1955.04.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 71η

Τρίτη 5 Ἀπριλίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν σελίδα 28 καὶ εἰς τὴν δευτέραν στήλην, εἰς τὸ μέσον γράφε: «Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὰ σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 211)54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2119)52 «περὶ λεωφορείων κλπ.» καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.) κλπ.». Νὰ προστεθῇ, κ. Πρόεδρε, ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ πρώτη συζήτησις ἐγένετο χωρὶς νὰ γίνῃ οὐδεμία τροπολογία δεκτή.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεμία τροπολογία ἐγένετο δεκτή, κ. συνάδελφε. Καλῶς ἔχουν τὰ πρακτικὰ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἐπικυροῦνται, ἑπομένως τὰ πρακτικά;

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀναπήρων Πολέμου 1940 –1944 ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, ζητούσης ἐξίσωσιν τῶν μελῶν της πρὸς τοὺς ἀναπήρους πολέμου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου, τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου ὡς καὶ πολυμελοῦς Ἐπιτροπῆς Ἐπαγγελματιῶν Φιλιατῶν, ζητούντων ὅπως αἱ Πρωτεύουσαι τῶν παραμεθορίων περιοχῶν μὲ πληθυσμὸν κάτω τῶν 3.000 κατοίκων ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς προστατευτικὰς διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης στενότητος στέγης καὶ τῆς μαστιζούσης αὐτοὺς οἰκονομικῆς κρίσεως. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως τῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)45 Συν. Πράξεως ἀδικηθέντων ζητούσης ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιακῶν βαθμῶν καὶ ἐπαναφορὰν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἁπάντων τῶν συνεπεία τῆς ἀνωτέρω Συντακτικῆς Πράξεως ἀπομακρυνθέντων ἐκ τῆς Δημοσίας Ὑπηρεσίας Ὑπηρεσιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἐδέσσης κ. Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Παπαγεωργίου διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ ΤΕΒΕ, ἀξιοῦντος τὴν εἰς αὐτὸ ἀσφάλισίν του, παρ’ ὅλον ὅτι ἄγει τὸ 71ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου ζητοῦντος ὅπως προκειμένου οἱ ἐπαγγελματίαι νὰ λάβουν δάνεια παρὰ Τραπεζῶν κάτω τῶν 15.000 δραχμῶν, ἀπαλλάσσωνται τῆς προσαγωγῆς πιστοποιητικῶν ὅτι δὲν ὀφείλουν εἰς τὸ Δημόσιον ΤΕΒΕ, ΙΚΑ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει ἀναφορὰν Σχολικῆς Ἐφορείας καὶ κατοίκων Κοινότητος Σενίου–Ἰωαννίνων, ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς κατασκευῆς τοῦ διδακτηρίου τῆς Κοινότητός των, ὅπερ ἀνεγείρουν ἰδίαις δαπάναις. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2201 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, νὰ γνωρίσῃ ὑμῖν, ὅτι θέλει κατατεθῇ συντόμως σχέδιον νόμου δι’ οὗ ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν μαρτύρων. Ἀθῆναι τῇ 28.3.55 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Χ. ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ κατόπιν τῆς ἀπὸ 10.2.55 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ ὑπερβασιῶν τῶν Ἀστυνομικῶν Σταθμαρχῶν Πυργὶ–Χίου καὶ Πολυχνίτου– Λέσβου, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὡς προέκυψεν ἐξ ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως παρὰ τῶν Δ)σεων Χωροφυλακῆς Χίου καὶ Λέσβου, ἀμφότεροι αἱ Ἀστυνομικοὶ Σταθμάρχαι ἐνήργησαν νομίμως καὶ οὐδεμία ὑπέρβασίς των διεπιστώθη. 2. Προσηρτημένως διαβιβάζομεν α) ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 86)5)ΙΙΙ ἀναφορᾶς τῆς Δ. Χ. Λέσβου, καὶ β) τοῦ 18.2.55 πορίσματος ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως παρὰ τῆς Δ. Χ. Χίου διὰ τὴν δέουσαν ἀνακοίνωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2605)22.3.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Λυκουρέζου (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. καταχ. ἐρωτ. 398)21.3.55), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ κοινῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας, συνεστήθη Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τοῦ συνταξιοδοτικοῦ θέματος τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων τῆς χώρας. Ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ ἐπεράτωσε τὸ ἔργον της, τὸ δὲ πόρισμά της μετὰ σχεδίου Κώδικος συνταξιοδοτήσεως διεβιβάσθη εἰς Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Μαρῆ καὶ Ν. Μαλλιάκα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2685)24.3.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μαρῆ, ὡς καὶ τοῦ τοιούτου κ. Ν. Μαλλιάκα (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 408)23.3.55, 148)28.3.55 καὶ 427)29.3.55, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2597)862)22.3.53, 2787)1457) 29.3.55 καὶ 2875)1502)30.3.55 ὁμοίων ὑμῶν) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι συντελεῖται ἤδη νέα ἐπεξεργασία τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ ΤΕΒΕ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῶν ἐγκατεστημένων εἰς μικρὰ κέντρα. Ἐν τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐδόθη ὑφ’ ἡμῶν ἐντολὴ εἰς τὸ ΤΕΒΕ ὅπως ἀναστέλλῃ πᾶσαν ἐνέργειαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς δι’ οἱουδήποτε μέσου εἰσπράξεως ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν παρὰ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῶν ἀσκούντων ἐπάγγελμα εἰς κέντρα μὲ πληθυσμὸν κάτω τῶν 10 χιλιάδων κατοίκων. Πάντως ἡ θέσπισις τοῦ θεσμοῦ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως δὲν κρίνεται σκόπιμος καθ’ ὅσον ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἔσπευδον νὰ ἀσφαλισθοῦν μόνον οἱ ὑπερήλικες, ἐνῷ ἀντιστρόφως, οἱ ἔχοντες μικρὰν ἡλικίαν δὲν θὰ ἠσφαλίζοντο. Τοῦτο θὰ ἐπέφερε προφανῶς πλήρη ἀνατροπὴν τῶν ἀναλογιστικῶν ὑπολογισμῶν, ἐφ’ ὧν στηρίζεται ἡ οἰκονομικὴ ὀργάνωσις τοῦ ΤΕΒΕ ἰδίᾳ δὲ κατὰ τὴν παροῦσαν περίοδον ὅτι ἐχώρησεν εἰς τὴν προσπάθειαν ἐπεκτάσεως τῶν σκοπῶν του διὰ τῆς χορηγήσεως νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους του. Ὡς πρὸς τὴν ἐξόφλησιν τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ὑπεβλήθη σχετικὴ πρότασις τοῦ Τ. Ε.Β.Ε. περὶ παρατάσεως τῆς ληξάσης τὴν 31.12.54 προθεσμίας ἐξοφλήσεως τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν, ἵνα παρασχεθῇ περαιτέρω εὐκαιρία εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους πρὸς τακτοποίησίν των καὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ ἐκδοθῇ ἡ ρυθμίζουσα τὸ ζήτημα τοῦτο ὑπουργικὴ ἀπόφασις. Ἐν τέλει δέν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ σχετικοῦ ἐγγράφου, διετάχθη τὸ ΤΕΒΕ ὅπως ἀναφέρῃ ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως τοῦ ἐπαγγελματίου Γεωργίου Ι. Λεβέντη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

Ὁ κ. Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῶν ἀσκουμένων ὑπὸ τῶν γυναικῶν δημοσίων λειτουργημάτων καὶ διορισμοῦ αὐτῶν εἰς δημοσίας θέσεις». Οἱ κ. κ. Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν) καὶ Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ ἀφορῶντος τὴν Εὐρωπαϊκὴν Διάσκεψιν τῶν Ὑπουργῶν τῶν Μεταφορῶν, καὶ τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Διασκέψεως ταύτης». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς Φορολογίας Δημοσίων Θεαμάτων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τῶν ἀχρεωστήτων ἐπιδοτήσεων καὶ τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ ποσοῦ αὐτῶν εἰς τὸ Δημόσιον» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 66 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 2185)1952 «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν του ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μπακλατζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)1946 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων κλπ. διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πανταζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 66 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 2185)1952 «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λιάκος, Γ. Τζαμαλούκας, Β. Βασιλικός, Π. Μόντζαλας καὶ Κ. Ποντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας γεωπόνους πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τζαμαλούκας καὶ Π. Βουδούρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μουρατίδης, Β. Βύζας, Α. Χατζηνώτας καὶ Γ. Κακαγιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Μόντζαλας, Α. Βαζάκας, Κ. Μουρατίδης, Σ. Περτσινίδης, Κ. Βενέτης, Π. Γυιόκας καὶ Χ. Γκαργκάνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν τῶν ἐρωτήσεων τῶν ἀφορωσῶν τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον εἶναι διὰ σήμερον ὡρισμένον, ἐζήτησε νὰ λάβῃ τὸν λόγον βάσει τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Κανονισμοῦ — εἶναι δὲ ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἐφαρμόζεται ἐπὶ τῆς προεδρίας μου — ὁ βουλευτὴς κ. Μιχαηλίδης. Τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει: «Βουλευτὴς εἰσηγούμενος πρότασιν νόμου, δύναται νὰ προβῇ εἰς βραχεῖαν ἐπ’ αὐτῆς εἰσήγησιν, μὴ δυναμένην νὰ παραταθῇ πλέον τῶν δέκα λεπτῶν, κατὰ τὴν ὥραν τὴν προοριζομένην διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων». Εἶναι περίεργον, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι εἰς ἡμέραν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, εἶναι κατὰ τὴν ἡμέραν ἀναφορῶν. Ἐλπίζω ὅτι μὲ ἕνα πεντάλεπτον, ὁ κ. Μιχαηλίδης, θὰ θελήσῃ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθην, διότι ἡ πρότασις φέρει 156 ὑπογραφάς. Ἑπομένως τὸ ἥμισυ καὶ πλέον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν καὶ κατὰ συνέπειαν τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν τοῦ Σώματος.

§9Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζομεν ἀφοῦ φέρει προκαταβολικῶς τὴν ὑπογραφὴν τόσων βουλευτῶν, ὅτι συντόμως θὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα τοῦ Σώματος, δὲν εἶναι ἰδικόν μου. Ἐγὼ ἐξήγησα, διατὶ μὲ 156 ὑπογραφὰς ἔκαμα χρῆσιν τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Μιχαηλίδης.

§11Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκτελῶν ἐντολὴν συναδέλφων καταθέτω τὴν παροῦσαν πρότασιν νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὰς Τραπέζας καὶ τὸ προσωπικόν των». Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου προβλέπεται ὅπως αἱ Τράπεζαι παύσωσι νὰ ἀσχολοῦνται μὲ ἀσφαλιστικὰς ἐργασίας καὶ ἀποδοθοῦν αἱ ἐργασίαι αὗται εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀφῃρέθησαν ἐν ὀνόματι τῆς δυνάμεως τοῦ κατὰ τὸ πλεῖστον, κρατικοῦ χρήματος τὸ ὁποῖον διαχειρίζονται. Συγκεκριμένως, κατὰ παλαιότερα ἔτη, ἀπησχολεῖτο σημαντικὸν μέρος Ἑλλήνων βιοπαλαιστῶν εἰς τὰς ἀσφαλιστικὰς ἐργασίας καὶ κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς ἀπέζων ἐξ αὐτῶν περὶ τὰς 10.000 οἰκογένειαι, ἐνῷ σήμερον οἱ πόροι ζωῆς τῶν 10.000 αὐτῶν οἰκογενειῶν περιῆλθον βασικῶς εἰς ὀλίγους ἀνθρώπους μετρουμένους εἰς τὰ δάκτυλα τῶν δύο χειρῶν καὶ μόνον μέρος τῶν ἐξ ἀσφαλίσεων προμηθειῶν αὐτῶν κατανέμονται εἰς ὀλίγους τραπεζικοὺς ὑπαλλήλους καὶ τούτους εὐνοουμένους τοῦ χρήματος. Τὸ θέμα τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργασιῶν δὲν εἶναι ἁπλῶς θέμα ἀριθμοῦ δραχμῶν ἀλλὰ κυρίως θέμα, μεγάλης κοινωνικῆς σημασίας διὰ τὴν Χώραν μας. Αἱ ἀσφαλιστικαὶ ἐργασίαι ἀπετέλουν καὶ ἀποτελοῦν καταφύγια εἰς τὰ ὁποῖα προσφεύγουν οἱ ἀτυχήσαντες βιοπαλαισταὶ καὶ περισσότερον οἱ νέοι βλαστοὶ τῆς κοινωνίας. Διὰ νὰ γίνω περισσότερον ἀντιληπτὸς ἐξηγοῦμαι: Ἔμποροι, βιομήχανοι καὶ ἐνίοτε ἐπιστήμονες, ἀπωλέσαντες τὰ κεφάλαια καὶ τὰς ἐργασίας των, πλὴν διατηρήσαντες τὰ ἠθικά των κεφάλαια ἄθικτα, κατέφευγον εἰς τὴν ἀντιπροσώπευσιν μιᾶς Ἀσφαλιστικῆς Ἑταιρείας καὶ διὰ τῶν ἀσφαλειῶν τὰς ὁποίας συγγενεῖς ἢ φίλοι των τοὺς προσέφερον, κατώρθωνον ἀξιοπρεπῶς ν’ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς οἰκογενειακάς των ὑποχρεώσεις. Ἀλλὰ καὶ νέοι ἀποφοιτοῦντες τῶν Σχολείων καὶ μὴ ἔχοντες πατρικὰς ἐπιχειρήσεις διὰ ν’ ἀπασχοληθοῦν, ἐπίσης ἀνελάμβανον τὴν ἀντιπροσώπευσιν μιᾶς Ἀσφαλιστικῆς Ἑταιρείας καὶ διὰ τῆς ὑποστηρίξεως ὀλίγων συγγενῶν καὶ φίλων των κατώρθωνον νὰ κάμουν ἀξιοπρεπῶς τὰ πρῶτα βήματά των πρὸς τὰς ἐμπορικὰς καὶ λοιπὰς ἐπιχειρήσεις. Τὸ καταφύγιον τοῦτο, δυστυχῶς, μεταπολεμικῶς ἀνετινάχθη ἀπὸ τὴν βουλιμίαν ὀλίγων ἀνθρώπων ἐξαιρετικῶς εὐνοημένων ἀπὸ τὸ χρῆμα καὶ οἱ συμπαθεῖς συνάνθρωποί μας, μὴ ἔχοντες ποῦ ἀλλοῦ νὰ εὕρωσι προστασίαν, κατέφευγον εἰς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ πρὸς τοὺς βουλευτὰς, ἐπαιτοῦντες μίαν θέσιν, ἀκόμη καὶ ἀργομίσθου, διὰ ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας. Καὶ ἐνῷ τοῦτο μέχρι πρὸ διετίας, λόγῳ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, καθίστατο δυνατόν, τώρα ἀποκλείεται διότι ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς στηρίζεται σήμερον εἰς τὴν φορολόγησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁ ὁποῖος δὲν ἀντέχει εἰς μεγαλυτέρας φορολογίας. Ἐὰν θελήσωμεν ν’ ἀσχοληθῶμεν καὶ εἰδικώτερον, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ μονοπώλησις τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργασιῶν πολλὰ ἄλλα κακὰ ἐπεσσώρευσεν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἀκούομεν τὰ περὶ παγωμένων πιστώσεων καὶ ἀσφαλῶς πλὴν τῶν ἄλλων συντελεστῶν συνέβαλεν πρὸς δημιουργίαν αὐτῶν καὶ ἡ μονοπώλησις τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργασιῶν παρὰ τῶν Τραπεζῶν. Ἡ Α Τράπεζα ἢ ὁ Διευθυντής της, ἀποβλέποντες εἰς τὴν πραγματοποίησιν προμηθειῶν ἀσφαλίστρων 10, 20 ἢ 50 ἑκατομμυρίων δραχμῶν μὲ ἐλαφρὰν συνείδησιν συνέβαλον εἰς γενομένας ἀπάτας εἰς βάρος τοῦ Κράτους καὶ ἐπαγοποίησαν χρήματα ἱερά, τὰ ὁποῖα ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια προώριζε διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν ὁλοκλήρου τῆς Χώρας μας. Ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κατανάλωσις, βαρύτατα λύτρα ἐπλήρωσαν διὰ τὰς ἀσφαλιστικὰς ἐργασίας τῶν Τραπεζῶν, διότι ἔχομεν πλεῖστα παραδείγματα κατὰ τὰ ὁποῖα προμηθευταὶ τοῦ Κράτους, εἰσαγωγεῖς ἢ ἐξαγωγεῖς εἰδῶν καταναλώσεως, ἐξηναγκάζοντο νὰ ἀσφαλίζουν ἐκ δευτέρου ἐμπορεύματα τὰ ὁποῖα ἦσαν ἠσφαλισμένα διότι ἄλλως δὲν ἠδύναντο νὰ πιστοδοτηθοῦν. Δὲν θέλω περισσότερον ν’ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἀφοῦ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, κύριοι συνάδελφοι, πολλὰ παρόμοια στοιχεῖα θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ τοῦτο καταδεικνύεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἔσπευσε νὰ ὑπογράψῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν μὴ ὑπογραψάντων, λόγῳ ἀπουσίας ἴσως ἐντεῦθεν, θὰ ἐπιδοκιμάζετε ἀπολύτως τὴν ἀρχὴν τούτου καὶ θὰ ἔχητε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ παράσχητε τὴν δυνατότητα ἐξασφαλίσεως ἐργασίας εἰς πλείονας τῶν 10 χιλιάδων Ἕλληνας οἰκογενειάρχας, μαστιζομένους ἀπὸ ἀνεργίαν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἠθέλησε νὰ περιπτυχθῇ τὰ δυσπραγοῦντα τέκνα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐν προκειμένῳ πρέπει νὰ εἴμεθα πεπεισμένοι, ὅτι θὰ ἐπαναλάβῃ τὸ αὐτό. Εἰς τοῦτο δέ, ὑποθέτω, ὁμοθύμως τὴν συντρέχομεν, ἡμεῖς οἱ βουλευταί, ἡ κοινωνία ὁλόκληρος, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος, ὁ ὁποῖος, ἱστάμενος εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς του, διὰ σειρᾶς ἄρθρων καὶ σχολίων, ἐπανειλημμένως ὑπέδειξε τὴν ἀνάγκην θεραπείας τοῦ κακοῦ τούτου. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅπως, ἐκτιμῶντα τὴν κοινωνικὴν σημασίαν τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, εὐαρεστηθῇ νὰ ἐπιταχύνῃ τὴν διαδικασίαν ἐπιψηφίσεώς του.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ὁ κ. Χ. Εὐαγγελάτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, ζητούσης καθολικὴν καὶ ταὐτόχρονον συμμετοχὴν εἰς τὴν ἀγορὰν καπνῶν ὅλων τῶν ἀγοραστικῶν παραγόντων καὶ χρηματοδότησιν διὰ τὰς μέχρι 50 ἢ 100.000 ὀκάδων ἀγορᾶς καπνῶν κλπ.

