1955.02.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50ὴ

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ἰ. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Κ. Μπακόλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, ζητοῦντος καθορισμὸν τιμῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος διὰ τὰς ἐπαρχίας ἴσης ἂν ὄχι μικροτέρας τῆς τιμῆς τοῦ διανεμομένου τοιούτου εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πρακτόρων Ταξειδίων τουρισμοῦ Βορ. Ἑλλάδος, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Νόμου 2864)54 ἐπὶ τῷ τέλει καθορισμοῦ καταβολῆς ἐγγυήσεως παρὰ τῶν ἐπαρχιακῶν τουριστικῶν γραφείων οὐχὶ ἀνωτέρας τῶν 25.000 δραχμῶν, ἄρσιν ὑφισταμένης ἀπαγορεύσεως πρὸς ἔκδοσιν ὁμαδικῶν διαβατηρίων ἐκ μέρους τῆς Γεν. Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος, ἀπαγόρευσιν διενεργείας ἐκδρομῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν παρὰ τῶν Σωματείων καὶ Συλλόγων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θ. Μαθιουδάκη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἀποζημίωσίν του διὰ τὸ κατὰ τὸ 1940 ἐπιταχθὲν αὐτοκίνητόν του καίτοι τοῦτο ἐπωλήθη ὑπὸ τοῦ Κράτους μετὰ τὴν Σ. Π. 18)44 καὶ εἰσεπράχθη παρ’ αὐτοῦ τὸ τίμημα. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῆς Κοινότητος τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας Καστρίου Ἡγουμενίτσης, ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ τετραξίου δημοτικοῦ σχολείου καὶ τοῦ διταξίου νηπιαγωγείου τῆς Κοινότητος ἅτινα σήμερον στεγάζονται εἰς ἑτοιμόρροπον κτίριον κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων Φιλιατῶν καὶ Ἡγουμενίτσης, ζητουσῶν περιορισμὸν τοῦ τόκου τῶν ἐπαγγελματικῶν δανείων ἀπὸ 3% κατὰ μῆνα εἰς 6% κατ’ ἔτος. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Κ. Βενέτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Καβάλας καὶ λοιπῶν, ζητούντων ἀποδοχὴν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν. Οἱ βουλευταὶ Καρυστίας κ.κ. Κ. Μπακόλλας καὶ Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν διαθέσεως ἀκαθάρτου πετρελαίου δι’ οἰκιακὴν χρῆσιν καὶ ζητοῦντος ἄρσιν τῆς ἐν λόγῳ ἀπαγορεύσεως καὶ διάθεσιν αὐτοῦ ἐπὶ καταβολῇ τοῦ εἰδικοῦ τέλους. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΤΕΒΕ ζητούσης μείωσιν τῶν κρατήσεων τῶν τέως βοηθηματούχων διὰ τὴν ἀναγνώρισιν πλήρους δικαιώματος συντάξεως αὐτῶν, ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ τοῦ Κράτους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Νέων Πλαγίων Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος ὁριστικῶς τακτοποίησιν καὶ χορήγησιν εἰς τοὺς κατοίκους τίτλων κυριότητος διὰ τὴν ἀπὸ 20ετίας κατεχομένην παρ’ αὐτῶν καλλιεργήσιμον ἔκτασιν ἀνταλλαγεῖσαν μὲ βοσκότοπον. Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἑταιρειῶν περιωρισμένης εὐθύνης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Καναβαριώτης καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)1954 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Ἀναστασόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)1954 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σπέντζας, Γ. Στεφανόπουλος, Δ. Δαβάκης, Π. Σταυρόπουλος, καὶ Δ. Λεκαράκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)1954 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Καναβαριώτης, Ν. Ζορμπᾶς, καὶ Δ. Πλαγιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)1954 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βούλγαρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 25.1.36, «περὶ καταστάσεως τῶν ἀξ)κῶν τοῦ κατὰ Ξηρὰν Στρατοῦ καὶ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 3102)1942, «περὶ ἱεραρχίας, προβιβασμῶν καὶ καταστάσεων τῶν ἀξ)κῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Ἀν. Ν. 25.1.36, «περὶ καταστάσεως τῶν ἀξ)κῶν τοῦ κατὰ Ξηρὰν Στρατοῦ καὶ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 3102)1942, «περὶ ἱεραρχίας, προβιβασμῶν καὶ καταστάσεων τῶν ἀξ)κῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης πρὸς ἔκδοσιν τῶν κατὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3026)1954 Ν. Δ. Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης πρὸς ἔκδοσιν τῶν κατὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3026)1954 Ν. Δ. Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τὴν 31ην Ἰουλίου 1954 μορφωτικῆς συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰθιοπίας».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τὴν 31ην Ἰουλίου 1954 μορφωτικῆς συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰθιοπίας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2948)1954 Ν. Διατάγματος παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων Δημ. Χρέους». Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§12Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητῶ, εἶναι νὰ μοῦ δώσετε τὴν προθεσμίαν 4 μηνῶν. Σᾶς κάμνω τὴν ἐπίσημον δήλωσιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐλπίζω ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συμφωνιῶν, τὰς ὁποίας ἐκάμνομεν ἤδη πρὸ ἑνὸς ἔτους, νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ καταλήξωμεν εἰς ὁριστικὴν συμφωνίαν. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνητε περισσότερον, διότι δὲν σᾶς ζητῶ πέραν τῶν 4 μηνῶν. Ἐὰν δὲν συζητήσωμεν σήμερον, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ γίνουν ἄδικα ἔξοδα καὶ κατασχέσεις.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2948)54 Ν. Διατάγματος παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων Δημ. Χρέους».

§16Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 2 προσετέθη, ὅτι ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁρίζει ἔξοδα παραμονῆς εἰς Παρισίους 40 ἡμερῶν. Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ τερματίσῃ τὰς ἐργασίας της εἰς διάστημα μικρότερον, θὰ λάβῃ ἀποζημίωσιν 40 ἡμερῶν;

§17Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Θὰ λάβῃ ἀποζημίωσιν, δι’ ὅσας ἡμέρας παρέμεινε μόνον.

§18Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, πέραν τῆς δηλώσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμε καὶ τῆς ὁποίας κρατοῦμεν σημείωσιν, νὰ μᾶς εἴπῃ εἰς ποίους ὀφείλονται τὰ χρήματα, ποῖοι δικαιοῦνται νὰ τὰ λάβουν.

§19Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐκτὸς τοῦ Ταμείου Νομικῶν, ὑπάρχουν πλεῖστοι Ἕλληνες ἰδιῶται. Δὲν ἠμποροῦμεν ἀκριβῶς κατὰ τρόπον ἐντελῶς προνομιοῦχον νὰ δώσωμεν μόνον εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν καὶ νὰ ἐξαιρέσωμεν τοὺς μικρούς.

§20Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δύνασθε νὰ προχωρήσετε καὶ εἰς τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων, διότι δὲν δύναται νὰ μὴ πληρώνῃ πτωχοὺς πολίτας.

§21Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὡς γνωρίζουν καὶ οἱ τέως συνάδελφοι κ.κ. Παπαγιάννης καὶ Καψάλης ἐὰν δὲν καταλήξωμεν εἰς συμφωνίαν θὰ γίνῃ ὅ,τι ἔγινε διὰ τοὺς ἄλλους.

§22Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Μακροπούλου σχετικὴ μὲ τὸ Ταμεῖον Νομικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθυστερῆτε τὰ χρήματα τοῦ Ταμείου Νομικῶν.

§23Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Σᾶς εἶπον, ὅτι ἐκτὸς τοῦ Ταμείου Νομικῶν ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι δανεισταί. Σᾶς ὑπόσχομαι ἐντὸς 4 μηνῶν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο ἤδη δεκτὸν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν εἰς δραχμὰς ληξιπροθέσμων πρὸς Τραπέζας ὀφειλῶν εἰς δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς».

§25Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τὰ λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπουσίαζον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἀπάντησιν...

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέν ἀφήνετε κ. Ζίγδη, ἔχετε τὴν δυνατότητα ν’ ἀπαντήσετε διὰ μιᾶς ἐπερωτήσεως. Παράκλησιν σᾶς κάμω.

§27Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔχω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Εἶμαι ἐπιεικέστατος πρὸς τοὺς κ. ὑπουργούς, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπουσιάζοντος τοῦ ἀγορεύσαντος νὰ γίνωνται χαρακτηρισμοὶ καὶ ν’ ἀποδίδωνται ἀνακριβῶς τὰ λεχθέντα.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ὁμολογῶ ὅτι ἀπήντησα κατὰ τὴν οἰκείαν τάξιν. Δὲν πταίω διότι σεῖς ἀφοῦ ἠγορεύσατε ἐξήλθατε τῆς αἰθούσης χωρὶς νὰ ἀναμείνητε τὴν ἀπάντησιν. Ὁ ὑπουργὸς εἶναι ὑποχρεωμένος ἐπειδὴ εἴπατε αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, οὐδὲ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναβληθῇ ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς μέχρις ὅτου ἐπανακάμψετε.

§29Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι φράσεις...

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω ἐὰν ἔχετε ἀντιρρήσεις γενικωτέρας μορφῆς νὰ ἐπανέλθετε εἰς τὴν Βουλὴν δι’ ἐπερωτήσεως. Νομίζω ὅτι ἐπειδὴ τερματίζονται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς καὶ ἐπειδὴ ἡ οὐσία τοῦ νομοσχεδίου ὑπερεπαρκῶς συνεζητήθη, ὅτι δὲν θὰ θελήσετε νὰ τὸ κρατήσετε. Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾶ εἰς παρατήρησιν γενομένην ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ἀδαμοπούλου καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾶ τὸ ἀκροτελούμενον ἄρθρον. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: Διὰ Β. Δ)τος ρυθμίζεται ἡ ὑποχρέωσις τῶν Τραπεζῶν πρὸς ὑποβολὴν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καταστάσεως τῶν ὀφειλῶν, ὁ τρόπος τῆς τηρήσεως τῶν ληξιπροθέσμων λογαριασμῶν........................... ........ (ἀναγινώσκει μὴ ἀκουόμενος).

§31Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὀρθῶς, ἦτο ἀπαραίτητον.

§32Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν θὰ κρατήσω τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ θέλω νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ὁμιλοῦντος, διότι αὐτὸ ἔγινε καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ ἀπὸ τὸν κ. Παπαληγούρα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνωνται χαρακτηρισμοί.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη εἰς β. συζήτησιν καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν εἰς δραχμὰς ληξιπροθέσμων πρὸς Τραπέζας ὀφειλῶν εἰς δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναβληθείσης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 80)1946 «περὶ Ἐθνικοῦ Θεάτρου».

§36Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἐπειδὴ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3 εἶναι ἄκρως ἐπεῖγον, θὰ παρακαλέσω θερμῶς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὸν κ. Πρόεδρον, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προηγηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3.

§37Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ἔκαμα ὁμοίαν παραχώρησιν χάριν τοῦ συναδέλφου μου τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν παράτασιν τῆς ἐκκρεμότητος, ἡ ὁποία ὑφίσταται.

§38Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ σπεύδωμεν νὰ ἐγκαταστήσωμεν ἀριστερίζοντας εἰς τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον καὶ νὰ παραμερίζωνται οἱ σεισμόπληκτοι.

§39Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ φύγουν.

§40Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶναι ἐντροπὴ νὰ καθήσωμεν διὰ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦ θεάτρου καὶ νὰ ἀφήσωμεν τοὺς σεισμοπλήκτους.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§42Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν περὶ θεάτρου καὶ νὰ ἀφήσωμεν ἐκθέτους τοὺς σεισμοπλήκτους, τὴν στιγμὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν βρέχονται τὰ ἐφόδια, τὰ ὁποῖα ἐπῆγαν εἰς τὴν Κεφαλληνίαν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, ἀνήκετε εἰς κόμμα, δὲν ἀνήκετε μόνον εἰς τὴν περιφέρειάν σας.

§44Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὅλοι ἀνήκομεν εἰς τὸ Ἔθνος καὶ τὸ Ἔθνος λέγει, πρῶτα οἱ σεισμόπληκτοι καὶ οἱ δυστυχεῖς καὶ ἔπειτα τὸ θέατρον.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λιβαδᾶ, δὲν μπορεῖτε μὲ τὰς φωνὰς νὰ κάμετε ὅ,τι θέλετε. Ἡ ἡμερησία διάταξις, πρὶν καταρτισθῇ, θεωρεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ἔθιμον ἀπὸ ἑκατονταετίας. Ἀνήκετε εἰς κόμμα, ἀνήκετε εἰς τὸ κυβερνητικὸν κόμμα, δὲν δύνασθε ἐδῶ νὰ ἐκδηλώνετε αὐτά.

§46Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπεβλήθη μία πρότασις ἐκ μέρους κ.κ. συναδέλφων νὰ ψηφισθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 εἰς δύο ἀναγνώσεις. Ἐλπίζω ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι θὰ ἀποσύρουν τὰς ὑπογραφάς των καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δύναται νὰ ψηφισθῇ εἰς μόνην ἀνάγνωσιν τὸ περὶ ἐθνικοῦ θεάτρου.

§47Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς τὰς ἀποσύρωμεν.

§48Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δι’ αὐτὰ τὰ ζητήματα, ὅπως ξέρετε, δὲν ἀπαιτεῖται ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Ἐφ’ ὅσον οἱ ὑποβαλόντες τὴν αἴτησιν ἀποσύρουν τὰς ὑπογραφάς των, εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ προεδρεῖον νὰ ἀφοβῇ εἰς τὴν περαιτέρω εἰς μόνην ἀνάγνωσιν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§49Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Μόλις ὑπεβλήθη πρότασις καὶ ἐζητήθη, ἵνα, κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Κανονισμοῦ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς δύο ἀναγνώσεις, δὲν δύναται νὰ γίνῃ οὐδεμία ὑπαναχώρησις, διότι αὐτομάτως ἡ ψήφισις μετατρέπεται εἰς δύο συζητήσεις.

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀναμφισβητήτως ἦτο καὶ εἶναι δικαίωμα 20 βουλευτῶν, νὰ μεταβάλουν τὴν συζήτησιν, ἀπὸ κατεπείγουσαν εἰς συζήτησιν βάσει τῆς κανονικῆς διαδικασίας. Τοῦτο γίνεται αὐτομάτως ἀπὸ τὸ προεδρεῖον ἅμα τῇ ὑποβολῇ τῆς αἰτήσεως. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι 20 βουλευταί, ἔχουν τὸ ἀπόλυτον τοῦτο δικαίωμα νὰ ἐπιλέξουν τὸν τρόπον τῆς ψηφίσεως. Ἐφόσον κατὰ συνέπειαν αἴρουν τὴν αἴτησιν δὲν θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ κανονικὴ διαδικασία, ἐκτὸς ἐὰν εὑρεθοῦν ἄλλοι 20 βουλευταί, οἱ ὁποῖοι νὰ κάμουν τὴν ἰδίαν πρότασιν.

§51Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Τότε νὰ ἐκφωνηθοῦν τὰ ὀνόματα διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι ἀποσύρουν τὴν ὑπογραφήν των καὶ νὰ προστεθοῦν ἄλλοι.

§52Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κατὰ τὸν κανονισμόν, ἐὰν ὑπάρξῃ πρότασις 20 βουλευτῶν, εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ ἀκολουθηθῇ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἡ τακτικὴ διαδικασία. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀντικείμενον γυμναστικῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλλεται τὴν μίαν ἡμέραν πρότασις ἵνα ἀκολουθηθῇ ἡ τακτικὴ διαδικασία καὶ κατόπιν νὰ μετανοῇ ἕνας ἀριθμὸς βουλευτῶν, ἵνα ἀκολουθηθῇ ἡ σύντομος διαδικασία εἰς μίαν μόνον συζήτησιν καὶ νὰ ἐπακολουθῇ νέα πρότασις βουλευτῶν ὑποχρεοῦσα ἐκ νέου τὴν Βουλὴν νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν τῶν δύο συζητήσεων. Πιστεύω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γεννηθῇ ζήτημα. Ἅπαξ ὑποβληθῇ πρότασις, ρητὴ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ ὑποχρεοῖ τὴν Βουλὴν νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν διαδικασίαν τὴν τακτικήν, εὐθὺς ὡς ὑποβληθῇ ἡ πρότασις ἐκ μέρους 20 βουλευτῶν. Αὐτὸ τέμνει τὸ θέμα διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠκούσαμεν καὶ τὸν κ. ὑπουργόν.

§54Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐγὼ νομίζω κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐφόσον ἀριθμὸς βουλευτῶν ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν αἴτησιν, θὰ ἀποσύρῃ τὰς ὑπογραφάς του, αὐτομάτως ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν διαδικασίαν τὴν καθιερωθεῖσαν, τοῦ ἐπείγοντος ὑπηρεσιακοῦ.

§55Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Προσέξατε εἰς ποῖον ἄτοπον θὰ μᾶς ἀγάγῃ μία τοιαύτη ἑρμηνεία τῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑποβάλλεται μία πρότασις ἐκ μέρους 20 βουλευτῶν: Πιθανὸν τρεῖς, μετὰ τὴν 12ην νυκτερινήν, διότι ἡ πρότασις ἠμπορεῖ νὰ ὑποβληθῇ μέχρι τέρματος τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀπουσιάζουν. Θὰ ματαιωθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου εἰς δύο συνεδριάσεις ἐφόσον ὑπεβλήθη ἡ πρότασις; Ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ εἰς δύο συνεδριάσεις. Εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὴν Βουλήν.

§56Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄλλωστε, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν προβλέπεται ἡ περίπτωσις τῆς ἐπανόδου τῆς μόνης συζητήσεως. Ἅπαξ ἔλαβε τὴν μορφὴν τῆς τακτικῆς συζητήσεως, εἶναι ὑποχρεωτικὴ πλέον διὰ τὸ νομοσχέδιον.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔλαβον γνῶσιν τὴν πρωΐαν, τῆς προθέσεως αὐτῆς καὶ ἐπειδὴ διὰ πρώτην φορὰν ἐμφανίζεται τὸ ζήτημα, ἠθέλησα καὶ νὰ τὸ μελετήσω μόνος, ἀλλὰ ἀνέθεσα καὶ εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἵνα ἰδιαιτέρως ἑκάστη μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ μοῦ ὑποβάλῃ σημειώματα, ὥστε νὰ ἔχω τὴν γνώμην ὅλων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν παραγόντων, χωρὶς νὰ ἐκφράσω καὶ τὴν ἰδικήν μου γνώμην. Μοῦ ὑπεβλήθησαν, λοιπόν, ὑπὸ ἀξιοτίμων συνεργατῶν, τοὺς ὁποίους ὅλοι γνωρίζετε ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν οὔτε μὲ τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε μὲ τὰ Κόμματα, σημειώματα εἰς τὰ ὁποῖα καταλήγουν—διότι καὶ εἰς ἐμὲ ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα, μήπως ἅπαξ ὑποβληθείσης τῆς αἰτήσεως, ἐδημιουργήθη ἓν τετελεσμένον γεγονὸς μὴ ὑποκείμενον πλέον εἰς οὐδεμίαν ἀνάκλησιν,—καταλήγουν εἰς τὰ ἑξῆς συμπεράσματα,—μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ ἐπιρρίψω εἰς αὐτοὺς εὐθύνας, τὰς ὁποίας μόνον ἐγὼ ἔχω καὶ ἐπωμίζομαι,— ὅτι κατ’ αὐστηρὰν ἑρμηνείαν τῆς σχετικῆς διατάξεως, ἅπαξ ὑπεβλήθη νομοτύπως ἀντίρρησις κατὰ τῆς ἐφ’ ἅπαξ συζητήσεως καὶ ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, συνετελέσθη ἓν δημοσίου δικαίου νομικὸν γεγονὸς ὅπερ δὲν δύναται νὰ ἀνατραπῇ διὰ τῆς παραιτήσεως ἀπὸ ταύτης τῶν προβαλόντων τὴν ἀντίρρησιν βουλευτῶν, θὰ ἠδύνατο ὅμως κατ’ οἰκονομίαν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀποσύρεται ἡ αἴτησις καὶ ἐφ’ ὅσον οὐδαμόθεν ὑπάρξει ἀντίρρησις, δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ εἶναι δεσμευμένη ἡ Βουλὴ καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ὑποβαλόντες βουλευταί, ἀπὸ μίαν αἴτησιν, τὴν ὁποίαν ἀπέσυρον.

