1955.04.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 69η

Παρασκευὴ 1 Ἀπριλίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ.κ. Π. Οἰκονομίδη, Κ. Ἀδαμοπούλου, Σ. Κωτιάδη καὶ Ν. Πετρίδη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χανίων, διαμαρτυρομένου διὰ μὴ ἵδρυσιν Ὑφυπουργείου Κρήτης καὶ συνεπῶς δι’ ἄνισον μεταχείρισιν Κρήτης ἔναντι τῶν λοιπῶν περιφερειῶν Ἑλλάδος. Οἱ βουλευταὶ Καλαμῶν κ.κ. Ν. Κάρτσωνας καὶ Ι. Ψαρρέας καταθέτουν ἀναφορὰν ἐκτάκτων ἡμερομισθίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων Κέντρου Κοινων. Προνοίας Μεσσηνίας ζητούντων μονιμοποίησιν αὐτῶν καὶ ἔνταξίν των εἰς ἀνάλογον πρὸς τὰ ἔτη δημοσίας ὑπηρεσίας των, βαθμόν. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Στανοῦ–Χαλκιδικῆς, ζητούντων, ὅπως ἀνασταλῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ φοίτησις τῶν ἄνω τοῦ 14ου ἔτους τῆς ἡλικίας των ἀναλφαβήτων τέκνων των, καθ’ ὅσον ταῦτα ἐργάζονται μακρὰν τοῦ χωρίου των, ὡς γεωργοὶ ἢ κτηνοτρόφοι. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν προσωρινῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ρόδου, ζητούσης ἀναστολὴν τῆς διώξεως τῶν καθυστερούντων εἰσφορὰς πρὸς τὸ ΤΕΒΕ καὶ τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἐκκρεμῶν μηνύσεων κατ’ αὐτῶν μέχρι τῆς 31.12. 1955, καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων ὀφειλῶν εἰς δόσεις κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Αἰγίνης κ. Σ. Καναβαριώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Β. Ἀποστολοπούλου καὶ λοιπῶν ποιμένων κατοίκων Αἰγίνης, ζητούντων ἀπαγόρευσιν τῆς ἐκμισθώσεως ἐκτάσεων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Χρυσολεοντίσσης, πρὸς βόσκησιν εἰς ποιμένας μὴ ἐξ Αἰγίνης καταγομένους. Οἱ βουλευταὶ Καλαμῶν κ.κ. Ν. Κάρτσωνας καὶ Ι. Ψαρρέας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρηνοφυγαλείας, ζητούντων νομιμοποίησιν τῶν μέχρι σήμερον γενομένων ἀναφυτεύσεων σταφιδαμπέλων, ἐπαναφύτευσιν τῶν κατὰ τὴν κατοχὴν ἐκριζωθεισῶν ἐκτάσεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καλαμῶνος, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀποπεράτωσιν κατασκευῆς ὁδοῦ 4 χιλιομέτρων, διὰ τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον ἡ Κοινότης ἔχει δαπανήσει περὶ τὰς 120.000 δρχ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας ἀφορῶντος τὴν ὑπ’ ἀριθ. 88 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως καταστάσεις, ἐξ ὧν ἐμφαίνονται τὰ κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1951–52, 1952–53, 1953–54 καὶ τὸ πρῶτον τετράμηνον τοῦ οἰκ. ἔτους 1954–1955 δαπανηθέντα εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ποσὰ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων γεφυροδοποιΐας καὶ ἔργων ἀεροδρομίων καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν καὶ εἰδικώτερον εἰς τὰς περιφερείας τῶν Νομῶν Ἀττικῆς καὶ Θεσσαλονίκης, συνταχθείσας βάσει στοιχείων τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων Ὑπηρεσίας Ἐντελλομένων Ἐξόδων καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Περαιτέρω διαχωρισμὸς τῶν δαπανῶν κατὰ μερικώτερα διαμερίσματα τῶν Νομῶν Ἀττικῆς καὶ Θεσσαλονίκης δὲν εἶναι δυνατὸς βάσει τῶν εὑρισκομένων παρὰ τῇ Ὑπηρεσίᾳ τῶν Ἐντελλομένων Ἐξόδων στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παπαδοπούλου. Ἐπὶ τῆς καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 405 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Α. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ὅτι κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος 1954–55 εἰς μὲν τὰ Δημόσια Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐνεγράφησαν 186.247 μαθηταὶ εἰς δὲ τὰ Ἰδιωτικὰ Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως 24.595 μαθηταί. β) Ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν σχολικὸν ἔτος 1953–54 ἀπελύθησαν ἐκ μὲν τῶν Δημοσίων Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως 18.135 μαθηταὶ ἐκ δὲ τῶν ἰδιωτικῶν τοιούτων 1.865 μαθηταί. γ) Ὅτι κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1954–55 εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τοῦ Κράτους εἰσῆλθον 3.661 σπουδασταί. δ) Ἐπὶ τῆς 4 καὶ 5 ἐρωτήσεως ἤτοι περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προσλαμβανομένων εἰς Δημοσίας θέσεις καὶ περὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῶν ἀνέργων ἀποφοίτων τῶν Γυμνασίων καὶ λοιπῶν ἰσοτίμων Σχολῶν δὲν τυγχάνομεν ἡμεῖς ἁρμόδιοι πρὸς παροχὴν τῶν σχετικῶν πληροφοριῶν ἀλλὰ καὶ δὲν κατέχομεν στοιχεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2608)1366)22.3. 1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαπεμφθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 401)21.3.1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ Γυμνασιάρχαι ἢ ἄλλος τις ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς νὰ παραπέμπωσι τοὺς γονεῖς καὶ κηδεμόνας τῶν ἀπορριφθέντων μαθητῶν εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτάς, ἢ καὶ εἰς τὰς προϊσταμένας αὐτῶν ἀρχάς, ἀλλὰ τοὐναντίον τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἐπανειλημμένως δι’ ἐγκυκλίων του ἀπαγορεύσει νὰ ὑποδεικνύωσιν οἱ Διευθυνταὶ τῶν σχολείων εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους τὴν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ἢ ἄλλην τινὰ ὁδὸν πρὸς ἐπίλυσιν λελυμένων αἰτημάτων των. Λαμβάνοντες γνῶσιν τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. Κουτσοπετάλου, προέβημεν ἀμέσως εἰς τὴν διενέργειαν τῶν δεόντων διὰ τὴν πειθαρχικὴν δίωξιν τοῦ Γυμνασιάρχου Λεβαδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1955

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2202 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 373 ἐ.ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τῶν ἐπαγγελματικῶν ἐξετάσεων τῶν ἐκ Ρουμανίας προσφύγων διπλωματούχων μηχανικῶν. Οἱ διπλωματοῦχοι Ἀνωτάτων Σχολῶν τῆς Ἀλλοδαπῆς ὁμοταγῶν πρὸς τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον ὑποβάλλονται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 36 τοῦ Α. Ν. 1477)38 καὶ τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Ν. Δ. 1377)1942 εἰς εἰδικὰς ἐξετάσεις προκειμένου νὰ τύχωσι ἀδείας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ἐν Ἑλλάδι. Ἡ ὑποχρέωσις αὕτη ἐπιβάλλεται ὄχι μόνον εἰς πάντας τοὺς διπλωματούχους τῶν Πολυτεχνείων τῆς ἀλλοδαπῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀποφοιτῶντας ἐκ τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου. Παρὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω διατάξεων ἐπιβαλλομένην ὑποχρέωσιν δι’ ἐπαγγελματικὰς ἐξετάσεις, ἐκτιμῶντες τὴν δύσκολον θέσιν εἰς ἣν εὑρίσκονται οἱ ἐκ Ρουμανίας πρόσφυγες διπλωματοῦχοι Μηχανικοί, ἀπεστείλαμεν ὑπόμνημα τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον μὲ τὴν θερμὴν σύστασιν νὰ ἐξετασθῇ ὑπὸ τῆς Συγκλήτου τοῦ Ἱδρύματος μετὰ πάσης εὐμενείας τὸ αἴτημα τοῦτο. Ἡ Σύγκλητος τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου ἐξετάσασα εἰς εἰδικὴν συνεδρίαν τὸ θέμα τοῦτο ἀπεφάνθη, ὅτι διὰ λόγους προστασίας τῆς Κοινωνίας τυγχάνει ἀπαραίτητος ἡ κατόπιν δοκιμασίας χορήγησις ἀδείας ἐξασκήσεως ἐπαγγέλματος εἰς πάντας τοὺς διπλωματούχους τῶν Πολυτεχνείων τῆς Ἀλλοδαπῆς καὶ συνεπῶς ἦτο ἀδύνατον νὰ χορηγηθῇ ἄδεια ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος εἰς τοὺς ἐκ Ρουμανίας πρόσφυγας διπλωματούχους Μηχανικούς. Μετὰ τὴν ἀρνητικὴν ὡς ἀνωτέρω ἄποψιν τοῦ Ε.Μ.Π. ἐπανήλθομεν ἐκ νέου εἰς αὐτὸ καὶ ἐζητήσαμεν τὴν γνώμην τῆς Συγκλήτου ἐπὶ τῆς δυνατότητος ἱκανοποιήσεως τοῦ ὡς εἴρηται αἰτήματος, ἀλλὰ καὶ πάλιν ἡ Σύγκλητος ἐνέμεινεν εἰς τὴν προηγουμένην ἀρνητικὴν ἀπόφασίν της, κατόπιν δὲ τούτου ἐγνωρίσαμεν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ὅτι ἄνευ συμφώνου γνώμης τοῦ Ε.Μ.Π. ἥτις κατὰ νόμον ἀπαιτεῖται, δεδομένου ὅτι τὸ Ε. Μ. Πολυτεχνεῖον εἶναι κατὰ τὸ Σύνταγμα ἵδρυμα αὐτοδιοικούμενον, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματός των. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐλήφθη πρόνοια μειώσεως τῶν νομίμων τελῶν διὰ τὴν λῆψιν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος ἐξαιρετικῶς διὰ τοὺς Ἕλληνας πρόσφυγας ἐκ Ρουμανίας, ἐκδοθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 117541)5. 11.54 ἀποφάσεως ἡμῶν, δι’ ἧς ὁρίζεται ὅτι ἀπαλλάσσονται οὗτοι τῶν τελῶν κατὰ τὸ ἥμισυ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ριζιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2439)16.3.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 15.3.55 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ριζιώτη περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν δοθείσης παρ’ ἡμῶν ἐντολῆς καταρτίζεται σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1846)51 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ ὀρθολογιστικωτέρα ἀντιμετώπισις τῶν ἀσφαλιστικῶν προβλημάτων τοῦ ΙΚΑ εἰς τρόπον ὥστε νὰ δύναται τὸ ΙΚΑ νὰ ἀνταποκρίνεται πληρέστερον εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους αὐτοῦ. Κατὰ τὴν τελικὴν ἐπεξεργασίαν, τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου θὰ ἐξετασθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δρόσου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 2392)17.3.55 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δρόσου, περὶ πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Εἰρηνοδίκου Χρυσουπόλεως ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Α.Δ.Σ. ἐτοποθετήθη ἤδη παρὰ τῷ Εἰρηνοδικείῳ τούτῳ διὰ μεταθέσεως ὁ Εἰρηνοδίκης Νέστου Σόλων Κιοϊλός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1724)55 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐν Λάκκᾳ μεταβατικοῦ Εἰρηνοδικείου Ἐρρινεοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρηγγέλθη ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Πατρῶν, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν τοὺς λόγους τῆς μὴ μέχρι τοῦδε ἐφαρμογῆς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1955 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Χ. ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μάνου Κωλέττη– Οἰκονόμου. 1. Ἡ ἐγκατάστασις στρατ. Μονάδος εἰς Ἄργος εἶναι θέμα πολυσύνθετον καὶ ἐξαρτώμενον ἀφ’ ἑνὸς ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ Στρατοῦ καὶ δὴ τῶν Ἐκπαιδευτικῶν Μονάδων καὶ ἀφ’ ἑτέρου καὶ κυρίως οἰκονομικῶν συνδυασμῶν καὶ παραγόντων. Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ ὅτι δημιουργία Στρατ. ἐγκαταστάσεων Μονάδος προαπαιτεῖ δαπάνην ὕψους ἄνω τῶν 20 ἑκατομμυρίων δεδομένου ὅτι ἅπασαι δέον νὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἀπ’ ἀρχῆς ὡς μὴ ὑφισταμένης οὐδεμιᾶς τοιαύτης, αἱ δὲ ὑπάρχουσαι παλαιαὶ ἐγκαταστάσεις τῆς Στρατ. ὑπηρεσίας ἐντὸς τοῦ Ἄργους οὔτε προσφέρονται ἀλλ’ οὔτε καὶ ἐνδείκνυται θέσις. 2. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω δαπανῶν ἑτέρα ἐπιπρόσθετος καὶ σοβαρὰ τοιαύτη τυγχάνει ἡ δαπάνη ἀποκτήσεως καταλλήλου χώρου ὅστις πρέπει νὰ κυμαίνεται μεταξὺ 500 καὶ 1000 στρεμμάτων. Ὁ ἐν λόγῳ χῶρος πρέπει νὰ πληροῖ καὶ τὰς ἀπαραιτήτους τεχνικὰς συνθήκας ἵνα κριθῇ κατάλληλος διὰ τὸν ὑπ’ ὄψιν σκοπόν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ ΓΕΣ διέταξε πρὸς τὸ παρόν, τὴν ἐνέργειαν ἀναγνωρίσεως πρὸς συγκέντρωσιν τῶν ἀπαιτουμένων τεχνικῶν στοιχείων, ἵνα τὸ ὅλον θέμα ἐφ’ ὅσον συντρέχουν αἱ ἀπαραίτητοι συνθῆκαι παραμένει ἀνοικτὸν διὰ τὸ ΓΕΣ διὰ τὴν ἐνδεχομένην μελλοντικὴν ἀντιμετώπισιν ἐφ’ ὅσον δημιουργηθοῦν αἱ ἀπαραίτητοι στρατιωτικαὶ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις. 3. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀναφερόμενον γήπεδον ὡς κριθὲν ἁρμοδίως ὡς κατάλληλον πρὸς ἐγκατάστασιν Στρατ. Μονάδος οὐδέποτε ἡ Στρατ. Ὑπηρεσία προέβη εἰς τοιαύτην ἀναγνώρισιν πλὴν γενομένης τοιαύτης πρὸς ἐγκατάστασιν Ἀποθηκῶν Ἐπιστρατεύσεως. Τὸ θιγέν ὑπὸ τοῦ Δήμου θέμα ἀνταλλαγῆς τοῦ οἰκοπέδου τῆς Στρατ. ὑπηρεσίας μὲ παραχωρούμενον τοιοῦτον ὑπὸ τοῦ Δήμου θεωρεῖται, ὡς κλεισθὲν δεδομένου ὅτι τὸ ὑποδειχθὲν ὑπὸ τοῦ Δήμου οἰκόπεδον δὲν ἀνῆκεν εἰς τοῦτον καὶ ἀπῃτεῖτο ἀπαλλοτρίωσις, οἱ δὲ ὅροι ὑφ’ οὓς ἐζητεῖτο ὑπὸ τοῦ Δήμου νὰ γίνῃ ἡ ἀνταλλαγὴ ἐκρίθη ὅτι ἦσαν ἀσύμφοροι διὰ τὴν Στρατ. Ὑπηρεσίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀνακυψάντων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν περὶ δημοσιογραφικοῦ χάρτου διατάξεων τῶν νόμων 1092)1938 καὶ 582)1945». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ θέσεως διατάξεών τινων Ἐπιτροπῆς Δημοσίων Κήπων καὶ Δενδροστοιχιῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας συντάξεως Κώδικος Ἀεροπορικοῦ Δικαίου, τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 820)1948 κ. λ. π.». Ἡ ἐπὶ τῆς βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως βιομηχανιῶν νομοθεσίας» καὶ 2) «περὶ προτιμήσεως τῶν προϊόντων τῆς ἐγχωρίου Βιομηχανίας καὶ Βιοτεχνίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τρόπου ρυθμίσεως τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας καὶ συστάσεως Ἐθνικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ι.Κ.Α. Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Χαβίνης, Π. Ντεντιδάκης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Μαρῆς, Δ. Ἀλιπράντης, Ι. Ζίγδης, Α. Δερδεμέζης, Ν. Ἀθανασίου, Μ. Χλουβεράκης, Ν. Κρασαδάκης, Μ. Μαυρογορδᾶτος, Σ. Κούνδουρος, Ι. Λαυρεντίδης, Ε. Λουλακάκης, Α. Πασσάδης, Ε. Ζαννῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Τζαμαλούκας κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῆς συντάξεως 1) εἰς τὴν Ἀγγελικὴν Κων. Μπουμπάρα καὶ 2) εἰς τὴν Τασίαν χήραν Βασ. Στεφανοπούλου καὶ τὰ ὀρφανὰ τέκνα αὐτῶν Στέφανον καὶ θῆλυ ἀβάπτιστον». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μουρατίδης, Δ. Γρίβας, Θ. Σαράντης, καὶ Χ. Παπασταύρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταφορᾶς ἀγαθῶν ἐπὶ κομίστρῳ τριτρόχων αὐτοκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Καλκάνης, Ἀθ. Παπαθανάσης καὶ Μ. Γεωργαντᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας γεωπόνους πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Διακουμόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ λήψεως μέτρων πρὸς περιστολὴν καὶ κολασμὸν τῶν παρανόμων ἀγοραπωλησιῶν καπνοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 66 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 2185) 52 «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ πτηνοτρόφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μπακόλλας, καὶ Θ. Λέκκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων ἐν τῇ κειμένῃ «περὶ ἱδρύσεως καὶ ἐπεκτάσεως Βιομηχανιῶν» νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Γρίβας, Δ. Περάκης, καὶ Χ. Γκαργκάνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μεταξᾶς, Δ. Δαβάκης, Α. Λαμπρόπουλος, Ν. Διγενόπουλος, Η. Ἀναστασόπουλος καὶ Α. Δεκῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Λεονάρδος μοῦ ἀπηύθυνε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν, δι’ ἧς δηλοῖ ὅτι ἐπανέρχεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1955 Κύριε Πρόεδρε, Κατόπιν τῆς σημερινῆς ἀκροάσεώς μου παρὰ τῷ κ. Προέδρῳ τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχῃ Παπάγῳ, εἰς ὃν ἐξέθηκα λεπτομερῶς τὰς ἀνάγκας καὶ αἰτήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων καὶ τῆς διεξοδικῆς συζητήσεως ἥτις ἐγένετο καὶ ἐξ ἧς ἐπείσθην ὅτι ὑπάρχει ὄχι μόνον πλήρης κατανόησις ἀλλὰ καὶ σταθερὰ ἀπόφασις ἱκανοποιήσεως καὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν αἰτημάτων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀπεφάσισα καὶ Σᾶς δηλῶ ὅτι ἐπανέρχομαι εἰς τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὑπὸ τὴν σημαίαν ἄλλως τε τοῦ ὁποίου ζητήσας καὶ τὰς ψήφους τοῦ λαοῦ, ἐξελέγην βουλευτής.

Μετὰ τιμῆς

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ

Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης (Χειροκροτήματα ἐκ τῶν ἑδωλίων τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Ὁ κ. Κ. Βᾶσσος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Κ. ΒΑΣΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον εἶναι ἡ ἐπέτειος τοῦ θανάτου τοῦ ἀειμνήστου ἥρωος καὶ μάρτυρος Βασιλέως ΓΕΩΡΓΙΟΥ Βʹ. Προτείνω, δι’ ὑμῶν, εἰς τὸ Σῶμα, ὅπως γεραίροντες τὴν μνήμην Του, τηρήσωμεν σιγὴν ἑνὸς λεπτοῦ. (Ἅπαντες οἱ βουλευταὶ ἐγείρονται καὶ τηρεῖται ἑνὸς λεπτοῦ σιγή).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ὁρισθῆ διὰ σήμερον, κ. βουλευταί, ὅπως γίνῃ μυστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἀπονέμοντος προσωπικὰς συντάξεις. Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ἡ ψηφοφορία αὕτη θὰ ἐλαττώσῃ τὰς ὥρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁρίσω μίαν ἄλλην ἡμέραν. Συμφωνεῖ ἡ Βουλή;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Κρήτης, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν ὁμάδων αἵτινες ἔδρασαν κατὰ τὸν 10ήμερον ἀγῶνα τῆς Κρήτης ἀπὸ 20–31 Μαΐου 1941 κλπ.

§10Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐγένετο καὶ ἄλλοτε συζήτησις καὶ μᾶς ἐδόθη ὑπόσχεσις, ὅτι προχωρεῖ τὸ ζήτημα καὶ πρόκειται νὰ κατατεθῇ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Παρακαλῶ νὰ μᾶς γνωρίσητε νεωτέραν ἐνέργειάν σας.

§11Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐζήτησα τὴν ἀναβολὴν ἵνα μοῦ δοθῇ καιρὸς νὰ μελετήσω πληρέστερον τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσω ἀπάντησιν.

§12Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως εἶχεν ἔλθῃ ἕνα σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὅμως ἀπεσύρθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν ἐπανεφέρθη. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐλάβομεν τὴν κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἐντὸς ἑνὸς χρονικοῦ διαστήματος θὰ κατετίθετο. Ἔκτοτε οὐδεμία ἀπάντησις ὑπάρχει, οὔτε ἐνεφανίσθη τὸ νομοσχέδιον.

§13Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ δικαίου αἰτήματος τοῦ σωματείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Κρήτης, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ἀναγνώρισιν ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων, αἵτινες ἔδρασαν κατὰ τὸν δεκαήμερον ἀγῶνα τῆς Κρήτης ἀπὸ 20–31 Μαΐου 1941 κατὰ τῶν Γερμανῶν ἀλεξιπτωτιστῶν. Νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ λάβῃ δι’ αὐτοὺς εἰδικὴν μέριμναν, ἀναγνωρίζον οὕτω τὴν εὐγνωμοσύνην πρὸς τὰς ὁμάδας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐπέδειξαν εἰς τὰς κρισίμους ἐκείνας στιγμὰς παραδειγματικὸν ἡρωϊσμόν, Καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς μία μικρὰ σύνταξις, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὰς συντάξεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἀνταρτικαὶ ὁμάδες, αἱ ὁποῖαι ἔδρασαν εἰς τὴν Κρήτην κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 20–31 Μαΐου 1941 κατὰ τῶν Γερμανῶν ἀλεξιπτωτιστῶν ἦσαν οἱ πρῶτοι σπινθῆρες τοῦ ἀγῶνος ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας. Αὐτοὺς τοὺς σπινθῆρες δὲν πρέπει ἡ Πολιτεία, οὔτε ἡ Πατρὶς νὰ τοὺς λησμονήσῃ. Ἐπιβάλλεται ἐκ λόγων ἐθνικῶν καὶ ἠθικῶν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημά των.

§15Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ γίνεται μία ἀναγνώρισις πλέον, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ εἰς τοὺς πολεμιστὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν κατὰ τὸ 10ήμερον ἐκεῖνον τοῦ Μαΐου 1941, τὰς πρώτας ἀκτίνας φωτός, ὅτι εἶναι δυνατὸν πράγματι νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀντίστασις ἐναντίον ἐκείνων ποὺ εἶχον ἤδη κατακτήσει τὴν χώραν μας, καὶ ἑπομένως, ἀνεπτέρωσαν τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ. Καὶ εἶναι γνωστὰ τὰ γεγονότα ἐκείνου τοῦ 10ημέρου εἰς τὴν Κρήτην, ὥστε ἐπιβάλλεται εἰς τοὺς μάρτυρας αὐτούς, διότι ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ λάβουν τὸν τίτλον αὐτόν, ν’ ἀναγνωρισθῇ τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν οἰκογενειῶν των. Θὰ πρέπει νὰ τοὺς δοθοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔδωσε τὸ Κράτος εἰς ὅλας τὰς ὀργανώσεις ποὺ ἐπολέμησαν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, θὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν ποὺ θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ κοινὸν αἴσθημα ὄχι μόνον τοῦ Κρητικοῦ Λαοῦ, ἀλλὰ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἐλπίδα ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§16Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος.

§18Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Συνιστῶμεν καὶ ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, διὰ τὸ θέμα αὐτό, τὸ εἰδικόν, τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Κρήτης. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ὅμως θεωροῦμεν ὑποχρέωσίν μας νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ὡς ἐκπρόσωποι ἐν τῇ Βουλῇ, τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως πάρα πολλὰ παράπονα ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔφερε κἂν τὸ θέμα ὑπὸ μελέτην. Πρόκειται περὶ τῶν ἀγωνιστῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἐστήριξαν τὸ Ἔθνος καὶ ἐπὶ τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν ἐστηρίχθησαν αἱ μετέπειτα ἀπελευθερωτικαὶ Κυβερνήσεις. Μέχρι τῆς στιγμῆς, δυστυχῶς, οὐδεμία Κυβέρνησις ἔλαβε μέριμναν διὰ τὰ θύματα αὐτά, τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἀντιστάσεως. Καὶ ἀναμένομεν ὁπωσδήποτε ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὸ ταχύτερον νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δίδωνται συντάξεις εἰς τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ θύματα τὰ ὁποῖα δὲν ὑπερβαίνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 21. Ἴσως, βέβαια θὰ ὑπάρχῃ ἡ δικαιολογία, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ ἡ δαπάνη. Νομίζω, ὅτι ἡ δικαιολογία αὐτὴ δὲν εἶναι δικαιολογία, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τὸ θέμα αὐτό, τὸ ἐξετάσῃ τὸ ταχύτερον καὶ φέρει σχετικὸν νομοσχέδιον πρὸς ρύθμισίν του, διότι ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν γνώμην μου, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν πρᾶξιν ἐναντίον τοῦ Ἔθνους ἐφ’ ὅσον δὲν ἱκανοποιοῦνται τὰ θύματα τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 3 ἐρωτήσεις.