§13Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἐπειδὴ ἔχω καταθέσει καὶ ἐγὼ ὁμοίαν ἀναφοράν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διὰ νὰ διαφωτίσω τὸν κ. ὑπουργόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, θὰ τὴν συνεκφωνήσωμεν.

§15Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς, κύριε Πρόεδρε. Ἡ πώλησις τῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, πρέπει νὰ συμπίπτῃ μὲ τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλεται ἡ παράκλησις ὡς πρὸς τὴν χρηματοδότησιν, νὰ ἀκολουθῇ ἡ μία τὴν ἄλλην, δηλαδὴ νὰ μὴ εἶναι χρηματοδότησις μόνον εἰς τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ παραμένουν ἄνευ χρηματοδοτήσεως τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διότι τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα πάντοτε ἦσαν ἀνωτέρας ποιότητος, φέρονται ἀχρηστευμένα. Ἐπίσης, ὡς πρὸς τὴν χρηματοδότησιν, γίνεται μία διάκρισις διότι φαίνεται ὅτι δὲν τὸ ξεύρουν τὸ ζήτημα καλὰ αἱ Ὑπηρεσίαι καὶ καθορίζουσαι τὰ τῆς χρηματοδοτήσεως, κάμνουν μίαν διάκρισιν ἡ ὁποία ἔχει............. .... (ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, δὲν ἠκούσθη)....... δίδεται 75% χρηματοδότησις..... (δὲν ἠκούσθη)...... καὶ τῆς τιμῆς ἀγορᾶς. Τοῦτο, ποῖον ἀποτέλεσμα ἔχει; Ὑποβιβάζει τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἀγοραζόντων δι’ ἴδιον λογαριασμὸν καὶ οὐχὶ ἐπὶ παραγγελίᾳ εἰς 60% διότι, ὅπως εἶναι γνωστόν, αἱ τιμαὶ τῆς ἀγορᾶς εἶναι πολὺ πλέον χαμηλαὶ τῶν τιμῶν φόμπ. Τὸ ζήτημα τὸ θέτω ὑπ’ ὄψιν Ὑμῶν, ἵνα αἱ Ὑπηρεσίαι τὸ ρυθμίσουν.

§16Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ καὶ συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν τὴν σχετικὴν μὲ τὸ ζήτημα τῶν καπνῶν καὶ μὲ τὰς διαμαρτυρίας τὰς ὁποίας ἔκαμαν οἱ παραγωγοὶ τῆς περιφερείας αὐτῆς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ὅτι παρόμοιον θέμα ἐδημιουργήθη εἰς τὴν Σάμον. Εἰς τὴν Σάμον, κύριε ὑπουργέ, συνέβη τοῦτο τὸ καταπληκτικόν, ὅτι, ἐνῷ ἔχομεν καπνὰ τῆς αὐτῆς ποιότητος μὲ ὁλόκληρον τὸ Αἰγαῖον, τύπου Σμύρνης, καὶ ἐνῷ ἠγοράσθησαν τὰ καπνὰ καὶ τῆς Χίου καὶ τῆς Μυτιλήνης, παραδόξως, τὸ καπνεμπόριον δὲν ἠγόρασε οὔτε ὀκᾶν καπνῶν ἀπὸ τὴν Σάμον. Καὶ ἔρχεται τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐκβιαστικῶς τὸ καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον χρηματοδοτεῖται ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, καὶ ἐνῷ ἠγόρασε τὰ καπνὰ καὶ πρὸς 27 δραχμὰς ἀκόμη εἰς τὴν λοιπὴν περιφέρειαν εἰς τὴν Σάμον προσπαθεῖ νὰ τὰ ἀγοράσῃ πρὸς 20 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν... Ἐπειδὴ εἰς τὴν Σάμον ἀπὸ πέρυσιν δὲν ἐπωλήθησαν 500.000 ὀκάδες καπνά, ἐπὶ πλέον δὲ ἀρχίζει ἡ νέα καλλιέργεια τοῦ καπνοῦ, οἱ παραγωγοὶ ἀπέστειλαν τηλεγραφήματα πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ἀλλ’ οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἔλαβον καὶ οὐδὲν θετικὸν μέτρον ἐλήφθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι, ἐφ’ ὅσον τὸ καπνεμπόριον τὸ προικοδοτεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὀρθὸν εἶναι ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ νὰ σταματήσῃ τὸν ἐκβιασμὸν αὐτὸν ὁ ὁποῖος γίνεται εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς Σάμου.

§17Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ συστήσω καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ ἀναμένω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας ἐπὶ τῶν συμπερασμάτων εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξε, κατόπιν τῶν ἐπανειλημμένων διαβημάτων μας.

§18Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταὶ, τὰ ποσὰ χρηματοδοτήσεως τοῦ καπνεμπορίου ἐφέτος καθωρίσθησαν, ὡς θὰ γνωρίζετε ὡς ἑξῆς: 75% διὰ τοὺς καπνεμπόρους μέχρι ποσότητος 100 χιλ. ὀκάδων καὶ 70% ἀπὸ 100 χιλ. ὀκάδας καὶ ἄνω. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι τὴν πρωΐαν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν καὶ ηὔξησε τὸ ποσοστὸν τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 50 χιλ. ὀκάδων θὰ εἶναι 80% καὶ συνεπῶς θὰ δοθῇ εὐχέρεια εἰς τοὺς μικροὺς καπνεμπόρους νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀγορὰν ἀκόμη μεγαλυτέρων ποσοτήτων καπνοῦ. Ἐπὶ πλέον δὲ, ἐλήφθη ἀπόφασις σήμερον ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δίδονται διὰ τὸν μῆνα Ἀπρίλιον 180 ἑκατομμ. δραχ. ἔναντι τῶν 120 τὰ ὁποῖα εἶχον δοθῆ τὸν περυσινὸν Ἀπρίλιον. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰς ποσότητας καπνῶν αἱ ὁποῖαι ἀπερροφήθησαν ἐφέτος, θὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψιν ὡρισμένους ἀριθμούς. Εἰς τὸ 1953...

§19Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Νομίζω ὅτι εἶναι χρήσιμον νὰ ἀνακοινωθῇ εἰς τὸ Σῶμα ὅτι πλὴν τῶν 180 ἑκατ. δρχ. τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου, ἀπεφασίσθη, ταὐτοχρόνως, ὅπως ἐφεξῆς διὰ τοὺς πραγματοποιοῦντας ἀγορὰς μέχρι τῶν 50 χιλ. μέσης καταστάσεως καπνεμπόρους, εἶναι 80%.

§20Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Τὸ εἶπον εἰς τὴν ἀρχήν. Ἤθελα τοῦτο, ἐπίσης, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλὴ, ὅτι ἐκ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1953, εἴχομεν 61 χιλ. τόν. καπνῶν καὶ πέρυσι τὸν μῆνα Μάρτιον, εἶχον μείνει ἀδιάθετα δηλαδὴ ἀπώλητα, 31 χιλ. τόννοι καπνῶν, δηλ. πλέον τοῦ ἡμίσεος. Ἐφέτος, ἐπὶ παραγωγῆς 67.400 τόννων ἐπωλήθησαν πλέον τοῦ ἡμίσεος καὶ παρέμειναν κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον ἀπώλητα καπνὰ ἐν συνόλῳ 24.600 τόννοι. Αὐτὰ εἶναι ἐν τῷ συνόλῳ. Ἐὰν δὲ θέλετε κατὰ περιφερείας, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Εἰδικώτερον κατὰ τὴν πρὸ ἡμερῶν περιοδείαν μου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, διότι καὶ ἐκεῖ παρέμειναν ἀρκεταὶ ποσότητες, συνέστησα εἰς τοὺς καπνεμπόρους νὰ προβοῦν εἰς τὴν ταχεῖαν ἀγορὰν καπνῶν. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ὅτι καὶ ὁ ὑπουργὸς κ. Μακκᾶς εἰς σύσκεψιν τὴν ὁποίαν εἶχε μὲ τοὺς καπνεμπόρους, συνέστησεν ὅπως ταχέως προβοῦν εἰς ἀγορὰν καπνῶν. Νομίζω ὅτι μετὰ τὴν χρηματοδότησιν, τὴν τελευταίαν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἀπορροφηθοῦν ὅσαι ποσότητες δὲν ἠγοράσθησαν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς Νήσους καὶ τὴν Ἀττικὴν ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐφέτος ἐπὶ ἐσοδείας 2.490 τόννων παρέμειναν ἀδιάθετοι μόνον 400 τόννοι.

§21Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τῆς Σάμου; Διότι τῆς Μυτιλήνης καὶ τῆς Χίου ἐπωλήθησαν ὅλα. Ἔγινεν ἐκβιασμός.

§22Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐπὶ παραγωγῆς 2.400 τόννων ἀπερροφήθησαν μέχρι τῆς στιγμῆς οἱ 2.000 τόννοι καὶ ἔχουν παραμείνει 400 τόννοι. Πιστεύω ὅτι μὲ τὴν αὔξησιν τῆς χρηματοδοτήσεως, θὰ ἀπορροφηθοῦν καὶ αὐτοί.

§23Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε....

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλήσετε. Καθήσατε κύριε Πανταζῆ. Μὴ ἀντιδικῆτε μὲ τὸν Πρόεδρον, οὔτε σεῖς κύριε Βενέτη. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Ὁ Κανονισμὸς εἶναι σαφής. Δὲν δύνασθε νὰ λάβετε τὸν λόγον.

§25Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν Θράκην, πρέπει νὰ ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ 3η διαγράφεται, διότι ἐλήφθη ἀπάντησις. Οὕτω, γράφει ἡ Ὑπηρεσία. Ἐλήφθη ἀπάντησις καί, κατὰ τὸν Κανονισμόν, διαγράφεται. Ἡ Ὑπηρεσία μοῦ τὸ γράφει ἐδῶ. Ὁ κ. Κ. Χατζηγρηγοριάδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ναούσης, ζητοῦντος ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς μπανάνας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ λῆψιν μέτρων ἐξαγωγῆς μήλων εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§27Κ. ΧΑΤΖΗΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀνακοινώσω ὅτι τὸ ἐμπόριον τῶν μήλων κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον, διατρέχει κρίσιν. Ἐνῶ κατὰ τὴν περυσινὴν περίοδον, εἶχον ἐξαχθῆ ἄνω τοῦ 30% τῆς ποσότητος, ἐφέτος δὲν ἐξήχθησαν παρὰ μόνον τὸ 20%. Χιλιάδες τόννοι μήλων σήπονται εἰς τὰ ψυγεῖα καὶ αἱ ζημίαι εἶναι μεγάλαι. Τοῦτο δέ, ὀφείλεται, κατὰ μέγα μέρος καὶ εἰς τὴν εὐρεῖαν εἰσαγωγὴν μπανανῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅλοι μας βλέπομεν εἰς τὰ μανάβικα τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς τὰς ἄλλας πόλεις νὰ πωλοῦνται ἀθρόως μπανάνες. Βέβαια, αὐτὸ ἐπέδρασε πολὺ εἰς τὴν πώλησιν τῶν μήλων καὶ αὐτὸ τὸ προϊόν μας κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ληφθοῦν μέτρα προστατευτικὰ καὶ περιστολὴ τῆς πωλήσεως μπανανῶν. Οὐχί, βεβαίως, τελεία ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς μπανανῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐπὶ πλέον, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μήλων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι δυνατὸν νομίζω, νὰ ἐξαχθοῦν μεγάλαι ποσότητες. Ἄλλως, διατρέχομεν τὸν κίνδυνον δεκάδες χιλιάδες παραγωγοὶ μήλων νὰ μείνουν ἄνευ ἐργασίας.

§28Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραγωγῆς τῶν μήλων εἰς τὴν Ἑλλάδα...

§29Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν καταθέσει παρομοίαν ἀναφοράν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐμποδίζετε τὸν συνάδελφόν σας νὰ ὁμιλήσῃ, κ. Κοθρῆ.

§31Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἡ παραγωγὴ τῶν μήλων εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνῆλθεν εἰς 65.000 τόννους. «Ἡ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ δοθοῦν ... ................................. (ἀναγινώσκει) ...... Ἡ ἀθρόα εἰσαγωγὴ τῶν μπανανῶν καὶ ἡ δυσχέρεια, ὅσον ἀφορᾶ τὴν διάθεσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν μήλων, ἐζημίωσε τὰ μέγιστα τοὺς ἐμπόρους τῶν μήλων, ἀλλὰ ἡ ζημία αὐτὴ ἡ ὁποία ἀμέσως ἐπέπεσε ἐπὶ τῶν ἐμπόρων, θὰ ἔχῃ ἔμμεσον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν παραγωγῶν κατὰ τὴν ἐπερχομένην ἐσοδείαν. Διότι οἱ ἔμποροι θὰ καταστοῦν ἐπιφυλακτικοὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀγορᾶς τῶν μήλων. Βεβαίως, ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν κατανάλωσιν ἡ ὁποία στρέφει τὴν προτίμησίν της πρὸς τὶς μπανάνες. Νομίζομεν, ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα καὶ ἄν ὄχι νὰ ἀπαγορεύσῃ τελείως τὴν εἰσαγωγὴν τῆς μπανάνας, νὰ τὴν περιορίσῃ εἰς τὸ ἐλάχιστον, δεδομένου μάλιστα ὅτι καὶ ἡ Ἑλλὰς παράγει μπανάνες εἰς τὴν Πελοπόννησον.

§32Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἡμεῖς συνιστῶμεν τὴν ἀναφοράν. Ἔχομεν καταθέσει παρομοίαν ἀναφοράν.

§33Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ ἔτος 1954 εἰσήχθησαν 408 τόννοι μπανάνες, κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1955 εἰσήχθησαν 50 τόννοι μπανάνας. Δὲν ἔχω, ἀτυχῶς, πλήρη στοιχεῖα, διότι δὲν μοῦ ἐδόθησαν ἀκόμη, διὰ τοὺς μῆνας Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον. Πάντως, περίπου, θὰ εἶναι γύρω εἰς τοὺς 50–60 τόννους ἡ εἰσαχθεῖσα ποσότης μπανάνας.

§34ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι κάθε ἑβδομάδα εἰσάγονται 50–60 τόννοι.

§35Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἔχω ἀπολύτως ἐξηκριβωμένα στοιχεῖα. Τὸν μῆνα Ἰανουάριον εἰσήχθησαν ἀκριβῶς 49 τόννοι μπανάνας ἀξίας 195.000 δρχ. Σᾶς εἶπον, δὲν ἔχω ἀκριβῆ στοιχεῖα διὰ τοὺς μῆνας Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον. Πιστεύω ὅτι θὰ εἶναι κατά τι ηὐξημένη ἡ εἰσαγωγὴ μπανάνας κατὰ τοὺς μῆνας αὐτούς. Βεβαίως, δὲν νομίζω ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ μπανάνας εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐκτοπίζει τὴν κατανάλωσιν τῶν μήλων, ἀλλά, ἀναμφισβητήτως, κατὰ ἕνα ποσοστὸν δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι τὴν περιορίζει. Πέρυσι, τὸ Ὑπουργεῖον ἔβαλε δασμὸν ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς μπανάνας, ὁ ὁποῖος ἀνήρχετο εἰς τὸ μεγαλύτερον δυνατὸν ὅριον καὶ ἔφθασε εἰς τὸ 52,5%, ἤτοι ὁ δασμὸς ἐδεκαπλασιάσθη ἀπὸ πέρυσι. Τὴν 3)3)54, ὁ δασμὸς ἀνήρχετο εἰς 236 δρχ. κατὰ τόννον καὶ σήμερον ἀνέρχεται εἰς 2000 δρχ. περίπου, 9 φορὲς παραπάνω ὁ δασμός. Παρ’ ὅλον τὸ ὅτι ἐβάλαμεν 52,5% δασμόν, εἰσάγονται μπανάνες. Τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου κάμνει τὸ πᾶν, ὅπως εἰς τὰς συμβάσεις ποὺ κάμνει μὲ τὰς ἄλλας χώρας, ὑποχρεώνει αὐτάς, ὅπως ἀγοράζουν καὶ μία ποσότητα μήλων. Ἤδη ἐβάλαμε μία ποσότητα μήλων εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν καὶ εἰς ὅλας τὰς χώρας μὲ τὰς ὁποίας διαπραγματευόμεθα, προσπαθοῦμεν νὰ βάλωμεν εἰς τὴν σύμβασιν καὶ μίαν ποσότητα. Ἀτυχῶς, ὅλαι αἱ χῶραι παράγουν μῆλα καὶ διὰ τοῦτο εἶναι δυσχερὴς ἡ ἐξαγωγὴ τῶν μήλων. Μελετῶμεν καὶ ἄλλα μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων σκοπεῖται ὁ περιορισμός, κατὰ τὸ δυνατὸν τῆς εἰσαγωγῆς μπανάνας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων αὐτῶν, νὰ σᾶς τὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν. Τινὲς τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπεσκέφθησαν εἰς τὸ ὑπουργεῖον περίπου τὰ γνωρίζουν. Πάντως, πιστεύω ὅτι καὶ μὲ τὰ νέα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν, θὰ περιορισθῇ, ὅσον τὸ δυνατὸν ἡ εἰσαγωγὴ μπανάνας.

§36Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χλουβεράκη, σεῖς τὸν ξέρετε τὸν Κανονισμὸν ἀπὸ ἔξω. Ὅταν τὸν παραβαίνω ἐγὼ τὸ ἐνθυμεῖσθε καλά, ὅταν τὸν παραβαίνετε σεῖς, τότε τὸ λησμονεῖτε. Μὴ ἀφαιρῆτε τὰ δικαιώματα ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὰ ἔχουν. Ὁρίστε, κ. Σαμαρᾶ.