§58Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ οἱ 20.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλοι. Τοῦτο ὅμως, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἤρχισεν ἡ συζήτησις. Διότι ἐὰν ἤρχισεν ἡ συζήτησις, τότε βεβαίως δὲν τίθεται ζήτημα. Ἡ συζήτησις δὲν ἤρχισεν.

§60Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἤρχισεν, διότι ὡμίλησεν ὁ πρῶτος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἰσήλθομεν εἰς τὴν συζήτησιν. Ἄλλως τε τοῦτο εἶναι πραγματικὸν γεγονὸς καὶ θὰ ἐξετασθῇ.

§62Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰσήλθομεν. Ὡμίλησεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ λύσωμεν πρῶτον τὸ ζήτημα ἀρχῆς θὰ ἴδωμεν ἐὰν ἀποσύρωνται ὅλαι αἱ ὑπογραφαί, ἐὰν δηλαδὴ ἅπαντες ἀνεξαιρέτως οἱ ὑπογράψαντες ἀνακαλοῦν τὰς ὑπογραφάς των, καὶ εἶτα θὰ κριθῇ, τὸ πραγματικὸν γεγονὸς ἐὰν ἤρχισεν ἢ ὄχι ἡ συζήτησις. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ εἶναι δεσμευμένη ἀπὸ μίαν πρότασιν. Κατέληξα, λοιπόν, εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα. Ἐφ’ ὅσον ἀποσύρεται, νὰ ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἐπανερχώμεθα, εἰς τὴν διαδικασίαν, ἀλλὰ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπεσύρθη ἡ αἴτησις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου γνώμη καὶ ἡ γνώμη τῶν ὑπηρεσιῶν.

§64Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Σεῖς, ἐτάματε τὸ ζήτημα. Εἴπατε ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀρχίσει ἡ συζήτησις, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν. Ἡ συζήτησις ἤρχισεν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ὡμίλησεν ὁ κ. Κωνσταντόπουλος, ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας καὶ ἑπομένως, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπανέλθωμεν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγώ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, καταλήγω εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα. Δέχομαι τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν καὶ θὰ ἐκφωνήσω τὰ ὀνόματα ἐὰν εἶναι παρόντες οἱ προτείναντες καὶ ἀνακαλοῦντες. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου γνώμη, ἐν προκειμένῳ.

§66Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς θὰ τὰ ἑρμηνεύσῃ ἡ Βουλή;

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τὸν ἐφαρμόζει καὶ κατ’ ἀνάγκην τὸν ἑρμηνεύει ὅπου παρίσταται ἀνάγκη. Ἂν διστάζῃ ἢ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις κρίνει τὸ κυρίαρχον Σῶμα, ἡ Βουλή. Πρέπει νὰ δίδῃ λύσιν εἰς τὰ ἀνακύπτοντα ζητήματα. Ποῖος ἄλλος εἶναι ἁρμοδιώτερος ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον;

§68Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Δὲν εἶναι γνωστὸν ποῖοι καὶ πόσοι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν αἴτησιν, ἔχουν ἀποσύρει τὴν ὑπογραφήν των.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα.

§70Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἅπαξ καὶ ἤρχισεν ἡ συζήτησις δὲν δύναται νὰ γεννηθῇ ζήτημα. Δὲν ἐσκέφθη οὔτε ἡ Βουλή.....

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πλαγιάννη, ἔληξε τὸ ζήτημα, θὰ ἀναγνωσθῇ ἡ νέα αἴτησις καὶ εἶτα θὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, δεδομένου ὅτι ἠγέρθη διαφωνία καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἐὰν ἤρχισεν ἢ ὄχι ἡ συζήτησις.

§72Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Οὔτε ἡ Βουλὴ ἐσκέφθη, οὔτε ὁ Πρόεδρός της μέχρι σήμερον ἐσκέφθη νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τῶν ὑπαλλήλων καὶ νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν. Ὑπεβλήθη ἡ αἴτησις. Δὲν γεννᾶται κανένα ζήτημα. Θὰ γίνῃ εἰς δύο συζητήσεις. Καὶ ἤρχισεν ἡ συζήτησις.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι αἱ γνῶμαι τῶν εἰδικῶν Συμβούλων, ἀνεφέρθησαν ἁπλῶς. Ὑπεύθυνος εἶναι μόνον ὁ Πρόεδρος, δι’ ὃ καὶ ἀναλαμβάνω ὅλας τὰς εὐθύνας πάντοτε.

§74Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ γνώμη, τὴν ὁποίαν ἐξεφέρατε, εἶναι διττῶς πεπλανημένη. Πρῶτον, ὁ Κανονισμὸς εἶναι ρητὸς καὶ λέγει, ὅτι ἀφ’ ἧς ὑποβληθῇ ἡ πρότασις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται, ἡ συζήτησις αὐτομάτως μετατρέπεται καὶ γίνεται εἰς δύο συζητήσεις. Ἐὰν φθάσωμεν εἰς τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν θέλετε νὰ δώσετε σεῖς ἢ ἔχουν γνώμην ὡρισμέναι ὑπηρεσίαι, θὰ συμβῇ τοῦτο τὸ ἄτοπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ ἐκ νέου ἐκ τῶν πραγμάτων τὸ θέμα, διότι ἅπαξ γενομένης δεκτῆς, κατὰ τὸν Κανονισμόν, τῆς συζητήσεως εἰς δύο συζητήσεις, εἷς ἐκ τῶν ὑπογραψάντων εἶναι φυσικὸν νὰ ἀπέλθῃ, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ μετ’ ὀλίγον καὶ ἐκείνην τὴν ὥραν ἐρωτώμενος, νὰ μὴ εὑρεθῇ παρών, διότι ἦτο ἥσυχος ὅτι ἡ συζήτησις πλέον ἔλαβε τὴν κανονικὴν ὁδὸν καὶ τὸ νομοθέτημα θὰ συνεζητεῖτο εἰς δύο συζητήσεις. Συνεπῶς, ἐκ τῶν πραγμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἑρμηνεία, τὴν ὁποίαν φέρεσθε ὅτι παραδέχεσθε. Εἶναι καὶ τοῦτο ἀκόμη τὸ ἄτομον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ εἰσηγητὴς ὡμίλησεν, ὅτι δὲν ἤρχισεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Διότι αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον. Καὶ τρίτον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν δύο συζητήσεις, εἶναι φυσικόν, βουλευταί, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι τὸ νομοθέτημα θὰ συζητηθῇ εἰς δύο συζητήσεις, νὰ μὴ παρίστανται εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, διὰ νὰ λάβουν τὸν λόγον εἰς τὴν δευτέραν. Ἑπομένως, δι’ αὐτῆς τῆς ἑρμηνείας ἀπαγορεύομεν καὶ ἀποκλείομεν τὴν συζήτησιν εἰς ὡρισμένους συναδέλφους. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσέλθωμεν εἰς τὴν ἄτοπον αὐτὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν τείνομεν νὰ παραδεχθῶμεν ἐπὶ βλάβῃ τῆς ὀρθῆς ἑρμηνείας καὶ τοῦ ὀρθοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως τῶν συζητήσεων εἰς τὴν Βουλήν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνετε.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητοῦμεν χωρὶς λόγον, διότι ἐὰν ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων, νομίζω ὅτι.... (Θόρυβος).

§76Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Δικαίωμά σας εἶναι νὰ τὰ ἀναγνώσετε.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς θὰ διευθύνετε ἢ ἐγώ, κύριε συνάδελφε;

§78Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Πῶς λέγετε ὅτι δὲν ἤρχισεν ἡ συζήτησις, ἐφ’ ὅσον κύριε Πρόεδρε.......

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ διευθύνετε σεῖς τὴν συνεδρίασιν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἔτσι πρέπει νὰ κάμω.

§80Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἀπουσιάζουν καὶ οἱ 20, τί θὰ γίνῃ;

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θὰ κάμω ἐκεῖνο ποὺ νομίζω. Δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλῆτε συνεχῶς. Ἂν σεῖς νομίζετε ὅτι παραβιάζεται ὁ Κανονισμός, νὰ κάμετε μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου. Εἴπατε ὅ,τι εἴπατε, ἀφήσατέ με ἐπὶ τέλους νὰ κάμω καὶ ἐγὼ ὅ,τι νομίζω, ὅτι μοῦ ἐπιβάλλει ὁ Κανονισμός.

§82Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Διὰ ποῖον λόγον πρόκειται νὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγώ, οὕτω ἔκρινα. Θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφανθῇ. Δὲν θὰ ἐρωτήσω μόνον σᾶς.

§84Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§86Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Σέβομαι ἀπολύτως τὴν γνώμην σας, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ λέγετε: Ἔτσι ἔκρινα ἐγώ.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω μίαν εὐθύνην, κύριε συνάδελφε, διὰ τὴν γνώμην μου, τὴν ὁποίαν θὰ φέρω εἰς τὴν Βουλήν.

§88Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου. Ἐγὼ δὲν ἔλαβα μέρος εἰς τὴν συζήτησιν μέχρι τοῦδε. Προκειμένου περὶ θεμάτων ἑρμηνείας, τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἁπλῆ κρίσις, ἡ ὁποία δὲν ἀποκλείεται νὰ εἶναι πεπλανημένη, τοῦ κ. Προέδρου, νὰ τάμῃ τὸ θέμα. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, διότι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τοῦ προκειμένου θέματος. Ἀλλοίμονον ἂν καθιερώσωμεν τὴν ἀρχήν, ὅτι ἑκάστοτε ἡ Βουλὴ δύναται νὰ δίδῃ ἑρμηνείας εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, ἐφ’ ὧν ἐγείρεται ἀμφιβολία. Ἐὰν καθιερώσωμεν τοιαύτην τακτικήν, θὰ διαταραχθῇ ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τῆς Βουλῆς εἰς τὰς συζητήσεις. Νομίζω ὅτι, τὸ θέμα ἔθεσαν τόσον σαφῶς οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι καὶ τελευταῖος ὅλων, ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, κ. Λόντος, ὥστε δὲν δύναται κἂν νὰ γεννηθῇ ἀμφιβολία. Ἡ αἴτησις ὑπεβλήθη καὶ ἀνεκοινώθη. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις, διότι ἡ αἴτησις ἀνεξαρτήτως ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, δρᾶ αὐτομάτως. Ἡ συζήτησις ἤρχισεν ὡμίλησεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας...

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἰδική σας γνώμη. Δὲν ἔχει ἡ Βουλὴ γνώμην; Μόνον σεῖς ἔχετε; Εἶναι περίεργον αὐτό.

§90Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Τὴν γνώμην μου διατυπώνω καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὴν ἀκούσητε. Ἡ συζήτησις διεκόπη κατὰ παράκλησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος παρεκάλεσε νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις, διότι ἐπείγετο ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ ψηφίσῃ ἓν ἄλλο νομοσχέδιον. Συνεπῶς, θέμα δὲν δύναται νὰ ἐγερθῇ, ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι ὅτι, εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τὸ νομοσχέδιον ἀνεγράφη εἰς πρώτην συζήτησιν. Οἱαδήποτε ὑπαναχώρησις, εἶναι ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος καὶ θὰ ἀπετέλει εὐθεῖαν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§91Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὑπεστηρίχθη ὅτι ἡ ἀνάκλησις δὲν χωρεῖ ἂν ἤρχισεν ἡ συζήτησις, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἶναι, νομίζω, ἂν ἤρχισεν ἢ ὄχι ἡ συζήτησις.

§92Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Οὔτε ἐκεῖ, εἶναι.

§93Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Διότι καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν σας γνώμην, ἂν ἤρχισεν ἡ συζήτησις δὲν γεννᾶται ζήτημα. Περὶ τοῦ ὅτι ὅμως ἤρχισεν ἡ συζήτησις δὲν νομίζω ὅτι γεννᾶται ἀμφιβολία δεδομένου ὅτι ὡμίλησεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκω τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν τῆς εἰς τακτικὴν διαδικασίαν ψηφίσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου, κ.κ. βουλευτῶν. Ὁ κ. Παπασπύρου. Ἀπών. Ὁ κ. Γιαννιδάκης. Ἀπών. Ὁ κ. Κωτιάδης. Ἀπών. Εἶναι περιττὸν νὰ συνεχίσω τὴν ἀνάγνωσιν. Ἀπουσιάζουν ἤδη τρεῖς καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι παρόντες ἅπαντες οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν, διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ κατὰ πόσον τὴν ἀποσύρουν ἢ ὄχι, πᾶσα περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τοῦ προκύψαντος θέματος εἶναι ματαία καὶ τὸ νομοσχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ ὁπωσδήποτε τὴν τακτικὴν διαδικασίαν συζητήσεως καὶ ψηφίσεως. Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις, ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων».

§95Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, οἱ παραδεχόμενοι τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται περίπου οἱ ἡμίσεις)

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ δὲν ἠδυνήθην νὰ σχηματίσω σαφῆ ἀντίληψιν καὶ σαφῆ γνώμην, ἀντιστρέφω τὴν ἐρώτησιν. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι)

