ διαφορά, μεταξὺ τῶν ἀστικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι εἰς τοὺς ἀγροὺς δὲν ἔχομεν παρὰ ἐλαχίστους ἐργοδότας. Συνεπῶς ὁ θεσμὸς θὰ πρέπει νὰ διαφέρῃ ἀπὸ τὸν θεσμὸν, τὸν ὁποῖον ἐφαρμόζομεν εἰς τὰς ἀστικὰς ἀσφαλίσεις. Θὰ παρακολουθήσω ἐπίσης τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Γεωργίας, κ. Παπαθανάσην, εἰς τὴν ἐλαφρὰν παρέκβασίν του, διότι συνεσχέτισε, δύο ζητήματα, τῆς ἀσφαλίσεως τῆς οἰκονομίας μὲ τὰς ἀσφαλίσεις τὰς κοινωνικάς. Τὰ θέματα εἶναι ἀλληλένδετα καθ’ ὅσον ἀμφότερα ἀφοροῦν τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγρότου. Ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρωθοῦν αἱ ἀσφαλίσεις τῶν ἀγροτῶν, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὰ 9% καλύπτονται ἀπὸ τὰ ὑφιστάμενα Τραπεζιτικὰ συστήματα ἀλλὰ μὲ ὑψηλὰ ἀσφάλιστρα, μὲ ἀσφάλισιν κατὰ τῶν παγετῶν. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ὁλοκληρώσῃ πρῶτον τὰς ἀσφαλίσεις κατὰ τῶν παγετώνων καὶ δεύτερον θὰ παρεκάλουν νὰ ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις τῆς καθιερώσεως τοῦ ἀγροτοσήμου, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἔχουν προτείνει πολλοὶ συνεταιρισμοί, ἑνώσεις καὶ ἰδιῶται.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§61Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι ὁμόθυμον τὸ αἴτημα τῆς Βουλῆς, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀποδείξῃ τὸ ταχύτερον ἐνεργὸν τὸ ἐπὶ τοῦ θέματος ἐνδιαφέρον της. Εἶναι μία ἀπὸ τὰς βασικὰς τάσεις τῶν συγχρόνων Δημοκρατιῶν, ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ὡς στοιχείου κοινωνικῆς ἀμύνης, ἐναντίον τῶν κινδύνων, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν τὴν ἱκανότητα τοῦ ἀτόμου νὰ ἐξασφαλίζῃ τὰ πρὸς σωτηρίαν του μέσα καὶ νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰ ἀτυχήματα τῆς ζωῆς. Κατὰ τὸν πόλεμον, ὅταν ἐμαχόμεθα κατὰ τοῦ κοινοῦ ἐχθροῦ ὑπῆρξαν ἐπίσημοι δηλώσεις καὶ ἀπὸ τοὺς ἡγέτας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν μας, ὅτι, μεταξὺ ἄλλων, θὰ ἀπηλλάσσετο ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἀσθενείας καὶ τοῦ γήρατος πᾶν μέλος τῶν ἐλευθέρων κοινωνιῶν μας. Μεταπολεμικῶς, οὐδεμία Κυβέρνησις ἐτόλμησε νὰ μὴ θέσῃ ὡς ἐπιδίωξίν της τὴν ἐπέκτασιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Καὶ βεβαίως, εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦτο σημαίνει ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ εἰς τὸ ἕτερον σκέλος τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι ἀπὸ τοῦ 1934, ὁ θεσμὸς ἐφηρμόσθη ἐπαρκῶς καὶ ὄχι, τοῦτο εἶναι ἄσχετον ἐν προκειμένῳ, διὰ τοῦ ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι μεγάλον. Ἀλλ’ οὔτε ὁ χρόνος, οὔτε ὁ τρόπος τῆς σημερινῆς συζητήσεως ἐπιτρέπει ν’ ἀπασχοληθῇ κανεὶς συστηματικώτερον ἐπὶ τῶν μεθόδων διὰ τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐπέκτασις αὕτη. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατόπιν 3 ἐτῶν διακυβερνήσεως ἔχει ἐλαχίστας δικαιολογίας νὰ μὴ ἔχῃ εἰς τὸ ἐνεργητικόν της ἀναγράψει τίποτε περισσότερον παρὰ ἐκείνας τὰς χαλαρὰς καὶ ἀκαθορίστους ὑποσχέσεις τῆς προεκλογικῆς περιόδου. Νομίζω, ὅτι μετὰ μίαν τριετίαν θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι ἑτοίμη νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ σκέπτεται νὰ κάμῃ καὶ νὰ εἰσηγηθῇ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, ὄχι μόνον διὰ λόγους δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν περιφρούρησιν τοῦ τμήματος ἐκείνου τοῦ Ἔθνους, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν πηγὴν τῆς ἀνανεώσεώς του. Θὰ πρέπει νὰ εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐὰν ἀποφασίσῃ θαρραλέως ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα θὰ ἔχῃ συμπαραστάτην της, ὄχι μόνον τὴν Συμπολίτευσιν ὡς συμβαίνει συνήθως, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Ἀντιπολίτευσιν, κατὰ τρόπον μάλιστα, ὁ ὁποῖος ὑπερβαίνει πᾶσαν φραστικὴν διαβεβαίωσιν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§63Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, εἶναι μέγα καὶ δύσκολον καὶ εἶναι ἀδύνατον εἰς τὰ στενὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ὁ Κανονισμὸς ἐπιτρέπει τῆς 5λέπτου ὁμιλίας, νὰ ἀναπτυχθῇ. Διὰ τοῦτο ἀρκοῦμαι νὰ συνηγορήσω καὶ νὰ συστήσω θερμῶς τὴν ἀνάγκην τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, κατὰ τῆς νόσου καὶ τοῦ γήρατος.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Οἰκονόμου–Κωλέττης ἔχει τὸν λόγον.