§20Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐκτιμῶν ἀπολύτως τὸ περιεχόμενον τοῦ αἰτήματος τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Κρήτης ἐζήτησα εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐρωτήσεως ἵνα μελετήσω τὸ ζήτημα. Δυστυχῶς προκύπτει ἡ ἑξῆς τυπικὴ δυσκολία ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Μέχρι τῆς 1ης Ἰουνίου 1941 δὲν εἶχε συντελεσθῆ ἡ κατάληψις τῆς Κρήτης καὶ ἡ ἀντίστασις, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν ἐκεῖ ἦτο ἀντίστασις Ἑλλήνων πολεμιστῶν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσεπάθουν νὰ κατακτήσουν τὴν χώραν των. Δι’ αὐτό, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ περιλάβωμεν τοὺς ἀγωνιστὰς αὐτοὺς εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀγωνιστῶν τῶν ὁμάδων Ἐθν. Ἀντιστάσεως. Ἄλλωστε δὲν εἶχον συσταθῆ ἐκεῖ τότε, αἱ ὁμάδες αἱ ἀνταρτικαί. Τόσον εἶναι βέβαιον αὐτό, ὥστε εἰς ἐπανειλημμένας νομοθετικὰς ρυθμίσεις πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ αἰτήματος τούτου τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Κρήτης ἐλήφθη εἰδικὴ μέριμνα, ὄχι ὅμως ὡς ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθν. Ἀντιστάσεως. Οὕτω συνετάγη ὁ νόμος 1855)51, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ὁ ὁποῖος παρέχει ὡρισμένα εὐεργετήματα εἰς αὐτούς, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εὐεργετήματα πρὸς ἀγωνιστὰς Ἐθν. Ἀντιστάσεως. Ἐπίσης διὰ τοῦ νόμου 971)49 «περὶ ἀναγνωρίσεως ὁμάδων Ἐθν. Ἀντιστάσεως» ἡ 1η Ἰουνίου 1941 ὁρίζεται ὡς ἡμέρα ἀφ’ ἧς γίνεται ἡ ἀναγνώρισις τῶν ὁμάδων, ὡς ὁμάδων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου 1955, οἱ ἀγωνισταὶ Κρήτης δὲν εἶχον διατυπώσει ἢ καταθέσει πρότασιν διὰ τὸν τοιοῦτον χαρακτηρισμόν. Ἐκτὸς αὐτοῦ δὲν βλέπω τὸν λόγον νὰ χαρακτηρισθοῦν, ὡς ἀγωνισταὶ τῆς Ἐθν. Ἀντιστάσεως ἐνῷ ἔχουν χαρακτηρισθῆ ὡς ἀγωνισταὶ πολεμικῆς περιόδου καὶ τοὺς ἐδόθησαν εὐεργετήματα πολὺ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθν. Ἀντιστάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἰωάννου, τὸν πληροφορῶ, ὅτι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἔχει καταρτισθῆ καὶ προωθεῖται πρὸς τὸ Γεν. Λογιστήριον.

§21Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει νόμος, κ. ὑπουργέ, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ δίδωνται συντάξεις εἰς θύματα καὶ ἀναπήρους ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθν. Ἀντιστάσεως. Λαμβάνουν σύνταξιν αἱ οἰκογένειαι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐφονεύθησαν πολεμοῦντες ἐναντίον τῶν Γερμανῶν, ἐνῷ αἱ οἰκογένειαι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐφονεύθησαν πολεμῶντας ἐναντίον τοῦ ΕΛΑΣ, δὲν λαμβάνουν σύνταξιν. Δὲν νομίζω, λοιπόν, κ. ὑπουργέ, ὅτι καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην, εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ τὸ θέμα ἐκκρεμές, διότι δὲν συμφέρει καὶ εἰς τὸ Ἔθνος νὰ ἀγνοήσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν ὁλόκληρον τὸ Κράτος. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον, κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος, ὅτι συμφωνεῖ μὲ τὴν ἄποψίν μου, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὸ θέμα αὐτό, διότι πρέπει κάποτε νὰ λυθῇ.

§22Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐξίσωσις τῶν ἀγωνιστῶν τῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων τῆς Κρήτης πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῶν ἄλλων ὁμάδων τῆς Ἐθν. Ἀντιστάσεως, θὰ εἶναι μία ἠθικὴ ἱκανοποίησις διὰ τοὺς ἀγωνιστάς.

§23Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος, κ. συνάδελφε, Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβῶ τὸν Κανονισμόν. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§25Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δυστυχῶς δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως ἡ ἀπάντησίς σας. Διότι, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὅταν κατελήφθη ἡ Ἑλλάς, τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1941, ὅλη ἡ προσπάθεια, ὅλη ἡ προετοιμασία, ἐγένετο εἰς τὴν Κρήτην, μὲ τὴν τότε Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς εἰσβολῆς τῶν Γερμανῶν εἰς αὐτήν. Ἀφ’ ἧς, λοιπόν, στιγμῆς κατελήφθησαν αἱ Ἀθῆναι, ὡρισμένοι ἄνθρωποι ὑπήκοντες εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος καὶ ἐκτελοῦντες τὸ καθῆκόν των ὠργάνωσαν ὁμάδας ἀντιστάσεως ἐναντίον τῶν εἰσβολέων. Τὸν ἀγῶνα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ζητοῦμεν νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ Κράτος ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ μίαν ἠθικὴν αὐτῶν ἱκανοποίησιν. Διότι αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα τιμὴ δι’ αὐτούς. Μάλιστα, κ. ὑπουργέ, τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον εἶχε προχωρήσει καὶ εἶχε καταρτίσει καὶ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§26Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Δερδεμέζη.

§28Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διότι εἶναι παρεμφερής, πρὸς αὐτήν, ἡ ἐπερώτησίς μας καὶ ἐπειδὴ πρόκειται περὶ σοβαροῦ θέματος, θὰ παρεκάλουν νὰ προτάξωμεν τὴν ἐπερώτησίν μας ταύτην.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ συγκεντρώσητε τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν ὑπογραφῶν, κ. συνάδελφε, καὶ νὰ ὑποβάλετε τὴν πρότασιν προτάξεως. Ὁ κ. Δ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ δυστυχήματος τῶν ἀεροπόρων ἐν Ἐλευσῖνι ὑπῆρχεν ἐκπαιδευτὴς καὶ ἐὰν κατὰ τὸ τελευταῖον δυστύχημα τῆς Λαμίας τὰ ἀεροπλάνα ἐπεθεωρήθησαν πρὸ τῆς ἀπογειώσεώς των κ. λ. π.

§30Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω ὑποβάλει μίαν ἐπερώτησιν πρὸ πενταμήνου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ἀτυχήματα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας μας καὶ συγκεκριμένως διὰ τὸ ἀτύχημα τοῦ ἀεροδρομίου Ἐλευσῖνος, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐθρηνήσαμεν 19 νεκροὺς ἀξιωματικούς, σμηνίτας καὶ στρατιώτας. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑφυπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν, ἐὰν ἐγένετο ἀνάκρισις ἐπὶ τοῦ ἑξῆς συγκεκριμένου θέματος: Ἐὰν τὰ ὑπόλοιπα ἀεροπλάνα, τὰ ὁποῖα ἐπέστρεψαν εἰς τὴν βάσιν των εἶχον μέσα ἐκπαιδευτάς. Ἐὰν οἱ στρατιῶται, οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ ρίψουν τὰ ἐφόδια, διὰ νὰ ἐκπαιδευθοῦν, εἶχον προηγουμένως ἐκπαιδευθῆ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ κατόπιν ἐπὶ τῶν ὁμοιωμάτων τῶν ἀεροπλάνων καὶ ἐὰν ἡ ἔρευνα αὐτὴ ἔφερε κάποιο ἀποτέλεσμα. Διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἡ κοινὴ γνώμη ἐὰν λαμβάνωνται ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα, διὰ τῶν ὁποίων ἡ ζωὴ τῶν παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ὑπηρετοῦν μὲ τόσην ὄρεξιν καὶ μὲ τόσον ἐνθουσιασμὸν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, ἐξασφαλίζεται καὶ ἐὰν ἔχουν τοὺς ἐκπαιδευτὰς των εἰς τὸ κεφάλι των καὶ ὅτι τὰ ἀτυχήματα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν εἶναι πράγματι τυχαῖα.

§31Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὸ θέμα, νομίζω, κύριοι, ὅτι λεπτομερέστατα ἐξετέθη παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅταν ἐγένετο συζήτησις εὐρυτάτη ἐπὶ τοῦ ἀεροπορικοῦ δυστυχήματος τῆς Ἐλευσῖνος. Καὶ ἐκπαιδευτὴς ὑπῆρχεν εἰς τὸ ἀεροπλάνον καὶ ἀπὸ τὴν μονάδα ἐναερίων ἀποστολῶν εἶχον ἐλεγχθῆ καὶ αἱ ἀποστολαὶ καὶ τὰ δέματα. Ἦτο ἀπολύτως μοιραῖον καὶ ἐξ ἀνωτέρας βίας προῆλθε τὸ ἀτύχημα. Διότι εἴτε εἷς ἐκ τῶν εὑρισκομένων ἐν ὑπηρεσίᾳ ἐντὸς τοῦ σκάφους ἐπάτησε τὸ σχοινὶ προσδέσεως καὶ ἐνεπλάκη τοῦτο μὲ τὰ ὑπόλοιπα δέματα. Τὶ ἔγινε μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαινον κανονικῶς καὶ ἁρμοδίως τοῦ σκάφους, εἶναι ἀδύνατον νὰ γνωρίζωμεν μετὰ τὴν καταστροφήν. Ἔλεγχος καὶ ἔρευναι ἐγένοντο προγενεστέρως, καθὼς καὶ ἐπίβλεψις τοῦ ἀεροπλάνου. Ἦτο ἓν μοιραῖον ἀτύχημα, τὸ ὁποῖον συμβαίνει σπανίως βέβαια καὶ εἶναι λίαν στενόχωρον διότι συνέβη, ἀλλὰ δὲν ἦτο ποτὲ δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ. Ἀφορᾷ ἐπίσης ἡ ἐρώτησίς σας καὶ τὰ δύο σκάφη, τὰ ὁποῖα προσέκρουσαν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους καὶ κατεστράφησαν παρὰ τὴν Λαμίαν ἀπογειωθέντα ἐκ τῆς βάσεως Ἀγχιάλου. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλήν, διότι παρουσιάζεται ἐξαιρετικὴ περίπτωσις συναδελφικῆς ἀλληλεγγύης. Ἐπρόκειτο περὶ πτήσεως δι’ ὀργάνων. Κατὰ τὴν πτῆσιν αὐτήν, θεωρεῖται, ὅτι ὁ ἐκπαιδευόμενος δὲν βλέπει καὶ ἵπταται βάσει τῶν ὀργάνων, τὰ ὁποῖα καὶ μόνον παρακολουθεῖ ἔχων τὴν κεφαλήν του κεκαλυμμένην. Εἰς τοιαύτας πτήσεις τὸ ἀεροπλάνον πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς ὕψος ἄνω τῶν 10.000 ποδῶν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ περίπτωσις προσκρούσεως ἐπὶ ὄρους, ὁ ἐκπαιδευτὴς παρακολουθεῖ. Φαίνεται ὅτι ἦτο λίαν εὐσυνείδητος ὁ ἀξιωματικός, οὗτος τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ σκάφους, πρᾶγμα πολὺ σύνηθες εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ ὅταν ὁ ἐκπαιδευόμενος, ὡς μὴ ὤφειλε καὶ ὡς ρητῶς ἀπαγορεύεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ, μετὰ 2 ἢ 3 πρῶτα λεπτὰ καθ’ ἃ ἔπαυσε νὰ ἐπικοινωνῇ μετὰ τοῦ συνοδοῦ του ἐκπαιδευτοῦ καὶ δὲν ἤκουε τὸν ἀσύρματον τοῦ ἐκπαιδευτοῦ ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἀποκαλυφθῇ καὶ νὰ γυρίσῃ νὰ ἴδῃ ποὺ πηγαίνει δὲν ἔκαμε τίποτε ἀπὸ αὐτά, ἀλλὰ ἐξηκολούθησε τὴν πτῆσιν του ἐπηρεασμένος φαίνεται ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς πειθαρχίας καὶ πιστεύων, ὅτι δὲν ἀκούει τὸν ἀσύρματον, διότι δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ τοῦ δοθῇ σῆμα τι εἰσῆλθεν εἰς τὰ νέφη, τὸν ἠκολούθησε ἐντὸς τῶν νεφῶν ἀλτρουϊστικώτατα ἵνα κατορθώσῃ καὶ τὸν ἀνασύρῃ ἀπ’ αὐτά. Φαίνεται ἀκόμη ὅτι δὲν ἀντελήφθη ὁ ἐκπαιδευόμενος τὰ ἄλλα διάφορα σήματα, τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ ἐγένοντο. Τοιουτοτρόπως εἰσῆλθεν εἰς τὸ μόνον νέφος, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν εἰς τὸν ὁρίζοντα. Μετὰ τὴν εἴσοδον τοῦ ἐκπαιδευομένου εἰς τὰ νέφη ὁ ἐκπαιδευτὴς ὤφειλε νὰ τὸν ἐγκαταλείψῃ, ἀλλὰ δὲν τὸν ἐγκατέλειψε καὶ εἰσῆλθε καὶ αὐτὸς εἰς τὸ νέφος, διὰ νὰ τὸν καθοδηγήσῃ καὶ τὸν βγάλῃ ἀπ’ αὐτό, ὡς εἶπον. Πλὴν δυστυχῶς δὲν τὸ ἐπέτυχε καὶ προσέκρουσαν ἀμφότερα τὴν ἰδίαν στιγμήν, διότι εἷς καὶ μόνον κρότος ἠκούσθη ἐπὶ τοῦ ἐδάφους εἰς τὴν αὐτὴν παράλληλον ὕψους καὶ εἰς ἀπόστασιν χιλίων μέτρων ὁ εἷς ἀπὸ τοῦ ἄλλου καὶ ἐσχηματίσθη ὅμοιος κῶνος διασπορᾶς τῶν συντριμμάτων ἑνὸς ἑκάστου ἀεροπλάνου. Πρόκειται περὶ κλασσικῆς περιπτώσεως ἀλληλεγγύης ἐκπαιδευτοῦ πρὸς ἐκπαιδευόμενον, ὁ ὁποῖος ἐκπαιδευτὴς ἠκολούθησε καὶ ἐντὸς τοῦ νέφους τὸν ἐκπαιδευόμενον. Τοιαῦτα παραδείγματα βεβαίως μᾶς συγκινοῦν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐπεκταθῶ δι’ ὀλίγον εἰς ἕνα παράπονο, τὸ ὁποῖον διετυπώθη ἐκ μέρους τοῦ Σώματος τῆς Ἀεροπορίας πρὸς τὸν τύπον κατ’ ἀρχὰς καὶ ἴσως καὶ πρὸς ὑμᾶς ὅλους, κύριοι συνάδελφοι. Διατὶ τόσον πολὺ προσέχομεν τὰ μοιραῖα ἀτυχήματα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν μας καὶ δὲν ἐξαίρομεν, ἀντιθέτως, τὴν ὡραίαν ἐμφάνισιν καὶ τὴν ἀρίστην ἀπόδοσιν. Προχθές, κατὰ τὴν ἐπέτειον τῆς Ἐθνικῆς ἑορτῆς τῆς 25ης Μαρτίου, ἐνεφανίσθησαν 3 σχηματισμοὶ τύπου Χάρβατ, ὁ εἷς, ὁ ἄλλος F 84 καὶ ὁ τρίτος F 86, οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὸν θαυμασμὸν καὶ τὸν ἐνθουσιασμὸν εἰς πάντας μὲ τὰς ἐπιδείξεις των. Διέτρεξαν πλείστους ὅσους κινδύνους τὰ παιδιὰ αὐτά, διότι ἐπετοῦσαν μὲ τὰ ἀεριοωθούμενά τους μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα, ἔχοντα ὄργανα παντὸς εἴδους καὶ πάσης φύσεως. Ἦτο λίαν ἐπικίνδυνον τοῦτο καὶ δὲν θὰ ἦτο καθόλου δύσκολον ἓν ἐκ τῶν ὀργάνων αὐτῶν νὰ ἐκφύγῃ καὶ τοιουτοτρόπως ἡ ταχύτης τοῦ ἀεροπλάνου νὰ ἐλαττωθῇ ἢ ν’ αὐξηθῇ καὶ νὰ ἐπιπέσῃ τὸ ἓν ἐπὶ τοῦ ἄλλου.

§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί νὰ γίνουν ἐπιδείξεις.....

§33Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Διότι ἔτσι, κύριε συνάδελφε, ἐκπαιδεύονται οἱ ἀεροπόροι μας, ἔτσι ἀποδίδουν καὶ ἔτσι ἐνθουσιάζουν τὰ πλήθη. Ἐν τούτοις, δὲν παρουσιάσθη οὐδὲν ἀπευκταῖον, εἰμὴ ἓν ὑπὲρ παντὸς σχηματισμοῦ. Διὰ κάθε σχηματισμὸν εἴχομεν ἰδιαιτέρως 2 ἀεροπλάνα, διὰ νὰ ἀναπληρώσουν τυχὸν βλαβέντα καὶ ἀποχωροῦντα τοῦ σχηματισμοῦ. Εἷς ἐκ τούτων, ὁ Θεὸς νὰ τοῦ συγχωρήσῃ τὴν ψυχήν, δὲν ἐπειθάρχησε καὶ ἀποδεδειγμένως ἐξέφυγεν ἀπὸ τὸν χῶρον τῆς παρελάσεως, ἀπὸ ἐνθουσιασμὸν καὶ ἐτράπη ἐκεῖ ὅπου ἦτο ὁ χῶρος τῆς κατοικίας τῆς οἰκογενείας του. Νέο παιδὶ ἦτο, ἐνεθουσιάσθη, δὲν ὑπελόγισε καὶ ἔπεσεν. Ἤρχισε ἀμέσως ὁ ἔλεγχος. Ἄ, τὶ γίνεται εἰς τὴν Ἀεροπορίαν! Πέφτουν τὰ ἀεροπλάνα! Δὲν ἔχομεν Ἀεροπορίαν! Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἀνέμενον ἔπειτα ἀπὸ τὰς ἐπιτυχεῖς αὐτὰς πτήσεις των καὶ ὀλίγα συγχαρητήρια λόγια, μίαν τοὐλάχιστον φωτογραφίαν τῶν σχηματισμῶν των, ἢ κἄτι τι τὸ ἠθικῶς ἐνισχυτικὸν ἀφοῦ μὲ τόσον ἐνθουσιασμὸν ἐπιτελοῦν τὸ καθῆκον των, καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ κοσμοῦν τὴν Ἀεροπορίαν μας. Χαίρω πολύ, διότι μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, νὰ ἐξάρω τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς μας Ἀεροπορίας, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ τὴν ἐν αὐτῇ συντελουμένην ἀξίαν παντὸς θαυμασμοῦ ἐργασίαν. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ὑπάρχῃ σκέψις ἐπεκτάσεως τοῦ μέτρου τοῦ περιορισμοῦ τῆς θητείας καὶ εἰς τὸ Β. Ναυτικόν.

§35Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸν περιορισμὸν τῆς θητείας εἰς τὸ Βασιλικόν μας Ναυτικόν, ὡς συμβαίνει καὶ διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸν Στρατὸν ξηρᾶς.

§36Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δὲν ἀντιμετωπίζεται τοιοῦτον θέμα, διότι τεχνικοὶ λόγοι τῆς ἐκπαιδεύσεως ἀπαιτοῦν ἡ θητεία εἰς τὰ πλοῖα τοῦ στόλου νὰ εἶναι 27 μηνῶν. Εἰς τὸ Ναυτικὸν ἔχομεν δύο ἐκπαιδευτικὰς περιόδους κατ’ ἔτος, ἤτοι τέσσαρας τὰ δύο ἔτη. Πρέπει δὲ νὰ μείνουν καὶ τρεῖς μῆνας ἀκόμη, μέχρις ὅτου ἐκπαιδευθοῦν οἱ νεώτεροι. Παραμένουν ἓν ἔτος ὡς παλαιοὶ καὶ ἕνα ἔτος ὡς νέοι καὶ τρεῖς μῆνας ποὺ παραμένουν ἐν ἐκπαιδεύσει, γίνονται 27 μῆνες. Ἂς μὴ κάμνωμεν σύγκρισιν μὲ τὸν Στρατόν, διότι ἐὰν θελήσωμεν νὰ κάμωμεν σύγκρισιν, θὰ ἴδητε, ὅτι αἱ παρακλήσεις καὶ αἱ ἀπαντήσεις πρὸς ὅλους μας, εἶναι πολλαί, νὰ πᾶνε εἰς τὸ Ναυτικὸν νὰ ὑπηρετήσουν τοὺς 27 μῆνας καὶ ἐὰν τοὺς κάμωμεν 22 μῆνες, τότε θὰ ἔχωμεν τὰς διαμαρτυρίας τοῦ Στρατοῦ. Ὥστε, τεχνικοὶ λόγοι ἐκπαιδεύσεως καὶ ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν τοῦ Ναυτικοῦ, ἐπιβάλλουν 27 μῆνας. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιβαρύνσεως δὲν ὑπάρχει τίποτε. Πάντοτε ἡ τάσις εἶναι νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὸ Ναυτικόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ τὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον δὲν ἐξετέλεσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1454)53 ἀπόφασιν τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας κλπ.

§38Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς, ἤθελα νὰ προκαλέσω τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος θέματος ἐὰν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐκτελοῦνται παρὰ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸ Γ.Ε.Ν. Διότι εἶναι προφανὴς ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἐπεσφράγισεν εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Στρατάρχης, νὰ ἐκτελοῦνται ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιρρήσεως αἱ ἐκδοθησόμεναι παρὰ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀποφάσεις. Ὑπάρχουν πολλὰ δεδομένα. Ἠθέλησα, διὰ τὴν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν ἀρχικελευστὴν τοῦ Β.Ν.Ι. Συρίγον, νὰ σημειώσω, διότι εἶναι προφανὴς ἡ ἐσκεμμένη προδιάθεσις, ἡ προετοιμασμένη ἀπόφασις τοῦ Γ.Ε.Ν., καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Στόλου, νὰ μὴ ἐκτελέσῃ τὴν ἀπόφασιν, παρ’ ὅτι ἐδικαιώθη ὁ ἀρχικελευστής, δι’ ἀποφάσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν αἱ ἀποφάσεις θὰ ἰσχύουν καὶ διὰ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Στόλου.

§39Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐὰν εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἔδωσεν ἀφορμὴν τὸ θέμα τοῦ ἀρχικελευστοῦ, διὰ νὰ ἐλέγξῃ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, αὐτό, εἶναι ἄλλο θέμα. Τὸν εὐχαριστῶ ποὺ τὸ ἔφερε καὶ θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔχει ἀποφασίσει νὰ ἐκτελῇ τὰς ἀποφάσεις καὶ μάλιστα ὑπάρχει καὶ σχετικὴ ἐγκύκλιος τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχου κ. Παπάγου. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικῶς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι καὶ αὐτὴ ἐξετελέσθη κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1454)53. Κατόπιν αὐτῆς, ἡ ὁποία ἠκύρωσεν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία εἶχε κρίνει κατ’ ἀρχαιότητα τὸν ἐν λόγῳ ἀρχικελευστήν Συρίγον, συνῆλθε καὶ πάλιν τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τὸν ἔκρινε καὶ πάλιν κατ’ ἀρχαιότητα παρὰ τὴν πρότασιν τοῦ ἀρχηγοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν εἶχε προτείνει κατ’ ἐκλογήν. Καὶ ἐπειδή, ὁ ἀρχηγὸς εἶχε δικαίωμα, σύμφωνα μὲ τοὺς Κανονισμούς, τὴν πρότασιν αὐτὴν νὰ τὴν μεταβάλῃ καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ἀπόφασιν ἀκυρωτικὴν τῆς κατ’ ἀρχαιότητα ἐντάξεως εἰς τοὺς πίνακας, δὲν ἐδέχθη τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου καὶ τὸν ἐνέγραψεν εἰς τοὺς πίνακας τῶν κατ’ ἐκλογήν... Τοιουτοτρόπως, λοιπόν, κατὰ παράβασιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Στόλου, τὸν ἔκρινε, τὸν ἐνέγραψεν ὁ ἀρχηγὸς εἰς τοὺς κατ’ ἐκλογὴν πίνακας ἀλλ’ ἦτο δεύτερος καὶ προηγεῖτο αὐτοῦ ἄλλος ἀρχαιότερος κατ’ ἐκλογὴν καὶ ὑπῆρχε μία θέσις πρὸς ἐκλογὴν καὶ προήχθη ὁ πρῶτος καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἔτος 1955, ὁπότε οἱ πίνακες ἔπαυσαν ἰσχύοντες καὶ ἐγένετο πάλιν κρίσις καὶ κατὰ τὴν νέαν ταύτην κρίσιν, κρίνεται κατ’ ἀρχαιότητα. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, δὲν λέγει βάλτε τον κατ’ ἐκλογήν. Ἠκύρωσε τὴν πρᾶξιν ποὺ τὸν ἔβαλε κατ’ ἀρχαιότητα διὰ τοὺς συνήθεις τυπικοὺς λόγους. Ἀλλὰ καὶ τὸ Συμβούλιον ἂν τὸν εἶχε βάλει κατ’ ἐκλογήν, κατὰ τὴν πρώτην κρίσιν, ἐδικαιοῦτο κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ἑπομένου ἔτους, νὰ τὸν βάλῃ κατ’ ἀρχαιότητα. Λοιπόν, ὄχι ὅτι δὲν ἐξετελέσθη ἡ ἀπόφασις, ἀλλὰ ἐξετελέσθη καὶ μάλιστα μὲ ἐπέμβασιν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου.

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰκονικῶς ἐξετελέσθη.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τελειώσῃ ὁ ὑπουργὸς καὶ ὄχι διαλογικὴ συζήτησις.

§42Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι νέα κρίσις τοῦ 1954. Πλέον ἐφύγαμεν ἀπὸ τὴν κρίσιν τοῦ 1953.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον ἀπηλλοτριώθησαν 1200 νέα στρέμματα ἐλαιοφύτων εἰς περιοχὴν Τυμπακίου Κρήτης.