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ ἐδέχθη νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ σεισμοπλήκτων Νήσων. Ἡ ἔναρξις τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 80)1946, «περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου», ἀναβάλλεται. Συνέχισις τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων». Οἱ εἰσηγηταὶ κ.κ. Τσούτσουρας καὶ Ρωμανὸς ὡμίλησαν κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§99Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καθὼς γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἔκτασις τῆς καταστροφῆς εἰς τὰ ὄμορφα νησιά μας ἦτο ἀπέραντος. Ὁ τρομερὸς ἐγκέλαδος, ὁ ὁποῖος, ἰσοπέδωσεν τὰ πάντα ἔπληξεν ἐξ ἴσου καὶ τὸν πλούσιον καὶ τὸν πένητα καὶ δὲν ἔκαμε καμμίαν διάκρισιν ἀπὸ κομματικῆς ἢ πολιτικῆς χροιᾶς. Δι’ αὐτὸ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς διεκήρυξα ὅτι λόγω τῆς μεγάλης καταστροφῆς σκέψεις κομματικαὶ ἢ κομματικὰ κριτήρια ἐπὶ τῶν ἀτυχῶν σεισμοπλήκτων δὲν ἔχουν καμμίαν θέσιν. Συνεπῶς μακρὰν πᾶσα σκέψις ὅτι εἶναι δυνατὸν ὅταν οἱονδήποτε νομοσχέδιον σχετικὸν μὲ τοὺς σεισμοπλήκτους εἰσάγεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ ὑπάρξῃ παρ’ οἱονδήποτε ἀντιπολιτευτικὴ τοιαύτη. Ἡ καταστροφὴ ὅπως εἴπομεν ἦτο τόσον ἀπέραντος, ἐπρόκειτο ἀληθῶς περὶ βιβλικοῦ χαλασμοῦ, ὥστε ὁσηδήποτε ἐπιμέλεια καὶ ἂν καταβληθῇ κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ἐπιψήφισιν τῶν νομοσχεδίων θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ προβλεφθοῦν ὅλαι αἱ περιπτώσεις καὶ πάντοτε θὰ ἀνακύπτουν ποικίλα προβλήματα. Ὀρθῶς, λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων ἐκ Καλαβρύτων βουλευτὴς καὶ ἔγκριτος ἐν τῇ δικηγορίᾳ καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Παπαρρηγόπουλος, εἰσήγαγε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου πρὸς ἄλλας μὲν συμφωνοῦμεν, ἄλλας ἐπιδιώκομεν καὶ ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς τροποποιήσεως, ἄλλας θεωροῦμεν ἐξωβελιστέας καὶ ἐπὶ πλέον μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Βούλτζου καὶ Μπαρούνου καταθέσαντες τροπολογίας, εἰσάγομεν καὶ νέας διατάξεις, τὰς ὁποίας θεωροῦμεν ἀναγκαιοτάτας καὶ ἀπαραιτήτους, ἵνα ἐπὶ τέλους λυθῇ τὸ δυσεπίλυτον πράγματι πρόβλημα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐζήσαμεν τὰς φοβερὰς ἐκείνας ὥρας, κατὰ τὰς ὁποίας ὑπεθέσαμεν, ὅτι ἐπρόκειτο πραγματικὰ περὶ συντελείας τοῦ αἰῶνος, ἀντιληφθέντες τὸ μέγεθος τῆς καταστροφῆς ἐκρίναμεν, ὅτι μία μόνη κοινὴ προσπάθεια πρέπει νὰ καταβάλλεται, ποῖος περισσότερον θὰ συνεισφέρῃ καὶ θὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀτυχεῖς σεισμοπλήκτους. Εἴμεθα, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὑποχρεωμένοι νὰ διακηρύξωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἔχει εἰς τὸ ἐνεργητικόν της, πρῶτον, ὅτι ἀντιληφθεῖσα τὸ μέγεθος τῆς καταστροφῆς, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐσείετο τὸ ἔδαφος καὶ αἱ πυρκαϊαὶ ἀπετελείωναν ὅ,τι ὁ σεισμὸς ἄφηνεν ὄρθιον, παρὰ τὸν πανικόν, ὁ ὁποῖος ἐπεκράτησε κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας, διατηρήσασα τὴν ψυχραιμίαν της, ἀπεσόβησεν τὴν δημιουργίαν προσφυγικοῦ ζητήματος. Εἶναι τοῦτο εἰς τὸ ἐνεργητικόν της. Εἶναι ἐπίσης εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς παρέσχεν ὅλα τὰ ἀναγκαῖα ἐφόδια καὶ περιέθαλψε τοὺς σεισμοπλήκτους, οἱ ὁποῖοι πράγματι εὑρέθησαν πρὸ μιᾶς πρωτοφανοῦς καταστροφῆς, μὲ ὅλα τὰ μέσα, διὰ νὰ ἐπιζήσουν κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας. Καὶ ἀνήκει ἐπὶ πλέον εἰς αὐτὸν, ἡ τιμή, ὅτι χάρις εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὁ ἀξιότιμος τότε ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἀπεσοβήθησαν αἱ ἐπιδημίαι, αἱ ὁποῖαι συνήθως ἔρχονται μετὰ τοιαύτας θεομηνίας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ παρῆλθον 18 μῆνες μέχρι σήμερον, δὲν ἐτέθη ὁ θεμέλιος λίθος τῆς ὁριστικῆς ἀνοικοδομήσεως. Διεπράχθησαν καὶ σφάλματα. Δέν πρόκειται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅταν πρόκειται νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, νὰ ἀσκήσω ἔλεγχον, ἀλλὰ νὰ ἐπισημάνω ὡρισμένα σφάλματα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ δυνηθῶμεν εὐχερέστερον καὶ ἀποτελεσματικώτερον νὰ ἀνεύρωμεν τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸν ἐφιάλτην δι’ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὰ ἀτυχῆ αὐτὰ νησιὰ καὶ δι’ ἐκείνους, ποὺ κατάγονται ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ὁπουδήποτε τῆς γῆς εὑρίσκονται. Ὑπῆρξεν σφάλμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονός, ὅτι προετιμήθη ἡ κατασκευὴ προχείρων στεγάστρων. Ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἵδρυσε τὸ Ὑφυπουργεῖον —καὶ ἦτο μέτρον ὀρθὸν ἡ ἵδρυσις τοῦ Ὑφυπουργείου— θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πράγματι, εἶχε κατανοήσει καὶ εἶχε συλλάβει τὸ νόημα, πῶς πρέπει νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ταχεῖα ἀνοικοδόμησις. Τὰ πράγματα ἐδικαίωσαν ἀπολύτως τὰς προβλέψεις τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Μαρκεζίνη, διότι διὰ τῆς κατασκευῆς τῶν προσωρινῶν στεγάστρων, ἐδαπανήθησαν καὶ ἐσπαταλήθησαν δεκάδες δισεκατομμύρια. Καὶ τὸ σπουδαιότερον εἶναι ὅτι κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἄνισον ἐγένετο ἡ διανομὴ καὶ τῆς ξυλείας καὶ τῶν οἰκοδομικῶν ὑλικῶν, ὥστε δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι οἱ σεισμόπληκτοι κατὰ μέγα ποσοστὸν διατελοῦν ἀκόμη ἐν δικαίᾳ ὀργῇ καίτοι ὅπως εἶπον τὰ ἐφόδια ἦσαν ἐπαρκῆ. Θὰ ἦτο προτιμότερον, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὰ πράγματα, νὰ παραμείνουν καὶ τὸν χειμῶνα, ἔστω ὑπὸ σκηνάς, διότι πολλοὶ παραμένουν ὑπὸ σκηνὰς καὶ τοῦτο διότι τὸ ἐπροτίμησαν, οἱ ἴδιοι διὰ νὰ ἔχουν ἄνεσιν χώρου ἀντὶ νὰ στεγασθοῦν εἰς τὰ λυόμενα σπίτια τῶν ἐργολάβων. Ἐὰν αὐτὸ τὸ μέτρον, τὸ οὐχὶ ὀρθόν, δὲν ἐπροτιμᾶτο, θὰ εἴχομεν προχωρήσει εἰς τὴν ὁριστικὴν στέγασιν, ἐνῷ ἀτυχῶς ἐπαναλαμβάνω, καίτοι παρῆλθον 18 μῆνες, οἱ κύριοι ὑπουργοὶ ἀγωνίζονται πράγματι μὲ φιλότιμον προσπάθειαν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ θέσουν τὸν θεμέλιον λίθον. Βεβαίως τὰ προβλήματα, ἦσαν δύσκολα, καὶ δύνανται νὰ θεωροῦν ἑαυτοὺς εὐτυχεῖς, οἱ κύριοι ὑπουργοί, ὅτι χάρις εἰς τὴν προσπάθειαν τοῦ κ. Ρωμανοῦ, ὁ ὁποῖος ἔθεσε πραγματικῶς τὰς βάσεις καὶ ἔκαμε ὅλην τὴν προπαρασκευαστικὴν ἐργασίαν, διὰ τὴν ὁριστικὴν ἀνοικοδόμησιν, θὰ εἶναι εἰς θέσιν, ὅπως κατὰ τὸν ἄλλον μῆνα πανηγυρίσωμεν τὸν θεμέλιον λίθον τῆς ὁριστικῆς ἀνοικοδομήσεως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἔπρεπε σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ προχωρήσωμεν κατὰ τὸ προσεχὲς θέρος εἰς τὸ δεύτερον στάδιον. Θὰ πρέπει ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς θέρους νὰ κτισθοῦν τὸ ¼ τῶν οἰκιῶν, αἱ 6.000 πρῶται οἰκίαι, ὥστε κατὰ τὸν τρίτον χειμῶνα, νὰ μὴ εὑρεθοῦν μόνον 6.000 στεγασμένοι, ἀλλὰ τοὐλάχιστον 12.000. Ἰδοὺ ποὺ μᾶς ὡδήγησε τὸ σφάλμα ἐκεῖνο. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἀνατρέχοντες εἰς ὅσα διεδραματίσθησαν, νὰ ἐπισημάνωμεν δύο κυρίως σημεῖα. Πρῶτον, ὅτι ὅπως καὶ ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Βοῦλτζος ἐτόνισε, τὸ ὕψος τῆς ἀρωγῆς διὰ μὲν τὸ Κράτος ἦτο μάξιμουμ τῶν δυνάμεών του, διὰ δὲ τοὺς σεισμοπλήκτους ἦτο τὸ ἐλάχιστον, τὸ ὁποῖον ἠξίουν, ἵνα δυνηθοῦν νὰ ἀποκτήσουν, ὄχι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχασαν, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε εὐπρεπῆ κτίσματα. Δὲν πρόκειται νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ τὰς ἄλλας σεισμοπλήκτους περιφερείας, οὔτε ἔχομεν σκοπὸν ἢ διάθεσιν νὰ ἐξάρωμεν καὶ τὸ ὕψος τοῦ πολιτισμοῦ τῶν τριῶν αὐτῶν νησιῶν καὶ τὸν πλοῦτον, ὁ ὁποῖος εἶχε συσσωρευθῆ διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Ὑπάρχουν ὅμως ἄλλοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον καὶ ἐπιβάλλουν μίαν εἰδικωτέραν μεταχείρισιν. Καὶ πρῶτον, ἀτυχῶς διὰ τὰ τρία σεισμόπληκτα νησιὰ, ἡ καταστροφὴ ἦτο ὁλοκληρωτική, ἐνῷ εὐτυχῶς διὰ τὰς ἄλλας περιφερείας ἡ ἔκτασις τῆς καταστροφῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῇ. Δεύτερον, αἱ ἄλλαι πληγεῖσαι περιφέρειαι καὶ ἰδίως ἡ Θεσσαλία εἶναι εὔφορες καὶ θὰ δύνανται εἰς μίαν καλὴν ἐσοδείαν νὰ ἀντικαταστήσουν τὰς ζημίας, ἐνῷ ἐκεῖνα τὰ τρία νησιὰ τοῦ Ἰονίου, εἶναι ἀτυχῶς ἄγονα. Καὶ ἐπὶ πλέον ἡ παράδοσις τῆς ἀποδημίας, τὸ φιλαπόδημον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ εἰς τὸ νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς Νήσους, ἐὰν τὸ Κράτος δὲν τοὺς δώσῃ στέγασιν νὰ ἐγκατασταθοῦν, ὁπωσδήποτε ἱκανήν, ὄχι βεβαίως, ἐπαναλαμβάνω, ὅπως ἐκείνην, τὴν ὁποίαν εἶχον, διότι εἰς τὸ τελευταῖον χωριὸ ὑπῆρχον διώροφα σπίτια, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε ἀνεκτὴν, ὁπωσδήποτε ἱκανὴν διὰ νὰ παράσχῃ τὴν στοιχειώδη ἄνεσιν μιᾶς ζωῆς Δι’ αὐτό, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος 2933 τῆς 1ης Ἰουλίου, ἀγορεύων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καὶ ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι ἡ ἀρωγή, ἡ ὁποία σημειωτέον εἶναι δάνειον ἔντοκον, δὲν εἶναι ἐπαρκής. Καὶ πράγματι, τότε ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κ. Κανελλοπούλου, ἀνεγνώρισεν, ὅτι τὸ ὕψος τῆς ἀρωγῆς δὲν εἶναι τὸ ἐνδεδειγμένον καὶ ὑπεσχέθη, ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι ὀψέποτε τὸ Κράτος εὑρεθῆ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν, θὰ ἔλθῃ εἰς ἐνίσχυσιν τῶν σεισμοπλήκτων. Εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἡ Κυβέρνησις, ἐν πλήρει συνειδήσει τοῦ γεγονότος, ὅτι αὐτά, τὰ ὁποῖα παρέχει εἶναι ὀλιγώτερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ παράσχῃ, εἶναι ὀλιγώτερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐδικαιοῦντο οἱ παθόντες νὰ διεκδικήσουν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι γνωρίζουν καὶ οἱ παθόντες, ὅτι ἐγένετο τὸ πᾶν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀνωτέρα δυνατὴ βοήθεια. Ἐὰν εἰς τὸ μέλλον καταστῇ δυνατὸν καὶ πέραν τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ αὐξηθῇ ἡ βοήθεια θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς. Οἱ σεισμόπληκτοι λοιπόν, ἔχουν μία σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν ὑπόσχεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὀψέποτε τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους τὸ ἐπιτρέψουν, ἡ ἀρωγὴ θὰ αὐξηθῇ. Ἀτυχῶς, ὅμως, ὅπως σᾶς εἶπε καὶ ὁ κ. Βοῦλτζος, ἡ ἀρωγὴ κατὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ρυθμίζεται καὶ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ διὰ τῶν ἐκτελεστικῶν διαταγμάτων, ἀπὸ 21 Ἰανουαρίου 1955, μειοῦται κατὰ σοβαρὸν ποσοστὸν καὶ ἀκούσατε πόσον. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καθορίζεται, ὅτι ἡ ἀρωγὴ εἰς χρῆμα θὰ εἶναι 60%, εἰς ὑλικὰ ὑποχρεωτικὴ τοὐλάχιστον 40%. Σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς καθορίζεται, ὅτι ὁ σεισμόπληκτος, ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ πάρῃ περισσότερα ὑλικά, δύναται, ἐν οὐδεμιᾷ ὅμως περιπτώσει τὸ ὕψος τῆς χρηματικῆς βοηθείας θὰ ὑπερβῇ τὰ 60%. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀρωγὴ μειοῦται, καὶ μειοῦται διότι εἰς τὴν ὕπαιθρον, κατὰ πρῶτον λόγον καὶ εἰς τὰς πόλεις οἱ σεισμόπληκτοι, καίτοι αἱ δονήσεις συνεχίζοντο, διακινδυνεύοντες τὴν ζωήν των, εἰσῆλθον εἰς τὰς στέγας καὶ περισυνέλλεξαν καὶ τὰς κεράμους καὶ τὴν ξυλείαν καὶ τὰ κουφώματα. Εἶναι, λοιπόν, κατὰ τὰ 90%, δύναταί τις νὰ ὑποστηρίξῃ, ἐφωδιασμένοι μὲ ὑλικά. Καὶ ὅμως τὸ Κράτος τοὺς λέγει: Θὰ πάρετε ὑποχρεωτικῶς τὰ 40% ὑλικά, καὶ θὰ πάρετε μόνον τὸ 60% εἰς χρῆμα κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους τῆς ὑπαίθρου, ὅπου τὸ ἀνώτατον ὅριον εἶναι 20.000, τὸ Κράτος λέγει «θὰ πάρῃς 12.000 μετρητὰ καὶ τὸ ὑπόλοιπον θὰ τὸ πάρῃς εἰς ὑλικά, εἴτε ἔχεις, εἴτε δὲν ἔχεις! Σημειωτέον δὲ ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὑλικά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράδεκτα δι’ ὡρισμένους κατοίκους τῆς ὑπαίθρου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ σεισμόπληκτος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ ὑλικά του ἀναγκαστικῶς, θὰ λάβῃ μόνον 12.000. Ἰδοὺ ἡ μείωσις.

§100Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Ἀσχέτως τῆς ὀρθότητος τῆς παρατηρήσεώς σας, ὑποθέτω, κ. συνάδελφε, θὰ γνωρίζετε ὅτι αἱ παραγγελίαι τῶν ὑλικῶν αὐτῶν, ἔχουν γίνει ἀπὸ τὸν προκάτοχόν μου κ. Ρωμανόν, καὶ τὸν κ. Καψάλην.

§101Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν εἶναι μομφὴ κ. ὑπουργέ. Μακρὰν ἡ σκέψις, ὅτι ὑπάρχει οἱαδήποτε ἀντιπολιτευτικὴ διάθεσις. Συζητοῦμεν, ὡς καλῆς πίστεως συζητηταὶ διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν ὀρθὴν λύσιν καὶ διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον οἱ σεισμόπληκτοι νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ἀρωγήν. Πράγματι τὰ ὑλικὰ αὐτά, ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι παρηγγέλθησαν καὶ ἦτο ἀξίωσις καὶ τῶν Ἀμερικανῶν, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὴν βοήθειαν. Ἀλλὰ τὰ ὑλικὰ αὐτά, δεδομένου, ὅτι θὰ συνεχισθῇ εἰς 4 στάδια ἡ ἀνοικοδόμησις, δηλαδή, προβλέπεται 4 ἐτῶν ἐργασία, διότι ἔχομεν νὰ κτίσωμεν τοὐλάχιστον 25.000 σπίτια, τὰ ὑλικὰ αὐτά, θὰ ἀπορροφηθοῦν ἐκ τοῦ συνόλου τῶν σεισμοπλήκτων. Ὥστε ἡ τροπολογία ἡμῶν, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι προαιρετικὸν καὶ ὄχι ὑποχρεωτικόν, νὰ εἶναι βάσιμος καὶ σύμφωνος πρὸς τὴν στοιχειωδῶς ἐπιβαλλομένην συμπεριφορὰν ἔναντι αὐτῶν τῶν ἀτυχῶν ἀνθρώπων. Δὲν κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε ὑμᾶς, κ. ὑπουργέ. Ὁμιλοῦμεν δι’ ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον καταλήγει εἰς βάρος τῶν σεισμοπλήκτων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὴν πρώτην ὑφυπουργίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἱστορικὴ εὐθύνη, τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανα τρεῖς μῆνας μετὰ τὸν διορισμὸν τοῦ ὑφυπουργοῦ καὶ ἔστειλα ἔκθεσιν καὶ κατήγγειλα ὡρισμένας ὑπερβασίας διότι ἐγένετο διασπάθισις 280 ἑκατομμυρίων δραχμῶν τὴν παρέτρεξα.

§102Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ..... (Θόρυβος).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, ὁ ὁμιλῶν δὲν δέχεται διακοπάς.

§104Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Πολὺ καλά, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ θὰ ὁμιλήσω μετά.

§105Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διὰ τοῦ βασικοῦ νόμου 2933 καθωρίσθη, ὅτι τὸ Κράτος θὰ παράσχῃ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ὡς δωρεὰν τὴν ἀναλογίαν ποσότητος τσιμέντου, δεδομένου, ὅτι θὰ ἀπαγορευθῇ ἡ κατασκευὴ μὴ ἀντισεισμικῶν κτισμάτων. Εἶναι ἀπαραίτητος, λοιπόν, ἡ ἀναγκαιοῦσα ποσότης σιδήρου καὶ τσιμέντου. Διὰ τοῦ διατάγματος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, καθωρίσθη, ὅτι ἡ ἀναλογία τσιμέντου καὶ σιδήρου εἶναι 20%. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι ἀνεπαρκὲς καὶ φρονοῦμεν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ μὲν ἐλαττώνομεν τὴν ἀρωγήν, τὸ δὲ θὰ καταστήσωμεν μόνοι μας τὰ κτίσματα οὐχὶ ἀντισεισμικὰ. Ἐπιτροπὴ ἐν Ἀργοστολίῳ, ἱδρυθεῖσα ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἱεροθέου, καὶ ἡ ὁποία περιέλαβεν εἰς τοὺς κόλπους της, ὅ,τι ἐκλεκτὸν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ ἡ πόλις τοῦ Ἀργοστολίου, κατήρτισε μίαν μελέτην, ἐν συνεργασίᾳ μὲ μηχανικούς, ἡ ὁποία καθωρίζει τὸ ποσοστὸν εἰς 40%. Συνομολογῶ, ὅτι τοῦτο εἶναι ὑπερβολικόν. Ἡμεῖς διὰ τῆς τροπολογίας μας ζητοῦμεν 30%. Κατὰ μίαν πληροφορίαν μου καὶ οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ἀναβιβάζουν εἰς 27%. Ἐπὶ πλέον, σύμφωνα μὲ τὸν τύπον τῶν κατασκευῶν, ποὺ ἑτοίμασεν ἡ Διεύθυνσις Οἰκισμοῦ, καὶ πάλιν εἶναι πλέον τοῦ 20%. Διότι ἡ Διεύθυνσις Οἰκισμοῦ, παρεσκεύασε δύο τύπους. Διὰ τὸν πρῶτον ἀναβιβάζει τὴν ἀναλογίαν ποσότητος τσιμέντου καὶ σιδήρου εἰς 4672. Διὰ τὸν δεύτερον, μὲ λιθοδομὴν καὶ τσιμέντο, τὴν ἀναβιβάζει εἰς 4856. Βλέπετε, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία δίδει πλέον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον καθώρισε τὸ ἐκτελεστικὸν διάταγμα.

§106Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Κύριε συνάδελφε, ἡ Τεχνικὴ ὑπηρεσία ἔχει καθορίσει ἕνα 15% περίπου.