§65Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Κατάγομαι καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ γεωργικὴν περιφέρειαν καὶ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν θὰ ἐπεθύμουν, περιοδεύων τὴν ὕπαιθρον, ν’ ἀκούω διατυπούμενον διαρκῶς ἀπὸ τοὺς συμπολίτας μου τὸ αὐτὸ πάντοτε παράπονον, περὶ ἐγκαταλείψεώς των ὑπὸ τοῦ Κράτους. Βεβαίως, οἱ ἀγρόται διατηροῦν εὐγνώμονα ἀνάμνησιν τῶν μέτρων τῆς πρώτης Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διὰ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι τὰ μᾶλλα ἀνεκουφίσθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων των. Πλὴν ὅμως, ἔκτοτε, δυστυχῶς καὶ ὁμολογουμένως, ἐπῆλθε τοιαύτη χαλάρωσις καὶ ἐπεδείχθη, εἴτε ἀκουσίως εἴτε ἑκουσίως, τόση ἀκηδία διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ὥστε νὰ καταντήσωμεν πράγματι ἀγνώριστοι ἡμεῖς οἱ ἴδιοι, οἱ ἐπαγγελθέντες ἀπὸ τῆς μιᾶς περιόδου εἰς τὴν ἄλλην. Τὰ ληφθέντα λοιπόν, τότε, μέτρα δὲν ἀρκοῦν. Πρέπει νὰ προχωρήσωμεν καὶ ἐκτὸς τῶν ἄλλων νὰ ἐπεκτείνωμεν καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας τὴν διὰ τοὺς ἐργάτας προβλεπομένην κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον ἐάν τις, π. χ., τσακισθῇ ἐπιστρέφων ἀπὸ τὸ κτῆμα του, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὀργανισμὸς τις ποὺ νὰ τοῦ παράσχῃ τὴν παραμικρὰν περίθαλψιν. Ἐκτὸς τοῦ κλάδου τούτου καὶ τοῦ κλάδου τῆς ἀσθενείας ἐν γένει, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταβάλωμεν προσπαθείας καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Εἶναι ἀπαράδεκτον ὁ μὲν ἐργάτης νὰ ἔχῃ καὶ ὀρθῶς βεβαίως καὶ δικαίως, πλήρη ἀσφάλειαν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνεργίας, ὁ δὲ ἀγρότης νὰ καταστρέφεται τὸ εἰσόδημα τῆς χρονιᾶς του ἐν μιᾷ νυκτὶ καὶ νὰ μὴ λαμβάνῃ τίποτε εἰς ἀνακούφισιν τῆς καταστροφῆς του. Θὰ πρέπει λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα καλύτερον, νὰ μὴ λησμονῇ ὅτι τὰ 70% τοῦ πληθυσμοῦ μας εἶναι ἀγρόται καὶ νὰ φέρῃ συντόμως νομοσχέδιον ἄρτιον καὶ μελετημένον περὶ ἐπεκτάσεως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, μὴ ἀρκουμένη εἰς ὅσα, ὡς ἐν ἀρχῇ εἶπον, ἐλήφθησαν μέτρα κατὰ τὴν πρώτην περίοδον τῆς διακυβερνήσεως τοῦ τόπου ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔχει λόγους νὰ εὐχαριστῇ τὴν τότε Κυβέρνησιν. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν τοὺς ἀγρότας, τὴν σπονδυλικήν, δηλαδή, στήλην τοῦ Ἔθνους. Θὰ μᾶς λησμονήσουν καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ ἀμοιβαία λήθη θὰ φέρῃ τὸ ἀπευκταῖον διὰ τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν καὶ τὸ προσδοκώμενον ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Ἔθνους. Οἱ πολλοί, δηλαδή, οἱ ἀγρόται παράγουν καὶ ἐργάζονται δι’ ἡμᾶς καὶ ἡμεῖς οἱ ὀλίγοι, ἀντλοῦντες παρ’ αὐτῶν, τοὺς ἐγκαταλείπομεν τώρα τελευταίως.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πασσάδης ἔχει τὸν λόγον.

