1955.03.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 62α

Δευτέρα 21 Μαρτίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1476)8) 12.3.55 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Καλαμπάκας κ. Κ. Γιαννούση κατηγορουμένου ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν).

§4Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανηλειμμένως ἀνεφέραμεν εἰς τὸ Προεδρεῖον ὅτι αἰτήσεις διώξεως κατὰ βουλευτῶν, ἀνακοινούμεναι εἰς τὸ Σῶμα, δημοσιεύονται εἰς τὸν τύπον καὶ γίνεται μία ἐκμετάλλευσις ἐναντίον τοῦ Σώματος, παρὰ ποικίλων παραγόντων. Ὑπῆρξα μάρτυς τούτου καὶ εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ εἰς ἄλλας χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διὰ τοῦτο, ἐγὼ θὰ παρεκάλουν, ἔστω καὶ διὰ τροποποιήσεως τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον νὰ μὴ ἀνακοινοῦνται πράγματα, τὰ ὁποῖα ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι ἐπιπόλαια παρὰ μόνον ἀφοῦ παραπεμφθοῦν, εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ διαπιστώσῃ ὅτι ἀξίζουν νὰ δοθῇ συνέχεια τότε νὰ ἀνακοινοῦνται τὰ ἔγγραφα. Καὶ θὰ δύναται τὸ Προεδρεῖον, ἁπλῶς νὰ ἀνακοινοῖ εἰς τὸ Σῶμα ἐὰν ἀπερρίφθη ἢ ὄχι ἡ τάδε αἴτησις κατὰ βουλευτοῦ. Διότι ἀλλέως ἐξευτελιζόμεθα, κ. Πρόεδρε.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, νομίζω ὅτι, κατὰ βάσιν συμφωνοῦμεν. Καὶ ἐγὼ ἐπεχείρησα νὰ εὕρω μίαν μέσην λύσιν, δυστυχῶς ὅμως ὑπάρχει κώλυμα, ἐκ τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμός, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, εἶναι σαφής. Λέγει ὅτι: «Αἱ αἰτήσεις καταδιώξεως βουλευτῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 63 τοῦ Συντάγματος, ἀνακοινούμεναι πρὸς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ Προέδρου, τυποῦνται καὶ διανέμονται, εἶτα δέ, παραπέμπονται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπήν, ἢ εἰς Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τούτῳ ἐκλεγομένην πρὸς γνωμοδότησιν». Αὐτὸ τὸ «ἀνακοινούμεναι πρὸς τὴν Βουλήν», μὲ δεσμεύει. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, διὰ τροποποιήσεως, ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ τῆς σχετικῆς διατάξεως, νὰ καλῆται πρῶτον ὁ ἐνδιαφερόμενος νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν καὶ μετὰ νὰ παραπέμπεται ἡ αἴτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅπου ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ κρίνῃ. Εἶναι ἴσως καὶ αὐτό, μία διαδικασία, διότι πρὸ παντός, πρέπει καὶ ὁ ἴδιος νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκκρεμῇ μία δικογραφία παρὰ τῷ Προεδρείῳ, ἐπ’ ἀόριστον. Πρέπει τὸ Σῶμα νὰ ἐπιληφθῇ ἀμέσως.

§6Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς ὁμιλεῖ περὶ αἰτήσεων καὶ ἀναφορῶν, ἐνῷ αὐτὸ εἶναι ἔγγραφον ὑπηρεσιακόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀπευθύνεται ὅμως εἰς τὸ Προεδρεῖον, ἀλλὰ εἰς τὴν Βουλήν. Ἴδετε τὸ ἄρθρον 41.

§8Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἔγγραφον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος ἴσως ἔχει μίαν ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ. Ἔχει καὶ μίαν ἁρμοδιότητα εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν συνεδριάσεων, ἀλλὰ τὸ νὰ δίδῃ λύσεις αὐτοβούλως εἰς τὰ ἀφορῶντα τοὺς βουλευτὰς θέματα, ἀντιθέτους πρὸς ὑφισταμένην διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν νομίζω ὅτι ἔχει τοιοῦτον δικαίωμα.

§10Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ δίδεται ὁ λόγος εἰς τὸν ἐγκαλούμενον, νὰ δίδῃ ἐξηγήσεις.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτε, εἶσθε ἐντελῶς ἀντίθετος, πρὸς τὸν κ. Ζίγδην. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ οἱοσδήποτε πολιτικὸς ἀντίπαλος, νὰ σᾶς κάμῃ μίαν μήνυσιν ἀψηφῶν ἔστω καὶ ἑνὸς μηνὸς φυλάκισιν, ἐπὶ ψευδεῖ καταμηνύσει καὶ νὰ ἀπασχολῇ τὸ Σῶμα καὶ τὴν κοινὴν γνώμην. Ἐὰν συμβῇ δὲ αὐτὸ κατὰ σύστημα, θὰ ἐμφανισθῇ ἡ Βουλή, ὡς ἀποτελουμένη ἀπὸ δῆθεν παραβάτας τοῦ Κ. Π. Νόμου. Μὴ λησμονῆτε δὲ «καὶ τὸ συκοφάντει, συκοφάντει κάτι θὰ ἀπομείνῃ». Πάντως θὰ εἶναι πλῆγμα κατὰ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν. Θὰ προχωρήσω περισσότερον εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ζίγδη, ἀπολύτως δὲ ἀποκρούω τὴν ἰδικήν σας, διότι δύναται νὰ καταλήξῃ εἰς κατάχρησιν ἀντιπολιτευτικήν, ἀντιδραστικὴν καὶ ἀντικοινοβουλευτικήν.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἄποψίς σας, κ. Βασιλᾶτε, εἶναι καθαρῶς δικηγορική. Ἂς ἀφήσωμεν τὴν δικηγορίαν, ὁ Κοινοβουλευτισμὸς εἶναι διάφορος.

§14Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φέρεται ἕνας ὡς κατηγορούμενος διὰ συκοφαντικὴν δυσφήμησιν, ἀναγράφεται εἰς τὰς ἐφημερίδας ἡ αἴτησις πρὸς τὸ Σῶμα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ζήτημα πραγματικόν. Ἔχομεν μερικὰς αἰτήσεις κατὰ βουλευτῶν αἱ ὁποῖαι εἶναι πολὺ ἀστεῖαι.

§16Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασίς σας νομίζω ὅτι δύναται νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὸ Σῶμα διὰ τῆς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ κατὰ τρόπον ὥστε ἀφοῦ ἀνακοινωθῇ ἡ μήνυσις εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον καὶ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἀνακοινοῦται εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν ἑξῆς διαδικασίαν κατόπιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ζίγδη καὶ μέχρις οὗ τροποποιηθῇ ἡ σχετικὴ διάταξις; Νὰ ἐξουσιοδοτήσῃ τὸν Πρόεδρον — διότι πρέπει νὰ ἐξουσιοδοτήσῃ τὸν Πρόεδρον, δὲν ἠμπορεῖ ὁ Πρόεδρος μόνος του νὰ τὸ κάμῃ αὐτὸ — νὰ παραπέμπῃ τὰς αἰτήσεις αὐτὰς πρὶν ἢ αὗται ἀνακοινωθῶσι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ Κανονισμοῦ εἰς τὴν οἰκείαν Ἐπιτροπήν, ὁ δὲ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δικαιοσύνης νὰ καλῇ τὸν ἐνδιαφερόμενον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀποφαίνεται ἐντὸς 15 τὸ βραδύτερον ἡμερῶν καὶ μετὰ τὴν πάροδον τοῦ 15θημέρου νὰ γίνῃ ἡ ἀνακοίνωσις εἰς τὴν Βουλήν;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πῶς τὴν εὑρίσκετε αὐτὴν τὴν μέσην λύσιν, ὡς προσωρινὴν βεβαίως λύσιν.

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθοτάτην.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα συνεπῶς σύμφωνοι. Κατ’ οὐσίαν πρόκειται περὶ 15ημέρου ἀναβολῆς τῆς ἀνακοινώσεως εἰς τὸ Σῶμα, μέχρις ὅτου γίνῃ οὕτως εἰπεῖν, μία ἔρευνα, ἂν ὑπάρχῃ ἀδίκημα, ὥστε ἡ ἀνακοίνωσις νὰ συνοδεύεται μὲ μίαν σύντομον εἰσήγησιν.

§22Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπληροφορήθην ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπασχολεῖται μὲ ἐμέ, ἐξ ἀφορμῆς κατατεθείσης αἰτήσεως ἄρσεως τῆς ἀσυλίας μου. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ μηνυόμενος βουλευτὴς ἐπιθυμεῖ νὰ δώσῃ λόγον τῶν πράξεών του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τοῦ παρασχεθῇ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια καὶ νὰ παραμείνῃ ἐκκρεμὴς ἡ κατηγορία ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Πρέπει νὰ δοθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ εὐχέρεια νὰ ἀμυνθῶμεν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ συζητηθῇ ἡ αἴτησις εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅπου θὰ ἔχετε πᾶσαν ἄνεσιν ν’ ἀναπτύξετε τὰς ἀπόψεις σας. Ὁ κ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διακοπῶν καὶ παραθερισμοῦ ἀλλοδαπῶν ἐν Ἑλλάδι». Οἱ κ. κ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ὑπογραφὴν συμβάσεως περὶ ἀξιοποιήσεως τουριστικῶν ἐγκαταστάσεων Ρόδου». Ὁ κ. Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τῇ 23.5.52 συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστραλίας «περὶ δικαιωμάτων καὶ προνομίων παρεχομένων εἰς τὸ Αὐστραλιανὸν Μεταναστευτικὸν Γραφεῖον». Ὁ κ. Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν ὡς Ἀνθυπολοχαγῶν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν τῆς 10.1.1955» καὶ 2) «περὶ ἱδρύσεως Γενικῆς Διευθύνσεως Πολεμιστῶν Ἀποστράτων καὶ Ἐφέδρων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Ἀμύνης». Ὁ κ. Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1511)1938 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. 6086 «περὶ Ναυτικῆς Στρατολογίας». 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1965)4.12. 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 3) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1101) 38, τοῦ Α. Ν. 1391)38 καὶ τοῦ Ν. 6321)1934». 4) «περὶ τροποποιήσεως τῶν ὀργανικῶν ἀριθμῶν Ὑπαξ)κῶν Εἰδικοτήτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 5) «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2280)52 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Νόμου 2360)52 καὶ εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ἐν Μάλτᾳ Κλιμακίου τῆς Διοικήσεως Ζώνης Α. Μεσογείου». Ὁ κ. Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τῆς διαδικασίας παροχῆς καὶ ἀνακλήσεως τῆς ὑφ’ ὅρον ἀπολύσεως τῶν καταδίκων». 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1389) 54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 3) «περὶ ὀργανώσεως ἀνοικτῶν Σωφρονιστικῶν Καταστημάτων» καὶ 4) «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Δικαστηρίων ἀνηλίκων καὶ μεταχειρίσεων ἀνηλίκων κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 854) 1937 «περὶ ἐπισκευῆς τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἀνακτόρου (τέως Κυβερνείου κ.λ.π.) καὶ ρυθμίσεως τῆς στεγάσεως τῆς Κεντρικῆς Διοικήσεως τοῦ Σώματος τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων». Ὁ κ. Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ διαρρυθμίσεως τῆς φορολογίας Δημοσίων θεαμάτων» καὶ 2) «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως 1) εἰς τὴν Ἀγγελικὴν Κων. Μπουμπάρα καὶ 2) εἰς τὴν Τασίαν χήραν Βασιλείου Στεφανοπούλου καὶ τὰ ὀρφανὰ τέκνα αὐτοῦ Στέφανον καὶ θῆλυ ἀβάπτιστον». Ὁ κ. Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων καὶ ἄλλων τινῶν ἐκλογικῶν διατάξεων». Ὁ κ. Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς βοηθήματος εἰς ἀποχωροῦντας καθηγητὰς κ. λ. π. τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν». Ὁ κ. Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945 –46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53, δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ διοικητικῶν μεταβολῶν ὁμόρων Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ἰντζές, Κ. Γιαννούσης καὶ Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας ἐξετάσεων τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132)1946 Ν. Δ. ὑπαγομένων φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων κ. λ. π. διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Περτσινίδης καὶ Π. Τσακιρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μετεκπαιδευθέντας Γεωπόνους πτυχιούχους Μέσων Γεωργικῶν Σχολῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καλλίας, Χ. Γερακίνης, Θ. Ταμβακᾶς καὶ Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μέτρων προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας».

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἔγκαιρον ἐξασφάλισιν ἀτμοπλοϊκῆς συνδέσεως τῆς Ρόδου μετὰ τῆς Αἰγύπτου.

§25Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ἡ τουριστικὴ περίοδος διὰ τὴν Ρόδον περιορίζεται εἰς 3 περίπου μόνον μῆνας. Ἐπομένως οὔτε αἱ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις οὔτε βεβαίως αἱ ἄλλαι τουριστικαὶ ἐγκαταστάσεις δύνανται νὰ λειτουργήσουν ἱκανοποιητικῶς ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς. Ἐπιβάλλεται συνεπῶς ἐπιτακτικῶς ἡ ἐπιμήκυνσις τῆς τουριστικῆς περιόδου. Ἀπὸ τὰς πλέον βασικὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ τῆς Ρόδου, εἶναι ἡ ἀτμοπλοϊκὴ σύνδεσις τῆς Ρόδου μὲ τὴν Αἴγυπτον ὅπου κατοικοῦν χιλιάδες Δωδεκανησίων καὶ ἄλλων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν πρόθυμοι νὰ ἔλθουν νὰ περάσουν τὸ καλοκαίρι των εἰς τὴν Νῆσον αὐτήν, ὅπως συνέβαινε κατὰ τὸ παρελθόν. Ἐπίσης ὑπῆρχε κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον μεγάλο ρεῦμα τουριστῶν Αἰγυπτίων, οἱ ὁποῖοι ἤρχοντο διὰ θεραπείαν εἰς τὰ λουτρὰ τῆς Καλλιθέας. Ἡ σύνδεσις αὐτὴ ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ βασικὸν αἴτημα τῆς ἐπιμηκύνσεως τῆς τουριστικῆς περιόδου διότι ἡ τουριστικὴ κίνησις ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἀρχίζει ἀπὸ τὸν μῆνα Μάϊον καὶ ἐπομένως εἰς τοὺς 3 μῆνας προστίθενται καὶ ἕτεροι δύο ὅλως νεκροὶ μῆνες ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως. Πέρυσι συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐκποιήσεως τῶν Μεσογειακῶν σκαφῶν ἐκ τῶν ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, εἶχον ζητήσει ἀπὸ τὸν μακαρίτην ὑπουργὸν Λαμπριανίδην νὰ περιλάβῃ διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας ὑποχρεωτικῶς τὰ πλοῖα αὐτὰ θὰ προσήγγιζον εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Μοῦ εἶχε ζητήσει τότε ὁ μακαρίτης Λαμπριανίδης νὰ μὴν ἐπιμείνω καὶ μὲ παρεκάλεσε ν’ ἀποσύρω τὴν πρότασίν μου, ὑποσχεθεὶς ἐπισήμως ὅτι θὰ ἐφρόντιζε ἄλλως, ὅπως συνδεθῇ ἀτμοπλοϊκῶς κατὰ τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1953 ἡ Ρόδος μὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν. Ἀτυχῶς, λόγῳ τοῦ ἐπισυμβάντος θανάτου τοῦ ἀειμνήστου ἀνδρὸς δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ὑπόσχεσίς του. Κατὰ τὸ 1954 εἶχον μακροτάτην ἀλληλογραφίαν καὶ συζήτησιν μὲ τὸν νῦν ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διὰ νὰ διαπιστωθῇ καὶ πάλιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα. Ἐφέτος εὑρισκόμεθα ἐν μηνὶ Μαρτίῳ. Ἡ Κυβέρνησις καίτοι ὠχλήθη παρ’ ἡμῶν ἀπὸ μηνῶν, παρέλειψε νὰ δώσῃ καὶ τὴν ἐλαχίστην ἔνδειξιν τῶν προθέσεών της. Πρέπει νὰ σημειώσω ὅτι ἐὰν ἡ ἡ ἀναγγελία τῆς γραμμῆς θὰ γίνῃ εἰς τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ θέρους, τότε ματαιοῦνται κατὰ πολὺ ὁ σκοπὸς τῆς πραγματοποιήσεώς της διότι οἱ τουρίσται τῆς Αἰγύπτου θὰ ἔχουν ἤδη καθορίσει τὸ πρόγραμμα τῶν διακοπῶν των, παραλείποντες βεβαίως τὴν Ρόδον, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμποροῦν νὰ προσπελάσουν. Μεταξὺ τῶς ἀρχικῶς φημολογουμένων, πρὸς δημιουργίαν εὐνοϊκῶν ἐντυπώσεων διὰ τὴν παραχώρησιν τῶν ξενοδοχείων τῆς Ρόδου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἦτο καὶ τὸ ὅτι θὰ ἀνελάμβανεν αὕτη τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γραμμῆς Ἀλεξανδρείας–Ρόδου. Βεβαίως ἡ σύμβασις τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπογράψει ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν τοιοῦτον ἀναφέρει. Εὑρισκόμεθα ἐπομένως ἐν μηνὶ Μαρτίῳ μὲ σαφῶς διαγεγραμμένον τὸν κίνδυνον νὰ μείνῃ ἀνεξυπηρέτητος ἡ καὶ ἀπὸ Ἐθνικῆς ἀπόψεως σημαντικὴ αὐτὴ γραμμή. Παρακαλοῦμεν λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ διακόψῃ τὴν μυστηριώδη σιγήν της καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν θὰ ἐνδιαφερθῇ ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔχει τόσον καιρίαν σημασίαν διὰ τὸν τουρισμὸν καὶ γενικωτέραν Ἐθνικὴν τοιαύτην; Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφερθῶ, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι πέρυσι καὶ προπέρυσι ἡ γραμμὴ αὐτὴ ἐξυπηρετήθη κατὰ ἕνα τρόπον ἀπὸ Ἰταλικὰ καὶ Τουρκικὰ βαπόρια. Θεωρῶ περιττὸν νὰ ἀναφέρω τὴν σημασίαν τούτου, καὶ ἐρωτῶ τὰ ἑξῆς: Θὰ ἐνδιαφερθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ἐπὶ τῶν ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεών της;

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κωτιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§27Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἓν ἀπὸ τὰ ζωτικώτερα ζητήματα τῆς Δωδεκανήσου, τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκομεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, εἶναι ἡ ἐπίτευξις τῆς ἀτμοπλοϊκῆς συνδέσεως τῆς Ρόδου μετὰ τῆς Αἰγύπτου καὶ γενικώτερον τῶν λιμένων τῆς Ἐγγὺς Ἀνατολῆς. Μία τοιαύτη σύνδεσις, ἡ ὁποία ὑπῆρχε κατὰ τὴν περίοδον τῆς Ἰταλοκρατίας καὶ ἐξυπηρετεῖτο ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος, πραγματοποιουμένη θὰ ὠφελήσῃ πολλαπλῶς καὶ θὰ προαγάγῃ ὄχι μόνον τὴν Δωδεκανησιακὴν οἰκονομίαν, ἀλλά γενικώτερον καὶ τὴν ἐθνικὴν τοιαύτην. Εἶναι ἀκατανόητον, κ. Πρόεδρε, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ρόδος, ἡ τουριστικὴ προθήκη τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον, καὶ ἡ πύλη τοῦ Κράτους μας πρὸς τὴν Ἐγγὺς καὶ Μέσην Ἀνατολήν, δὲν συνδέεται ἀπ’ εὐθείας πρὸς τοὺς λιμένας αὐτῆς, ἀλλὰ μέσῳ Πειραιῶς, παρὰ τὰ ἀλλεπάλληλα διαβήματά μας. Εἰς τὴν Αἴγυπτον ἰδίως, κ. Πρόεδρε, ὡς γνωστόν, διαβιοῦν πολυπληθεῖς παροικίαι ὁμογενῶν τῶν ὁποίων πλεῖστοι Δωδεκανήσιοι οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὰ ἐλεύθερα Νησιά, ἀλλὰ ἀδυνατοῦν νὰ τὸ πράξουν λόγῳ τῆς ταλαιπωρίας ποὺ ὑφίστανται ἐκ τῆς ἀναγκαστικῆς διελεύσεώς των μέσῳ Πειραιῶς. Ἐκτὸς αὐτοῦ, προπολεμικῶς, ὁ τουρισμὸς τῆς Ρόδου, ἐτροφοδοτεῖτο κυρίως ἀπὸ Αἰγυπτίους, τοὺς ὁποίους, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, πρέπει νὰ ἐπανακτήσωμεν. Εἶναι ἀπαράδεκτον, κ. Πρόεδρε, τὰ ἰταλικὰ Μεσογειακὰ σκάφη, τὰ ἐκτελοῦντα δρομολόγια εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον, νὰ περνοῦν, προκλητικῶς καὶ ἐπιδεικτικῶς, πρὸ τοῦ λιμένος τῆς Ρόδου καὶ τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα νὰ τὴν παρακάμπτουν, ἐλλείψει χρόνου, ὡς ἰσχυρίζονται, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ δρομολογίου των. Γνωρίζομεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, δὲν καθορίζει τὰ δρομολόγια ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ τὸν παρακαλοῦμεν, καίτοι ἀπουσιάζει, νὰ ἀσκήσῃ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἐπιρροήν του ἐπὶ τῶν Ἑλλήνων πλοιοκτητῶν Μεσογειακῶν σκαφῶν, διὰ νὰ συμπεριλάβουν καὶ τὴν Ρόδον εἰς τὰς γραμμάς των, τοὐλάχιστον κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔγινε πέρυσι, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς τουριστικῆς περιόδου, ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν Μ. Νομικοῦ, δηλαδὴ ἡ διὰ τοῦ αὐτοῦ εἰσιτηρίου μέχρι Πειραιῶς μετάβασις καὶ εἰς τὰ Δωδεκάνησα, δὲν ἦτο ἀπολύτως ἐξυπηρετικόν. Κύριε ὑπουργέ, ἐπειδὴ γνωρίζομεν τὸ ὅλως ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον σας διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος πολλαπλῶς θὰ ὠφεληθῇ ἐκ τῆς ἀτμοπλοϊκῆς συνδέσεως τῆς Ρόδου μὲ τὴν Αἴγυπτον, παρακαλοῦμεν καὶ ὑμᾶς ὅπως ἐπιληφθῆτε προσωπικῶς τοῦ ἀνωτέρω αἰτήματός μας καὶ μεριμνήσητε διὰ τὴν ἱκανοποίησίν του ἐν ὄψει τῆς νέας τουριστικῆς περιόδου. Εἰς τοῦτο ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία θὰ ἀναλάβῃ τὰς τουριστικὰς ἐγκαταστάσεις τῆς Ρόδου θὰ ἐνισχύσῃ τὴν προσπάθειάν σας καὶ δὲν θὰ φεισθῇ δαπανῶν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀτμοπλοϊκὴν σύνδεσιν Ρόδου–Αἰγύπτου καὶ νὰ ἀνοίξῃ ἔτσι τὰς πύλας τῆς Ρόδου πρὸς τὴν φυσικὴν της διέξοδον τὴν Ἐγγὺς καὶ Μέσην Ἀνατολήν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεωργαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§29Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Οἱ ἐκ Δωδεκανήσου συνάδελφοι ἐξέθεσαν πλήρως τὸ θέμα. Θὰ εἶχον νὰ προσθέσω ὅτι εἶναι δυσεξήγητον, πῶς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, δηλ. ἀπὸ τῆς ἐνσωματώσεως καὶ ἐντεῦθεν, κατωρθώσαμε νὰ μὴ ἔχωμεν μίαν γραμμὴν Αἰγύπτου, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ μὲ τοὺς ἄλλους λιμένας τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου. Θὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι τὰ δύο τελευταῖα ἔτη, συγκροτοῦνται καὶ ἑτοιμάζονται πυρετωδῶς τὰ τουριστικὰ Γραφεῖα καὶ ὅλη ἡ Ἑλλάς, διὰ νὰ περάσῃ ὁ κόσμος τὸ καλοκαῖρι του εἰς τὴν Ρόδον. Γίνεται μία μεγάλη προπαγάνδα καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν δὲν βάζομε καράβι. Παρακαλῶ νὰ ἐπιληφθῇ ἐπειγόντως τοῦ θέματος ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ λυθῇ διὰ τὸ τρέχον ἔτος.

§30Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Δυστυχῶς, εἰς τὴν σύμβασιν δὲν ἠδυνήθην νὰ θέσω ἕνα τοιοῦτον ὅρον, διότι καταλαβαίνετε τὸ τοιοῦτον θὰ ἐσήμαινε διπλασιασμὸν τοῦ μισθώματος τῆς Ἑταιρείας, λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης ἐν προκειμένῳ ἐπιχορηγήσεως. Διεξάγεται ὅμως συζήτησις διὰ τὴν γραμμὴν Πρίντεζι–Πειραιῶς–Ρόδου, καὶ εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν συμμετέχει καὶ ὁ δήμαρχος Ρόδου, μὲ τὸν ὁποῖον εἶχον ἐξετάσει σήμερον τὴν πρωΐαν αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἔχω ἐλπίδας, ὅτι θὰ καταλήξωμεν εἰς κἄποιαν συμφωνίαν. Βεβαίως, ἡ συμφωνία δὲν θὰ εἶναι θυσία, ἀλλὰ προσπάθεια νὰ περιορίσωμεν τὰς ζημίας.