§44Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ Γ.Ε.Α. ἀπεφάσισε τὴν συμπληρωματικὴν ἀπαλλοτρίωσιν 1200 στρεμμάτων διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καὶ ἀνέγερσιν διαφόρων κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων. Οἱ κάτοικοι τοῦ Τυμπακίου παραπονοῦνται εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον: Ἐνῶ ἔχει γίνει προηγουμένη ἀπαλλοτρίωσις χώρου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἐκμεταλλευθῆ ἐξ ὁλοκλήρου μέχρι σήμερον, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐντὸς αὐτοῦ βόσκουν πρόβατα καὶ τὸ ἐνοικιάζει τὸ Ὑπουργεῖον, λέγουν οἱ κάτοικοι, διατὶ εἰς τὸν χῶρον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει ἤδη ἀπηλλοτριωμένος νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἀνέγερσις τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων, ἀλλὰ νὰ ζητῆται νέα ἀπαλλοτρίωσις; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον. Τὸ δεύτερον εἶναι: Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει λόγος, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι δυνατὸν αἱ κτιριακαὶ ἐγκαταστάσεις νὰ γίνουν ἐπὶ τοῦ ἤδη ἀπηλλοτριωμένου χώρου, διατὶ τοὐλάχιστον ὁ νέος ἀπαλλοτριούμενος χῶρος νὰ μὴ εἶναι εἰς ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄγονοι, ἀλλὰ νὰ ζητοῦνται τμήματα γῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως γόνιμα καὶ ἀπολύτως ἀναγκαῖα διὰ τοὺς κατοίκους Τυμπακίου; Διότι, ἀξιότιμε κύριε ὑπουργέ, οἱ κάτοικοι εὑρίσκονται εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ χωριό τους, λόγω μὴ ὑπάρξεως χώρου. Ἐπίσης, ἔχουν καὶ ἕνα ἄλλο αἴτημα: Θὰ ἤθελαν οἱ κάτοικοι νὰ γνωρίζουν, περίπου, ἐὰν βεβαίως εἶναι δυνατόν, πόσος χῶρος καὶ ἐπὶ ποίου σημείου θὰ ἐπεκταθῇ ἐπὶ πλέον ἡ ἀπαλλοτρίωσις, οὕτως, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς παράδοξον φαινόμενον, νὰ ἀπαλλοτριώνεται ἕνα τμῆμα, νὰ πληρώνεται ὁ ἰδιοκτήτης διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτήν, νὰ ἔχῃ ἕνα ἕτερον τμῆμα γειτνιάζον, νὰ διαθέτῃ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως διὰ νὰ τακτοποιήσῃ ἕνα νέον ἄγονον τμῆμα εἰς γόνιμον καί, μετὰ πάροδον ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος, νὰ ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ λέγῃ: Θὰ σοῦ ἀπαλλοτριώσω καὶ τὸ νέον κτῆμα. Θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ γνωρίζουν οἱ κάτοικοι αὐτὴν τὴν κατάστασιν ὥστε τὰ χρήματα ποὺ παίρνουν, νὰ τὰ διαθέτουν κάπου ἀλλοῦ καὶ νὰ μὴ γίνεται αὐτὸς ὁ φαῦλος κύκλος.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§46Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰδικῶς διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ποὺ σᾶς ἀπησχόλησεν ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφός μου, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω τοῦτο. Πράγματι, εἰς τὸ χωρίον αὐτό, εἰς τὸ Τυμπάκιον, ἐξ ἀρχῆς, ὄχι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς κατοχῆς, συμβαίνει κάτι ἐξαιρετικὸν καὶ ἔκτακτον, τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις, ποὺ ἀντίκρυσαν οἱ Ἕλληνες, διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, προκειμένου νὰ γίνῃ ἀεροδρόμιον, χάριν τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Δηλαδὴ τί συμβαίνει; Ὡς γνωρίζετε, εἶναι τὸ νοτιώτερον μέρος τῆς Ἑλλάδος ἐκεῖ καὶ ἐγένετο καὶ τὸ μεγαλύτερον ἀεροδρόμιον τῆς Ἑλλάδος. Δὲν φαντάζομαι νὰ προσκρούω εἰς μυστικὰ τῆς ὑπηρεσίας, ἂν εἴπω, ὅτι ὁ διάδρομος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη συντελεσθῆ εἶναι 3.000 μέτρων καὶ πλάτους 550 μέτρων. Ἐγένετο ἐν συνεχείᾳ καὶ δεύτερος διάδρομος, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ ἴσως καὶ ἐκτάκτους ἀνάγκας. Τί ἔχει συμβῆ, κύριε ὑπουργέ, σᾶς μεταδίδω τὴν ψυχολογίαν τοῦ κόσμου ἐκεῖ, ὅταν οἱ Γερμανοὶ ἦλθον ἐκεῖ κατέστρεψαν τὰ πάντα, βέβαια ὁλόκληρος ὁ ἐκεῖ πληθυσμός, καὶ εἶναι τὸ μεγαλύτερον χωρίον τῆς Κρήτης, ἐπῆγεν εἰς τὰ βουνά, ἐγκατέλειψε τὰς περιουσίας του, αἱ ὁποῖαι εἶναι πράγματι σπουδαῖαι καὶ οἱ Γερμανοὶ ἔθυσαν, ἀπώλεσαν, κατέστρεψαν καὶ ἐξερρίζωσαν τὰ ἐλαιόδενδρα, τὰ ὁποῖα ὀνομάζονται εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην ἑκατοσταροῦσες, δηλαδή, ἕνα ἐλαιόδενδρον βγάζει 100 ὀκάδες ἐλαίου. Δι’ αὐτά, οὐδεὶς ψόγος, ἄλλωστε μὲ τοὺς Γερμανοὺς δὲν ὑπῆρχε κουβεντολόγι. Ἔρχεται τώρα ἡ Ἑλληνικὴ ὑπηρεσία καὶ λέγει, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ διορθωθῇ καὶ ἐπεκταθῇ ὁ διάδρομος καὶ χάριν αὐτοῦ ἐγένετο μία ἀπαλλοτρίωσις ἐκτάσεως πλέον τῶν ἑπτὰ χιλιάδων στρεμμάτων. Μίαν ἡμέραν ὅταν εἶχα τὴν εὐθύνην τῆς ἐποπτείας ἐκεῖ, ἤκουσα, ὅτι ὅλοι οἱ χωρικοὶ εἶχον ἐκστρατεύσει μίαν πρωΐαν καὶ ἐμπῆκαν κάτω ἀπὸ τὶς μπουλτόζες διότι ἀπροειδοποιήτως ἡ Ἑλληνικὴ ὑπηρεσία ἠθέλησε νὰ κάνῃ μίαν ἐπέκτασιν, διότι ἠμύνοντο οἱ δυστυχεῖς ἐπειδὴ μόλις εἶχον ἀνασυγκροτήσει ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τοὺς εἶχε πάρει ἡ Γερμανικὴ κατοχή. Ἔρχεται σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ ὑπηρεσία καὶ τοὺς λέγει, θὰ ξανακόψωμεν τὰ ἐλαιόδενδρα. Ὅταν τοὺς ἐρεθίσωμεν τὸ Ἑλληνικὸν αἴσθημα, θὰ μᾶς εἴπουν πάρετε ὅσα θέλετε. Ἀλλὰ ἔρχεται ἐν συνεχείᾳ ἡ τρίτη ἀπαλλοτρίωσις. Οἱ κάτοικοι ἐξηγέρθησαν καὶ εἶπον πρὸς Θεοῦ, ποῦ θὰ πᾶμε; Ἔρχεται τετάρτη ἀπαλλοτρίωσις καὶ δημιουργεῖται ἕνα ἄγχος εἰς αὐτὴν τὴν περιοχήν, τὴν πονεμένην, καὶ λέγουν πόσα θέλετε νὰ πάρετε, διὰ νὰ ξεύρωμεν τὶ θὰ πάρετε. Μετὰ τὴν περιπέτειαν τὴν πολεμικήν, ὅταν οἱ χωρικοὶ ἤρχισαν νὰ καλλιεργοῦν τὴν περιουσίαν των καὶ κτίζουν τὰ σπίτια των, διατὶ νὰ μὴ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι ὁριστικῶς καὶ τελεσιδίκως αὐτὰ θὰ ἀπαλλοτριωθοῦν χάριν τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἀσφαλείας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον αἴτημα, τὸ ὁποῖον σᾶς διαβιβάζω λόγῳ τῆς ὁμαδικῆς ἐξεγέρσεως τῶν κατοίκων, ὅταν πρὸ διμήνου ἐπερνούσαμεν ἀπὸ ἐκεῖ. Τὸ δεύτερον αἴτημα, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ τὰ 1200 στρέμματα, τὰ ὁποῖα πρόκειται τώρα νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν, οἱ κάτοικοι λέγουν, ὅτι εἰς αὐτὰ δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἐπέκτασις διαδρόμου, ἀλλὰ πρόκειται νὰ γίνουν κτιριακαὶ ἐγκαταστάσεις, λίγο πιὸ πέρα ὑπάρχει χῶρος ὀλιγωτέρας καλλιεργητικῆς ἀξίας, δηλαδή, ἀμμώδης ἔκτασις, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους μὲ πιὸ ὀλιγώτερα χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος, θὰ ἠμπορῇ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας αὐτάς. Τὸ αἴτημα αὐτό, ὑποβάλλομεν λέγοντες, ὅτι τὰ 1200 στρέμματα, τὰ ὁποῖα εἶναι πρὸς ἀπαλλοτρίωσιν, ἀντὶ νὰ εἶναι ἐκεῖ ποὺ ἐνέκρινεν ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία, νὰ εἶναι ὀλίγον πιὸ πέρα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ καθορίσῃ πλέον ὁριστικὰ ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπαλλοτριωτέα ἔκτασις, ὥστε νὰ γνωρίζουν οἱ ἀτυχεῖς κάτοικοι τὶ πρόκειται νὰ ἀπαλλοτριωθῇ καὶ νὰ ἐπιδοθοῦν μὲ ἄνεσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν καὶ ἀπόδοσιν τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§48Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς μίαν ἀπὸ τὰς εὐφορωτέρας, ἂν μὴ τὴν εὐφορωτέραν, περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν πεδιάδα τῆς Μεσσαρᾶς, ἀπηλλοτριώθησαν περὶ τὰ 6.500 στρέμματα διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ στρατιωτικοῦ ἀεροδρομίου Τυμπακίου. Εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν εὐημεροῦσεν ἡ κωμόπολις Τυμπάκι, κατοικουμένη ὑπὸ ἀγροτῶν καὶ φυσικὸν ἦτο τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἦτο μία ἀπὸ τὰς εὐφορωτέρας περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος. Σήμερον ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀεροπορίας, καὶ ζητεῖ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν νέων 1200 στρεμμάτων, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν βοηθητικῶν χώρων τοῦ ἀεροδρομίου. Ἁρμόδιοι κρατικοὶ ὑπάλληλοι διεπίστωσαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη τῆς ἀπαλλοτριώσεως αὐτῆς, διότι ὁ χῶρος αὐτὸς τῶν 6.500 στρεμμάτων ὑπάρχει, ὁ ἀπαιτούμενος χῶρος διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν βοηθητικῶν χώρων τοῦ ἀεροδρομίου. Ἀντιθέτως εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου Ἀεροπορίας, ὑπάρχει νοοτροπία σπατάλης χώρου, ἡ ὁποία θὰ ἐπετρέπετο ἴσως ἀλλαχοῦ, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται διὰ τοὺς ἀγρότας ἐκεῖ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐν γένει Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν νὰ σπαταλᾶται χῶρος τοιαύτης ἀξίας, ὅπως εἶναι ἡ γῆ τῆς Μεσσαρᾶς. Οἱ κάτοικοι τοῦ Τυμπακίου εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν, ὑπάρχει δὲ φόβος νὰ σημειωθοῦν ταραχαί, ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθὸν, ἀφ’ ἧς στιγμῆς θὰ ἀρχίσουν νὰ τοὺς ἐκβάλουν ἀπὸ τὰς περιουσίας των, διότι ἔχουν τὸ συναίσθημα, ὅτι ἀδικοῦνται. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει ἡ ἀρκετὰ μεγάλη ἀποζημίωσις, τὴν ὁποίαν ἔλαβον. Τὰ χωράφια αὐτὰ δὲν ἀντικαθίστανται διότι εἶναι τὰ πλουσιώτερα χωράφια τῆς Ἑλλάδος καὶ νομίζουν, ὅτι ἀδικοῦνται, διότι βλέπουν, ὅτι ἀντὶ νὰ γίνεται στρατιωτικὴ χρῆσις γίνεται ἐμπορικὴ χρῆσις, νὰ ἐνοικιάζωνται ἀπὸ ἄλλας περιοχὰς οἱ ἑληές, τὰ ἀμπέλια των καὶ τὰ βοσκοτόπια των! Δὲν θὰ ἐπιτρέψουν, λοιπόν, ἐὰν δὲν τοὺς πείσωμεν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν οἱ χῶροι των αὐτοί, δὲν θὰ ἐπιτρέψουν εὐκόλως νὰ τοὺς πάρουν τὴν περιουσίαν των. Παρακαλῶ νὰ ἐπιληφθῆτε προσωπικῶς τοῦ ζητήματος καὶ νὰ ἐξακριβώσητε ἐὰν πράγματι εἶναι ἀνάγκη ἡ πολύτιμος αὐτὴ γῆ νὰ ἀπαλλοτριωθῇ ἄνευ λόγου ἢ ὄχι, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι τόποι κατοικούμενοι ὑπὸ Κρητῶν καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν, οὐδεμίαν θὰ φέρουν ἀντίρρησιν, ἄλλως θὰ εὑρεθῆτε πρὸ ἀντιρρήσεων.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§50Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀπὸ προσωπικὰς ἐπαφὰς ποὺ εἶχα μεθ’ ὑμῶν, κ. συνάδελφε, θὰ ἔχετε ἀντιληφθῆ μετὰ πόσης συμπαθείας ἀντιμετωπίζομεν καὶ ἡμεῖς, καὶ ἐγὼ δηλαδή, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ κ. Κανελλόπουλος, τὸ θέμα Τυμπακίου, ὡς καὶ τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ἀεροπορίας. Θὰ ἤθελα νὰ δώσω μίαν λύσιν, ὥστε πράγματι αὐτὴ ἡ ἔκτασις τῶν 1200 στρεμμάτων, εἰς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ γίνουν οἰκήματα, νὰ μὴ ἀπαλλοτριωθῇ καὶ τὰ οἰκήματα νὰ κατασκευασθοῦν εἰς ἄλλο σημεῖον. Γίνεται μελέτη ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν ἔχει τελειώσει ἀκόμη διότι εἶναι ἀπολύτως τεχνικὸν ζήτημα, ἐὰν εἰς τὴν ἄγονον αὐτὴν περιφέρειαν ἠμπορεῖ νὰ γίνουν τὰ οἰκήματα. Πάντως, προσπαθοῦμεν, γνωρίζετε δὲ ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰς διμερεῖς συμφωνίας μὲ τὴν Ἀμερικὴν τὸ ἀεροδρόμιον αὐτό. Δὲν ἔχομεν ἀκόμη κανένα ἀποτέλεσμα ἐπὶ τῶν συνεννοήσεων αὐτῶν καὶ ἔχομεν ἴσως καὶ ἀναστείλει καὶ τὰς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγένοντο ἐκεῖ διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ θὰ γίνῃ τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τμηματικὴν ἀπαλλοτρίωσιν, συμφωνῶ ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἔτσι, ἀλλὰ ἂς μὴ ἐπιμείνωμεν νὰ γίνεται ἄλλως μήπως ἀναγκάσωμεν τὰς ὑπηρεσίας, ὑποχρεωμένας οὔσας ἐφ’ ἅπαξ νὰ πάρουν μίαν ἔκτασιν, μήπως τὸ ἐφ’ ἅπαξ αὐτὸ τὸ ἐπεκτείνουν πέραν ἐκείνου, ἐπηρεαζόμεναι ἀπὸ τὸν κίνδυνον, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ μέλλον νὰ προβοῦν εἰς νέαν ἀπαλλοτρίωσιν, μήπως ἀναγκασθοῦν νὰ ἐπεκταθοῦν ἀπ’ ἀρχῆς χωρὶς νὰ τὸ θέλουν. Βεβαίως, τρίτη καὶ τετάρτη ἀπαλλοτρίωσις ἐν συνεχείᾳ εἶναι κάτι τὸ τρομακτικόν.

§51Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν μᾶς ἱκανοποίησεν ἡ ἀπάντησίς σας. Σᾶς παρακαλοῦμεν, ὅπως ταχέως γνωρίσουν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς, τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ διότι καλλιεργοῦν ἐδάφη καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ὑποχρεωμένοι ἢ νὰ τὰ ἀφήσουν νὰ καταστραφοῦν καὶ αὔριον νὰ μὴ ἀπαλλοτριωθοῦν ἢ νὰ προβοῦν εἰς δαπάνας ἐπ’ αὐτῶν καὶ αὔριον νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν. Δι’ αὐτὸ παρακαλοῦν τὸ ταχύτερον νὰ τοὺς δοθῇ μία ἀπάντησις.

§52Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ προσπαθήσωμεν τὸ ταχύτερον.

§53Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν ἤθελα τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3 νὰ τὴν ὑποστηρίξω λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πρόκειται νὰ φέρετε ἕνα νόμον διὰ τὸ ζήτημα αὐτό.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι Κοινοβουλευτικὸν αὐτό, κ. Παπαμαστοράκη. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθωμεν κατ’ οὐδένα τρόπον. Ὁ κ. Π. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε νὰ παύσῃ ἡ ὑποχρέωσις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν ἀπὸ τοῦ νὰ καταβάλλωσιν εἰς τὸ Μ.Τ.Σ. κρατήσεις κλπ.

§55Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Ὑπάλληλοι ἔφεδροι ἀξιωματικοί, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐν τῷ Στρατῷ ὑπηρεσίας των, ὑπόκεινται εἰς κρατήσεις ὑπὲρ τοῦ Μ.Τ.Σ. Διὰ νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅμως νῦν ὡς συντάξιμος ὁ χρόνος οὗτος, πρέπει νὰ καταβάλωσιν ἀναδρομικῶς τὰς σχετικὰς εἰσφοράς, εἰς τὸ Μ.Τ.Π. Υ. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ μεταφερθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο αἱ εἰσφοραί των εἰς Μ.Τ.Σ. Ἐὰν ἡ ἐν λόγῳ μεταφορὰ προσκρούῃ νομοθετικῶς, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ συντάξιμος, νομοθετικῶς ὁ χρόνος τῆς στρατεύσεώς των, ἄνευ ἀναδρομικῆς καταβολῆς τῶν σχετικῶν εἰσφορῶν.

§56Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπήντησα εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, καλούμενοι νὰ ὑπηρετήσουν ὡς ἔφεδροι, ἐρωτῶνται ποίας ἀποδοχὰς προτιμοῦν, τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου ἢ τοῦ ἐφέδρου ἀξιωματικοῦ. Ὅσοι προετίμησαν τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἐφέδρου ὑπεβλήθησαν εἰς τὰς σχετικὰς κρατήσεις ὑπὲρ τοῦ Μ.Τ.Σ. Τοῦτο ὅμως συμβαίνει δι’ ὅλους τοὺς ἐφέδρους καὶ ὄχι μόνον διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§57Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Καὶ ὅμως, κ. ὑπουργέ, κατὰ τὸ ἐν Καβάλᾳ συνελθὸν συνέδριον διετυπώθη καὶ τὸ αἴτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην μου, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἱκανοποιήσῃ.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βούλγαρης ἢ Βουλγαράκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν προθεσμίαν ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν ἀναγνωρίσεως ἀγωνιστῶν ὡς μελῶν ὁμάδων τῶν Ἐθνικῶν Ὀργανώσεων.

§59Γ. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ Η ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ἄλλην συναφῆ ἐρώτησιν παρέσχεν ἐξηγήσεις, παρακαλῶ μόνον, νὰ κατατεθῇ συντόμως τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§60Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι κατηρτίσθη σχετικὸν σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου παρατείνεται ἡ σχετικὴ προθεσμία καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἔκδοσιν ἀδειῶν προσωρινῆς κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ὑπὸ τοῦ τέως ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ κ. Γ. Καρότσης ἔχει τὸν λόγον.

§62Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, κ. συνάδελφοι, ὄχι διότι θέλω νὰ γίνω συνήγορος τοῦ ἀξιοτίμου τέως ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν ἀνάγκην συνηγορίας ἔχει, ἀλλὰ διότι ὡς Μακεδὼν βουλευτής, καὶ μονίμως κατοικῶν εἰς Κοζάνην, παρακολουθήσας ἐκ τοῦ σύνεγγυς ὅλα τὰ περιστατικὰ καὶ τὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν τὸν τότε ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος εἰς τὴν χορήγησιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων, δι’ ἃς κατηγορεῖται, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ κατατοπίσω ἐπ’ αὐτῶν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἰδίᾳ τοὺς κυρίους συναδέλφους, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦντες, διετύπωσαν ἀπόψεις, εἰς τὰς ὁποίας, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν θὰ προέβαινον ἐὰν ἐγνώριζον τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ ταῦτα. Ἐὰν οἱ συνάδελφοι οὗτοι, ἔζων τὰ γεγονότα αὐτά, καὶ εὑρίσκοντο εἰς τὸ περιβάλλον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρέθη ὁ ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, ἀναμφισβητήτως, δὲν θὰ προέβαινον εἰς τὰς κρίσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβησαν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι πᾶσα πρᾶξις ὀφείλεται εἰς ὡρισμένα αἴτια καὶ γεγονότα, καὶ διὰ νὰ κρίνωμεν ὀρθῶς μίαν πρᾶξιν δέον νὰ γνωρίζωμεν τὴν αἰτίαν καὶ τὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν εἰς τὴν πρᾶξιν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, νομίζω, ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν ποῖα ἦσαν τὰ γεγονότα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν τὸν ἐπερωτώμενον κ. ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος, εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς μεταφέρω εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ σᾶς δώσω σύντομον εἰκόνα τῶν τότε συγκοινωνιακῶν μέσων. Ὅπως γνωρίζετε, τὸ μοναδικὸν μέσον συγκοινωνίας καὶ μεταφορᾶς εἰς ὁλόκληρον τὴν Δ. Μακεδονίαν εἶναι τὸ αὐτοκίνητον. Ἐσχάτως δὲ ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀπέκτησε καὶ σιδηρόδρομον. Καὶ τὰ μὲν λεωφορεῖα τόσον κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅσον καὶ μετέπειτα, εἶναι ὑπεραστικὰ καὶ καλύπτουν ὅλας τὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας, τώρα δὲ μετὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ σιδηροδρόμου, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι πλεονάζουν, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ ἀποσυμφόρησίς των. Δὲν συνέβαινεν ὅμως τὸ ἴδιον μὲ τὰ ἐπιβατικὰ ἀγοραῖα αὐτοκίνητα. Τὰ μόνα τοιαῦτα αὐτοκίνητα, διὰ τῶν ὁποίων ἐξυπηρετεῖτο τότε ἡ Δυτικὴ Μακεδονία, ἦσαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα περιεσώθησαν ἀπὸ τὸν πόλεμον καὶ τὴν μανίαν τῶν συμμοριτῶν, καὶ τὰ ὁποῖα εἶχον διανύσει βίον δεκαετηρίδων ἢ προῆλθον ἐκ συναρμολογήσεως καὶ μετὰ βίας κινοῦνται. Συγκεκριμένως, εἰς τὴν Κοζάνην ἓν μόνον τοιοῦτον αὐτοκίνητον ἦτο καινουργές, ἦτο περιζήτητον, διότι δι’ αὐτοῦ ἦτο ἀσφαλὴς ἡ μετάβασις εἰς τὸν προορισμὸν. Εἰς τὰς ἄλλας κωμοπόλεις τοῦ Νομοῦ Κοζάνης ἢ δὲν ὑπῆρχεν ἢ ὑπῆρχε μόνον ἀνὰ ἓν ἀγοραῖον αὐτοκίνητον καὶ αὐτὸ πεπαλαιωμένον. Μὲ ἄλλους λόγους ὑπῆρχε μονοπώλιον συγκοινωνίας μὲ τὰ γνωστὰ δυσάρεστα διὰ τὸν λαὸν ἐπακόλουθα. Ἐπίσης καὶ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἦσαν ὀλίγα, ἦσαν ἀνεπαρκῆ διὰ τὰς ὁλονὲν ὀγκουμένας μεταφοράς, ἐπὶ πλέον δέ, ἦσαν μικροῦ τοννὰζ καὶ δὲν ἦσαν ἱκανά, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων. Ὁ λαὸς ἐγόγγυζεν ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν μεταφορικῶν μέσων. Οἱ πολῖται ἤθελον νὰ μεταφέρουν τὰ προϊόντα των καὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ περιμένουν ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν, πότε θὰ εὐαρεστηθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων νὰ διαθέσουν τὰ αὐτοκίνητα διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν προϊόντων των καὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποκύπτουν εἰς τὰς ὑπερόγκους πολλάκις ἀξιώσεις τῶν αὐτοκινητιστῶν. Οἱ ἔχοντες ἀσθενεῖς ἐὰν ἐβράδυναν καὶ δὲν ἐπρολάμβανον τὸ λεωφορεῖον, ἦσαν ὑποχρεωμένοι ἢ νὰ ὑποκύψουν εἰς τὰς ὀρέξεις καὶ ἀξιώσεις τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ μοναδικοῦ καινουργοῦς ἐπιβατικοῦ αὐτοκινήτου, εἴδ’ ἄλλως, νὰ ἀναθέσουν τὴν μεταφορὰν εἰς τὰ πεπαλαιωμένα ἐκεῖνα αὐτοκίνητα, τῶν ὁποίων τὰ περισσότερα δὲν κατώρθωναν νὰ φθάνουν εἰς τὸν προορισμόν των λόγῳ τῆς καταστάσεώς των.

§63Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ Κοζάνη ἕνα καινουργὲς αὐτοκίνητον εἶχε;

§64Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἡ Κοζάνη, ὅπως γνωρίζετε καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε, εἶχεν ὀνόματι μὲν δέκα ἐπιβατικά. Ἐξ αὐτῶν, ὅμως ἓν καὶ μόνον καινουργές. Ἐὰν θέλετε σᾶς δίδω καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἰδιοκτήτου. Τὰ ὑπόλοιπα 9 ἦσαν ὅλα πεπαλαιωμένα καὶ ἐξ αὐτῶν τὰ 4–5 ἦσαν ἐν ἀκινησίᾳ, τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἦσαν αὐτοκίνητα τοῦ 1938–40 ἢ ἦσαν ἐκ συναρμολογήσεως.

§65Γ. ΜΟΔΗΣ. Κάθε χρόνο γίνεται ἀναθεώρησις.

§66Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, καὶ θὰ μὲ δικαιώσετε ἀπολύτως, διότι εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι πολὺ γνωρίζετε τὴν διαδικασίαν τῆς αὐξήσεως τῶν ἀγοραίων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων καὶ θὰ συνομολογήσετε, κύριε συνάδελφε, μὲ ἐμέ, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις εἰς τὰς ὁποίας μετεῖχε καὶ τὸ κόμμα σας, κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀντεμετώπισαν τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων, ὥστε νὰ καθίσταται σχεδὸν ἀδύνατος ἡ αὔξησις τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων. Τοῦτο εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον καὶ τὸ γνωρίζετε. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ τοιαύτης καταστάσεως εὑρεθείς, ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος, καὶ ὑπείκων εἰς τὰς παρακλήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων κατοίκων, ἐπροχώρησεν εἰς τὴν χορήγησιν, ὄχι ὁριστικῶν ἀδειῶν, τὸ τονίζω αὐτό, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ μόνον προσωρινῶν τοιούτων, μικρᾶς χρονικῆς διαρκείας καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς τακτοποιήσεώς των διὰ τῆς νομίμου ὁδοῦ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ μονοπώλιον τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν εἰς τὰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις κατερρίφθη, ἡ μεταφορὰ τῶν προϊόντων ἐξυπηρετεῖτο διὰ τῶν νέων φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ἀνεκουφίσθη ὁ λαός, ὁ ὁποῖος ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ, εὗρε κατανόησιν καὶ πράγματι ἐξυπηρετήθη διὰ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας τοῦ κ. ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ὑπέστη ζημίαν τὸ δημόσιον, ἐκ τῆς τοιαύτης χορηγήσεως τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. Δὲν εἶναι ἀληθὲς τοῦτο, διότι, ὅπως ἐδήλωσεν εἰς διακοπὴν ὁ τέως ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, ὅλαι αἱ προσωριναὶ ἄδειαι μεθ’ ὅλων τῶν δικαιολογητικῶν, ἐστέλλοντο ἐν ἀντιγράφῳ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐφορίαν, ἡ ὁποία εἰσέπραττεν ἀνελλιπῶς τὸ τέλος. Συνεπῶς, οὐδεμία ζημία προεκλήθη, ἀλλ’ ἀντιθέτως ὠφελήθη τὸ δημόσιον. Ἐπίσης εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι αἱ ἄδειαι ἐδόθησαν ἐκεῖ ὅπου ἔπρεπε νὰ δοθοῦν, ἤτοι εἰς πράγματι ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστὰς καὶ εἰς περιοχάς, ὅπου ὑπῆρχε σπάνις αὐτοκινήτων, ἐξυπηρετήσασαι οὕτω πραγματικὰς ἀνάγκας. Καὶ δὲν ἐδόθησαν ἐν κρυπτῷ καὶ ἄνευ θορύβου, ὡς ἀναληθῶς ἐλέχθη ὑπὸ προλαλήσαντος Μακεδόνος συναδέλφου. Ἐδόθησαν ἐπισήμως, φανερά, καὶ ἦτο γνωστὸν εἰς πάντας ἡ ὑπὸ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Β. Ἑλλάδος χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν πρὸς ἱκανοποίησιν ὑφισταμένων ἐξαιρετικῶν ἀναγκῶν εἰς ἀγοραῖα ἐπιβατικὰ καὶ εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας οἱ πάντες ἀνεγνώριζον καὶ ὡμολόγουν. Εἶναι ὅλως ἀναληθὲς καὶ ἄντικρυς ἀντίθετον πρὸς τὴν πραγματικότητα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν ἴδιον Μακεδόνα βουλευτήν, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι δῆθεν αἱ ἄδειαι ἐδίδοντο εἰς ὡρισμένους. Ἐδίδοντο αἱ ἄδειαι αἱ προσωριναὶ εἰς αὐτοκινητιστὰς πραγματικούς, οἱ ὁποῖοι παρουσίαζον τὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας των, αἵτινες θὰ ἐξυπηρετοῦντο διὰ τῆς χορηγήσεως τῶν τοιούτων προσωρινῶν ἀδειῶν.