§67Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλοι σχεδὸν οἱ κάτοικοι τῶν πόλεων ἔχουν ἀσφαλισθῆ καὶ μάλιστα ὄχι εἰς ἕν, ἀλλ’ εἰς περισσότερα Ταμεῖα. Καὶ μάλιστα συμβαίνει νὰ ἔχωμεν ὁπλίσει τὰ Ταμεῖα ταῦτα μὲ τὸ δικαίωμα νὰ στέλλουν τοὺς καθυστεροῦντας τὰς ὀφειλάς των εἰς τὴν φυλακήν. Διὰ τὸν ἀγρότην ὅμως, οὐδὲν μέτρον ἔχει ληφθῆ σχετικὸν μὲ τὴν ἀσφάλισίν του. Δεδικαιολογημένως συνεπῶς παραπονεῖται ὁ ἀγρότης ὅτι εἶναι ὁ μόνος ἐγκαταλελειμμένος ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τὸν τομέα τοῦτον. Περιοδεύοντες τὰς περιφερείας μας, ἀκούομεν συνεχῶς διατυπούμενον τὸ αἴτημα ἐξασφαλίσεως εἰς τοὺς ἀγρότας δωρεὰν ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ὁλόκληροι περιφέρειαι στεροῦνται ἰατρῶν καὶ συμβαίνει πολλάκις νὰ ἀποθνήσκουν ἄνθρωποι καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν σκωληκοειδίτιδα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει συντόμως νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀσφάλισις εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ δὴ ὄχι μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀσθενείας καὶ τῶν φαρμάκων, ἀλλὰ σὺν τῷ χρόνῳ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ γήρατος καὶ τῶν ἀτυχημάτων, ὡς καὶ ἀσφάλισιν ἐναντίον τῶν θεομηνιῶν, ὅπως ἐξασφαλίζεται τὸ ἀγροτικὸν κεφάλαιον καὶ προϊόν, τὰ ἐργαλεῖα καὶ ὑποζύγια τοῦ ἀγρότου. Πρὸς τοῦτο προτείνω, νὰ γίνῃ μία σχετικὴ Διεύθυνσις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἡ ὁποία μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, περιλαμβάνουσα ὅλας τὰς κλαδικὰς ἀσφαλίσεις, νὰ ἐξελιχθῇ εἰς Ὑπουργεῖον Ἀσφαλίσεως, ἵνα οὕτω μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνας καὶ ὁ ἀγρότης ἀπαλλαγῇ τοῦ φόβου τῆς ἀσθενείας καὶ τοῦ δυνατοῦ τῆς ἐξοικονομήσεως τῶν φαρμάκων, τοῦ φόβου διὰ τὴν συντήρησίν του, κατὰ τὸ γῆρας ἢ κατὰ τὴν ἀναπηρίαν, τοῦ φόβου τῆς ἐξαφανίσεως τῆς περιουσίας του, τῶν προϊόντων του, καὶ τῆς ἀνανεώσεως ἐργαλείων καὶ ὑποζυγίων.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λέκκας ἔχει τὸν λόγον.

§69Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ θερμῶς τὴν συζητουμένην ἀναφοράν, διαβιβάζων τὸ γενικὸν αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ὅπως ὁ θεσμὸς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἡ Κυβέρνησις ἐπηγγέλθη τὴν ἐκ βάθρων ἀναδιοργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ὑπεσχέθη ἐπίσης καὶ τὴν ἐπέκτασιν αὐτῶν εἰς τοὺς ἀγρότας. Δυστυχῶς, οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη μέχρι σήμερον διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν ἀγροτῶν εἴτε διὰ τῆς ὑπαγωγῆς αὐτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ, εἴτε διὰ τῆς δημιουργίας αὐτοτελοῦς Ἀγροτικοῦ Ὑγειονομικοῦ καὶ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ. Συνιστῶμεν ὅθεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως τὸ ταχύτερον προωθήσῃ τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν μεγαλυτέραν καὶ ὑγιεστέραν μερίδα τοῦ Ἔθνους νὰ μένουν ἐγκαταλελειμμένοι, ὡς συμβαίνει μέχρι σήμερον. Μέχρις ὅτου ὅμως ἐπεκταθῇ πλήρως ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, θὰ πρέπει ἐν τῷ μεταξὺ νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς ἀγρότας ἡ ἀναγκαία ἰατρικὴ καὶ φαρμακευτικὴ τοὐλάχιστον περίθαλψις, διότι δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι σήμερον εἰς τὰ χωριά μας, οἱ ὁποῖοι νὰ στεροῦνται ὄχι μόνον ἰατροῦ, ἀλλὰ πολλάκις καὶ ἑνὸς κινίνου ἢ μιᾶς ἀσπιρίνης, ὅπως συμβαίνει εἰς πλείστας περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ μελετήσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι ἡ σημερινὴ κατάστασις εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶναι τραγική.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος ἔχει τὸν λόγον.

§71Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἐλέχθησαν, κ. Πρόεδρε, τόσα πολλὰ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὥστε νὰ μὴ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσω καὶ ἐγὼ τὴν Βουλήν. Περιορίζομαι, λοιπόν, εἰς τὸ νὰ συστήσω τὴν ἀναφορὰν ταύτην καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως φέρει συντόμως νομοσχέδιον σχετικὸν μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον.

§73Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Τὸ θέμα τοῦτο, κ. Πρόεδρε, εἶναι καὶ γνωστὸν καὶ ἀρκετὰ ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους. Περιορίζομαι, ἑπομένως, εἰς τὸ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως, ἐφ’ ὅσον ἐνδιαφέρεται νὰ ἐπεκταθῇ ὁ θεσμὸς κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ ⅔ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ προβῇ εἰς τὴν συγκρότησιν διακομματικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πλαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§75Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀρκετὰ ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Περιορίζομαι μόνον εἰς τὸ νὰ κάμω καὶ ἐγὼ τὴν σύστασιν αὐτὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντολέων ἔχει τὸν λόγον.

§77Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι ὁμόθυμον αἴτημα τῆς Βουλῆς καὶ πανελλήνιον αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τονίσω μὲ πόσον μεγαλύτερον ζῆλον θὰ ἐργασθῇ ὁ ἀγρότης καὶ πόσον περισσότερον θὰ ἀποδώσῃ πρὸς ὄφελος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅταν θὰ γνωρίζῃ ὅτι κατὰ τὰ ἔτη τῆς ἐργασίας του θὰ ἔχῃ ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ εἰς τὸ γῆρας του κάποτε χρηματικὴν ἀνακούφισιν. Τολμῶ νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ αἱμορραγία τῆς μεταναστεύσεως θὰ ἀνακοπῇ, τοὐλάχιστον ἐν μέρει, ὅταν ὁ ἀγρότης θὰ γνωρίζῃ ὅτι προστατεύεται ἀπὸ τὸν θεσμὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων.