§38Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Ἐπειδὴ, ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἔθιξεν τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν μήλων, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Δεδομένου ὅτι αἱ χῶραι τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, ὅπως ἡ Τσεχοσλοβακία, εἶναι χῶραι παραγωγῆς μήλων, νομίζω ὅτι δὲν θὰ εἶναι εὐχερὴς ἡ ἐξαγωγὴ πρὸς τὰς χώρας αὐτάς. Ἡ μόνη χώρα, πρὸς τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπεν τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ στρέψουν ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν των, διότι εἶναι χώρα, ἡ ὁποία προπολεμικῶς ἀπερρόφα μεγάλας ποσότητας μήλων εἶναι ἡ Αἴγυπτος. Δυστυχῶς, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν ἐπακριβῶς, ἡ Αἴγυπτος μεταπολεμικῶς παρεμποδίζει τὴν εἰσαγωγὴν τῶν μήλων καὶ ἐπανειλημμέναι προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐκ μέρους ἐμπόρων ἐξαγωγέων εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀπέβησαν ἐπὶ ματαίῳ, διότι φορτία, τὰ ὁποῖα δοκιμαστικῶς ἀπεστάλησαν ἐκεῖ, ἀπερρίφθησαν ἀπὸ τὰς αἰγυπτιακὰς ἀρχάς. Τὸ θέμα δὲν ἔχει ἐρευνηθῆ ἐπαρκῶς καὶ δὲν γνωρίζω ποῖα εἶναι τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν εἰς τὰς αἰγυπτιακὰς ἀρχὰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν φορτίων. Ἰσχυρίζονται τὴν παρουσίαν διαφόρων ἀσθενειῶν. Θὰ παρεκάλουν τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ ἀποσταλῇ μία ἐπιτροπὴ εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀποτελουμένη ἀπὸ ἐμπόρους, καὶ τὴν συνοδείαν ἀκόμη ὡρισμένων βουλευτῶν, προερχομένη ἐκ διαφόρων περιφερειῶν, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μετὰ τῆς Αἰγυπτιακῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα. Ἴσως κατορθώσωμεν νὰ ἀνοίξωμεν τὴν πύλην τῆς Αἰγύπτου. Διότι ἡ παραγωγὴ τῶν μήλων ὁσημέραι αὐξάνει καὶ θὰ ἀντιμετωπίσωμεν σὺν τῷ χρόνῳ ὀξυτάτην κρίσιν, ὁ δὲ παραγωγικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης προέβη τελευταίως εἰς τὴν φύτευσιν ἑκατοντάδων χιλιάδων μηλοδένδρων, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ξερριζώσῃ τελικῶς τὰ μηλόδενδρά του.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἀναφορὰ τοῦ προέδρου Κοινότητος Καλυβίων Ἀγρινίου ζητοῦντος ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, συγκέντρωσιν παρὰ τοῦ Κράτους τῶν πλεονασμάτων τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς εἰς τὴν τιμὴν 4,50 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ διάθεσιν αὐτῆς διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως, ἡ δι’ ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν 25 βουλευταί. Θέλετε νὰ ὁμιλήσητε ὅλοι, ἢ νὰ συστήσητε τὴν ἀναφορὰν καὶ νὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἀνὰ ἕν Κόμμα; Ὅπως π. χ. ὁ κ. Χαβίνης διὰ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ἄλλως, θὰ ξενυχτίσωμεν μὲ μίαν ἐρώτησιν. Ἢ θέλετε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἀφοῦ συστήσουν ὅλοι τὴν ἀναφοράν; Δέχεται ἡ Βουλὴ ν’ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἄν δὲν σᾶς ἱκανοποιῇ τὸ ζήτημα νὰ εἴπητε μερικὰ λόγια; Εἶναι βέβαια μία ἐλαφρὰ παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ, ὀφείλω νὰ τὸ ὁμολογήσω. Ἀλλά, τί τὰ θέλετε; Εἴκοσι πέντε βουλευταὶ ἐὰν ὁμιλήσουν ἐπὶ 5 λεπτά, εἶναι δυόμισυ ὧρες. Παρέρχεται τὸ ἡμίωρον.

§40Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Ὅταν δὲν εἴμεθα ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσωμεν δὲν μᾶς ἀφίνετε νὰ εἴπωμεν οὔτε μίαν λέξιν. Τώρα σεῖς, εἰς αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἐγγεγραμμένοι, τοὺς λέγετε νὰ μὴ ὁμιλήσουν. Παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. (Ἱλαρότης).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου.

§42Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ ὀρύζης ἀνῆλθε γύρω εἰς τοὺς 55–60 χιλιάδας τόννους, ἐνῷ ἡ κατανάλωσις ἡ ἐσωτερικὴ δὲν ὑπερέβη τοὺς 40 χιλιάδας τόννους. Συνεπῶς, παραμένει πάντοτε, ἐὰν δὲν γίνῃ ἐξαγωγὴ ὀρύζης, μία μεγάλη ποσότης εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Ἀτυχῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα, αἱ τιμαὶ αἱ διεθνεῖς ἐφέτος ἐμειώθησαν πάρα πολύ. Ἐνῷ πέρυσιν ὁ τόννος εἶχεν 73–85 λίρας, ἐφέτος ὁ τόννος ἔχει εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν 55 μόνον λίρας Ἀγγλίας. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν παγκόσμιον παραγωγήν, κυρίως εἰς τὴν Ἄπω Ἀνατολήν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μόνον εἰς τὸ Σιὰμ ἡ παραγωγὴ ἐφέτος ἀνῆλθεν εἰς 1.800.000 τόννους ἐπὶ πλέον τῆς περυσινῆς. Δὲν γνωρίζω ποία εἶναι ἡ παραγωγή. Αὐτὸ εἶναι ἐπὶ πλέον! Ἐπίσης, καταπληκτικὴ αὔξησις παραγωγῆς ἔχει παρατηρηθῆ εἰς Ἀμερικὴν καὶ Αἴγυπτον ἀκόμη. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον αἱ τιμαὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἔπεσαν. Καὶ συνεπῶς αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας ἔχομεν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἐξαγωγὴν ὀρύζης, ἐὰν δὲν κατέλθουν ἀκόμη περισσότερον. Καὶ φυσικά, τοῦτο θὰ εἶναι πρὸς μεγίστην ζημίαν τῶν ὀρυζοπαραγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι γίνεται πολὺς λόγος, ὅτι εἰσάγονται μεγάλαι ποσότητες ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου προκύπτει, ὅτι κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον 1954, ποὺ ἤρχισεν ἡ νέα ἐσοδεία, εἰσήχθησαν ἐν συνόλῳ 28 τόννοι. Κατὰ μῆνα Νοέμβριον εἰσήχθησαν 54 τόννοι, Δεκέμβριον 540, καὶ Ἰανουάριον 379. Δὲν ἔχω στοιχεῖα διὰ τὸν Φεβρουάριον καὶ Μάρτιον, διότι ἀκόμη δὲν ἐδόθησαν. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ 1.000 περίπου τόννων, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ συνετέλει εἰς τὸ νὰ ὑπάρχῃ ἡ κρίσις τῆς ὀρύζης. Ἄλλωστε, αὐτὸ τὸ ρύζι, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι πολυτελείας καὶ στοιχίζει πολὺ ἀκριβὰ καὶ πηγαίνει εἰς τὴν κατανάλωσιν ὡρισμένων καὶ μόνον προσώπων. Ἡ εἰσαγωγὴ τῶν 1.000 τόννων γίνεται λόγῳ τοῦ ἰσχύοντος συστήματος τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Ὑπάρχει καὶ εἷς δασμὸς ἐξ 1.400.000 παλαιῶν δραχμῶν, ποὺ διαμορφώνει τιμὴν ὀρύζης ἐξωτερικοῦ 7.800 καὶ ἡ ὁποία συντελεῖ εἰς τὸ νὰ διατηροῦνται καὶ αἱ τιμαὶ τῆς ἑλληνικῆς ὀρύζης εἰς ὑψηλότερα ἐπίπεδα ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς. Διότι, ἄλλως αἱ τιμαὶ τῆς ἑλληνικῆς ὀρύζης πρέπει νὰ διαμορφωθοῦν γύρω εἰς τὰς 4.900 δραχμάς, εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, σὺν 1.000 δραχμὰς ποὺ εἶναι τὰ ἔξοδα συσκευασίας καὶ ἀποφλοιώσεως, 5.900, ποὺ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀνώτερον ὅριον τιμῆς, μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ διὰ τὴν προστασίαν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, πληροφορεῖ τὴν Βουλήν, ὅτι ἔχουν δοθῆ εἰς τοὺς ὀρυζοκαλλιεργητὰς δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ πάρα πολὺ ὑψηλά, 5.600 τὴν ὀκᾶν ἐδόθησαν. Κατόπιν ἐμειώθησαν αὐτὰ εἰς 4.400, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς τιμῆς τῆς ὀρύζης. Ἀρχικῶς ἦτο 5.600 καὶ ἀργότερον 4.600, ὅταν αἱ τιμαὶ εἰς τὴν ἀγορὰν ἔπεσαν. Ἀλλὰ καὶ τὰ 4.600 εἶναι μιὰ ὑπερβολικὴ τιμὴ διὰ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ, ὅταν ἡ διεθνής του τιμὴ εἶναι 5.900. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ μὴ προβῇ εἰς πιεστικὰ μέτρα ἔναντι τῶν παραγωγῶν, διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ καὶ οὕτω διηυκολύνθησαν ἐν μέρει. Τέλος, μὲ τὴν Τσεχοσλοβακίαν, ἔχομεν ὑπογράψει συμφωνίαν καὶ ἤρχισεν ἡ ἐξαγωγὴ 1.000 περίπου τόννων, 500 τόννοι πρόκειται νὰ φύγουν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν. Τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἔλαβε προχθὲς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἐπιτρέψῃ τὴν εἰσαγωγὴν ἀλεύρων, ἐκλεκτῆς ποιότητος, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ μὲ ὄρυζαν καὶ πιστεύομεν, ὅτι αὐτὰς τὰς ἡμέρας θὰ φύγουν ἀκόμη 2½–3 χιλιάδες τόννοι ὀρύζης. Αὐτὸ θὰ εἶναι μία ἔμμεσος πριμοδότησις τῆς ὀρύζης.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ ποῖον μέρος θὰ γίνῃ ἡ εἰσαγωγή, κ. ὑπουργέ;

§44Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Θὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἀλεύρων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐξ Ἰταλίας εἶναι τὸ αἴτημα ποὺ ἔχομεν, ἀλλὰ δὲν ἔχει σημασίαν. Ἀπὸ ὁπουδήποτε ὅμως καὶ ἄν ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἀλεύρων συμφέρει ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἐξαγωγῆς ὀρύζης. Περαιτέρω θὰ ἴδωμεν ποῖα ἄλλα μέτρα εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ρυζοπαραγωγῶν. Καὶ κυρίως, ὅπως σᾶς εἶπον, παρετηρήθη ἐφέτος αὐτὴ ἡ κατάστασις λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν διεθνῶν τιμῶν, ἐπειδὴ ἡ παραγωγὴ εἰς τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι παράγουν ὄρυζαν ἦτο πολὺ ηὐξημένη.

§45Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τί ποσότης ἔχει ἐξαχθῆ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ὀκτωβρίου, κύριε ὑπουργέ;

§46Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχω συγκεκριμένους ἀριθμοὺς αὐτὴν τὴν στιγμήν. Πάντως εἶναι ὀλίγα τὰ ποσά.

§47Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ποῖαι ἦσαν αἱ εἰσαγωγαὶ τὸ 1954;

§48Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Τὸ 1953–54 αἱ εἰσαγωγαὶ ἀνῆλθον εἰς μεγαλυτέρας ποσότητας. Θὰ σᾶς εἴπω ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον κατὰ μῆνα καὶ ἀριθμούς. Ἤτοι:

Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἔχει σημασίαν, διότι δὲν ὑπῆρχεν ὄρυζα Ἑλληνικὴ πλέον. Σημασίαν ἔχει ἡ νέα παραγωγή, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου. Καὶ ἡ εἰσαγωγὴ ὀρύζης εἶναι ἐκείνη τῶν 1.000 τόννων περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα.

§49Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πρὶν ἢ κατέλθετε τοῦ βήματος, κύριε ὑπουργέ, ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὰ ἑξῆς: Τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης ἔχει μίαν ἱστορίαν ἐν Ἑλλάδι. Ἀγῶνες καὶ προσπάθειαι ἔγιναν, τόσον κρατικαὶ ὅσον καὶ τῶν γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν, εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε ὄχι μόνον νὰ εἴμεθα αὐτάρκεις εἰς ὄρυζαν, ἀλλὰ καὶ νὰ εἴμεθα καὶ ἐξαγωγεῖς. Ἤδη, καὶ παρὰ τὴν ἐκκρεμότητα εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται λόγῳ τῆς ὑφισταμένης κρίσεως ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλουν χρήματα διὰ τὴν τρέχουσαν παραγωγήν. Τόσα χρήματα, ὅσα καὶ καλύπτει, πλήρως, τὸ ποσὸν τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἔχουν εἰς τὰ χέρια των. Βεβαίως, τὸ ποσὸν αὐτὸ πρέπει νὰ πωληθῇ, διότι ὅσον παραμένει ἐπιβαρύνεται μὲ τόκους καὶ ἑπομένως αὐξάνεται καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ληφθοῦν μέτρα, ἵνα ἡ ὄρυζα, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν, ὁπωσδήποτε νὰ διατεθῇ, ἡ δὲ Α. Τ.Ε. μέχρι τῆς διαθέσεως νὰ μὴ τοὺς διώκῃ. Πρὸς τούτοις, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ Κράτος ἔκαμε καὶ τὸ ἴδιον ἐπιχείρησιν διὰ τῆς καλλιεργείας ὀρύζης, ἐπὶ παραχωρηθέντων ἢ μᾶλλον ἐκμισθωθέντων ἁλμυρῶν ἐδαφῶν εἰς καλλιεργητάς, ὄχι βέβαια ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἁλμυρῶν αὐτῶν ἐδαφῶν. Ἡ ὄρυζα, ἡ οὕτω παραγομένη, δὲν ἐξυπηρετεῖ, κυρίως, σκοπὸν αὐξήσεως τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, δὲν ἐξυπηρετεῖ σκοπὸν στενῶς παραγωγικόν, ἀλλ’ ἐξυπηρετεῖ σκοπὸν ἀξιοποιήσεως γαιῶν μεγάλων ἐκτάσεων. Ἑπομένως, ἕνα μέρος τοῦ βάρους αὐτοῦ πρέπει νὰ πέσῃ εἰς βάρος αὐτοῦ τούτου τοῦ Κράτους καὶ ὄχι εἰς βάρος τῶν γεωργῶν. Δὲν χρεωστᾷ τίποτε ὁ γεωργός, διότι τὸ Κράτος θέλει νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰ ἐδάφη, νὰ πληρώνῃ τὸ βάρος ὅλο αὐτὸς ὄχι μόνον ἐπιβαρυνόμενος μὲ τὰς ἐξαιρετικὰς δαπάνας, ἀλλὰ ἐπιβαρυνόμενος καὶ μὲ τὸ ρύζι, τὸ ὁποῖον παράγουν αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ τὸ ὁποῖον διατίθεται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Τὸ ρύζι, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὸ Κράτος, πρέπει τέλος νὰ ἀπομακρυνθῇ τελείως ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ μὴ πιέζῃ τὴν ἀγοράν. Δεύτερον, ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος ἐξυπηρετῆ ἕνα σκοπὸν γεωργικόν, γενικωτέρας ἀξιοποιήσεως γαιῶν, ἕνα μέρος τῶν βαρῶν αὐτῶν πρέπει νὰ τὸ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος, κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον, καὶ ὄχι ὁ παραγωγὸς νὰ φέρῃ τὸ βάρος ὅλον τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ ἐδάφους, τὸ ὁποῖον εἶναι κρατικόν. Δὲν εἶναι τοῦτο ὀρθόν. Λοιπόν, αὐτὰ τὰ δύο πράγματα πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ πρέπει νὰ ἀσκήσουν ἐπιρροὴν εἰς τὰς γνώμας τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ καὶ τρίτον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ ὡς πρόσθετος λύσις, εἰς τὸ σιτηρέσιον τοῦ Στρατοῦ, ἕνα ἢ δύο συσσίτια τὴν ἑβδομάδα ὀρύζης. Διότι ἡ ὄρυζα καὶ ὑγιεινὸν συσσίτιον εἶναι καὶ καλλίτερον τρώγεται ἄλλων ἐδεσμάτων. Νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπιτύχωμεν ἀπορρόφησιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τοῦ πλεονάζοντος, τοῦ πέραν τῆς συνήθους ζητήσεως καὶ νὰ ἐλαφρύνωμεν τοὺς παραγωγούς, ἐξάγοντες αὐτοὺς ἐκ τῆς δυσχεροῦς θέσεως εἰς ἥν εὑρίσκονται.