§67Γ. ΜΟΔΗΣ. Πῶς τὰς παρουσίαζον; Μὲ ποῖα στοιχεῖα;

§68Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Μὰ διατὶ βιάζεσθε; Θὰ σᾶς εἴπω καὶ περὶ τῶν στοιχείων αὐτῶν. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος, εἶπεν, ὅτι οὐδὲν δικαιολογητικὸν ὑπάρχει. Δικαιολογητικὰ ὑπάρχουν ἐπισυνημμένα εἰς ἑκάστην χορηγηθεῖσαν ἄδειαν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχουν δικαιολογητικὰ πάλιν τοῦτο δὲν εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ, ἀλλ’ ὑπὲρ αὐτοῦ, διότι ὡς ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ καὶ ἐγνώριζε τὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας του. Ἔπρεπεν οἱ, προλαλήσαντες ἐπὶ τοῦ θέματος, κ. συνάδελφοι, καὶ ἐπικρίναντες τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν τοῦ τότε ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος, νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν Μακεδονίαν νὰ κάμουν μίαν περιοδείαν........

§69Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀπὸ ποῦ εἴμεθα;

§70Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. ... διὰ νὰ ἀκούσουν τὶ λέγεται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο. Φαίνεται ὅτι εἶχε καιρὸν νὰ ἔλθῃ καὶ ἐπικοινωνήσῃ ὁ κατὰ πάντα σεβαστὸς κ. Μόδης, μὲ τὴν ἐπαρχίαν. Σεῖς δέ, ἀγαπητὲ κ. Ζησόπουλε, γνωρίζετε πὼς κατηργήθη τὸ μονοπώλιον τῆς συγκοινωνίας εἰς τὰς κωμοπόλεις καὶ εἰδικῶς τῆς περιφερείας, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖτε ὑμεῖς, ὅπως καὶ ἐγώ, διὰ τῆς χορηγήσεως τῶν τοιούτων προσωρινῶν ἀδειῶν. Καὶ ἐνθυμεῖσθε τὰς διαμαρτυρίας τῶν Δημάρχων τῶν διαφόρων πόλεων, ὅπως τῆς Σιατίστης, τῶν Σερβίων καὶ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν εἴτε νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων, εἴτε νὰ χορηγηθῶσι προσωριναὶ ἄδειαι κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ἐπιβατικῶν καὶ φορτηγῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§71Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ὡς βουλευτὴς τοῦ Νομοῦ Κοζάνης κατὰ τὴν περίοδον 1950–52 καὶ ἐντεῦθεν εἰς οὐδεμίαν πόλιν ἢ χωρίον μοῦ διετυπώθη παρόμοιον ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων τοπαρχῶν αἴτημα. Κατὰ συνέπειαν, κ. συνάδελφοι, τὸ τοιοῦτον ἐξέρχεται τῆς ἰδικῆς μας πραγματικότητος.

§72Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Προφανῶς, διότι εἶσθε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§73Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἔχω μαζί μου τὰ σχετικὰ ἔγγραφα διὰ νὰ τὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§74Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Λυποῦμαι, διότι δὲν ἐφαντάσθην, ὅτι θὰ παρίστατο τοιαύτη ἀνάγκη. Ἀλλὰ θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς φέρω ἀλλεπάλληλα ἔγγραφα τοῦ Δημάρχου Σιατίστης, ὁ ὁποῖος παρεπονεῖτο ὅτι δὲν εἶχε συγκοινωνίαν ἡ πόλις του. Ἐπίσης καὶ ὁ Μητροπολίτης εἶχεν ὑποβάλλει παρόμοιον παράπονον.

§75Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δέχομαι ἀπολύτως αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ἔκαμα τοιαύτην τοποθέτησιν τοῦ θέματος. Εἶπον εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι αὐτὰ ποὺ ἐλέχθησαν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ πράγματα. Πέραν τούτου, ὡς ἁρμόδιος, σεῖς βεβαίως, ἔχετε κάθε λόγον αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε νὰ τὸ πιστεύσωμεν.

§76Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ ἐπρόλαβεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἐὰν ἐγνώριζον, ὅτι θὰ παρενεβαίνατε καὶ θὰ ἐλέγατε τὰ ὅσα εἴπατε, θὰ σᾶς ἔφερον σωρείαν ἀναφορῶν τοῦ Δημάρχου Σιατίστης, τοῦ Προέδρου Κοινότητος Σερβίων, τοῦ Μητροπολίτου Σιατίστης καὶ πλείστων ἄλλων, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται καὶ δι’ ἔλλειψιν συγκοινωνίας λεωφορειακῆς, ἀλλὰ πρὸ πάντων δι’ ἔλλειψιν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων καὶ φορτηγῶν τοιούτων, τὰ ὁποῖα νὰ παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των καὶ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων. Ἐξακολουθεῖτε νὰ ἀρνῆσθε, ὅτι ἔχουν τοιαύτας ἀνάγκας ἡ Σιάτιστα, τὰ Σέρβια, ὁ Βελβενδός, ἡ Ἐράτυρα κ.λ.π.; Τότε θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν ἐπιμέλειαν, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύετε νὰ λάβετε γνῶσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς περιφερείας μας, εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, δὲν εὑρίσκεσθε ἐντὸς τῆς πραγματικότητος καὶ δὲν γνωρίζετε τὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωποῦμεν.

§77Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ κάμω μίαν τακτοποίησιν. Ἐπαναλαμβάνω: διὰ τὸ θέμα τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ ἀναγκῶν διαμαρτύρομαι. Ἀπήντησα, εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν μοῦ συνέβη νὰ μοῦ γίνουν παρόμοιαι ἀναφοραί, ὅπως ἐκεῖνος ἰσχυρίζεται. Τὸ ὅτι ἐξ ἀντικειμένου ὑπάρχουν ἀνάγκαι, δὲν τὸ θέτω ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, οὔτε τὸ ἀρνοῦμαι.

§78Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ζησόπουλος, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἶπε, νὰ τοῦ διαβάσω ἕνα ἔγγραφον. «Ἡ Ἐπιτροπή, αὐτοκινητιστῶν Κοζάνης, Ἐρατύρας, Σιατίστης, Νεαπόλεως, Γρεβενῶν, Τσοτυλίου κλπ. ......... (ἀναγινώσκει)...............». Συνεπῶς, δὲν ἔχετε δίκαιον.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζησόπουλος δὲν ἀντιλέγει εἰς τὸ ἔγγραφον.

§80Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ζήτημα ἀνάγκης, εἶναι ζήτημα νόμου.

§81Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δηλαδή, ὅταν ἕνας ἄνθρωπος πεθαίνει, δὲν θὰ τὸν πᾶτε εἰς τὸ νοσοκομεῖον, διότι δὲν ὑπάρχει νόμος;

§82Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Τὸ εὐεργετικὸν ἀποτέλεσμα τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐνεργείας τοῦ ἀξιοτίμου κ. τότε ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, καὶ ἡ ἀλήθεια τῶν ὅσων ὑπ’ ἐμοῦ ὑποστηρίζονται αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπεβεβαιώθησαν ὑπὸ τῶν πραγματικῶν καὶ τῶν τελευταίων ἀποφάσεων τῶν τοπικῶν συμβουλίων, δι’ ὧν ηὐξήθη ὁ καθωρισμένος δι’ ἑκάστην πόλιν ἀριθμὸς τῶν κυκλοφορούντων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων. Θὰ δώσω ὅμως καὶ ἄλλην ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, κ. Μόδην, καὶ εἰς ὑμᾶς ἀξιότιμε κύριε Ζησόπουλε.

§83Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§84Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁμολογεῖτε, ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζω εἶναι σύμφωνα πρὸς τὴν πραγματικότητα, πρὸς τὶ ἡ διακοπή σας; Ἐκτὸς ἐὰν πρέπει νὰ λογοπαικτῶμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Δὲν εἶναι ὅμως ἴδιον πολιτικῶν ἀνδρῶν, σεβομένων ἑαυτοὺς νὰ λογοπαικτοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἑδωλίων ἐκείνων. Θὰ παρεκάλουν, αἱ διακοπαὶ νὰ εἶναι οὐσιαστικαί.

§85Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, τὸν κ. συνάδελφον, νὰ μὴ μὲ ρυμουλκῇ εἰς τὰς ἀπόψεις του. Ἐγὼ ἐζήτησα μίαν διασάφησιν. Δὲν εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη.

§86Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ὅτι ὁ χορηγήσας τὰς προσωρινὰς ἀδείας ἐξυπηρέτησε ὄντως ἐξαιρετικὰς ἀνάγκας τῆς Βορείου Ἑλλάδος, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον καὶ ἐδικαιώθη ἐκ τῶν πραγμάτων. Γνωρίζετε, ὅτι ὁ κ. πρώην ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἐχορήγησεν ὁριστικὰς ἀδείας, ἐχορήγησε προσωρινὰς τοιαύτας καὶ μέχρι τακτοποιήσεως τῶν καινουργῶν αὐτοκινήτων κατὰ τὴν νόμιμον διαδικασίαν. Καὶ ἡ νόμιμος διαδικασία διὰ τὰ ἐπιβατικά, αὐτοκίνητα εἶναι ἡ ἑξῆς. Πρέπει νὰ ἀποφανθῇ τὸ τοπικὸν συμβούλιον περὶ τῆς ἀνάγκης αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων. Τὸ τοπικὸν αὐτὸ συμβούλιον συνέρχεται ἅπαξ τοῦ ἔτους, κατὰ Φεβρουάριον, καὶ πολλάκις φθάνει ὁ Αὔγουστος καὶ δὲν ἔχει συνέλθει ἀκόμη. Ἡ ἀπόφασις τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ κατόπιν θὰ ἔλθῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ 12μελοῦς συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ ἡ ἀπόφασις τούτου εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν ὑπουργὸν κατὰ τὴν κειμένην μέχρι σήμερον νομοθεσίαν. Λέγω, μέχρι σήμερον, διότι ἐκκρεμεῖ ὑπὸ τὴν ψῆφον ὑμῶν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου παύουν πλέον νὰ εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν ὑπουργὸν αἱ ἀποφάσεις τοῦ 12μελοῦς. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ κατανοηθῇ, ὅτι ὁ ὑπουργὸς, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἀποφασιστικὴν γνώμην ἐπὶ τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Πρέπει νὰ παύσῃ ἡ παντοδυναμία τῶν ποικιλωνύμων συμβουλίων. Μὲ τὰς δοθείσας ἀδείας ἀνεκουφίσθη ὁ τόπος καὶ ἔπαυσε τὸ μονοπώλιον τῶν συγκοινωνιῶν. Δὲν ἐπηκολούθησε δὲ ἀνεργία εἰς τὰ αὐτοκίνητα, ὡς ἰσχυρίζοντο μέχρι τότε οἱ ἐκπρόσωποι τῶν αὐτοκινητιστῶν, οἱ ὁποῖοι μετέφερον τὰς ἀπόψεις των ταύτας εἰς τὰ τοπικὰ συμβούλια καὶ παρέσυρον αὐτὰ εἰς τὴν μὴ αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων. Ὅλα σχεδὸν τὰ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα ἤδη ἀπερροφήθησαν διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ καὶ οὐδεμία ἀνεργία παρετηρήθη. Ἐδικαιώθη οὕτω πλήρως ὁ ἐπερωτώμενος ὑπουργὸς καὶ οἱ κάτοικοι ἐξυπηρετήθησαν ἐπαρκέστατα. Καὶ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, μύδροι ἐρρίφθησαν ἐναντίον τοῦ τότε ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐνέργειάν του αὐτήν. Ἀναφοραί, κατηγορίαι διετυπώθησαν, τὰς ὁποίας ἀνεκεφαλαίωσεν ὁ κατὰ πάντα σεβαστὸς ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, τονίσας ἐν πρώτοις, ὅτι εἶναι παράνομοι αἱ ἄδειαι αὐταί. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκ λεπτότητος πρὸς τὸν ἐπερωτώμενον ὑπουργόν, δὲν θὰ ἀπαντήσω ἐν πλάτει ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ θὰ ἀφήσω εἰς αὐτόν, νὰ χειρισθῇ τὸ θέμα ὡς αὐτὸς θέλει. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως νὰ εἴπω ὀλίγας μόνον λέξεις. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς, ὅτι δὲν ἐδόθησαν ὁριστικαὶ ἄδειαι, ὥστε νὰ καταργηθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου, διὰ τῶν ὁποίων χορηγοῦνται αἱ ὁριστικαὶ ἄδειαι. Συνεπῶς τὶ ἔπραξεν ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος; Ἁπλῶς, διαπιστώσας τὴν ὕπαρξιν ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης διηυκόλυνε τὰ πράγματα διὰ τῆς χορηγήσεως προσωρινῶν ἀδειῶν βραχείας διαρκείας καὶ μέχρις ὅτου διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ τὰ καινουργῆ αὐτοκίνητα τακτοποιηθῶσιν, ὅπερ καὶ ἐγένετο. Εἰς οὐδὲν, ἐπαναλαμβάνω, οὐδὲν λεωφορεῖον αὐτοκίνητον ἐχορήγησε προσωρινὴν ἄδειαν. Μόνον εἰς ἐπιβατικὰ ἀγοραῖα καὶ φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἐχορήγησε προσωρινὰς ἀδείας, καὶ τοῦτο διότι ἦτο διαπιστωμένη ἡ ἀνάγκη τῆς κυκλοφορίας των. Ἱκανοποίησε τοιουτοτρόπως μίαν ἐξαιρετικὴν ἀνάγκην τῶν κατοίκων, ἡ ὁποία εὑρίσκετο εἰς ὀξύτατον σημεῖον καὶ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ ἱκανοποιηθῇ. Ἐπίστευε δέ, ὅτι οὕτω πράττων οὐδένα νόμον παρεβίαζε, διότι, ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς νομοθετικοῦ διατάγματος ἢ ἑνὸς νόμου διὰ νὰ εἶναι κεκαλυμμένος. Δὲν τὸ ἔπραξεν ὅμως. Διατί; Διότι ἐπίστευε — καὶ πολὺ ὀρθὰ κατ’ ἐμέ— ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως αὐτῶν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. Ἐπίστευεν, ὅτι ἐνεργῶν ὡς ἐνήργησεν, ὄχι μόνον δὲν ἔβλαπτε κανένα, ἀλλὰ ἀντιθέτως, ἐξυπηρέτει μίαν κοινωνικὴν ἀνάγκην, τῆς ὁποίας τὴν ὀξύτητα ἠδύνατο νὰ ἀμβλύνῃ χωρὶς νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Καὶ ὀρθῶς ἔπραξε τοῦτο. Κατὰ τὴν γνώμην μου, οἱ διοικοῦντες, ὅταν διὰ τῆς κειμένης νομοθεσίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιοῦν τὰς ἀνάγκας καὶ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὴν διοίκησιν καὶ εὑρίσκονται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ ἀξιώματος «τὸ διοικεῖν ἐστὶ πρόνοια» δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπιζητοῦν τὴν δημιουργίαν νέων νόμων. Ἂς μὴ διαφεύγῃ τῆς μνήμης μας ὁ περίφημος ἀφορισμός, ὁ ὁποῖος διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ: «Gorruptisima Res Publica pluribus legis» Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ προτείνωμεν καὶ νὰ ψηφίζωμεν νέους νόμους, ὅταν οἱ κείμενοι νόμοι δίδουν τὴν λύσιν τῶν ἐπιμάχων θεμάτων. Συνεπῶς, ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, φρονῶ, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ καὶ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῆς κατηγορίας. Ἀλλ’ ἐπίσης ἐπεσημάνθη καὶ ἕτερον σημεῖον. Ὅτι διὰ ὡρισμένων ἐνεργειῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ὑπῆρχε πνεῦμα χρηστῆς διοικήσεως. Καὶ ποῖαι εἶναι κατὰ τοὺς προλαλήσαντας κατηγόρους συναδέλφους αἱ ἀποδείξεις τῆς τοιαύτης κατηγορίας, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι; Ὅτι μετὰ μῆνας ἀπὸ τῆς χορηγήσεως τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν ὁ ἴδιος ἀξιότιμος ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος ἐξέδωκεν εἰδικὴν διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας ρυθμίζει τὸν τρόπον τῆς χορηγήσεως τῶν ἀδειῶν αὐτῶν. Καὶ μετὰ ταύτην ἐξέδωκε καὶ δευτέραν. Συνομολογῶ, ὅτι ἐξεδόθησαν αἱ διαταγαὶ αὐταί, Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἔκδοσις διαταγῶν διὰ τῶν ὁποίων συμπληροῦται μία ἐνέργεια καὶ ὁλοκληροῦται, ἀποτελεῖ ἔλλειψιν πνεύματος χρηστῆς διοικήσεως; Καὶ ὁ διοικῶν δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς μεταγενεστέρας βελτιώσεως ὡρισμένης ἐνεργείας του; Καὶ αἱ πρὸς τοῦτο ἐκδιδόμεναι διαταγαὶ καὶ ὁδηγίαι συνιστοῦν ἔλλειψιν χρηστῆς διοικήσεως; Ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα καλῆς πίστεως κριταί, εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ὅταν ὁ καλούμενος νὰ ἐνεργήσῃ ὡς ἀνώτατος καὶ ὑπεύθυνος λειτουργὸς προβαίνῃ εἰς ὡρισμένας ἐνεργείας συμπληρώσεως τῶν πρῴην ἐνεργειῶν του, αἱ ἐνέργειαι αὗται ἀποδεικνύουν, ὅτι δὲν διακρίνεται διὰ χρηστὴν διοίκησιν; Ἀναμφισβητήτως, μία ἀπάντησις χωρεῖ εἰς ὅλα τὰ ἐρωτήματα αὐτά. Ὅτι ἡ συμπλήρωσις καὶ ἡ ὅλη διαμόρφωσις τῆς ἐνεργείας δι’ ὡρισμένων ἀλλεπαλλήλων ἐγγράφων καὶ διαταγῶν, εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ ἐκδίδοντος τὰς διαταγάς. Ἐτονίσθη, ἐπὶ πλέον εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῆς κατηγορίας, ὅτι οὐδὲν δικαιολογητικὸν ὑπῆρχεν. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, δικαιολογητικὰ ὑπῆρχον. Τὸ ἐτόνισεν ὁ κ. ὑπουργός, τὸ ἀνέπτυξα καὶ ἐγώ. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον, δὲν πρέπει νὰ διαφεύγει τὴν προσοχὴν ὑμῶν, ὡς καὶ παντὸς καλῆς πίστεως κριτοῦ, τὸ γεγονὸς τοῦτο: Ὅτι διὰ τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν ἀπέβλεπεν ὁ κ. ὑπουργός, νὰ ἱκανοποιήσῃ ἐξαιρετικὴν ἀνάγκην τῆς περιφερείας του, μὴ ἐπιδεχομένην ἀναβολὴν. Ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη ποία ἦτο; Ἡ συμπλήρωσις τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων. Ποῖον ἦτο λοιπὸν τὸ κριτήριον, διὰ τὴν χορήγησιν τῆς προσωρινῆς ἀδείας; Τὸ γεγονὸς ἐὰν ὑπάρχῃ ἔλλειψις ἢ μὴ συγκοινωνιακοῦ μέσου. Καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ δὲν ἐχρειάζετο νὰ τὸ γνωρίζῃ δι’ ἀναφορῶν ἢ πιστοποιητικῶν. Εἶχεν ἄμεσον ἀντίληψιν, διότι περιώδευσεν, ἤκουσε τὰ παράπονα καὶ μοῦ φαίνεται, ὅτι δὲν πρέπει ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διοικῇ νὰ ἔχῃ ἐπισήμους ἀναφοράς, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας τῶν διοικουμένων. Προέβη εἰς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν διοικουμένων ὑπ’ αὐτοῦ, μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν ὀξυτάτην ἀντίληψιν καὶ ἄμεσον γνῶσιν τῶν διαφόρων θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγουν ζωτικότατα συμφέροντα καὶ ἀνάγκας τῶν διοικουμένων πολιτῶν. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον μοναδικὸν κριτήριον διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν προσωρινῶν, ἐπαναλαμβάνω, ἀδειῶν, ὄχι τῶν ὁριστικῶν —ὁπότε θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι καὶ ἄλλα κριτήρια— ἦτο μόνον ἡ ἔλλειψις ἐπιβατικοῦ ἢ φορτηγοῦ μέσου εἰς τὴν περιφέρειαν ὅπου ἐπρόκειτο νὰ κυκλοφορήσῃ τὸ αὐτοκίνητον, καὶ ἂν δὲν ὑπάρχουν πιστοποιητικά, ὁμολογοῦντα τὴν ἔλλειψιν αὐτήν, καίτοι ὑπάρχουν ὅπως βεβαιοῖ ὁ κ. ὑπουργός, δὲν μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι τοῦτο λόγος διὰ νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει χρηστὴ διοίκησις διότι ἔσπευσε νὰ ἱκανοποιήσῃ μίαν ἀνάγκην, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας, τῶν ὁποίων εἶχεν ἄμεσον ἀντίληψιν δι’ ἐπιτοπίου μεταβάσεως καὶ δι’ ἐπιτοπίου ἀντιλήψεως τῶν διαφόρων ἀναγκῶν τῆς περιφερείας του. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διοικεῖ καλῶς, δὲν ἀναμένει νὰ τοῦ ὑποβάλουν ἀναφορὰς καὶ πιστοποιητικά. Κατὰ ταῦτα, καὶ αὐτὸ τὸ κεφάλαιον τῆς κατηγορίας φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθῇ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν σοβαρῶς καὶ ἐν καλῇ πίστει διατελοῦντες, ὅτι εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποδώσωμεν ἔλλειψιν πνεύματος χρηστῆς διοικήσεως εἰς τὸν τότε ὑπουργὸν Βορ. Ἑλλάδος, διότι τὰς ἄνω ἐνεργείας του, ἤτοι, διότι ἔδωσεν ἀδείας ἐκεῖ, ὅπου ἐπεβάλλετο νὰ δώσῃ καὶ ἐκεῖ, ὅπου ἐκ τῶν πραγμάτων ὑστέρως ἐδικαιώθη καὶ διότι διὰ διαταγῶν του ἐβελτίωσε τὰς ἐνεργείας του. Ἐὰν δέ, εἰς ὅλα αὐτὰ προσθέσωμεν καὶ τὸ γεγονός, ὅτι παρ’ ὅλον τὸν φόρτον τῆς ἐργασίας του, ὁ τότε ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος, παρηκολούθει τὴν λειτουργίαν τοῦ τμήματος αὐτοῦ τῆς διοικήσεως, μετὰ τόσης ἐπιμελείας, ὥστε ν’ ἀνακαλύψῃ τὰς ὑπὸ ὡρισμένων ὑπαλλήλων, γενομένων ἐπιλησμόνων τῶν καθηκόντων των, διαπραχθείσας πλαστογραφίας καὶ νὰ παραπέμψῃ αὐτοὺς εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ὡς καὶ τὸ ἕτερον γεγονός, ὅτι ὁ ἴδιος ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας περιώρισε τὴν χορήγησιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, ὅταν ἐπετεύχθη ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον εἶχον αἱ ἄδειαι αὐταί, τῆς πληρώσεως εἰς συγκοινωνιακὰ μέσα ἀναγκῶν τῆς περιφερείας του, ὅταν, λέγω, ὅλα αὐτὰ τὰ συνδέσετε, θὰ ἴδητε, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐστερεῖτο πνεύματος χρηστῆς διοικήσεως, ὁ ἐπερωτώμενος ὑπουργός, ἀλλ’ ἀντιθέτως, εἶχε πλήρη συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν του, εἶχε πλήρη ἀντίληψιν τῶν ὑποχρεώσεών του, καὶ ὑπὸ τὸ βάρος τῶν εὐθυνῶν αὐτῶν καὶ τῆς ἀντιλήψεως αὐτῆς, ἐνήργησε πᾶν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐνεργήσῃ καὶ ἀπεδείχθη ἄξιος τοῦ λειτουργήματος, τὸ ὁποῖον τοῦ ἀνετέθη. Ὡσαύτως, ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, ἠκούσθη καὶ τοῦτο. Ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸ θέμα τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, λόγῳ τῆς χορηγήσεως τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν καὶ τοῦ κατόπιν σταματήματος χορηγήσεως αὐτῶν, ἔλλειψις συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν δέ, ἐδήλωσεν, ὁ τότε ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ὁ ἴδιος παρενέβαλεν ἀργότερον προσκόμματα εἰς τὴν χορήγησιν τῶν ἀδειῶν καὶ εἰς τὸ τέλος ἐσταμάτησε τὴν χορήγησιν αὐτῶν, θόρυβος ἠκούσθη ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ προεκλήθη ὁ παριστάμενος νῦν ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, νὰ δηλώσῃ ἐὰν ὁ ἴδιος προβλέπῃ καὶ θέλῃ νὰ συνεχίσῃ τὴν ἔκδοσιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. Ὅταν δὲ ὁ τελευταῖος οὗτος ἀπήντησεν ἀδιστάκτως «ὄχι» ἰαχὴ θριάμβου ἠκούσθη, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ἰδίαν πτέρυγα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν δικαιολογοῦνται τοιαῦται ἰαχαί, καὶ θριαμβολογίαι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καθ’ ὅσον τόσον ἡ ἐνέργεια τοῦ τότε ὑπουργοῦ νὰ παύσῃ τὴν ἔκδοσιν νέων ἀδειῶν, ὅσον καὶ ἡ δήλωσις τοῦ νῦν ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος, ὅτι δὲν θὰ χορηγήσῃ νέας ἀδείας, οὐδόλως ἀποδεικνύει ἔλλειψιν πολιτικῆς γραμμῆς. Καὶ ἐξηγοῦμαι διατὶ τὸ ὑποστηρίζω. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐθριαμβολόγησαν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἐλησμόνησαν τὰ ἑξῆς οὐσιώδη: Ἐλησμόνησαν, ὅτι ἐὰν ἐδόθησαν προσωριναὶ ἄδειαι, ἐδόθησαν, διότι τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῆς Βορείου Ἑλλάδος εἶχε φθάσει εἰς ὀξύτατον σημεῖον, Ἐλησμόνησαν, ὅτι ὑπῆρχεν ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη, χρήζουσα ἀμέσου ἱκανοποιήσεως. Ὅτι ὑπῆρχε μία σκληρὰ καὶ ἀδυσώπητος ἀνάγκη νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὁπωσδήποτε αἱ συγκοινωνιακαὶ ἀνάγκαι τῶν κατοίκων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ ἅπαξ ἐλησμόνησαν πάντα ταῦτα, φυσικὸν ἦτο, νὰ θριαμβολογήσουν, ὅταν ἤκουσαν τὸ σταμάτημα, ἐκ μέρους τοῦ κ. Στράτου, τῆς χορηγήσεως τῶν ἀδειῶν, καὶ νὰ ἐκβάλουν ἰαχὰς θριάμβου, ὅταν ἤκουσαν τὸ «ὄχι» ἐκ μέρους τοῦ νῦν ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, κρίνοντες ψυχραίμως καὶ ἀντικειμενικῶς τὰ πράγματα, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συνομολογήσωμεν, ὅτι οὐδεμία ἀνακολουθία ὑπάρχει μεταξὺ τῆς μιᾶς καὶ τῆς ἄλλης τακτικῆς τῶν τότε καὶ νῦν ὑπουργῶν Βορείου Ἑλλάδος. Οὐδὲ συνιστᾷ ἔλλειψιν συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὸ 1953 ἐχορηγήθησαν προσωριναὶ ἄδειαι κυκλοφορίας αὐτοκινήτων καὶ ἔπαυσεν ἡ χορήγησίς των τὸ 1954. Αἱ προσωριναὶ ἄδειαι ἐχορηγήθησαν πρὸς ἱκανοποίησιν ἐξαιρετικῶν ἀναγκῶν. Εὐθὺς ὡς ἤρχισεν ἐκλείπουσα ἡ ὀξύτης τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, ὁ ἴδιος ἐκδώσας τὰς ἀδείας, ἤρξατο περιορίζων αὐτὰς καὶ κατόπιν τὰς ἐσταμάτησε. Ὀρθῶς ἐσταμάτησε τὴν χορήγησιν τῶν ἀδειῶν, ὁ τότε ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος κ. Στρᾶτος, καὶ ὀρθῶς ὁ νῦν ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος κ. Κοσμᾶς, ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν θὰ χορηγήσῃ ἄλλας, διότι αἱ προσωριναὶ ἄδειαι, ὡς καὶ ὁ τίτλος των δηλοῖ, ἦσαν κάτι τὸ προσωρινὸν ἦσαν κάτι τὸ καλούμενον νὰ ἐξυπηρετήσῃ προχείρως τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων. Ἐδόθησαν, ἐπαναλαμβάνω, πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν, τῶν ὁποίων ἡ ὀξύτης, ἐξέλιπε σήμερον.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι σοβαρὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι ἐξέλιπεν.