§31Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποφασίσει νὰ διαθέσῃ τὸ σχετικὸν κονδύλιον; Μόνον ἔτσι λύεται τὸ ζήτημα.

§32Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Αὐτὸ θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ἀντισυμβαλλομένων. Ἐὰν μᾶς ζητήσουν νὰ τοὺς δώσωμε 100.000 δρχ. τὸν μῆνα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς δώσωμε. Πάντως, δὲν ἐννοῶ θυσίας σωματικάς. Ἐννοῶ θυσίας χρηματικάς.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐκδρομικοῦ καὶ μορφωτικοῦ ὁμίλου Τρικάλων.

§34Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Πρόκειται περὶ αἰτήματος ἀξίου πάσης προσοχῆς. Συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν τὸ αἴτημα αὐτό.

§35Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§36Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Θὰ φέρω ἐντὸς τῶν ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλὴν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ρυθμίζονται τὰ θέματα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, προβλέπεται καὶ μία Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὸν ἐσωτερικὸν τουρισμόν, ἐκτὸς τοῦ ἐξωτερικοῦ τουρισμοῦ, ποὺ ἔχει ἤδη ὁ Ο.Ε.Ο. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ προβλέπεται Ἐπιτροπὴ ἐσωτερικοῦ τουρισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ μετάσχουν καὶ τὰ Σωματεῖα.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀποστολὴν τοῦ κ. Ἐμμανουὴλ Τσουδεροῦ εἰς Ἀμερικήν.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγράφησαν διάφορα σχόλια εἰς τὸν Τύπον καὶ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι ἀκατατόπιστος ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἀποστολῆς τοῦ κ. Τσουδεροῦ καὶ ἐπειδὴ τὰ σχόλια αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ μείνουν χωρὶς διαφώτισιν, ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, ἵνα ἡ Κυβέρνησις δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ποίαν ἀκριβῶς ἀποστολὴν θὰ ἐκτελέσῃ εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὁ κ. Τσουδερός, διότι εἶναι ἀντίθετον εἰς τὰ ἔθιμα τὰ διπλωματικὰ εἰς τὸν τόπον, ὅπου ὑπάρχει διαπεπιστευμένος Πρεσβευτὴς νὰ ὑπάρχῃ καὶ διαπεπιστευμένος ὑπουργός. Ἐὰν τώρα λόγοι ὑγείας ἐπέβαλον τὴν μετάβασιν ἐκεῖ τοῦ κ. Τσουδεροῦ, παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ παρατείνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν μακρότερον τὴν διαμονήν του, διὰ νὰ κάμῃ τὴν θεραπείαν του. Οὐδεὶς θὰ ἀντείπῃ εἰς αὐτό. Ἐὰν ὑπάρχουν ἄλλοι λόγοι καὶ ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς ἀνακοινώσῃ, ἐπειδὴ ἔγιναν δυσμενῆ σχόλια εἰς τὸν τύπον, παρακαλῶ νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν αὐτήν.

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Ἡ ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χίου συνάδελφος, εἶναι βεβαίως θεμιτὴ καὶ εὔλογος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου περὶ τῆς ἐκπληρώσεως ὡρισμένης ἀποστολῆς ὑπουργοῦ καὶ δὴ ἄνευ χαρτοφυλακίου, μὴ δημιουργοῦντος κενὸν εἰς ὡρισμένον ὑπουργεῖον, ὅταν ἀπουσιάζῃ ἐξ Ἑλλάδος, δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη, προκειμένου περὶ ἀποστολῆς γενικωτέρας φύσεως νὰ δώσῃ λεπτομερείας καὶ εἰδικὰς ἐξηγήσεις. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον ἐκ Χίου συνάδελφον, νὰ βεβαιωθῇ ὅτι ἡ παρουσία τοῦ κ. Τσουδεροῦ εἰς τὰς Η.Π.Α. εἶναι χρήσιμος διὰ τὴν χώραν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πασσάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν δωρεὰν εἰσιτηρίων εἰς τοὺς διευθυντὰς καὶ συντάκτας ἐφημερίδων.

§41Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ μιᾶς πράξεώς του 4307, ἀπεφάσισε καὶ δικαίως νὰ ὑποχρεώσῃ τὰς ἀκτοπλοϊκὰς ἐπιχειρήσεις, ὅπως χορηγοῦν δύο εἰσιτήρια ἑνὸς ταξιδίου μόνον πρὸς Πειραιᾶ διὰ τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν πρὸς χρῆσιν τῶν συντακτῶν καὶ τῶν διευθυντῶν αὐτῶν. Εἰς τὴν ὡραίαν του ταύτην πρᾶξιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ τῆς ἀποφάσεώς του αὐτῆς, δὲν ἔλαβε κἂν ὑπ’ ὄψει τοὺς συντάκτας καὶ τοὺς διευθυντὰς τῶν δισεβδομαδιαίων ἢ τρισεβδομαδιαίων ἐφημερίδων, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ αὐτοὶ οἱ περισσότεροι εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς κατήργησε ἓν προνόμιον, μίαν εὐκολίαν, νὰ πληρώνουν τὸ ἥμισυ εἰσιτήριον διὰ δύο καὶ μόνον ταξίδια πρὸς Πειραιᾶ. Ἐρωτῶμεν λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐὰν θὰ θελήσῃ νὰ διορθώσῃ αὐτὴν τὴν μεγάλην ἀδικίαν καὶ νὰ μὴ λαμβάνωνται δι’ ὡρισμένην τάξιν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ ὁ φυσικὸς προστάτης τῶν συντακτῶν τῶν ἐφημερίδων καὶ τῶν διευθυντῶν καὶ τῶν ἐπαρχιακῶν, παρακαλοῦμεν νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς σκέπτεται νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν ἀδικίαν αὐτήν, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ συναδέλφου του ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§42Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Λυποῦμαι, κύριε συνάδελφε, ὅτι, ἂν αὐτὸ τὸ ὀνομάζετε ἀδικίαν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἐπανορθώσω, διότι πρόκειται περὶ μεγάλου ἀριθμοῦ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεώνωμεν τὰς ἐπιχειρήσεις νὰ ἐκδίδουν δωρεὰν εἰσιτήρια. Ἡ διευκόλυνσις ἔγινε διὰ τὸν διευθυντὴν τῆς ἐφημερίδος, ὁ ὁποῖος ἐνδεχόμενον νὰ ἔχῃ ἐργασίαν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἔλθῃ ἐδῶ δωρεάν. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατόν, ὅταν ἐκδίδωνται 300 ἐφημερίδες εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἡμερήσιαι καὶ δισεβδομαδιαῖαι, νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς συντάκτας ὅλων αὐτῶν τῶν ἐφημερίδων ἀτέλειαν, διότι τότε θὰ ὑπερβοῦμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν 3.000 καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὰς ἀκτοπλοϊκὰς ἐπιχειρήσεις μὲ αὐτὸ τὸ ἔξοδον.

§43Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Ἄλλοτε εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ πληρώνουν τὸ ἥμισυ εἰσιτήριον. Τώρα, τοὺς κατηργήθη καὶ αὐτό.

§44Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ προσπαθήσω μὲ τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ τοὺς ξαναδώσωμεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεωργαντᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰ ληπτέα μέτρα πρὸς ἀνακούφισιν τῶν παγοπλήκτων.

§46Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Ὅταν ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησίν μου εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, εἶχον ἔλθει μόνον αἱ πρῶται εἰδήσεις περὶ τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐπέλθει εἰς τὴν γεωργίαν τῆς Ἀττικῆς καὶ δὴ εἰς τὰ ψυχανθῆ, τοὺς ἀμπελῶνας καὶ τοὺς ἐλαιῶνας. Ἤδη κατέφθασαν πληροφορίαι ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, ὅτι αἱ ζημίαι εἶναι γενικώτεραι καὶ μεγαλύτεραι. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην, νὰ μᾶς δηλώσῃ πληρέστερον τί μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν παγοπλήκτων, ἀπὸ ἀπόψεως χρεῶν καὶ δανεισμοῦ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι συναφὴς καὶ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Βαμπούλη, ὁ κ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§48Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶναι ἐδῶ;

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπευθύνεται καὶ εἰς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἂς μὴ ἀναμιγνύωμεν τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως—διότι δὲν ἠμποροῦμεν παρὰ νὰ λάβωμεν τὸ ἐπικρατέστερον ὑπ’ ὄψει. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ἀποφάσει τῆς Βουλῆς, ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Μόδη, ἡ ὁποία λέγει «ἐπερωτᾶται ὁ κ. ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος, διατί ἐχορήγησε, παρὰ τοὺς κειμένους νόμους, προσωρινὰς ἀδείας κυκλοφορίας ἑκατοντάδων αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἀκινητοῦν». Ἠναγκάσθη κατόπιν τῆς παρανομίας ταύτης νὰ ἐπέμβῃ καὶ ἡ δικαστικὴ ἀρχή. Εἶναι συναφὴς καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 69 τῶν κ.κ. Ζορμπᾶ, Θεοχαρίδη καὶ Ἀνδρεάδη, οἱ ὁποῖοι ἐπερωτοῦν τοὺς ὑπουργοὺς Συγκοινωνιῶν, Δημ. Ἔργων καὶ Γεν. Διοικητὴν Βορ. Ἑλλάδος, ἡ ὁποία σκόπιμον εἶναι νὰ συζητηθῇ ταὐτοχρόνως. Ἐπίσης εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 113 τοῦ κ. Ἀντωνίου. Ἐπερωτᾶται ὁ κ. Γεν. Διοικητὴς διὰ τὰς ἀθρόας χορηγήσεις κατὰ ἑκατοντάδας ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Ἑπομένως, θὰ συζητηθῶσι καὶ αἱ 3 ἐπερωτήσεις, ὁμοῦ ὡς σχετικαί.

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§51Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς πραγματικῶς εἶμαι ἐγὼ ὁ ἐπερωτώμενος, θὰ παρεκάλουν ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Μόδη.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, πᾶς βουλευτὴς ἢ ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ λαμβάνῃ τὸν λόγον, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα ἀφορᾷ αὐτόν. Ἐν τούτοις, ὑπάρχει μία ἀνωμαλία εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἐπερωτᾶται ὁ ὑπουργός, δι’ ὅσα ἔπραξεν ὁ πρώην ὑπουργός. Πάντως, ἡ ἐπερώτησις θὰ γίνῃ, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ εὕρω τρόπον, ποὺ θὰ φορμαρισθῇ αὐτό. Ὁ νῦν ὑπουργὸς δὲν ἔχει οὐδεμίαν εὐθύνην διὰ τὰ προηγούμενα. Ὁ ἄλλος τυγχάνει νὰ εἶναι ὑπουργός.

§53Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι οὐδεμία εὐθύνη βαρύνει τὸν νῦν ὑπουργὸν Β. Ἑλλάδος κ. Κοσμᾶν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι τοῦτο: Εἶναι κατὰ τύχην ὑπουργὸς ὁ κ. Στρᾶτος καὶ ἑπομένως ἔχει τὴν εὐθιξίαν αὐτήν. Ἀλλ’ ἐὰν ἦτο βουλευτής, δὲν ἠξεύρω κατὰ ποῖον τρόπον θὰ διεξήγετο ἡ ἐπερώτησις.

§55Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι κατόπιν ἀδείας ὑμῶν καὶ τῆς Βουλῆς ἠμπορῶ νὰ ὁμιλήσω.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς λαμβάνει μέρος εἰς τὴν συζήτησιν ὡς μέλος τῆς Βουλῆς καὶ ὡς πρώην ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, προσπαθῶ καὶ ἐγὼ νὰ εὕρω τὴν δικονομίαν, πῶς θὰ γίνῃ, διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἓν προηγούμενον. Διότι, ἐὰν ἐπερωτῶνται οἱ ἑκάστοτε διατελέσαντες ὑπουργοὶ ἢ βουλευταί, εἶναι ἀδύνατον νὰ εὑρεθῇ ἀρχὴ καὶ τέλος.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον τὸν λόγον, διὰ νὰ προσδιορίσω τὴν δικονομίαν ἐπὶ ἀναλόγων περιπτώσεων.

§59Γ. ΜΟΔΗΣ. Λυποῦμαι, κ. βουλευταί, διότι θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ τὸν τέως ὑπουργὸν καὶ Γεν. Διοικητὴν τῆς πατρίδος μου, καὶ μὲ τὰ ἔργα καὶ τὰς ἡμέρας του. Ὁ κύριος πρώην ὑπουργός, ὑπῆρξεν ἀναντιρρήτως ρηξικέλευθος, καινοτόμος, τολμηρός, καὶ δικαίως καὶ λίαν ἐπαξίως, ἑπομένως, τοῦ ἐτέθη ἡ Διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Καὶ εἰς αὐτό, καθὼς φαίνεται ἔστησε τρόπαια, τὰ ὁποῖα οὐκ ἐᾶ καθεύδειν τὸν προκάτοχόν του ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νὰ ὑποβάλῃ σωρείαν ἐπερωτήσεων. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Στρᾶτος δὲν ἀφήνει ἐπίσης νὰ σταθοῦν εἰς χλωρὸ κλαδὶ οἱ φίλοι τοῦ κ. Γονῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας.

§60ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε ἐκτὸς τῆς οὐσίας.

§61Γ. ΜΟΔΗΣ. Συμβαίνουν, βλέπετε, αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ εἰς τὸν Συναγερμόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ θερμῶς οὐδεμίαν διακοπὴν καὶ οὐχὶ διαλογικὰς συζητήσεις.

§63Γ. ΜΟΔΗΣ. Μᾶς εἶχεν ἀπασχολήσει καὶ ἄλλοτε ὁ πρώην ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος, μὲ τὰς περιφήμους ἀπολύσεις κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν συμβούλων.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀρχίζει ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐπερωτήσεως μὲ πολλὴν προθυμίαν διακοπῶν. Θὰ ἐπεθύμουν, ἀπευθυνόμενος κ. Πρόεδρε, πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τὴν Βουλήν, νὰ ἐπιστηθῇ ἰδιαιτέρως ἡ προσοχή σας λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσει ὁ ἐπερωτῶν. Εἶναι ἀδύνατον τὸ σχῆμα τοῦ λόγου τῶν ἀγορητῶν νὰ προσδιορισθῇ ἀπὸ τοὺς ἀκροατάς. Εἶναι ἰδικόν του δικαίωμα.

§65Γ. ΜΟΔΗΣ. Διατὶ τόσον πολὺ ἀνυπομονεῖτε;

§66ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγκρίνομεν τὰς ἀπολύσεις τῶν δημοτικῶν συμβούλων.

§67Γ. ΜΟΔΗΣ. Γειά σας καὶ χαρά σας ἐὰν τὰς ἐγκρίνετε νὰ τὸ εἴπητε εἰς τὴν Μακεδονίαν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μόδη προχωρεῖτε, μὴ προκαλῆτε διακοπάς.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Βουλὴν ἐμφανίζεται αὐτὴ ἡ λογοκρισία, ἡ ὁποία ἀσκεῖται ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν καὶ ἡ ὁποία ἐννοεῖ νὰ προσδιορίσῃ τὰ ὅρια τῆς ἀγορεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν πρόκειται νὰ ἀσκηθῇ ὁ ἔλεγχος ἐναντίον ἑνὸς ὑπουργοῦ καὶ γίνεται ὑπόμνησις ἰδικῶν του ἄλλων παραβάσεων εἰς τὸ παρελθόν, ἡ ἐπίκλησις αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ προσδιορισθῇ ὁ βαρύτερος χαρακτὴρ τῶν νέων παραβάσεων, ποῦ ἠκούσθη ὅτι εἶναι ἄσχετος καὶ ἐκτὸς τοῦ θέματος; Καὶ ποῦ ἠκούσθη, ὅτι ἀπαγορεύεται προκαταβολικῶς οἱαδήποτε ὑπόμνησις εὐθυνῶν τοῦ παρελθόντος τοῦ ἐλεγχομένου ὑπουργοῦ; Κύριε Πρόεδρε, ἂς προχωρήσωμεν μὲ τὴν τάξιν καὶ ἐλευθερίαν τὴν ὁποίαν καθιερώνει ὁ Κανονισμός, καθὼς καὶ μὲ τὴν ὑπομονὴν τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ ἔχῃ ἡ πλειοψηφία.

§70Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπειδὴ μερικοὶ συνάδελφοι, ἐκ Μακεδονίας, ἀσχάλλουν διὰ τὴν ὑπόμνησιν τῶν ἀπολύσεων αὐτῶν τὰς ὁποίας φαίνεται ἐγκρίνουν, δὲν ἔχω παρὰ νὰ τοὺς συγχαρῶ δι’ αὐτὴν τὴν πρᾶξιν καὶ νὰ τοὺς καλέσω νὰ τὴν διαλαλήσουν καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν. Ἐρχόμεθα εἰς τὰ αὐτοκίνητα, εἰς τὰ ὁποῖα ἰδιαιτέρως διεκρίθη ἡ μεγαλοπραγμοσύνη τοῦ τέως κ. ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Στρᾶτος ὅταν ἐπῆγεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, εἶδε φαίνεται, ὅτι πολλοὶ ἦσαν οἱ διαμαρτυρόμενοι, δυσφοροῦντες καὶ ζητοῦντες ἀδείας αὐτοκινήτων τὰς ὁποίας ἀδείας δὲν τὰς ἐπέτρεπον οἱ κείμενοι νόμοι καὶ ἐσκέφθη πολὺ λογικά. Διατὶ εἰς τὰς ἡμέρας τῆς διοικήσεως τῆς ἰδικῆς του καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἰδικῆς μας, νὰ ὑπάρχουν Ἕλληνες πολῖται παραπονούμενοι καὶ δυσφοροῦντες; Καὶ ἤνοιξε τὰς ἀγκάλας του καὶ εἶπε: «Δεῦτε λάβετε φῶς» καὶ ἔτρεξαν οἱ ἄνθρωποι καὶ προθύμως αὐτός, ἤρχισε νὰ τοὺς μοιράζῃ ἀδείας. Δὲν τοὺς ἐζητοῦσε τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον μισὴ κόλλα χαρτὶ καὶ κάποτε μίαν αἴτησιν ἀπὸ 3–4 γραμμάς, κάποτε αἱ αἰτήσεις αὐταὶ δὲν εἶχον οὔτε χαρτόσημον καὶ ὑπάρχει κάποια περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδόθη ἄδεια χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὔτε κἂν αἴτησις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ βέβαιον καὶ διαπιστωμένον εἶναι, ὅτι αἱ αἰτήσεις αὐταί, δὲν συνωδεύοντο μὲ κανένα ἀπολύτως στοιχεῖον, οὔτε κἂν πιστοποιητικόν, οὔτε ἀποδεικτικόν, τίποτε ἀπολύτως. Μία ἁπλῆ αἴτησις. Κάποτε ἐγράφετο κάτοικος Θεσσαλονίκης, χωρὶς νὰ ὁρίζῃ εἰς ποίαν συνοικίαν, εἰς ποῖον ἀριθμόν.

§71Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ποῦ τὰ ξεύρετε αὐτά;

§72Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀπὸ τοὺς ὀγκώδεις αὐτοὺς φακέλλους. Λοιπόν, βάσει τῶν αἰτήσεων αὐτῶν, ἐδίδοντο ἄδειαι διὰ δύο μῆνες, διὰ ἕνα μῆνα, διὰ τρεῖς μῆνες. Εἰς ἕνα ἀπὸ τοὺς μεγάλους φακέλλους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν φαντάζομαι ἐδῶ, εἶδα, ὅτι ὑπάρχουν μόνον δύο πολιτικαὶ συστάσεις, μία τῆς Συναγερμικῆς Λέσχης Θεσσαλονίκης καὶ μία ἑνὸς βουλευτοῦ. Καὶ γεννᾶται εὐθὺς τὸ ἐρώτημα: Πῶς ἐγνώριζε τοὺς αἰτοῦντας ὅλους ὁ κ. ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος, τοὺς συρρέοντας ἀπὸ τὰ 4 ἄκρα Μακεδονίας καὶ Θράκης χωρὶς κανένα πιστοποιητικόν, χωρὶς νὰ βεβαιοῦται, ἐὰν εἶναι αὐτοκινητισταί, ἐὰν ἔχουν αὐτοκίνητο, ἐὰν εἶναι κάτοικοι Βορ. Ἑλλάδος; Ἦτο ποτὲ δυνατὸν νὰ τοὺς γνωρίζῃ προσωπικῶς; Ὑπάρχουν μερικαὶ αἰτήσεις, ποὺ ἔχουν πιστοποιητικὸν καὶ συμβόλαιον ἀγοραπωλησίας καὶ πιστοποιητικόν, ὅτι εἶναι κάτοικοι διαφόρων πόλεων, ἀλλὰ αὐταὶ κατὰ τὸ πλεῖστον εἶχον ἀπορριφθῆ. Καὶ δίδονται ἄδειαι ἀδιακρίτως εἰς πτωχοὺς καὶ πλουσίους, εἰς νηστεύσαντας καὶ μὴ νηστεύσαντας. Ἐδόθησαν ἄδειαι εἰς κοινοπραξίας αὐτοκινήτων, εἰς ἐπιχειρήσεις μεταφορῶν καί, ὅπως διεπιστώθη βραδύτερον ἀπὸ μίαν ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν εἶχε καταρτίσει ὁ κ. Στρᾶτος, ἐδόθησαν ἄδειαι καὶ εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ 2 καὶ 3 καὶ 4 καὶ 5 αὐτοκίνητα ἰδικά των ἐν κινήσει!... Ἔδιδεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀδείας, ἔδιδε παραλλήλως καὶ ὁ γεν. γραμματεὺς τῆς Γεν. Διοικήσεως. Ἐγένετο συναγωνισμὸς μεταξύ των. Ἔπαιρναν οἱ πάντες. Ὄχι! Ὑπῆρχε καὶ μία ἄδεια δοθεῖσα διὰ νὰ μεταφέρουν τὰ παιδιὰ ἑνὸς χωρίου τῆς Χαλκιδικῆς, διὰ νὰ παρακολουθήσουν τὸ τσίρκο «Ἀπόλλων». Ὑπῆρχε κάποιο τσίρκο Γερμανικὸ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ κάποιος φιλόμουσος χωρικὸς ὑπέβαλε τὴν αἴτησιν διὰ τῆς ὁποίας προσεφέρετο νὰ μεταφέρῃ δωρεὰν τὰ παιδιὰ καὶ νὰ τὰ εἰσαγάγῃ δωρεὰν εἰς τὸ τσίρκο διὰ νὰ μορφωθοῦν. Πρᾶξις τὰ μέγιστα ἐξυπηρετική, ἀλλὰ ἐξαιρετικὴ καὶ ἁγία ἡ ἁπλοϊκότης τοῦ δώσαντος τὴν ἄδειαν δεδομένου, ὅτι ἐπῆρε τὴν ἄδειαν αὐτὴν καὶ μετέφερεν ἴσως εἰς τὸ τσίρκο τὰ παιδιὰ ἀλλά, πόσες ἄλλες φορὲς ἐταξίδευσε χωρὶς νὰ μεταφέρῃ παιδιά, ἀλλὰ ἐμπορεύματα; Πιστοποιητικὸν δὲν ὑπῆρχεν, ἀλλὰ εἰς κάθε αἴτησιν φέρεται ἀναγεγραμμένον, «Διαφωνοῦμεν» διότι τὸ αἴτημα ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 134)36 καὶ 2637)53, τὸ ἐπαναλαμβάνω τοῦ 1953 Τὰ ἐσημείωνεν ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τῆς Γεν. Διοικήσεως. Εἰς μερικὰς περιπτώσεις ὑπάρχει εἰς τὴν αἴτησιν ἔγγραφος ἀπάντησις τοῦ Διοικητοῦ, λέγοντος ὅτι τὸ αἴτημά σας ἀπορρίπτεται, διότι ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τῶν δύο αὐτῶν νόμων. Ἀλλά, παρὰ ταῦτα, αἱ ἄδειαι ἐδόθησαν καὶ τὰ αὐτοκίνητα ἐκινήθησαν. Κύριοι, συνηθίζομεν νὰ κατακρίνωμεν τοὺς ὑπαλλήλους, τὴν ὑπαλληλοκρατίαν, τὴν γραφειοκρατίαν, ἀλλὰ ἐδῶ ἔχομεν μίαν περίπτωσιν ὑπαλλήλου, ἀξίου πράγματι τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἀξίου καὶ τῶν συγχαρητηρίων τῶν ἰδικῶν μας, ὁ ὁποῖος δὲν περιωρίσθη ἁπλῶς νὰ μὴ μονογράψῃ τὰς ἀδείας, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, ὅταν οἱ ἁρμόδιοι τμηματάρχαι διαφωνοῦν, ἀλλὰ δὲν παρέλειψεν εὐκαιρίαν νὰ σημειώσῃ ἐφ’ ἑκάστης αἰτήσεως, ὅτι διαφωνεῖ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐπεκαλεῖτο, διότι τὸ αἴτημα ἀντέκειτο ριζικῶς εἰς διατάξεις κειμένων νόμων. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ἀναντιρρήτως οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, ὑπῆρξαν πιστοὶ εἰς τὸ καθῆκόν των καὶ τὴν ἀποστολήν των καὶ ἄλλοι ὑπῆρξαν οἱ παραβιάσαντες τοὺς νόμους καὶ τὰ καθήκοντά των, ὁ προϊστάμενος αὐτῶν ὑπουργός. Κύριοι βουλευταί, ἀποστέλλεται ἀπὸ ἐδῶ βραδύτερον, ἕνας διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ὁ κ. Νάνης καὶ ἔκαμεν ἐπὶ τόπον ἐξέτασιν. Ὁ κ. Νάνης εἰς τὴν ἀναφοράν του, ἀναγράφει, ὅτι διὰ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς παρεβιάσθησαν 5 νόμοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ νόμος 2637) 53 ἐπαναλαμβάνω, 1953, δηλαδή, παρεβιάσθη ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν ὁποίαν συμμετεῖχε καὶ συμμετέχει ὁ κ. τότε ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος καὶ νῦν ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§73Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν κ. συνάδελφε.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε κ. Μιχαηλίδη. Διάταξις ἐπερωτήσεως εἶναι, διατὶ θέλετε νὰ διακόπτετε. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω κατὰ τὶ προάγεται τὸ θέμα μὲ τὰς διακοπάς.