§50Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ ρύζι θὰ καταστῇ, σὺν τῷ χρόνῳ, ἕνα ἀπὸ τὰ κυριώτερα προϊόντα. Διότι, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς μεγάλης στενότητος τῶν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὴν χώραν μας, ἔχομεν καθῆκον νὰ ἀξιοποιήσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς ὑφαλμύρους ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι παμμέγισται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὰς ὁποίας μόνον ρύζι δύναται νὰ καλλιεργηθῇ. Ἔχει, λοιπόν, ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος, κύριε Πρόεδρε, ὄχι μόνον νὰ προασπίσῃ τὸ παραγόμενον ἤδη ρύζι, ἀλλὰ καὶ νὰ αὐξήσῃ τὴν παραγωγήν. Διότι ἔχομεν ἐδάφη ἁλμυρά, τὰ ὁποῖα μόνον μὲ ρύζι δύνανται νὰ καλλιεργηθοῦν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μεταξὺ Πρεβέζης καὶ Ἄρτης ὑπάρχουν τεράστιαι ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ δύνανται νὰ καλλιεργηθοῦν μὲ ρύζι. Θὰ εἶναι ὁ μεγαλύτερος προορισμὸς τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς καλλιεργησίμου ἐκτάσεως. Εἰς τὴν Πρέβεζαν, Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Ἀχέροντος ποταμοῦ, ὅπου ἡ μυθολογία ἐτοποθέτει τὸν Ἅδην, παρήγοντο καὶ ἐπὶ τουρκοκρατίας ἀκόμη μεγάλαι ποσότητες ὀρύζης. Εἰς τοιοῦτον, μάλιστα, σημεῖον, ὥστε νὰ γίνεται καὶ ἐξαγωγή. Σήμερον, λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν ἔπαυσαν σχεδὸν οἱ κάτοικοι νὰ καλλιεργοῦν ρύζι καὶ ἐτράπησαν πρὸς τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος, ὑπήκοντες εἰς τὴν σύστασιν τοῦ Κράτους. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀντίληψις αὐτή, διότι φοβοῦμαι, ὅτι τὸ Κράτος μετὰ 2–3 χρόνια θὰ κάμῃ τὴν ἀντίθετον σύστασιν. Διότι, ἐπὶ τέλους, τὸ ρύζι εἶναι καὶ τροφή, ἔχει τὸ Κράτος καθῆκον ἱερὸν νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν παραγωγὴν τῆς ὀρύζης εἰς τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς τὰς ἁλμυρὰς, διὰ νὰ ἠμπορέσουν οἱ ἀγρόται μας νὰ ζήσουν, διότι δὲν ἔχουν καὶ ἐπάρκειαν βιοτικοῦ κλήρου. Αὐτὸ τὸ ζήτημα ἤθελα νὰ τονίσω. Ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Παπαθανάσης ὑπεστήριξεν, ὅπως εἰς τὸν Στρατὸν τρώγουν συχνότερον ὄρυζαν οἱ στρατιῶται, διότι εἶναι καὶ τροφὴ πρώτης τάξεως. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν, διὰ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ οἴνου, ἐπέβαλλον νὰ δίδεται καθ’ ἑκάστην οἶνος εἰς τοὺς στρατιώτας. Δύναται λοιπὸν καὶ ἐδῶ πολὺ συχνότερον νὰ γίνεται συσσίτιον μὲ ὄρυζαν. Καὶ τοῦτο θὰ διευκολύνῃ τὴν κατανάλωσιν.

§51Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (ὑπ. Γεωργίας). Ἐπὶ τοῦ τελευταίου αὐτοῦ σημείου, ὅπως καὶ ἐπὶ τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Παπαθανάσης, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἤδη τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔκαμεν ἔγγραφον πρὸς τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον ὅπως γίνῃ μεγαλυτέρα κατανάλωσις ὀρύζης.

§52Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ ἀξ. κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πράγματι θὰ προστατεύσουν τὴν ὀρυζοκαλλιέργειαν. Ἀπεναντίας ἡ διόγκωσις τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ τῶν παραγωγῶν διὰ τῶν τόκων, οἱ ὁποῖοι τρέχουν καὶ θὰ τρέχουν, ἐφ’ ὅσον θὰ παραμένῃ ἀδιάθετον τὸ προϊὸν εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ, ἐπιδεινώνει τὴν θέσιν αὐτοῦ. Δραστικὸν μέτρον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι ἡ κρατικὴ συγκέντρωσις καὶ ὅταν τὸ Κράτος ἀφ’ ἑνὸς μὲν θέλῃ καὶ ἐνθαρρύνῃ τὴν παραγωγὴν ἑνὸς προϊόντος καὶ ἀφ’ ἑτέρου εὑρίσκει δυσχέρειαν εἰς τὴν ἐξαγωγήν, πρέπει νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ αὐτὸν τὸν κλασσικὸν τρόπον τῆς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, τὸ Κράτος νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν ὀρυζοκαλλιέργειαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀφίνῃ ἔκθετον τὴν παραγωγήν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διατεθοῦν αἱ ἀνάλογοι πιστώσεις διὰ νὰ συγκεντρωθῇ ἕνα ποσὸν ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀποθέματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνακουφίσῃ τὴν προσφορὰν καὶ θὰ διαμορφώσῃ τιμὰς καλυτέρας. Πέραν αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς ὀρύζης κατὰ τρόπον ὀργανικόν. Ἢ πιστεύει, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμὸν καὶ τότε πρέπει νὰ διατηρήσῃ τὸ ὑφιστάμενον ἐπίπεδον παραγωγῆς ἤ καὶ νὰ τὸ αὐξήσῃ, ἤ ἡ Κυβέρνησις διαπιστώνει ἀπὸ τὴν μελέτην τῶν διεθνῶν τιμῶν τῆς ὀρύζης, ὅτι δὲν εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἐξαγωγή, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ κατευθύνῃ τὴν καλλιέργειαν εἰς ἐπίπεδα, τὰ ὁποῖα καλύπτει ἡ ἐγχωρία καὶ μόνον κατανάλωσις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνθαρρύνεται ἡ ὀρυζοκαλλιέργεια καὶ τὸ Κράτος, ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ λέγῃ, ὅτι λυποῦμαι διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ ἡ ὄρυζα καὶ ἐγκαταλείπει τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὴν τύχην των. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ χαράξῃ μίαν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὀρύζης καὶ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ σήμερον πρέπει νὰ εἶναι ἡ συγκέντρωσις τῶν πλεονασμάτων μέχρις ὅτου εὕρῃ τὸ Κράτος τὸν τρόπον διὰ τῶν διαπραγματεύσεων τῶν ἐμποριῶν μὲ τὰ ἄλλα Κράτη καὶ διοχετεύσῃ τὸ προϊὸν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ἤ θὰ πρέπει πλέον νὰ χαράξῃ πολιτικὴν μειώσεως τῆς παραγωγῆς εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρίζος ἔχει τὸν λόγον.

§54Χ. ΡΙΖΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ φύρα τῆς ὀρύζης εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν καταναλωτῶν. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις θὰ περιέλθῃ εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων. Καὶ ἐκτὸς τούτου θὰ ἐλαττοῦται ἡ παραγωγὴ τῆς ὀρύζης. Ἡ καλλιέργεια τῆς ὀρύζης εἶναι δαπανηρά. Διὰ νὰ μὴ καταστραφῇ ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα διὰ τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ νὰ ἀνακουφισθῇ ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορά.

§55Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὄρυζα καλλιεργεῖται εἰς ἐδάφη ἁλατοῦχα μετὰ 3–4 ἔτη. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, ὅτι ὅλα τὰ ἐδάφη πρέπει νὰ τὰ καλλιεργοῦμεν δι’ ὀρύζης. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν προστασίαν τῆς ὀρύζης.

§56Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δι’ ὀλίγου δύνασθε νὰ ὁμιλήσετε.

§58Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἠμπορῶ νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ ὀλίγας λέξεις εἰς ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ αἰφνιδία πτῶσις τῶν τιμῶν τῆς ὀρύζης, ἐδημιούργησε διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Οἰκονομίαν ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἦλθε κάπως ἀπροόπτως, διότι μέχρι τοῦ τελευταίου φθινοπώρου αἱ προοπτικαὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς ὀρύζης ἦσαν εὐνοϊκώταται καὶ ἀνήκει καὶ ἡ ὄρυζα μεταξὺ ἐκείνων τῶν προϊόντων ὅπως ὁ καπνός, ὁ βάμβαξ καὶ ἄλλα, τῶν ὁποίων ἡ σημασία διὰ τὴν οἰκονομίαν, εἶναι μεγάλη. Τίποτε δὲν μᾶς πείθει, ἐν τούτοις, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐφέτος ἐκ τῆς μεγάλης ὑπερπαραγωγῆς ἰδίως τῶν χωρῶν τῆς Ἀσίας, ὅτι εἶναι ἕνα φαινόμενον μόνιμον. Ἐλπίζομεν καὶ εὐχόμεθα, ὅτι εἶναι μᾶλλον φαινόμενον παροδικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδεχόμενον κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἢ νὰ μὴ ὑπάρξῃ τοὐλάχιστον εἰς αὐτὴν τὴν ὀξύτητα. Ἐὰν τοῦτο συμβῇ, τότε φυσικὰ καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἐπὶ τῆς ὀρύζης, θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν γραμμήν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο πρὸ μερικῶν μηνῶν. Εἰς ἣν ὅμως περίπτωσιν ἡ αὔξησις αὐτὴ τῆς παραγωγῆς ἀποβῇ ἕνα φαινόμενον μονιμώτερον, τότε διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δύο δρόμοι ὑπάρχουν. Ἕνας δρόμος εἶναι νὰ προπαρασκευάσῃ τὸ ταχύτερον τὴν στροφὴν ἐκείνων τῶν ἐδαφῶν, δὲν ὁμιλῶ διὰ τὰ ὑφάλμυρα ἐδάφη, ἀλλὰ διὰ τὰ ἤδη καθαρισμένα ἐδάφη, νὰ προπαρασκευάσῃ τὴν στροφὴν τῶν ἐδαφῶν πρὸς ἄλλας καλλιεργείας καὶ νὰ περιορίσῃ τότε τὴν καλλιέργειαν μόνον εἰς τὰ ἐδάφη ἐκεῖνα, — καὶ συνολικῶς ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἀνέρχονται περίπου εἰς 400 χιλιάδας στρέμματα —, τὰ ὁποῖα προοδευτικῶς θὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν ἀξιοποίησίν των καὶ θὰ παράγουν ἔτσι καὶ τὴν ποσότητα ὀρύζης, ἡ ὁποία χρειάζεται. Μία δευτέρα μέθοδος βοηθείας κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ τῶν νέων συστημάτων καλλιεργείας ὀρύζης. Ὑπενθυμίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρὸ διετίας εἶχεν ἀποστείλει ἀριθμὸν ὀρυζοπαραγωγῶν εἰς τὴν Ἰταλίαν διὰ νὰ ἐκπαιδευθοῦν εἰς τὰ νέα συστήματα μεταφυτεύσεως τῆς ὀρύζης, τὰ ὁποῖα συντελοῦν εἰς τὴν αἰσθητὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Ἴσως νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι μέθοδοι καὶ ἐκεῖ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, φυσικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ κάθε μέτρον ὥστε νὰ ἐπέλθῃ μία μείωσις τοῦ κόστους. Πέραν τούτου δίδω μίαν ἀπάντησιν εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς καὶ ἐπειδὴ διαφωνῶ πρὸς τὴν γραμμὴν αὐτὴν ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι γενικῶς ἡ γεωργικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος καὶ συνεπῶς καὶ ἡ ἐμπορικὴ πολιτικὴ τῆς Χώρας μας, θὰ πρέπει νὰ χαρακτηρίζεται ὡς πρὸς τὴν καλλιέργειαν τῶν βασικῶν αὐτῶν προϊόντων ὄχι ἀπὸ μίαν ἀκαμψίαν, ἀλλὰ ἀπὸ μίαν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν ἐλαστικότητα. Διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβη ἐφέτος εἰς τὴν ὄρυζαν ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ μετὰ ἕνα–δύο ἔτη εἰς ἕνα ἄλλο προϊόν. Συνεπῶς δὲν ἔχει τόσην σημασίαν τὸ νὰ λέγωμεν ἐχαράξαμεν μίαν πολιτικὴν καὶ τραβᾶμε πρὸς τὰ ἐκεῖ ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ σπάσουμε τὰ μοῦτρα μας, διότι, αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι ὀδυνηραὶ διὰ τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος μοχθεῖ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν μέσων τῆς συντηρήσεώς του.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς σουλτανοπαραγωγῶν Νομοῦ Ἡρακλείου, ζητούντων ἴσην μεταχείρισιν μὲ τοὺς παραγωγοὺς μαύρης σταφίδος κλπ.

§60Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ παροῦσα συζήτησις προκαλεῖται ἀπὸ τὴν γενομένην κατάθεσιν παρ’ ἡμῶν διαμαρτυριῶν τῆς Ἑνώσεως Σουλτανοπαραγωγῶν Ἡρακλείου Κρήτης, διότι μέχρι σήμερον παρὰ τὰς ὑποσχέσεις της ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε τὰ αὐτὰ μέτρα προστασίας τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν καὶ διὰ τὴν μαύρην σταφίδα. Ὡς ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1953 εἰσηγουμένου τότε τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2450 διὰ τοῦ ὁποίου ἐθεσμοθετήθη παγία πολιτικὴ ἐπὶ τῆς σταφίδος. Δηλαδὴ καθ’ ἕκαστον ἔτος νὰ συγκεντροῦται εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς ἐσοδείας ἀπεριορίστως ἡ ποσότης τῆς μαύρης σταφίδος χρηματοδοτουμένου τοῦ Α.Σ.Ο. ἀπεριορίστως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐνῷ αὐτὸ τὸ μέτρον, πράγματι, ὀρθῶς ἐλήφθη διὰ τὴν μαύρη σταφίδα, διὰ τὴν σουλτανίνα ἐγένετο ἐξαίρεσις, καὶ ἐγκατελείφθη εἰς τὴν τύχην της καὶ εἰς τὴν καλὴν διάθεσιν τῶν ἐξαγωγέων. Ἡ σουλτανίνα ἀποτελεῖ ἕνα συναγωνίσιμον προϊὸν καὶ ἔχει ἀνάγκην τῆς κρατικῆς προστασίας. Ἐκτὸς τούτων, εἶναι ἓν προϊὸν καθ’ ὁλοκληρίαν ἐξαγώγιμον καὶ ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας προστασίας ἀπὸ τὴν μαύρην, ἡ ὁποία παρουσιάζει μεγαλυτέρας δυσχερείας εἰς τὰς ἐξαγωγάς. Γίνεται ἄνισος μεταχείρισις τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ τὸ πλεονέκτημα, νὰ μὴ ἐπιβαρύνῃ τὸν προϋπολογισμόν, διὰ τὴν χρηματοδότησιν, ἡ ὁποία χρειάζεται, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν μαύρην σταφίδα, ἡ ὁποία μέχρι τοῦ τρέχοντος ἔτους ἀφίνει πάντοτε ἔλλειμμα, ἀπὸ τὴν χρηματοδότησιν τῆς συγκεντρώσεως. Δὲν θέλω μὲ αὐτὸ νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπραξεν ὀρθῶς ποὺ ἔλαβε τὰ προστατευτικὰ μέτρα διὰ τὴν μαύρην, ἀλλὰ νὰ διαμαρτυρηθῶ διότι δὲν ἔλαβεν τοιαῦτα μέτρα προστασίας διὰ τὴν σουλτανίνα, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν ἐπιβαρύνει τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ συντελεῖ εἰς τὴν εἰσαγωγὴν μεγάλου ποσοῦ συναλλάγματος, ἐὰν ἐπραγματοποιεῖτο συγκέντρωσις, αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας θὰ ἐπετύγχανεν ἐξαγόμενον τὸν προϊόν αὐτό, θὰ ἦσαν καλύτεραι ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἐπραγματοποίησεν ἐλλείψει Κρατικῆς προστασίας. Εἶναι γεγονός, κύριοι, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἐγένετο συγκέντρωσις, λόγῳ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, ἐμειώθησαν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τοιοῦτον σημεῖον ὥστε, νὰ πραγματοποιηθῇ μικροτέρα εἰσαγωγὴ συναλλάγματος, ἐνῷ ἡ ἐξαχθεῖσα ποσότης ἦτο μεγαλυτέρα. Δὲν δύναμαι νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, διότι περιορίζομαι ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἔχομεν ὅμως καταθέσει σχετικὴν ἐπερώτησιν, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὁποίας θὰ διαφωτισθῇ καλύτερον τὸ Σῶμα, καὶ διὰ τὰς ζημίας αἱ ὁποῖαι συνέβησαν εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν.

§61Κ. ΜΑΡΗΣ. Χαίρομαι, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν ἐπίκαιρον ἄφιξιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸν ὁποῖον παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσῃ. Ὅταν τὸ 1953 ἐξηγγέλθη ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, ἐδηλώθη ὅτι καὶ τὰ ἐξαγόμενα Ἑλληνικὰ προϊόντα θὰ ἔπαυον πλέον νὰ ἀπολαύουν προστασίας, δηλαδὴ τιμῆς ἀσφαλείας, συγκεντρώσεως χρηματοδοτήσεως, κλπ. Ἐπειδὴ τὸ μέτρον ἐξηγγέλθη ὡς γενικόν, ἐγένετο ἄνευ συζητήσεως καὶ ἄνευ ἀντιρρήσεων δεκτόν. Ἐν τῷ μεταξὺ μετὰ 3μηνον, ἐντὸς τοῦ θέρους τοῦ 1953 ἐπεμβάσει τῶν δύο σημερινῶν Ἀντιπροέδρων ἐλήφθη ἰδιαιτέρα μέριμνα διὰ τὴν μαύρην σταφίδα, ἡ ὁποία διὰ τοῦ νόμου 2990)53 ἐπροστατεύθη μὲ συγκέντρωσιν καὶ τιμὴν ἀσφαλείας, ἐξαρτωμένης ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἡ σουλτανίνα, ἡ ὁποία κατὰ 75% παράγεται ἐν Κρήτῃ καὶ ἰδίᾳ ἐν τῷ Νομῷ Ἡρακλείου, τὸ πρῶτον ἔτος ἐπωλήθη κατὰ μέσον ὅρον 6.500 κατ’ ὀκᾶν, ἔναντι τῶν 4.500 ὅπου ἐπωλεῖτο πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ οὕτω οἱ παραγωγοὶ αἰσθανθέντες κάποιαν ἀνακούφισιν, δὲν ἔδωσαν σημασίαν εἰς τὴν διάκρισιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὲρ τῆς μαύρης σταφίδος. Κατὰ τὸ παρελθὸν ὅμως ἔτος, ὅτε τὰ ἔξοδα παραγωγῆς ἦσαν ηὐξημένα καὶ ἡ τιμὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι κάτω τῶν 6.250 ἐζήτησαν ἴσην μεταχείρισιν μὲ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα καὶ τοῦτο διότι μέχρι σήμερον τὰ δύο αὐτὰ προϊόντα οὐδέποτε ἔτυχον διαφορετικῆς μεταχειρίσεως. Ἡ διάκρισις ἐγένετο πρὸ διετίας ἐπὶ Κυβερνήσεως Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Σημειωτέον ὅτι ἡ ξανθὴ σταφὶς ὁσάκις ἐπροστατεύθη, οὐδέποτε ἄφησε ζημίαν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἀντιθέτως συνετέλεσεν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς τὸν τόπον. Κατὰ τὸν Αὔγουστον 1954 οἱ σουλτανινοπαραγωγοὶ Ἡρακλείου ἔκαμον ἓν εἰρηνικὸν συλλαλητήριον διαμαρτυρίας, ζητοῦντες τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νόμου 2990)53 καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν. Ὁ τότε ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐδήλωσεν, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει ἡ τιμὴ πέσει κάτω τῶν 6.250 θὰ συνεκέντρωνεν 7.000 τόννους διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμάς. Σήμερον ἔχομεν μὴ ἐξαχθεῖσαν σταφίδα 10 χιλ. τόνν. περίπου, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 7.500 εἰς τὴν Κρήτην καὶ αἱ 2.500 εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Μαρῆ, τελειώσατε. Τὸ σταφιδικὸν ζήτημα δὲν τελειώνει ποτέ.