§88Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Σοβαρὰ δὲν εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε σεῖς, χωρὶς νὰ κατέχετε τὸ θέμα καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω πῶς ἐξέλιπεν ἡ ὀξύτης. Ἐξέλιπεν ἡ ὀξύτης τῆς ἐκτάκτου ἀνάγκης τῆς κυκλοφορίας ἐπιβατικῶν καὶ φορτηγῶν αὐτοκινήτων κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Ἀρχίζω ἀπὸ τὰ ἐπιβατικά. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἔφθασαν τὰ πρῶτα ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα μὲ προσωρινὰς ἀδείας, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν παλαιὰ αὐτοκίνητα δὲν ἔβλεπον πελάτην καὶ ὑπεχρεώθησαν νὰ προβοῦν εἰς ἄμεσον ἀντικατάστασιν τῶν παλαιῶν διὰ καινουργῶν τοιούτων, ἐνῷ προηγουμένως, ἐπέμενον νὰ ἔχουν τὰ πεπαλαιωμένα αὐτοκίνητά των, ἐφ’ ὅσον ὁ κόσμος πιεζόμενος ἀπὸ τὴν ἀνάγκην ἐχρησιμοποίει αὐτὰ μὴ ἔχων τὴν δυνατότητα τῆς χρησιμοποιήσεως ἄλλων. Τοιουτοτρόπως, ἑκάστη πόλις ἀπέκτησε καινουργῆ ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα. Ἰδού, λοιπόν, ἡ πρώτη θετικὴ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἐπίσης θετικὴ βελτίωσις τῆς δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνίας τῶν πόλεων. Κατόπιν τῆς τοιαύτης μεταβολῆς, ἐπείσθησαν ἐκ τῶν πραγμάτων τὰ τοπικὰ συμβούλια νὰ καθορίσουν ηὐξημένον ἀριθμὸν κυκλοφορούντων εἰς ἑκάστην πόλιν ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων.

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς τί ἐκάματε;

§90Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἐπετύχαμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπετύχατε σεῖς ἐπὶ τόσα ἔτη. Ἐπετύχαμεν νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν καὶ νὰ φθάσωμεν σήμερον, εἰς τὸ σημεῖον ὥστε νὰ ἔχουν ἀπορροφηθῆ ὅλα τὰ διὰ προσωρινῆς ἀδείας κινούμενα αὐτοκίνητα. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Κοζάνην, ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων ηὐξήθη κατὰ 8 ἐφέτος. Ἂς ἀφήσωμεν λοιπὸν τὰς διακοπάς, ὅταν δὲν ἔχουν οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Ἔρχομαι εἰς τὰ φορτηγά. Κατὰ ποῖον τρόπον ηὐξήθησαν; Νὰ σᾶς εἴπω: Ὅταν ἐκυκλοφόρησαν βάσει τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν τὰ πετρελαιοκίνητα αὐτοκίνητα, εὐθὺς ἀμέσως ἐξηναγκάσθησαν ἐκ τῶν πραγμάτων οἱ κάτοχοι τῶν παλαιῶν αὐτοκινήτων νὰ τὰ ἀντικαταστήσουν μὲ καινουργῆ τοιαῦτα διὰ νὰ δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τὰ νέα. Καὶ τὰ ἀντικατέστησαν ὄχι διὰ τοῦ ἰδίου τοννάζ, ἀλλὰ καθ’ ὃ εἶχον νόμιμον δικαίωμα, διὰ μεγαλυτέρου τοννάζ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων ηὐξήθη διὰ τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν πεπαλαιωμένων καὶ σχεδὸν μὴ κυκλοφορούντων τοιούτων, καὶ τὸ τοννὰζ ηὐξήθη τεραστίως. Ἰδού, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ ποῖον τρόπον διὰ τῆς ὑπὸ τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ χορηγήσεως προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ἐξέλιπεν ἡ ὀξύτης τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ὑπῆρχε προηγουμένως καὶ ἰδοὺ διατὶ εἶναι δικαιολογημένος ὁ νῦν ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, λέγων, ὅτι σήμερον δὲν ἔχομεν ἀνάγκην προσωρινῶν ἀδειῶν καὶ ἂς ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως ὁριστικῶν ἀδειῶν διὰ τῆς καθοριζομένης ὑπὸ τοῦ νόμου διαδικασίας.

§91Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὅλα ἐσταμάτησαν τώρα.

§92Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἐσταμάτησαν, κ. Μόδη, τὰ ἀντικατασταθέντα αὐτοκίνητα; Ξέρετε πόσα ἀντικατεστάθησαν φορτηγὰ ἢ ἐπιβατικά;

§93Γ. ΜΟΔΗΣ. Δέν γνωρίζω, οὔτε πόσα ἀντικατεστάθησαν, οὔτε πόσα κινοῦνται μὲ ἀδείας πωληθείσας.

§94Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἴτε τὸ θέλουν οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἴτε ὄχι, ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιόν σας. Ἡ χορήγησις τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν ὠφέλησε καταπληκτικὰ τὸν τόπον καὶ ἤμβλυνε τὴν ὀξύτητα τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος. Ὑπάρχει ἀναμφιβόλως, ζήτημα αὐτοκινήτου σήμερον. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἀνέκυψεν ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, οὔτε ἀπὸ τὴν χορήγησιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν ἐκ μέρους τοῦ τέως ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Τὸ ζήτημα ἀνέκυψε λόγῳ τῆς πολιτικῆς τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐφρόντισαν νὰ κατοχυρώσουν τὰ συμφέροντα τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ νὰ διασφαλίσουν τὰ συγκοινωνιακὰ μέσα, καὶ παριστάμεθα σήμερον πρὸ τοῦ θεάματος αὐτοῦ, τοῦ διαγκωνισμοῦ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τῶν αὐτοκινητιστῶν. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἐκκρεμότης πρέπει νὰ λείψῃ καὶ θὰ λείψῃ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν τὸ ἐτόνισε κατηγορηματικῶς καὶ ὑπεσχέθη, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως θὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Πρὶν τερματίσω τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ ἐκφράσω τὸν ἀπεριόριστον θαυμασμὸν καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην, ἰδίως ἡμῶν τῶν Βορείων, πρὸς τοὺς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι μὲ προφανῆ κίνδυνον τῆς ζωῆς των, ἰδίως εἰς τὰ ὀρεινά μας ἐδάφη, λόγῳ τοῦ δριμυτάτου χειμῶνος καὶ τῆς κακῆς χαράξεως τῶν ὁδῶν μας, ἐξασφαλίζουν τὰς συγκοινωνίας μὲ πολλοὺς κινδύνους τῆς ζωῆς των καὶ μὲ πολλὰς θυσίας καὶ ἐξυπηρετοῦν τὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ μας. Εἶναι καιρὸς νὰ προστατευθοῦν οἱ αὐτοκινητισταί. Εἶναι καιρὸς τὸ αὐτοκίνητον νὰ ἀποδοθῇ εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς, εἰς τοὺς ὁποίους καὶ δικαιωματικῶς ἀνήκει. (Χειροκροτήματα).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος ἔχει τὸν λόγον.

§96Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συμφώνως μὲ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ μεταβὰς εἰς Θεσσαλονίκην πρὸς συγκέντρωσιν στοιχείων διὰ τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, κατόπιν διαταγῆς τοῦ ὑπουργοῦ του, καὶ συμφώνως πρὸς τοὺς σχετικοὺς πίνακας εὑρισκομένους εἰς τοὺς φακέλλους, προκύπτει, ὅτι ἐξεδόθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπουργίας τοῦ τέως ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, κ. Στράτου, 709 προσωριναὶ ἄδειαι κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Ἐξ αὐτῶν ἀντιστοιχοῦν αἱ 346 εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως, αἱ 201 εἰς ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως καὶ αἱ ὑπόλοιποι 162 εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως. Αἱ προσωριναὶ αὐταὶ ἄδειαι ἐξεδόθησαν κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2367)53 «περὶ τίτλων κυριότητος, ταξινομήσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας καὶ φορολογίας αὐτοκινήτων». Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰς παραβιασθείσας διατάξεις. Ἄρθρον 4 παρ. 8. «Ἡ χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας παρ’ οἱασδήποτε ἑτέρας ἀρχῆς πλὴν τῶν ἐν παρ. 6 τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ παρόντος νόμου προβλεπομένων ἀπαγορεύεται ἀπολύτως». Ἄρθρον 22 παρ. 6. «Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις (μεταφορὰ ἀκινητοῦντος αὐτοκινήτου ὀχήματος, δοκιμὴ πρὸς ἐπισκευὴν ἢ πώλησιν κλπ.) ἐπιτρέπεται ἡ διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον κυκλοφορία τοῦ αὐτοκινήτου δυνάμει προσωρινῆς ἀδείας τοῦ ἁρμοδίου Οἰκον. Ἐφόρου, διαρκείας οὐχὶ ἀνωτέρας τῶν 2 ἡμερῶν ἀπαγορευομένης τῆς χορηγήσεως τοιούτων ἀδειῶν παρ’ ἑτέρας Ἀρχῆς». Τοῦτο ἐγνώριζεν ὁ τέως κ. ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διότι ἡ ὑπηρεσία ἀνέγραφεν εἰς ἑκάστην ἀπόφασιν χορηγήσεως προσωρινῆς ἀδείας αὐτοκινήτου, ὅτι διαφωνεῖ μὲ τὴν ἑξῆς διατύπωσιν: «Ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία δὲν συμφωνεῖ πρὸς τὴν κατωτέρω ἐνέργειαν καθ’ ὅσον ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2367)53 καὶ ἐν γνώσει τῆς παρανομίας ὑπέγραφε τὴν ἀπόφασιν. Πλὴν τούτου καὶ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ὁ ὁποῖος μετέβη πρὸς συγκέντρωσιν στοιχείων, προτείνει εἰς τὴν ἔκθεσίν του τὴν μὴ ὁριστικοποίησιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν διότι αὗται ἐξεδόθησαν κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων. Συνεπῶς, αἱ ἐκδοθεῖσαι ἄδειαι εἶναι παράνομοι καὶ ὁ τέως κ. ὑπουργός, παρεβίασε τὸν νόμον. Ἀλλά, καὶ ἄλλας διατάξεις τοῦ ἰδίου νόμου 2367 παρεβίασεν ὁ τέως κ. ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἤτοι τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 2 καὶ τοῦ ἄρθρου 4 παρ. 2 καὶ 5, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κυκλοφορῇ αὐτοκίνητον ὄχημα οἱασδήποτε κατηγορίας, ἂν δὲν ἔχῃ δεόντως ταξινομηθῆ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συγκοινωνιῶν καὶ δὲν ἔχει ἐφοδιασθῆ δι’ ἀδείας κυκλοφορίας καὶ διὰ πινακίδων ἀναγνωρίσεως τοῦ τρέχοντος ἔτους ἀνηρτημένων ἐπὶ τοῦ ὀχήματος καὶ ὅτι θὰ χορηγῆται ἄδεια κυκλοφορίας καὶ αἱ ἀνάλογοι πινακίδες ἀναγνωρίσεως εἰς τὸ δικαιούμενον πρόσωπον. Καὶ ἔχομεν τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ νὰ κυκλοφοροῦν χωρὶς νὰ εἶναι ταξινομημένα.

§97Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχουν ταξινομηθῆ ὅλα, κύριε συνάδελφε.

§98Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἀκριβῶς, αὐτὸ δὲν εἶναι νόμιμον, διότι ἡ ταξινόμησις δίδεται, ὡς ἀναφέρει, ὁ νόμος, εἰς πρόσωπον δικαιούμενον, ἀλλὰ πρόσωπον δικαιούμενον σύμφωνα μὲ τὸν νόμον δὲν ὑπάρχει. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν αἴτησιν ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ὑπεβάλοντο διὰ τὴν ἔκδοσιν προσωρινῶν ἀδειῶν. Αἴτησις Ἀλεξάνδρου Ἀνδρεάδου κατοίκου Θεσσαλονίκης. Βότση 401. Ἐν Θεσσαλονίκη 1)6)54. Πρὸς τὸν Ἐξοχώτατον κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ὑμῖν τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐν τῇ εὐαρεσκείᾳ σας, ἐγκρίνητε τρίμηνον προσωρινὴν ἄδειαν κυκλοφορίας τοῦ 24192 φορτηγοῦ αὐτοκινήτου μου κατασκευῆς NASH ὑπ’ ἀριθ. πλαισίου 37005 ὡς δημοσίας χρήσεως μέχρις ὁριστικῆς τακτοποιήσεως τῆς κανονικῆς αὐτοῦ ἀδείας. Εἰς τὴν αἴτησιν ταύτην ὁ κ. τέως ὑπουργός, ἀπήντησε διὰ χορηγήσεως προσωρινῆς ἀδείας ἐκδόσας τὴν ἑξῆς ἀπόφασιν: Ἀριθ. πρωτ. 311. Ἐν Θεσσαλονίκῃ 5)6)54 Ἀπόφασις Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει: 1) Τὰς περὶ ἁρμοδιοτήτων Ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος, 2) τὰς τοιαύτας τοῦ Α. Ν. 134)36 καὶ τὰς μεταγενεστέρας συναφεῖς περὶ τοῦ τρόπου ἐκδόσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων, 3) τὴν ὑπ’ ἀριθ. 121716)51 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν περὶ τοῦ τρόπου ἐκδόσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας δημοσίας χρήσεως εἰς ἀντικατάστασιν ἀχρηστευθέντων τοιούτων, 4) τὴν ἀπὸ 1.6.54 αἴτησιν τοῦ Ἀλεξάνδρου Ἀνδρεάδου, περὶ χορηγήσεως προσωρινῆς ἀδείας εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 37005, πλαίσιον ἐργοστασίου κατασκευῆς ΝΑΣΗ ὠφελίμου φορτίου φορτηγὸν αὐτοκίνητον ὡς δημοσίας χρήσεως μέχρι τακτοποιήσεως τῆς κανονικῆς ἀδείας κυκλοφορίας, Ἀποφασίζομεν Ἐγκρίνομεν προσωρινῶς καὶ ἐπὶ δίμηνον τὴν κυκλοφορίαν τοῦ ὡς ἄνω μὲ ἀριθ. πλαισίου 37005 φορτηγοῦ αὐτοκινήτου ὡς δημοσίας χρήσεως. Ἐνῷ εἰς ὁμοίαν αἴτησιν τοῦ Χαραλάμπους Ἀνδρεάδου, ὁ τέως κ. ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, ἀπήντα διὰ τῆς ὑπηρεσίας πρὸς τὴν ὁποίαν διεβίβαζε ταύτην μετὰ σχετικῆς διαταγῆς, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημά του διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 134)36 καὶ τοῦ Ν. 2367)53. Καὶ οὕτω ὁ ἕνας Ἀνδρεάδης, ὁ Ἀλέξανδρος λαμβάνει 3 προσωρινὰς ἀδείας κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, διότι ἔχει πάρει 3 ἐνῷ εἰς τὸν ἄλλον Ἀνδρεάδην, τὸν Χαράλαμπον δὲν δίδεται οὔτε μία. Αἱ αἰτήσεις δὲν ὑπεβάλοντο εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλ’ εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἐκανονίζετο ποῖος θὰ ἔπαιρνε καὶ ποῖος δὲν θὰ ἔπαιρνεν ἄδειαν. Ἀπὸ τὸν τέως κ. ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὸ ἴδιον αἴτημα ἐθεωρεῖτο νόμιμον καὶ ἐχορηγεῖτο, διὰ τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον ηὐνοεῖτο ἐνῶ τὸ ἴδιον αἴτημα ὑποβαλλόμενον παρ’ ἄλλου προσώπου, ἐθεωρεῖτο ὡς παράνομον. Καθὼς ἠκούσατε, εἰς τὴν ἀπόφασιν ἐπεκαλοῦντο, αἱ διατάξεις ὑπ’ ἀριθ. 121716)51 ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ἥτις ὡς ἀναφερομένη εἰς ἀντικατάστασιν ἀχρηστευθέντος αὐτοκινήτου εἶναι τελείως ἄσχετος μὲ τὸ θέμα καὶ ἀνεφέρετο ἐπίσης ἐν τῇ ἀποφάσει ὅτι διὰ τῆς αἰτήσεως ἐζητεῖτο ἡ ἄδεια μέχρι τακτοποιήσεως τῆς κανονικῆς αὐτοῦ ἀδείας κυκλοφορίας χωρὶς οὐδεμίαν αἰτιολογίαν διὰ τὴν χορήγησιν τῆς προσωρινῆς ταύτης ἀδείας. Ἀλλὰ ὁριστικὴ ἄδεια δὲν ἐπρόκειτο νὰ δοθῇ. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως: Διὰ τοῦ Ν. 134)36 ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις ὁριστικῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν δημοσίας χρήσεως πλὴν περιπτώσεων ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης καὶ κατόπιν ἀδείας τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Μετὰ τὸν νόμον 134)36 ἐπηκολούθησεν ἡ ἔκδοσις τῆς Γενικῆς Κανονιστικῆς ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Μεταφορῶν 25730)47 κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτοδεσμεύεται ὁ ὑπουργός, ἀπαγορεύων τὴν χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας εἰς αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως ἐπιτρέψας κατ’ ἐξαίρεσιν τὴν χορήγησιν τούτων: 1) Εἰς πληγέντας αὐτοκινητιστὰς ἀπολέσαντες αὐτοκίνητον φορτηγὸν δημοσίας χρήσεως κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον ἢ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα. 2) Εἰς τοὺς ἀγοραστὰς αὐτοκινήτων ἐκ τῆς ὑπηρεσίας λειῶν πολέμου. 3) Εἰς τοὺς ἀγοραστὰς αὐτοκινήτων ἐκ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου, ΕΜΕΛ, UNRRA κλπ., καὶ μάλιστα ἐντὸς ὡρισμένης ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας ληξάσης ἀπὸ τοῦ 1948, εἰς τρόπον ὥστε ἀπὸ τοῦ 1949 καὶ ἐντεῦθεν ἰσχύει ἡ ἀπόλυτος ἀπαγόρευσις χορηγήσεως ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως.

§99Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἰς ποῖον φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως ἐδημοσιεύθη ἡ ἀπόφασις αὕτη;

§100Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Δὲν ἠδυνήθην νὰ ἀνεύρω τὴν δημοσίευσίν της, διότι αἱ ἀποφάσεις τῶν ὑπουργῶν δημοσιεύονται εἰς τὸ Βʹ τεῦχος τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει εὑρετήριον. Περὶ τῆς ἰσχύος τῶν γενικῶν κανονιστικῶν ἀποφάσεων καὶ τῆς αὐτοδεσμεύσεως τῶν ὑπουργῶν τῶν τιθεμένων ἐν αὐταῖς περιορισμῶν ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Αἱ περιοριστικαὶ δὲ διατάξεις τιθέμεναι, δὲν δύνανται νὰ παραβιάζωνται ὑπὸ τῶν ὑπουργῶν εἰς ἀτομικὰς πράξεις καὶ δὲν δύνανται νὰ καταργηθοῦν, παρὰ διὰ νόμου, ἢ ἑτέρας κανονιστικῆς ἀποφάσεως. Ἀλλὰ καὶ ἂν δὲν ἐδημοσιεύθη ἡ κανονιστικὴ ἀπόφασις εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, αὕτη ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὑπὸ πλείστων ἀποφάσεων, πλὴν δὲ τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χίου συνάδελφος ὑπάρχουν αἱ: 718)50 καὶ 318)51 ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καθ’ ὧν «αὐτοδεσμευθεὶς ὅμως ὁ ὑπουργὸς διὰ τῆς κανονιστικῆς πράξεως 25730)1947 καὶ 343, 344 καὶ 345 τοῦ 1950 καθ’ ἃς νομίμως δὲν παρατείνεται ἄδεια κυκλοφορίας φορτηγῶν δημοσίας χρήσεως ἐφ’ ὅσον αὕτη ἐχορηγήθη κατὰ παρέκκλισιν τῶν ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 25730)47 ἀποφάσεως προϋποθέσεων». Ἐδημιουργήθη δὲ καθεστὼς διὰ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως κατὰ τὸ ὁποῖον ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1950 οὐδεὶς ὑπουργὸς Μεταφορῶν καὶ ὑπουργὸς ἢ ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν ἐχορήγησεν ἄδειαν κυκλοφορίας καὶ ἐρωτῶ τοὺς διατελέσαντας ὑπουργὸν καὶ ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν κ. κ. Κούνδουρον καὶ Γερακίνην, ἂν ἐχορήγησαν ἄδειαν κυκλοφορίας εἰς φορτηγὸν αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως.

§101Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Δὲν ἐχορήγησα σχετικὴν ἄδειαν.

§102Χ. ΓΕΡΑΚΙΝΗΣ. Δὲν ἐχορήγησα σχετικὴν ἄδειαν. Ἐχορήγησα μόνον εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν σεισμοπαθῶν Νήσων.

§103Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἴπατε ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950;

§104Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Μάλιστα, ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐντεῦθεν, οὐδεὶς ὑπουργὸς ἐχορήγησεν ἄδειαν κυκλοφορίας εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως.

§105Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτωμεν τὸν ρήτορα, διότι τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι θέλουν νὰ ἀποφύγουν τὸν ἔλεγχον. Ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ δώσωμεν ὀξύτητα εἰς τὴν συζήτησιν.

§106Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Μία τῶν κατηγοριῶν, ἡ ὁποία ἐβάρυνε τὸν πρώην ὑπουργόν, κ. Χατζηπᾶνον, εἶναι ἡ κατηγορία ὅτι παρέβη τὴν κανονιστικὴν ταύτην ἀπόφασιν καὶ ἄλλας ὁμοίας κανονιστικὰς ἀποφάσεις. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε δέ, νὰ σᾶς ἀναγνώσω σχετικὸν ἀπόσπασμα τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Τζαννετάκη καὶ τότε Ἐφέτου κ. Σταυροπούλου, ἐκ τοῦ ἐλέγχου τὸν ὁποῖον ἐνήργησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τότε Μεταφορῶν διὰ τὸ ζήτημα τῶν ἀδειῶν. «Περὶ τῆς νομιμότητος τῆς ἐκδόσεως τῶν κατὰ παρέκκλισιν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ἀποφαίνεται ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 857)1950 ἀποφάσεως αὐτοῦ, δεχομένης ὅτι προκειμένου περὶ λεωφορείου Ὑπεραστικῆς Γραμμῆς, ἐφαρμογὴν ἔχει τὸ ἄρθρον 2 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24721 ἀπὸ 19.3.1949 κανονιστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Μεταφορῶν, ὅπερ ἐπιτάσσει τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἄρθρων 3 καὶ 4 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 55285)11.7.1947 κανονιστικῆς ἀποφάσεως τοῦ αὐτοῦ ὑπουργοῦ. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθές, ἐπάγεται ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅτι τὸ ἄρθρον 1 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 659)1941 ἐπιτρέπει εἰς τὸν ὑπουργόν, ὅπως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ καὶ πρὸς ἀναπλήρωσιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου εἰς αὐτοκίνητα συγκοινωνίας προκυψασῶν ἐλλείψεων προβαίνῃ εἰς τὴν τοποθέτησιν λεωφορείων παντὸς τύπου ἐπὶ πάσης ἀστικῆς ἢ ὑπεραστικῆς γραμμῆς. Ἡ ἄσκησις, ὅμως τῆς τοιαύτης διακριτικῆς εὐχερείας τοῦ ὑπουργοῦ, δύναται νὰ ρυθμίζεται ὑπὸ κανονιστικῶν τούτου ἀποφάσεων ὁριζουσῶν ἐκ τῶν προτέρων τοὺς ὅρους, ὑφ’ οὓς θὰ χορηγοῦνται ἑκάστοτε αἱ ὡς ἄνω ἄδειαι. Διὰ τῶν κανονιστικῶν δὲ τούτων ἀποφάσεων, αὐτοδεσμεύεται ὁ ὑπουργός, μὴ δυνάμενος νὰ χορηγῇ ἀδείας ἢ μὴ ὑπὸ τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις τῶν ἐν λόγῳ ἰδίων αὐτοῦ γενικῆς ἰσχύος ἀποφάσεων». Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν ἔχει ἰσχὺν ἡ κανονιστικὴ αὐτὴ ἀπόφασις, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸν νόμον 134)1936. Ὁ νόμος, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτρέπει τὴν χορήγησιν προσωρινῶν ἀδειῶν εἰς αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως εἰς ἐξαιρετικὰς ἀνάγκας. Πρέπει δὲ εἰς τὴν ἰδίαν ἀπόφασιν νὰ ἀναφέρεται καὶ ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη, διὰ νὰ δικαιολογηθῇ ὡς νόμιμος ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποφάσεως. Ἀλλὰ εἰς οὐδεμίαν τῶν 729 προσωρινῶν ἀδειῶν ὑπάρχει ὄχι μόνον τοιαύτη αἰτιολογία, ἀλλ’ οὔτε αἰτιολογία κἄν. Δὲν ἦτο ὅμως δυνατὸν νὰ ὑπῆρχον ἐξαιρετικαὶ ἀνάγκαι διὰ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ὑπάρχει περίσσεια φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος, κ. Ἀντωνίου, ἐξάγεται, ὅτι κατὰ τὸ 1939 ὑπῆρχον δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα 6.000 αὐτοκίνητα μὲ τοννὰζ 15.000 τόννων, ἐνῷ τὸ 1954 20.000 αὐτοκίνητα μὲ τοννὰζ 100.000 τόννων. Ἐνῷ τὸ μεταφορικὸν ἔργον ἐτριπλασιάσθη, ἔκτοτε ἀκόμη περισσεύουν ἄλλοι τόσοι τόννοι πρὸς διάθεσιν. Εἰς δὲ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὑπάρχουν φορτηγὰ αὐτοκίνητα μὲ τοννὰζ τώρα 19.000 τόννων ἤτοι τοννὰζ περισσότερον τοῦ τοννὰζ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος τοῦ 1939.