§75Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Τὴν ἔκθεσιν τοῦ Νάνη θέλετε;

§76Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ τὴν εὕρω.

§77Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Νὰ σᾶς τὴν δώσω ἐγώ.

§78Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὄχι, εὐχαριστῶ διὰ τὴν προθυμίαν σας.

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Νάνης τὶ εἶναι;

§80Γ. ΜΟΔΗΣ. Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν εἰς τὰς Ἀθήνας σταλεὶς βραδύτερον ἐκεῖ πρὸς ἐπιτόπιον ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Βορ. Ἑλλάδος ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις ἐπιτρέπουσαι τὴν προσωρινὴν λειτουργίαν φορτηγῶν αὐτοκινήτων............ .... (Ἀναγινώσκει)........

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπὶ πόσων διεπιστώθη ἡ διαφωνία τῆς ὑπηρεσίας;

§82Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐφ’ ὅλων. Καὶ συνεχίζει: «Ἡ χορήγησις τῶν ἀδειῶν ἐγένετο κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 134 τοῦ 1936........ (Ἀναγινώσκει)......... ...». Πέμπτος νόμος, ὁ Συναγερμικὸς νόμος τοῦ 1953 τὸν ὁποῖον μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους ὁ κ. Στρᾶτος τὸν ἠγνόησε παντελῶς. Καὶ λέγει: «Αἱ αἰτήσεις περὶ χορηγήσεως προσωρινῆς ἀδείας κυκλοφορίας εἰς φορτηγὰ καὶ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα.......... (Ἀναγινώσκει)............... «Κατὰ κανόνα διὰ τῶν αἰτήσεων ἐζητεῖτο ἡ προσωρινὴ ἄδεια κυκλοφορίας τοῦ αὐτοκινήτου μέχρις 6 μηνῶν μέχρι τακτοποιήσεως τῆς ὁριστικῆς ἀδείας κυκλοφορίας, ὡς στερεοτύπως σχεδὸν ἀνεγράφετο». Αἱ ἐκδοθεῖσαι ἀποφάσεις δὲν γνωρίζω τὶ ἔγιναν ἀργότερον, ἐὰν ἐτακτοποιήθησαν μεταγενεστέρως, πάντως ἐτακτοποιήθησαν δὲ 6 φορτηγὰ καὶ 20 ἐπιβατικὰ αὐτοκίνητα. Μεταξὺ τῶν λαβόντων ἀδείας, εἶναι δύο διὰ τοὺς ὁποίους οἱ φάκελλοι ἀναγράφουν ἢ μᾶλλον ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Γεν. Διοικήσεως, ὅταν ἔκανε τὸν ἔλεγχον διεπίστωσεν, ὅτι οἱ δύο εἶναι κάτοικοι Ἀθηνῶν, ἕνας Μυλοπόταμος καὶ ἕνας Μακρῆς. Ὅταν δὲν συνωδεύοντο αἱ αἰτήσεις μὲ κανένα πιστοποιητικόν, μὲ κανένα στοιχεῖον, ἦτο φυσικὸν νὰ παρεισφρήσουν καὶ λάθη καὶ ἄλλα πολὺ χειρότερα τῶν λαθῶν. Διότι, ἐρωτᾶται ποῖοι ἐμεσολάβησαν, ποῖοι ὑπῆρξαν οἱ μεσάζοντες μεταξὺ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῶν λαβόντων τὰς ἀδείας, ὅταν οὔτε πιστοποιητικὰ ὑπάρχουν, οὔτε τέλος πάντων ἐπεμβάσεις πολιτικῶν ἔγιναν. Πῶς τοὺς ἐγνώρισε; Πῶς ἔδιδε τὰς ἀδείας; Πῶς τοὺς ὑπέσχετο; Δὲν ἔπρεπε κάθε ἄνθρωπος ἔχων στοιχειώδη γνῶσιν αὐτῶν τῶν ὑποθέσεων νὰ σκεφθῇ καὶ νὰ πάρῃ τὰ μέτρα του, μήπως πέσει θῦμα χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ ἐκμεταλλευτῶν κακοβούλων; Κανὲν τοιοῦτον μέτρον δὲν ἔλαβεν ὁ κ. Στρᾶτος. Καὶ ὑπάρχει κατατεθειμένη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν αἴτησις ἑνὸς συμπολίτου καταγομένου ἀπὸ τὴν Ἀμφιλοχίαν, τοῦ Χαραλάμπους Τζαβάρα ὁ ὁποῖος ἰδοὺ τὶ λέγει. «Πρὸς τὸ σεβαστὸν Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν, Ἀθήνας. Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν, ὅτι τυγχάνω παλαιὸς καὶ πτωχὸς αὐτοκινητιστὴς οἰκογενειάρχης πολυμελοῦς οἰκογενείας, ἐργαζόμενος ἀπεκόμισα διὰ στερήσεων ἐλάχιστα χρήματα, δι’ ὧν ὡς καὶ πολλαπλῶν γραμματίων ἠγόρασα ἓν καινουργὲς αὐτοκίνητον τοῦτο ἠγόρασα μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ ἐνταῦθα ἰδιώτου Βασιλ. Δόνα, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν νόμον θὰ μοῦ ἐπρομήθευε ἐκ Θεσσαλονίκης μίαν ἄδειαν Δημοσίας χρήσεως δύο τόννων ἀφοῦ τοῦ ἔδιδα δι’ ἔξοδα 5.000 δραχμ. προθυμοποιούμενος πρὸς τοῦτο λόγω τῆς καταστάσεώς μου. Ὄντως, μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ὁ ἐν λόγῳ Βασίλ. Δόνας μοῦ προσεκόμισε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 979 ἄδεια Δημοσίας χρήσεως. Δυστυχῶς κ. ὑπουργέ, ἡ ἄδεια αὕτη ἀνεκλήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 216563)2.11.54 ὑμετέρας ἀποφάσεως καὶ τώρα μένω ἄνευ ἐργασίας, ἀλλὰ καὶ νὰ χάσω τὸ αὐτοκίνητον τὸ ὁποῖον μετὰ μόχθου ἠγόρασα μὴ δυνάμενος νὰ ἐξοφλήσω τὰ γραμμάτια. Ἐπειδή, κ. ὑπουργέ, κινδυνεύει ἀφ’ ἑνὸς ἡ οἰκογένειά μου στερουμένη καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ χάσω τὰς μέχρι τοῦδε οἰκονομίας μου λόγω ἀπειλῆς κατασχέσεως τοῦ αὐτοκινήτου, παρακαλῶ ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστούμενοι, ἐγκρίνετε τὴν παράτασιν τῆς ἐν λόγῳ ἀδείας, προστατεύοντες ἕνα πτωχὸν βιοπαλαιστὴν νὰ μὴ καταστραφῇ».

§83Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Πότε συνέβη αὐτό;

§84Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὴν 5.2.1955 ἐδόθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ ὁ ἄνθρωπος τὸ λέγει καὶ εἰς τὴν ἀναφοράν του αὐτήν, ὅτι λόγω ἀνακλήσεως τῆς ἀδείας μένει ἄνευ ἐργασίας. Ἐπειδή, κ. ὑπουργέ....

§85Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Πῶς ἐπῆρε τὴν ἄδειαν;

§86Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπῆρε ἄδειαν μὲ ὑπογραφὴν τοῦ κ. Στράτου. Αὐτὸς ἔλαβεν ἄδειαν, ἡ ἄδειά του ἔχει ἀριθμὸν 1029 καὶ χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπῆγε ποτὲ εἰς τὴν Θεσ)νίκην, ἐμφαίνεται εἰς τὴν αἴτησιν ὡς κάτοικος Ἰσαύρων 3 Θεσ)νίκη, ἔτυχε δὲ εἰς τὸ σπίτι αὐτὸ νὰ κατοικῇ καὶ ὁ διευθυντὴς τοῦ πολιτικοῦ γραφείου τοῦ τότε ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ νῦν ὑπουργοῦ Ἐργασίας, καθὼς μανθάνω.

§87Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Μπορῶ νὰ ἰδῶ τὴν ἄδειαν αὐτήν;

§88Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὴν ἔχω ἐδῶ εἰς τὸν φάκελλον.

§89Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ ἀκούσετε τὴν ἀπάντησιν. Ἐγὼ μίαν ἐρώτησιν θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Μόδην, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπῃ. Δηλαδή, σεῖς καταδικάζετε τὴν μίαν πρᾶξιν, ἢ τὰς πολλὰς περιπτώσεις; Δηλαδή, ἐὰν ἐδίδοντο μία–δύο ἄδειαι δὲν θὰ εἴχατε ἀντίρρησιν ἢ τὸ θέτετε ὡς ζήτημα ἀρχῆς;

§90Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ μέγεθος παίζει ρόλον. Ἐὰν κλέπτετε μίαν δραχμὴν εἶναι ἄλλο πρᾶγμα καὶ ἄλλο ἐὰν κλέπτετε 100 ἑκατομμύρια. Ἀσφαλῶς, τὸ ζήτημα εἶναι διάφορον.

§91Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὥστε δὲν εἶναι ζήτημα ἀρχῆς.

§92Γ. ΜΟΔΗΣ. Ζήτημα ἀρχῆς εἶναι, ἀλλὰ τὰ πράγματα προσμετρῶνται.

§93Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε, εἶναι ζήτημα ἀρχῆς.....

§94Γ. ΜΟΔΗΣ. Ζήτημα ἀρχῆς διαβαθμιζόμενον ἀναλόγως τῆς ποσότητος. Κύριοι, δὲν ἐδίδοντο μόνον αἱ ἄδειαι, ἀλλὰ ἐπηκολούθει καὶ παράτασις ἀδειῶν. Ἐδίδετο δηλ. ἡ ἄδεια διὰ 2–3 μῆνας καὶ ἐπηκολούθει παράτασις. Οὕτω, ὑπῆρξαν περιπτώσεις, καθ’ ἃς ἐδόθησαν προσωριναὶ ἄδειαι διαρκείας 12– 13 μηνῶν. Οὐδεὶς νόμος δὲν ἐπιτρέπει τὰς παραβάσεις αὐτάς. Ὁ κ. Στρᾶτος ὅμως, ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα τοῦτο. Δὲν γνωρίζω πῶς ἐξέλαβεν τὸν ἑαυτόν του. Ἴσως τὸν ἐξέλαβεν ὡς Πασσᾶν, διότι ὁ τελευταῖος Πασσᾶς, θεωρούμενος ὡς Γεν. Δ)τὴς τῶν Γεν. Δ)τῶν, διεκήρυττεν ὅτι ἦλθε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον καὶ βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς προέβη εἰς τὴν δίωξιν ὅλων τῶν ἄλλων ἀνταρτῶν. Οὕτω, ἐδημιουργήθη μία τραγικὴ κατάστασις καὶ διὰ τοὺς ἰδίους τοὺς λαβόντας τὰς ἀδείας τῶν αὐτοκινήτων. Βεβαίως, κατὰ τὴν γενικὴν ἀρχήν, ἄγνοια νόμου δὲν ἐπιτρέπεται. Ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅτι δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος νὰ δίδῃ προσωρινὰς ἀδείας αὐτοκινήτων. Ἀλλά, ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐπὶ μῆνας ἔβλεπον παρατεινομένην τὴν κατάστασιν αὐτὴν ὅταν ἔβλεπαν νὰ χορηγοῦνται ἀφειδῶς ἀτελείωτοι προσωριναὶ ἄδειαι, ἐπίστευσαν ὅτι ἐγένετο τοῦτο ἐν γνώσει τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου καὶ ὅτι τέλος πάντων, θὰ ἐλαμβάνετο μέριμνα τακτοποιήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Τώρα, τί συνέβη, ὅταν μετέβη εἰς Θεσ)νίκην ὁ κ. Κοσμᾶς, αἱ ἄδειαι ἠκυρώθησαν. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀγοράσει τὰ αὐτοκίνητα καὶ προκατέβαλον 50–70 ἑκατ., βλέπουν, τὰ μὲν αὐτοκίνητά των νὰ ἀκινητοῦν, παραλλήλως δὲ νὰ τρέχουν οἱ τόκοι τῶν γραμματίων καὶ οἱ δημόσιοι καὶ δημοτικοὶ φόροι. Οὕτω, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, εὑρίσκονται σήμερον πρὸ τῆς πλήρους καταστροφῆς των, δεδομένου, ὅτι μετὰ πολλῶν οἰκονομιῶν κατώρθωσαν νὰ ἀγοράσουν τὰ αὐτοκίνητα αὐτά. Καὶ ἐκεῖ ὅπου, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐφαντάσθη, ὅτι προσέφερε μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι τοὺς ἐπῆρεν εἰς τὸν λαιμὸν του. Ἂς ἴδωμεν τώρα τὸν ἀριθμὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἀνέρχονται τὰ αὐτοκίνητα αὐτά, ἢ μᾶλλον αἱ ἄδειαι αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν οὕτω. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ δώσω ἀκριβῆ ἀπάντησιν, διότι ὁσάκις ἠρεύνησα τὰ χαρτιά, δὲν ἠδυνήθην νὰ τὸ ἐξακριβώσω. Σύμφωνα μὲ μίαν ἀναφορὰν τοῦ Δ)τοῦ τῆς Τροχαίας Θεσ)νίκης πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Θεσ)νίκης, ἀνέρχονται εἰς τὰς 970–980. Ἀλλά, σύμφωνα μὲ τοὺς καταρτισθέντας βραδύτερον πίνακας τοὺς καταρτισθέντας ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἐν Θεσ)νίκῃ, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀδειῶν εἶναι πολὺ μεγαλύτερος. Ἐξεδόθησαν ἄδειαι προσωριναὶ διὰ ἐπιβατηγὰ αὐτοκίνητα 162 ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ 180 διὰ φορτηγὰ τοιαῦτα, ἤτοι συνολικῶς 543.

§95Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Τὸ αὐτοκίνητον ἰδιωτικῆς χρήσεως εἶναι παράνομον; Δὲν γνωρίζετε τοὺς νόμους καὶ δι’ αὐτὸ τὰ λέγετε αὐτά.

§96Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔρχομαι εἰς τὰ δημοσίας χρήσεως. Διὰ φορτηγά, ἐξεδόθησαν ἄδειαι 581. Μαζὶ δὲ μὲ τὰ ἐπιβατηγὰ ἀνέρχονται εἰς 852.

§97Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Δημ. χρήσεως ἔχει δικαίωμα νὰ δώσῃ ὁ ὑπουργός;

§98Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι ἔχει.

§99Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, διὰ δηλώσεών του ἀναβιβάζει τὸν ἀριθμὸν εἰς 1200.

§100Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Ἡ «Ἐλευθερία» τὰ λέγει αὐτὰ. Ὄχι ὁ ὑπουργός.

§101Γ. ΜΟΔΗΣ. Πρόκειται περὶ δηλώσεων τοῦ ὑπουργοῦ δημοσιευθείσας τὴν 5ην Φεβρουαρίου καὶ λέγει ὁ κ. ὑπουργός: «Τὸ θέμα τοῦτο ἀντιμετωπίσθη εὐθὺς ὡς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀπεστάλη εἰς Θεσ)νίκην ὁ Δ)ντὴς τοῦ Ὑπουργείου, ὅστις συνεκέντρωσεν ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ἀφορῶντα τὴν χορήγησιν τῶν ἐν λόγῳ ἀδειῶν. Ὁ κ. Δ)ντὴς αὐτὸς (κ. Νᾶνος) ὅταν ἐπέστρεψεν εἰς τὰς Ἀθήνας, ὑπέβαλεν ἔκθεσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὡρισμένας λύσεις, πρὸς ρύθμισιν τοῦ προκύψαντος ζητήματος. «Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι αἱ προσωριναὶ αὗται ἄδειαι ἔπαυσαν ἰσχύουσαι, κατόπιν παρεμβάσεως τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Θεσ)νίκης, βάσει στοιχείων τῶν Ἀρχῶν Χωρ)κῆς Θεσ)νίκης καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων αὐτοκινητιστῶν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ πλέον θέμα». Ὁ κ. ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, ἀναγνωρίζει, ὅτι ἐσταμάτησεν ἡ βιομηχανία τῶν ἀδειῶν κατόπιν ἐπεμβάσεως τῆς Εἰσαγγελικῆς Ἀρχῆς. Αὐτὰ εἰς ἀπάντησιν τοῦ νομομαθοῦς κ. Στράτου.

§102Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Χωρὶς νὰ εἰσέλθω ἐπὶ τῆς οὐσίας, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι αἱ ἐφημερίδες δὲν ἀπέδωσαν ὀρθῶς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Καραμανλῆ. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι αἱ ἀνακριτικαὶ Ἀρχαὶ τῆς Θεσ)νίκης ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα τῆς ἐκδόσεως τῶν ἀδειῶν. Αἱ δικαστικαὶ Ἀρχαὶ Θεσ)νίκης ἠσχολήθησαν μὲ ἄλλα ζητήματα.

§103Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἐπὶ ποίων ζητημάτων κ. ὑφυπουργέ;

§104Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔχομε καὶ ἔγγραφον τοῦ κ. Εἰσαγγελέως.

§105Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν ἀνακρίσεις τοῦ Εἰσαγγελέως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§106Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Διὰ τὰς πλαστὰς ἀδείας, τὰς ὁποίας ἐγὼ ἀνεκάλυψα, κ. Θεοχαρίδη.

§107Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι κ. ὑπουργέ. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἐκεῖνο. Ἀπὸ τὸν φάκελλον....

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ κ. Θεοχαρίδη, μὴ διακόπτετε.

§109Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Ἐπαναλαμβάνω τὴν πληροφορίαν, ὅτι αἱ ἀνακριτικαὶ Ἀρχαὶ Θεσ)νίκης ἠσχολήθησαν μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐκδόσεως πλαστῶν ἀδειῶν καὶ μὲ ἄλλα ζητήματα, τῆς πληρωμῆς τοῦ παραβόλου, τὸ ὁποῖον εἶχε καθιερωθῆ ἀπὸ τὸ 1951 εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν. Ἀλλὰ περὶ αὐτῶν, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά των.

§110Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς διεβίβασεν ἀναφορὰν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τροχαίας Θεσ)νίκης, ἀναγράφοντος, ὅτι ἐδόθησαν ἄδειαι 970.

§111Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Τί σχέσιν ἔχει αὐτό;

§112Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν τὴν ὑπέβαλε δι’ ἱστορικοὺς λόγους ὑποθέτω. Ὑπάρχει ὁ φάκελλος καὶ θὰ ἔλθω εἰς αὐτόν. Καὶ ἔρχομαι ἀμέσως εἰς τὸν φάκελλον. Ὑπὸ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)νίκης, ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν ἕνας φάκελλος διὰ τὰ περαιτέρω. Δὲν λέγει τίποτε πέραν αὐτοῦ. Ὁ φάκελλος αὐτός, ἔχει καταθέσεις μερικῶν τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων τῆς Γενικῆς Διοικήσεως καὶ αἱ καταθέσεις αὐταὶ ἐγένοντο τὴν 8 Ὀκτωβρίου καὶ 15 Ὀκτωβρίου, ὅταν ἀκόμη ἦτο Γεν. Διοικητὴς ὁ κ. Στράτος. Καὶ αἱ πληροφορίαι μου εἶναι, ὅτι ἐπενέβησαν κατ’ ἀρχὴν αἱ δικαστικαὶ Ἀρχαί, διότι ἀπεκαλύφθη, ὅτι ὑπῆρχον καὶ πλασταί, παράνομοι προσωριναὶ ἄδειαι.

§113Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Σᾶς εἶπον κ. Μόδη, ὅτι ἐγὼ τὰς ἀνεκάλυψα καὶ τὰς κατήγγειλα.

§114Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ ἦτο ἄνθρωπος ἰδικός σας.

§115Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Μὴ λέγετε τόσας ἀνακριβείας κ. Μόδη, διότι αὐτὸ δὲν ἐπεκρίνεται ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ αὐτοῦ βήματος.

§116Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ κατάθεσις τοῦ ἁρμοδίου Διευθυντοῦ τῆς Γεν. Διοικήσεως κ. Ξηρομερίτη, ἡ ὁποία ἀνάγεται εἰς τὴν φορολογίαν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον παράνομος ἡ ἔκδοσις τῶν προσωρινῶν αὐτῶν ἀδειῶν. Ἐπηκολούθησε καὶ παράνομος φορολογία αὐτῶν.

§117Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἔργ.). Ἐπηκολούθησεν ἢ εἶχε προηγηθῆ;

§118Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐξηκολούθησε κ. ὑπουργέ, ἂν θέλετε.

§119Γ. ΜΟΔΗΣ. Δηλαδή, ἐδίδετο κάθε παράνομος ἄδεια καὶ κάθε παράνομος ἀνανέωσις αὐτῆς κατόπιν καταβολῆς 100.000 δραχμῶν ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως καὶ 250.000 δραχμῶν ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ἐάν, ἑπομένως, μία ἄδεια ἀνενεώθη 3–4–5 φορές, ἐπλήρωσεν ὁ δικαιοῦχος πέντε φορὰς ἀπὸ 100.000 δραχμὰς ἐὰν τὸ αὐτοκίνητον εἶναι δημοσίας χρήσεως καὶ ἀπὸ 250.000 ἐὰν εἶναι ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ποσῶν κολοσσιαίων. Ὁ κ. Στρᾶτος, ἀπαντῶν καὶ εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον εἶχον γράψει, περιωρίσθη εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπικαλούμενος τὴν παραγραφὴν ἢ τὴν χρησικτησίαν.

§120Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὴν παραγραφήν, ποτέ.

§121Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὴν χρησικτησίαν. Διότι λέγει εἶχε κάμει κακὴν τὴν ἀρχὴν ὁ κ. Ἰασωνίδης ἀπὸ τὸ 1950–51. Τὸ ἀναγνωρίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔρχομαι ὑπερασπιστὴς καὶ ἀπολογητὴς οὐδενός. Ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὰς ἀνακρίσεις, τὰς ὁποίας διεξήγαγον αἱ δικαστικαὶ Ἀρχαὶ τὸ 1950 κατηργήθη ἡ ὑπηρεσία καυσίμων καὶ 4 ὑπάλληλοι πληρωνόμενοι ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ἀπησχολοῦντο εἰς τὴν διεύθυνσιν αὐτοκινήτων καὶ ὅταν ἀπελύθησαν, ἐσταμάτησεν ἡ λειτουργία τῆς ὑπηρεσίας. Ἐγένοντο τηλεγραφήματα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἀπήντησε «νὰ τοὺς κρατήσετε ὅλους». Καὶ πράγματι αἱ Αὐτοκινητιστικαὶ Ὀργανώσεις ἀνέλαβον νὰ πληρώνουν κάθε μῆνα 12 περίπου ἑκατομμύρια δραχμὰς διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§122Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ 4 ὑπαλλήλους 12 ἑκατομμύρια;

§123Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀλλὰ γρήγορα φαίνεται ἐκουράσθησαν καὶ κατόπιν προτάσεως δὲν ἠξεύρω τίνος συμβουλίου, ἐπεβλήθη φορολογία 30.000 ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, 50.000 ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ἀλλὰ βραδύτερον — ἡ παροιμία, τρώγοντας ἔρχεται ἡ ὄρεξις, εἶναι πολὺ σωστή — προσεκολλήθησαν εἰς τὸν λογαριασμὸν καὶ οἱ ἡμέτεροι καὶ ὁ λογαριασμὸς ηὐξήθη εἰς 50.000 διὰ τὰ δημοσίας χρήσεως καὶ 100.000 διὰ τὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως. Καὶ αὐτὰ ἐπὶ Ἰασωνίδη, τὸ 1951. Ἀλλὰ σημειωτέον, τότε δὲν ὑπῆρχον προσωριναὶ ἄδειαι. Ἦσαν ἐκ τῶν τακτικῶν καὶ κανονικῶν ἀδειῶν καὶ φαίνεται ὅτι πέρασε ὁ καιρὸς......

§124Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί ἐννοεῖτε προσωρινὰς ἀδείας;

§125Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ σᾶς εἶπον μετ’ ὀλίγον κ. ὑπουργέ. Ἦλθεν ὁ κ. Στρᾶτος, εὑρῆκε τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ τὴν ἐπέτεινεν. Ἔκαμε 100.000 διὰ τὰ δημοσίας χρήσεως καὶ 250.000 διὰ τὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως. Μάλιστα εἰς τὸν φάκελλον τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Θεσσαλονίκης, ὑπάρχει ἀντίγραφον ἀποφάσεώς του ὑπὸ χρονολογίαν 1.6.54 διὰ τοῦ ὁποίου αὐξάνει εἰς 350.000 (!) δραχμὰς τὴν φορολογίαν, προκειμένου περὶ αὐτοκινήτων διαφόρων ἐπιχειρήσεων γεωργικῶν, κτηνοτροφικῶν, γαλακτοκομικῶν κλπ. Ἄλλη αὔξησις 350.000. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἔχει ἀντίγραφον τῆς ἀποφάσεως καὶ τὴν ἐπεσύναψεν εἰς τὴν δικογραφίαν...