§107Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πάντοτε τὸ ἀναβιβάζει μέχρι 25%. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τοῦτο μόνον. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κύριος «Χ» μηχανικός, ἀναλάβῃ νὰ τὸ κατασκευάσῃ ἐκεῖνος, ὅπως ἐξεπόνησε τὸ σχέδιον, ἀσφαλῶς ἡ ποσότης θὰ εἶναι ἐπαρκής. Δεδομένου ὅμως, ὅτι αἱ κατασκευαὶ θὰ γίνουν εἰς τὰ χωρία, ὅπου θὰ ὑπάρξῃ σπατάλη, ὑλικῶν, ποῖος ὁ λόγος νὰ τὰ ὑπολογίσωμεν μαθηματικῶς καὶ μὲ τὸ σταγονόμετρον, ὅταν πρόκειται διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους, καὶ νὰ μὴ τοὺς δώσωμεν κάποιαν ἄνεσιν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κατασκευασθοῦν τὰ κτίσματα πράγματι ἀντισεισμικά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δίδοντες, ἀντὶ 20 χιλ. μετρητά, μόνον 12 χιλ. περικόπτοντες ἀπὸ 6 χιλ. τὸ τσιμέντο εἰς 4 καὶ ἐπὶ πλέον, προκειμένου περὶ πόλεων, ὅπου ἐλήφθη πρόνοια νὰ λάβουν τέλος πάντων κάποιαν μορφὴν ἀνάλογον καὶ σύμφωνον μὲ τὴν ἱστορίαν καὶ τὸν πολιτισμόν των—διότι μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ Ζάκυνθος καὶ τὸ Ἀργοστόλιον ἦσαν δύο κοσμήματα τῆς ἐπαρχίας μὲ κτίσματα καὶ οἰκοδομάς, τὰς ὁποίας ὅσοι εἶδον θὰ ἀναγνωρίσουν, ὅτι θὰ ἠδύναντο νὰ κοσμήσουν καὶ μεγαλουπόλεις—κάμωμεν κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ). Ὀρθῶς ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἁπλῶς τὴν ἀρωγὴν τῶν 42 χιλιάδων, προκειμένου περὶ τῶν κεντρικῶν ζωνῶν, τῶν κεντρικῶν λεωφόρων, εἰς τὰς πόλεις. Καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Ν.Δ. 2933 προέβλεπεν, ὅτι θὰ δοθῇ πρόσθετος ἀρωγὴ μέχρι 30%. Παραδόξως αὐτὴ ἡ πρόσθετος ἀρωγὴ διὰ τὰς κεντρικὰς ζώνας τοῦ 30%, ἐμειώθη εἰς 10%. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον βλέπετε, ὅτι ἐνῷ ὑπάρχει κατηγορηματικὴ ἡ ἀναγνώρισις, ὅτι ἡ παρεχομένη ἀρωγὴ —σημειωτέον δάνειον μὲ 4% ἐπιστρεπτὸν— εἶναι ἀνεπαρκὴς καὶ ὀψέποτε τὸ Κράτος θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν θέσιν νὰ τὴν αὐξήσῃ, ἐν τούτοις, μὲ αὐτοὺς τοὺς συνδυασμούς, τοὺς ὁποίους ὁ σεισμόπληκτος δὲν εἶναι εἰς θέσιν οὔτε νὰ ἐκτιμήσῃ, καταλήγομεν ὥστε νὰ περιορίσωμεν τὰς 20 χιλιάδας εἰς 12, τὸ τσιμέντο ἀπὸ 6 χιλιάδας εἰς 4 χιλιάδας καὶ τὴν πρόσθετον διὰ τὰς κεντρικὰς λεωφόρους ἀρωγὴν ἀπὸ 30%, δηλαδή, ἀπὸ 15 χιλιάδας νὰ τὴν περιωρίσωμεν εἰς 4.200. Ἰδού, λοιπόν, ἓν βασικὸν σφάλμα, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ δι’ αὐτό, καταθέσαντες τὴν τροπολογίαν ζητοῦμεν, ὅπως δοθῇ ἡ πραγματικὴ ἀρωγή, ὅπως καθώρισεν τὸ νομοσχέδιον. Τὰ ὑλικὰ νὰ εἶναι προαιρετικὰ καὶ τὸ τσιμέντο νὰ εἶναι τοὐλάχιστον 30%. Διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἐπηρεάζομαι ἀπὸ τοὺς σεισμοπλήκτους, ἔχω νὰ ἐπικαλεσθῶ ἕνα τηλεγράφημα χθεσινόν, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν σεισμοπλήκτων ἰδιοκτητῶν Ἀργοστολίου, οἱ ὁποῖοι ἀξιοῦν νὰ αὐξηθῇ ἡ ἀρωγὴ μέχρι τοῦ διπλασίου— ἐγὼ τοιοῦτον τί, δὲν ὑποστηρίζω— καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ καταβολὴ τῶν τοκοχρεωλύσεων μετὰ τριετίαν, ἀπὸ τῆς κατασκευῆς. Οἱ σεισμόπληκτοι βλέπουν, ὅτι τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα παρέχονται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσουν εἰς τὴν κατασκευὴν ὁπωσδήποτε εὐπρεπῶν κτισμάτων, τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν, τέλος πάντων, κάποιαν συνέχειαν μὲ τὴν ἱστορίαν καὶ τὸν πολιτισμὸν τῶν Νήσων αὐτῶν.

§108Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ θέμα κοινωνικῆς πολιτικῆς.

§109Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ναί, ἀλλὰ ὅταν ἕνας ἐζοῦσεν εἰς μίαν καλύβην καὶ τοῦ δώσετε μίαν καλύβην θὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι εὐτυχής, διότι ἀνέκτησε τὸ ἀπωλεσθέν. Ὅταν ὅμως, κατὰ μέγα ποσοστόν, ἐζοῦσεν εἰς παλατάκια καὶ ἐρχόμεθα καὶ τοῦ δίδομεν—ἰδίως εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου αἱ οἰκογένειαι εἶναι πολυμελεῖς καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἐπίπλων, ἀποθήκης, σταύλου καὶ φούρνου—καὶ ἐρχόμεθα καὶ τοῦ δίδομεν 12 χιλιάδας, δηλαδή, νὰ καταβάλωμεν εἰς ποσοστὸν μικρότερον καὶ τοῦ τῆς Θεσσαλίας, ὅπου ἡ καταστροφή, εὐτυχῶς, δὲν εἶχε τοιαύτην ἔκτασιν, δεδικαιολογημένως θὰ παραμείνῃ εἰς αὐτοὺς ἡ πικρία, ὅτι τὸ Κράτος δὲν συμμερίζεται τὰς ἀνάγκας των. Διότι ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν ὅσα ἐσπαταλήθησαν διὰ τὰ προσωρινὰ στέγαστρα ἐδίδοντο εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους, δι’ αὐτὰς τὰς ζημίας, θὰ εἶχον ἤδη στεγασθῆ. Δὲν διστάζω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα χωρία, τὰ ὁποῖα λέγουν: «Δώσατέ μας τὸ δάνειον τοῦ τσιμέντου καὶ ἓν ποσόν, ἄλλα τόσα, καὶ δὲν θέλομεν καμμίαν ἄλλην ἐνίσχυσιν».

§110Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς, κ. συνάδελφε: Ὅτι δὲν εἶναι κοινωνικῶς ὀρθὸν τὸ νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι ἐὰν συνεπείᾳ μιᾶς θεομηνίας οἱασδήποτε, καταστραφοῦν παλατάκια, τὸ Κράτος, τὸ σύνολον δηλαδή, τῶν φορολογουμένων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι, ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ πένητες, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ δημιουργήσῃ παλατάκια. Τὰ παλατάκια θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κτισθοῦν ἐὰν ἴσχυεν ὁ θεσμὸς περὶ ἀλληλοασφαλίσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα τὴν ἄλλην φοράν. Εἰδικώτερον δέ, ὡς πρὸς τὴν Θεσσαλίαν, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Εἶναι πολὺ λανθασμένον τὸ νὰ πιστεύετε, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Θεσσαλία εἶναι ἡ πηγὴ τῆς εὐτυχίας καὶ τοῦ πλούτου.

§111Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δὲν εἶσθε πετρώδεις καὶ ἄγονοι, ὅπως ἡμεῖς.

§112Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰδικώτερον ἡ Καλαμπάκα, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ἐπὶ 6.500 οἰκιῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν, εὑρέθη μεταπελευθερωτικῶς ἔχουσα 480 καὶ ἐδέησαν νὰ εἴπουν ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ἡ ὁποία εἴς τινας μόνον ἔδωσεν 6.000 διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν. (Φωναὶ—διαμαρτυρίαι). Μὴ λέγωμεν λοιπόν, ὅτι ἡ Θεσσαλία ἐπῆρε πολλὰ καὶ σεῖς ἐπήρατε ὀλίγα.

§113Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἕτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀνησυχεῖ τοὺς σεισμοπλήκτους, εἶναι τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Διατάγματος τῆς 25ης Ἰανουαρίου. Καθορίζεται διὰ τούτου μία πολυδαίδαλος διαδικασία καὶ διὰ τὴν παροχὴν τῆς ἀρωγῆς καὶ διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ ἐπίβλεψιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῶν κτισμάτων, ὥστε πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι τελικῶς οἱ σεισμόπληκτοι, θὰ ἀρνηθοῦν τὴν παροχήν, διότι ἠκούσατε τί προβλέπει τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον καθ’ ἡμᾶς θὰ παρεμβάλῃ ἀνυπερβλήτους δυσκολίας καὶ δυσχερείας καὶ προσκόμματα εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν. Ἀξιοῖ, ὁτὲ μὲν 3, ὁτὲ δὲ 4 αὐτοψίας.

§114Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Τὸ σύστημα τὸ ἔχουν καθορίσει ἁπλοῦν, ἀλλ’ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι θὰ παρουσιάσῃ δυσχερείας κατὰ τὴν ἐφαρμογήν, ὑπάρχει εὐχέρεια τροποποιήσεως δι’ ἀποφάσεως ἢ Διατάγματος. Δὲν εἶναι θέμα νομοθετικῆς ρυθμίσεως αὐτό. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ διαδικασία, τὴν ὁποίαν καθωρίσαμεν, νομίζω καὶ πιστεύω, ὅτι πρακτικῶς θὰ εἶναι ἁπλῆ καὶ χρήσιμος. Ἐὰν κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐφαρμογῆς διαπιστωθῇ, ὅτι εἶναι δύσκολος, θὰ τὴν ἀλλάξωμεν.

§115Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχομεν μίαν τροπολογίαν, καὶ θὰ ἠθέλαμεν νὰ λυθῇ ἀπόψε τὸ θέμα.

§116Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Εἶναι ζήτημα Διατάγματος καὶ ὄχι νομοθετικῆς ρυθμίσεως.

§117Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὅταν δίδετε αὐτὴν τὴν κατηγορηματικὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅπως καὶ ἐν τῇ πράξει θὰ ἀποδειχθῇ ἀνεφάρμοστον τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Διατάγματος, θὰ τὸ μεταβάλωμεν, μένομεν ἥσυχοι. Δύο λέξεις μόνον ἔχω νὰ εἴπω: Δεδομένου, ὅτι θὰ κτισθοῦν ἐφέτος 6.000 κατοικίαι καὶ χρειάζονται 3 αὐτοψίαι διὰ κάθε κατοικίαν, ἔχομεν 18 χιλιάδας αὐτοψίας. Θὰ πρέπει οἱ 24 μηχανικοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν, ἐν τῷ συνόλῳ τὴν δύναμιν τοῦ Ὑφυπουργείου νὰ ἀσχολοῦνται 4 μῆνας, ἐργαζόμενοι ἐντατικῶς, μόνον καὶ μόνον διὰ τὰς αὐτοψίας.

§118Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐκτὸς τῆς ὑπαρχούσης δυνάμεως τῶν μηχανικῶν, διετέθη, πρῶτον ἡ δύναμις τῶν 2 ταγμάτων Στρατοῦ καὶ δεύτερον ἕτεροι 12 μηχανικοί, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται εἰδικῶς μὲ τὰς αὐτοψίας. Συνεπῶς, δὲν θὰ παρουσιασθοῦν δυσχέρειαι.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτε, ἐὰν θέλετε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, παρακαλῶ νὰ συντομεύετε.

§120Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχομεν διαφωνίας, ἐπίσης, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ὅπως εἶπε καὶ ὁ τέως ὑφυπουργὸς καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος, κ. Ρωμανός, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται τόσον εὐρυτάτη δικαιοδοσία εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑφυπουργόν, ὥστε οὐσιαστικῶς γίνεται ἀπόλυτος κύριος καὶ τῶν ξυλίνων οἰκιῶν καὶ τοῦ ὑλικοῦ. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου παρέχεται εἰς αὐτὸν τὸ δικαίωμα νὰ παραχωρῇ, ἄνευ ἀνταλλάγματός τινος εἰς οἱαδήποτε πρόσωπα, ἔστω καὶ Νομικά, τὰ ξύλινα σπίτια. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ διάταξις: «Ἡ παραχώρησις................. .............(ἀναγινώσκει)...............». Ἀκριβῶς, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῇ εἰς δύσκολον θέσιν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργός, ἡμεῖς εἰσηγούμεθα καὶ λέγομεν νὰ καθορισθῇ, μία προτεραιότης, διότι ἔχομεν τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος. Ὅπως εἶπον, ἡ διανομὴ τῆς ξυλείας ἐγένετο κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον, ἡ ὁποία ἀκόμη διατηρεῖ ἐν ὀργῇ καὶ ἀγανακτήσει τοὺς σεισμοπλήκτους. Εἴχαμεν καὶ κἄποιαν πρόσφατον διανομὴν ξυλείας, πρὶν ἢ σεῖς ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, ἐγκατασταθῆτε εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους, ποὺ ἐν διαστήματι ὀλίγων ἡμερῶν ὁ ἐκεῖ ἀναπληρῶν ὑμᾶς ἤνοιξε τὰς ἀποθήκας καὶ μοίρασε 190 κυβικὰ ξυλείας εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς αὐτὸν καὶ μόνον ἀρεστά. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ὅπως προφυλάξωμεν ὑμᾶς καθωρίσαμεν μίαν σειρὰν προτεραιότητος καὶ λέγομεν, ὅτι θὰ προτιμηθοῦν πρῶτον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπλήρωσαν βαρὺν τὸν φόρον αἵματος εἰς τὸν Ἐγγέλαδον, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν θύματα νεκρούς. Δεύτερον, οἱ τραυματίαι καὶ ἀνάπηροι πολέμου. Τρίτον, οἱ πολύτεκνοι. Καθωρίσαμεν μίαν σειρὰν προτεραιότητος καὶ ταύτην διὰ κλήρου, ὥστε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εἶναι ἥσυχος. Ὅταν θὰ λάβῃ ἀθρόας τὰς αἰτήσεις διὰ τὰς ἄνευ ἀνταλλάγματος παραχωρήσεις νὰ εἶναι κατωχυρωμένος ὄπισθεν μιᾶς νομοθετικῆς προτεραιότητος καὶ τοῦτο θὰ εἶναι σωτήριον καὶ διὰ τὴν ἡσυχίαν του καὶ διὰ τὴν ἡσυχίαν μας. Ἀπόδειξις τρανή, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον, τὸ βασικόν, τοῦ Ἰουνίου, εἰσηγήθην, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διὰ κλήρου καὶ ὑπέδειξα μόνον μίαν προτίμησιν τὰ ὅρια χωρίων, νὰ προτιμηθοῦν κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος.

§121Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν πρόκειται νὰ δοθοῦν εἰς ἰδιώτας δωρεάν, κ. συνάδελφε.

§122Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δίδονται ὡς καὶ εἰς μεμονωμένα πληγέντα ἐκ τῶν σεισμῶν ἄτομα μὴ δικαιουμένων ἀρωγῆς.

§123Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν εἶναι δωρεὰ αὐτό, μὴ τὸ συζητεῖτε.

§124Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἐδῶ ὑπάρχει μία διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν σεῖς ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ δίδετε εἰς μὴ δικαιούμενα ἀρωγῆς μεμονωμένα ἄτομα, διότι ἐπλήγησαν. Εἶχον ἐγώ, φέρ’ εἰπεῖν, ἕνα ἑτοιμόρροπον σπίτι τοῦ πατέρα μου καὶ μοῦ τὸ ἐγκρέμισεν ὁ σεισμός. Εἶμαι πληγείς, δὲν δικαιοῦμαι ἀρωγῆς. Θὰ δικαιωθῶ νὰ κάμω αἴτησιν νὰ μοῦ παραχωρήσητε τὴν ξυλείαν, τὴν ὁποίαν θὰ χάσῃ ἕνας ἄλλος ποὺ δικαιοῦται. Δι’ αὐτὸ καθορίζομεν μίαν προτεραιότητα. Διὰ τὸ ἄλλο ζήτημα, ἐφ’ ὅσον μόνος σας τὸ ὑπεσχέθητε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθουν ὑλικὰ ἐκ τῶν Ἰονίων Νήσων —καὶ δι’ αὐτὸ τὴν διάταξιν αὐτὴν τὴν ἐθεωρήσαμεν ἐξοβελιστέαν— δὲν ἀσχολοῦμαι οὔτε καὶ ἐπιμένω. Καὶ προχωροῦμεν. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἐπίσης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν, διότι ἡ διάθεσις τῶν ὑλικῶν, ἐπίσης καὶ τῶν ξυλίνων ὑλικῶν εἰς μὴ δικαιουμένους ἀρωγῆς διατὶ νὰ μὴ γίνεται πάλιν μὲ τὴν προτεραιότητα; Ὅπως ἐπίσης τὰ διάφορα μηχανήματα, τὰ ὁποῖα προμηθευόμεθα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διατὶ νὰ δίδωνται κατὰ τὴν ὑμετέραν ἀπόλυτον κρίσιν εἰς τοὺς ἐργολάβους καὶ νὰ μὴ γίνεται μία δημοπρασία, ὥστε πᾶσα ἐνέργεια νὰ εἶναι μακρὰν παντὸς παραπόνου τοὐλάχιστον; Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὀρθότερον, κ. ὑπουργέ, νὰ γίνεται μία δημοπρασία, ὥστε καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὰ πάρῃ νὰ μὴ ἐπισύρῃ τὸν φθόνον, οὔτε καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ τὰ πάρῃ νὰ μεμψιμοιρῇ, ὅτι ὁ ἄλλος ηὐνοήθη. Ἡμεῖς σᾶς τὸ λέγομεν καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ εἴμεθα σύμφωνοι νὰ κάμετε μίαν δημοπρασίαν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὔτε σκιὰ παραπόνου. Εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 διὰ τοῦ ὁποίου καταργεῖται ἡ ἀναγκαστικὴ δημοσίευσις τῶν ἀποφάσεων εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἶναι σπατάλη χρόνου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ νὰ στέλωνται εἰς ὅλους τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας διὰ νὰ λαμβάνουν γνῶσιν. Ἐπίσης εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, διὰ τοῦ ὁποίου κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνοικοδομήσεως νὰ μὴ τηροῦνται αὐστηρῶς αἱ διατάξεις τοῦ Α. Ν. 418)36. Βεβαίως ἐκεῖ ἐπιβάλλεται κἄποιος παραμερισμὸς τῆς σχολαστικότητος. Καὶ, ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 7 Ἡμεῖς προσθέτομεν καὶ μίαν ἄλλην διάταξιν, κύριοι συνάδελφοι. Συμβαίνει τοῦτο, διὰ τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς ἰδιοκτήτας. Ἐπλήρωσαν ἐργάτας διὰ νὰ περισώσουν τὸ ὑλικὸν ὅσον περιεσώθη ἐκ τῶν ἑτοιμορρόπων οἰκιῶν. Ἐπλήρωσαν ἐργάτας διὰ νὰ ἀνεγείρουν τὰ πρόχειρα στέγαστρα. Θὰ πληρώσουν ἐργάτας διὰ νὰ κατασκευάσουν τὰ ὁριστικὰ σπίτια. Κατὰ συνέπειαν ὁ ἐργοδότης αὐτὸς θὰ πληρώσῃ τρεῖς φορές. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον δικαιοσύνης καὶ ἀνθρωπισμοῦ καὶ οἱ μὲν ἐργάται νὰ πληρώνουν τὴν εἰσφοράν των διότι θὰ ἀπολαύσουν τὴν σύνταξιν, ἀλλά, ὁ ἐργοδότης νὰ μὴ πληρώνῃ τρεῖς φορές. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὁ τέως Διοικητὴς τοῦ ΙΚΑ, ἀνέστειλε τὴν εἴσπραξιν τῶν εἰσφορῶν τοῦ ΙΚΑ. Θὰ παρεκάλουν, κ. ὑπουργέ, νὰ τὴν δεχθῆτε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Ἐπίσης ὀρθὴ εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8 ἵνα ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ κοινῶν ἀποφάσεων αὐτοῦ μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξαιρῇ τῶν δασμῶν ὑλικὰ κατειργασμένα ἢ μή, χρήσιμα διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν. Ἐν τῷ σημείῳ τοῦτο ἡμεῖς προσθέτομεν καὶ μίαν ἄλλην διάταξιν, διότι ἀτυχῶς, ἀσφαλῶς ἐξ ἀβλεψίας, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 2841 ὑπάρχει μία διάταξις, ὅτι: «Δίκτυα ἐκ συρμάτων............ (ἀναγινώσκει)..............». Καὶ συμβαίνει τοῦτο τὸ καταπληκτικόν, κ. συνάδελφοι. Ἔχω μίαν ἐπιστολὴν ἑνὸς κατὰ πάντα ἀξιολόγου Κεφαλλῆνος τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀποστείλαντος τοιοῦτον εἶδος οἰκοδομησίμου ὑλικοῦ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν καὶ ἐπλήρωσαν δασμόν. Καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ ἐπιστολὴ διὰ τῆς ὁποίας μοῦ λέγει:—καὶ αὐτά, κύριοι, σχολιάζονται καὶ ἀσκοῦν τεραστίαν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν— «Πρὸ διμήνου ἔστειλα σύρμα περιφράξεως, πασσάλους κλπ. καὶ ὄχι μόνον ἐπλήρωσα ἀλλὰ ζητεῖται καὶ εἰδικὸν πιστοποιητικόν, ὅτι εἶναι ἑλβετικῆς προελεύσεως. Νομίζω κ. Βασιλᾶτε, ὅτι......... (ἀναγινώσκει)......». Ἐνῷ εἶναι ἀνάξια λόγου πράγματι, ἐν τούτοις ὅμως βλέπετε, ὅτι ἕνας πλούσιος, εὐκατάστατος, ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐφρόντισε νὰ στείλῃ ὑλικὰ διὰ τὴν οἰκογένειάν του ἐξανέστη ὅταν ἔμαθεν, ὅτι ἐπλήρωσαν κἄτι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο θέμα εἶναι οἱ σεισμόπληκτοι ἐπαγγελματίαι. Ἔτυχον μιᾶς βοηθείας διὰ νὰ δυνηθοῦν, ἰδίως οἱ βιοτέχναι, νὰ ἐπανιδρύσουν τὰς ἐπιχειρήσεις των. Καί, χάρις εἰς τὴν βοήθειαν καὶ τὴν ἰδικήν των ἐπίμοχθον ἐργασίαν, ἐπετεύχθη πάλιν νὰ ἀναγεννηθῇ ζωὴ ἐκεῖ ὅπου ἡ ἐρημία θὰ ἐπεκράτει. Ἤδη εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώνουν τοκοχρεωλυτικοὺς τόκους 8%, ἐὰν δὲ προσθέσωμεν καὶ τοὺς φόρους, διότι ἀπὸ τοῦ νέου ἔτους 1954 ἐθεωρήθησαν νέοι ἐπιτηδευματίαι, καὶ ἐνῷ τὸ ἐλάχιστον νομίζω ἦτο 60 χιλιάδες τώρα νομίζω, ὅτι ἀνεβιβάσθη εἰς 400, τὸ ποσὸν θὰ εἶναι ὑπέρογκον. Πρόκειται δηλαδή, κατὰ μίαν ἐπιστολὴν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου νὰ πληρώνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μέσα εἰς τὸ ἐργοστάσιον 300 χιλιάδας μηνιαίως διὰ δόσεις τῶν δανείων βοηθείας, 1.200.000 τόκους τῶν δανείων, φόρους 300 χιλιάδας.... Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι, μὲ τὴν κρίσιν μάλιστα, ἡ ὁποία ἀτυχῶς ἐπέπεσεν ἐπὶ τῆς χώρας μας καὶ ἐκεῖ εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα, δὲν θὰ ἀνθέξουν. Ζητοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ τοὺς δοθῇ μία ἀναστολὴ τῶν φόρων, τῶν δόσεων ἀπὸ τὰ δάνεια βοηθείας νὰ γίνουν 120. Ὥστε αὐτὰ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ὑποχρεούμεθα σήμερον νὰ καταβάλωμεν νὰ τὰ διαφυλάξωμεν, νὰ ἐνισχύσωμεν τὰς οἰκοδομάς, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κτίσωμεν, διότι ἄλλως θὰ καταστῇ ἀδύνατος ἡ ἀνοικοδόμησις. Βεβαίως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως τῶν Ἰονίων Νήσων, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ λάβῃ τοιαύτην πρωτοβουλίαν.