§107Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἂν δὲν ἀπατῶμαι, κ. συνάδελφε, εἴπατε κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, τῆς ὁποίας ἐμνημονεύσατε καὶ τὸν ἀριθμόν, ἐσεβάσθησαν ὅλοι ἀπὸ τοῦ 1950 μέχρι σήμερον ὑπουργοί. Σᾶς ἐρωτῶ, ἐπιμένετε ἐπὶ τοῦ ἰσχυρισμοῦ αὐτοῦ;

§108Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Μάλιστα.

§109Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ φαίνεται περίεργον τὸ πῶς ἐπιμένετε, κ. συνάδελφε, διότι αἱ πρῶται 30 ἄδειαι, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου, ἐξεδόθησαν ἀπὸ τὸν κ. Σπαῆν, ὁ ὁποῖος μάλιστα μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν καταλαβαίνει διατὶ γίνεται ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ θόρυβος.

§110Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὡμίλησα καὶ εἶπον, ὅτι τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, 25730)1947, ἐσεβάσθησαν οἱ ὑπουργοὶ Μεταφορῶν καὶ οἱ ὑπουργοὶ καὶ ὑφυπουργοὶ Συγκοινωνιῶν. Δὲν ὡμίλησα περὶ τῶν Γενικῶν Διοικητῶν ὑπουργῶν Βορείου Ἑλλάδος. Οἱ ὑπουργοὶ Μεταφορῶν καὶ Συγκοινωνιῶν, εἰς τοὺς ὁποίους κυρίως εἶναι ἀνατιθειμένη ἡ συγκοινωνιακὴ πολιτική, δὲν ἐχορήγησαν ἀδείας κυκλοφορίας εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα καὶ ἤρχετο ὁ ἀξιότιμος τέως ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, εἰς ὃν κατὰ παραχώρησιν ἐκ τοῦ νόμου ἔχουν δοθῆ καθήκοντα ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ ἐχορήγει ἀδείας. Καὶ ἐρχόμεθα ἤδη νὰ ἐξετάσωμεν τὴν χορήγησιν ὁριστικῶν ἀδειῶν εἰς ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως. Τὸ ζήτημα τοῦτο ρυθμίζεται ἀπὸ τὸν νόμον 1795)1951. Διὰ νὰ χορηγηθοῦν ἄδειαι, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, ἀκολουθεῖται ἡ ἑξῆς διαδικασία. Κατ’ Ἰανουάριον ἑκάστου ἔτους, τὰ τοπικὰ Συμβούλια τῶν Νομῶν καθορίζουν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τοῦ κοινοῦ καὶ τῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως τὸν μέγιστον ἀριθμὸν κυκλοφορίας δι’ ἑκάστην πόλιν ἢ κωμόπολιν τοῦ Νομοῦ. Τὴν γνωμοδότησιν ταύτην ὑποβάλλει τὸ τοπικὸν συμβούλιον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ὅπου ὁ ὑπουργὸς μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ συμβουλίου αὐτοκινήτων καθορίζει ἐφ’ ὅσον προκύψουν κενά, δι’ ἑκάστην πόλιν ἢ κωμόπολιν, ὁπότε στέλλεται σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὴν Νομαρχίαν, ἥτις διὰ προκηρύξεως καλεῖ τοὺς ἐνδιαφερομένους πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεως. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι μετὰ τῶν αἰτήσεων ὑποβάλλουν καὶ τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Πιστοποιητικὸν ὅτι ὁ αἰτῶν εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Αὐτοκινητιστῶν, ἔνορκον βεβαίωσιν τοῦ ἰδίου καὶ μαρτύρων, ὅτι δὲν εἶναι κάτοχος ἑτέρου αὐτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, βεβαίωσιν ὅτι εἶναι μόνιμος κάτοικος τοῦ τόπου ἔνθα τὸ πρὸς συμπλήρωσιν κενὸν καὶ πιστοποιητικὸν Νομιμοφροσύνης. Μετὰ δὲ τὴν ὑποβολὴν τῶν αἰτήσεων ἐξετάζονται αὗται ὑπὸ τοῦ Τοπικοῦ Συμβουλίου τοῦ Νομοῦ καὶ ἀκολουθεῖται κατὰ τὸν νόμον ἡ κάτωθι σειρὰ προτιμήσεως, διὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀδείας ἐπιβατικοῦ αὐτοκινήτου δημοσίας χρήσεως. 1. Ἀνάπηροι πολέμου. 2. Τραυματίαι πολέμου. 3. Οἱ ἀπολέσαντες κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ τὸν συμμοριτοπόλεμον ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταὶ τὰ αὐτοκίνητά των. 4. Οἱ τιμηθέντες δι’ ἀριστείου ἀνδρείας. 5. Οἱ τιμηθέντες διὰ Πολεμικοῦ Σταυροῦ καὶ 6. Οἱ λοιποὶ αὐτοκινητισταί. Καὶ ἐρωτᾶται, πῶς κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἠδύνατο νὰ γνωρίζῃ ὅταν ἔδιδε τὴν ἄδειαν ἂν ὁ λαμβάνων ταύτην ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ὅλα τὰ προσόντα καὶ τὴν προτίμησιν. Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ δὲν δύναται παρὰ νὰ μείνῃ ἀναπάντητον ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἀλλ’ ἐὰν ἐγένοντο τὰ ἀνωτέρω, δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη ἐκδόσεως προσωρινῆς ἀδείας, θὰ ἐλάμβανε τὴν ὁριστικὴν ἀμέσως. Καὶ τέλος καὶ διὰ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἰδιωτικῆς χρήσεως, ἀπῃτοῦντο διατυπώσεις καὶ ἔδει νὰ χορηγηθοῦν εἰς ὡρισμένας κατηγορίας προσώπων καὶ δι’ ὡρισμένους σκοπούς. Ἀλλ’ οὐδὲν τούτων ἐτηρήθη. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι εἰς οὐδένα ἐξ ὑμῶν μένει ἡ παραμικρὰ ἀμφιβολία, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι παράνομοι καὶ ὅτι ὁ τέως κ. ὑπουργὸς Γενικὸς Διοικητὴς τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ νῦν ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρέβη τὸν νόμον. Τὸ Σύνταγμα διὰ τοὺς παραβάτας τῶν νόμων δίδει ἁρμοδιότητας εἰς τὴν Βουλήν. Κύριοι βουλευταί, καλεῖσθε νὰ ἐπιτελέσητε τὸ καθῆκον σας.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Περτσινίδης ἔχει τὸν λόγον.

§112Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ προκειμένη ἐπερώτησις ταλαιπωρεῖ ἤδη τὴν Βουλήν, ἐπὶ τρεῖς ἑβδομάδας. Ὅταν ὁ κ. Μόδης, ἦλθε νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐπερώτησίν του, κομίζων τὴν σωρείαν αὐτὴν τῶν φακέλλων, ποὺ εἴδαμεν, ἐνομίσαμεν, ὅτι κάτι σπουδαῖον θὰ εἶχε νὰ μᾶς πῇ. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, «ὤδυνεν ὄρος καὶ ἔτεκε μῦν». Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁ κ. Στρᾶτος, ἦλθεν εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, ὅλοι οἱ κάτοικοι παρεπονοῦντο, ὅτι στεροῦνται συγκοινωνιακῶν μέσων. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένα ἔγγραφα, ἀναφοράς, ὑπομνήματα κλπ. διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος τῆς ἀνάγκης. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀπαντῶν εἰς τὰς διαμαρτυρίας τῶν κατοίκων Β. Ἑλλάδος καὶ τῶν ἐπαγγελματιῶν πρὸς τὴν Βουλήν, λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2264, 2289)833)17.3.55 κλπ. ἐγγράφων διὰ τῶν ὁποίων διεβιβάσθησαν ἡμῖν τηλεγραφήματα τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ αὐτοκινητιστῶν προσωρινῶν ἀδειῶν Κοζάνης, Ἐρατύρας, Σιατίστης, Νεαπόλεως, Γρεβενῶν, Τσοτυλίου, Πτολεμαΐδος καὶ Σερβίων, σχετικῶς μὲ χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας, αὐτοκινήτων των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ λύσις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, θὰ δοθῇ μετὰ τὴν ἔρευναν τοῦ ζητήματος κλπ. Ὑφυπουργὸς Παπακωνσταντίνου».

§113Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τί ἡμερομηνίαν ἔχει ἡ ἀπάντησις;

§114Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. 1.4.55. Καὶ εἶναι ἡ ἀπάντησις τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν πρὸς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία διεβίβασεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο τὰς ἀναφορὰς καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν αὐτοκινητιστῶν αὐτῶν.

§115Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Τί ἑνώσεις εἶναι αὐταί, ἄνευ ἀδείας;

§116Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπερώτησαν τὸν κ. ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος, τρεῖς Μακεδόνες βουλευταί, καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὁ ὁποῖος δὲν γνωρίζω ἐὰν μετέβη ποτὲ εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, νὰ ἀντιληφθῇ τὰς ἀνάγκας της. Ἀλλὰ οἱ Μακεδόνες ποὺ γνωρίζουν τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, ὄχι μόνον δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπερωτήσουν, ἀλλ’ ὤφειλον νὰ βοηθήσουν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Ἀντ’ αὐτοῦ ὅμως, ἐθεώρουν καλὸν νὰ μὴ ἀνέρχωνται τὰς βαθμίδας τῆς Γεν. Διοικήσεως καὶ τοῦτο μόνον καὶ μόνον διότι τὰ Ὑπουργεῖα δὲν ἦσαν ἰδικά των. Ὅταν θέλῃ κανείς, κ. συνάδελφε, νὰ προκαλέσῃ ἐντυπώσεις, εἶναι εὔκολον. Ὡμίλησε καὶ ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς παρενόμησε καὶ ἔθεσεν ὡρισμένα ἐρωτήματα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἡ προκειμένη περίπτωσις εἶναι ἁμαρτωλή, τότε ἡ ἁμαρτία αὐτή, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, προϋπῆρχε τῆς ἀναλήψεως τοῦ Ὑπουργείου Β. Ἑλλάδος, ὑπὸ τοῦ κ. Στράτου. Καὶ ἰδοὺ τὶ λέγει ὁ κ. Ἰασωνίδης. (Ἀναγινώσκει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6405)18.4.51 ἔγγραφον τοῦ τότε ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Β. Ἑλλάδος Λ. Ἰασωνίδη, πρὸς τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Κοζάνης, διὰ τοῦ ὁποίου παραγγέλλει ὅπως ἐπιτραπῇ προσωρινῶς καὶ ἐπὶ ἕνα μῆνα ἡ κυκλοφορία τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πλαισίου 220392 λεωφορείου εἰς τὴν γραμμὴν Πτολεμαΐδος–Κοζάνης τοῦ Γεωργίου Σαχνᾶ).

§117Γ. ΜΟΔΗΣ. Πόσας ἀδείας ἔδωσε, κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ἰασωνίδης;

§118Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐγώ, ἐφ’ ὅσον θέλετε νὰ τὸ μάθετε. Ἔδωσε 1500.

§119Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Μόδης ὡμίλησε καὶ περὶ καταχρήσεων καὶ περὶ μιᾶς δεσποινίδος, ἡ ὁποία εἰσέπραττε καὶ ἐλάμβανε τεράστια ποσά. Ἀλλά, κύριε Μόδη, ἔχω εἰς χεῖρας μου τὴν ἀπόδειξιν διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ποῖος εἰσέπραττε τὰ χρήματα. Ἡ ἀπόδειξις φέρει τὴν ὑπογραφὴν Παπαβραμίδου καὶ ἡμερομηνίαν 14.4.51. Ἡ Παπαβραμίδου εἶναι ἡ ἔντιμος αὐτὴ ὑπάλληλος τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Β. Ἑλλάδος.

§120Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔθιξα τὴν δεσποινίδα, ἀλλ’ εἶπον ὅτι εἰσεπράττοντο τεράστια ποσὰ ἀπὸ τὰς ἀδείας αὐτὰς καὶ ἠρώτησα τὶ ἔγιναν.

§121Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Τὸ ὅτι ἠθελήσατε νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις εἶναι αὐταπόδεικτον. Ἐὰν ἠθέλατε νὰ βοηθήσητε τὴν Κυβέρνησιν ἔπρεπε νὰ ἴδητε τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ νὰ ἐνδιαφερθῆτε τὶ θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπεβλήθησαν εἰς τόσας δαπάνας καὶ θυσίας καὶ σήμερον βλέπουν νὰ διαμαρτύρωνται τὰ γραμμάτιά των.

§122Γ. ΜΟΔΗΣ. Ποῖος πταίει δι’ ὅλα αὐτά;

§123Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Σεῖς. Ὁ κ. Στρᾶτος, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμήν του, εἶναι ὁ μόνος ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἐπελήφθη ὅλων τῶν ἀπασχολούντων τὴν Β. Ἑλλάδα ζητημάτων, ἰδιαίτατα δέ, μὲ τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα. Ἐπελήφθη τῆς ἐπιλύσεως τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος διὰ νὰ λείψῃ τὸ θέαμα τῆς ταλαιπωρίας καὶ τοῦ μαρτυρίου τῶν κατοίκων τῆς Β. Ἑλλάδος. Καὶ τί ἔκαμε, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό; Ἔδωσε προσωρινὰς ἀδείας. Καὶ κατηγορήθη, ὅτι ἔδωσεν ἢ ἔδιδε τὰς ἀδείας αὐτάς, χωρὶς νὰ ἐξετάζῃ καὶ χωρὶς οὐδένα ἔλεγχον. Ἀλλ’ ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, αἰτήσεις ἐνδιαφερομένων πρὸς τὸν ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος τί λέγουν: (Ἀναγινώσκει αἴτησιν Παύλου Παρασκευοπούλου αὐτοκινητιστοῦ κατοίκου Θεσσαλονίκης ὑπὸ ἡμερομηνίαν 2.6.54 πρὸς τὸν ὑπουργὸν Γενικὸν Διοικητὴν Β. Ἑλλάδος περὶ χορηγήσεως τριμήνου προσωρινῆς ἀδείας κυκλοφορίας εἰς φορτηγόν του αὐτοκίνητον δημοσίας χρήσεως, τὸ ὁποῖον ἠγόρασεν ἀπὸ τὸν ΟΔΙΣΥ καὶ ὅτι πρὸς ἔκδοσιν τῆς ὁριστικῆς ἀδείας ὑπέβαλεν ἅπαντα τὰ σχετικὰ δικαιολογητικὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν). Τί ἄλλο ἔπρεπε νὰ κάμῃ αὐτὸς ὁ ταλαίπωρος ἐπαγγελματίας, κύριε Ἔξαρχε; Δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ κάμῃ αὐτό;

§124Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Νὰ τὴν δώσῃ τὴν ἄδειαν ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ νὰ τὴν δώσῃ νομίμως.

§125Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ ὑπουργὸς ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ δικαίωμα νὰ ἐξυπηρετῇ τὰς ἀνάγκας τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ λαοῦ γενικώτερον. Ὁ κ. Στρᾶτος ὡς ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος τὴν ἐξυπηρέτησεν ὅσον οὐδεὶς ἄλλος καὶ τοῦ εἴμεθα δι’ αὐτὸ εὐγνώμονες. Σήμερον ποὺ αἱ ἄδειαι κυκλοφορίας ἀνεστάλησαν, τὰ κόμιστρα ηὐξήθησαν. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος τῆς ἀνάγκης τοῦ αὐτοκινήτου εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι αἱ ἄδειαι κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ἔφθασαν νὰ πωλοῦνται 50 ἕως 70 χιλιάδας δραχμάς, ὅταν κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχον μόνον 15.000. Τί νὰ κάμουν ὅμως, οἱ δυστυχεῖς ἐπαγγελματίαι; Θέλουν νὰ ζήσουν καὶ ἠγόρασαν αὐτοκίνητα καὶ ταλαιπωροῦνται ἐπὶ 6 μῆνας. Προσεπάθησα νὰ κάμω, ὅ,τι ἠμποροῦσα διὰ νὰ τοὺς βοηθήσω. Ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας, ὅτι ὁ στρατηγὸς Κοσμᾶς, ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δίδει πλέον ἀδείας. Πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ παρεξηγήσεως τῆς φράσεως τοῦ κ. Κοσμᾶ. Ὁ κ. Κοσμᾶς εἶπεν, ὅτι ἐπειδὴ ἐπελήφθη ὁ Εἰσαγγελεὺς διὰ τὰς πλαστὰς ἀδείας μέχρι πέρατος τῆς διαλευκάνσεως τῶν πλαστῶν αὐτῶν ἀδειῶν, δὲν θὰ δώσῃ οὐδεμίαν. Τὸ ὅτι ὅμως, ἔχομεν ἀνάγκην, καὶ δὲν συμβαίνει τὸ ἀντίθετον, ὅπως ἠθέλησαν νὰ ὑποστηρίξουν, οἱ κ. συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ ἄλλας ἀναφορὰς ἀπὸ τὸ Κιλκίς, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ μέγεθος τῆς ἀνάγκης τῆς συγκοινωνίας. Ἡ κοινότης Περιστερίου Κιλκίς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1030) 14.11.54 ὑπομνήματός της πρὸς τὸν ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος λέγει τὰ ἑξῆς: «Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὅτι, ἡ Κοινότης ἡμῶν οὖσα ὀρεινὴ καὶ στερουμένη συγκοινωνίας ἀπὸ ἔτους περίπου ἐτέθη εἰς κυκλοφορίαν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τόσον τῆς Κοινότητος ἡμῶν συγκειμένης ἐκ 4 συνοικισμῶν κλπ., τὸ ὑπ’ ἀριθ. 48185 φορτοεπιβατικὸν αὐτοκίνητον 303 τῶν κ.κ. Ἀβραμίδου Β. καὶ Ν. Τηρέλη κατοίκων Στεφανίων Κιλκίς. Ἤδη ὅμως, τοῦ ἀφηρέθη ἡ ἄδεια ἀπὸ τῆς 14 Νοεμβρίου διακοπείσης τῆς συγκοινωνίας καὶ εἴμεθα οὕτω ὑποχρεωμένοι νὰ κατερχώμεθα εἰς χωρίον Μάνδρες ἀπέχον ἀπὸ τοὺς πλησιεστέρους συνοικισμούς, ἤτοι χωρίον Μάνδρες, Χρυσοπέτρας, Λοδικηνοῦ ἀπὸ 7 ἕως 15 χιλιόμετρα. Ἡ δὲ διαδρομὴ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ χειμῶνος καθίσταται δυσχερεστάτη. Διὰ ταῦτα παρακαλοῦμεν ὅπως διατάξητε τὴν ἐπανέκδοσιν τῆς προσωρινῆς ἀδείας......... Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Α. Σότζας». Παρόμοιον εἶναι καὶ τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος Λειψιδρείου Κιλκίς, ἡ ὁποία, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 760 ὑπομνήματός της πρὸς τὸν ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος τὴν 15.11. 54 ζητεῖ τὴν ἐπανέκδοσιν τῆς ἀδείας τοῦ φορτοεπιβατικοῦ αὐτοκινήτου Ἀβραμίδη κλπ. πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς περιφερείας της, ἡ ὁποία κατ’ ἐξοχὴν στερεῖται μέσων συγκοινωνίας καὶ ἐπικοινωνίας καὶ δοθῇ οὕτω μερικῶς τέρμα εἰς τὸ φοβερὸν πρόβλημα τῆς συγκοινωνίας. Περαιτέρω οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταὶ διὰ τῆς ἀπὸ 20.12.54 αἰτήσεώς των πρὸς τὸν ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος ζητοῦν τὴν χορήγησιν ἑξαμήνου προσωρινῆς ἀδείας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῶν προαναφερθεισῶν κοινοτήτων. Ἐξ ὅσων σᾶς ἀνέγνωσα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῆτε εἰς ποίαν ἀγωνίαν εὑρίσκονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀγόνων περιοχῶν, ποὺ δὲν δύνανται νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὸ κέντρον, οὔτε νὰ μεταφέρουν προϊόντα ἢ νὰ ἀγοράσουν τρόφιμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, κ. Μόδη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ παραβόλου, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο. Ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχον τὰ ἀπαραίτητα χρήματα διὰ τὴν ὑπηρεσίαν προσεφέρθησαν μόνοι των οἱ αὐτοκινητισταὶ νὰ τὰ καταβάλουν.

§126Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὁ συνάδελφος, κ. Καρούτσης, εἶπεν, ὅτι τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα ἔχει τακτοποιηθῆ, διότι εἶπεν οἱ παλαιοὶ αὐτοκινητισταὶ, ἀντικατέστησαν τὸ παλαιὸν ὑλικόν, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἀνενεώθησαν αἱ ἄδειαι. Ἐρωτῶ, κατόπιν τῶν ὅσων εἴπατε σεῖς, ὅτι ὑπάρχει δηλαδή, συγκοινωνιακὸν πρόβλημα εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, θὰ δοθοῦν αἱ ὁριστικαὶ ἄδειαι εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς;

§127Σ. ΠΕΡΤΣΙΝΙΔΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ ἀποφασίσουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἁρμόδιος. Τελευτῶν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐπιλύσῃ τὸ πρόβλημα καὶ θέσῃ τέρμα εἰς τὸ μαρτύριον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διὰ νὰ ἠμπορέσουν τὰς ἁγίας ἡμέρας τοῦ Πάσχα νὰ ἐργασθοῦν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§129Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐπερωτῶντες συνάδελφοι, ἔχουν δίκαιον νὰ διαμαρτύρωνται καὶ εἶπον, ὅσα εἶπον, κατηγοροῦντες, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, τὸν τέως ὑπουργόν, Βορείου Ἑλλάδος, τὸν κ. Στράτον, ὅτι παρενόμησε. Γεγονός, ἀναμφισβήτητον εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι αἱ ἄδειαι ἐδόθησαν καὶ ἐδόθησαν εἰς ἐκείνους ποὺ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν, καὶ δή, εἰς καιρὸν ποὺ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν, ὥστε νὰ καλύψουν μίαν κοινωνικὴν ἀνάγκην. Τὴν ἀνάγκην αὐτὴν ᾐσθάνθη ὁ ἀεικίνητος ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, διότι εἶναι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἐγύρισεν ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον, ὅλην τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, παραμείνας, διανυκτερεύσας εἰς τὰ ἀκριτικὰ χωρία, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας. Ἀνέφερον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι ὄντως εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὑπῆρχε μεγάλο τοννὰζ αὐτοκινήτων, τοὐτέστιν 15.000 τόννοι. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι ὁ Καναδᾶς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἡ Μακεδονία καὶ ἀσφαλῶς ἐκεῖ πρέπει νὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερον τοννάζ, καὶ πέραν τούτου, θέλω νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς. Εἰς τὸ Κιλκίς, εἶναι 8 αὐτοκίνητα φορτηγὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ 6 ἔχουν ἕδραν τὴν Θεσσαλονίκην, διότι ἐκεῖ ἠμποροῦν νὰ βγάλουν τὸ ψωμί του. Ἑπομένως, τὶ μένουν; Δύο ἢ τρία αὐτοκίνητα. Ἠμποροῦν τὰ δύο, τρία αὐτοκίνητα νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας 100 χιλιάδων ἀνθρώπων; Ἀσφαλῶς ὄχι. Θὰ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν ἄδειαι. Δὲν ἐδόθησαν. Ἐζήτησαν, ἀλλὰ δὲν εἶχε γίνει νόμος, διότι δὲν ὑπεβλήθη οὔτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν σας, οὔτε ἐν συνεχείᾳ καὶ ἀπὸ ἡμᾶς. Ἀλλὰ ὁ ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, αἰσθανόμενος τὴν ἀνάγκην αὐτὴν καὶ βλέπων τὴν κατάστασιν αὐτήν, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν κοινωνικὴν αὐτὴν ἀνάγκην, διότι ἔπρεπε νὰ δοθοῦν αἱ ἄδειαι, ἔδωσεν αὐτὰς εἰς αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξυπηρετήσουν ὄχι, κύριοι, τὴν πόλιν, ἀλλὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠλάττωσαν κατὰ 40% τὰ κόμιστρα, διότι ἡ προσφορὰ καὶ ἡ ζήτησις ἦτο ἄμεσος. Καὶ ἑπομένως θὰ ἔπρεπε ὁ χωρικὸς νὰ μεταφέρῃ τὰ προϊόντα του, ἀπὸ τὰ βόρεια μέρη εἰς τὸ κέντρον, διὰ νὰ τὰ μεταφέρῃ ὅμως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸ μέσον μεταφορᾶς. Εἶναι δέ, γνωστόν, εἰς σᾶς τὶ καταστροφὰς ἔχει ὑποστῆ ἡ Βόρειος Ἑλλάς. Ἔχομεν ζῶα ἀροτριῶντα; Ὄχι. Μεταφορικά; Κατὰ μείζονα λόγον. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ζῶα τὶ θέλετε νὰ γίνῃ; Νὰ τὰ μεταφέρῃ ὁ λαός; Ἠσθάνθη τὴν ἀνάγκην, τὴν ἄμεσον, ὁ κ. ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, καὶ ἤδη ὑπουργὸς Ἐργασίας, καὶ ἐμελέτησε τὴν κατάστασιν καὶ ἅρπαξε τὸ θέμα ὅπως ἔπρεπε νὰ τὸ ἁρπάξῃ. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος καὶ τότε ἐζήτησε νὰ δοθῇ λύσις εἰς τὸ θέμα, ἐπειδή, ὅμως δὲν ἠδύνατο νὰ δοθῇ λύσις, διὰ τοῦτο ἠναγκάσθη, κατὰ παρέκκλισιν νὰ δώσῃ καὶ ἔδωσεν ἀδείας εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς ἀμέσους ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου. Διατὶ διαμαρτύρονται οἱ κ.κ. συνάδελφοι Βορείου Ἑλλάδος; Διότι ἐμειώθη τὸ κόμιστρον; Διότι ἐπῆραν τὰ αὐτοκίνητα οἱ αὐτοκινητισταὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸν λαόν; Τὰ ἐρωτήματα αὐτά, θὰ πρέπει ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, νὰ ὑποβάλῃ εἰς τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν του. Καὶ τότε θὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν, ὅτι καλῶς ἐχορηγήθησαν. Καὶ πόσαι ἐχορηγήθησαν; 346 ἄδειαι. Λέγουν, ὅτι ἐχορήγησε καὶ εἰς ὡρισμένους μεγιστᾶνας αὐτοκινητιστάς. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐπῆραν καὶ ὡρισμένοι, διότι εὑρίσκονται μέσα εἰς τοὺς φακέλλους, ἀλλὰ ἐπῆραν εἰς ἐποχὴν ποὺ ὑπῆρχε μεγάλη ἀνάγκη. Τί θέλατε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πωλήσουν 2.000 δρχ. τὸ σιτάρι εἰς τὴν περιφέρειαν, διότι δὲν εἶχαν μεταφορικὸν μέσον νὰ τὸ μεταφέρουν κάτω καὶ νὰ τὸ πωλήσουν 3.000 δραχμάς; Ἔ, αὐτὴν τὴν ἀνάγκην ἐξυπηρέτησεν ὁ κ. τέως ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλὰ πέραν τούτου, ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, καὶ συγκεκριμένως ἐγώ, ἔχω παράπονον διότι ἀνεκινήθη τὸ θέμα ἀπὸ συνάδελφον τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, κανεὶς δὲν ἐπερωτᾶ τοὺς ὑπουργοὺς καὶ κανεὶς δὲν διαμαρτύρεται, διότι ἔχουν χορηγηθῆ κατὰ παρέκκλισιν τοῦτο καὶ ἐκεῖνο. Μὴ ξεχνᾶτε τὴν Κρήτην. Πόσα ἔχουν κάμει εἰς τὴν Κρήτην. Εἰς τὴν τελευταίαν ἀπογραφὴν τῆς Κρήτης ἐπερίσσευαν 40 αὐτοκίνητα. Τὰ συμμαχικὰ αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα ἐγκατελείφθησαν, ἀμέσως ἐπῆγαν καὶ τοὺς ἔβαλαν καρότσες καὶ ἐπῆραν ἄδειες. Ἂς τὰ πῇ ὁ κ. Κοθρῆς ποὺ εἶναι ἐδῶ.