§78Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ ὁμοθύμως, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης ἔχει τὸν λόγον.

§80Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν διὰ τὴν ἀναφορὰν ταύτην, κ. Πρόεδρε, δηλοῖ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον. Ἑνώνω μόνον τὴν φωνήν μου μὲ τοὺς προλαλήσαντας καὶ παρακαλῶ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον, διότι δὲν ἐπιδέχεται ἀναβολήν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§82Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι λυπηρὸν διότι θέμα αὐτόχρημα ἐθνικόν, συζητεῖται ἀπούσης τῆς Κυβερνήσεως καὶ σχεδὸν ἀπούσης τῆς Βουλῆς. Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι πράγματι μέγα καὶ ἐθνικόν. Σχετίζεται μὲ τὸ τεράστιον δημογραφικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον καταπιέζει τὴν Ἑλλάδα καὶ προκαλεῖ κινδύνους διὰ τὸ μέλλον αὐτῆς. Εἴμεθα 8 ἑκατομ. πληθυσμός, δηλαδὴ πλέον τοῦ ἑνὸς τετάρτου εἶναι ἐγκατεστημένος εἰς τὴν περιοχὴν τῆς πρωτευούσης. Ποῦ βαδίζομεν μὲ τὸ τεράστιον αὐτὸ ρεῦμα τῆς ἀστυφιλίας; Καθημερινῶς ἐξ ἄλλου ἀφαιμάσσεται ἡ χώρα ἀπὸ τοὺς ὑγιεῖς καὶ τοὺς νέους ποὺ μεταναστεύουν εἰς τὰ πέρατα τῆς γῆς διὰ νὰ ζήσουν, ἐγκαταλείποντες τὴν προσφιλῆ των γῆν τῆς Ἑλλάδος μὲ δάκρυα καὶ πόνους, ἐνῷ πράγματι τὴν ἀγαποῦν. Ἐὰν δὲν προστατεύσωμεν θετικῶς τοὺς ἀγρότας μας δὲν θὰ τοὺς συγκρατήσωμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ θὰ ἀνατραπῇ ἡ ἰσορροπία ἐν τῇ χώρᾳ μας μὲ τραγικὰς συνεπείας. Εἶναι δὲ περίεργον πῶς ἡ Βουλὴ ἥτις συγκροτεῖται κατὰ τὰ 9)10 ἐκ χωρικῶν δὲν ἠμπόρεσε μέχρι τοῦδε νὰ συζητήσῃ τὸ πρόβλημα σοβαρῶς, διὰ νὰ δώσῃ λύσιν σοβαρὰν καὶ ἐμπρέπουσαν εἰς τὴν ἀνάγκην τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου ὥστε δικαίως παραπονεῖται ὅτι ἐγκατελείφθη καὶ ἕνεκα τούτου ἐγκαταλείπει ἀθρόως τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔρχονται εἰς τὰς πόλεις ἢ μεταναστεύουν. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν παρουσιάζεται ὑπὸ δύο ὄψεις. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὴν ἔντονον ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν προστασίαν τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀναπηρίας, ἡ δευτέρα ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων κατὰ τῶν κινδύνων, κατὰ τῶν θεομηνιῶν, οὕτως ὥστε νὰ φύγῃ ἡ ἀγωνία ἡ ὁποία καταπιέζει τὰ στήθη τῶν ἀγροτῶν μας ποὺ ἐν μιᾷ νυκτὶ χάνουν ὅλην τὴν περιουσίαν των, καταστρεφομένη ὑπὸ τῶν παγετώνων, τῶν βροχῶν καὶ πλημμυρῶν ἢ ἄλλων θεομηνιῶν. Θὰ πρέπει νὰ τονώσωμεν τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας εἰς τοὺς ἀγρότας μας καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ ἐὰν ἐξασφαλίσωμεν διὰ τοὺς ἀγρότας τὴν ἀσφάλειαν ὑπὸ τὰς δύο ἀνωτέρω ἀπόψεις. Νομίζω ὅτι οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ὅλοι ἡμεῖς ποὺ ἐκφράζομεν τὴν πολιτείαν ἐξετελέσαμεν τὸ καθῆκον μας πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ θὰ εἴμεθα ἱστορικῶς ὑπεύθυνοι δι’ ὅ,τι τραγικὸν συμβῇ εἰς τὴν χώραν, ἐκ τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν τύχην των. Ὁ χρόνος ἐπείγει. Δὲν ἠμπορεῖ πλέον τὸ πρόβλημα νὰ ἀναμείνῃ, πρέπει νὰ λυθῇ. Δι’ ὃ καὶ συνιστῶμεν: 1) Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἕτοιμη καὶ ἔχει ὡρισμένον πρόγραμμα ἐπιλύσεως τοῦ προβλήματος, νὰ φέρῃ ταχέως τὰ μέτρα εἰς τὴν Βουλήν. Τὴν βεβαιοῦμεν ὅτι θὰ τὰ μελετήσωμεν μὲ στοργήν, μὲ ἀγάπην, μὲ πόνον, θὰ τῆς συμπαρασταθῶμεν μὲ εἰλικρίνειαν διὰ νὰ διαμορφώσωμεν τὰ μέτρα εἰς τὸ καλλίτερον. 2) Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἑτοίμη καὶ ἔχῃ ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τῆς Βουλῆς, τότε θὰ συμφωνήσω μὲ πρότασιν προλαλήσαντος συναδέλφου ἐκ Θεσπρωτίας διὰ τὴν ταχεῖαν συγκρότησιν διακομματικῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελεσθῇ ἐκ συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ θυσιάσουν τὴν θερινὴν των ἀνάπαυσιν διὰ νὰ ἐργασθοῦν. Καὶ θὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Διακομματικὴ αὐτὴ ἐπιτροπή, συνεργαζομένη μὲ διαφόρους ὑπηρεσίας, νὰ ἐκπονήσῃ ἕνα Σχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τῆς Κρατικῆς πολιτικῆς, εἰς τὸ θύμα αὐτὸ τῶν ἐκκαθαρίσεων. Ἐὰν ἀφήσωμεν τοὺς ἀγρότας ἐγκαταλελειμμένους, τότε ἡ ἀπήχισις θὰ εἶναι τεραστία.