§125Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Ἔχει ἤδη ληφθῆ πρόνοια νὰ δοθῇ παράτασις ἐνάρξεως τῆς καταβολῆς τῶν δόσεων μέχρι τέλους Αὐγούστου. Ὅταν ἔλθῃ ὁ Αὔγουστος, ἀναλόγως τῶν τότε συνθηκῶν, θὰ δοθῇ καὶ περαιτέρω ἀναστολή.

§126Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καὶ διὰ τοὺς φόρους;

§127Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Καὶ διὰ τοὺς φόρους ἐλήφθη πρόνοια. Μετατίθεται ἡ χρονολογία τῆς ἀπαλλαγῆς ἐπὶ ἓν ἔτος ἀκόμη.

§128Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Καὶ ἤδη ἔρχομαι εἰς τὸ ἐπίμαχον ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι πρέπει ἐντελῶς νὰ ἐξαφανισθῇ.

§129Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Δὲν τὸ ἀφήνετε αὐτὸ διὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν;

§130Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δέχομαι τὴν σύστασιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἠκούσατε δι’ ὀλίγων τὸ δρᾶμα τῶν σεισμοπλήκτων. Οἱ μῆνες παρῆλθον καὶ δὲν ἔχει τεθῆ ἀκόμη ὁ θεμέλιος λίθος. Δὲν ἐξετάζω ποῖος πταίει, καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχον ἐπιτευχθῆ περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα ἐπιτεύγματα ἢ ὄχι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μένει εἶναι, ὅτι 8 ἑκατ. Ἕλληνες, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ στεγάσουν 90– 100 χιλ. συνανθρώπους των. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγαι τῆς Βουλῆς καὶ τὸ Πανελλήνιον ὁλόκληρον, οὐδέποτε θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν, δι’ οἱανδήποτε ἐπιβάρυνσιν προκειμένου νὰ σπεύσῃ εἰς βοήθειαν τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔζων εὐτυχεῖς καὶ εἰς μίαν ἡμέραν εὑρέθησαν οἱ δυστυχέστεροι τῶν Ἑλλήνων. Αὐτά, τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν, τοῦ νὰ εἶναι προαιρετικὴ ἡ λῆψις τῶν ὑλικῶν, τοῦ νὰ αὐξηθῇ κάπως ἡ ποσότης τῶν τσιμέντων, δὲν εἶναι δύσκολον. Πράγματι ἡ αὔξησις, τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν διὰ τὸ τσιμέντο, δεδομένου, ὅτι θὰ κτισθοῦν 12 χιλ. οἰκοδομαί, εἶναι 12–13 ἑκατ. δραχ. εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ κάμῃ τὴν θυσίαν αὐτήν. Τοσοῦτον μᾶλλον δυνάμεθα νὰ τὸ ὑποστηρίξωμεν, ὅταν διὰ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατετέθη χθές, χαρίζονται εἰς ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ 7 δισεκ. ἐκ φόρων διὰ τῆς καθιερωμένης ἀτελείας εἰσαγωγῶν. Ἐπίσης, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἐσχάτως ἐδόθησαν 30 ἑκατ. εἰς ἐμποροβιομήχανον τῶν Πατρῶν. Ἂς ἀρχίσωμεν μὲ στερεὰ θεμέλια τὴν ἀνοικοδόμησιν. Ἂς μὴ ἐπικαλούμεθα τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἀνεγνώρισεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς αἱ ὑποσχέσεις, νὰ τὰς ἐπαυξήσωμεν. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, διότι δὲν εἶναι ὑπερβολικὰ αὐτὰ ποὺ ζητοῦμεν, εἶναι ἀπαραίτητα, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις, διότι ἄλλως, τὸ τονίζω ὑπευθύνως, μὲ κατέχει βάσιμος ἀνησυχία, ὅπως καὶ κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον, ὅπου δι’ ἐμπιστευτικῆς μου ἀναφορᾶς, ὑπέδειξα τοὺς κινδύνους καὶ συγκεκριμένως εἶπα, ὅτι θὰ ἀποτύχῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως καὶ δυστυχῶς τὰ πράγματα μὲ ἐπαλήθευσαν. Θὰ ἤμουν εὐτυχὴς νὰ μὲ διαψεύσουν. Οὕτω καὶ σήμερον μὲ κατέχει βάσιμος ἀνησυχία, ὅτι μὲ τὸν πολυδαίδαλον τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ χορηγῆται ἡ περίφημος αὐτή, ἐνίσχυσις, μὲ τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα παρεμβάλλονται, ὡς πρὸς τὴν διενέργειαν τῶν δημοπρασιῶν κλπ., οἱ σεισμόπληκτοι θὰ ἐγκαταλείψουν τὰς Νήσους, ὅπως ἤρχισαν νὰ τὰς ἐγκαταλείπουν καὶ θὰ δημιουργήσουν ἄλλο ζήτημα ὀξύτερον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν. Θὰ πρέπει διὰ μιᾶς νέας χειρονομίας, νὰ ἀποφύγωμεν τὴν δημιουργίαν προσφυγικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἐρήμωσιν τῶν ὡραίων καὶ ἱστορικῶν αὐτῶν Νήσων, αἱ ὁποῖαι πολλὰ προσέφερον, διὰ τὴν πρόοδον καὶ διὰ τὸν πολιτισμὸν τῆς Ἑλλάδος ὁλοκλήρου. (Χειροκροτήματα).

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§132Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ρωμανός, καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος κ. Βασιλᾶτος, ἐπέκρινον τὸ νομοσχέδιον, διότι δι’ αὐτοῦ χορηγοῦνται εὐρεῖαι ἐξουσίαι εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἰονίων Νήσων. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ εἶναι τὸ πλεονέκτημα τοῦ νομοσχεδίου. Ὅταν κατεστράφη ἡ Κόρινθος, ἡ τότε Κυβέρνησις ἐχορήγησεν εὐρείας ἐξουσίας εἰς τὸν τότε Μητροπολίτην τῆς Κορίνθου καὶ γενικῶς ἀνεγνωρίσθη ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι καὶ ἡ ἀπόδοσις καὶ ἡ ἐπιτυχία τοῦ ἱεράρχου ἐκείνου ὑπῆρξε πλήρης. Ἀλλά, ὁ κ. Ρωμανὸς ἢ ὁ κ. Βασιλᾶτος καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος συνάδελφος, τὶ θὰ ἤθελε νὰ μπῇ εἰς τὸν νόμον, ὅταν εἰς τὸν ὑπουργὸν χορηγῆται ἡ Α ἢ Β ἐξουσία, τὸ Α ἢ Β δικαίωμα μὲ σύμφωνον γνώμην ἑνὸς ὀργάνου τῆς Δ)σεως; Ἐὰν αὐτὸ συνέβαινε, θὰ ἀπετέλει τροχοπέδην εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν πολυπλόκων προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν Νήσων, καὶ τοῦτο θὰ ἀπέβαινε πρὸς βλάβην τοῦ πληθυσμοῦ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὑπέφερεν ἀπὸ τὴν θεομηνίαν αὐτήν. Ὀρθῶς λοιπὸν χορηγοῦνται αἱ ἐξουσίαι αὐταὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ταχέως ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν Νήσων. Ἀλλὰ πρέπει καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον νὰ γίνῃ τοῦτο. Πρέπει νὰ καταστῇ συνείδησις, ὅτι ὁ ὑπουργὸς εἶναι ὁ φορεὺς τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Φέρων τὴν πολιτικὴν εὐθύνην ὁ ὑπουργὸς ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, θὰ πρέπει νὰ εἶναι κυρίως ὑπεύθυνος διὰ τὰς πράξεις του, αἱ ὁποῖαι ἔχουν εὐθύνην καὶ πρωτοβουλίαν Κυβερνητικήν. Δι’ αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ εὐθύνη αὐτὴ νὰ μεταβιβάζεται εἰς ἓν ὄργανον τῆς Δ)σεως. Τὴν εὐθύνην πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ ὁ ὑπουργός, καὶ νὰ ἔχῃ καὶ τὴν εὐχέρεια νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰ ζητήματα αὐτὰ μὲ ταχύτητα καὶ ἀποτελεσματικότητα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βοῦλτζος ἔχει τὸν λόγον.

§134Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, ἐπειδὴ δὲν εἶσθε παρὼν κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησα καὶ ἐγώ. Θὰ ἤθελα, νὰ διευκρινίσω λέγω, τὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἡμεῖς ἐναντίον τῆς εὐρείας ἐξουσίας, ἡ ὁποία δίδεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Βεβαίως, ὑπάρχουν δυσκολίαι, βεβαίως ὁ ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἔχῃ πᾶσαν δυνατὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἐπίμοχθον ἔργον του, καὶ βεβαίως, δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ἐκπρόσωποι τῶν περιοχῶν αὐτῶν, ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι θὰ θελήσωμεν κατὰ οἱονδήποτε τρόπον νὰ περιστείλωμεν τὴν εὐεργετικὴν δικαιοδοσίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ ὑπάρχει μία διαφορά, κύριε συνάδελφε. Ὑπάρχουν δύο σημεῖα βάσει τῶν ὁποίων ἀντιτιθέμεθα εἰς αὐτὴν τὴν εὐρεῖαν ἐξουσιοδότησιν. Τὸ πρῶτον σημεῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνάγεται εἰς τὴν δυνατότητα, ὡρισμένων ἐνεργειῶν, τὰς ὁποίας θεωροῦμεν κατὰ βάσιν ἐσφαλμένας. Π. χ. εἰς τὴν δυνατότητα ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεων ἐντὸς τοῦ σχεδίου πόλεως. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἀρχῆς καί δὲν εἶναι θέμα ἐξουσίας τοῦ ὑπουργοῦ. Δὲν ἀρνούμεθα εἰς τὸν ὑπουργόν, οἱανδήποτε ἐξουσίαν, ἀρνούμεθα τὴν χρησιμότητα τοῦ μέτρου, αὐτοῦ καθ’ ἑαυτό. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον σημεῖον. Τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι τὸ ἑξῆς. Νομίζομεν, ἴσως πλανώμεθα, ἀλλὰ νομίζομεν, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἔχουν ὑποχρέωσιν κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων νὰ ἐπισημαίνουν εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν δυνατότητα ὑπάρξεως κινδύνων, διαφόρων, οἱ ὁποῖοι δυνατὸν νὰ εἶναι συνέπεια τῶν νομοσχεδίων. Καὶ κατόπιν τῆς ἐπισημάνσεως τῶν κινδύνων αὐτῶν, ἡ μὲν πλειοψηφία ἢ μᾶλλον ὅσοι συμφωνοῦν ἐκ τῶν συναδέλφων, θὰ ἀναθέσουν τὴν ἐντολὴν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἡμεῖς δὲ θὰ ἔχωμεν διαχωρήσει τὰς εὐθύνας μας, διὰ τυχὸν μελλοντικὴν κακὴν διαχείρισιν τῶν ἐξουσιῶν αὐτῶν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§136Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ἤκουσα εὐχαρίστως τὰς αἰτιάσεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν θὰ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν τῆς διαθέσεως οἰκημάτων ὑπὲρ εὐαγῶν σκοπῶν. Εἰδικῶς φέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, μίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία εἶναι δύσκολος καὶ δὲν ἔχει λυθῆ, διότι δὲν εἶχεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν ὁ κ. ὑπουργὸς, καὶ θὰ παρακαλέσω, κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ὁ Ἱπποκράτης Καραβίας ἐχάρισεν εἰς τὸν Δῆμον Ἰθάκης, ἕνα οἴκημα λυόμενον, διὰ τὴν Μητρόπολιν τῆς Ἰθάκης καὶ Λευκάδος. Τὸ οἴκημα αὐτὸ κατεστράφη καὶ ὁ Μητροπολίτης Λευκάδος, δὲν δύναται νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Ἰθάκην, διότι δὲν ἔχει ποὺ νὰ παραμείνῃ, οὔτε εἶναι δυνατόν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ κλείσῃ τὴν Μητρόπολιν. Σύμφωνα μὲ τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν, δὲν ἠδύνατο ὁ ὑπουργὸς νὰ διαθέσῃ ἕνα ξύλινον οἴκημα διὰ τὸν Μητροπολίτην, καὶ οὔτε δύναται οὗτος νὰ μείνῃ εἰς ἄλλην κατοικίαν, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συνοικῇ μὲ ἄλλους ἀνθρώπους. Καὶ κατόπιν τούτου δὲν μετέβη εἰς τὴν Ἰθάκην, καίτοι εἶχεν ἀπόλυτον ἀνάγκην νὰ πάῃ ἐκεῖ. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ δοθῇ ὁπωσδήποτε ἡ ἄδεια εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ρυθμίζῃ τοιαῦτα ζητήματα.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ρωμανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§138Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Ἐγὼ πρῶτος ἔθεσα τὸ ζήτημα τῶν ἐκτεταμένων ἐξουσιῶν, τὰς ὁποίας διὰ τοῦ νομοσχεδίου λαμβάνει ὁ κ. ὑπουργός. Καὶ εἶπον καὶ λέγω τοῦτο, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ὅτι τὴν εὐχέρειαν αὐτήν, τῆς διαθέσεως ὑπὸ ἰδίαν του πολιτικὴν εὐθύνην, ὁ ὑπουργός, εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις, τὴν εἶχεν. Ἐγὼ δέ, προσωπικῶς, διέθεσα τοιαῦτα σπίτια καὶ ὑπὲρ τῆς μονῆς Ζακύνθου καὶ εἰς ἕνα ἢ δύο ἢ τρία συγκεκριμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐνόμισα, ἐκ τῶν ἐπιτοπίων συνθηκῶν, ὅτι ἔχρηζον τοιαύτης εἰδικῆς μεταχειρίσεως. Ἡ ἀντίρρησίς μου καὶ φαντάζομαι καὶ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐτάχθησαν κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου δίδονται τοιαῦται εὐρεῖαι ἐξουσίαι, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, εἶναι, διότι, ὅταν κάμνῃς κάτι ὑπὸ ἰδίαν πολιτικὴν εὐθύνην, τὸ κάμνῃς μὲ πολὺ μεγαλυτέραν προσοχήν, παρὰ ὅταν ἔρχεται ἕνα ἄρθρον νόμου, τὸ ὁποῖον σοῦ ἐπιτρέπει νὰ διορίζῃς τὸ σύμπαν, τὸν ἄλλον, οἱονδήποτε πρόσωπον καὶ ἂν εἶναι αὐτό.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Εὐαγγελάτος ἔχει τὸν λόγον.