§63Κ. ΜΑΡΗΣ. Ζητοῦμεν, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ πραγματοποιήσῃ ρητὴν ὑπόσχεσίν του καὶ νὰ ἐνεργήσῃ συγκέντρωσιν μὲ τιμὴν ἀσφαλείας 6.500 καὶ ταυτοχρόνως ὁ νόμος 2490)53 «περὶ μαύρης σταφίδος» νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα διὰ νὰ μὴ παραπονοῦνται οἱ Κρῆτες ὅτι ἡ γεωγραφικὴ αὐτὴ διάκρισις εἰς βάρος ὁμοειδῶν προϊόντων ὀφείλεται εἰς πολιτικοὺς καὶ μόνον λόγους.

§64Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸ αἴτημα τῆς ἴσης μεταχειρίσεως διὰ τὰ δύο αὐτὰ ὁμοειδῆ προϊόντα εἶναι αἴτημα τὸ ὁποῖον τυγχάνει τῆς ἐπιδοκιμασίας τῶν παραγωγῶν τόσον τῆς Κορινθιακῆς ὅσον καὶ τῆς σουλτανίνας διότι πρόκειται περὶ ἀλληλοσυμπληρουμένων προϊόντων. Τὸ 1953 διὰ τοῦ νόμου 2490 καθωρίσθη μία σταφιδικὴ πολιτικὴ ἐν ὄψει ὅτι ἡ Κορινθιακὴ σταφὶς ἀπεδεσμεύετο ἀπὸ τὸ μονοπώλιον τῆς εἰσαγωγῆς ὑπὸ τῆς Ἀγγλίας καὶ ἑπομένως καὶ ἀπὸ τὸ μονοπώλιον τῆς πωλήσεως μέσῳ τοῦ Α.Σ.Ο. Παρ’ ὅλον ὅτι ἦτο ἐμφανὲς ὅτι ἐβαίνομεν εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῶν ἐξαγωγῶν, ἐν τούτοις διετηρήθη ὁ Α. Σ.Ο. ὡς Ὀργανισμὸς ρυθμιστικὸς τῆς ἐμπορίας, ὥστε νὰ καθιεροῦται τιμὴ ἀσφαλείας προαιρετικὴ συγκέντρωσις τῆς μαύρης σταφίδος. Τὸ ἴδιον μέτρον δὲν ἐλήφθη καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν. Εἴπατε ὅτι τὸ αἴτημα τῆς ἴσης μεταχειρίσεως εἶναι αἴτημα τῶν παραγωγῶν ἀδιακρίτως μαύρης ἤ ξανθῆς σταφίδος καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα. Νομίζω ὅμως ὅτι εἶναι θέμα τόσον εὐρύ, ὥστε θὰ συνίστων, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τῶν δύο αὐτῶν προϊόντων, νὰ ὁρισθῇ μία διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ ὑποβάλῃ τὰ πορίσματά της. Ἐν τούτοις δὲν περιμένω μεγάλα πράγματα, καὶ ἀπὸ τὴν διακοματικὴν Ἐπιτροπήν, διότι νομίζω, ὅπως καὶ ἄλλοτε ἐτόνισα ὅτι ἀφ’ ἧς μεταπολεμικῶς ἐπεκράτησεν ἡ θεωρία ὅτι καὶ ἡ χρησιμοποίησις χαρτονομίσματος πρὸς συγκέντρωσιν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα εἶναι μαθηματικῶς βέβαιον ὅτι ἐντὸς ἑξαμήνου ἀποδίδονται, καὶ τὸ χαρτονόμισμα περιέρχεται εἰς τὸ ἐκδοτικὸν κατάστημα, ἀφ’ ἧς ἐπεκράτησεν ἡ θεωρία ὅτι πληθωριστικὸν εἶναι καὶ τὸ χαρτονόμισμα διὰ τὴν συγκέντρωσιν γεωργικῶν προϊόντων, δὲν περιμένω πλέον ἀποτελεσματικὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Πταίστης δὲν εἶναι οὔτε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, οὔτε οἱ Ἕλληνες, ἀλλ’ ἡ ἐπικρατήσασα αὐτὴ θεωρία. Ἀλλὰ τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§66Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ μέγα αὐτὸ θέμα δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐρωτήσεως. Πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους εἴχομεν ὑποβάλει ἐπερώτησιν σχετικὴν ὄχι διὰ νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἀλλὰ διὰ νὰ τὴν βοηθήσωμεν εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως τῆς παρουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ παρακαλέσω ὅπως, βάσει τῆς ἀρχῆς ὅτι τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα πρέπει νὰ τυγχάνουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ προστασία διὰ τὴν μαύρην σταφίδα καὶ ἐπὶ τῆς ξανθῆς. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἑπομένης Παρασκευῆς νὰ εὑρίσκωνται ἐδῶ διὰ νὰ συζητήσωμεν ποῖα μέτρα πρέπει νὰ ληφθοῦν, νὰ ἀκούσουν τὰς ἀπόψεις μας, ὥστε νὰ ἴδωμεν πῶς τὸ προϊὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἰσάγει συνάλλαγμα 10 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, θὰ τὸ περισώσωμεν. Περαιτέρω θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ τηρήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὸ Ἡράκλειον κατὰ τὸ συλλαλητήριον τῶν σουλτανινοπαραγωγῶν, ὅτι ἐὰν αἱ τιμαὶ τῆς ξανθῆς σταφίδος πέσουν κάτω τῶν 6.500 δραχμῶν, θὰ ἐνεργήσῃ συγκέντρωσιν 10.000 τόννων. Ἤδη αἱ τιμαὶ ἔπεσαν κάτω τοῦ ὁρίου τούτου καὶ πρέπει νὰ τηρήσῃ τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν. Καταλήγων, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως χρηματοδοτήσῃ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὴν μαύρην σταφίδα, ὅπως ἔλθῃ τὸ Κράτος ἀρωγὸν καὶ διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα καὶ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ δι’ αὐτὴν ὁ νόμος 2490)53.

§67Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ στήριξις τῶν τιμῶν τῆς σουλτανίνας γίνεται διὰ τῆς ηὐξημένης χρηματοδοτήσεως καὶ διὰ τῆς χορηγήσεως δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ. Δι’ αὐτό, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἐπέκτασις τοῦ νόμου 2490, ὁ ὁποῖος ἰσχύει διὰ τὴν μαύρην σταφίδα. Ἐφέτος ἐξήχθησαν ἐν συνόλῳ, μέχρι σήμερον, 29–30 χιλιάδες τόννων σουλτανίνας μὲ τιμὴν 225 δολλάρια κατὰ τόννον διὰ τὴν μέσην ποιότητα. Ἤδη κατὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς χεῖρας μας καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως ἠλεγμένα, ὑπάρχει ἀκόμη ἀδιάθετος ποσότης 8–9 χιλ. τόνν. σουλτανίνας. Ἐξ αὐτῶν οἱ 3.000 τόννοι εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων, 3.000 εἰς χεῖρας συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ Α.Τ.Ε. καὶ τὸ ⅓ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Πιστεύομεν ὅτι συντόμως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ καὶ ἡ ποσότης αὐτή. Ἐὰν ἴδωμεν ὅτι ὑπάρχει κρίσις, ἡ Κυβέρνησις θὰ σκεφθῇ καὶ θ’ ἀποφασίσῃ τί μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν ὑπόλοιπον ποσότητα τῆς σουλτανίνας.

§68Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἡ τελευταία προθεσμία ἐξαγωγῆς σουλτανίνας, εἶναι ἡ περίοδος τοῦ Πάσχα. Ἤδη ἡ προθεσμία αὐτὴ παρέρχεται καὶ ἡ σουλτανίνα θὰ παραμείνῃ παθητικὸν καὶ θὰ ἔχωμεν 8–10 χιλιάδας τόννους.

§69Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ὑπάρχουν μόνον 3.000 τόννοι.

§70Κ. ΜΑΡΗΣ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ καταστραφῇ ἡ νέα ἐσοδεία τῶν 25–30.000 τόννων, διότι θὰ ἀρχίσωμεν μὲ παθητικὸν 10.000 τόννων. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν νὰ ἐπεκταθῇ αὐτός, ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος εἶναι προστατευτικός. Ἡ ἔλλειψις τοῦ νόμου προστατεύει τὴν ξένην κατανάλωσιν, ἡ ὁποία μὲ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς, ὑποτιμᾷ καὶ τὴν ἀξίαν τῆς σταφίδος. Καὶ ἠγοράσθη σταφίδα ἐκ Περσίας καὶ Τουρκίας μὲ ηὐξημένας τιμάς, ἐνῷ ἡ ἰδική μας ἔμεινεν ἀπώλητη.

§71Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν ὑπῆρξεν ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνεμέναμεν. Ἀντιθέτως ἐπεβεβαιώθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ ἀκολουθῇ τὸν ἀντιαγροτικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἠκολούθησε καὶ διὰ τὴν ὁποίαν τόσον ἐπεκρίθη καὶ δι’ αὐτὸ τὸ προϊόν. Ἡμεῖς εἴπομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ ἐφαρμόζει ἄλλα μέτρα διὰ τὴν μαύρην σταφίδα καὶ διατὶ δὲν ὑπάρχει ἴση μεταχείρισις. Καὶ μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα διὰ τῶν ἐπὶ ἐνεχύρῳ δανείων καὶ διὰ τῆς ηὐξημένης χρηματοδοτήσεως τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Ἡ σουλτανίνα οὐδέποτε ἔμεινεν ἀπώλητη παρὰ μόνον ἐφέτος καὶ πέραν ποὺ δὲν ἐξήχθη λόγῳ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως.

§72Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νόμου καὶ διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα. Θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, διατὶ ἡ μαύρη σταφίδα ἔχει τιμὰς ἀνωτέρας; Αὐτὸ σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ προστασία καὶ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἡ προστασία καὶ εἰς τὴν ξανθήν. Δὲν ζητοῦμεν νὰ καταργηθῇ τὸ προνόμιον τῆς μαύρης. Ζητοῦμεν ἴσην μεταχείρισιν. Νομίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ προστατευτικὰ μέτρα διὰ τοὺς 10.000 τόννους σταφίδος διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ γίνουν καὶ νέαι προπωλήσεις.

§73Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Γίνεται εἰδικὴ μεταχείρισις τῆς μαύρης σταφίδος, διότι ὅπως γνωρίζετε, ἡ κυριωτέρα ἀγορὰ σταφίδος, ἡ Ἀγγλία, ἔχει μονοπώλιον. Ἀκριβῶς διὰ τοῦτο ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν προστατευτικὰ μέτρα, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ διαθέσωμεν τὸ προϊὸν αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σουλτανίναν, δὲν συντρέχουν οἱ ἴδιοι λόγοι, διότι αὕτη προστατεύεται διὰ τῆς ηὐξημένης χρηματοδοτήσεως καὶ διὰ τῶν ἐπὶ ἐνεχύρῳ δανείων. Ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι μέχρι σήμερον ἐξήχθησαν 30.000 τόννοι μὲ 225 δολλάρια κατὰ τόννον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του πρὸς τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, ἀναφερομένην εἰς τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τὸν ἐφοπλιστὴν κ. Ἰωάννην Μυλωνᾶν κλπ.

§75ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, βαθὺ αἴσθημα δικαίου μὲ ὁδηγεῖ ἐπὶ τὸ βῆμα. Διότι ἡ συνείδησίς μου ἐπαναστατεῖ, ἐξανίσταται ὅταν οἱοσδήποτε πολίτης ἀδικῆται, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται καὶ περὶ τοῦ χειροτέρου ἐχθροῦ μου καὶ εὐτυχῶς ἐχθροὺς δὲν ἔχω ἐν τῷ βίῳ μου, ἀλλ’ ἀντιφρονοῦντας μόνον. Ἐὰν ἐπρόκειτο καὶ περὶ τοῦ χειροτέρου ἐχθροῦ μου, θὰ ἀνελάμβανον τὴν ὑπεράσπισίν του καὶ εἶμαι πεπεισμένος, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ σεῖς θὰ ἐπράττατε τὸ ἴδιον. Ἔζησα τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἀνθρώπου, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ ἑπομένως, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὴν ἀκριβῆ ἱστορίαν τῆς ὑποθέσεως. Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ἱκανοποιήθη ἀπὸ τὴν Ἱσπανικὴν Κυβέρνησιν ὅταν ἤμουν ἐκεῖ, ἀλλὰ ἠδικήθη ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς Ἀρχὰς καὶ ἐπαπειλεῖται ἤδη νὰ καταστραφῇ ἐντελῶς ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Πρόκειται περὶ τοῦ κ. Ἰωάννου Μυλωνᾶ, νέου ἀκόμη ἀνδρὸς καὶ οὐχὶ ἐξ ἐπαγγέλματος ἰδιοκτήτου. Ἐσπούδασεν εἰς τὴν Γερμανίαν μηχανικὸς μεταλλειολόγος, ἔσχεν ὅμως τὴν ἀτυχῆ ἰδέαν νὰ ἀγοράσῃ ἐξ ἰδίων, ἀντὶ νὰ ἀπασχοληθῇ ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ ἐπάγγελμά του, ἐπάγγελμα χρήσιμον διὰ τὴν Ἑλλάδα, διότι δὲν ἔχομεν πολλοὺς μεταλλειολόγους, ἔσχε, λέγω, τὴν ἀτυχῆ ἰδέαν νὰ ἀγοράσῃ ἐξ ἰδίων ἕνα πλοῖον 2.600 τόννων, τὸ ὁποῖον τὸ ἀπεκάλεσε «Λένα». Τὸ πλοῖον αὐτὸ εἰργάζετο καὶ ἀπέδιδε κέρδη ἀρκετά. Εὑρέθη τὸ 1939 τὸ πλοῖον αὐτὸ εἰς τὴν Μασσαλίαν, ὅταν ὁ πλοιοκτήτης του, ὁ κ. Μυλωνᾶς, ὁ ὁποῖος εἰρκέσθη ἐν παρόδῳ ἂν καὶ ἦτο εὔπορος ὡς κερδίζων ἀπὸ τὸ πλοῖον αὐτό, εὑρέθη ἤδη ἀγωνιζόμενος ἐπὶ 15 ἔτη διὰ τὸ δίκαιόν του καὶ μὴ ἱκανοποιούμενος καὶ μὴ δυνάμενος νὰ ζήσῃ ἐν Ἀθήναις μὲ τὴν οἰκογένειάν του, κατέφυγε πρόσφυξ εἰς τὸν ἀδελφόν του εἰς τὴν Βραζιλίαν καὶ ἀναμένει ἀπὸ τὴν ἐπερώτησιν τὴν ἰδικήν μου νὰ διαφωτισθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ διὰ νὰ τοῦ ἀποδώσουν τὸ δίκαιον ἐν μέρει καὶ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν χώραν του. Τὸ πλοῖον, λέγει, εὑρέθη τὸ 1939 εἰς τὴν Μασσαλίαν καὶ ὅταν ὁ πλοιοκτήτης του εὑρίσκετο διὰ ὑπόθεσίν του εἰς τὴν Νορβηγίαν, ὁ κυβερνήτης, ἐπειδὴ τὸ πλοῖον παρέμενεν ἀργὸν ἐν Μασσαλίᾳ, λόγῳ βλάβης τοῦ πηδαλίου του, ἐσκέφθη, χωρὶς νὰ ἐρωτήσῃ προηγουμένως τὸν πλοιοκτήτην, νὰ καταπλεύσῃ εἰς Βαρκελώνην, ἡ ὁποία ἂν καὶ ἦτο ἀκόμη ὑπὸ τοὺς κομμουνιστάς, εἶχεν ἐν λειτουργίᾳ τὸ ναυπηγεῖον καὶ τὸ ἐργοστάσιον διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ πηδαλίου. Ὁ κυβερνήτης ἔλαβε τὰ ἀναγκαῖα ὥστε νὰ ἀποδεικνύῃ διὰ ποῖον λόγον κατέπλευσε εἰς Βαρκελώνην. Ἀλλὰ τότε, κατ’ ἐκείνην τὴν ἐποχήν, οἱ ἐθνικισταὶ καὶ ἰδίως οἱ Ἰταλοὶ μὲ τὴν ἀεροπορίαν ἐβομβάρδιζον τὰ Ἱσπανικὰ μέρη τόσον, ὅσον οἱ Ἱσπανοὶ ἔλεγον ἂς παύσουν πλέον νὰ μᾶς βοηθοῦν οἱ Ἰταλοὶ διότι θὰ μᾶς καταστρέψουν τὴν Ἱσπανίαν. Ἡ μία βόμβα, ἡ ὁποία ἔπεσε τότε εἰς τὸν λιμένα, ἔβλαψε καὶ τὸ πλοῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἡμιεβυθίσθη. Ἀλλὰ μετ’ ὀλίγον οἱ ἐθνικισταὶ κατέλαβον τὴν Βαρκελώνην καὶ ἀνείλκυσαν τὸ πλοῖον καὶ ὁ πλειοκτήτης μάλιστα, προσεφέρθη νὰ πληρώσῃ τὰ ὀλίγα ἔξοδα τότε προσέφυγεν εἰς τὴν Μαδρίτην ὁ κ. Μυλωνᾶς καὶ μοῦ ἐζήτησε νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ πλοίου. Διότι, κύριοι, ὀφείλω νὰ διαφωτίσω ὑμᾶς ἐπὶ ἑνὸς ὡρισμένου γεγονότος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Πρὶν νὰ διορισθῶ εἷς τὴν Ἱσπανίαν ἕνας γνωστὸς ἐπιχειρηματίας εἶχε κάνει μερικὰ λαθρεμπόρια πολέμου μὲ τοὺς ἐρυθροὺς ὅπως ἄλλωστε οἱ ἔμποροι ἐν περιπτώσει πολέμου κάνουν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε κ. Ἀργυρόπουλε. Δύο λόγια ἔχει νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς παρισταμένους ξένους.