§83Χ. ΝΤΙΝΙΔΗΣ. Τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν ἐξεδηλώθη ἐκ μέρους ὅλων τῶν συναδέλφων καὶ φρονῶ ὅτι ἱκανοποιήθημεν ὅλοι.

§84Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπίρης ἔχει τὸν λόγον.

§86Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Εἶναι πράγματι τόσον σοβαρὸν τὸ θέμα, ὥστε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ εἰς τὸ πλαίσιον μιᾶς ἁπλῆς ἐρωτήσεως. Ἡμεῖς ἔχομεν καταθέσει μίαν ἐπερώτησιν καὶ θὰ ἐπανέλθωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτῆς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἁπλῶς καταγγέλλομεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι, ἐνῷ εὑρίσκεται εἰς τὸ τρίτον ἔτος τῆς Κυβερνήσεώς της, καὶ ἐνῷ παρῆλθεν ὁλόκληρον «ἔτος ἀγρότου», δὲν ἐφρόντισε νὰ πράξῃ τίποτε διὰ τὸ σοβαρὸν αὐτὸ θέμα, ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Δὲν ἐφρόντισε νὰ ἐμφανίσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μίαν μελέτην ἐπ’ αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸ καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸ πράξῃ, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ πορίσματά της. Πιστεύομεν ὅτι θὰ τὸ πράξῃ ἔστω καὶ ἀργά.

§87Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον. Συνιστῶ αὐτὸ καὶ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιρώνης ἔχει τὸν λόγον.