§140Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὡς τὸ συνέταξεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ τῶν Σεισμοπλήκτων, κατὰ τὴν κρίσιν μου καὶ τὴν πεῖραν μου, εἶναι ἀπολύτως ἄριστον καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Ἐπὶ τοῦ βήματος μὲ ἔφερε ὁ ριφθεὶς ὑπὸ τοῦ ἐκ Σάμης συναδέλφου, ὅστις τώρα ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὑπαινιγμός, ὅτι ἐσπαταλήθησαν 280 δισεκατομμύρια δραχμῶν κατὰ τὸ πρῶτον οἰκονομικὸν ἔτος τοῦ Ὑφυπουργείου Α. Σ.Ι.Ν., ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του. Λέγεται σπατάλη ἡ δαπάνη τῆς ἀντιμετωπίσεως ὅλων τῶν δαπανῶν πρὸς σωτηρίαν 100 χιλιάδων Ἑλλήνων; Κατὰ τοὺς 8 μῆνας τῆς ζωῆς τοῦ Ὑφυπουργείου ΑΣΙΝ, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τὸ διευθύνω. Ἀλλὰ ὁ κ. ἐκ Σάμης συνάδελφος, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ θέλει νὰ μειώσῃ τὸ ἔργον μας. Εἰς ἐφημερίδα, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἐκδίδει, ἔχει ἀσχοληθῆ δὶς νομίζω. Καὶ ἐκεῖ βέβαια δὲν τοῦ δίδω ἀπάντησιν. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον μετεχειρίσθη τὸ βῆμα τοῦτο, ἔχω χρέος νὰ τοῦ ἀπαντήσω. Διότι τὸ βῆμα τοῦτο, εἶναι ὁ μέγας τοῦ Ἔθνους φάρος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐκπέμπονται αἱ μεγάλαι ἀλήθειαι, καὶ ὑπὸ τὸ ἄπλετον φῶς του, ἀσκεῖται ὁ δίκαιος ἐν παντὶ ἔλεγχος. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἀλήθεια ἐκακοποιήθη, ὀφείλω νὰ δώσω τὴν πρέπουσαν ἀπάντησιν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐπετέλεσεν εἰς τὰς σεισμοπαθεῖς Ἰονίους Νήσους ἀληθῆ ἆθλον. Εἶχον τὴν μοῖραν νὰ ἐπωμισθῶ τὸ μεγάλο βάρος τῆς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν. Οἱ συνάδελφοι κ.κ. Μαρκεζίνης, Καψάλης, Μπαμπᾶκος, Παπαληγούρας, Λυκουρέζος, μὲ συνώδευσαν εἰς τὴν ἐγκατάστασίν μου ἐκεῖ, ὡς ὑφυπουργοῦ, καὶ δὲν θὰ ἔχουν λησμονήσει τὴν μακαβρίαν εἰκόνα ποὺ ἀντιμετωπίσαμεν παντοῦ. Σωροὶ ἐρειπίων, δρόμοι χωμένοι κάτω ἀπ’ αὐτὰ καὶ ἀλλοῦ κατεστραμμένοι, εἰς ἔκτασιν χιλίων χιλιομέτρων, καθὼς καὶ αἱ ἀποβάθραι τῶν λιμένων, ὑδραγωγεῖα, ἠλεκτροφωτισμός, ἐπίσης καὶ κάτοικοι ἐν ἐξάλλῳ καταστάσει, ζητοῦντες τὴν σωτηρίαν εἰς τὴν ἐκ τῶν Νήσων ἀπομάκρυνσίν των. Καὶ ἐπετύχομεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ ἑδραιωθῇ ἡ πίστις ὅτι, ἡ προστασία καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους εἶναι πλήρης, καὶ ὅτι αἱ ὡραῖαι Νῆσοι θὰ ἀνοικοδομηθοῦν καὶ θὰ ἐπανακτήσουν τὴν ζωήν των ὡς πρίν. Παλαίοντες καὶ μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως—βροχὰς συνεχεῖς καὶ καταρρακτώδεις, ἀνέμους ταχύτητος 110 μιλλίων, 3.000 σεισμικὰς δονήσεις—ἐπετύχομεν ἐν χρόνῳ ἐργασίμῳ τεσσάρων μηνῶν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὰς συγκοινωνίας, νὰ ἀπομακρύνωμεν τὰ ἐρείπια ἐκ τῶν δρόμων καὶ νὰ στεγάσωμεν προσωρινῶς καὶ νὰ κρατήσωμεν μακρὰν τὰς ἐπιδημίας αὐτῶν τῶν 120 χιλιάδων ἀτόμων, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἐδημιούργουν τὰ σκληρότερον προσφυγικὸν πρόβλημα εἰς τὴν ἄλλην Ἑλλάδα, καὶ θὰ κατεδίκαζον εἰς ἀφανισμὸν τὰς ὡραιοτέρας τῶν Νήσων μας. Καὶ ἐπέσυρε τὸ ἔργον ἐκεῖνο τὸν θαυμασμὸν τῶν Βασιλέων μας, τῶν Πρεσβευτῶν τῶν πλείστων Κρατῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ ξένων δημοσιογράφων ποὺ ἐπεσκέφθησαν τὰς Νήσους. Καὶ διὰ τὰ παντοειδῆ ἔργα τῶν ὀκτὼ μηνῶν —τὰ μόνα τελεσθέντα ἔκτοτε—ἐδαπανήθησαν ποσὰ βεβαίως χρήματα καὶ ὄχι, ὡς ἐλέχθη, ἐσπαταλήθησαν. Διότι ἐκ τούτων ἐκινεῖτο ὁλόκληρος ταξιαρχία, στόλος πλοίων, πυροσβεστικαὶ ὑπηρεσίαι, ἐπληρώθησαν τρόφιμα καὶ ἀνηγέρθησαν ξύλινοι οἰκισμοί, κριθέντος τοῦ προσωρινοῦ αὐτοῦ τρόπου ἀπαραιτήτου, διότι εἰς τὰς σκηνάς, ἦτο ἀδύνατος ἡ διαβίωσις τοῦ πληθυσμοῦ κατὰ τὸν φοβερὸν καὶ ἄνευ προηγουμένου περυσινὸν χειμῶνα, εἰς σκηνὰς παρασυρομένας ὑπὸ τῶν θυελλῶν. Καὶ ἐγένοντο πλήρεις ἐγκαταστάσεις εἰς τοὺς οἰκισμούς, ὑδρεύσεως, φωτισμοῦ, ἀποχετεύσεως καὶ ἐγκατεστάθησαν καὶ ἐλειτούργησαν τὰ σχολεῖα, οἰκοτροφεῖα, ναοί, μοναί.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν προσεγγίζετε ὀλίγον πρὸς τὸ θέμα;

§142Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Ἀπάντησιν δίδω, ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἐρρίφθη ὑπαινιγμός.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ σᾶς παρεκάλεσα νὰ προσεγγίσητε πρὸ τὸ θέμα.

§144Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ὑπάρχει ἐπερώτησις καὶ θὰ τὴν συζητήσωμεν.

§145Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Δίδω ἀπάντησιν εἰς τὸν ὑπαινιγμόν, ὅτι ἔργα ἐτελέσθησαν καὶ ποσὰ ἐδαπανήθησαν, πρὸς ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν καὶ πρωτίστως τῆς ζωῆς τῶν 120 χιλιάδων πατριωτῶν μας καὶ ὄχι κατασπατάλησις. Καὶ τῶν μεγάλων ἔργων καὶ προμηθειῶν αἱ δημοπρασίαι ἐγένοντο ἐν Ἀθήναις, ὡς τοῦτο εἶχον ἀξιώσει ἀπὸ τοὺς κ.κ. Μαρκεζίνην, Καψάλην, Παπαληγούραν, ἀπὸ τῆς πρώτης μου μετ’ αὐτῶν συνεργασίας, διότι θὰ ἀπέβαινε ἐπιζήμιος διὰ τὸ Κράτος ἡ ἐνέργεια αὐτῶν ἐν Ἀργοστολίῳ. Εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑφυπουργείου συμπεριέλαβα τεχνικὸν συμβούλιον ἐκ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, τοῦ Νομομηχανικοῦ, τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Ἐντεταλμένων Ἐξόδων κλπ., ὅπως καταρτίζει τὰς μελέτας καὶ ἐλέγχει τὰς δημοπρασίας ἔργων ἁρμοδιότητος Νομομηχανικοῦ, διὰ δὲ τὰ δημοπρατηθέντα ἐν Ἀθήναις ἔργα, ἐζήτησα ὅπως ἡ παραλαβή των γίνῃ δι’ ἐπιτροπῶν εἰς ἃς ἀπαραιτήτως νὰ μετέχουν ἀξιωματικοὶ τοῦ μηχανικοῦ τοῦ στρατοῦ.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τούτου εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ παρέμβω. Δὲν γίνεται οὔτε ἀπολογισμός, οὔτε ἔλεγχος τῆς διαχειρίσεως τοῦ παρελθόντος. Παρακαλῶ εἰς τὸ θέμα.

§147Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Θὰ ἦτο ἀσυγχώρητος παράλειψις καθήκοντος βουλευτοῦ, ἀσκήσαντος ὑπούργημα, ἐὰν δὲν ἔδιδε ἀμέσως ἀπάντησιν εἰς προσπάθειαν μειώσεως μεγάλου ἔργου. Ἡ Κυβέρνησις Παπάγου, τὸ ἐπαναλέγω, εἰς τὸ πρῶτον στάδιον τῆς βοηθείας τῶν σεισμοπαθῶν Νήσων ἐπετέλεσε ἆθλον.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§149Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἔγινεν ἀντικείμενον δριμείας ἐπικρίσεως ἰδίᾳ ἐκ μέρους τοῦ ἐκ Ζακύνθου συναδέλφου κ. Βούλτζου, καὶ ἔν τινι μέτρῳ καὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ρωμανοῦ, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Αἱ ἐπικρίσεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι ἐντελῶς τυπικὸν καὶ τείνει νὰ συμπληρώσῃ ὡρισμένα κενά, τὰ ὁποῖα ἐνεφανίσθησαν κατὰ τὴν πρόοδον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2939)54, ἦσαν δριμύταται καὶ ἔλαβον καὶ τὴν μορφὴν θρηνῳδίας. Ὁ κ. Βοῦλτζος, εἶπεν ὅτι: «Μὲ βαθυτάτην θλῖψιν βλέπω τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον δὲν προσθέτει τι ἀλλὰ —κατὰ τοὺς ἰσχυρισμούς του— ἀποτελεῖ βαρὺ πλῆγμα κατὰ τῆς ἐλπίδος τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν τῶν Ἰονίων Νήσων κ.λ.π.». Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μὲ ἐξέπληξεν αὐτὸς ὁ τόνος τοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς θρηνῳδίας. Διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ ἀνέμενον κάποιαν ἐνίσχυσιν εἰς τὸ ἔργον τὸ ὄντως, δυσχερές, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀναλάβει. Καὶ ἀντὶ τούτου, βλέπομεν, δριμυτάτας ἐπικρίσεις καὶ κατηγορούμεθα ὅτι ἀντὶ νὰ προάγωμεν τὸ ἔργο τοῦτο, τὸ καθυστεροῦμεν διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν. Ἐπεκρίθησαν ἰδίως δριμέως, τὰ δύο ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα καὶ ἀπετέλεσαν τὴν κυριωτέραν ἀφορμὴν τῆς εἰσαγωγῆς του, δηλαδὴ τοῦ ἄρθρου 3 τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν τρόπον διαθέσεως τῶν λυομένων οἰκημάτων καὶ τοῦ ἄρθρου 10, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς ἀπαλλοτριώσεις πρὸς ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Τὸ θέμα τῶν λυομένων οἰκιῶν, ἀπετέλεσε πράγματι μίαν δυσχέρειαν εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τῆς ἀνοικοδομήσεως. Ὅταν ἀνελάβομεν τὸ Ὑφυπουργεῖον τῶς Σεισμοπλήκτων Νήσων, εὑρέθημεν πρὸ χιλίων λυομένων οἰκιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἀγορασθῆ ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἀπὸ τὴν Φιλανδίαν καὶ τὴν Γερμανίαν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω κατὰ πόσον ἡ πρᾶξις τῆς προμηθείας τῶν λυομένων οἰκιῶν ὑπῆρξεν ὀρθὴ ἢ ὄχι. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ἐκεῖνο, τὸ ποῖον θέλω νὰ τονίσω, εἶναι ὅτι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν οἰκιῶν αὐτῶν καὶ λόγῳ τοῦ εἴδους των, διότι δὲν τὰς ἔχει συνηθίσει ὁ λαὸς καὶ μετὰ δυσπιστίας τὰς βλέπουν οἱ κάτοικοι τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων καὶ λόγῳ τοῦ κόστους αὐτῶν, συναντῶμεν ἀνυπερβλήτους δυσχερείας. Οἱ κάτοικοι δὲν πείθονται νὰ ἐθισθοῦν εἰς τὰ οἰκήματα αὐτά.

§150Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἰδικῆς σας ὑπουργίας ἐγένετο ἡ ἀγορά;

§151Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Ὄχι. Ἐγὼ εὑρῆκα αὐτὰ τὰ χίλια σπίτια, τὰ ὁποῖα κατακλύζουν τὰς ἀποθήκας τοῦ ΟΔΙΣΥ καὶ δὲν ἀφήνουν χῶρον νὰ ἀποθηκευθοῦν ἄλλα, περισσότερον χρήσιμα ὑλικά. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ εὑρεθῇ κάποιος τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον νὰ ἠμπορέσῃ, τὰ οἰκήματα αὐτὰ νὰ τὰ ἀπορροφήσῃ ὁ πληθυσμὸς καὶ νὰ πεισθοῦν οἱ δικαιοῦχοι ἀρωγῆς νὰ τὰ πάρουν εἰς τιμὴν προσιτήν. Διότι πρέπει νὰ τονίσω ὅτι, χωρὶς τὰς δαπάνας ἐγκαταστάσεως στοιχίζουν ἀπὸ 27– 72.000, ἀναλόγως τοῦ εἴδους των καὶ τοῦ μεγέθους των. Εἰς αὐτὸ τὸ ποσὸν πρέπει νὰ προστεθοῦν 18–25.000 ἔξοδα ἐγκαταστάσεως. Μέσος ὅρος κόστους μετὰ τῶν δαπανῶν ἐγκαταστάσεως δρχ. 55–60 χιλιάδες. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ὅτι ὁ χωρικός, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται πρὸ ἑνὸς τοιούτου εἴδους οἰκήματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει συνηθίσει, καὶ πρόκειται νὰ τοῦ στοιχίσῃ 55–60 χιλιάδας δραχμῶν, μετὰ δυσχερείας δέχεται νὰ λάβῃ αὐτὸ τὸ οἴκημα. Τὸ ἄρθρον 3 εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀποβλέπει. Τὴν διευκόλυνσιν τῆς διαθέσεως αὐτῶν τῶν οἰκημάτων. Προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος αὐτῶν καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ διευκολύνωμεν τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ἀποκτήσουν τὰ οἰκήματα αὐτά, διὰ τῆς ἐγκαταστάσεώς των ὑπὸ τῶν ταγμάτων Στρατοῦ, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ μεταβοῦν ἐκεῖ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἔργου τῆς ἀνοικοδομήσεως. Πέραν τούτου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ ὁλόκληρος ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ἓν μέρος ἀπεφασίσαμεν νὰ τὸ διαθέσωμεν διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν καὶ διὰ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων δημοσίων ὑπαλλήλων τῶν Ἰονίων Νήσων, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἔχει ληφθῇ καμμία πρόνοια. Αὐτὴ ἡ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων ἀντὶ νὰ ἐκτιμηθῇ, ὅπως τῆς ἀξίζει, ἔτυχε παραδόξως δριμυτάτης κατακρίσεως. Τονίζω, ὅτι προσπάθειά μας θὰ εἶναι νὰ ἀπορροφηθῶσι τὰ οἰκήματα αὐτά, ἀπὸ τοὺς δικαιούχους ἀρωγῆς, ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ παρὰ ταῦτα εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ ἀριθμός, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἀπορροφηθῇ διὰ τοῦτο, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ἐζητήθη μία ἐξουσιοδότησις διὰ τῆς ὁποίας νὰ δύναμαι, ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν καὶ περιστάσεων, νὰ τὰ διαθέσω εἰς διαφόρους ἀνάγκας πέραν τῶν σεισμοπλήκτων καὶ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει λέγομεν εἰς τὸ ἄρθρον 4 ὅτι, ἐὰν καταστῇ ἀδύνατος ἡ ἀπορρόφησις μέρους τῶν οἰκημάτων αὐτῶν, νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκποίησίς των ἔξω τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων. Ἔκαμα ὅμως προχθὲς τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ φύγῃ ἀπὸ τὰς σεισμοπλήκτους Νήσους κανέν ἀπὸ τὰ οἰκήματα αὐτὰ ἐφ’ ὅσον ζητοῦνται διὰ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων. Ἐὰν θέλετε, μάλιστα, εἶμαι πρόθυμος νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν, ὅτι πρὸ τῆς παρόδου ἑνὸς ἔτους, δὲν θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἔξοδος ἐκ τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων, οὔτε ἑνὸς οἰκήματος. Ἐπεκρίθη ἰδιαιτέρως ἡ διάταξις ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν δωρεὰν διάθεσιν τῶν οἰκημάτων τούτων. Ὑπάρχουν ὅμως περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας παρίσταται ἀνάγκη δι’ ὡρισμένους κοινωφελεῖς σκοποὺς ἢ ὡρισμένας ἀνάγκας ἐξυπηρετούσας γενικώτερα τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως, νὰ διατεθοῦν ὡρισμένα ἐκ τῶν λυομένων οἰκημάτων ἄνευ ἀνταλλάγματος καὶ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἐζητοῦντο ἀπὸ τοὺς δικαιούχους ἀρωγῆς. Καὶ ὁ κ. Καλκάνης ἀνέφερε τὴν περίπτωσιν τοῦ Μητροπολίτου Ἰθάκης, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ποὺ νὰ στεγασθῇ καὶ λαμβάνεται πρόνοια ἄνευ ἀνταλλάγματος νὰ διατεθῇ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ οἰκήματα διὰ τὴν εὐπρεπῆ στέγασιν τοῦ Μητροπολίτου. Εἶπεν ὁ κ. Ρωμανός, ὅτι τοῦτο ἠδύνατο νὰ γίνῃ ὑπὸ τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἀνάγκη νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Τὰ οἰκήματα ὅμως αὐτὰ ἀποτελοῦν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου καὶ ἡ διάθεσίς των νομίζω θὰ ἦτο μία πρᾶξις ἐντελῶς παράνομος καὶ τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ καλύψῃ οὐδεμία πολιτικὴ εὐθύνη, δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν ἐγώ, ὑπὸ ἰδίαν μου πολιτικὴν εὐθύνην, νὰ διαθέσω δωρεὰν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ζητῶ μίαν ἐξουσιοδότησιν. Τὸ θέμα ἐπίσης τῆς ἀπαλλοτριώσεως, περὶ οὗ τὸ ἄρθρον 10, προεκάλεσε σφοδροτάτας ἀντιρρήσεις, ἐνῷ ἐπαναλαμβάνω, εἶναι πολὺ ἁπλοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐθίγη τὸ θέμα καὶ ἀπὸ συνταγματικῆς πλευρᾶς. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ ζήτημα ἀντισυνταγματικότητος δὲν δύναται σοβαρῶς νὰ ὑποστηριχθῇ. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ὡς δημοσίας ὠφελείας τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, ἀσφαλῶς περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἐργατῶν. Οὐδεὶς ἠμφισβήτησεν, ὅτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων ἀγροτῶν εἶναι συνταγματική, ὅπως οὐδεὶς ἰσχυρίσθη, ὅτι ὁ νόμος περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας, ἀποβλέπων εἰς τὸν αὐτὸν σκοπὸν τοῦ ἄρθρου 10, εἶναι ἀντισυνταγματικός. Τὸ ἄρθρον 10 ἐπιτρέπον ἀπαλλοτριώσεις δι’ ἀποκατάστασιν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, εἶναι ἀκριβὲς ἀντίγραφον τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου «περὶ ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας» μὲ μόνην διαφορὰν ὅτι ἁπλουστεύεται ἡ διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως.

§152Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἀσφαλῶς ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα ἐρεύνης ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας.