§130Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡμεῖς ἐχορηγήσαμεν τὰς ἀδείας νομίμως.

§131Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Κοθρῆς διαμαρτύρεται, τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι ἔχει δίκαιον διότι ἐνομιμοποίησε τὴν πρᾶξιν του, ἐνῷ ἡμεῖς ὀλιγωρήσαμεν, διότι πταίουν καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐφρόντισαν νὰ τακτοποιηθοῦν αὐταὶ αἱ ἄδειαι, ἀλλὰ ἡμεῖς δὲν φαυλοκρατοῦμεν. Ἑπομένως, σᾶς συγχαίρω, κ. Κοθρῆ, διότι ἐκάματε καλὰ τὴν ἐργασίαν σας. Δι’ αὐτό, λέγω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, ἐκ Βορείου Ἑλλάδος. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, καὶ σήμερον, ὁπότε ἐπίκεινται αἱ ἅγιαι ἡμέραι τοῦ Πάσχα, θὰ ἴδητε, ὅτι οἱ αὐτοκινητισταί, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν καὶ ἐπῆραν τὰ αὐτοκίνητά τους, ἄλλοι μὲν ἐξ αὐτῶν τὰ ἔχασαν, διότι ἔχουν ταῦτα κατασχεθῆ, ἄλλοι ἔχουν γραμμάτια, τὰ ὁποῖα ἔχουν διαμαρτυρηθῆ καὶ ἄλλοι κινδυνεύουν νὰ κλεισθοῦν μέσα ἐν ἀναμονῇ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Δηλαδή, ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ καλούμεθα νὰ ἀποφασίσωμεν ἀμέσως καὶ νὰ ἐπαινέσωμεν τὸν κ. τέως ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διότι κατώρθωσε μόνος του νὰ δώσῃ λύσιν λυσιτελῆ καὶ κατῆλθον οὕτω τὰ κόμιστρα, τοιουτοτρόπως δέ, ἔκαμε τὴν ἐργασίαν του καὶ ὁ ἀγρότης καὶ ὁ ἐπαγγελματίας καὶ εὐχῆς ἔργον θὰ εἶναι καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρεθοῦν εἰς τοιαύτην ἀνάγκην νὰ δώσουν τοιαύτην λύσιν. Ἡμεῖς οἱ βουλευταί, τῆς Βορείου Ἑλλάδος, λέγομεν, ὅτι αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν προσωρινὰς ἀδείας, πρέπει νὰ τοὺς τακτοποιήσωμεν καὶ νὰ σκεφθῶμεν ἀκόμη πιὸ ὥριμα καὶ νὰ εἴπωμεν, τὸ αὐτοκίνητον νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν αὐτοκινητιστήν. Κορεσμὸς κλπ., δὲν στέκεται. Διότι οἱ μεγάλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χρήματα καὶ διαθέτουν χρήματα 300, 400 καὶ μέχρι 1.500 λίρες, ἀναλόγως μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας τοῦ αὐτοκινήτου, διὰ μίαν ἄδειαν, νὰ διαθέτουν τὶς λίρες των ἀλλοῦ, ὥστε σιγά, σιγά, τὸ αὐτοκίνητον νὰ πάῃ εἰς τὸν αὐτοκινητιστὴν καὶ νὰ φύγουν μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, ἀπὸ τὴ μέση οἱ μεγάλοι ποὺ διαθέτουν τὰ χρήματα. Μὴ αὐταπατώμεθα, ὅτι αὐτοὶ οἱ μεγάλοι δὲν κερδίζουν. Πῶς γίνονται τὰ μέγαρα καὶ οἱ πολυκατοικίες. Πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν λύσιν ποὺ χρειάζεται καὶ νὰ σώσωμεν τὴν κατάστασιν. Ἐγεννήθη τὸ θέμα αὐτό, τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καλούμεθα νὰ ἐπαινέσωμεν τὴν πρᾶξιν αὐτήν, τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη, ὁ κ. τέως ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, εἶναι γνωστοὶ καὶ τοὺς παραδεχόμεθα ἀπολύτως. Ἡ λύσις, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ δοθῇ θὰ πρέπει νὰ εἶναι σπουδαία, ἀποφασιστική, καὶ λυσιτελής, εἰς τρόπον, ὥστε τὸ αὐτοκίνητον νὰ εἶναι διὰ τὸν αὐτοκινητιστήν, ὥστε οἱ μεγιστᾶνες νὰ πᾶνε εἰς ἄλλας ἐργασίας καὶ δι’ αὐτό, πρέπει νὰ ἐπαινέσωμεν τὴν πρᾶξιν τοῦ κ. Στράτου.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§133Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μόδης, εἶναι παλαιὸς ἀγωνιστής, προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα, τὸν τιμῶ καὶ μὲ τιμᾶ. Συνδέομαι διὰ 40ετοῦς γνωριμίας καὶ φιλίας καὶ ἐξεπλάγην διὰ τὸν τόνον, τὸν ὁποῖον ἔδωσεν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν διὰ τὰ αὐτοκίνητα τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Λέγω δέ, ὅτι ἐξεπλάγην, διότι ὁ κ. Μόδης δὲν μᾶς ἔχει συνηθίσει εἰς τοιαύτην δριμύτητα γλώσσης, ὥστε νὰ θέσῃ ἐν ἀμφιβόλῳ ὄχι τὸν ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶχε δικαίωμα νὰ χορηγῇ κατ’ ἐμέ, κανονικὰς ἀδείας καὶ δὲν τὰς ἐχορήγησε, καὶ ἔκαμε σφάλμα. Διότι ἀπὸ τὸ 1949 ἐπὶ Κυβερνήσεως Βενιζέλου–Παπανδρέου, ἐχορηγήθησαν 300 ἄδειαι φορτηγῶν αὐτοκινήτων, ἐπὶ Κυβερνήσεως Βενιζέλου περίπου 350 ἄδειαι καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα 100 ἄδειαι. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάζωμεν καὶ τὰ πρόσωπα. Εἶναι δυνατὸν νὰ θέτωμεν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν τιμιότητα τοῦ κ. Ἰασωνίδη; Κύριοι, εἴμεθα πολιτευταί, εἴμεθα ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ὁ ἔλεγχος δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀσκῆται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ὅταν ὁ ὑπουργὸς γνωρίζῃ ὅτι πρέπει νὰ μεταφερθοῦν προϊόντα, πρέπει νὰ δώσῃ ἀδείας. Νομίζω, ὅτι ἐδόθη μεγαλυτέρα σημασία εἰς τὸ θέμα καὶ ἐπεκρίθη ὁ τέως ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, διὰ τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀμφιβάλωμεν διὰ τὴν τιμιότητά του. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀμφιβάλωμεν διὰ τὴν τιμιότητα τοῦ κ. Στράτου, ὁ ὁποῖος ἐρρύθμιζε τὰ ζητήματα σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας τῶν περιοχῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Πρέπει νὰ σεβώμεθα τὸν ἑαυτόν μας καὶ νὰ μὴ κάμνωμεν εὐθηνὴν δημαγωγίαν. Νομίζω, ὅτι πρέπει ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ βγῇ ἕνα παράδειγμα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δίδωμεν λαβὴν διὰ τὴν συκοφαντίαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, διότι ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶναι τίμιοι ἄνθρωποι.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§135Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Ἔξαρχος, ἀνέφερεν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1949 δὲν ἐξεδόθησαν ἄδειαι αὐτοκινήτων ἐπιβατικῶν καὶ ἀπὸ τὸ 1950 ἄδειαι φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ὅμως, ὁ κ. Κοθρῆς, ὅτε ἦτο ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀπὸ τὰς 17 ἀδείας σωφὲρ Κεφαλληνίας, ἔδωκεν ἕνδεκα καὶ εἰς αὐτὰς εἰς κομματικοὺς φίλους τῆς Κυβερνήσεώς του. Τὸ θέμα αὐτό, μάλιστα, ἔφθασε μέχρι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δι’ ἐπερωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου κ. Μεταξᾶ. Καὶ ἐνθυμοῦμαι πολὺ καλῶς, ὅτι ὅτε συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις αὕτη ὁ τότε βουλευτὴς τοῦ Κέντρου Κεφαλληνίας, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Τότε, κ. Κανελλόπουλε, τί ἔχομεν τὴν ἀρχὴν εἰς τὰς χεῖρας μας, ἐὰν δὲν ἐξυπηρετήσωμεν τοὺς φίλους μας;». Ἐπικαλοῦμαι ἐν προκειμένῳ τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Κοθρῆ, ὁ ὁποῖος μάλιστα ὑπέγραψε τὰς 11 αὐτὰς ἀδείας, ὅτε εἶχε παύσει νὰ εἶναι ὑπουργός, δηλαδή, ὑπέγραψεν αὐτὰ μὲ πρὸ χρονολογημένην ἡμερομηνίαν. Νομίζω, ὅταν τὶς ἐξετάζεται ὡς μάρτυς καὶ πρόκειται νὰ καταγγείλῃ θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ ἐξετάσῃ ἑαυτὸν τὶ ἐκεῖνος διέπραξε. Σκεφθῆτε ἕναν ἔμπορον χρεωκοπήσαντα, ὁ ὁποῖος διαμαρτύρεται διὰ μὴ ἐξόφλησιν γραμματίου ὑπό τινος ὀφειλέτου του. Σκεφθῆτε ἕναν καταχραστὴν τοῦ δημοσίου χρήματος, ὁ ὁποῖος διαμαρτύρεται διότι κλέπτουν ἄλλοι ἢ ὅτι ἄλλοι δὲν πληρώνουν τοὺς φόρους ἐγκαίρως. Ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἐγένετο ἐξόρμησις ἐκ μέρους μελῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐλέχθη ἡ λέξις «φαυλότητες» καὶ ὅτι δῆθεν ἐγένοντο παρανομίαι καὶ παρατυπίαι εἰς τὴν ἔκδοσιν ἀδειῶν. Ὅλοι οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐμέμφοντο ὅτι ἡμεῖς ἐχαλάσαμεν τὸν κόσμον καὶ ἡ Κυβέρνησις δῆθεν παρεβίασε τὸν νόμον καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου, τὸν ὁποῖον κατὰ πάντα ἐκτιμῶ διὰ τὰς Ἐθνικάς του γραμμὰς διὰ κάποιον ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν ἔγραφε τὰ ἑξῆς εἰς τὴν ἐφημερίδα του τῆς 16 Μαρτίου 1952, ὑπ’ ἀριθ. 48280. Ἐφημερὶς «Ἑλλὰς» ἀριθ. φύλ. 48280)16.3.52. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Παπασπύρου, ἀνήγγειλεν, ὅτι κατ’ αὐτὰς θὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καθιστᾷ διὰ τὴν Διοίκησιν ὑποχρεωτικὰς τὶς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Τοῦ συνιστῶμεν, ὅπως προτοῦ θέσῃ τὸ νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, ζητήσῃ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους του πρὸς αὐτὸ νὰ συμμορφωθοῦν. Διότι οἱ σημερινοὶ ὑπουργοὶ παραβιάζουν συνεχῶς, τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας!! Δηλαδὴ διέπραττον παρανομίας. Πρόσφατον παράδειγμα ὁ ὑπουργὸς κ. Μπουρδάρας παρεβίασεν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, σχετικὴν πρὸς τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Σ.Ε.Κ.». Σκεφθῆτε, λοιπόν, ὅτι ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔλεγεν ὅτι εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταθέσῃ νόμον διὰ παραβάσεις ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δὲν γνωρίζω ὅμως ἐάν, ὁ ν. αὐτὸς κατετέθη. Δηλαδὴ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην διεπράττοντο τοιαῦται παρανομίαι, ὥστε ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐζήτησε τὴν λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων. Ἀλλά, διατὶ νὰ προχωρήσωμεν περισσότερον; Ἡμεῖς ἀρεσκόμεθα τὰ πράγματα νὰ διευκρινίζωνται καὶ νὰ φέρωνται ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου, διότι τοῦτο εἶναι πρὸς ὄφελος τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, κ. συνάδελφοι, ἀξιοπρεπεστέραν Ἀντιπολίτευσιν, διότι μία ἀξιοπρεπὴς Ἀντιπολίτευσις συντελεῖ τὰ μέγιστα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος καὶ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαζάκας, ἔχει τὸν λόγον.

§137Α. ΒΑΖΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ τρίτη συνεδρίασις κατὰ τὴν ὁποίαν καταπονεῖται ἡ Βουλή, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μόδη. Ἀκόμη πέραν τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἐπεχειρήθη καὶ θόρυβος πολὺς διὰ τοῦ Τύπου. Καὶ ἐπεχειρήθη ἀκόμη καὶ μομφὴ κατὰ τοῦ κ. Στράτου καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου ὡς ἐὰν νὰ ἐπρόκειτο, περὶ τεραστίου σκανδάλου, δυναμένου νὰ κλωνίσῃ αὐτὴν ταύτην τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ ἐξ ὅσων ἀνεπτύχθησαν ἐνώπιον ἡμῶν καὶ ἐξ ὅσων προέκυψαν, ἐκ τῶν φακέλων, δὲν συμβαίνει τοιοῦτον τι. Αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι ὑπῆρξαν νόμιμοι καὶ ὠφέλιμοι διὰ τὴν περιοχὴν δι’ ἣν ἐδόθησαν. Διότι ὡς πρὸς μὲν τὴν νομιμότητα, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθησαν ὅλοι οἱ προλαλήσαντες ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τονίσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι μέχρι τοῦ νόμου 2367 δὲν ἦσαν νόμιμοι αἱ ἄδειαι αἱ χορηγούμεναι ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος. Διότι μέχρι τοῦ νόμου τούτου ἴσχυσεν ὁ νόμος 134)36, ὁ ὁποῖος δὲν καθώριζεν οὔτε προϋποθέσεις, οὔτε τι ἄλλο, ἀλλὰ ἐπαφίετο εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ Μεταφορῶν ἡ χορήγησις τῶν ἀδειῶν. Κρίσις δέ αὕτη συνίστατο, εἰς τὸ ἂν συντρέχῃ περίπτωσις ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης. Ὅταν ὁ νομοθέτης ὅμως ἀφίνεται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ὑπουργοῦ, δύναται οὗτος νὰ χορηγῇ ἀδείας νομιμότατα. Ὁ νόμος αὐτὸς ἴσχυσεν οὕτω μέχρι τοῦ 1947, ὅτε ἐπενοήθη ἡ περίφημος κανονιστικὴ ἀπόφασις 25730, ἡ ὁποία καθώριζε τὸν τρόπον, καθ’ ὃν θὰ χορηγοῦνται αἱ ἄδειαι αὐτοκινήτων καὶ ἔθετε περιωρισμένην χρονικὴν διάρκειαν. Καθώριζεν ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας, ὅτι ἔδει νὰ ὑποβληθοῦν τὰ δικαιολογητικά. Συνεπῶς ἡ ἰσχὺς τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ὑπῆρχεν νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις διὰ τὴν ἔκδοσίν των...

§138Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§139Α. ΒΑΖΑΚΑΣ. Καὶ ἐὰν ἀκόμη δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐδέσμευε τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ἀπηγόρευσε — διότι περὶ αὐτῶν τῶν δύο κατηγοριῶν — ἀπαγορεύει τελείως τὴν χορήγησιν πάσης ἀδείας, ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον τοῦ γεγονότος, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ καὶ εἶναι τελείως παράνομος, διότι ἀντιτίθεται πρὸς αὐτὸν τοῦτον τὸν νόμον. Ὁ νομοθέτης δίδει τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ χορηγῇ ὁ ὑπουργὸς ἀδείας. Ἡ ἀπόφασις ἀπαγορεύει. Εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ ἀπόφασις ὑπουργοῦ νὰ καταργήσῃ νόμον; Αὐτὸ εἶναι πρωτάκουστον, νομίζω, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ νὰ τὸ δεχθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἀκόμη περισσότερον. Ἀλὰ καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῇ τις πρὸς στιγμὴν ὅτι εἶχε κάποιαν ἰσχὺν ἡ ἀπόφασις αὐτὴ καὶ ἡ ἰσχὺς αὐτῆς, ἔπαυσεν ὑφισταμένη, ἀφ’ ἧς ἔληξεν ἡ προθεσμία τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς. Καὶ ἀκόμη περισσότερον, ἀφ’ ἧς ἐξεδόθησαν μεταγενέστεραι γενικαὶ ἀποφάσεις τοῦ ὑπουργοῦ Μεταφορῶν, ὅπως εἶναι νέα ἀπόφασις ἡ 57063)48, ἡ ὁποία κατήργησε πᾶσαν προϋφισταμένην ἀπόφασιν, ὅπως εἶναι ἐν συνεχείᾳ ἄλλη ἀπόφασις μεταγενεστέρα τοῦ αὐτοῦ ὑπουργοῦ, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27.460)49, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ἐπὶ Χατζηπάνου, ὅπως εἶναι ἐπίσης ἄλλη ἀκόμη μεταγενεστέρα ἀπόφασις, ἄλλου ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, ὅπως εἶναι ἐπίσης ἡ πρόσφατος ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν κ. Ψαρροῦ, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 104481)54, ἡ ὁποία καθορίζει ἄλλην διαδικασίαν καὶ ἄλλας προϋποθέσεις χορηγήσεως αὐτῶν δι’ αὐτοκίνητα. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ οὐδεὶς λόγος περὶ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς.

§140Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Προηγήθη ὁ νόμος τοῦ 1953.

§141Α. ΒΑΖΑΚΑΣ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸν νόμον αὐτόν, διότι τώρα ἐξετάζομεν τὸ καθεστὼς τὸ ἰσχύον μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 1953. Ὅλαι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ δὲν ἔκαμαν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀκυρώσουν τὴν προηγουμένην ἀπόφασιν καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν ὅτι εἶχε ποιάν τινα ὑπόστασιν ἡ ἀπόφασις αὐτή, κατὰ συνέπειαν δὲν δυνάμεθα νὰ ποιούμεθα λόγον περὶ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ὡς δεσμευτικῆς. Ἀλλὰ καὶ ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος 2547 ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀρύεται τὰ δικαιώματα ὁ ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος καὶ τὰς ἁρμοδιότητας, νομίζω ὅτι παραχωρεῖ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν τὴν ἀπορρέουσαν ἐκ τοῦ νόμου 154 ἀπεριορίστως καὶ χωρὶς καμμίαν δέσμευσιν. Ἡ δὲ δέσμευσις, ἡ τυχὸν αὐτοδέσμευσις τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν ἢ Μεταφορῶν ἐκ τῶν Γενικῶν Κανονιστικῶν ἀποφάσεων, δὲν δεσμεύει, νομίζω, τὸν κ. ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἀντλεῖ ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ νόμου τὰ δικαιώματά του καὶ οὐχὶ ἐκ τῶν ἀποφάσεων τοῦ ἰδίου ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν. Ἀντλεῖ τὰ δικαιώματά του, βεβαίως ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ νόμου. Κατὰ συνέπειαν καὶ ἂν ἀκόμη δεχθῶμεν, τοῦτο, δὲν θὰ ἠδύναντο καὶ πάλιν αἱ Γενικαὶ Κανονιστικαὶ ἀποφάσεις νὰ δεσμεύσουν τὸν ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἀντλεῖ τὰς ἁρμοδιότητας καὶ τὰ δικαιώματά του, ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ νόμου 134. Θὰ ἠδύνατο ὁ ὑπουργὸς νὰ ἐκδώσῃ ἰδίαν κανονιστικὴν ἀπόφασιν μολονότι ἐκ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ τούτου τοῦ νόμου 134, δὲν παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς ἐκδόσεως τοιούτων Γενικῶν Κανονιστικῶν ἀποφάσεων, διότι ὁ νόμος 134 λέγει τοῦτο «ἀπαγορεύεται ἡ ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ...... (ἀναγινώσκει)...... Λέγει δηλαδή, εἶναι ὑποχρεωτικὸν ὁ ὑπουργὸς νὰ ἀποφαίνεται ἐπὶ ἑκάστης συγκεκριμένης περιπτώσεως. Δὲν δύναται νὰ καθιεροῖ γενικὰ κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων θὰ χορηγοῦνται αἱ ἄδειαι αὐτοκινήτων, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ κρίνῃ ἐν ἑκάστῃ συγκεκριμένῃ περιπτώσει ἐὰν συντρέχῃ περίπτωσις ἀνάγκης καὶ νὰ χορηγῇ τὴν ἄδειαν. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα ἴσχυον τυχὸν τὸ 1947 εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθοῦν ἰσχύοντα τὸ 1955, διότι τοῦτο ἀντίκειται πρὸς αὐτὸ τοῦτο τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου 134. Ἐὰν βεβαίως συνέπεσε νὰ ἐκδοθοῦν ἀποφάσεις τινὲς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὰς ὁποίας ἀποφάσεις τόσον θορυβωδῶς ἐπεκαλέσθη ἡ πτέρυξ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πρὸς στήριξιν τοῦ ἐπιχειρήματός της, δὲν ἔχουν, ἐπαναλαμβάνω, σημασίαν τινα, πολὺ δὲ περισσότερον ἐὰν ἀναλογισθῶμεν ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐξεδόθησαν εἰς ἐποχὴν μιᾶς ἀναταραχῆς καὶ εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεδιώκετο τότε νὰ ριφθῇ μία μομφὴ κατὰ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν κ. Χατζηπάνου καὶ κυρίως διὰ τὸ καθεστὼς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὸ ὁποῖον ὁμολογουμένως θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὡς κάπως φαυλοκρατικὸν καθεστώς. Ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ἐντυπώσεων αὐτῶν, ἐξεδόθησαν αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἐὰν δὲ σήμερον ἐπρόκειτο τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας νὰ ἀποφανθῇ δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἀπεφαίνετο κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ δὴ θὰ διετείνετο ὅτι ἐξακολουθεῖ ἰσχύουσα ἡ ἀπόφασις 25730. Ἀλλὰ τὸ ὅτι δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη δέσμευσις καὶ ὅτι εἶχε τὴν εὐχέρειαν ὁ ὑπουργὸς νὰ ἐκδώσῃ τοιαύτας ἀδείας, ὄχι μόνον προσωρινάς, ἀλλὰ καὶ ὁριστικάς, καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, συνωμολόγησε, διότι μέχρι τοῦ 2367 εἶπεν ὅτι δὲν δύναται σοβαρῶς νὰ ὑποστηριχθῇ τοιοῦτον τί, διότι εἶναι συγκεχυμένα τὰ πράγματα.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως), Ὄχι, ὄχι, δὲν εἶπε τοιοῦτον πρᾶγμα.

§143Α. ΒΑΖΑΚΑΣ. Εἶπεν ὅτι ἔκτοτε, δὲν ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ.

§144Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Διὰ τὰς προσωρινὰς καὶ ὄχι διὰ τὰς ὁριστικάς.