§89Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἁπλοῦν. Δὲν φρονῶ ὅμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ εἰς τὰ στενὰ ὅρια ἑνὸς πενταλέπτου μόνον. Ὑποθέτω ὅμως, ὅτι ἡ συζήτησις τὴν ἑσπέραν ταύτην θὰ χρησιμεύσῃ, ὥστε νὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα ἐπισταμένως, νὰ ἀσχοληθῇ σοβαρῶς καὶ συντόμως, συντομώτατα νὰ εἰσαγάγῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, διότι ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὰς πολυπληθεστέρας μερίδας τῆς Κοινωνίας, ποὺ ἀποτελοῦν οἱ ἀγρόται, εἶναι ἐπιβεβλημένη σήμερον, ἵνα καὶ ὁ ἀγρότης αἰσθανθῇ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας κατὰ τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀσθενείας, ποὺ ὑπονομεύει καὶ μαστίζει τὴν ζωήν του.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§91Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐλόγως τὸ σύνολον τῶν βουλευτῶν ὁμιλεῖ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ἀφορᾷ τὰ ⅔ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ προφανῶς εἶναι τόση ἡ σημασία του, ὥστε οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν δύναται νὰ μὴ συμμετάσχῃ τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος. Κύριοι, θέλω νὰ προσθέσω, εἰς ὅσα ἐλέχθησαν, ὅτι ἀπὸ τὰ ⅔ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, τὸ ἥμισυ περίπου εἶναι ἀκτήμονες ἀγρόται, ἡμερομίσθιοι εἰς τὰ κτήματα τοῦ ἄλλου ἡμίσεος. Δηλαδὴ τὸ ⅓ τοῦ Λαοῦ ἔχει γεωργικὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα θὰ χρήζουν προστασίας ἀπὸ ἀτυχήματα, ἐνῷ τὸ ἄλλο ⅓ εἶναι ἐργάται. Τὸ ἓν θέμα εἶναι ἄσχετον πρὸς τὸ ἄλλο. Ἡ ἀσφάλισις κατὰ τοῦ παγετοῦ, ἀφορᾷ μόνον τοὺς κτηματίας. Ἡ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἀφορᾷ ὅλους. Ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ δεύτερον. Ἡ ἀσφάλισις τοῦ πρώτου τμήματος τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ τῶν κτηματιῶν καὶ ἀτυχημάτων, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν συζητουμένην ἀναφοράν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ οἱ ἐργάται τῶν πόλεων δύνανται νὰ εἰσπράξουν 200 ἡμερομίσθια κατ’ ἔτος, δυστυχῶς οἱ ἐργάται τῆς ὑπαίθρου δὲν ἔχουν παρὰ περίπου 100 ἡμερομίσθια. Ἐὰν λοιπὸν διὰ τοὺς ἐργάτας τῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 200–250 ἡμερομίσθια κατ’ ἔτος ὑφίσταται σύστημα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, διὰ τοὺς ἐργάτας ἀκτήμονας καὶ ἡμερομισθίους τῆς ὑπαίθρου, ποὺ εἶναι πτωχότατοι, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀσφάλισις. Καὶ ἐὰν συμβῇ νὰ ἀρρωστήσῃ ἕνας πτωχὸς ἐργάτης εἰς τὸ χωριό του, τότε ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἔξοδα ποὺ θὰ χρειασθῇ ὁ ἐργάτης τῆς πόλεως, διὰ νὰ θεραπευθῇ, πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ εἰς τὴν δαπάνην νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν πόλιν, διότι εἰς τὸ χωριό του δὲν ὑπάρχει νοσοκομεῖον καὶ ἰατρός. Θὰ ἔχῃ ἐπιπροσθέτως τὴν δαπάνην τῆς μεταφορᾶς καὶ τῆς διαβιώσεως ἔξω τῆς κατοικίας του. Δι’ αὐτὸ τὸ πρόβλημα εἶναι μέγα. Θὰ πρέπει νὰ ὀργανωθῇ ἡ ἀσφάλισις εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τάχιστα τὸ ὅλον πρόβλημα. Εἶναι δὲ νὰ ἀπορῇ κανείς, πῶς ἐπὶ 2½ χρόνια διακυβερνήσεως τῆς χώρας μας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν ἄρχισε κἂν ἡ ἐμπεριστατωμένη μελέτη τοῦ θέματος. Ἐφ’ ὅσον δὲ τοῦτο δὲν ἐγένετο, θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον ἡ μελέτη ποὺ ἔχει γίνει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου νὰ εἶχεν ὁλοκληρωθῇ. Καὶ θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶχε καταλήξει ἐν τῷ μεταξὺ εἰς συμπεράσματα. Νὰ μᾶς εἰπῇ, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ ΙΚΑ εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι, ἢ δὲν εἶναι δυνατή. Καὶ ἐὰν εἶναι δυνατή, νὰ γίνῃ, ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὴ νὰ μὴ γίνῃ. Δι’ αὐτὸ προτείνω ὅπως καταρτισθῇ μία Διακομματικὴ ἐπιτροπή, κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν τοῦ Σώματος καὶ τὸ ἀργότερον μέχρι τοῦ προσεχοῦς Αὐγούστου, νὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς ἁρμοδίας τεχνικὰς ὑπηρεσίας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον. Νὰ μὴ ἐπιζητήσωμεν τὸ τέλειον καὶ νὰ μὴ γίνῃ τίποτε. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ κοινὴ ἐπιδίωξις ὅλων τῶν Κομμάτων τῆς χώρας, διὰ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ἔστω καὶ ἕνα ἐλάχιστον πρόγραμμα. Διὰ νὰ παύσῃ ἡ κομματικὴ ἐκμετάλλευσις αὐτοῦ τοῦ πράγματι μεγάλου ἐθνικοῦ προβλήματος. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν εὐχὴν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν αἰτίαν νὰ μὴ συμφωνήσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις. Εὔχομαι νὰ γίνῃ τὸ γρηγορώτερον τὸ πέρας τῆς ἐργασίας τῆς ἐπιτροπῆς καὶ νὰ ἔλθωμεν γρήγορα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἀκούσωμεν τὰ συμπεράσματα καὶ τὰς ἀποφάσεις εἰς τὰς ὁποίας θὰ καταλήξῃ ἡ Κυβέρνησις.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τριαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§93Π. ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα, μὲ πνεῦμα κατανοήσεως, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἐνισχυθῇ καὶ νὰ προστατευθῇ ἡ τάξις αὐτὴ τῶν ἀγροτῶν, ἡ μεγάλη τάξις, ἡ ὁποία τόσον πολὺ ὑποφέρει καὶ τόσον πολλὰ προσφέρει εἰς τὸ Κράτος.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§95Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις περὶ ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας τὴν σημερινὴν ἐποχήν, ἀποτελεῖ καθαρὸν ἐμπαιγμόν. Δὲν εἶναι δυνατόν, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔχομεν αὐξήσει οὔτε κατὰ ποσοστὸν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, αἱ ὁποῖαι προϋποθέτουν εὐημερίαν Κράτους, δηλαδὴ προϋπολογισμοῦ, καὶ εὐημερίαν ἀρκετήν, διότι ἐργοδότης θὰ εἶναι τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώνῃ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἕνα μικρὸν μόνον ποσοστὸν θὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται. Ἕνα εἶναι τὸ θέμα εἰς τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν: Εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Τὸ θέμα ὅμως τοῦτο δὲν ἀνάγεται εἰς τὸ ὑπουργ. τῆς Γεωργίας. Θὰ ἔπρεπε ἡ συζήτησις νὰ μὴ γίνῃ καθόλου καὶ νὰ καλέσωμεν τὸν ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, διότι αὐτὸς εἶναι ἁρμόδιος ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι, μὲ τὰ σήμερον ὑφιστάμενα νοσοκομεῖα δὲν γίνεται ἡ δέουσα περίθαλψις. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δίδει ἕνα μισθολόγιον 2 χιλιάδων δραχμῶν εἰς τοὺς ἰατρούς, διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἐπαρχίαν, βεβαίως ὑπὸ τὰς σημερινὰς κοινωνικὰς συνθήκας, δὲν θὰ πάῃ κανείς. Θὰ προτιμήσῃ ἐδῶ νὰ πάρῃ 1.500 δραχμὰς ἀπὸ ἕνα Ταμεῖον, παρὰ νὰ πάρῃ 2.000 – 2.400 δραχμὰς πηγαίνοντας εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἑπομένως τὸ θέμα εἶναι μόνον καὶ μόνον τῆς περιθάλψεως καὶ ἂς μὴ ἐμπαίζωμεν τὸν ἀγρότην. Ἂς τοῦ αὐξήσωμεν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον. Θὰ παρεκάλουν – καὶ ὁμόθυμος νομίζω θὰ εἶναι ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς – νὰ καλέσωμεν τὸν ὑπουργὸν τῆς Προνοίας διὰ νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα τῆς περιθάλψεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παναγιούλιας ἔχει τὸν λόγον.