§126Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τοῦ κ. Ἰασωνίδη.

§127Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὅσο καὶ ἂν θέλετε νὰ καλυφθῆτε πίσω ἀπὸ τὸν κ. Ἰασωνίδην, κ. ὑπουργέ, αἱ πράξεις σας καὶ αἱ παρανομίαι σας ὑπερπηδοῦν κατὰ παρασάγγας τὸν πτωχὸν κ. Ἰασωνίδην. Ἐπὶ πλέον ὑπῆρχε μία ἄλλη ἀπόφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τῆς ἰδίας χρονολογίας, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεβάλετο φορολογία 10.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἰατρικὴν ἐξέτασιν ὅλων τῶν αὐτοκινητιστῶν. Πῶς ἐγένετο ἡ διαχείρισις αὐτῶν; Ἦτο ἄλλος λογαριασμός;

§128Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠμπορῶ νὰ ἴδω τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, διότι συγχέετε τὰ πράγματα.

§129Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ἀναγινώσκει). «Ἀπόφασις. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς περὶ ἁρμοδιοτήτων Γ.Δ.Β.Ε. κειμένων διατάξεων τοῦ ἀπὸ 23)12)53 Β. Δ. καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου .................. οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὁδηγοὶ δέον νὰ προσκομίζουν πλέον τῶν δικαιολογητικῶν τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. τάδε ἀποφάσεως ἀπόδειξιν............ περὶ καταθέσεως 1.000 δραχμῶν......».

§130Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ καλοκαῖρι ἔγινε μία γενικὴ ἀναθεώρησις ὅλων τῶν διπλωμάτων καὶ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ ὡρίσθη Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή. Διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῆς τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς ἐπεβλήθησαν αἱ 10.000 δραχμαί. Αὐτὰς τὰς ἐπλήρωσεν ὅλη ἡ Ἑλλάς.

§131Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν εἶναι δι’ ἰατρικὴν ἀντίληψιν ἢ ἄλλο τι.

§132Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ μπερδεύετε τὸ ζήτημα...

§133Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγένετο λόγος περὶ ἰατρικῆς ἐξετάσεως.

§134Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅλη ἡ Ἑλλὰς ἐπλήρωσε. Πρόκειται περὶ γενικῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§135Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν πρόκειται περὶ γενικῆς ἢ μερικῆς, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον εἶναι ὅτι κατεβλήθησαν 10.000 δραχμαὶ ἐπὶ πλέον εἰς τὴν αὐτὴν δεσποινίδα, ἡ ὁποία ἐκρατοῦσε τοὺς λογαριασμοὺς τῶν ἀδειῶν καὶ τῶν παρατάσεων τῶν ἀδειῶν. Ἕνας κορβανᾶς, ἕνας κοινὸς λογαριασμὸς παράπλευρα μὲ τὸν λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου ὑπῆρχεν. Ἕνας λογαριασμὸς ἀρκετὰ σοβαρὸς τηρούμενος ὑπὸ μιᾶς δεσποινίδος καὶ εἰς τὸν ὁποῖον λογαριασμὸν συγκεντροῦντο παράνομοι φορολογίαι διὰ παρανόμους ἀδείας, διὰ παρανόμους παρατάσεις καὶ φορολογία 10.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἰατρικὴν ἐξέτασιν. Εἶχα ζητήσει τὴν κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ. Ἐζήτησα νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος τῆς διαχειρίσεως τῶν χρημάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι καθόλου εὐκαταφρόνητα διὰ νὰ γνωρίζωμεν ποῦ καὶ πῶς διετέθησαν. Διότι οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι τῆς Γενικῆς Διοικήσεως, ἐξεταζόμενοι ὑπὸ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως, εἶπον ὅτι τὰ ποσὰ τὰ συγκεντρούμενα ὑπερεκάλυπτον πολλαπλασίως τὰ ἔξοδα διατηρήσεως τῶν 30–40 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων.

§136Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἴκοσι δύο ἦσαν.

§137Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔτσι λέγουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι, δὲν τὰ λέγω ἐγὼ ὅτι ἦσαν 30–40, ἀμφιβόλου χρησιμότητος: ἔκτακτοι ὑπάλληλοι. Δὲν καταλαβαίνω ποῦ διετέθησαν καὶ τὰ κατὰ τοιοῦτον τρόπον εἰσπραχθέντα χρήματα. Δυστυχῶς ὁ κ. Κοσμᾶς εἶχε δηλώσει τρεῖς ἑβδομάδες πρίν, ὅτι εἶχεν ἀποσταλῆ ὁ λογαριασμός, ἀλλὰ μέχρι πρὸ 4 ἡμερῶν δὲν εἶχε φθάσει, καὶ ἠναγκάσθην νὰ τοῦ στείλω σχετικὸν τηλεγράφημα. Σήμερον μόλις ἔφθασεν ἕνας λογαριασμός, τὸν ὁποῖον ἔστειλεν ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι πάρα πολὺ συνοπτικός. Κατ’ αὐτὸν αἱ εἰσπράξεις ὅλαι ἀνέρχονται εἰς 1.800.000.000. Καὶ ἀπὸ τὸν φάκελλον αὐτὸν φαίνεται ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλοι πόροι ἐξ ἴσου ὀλίγον νόμιμοι, ὅ,τι ἐπλήρωνον οἱ βιομήχανοι, ἐπλήρωνον καὶ οἱ ἀλευρόμυλοι ......

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ συγχέετε.

§139Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν συγχέω. Ὁ λογαριασμὸς ποὺ ἔστειλεν ὁ κ. Βλαχογιάννης τὰ συγχέει καὶ τὰ ἀνακατεύει αὐτὰ τὰ πράγματα, ἴσως ὄχι τυχαίως, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ σχηματίσῃ μίαν γνώμην, ποῖοι ἦσαν οἱ εὐτυχεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐρροκάνιζαν τὰ κατὰ τοιοῦτον τρόπον εἰσπραττόμενα χρήματα.

§140Γ. ΚΟΣΜΑΣ. (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος). Σχετικῶς μὲ τὴν φορολογίαν αὐτήν. Ἀπὸ τὴν φορολογίαν αὐτὴν εἰσεπράχθη ἕνα ποσὸν ἀρκετὰ σοβαρὸν καὶ ἐπληρώνοντο ὡρισμένοι ὑπάλληλοι προσληφθέντες διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀδειῶν. Ὅταν κατηργήθη αὐτὴ διέταξα καὶ ὑπεβλήθη ἰσολογισμὸς, βάσει τοῦ ὁποίου καὶ περίσεψαν περὶ τὰ 500–600 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐθεώρησα δημόσιον ἔσοδον. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἰδῆτε τί ἐγένετο ἐκεῖ πολὺ πρίν, σᾶς λέγω ὅτι ὑπῆρχον πάρα πολλαὶ φορολογίαι. Ἐνθυμοῦμαι μερικάς διότι ἤμην ἐδῶ ὅταν μὲ εἰδοποίησαν νὰ παραστῶ εἰς τὴν συζήτησιν καὶ δὲν ἐνημερώθην. Ὑπῆρχε φορολογία τῶν ἐπιμελητηρίων, διὰ νὰ βοηθοῦν τοὺς πτωχεύοντας ἐμπόρους. Ὑπῆρχε φορολογία τῶν ἀρτοποιῶν διότι οἱ ἐργάται ἑνὸς ἐργοστασίου, καέντος, ἔπερναν κάποιο ἐπίδομα, καὶ αὐτὴ κατηργήθη. Ὑπῆρχεν, ἐπίσης, πρὸ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Στράτου, ἡ φορολογία τῶν καυσίμων. Ὑπάρχει μία σχολὴ «Εὐκλείδης», ἡ ὁποία εἶναι πράγματι ἀποδοτικὴ καὶ πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ ἔξοδά της ἔβαλον μίαν φορολογίαν εἰς τὰ καύσιμα διὰ νὰ συντηρῆται ἡ σχολὴ αὐτή.

§141Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ φορολογία αὕτη ἦτο προαιρετικὴ διὰ νὰ κρατηθῇ ἡ σχολὴ καὶ οὐδεὶς ἐξεβιάζετο διὰ νὰ δώσῃ τὴν εἰσφοράν του.

§142Γ. ΚΟΣΜΑΣ. (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος). Ὑπῆρχον καὶ μερικαὶ ἄλλαι φορολογίαι τὰς ὁποίας κατήργησα ὅλας. Ἐξ ἐπαγγελματικῆς συνηθείας, παλαιᾶς, καίτοι ἀνεγνώριζον τὴν σκοπιμότητα τῶν φορολογιῶν αὐτῶν τῶν περισσοτέρων, δὲν ἠμποροῦσα νὰ ἀνεχθῶ τὴν ἄνευ νόμου λειτουργίαν τοιούτων φορολογιῶν.

§143Γ. ΜΟΔΗΣ. Μήπως δὲν τὰς εὑρίσκατε νομίμους καὶ σεῖς; Ἀλλὰ δὲν εἶσθε τόσον μεγάλος νομομαθὴς ὅπως ὁ συνάδελφός σας, κ. Στρᾶτος.

§144Γ. ΚΟΣΜΑΣ. (Ὑπ. Βορείου Ἑλλάδος), Κατέστησα τοὺς διευθυντὰς τῶν ὑπηρεσιῶν ὑπευθύνους διὰ πᾶσαν φορολογίαν καὶ αὐτὸ θὰ ἐπεκταθῇ ἐφ’ ὅλων τῶν Νομαρχιῶν, διότι καὶ ἐκεῖ θὰ συμβαίνουν τοιαῦτα πράγματα.

§145Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς ἔχει καὶ μίαν κατάθεσιν μεταξὺ τῶν ἄλλων. Τοῦ ἐφόρου αὐτοκινήτων Θεσσαλονίκης. «Ἡρακλῆς Κουρεμμένος διευθυντὴς Ἐφορίας Αὐτοκινήτων............ θεὶς τὴν δεξιὰν ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου.......... (Ἀναγινώσκει)..........» Αὐτὸ τὸ ἀναφέρω διότι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰς προσωρινὰς ἀδείας ἡ εἰσαγγελικὴ ἐνέργεια καὶ ἀνάκρισις. Τὸ ἴδιον λέγουν καὶ ἄλλοι δύο. Πρέπει πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Στράτου, νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι ὑπῆρξεν αὐστηρός, ἄτεγκτος καὶ δίκαιος εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας. Ἐπλήρωσαν τὸν φόρον τῶν ἀδειῶν αὐτῶν ἀκόμη καὶ συνάδελφοί μας καὶ ὁ κ. Δανιηλίδης καὶ ὁ κ. Λιάκος. Ἐξαιρέσεις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ ὁ κ. Στρᾶτος ὑπὲρ βουλευτῶν. Ἐπλήρωσαν καὶ αὐτοὶ τὸν φόρον, τὸν νόμιμον φόρον, τῆς παρανόμου αὐτῆς φορολογίας. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς παρέπεμψεν ὁλόκληρον τὸν φάκελλον, ὁ ὁποῖος ἔχει σημασίαν. Ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἰασωνίδη καὶ φθάνει εἰς τὸ μεσουράνημα τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἐπὶ τῶν εὐκλεῶν καὶ ἐνδόξων ἡμερῶν τοῦ κ. Στράτου.

§146Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Στράτου εἶδε πολλὰ νὰ γίνωνται. Ὁ κ. Στράτος μὲ τὸν νόμον «περὶ παραμεθορίων περιοχῶν» προσέφερε πάρα πολλὰ καὶ σεῖς ὁ ἐκ Βορείου Ἑλλάδος προερχόμενος νὰ μὴ θορυβῆτε.

§147Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ πάρω τὴν ἄδειάν σας! Μέχρι τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1954 δὲν εἶχεν ληφθῆ καμμία μέριμνα, οὔτε ἡ στοιχειωδεστέρα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς κάποιας σχετικῆς τουλάχιστον τάξεως εἰς τὴν ἀλληλουχίαν τῶν ἀταξιῶν αὐτῶν καὶ παρανομιῶν. Ἀλλὰ τότε κατηρτίσθη μία ἐπιτροπή, καὶ ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη προέβη εἰς τὴν ἐξέτασιν, δὲν συνέταξε πρακτικὸν μὲν ἀλλὰ ὑπάρχει ἕνα στέλεχος εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναγράψῃ τὰ ὀνόματα τῶν ζητούντων καὶ λαβόντων ἀδείας. Καὶ βλέπομεν ἐκεῖ ὅτι εἶχον λάβει ἀδείας ἄνθρωποι διαθέτοντες καὶ 3 καὶ 4 καὶ 5 καὶ μάλιστα μεγάλα πετρελαιοκίνητα αὐτοκίνητα. Ἔκτοτε ἔλαβε κάποιαν πρόνοιαν καὶ ἐπέβαλε μερικὰ μέτρα ἐλέγχου. Ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ καὶ βραδύτερον νὰ δίδῃ τόσον αὐτὸς ὅσον καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς ἐλεύθερα ἀδείας καὶ παρατάσεις ἀδειῶν μέχρι τὰς 10 ἢ 15 Ὀκτωβρίου ὅταν ἐνεφανίσθη εἰς τὸ μέσον ὁ κ. Εἰσαγγελεύς.

§148ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔκαμε κακῶς ποὺ ἔδιδεν ἀδείας;

§149Γ. ΜΟΔΗΣ. Νὰ τοῦ δώσωμεν καὶ παράσημον θέλετε; Κύριοι βουλευταί ὑπάρχει καὶ μία ἀναφορὰ τοῦ διοικητοῦ χωροφυλακῆς Ἀκαρνανίας πρωτοκολληθεῖσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τῆς ὁποίας ἐρωτᾶ ὁ διοικητὴς τί νὰ κάμῃ, διότι πολλὰ αὐτοκίνητα εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν κυκλοφοροῦν μὲ ἀδείας προσωρινὰς τοῦ πρώην ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία ἀπάντησις τῆς ἀπορίας. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἔστειλεν ὁ κ. εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον περιέχει μεταθέσεις τεσσάρων ἀνωτέρων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἀντίγραφα ἐγγράφων ἐκ τῶν ὁποίων ἀνάγλυφος καὶ κραυγάζουσα ἐμφανίζεται ἡ παρανομία τοῦ κ. Στράτου, ἐπέχει θέσιν ποινικῆς ἀγωγῆς. Καὶ ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ τὴν ἐρευνήσῃ. Δὲν ζητᾶ ὁ κ. εἰσαγγελεὺς ἄρσιν ἀσυλίας. Βεβαίως, ἔστειλεν ὅλα αὐτὰ τὰ χαρτιὰ ἁπλῶς διὰ τὴν ἱστορίαν. Δυστυχῶς, σύμφωνα μὲ κάποιαν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου ὑπ’ ἀριθ. 453)52, ἡ δικαστικὴ ἀρχὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ ζητήσῃ ἄρσιν ἀσυλίας δι’ ὑπουργούς, ὅταν πρόκειται διὰ πράξεις τὰς ὁποίας ἐξετέλεσαν ὡς ὑπουργοί. Ἀλλά, ἡ ἀποστολὴ ὅλων αὐτῶν τῶν ἐγγράφων δὲν ἔχει καμμίαν ἄλλην ἔννοιαν παρὰ νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν Βουλήν, ἡ δικαστικὴ ἀρχὴ νίπτει τὰς χείρας της, διότι ἔχει τὰ χεῖρας δεμένας. Ἡ Βουλή, καλεῖται νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἰδικόν της καθῆκον. Τὸ ἔργον τὸ ἰδικόν μας σήμερον εἶναι ἰδιαιτέρως σοβαρόν. Ἐὰν πετάξωμεν εἰς τὸν κάλαθον τῶν ἀχρήστων τὸ ἔγγραφον τοῦ εἰσαγγελέως μὲ τὰ ἔγγραφα ποὺ τὸ συνοδεύουν, θὰ εἴμεθα ἡμεῖς οἱ κριταὶ καὶ θὰ ἐκδώσωμεν ἀπαλλακτικὸν βούλευμα διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐνῷ ἀντιθέτως ἐὰν ἀφήσωμεν νὰ κινηθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, τότε ἄλλοι θὰ κληθοῦν νὰ κρίνουν καὶ ν’ ἀποφασίσουν.

§150Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε Μόδη, διὰ νὰ διαφωτισθῇ πληρέστερον ἡ Βουλὴ καὶ νὰ μορφώσωμεν ὅλοι γνώμην περὶ τῶν ὅσων μᾶς καταγγέλετε, δὲν μᾶς διαβάζετε ὁλόκληρον τὸ ἔγγραφον τοῦ εἰσαγγελέως;

§151Γ. ΜΟΔΗΣ. «Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν. Λαμβάνω τὴν τιμὴν.......(Ἀναγινώσκει)..........»

§152Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τὶ λέγει ὁ εἰσαγγελεύς;

§153Γ. ΜΟΔΗΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν ζητεῖ, οὔτε ἄρσιν ἀσυλίας, οὔτε κατηγορίαν ἀπευθύνει.

§154Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Παρακαλῶ, νὰ ἀναγνώσετε ὁλόκληρον τὸ ἔγγραφον τοῦ εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ὅτι θέλει ὁ κ. Μόδης.

§155Γ. ΜΟΔΗΣ. «.......... (Ἀναγινώσκει) .....»

§156Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Βλέπετε, ὅτι ὁ εἰσαγγελεὺς ὁμιλεῖ περὶ «τοῦ παρανόμου τέλους». Ποῖος τὸ ἔβαλε τὸ παράνομον τέλος, κ. Μόδη, ἀσφαλῶς ὅπως γνωρίζουν οἱ πάντες δὲν τὸ ἔβαλα ἐγώ.

§157Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤθελον νὰ παρέμβω ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἐτέθη τὸ ζήτημα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Δὲν γίνεται ἔλεγχος κατὰ ὑπουργῶν παραιτηθέντων καὶ ἀπόντων, ἔλεγχος γίνεται κατὰ τῶν ὑπουργῶν τῶν ὑφισταμένων. Συνεπῶς, ἐὰν ὑπῆρχεν ἕνα ἄτοπον καὶ τὸ συνεχίσατε εἶσθε ὑπεύθυνος βαρύτατα, αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία.

§158Γ. ΜΟΔΗΣ. Σᾶς ἀνέγνωσα τὴν ἔκθεσιν τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου αὐτοκινήτων Θεσσαλονίκης ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ ἀποκλειστικῶς περὶ τῶν παρανόμων ἀδειῶν.

§159Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ὁ εἰσαγγελεὺς τὶ λέγει;

§160Γ. ΜΟΔΗΣ. Σᾶς τὸ ἐδιάβασα. Εἰς τὸ ἔγγραφον ἐπισυνάπτονται καὶ ὅλα τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται καὶ εἰς τὸ παράνομον τέλος καὶ εἰς τὰς παρανόμους ἀδείας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀπαλλάσσεται ὁ κ. ὑπουργὸς πάσης εὐθύνης, διότι συμβαίνει ὁ εἰσαγγελεὺς νὰ μὴ τὸ ἀναφέρῃ.

§161Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ παρανομίας κ. συνάδελφε, διότι ὁ νόμος λέγει, ὅτι δύναται ὁ ὑπουργὸς κατὰ παρέκκλισιν νὰ χορηγήσῃ ἀδείας αὐτοκινήτων.

§162Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ὁ νόμος δὲν λέγει κατὰ παρέκκλισιν, κατὰ παρέκκλισιν σημαίνει παρανομίαν.

§163Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Θὰ σᾶς διαβάσω τὸν νόμον. Ὅταν τὸ λέγῃ ὁ νόμος εἶναι παράνομον;

§164Γ. ΜΟΔΗΣ. Μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς Γεν. Διοικήσεως ὑπὸ τοῦ κ. Στράτου, διετυπώθησαν ἐπανηλειμμένως παράπονα ἀπὸ τοὺς αὐτοκινητιστὰς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὴν παράνομον αὐτὴν φορολογίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον, ὅπως λέγουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι τῆς Γεν. Διοικήσεως, συνέστησεν εἰς τὸν κ. Στράτον νὰ παύσῃ τὴν φορολογίαν καὶ τὴν περαιτέρω ἔκδοσιν αὐτῶν. Ἀλλά, ὁ κ. Στρᾶτος ὁ ὁποῖος δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὰς διαφωνίας τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γεν. Διοικήσεως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς συστάσεις τῶν ἄλλων συναδέλφων του ὑπουργῶν καὶ ἐξηκολούθησε τὸ ἔργον του μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπενέβη ἡ εἰσαγγελικὴ ἀρχὴ καὶ ἦλθεν ὁ συνάδελφός του, ὁ ὁποῖος τὰ ἐσταμάτησεν ὅλα αὐτά. Ἑπομένως τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνώπιόν μας, εἶναι τραχὺ καὶ δύσκολον. Ἐγὼ δὲν ἀποκρύπτω, ὅτι πιστεύω, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ μία περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐνδείκνυται νὰ ἐπιβληθῇ ὁ νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν, εἶναι ἡ παροῦσα. Πιστεύω, ὅτι ἕνας ὑπουργός, ὁ ὁποῖος διαπράττει τόσον ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ ὅσα διεπράχθησαν, ἔχει θέσιν εἰς τὰς φυλακὰς ἢ τὸ φρενοκομεῖον.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν κ. Μόδη. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικαὶ ἐκφράσεις αὐταί.

§166Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Παρακαλῶ. Δὲν διαμαρτύρομαι ἐγώ. Θὰ ἀκούσῃ τόσα πολλά, ὥστε δὲν διαμαρτύρομαι.

§167Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὶ θὰ εἴπητε;

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἐρωτήσεις.

§169Γ. ΜΟΔΗΣ. Αἱ πράξεις βεβαιοῦνται ἀπὸ τὰ δικαστικὰ ἔγγραφα, ἀπὸ τὰς καταθέσεις καὶ διαφωνίας τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων. (Διαμαρτυρίαι).

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν προκύπτει τίποτε.

§171Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὶ δὲν προκύπτει; Δὲν σᾶς ἐδιάβασα, ὅτι ἐγένετο κατὰ παρέκκλισιν.

§172Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Τὸ λέγει ὁ νόμος.

§173Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἐδιαβάσατε τὸν νόμον καὶ ἔρχεσθε καὶ κατηγορεῖτε; Τὸ λέγει ὁ νόμος 134 τὸ κατὰ παρέκκλισιν.

§174Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς ὅλους τοὺς φακέλλους εἶναι ἀναγεγραμμένη ἡ διαφωνία τοῦ ἁρμοδίου διευθυντοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει, διαφωνεῖ, διότι τὸ αἴτημα ἀντίκειται εἰς τὴν διάταξιν τάδε τοῦ νόμου τάδε.

§175Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασ.). Τὸ ἐδιαβάσατε; Ἐδιαβάσατε τὸν νόμον;

§176Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν ὁ ὑπάλληλος αὐτός, εἶχε τὸ θάρρος νὰ σᾶς γράφῃ κατάμουτρα διαφωνῶ, διότι εἶναι παράνομον καὶ σεῖς τὸν ἐκρατήσατε, δὲν εἶναι σωστὰ πράγματα αὐτά.

§177Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Μίαν παράκλησιν ἔχω νὰ σᾶς κάμω. Ἐδιαβάσατε τὸν νόμον;

§178Γ. ΜΟΔΗΣ. Σᾶς ἐνδιαφέρει;

§179Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασ.). Τότε πῶς ἔρχεσθε καὶ μᾶς κατηγορεῖτε διὰ παράβασιν νόμου, τὸν ὁποῖον δὲν ἐδιαβάσατε; Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν εἶναι τοῦτο σοβαρόν;

§180Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ εἴπατε, τὸ ἀκούσαμε. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς αἰτήσεις αὐτὰς εἶναι ἀναγεγραμμένον ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου διευθυντοῦ, διαφωνεῖ διότι εἶναι παράνομον. Ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τάδε καὶ τάδε. Καὶ ὁ διευθυντὴς αὐτός, ἦτο καὶ εἶναι ὁ ἁρμόδιος διευθυντής, χωρὶς νὰ θιγῇ. Ἀπήντησε δι’ ἐγγράφου, ὅτι εἶναι παράνομον. Ἔρχονται ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι καὶ λέγουν πρὸς τὸν εἰσαγγελέα. Εἶναι παράνομον αὐτό.

§181Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν εὐσταθῇ, ἢ ὄχι ἡ ἐπερώτησίς σας, κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, κάμνω ὅμως τὴν κρίσιν τὴν ἰδικήν μου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπίστωσα ἀπόψε, ἐκ τῆς κοπιαστικῆς ὁμιλίας σας εἶναι, ὅτι ἐξησθένισεν ἡ ἐπερώτησίς σας.

§182Γ. ΜΟΔΗΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ. Βλέπετε κ. συνάδελφοι, ὄγκος χαρτιῶν εἶναι. Ἐὰν πιστεύετε ὅτι δὲν ὑπάρχει παρανομία, διότι ὑπάρχουν καὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ βοηθήσουν τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ἔδωσεν ἀδείας, ἐὰν τὸ πιστεύετε, νὰ καταρτισθῇ ἐπιτροπὴ νὰ κάμῃ τὸν σχετικὸν ἔλεγχον. Ἀλλὰ πάντως, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀγνοήσετε τὸν ὄγκον αὐτὸν τῶν χαρτιῶν, ὅ,τι καὶ ἐὰν εἴπητε. Ὁ νόμος 2637, τὸν ὁποῖον σεῖς ἐψηφίσατε, κανονίζει, καθ’ ὅσον γνωρίζω, ὅτι δὲν γίνεται παρὰ ἀντικατάστασις παλαιῶν ἀδειῶν αὐτοκινήτων.