§77Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριοι συνάδελφοι, παρίστανται ἀπόψε εἰς τὴν Βουλὴν μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης, ἐκλεκτοί καὶ διαπρεπεῖς κοινοβουλευτικοί ἀντιπρόσωποι τῶν χωρῶν ποὺ συμμετέχουν εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Χώραν μας διὰ νὰ μελετήσουν τὰ διάφορα γεωργικὰ ζητήματα τῆς χώρας μας καὶ νὰ εἰσηγηθοῦν λύσεις αἱ ὁποῖαι ἐμπίπτουν εἰς τὸ πλαίσιον τῆς Εὐρωπαϊκῆς συνεργασίας (χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Χαιρετίζω ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τοὺς διαπρεπεῖς ἀντιπροσώπους τῶν ξένων κοινοβουλίων καὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης καὶ τοὺς διαβεβαιῶ ἐκ μέρους ὑμῶν — πιστεύω ὅτι ἀπηχῶ εἰς τοῦτο τὰ αἰσθήματα πάντων ὑμῶν — ὅτι ἡ Ἑλλὰς παραμένει πάντοτε ἀφωσιωμένη εἰς τὸ ἰδεῶδες τῆς Εὐρωπαϊκῆς συνεργασίας καὶ ὅτι θὰ πράξῃ πᾶν τὸ καθ’ ἑαυτὸν ὅπως προαχθῇ ἡ συνεργασία αὐτή. Ἐπὶ πλέον εὐχαριστοῦμεν αὐτοὺς θερμῶς διὰ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἔλαβον ὅπως ἐπὶ τόπου μελετήσουν τὰ γεωργικὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρουν τὴν Χώραν μας. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§78ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω, κύριοι νὰ εἴπω ὅτι πρὶν ἢ ἀναχωρήσω τὸ 1938 ὡς ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἱσπανίαν ἐκάλεσα τοὺς ἐφοπλιστὰς καὶ τοὺς ἐδήλωσα ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλλὰς ἀποστέλλει ἀντιπρόσωπον εἰς τὴν Χώραν ἡ ὁποία ἀγωνίζεται κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, ἐγὼ δὲν θὰ ἐπιτρέψω οὔτε τὸ ἐλάχιστον (δὲν ἠκούσθη), ἐν ᾗ δὲ περιπτώσει ἐπιχειρηθῇ τοιοῦτον τι, ἐγὼ θὰ καταγγείλω τοῦτο εἰς τὴν Ἱσπανικὴν κυβέρνησιν, εἰδοποίησα δὲ καὶ αὐτὸν τὸν μεγαλοεπιχειρηματίαν νὰ μὴ ἐπιχειρήσῃ τοιοῦτον τι. Πράγματι δέ, ἀφ’ ἧς μετέβην, οὐδὲν λαθρεμπόριον πολέμου ἐγένετο, ἀλλὰ τότε ἀντιθέτως εὗρον μίαν τοιαύτην δυσφορίαν ἐξ αἰτίας τῶν ὀλίγων αὐτῶν λαθρεμπορίων τὰ ὁποῖα εἶχον προηγηθῆ, ὥστε εἶχε δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις ὅτι εἴμεθα ὁ δεύτερος μετὰ τὴν Ρωσίαν ἐχθρὸς τῆς Ἱσπανίας καὶ μὲ τὴν πρόφασιν αὐτὴν οἱ Ἱσπανοὶ συνελάμβανον πλοῖα τὰ ὁποῖα κάθε ἄλλο παρὰ λαθρεμπόριον ἐνήργουν καὶ εἰς ἑκατοντάδας μιλλίων μακρὰν ἀπὸ τὰ χωρικὰ ὕδατα τῆς Ἱσπανίας. Αὐτό, κατὰ τὸ ναυτικὸν διεθνὲς δίκαιον γνωρίζετε πῶς χαρακτηρίζεται. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ προέβην εἰς τὰς ἐπιβεβλημένας παραστάσεις. Διότι ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μὲ ἕν πολεμικὸν μικρὸν καταδρομικὸν συνελαμβάνοντο τὰ πλοῖα ὁπουδήποτε. Συνελήφθησαν καὶ πλοῖα ἀκόμη εἰς τὰ ὕδατα τῆς Κεφαλληνίας. Ὅταν τὰ πλοῖα περνοῦσαν ἀπὸ τὴν Σικελίαν, εἰδοποιήθη τὸ πλοῖον αὐτό, τὰ συνέλαβε καὶ τὰ μετέφερεν εἰς τὴν Πάλμα τῆς Μαγιόρκας. Τὸ δικαστήριον τὰ κατεδίκασε καὶ τοιουτοτρόπως τὰ ἓξ αὐτὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα δῆθεν ἔκαμαν λαθρεμπόριον πολεμικόν, — δηλῶ ἐγώ, ὅτι οὐδὲν λαθρεμπόριον πολεμικὸν ἔκαμαν, διότι συνελήφθησαν ἑκατοντάδες μίλλια μακρὰν τῶν χωρικῶν ὑδάτων τῆς Ἱσπανίας μὲ ἰδιωτικὸν ἐμπόρευμα— κατεδικάσθησαν ἐντελῶς ἄσκοπα. Ἀρκεῖ δὲ νὰ ἀναφέρω, ὅτι συνελήφθη ἕν πλοῖον μὲ διάφορα φορτία, τὸ ὁποῖον μετέφερεν μεγάλον ἀριθμὸν φαρμάκων τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ». Ἐννοεῖται, ὅτι διεμαρτυρήθην μὲ διακοίνωσιν, εἰπών, ὅτι πρόκειται περὶ φαρμάκων τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ». Ἐστάθη ἀδύνατον νὰ μοῦ τὰ ἀποδώσουν. Τὰ ἀναφέρω αὐτά, διὰ νὰ σχηματισθῇ ἡ πραγματικὴ ἐντύπωσις τῆς καταστάσεως καὶ ὅτι τὰ πλοῖα αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνελήφθησαν, αὐθαιρέτως συνελήφθησαν. Κατώρθωσα, παρὰ ταῦτα, ἐκτὸς τῶν πλοίων αὐτῶν, νὰ σώσω 2 πλοῖα μὲ μεγάλους ἀγῶνας, νὰ βγάλω ἀπὸ τὴν φυλακὴν 2 πλοιάρχους καταδικασμένους εἰς 12 ἐτῶν φυλάκισιν, τόσον ποὺ ὁ πρέσβυς τῆς Ἀγγλίας εἶχε 16 πλοιάρχους καταδικασμένους καὶ μὲ ἐρωτοῦσε τὶ ἔκαμα, διὰ νὰ ἐπιτύχω τὴν χάριν καὶ διὰ τοὺς δύο. Τοῦ εἶπον, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἑλληνικὰ μυστικά, τὰ ὁποῖα δὲν μεταβιβάζονται. Διότι πράγματι, ἔκαμα ἐνεργείας καὶ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν στρατηγὸν Φράγκο. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα...... (δὲν ἠκούσθη). Ἦτο τότε ἕνας θαυμάσιος ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ κ... (δὲν ἠκούσθη), ὁ ὁποῖος ἦτο συνταγματάρχης τοῦ Γ. Ἐπιτελείου, κάτοχος 7 γλωσσῶν, πρώην ὕπατος ἁρμοστὴς Μαρόκου συνετέλεσεν εἰς τὴν πρώτην ἐνίσχυσιν τοῦ Φράγκο μὲ 25 χιλιάδες Μαροκινοὺς στρατιώτας, ἦτο ἄνθρωπος μὲ τὸν ὁποῖον συνεδεόμην ἰδιαιτέρως. Ἦτο ἄνθρωπος εὐρυτάτης ἀντιλήψεως. Ἀπετάθημεν εἰς αὐτόν, τοῦ ἐξηγήσαμε τὰ τοῦ πλοίου, καὶ τοῦ ἐζητήσαμεν νὰ ἀπαλλάξῃ τὸ πλοῖον αὐτό, καὶ νὰ τὸ ἐπαναδώσῃ εἰς τὸν ἰδιοκτήτην. Πράγματι, ἐπέτυχον ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ν’ ἀποδοθῇ τὸ πλοῖον. Ἀλλὰ τότε ἐγὼ ἀπεχώρησα, διότι εἶχεν ἀρχίσει ὁ πόλεμος ὁ ἰδικός μας. Ἐγὼ δυστυχῶς εἰργαζόμην μόνος, διότι δὲν εἶχον οὔτε γραμματέα, οὔτε γραφέα, οὔτε δακτυλογράφον. Ἤμουν μόνος μὲ ἕνα κλητῆρα. Διότι ὅταν διορίζεται κανεὶς ἐκτὸς τῆς διπλωματικῆς μαφίας, κοιτάζουν πῶς ν’ ἀποτύχῃ. Καὶ εἰργάσθην, κύριοι, ἐπὶ τρία ἔτη μόνος μου καὶ μὲ τόσους κόπους, ὥστε δὶς ὑπέστην καρδιακὴν κρίσιν. —Ἐννοεῖται ἠναγκάσθην νὰ μάθω τὴν γλῶσσαν νὰ μάθω δακτυλογραφίαν, διότι ἔκαμα τὰς ἐκθέσεις ἰδιοχείρως καὶ ἔλεγον εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν πρέσβυς γράφει μόνος του τὰς σημειώσεις του, καὶ πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς χωρὶς νὰ ἐρωτήσω τὸ ὑπουργεῖον, λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος, ἠγόρασα μίαν γραφομηχανὴν 1000 φράγκα ἔμαθα δακτυλογραφίαν καὶ ἔκαμα, ὅπως εἶπον, τὰς ἐκθέσεις μόνος μου. Περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον δὲν μοῦ ἐνέκρινε τὸ ποσόν, διότι δὲν ἐζήτησα προηγουμένως—ἔγκρισιν. Ἀπήντησα, ὅτι ἀδιαφορῶ πλήρως, διότι αὐτὰ τὰ ἔδιδον ἐξ ἰδίων πόρων. Διότι ἐκεῖ, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ κανείς, χρειάζεται μεγαλοπρέπεια, χρειάζεται δαπάνη καὶ ἐγὼ ἐπλήρωνα τὸν μισθόν μου. Ἐδαπάνησα καὶ ἐγὼ ὅτι εἶχα κρατήσει διὰ τὰ γηρατεῖα μου, τὰ ὁποῖα εὐτυχῶς εἶναι μακράν, (ἱλαρότης) παρὰ τὴν κακεντρέχειαν καὶ συκοφαντίαν ὡρισμένων συναδέλφων, ὅπως τοῦ κ. Μόδη π.χ., ὁ ὁποῖος μὲ ἠρώτησεν μίαν ἡμέραν ἐὰν πλησιάζω τὰ 90. Τοῦ ἀπήντησα ὅτι ἔχομεν τὴν αὐτὴν ἡλικίαν τῶν 75 ἐτῶν. Ἐδαπάνησα, κύριοι, ὅλα αὐτά, διὰ νὰ ἠμπορέσω νὰ ὑποστηρίξω τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους, καὶ πράγματι τὸ κατώρθωσα. Τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς Ἱσπανίας ἀπεφάσισε τὴν ἀπόδοσιν τοῦ πλοίου, ἀλλ’ ὡς προεῖπον ἐγώ, ἀπεχώρησα, διότι οἱ Ἰταλοὶ ἀπέδιδον εἰς ἐμὲ τὴν εἰς βάρος των προπαγάνδαν, διότι παρετηρήθην, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρ. Φράγκο ἦτο ἀντίθετός μου κατὰ τὸν πόλεμον, μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ εἰς Ἕλληνας καὶ εἰς Ἑλληνίδας τῆς Γαλλίας, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ φύγουν κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἐπιθυμοῦσαν νὰ ἐπιστρέψουν μέσῳ Ἱσπανίας εἰς Ἑλλάδα, νὰ διέλθουν διὰ τῆς Ἱσπανίας διότι ἰσχυρίζοντο ὅτι πηγαίνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ πολεμήσουν κατὰ τῶν Ἰταλῶν, δι’ ὅ καὶ μία δεσποινὶς ὀνόματι Καμάρα μὲ δύο ἄλλας συνελήφθησαν καὶ ἀπέθανον εἰς τὰ στρατόπεδα, ἀντιθέτως ὅμως πρὸς τὴν Κυβέρνησίν του, ὁ γενναῖος λαὸς τῆς Ἱσπανίας ποὺ θαυμάζει καὶ ἀγαπᾶ τοὺς γενναίους ἔγραψεν εἰς τοὺς τοίχους «θάνατος εἰς τοὺς ἐπιδρομεῖς» καὶ ἔφθαναν ὥστε νὰ τὰ γράψουν καὶ εἰς τὴν πόρταν τῆς Ἰταλικῆς πρεσβείας. Ἀλλὰ δὲν ὠφείλετο ἀποκλειστικῶς εἰς ἐμέ. Ὁ Ἱσπανικὸς λαὸς ἦτο ἐνθουσιώδης. Διότι εἶναι ἕνας λαὸς γενναῖος, ὁ ὁποῖος ἀγαπᾶ καὶ θαυμάζει τοὺς γενναίους. Καὶ εἶχε φθάσει μέχρι τοῦ σημείου νὰ γράφῃ εἰς τοὺς τοίχους τῆς Μαδρίτης «ζήτω ἡ Ἑλλάς, θάνατος εἰς τοὺς ......». Καὶ τοὺς ἔδιδε μίαν ὀνομασίαν τὴν ὁποίαν ἀπέδιδον εἰς τοὺς Ἰταλοὺς καθὼς θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀποδώσουν καὶ εἰς ἡμᾶς διότι ἀγαπῶμεν ὡρισμένον φαγητόν. Ἔφθασαν δὲ μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἐξώθυραν τῆς Ἰταλικῆς πρεσβείας νὰ γράψουν αὐτὰ ἄν καὶ ἐφυλάσσετο ὑπὸ ἀστυφύλακος. Τοιαύτη ὑπῆρξεν ἡ στάσις τοῦ Ἱσπανικοῦ λαοῦ, ὅλως ἀντίθετος πρὸς τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἠναγκάσθησαν οἱ Ἰταλοί, μένεα πνέοντες καὶ ἀποδίδοντες εἰς ἐμὲ ὅλην αὐτὴν τὴν προπαγάνδαν, νὰ ζητήσουν τὴν ἀνάκλησίν μου ἀπὸ τὸν τότε ὑπουργόν, τὸν κουνιάδον τοῦ Στρατηγοῦ Φράγκο, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀναλάβει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, καὶ τὸν ὁποῖον, ἐπειδὴ ὁ Φράγκο ἀποκαλεῖται «Τζενεραλίσιμο», κοροϊδευτικῶς, οἱ Ἱσπανοί, ἀπεκάλουν «κουνιαδίσιμο». Καὶ ἤθελεν οὗτος νὰ παίξῃ τὸν ρόλον τοῦ Τσιάνο εἰς τὴν Ἰταλίαν. Ἐξετόπισε λοιπὸν τὸν προηγούμενον καὶ ἔγινεν ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐγὼ ἀπεχώρησα. Μὲ ἀντικατέστησεν, ὡς ἐπιτετραμμένος, ἕνας ἄλλος διπλωματικὸς ὑπάλληλος.....

§79Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Τῆς καρριέρας;