§153Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Βεβαίως τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ τὰ Δικαστήρια δύνανται νὰ κρίνουν τὴν συνταγματικότητα τοῦ νόμου. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς δημοσίας ὠφελείας περιλαμβάνεται καὶ ἡ διευκόλυνσις στεγάσεως τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Περὶ τούτου ὅμως δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ γεννηθοῦν σοβαραὶ ἀμφιβολίαι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμα ἐγώ, εἶναι, ὅτι ἐπειδὴ ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ νόμου περὶ ἐργατικῆς κατοικίας εἶναι βραδυτέρα, ἐπέσπευσα ταύτην. Ἐπεξέτεινα δηλαδή, ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔχει καθορίσει ὁ κ. Ρωμανὸς διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 2934)54. Δὲν ἐνόμιζον λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀφορμὴν ἀντιρρήσεων.

§154Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι πλειστάκις εἰς τὸ παρελθόν, ὁσάκις συνεζητήθη τὸ θέμα τῆς ἐξουσιοδοτήσεως καὶ πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν μείωσιν τῶν φορολογικῶν βαρῶν ἢ τὴν παροχὴν ἀτελειῶν, προσεκρούσαμεν πάντοτε εἰς τὴν συνταγματικὴν ἀντίληψιν, ὅτι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη ἐξουσιοδότησις. Σεῖς ἄλλωστε εἶσθε ἀκριβέστερος εἰς τὰ συνταγματολογικὰ ἐμοῦ, καὶ θὰ πρέπει νὰ σᾶς ἀπησχόλησε τὸ θέμα. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις τοιαύτης ἐξουσιοδοτήσεως, ἐφ’ ὅσον ἐξέρχεται τῶν κανόνων τῶν γενικῶν, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν βάσει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Παρακαλῶ ὅταν φθάσητε εἰς τὴν ὁμιλίαν σας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ μᾶς ὁμιλήσητε σχετικῶς, διὰ νὰ κανονίσωμεν τὴν περαιτέρω κριτικήν μας.

§155Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Τὸ θέμα ἔχει οὕτω. Καὶ χαίρω διότι μοῦ ἐκάματε σεῖς τὴν ἐρώτησιν, διότι τὸ ζήτημα τῶν ξυλίνων κατασκευῶν σεῖς τὸ ἐχειρίσθητε προσωπικῶς. Ὑπῆρξαν σοβαραὶ ἀντιρρήσεις διὰ τὴν προμήθειαν τῶν οἰκημάτων αὐτῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ κατασκευῶν ὡς καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀρχιτεκτονικῆς καὶ Πολεοδομίας ἀπεφάνθη ἐναντίον τῆς προμηθείας καὶ σεῖς ἐπιμείνατε νὰ γίνῃ ἐπ’ ἀνταλλαγῇ καπνῶν. Ἐγώ, ὡς εἶπον, εὑρέθην νὰ ἔχω σήμερον εἰς τὰ νησιὰ 1.000 οἰκήματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου, διὰ τὴν στέγασιν τῶν κατοίκων τῶν σεισμοπλήκτων νήσων, τὰ ὁποῖα ἐὰν δυνηθῶ θὰ τὰ διαθέσω εἰς τοὺς δικαιούχους ἀρωγῆς, παρέχων πᾶσαν δυνατὴν εὐκολίαν, ἀναλαμβάνων νὰ τοὺς τὰ ἐγκαταστήσω δωρεάν. Τί τὰ θέλετε ὅμως, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ συναντήσω δυσχερείας. Αὐτὰ τὰ οἰκήματα εἶναι μία κακὴ ὑπόθεσις. Τὰ σπίτια αὐτὰ ὡς εἶπον, δὲν δέχεται κανεὶς νὰ τὰ πάρῃ. Ἔκαμα ἐπανειλημμένας ἐγκυκλίους καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχω μόνον 173 περίπου αἰτήσεις, ἐξ ὧν μόνον 130, νομίζω, δικαιούχων ἀρωγῆς. Αἱ δὲ ὑπόλοιποι ἐκ μέρους Κοινοτήτων διὰ τὴν στέγασιν κοινοτικῶν καταστημάτων. Ἀντιμετωπίζω λοιπὸν τὸ πρόβλημα τί θὰ τὰ κάμω. Μέσα εἰς τὸ πλαίσιον αὐτὸ τοποθετεῖται τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπάρχουν μεμονωμέναι περιπτώσεις, διὰ τὰς ὁποίας παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἔχω κάποιαν εὐχέρειαν διαθέσεως ἰδίᾳ πρὸς κοινωφελῆ Ἱδρύματα. Ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως τοῦ Μητροπολίτου Ἰθάκης παρουσιάζεται καὶ ἡ περίπτωσις τοῦ Βελείου νοσοκομείου, τοῦ ὁποίου ἡ περιουσία ἀπηλλοτριώθη. Μοῦ ζητεῖ νὰ τοῦ δώσωμεν 2–3 λυόμενα διὰ νὰ στεγάσῃ τοὺς ἀσθενεῖς, τῶν ὁποίων τὴν ἀξίαν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ.

§156Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πόσον εἶναι τὸ κόστος.

§157Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Εἶναι ἀπὸ 27.000–72.000, ἤτοι μέσος ὅρος περίπου δρχ. 37.000. Πέραν αὐτῶν θέλομεν, ὡς εἶπον, 18.000 –25.000 δραχ. διὰ δαπάνας ἐγκαταστάσεως. Φθάνομεν οὕτω τὰς 60.000 δραχ. Ἀντιλαμβάνεσθε ἐὰν ἠμποροῦν οἱ χωρικοὶ νὰ διαθέσουν αὐτὸ τὸ ποσὸν διὰ νὰ ἀποκτήσουν ξυλίνην στέγην.

§158Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μακροτέραν διακοπήν. Ὅταν τελειώσετε, κ. ὑπουργέ, θὰ ὁμιλήσω ἐπ’ ὀλίγον ἀπὸ τοῦ βήματος, ἐπειδὴ ἐθίγη ἡ σκοπιμότης τῆς παραγγελίας τῶν ξυλίνων σπιτιῶν. Εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔκαμα, κ. ὑπουργέ, δὲν νομίζω, ὅτι σᾶς ἔψεξα, διότι ἀναζητεῖτε ὄχι ἕνα, ἀλλὰ 100 τρόπους διαθέσεως τῶν οἰκημάτων αὐτῶν, οὔτε ἀντετάχθην εἰς τὸ ἂν δὲν διετέθησαν ἀλλοῦ. Ἐγὼ περιώρισα τὴν ἐρώτησίν μου εἰς τὸ τυπικὸν τῆς ἐξουσιοδοτήσεώς σας διὰ νὰ μὴ εὕρητε προσκόμματα. Τὰ σπίτια εἶναι χίλια, ἂς εἴπωμεν ὅτι πρόκειται νὰ διατεθοῦν 200 καὶ 4, 5 εἰς τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα. Θὰ μείνουν ὅμως τὰ ἄλλα.

§159Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κώλυμα ἐκ τοῦ Συντάγματος. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν τελειώσω, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐγένετο μία σφοδροτάτη ἐπίθεσις στρεφομένη ἐναντίον τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν.

§160Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἀνεφέρθητε, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἐργατικῆς Κατοικίας. Ἐκεῖ τὰ πράγματα, νομίζω, εἶναι διάφορα. Ἐκεῖ δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ δώσητε 300–400 σπίτια ἄνευ ρητῆς ἐκ τῶν προτέρων καὶ τακτοποιημένης διαδικασίας, εἰς ἐργατικοὺς συνοικισμούς, βάσει τῆς ἁπλῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἄρθρου 3.

§161Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Τὸ ἄρθρον 3 τοῦ 2934)1954 ἰσχύοντος Ν. Δ)τος, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Ρωμανοῦ, παρέχει μίαν εὐχέρειαν ἀπαλλοτριώσεως κατὰ τὴν ἁπλῆν διαδικασίαν, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως κλπ. Αὐτὴ ἡ διάταξις μὲ διευκολύνει εἰς τὸ νὰ προβῶ καὶ προέβην ἀμέσως εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου πόλεως Ἀργοστολίου εἰς τὴν θέσιν ἡ ὁποία καθωρίσθη διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν. Ἐκεῖ τὸ πρᾶγμα ἦτο ἁπλοῦν. Εἰς τὴν Ζάκυνθον ὅμως τὰ οἰκόπεδα, τὰ ἐπιλεγέντα διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν καὶ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, ἦσαν ἐντὸς τοῦ σχεδίου τῆς πόλεως καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διαδικασία. Ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ νόμου περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ διαδικασία αὐτὴ ἦτο μακρά, εἶπα νὰ ἐπεκτείνω τὴν ἰδίαν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 3, τοῦ Ν.Δ. 2934)54, νὰ τὴν ἐπεκτείνω καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§162Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ γράψωμεν «Ζακύνθῳ» καὶ νὰ τελειώνωμεν.

§163Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Κύριοι συνάδελφοι, καταβάλλομεν μίαν ἐντονωτάτην προσπάθειαν, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἔναρξις ἀνοικοδομήσεως ἐντὸς τοῦ προγραμματισθέντος χρόνου. Ὀφείλω νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων, ἐκ τῆς πρώτης ἐπισκέψεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμα μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, κ. Καραμανλῆ, εἰς τὰς σεισμοπλήκτους νήσους, διεπιστώσαμεν, ὅτι ὁ ρυθμός, ὁ ὁποῖος ἠκολουθεῖτο καὶ αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, δὲν ἐπέτρεπον νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρχίσωμεν τὴν οἰκοδόμησιν, τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ πρώτου προγράμματος ἐντὸς τοῦ προγραμματισθέντος χρόνου δηλαδὴ μέχρι τὸ τέλος τοῦ Μαρτίου ἕως ἀρχὰς Ἀπριλίου. Μὲ τὸν ρυθμόν, ὁ ὁποῖος ἠκολουθήθη καὶ μὲ τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον, ἦτο ἀμφίβολον ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρχίσωμεν πρὸ τοῦ τέλους τοῦ Αὐγούστου. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ σᾶς δώσω συγκεκριμένας πληροφορίας.

§164Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον.

§165Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Καὶ λέγω τοῦτο, διότι προχθές, ὁ κ. Βοῦλτζος, διέρρηξε τὰ ἱμάτιά του, ὅτι ἐπήγαμεν ἐκεῖ περίπου ὡς καταστροφεῖς τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον εἶχε μέχρι τότε συντελεσθῆ καὶ ὅτι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου χαντακώνομεν τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, πρῶτον, ὅτι ἔχουν περάσει 18 μῆνες καὶ δὲν εἶχε ἀρχίσει ἡ ἀνέγερσις, οὔτε μιᾶς κατοικίας ὁριστικῆς. Δὲν πρέπει, δεύτερον, νὰ λησμονῆτε, ὅτι τὸ θέμα, μετὰ πάροδον τόσου χρόνου, εἶχε χάσει τὴν ἐπικαιρότητά του καί, τρίτον, ὅτι εἶχε γίνει μία ἐξίσωσις μεταξὺ τῶν ἀστικῶν κέντρων καὶ τῆς ὑπαίθρου. Τοῦτο, ἐπέφερε μίαν καθυστέρησιν εἰς τὸ θέμα, διότι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διάφορος μεταχείρισις. Βεβαίως, εἰς τὰς πόλεις ὑπῆρχον θέματα ἀναδασμοῦ καὶ ἀπαλλοτριώσεων καὶ ἰδιαιτέρας μορφῆς, πολύπλευρα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπῄτουν χρόνον πολύν, ἀλλά, εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὰ πράγματα ἦσαν ἁπλούστερα καὶ ἠδύνατο νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ διαδικασία, τὴν ὁποίαν ἡ πεῖρα ἐπέβαλεν. Ἠκολουθήθη ἡ αὐτὴ μεταχείρισις καὶ ἐπέφερε τοῦτο μίαν καθυστέρησιν. Πέραν αὐτοῦ, ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, κατέστη ἐμφανὲς ὅτι ἦτο ἀδύνατος ἡ ἔναρξις ἀνοικοδομήσεως ἐντὸς τοῦ προγραμματισθέντος χρόνου διὰ πολλοὺς λόγους. Ὁ προϋπολογισμὸς π. χ. τοῦ Ὑπουργείου ἐχρειάζετο ριζικὴν ἀναμόρφωσιν, ἄνευ τῆς ὁποίας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ πρώτου προγράμματος. Νὰ σᾶς εἴπω ἕνα παράδειγμα, ὅτι εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἕνα κονδύλιον 30 ἑκατομμ. διὰ τὴν παροχὴν ἀρωγῆς εἰς μετρητὰ εἰς τοὺς δικαιούχους τοῦ πρώτου προγράμματος, ἐνῶ διεπιστώθη ὅτι ἐχρειάζοντο 112 περίπου ἑκατομμ. δρχ. ἔναντι τῶν ὁποίων εἴχομεν μόνον 30 ἑκατομμ. Ἐλέχθη ὅτι αὐτὰ τὰ 112 ἑκατομμ. δὲν θὰ ἐχρειάζοντο μέχρι τὸν Ἰούνιον. Ὄχι βέβαια ὅλα, ἀλλὰ πάντως, κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς καὶ ἐφόσον θὰ ὑπῆρχε μία ἐξόρμησις πραγματικῆς ἀνοικοδομήσεως χρειάζονται τοὐλάχιστον 70– 75 ἑκατομμ. διὰ τὸ πρῶτον ἔτος. Καὶ παρέστη ἀνάγκη μιᾶς ἐνισχύσεως σοβαρωτάτης τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ δηλαδὴ ἡ αὔξησις τοῦ κονδυλίου κατὰ 40 ἑκατομμ. Ὑπῆρχεν ἀκόμα μία, ἂς εἴπωμεν, κακὴ ἐκτίμησις, ἕνας κακὸς ὑπολογισμὸς καὶ ἄλλων κονδυλίων τόσον τῶν ἐσόδων ὅσον καὶ τῶν ἐξόδων. Ἀναγράφεται ἐπὶ παραδείγματι ἕνα κονδύλιον 150 ἑκατομμυρίων ἐκ δωρεῶν καὶ ἐράνων. Τὸ κονδύλιον τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἐξ ὁλοκλήρου. Μόνον 110 –112 ἑκατομμύρια μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ὑπάρχουν καὶ δὲν προβλέπεται δυνατὴ ἡ εἴσπραξις τῶν ὑπολοίπων, τοὐλάχιστον διὰ τὸ οἰκονομικὸν αὐτὸ ἔτος. Καὶ ἐκεῖθεν θὰ ὑπάρξῃ ἕνα ἔλλειμμα σοβαρόν. Ὑπάρχει ἓν ἄλλο κονδύλιον ἐκ πωλήσεως ὑλικῶν, τὸ ὁποῖον προβλέπεται ὅτι δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ καὶ αὐτό. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα κονδύλια εἰς τὸ σκέλος τῶν ἐξόδων, τὰ ὁποῖα χρειάζονται ἀναμόρφωσιν. Ἐν μιᾷ λέξει, μὲ τὸν ὑπάρχοντα προϋπολογισμόν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ξεκινήσωμεν. Τὸ πρῶτον πρόγραμμα περιέλαβεν 6.000 κατοικίας, χίλια οἰκήματα λυόμενα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐχρειάζετο δαπάνη 20 περίπου ἑκατομμυρίων διὰ νὰ τὰ ἐγκαταστήσωμεν καί, πέραν αὐτῶν, εἴχομεν τὴν ἐγκατάστασιν τῶν χιλίων περίπου οἰκημάτων τῆς δωρεᾶς τῶν Ἄγγλων καὶ Γάλλων Διὰ τοῦ νόμου 2933)1954 εἶχε καθιερωθῆ μία πολύπλοκος διαδικασία ἀναγνωρίσεως δικαιούχων ἀρωγῆς, ἦτο σχεδὸν μία ὁλόκληρος δίκη, ἐκ τῶν ἐνόντων μέν, ἀλλὰ μὲ Δικαστήριον τριμελοῦς συνθέσεως, προεδρευομένου ἀπὸ δικαστήν. Ἡ διαδικασία αὐτὴ ἦτο ἡ ἰδία καὶ διὰ τὰς πόλεις καὶ διὰ τὴν ὕπαιθρον. Ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἦτο σφάλμα νὰ εἰσαχθῇ ἡ αὐτὴ διαδικασία, διότι εἰς τὰ χωρία ἦτο βεβαίως ἐκ τῶν προτέρων γνωστὸν ποῖος ἔχει ἰδιοκτησίαν καὶ ἦτο ἀρκετὸν ἕνα πιστοποιητικὸν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος μὲ μίαν βεβαίωσιν τῆς Ἀστυνομίας διὰ νὰ πάρῃ ὁ ἄνθρωπος τὸν τίτλον του, ἀσχέτως λέγω αὐτοῦ, εἰς συμπλήρωσιν αὐτῆς τῆς διατάξεως ἡ ὁποία ἐδημιούργησε μίαν δυσχέρειαν, ὑπάρχει καὶ μία ἀπόφασις τοῦ τέως ὑπουργοῦ κ. Ρωμανοῦ, ἡ ὁποία ἀπήτει ἀπὸ τοὺς πληγέντας νὰ προσαγάγουν μίαν σειράν, μίαν ἅλυσιν ὁλοκλήρων τίτλων καὶ πιστοποιητικῶν, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ φέρουν καὶ ὥριζεν ἡ ἀπόφασις ὅτι μόνον ὅταν ὁ δικαστὴς ἔκρινεν ὅτι ἐκ δεδικαιολογημένης αἰτίας δὲν ἠδύνατο νὰ προσκομίσῃ αὐτὰ ὁ ἐνδιαφερόμενος. Τότε μόνον ἦτο δυνατὸν νὰ ζητήσω τὴν προσαγωγὴν ἄλλων στοιχείων καὶ ἀποδεικτικῶν. Ὅταν ἀνελάβομεν τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως, εἰς τὰς 16 Δεκεμβρίου, δὲν εἶχε κἂν ἀρχίσῃ ἡ ἐκδίκασις τῶν αἰτήσεων καὶ ἐπρόκειτο περὶ συνόλου 27.000, ἐκ τῶν ὁποίων 8.000 τοῦ πρώτου προγράμματος. Διὰ νὰ ἐκδικασθοῦν αἱ αἰτήσεις αὐταὶ καὶ νὰ ἐκδοθοῦν 8.000 ἀποφάσεις καὶ νὰ ἐφοδιασθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι μὲ τοὺς τίτλους των, ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν δυνάμεθα νὰ ἀρχίσωμεν τὴν ἀνοικοδόμησιν, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν ἰδίων τῶν δικαστῶν, ἐχρειάζετο χρονικὸν διάστημα 1½ ἔτους περίπου. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, σωρεία καὶ ἄλλων καθυστερήσεων ὑπῆρχε καὶ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν εἰδικὰ μέτρα, ὅπως ἔγινε καὶ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐκδικάσεως τῶν ὑποθέσεων χορηγήσεως ἀρωγῆς καὶ ὑπὸ ἰδίαν μας εὐθύνην ἐκαλέσαμεν τοὺς δικαστὰς καὶ τοὺς ἐδηλώσαμεν προκειμένου περὶ τῆς ὑπαίθρου νὰ προχωρήσουν χωρὶς τύπους καὶ περιορισμοὺς εἰς τὴν ἄμεσον ἐκδίκασιν. Προσεπαθήσαμεν ἐξ ἄλλου νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀργοστολίου καὶ Ζακύνθου μὲ προσωπικὸν διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐκδίκασις τῶν αἰτήσεων, διότι θὰ ἔπρεπεν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ εἶναι ἐφωδιασμένοι μέχρι τῆς 10ης Μαρτίου τὸ πολὺ μὲ τοὺς τίτλους, διὰ νὰ πάρουν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τὰ χρήματα. Ἄλλο θέμα εἶναι τὸ θέμα τοῦ ἀναδασμοῦ, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο καὶ αὐτὸ εἰς μεγάλην καθυστέρησιν, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸν Ἀπρίλιον θὰ ἤρχιζε ἡ ἀνοικοδόμησις. Ἄλλο ζήτημα ἦτο τῶν δημοσίων κτιρίων, τὸ θέμα τῶν ἐρειπίων, μέγιστον μέρος τῶν ὁποίων, ἔκειτο ἐπὶ τόπου, ἰδίᾳ εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ληξουρίου π.χ. ὑπῆρχον ἀκόμη ἕνα σωρὸ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχρῃζον λύσεως, ὅπως τῶν μετακινουμένων πληθυσμῶν, τῶν ἀπαλλοτριώσεων κλπ. τὰ ὁποῖα εἶχον ἀποτελματωθῆ εἰς ἀπεράντους συζητήσεις. Σᾶς ἀναφέρω χαρακτηριστικῶς τὸ θέμα ποὺ θὰ ἐτοποθετεῖτο τὸ μεγάλο νοσοκομεῖον, δωρεὰ τοῦ Σουηδικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Ἐπὶ ἕνα χρόνο, περίπου, τὸ θέμα συνεζητεῖτο χωρὶς νὰ λαμβάνεται ἀπόφασις. Ἕως ὅτου οἱ Σουηδοὶ μᾶς εἶπον ἢ θὰ ἀποφασίσετε ποὺ θὰ τὸ τοποθετήσετε ἢ ἄλλως θὰ ἀνακαλέσωμεν τὴν δωρεάν. Δὲν εἶχον προηγηθῆ αἱ ἀπαλλοτριώσεις καὶ οἱ ἐξ ὑμῶν συνάδελφοι νομικοί, θὰ γνωρίζετε ὅτι μία ἀπαλλοτρίωσις, διὰ νὰ γίνῃ χρειάζεται χρόνον. Καὶ ὀφείλω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ τονίσω ὅτι ἀπετέλεσε σφάλμα ἡ ἵδρυσις τοῦ Υ.Α.Σ.Ν. μὲ ἕδραν τὰς σεισμοπλήκτους νήσους. Τοῦτο καθυστέρησιν προεκάλεσε, διότι ἀπὸ τὸ κέντρον ἐξηρτῶντο τὰ ζητήματα τὰ συνδεόμενα μὲ τὸ θέμα. Ἔπρεπε, λοιπόν, λέγω νὰ λάβωμεν σειρὰν μέτρων, ὥστε νὰ τὴν ἐπισπεύσωμεν τὴν ἔναρξιν τῆς ἀνοικοδομήσεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν τείνει καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Πέραν ὅμως, ὅλων αὐτῶν, ἔλειπεν ἡ ἀτμόσφαιρα, διότι τὸ θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως ὕστερα ἀπὸ 18 μῆνας, εἶχε χάσει ἐντελῶς τὴν ἐπικαιρότητά του καὶ ἐχρειάζετο νὰ ληφθοῦν εἰδικὰ μέτρα, ὥστε νὰ τονωθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ κόσμου αὐτοῦ, νὰ ἀποκτήσῃ ὁ κόσμος αὐτὸς τὴν πίστιν, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀνοικοδόμησις, διότι ἄλλως δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Χρειάζεται νὰ ὑπάρξῃ πλήρης συνεργασία καὶ ἀμοιβαία μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ πιστεύσῃ ὅτι πράγματι θὰ γίνῃ ἀνοικοδόμησις, ὥστε νὰ τὸν βοηθήσωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ στεγασθῇ. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι παρ’ ὅλον, ὅτι δὲν θὰ εἶχα κανένα λόγον νὰ ἀναδράμω εἰς τὸ παρελθόν, εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ κάμω διότι δὲν ἐπερίμενα ὅτι ἕνα ἀθῶο νομοσχέδιον, θὰ κατηγορηθῇ ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ χαντακώσῃ τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἁπλοῦν καὶ εἶναι ἐπεῖγον καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διότι θὰ συντελέσῃ καὶ αὐτὸ εἰς τὴν ταχεῖαν ἔναρξιν τοῦ μεγάλου καὶ δυσκόλου ἔργου τῆς ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀχθῇ εἰς πέρας, ἐὰν ὅλοι συντελέσωμεν καὶ βοηθήσωμεν εἰς τὴν ψήφισίν του. (Χειροκροτήματα).