§97Χ. ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑΣ. Τὴν συνιστῶ καὶ ἐγὼ κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν. Ὁμόθυμος εἶναι ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς καὶ τάσσομαι καὶ ἐγὼ μὲ τὴν γνώμην, τὴν ὁμόθυμον, τὴν ἐκφρασθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Σώματος ὑπὲρ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§99Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ προγράμματα ὅλων τῶν Κομμάτων. Καὶ ὅμως οὐδὲν ἐκ τούτων τὸ ἀντιμετώπισε μέχρι τοῦδε. Διατί; Διότι κάθε Κόμμα ποὺ ἔρχεται εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀντιλαμβάνεται ὅτι οἱ ἀγρόται στεροῦνται γενικῶς δρόμων καὶ λόγῳ τῆς ἐλλείψεως ταύτης σπανίζουν τὰ γεωργικά μας προϊόντα μὴ δυνάμενα νὰ μεταφερθοῦν, καὶ στεροῦνται ποσίμου ὕδατος, στεροῦνται ἀροτριώντων, στεροῦνται σχολείων, στεροῦνται τοῦ παντὸς καὶ δι’ αὐτὸ αἱ Κυβερνήσεις προσεπάθησαν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς πλέον ἐπειγούσας ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν καὶ τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὸ ἀφήνουν τελευταῖον. Ἀπαιτεῖται, ἑπομένως, ἡ ἱεράρχησις τῶν ἀγροτικῶν ἀναγκῶν, διὰ νὰ λάβῃ καὶ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεώς των τὴν πρέπουσαν θέσιν του. Καὶ ὅταν φθάσωμεν εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις, θὰ ἐξετασθῇ ποῖος κλάδος ἐκ τούτων θὰ προηγηθῇ. Διότι ἔχομεν ἀσφάλισιν τῶν προϊόντων (κατὰ χαλαζοπαγετοῦ κλπ.), ἔχομεν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ὑγείας (ἰατροφαρμακευτικὴ), καὶ τέλος κατὰ τοῦ γήρατος (συντάξεις γήρατος) καὶ ἀναμφισβητήτως ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ ἀσφάλισις προηγεῖται τῶν ἄλλων καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἔστρεψαν τὴν προσοχήν των καὶ ἰδίᾳ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἥτις καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα ἐπεξέτεινε καὶ συνεπλήρωσε καὶ κοινοτικοὺς ἰατροὺς διορίζει. Συνιστῶ, ἑπομένως εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως, συνεννοούμενος μετὰ τοῦ συναδέλφου του ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, συμπληρώσουν τὸν θεσμὸν τῆς παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ὡς τὴν πλέον ζωτικὴν ἀνάγκην ἐξ ὅλων τῶν κλάδων, τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, εἰς οὓς θὰ προχωροῦμεν μὲ σύνεσιν καὶ βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§101Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὄντως σοβαρώτατον τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ἀπόψε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας, εἴτε καταγόμεθα ἀπὸ ἐπαρχίας, εἴτε ἁπλῶς μεταβαίνομεν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἡ ἀθλία κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικός μας κόσμος. Ὄντως ἐλλείπουν ὅλα ἀπὸ τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον. Ὀρθῶς ὁ κ. Παμπούκας καὶ ὅλοι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἐτόνισαν τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ χαρακτηριστικῶς ἀνέφερον ὅτι ἐλλείπουν τὰ σχολεῖα, ἐλλείπουν οἱ δρόμοι, ἐλλείπουν οἱ Ναοί, ἐλλείπει ἡ ἀσφάλεια καὶ ἐλλείπει καὶ πᾶσα ἄλλη εὐκολία καὶ πᾶσα ἄνεσις, ἀλλὰ καὶ πᾶσα στοιχειώδης ἐξυπηρέτησις ἀναγκῶν. Ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ταχέως νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ νὰ ἐπιλυθοῦν ὅλα τὰ προβλήματα καὶ νὰ θεραπευθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀγρότου, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιβάλλεται περισσότερον νὰ σκεφθῶμεν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ταχύτερον, τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον. Ἴσως διὰ τῆς ἐπεκτάσεως αὐτῆς νὰ θεραπευθοῦν πολλαὶ τῶν ἀναγκῶν καὶ τοὐλάχιστον θὰ θεραπευθοῦν πρωταρχικῶς ἐκεῖναι διὰ τὰς ὁποίας ὁ κ. Παμπούκας θέλει νὰ ὑπάρξῃ ἱεραρχικὴ κατάταξις, διότι τί σπουδαιότερον ἀπὸ τὴν ὑγείαν, ἀπὸ τὴν ζωήν, ἀπὸ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ γήρατος, διὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ εἰδικῶς διὰ τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος στερεῖται τῶν πάντων; Παραπονούμεθα ὅτι ὑπάρχει ἀστυφιλία, παραπονούμεθα ὅτι ὁ κόσμος ἐγκαταλείπει τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔρχεται εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα καὶ λαμβάνονται καὶ μέτρα παρεμποδισμοῦ τῆς τοιαύτης ροπῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ τοιαύτη ροπὴ νὰ ἐξακολουθήσῃ. Πρέπει νὰ σταματήσωμεν τὴν προσέλευσιν τοῦ κόσμου εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα εἰς βάρος τῆς ἰδικῆς μας ὑποστάσεως, διὰ τῆς λήψεως μέτρων διὰ τὸν ἀγρότην. Ὁμολογουμένως εἶναι ἀθλία ἡ κατάστασις καὶ ἡ διαβίωσις τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ καταρτισθῇ σχέδιον νόμου ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι ἄλλως, νομίζω, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐκπληρώνομεν τὴν ἀποστολήν μας. Εἶναι ἀλληλένδετα τὰ συμφέροντα καὶ αἱ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Βεβαίως δὲν ἐλήφθησαν ἅπαντα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ βελτιώσουν τὰς συνθήκας ζωῆς εἰς τὸν ἐργαζόμενον κόσμον τῶν πόλεων. Ὅμως ἐκεῖ δὲν περιοριζόμεθα ἐγκαταλείποντες τόν ἀγροτικὸν κόσμον ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ ὑπόστασις καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἔθνους. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ ταχύτερον νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα αὐτό. Καὶ ἔπρεπε νὰ εὑρίσκετο ἀπόψε ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ νὰ ἀντιληφθῇ τὸν παλμὸν τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἔθνους εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ διὰ νὰ ἴδῃ ὅτι ἐπιβάλλεται τὸ ταχύτερον νὰ ἀπασχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Δὲν εἶναι μόνον ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ ὁποῖος θὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ ἠμπορεῖ αὐτὸς νὰ γίνῃ διερμηνεὺς τῶν ἀπόψεων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ τὸ εἰσηγηθῇ καὶ μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῆς Ἐργασίας νὰ φέρουν τὸ ταχύτερον τὸ ὅλον θέμα ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ εἰς τοὺς ἀγρότας, ἐὰν θέλωμεν ὄντως νὰ κρατήσωμεν τὸν κόσμον εἰς ἀγροὺς καὶ τὰς ἐπαρχίας, καὶ νὰ τοῦ δώσωμεν τὴν ἐλπίδα μιᾶς καλυτέρας αὔριον καὶ νὰ τὸν κάμωμεν νὰ πιστεύσῃ ὅτι ὄντως ἀπασχολούμεθα μὲ τὰ προβλήματά του.