§80ΠΕΡ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τῆς καρριέρας ὀνόματι Χατζηβασιλείου, ὁ ὁποῖος ἐκλείσθη εἰς τὴν πρεσβείαν, ἐξεδίωξεν ὅλην τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον ἐγώ— καλῶς ἤ κακῶς— ἐμαγείρευε μόνος του καὶ ὅταν προσήρχετο κανεὶς εἰς τὴν πρεσβείαν ἔβγαινε μὲ τὶς πυτζάμες εἰς τὸ παράθυρον καὶ ἐρωτοῦσε ποῖος εἶναι καὶ τί θέλει. Τοιαύτη ἦτο ἡ παράστασις τῆς πρεσβείας, ἔπειτα ἀπὸ τὴν μεγαλοπρέπειαν τὴν ὁποίαν εἶχον ἐγὼ ἐπιδείξει. Καὶ τὶ μεγαλοπρέπειαν; Ἐδεχόμην κάθε ἑβδομάδα. Ἔκαμον εἰς τὸ μεγάλο ξενοδοχεῖον «Τουρίσι» ἕνα χορὸν καὶ ἕνα καθιστὸν σουπὲ 1.200 ἀνθρώπων. Δηλαδὴ παρεκάθησεν ὅλη ἡ ἐπίσημος Ἱσπανία. Ἔβγαλα ἐκεῖ τὸν πρῶτον μου λόγον Ἱσπανιστί καὶ ἐπλήρωσα ἀπὸ τὴν τσέπην μου 300 χιλιάδες χρυσὲς καὶ ἔτσι ἔφαγα αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπον ὅτι εἶχον διὰ τὰ γεράματά μου. Ὁ ἀντικαταστάτης μου ἀπέβλεπεν εἰς ἄλλο. Εἰς τὸ νὰ εἶναι εὐχάριστος εἰς τὴν Ἱσπανικὴν Κυβέρνησιν. Καί, συνεπῶς, δὲν ἔκαμε κανένα διάβημα. Σημειώσατε ἐδῶ — καὶ λυποῦμαι διότι ἔφυγεν ὁ κ. ὑπουργός, διότι μοῦ τὸν ἐχαρακτήρισεν ὡς ἱκανὸν ὑπάλληλον, διότι φαίνεται ὅτι ἔχει κάποιαν εἰδικότητα εἰς τὰ οἰκονομικὰ τοῦ ἀπήντησα ὅτι: ἐὰν ἱκανοὶ διπλωματικοὶ ὑπάλληλοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κυττάζουν νὰ εἶναι εὐχάριστοι εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι διαπεπιστευμένοι καὶ ὄχι νὰ ὑποστηρίζουν τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα, τότε καλὸν εἶναι νὰ καταργηθῇ ἐντελῶς τὸ Διπλωματικὸν Σῶμα. Νὰ ἐλαφρυνθῇ καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν καταπληκτικὴν δαπάνην, ἡ ὁποία νὰ διατεθῇ διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους καὶ διὰ τὸν Στρατόν καὶ νὰ διορίσωμεν ἐπιτετραμμένους, γεν. προξένους, ἀμίσθους, διότι εἶναι ἄμισθοι οἱ ἐπίτιμοι γεν. πρόξενοι. Σᾶς βεβαιῶ δέ, κύριοι ἐγώ, ὁ ὁποῖος διώρισα τοιούτους Ἱσπανούς, ὅτι οὗτοι εἰργάζοντο πολὺ καλλίτερον παρ’ ὅ,τι ἐργάζονται οἱ τῆς καρριέρας. Δὲν ἐνδιεφέρθη, λοιπόν, ὁ ἀντικαταστάτης μου. Ἐκλείσθη ἐκεῖ μέσα τόσον, ὥστε ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν κατοχὴν ἐδῶ ὁ πρέσβυς τῆς Ἱσπανίας, ὡς ἐπιτετραμμένος, ὁ κ. Καστίλλιο, ἦλθε νὰ μὲ ἴδῃ καὶ μοῦ εἶπεν: Τί εἶναι αὐτὸς ὁ κύριος ποὺ ἐστείλατε ἐκεῖ, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Δὲν τὸν ἔστειλα ἐγώ, ἀπήντησα. Ἐπῆγα, ἐκ καθήκοντος, νὰ τὸν ἴδω καὶ τί νομίζετε ὅτι μοῦ εἶπεν; Τί πᾶς νὰ κάμῃς εἰς αὐτὸν τὸν τόπον ὅπου οἱ ἄνθρωποι πεθαίνουν εἰς τὸν δρόμον; Αὐτά, κύριοι, εὑρῆκεν ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος νὰ εἴπῃ διὰ τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς του. Ὅταν εἶδον οἱ Ἱσπανοί, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται καὶ ἐπειδὴ ἐθεωροῦντο δεσμευμένοι οἱ ἄνθρωποι, ἐπρότεινον εἰς τὸν πλοιοκτήτην νὰ ἀγοράσουν τὸ πλοῖον. Ὁ κ. Μυλωνᾶς ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας τὴν ἄδειαν. Τὸ ὑπουργεῖον ἔδωσε τὴν ἄδειαν, ἀλλὰ εἶπεν ὄχι ὀλιγώτερον τῶν 91 χιλιάδων δολλαρίων νὰ πωληθῇ. Πράγματι, ἤρχισαν αἱ διαπραγματεύσεις διὰ τὴν ἀγοράν. Ἀλλά, ἐν τῷ μεταξύ, ἐφ’ ὅσον εἶδον οἱ Ἱσπανοί, ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ ἐνδιαφέρον τῆς πρεσβείας, τὸ τραβοῦσαν καὶ αὐτοὶ τὸ πρᾶγμα. Ὁ πλοιοκτήτης, φυσικά, ἰδών, ὅτι κινδυνεύει τὸ πλοῖον του νὰ τὸ κρατήσουν, ἐπρότεινεν εἰς τοὺς Ἄγγλους νὰ τὸ ἐπιτάξουν διὰ τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα, ὁπότε θὰ εἶχε μίαν πρόσοδον, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐξησφάλιζε καὶ τὸ πλοῖον. Οἱ Ἄγγλοι τὸ ἐδέχθησαν, ἀλλὰ κατὰ τύπους ἠρώτησαν τὸν ἐπιτετραμμένον τῆς Ἑλλάδος, διότι αὐτὸς ὁ τύπος ἐκπληροῦται. Καὶ ὁ ἐπιτετραμμένος τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ εὐχαριστήσῃ τοὺς Ἱσπανούς, εἶπεν: Ὄχι, νὰ μὴ τὸ ἐπιτάξουν. Τότε τὸ ἐκράτησαν οἱ Ἱσπανοί καὶ τὸ ἐξεμεταλλεύθησαν αὐτὸ τὸ πλοῖον, κύριοι, ἀπὸ τὸ 1940 ἕως τὸ 1951 καὶ ἐκέρδισεν ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις 450 χιλιάδες λίρες ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πλοίου αὐτοῦ. Τὸ εἶχεν ἀσφαλίσει ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις δι’ 137 χιλιάδες λίρες, τὸ δὲ πλοῖον αὐτὸ ἐβυθίσθη εἰς τὰ 1951 ἀπὸ θαλασσοταραχὴν εἰς τὰς ἀκτὰς τῆς Πορτογαλίας. Συνεπῶς, ἀπὸ τὸ πλοῖον αὐτὸ ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις ἐκέρδισε 587 χιλιάδες λίρες. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Τί τῆς ἐκόστισεν ἀφοῦ ἀπὸ Ἑλληνικὸν πλοῖον ἐκέρδισε 587 χιλιάδες λίρες; Τὸ τέλος Φεβρουαρίου τοῦ 1950 ἦλθεν εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἀποζημιώσῃ τὰ παθόντα πλοῖα. Τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα ἐκράτησεν. Σημειώσατε ὅμως, ὅτι τὰ ἓξ πλοῖα τὰ ὁποῖα ἐκράτησεν ἦσαν ἠσφαλισμένα καὶ οἱ πλοιοκτῆται εἰσέπραξαν τὸ ἀσφάλισμα πλήρως καὶ συνεπῶς ἱκανοποιήθησαν. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι, ὅταν εἰσπράξῃ ὁ πλοιοκτήτης τὸ ἀσφάλισμα, ἀποξενοῦται ἐντελῶς τοῦ πλοίου. Ἐὰν αὐτὸ τὸ ναυάγιον ἀνελκυσθῇ, ἀνήκει εἰς τὸ Λόϋδ καὶ τοὺς ἀσφαλιστάς. Συνεπῶς, μόνον περὶ τοῦ Μυλωνᾶ ἐπρόκειτο. Μόνον αὐτὸς ἐπρόκειτο νὰ ἀποζημιωθῇ. Κατὰ τὸ 1953, διότι τότε ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις ἀπεζημίωσε καὶ τὰ ἀγγλικὰ πλοῖα, ὅταν συνεβλήθησαν διὰ 250 χιλ. λίρας, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἔδωσαν τὰς 200, συνεψήφισαν τὰς 80 καί, συνεπῶς, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐπῆρε 120 χιλ. λίρας. Κανονικῶς, αὐτὸς ὁ δυστυχὴς ὁ πλοιοκτήτης ὤφειλε καὶ ἐδικαιοῦτο νὰ πάρῃ ὅσα ἐκόστιζε τὸ πλοῖον του, τὰς 137 χιλ. λίρας, τὰς ὁποίας εἰσέπραξεν ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις ὡς ἀσφάλιστρον. Τόσον τὸ εἶχεν ἀσφαλίσει. Ἐν τούτοις δὲν ζητοῦσεν αὐτὸ τὸ ποσόν. Ἀλλὰ ὅταν ἐμυρίσθησαν οἱ ἄλλοι ἀσφαλισταί, οἱ ἄλλοι πλοιοκτῆται τῶν 6 πλοίων, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ λιρῶν, ἐσκέφθησαν ὅτι ἠδύναντο καὶ πάλιν νὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ νὰ λάβουν μέρος. Καὶ ἐδῶ συνέβη τὸ ἀκόλουθον. Ὁ ὑπουργὸς ἀνέθεσε νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου κ. Σπυροπούλου καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑποθέσεων κ. Ξανθοπούλου–Παλαμᾶ καὶ νὰ τοῦ ὑποβληθῇ τὸ πόρισμα. Πράγματι, οὗτοι ἐμελέτησαν τὰ ζήτημα καὶ ἀπεφάνθησαν περὶ τοῦ δικαίου τῶν ἀπόψεων τοῦ Μυλωνᾶ, κρίνοντες, ὅτι τὸ ζήτημα δύναται νὰ λυθῇ διοικητικῶς ἢ διὰ νόμου. Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἔκαμε τὸ σφάλμα, διὰ νόμου, διὰ Ν. Δ. νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ Ἐφετεῖον. Οἱ τακτικοὶ δικασταί, κύριοι, γνωρίζουν περὶ ναυτιλιακῶν πραγμάτων ὅσον καὶ οἱ ἀνώτατοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ βάθος, δὲν ἔχουν ἰδέαν περὶ αὐτῶν, ὅσον ἐγὼ γνωρίζω σανσκριτικά. Καὶ βγαίνει ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου, ἐνῷ τὸ ζήτημα ἔπρεπε νὰ εἶχε παραπεμφθῆ εἰς τὴν Ἐκτιμητικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς, ὁ ὁποῖος εἶχε πρακτικὰς λύσεις τῶν πραγμάτων αὐτῶν, ἐπηγόρευσεν εἰς τοὺς πλοιοκτήτας νὰ ἀσφαλίσουν τὰ πλοῖα εἰς τὸ Λόϋδ διότι ἐθεώρει ὅτι εἶναι πολὺ περιττὸν νὰ δαπανῶμεν συνάλλαγμα καὶ ὑπεσχέθη ὅτι τὰ πλοῖα ποὺ θὰ ἐβυθίζοντο θὰ τὰ ἐπεζημίωνεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ὅπως καὶ τὰ ἀπεζημίωσε πλήρως. Καὶ ἔχω ἐδῶ τὸν κατάλογον αὐτὸν ποὺ ἀναφέρει ποῖα πλοῖα ἡ ἐκτιμητικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεζημίωσε. Ἀντί, λοιπόν, νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν, εἰς τὴν Ἐκτιμητικὴν Ἐπιτροπήν, τὴν παρέπεμψεν εἰς τὸ Ἐφετεῖον, τὸ ὁποῖον ἐξέδωσε μίαν τραγελαφικὴν ἀπόφασιν καὶ γράφεται εἰς τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεως ὅτι ἐπειδὴ τὰ πλοῖα ἐβυθίζοντο τὸ 1939 ἀπὸ τὰ Γερμανικὰ ὑποβρύχια — σημειώσατε ὅτι τὸ 1939 δὲν εἴμεθα ἀκόμη ἐμπόλεμοι καὶ πράγματι τότε εἰς τὸ Φινιστέρο εὑρίσκοντο Γερμανικὰ ὑποβρύχια καὶ ἐτορπίλλιζον ἰδίως τὰ Ἀγγλικὰ πλοῖα, ἐνῷ τὰ ἰδικά μας ἦσαν οὐδέτερα καὶ δὲν ὑπῆρχε λόγον νὰ τὰ τορπιλλίζουν — ἐπειδή, λοιπόν, λέγει ἡ ἀπόφασις πάντως θὰ ἐτορπιλλίζετο τὸ πλοῖον εἰς τὰ 1939 — δηλαδὴ τὸ Ἐφετεῖον τὸ ἐτορπίλλισεν εἰς τὰ 1939 ἐνῷ τὸ πλοῖον ἐβυθίσθη εἰς τὰ 1951 — καὶ ἐπειδὴ ἦτο ἀνασφάλιστον, πρέπει νὰ πάρῃ 2.500 λίρας ἀποζημίωσιν καὶ 1.000 διὰ τὰ ἔξοδα, 3.500 λίρας. Ἀποτείνομαι, κύριοι, εἰς τὴν συνείδησίν σας. Ἐννοεῖται ὅτι ὅταν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἦλθε νὰ μὲ ἐπισκεφθῇ, ἐπῆγα νὰ ἴδω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ εἰσήγησις τὴν ὁποίαν μοῦ ἔκαμεν ὁ Διευθυντὴς τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν. Διότι, δυστυχῶς, οἱ ὑπουργοὶ εἶναι πολὺ ἀπησχολημένοι, δὲν δύνανται μόνοι των νὰ ἐξετάσουν ὅλας τὰς ὑποθέσεις καὶ ἐπαφίενται εἰς τὰς εἰσηγήσεις τῶν Ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ ἡ εἰσήγησις τοῦ κ. Διευθυντοῦ, τὸν ὁποῖον τότε ἐπῆγα καὶ εἶδα, ἦτο τοιαύτη, ὥστε κατεπλάγην. Δηλαδή, εἶδα ἕνα ἄνθρωπον εἴτε ἀμαθέστατον εἴτε ἐπηρεασμένον. Ὁπωσδήποτε, τί εἶχε συμβῆ, Ὁ κ. Σπυρόπουλος ἦτο καὶ ἀντιπρόσωπος τῶν ἀσφαλιστῶν καὶ ὅταν οἱ ἀσφαλισταὶ ἐμυρίστηκαν, οἱ ἓξ πλοιοκτῆται, οἱ ἀσφαλισταί, οἱ ἄλλοι, ὅταν ἐμυρίστηκαν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ λιρῶν, τὰ ἔφτιασαν ὀλίγον «πλακάκια», ἴσως νὰ ἐπῆγε δὲν ξεύρω καὶ κανεὶς ἀκόλουθος καμμιᾶς Πρεσβείας καὶ γνωρίζετε ὅτι, ὅταν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα ἐμφανίζεται εἷς κλητὴρ Πρεσβείας ὅλα τοὺς παραχωροῦνται. Δὲν ξεύρω. Ἴσως. Καὶ τί μοῦ ὑπεστήριξαν; Ὅτι τὸ πολὺ ποὺ ἠμποροῦμε νὰ δώσωμεν ἦτο αὐτό, διότι καὶ ἡ ἀπόφασις ἔλεγεν ὅτι ἀπόκειται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ ὁρίσῃ τὴν ἀποζημίωσιν. Αὐτό, προσέξατέ το. Εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, καθὼς ἐξηκρίβωσα καὶ νὰ μὲ συγχωρῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τί ὑπεστήριζε καὶ τί μοῦ ὑπεστήριξε νομίζετε, ὁ κ. Λιάτης; Ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου λέγει ρητῶς ὅτι οἱ πλοιοκτῆται δὲν δικαιοῦνται εἰς καμμίαν ἀποζημίωσιν διότι ἀπεζημιώθησαν. Καὶ ὁ μόνος ποὺ δικαιοῦται εἶναι ὁ Μυλωνᾶς, τοῦ λέγω. Μοῦ εἶπε: Ναί, ἀλλ’ ἔχω καὶ μίαν αἴτησιν τῶν 6, τῶν ἄλλων. Νὰ τοὺς διώξετε, τοῦ λέγω, αὐτοὶ ἀπεζημιώθησαν. Ἡ ἀπόφασις τὸ λέγει ρητῶς. Δὲν ἔχουν κανὲν δικαίωμα. Λέγει: Δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμε καὶ περισσότερα, διότι θὰ ἠρνῆτο ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ. Ἀλλά, κύριοι, αἱ 200.000 λίραι, ἀφοῦ σᾶς λέγω ὅτι ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις ἔλαβε 587.000 λίρας, ἐξ αὐτῶν, αἱ 200.000 προῆλθον ἀπὸ τὸ «Λένα», ἀπὸ τὸν Μυλωνᾶν. Τί ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν κ. Λιάτην. Ξέρετε, λέγει, αὐτὰ τὰ χρήματα ἐδόθησαν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας. Δὲν ἐβυθίσθη, βλέπετε, τὸ πλοῖον τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ. Ἐβυθίσθη ἡ Ἑλληνικὴ σημαία. Καὶ ἀντελήφθην ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔκαμεν τὴν σκέψιν, καλὸν εἶναι νὰ τὰ πάρωμεν διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Διότι μοῦ τὸ εἶπον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ δώσωμεν 6.000 νὰ ἀγοράσῃ καμμίαν φορτηγίδα αὐτὸς ὁ δυστυχὴς καὶ τὰ ἄλλα νὰ τὰ πάρῃ ὁ προϋπολογισμός. Ἀλλά, σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι ἐπιτετραμμένον ἕνα Κράτος νὰ παίρνῃ τὰ χρήματα ἑνὸς ἰδιώτου νὰ τὰ ἰδιοποιῆται χρήματα τὰ ὁποῖα εἰδικῶς ἐδόθησαν δι’ αὐτὸν καὶ μόνον, διὰ νὰ ἀποζημιωθῇ... Τὸ πρᾶγμα εὑρίσκω ὅτι εἶναι καταπληκτικόν. Εἶπον τότε καὶ εἰς τὸν κ. Διευθυντήν: διατὶ δὲν παρεπέμψατε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν Ἐκτιμητικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας; Δὲν ἔχομεν, λέγει, πολλὴν ἐμπιστοσύνην. Δὲν εἶχεν ἐμπιστοσύνην, εἶχεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἑαυτόν του. Ἀκούσατε ποία εἶναι ἡ Ἐπιτροπή. Ἡ πρωτοβάθμιος,—εἶναι δύο Ἐπιτροπαί—, διὰ νὰ κρίνετε, ἀποτελεῖται ἀπὸ Πρωτοδίκην, Πρόεδρον, ναυπηγὸν τοῦ Β. Ν. πλοίαρχον τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ἀντιπρόσωπον τῶν ἐφοπλιστῶν Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Κράτους. Ἡ Δευτεροβάθμιος, ἀπὸ Ἀρειοπαγίτην, Ἐφέτην, πλοίαρχον τοῦ Β. Ν., πλοίαρχον τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Κράτους, Διευθυντὴν τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Ὁ κ. Λιάτης δὲν εἶχεν ἐμπιστοσύνην εἰς αὐτούς. Λοιπόν, κύριοι, ἀποτείνομαι εἰς τὸν κ. Εὐταξίαν, διότι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔχει ἄλλωστε τὸ Κράτος νὰ πάρῃ καὶ μία τρίτην δόσιν ἀπὸ τὴν Ἱσπανικὴν Κυβέρνησιν. Ἤδη εἰσέπραξε 120. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καθὼς σᾶς εἶπον, ἤθελε νὰ κάμῃ τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ ὅταν, ἔλειπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως συνήθως λείπουν, ἵπτανται οἱ ὑπουργοί, ἐπωφελήθη ἡ Ὑπηρεσία διὰ τοῦ κ. Κανελλοπούλου νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν πρότασιν διὰ τὰς 6.000 νὰ τοῦ δοθοῦν. Ἀλλὰ ὁ κύριος Κανελλόπουλος ἀντελήφθη καὶ ἤξευρε τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ τὸ ἀπέρριψεν. Δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει μακρὰν οἰκογενειακὴν παράδοσιν καὶ ἐντιμωτάτην πολιτικὴν παράδοσιν, διότι ἐγὼ συνεδεόμην μὲ τὸν θεῖον του καὶ ἤμουν καὶ ὑπουργός του καὶ πολὺ συνεδεόμην ὅταν ἦτο ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του αὐτό, ὥστε νὰ συντελέσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ πάρουν μίαν ἀπόφασιν καὶ νὰ δώσουν τοὐλάχιστον εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ἔστω ὄχι τὰς 137 χιλιάδας ἀλλὰ 50 ἢ 60 χιλιάδας λίρας, 70 χιλιάδας νὰ ἀντικαταστήσῃ ἕνα πλοῖον διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ζήσῃ ἢ μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ ἐργασθῇ, διότι, σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι πρόσφυξ, ἀηδιασμένος μὲ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, καὶ μένει εἰς Βραζιλίαν μὲ τὴν οἰκογένειάν του καὶ περιμένει αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐπαναπατρισθῇ.