§183ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ νόμος 2637 δὲν ὁμιλεῖ περὶ αὐτοῦ.

§184Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Δὲν ὁμιλεῖ περὶ αὐτοῦ.

§185ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὰς ἀδείας, ἐπαφίεται εἰς τὰς κειμένας διατάξεις τοῦ 134 καὶ 16.

§186Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Διὰ τοῦ 134 ἐπετρέπετο ἡ κατὰ παρέκκλισιν χορήγησις ἀδειῶν, ἀλλὰ ἔκτοτε ἐμεσολάβησαν τόσα πράγματα, ὥστε δὲν ἐχρειάζετο νὰ γίνουν αὐτά. Διὰ πράξεως τοῦ 1939 ἀπηγορεύετο ἡ χορήγησις ἀδειῶν εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα, διότι εἶχε κριθῆ, ὅτι εἶχον κορεσθῆ αἱ γραμμαὶ, διότι εἶχον ἀνέλθει εἰς 10.000 αὐτοκίνητα, ποὺ ἐκάλυπτον ὅλας τὰς ἀνάγκας.

§187Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ὥστε καθ’ ὑμᾶς, ποὺ εἶσθε νομικός, ἀπόφασις ὑπουργικὴ, δύναται νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον;

§188Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Αἱ ἀποφάσεις τότε ἐπεῖχον θέσιν νόμου.

§189Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν αὐταὶ ἦσαν κανονικαὶ ἄδειαι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει νὰ ἀπαγγελθῇ κατηγορία ἐναντίον τῶν ἄλλων ὑπουργῶν, ἐναντίον τοῦ διαδόχου, ἐναντίον τοῦ ὑφυπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, ἐναντίον ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἀνέστειλε τὰς ἀδείας αὐτὰς ἐπὶ τόσους μῆνας καὶ ἐζημίωσε πτωχοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι στηριζόμενοι εἰς τὰ ἐν ὄψει ὅλων συμβαίνοντα, ἔδωκαν τὰ λεπτά των, ἠγόρασαν αὐτοκίνητα, ἐχρεώθησαν καὶ τὰ βλέπουν τώρα νὰ ἀργοῦν καὶ κάθονται μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια.

§190ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ ὑπῆρξε σκόπιμα, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε παράνομα.

§191Γ. ΜΟΔΗΣ. Δηλαδή, καὶ ἡ ἀναστολὴ τῶν ἀδειῶν αὐτῶν τῶν αὐτοκινήτων δὲν εἶναι παράνομος;

§192ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§193Γ. ΜΟΔΗΣ. Τότε δὲν καταλαβαίνω τί εἶναι νόμιμον καὶ τί εἶναι παράνομον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, μὴ λησμονεῖτε, ὅτι ἐπηγγέλθητε τὴν χρηστὴν διοίκησιν. Ἐὰν ἡ χρηστὴ διοίκησις εἶναι, ὅπως ἐμφανίζεται μὲ ἔκδοσιν ἀδειῶν, τὰς ὁποίας ἄλλοι θεωροῦν παρανόμους καὶ σεῖς τὰς θεωρεῖτε νομίμους, καὶ ταυτοχρόνως ἔρχεσθε καὶ ἀκυρώνετε τὰς τόσον νομίμους ἀδείας. Ἀσφαλῶς αὐτὸ κάθε ἄλλο, παρὰ χρηστὴ διοίκησις ἠμπορεῖ νὰ νομισθῇ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1950, μία ἄλλη Βουλή, παλαιοκομματικὴ καὶ φαυλοκρατική, μὴ ἐκπροσωποῦσα τὴν χρηστὴν διοίκησιν, παρέπεμψε ἕναν ὑπουργόν, εἰς τὸ εἰδικὸν δικαστήριον, δι’ ἀνάλογον παράβασιν. Ἡμεῖς, πιστεύομεν, ὅτι πρέπει νὰ καταρτισθῇ Εἰδικὴ Ἐπιτροπή, νὰ ἐξετάσῃ τέλος πάντων, ἐὰν εἶναι νόμιμοι ἢ παράνομοι. Σεῖς, ἐὰν θέλετε, βραβεύσατε, στεφανώσατε, τὸν ὑπουργὸν καὶ κάμετέ τον καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§194Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι ὀλίγον συντομώτερος τοῦ προλαλήσαντος, διότι δὲν θὰ εἶμαι ἀπαράσκευος. Βεβαίως, τὸ νὰ ὑπερασπίζεται κανεὶς τὴν τιμήν του, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶναι κάτι ἱερόν, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ὑπερασπίζομαι τέτοιο πρᾶγμα, διότι οὐδεὶς οὔτε ὁ κ. συνάδελφος, εὐτυχῶς, ἐσκέφθη, νὰ προσπαθήσῃ νὰ τὴν λερώσῃ. Πολὺς θόρυβος ἔγινε, πάρα πολὺς καὶ ὅπως εἶπε κάποιος μεγάλος Ἄγγλος συγγραφεύς, πολὺς θόρυβος γιὰ τὸ τίποτε. Ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἀνέμενε τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς του ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἴσως διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους αὐτὸς γνωρίζει καὶ ἔσπευσε νὰ δημοσιογραφῇ ἐπὶ μῆνας τώρα καὶ ἐκεῖ μὲ ὕφος κατώτερον ἑνὸς πολιτικοῦ ἀνδρός, πάντως δικαίωμά του........

§195Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι μία φράσις, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀνακαλέσετε.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμίλησε καὶ περὶ φρενοκομείου.

§197Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ τὸ διορθώσῃ.

§198Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Νὰ τὸ διορθώσῃ; Συμφωνῶ. Κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπετρέπετο εἰς ἕνα Ἕλληνα πολιτικόν, ἂν καὶ ὅταν σᾶς ἀνεγίγνωσκον τὶ εἶπεν, εἶμαι βέβαιος ὅτι, θὰ ἐλέγατε χειρότερα, κύριε Χαβίνη. Πάντως, τὸ ζήτημα ἔχει δύο πλευράς. Πρῶτον, ἡ δῆθεν ἐπιβολὴ ἑνὸς δῆθεν παρανόμου παραβόλου, διὰ τὸ ὁποῖον ἄλλως τε ὁ κ. Μόδης, δὲν ἔχει κἂν κάμει ἐπερώτησιν καὶ δεύτερον τὸ ζήτημα τῆς ἐκδόσεως προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας. Θὰ βγάλω ἀπὸ τὴν μέσην τὸ πρῶτον ζήτημα, μολονότι ἐπ’ αὐτοῦ κυρίως ὡμίλησε· διότι καὶ τὸ ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως λέγει, ὅτι ἔγινε μία δικογραφία καὶ τὴν στέλλει πρὸς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν. Πῶς ἔχει τὸ ζήτημα; Ὅταν τὸ 1950, κατηργήθη ὁ λογαριασμὸς τῶν καυσίμων, πραγματικῶς ἡ Γενικὴ Διοίκησις, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ, διότι ἀπελύοντο ὅλοι οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι, βάσει τῶν ὁποίων ἐκινοῦντο τὰ μεγαλύτερα τμήματα τῆς Γενικῆς Διοικήσεως. Τότε, ὁ κ. Ἰασωνίδης, εἰς μίαν πραγματικῶς καλὴν προσπάθειάν του, ἐζήτησε νὰ εὑρεθῇ κάποιος πόρος τοπικός, διὰ νὰ ἦτο δυνατὴ ἡ παραμονὴ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι, κύριε Μόδη, δὲν ἦσαν 4. Διατὶ τὸ ἀπεκρύψατε; Ἦσαν 18 καὶ τὸ λέγει καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Ἰασωνίδη.

§199Γ. ΜΟΔΗΣ. 4 λέγει ὁ Ξηρομερίτης.

§200Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Παρακαλῶ, διατὶ δὲν ἐδιαβάζατε τὴν ἀπόφασιν τοῦ τέως συναδέλφου σας, κ. Ἰασωνίδη, τὸν ὁποῖον ὅλοι μας ὑποληπτόμεθα, κύριε Μόδη καὶ ἡ ὁποία λέγει, ὅτι: «Χρειάζονται εἰς τὴν μηχανικὴν ὑπηρεσίαν 2, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοκινήτων 12, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διοικητικοῦ καὶ διεκπεραιώσεως 2 καὶ εἰς τὰ ἰδιαίτερα γραφεῖα 2, 18 ἐν ὅλῳ». Εἶναι ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἔχετε, διατὶ τὴν ἀποκρύψατε καὶ δὲν τὴν ἀνεκοινώσατε, κύριε Μόδη, ἀλλὰ ὡμιλήσατε περὶ τῶν 4 μόνον; Δικαίωμά σας εἶναι νὰ παρουσιάζετε τὰ πράγματα, ὄχι ὅμως νὰ τὰ ἀποκρύπτετε. Πράγματι τότε, οἱ αὐτοκινητισταὶ τῆς Β. Ἑλλάδος, βλέποντες τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον διέτρεχον οἱ ἴδιοι, νὰ μὴ εἶναι δυνατόν, νὰ ἐξυπηρετοῦνται, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε πραγματικὴ ὑπηρεσία εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Β. Ἑλλάδος, ἀρχικῶς, προσεφέρθησαν νὰ καταβάλλουν μηνιαίως ἓν ποσὸν 12.000 δραχμῶν. Τὴν προσφορὰν αὐτὴν ἐδέχθη ὁ κ. Ἰασωνίδης, δὲν ἐπέβαλε ποτὲ παράβολον. Μεταγενεστέρως, ἡ προσφορὰ αὕτη ἐπανελήφθη καὶ ὑπάρχει ἀπόφασις ἀποδοχῆς καὶ ἐγκρίσεως ἐκ μέρους τοῦ τότε ὑφυπουργοῦ, κ. Τερζόγλου. Πάλιν, ἐπαναλαμβάνω, ἔγκρισις προσφορᾶς εἶναι. Δὲν πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς παραβόλου.

§201Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ποῖος ἔκαμε τὴν προσφοράν;

§202Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Οἱ αὐτοκινητισταί.

§203Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πότε;

§204Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ 1950.

§205Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας δὲν ὑπάρχει συναίνεσις καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά.

§206Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Θεοχαρίδη, ἐνόμιζα, ὅτι σᾶς διακρίνει κάποια φρόνησις. Μὴ βιάζεσθε. Ἡ προσφορὰ αὕτη μετεβλήθη πλέον, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Παναυτοκινητιστικοῦ Συνεδρίου εἰς ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῶν αὐτοκινητιστῶν τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ ἐπιβληθῇ κράτησις διὰ κάθε ἄδειαν, ἡ ὁποία θὰ ἐξεδίδετο 30.000 ἀρχικῶς δραχμῶν καὶ μετέπειτα ηὐξήθη. Τὴν πρᾶξιν δὲ αὐτὴν τοῦ Παναυτοκινητιστικοῦ Συνεδρίου, ἐνέκρινεν ὁ κ. Ἰασωνίδης, δι’ ἀποφάσεώς του. Ἡ πρᾶξις αὕτη ἐξακολουθεῖ ἰσχύουσα, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ὑπάρχει οὔτε πρᾶξις ἐγκρίσεως τοῦ κ. Σπαῆ, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ἐξηκολούθησεν εἰσπράττων τὸ παράβολον, οὔτε πρᾶξις ἐγκρίσεως ἐμοῦ. Μόλις δὲ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1954, εἰς τὸ Συνέδριον, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς τὴν Λάρισαν, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ἀπεφασίσθη νὰ ζητηθῇ ἡ κατάργησις, δι’ αὐτὸ καὶ κατηργήθη, ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου. Οὐδέποτε ἐπεβλήθη παράβολον. Οὐδέποτε. Ἁπλῶς ὑπὸ τῶν συναδέλφων μου καὶ ὑπ’ ἐμοῦ ἐγένετο ἀποδοχὴ προσφορᾶς.

§207Γ. ΜΟΔΗΣ. Δηλαδή, ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη τῶν σωματείων εἶναι νόμος, δεσμεύων τοὺς πάντας;

§208Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἀπόδειξις, ὅτι δὲν εἶναι, κύριε Μόδη νόμος, εἶναι ὅτι, ὅποιος ἤθελε νὰ μὴ πληρώσῃ δὲν ἐπλήρωνεν, ἠμπορῶ δὲ νὰ σᾶς εἴπω καὶ ὀνόματα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἦλθον καὶ μοῦ εἶπον, εἶναι ὑποχρεωτικόν; Τοὺς ἀπήντησα, ὄχι. Τοὺς ἐξήγησα διατὶ θὰ ἔπρεπε καὶ αὐτοὶ νὰ πληρώσουν. Ἄλλοι μὲν τὸ ἐδέχθησαν καὶ ἐπλήρωσαν, ὅπως οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἄλλοι δὲ ἠρνήθησαν καὶ δὲν ἐπλήρωσαν. Ἐὰν ὑπῆρχε παράβολον θὰ ἦτο ὑποχρεωτικόν, κύριε Μόδη.

§209Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Δανιηλίδης διεμαρτυρήθη.

§210Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Διεμαρτυρήθη καὶ ἐπλήρωσεν ὁ κ. Δανιηλίδης;

§211Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔτσι μοῦ εἶπεν.

§212Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, διὰ διαταγῆς του διεβίβασεν αἴτησιν καὶ διαμαρτυρίαν τοῦ Χ. Παπαδοπούλου, διὰ τὴν παράνομον εἴσπραξιν παραβόλου 250.000 δραχμῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές;

§213Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Νομίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἶναι ἀληθὴς ἡ διαμαρτυρία καὶ δὲν εἶναι ἀληθεῖς αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν; Νομίζω, συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἂν τυχὸν ἡ πρότασις τοῦ κ. Μόδη, ἤθελε γίνει δεκτή, βεβαίως, καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν εὐθύνην, ἀλλὰ τὴν εὐθύνην ἔχει καὶ ὁ κ. Σπαῆς καὶ ὁ κ. Ἰασωνίδης.

§214Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Περὶ πολιτικῆς εὐθύνης ὁμιλοῦμεν.

§215Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Τὴν πιστεύετε αὐτὴν τὴν πολιτικὴν εὐθύνην σεῖς, κύριε Χαβίνη;

§216Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ.

§217Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Πάντως, ἕνα πρᾶγμα ἔχω νὰ εἴπω καὶ νὰ τὸ δηλώσω, πρὸς τιμὴν καὶ τοῦ κ. Ἰασωνίδη, καὶ τοῦ κ. Σπαῆ, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου κατώρθωσαν νὰ ἐξυπηρετήσουν ὅλους τοὺς αὐτοκινητιστὰς τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι, ἂν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὸς ὁ πόρος θὰ ἦτο τελείως ἀδύνατον νὰ γίνῃ ἡ ἀναθεώρησις ὅλων τῶν κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ποὺ ἦσαν ἀρκεταὶ χιλιάδες. Ἂς ἔλθωμεν, τώρα, εἰς τὸ δεύτερον θέμα, τὸ θέμα τῆς ἐκδόσεως τῶν δῆθεν παρανόμων ἀδειῶν αὐτοκινήτων.

§218Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§219Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Παρακαλῶ. Ἀλλὰ νὰ μὴ βιασθῆτε πάλιν.

§220Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε; Διότι ἐγὼ εὐλαβῶς τηρῶ τὸν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον εἰς ἐμὲ τὸν ἐφαρμόζετε κατὰ γράμμα. Κύριε ὑπουργέ, δύνασθε νὰ μοῦ ἀναγνώσετε, ἂν ἔχετε τὴν καλωσύνην, τὴν συναίνεσιν τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου διὰ τὴν αὔξησιν αὐτήν, τῶν 50 δημοσίας χρήσεως ἢ 100 ποὺ ἦσαν, εἰς 250 καὶ τῶν ἰδιωτικῶν εἰς 350;

§221Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν τὴν ἔχω.

§222Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει, κύριε ὑπουργέ.

§223Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. Ἰασωνίδη, καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἰασωνίδης λέγει......

§224Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν.

§225Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Διὰ τὴν αὔξησιν λέγετε;

§226Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ναί.

§227Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ ἤθελα πολὺ νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ ἑνὸς σημείου: Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζητοῦμεν ἢ ἐπὶ τοῦ ποσοῦ; Δηλαδή, ἂν ἦτο μία δεκάρα, δὲν θὰ ἐλέγατε τίποτε καί, ἂν ἦτο 100.000, λέγετε;

§228Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως τὴν σκέψιν μου.

§229Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐὰν τὸ ποσὸν ἦτο 50 δραχμὰς τὸ 1951, φυσικὸν ἦτο εἰς τὰ 1954 νὰ αὐξηθῇ.

§230Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς; Ἀλλ’ ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, ἐπὶ Ἰασωνίδη, ὅταν καθιερώθη τὸ παράβολον, ἦσαν 30 καὶ ἐν συνεχείᾳ ἔγιναν 50, κατόπιν ὅμως οὔτε κἂν ἠρωτήθησαν οἱ αὐτοκινητισταὶ, καὶ κατόπιν ἔγιναν αἱ 100 δραχμαὶ 250. Αὐτὴν τὴν αὔξησιν, δὲν τὴν ὑπελογίσατε.

§231Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Αἱ 250 ἦσαν διὰ τὰ ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα.

§232Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἠρωτήθησαν ὅμως εἰς αὐτό.

§233Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ συζητοῦμεν.

§234Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα, ἂν ἤξιζε τὸν κόπον.

§235Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἡ προσφορὰ τῶν αὐτοκινητιστῶν —δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, ὅτι βιάζεσθε— δὲν λέγει τὸ ποσόν.

§236Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἦτο προκαθωρισμένον εἰς τὴν ἀρχὴν, ὅσον θέλει ὁ Γεν. Διοικητὴς νὰ βάζῃ;

§237Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Μάλιστα.

§238Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν λέγει τέτοιο πρᾶγμα καὶ δι’ αὐτὸ ἐγένοντο αἱ διαμαρτυρίαι.

§239Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἀπὸ ἕνα καὶ μόνον, εἶχον διαμαρτυρίαν.

§240Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω....... (Θόρυβος–Φωναὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως: Μὴ διακόπτετε).

§241Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἀφήσατε τὸν κ. συνάδελφον. Ἐγώ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἄλλωστε, νὰ ξεύρετε τὸ ἑξῆς: Τί φοβᾶσθε; Μὴ τυχὸν, καὶ μὲ περιπλέξει;

§242ΦΩΝΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§243Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κολοσσός.

§244Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι, κολοσσός, ἀλλ’ εἶμαι ὀλίγον τι παλαιότερος ὑμῶν καὶ πολὺ παλαιότερος τοῦ κ. Ἀντωνίου. Κύριοι, τὸ ζήτημα τῶν ἀδειῶν τῶν αὐτοκινήτων, ἔχει δύο σκέλη, τὸ οὐσιαστικὸν καὶ τὸ νομικόν. Θὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ νομικόν, διὰ νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν μέσην τὸ παράνομον. Ὅπως, ἠκούσατε, ἀπὸ τὸν κ. Μόδην, ὁ κ. Μόδης ἀνέφερε συνεχῶς τὸν νόμον 134, τὸν νόμον 134, παρεβιάσθη ὁ νόμος 134 κλπ.

§245Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ ἁρμόδιος διευθυντὴς τὸ λέγει.

§246Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Βεβαίως, ἔχω τὸ παράπονον, ὅπως νομίζω ὅτι θὰ τὸ ἔχῃ καὶ ὅλη ἡ Βουλὴ καὶ τὸ κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὁ κ. Μόδης, ὅτι ἐρχόμενος ἐδῶ, διὰ νὰ κατηγορήσῃ δὲν ἀνέγνωσε τὸν νόμον, βάσει τοῦ ὁποίου στηρίζει τὰς κατηγορίας αὐτὰς καὶ αὐτὸ νομίζω ὅτι δὲν ἦτο σωστό, κ. Μόδη. Ὁ νόμος 134 ἄρθρον μόνον λέγει, κύριοι, τὰ ἑξῆς: «Ἀπαγορεύεται, ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα, ἐπιτρεπομένης τῆς χορηγήσεως τοιούτων, μόνον εἰς περιπτώσεις ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης καὶ κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας τοῦ ὑπουργοῦ Σιδηροδρόμων». Ὡς γνωρίζετε, μετὰ τὸν νόμον 2547 περὶ εὐρύνσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, ὅλα τὰ δικαιώματα τῶν ὑπουργῶν ἐν Ἀθήναις, μετεβιβάσθησαν εἰς τὸν ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ τὸν νόμον 2547 τὸν ξεύρετε, κύριε Θεοχαρίδη.

§247Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶπα τίποτε.

§248Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἤκουσα: ποῖον νόμον. Ὄχι μόνον δὲ αὐτό, ἀλλὰ βάσει ἀποφάσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὰ δικαιώματα τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος, δὲν εἶναι συντρέχοντα μὲ τὰ δικαιώματα τῶν ἁρμοδίων ἐδῶ ὑπουργῶν, ἀλλὰ ἀποκλειστικά. Συνεπῶς, τὸ ζήτημα εἶναι λελυμένον. Ἐὰν εἶχε δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς τῶν Σιδηροδρόμων εἶχε καὶ δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ὁμιλεῖ ὁ νόμος «εἰς περιπτώσεις ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης». Ὁ ὑπουργὸς θὰ κρίνῃ τὰς ἐξαιρετικὰς ἀνάγκας. Μπορεῖτε νὰ μὲ κατηγορήσετε ἐπὶ ἀκρισίᾳ, ἠμπορεῖτε νὰ μὲ κατηγορήσετε διὰ ἐλαφρὰν κρίσιν, ἀλλὰ ὄχι διὰ παρανομίαν, ὄχι διὰ παρανομίαν. Ἀνεφέρατε ἐπίσης μίαν ἀπόφασιν τοῦ κ. Γονατᾶ τοῦ 1947 ὁ ὁποῖος ἔλεγε: «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸ ἄρθρον μόνον τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 134 ...». Σᾶς ἐδιάβασα καὶ δὲν παραχωρεῖ πουθενὰ τὸ ἄρθρον μόνον τοῦ νόμου 134 ἐξουσιοδότησιν πρὸς ἔκδοσιν ἀποφάσεων. Ἡ δὲ ἀπόφασις κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν, διότι ἤκουσα κάποιον λέγοντα ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐπέχει θέσιν νόμου, πρὸς Θεοῦ, ἀπόφασις νὰ ἐπέχῃ θέσιν νόμου ἔστω καὶ ἐὰν κυρωθῇ νομοθετικῶς. Τοῦτο εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δὲν ξεύρω κατὰ πόσον εἶναι ἰσχυρά· διότι δὲν ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι συνάδελφοι.

§249Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Διαβάσατε τὴν ἀπόφασιν.

§250Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀλλὰ καὶ ἐὰν παραδεχθῶμεν ὅτι ἡ ἀπόφασις εἶναι ἰσχυρά, ὅτι ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις καταργεῖ νόμον, — πρὸς Θεοῦ, — τί λέγει ἡ ἀπόφασις; «Κατ’ ἐξαίρεσιν, ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις ἀδείας κυκλοφορίας δημοσίας χρήσεως ἐπ’ ὀνόματι ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν πρῶτον, εἰς φορτηγὰ αὐτοκίνητα παραχωρούμενα εἰς πληγέντας αὐτοκινητιστάς, δεύτερον, εἰς αὐτοκίνητα πρὸς ἀντικατάστασιν ἤδη κυκλοφορούντων, τρίτον, εἰς αὐτοκίνητα ἀγορασθέντα ἐκ τοῦ ἐμπορίου ἢ ἐκ δημοπρασιῶν διενεργουμένων παρὰ Κρατικῶν ἀρχῶν ἢ Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου ἢ συμμαχικῶν ἀρχῶν» Συνεπῶς εἶναι ὅλα σχεδὸν τὰ αὐτοκίνητα ἀλλά, πάντως περιλαμβάνονται τὰ πωληθέντα ὑπὸ τοῦ ΟΔΙΣΥ καὶ ὑπὸ τοῦ Μ.Τ.Σ. Καὶ διερωτῶμαι καὶ ἐγώ, διατὶ αὐτὴ ἡ μανία τοῦ ὑπουργοῦ Σιδηροδρόμων νὰ θεωρῇ τὴν ἔκδοσιν τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν ἢ καὶ ὁριστικῶν ἀκόμη ἀδειῶν, ὡς παράνομον. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν, κύριοι. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι ὑπάρχει μία τάσις μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν, νὰ διατηρήσουν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχουν καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψουν εἰς κανένα ἄλλον νὰ τὸ ἀποκτήσῃ.

§251Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Παύσατε τὸν κορεσμὸν καὶ ἀφήσατε ἐλευθερίαν.