§145Α. ΒΑΖΑΚΑΣ. Ἀναμφισβητήτως καὶ μετὰ τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 2367 εἶχεν ἀπεριορίστως τὸ δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος, νὰ ἐκδώσῃ ὁριστικὰς ἀδείας. Καὶ δι’ αὐτό, ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω, ὅτι εἶναι ψεκτέος, διότι δὲν ἐχορήγησε τὰς ὁριστικὰς ἀδείας καὶ κατεπόνησε τόσον τὴν Βουλὴν ὅσον καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τοὺς αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι ὁμολογουμένως κατήντησαν ράκη. Ἐὰν ἐχορηγοῦντο ὁριστικαὶ ἄδειαι δὲν θὰ ἐγένετο αὐτὸς ὁ θόρυβος. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν νόμον 2367 καὶ πάλιν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ βασίμως τὸ δικαίωμα τῆς χορηγήσεως ἀδειῶν προσωρινῶν, διότι ὁ νόμος 2367 τόσον ἐν ἄρθρῳ 4, ὅσον καὶ ἐν ἄρθρῳ 22, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ἡ Ἀντιπολίτευσις, νομίζω ὅτι ὁμιλεῖ ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην ἀρχὴν καὶ καθιστᾶ ἁρμόδιον διὰ χορήγησιν προσωρινῶν ἀδειῶν τὸν ἁρμόδιον Ἔφορον καὶ μόνον. Ἀλλά, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ διατυπώσω τὴν εὔλογον ἀντίρρησιν, ὅτι ὁ ὑπουργός, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἶναι Ἀρχή. Εἶναι πολιτικὸν πρόσωπον, εἶναι Κυβέρνησις. Ὁ αὐτὸς δὲ νόμος, ἐν ἄλλῳ ἄρθρῳ, ὁμιλεῖ καὶ λέγει τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον χορηγοῦνται αἱ ἄδειαι τῶν αὐτοκινήτων. Ὅταν ὁμιλῇ περὶ προσωρινῶν ἀδειῶν, ἔχει τὴν ἔννοιαν ἀσφαλῶς τῆς ἄκρας προσωρινότητος, τῶν 1–2–5 ἡμερῶν. Ἀλλά, ἀδείας προσωρινὰς χορηγεῖ μὲ πᾶσαν εὐχέρειαν, τόσον ἡ ἀστυνομικὴ Ἀρχή, ὅσον καὶ αἱ ἄλλαι διοικητικαὶ Ἀρχαί. Ἠδύνατο, φέρ’ εἰπεῖν καὶ ἡ Διεύθυνσις Αὐτοκινήτων καὶ ἡ Διεύθυνσις Σιδηροδρόμων καὶ ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς νὰ χορηγῇ τοιαύτας προσωρινὰς ἀδείας. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει ἡ διάταξις αὐτὴ τῶν ἄρθρων 4 καὶ 22 τοῦ νόμου 2367 ὅταν ἀπαγορεύῃ τὴν χορήγησιν προσωρινῶν ἀδειῶν ἐπιτρέπουσα τοῦτο μόνον εἰς τὸν ἁρμόδιον Ἔφορον. Κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω ὅτι καὶ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νόμου 2736 δὲν ἠδύνατο νὰ χορηγήσῃ προσωρινὰς ἀδείας ὁ κ. ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ἐφ’ ὅσον καὶ ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ νόμου εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ χορηγήσῃ ὁριστικὰς ἀδείας, ὅπερ εἶναι τὸ μεῖζον καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχει τὸ μεῖζον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν ἔχει τὸ ἔλασσον. Αὐτὸ εἶναι σχῆμα ὀλίγον τι ὀξύμορον νὰ δικαιοῦται νὰ χορηγῇ ὁριστικὰς ἀδείας καὶ νὰ μὴ δικαιοῦται νὰ χορηγῇ προσωρινὰς τοιαύτας. Δι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω σοβαρὰς ἀντιρρήσεις ὡς πρὸς τὴν ἰσχὺν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ διὰ τὸν ὑπουργόν. Κατὰ συνέπειαν αἱ ἄδειαι αἱ χορηγηθεῖσαι ὑπὸ τοῦ τέως ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος νομίμως ἐχορηγήθησαν καὶ αἱ περὶ τούτων ἀποφάσεις τοῦ τέως ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος εἶναι νόμῳ ἀδιάβλητοι. Ὁ δὲ δημιουργηθεὶς θόρυβος περὶ αὐτῶν ὅλως ἀδίκως ἐγένετο καὶ ἄνευ λόγου. Ἀλλὰ πέραν τῆς νομιμότητος τῆς ἐκδόσεως τῶν ἀδειῶν τούτων, αὗται ὑπῆρξαν καὶ ὠφέλιμοι, ἡ δ’ ὠφελιμότης αὐτῶν ἐκ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν, ἀπεδεικνύεται ὅτι ἦτο μεγίστη, ἰδίως διὰ τὴν περιοχὴν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, δι’ ἣν κυρίως ἐξεδόθησαν. Αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι, κύριοι βουλευταί, ἦσαν ἀναγκαστικαί, λόγῳ τῶν μεγάλων συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν, αἵτινες ὑφίστανται εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην καὶ γενικώτερον εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Αἱ ἀνάγκαι αὗται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῶσι μὲ τὰς τοῦ ἔτους 1939 τοιαύτας, ὡς ἐπεχειρήθη ἀπὸ προλαλήσαντα συνάδελφον, ἀλλὰ οὔτε καὶ νὰ ἐξετασθῶσιν ἀπὸ τὴν καλὴν ἢ μὴ γεωργικὴν παραγωγήν, ὡς ἐπίσης ἐλέχθη ἀπό τινα συνάδελφον. Αἱ ἀνάγκαι αὗται εἶναι ἀπόρροια τῆς ἁλματώδους προόδου καὶ τοῦ πολιτισμοῦ εἰς ὃν ἔφθασεν ἡ χώρα ἡμῶν. Τὸ ἔτος 1939 ὁλόκληραι περιφέρειαι δὲν ἐγνώριζον τί εἶναι τὸ αὐτοκίνητον καὶ σήμερον δὲν ὑπάρχει γωνία τῆς Ἑλλάδος ποὺ νὰ μὴ ἔχῃ αὐτοκινητόδρομον. Ὁ δὲ κάτοχος καὶ τῆς τελευταίας γωνίας τῆς Ἑλλάδος δὲν ἐννοεῖ σήμερον νὰ στερηθῇ τοῦ ἀγαθοῦ τούτου τοῦ πολιτισμοῦ. Τοὐτέστιν τῆς συγκοινωνίας δι’ αὐτοκινήτου. Συνεπῶς, αἱ ἀνάγκαι σήμερον εἰς συγκοινωνιακὰ μέσα εἶναι μεγάλαι, τὸ δὲ συγκοινωνιακὸν δίκτυον αὐξάνεται ὁσημέραι, ἐπαυξάνον τὰς ἀνάγκας ταύτας. Τρανωτάτη ἀπόδειξις τῶν ἀναγκῶν τούτων εἰς συγκοινωνιακὰ μέσα, δηλαδὴ αὐτοκίνητα, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ ἄδειαι αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, ἔχουν τεραστίαν ζήτησιν εἰς σημεῖον ὥστε νὰ διατιμῶνται σήμερον 100 καὶ 500 ἑκατομμύρια δραχμάς. Ἰδού, λοιπόν, διατὶ αἱ χορηγηθεῖσαι ὑπὸ τοῦ τέως ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος ἄδειαι εἶχον σωτηρίαν ἐπίδρασιν διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐδόθησαν εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνάγκην νὰ ἐργασθοῦν καὶ ἦσαν οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν πολεμισταὶ τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βίτσι καὶ πάμπτωχοι, ὑπῆρξαν περισσότερον εὐεργετικαί. Ὅλαι αἱ ἄδειαι ἐδόθησαν πρὸς τούτοις εἰς αὐτοκινητιστὰς ἐπαγγελματίας καὶ οὐχὶ ὡς ἰσχυρίσθη συνάδελφος εἰς στολάρχους αὐτοκινήτων. Οἱ στόλαρχοι αὐτοκινήτων εἶναι ἄλλοι καὶ οὐχὶ οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ βιοπαλαισταί, οἵτινες εἶναι ἄξιοι πάσης ὑποστηρίξεως Ὅλως ἀσκόπως, συνεπῶς, ἐγένετο ὁ θόρυβος αὐτὸς σχετικῶς μὲ τὰς ἀδείας ταύτας καὶ ἄστοχος ὑπῆρξε κατὰ τοῦτο καὶ ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Φλωρίνης, διότι μοναδικὸν ἀποτέλεσμα εἶχε νὰ καταπονήσῃ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην ἐπὶ ματαίῳ, ἀλλὰ καὶ νὰ ταλαιπωρήσῃ προπαντὸς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς βιοπαλαιστὰς ἀφαντάστως, εἰς σημεῖον μάλιστα νὰ καταντήσουν οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν κυριολεκτικῶς ράκη οἰκονομικά. Ἂν ὅμως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὑπῆρξεν ἄσκοπος ἡ ἐπερώτησις αὕτη εὔχομαι τοὐλάχιστον ὅπως ἀποτελέσῃ ἀφορμήν, ἵνα ἐξετασθῇ εὐρύτερον καὶ γενικώτερον τὸ πρόβλημα τῆς συγκοινωνίας ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ δυνηθῇ αὕτη νὰ ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸν βραχνᾶν τῶν ἐπιτηδείων ἐπιχειρηματιῶν τῶν ἀδειῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν μονοπωλιακῶς ἐκμεταλλευομένων τὰς συγκοινωνίας τοὺς τε πραγματικοὺς αὐτοκινητιστὰς καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅστις ὑφίσταται τὴν ἐκμετάλλευσιν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§147Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι, δὲν εἶχον σκοπὸν ν’ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, διότι ἀνεπτύχθη ἐπαρκῶς καὶ κατὰ τρόπον λίαν πειστικὸν ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους, τοὺς ἐπερωτήσαντας. Ἀλλὰ δυστυχῶς, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Λιβαδᾶς, ἐνόμισεν, ὅτι, θὰ ἐνισχύσῃ τὰ ἐπιχειρήματα καὶ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναφέρων ὅτι ἐχορήγησα κατὰ τὴν διάρκειαν ποὺ ἤμουν ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν ἀδείας αὐτοκινήτων. Διαβεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ μικρὸν χρονικὸν διάστημα τῶν δύο περίπου μηνῶν, κατὰ τὸ ὁποῖον διετέλεσα ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔδωσα πράγματι ἀδείας, καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα τότε εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ κ. Λιβαδᾶ, εἰς πρόσωπα, διὰ τὰ ὁποῖα καὶ ὁ ἴδιος ἐνδιεφέρετο. Ἡ δὲ διαμάχη ἐγένετο, διότι ἡ κοινοποίησις τῶν ἐγγράφων τῶν ἀδειῶν πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους δὲν ἐδόθη εἰς αὐτόν, ἀλλὰ εἰς τὸν τότε βουλευτὴν κ. Δενδρινόν. Ἐγώ, καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα, ἐχορήγησα 5–6 ἀδείας. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, εἶχα νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρὸν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅταν πρόκειται νὰ ὑπερασπίσουν παράνομον ἐκδήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἐνεργείας καὶ πράξεις, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν τὴν γενικὴν δυσφορίαν ἐπικαλοῦνται τὴν πολιτικὴν τοῦ Κέντρου. Σεῖς γνωρίζετε, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐψήφισε τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, διὰ νὰ διορθώσῃ τὰ κακῶς κείμενα. Κατ’ ἀκολουθίαν, ὅταν ὁμολογῆτε, ὅτι ἀκολουθεῖτε τὴν πολιτικὴν τῶν προκατόχων σας, ὁμολογεῖτε ὅτι ὑποσχέσεις μόνον ἐδίδατε καὶ ἐδημαγωγήσατε μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἀποσπάσητε τὰς ψήφους τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὁ ἀγαπητός μου ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, δὲν ἦτο κατὰ πόσον ἦτο νόμιμος ἢ ὄχι ἡ τακτική, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε. Ἦτο ὅ,τι ἔπρεπε ἐὰν ἦτο ἀναγκαία ἡ χορήγησις ἑκατοντάδων ἀδειῶν, νὰ φέρῃ τὸ θέμα, ὅπως εἶχεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ διὰ νόμου ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν. Δὲν εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ μὲ μικρὰν πλειοψηφίαν, ὅπως ἡμεῖς ἄλλοτε, γεγονὸς ποὺ ἠμποροῦσε νὰ δημιουργήσῃ δυσχέρειαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιψήφισιν ἑνὸς τοιούτου νόμου. Σήμερον ἔχετε ὀγκώδη πλειοψηφίαν καὶ τρία ἔτη διακυβερνήσεως τῆς χώρας. Δὲν εἶναι κατ’ ἀκολουθίαν ἐπιτετραμμένον ν’ ἀντιμετωπίσητε ἕνα θέμα τόσον σοβαρὸν καὶ φλέγον καὶ κατὰ τρόπον πρόχειρον νὰ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς κατηγοροῦμεν διὰ παρανομίας. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον προσεκτικός, ὑπέπεσεν εἰς βαρύτατον σφάλμα ἐπιτρέψας τὴν ἔκδοσιν ἑκατοντάδων ἀδειῶν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν σημερινὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία εὐλόγως συγκινεῖ τὴν κοινὴν γνώμην.

§148Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Στρᾶτος παρεπονέθη διότι ἐδημοσιογράφησα. Νομίζω, ὅτι τὸ βῆμα τὸ δημοσιογραφικόν, δὲν εἶναι κάτι τὸ παράνομον καὶ ἐξοβελιστέον. Ἀλλὰ ἡ ἐπερώτησις κατετέθη ἀρχὰς Νοεμβρίου, καὶ μόλις τώρα συνεζητήθη. Καὶ συνεζητήθη, διότι εὐτυχῶς εὑρέθησαν συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς προτάξεως καὶ προτιμήσεώς της. Ἐὰν τοῦτο δὲν συνέβαινεν, ὁ Θεὸς ξεύρει πότε θὰ ἤρχετο ἡ σειρά της νὰ συζητηθῇ. Ὁ κ. Στρᾶτος, ἠμποροῦσε, νὰ προκαλέσῃ ἐπίσπευσιν τῆς συζητήσεως, ἐὰν τὸ ἤθελεν, ὅπως ἐγένετο τὰ παλαιότερα χρόνια ὅταν ὑπῆρχε περισσοτέρα εὐθιξία, ἀλλ’ ἐξέχασε νὰ ζητήσῃ ὁ ἴδιος τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως. Παρεπονέθη, καὶ κατηγόρησεν ὅτι διασύρω τὸν πολιτικὸν κόσμον, ὅτι τοῦ ἀπέδωσα κατηγορίαν βαρυτέραν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ χρηματικὸν ζήτημα. Οὔτε εἶπον, οὔτε ἔγραψα ὅτι ὁ κ. Στρᾶτος ἐπώλησεν τὰς ἀδείας αὐτάς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἔδιδε τὰς ἀδείας αὐτὰς χωρὶς οὐδὲν στοιχεῖον, χωρὶς οὐδὲν δικαιολογητικὸν ἀκόμη καὶ ἐκεῖ ὅπου ὁ νόμος καθορίζει σαφῶς, ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐπιβατικῶν δημοσίας χρήσεως καὶ χωρὶς καμμίαν τάξιν καὶ σειράν. Ὥστε ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἔδιδε ἀφεύκτως λαβὴν εἰς παρεξηγήσεις πρὸς ἐκμετάλλευσιν. Ὁ κ. Βαζάκας ὡμίλησε περὶ ἀγοραπωλησίας ἀδειῶν καὶ ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. Στρᾶτος δὲν ἔζησεν εἰς τὸν πλανήτην τοῦ Ἄρεως, ὥστε νὰ μὴ ξεύρῃ τί ἐγένετο εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὅπου καὶ ἕνας ὑπουργὸς ὡδηγήθη εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον, ἀκριβῶς λόγῳ τοιούτων παραβάσεων. Καὶ δέον νὰ μὴ λησμονηθῇ ὅτι ὑπάρχει ἤδη κατατεθειμένη ἀναφορὰ ἑνὸς αὐτοκινητιστοῦ, ὅστις ἔλαβε παρὰ τοῦ κ. Στράτου ἄδειαν αὐτοκινήτου 4 τόννων, ὡς δῆθεν κάτοικος Θεσσαλονίκης, μολονότι διέμενεν κάτω εἰς τὸν Κραβασαρᾶ καὶ ποτὲ δὲν ἐπῆγεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἐμέτρησεν εἰς κάποιον φίλον τοῦ κ. Στράτου 5.000 ἢ 5 παλαιὰ ἑκατομμ. διὰ νὰ πάρῃ τὴν ἄδειαν αὐτήν. Πολὺ φυσικὸν καὶ στοιχειῶδες ἦτο νὰ προβλέψῃ κανείς, ὅτι ἐφ’ ὅσον οὐδεμία τάξις δὲν ἐτηρήθη, οὐδεμία ἐξέτασις δὲν ἐγένετο, οὐδὲν μέτρον δὲν ἐλήφθη, ἦτο φυσικόν, ἦτο ἀναπότρεπτον νὰ λάβουν χώραν ἐκμεταλλεύσεις καὶ καταχρήσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ θὰ διέσυραν τὸ ὄνομα τοῦ κ. Στράτου. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔλαβον πολλὰ ἀνώνυμα γράμματα καὶ τηλεφωνήματα, στρεφόμενα ἐναντίον τοῦ κ. Στράτου καὶ ἄλλων πολλῶν προσώπων τῆς οἰκογενείας του. Κάποτε δὲ κάποιος ἄγνωστος, ὁ ὁποῖος φαίνεται συχνάζει εἰς τὰ σαλόνια τῆς Μεγάλης Βρεττανίας μοῦ ἐτηλεφώνησεν ἐπανειλημμένως ὅτι εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν ἔγινε συζήτησις εἰς κύκλον κυριῶν περὶ τοῦ κ. Στράτου διὰ τὸν ὁποῖον ἔλεγον ὅτι μὲ χρήματα ἐκ τῶν παρανόμων ἀδειῶν τῶν αὐτοκινήτων ἠγόρασεν ἀπὸ ὡρισμένον ἀδαμαντοπωλεῖον τῶν Παρισίων ἕνα κόσμημα ἀξίας πολλῶν χιλιάδων λιρῶν. Αὐτὰ βέβαια, δὲν τὰ ἐπίστευσα καὶ τὰ διέψευσα εἰς τὸν ἄγνωστον θαμῶνα τοῦ μεγάλου ξενοδοχείου, ἀλλὰ τὰ ἀναφέρω διὰ νὰ καταλάβῃ ὁ κ. Στρᾶτος, ποῦ ἔφθασαν αἱ φῆμαι, αἱ διαδόσεις, αἱ σπερμολογίαι, αἱ ἀδικίαι, ἀλλ’ ὄχι ἀδικαιολόγητοι, τὰς ὁποίας προεκάλεσε μὲ τὴν στάσιν του τὴν τόσον ἀκατανόητον, τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν εἰς τὸ ζήτημα τῶν παρανόμων ἀδειῶν τῶν αὐτοκινήτων.

§149Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν τὸ πιστεύετε αὐτό;

§150Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶπον, ὄχι.

§151Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τότε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ ἐπαναλαμβάνετε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἔχει κάποιαν ἱερότητα τὸ βῆμα αὐτό.

§152Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Βαζάκας ἀνέφερε τὴν ἀγοραπωλησίαν ἀδειῶν.

§153Α. ΒΑΖΑΚΑΣ. Ὡμίλησα περὶ ἀγοραπωλησιῶν αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν εἰς Ἀθήνας. Δὲν ἔχουν σχέσιν αἱ ἄδειαι αὐταί.

§154Γ. ΜΟΔΗΣ. Τότε διατὶ τὰς ἀναφέρατε;

§155Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω, ἂν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δὲν τὰ πιστεύετε, ὅπως νομίζω ὅτι δὲν τὰ πιστεύετε, νὰ τὰ διαψεύσετε.

§156Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ εἶπον πρὸ ὀλίγου. Τὸ εἶπα καὶ προχθές. Δὲν τὰ πιστεύω καὶ τὰ διέψευσα εἰς τὸν μεταδώσαντα ταῦτα, ἀλλά, λησμονεῖτε ἕνα πρᾶγμα, ὅτι ὁ ὑπουργὸς εἶναι σὰν τὴν γυναῖκα τοῦ Καίσαρος καὶ ὀφείλει νὰ φροντίζῃ ὄχι μόνον νὰ εἶναι, ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνεται ὑπεράνω παντὸς ψόγου καὶ πάσης ὑπονοίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν, μὲ ὁλόκληρον τὸν φάκελλον, ἕνα ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως. Τοῦ περιεχομένου τῆς δικογραφίας αὐτῆς ἔγινε χρῆσις ἀπὸ πολλοὺς ρήτορας, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ἀλλὰ δὲν ἀνεφέρθη πόθεν προήρχοντο τὰ ἔγγραφα τῶν ὁποίων ἔκαμε χρῆσιν. Εἶναι ἔγραφα, τὰ ὁποῖα ἔστειλεν ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημελειοδικῶν Θεσσαλονίκης...

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μόδη, μὴ ἐπαναλαμβάνετε τὰ ἴδια. Εἴπατε ὅτι θὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ προσωπικοῦ σας θέματος.

§158Γ. ΜΟΔΗΣ. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ἐρωτᾶται, λοιπόν. Τὰ ἔστειλε αὐτὰ τὰ ἔγραφα ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ πράγματος, ἢ εἶχον κάποιον σκοπόν; Εἰς τὴν ὑπόθεσιν Χατζηπάνου, ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ βούλευμα διὰ τοῦ ὁποίου παρεπέμφθησαν οἱ συνεργάται τοῦ Χατζηπάνου, ἀλλὰ ἀργότερα ἐπηκολούθησε μία ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία ἀπηγόρευεν εἰς τοὺς Δικαστικοὺς νὰ προβοῦν εἰς ἐνεργείας κατὰ ὑπουργοῦ διὰ πράξεις, τὰς ὁποίας, ὡς ὑπουργός, διέπραξε καὶ δὲν ἠκούσατε οὔτε ἐὰν ἐζήτησε κἂν τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας. Ἡ ἀποστολὴ τῶν ἐγγράφων αὐτῶν ὑπὸ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως, ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας. Σεῖς, κάμετε ὅ,τι ἡ συνείδησίς σας σᾶς ὑπαγορεύει.

§159Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀπαντήσω μὲ ἐλαχίστας λέξεις, ἀφοῦ πρῶτον, κάμω μίαν δήλωσιν τοῦ συναδέλφου μου κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀσθενής καὶ δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἔλθῃ. Μοῦ εἶπε νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος, τοῦ τεθέντος εἰς αὐτόν, τί θὰ ἀπογίνουν αὐτὰ τὰ αὐτοκίνητα, τὰ ἑξῆς: Τὸ ζήτημα τῶν αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα εἶχον προσωρινὴν ἄδειαν μελετᾶται. Ἐπειδὴ τοῦτο παρουσιάζει γενικώτερον ἐνδιαφέρον ἀποτελεῖ ἀντικείμενον Κυβερνητικῆς μερίμνης πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως. Αὐτὰ μοῦ εἶπεν ὁ κ. Παπακωνσταντίνου. Ἡ προσωπικὴ μου ἀντίληψις εἶναι ὅτι θὰ δοθῇ εὐνοϊκὴ λύσις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην περίπτωσιν τῶν ἀδειῶν τῶν αὐτοκινήτων, νομίζω ὅτι εἰς τὴν τελευταίαν μου ἀγόρευσιν, τὴν πρώτην ἡμέραν, ἔθεσα τὰ ζητήματα. Ἐπειδή, ὅμως, παρ’ ὅλα αὐτά, ὅλοι οἱ ἄλλοι ρήτορες καὶ ἰδίως ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἐπέμειναν ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ὅτι διὰ τοῦ νόμου 2367, ἀπηγορεύετο ἡ ἔκδοσις προσωρινῶν ἀδειῶν, μολονότι θὰ ἠδυνάμην νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὁ ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν, δὲν πιστεύω νὰ ἀπεμπόλησε τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶχε, καὶ ὅτι καὶ μετὰ τὸν νόμον 2367, ἐπετρέπετο ἡ χορήγησις ὁριστικῶν ἀδειῶν καὶ ἐν τῷ μείζονι ὑφίσταται πάντοτε τὸ ἔλαττον. Ὅπως εἶπον τότε, ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι καθαρῶς φορολογικός. Τρία ἢ τέσσερα πράγματα θὰ σᾶς εἴπω: Ἀγόρευσις τοῦ κ. Γρηγορίου: «Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐκ τοῦ περιεχομένου του, εἶναι καθαρῶς φορολογικὸν νομοσχέδιον». Πάρα κάτω «...ἀκριβῶς διότι τὸ νέον νομοσχέδιον εἶναι καθαρῶς φορολογικόν...» καὶ τελειώνει: «Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι ἀπολύτως φορολογικόν, βαρυτάτων συνεπειῶν». Ὁ κ. Μητσοτάκης: «Τερματίζων, κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ὅταν ψηφίζωνται φορολογικὰ νομοσχέδια καὶ ἰδίως εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν, χρειάζεται περίσκεψις». Δὲν ὑπάρχει, κύριοι, δι’ ἐμέ, οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ὄχι μόνον δικαίωμα χορηγήσεως προσωρινῶν ἀδειῶν εἶχον, ἀλλὰ καὶ ὁριστικῶν τοιούτων. Νομίζω, ὅτι ἀπέδειξα ὅτι, αἱ ἀνάγκαι τῆς Μακεδονίας καὶ ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν τὸ ἐπεβεβαίωσαν, ἦσαν τοιαῦται, ὥστε δὲν ἐπιτρέπετο ἡ μὴ χορήγησις τῶν ἀδειῶν. Κύριοι, τελειώνων, σκέπτομαι ὅλον ἐκεῖνον τὸν πληθυσμόν, τὸν ἀκριτικὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, μὲ τὸν ὁποῖον ἐπὶ δύο συνεχῆ ἔτη ἔζησα, τὸν ἐπόνεσα, τὸν ἠγάπησα, ὅπως καὶ αὐτὸς μὲ ἠγάπησε, καὶ ἴσως, διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις αὐτή. Εἰς τὴν Βουλὴν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ. Ἐγὼ ἔκαμα τὸ καθῆκον μου, ὅπως τὸ ἔκαμε πάντοτε ἡ οἰκογένειά μου, ὅπως τὸ κάμνῃ κάθε Ἕλλην. (Χειροκροτήματα).

§160Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τελευταία δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἡ γενομένη διὰ λογαριασμὸν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, ὅτι τὸ θέμα τῆς νομιμοποιήσεως τῶν ἐκδοθεισῶν προσωρινῶν ἀδειῶν ὑπὸ τοῦ τέως ὑπουργοῦ Γ.Δ.Β.Ε. μελετᾶται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, διεσκέδασε τὴν κακὴν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀπεκόμισα ἐκ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ συναδέλφου κ. Καρότση, ὅτι ἐνῷ αἱ χορηγηθεῖσαι προσωριναὶ ἄδειαι ὑπεχρέωσαν τοὺς παλαιοὺς κατόχους ἀδειῶν νὰ ἀνανεώσουν τὸ ὑλικόν των καὶ νὰ βελτιώσουν τὰς συγκοινωνίας εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα μετὰ τὴν ἀνανέωσιν τοῦ ὑλικοῦ τούτου, τὸ Κράτος ἠδιαφόρησε διὰ τὴν τύχην τῶν προσωρινῶν τούτων ἀδειῶν. Ἐπειδὴ δὲν πιστεύω τὸ Κράτος, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, νὰ ἐξηπάτησε τοὺς πολίτας, χορηγῆσαν τὰς ἀδείας αὐτάς, ἠπόρησα διὰ τὸν συλλογισμὸν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου. Μετὰ τὴν δήλωσιν, ὅμως, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι μελετᾶται τὸ ζήτημα, ἡ κακὴ ἐντύπωσις διεσκεδάσθη. Θὰ πρέπει ὅμως, νὰ μὴ χρονίσῃ ἡ μελέτη, ἀλλὰ ταχέως νὰ κριθῇ τὸ θέμα, ἵνα μὴ διαιωνισθῇ ἡ ἀγωνία τῶν πολιτῶν τούτων. Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ἤθελα νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀγορεύσας, δὲν ἀπήντησεν εἰς τὴν πρότασίν μου περὶ συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην τοῦ ὅλου συγκοινωνιακοῦ μας προβλήματος. Ἐζήτησα τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, διότι τὸ πρόβλημα τὸ Συγκοινωνιακὸν δὲν ἐμελετήθη μέχρι τοῦδε σοβαρῶς, δὲν ἐχαράχθη σταθερὰ γραμμὴ Κρατικῆς Συγκοινωνιακῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἕνεκα τούτου προέκυψε καὶ ἡ διαφορὰ πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ κορεσμοῦ μεταξὺ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ ὑπουργοῦ Γ.Δ.Β.Ε. Ἐπειδὴ δὲ τὸ θέμα τῶν αὐτοκινήτων εἰς τὸ παρελθὸν ἐγένετο ἀφορμὴ καὶ Κυβέρνησις παλαιὰ νὰ ἐκτεθῇ καὶ πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ σπιλωθοῦν, νομίζω ὅτι πρὸς χάριν τῆς προστασίας τῶν Κυβερνήσεων καὶ διαφυλάξεως τοῦ πολικοῦ κόσμου, πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ συγκροτηθῇ ἡ Διακομματικὴ αὐτὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ χαράξῃ παγίαν καὶ σταθερὰν συγκοινωνιακὴν πολιτικήν, ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν προστατεύσωμεν τὰ συμφέροντα τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ Δημοσίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου προλάβωμεν ἀνωμαλίας τοῦ παρελθόντος, ποὺ δηλητηριάζουν τὸν δημόσιον βίον μας. Ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς θὰ ἤθελα μίαν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως.

§161Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ διαβιβάσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν πρότασίν σας περὶ συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην τοῦ Συγκοινωνιακοῦ προβλήματος.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.20′ μ.μ.)