§102Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι ὅταν ἐγγραφῇ τις νὰ ὁμιλήσῃ καὶ κληθῇ πρὸς τοῦτο καὶ ἀπουσιάζει, διαγράφεται.

§104Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπουσίασα πρὸς στιγμήν. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μοῦ ἀφαιρέσετε τὸν λόγον καὶ διαμαρτύρομαι.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§106Π. ΚΑΒΔΑΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν, ὅπως ὅλοι μας πιστεύομεν καὶ ὡς ἐκ τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως διεπιστώθη εἶναι θέμα σοβαρώτατον, πολὺ δὲ περισσότερον, διότι ἀφορᾷ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν, τὸν πληθυσμὸν ἐκεῖνον ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ὁλόκληρον τὸ οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον λέγεται Ἑλλὰς καὶ διότι ἐπὶ τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ στηρίζομεν τὸ ὅλον κοινωνικόν μας καθεστὼς καὶ ἐκτὸς τούτου ἀποτελεῖ καὶ τὸν προμαχῶνα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, ἔναντι τῶν ἑκάστοτε ἐπιδρομέων, οἱ ὁποῖοι ὑποφθαλμιοῦν τὴν ἀκεραιότητα τῆς Πατρίδος μας. Λέγοντες ἀσφάλισιν, πρέπει νὰ ἐννοήσωμεν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν ἀσφάλισιν, τὴν ἀσφάλισιν γήρατος καὶ τὴν ἀσφάλισιν κατ’ ἀτυχημάτων. Ἀπὸ αὐτὸ καὶ μόνον ἠμπορεῖ νὰ συναγάγῃ κανεὶς ὅτι τὸ θέμα εἶναι καὶ πολύπλοκον καὶ πολύπλευρον. Ἁρμοδιότητος συνεπῶς πολλῶν, Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, Ἐργασίας καὶ κατ’ ἐξοχὴν Γεωργίας. Τοῦτο ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις καὶ δεδομένου ὅτι ἔχει δοθῆ ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον σᾶς δηλῶ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος ὅτι συνεκρότησεν ἐσχάτως ἐπιτροπὴν ἐξ ὅλων τῶν ἁρμοδίων μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας, τὸν κ. Κοζώνην, ἵνα τὸ ταχύτερον ἐρευνήσῃ, μελετήσῃ καὶ ἐξετάσῃ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα καὶ ὑποβάλῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον καὶ κατόπιν ἐνώπιον ὑμῶν σχέδιον νόμου περὶ ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, πρὸς ἐπιψήφισιν. Ἐστὲ δὲ βέβαιοι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι λίαν συντόμως, θὰ ἔλθῃ ἐνώπιόν σας τοιοῦτον νομοσχέδιον, ὥστε ὅλοι μας καὶ περισσότερον ὁ ἀγροτικὸς μας πληθυσμὸς νὰ ἱκανοποιηθῇ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ πρώτη ἐπερώτησις διαγράφεται ἐλλείψει ἀντικειμένου αἰτήσει τοῦ ἐπερωτῶντος κ. Παπασπύρου.

§108Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦνται αἱ ἐπερωτήσεις ἀπόντων τῶν κ.κ. ὑπουργῶν.

§109Κ. ΜΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἀπουσιαζούσης τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλοῦμεν νὰ λύσετε τὴν συνεδρίασιν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§111ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.00′ μ.μ.)