§252Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ’ Ἐργασίας). Ἐγὼ σᾶς ἀπέδειξα ὅτι δὲν ὑπάρχει νόμος ἀπαγορεύων τοῦτο, Σεῖς, τί μοῦ λέγετε; Ἂς ἐξετάσωμεν τώρα τὸ ζήτημα ἀπὸ τὴν οὐσιαστικήν του πλευράν. Εὑρέθημεν εἰς τὴν Μακεδονίαν μὲ μίαν στενότητα αὐτοκινήτων πρωτοφανῆ. Διὰ τὰ ἐπιβατηγὰ αὐτοκίνητα ὑπῆρχον πόλεις, αἱ ὁποῖαι ἐστεροῦντο καὶ ἑνὸς μόνον αὐτοκινήτου. Μέλη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐζήτησαν, διότι ἦτο φυσικόν, τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, εἶχον χορηγήσει 7 ἀδείας ἐπιβατηγῶν αὐτοκινήτων. Τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον ἐπρότεινε τὴν αὔξησιν κατὰ 55, κατὰ 55 δὲ ἐδέχθη καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν. Συνεπῶς, βλέπετε, ὅτι ἡ κρίσις μου δὲν ἦτο ἐλαφρά. Εἰς τὴν Καστοριὰν εἶχον ἐγκρίνει 2 αὐτοκίνητα ἐπιβατηγὰ παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τοῦ δημάρχου, ὁ ὁποῖος ἤθελε περισσότερα, καὶ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον ἐπρότεινε τὴν αὔξησιν κατὰ 3, διαφωνούντων τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ δημάρχου, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν αὔξησιν κατὰ 5. Ὑπάρχουν χωρία μεγάλα, ὅπως ἡ Σκύδρα, Σιάτιστα, Κρύα Βρύση, Γιαννιτσά, τὰ ὁποῖα ἐστεροῦντο ἐντελῶς αὐτοκινήτων καὶ πραγματικῶς ἐστέναζον οἱ ἄνθρωποι διότι δὲν ἠδύναντο νὰ μεταφερθῶσιν. Πάντως, εἰς αὐτὰς τὰς πόλεις ἐνομιμοποιήθησαν αἱ ἄδειαι, αἱ ἐκδοθεῖσαι λόγῳ τῆς ἀπολύτου ἀνάγκης. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι, εἰς τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα. Δὲν συνήθισα νὰ ἐπιρρίπτω τὰς κατηγορίας κατ’ οὐδενός, διότι νομίζω ὅτι ὀρθῶς οἱ προκάτοχοί μου ἐνήργησαν καὶ ὁ κ. Ἰασωνίδης, βάσει τῶν διατάξεων τῶν ὑφισταμένων καὶ ἐχορήγησαν ἀλλεπαλλήλως ἀδείας προσωρινὰς καὶ ὁ κ. Σπαῆς, ἀλλεπαλλήλως, ἐὰν δὲ διαβάσετε τὴν κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἔφερεν ὁ κ. Μόδης, θὰ ἴδητε ὅτι εἰς τὰ 955 αὐτοκίνητα, ὑπογραφή μου ὑπάρχει μόνον εἰς 169 καὶ τοῦ κ. Σπαῆ εἰς 35 .....

§253Γ. ΜΟΔΗΣ. Διὰ τὰς ὑπογραφὰς τοῦ γενικοῦ γραμματέως εἶσθε ἀνεύθυνος;

§254Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς εἶπα, δὲν συνηθίζω νὰ ἀναλαμβάνω τὰς εὐθύνας. Ὡς ἀναπληρωτής μου ὑπέγραψεν ἀδείας. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπέγραψε περισσοτέρας ἀπ’ ὅ,τι ἔπρεπε καὶ ἐπειδὴ ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξετάσω τί συμβαίνει δι’ αὐτὸ συνέστησα Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία καθὼς γνωρίζετε, ἡτοίμασε τὸ πρακτικὸν καὶ ξεκαθάρισε τὴν κατάστασιν. Ἡ ὑπόθεσις θὰ ἔβαινεν ὁμαλῶς ἐὰν δὲν ἀνεκάλυπτον τὴν πλαστογραφίαν ἡ ὁποία εἶχε γίνει, καὶ ἐχορηγήθησαν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, 5–6 ἄδειαι. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰς τοῦτο μὲ ἐβοήθησαν καὶ οἱ συνάδελφοι κ. κ. Πιπῖνος καὶ Δανιηλίδης. Ἀλλὰ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς Θεσσαλονίκης ἔσπευσαν καὶ εἶπον ὅτι φοβοῦνται ὅτι ἐκυκλοφόρησαν ὡρισμέναι πλασταὶ ἄδειαι.

§255Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κατετέθησαν μηνύσεις, κ. ὑπουργέ;

§256Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Βεβαίως, συνελήφθησαν καὶ παρεπέμφθησαν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. Τὸ ζήτημα, κύριοι, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἔχει ἀνάγκην ἡ Ἑλλὰς φορτηγῶν αὐτοκινήτων; Ἐγὼ νομίζω ὅτι «ναὶ» καὶ πάρα πολλῶν μάλιστα. Διότι ἐὰν δὲν εἶχε, διατὶ κάθε ἄδεια θὰ ἐπωλεῖτο 50–60 χιλιάδας νέων δραχμῶν; Καὶ ἐρωτῶ, ἐπιτρέπεται νὰ πωλῶνται αἱ ἄδειαι;

§257Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πράγματι, τὸ καθεστὼς τῆς πωλήσεως τῶν ἀδειῶν, εἶναι αἰσχρόν. Καταργήσατέ το λοιπόν.

§258Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐξεδίδοντο αἱ προσωριναὶ αὐταὶ ἄδειαι, αἱ ἄδειαι εἶχον φθάσει 5 χιλιάδας δραχμάς.

§259Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶχε πέσει ἡ ζήτησις.

§260Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Συνεπῶς καὶ σεῖς συμφωνεῖτε ὅτι εἶχον δίκαιον, διότι εἰς τὴν ἐπερώτησίν σας αὐτὸ λέγετε.

§261Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Συμφωνοῦμεν, ὅτι τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει μέχρι σήμερον, εἶναι αἰσχρὸν καὶ ἀπαράδεκτον, διότι πωλοῦνται ἄδειαι φορτηγῶν αὐτοκινήτων 40– 50 χιλιάδας. Συνεπῶς, καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν.

§262Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διότι ἐγὼ νομίζω ὅτι νομικῶς δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀπαγόρευσις. Πάντως, κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Μόδης εἶπε μεταξὺ ἄλλων ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ ἀκριβῆ ἀριθμὸν ἐκδοθεισῶν ἀδειῶν. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ τὸν ἐρωτήσω τί τὸν ἐνδιαφέρει, ἔστω καὶ μία, ὅταν εἶναι ζήτημα ἀρχῆς; Καὶ μία φθάνει. Ἀλλὰ διὰ τοὺς 957, ποὺ ἀναφέρει τὸ ἔγγραφον τοῦ διοικητοῦ τῆς Τροχαίας Κινήσεως, θὰ ἴδῃ μέσα ὅτι εἶναι ἰδιωτικῆς χρήσεως. Πολλαὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι ἀνανεώσεις. Εἶναι ἐπιχειρήσεις, ὅπως ἡ «Κάρολος Φίξ», ἡ ὁποία ἔχει φορτηγὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως, τὰ ὁποῖα οὔτε πρὸς στιγμὴν δὲν ἐθεωρήθησαν παράνομα. Ἐπίσης ἀναφέρω τὸν νόμον 2367)1953. Ὁ νόμος 2367)1953 εἶναι καθαρῶς φορολογικῶς καὶ ἀναφέρει πότε ἠμποροῦν νὰ κινοῦνται τὰ αὐτοκίνητα, χωρὶς νὰ ἔχουν καταβάλει τὸν φόρον καὶ τὰ τέλη. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ κορεσμὸν ἡ ἀπαγόρευσις ἐκδόσεως ἀδειῶν. Ὅσον καὶ ἂν ψάχνετε κ. Ἔξαρχε, δὲν θὰ εὕρετε ἀπαγόρευσιν. Μοῦ ἀρέσει, ὅτι κάμνετε ἐπερώτησιν καὶ ψάχνετε εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὴν εὕρετε.

§263Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ ἀφορᾷ ἡμᾶς. Τὰ κείμενα θὰ ἀναγνωσθοῦν.

§264Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ κ. Μόδης ὡμίλησε διὰ μίαν Παπαβραμίδη καὶ εἶπε ποία εἶναι αὐτὴ ἡ Παπαβραμίδη εἰς τὴν ὁποίαν ἐδίδοντο τὰ χρήματα; Ὁ κ. Πρόεδρος θὰ ἐνθυμῆται, ὅτι ἡ Παπαβραμίδη εἶναι μία ὑπάλληλος παλαιοτάτη, τόσον παλαιά, ὥστε ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5914)2.7.55 ἀπόφασις λέγει: Ἐντελλόμεθα, ὅπως ἡ παρὰ τῷ ἰδιαιτέρῳ ὑμῶν γραφείῳ, ὑπηρετοῦσα Ἀγγελικὴ Παπαβραμίδη, πρὸς ἣν κοινοποιεῖται ἡ παροῦσα, θέλει ἐξακολουθήσει εἰσπράττουσα, ὡς καὶ πρότερον, τὰ τριπλότυπα. Ὑπογραφή: Ἰασωνίδης». Ἐγὼ δὲν εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν. Εὑρῆκα μίαν ὑπάλληλον καλήν, εἶδον ὅτι ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ εἰς αὐτὴν εἶχον ἀναθέσει τὴν διαχείρισιν τῶν χρημάτων, λόγῳ τῆς τιμιότητός της, καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἀνέθεσα. Καὶ ἀντὶ νὰ μοῦ λέγῃ μπράβο, ὁ κ. Μόδης, μοῦ λέγει: Ποία ἦτο αὐτὴ ἡ Παπαβραμίδου;

§265Γ. ΜΟΔΗΣ. Λέγω, ὅτι ἀνεθέσατε τὴν εἴσπραξιν τῶν χρημάτων διὰ τοὺς ἰατρούς.

§266Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ τοὺς ἰατρούς; Εἶναι γενικὴ ὑπόθεσις. Τὰ ἐμπερδέψατε τὰ ζητήματα, διότι δὲν τὰ ἠξεύρατε. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπέδειξα ὅτι παρανομία δὲν ὑπάρχει. Ἀπέδειξα ὅλα τὰ λαβόντα χώραν ἦσαν σύμφωνα μὲ τὸν νόμον.

§267Γ. ΜΟΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν; Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν τὸ ὁποῖον δὲν δίδει ἀδείας προσωρινὰς θεωροῦν ταύτας παρανόμους, παρανομεῖ;

§268Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει δώσει προσωρινάς; Ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ ποὺ ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ 1949 καὶ ἐφεξῆς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἔδωσαν ἀδείας προσωρινάς. Ὅλοι. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἐξαίρεσις.

§269Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὄχι ὅλοι, κ. ὑπουργέ.

§270Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Καὶ σεῖς, κύριε συνάδελφε.

§271Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, οὔτε ἐγὼ ἔδωσα καμμίαν ἄδειαν.

§272Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κακῶς. Πάντως κύριοι, νομίζω ὅτι ἀπέδειξα ὅτι οὐδεμία παρανομία ὑπάρχει. Νομίζω ὅτι σᾶς ἀνέφερα ὅτι πραγματικῶς αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἑλλάδος εἰς αὐτοκίνητα εἶναι τόσον μεγάλαι, ὥστε εἶναι τεράστιον τὸ ποσὸν τῆς ἐξαγορᾶς μιᾶς ἀδείας. Θέλω νὰ σημειώσω ὅτι ὅταν ἐχορηγήθησαν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἄδειαι φορτηγῶν αὐτοκινήτων, τὰ κόμιστρα εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἔπεσαν κατὰ 30%, πρᾶγμα ἀρκετὰ σημαντικόν. Καὶ τὶ ἀπομένει, κύριοι μία προσπάθεια, ἡ ὁποία εἶναι κατωτέρα ὀλίγον τι τῆς ἰδιότητος ἑνὸς πολιτικοῦ νὰ λερώνῃ ἕνα συνάδελφόν του καὶ οὔτε κἂν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ κριτήριον τῶν πολιτικῶν. Νομίζω ὅτι τελευταίως εἰς τὸν τόπον αὐτὸν εὔκολα συκοφαντοῦν, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ἐπιβολὴ κρίσεως εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι καλῇ τῇ πίστει ἀλλὰ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ συκοφαντοῦν. Θὰ πρέπει κάποτε αὐτὸ νὰ τελειώσῃ. Θὰ πρέπει κάποτε νὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀφίνωμεν ὀλίγον τι τὰ προσωπικά μας μίση, τὰς προσωπικάς μας ἀντιπαθείας ἢ τὴν ἰδέαν ὅτι κομματικῶς ἐβλάβημεν ἀπὸ τὴν δρᾶσιν ἑνὸς ἀνθρώπου. Καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ κτυπήσωμεν, εὐθέως νὰ κτυπήσωμεν. Ἠμπορεῖ νὰ ἔκαμα σφάλματα, κύριοι εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἄνθρωπος εἶμαι καὶ ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἶχα ὑποπέσει καὶ εἰς σφάλματα, ἀλλὰ τὸ μόνον πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὲ κατηγορῇ εἶναι διὰ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. Μόδης, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐβοήθησα καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, ἀλλὰ καὶ τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν καὶ τὴν ἐβοήθησα ἀρκούντως. Εὔχομαι ἡ μεγάλη παραγωγή, ἡ ὁποία ὅλοι μας ἐλπίζομεν ὅτι θὰ εἶναι μεγάλη τὸ 1955, νὰ εὕρῃ τὴν Ἑλλάδα μὲ περισσότερα αὐτοκίνητα διότι ἄλλως θὰ θρηνήσωμεν ζημίας. Καὶ τί ἀπομένει ἀκόμη, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχουν τὰ λεγόμενα κορεσμένα ἐπαγγέλματα. (Χειροκροτήματα).

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει συναφὴς καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 69, ἡ ὁποία καὶ συζητεῖται. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§274Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνων ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ πρώην Βορείου Ἑλλάδος, ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν του, διότι ὑπῆρξαν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ τοῦ προσάψουν κατηγορίαν. Ἴσως, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ νὰ εἶναι καὶ ἡ ἀρετὴ τῆς δημοκρατίας, νὰ ἔρχωνται ἐδῶ ὡρισμένα θέματα καὶ νὰ ἀποκαθιστοῦν ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἀφοροῦν, τοὺς δημοσίους ἄνδρας, ὡς ὁ κ. Στρᾶτος. Συνεπῶς, ἐὰν ἀπὸ τὴν συζήτησιν βγῇ, ὅτι ὁ κ. Στρᾶτος δὲν εὐθύνεται, τότε ἡ συζήτησις θὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ πολιτικοῦ ἀνδρός, πρώην ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ἀλλὰ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶναι τόσον ἁπλᾶ καὶ ἀπαλλακτικὰ τὰ γεγονότα ὅσον ἠθέλησε νὰ τὰ ἐμφανίσῃ ἐνώπιον ἡμῶν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Δύο εἶναι τὰ σκέλη τῆς συζητήσεως. Πρῶτον, ὅτι ἐχορηγήθησαν ἄδειαι κυκλοφορίας αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως ἄνευ νόμου καὶ δεύτερον ὅτι ἐπέτρεπε νὰ εἰσπράττεται ἕνα παράβολον 250 χιλιάδων παλαιᾶς ἐκδόσεως, διὰ τὰ ἰδιωτικὰ καὶ 150 χιλιάδων διὰ τὰ δημοσίας χρήσεως.

§275Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι παράβολον.

§276Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ ἔχετε συνηθίσει, κ. συνάδελφε, ὅτι παράβολον εἶναι, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καταβάλλεται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὸ εἰσέπραττον καὶ αὐτὸ καὶ μάλιστα ἦτο ὑποχρεωτικόν, διότι δὲν ἔπαιρνε κανεὶς τὴν ἄδειαν ἐὰν δὲν ἐπερνοῦσε πρῶτον ἀπὸ τὴν δεσποινίδα Παπαβραμίδου, τὸ πρᾶγμα ἔχει σχέσιν μὲ τὸ παράβολον. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ ἐπιμείνῃ, ὅτι ὁ νόμος 134)1936 τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ χορηγῇ ἀδείας. Βεβαίως, σᾶς ἀνέγνωσα τὸ κείμενον τοῦ νόμου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὸν νόμον αὐτὸν οὐδαμοῦ συνάγεται, ὅτι εἶχε δικαίωμα νὰ χορηγῇ προσωρινὰς ἀδείας. Ὁ νόμος, κύριοι συνάδελφοι, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἀπαγορεύεται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων, ἐπιτρεπομένης τῆς χορηγήσεως τοιούτων μόνον εἰς περίπτωσιν ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης καὶ κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας». Ἄρα ὁμιλεῖ περὶ κανονικῶν ἀδειῶν. Ὑπὸ τὸ κράτος τῆς 4ης Αὐγούστου, ὁπότε δὲν ὑπῆρχεν οὔτε κοινοβουλευτισμός, οὔτε ἔλεγχος, τότε ὁ ὑπουργὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἦτο πραγματικὸς δικτάτωρ, καὶ ἔλεγεν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπω νὰ χορηγῇ κανεὶς ἄλλος ἀδείας ἐκτὸς ἀπὸ ἐμένα, ὅταν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη. Ἀλλὰ ἐδῶ ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔδωσε τοιαύτας ἀδείας, ποὺ τοῦ λέγει ὁ νόμος 134)1936, ἀλλὰ ἔδωσε προσωρινὰς ἀδείας τελείως ἄλλας ἀπὸ ἐκείνας τοῦ νόμου 134. Ὑπάρχει ὅμως ἕνας ἄλλος νόμος ὁ 2367)1953, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν ἡμεῖς, εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν καὶ λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 4 παράγραφος 8: «Ἡ χορήγησις προσωρινῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας παρ’ οἱασδήποτε ἑτέρας ἀρχῆς πλὴν τῶν ἐν παραγράφῳ 6 τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ παρόντος νόμου προβλεπομένων ἀπαγορεύεται ἀπολύτως». Καὶ θὰ σᾶς παραπέμψω καὶ εἰς τὴν παράγρ. 6 τοῦ ἄρθρου 22, ἥτις λέγει: «Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ἐπιτρέπεται ἡ χορήγησις προσωρινῆς ἀδείας ὑπὸ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, ὄχι μεγαλυτέρας τῶν δύο ἡμερῶν κατὰ μῆνα, ἀπαγορευομένης τῆς χορηγήσεως τοιαύτης ἀδείας παρ’ ἄλλης ἀρχῆς». Ἐρωτῶ λοιπόν. Δυνάμει ποίου νόμου ἐχορηγήθησαν αἱ ἄδειαι αὗται;

§277Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρίσταται ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, καὶ ἑπομένως, εἶναι δυνατόν, νὰ δοθῇ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον διετυπώσατε ἀπὸ τοῦ βήματος. Δὲν εἶναι ἀναγκαῖον νὰ εἶναι αὐτοπροσώπως παρὼν ὁ κ. Στρᾶτος. Ἐπειδὴ, τὸ ἐρώτημα εἶναι καίριον, καὶ ἀμφισβητεῖ τὴν τοποθέτησιν τῆς ὑπερασπίσεως τοῦ κ. Στράτου, θὰ ἀναμένεται ἀπάντησις.

§278Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι εὐχερὲς νὰ διαψευσθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου 2367)53.

§279Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀνέφερα κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου, ὅτι ὁ νόμος αὐτός, εἶναι φορολογικὸς καὶ δὲν ἐπιτρέπει νὰ κυκλοφοροῦν αὐτοκίνητα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἐν τάξει φορολογικῶς.

§280Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις.

§281Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι κατετέθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§282Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπογράφεται καὶ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ περιέχει ἐκτὸς τῶν φορολογικῶν καὶ συγκοινωνιακὰ θέματα. Πέραν ὅμως, αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ ὁ νόμος 179551, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ ἄρθρον 1 παρ. 3 λέγει, ὅτι ἐντὸς τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ἑκάστου ἔτους, ὑποβάλλεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, γνωμοδότησις τοῦ Συμβουλίου αὐτοκινήτων περὶ τοῦ μεγίστου ἀριθμοῦ τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, ἅτινα θὰ δύνανται νὰ κυκλοφορήσουν κατὰ τὸ ἔτος αὐτό. Πιθανὸν αἱ αἰτήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ εἶναι 4–5. Ὁ Νομάρχης προτείνει 3 καὶ τὸ Ὑπουργεῖον ἐνδεχομένως δέχεται μίαν. Αὐτὸν τὸν νόμον, κ. ὑπουργέ, δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν εἴχατε ὑπ’ ὄψιν σας;

§283Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κακῶς πηγαίνουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν.

§284Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ νόμος λέγει, ὅτι ὑποβάλλονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ὅπου ἐπιλαμβάνεται ἓν 12)μελὲς συμβούλιον, καὶ ἐκδίδεται ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ, περὶ τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἀδειῶν. Ἐὰν ὁ νόμος κακῶς ἐγένετο εἶναι ζήτημα τῆς ἰδικῆς σας Κυβερνήσεως.

§285Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ νόμος 2547, λέγει, ὅτι, ὅταν ὁ ὑπουργός, χρειάζεται συμβούλιον διὰ νὰ ἀποφασίσῃ, προκειμένου περὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος, δὲν ἀπαιτεῖται τοῦτο καὶ ἀποφασίζει μόνος του. Σᾶς ἀνέφερα τὴν ἀπόφασιν τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§286Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἰς αὐτὸ δὲν διαφωνοῦμεν. Ἐδέχθητε σεῖς κατ’ ἔτος καὶ κατὰ μῆνα Φεβρουάριον σχετικὰς ἀποφάσεις τῶν Νομαρχιακῶν Συμβουλίων; Ὄχι, Τὰ περὶ Νομαρχιακῶν Συμβουλίων, τὰ ἐστείλατε περίπατον. Ναὶ μὲν δὲν εἴχατε ἀνάγκην Συμβουλίου, τῆς Γεν. Διοικήσεως ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμένετε τὴν ἀπόφασιν καὶ τὴν πρότασιν τοῦ Νομάρχου. Καὶ εἰς τοὺς φακέλλους, ὄχι μόνον πρότασις δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ οὐδὲν ἀπολύτως δικαιολογητικόν. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐφ’ ὅσον εἶχεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα ὁ κ, ὑπουργός, ὅταν ἐπήγαινεν ἡ αἴτησις εἰς τὸν κ. Στρᾶτον καὶ ἔγραφεν εἰς τὸ περιθώριον ὁ γενικὸς διευθυντὴς, «ἡ ὑπηρεσία διαφωνεῖ διότι εἶναι παράνομος», εἰς ποίαν ἐνέργειαν προέβητε κ. ὑπουργέ; Ἐλέγξατε τὸν ἁρμόδιον διευθυντήν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι εἶναι παράνομος; Λοιπόν, πῶς συμβαίνει ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν αἰτήσεων νὰ σημειοῦται τὸ παράνομον, ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως; Πράγματι, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὑποκαταστήσατε τὸν κ. ὑπουργόν, καίτοι σᾶς εἶπεν, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑπερασπίσῃ ἑαυτόν. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφε, ἐὰν σεῖς εἶσθε ὑπουργός, καὶ ἤρχετο ὁ γενικὸς διευθυντής σας καὶ ἐσημείωνεν, ὅτι αὐτὸ εἶναι παράνομον καὶ δὲν συναινεῖ, δὲν γνωρίζω, ἐὰν σεῖς θὰ ἐλέγατε: Ὄχι, δὲν εἶναι παράνομον. Τοιαύτην νοοτροπίαν μόνον εἰς τὴν πλευρὰν αὐτὴν δύναται νὰ συναντήσῃ κανείς.

§287Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν σας, τοιαύτη νοοτροπία δὲν ἔχει ὑπάρξει ποτέ; Δὲν ἐπεκράτησε ποτέ; Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε πόσας ἀδείας ἔδωσεν ὁ κ. Σπαῆς, πόσας ἀδείας ἔδωσεν ὁ κ. Μπουρδάρας;

§288Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μὴ βιάζεσθε, κ. ὑπουργέ, καὶ μὴ ὑψώνετε τὴν φωνήν σας, διότι δύναμαι νὰ σᾶς καλύψω, ἀλλὰ σᾶς λέγω τὰ ἑξῆς.

§289Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι ἡ μόνη περίπτωσις ποὺ καθίσταται δυνατόν.

§290Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἔδωσεν, ὁ κ. Σπαῆς 30, καὶ ἐσημείωσεν ὁ κ. Ξηρομερίτης ἐπὶ τῶν αἰτήσεων αὐτῶν, ὅτι δὲν συμφωνεῖ ἡ ὑπηρεσία, πράγματι διαπιστώνεται, ὅτι ἡ ὑπηρεσία δὲν συμφωνοῦσε καὶ ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀντιθέσεως πρὸς τὸν νόμον.

§291Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου δὲν θέλει νὰ ἐκδώσῃ ἀδείας.

§292Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὅταν διαπιστώνῃ ἡ ὑπηρεσία, ὅτι εἶναι παράνομοι, δὲν δύνασθε σεῖς νὰ τὴν παραπλανῆτε καὶ νὰ λέγετε, ὅτι εἶναι νόμιμοι, διότι τὰς ἐβασίσατε εἰς τὸν νόμον 134. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα δὲν δύνασθε νὰ ξεφύγετε, ἔστω καὶ ἐὰν παρενόμησεν ὁ κ. Σπαῆς καὶ ὁ κ. Ἰασωνίδης καὶ πᾶς τις ἄλλος.