§81Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σᾶς δώσω μίαν συμπληρωματικὴν πληροφορίαν, ἡ ὁποία προορίζεται διὰ σᾶς. Τὸ Ναυτικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς ἀπεφάνθη διὰ πράξεώς του ὅτι καὶ ὡς ἄχρηστον ὑλικόν, ἐν διαλύσει τοῦ πλοίου, θὰ ἔπαιρνε τοὐλάχιστον 24.000 λίρας.

§82Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ τὰ πάρῃ ὅλα.

§83ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ τὰ πάρῃ ὅλα, ἀλλὰ εἰσπράξατέ τα σεῖς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐλησμόνησα, κύριοι νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅταν ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ δώσῃ τὸ πλοῖον, αὐτὸς ὁ δυστυχὴς ἔστειλεν ὁλόκληρον πλήρωμα εἰς τὴν Ἱσπανίαν, τὸ ὁποῖον παρέμεινεν ἐκεῖ 5 μῆνες φαντάζεσθε τί ἔξοδα. Μετὰ 5 μῆνας ἐπανῆλθεν, ἀπέστειλε τὸν ἀδελφόν του νὰ μείνῃ ἐκεῖ καὶ ἐδαπάνησεν ἐκτὸς τῆς ζημίας τοῦ πλοίου του, ἐδαπάνησε 18 χιλιάδας λίρας διὰ τὸ πλήρωμα καὶ διὰ τὰς μεταβάσεις καὶ κατεστράφη. Συνεπῶς, ἀποτείνομαι καὶ εἰς τοὺς δύο ὑπουργοὺς νὰ τὸ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Εὐταξίαν νὰ ἐπέμβῃ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐξωτερικῶν, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει δὲν ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον, οἱοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι, δὲν πρόκειται περὶ φίλου, ἄγνωστος, εἶναι σᾶς εἶπα ὅτι καὶ περὶ ἐχθροῦ μου ἐὰν ἐπρόκειτο τὸ ἴδιον θὰ ἔκαμα θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος δριμύτατος καὶ μὲ τοιαύτην δριμύτητα, ὥστε οἱ συνάδελφοί μου τοῦ Συναγερμοῦ θὰ ἐξαγάγουν τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐγὼ μετέστην τοῦ Συναγερμοῦ. Καὶ πράγματι, θὰ μεταστῶ τοῦ Συναγερμοῦ καὶ θὰ προσχωρήσω εἰς τοὺς 12 ἀνεξαρτήτους τοῦ Κέντρου (χειροκροτήματα), τῶν ὁποίων θὰ ἀναλάβω τὴν ἀρχηγίαν, διότι μόνον ἐγὼ γνωρίζω νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν. Ἀντιπολίτευσις δὲν ὑπάρχει, εἶναι κεντήματα, τὰ ὁποῖα κάμουν, ὅπως κάμνουν οἱ ... (δὲν ἠκούσθη) ... εἰς τὰς ταυρομαχίας, κεκτήματα εἶναι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐνῷ ἐγὼ θὰ ἀποδειχθῶ μαντατόρ. (Χειροκροτήματα).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§85Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἠναγκάσθη νὰ ἀποχωρήσῃ, διότι ἐδίδετο ἕνα γεῦμα πρὸς τιμήν του εἰς ξένην Πρεσβείαν καὶ ὁ κ. συνάδελφος, δὲν θὰ ἠμποροῦσε, τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ μὴ μεταβῇ. Θὰ δώσω ἐγὼ μερικὰς ἐξηγήσεις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μοῦ προσεκομίσθησαν τόσον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ ἤθελον, μάλιστα, νὰ προσθέσω καὶ μίαν ἄλλην πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ φαίνεται ὅτι τὴν ἀγνοεῖ ὁ προλαλήσας ρήτωρ, ὅτι μετὰ ἀπὸ μακρὰς διαπραγματεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μεταξὺ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶχεν ἀχθῆ εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη διὰ μιᾶς γνωμοδοτήσεώς του, ἡ ὁποία ἐξεδόθη τὸ 1951, ὅτι βάσει τῆς ὑπογραφείσης συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἱσπανίας, δέον νὰ ἀποζημιωθῇ κατὰ προτίμησιν ὁ πλοιοκτήτης τοῦ «Λένα» καὶ μετὰ τοῦτον νὰ ἀποζημιωθῇ πᾶς τρίτος. Αὐτὰ τὰ λέγω πρὸς ἀπόρριψιν τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Ἀργυροπούλου. Δυστυχῶς, ὅμως καθὼς προκύπτει ἀπὸ τὸν φάκελλον αὐτὸν καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἔγγραφα, ἡ ἀποζημίωσις ἡ δοθεῖσα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἀφορᾷ ὄχι τὸ πλοῖον «Λένα», ἀλλὰ τὰ ἓξ ἄλλα πλοῖα. Εἶναι ἐν ὅλῳ 7 πλοῖα, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπῆρε τὴν ἀποζημίωσιν τῶν 120 χιλ. λιρῶν καὶ διεκδικεῖ ἀκόμη ἄλλας 60 χιλιάδας λίρας ἡ δὲ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις κατακρατεῖ ταύτας, διότι προέβαλον ἀξιώσεις δύο ἐκ τῶν ἰδιοκτητῶν διὰ δύο πλοῖα, τὸ «Σωκράτης» καὶ τὸ «Ἰλόνα».

§86Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις ὄχι δι’ αὐτὰ τὰ πλοῖα, ἀλλὰ ζητεῖ κάποιαν ἀποζημίωσιν διὰ κάποιαν ἀπώλειαν.

§87Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πάντως στασιάζεται τὸ ζήτημα καὶ δὲν ἔχει πληρώσει τὰς 60.000 λίρας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς συμφωνίας τῶν 180.000 λιρῶν, ὅταν λοιπὸν τὸ θέμα αὐτὸ ἤχθη ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀκριβῶς διότι ἐθεώρησεν ὅτι δὲν θὰ ἠμποροῦσεν ἡ Κυβέρνησις μὲ μίαν ἁπλῆν διοικητικὴν ἀπόφασιν ἢ μὲ μίαν ἀπόφασιν ἁπλῶς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ λύσῃ τὰ θέμα, ἐθεώρησεν ὅτι θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ ἀποτανθῇ εἰς τὰ Ἑλληνικὰ δικαστήρια. Καὶ ἀνέθεσε τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἰς τὸ Ἐφετεῖον. Δὲν γνωρίζω τί ὑπεστήριξεν ὡς αἴτημα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ὁ ἰδιοκτήτης. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι τὸ δικαστήριον ἐξέδωκε μίαν ἀπόφασιν καὶ ἐπεδίκασε 3.500 λίρας χαρτίνας μόνον, ἀπέρριψε δὲ τὰ ἄλλα καὶ ἐνέκρινε μόνον τὸ ποσὸν τῶν 3.500 λιρῶν διὰ τὸ πλοῖον αὐτό.

§88ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἀπεφάνθη ὅτι οἱ ἄλλοι δὲν ἔχουν κανένα δικαίωμα.

§89Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τώρα λοιπόν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εὑρίσκεται πρὸ μιᾶς ἀνεκκλήτου ἀποφάσεως τοῦ δικαστηρίου καὶ καταλαβαίνετε ὅτι εἶναι ἀκόμη εἰς δυσκολωτέραν θέσιν ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πρότερον, ὅταν δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀπόφασις.

§90Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τὰ ὑπόλοιπα χρήματα ποῖος θὰ τὰ πάρῃ;

§91Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δι’ αὐτὸ τὸ πλοῖον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἄλλα ἓξ πλοῖα. Εἶναι ἀποζημίωσις καὶ διὰ τὰ ἄλλα ἓξ πλοῖα, δὲν εἶναι εἰδικὴ ἀποζημίωσις διὰ τὸ «Λένα», ἀλλὰ εἶναι ἀποζημίωσις διὰ τὰ 7 πλοῖα.

§92ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπόφασις λέγει ὅτι δὲν δικαιοῦνται οἱ ἄλλοι οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως, ἐτελείωσεν ἡ ἱστορία αὐτή. Αὐτὸ συνέβη διότι αὐτοί, ὅταν εἶδαν τὶς λίρες, ἔβαλαν καὶ τὸν κ. Σπυρόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντιπρόσωπος τοῦ Λόϋδ, διὰ νὰ ἁρπάξουν ὅ,τι ἠμποροῦν. Εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἀπόκειται τελικῶς νὰ ἀποφασίσῃ.

§93Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Οἱ πλοιοκτῆται τῶν ἄλλων πλοίων εἰσέπραξαν τὴν ἀσφάλειαν;

§94Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως τὴν εἰσέπραξαν.

§95Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τότε πῶς θὰ πάρουν καὶ ἄλλα;

§96Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐὰν ἔλαβε τὴν ἀποζημίωσιν αὐτὴν τῶν 120.000 λιρῶν τὴν ἔλαβε διὰ τὰ 7 πλοῖα, διότι εἶναι ἄλλα 6 πλοῖα.

§97Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὅταν τὸ Νομικὸν Συμβούλιον λέγῃ ὅτι ἐὰν κάποιος πρέπει νὰ ἀποζημιωθῇ ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὄχι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰσέπραξαν τὴν ἀξίαν τῶν πλοίων των, ἀπὸ τὴν ἀσφάλειαν, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ δὲν ἔλαβε τίποτε, τότε τί τοὺς ἐπαναφέρομεν αὐτοὺς ἀφοῦ οὔτε κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου οὔτε κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου πρέπει νὰ πάρουν.

§98ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Φθάνει μέχρι παρεξηγήσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ὡρισμένος ὑπάλληλος.

§99Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἤθελον νὰ ἐξηγήσω ὅτι ἡ ἀποζημίωσις, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις δὲν τὴν ἐδέχθη εἰδικῶς μόνον διὰ τὸ πλοῖον αὐτὸ ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἄλλα 6 πλοῖα. Αὐτὸ δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ.

§100Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μήπως ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της ὅτι οἱ περισσότεροι πλοιοκτῆται αὐτῶν τῶν βυθισθέντων πλοίων εἶχον εἰσπράξει τὴν ἀποζημίωσιν καὶ συνεπῶς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφύγουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ ζητοῦν δύο φορὲς ἀποζημίωσιν; Ἀπὸ τὰ ποσὰ ποὺ ἀνέφερεν ὁ ναύαρχος, βλέπετε ὅτι ἑνὸς καὶ μόνον πλοίου ἡ διαχείρισις ἄφησε ποσὸν ὑπερβαῖνον τὸ τριπλάσιον τῆς ἀποζημιώσεως ἡ ὁποία ἐδόθη καὶ διὰ τὰ 7 πλοῖα.

§101Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀκούσατε τὸ ἐπιχείρημα καὶ τῶν ἄλλων πλοιοκτητῶν, ὅτι οἱ ἀσφαλισταί των ἠξίωσαν τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἀσφαλειῶν καὶ τὰ ἐπέστρεψαν.

§102ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπέστρεψαν τίποτε.

§103Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ Ὑπουργεῖον πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ, ἐὰν δηλαδὴ εἰσεπράχθη. Διότι ὅταν βγῇ συνάλλαγμα ἀπὸ ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἔγκρισις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Μήπως πρὶν δώσετε μίαν ὁριστικὴν ἀπόφασιν, κ. ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ θέμα αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ μελετήσετε τὸν φάκελλον καὶ νὰ ἔχετε συγκεκριμένα στοιχεῖα ὁπότε θὰ τοὺς εἴπητε, σεῖς κύριοι, δὲν δικαιοῦσθε τίποτε. Τὸ τὶ κατώρθωσεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν ἔναντι τῶν 7 πλοίων, θὰ τὸ δῇ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν της καὶ τὸ δίκαιον τὶ ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ. Κανένας δὲν νομίζει ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ πρέπει νὰ πάῃ εἰς ἕνα. Ἀλλά, ὑπάρχουν ἄλλαι κατηγορίαι ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ζημίας κατὰ τὸν πόλεμον. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεζημιώθησαν διὰ τὰ μουλάρια τὰ ὁποῖα τοὺς ἐπέταξεν ὁ Ἑλληνικὸς στρατός. Ὑπάρχουν δηλαδὴ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐὰν πλεονάσουν 150.000 λίραι, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποζημιωθοῦν χωρὶς νὰ πάρουν οἱ πλοιοκτῆται, οἱ ὁποῖοι εἰσέπραξαν ἤδη τὸ ἀντίτιμον τοῦ πλοίου των καὶ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν πλέον καὶ ἄλλην ἀποζημίωσιν.

§104Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως λελυμένον διότι ἔχομεν καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἐφετείου, ἡ ὁποία ὁριστικῶς ἔταμε, πλέον, τὸ ζήτημα. Δὲν γεννᾶται πλέον κανένα ζήτημα διὰ τοὺς πλοιοκτήτας τῶν ἄλλων 6 πλοίων ἀλλὰ διὰ τὸ ἕβδομον καὶ θέλω νὰ ἐξηγήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς ὅτι τὴν ἀποζημίωσιν τῶν 6 αὐτῶν πλοίων πρέπει νὰ τὴν λάβῃ μονομερῶς ὁ πλοιοκτήτης τοῦ «Λένα».

§105Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Νὰ μᾶς πληροφορήσετε πόσα χρήματα ἐπῆραν ἀπὸ τὴν ἀσφάλειαν τὰ ἓξ ἄλλα πλοῖα.

§106Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ τὸ θέμα δὲν ὑπάρχει πλέον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ ἐγὼ φοβοῦμαι ὅτι μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ δικαστηρίου εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ ὑπάρξῃ θέμα καὶ διὰ τὸν ἕβδομον. Διότι κατὰ ποῖον τρόπον θέλετε, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία ἀνέθεσεν εἰς τὰ δικαστήρια τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἐξεδόθη ἀνέκκλητος ἀπόφασις, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν πάλιν τὸ ζήτημα; Ἐξεδόθη νόμος ὅταν εἶσθε καὶ σεῖς, κ. Καψάλη, μέλος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία εἶναι ἀνέκκλητος δι’ ἡμᾶς.

§107ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ ἰδία ἡ ἀπόφασις λέγει, ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δύναται νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ἐπὶ τῆς ἀποζημιώσεως. Μέχρι τοῦ 1948 οἱ ἄλλοι 6 πλοιοκτῆται οὔτε ἐσκέφθησαν νὰ ζητήσουν τίποτε. Διότι, κατὰ τοὺς κανόνας τῆς ἀσφαλίσεως ἠσφάλισαν τὰ 6 πλοῖα εἰς τὸ Λόϋδ, ὅσον ἐστοίχιζαν καὶ ἐπῆραν ὁλόκληρον τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀσφαλίστρων. Καὶ καθὼς ἐξήγησα, ἐὰν ἀνελκυσθοῦν τὰ πλοῖα αὐτά, τὸ Λόϋδ θὰ τὰ πάρῃ, δὲν ἔχουν αὐτοὶ πλέον κανένα δικαίωμα. Μέχρι τοῦ 1948 δὲν ἐσκέφθησαν νὰ διεκδικήσουν ἀποζημίωσιν κλπ. Ἀλλὰ ἕως τὸ 1949 οὔτε κἂν ἐσκέφθησαν νὰ ζητήσουν ἀποζημίωσιν. Ὅταν ὅμως εἶδον ὅτι ἡ Ἱσπανικὴ Κυβέρνησις ἔδωσεν τὰ χρήματα, τότε ἐνεφανίσθησαν. Ἐν ἀνάγκῃ ἂς ἐκδοθῇ ἀπόφασις ἵνα ἡ ὑπόθεσις παραπεμφθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰδικὴν Ἐκτιμητικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν δύναται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν νὰ λαμβάνῃ αὐθαιρέτους ἀποφάσεις.

§108Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἐφετείου ἀφίνει εἰς τὴν Κυβέρνησιν σχετικὴν εὐχέρειαν, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Ναύαρχος;

§109Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀφίνει. Ἐκφράζονται μάλιστα καὶ ὡρισμέναι ἀμφιβολίαι ἐὰν τὸ πλοῖον ἀνήκῃ πράγματι εἰς τὸν Μυλωνᾶν.

§110ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ κακοηθεστάτης συκοφαντίας.

§111Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐξετέθησαν τὰ πράγματα, καὶ ὁ κ. Σπυρόπουλος ἐξεπλάγη ἐναντίον τῶν 6 αὐτῶν κυρίων, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ βάλουν χεῖρα εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἀποζημίωσιν, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει ἀποζημίωσιν ἀπὸ τὴν ἀσφάλειαν, ἀγοράσαντες πλοῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐκέρδισαν 100πλάσια. Καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Βενιζέλου ὁ ὁποῖος εἶπε τότε ὅτι δὲν δικαιοῦνται οὗτοι νὰ λάβουν τίποτα.

§112Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα τῶν ἓξ πλοιοκτητῶν δὲν ὑφίσταται πλέον, διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἑβδόμου θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ μὴ διαβληθῶμεν.

§113Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ καταθέσητε νομοσχέδιον;

§114Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ ἐναπόκειται εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§115Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δίκαιον θὰ ἦτο νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸν συνάδελφόν σας ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ νὰ ἀναλάβητε τὴν εὐθύνην τῆς σχετικῆς εἰσηγήσεως εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4

§117Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Παρασκευήν.

§118Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει, νὰ συζητηθῇ ἀπόψε διότι τὸ θέμα αὐτὸ ἀπασχολεῖ τὴν κοινὴν γνώμην.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§120ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§121Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Αὐτὸ σημαίνει κατάργησιν τοῦ ἐλέγχου.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινούσης τῆς Βουλῆς, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥραν 9.45′ μ. μ.)