§293Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐὰν θέλετε νὰ συνεννοούμεθα. Ὁμιλοῦμεν καὶ οἱ δύο Ἑλληνικά. Ἡ ὑπηρεσία λέγει, ὅτι εἶναι παράνομοι κατὰ τὸν νόμον 134. Σᾶς τὸν ἐδιάβασα τὸν νόμον καὶ σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι δὲν εἶναι παράνομοι. Ἐπειδή, συνεπῶς, ἡ ὑπηρεσία θέλει νὰ τὰς βγάλῃ παρανόμους, δὲν σημαίνει, ὅτι καὶ ἡμεῖς θὰ τὰς θεωρήσωμεν παρανόμους.

§294Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι θέμα νόμου. Εἶναι θέμα ἑρμηνείας τοῦ νόμου 134)36.

§295Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι θέμα ἁπλῆς ἀναγνώσεως καὶ ὄχι ἑρμηνείας.

§296Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ καπνίζετε σιγάρο θὰ σᾶς τὸν ἀναγνώσω ἐγώ. Ὁ νόμος 134 λέγει. «Ἀπαγορεύεται ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας, ἐπιτρεπομένης τῆς χορηγήσεως τούτων, μόνον εἰς περιπτώσεις ἐξαιρετικῆς ἀνάγκης καὶ κατόπιν εἰδικῆς ἀδείας.». Ἐδῶ, κ. ὑπουργέ, διὰ νὰ ἀναμνησθῶμεν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ποὺ ἐξεδόθη ὁ νόμος αὐτός, εἴχομεν δικτατορίαν εἰς τὸν τόπον μας. Τότε εἴχομεν καὶ ὑπουργὸν Σιδηροδρόμων καὶ τὸν εἶχεν ἐκδώσει ὁ ὑπουργὸς τῶν Σιδηροδρόμων. Τότε λέγει, ὁ ὑπουργός, ἀπαγορεύεται νὰ δίδῃ κανεὶς ἄλλος ἄδειες. Ἐγὼ ὅμως ὅταν νομίζω ὅτι ἠμπορῶ νὰ δώσω ἀδείας, δίδω. Αὐτὲς οἱ ἄδειες ποὺ εἴπατε, κ. ὑπουργέ, ὁ νόμος 134 εἰς περιπτώσεις ἐξαιρετικὰς ἦσαν δικαίωμα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς δικτατορίας. Καὶ νὰ δίδῃ τί ἀδείας; Ὁριστικὰς ἀδείας, κανονικάς. Διότι εἶχεν ἐπιτελέσει εἰς ἑαυτὸν τὸ δικαίωμα τοῦτο. Ἔρχεται ὅμως κατόπιν ἡ μεταπελευθερωτικὴ κατάστασις καὶ ἤλλαξε καὶ τὸν νόμον ποὺ σᾶς ἀνέπτυξα, διότι σεῖς δὲν ἐξεδώσατε κανονικὰς ἀδείας τοῦ νόμου 134.

§297Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δηλαδὴ μοῦ λέγετε ὅτι εἶσθε κατακριτέος, διότι ἐνῷ εἶχες δικαίωμα νὰ δώσῃς ὁριστικὰς ἀδείας ἔδωσες προσωρινάς. Πηγαίνω νὰ ξανακαπνίσω καὶ πάλιν. (Ἐξέρχεται τῆς αἰθούσης).

§298Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νὰ πᾶτε νὰ καπνίσετε ἀλλὰ θὰ εἶναι εἰς βάρος σας. Ἀπὸ τὴν χορήγησιν αὐτὴν τῶν ἀδειῶν, εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἐξυπηρετήθησαν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦσαν νὰ πλησιάσουν τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ νὰ ἀποσπάσουν, μίαν ἐγκριτικὴν ὑπογραφήν.

§299Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι, ἐξιπηρετήθη ὁ τόπος ὁλόκληρος. Αὐτὸ τὸ γνωρίζετε κ. συνάδελφε.

§300Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ φθάσω καὶ ἐκεῖ, ἀλλὰ κ. συνάδελφε, θὰ τύχετε ἀπαντήσεως εἰς ἐκεῖνο ποὺ εἴπατε εἰς τὸν κ. Μόδην, ὅτι οἱ ἐκ Βορείου Ἑλλάδος δὲν θὰ πρέπει νὰ θορυβοῦν. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξετε πάρα πολὺ σεῖς οἱ ἐκ Νοτίου Ἑλλάδος. Κύριε συνάδελφε, εἶπον ὅτι δὲν πρέπει ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ θορυβῇ, ἀλλὰ νὰ κάμνῃ ἀντιπολίτευσιν θετικὴν καὶ ὄχι ἀρνητικήν. Ἐγὼ εἶμαι Βορειοελλαδίτης. Ποῖα ἦσαν τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Στρᾶτος, ὅταν ἐχορήγει τὰς ἀδείας;

§301Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἀναπαυθῆτε καὶ σεῖς κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀναπαύσεως τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ. Σεβόμεθα τὴν ἀνάγκην τῆς μικρᾶς ἀναπαύσεως, ἀλλὰ ὡς τακτικὴ ἡ συνεχιζομένη ἀπουσία, εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ἐπερωτῶν ἔχει λόγον νὰ συνεχίσῃ μέχρι τῆς ἐπανόδου τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§302ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπερωτῶνται καὶ ὁ νῦν ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν.

§303Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ παρουσία τοῦ ὑφυπουργοῦ Συγκοινωνιῶν εἶναι τυπική. Ἀλλ’ ἐπερωτώμενος οὐσιαστικῶς εἶναι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος. Εἶναι ἀδύνατον νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀπουσίαν του καὶ θὰ συνίστων εἰς τὸν κ. συνάδελφον νὰ διακόψῃ τὴν ὁμιλειάν του μέχρις ὅτου ἀναπαυθῇ ὁριστικῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ δύο λεπτὰ ἐξῆλθεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ θὰ ἐπανέλθῃ.

§305Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκάπνισεν ἅπαξ. Φθάνει.

§306Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). (Ἐπανερχόμενος ἐντὸς τῆς αἰθούσης). Δὲν εἶναι ἐναντίον μου ἡ ἐπερώτησις. Ἐδῶ εἶμαι κ. συνάδελφοι.

§307Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τώρα μάλιστα.

§308Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν εἶμαι ἐπερωτώμενος καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχω κουρασθῆ καὶ ἐγώ.

§309Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχει ἓν θέμα τυπικὸν καὶ ἓν θέμα οὐσιαστικόν. Ἐπερωτᾶται μὲν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἀπαντᾶ ὁ πρώην ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος.

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶναι κοινοβουλευτικὸς καὶ ποτὲ δὲν θέλει νὰ ἀποφεύγῃ τοιαῦτα πράγματα.

§311Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶπε κανεὶς ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔφυγεν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον.

§312ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τυπικῶς εἶναι ἐν ἀπολύτῳ τάξει, διότι δὲν εἶναι ἐπερωτώμενος ὑπουργός.

§313Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ κ. Παπανδρέου, μὲ γνωρίζει ἀρκετὰ χρόνια ὡς τὸν πλέον κοινοβουλευτικόν. Ἡ ἐπερώτησις οὔτε κἂν χρονικῶς στρέφεται ἐναντίον μου, διότι κατετέθη τὴν 1.2.55. Τοῦ κ. Μόδη ἐστρέφετο ἐναντίον μου χρονικῶς καὶ ὄχι σήμερον ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Συνεπῶς, ἠμποροῦσα νὰ λείψω πέντε λεπτὰ μὲ ὅλα τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα.

§314Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχει καμμίαν ἔννοιαν ἡ περαιτέρω συζήτησις, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς παρίσταται. Ἀλλ’ εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῆτε ὅτι δὲν ἐπερωτᾶσθε, διότι ὁ ἴδιος διαψεύδετε τὸν ἑαυτόν σας. Ἄλλωστε ἡ ἐπερώτησις ἐγενικεύθη καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν προεκτείνεται ἡ ἀρχικὴ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἐγενικεύθη.

§315Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν προεκτείνεται καμμία ἐπερώτησις.

§316Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅταν γενικεύεται;

§317Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ὁμιλεῖ ἐπὶ τῆς ἰδικῆς του ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία κατετέθη τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1955. Χρονικῶς αὕτη δὲν στρέφεται κἂν ἐναντίον μου. Εἰς τὸν κ. Μόδην ἀπήντησα, διότι ἐστρέφετο ἡ ἐπερώτησίς του ἐναντίον μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, νὰ μείνω καὶ νὰ ἀπαντήσω.

§318Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶπε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ κ. Ροδόπουλος, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι κάπως σόλοικον καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ βάλωμεν εἰς ἕνα καλοῦπι. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κριθῇ ἕνας ἁπλοῦς βουλευτής. Ἀλλὰ παραδέχεται ὁ κ. Στρᾶτος, ὅτι κρίνεται, καὶ δι’ αὐτὸ ἀπαντᾷ.

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Θεοχαρίδη, ψέγει τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔδωσε τὰς ἀδείας τὰς ὁποίας ἔδωσε καὶ ὀφείλει νὰ τὰς ὁριστικοποιήσῃ. Αὐτὸ εἶναι γενικόν.

§320Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἢ δὲν ἔπρεπε νὰ δοθοῦν, ἢ ἐφ’ ὅσον ἐδόθησαν ἔπρεπε νὰ ὁριστικοποιηθοῦν.

§321Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Μόδη στρέφεται κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Βορείου Ἑλλάδος καὶ κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν. Ἑπομένως, ὁ στρατηγὸς Κοσμᾶς καὶ ἐγὼ εἴμεθα ὑπεύθυνοι διὰ νὰ δώσωμεν τὴν ἀπάντησιν. Ἀναμφισβητήτως ὁ κ. συνάδελφος ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν προηγουμένην ἐπερώτησιν τοῦ κ. Μόδη καὶ εὑρίσκεται, ὑποθέτω, εἰς κάποιαν δυσχέρειαν ὑποστηρίζων ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὅτι ὁ ὑπουργὸς Γενικὸς Διοικητὴς Βορ. Ἑλλάδος ἐξέδιδεν ἀδείας παρανόμως, ἐν συνεχείᾳ δὲ ὑποστηρίζων τὴν ἐπερώτησιν, ὑποστηρίζει, ὅτι ὁ νέος Γενικὸς Διοικητὴς καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔχουν παρανομήσει, διότι ἔπαυσαν νὰ ἰσχύουν αἱ παράνομοι ἄδειαι, τὰς ὁποίας εἶχεν ἐκδώσει ὁ κ. Στρᾶτος. Ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσω ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά μου.

§322Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑφυπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν, εἰς τὴν ἐπερώτησίν μας λέμε, ὅτι ἢ δὲν ἔπρεπε νὰ δοθοῦν καὶ οὕτω συνάπτεται τῆς προηγουμένης ἐρωτήσεως, ἢ ἐφ’ ὅσον ἐδόθησαν νὰ ὁριστικοποιηθοῦν. Συνεπῶς, καὶ τὰ δύο μέρη καὶ τὸν πρώην ὑπουργὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ὑμᾶς ἐπερωτῶμεν τώρα.

§323Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφ. Συγκ.). Δὲν βιάζομαι καὶ δὲν θέλω νὰ προκαταλάβω τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ κ. συναδέλφου. Νομίζω ὅμως, ὅτι, ἐὰν αἱ δοθεῖσαι ἄδειαι ἦσαν παράνομοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέμε, ὁ νέος ὑπουργός, διατί δὲν ἀνέχεται τὰς παρανόμους ἀδείας. Ὑποθέτω εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τηροῦνται οἱ κανόνες περὶ ἀντιφατικῶν ἐνστάσεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας. Ἢ εἶναι παράνομοι αἱ ἄδειαι καὶ πρέπει βάσει αὐτοῦ νὰ προχωρήσωμεν, ἢ δὲν εἶναι παράνομοι καὶ τότε νὰ ἐλέγξητε τὸν νέον ὑπουργὸν διατί δὲν ἠνέχθη τὰς ἀδείας αὐτάς.

§324Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐλέγχεσθε καὶ διὰ τὸ ἓν καὶ διὰ τὸ ἄλλο. Πέραν τοῦ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἶχεν ἁρμοδιότητα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βορ. Ἑλλάδος νὰ ἐκδίδῃ προσωρινὰς ἀδείας, πιστεύω, ὅτι καὶ σεῖς εἰς τὴν ψυχήν σας καὶ εἰς τὸν Κομματικὸν πατριωτισμόν, δὲν δύνασθε νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι αἱ ἄδειαι δὲν ἦσαν παράνομοι καὶ δι’ αὐτὸ ὁ διάδοχος τοῦ κ. Στράτου, ἠθέλησε νὰ σταματήσῃ τὰς ἀδείας καὶ ἀνεκάλεσεν ὅλας τὰς ἀδείας καὶ ἔχουν ἐγκλεισθῆ εἰς τὰ διάφορα γκαρὰζ τὰ αὐτοκίνητα αὐτά.

§325Γ. ΚΟΣΜΑΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδ.). Δὲν ἀκύρωσα τὰς ἀδείας αὐτάς, εἶχον σταματήσει ἅμα τῇ ἀναλήψει τῶν καθηκόντων μου.

§326Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ποῖος διέταξε τὴν τροχαίαν νὰ τοὺς συλλαμβάνῃ;

§327Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ κ. Καραμανλῆς εἶπεν, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς τὰς ἐσταμάτησε.

§328Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἡ τροχαία συνελάμβανε ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐκυκλοφόρουν ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀδείας, οὔτε κἂν προσωρινῆς.

§329Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτοὶ ποὺ ἐκυκλοφόρουν μὲ προσωρινὰς ἀδείας, διετάχθησαν νὰ σταματήσουν τὴν κυκλοφορίαν;

§330Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Οὐδεμία ἀνεκλήθη, δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ λέμε ἀνακριβείας, καλῇ τῇ πίστει βέβαια. Δὲν ἀνεκάλεσα τὰς ἀδείας οὔτε ἐγώ, οὔτε ὁ κ. συνάδελφος.

§331Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Προχωρῶ περαιτέρω εἰς τὴν σκέψιν μου καὶ λέγω: ποῖα κριτήρια ἦσαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐβοήθησαν τὸν κ. πρώην ὑπουργὸν τῆς Βορ. Ἑλλάδος διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸν αʹ καὶ νὰ μὴ δώσῃ εἰς τὸν βʹ ἄδειαν κυκλοφορίας; Ποῖα ἦσαν τὰ κριτήρια τὰ νόμιμα; Διότι, ἐὰν πράγματι ἐπληροφορεῖτο ὁ κόσμος τῆς Βορ. Ἑλλάδος, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἤθελε νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀπὸ ἀπόψεως αὐτοκινήτων δημ. χρήσεως νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι χιλιάδες αἰτήσεις θὰ ἐκκρεμοῦσαν ἐνώπιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἀλλά, αἱ ἄδειαι αὐταί, ἐχορηγοῦντο μεμετρημέναι καὶ δι’ ὡρισμένους, καὶ χωρὶς νὰ γίνεται πολὺς ντόρος εἰς τὸν κόσμον, διότι ἐὰν τὸ ἐπληροφοροῦντο, πᾶς τις ἠδύνατο νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν εἰς τὸν ὑπουργὸν νὰ τύχῃ ἀδείας. Τὰ ὀνόματα, πῶς τὰ ἐξεχώρησεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ πῶς τὰ διέκρινε, νομίζω, ὅτι τὸ ἀντιλαμβάνεσθε ὅσοι μὲ ἀκοῦτε. Ἐὰν ὑπῆρξε ζημία τοῦ Δημοσίου ἢ ὄχι, κ. συνάδελφοι, σᾶς λέγω ὅτι ὑπῆρξε καὶ μεγάλη ζημία ὑπῆρξεν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, πρῶτον διότι ἐφ’ ὅσον αἱ αἰτήσεις δὲν παρηκολουθοῦντο ἀπὸ τὸ συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον περὶ ἀγορᾶς ὑπὸ τοῦ αἰτοῦντος ἄδειαν αὐτοκινήτου, ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία κατάχρησις τοῦ δικαιώματος, νὰ εἶναι τὸ αὐτοκίνητο ἐπ’ ὀνόματί μου καὶ νὰ βγάλῃ ἄδειαν ὁ βʹ διὰ τὸν ἀριθμὸν τοῦ αὐτοκινήτου, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς ἐμέ, ἐνῷ κανονικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδείξῃ ὁ αἰτῶν, ὅτι τὸ αὐτοκίνητον εἶναι ἰδικόν του. Διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰ συμβολαιογραφικὰ ἔξοδα, τὰ χαρτόσημα τοῦ Δημοσίου, δὲν προσεκόμιζον συμβολαιογραφικὸν ἔγγραφον ἀγοραπωλησίας. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδοθοῦν ἄδειαι προσωρινῆς κυκλοφορίας καὶ χωρὶς ἔγγραφον συμβολαιογραφικόν, τὸ πρᾶγμα δὲν ἦτο μόνον νὰ μὴ ὑποστοῦν τὸν φόρον τοῦ χαρτοσήμου. Δευτέρα περίπτωσις, ὅπου ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ φοροδιαφυγή: Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ αὐτοκίνητα φορολογοῦνται ἀναλόγως τῆς ἱπποδυνάμεως. Εἰς τὴν ἄδειαν δὲν ἀνεγράφετο, διότι δὲν ὑπῆρχε συμβόλαιον εἰς τὴν αἴτησιν διὰ νὰ εἶναι γνωστὸν ποίας ἱπποδυνάμεως εἶναι τὸ αὐτοκίνητον. Διὰ νὰ γίνῃ ὁ λογαριασμὸς τοῦ φόρου ἀνέγραφον ἕναν ἀριθμὸν ἱπποδυνάμεως καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ ἀνεγράφετο ἡ ἄδεια καὶ ἐπήγαινε κατόπιν εἰς τὴν ἐφορίαν.

§332Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν ἐγένετο οὕτω. Διατί λέγετε πράγματα ποὺ δὲν ἔχετε ἐξακριβώσει; Νὰ εἴπητε ἀπὸ ποῦ τὸ ἔχετε ἐξακριβώσει.

§333Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν εἴχατε οὐδὲν ἀποδεικτικὸν στοχεῖον ποίας ἱπποδυνάμεως ἦτο τὸ αὐτοκίνητον, ποὺ ἐχορηγούσατε ἄδειαν προσωρινῆς κυκλοφορίας. Ὁ ἐπιθεωρητὴς κ. Νάνες, εἶπεν, ὅτι αἱ αἰτήσεις συνωδεύοντο ἄνευ δικαιολογητικῶν καὶ εἰς ὡρισμένας μόνον περιπτώσεις εἶχον συμβόλαιον ἀγορᾶς.

§334Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Αἱ αἰτήσεις, ὄχι ἡ ἔκδοσις τῶν ἀδειῶν.

§335Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πότε ἐλαμβάνατε γνῶσιν τοῦ συμβολαίου;

§336Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὅταν πᾶτε μίαν αἴτησιν, πᾶτε καὶ ὅλα τὰ χαρτιὰ μαζί; Ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπήγαινον εἰς τὸν ἔφορον ὅλα μαζὶ βάσει τῶν ὁποίων ὁ ἔφορος ἐφορολόγει.

§337Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν προσκομίζετο τὸ συμβόλαιον.

§338Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ λέτε σεῖς.

§339Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὸ λέγει ὁ κ. Νάνες.

§340Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἰς τὴν αἴτησιν, δὲν προσεκόμιζον τὸ συμβόλαιον, ὄχι εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀδείας.

§341Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. Νάνες λέγει, ὅτι ἀπὸ τὸν ἔλεγχον ποὺ ἔκαμε δὲν ὑπῆρχον δικαιολογητικὰ καὶ ἐξέδιδον ἄνευ δικαιολογητικῶν τὰς προσωρινὰς ἀδείας. Ὁ κ. Νάνες εἶναι ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ δύνασθε νὰ τὸν καλέσετε εἰς ἀπολογίαν.

§342Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ λέγουν καὶ οἱ φάκελλοι.

§343Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐκάματε κανένα ἔλεγχον εἰς τὴν ἐφορίαν κ. συνάδελφε;

§344Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν πήγαμε εἰς τὴν Ἐφορίαν. Εἰς σᾶς πήγαμε, εἰς τοὺς φακέλλους βάσει τῶν ὁποίων ἐδώσατε τὰς ἀδείας.

§345Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἰς τὴν ἀπόφασιν δὲν γίνεται μνεία τῶν συμβολαιογραφικῶν ἐγγράφων, εἶναι τυπικὴ ἡ ἄδεια. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει κανένας τρόπος νὰ σᾶς ἐλέγξωμεν ἐὰν πράγματι σᾶς προσεκόμισαν τὰ χαρτιὰ ἢ ὄχι. Ἡμεῖς ποὺ κάμνομεν τὸν ἔλεγχον δυνάμεθα νὰ κάμνωμεν τὴν σκέψιν, ὅτι ἐξεδώσατε τὰς ἀδείας ἄνευ συμβολαιογραφικῶν ἐγγράφων. Σεῖς ὅμως δὲν εἶσθε εἰς θέσιν ἀπόψε νὰ εἴπητε, ὅτι πράγματι τὰς ἐξεδώσατε βάσει αὐτῶν, διότι ἐὰν ἠθέλατε νὰ εἴχετε προστατεύσει τὸν ἑαυτόν σας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρετε ἅπαντα τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ συμβολαιογραφικὰ ἔγγραφα εἰς τὰς προσωρινὰς ἀδείας διὰ νὰ εἴμεθα ἥσυχοι ὅτι δὲν ἐγένετο φοροδιαφυγή.

§346Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε συνάδελφε, σεῖς ἐλέγχετε, δὲν ἐλέγχω ἐγώ. Σεῖς πρέπει νὰ φέρετε στοιχεῖα καὶ ὄχι ἄνευ στοιχείων νὰ ἐλέγχετε μὲ λόγια. Εἶναι εὔκολος μὲ λόγια ὁ ἔλεγχος.

§347Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἰς τὰς ἀδείας πρέπει νὰ ἀναγράφωνται ἅπαντα τὰ στοιχεῖα διὰ μίαν νομιμότητα.

§348Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἀναγράφονται. Φαίνεται δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὰ στοιχεῖα.

§349Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐρωτᾶμε, κ. συνάδελφοι, ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη τῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν; Θὰ κυκλοφοροῦν ἢ ὄχι; Τί θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις; Εἶναι ἀληθὲς, ὅτι τό Συγκοινωνιακόν μας πρόβλημα δὲν τὸ ἔχομεν ἀντιμετωπίσει καὶ πράγματι ὁμολογῶ ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ κενὰ καὶ πολλαὶ ἀνάγκαι ποὺ πρέπει νὰ καλυφθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὰ κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα, ἐρωτῶ τί θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις, θὰ τὰ θέσῃ εἰς κυκλοφορίαν, θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ κυκλοφοροῦν ἢ ὄχι; Πράγματι ἔχομεν ἀνάγκην ἀπὸ ἀπόψεως κυκλοφορίας αὐτοκινήτων, ἀλλά, λέγω, διατί νὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι πῆραν αὐτοκίνητα καὶ νὰ μὴ εἶναι καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἐπίσης ἔχουν ἴσα δικαιώματα καὶ εὑρίσκονται ἀπὸ ἀπόψεως ἴσης μεταχειρίσεως εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πῆραν τὰς προσωρινὰς ἀδείας. Διατί, λέγω, θὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι πράγματι ὑπάρχουν μὲ αὐτοὺς καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι καὶ μὲ ἄλλους;

§350Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν;

§351Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ναί, καίτοι δὲν εἶσθε σεῖς ὁ ἁρμόδιος. Αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις, κ. ὑπουργέ, ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν ὁ ὁποῖος καὶ θὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα.

§352Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διότι εἴπετε κἄτι τι τὸ ὁποῖον ἀπηυθύνετο πρὸς ἐμέ: «Διατί θὰ πάρουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι πῆραν τὰς προσωρινὰς ἀδείας καὶ ὄχι οἱ ἄλλοι».

§353Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ διατί ἐδώσατε εἰς αὐτοὺς μόνον, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὰ ἴδια κριτήρια νὰ τύχουν ἀδείας καὶ ἄλλοι δικαιοῦχοι εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν Β. Ἑλλάδος.

§354Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὰ 9,5 δέκατα τῶν λαβόντων τὰς ἀδείας ἔχουν ἀγοράσει τὰ αὐτοκίνητά των ἀπὸ τὸν ΟΔΙΣΥ καὶ τὸ ΜΤΣ, δηλαδὴ ἀπὸ Κρατικοὺς Ὀργανισμούς. Δηλαδὴ τιμίως καὶ εὐσυνειδήτως πρέπει νὰ τοὺς δώσωμεν.

§355Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πράγματι ἔτσι εἶναι. Ὅταν ὅμως, κ. ὑπουργέ, ἐπῆγαν νὰ ἀγοράσουν ἀπὸ τὸν ΟΔΙΣΥ καὶ τὸ ΜΤΣ αὐτοκίνητα, δὲν ἀνελάμβανεν οὐδεμία Κρατικὴ Ὑπηρεσία τὴν ὑποχρέωσιν αὐτήν, ὅτι δηλ. θὰ τοὺς ἐφοδιάσῃ καὶ μὲ ἀδείας δημοσίας χρήσεως. Τὰ ἔπαιρναν ἐν γνώσει, ὅτι δὲν ἔχουν ἀδείας.

§356Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διατί τὰ πῆραν τότε, διὰ νὰ τὰ βάλουν εἰς τὴν βιτρίνα νὰ τὰ βλέπουν;

§357Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐλπίζω νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἀπὸ τὸ ΜΤΣ καὶ τὸν ΟΔΙΣΥ ἦτο δυνατὸν ὁ οἱοσδήποτε ἤθελε συμμεθέξει εἰς διαγωνισμόν, πλειοδοτικὴν δημοπρασίαν, νὰ πάρῃ αὐτοκίνητον. Καὶ ἐρωτῶ, θὰ ἔπαιρναν λοιπὸν καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην οἰκονομικήν, νὰ ζήσουν ἀπὸ τὸ αὐτοκίνητον, θὰ ἔπαιρναν καὶ αὐτοὶ αὐτοκίνητον καὶ θὰ ἔλεγον, κατὰ τὴν ἰδικήν σας σκέψιν, κ. ὑπουργέ, ἐγὼ τὸ πῆρα τὸ αὐτοκίνητον, τί νὰ τὸ κάμω τώρα; Νὰ τὸ κλείσω εἰς τὸ γκαράζ; Ἔστω καὶ ἂν ἦσαν ἔμποροι, ἔστω καὶ ἂν ἦσαν πλούσιοι;

§358Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ἐξητάζετο ὁ αἰτῶν τὴν ἄδειαν.

§359Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἐξητάζετο, δὲν εἶπε τέτοιο πρᾶγμα ὁ κ. ὑπουργός. Κύριε Καρότση, σεῖς δὲν ἀνεμείχθητε εἰς τὴν ὑπόθεσιν καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ξεύρετε ποῖα κριτήρια ἔλαβεν ὁ κ. ὑπουργός...

§360Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Ὡς βουλευτὴς Βορ. Ἑλλάδος γνωρίζω πῶς ἔχει τὸ θέμα καὶ τὸ γνωρίζετε καὶ σεῖς.

§361Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπ’ αὐτῶν ἀναμένω ἀπάντησιν. Νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις τί σκέπτεται νὰ κάμῃ. Ἐπίσης νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ συγκοινωνιακόν μας πρόβλημα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν κάθε ἡμέρα, εἰς τὰ ἐξημερώματα, νὰ εὑρίσκωνται ἄδειαι εἰς 500 ἀνθρώπους εἰς τὴν Βορ. Ἑλλάδα. Διατί λοιπὸν ἔτσι νὰ ξαφνιάζωμε τὸν λαὸν τῆς Βορ. Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴ ξεύρῃ, ὅτι ὑπάρχει ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος καθορίζει σειρὰν προτιμήσεως, ὅτι ἔχομεν ἐν πάσῃ περιπτώσει ἕνα εὐνομούμενον Κράτος; Πρέπει νὰ ξεύρῃ ὁ κόσμος, ὅτι ὑπάρχει ὁ νόμος καὶ δὲν εἶναι εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος νὰ δίδῃ ἄδειαν εἰς τὸν Α καὶ ὄχι εἰς τὸν Β. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ δεύτερον θέμα, κ. συνάδελφοι, τὸ θέμα τῶν χρημάτων τὰ ὁποῖα ἐκαλοῦντο νὰ καταβάλλουν οἱ λαβόντες ἀδείας εἴτε δημοσίας εἴτε ἰδιωτικῆς χρήσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς κατηγορίας αὐτῆς δικαιολογούμενος, ὅτι αὐτὴ ἡ συνήθεια ἐξηκολούθει νὰ χρονολογῆται ἀπὸ παλαιοτέρας ἐποχῆς, ἤτοι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ κ. Ἰασωνίδη, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἡ διαφορὰ ὅμως εἶναι ὅτι, ἐπὶ μὲν τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Ἰασωνίδη εἶχε συμφωνηθῆ, μεταξὺ τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου, ὅτι πράγματι διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Γεν. Διοικήσεως, τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν 18 αὐτῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, τῶν παυθέντων διότι κατηργήθη ἡ ὑπηρεσία τῶν καυσίμων καὶ ἐδέχθησαν οἱ αὐτοκινητισταί, νὰ καταβάλουν ἀρχικῶς 30 δρχ. καὶ ἀργότερον 50. Λέγεται, ὅμως πως, ὅτι ὁ κ. Στρᾶτος χωρὶς νὰ ἐρωτήσῃ τοὺς δωρητὰς τῶν 50 δραχμῶν αὐξάνει κατὰ τρόπον δικαιωματικὸν ὡς ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος καὶ μὴ δίδοντας εἰς οὐδένα λογαριασμόν, ἀπὸ 50 εἰς 100 δρχ. διὰ τὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως καὶ ἀπὸ 150 εἰς 200 διὰ τὰ ἰδιωτικῆς χρήσεως, χωρὶς νὰ ἐρωτηθῇ ὁ αὐτοκινητιστικὸς κόσμος. Καὶ ἐρωτῶ: Αὐτὴν τὴν αὔξησιν τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ἄνευ τῆς συναινέσεως τῶν δωρητῶν τῶν ἀρχικῶν, νομίζει ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι νόμιμος; Κύριοι συνάδελφοι, ἀπόψε, ἐὰν ἤκουσα καλῶς, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὁ νῦν ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος, ὅτι εὑρῆκεν ἕνα ὑπόλοιπον 700 χιλιάδων νέων δρχ. Ἀντιλαμβάνεσθε δηλαδὴ τί χαράτσι ἦτο αὐτὸ ἔναντι τοῦ αὐτοκινητιστικοῦ κόσμου, ὥστε καὶ νὰ εἶχε καὶ περίσσευμα ἐπληρώνοντο οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀπησχολημένοι διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν αὐτοκινήτων καὶ ἐπερίσσευαν. Καὶ μάλιστα, λέγει ὁ κ. τέως Γεν. Γραμματεὺς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐπληρώνομεν τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους μᾶς χρειάζονται καὶ ὀλίγα χρήματα διὰ νὰ δώσωμεν καὶ εἰς τοὺς πτωχοὺς ποὺ ἔρχονται καὶ περνοῦν ἀπὸ τὴν Γεν. Διοίκησιν. Κατάθεσις τοῦ δικηγόρου Παπακωνσταντίνου ἐκ Θεσσαλονίκης: «Μοῦ εἶπεν ὁ Γεν. Γραμματεύς, ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ φίλος μου, δὲν τὸ ἐπερίμενα αὐτὸ ἀπὸ ἐσένα. Τὸ ποσὸν διατίθεται διὰ τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους καὶ δι’ ὡρισμένους πτωχοὺς τῆς Γεν. Διοικήσεως Μακεδονίας...

§362Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἐμοῦ διαχειριζομένου χρήματα δὲν ὑπάρχει κίνδυνος.

§363Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος. Δὲν σᾶς τὸ λέγω ἐγώ· τὸ λέγει ὁ δικηγόρος εἰς τὸν ὁποῖον τὰ εἶπεν ὁ κ. Γεν. Γραμματεύς, ὅταν ἐπῆγε νὰ πληρώσῃ καὶ διεμαρτυρήθη.

§364Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ὑπάρχει πλήρης πίναξ διαχειρίσεως, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ εἶναι ἐπίμαχον αὐτὸ τὸ θέμα, κατὰ ποῖον τρόπον διετέθη τὸ ποσόν;

§365Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ ὑπάρχῃ, δεδομένου, ὅτι τὰ χρήματα κατεβάλοντο, εἴτε δι’ ὑπογραφῆς ἰδικῆς μου, εἴτε τοῦ ἀναπληρωτοῦ μου, ὅταν ἐγὼ ἀπουσίαζον. Θὰ ὑπάρχῃ πλήρης πίναξ.

§366Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δέν ὑπάρχει.

§367Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διὰ νὰ περισσεύουν 700 χιλ. δραχμὲς ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἡ διαχείρισις ἦτο μᾶλλον αὐστηρά, αὐστηροτάτη.

§368Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἄλλο εἶναι τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνα. Ὁ κ. συνάδελφος ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ, ἀντλεῖ ἀπὸ μίαν κατάθεσιν ἑνὸς δικηγόρου διὰ νὰ συναγάγῃ συμπεράσματα, ὅτι διετίθεντο κατὰ τὸν ἕνα ἢ κατὰ τὸν ἄλλον τρόπον τὰ ποσά. Περὶ τοῦ ἐὰν διετίθεντο κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον θὰ ὑπάρχῃ ἕνας πλήρης πίναξ καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ ὑπάρχῃ ὁ πίναξ αὐτὸς εἰς τὸν φάκελλον.

§369Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὄχι.

§370Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι γνωστὴ ἡ διάθεσις;

§371Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§372Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ.

§373Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Λέγουν, ὅτι κατετίθεντο τὰ χρήματα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ μὲ ἐντολὰς ἐγένοντο αἱ ἀναλήψεις. Καὶ λέγω ἐγὼ τώρα...

§374Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ, ἀσφαλῶς ἡ Κυβέρνησις θὰ προνοήσῃ νὰ κατατεθῇ ὁ πλήρης πίναξ. Εἶναι ἀδύνατον διὰ τοιαῦτα χρήματα τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο αὐθορμήτως νὰ μὴ ὑπάρχῃ λεπτομερὴς πίναξ διαχειρίσεως. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ εἰς τὸν φάκελλον, ἀσφαλῶς θὰ κατατεθῇ διότι εἶναι στοιχεῖον τοῦ συζητουμένου θέματος.

§375Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Λέγω, λοιπόν, ὅτι παρατηρεῖται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν χρημάτων τούτων κάποια ἀταξία εἰς τὸ ἑξῆς γεγονός: Παίρνομεν λεπτὰ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τοὺς αὐτοκινητιστάς. Μὲ τὰ χρήματα ὅμως αὐτὰ δὲν πληρώνομε μόνον τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν αὐτοκινητιστῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλους οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπασχολοῦνται διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ μάλιστα ἔκτακτον ὑπάλληλον ὑπηρετοῦντα εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Γεν. Γραμματέως. Κατόπιν, ἔχομεν ἕνα πλεόνασμα τὸ ὁποῖον ἔρχεται ὁ κ. Κοσμᾶς ὁ ὁποῖος τὸ φέρει ὡς Δημόσιον ἔσοδον. Μὲ ποῖον δικαίωμα τὸ ἔπραξε τοῦτο, τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ ἀνήκουν εἰς τοὺς αὐτοκινητιστάς.

§376Γ. ΚΟΣΜΑΣ (Ὑπ. Β. Ἑλλάδος). Τί ἔπρεπε νὰ τὸ κάμω τὸ ὑπόλοιπον αὐτὸ κ. συνάδελφε; Εἰς ποίους ἔπρεπε νὰ τὸ ἐπιτρέψω; Ἐὰν ἐξ ἄλλου ὑπάρχῃ διαφωνῶν εἷς διὰ τὴν ἐνέργειάν μου ἐκείνην, ἂς κάμῃ ἀγωγὴν κατὰ τοῦ Δημοσίου νὰ πάρῃ ὅ,τι ἔδωσε.

§377Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Βλέπετε κ. ὑπουργέ, ποὺ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εὕρητε ἄκρην, διότι κακῶς τὰ ἐπήρατε καὶ κακῶς τὰ ἐπεράσατε ὡς δημόσιον ἔσοδον καὶ πολὺ ὀρθῶς σεῖς ἔπρεπε νὰ τὰ ἀφήσετε κατατεθειμένα εἰς τὴν Τράπεζαν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἴχατε τὸ δικαίωμα νὰ τὰ περάσετε ὡς δημόσιον ἔσοδον. Οὔτε εἶναι σοβαρὸν τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ πρέπει νὰ κάμουν ἀγωγὴν κατὰ τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν εἴσπραξιν 100 δραχμῶν.

§378Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἴπατε κ. συνάδελφε καὶ κατηγορήσατε ἡμᾶς διότι, ἐκ τῶν χρημάτων τούτων ἐπληρώνετο ἔκτακτος ὑπάλληλος ὑπηρετῶν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Γεν. Γραμματέως.

§379Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶπον, ἀνέγνωσα κατάθεσιν τοῦ Νικηφορίδη ὑπαλλήλου τῆς Γεν. Διοικήσεως, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἔκτακτος ὑπάλληλος ἀπασχολούμενος εἰς ἄλλα τμήματα τῆς Γεν. Διοικήσεως πληρώνεται ἀπὸ τὰ χρήματα αὐτά.

§380Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὅμως τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς μίαν διαταγήν. Λέγει ἡ διαταγὴ αὐτὴ, ὅτι προσλαμβάνομεν τοὺς ἑξῆς ὑπαλλήλους α, β, γ, δ, διὰ νὰ μὴ ἀναφέρω ὀνόματα, οἱ ὁποῖοι θὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἁρμοδίαν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν αὐτοκινητιστῶν καὶ περαιτέρω ἡ δακτυλογράφος αʹ, ἡ ὁποία θ’ ἀπασχοληθῇ εἰς τὸ ἰδιαίτερον γραφεῖον.

§381Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τίνος εἶναι ἡ διαταγὴ αὐτή, κ. ὑπουργέ;

§382Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τοῦ κ. Ἰασωνίδη. Βλέπετε, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον δι’ ὅσα λέγετε.

§383Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μὲ αὐτὰ, κ. ὑπουργέ, δὲν ἀπαλλάσσεσθε τῆς εὐθύνης.

§384Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω ὅτι ἀνακύπτουν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας εἰς τὴν συζήτησιν τρία ἐρωτήματα πρὸς τὸ παρόν, ἐπὶ τῶν ὁποίων βεβαίως θὰ ὑπάρχῃ μία συγκεκριμένη ἀπάντησις. Πρῶτον: Ἡ αὔξησις τῆς προσφορᾶς ἔγινε διὰ τῆς πρωτοβουλίας τῶν προσφερόντων, ἢ διὰ τῆς πρωτοβουλίας τοῦ ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον ἐρώτημα. Ἐρώτημα δεύτερον: Τὰ εἰσπραττόμενα ποσὰ διετέθησαν ἀποκλειστικῶς, διὰ τοὺς σκοποὺς τοὺς ἀφορῶντας τὸ ἐνδιαφέρον τῶν προσφερόντων, ἢ καὶ εἰς ἄλλους σκοπούς; Καὶ τρίτον, τὸ σύνολον τῆς διαχειρίσεως εὑρίσκεται καταχωρημένον εἰς ἕνα τακτικὸν ἀπολογισμὸν, ὁ ὁποῖος θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν; Ὑπάρχουν τρία ἐρωτήματα.

§385Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διὰ νὰ τελειώσω τὸν λόγον μου ἔχω νὰ κάμω μίαν πρότασιν. Διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν ἔγινε μία ἀταξία πέριξ τῆς διαχειρίσεως τῶν χρημάτων αὐτῶν καὶ ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε δικαίωμα νὰ ἐκδίδῃ τοιαύτας ἀδείας ἢ ὄχι, νομίζω, δὲν εἴμεθα αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρόχειροι ν’ ἀπαντήσωμεν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα ἐν γνώσει τῶν διατάξεων τῶν σχετικῶν νόμων. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ συσταθῇ μία ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴ καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ πόρισμα ταύτης θ’ ἀπαλλάσσῃ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι πρῶτοι ἡμεῖς θὰ τὸ δεχθῶμεν μὲ καλωσύνην καὶ ἀγάπην. Καὶ πράγματι, θὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς διεχειρίσθη καὶ νομίμως καὶ ὀρθῶς ἐχρησιμοποίησε τὰ δικαιώματά του. Ἀλλὰ ὅταν ὅμως δὲν θὰ δεχθῆτε τὴν πρότασίν μου δὲν νομίζω, ὅτι εἰς τὰς ψυχάς σας δὲν θὰ μείνουν ὡρισμέναι ἀμφιβολίαι, ἐὰν πράγματι ὀρθῶς εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ αὔξησιν ἐκείνου τοῦ χρηματικοῦ ποσοῦ καὶ νὰ ἐκδώσῃ ἀδείας, μήπως —λέγω— νομίζετε, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συσταθῇ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή; Τοῦτο ἄλλωστε θὰ ἦτο πρὸς ὄφελος τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Λοιπὸν, ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἐρωτημάτων κ. ὑπουργὲ Βορ. Ἑλλάδος καὶ κ. ὑφυπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀναμένομεν ἀπάντησιν, εἴτε νὰ μᾶς δώσετε μίαν σαφῆ εἰκόνα, πῶς διεχειρίσθητε τὰ χρήματα αὐτὰ καὶ νὰ μᾶς εἴπητε, τί σκέπτεσθε νὰ κάμετε καὶ πῶς σκέπτεσθε νὰ ἀντιμετωπίσετε τὸ θέμα τὸ συγκοινωνιακόν, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ δίδετε 300 ἀδείας, εἰς ἀνθρώπους, καὶ νὰ μὴ κυκλοφοροῦν, διὰ νὰ ἠξεύρωμεν, πὼς θὰ ἠμπορῇ τέλος πάντων ὁ κάθε ἕνας εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ διεκδικῇ τὸ δίκαιόν του.

§386Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Ἐπὶ μὲν τοῦ θέματος τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς, τοῦ παραβόλου καὶ τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, τὸ Ὑφυπουρ. Συγκοινωνιῶν θὰ δώσῃ ἀπάντησιν ἀφοῦ ἀκούσῃ ὅλους τοὺς ρήτορας, τοὺς ἐγγεγραμμένους καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐπεθύμουν, ὅμως, νὰ ὑποβάλω θερμὴν παράκλησιν εἰς τὸν μόλις κατελθόντα τοῦ βήματος, νὰ συνοψίσῃ τὶ καταλογίζει εἰς τὰς πράξεις τῆς Γεν. Διοικήσεως καὶ τὶ καταλογίζει εἰς τὸν διάδοχον τοῦ ὑπουργοῦ Βορ. Ἑλλάδος, τὸν κ. Κοσμᾶν καὶ τὶ καταλογίζει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναλάβῃ ἕκαστος τὰς εὐθύνας του. Νὰ δηλώσῃ λοιπόν, εὐθέως καὶ κατηγορηματικῶς ὁ κ. συνάδελφος, ἂν θεωρῇ παρανόμους τὰς πράξεις τοῦ κ. Στράτου καὶ παρὰ τοῦτο ζητᾷ νὰ συνεχίσῃ τὴν παρανομίαν ταύτην καὶ ὁ διάδοχός του, διότι τοῦτο ἀντελήφθην.

§387Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Δηλῶ κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀναλαμβάνω τὰς εὐθύνας ὅλων τῶν πράξεων. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§388Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐξακολουθοῦμε νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Βορ. Ἑλλάδος, ὁ κ. Στρᾶτος, δὲν εἶχε κανένα δικαίωμα νὰ ἐκδώσῃ προσωρινὰς ἀδείας διὰ αὐτοκίνητα δημοσίας χρήσεως, εἴτε φορτηγά, εἴτε ἐπιβατηγά. Δι’ αὐτό, προτείνομεν, νὰ γίνῃ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή. (Διαμαρτυρίαι). Μὴ μὲ διακόπτετε. Ἐὰν ὅμως θεωρῶ νομίμους τὰς ἀδείας, ἂς ἐπιτρέψῃ ὁ νῦν ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος, τὴν συνέχισιν. Ἀλλά, ὁ κ. ὑπουργός, ὁ νῦν, ἐμμένει εἰς τὴν ἄρνησιν χορηγήσεως προσωρινῶν ἀδειῶν. Ἐὰν ζητήσωμεν αὔριον ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν κ. Κοσμᾶν νὰ μᾶς δώσῃ ἀδείας, προσωρινάς, διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Βορ. Ἑλλάδος, δὲν θὰ μᾶς δώσῃ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διὰ νεύματος μᾶς ἀπήντησεν, ὄχι.

§389Γ. ΚΟΣΜΑΣ. (Ὑπουρ. Βορείου Ἑλλάδος). Ἐκτός, ἐὰν κρίνῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει νὰ δοθοῦν.

§390Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Σεῖς ὡς ὑπουργός, δύνασθε νὰ ἀναλάβετε τὴν εὐθύνην χορηγήσεως τοιούτων ἀδειῶν;

§391Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Ὄχι.

§392Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, πρέπει νὰ ἔχουν τὸ θάρρος τῆς γνώμης των καὶ νὰ ἀναλάβουν τὰς εὐθύνας των. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἰσχύει μόνον διὰ τοὺς ὑπουργοὺς καὶ τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως. Ἰσχύει καὶ διὰ τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰ ὁποῖα ἐλέγχουσι τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπ’ αὑτοῦ θὰ ἤθελον νὰ λάβῃ θέσιν ὁ κ. συνάδελφος.

§393Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔλαβον.

§394Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Δὲν ἐλάβετε. Ἐκάματε ἁπλῶς ἀντιφατικὰς ἐπικρίσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§395Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν ἐπανέρχεται εἰς τὸ ἐρώτημα, κατεχόμενος ἀπὸ τὴν ἐλπίδα ὅτι συνέλαβε ἕναν κλοιόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶναι δύσκολον νὰ ἐξέλθῃ ὁ συνάδελφος, ποὺ ἐρώτησε. Ἡ κατηγορία ποὺ διετυπώθη ὑπῆρξε σαφὴς καὶ βάσιμος. Εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις στερεῖται μιᾶς συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς, διότι ἐπὶ ἔτη συνεχίζει τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς συγκοινωνίας, μὲ προσωρινὰς ἀδείας. Θέμα νομιμότητος εἶναι ἄλλον καὶ θὰ τὸ συζητήσωμε. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῆς οὐσίας τῆς πολιτικῆς σας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρῆται μία Κυβέρνησις, ὅτι ἔχει συγκοινωνιακὴν πολιτικήν, ὅταν ἐπὶ ἔτη τὴν ἀντιμετωπίζει μὲ τὸ σύστημα τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. Διότι, ἢ ὑπάρχει ἀνάγκη ἀδειῶν καὶ ρυθμίσεως κατὰ τρόπον νόμιμον, ὀργανικόν, πολιτικόν, ἢ δὲν ὑπάρχει καὶ δὲν ἐκδίδονται. Διαπίστωσις λοιπὸν πρώτη, τὴν ὁποίαν ἤθελε νὰ κάμῃ ὁ συνάδελφος, ἡ Κυβέρνησις στερεῖται συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς, διότι ὁ ἐμπειρικός, ὁ σπασμωδικός, ὁ ἐφήμερος τρόπος τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν, διαρκείας ἐπὶ ἔτη, δὲν εἶναι πολιτική. Συμπέρασμα πρῶτον. Συμπέρασμα δεύτερον. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς ἀσυνέπειαν πολιτικὴν διότι μέχρις ἐσχάτων συνετήρει τὸ σύστημα τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν καὶ ὁ νῦν ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος μὲ τὴν κατηγορηματικότητα ποὺ τὸν χαρακτηρίζει ἀπήντησεν εἰς σχετικὴν ἐρώτησιν ὅτι ἀρνεῖται τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος τῶν προσωρινῶν ἀδειῶν. Ἔχομεν ἑπομένως, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἀποφάσεως, τῆς ἀσυνεπείας τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἑαυτόν. Αὐταὶ εἶναι αἱ δύο κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι διατυποῦνται καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀκλόνητοι καὶ ἀναπάντητοι.

§396Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ.). Ἐπὶ τῶν κατηγοριῶν τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων θὰ δοθῇ ἀπάντησις, ὅταν ὁ ὑπουργὸς θὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως. Ἦτο ἀπαραίτητος ὅμως καὶ πολύτιμος ἡ παρέμβασις τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων διὰ νὰ βοηθήσῃ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὅπως ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν δυσχέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν νομίζω ἐγὼ καὶ πιστεύουν καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι ὅτι ἔχει περιέλθει. Νομίζω ὅμως, ὅτι ὅσον πολύτιμος καὶ ἐὰν ὑπῆρξεν ἡ παρέμβασις καὶ ἡ προστασία τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, δὲν κατέστη δυνατόν, νὰ καλύψῃ τὸ κενόν, τὸ ὁποῖον ἄφησεν ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. συναδέλφου, ὁ ὁποῖος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑποστηρίζει, ὅτι ὁ Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος ἐξέδωσε παρανόμους ἀδείας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ κατηγορεῖ τὸν νῦν Διοικητὴν Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι δὲν ἀνενέωσε τὰς ἀδείας ταύτας καὶ δὲν ἐμμένει εἰς τὴν χορήγησιν νέων προσωρινῶν ἀδειῶν.

§397Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν θέλομε νὰ συνεννοηθῶμεν. Ἄλλο ἡ παράνομος ἔκδοσις ἀδειῶν καὶ ἄλλο ἡ κάλυψις κυκλοφορίας εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Αὐτὸ πρέπει νὰ ξεύρῃ ὁ κ. ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι μὲ συνέλαβε ἐν κλοιῷ. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑφυπουργός, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ συγκοινωνιακόν μας πρόβλημα. Εἶναι εἰς θέσιν; Ναί, ἢ ὄχι; Εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ τρίτον ἔτος καὶ τελευταῖον τῆς διακυβερνήσεώς της καὶ ὅμως δὲν κατώρθωσε νὰ μᾶς φέρῃ νομοσχέδιον ἀντιμετωπίσεως τοῦ συγκοινωνιακοῦ μας προβλήματος. Ἀντ’ αὐτοῦ, νομίζει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δύναται νὰ παίξῃ μὲ τὰς λέξεις. Δὲν... (δὲν ἠκούσθη)...

§398ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχουν πολλοὶ νὰ ὁμιλήσουν.

§399ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λύσωμεν, κ. Πρόεδρε, τὴν συνεδρίασιν.

§400ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖ ἡ Βουλή, ἵνα λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§401ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§402ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6,30 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)