§166Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω ἂν συμφωνήσῃ καὶ ἡ Βουλὴ νὰ διακοπῇ ἐπί τινα λεπτὰ ἡ συζήτησις τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, περὶ τῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων Κερκύρας–Λαρίσης.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§168ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς ἠλεκτρικὰς ἐπιχειρήσεις Κερκύρας καὶ Λαρίσης».

§170Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς νέας διαμορφώσεως τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, αἴρω τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ δεκτόν.

§171Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ τροπολογία ὡς διεμορφώθη τελικῶς ἔχει οὕτω: «Μετὰ γνώμην τοῦ Δημοτικοῦ ἢ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου δύναται διὰ Βασ. Δ)των, ἐκδιδομένων τῇ προτάσει τῶν ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Βιομηχανίας, αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 2234)1952 νὰ ἐπεκτείνωνται εἰς ἠλεκτρικὰς ἐπιχειρήσεις τῶν ὁποίων τὴν κυριότητα καὶ ἐκμετάλλευσιν ἔχουν ὀργανισμοὶ Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως. Διὰ τῶν αὐτῶν Διαταγμάτων ὁρίζεται ἡ σύνθεσις τοῦ συμβουλίου τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων, ὡς καὶ τὰ ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως προκύπτοντα ζητήματα».

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ, ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργός.

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη, εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς ἠλεκτρικὰς ἐπιχειρήσεις Κερκύρας καὶ Λαρίσης». Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ οἰκοδομήσεως σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§175Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι, δὲν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος παρὰ διὰ νὰ εὐχαριστήσω καὶ πάλιν τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὅλοι ὁμοθύμως πάντοτε παρέσχον εἰς τὴν Κυβέρνησιν μας ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ νομοθετήσῃ ὅ,τιδήποτε νομοθέτημα ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων. Εἶναι γεγονὸς ὅτι καὶ ὁ νῦν κ. ὑπουργὸς τῶν σεισμοπλήκτων νήσων, ὅπως καὶ ὁ προκάτοχός του κ. Ρωμανὸς ἔδειξαν τοιαύτην στοργὴν πρὸς τοὺς σεισμοπλήκτους, ὥστε πράγματι ἐξύψωσαν καὶ τὸ κυβερνητικὸν κῦρος καὶ τὸν σεβασμόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἡ παρουσία καὶ τοῦ κ. Καραμανλῆ μεταξὺ τῶν σεισμοπλήκτων καὶ ἡ εὐθύνη του διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν ἔδωσαν νέον τόνον εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ εἰς τὴν ψυχοσύνθεσιν καὶ εἰς τὴν πίστιν τῶν σεισμοπλήκτων, ἡ δὲ ἄοκνος προσπάθεια τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Παπαρρηγοπούλου πράγματι ἐκτιμᾶται μετὰ σεβασμοῦ ὑπὸ τῶν κατοίκων. Ἡ μόνη μου παράκλησις εἶναι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρακαλῶ ἐπίσης τὸν ἀξιότιμον κ. Ρωμανὸν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὅτι, ἐπειδὴ πράγματι συνέβη ἐντὸς τῶν πόλεων Ζακύνθου, καὶ Ἀργοστολίου ἴσως δὲ θὰ χρειασθῇ καὶ εἰς τὴν Ἰθάκην νὰ γίνουν ἀπαλλοτριώσεις οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν δοθῆ πλέον εἰς τοὺς κληρούχους, διότι ἐὰν ἐγένετο πρὸ τοῦ ἀναδασμοῦ θὰ ἦτο εὐχερὴς ἡ χρησιμοποίησις οἰκοπέδων ἀλλὰ μετὰ τὸν ἀναδασμὸν εἶναι αὕτη δυσχερὴς, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ πολὺ ἐὰν τὸ ἐγκρίνῃ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοὐλάχιστον ἡ πληρωμὴ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν νὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν σημερινὴν ἀξίαν, οὕτως ὥστε ἐκεῖνος, ποὺ θὰ τοῦ πάρουν τὸ οἰκόπεδον, νὰ ἠμπορῇ δίπλα νὰ ἀγοράσῃ μὲ τὰ ἴδια χρήματα ἄλλο οἰκόπεδον.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βοῦλτζος ἔχει τὸν λόγον.

§177Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ συγχωρεῖτε ποὺ ἀνέρχομαι καὶ πάλιν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν παρηκολούθησε τὴν προχθεσινήν μου ἀγόρευσιν ἤ, ἐὰν τὴν παρηκολούθησε, ἐγὼ θὰ πταίω διότι δὲν θὰ ἔγινα καταληπτός. Ὁ κ. ὑπουργὸς, πρὸ ὀλίγου, εἰς τὸ βῆμα ἀνελθὼν, εἶπεν ὅτι ἡ ἐπίθεσις, ἡ ὁποία ἐξαπελύθη κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸν ἐξέπληξε καὶ κάτι εἶπε περὶ θρηνωδίας. Τώρα ποὺ μὲ βλέπει θρηνωδοῦντα δὲν γνωρίζω! Κύριοι συνάδελφοι, ὡμίλησα προχθὲς ἐπὶ τριῶν κυρίως σημείων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὰ ὑπενθυμίσω ταχύτατα διὰ νὰ τύχω, ἐὰν εὐαρεστῆται ὁ κ. ὑπουργός, συγκεκριμένης ἀπαντήσεως ἐπ’ αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἶπα καὶ ὄχι ἐπ’ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα θέλει νὰ λέγῃ ὅτι εἶπα. Εἶπα πρῶτον ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀπαλλοτριώσεων ἐντὸς τοῦ σχεδίου πόλεων, ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθῶ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς ἢ ὁ οἱοσδήποτε ὑποστηρίζων τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει, ἐπιθυμεῖ νὰ ἀπαλλοτριώσῃ ἐκτάσεις ἐντὸς τῆς πόλεως διὰ νὰ ἀνεγείρῃ συνοικισμοὺς διὰ νὰ στεγάσῃ εἴτε δημοσίους ὑπαλλήλους, εἴτε ἐργάτας, εἴτε ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους, εἴτε οἱονδήποτε θέλει. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινίσω τὰ ἑξῆς. Δὲν εἶμαι ποσῶς ἐναντίον τῆς δυνατότητος παροχῆς στέγης εἰς οἱονδήποτε πληγέντα ἐκ τῶν σεισμῶν οἱανδήποτε καὶ ἂν ἔχῃ ἰδιότητα. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ ἴδω ἀποκαθισταμένους ἀνθρώπους εἰς ἴδια κτίσματα, ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι πρὶν δὲν εἶχον ἴδια κτίσματα, μὲ μίαν βασικὴν διαφοράν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὁ κ. ὑπουργὸς ἢ ὁ νομοθέτης, διὰ νὰ τὸ εἴπω ἀορίστως, νὰ δημιουργήσῃ εἰς μικρὰς πόλεις ὡς αἱ πόλεις τῶν Ἰονίων Νήσων ἰδίους ταξικοὺς συνοικισμούς; Καὶ διατί, ἐφ’ ὅσον πρόκειται, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος νὰ ἀποζημιώσῃ πλήρως τοὺς δικαιούχους τῶν ἀπαλλοτριωθησομένων οἰκοπέδων, διατὶ λέγω δὲν περιορίζεται εἰς τὸ νὰ δώσῃ τὰ χρήματα αὐτὰ εἰς τοὺς μὴ ἔχοντας κατοικίαν, διὰ νὰ ἀγοράσουν προσφερόμενα οἰκόπεδα, ἀλλὰ θέλει νὰ πάρῃ οἰκόπεδα ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ τὰ πουλήσουν.

§178Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Πρῶτον, κύριε συνάδελφε, δὲν ἐδημιουργήθησαν ταξικοὶ συνοικισμοί. Ἁπλούστατα τὸ σχέδιον τῆς πόλεως τῆς Ζακύνθου ἐπεξετάθη τόσον ἐπαρκῶς, ὥστε νὰ ὑπάρχουν ἐντὸς σχεδίου διαθέσιμα οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα καὶ διετέθησαν διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐργατῶν. Δὲν ὑπῆρχε λόγος τοὺς ἐργάτας νὰ τοὺς στεγάσωμεν ἐκτὸς τοῦ σχεδίου πόλεως καὶ νὰ ἀφήσωμεν ἀκάλυπτον αὐτὴν τὴν περιοχὴν τῆς πόλεως. Δεύτερον σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἀπηλλοτριώσαμεν τὴν ἐπέλεξαν μόνοι των οἱ ἐργάται καὶ ἔμειναν ἐνθουσιασμένοι καὶ μᾶς ἐξέφρασαν τὰς εὐχαριστίας των, διὰ τὰ οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα τοὺς δίδομεν. Τρίτον, ὅτι δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ τοὺς δώσωμεν αὐτὰ τὰ λεπτά, διότι δὲν ἐπαρκοῦν. Εἶπον ὅτι ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ λυόμενα ξύλινα σπίτια πρέπει νὰ τὰ διαθέσωμεν δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν καὶ ἀπεφασίσαμεν τὰς 330 λυομένας οἰκίας νὰ τὰς διαθέσωμεν διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Θέλω νὰ διευκρινίσω καὶ κάτι ἄλλο. Προχθὲς ὡμιλήσατε περὶ ἀπαλλοτριώσεως κεντρικῶν οἰκοπέδων διὰ τὴν ἀνέγερσιν δημοσίων κτιρίων. Σᾶς πληροφορῶ καὶ σήμερον ὅτι οὐδεμία ἀπαλλοτρίωσις ἐγένετο διὰ τὸ Διοικητήριον διότι τὸ θέμα τῆς θέσεως τοῦ Διοικητηρίου καθωρίσθη διὰ τοῦ ἀναδασμοῦ καὶ κατόπιν κοινῆς συμφωνίας. Ἐπίσης τὸ Γυμνάσιον στεγάζεται εἰς ἰδιόκτητον κτίριον.

§179Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Συνεπῶς κύριε ὑπουργέ, ὅλαι αἱ ἀπαλλοτριώσεις οἰκοπέδων κεντρικῶν κτιρίων αἱ δημοσιευθεῖσαι εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως αἴρονται.

§180Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Βεβαίως αὐτὸ ἐρρυθμίσθη. Αἱ ἀπαλλοτριώσεις αἱ ὁποῖαι ἐπρόκειτο νὰ γίνουν διὰ τὸ διοικητήριον αἴρονται.

§181Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς κ. ὑπουργέ.......

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε, κ. Βοῦλτζο, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών σας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρωτᾶται συνεχῶς καὶ νὰ σᾶς ἀπαντᾶ ὁ κ. ὑπουργός.

§183Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ μοῦ ρυθμίσετε σεῖς τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς ρυθμίζει τὸν λόγον.

§185Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς, ἔδωσεν ἀπάντησιν εἰς τὸ θέμα αὐτῶν τῶν οἰκοπέδων ἱκανοποιητικήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξακολουθῶ νὰ μὴ καταλαβαίνω..........

§186Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Τοῦ Διοικητηρίου;

§187Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Δὲν ἠξεύρετε τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἔχετε ὑπογράψει;

§188Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Διὰ τὸ Διοικητήριον βεβαίως αἴρεται.

§189Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ἔχετε ἀπαλλοτριώσει τὰς προσόψεις δύο πλατειῶν καὶ ἑνὸς δρόμου, πρόκειται περὶ τοῦ Διοικητηρίου; Θὰ τρελλαθῶ! Τὰ οἰκόπεδα τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαλλοτριώσητε διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἐντὸς τοῦ σχεδίου πόλεως οἰκισμοῦ ἐργατῶν καὶ ἄλλων, δὲν ἀνήκουν εἰς Χριστιανούς; Διατὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ ὑποστοῦν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἐνῷ δίπλα τους ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι πωλοῦν ἐλευθέρως οἰκόπεδα; Δὲν σᾶς ὡμίλησα ἐγὼ περὶ ξυλίνων οἰκημάτων. Ἐγὼ σᾶς εἶπον ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπαλλοτριώνετε οἰκόπεδα, κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, πρέπει νὰ τὸ πληρώσετε εἰς τοὺς δικαιούχους συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν. Συνεπῶς διὰ νὰ ἀποκτήσητε τὴν κυριότητα πρέπει νὰ καταβάλετε τὸ τίμημα. Καὶ ἐρωτῶ. Διὰ νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν ἀποζημίωσιν τὸ Κράτος χρειάζονται χρήματα. Τὰ χρήματα αὐτὰ διατὶ δὲν τὰ δίδετε εἰς τοὺς δικαιούχους διὰ νὰ ἀγοράσουν ἐκεῖ ποὺ θέλουν αὐτοὶ οἰκόπεδα; Μοῦ λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι οἱ ἐργάται οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχουν. Βεβαίως ἐὰν μοῦ ἀγόραζαν οἰκόπεδο καὶ μοῦ τὸ ἐδώριζαν, θὰ ἔλεγα εὐχαριστῶ πολὺ καὶ θὰ ἤμουνα εὐχαριστημένος. Ἕνα εἶναι ἀπαράδεκτον, ὅτι προφανῶς πρόκειται νὰ δημευθοῦν αὐταὶ αἱ περιουσίαι. Δεύτερον θέμα τὸ ὁποῖον εἶπον προχθὲς καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἔθιξεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι τὸ θέμα τῶν ζωνῶν Αʹ κατηγορίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐπιβάλει περιορισμοὺς ἢ καθορίζει διὰ τοῦ Ν.Δ. τῆς 21 Ἰανουαρίου τὸ 10% ἀντὶ τοῦ 30% διὰ τὰς ζώνας πρώτης κατηγορίας.

§190Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Ὁ νόμος 2933)34 τὸν ὁποῖον σεῖς ἐκάματε λέγει...

§191Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Μὰ, πρὸς Θεοῦ, ἐδῶ ἔχουν ἀνατραπῆ τὰ πάντα καὶ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ δώσετε τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀναλάβω τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Κυβερνήσεως τῆς ὁποίας συνέχειαν ἀποτελεῖ ὁ κ. ὑπουργός. Ἔχει σταματήσει τὸ μυαλὸ τοῦ ἀνθρώπου μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται. Ἔχουν χάσει τὴν ἔννοιάν των καὶ αἱ λέξεις καὶ αἱ ἀρχαὶ καὶ τὰ πάντα.

§192Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διελύθη ἡ Κυβέρνησις πρὸ πολλοῦ, κ. συνάδελφε.

§193Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν κατηγόρησα κανένα κ. συνάδελφε, θέλω ἁπλῶς νὰ ὑπομνήσω τὸν νόμον 2933, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἀρωγὴ εἰς τὰς πόλεις εἶναι 42 χιλιάδες καί............ .............. (ἀναγινώσκει)............... ....................................». Ὅπως βλέπετε ἦτο δυνητικὴ ἡ διάταξις. Δὲν ἦτο καθωρισμένον ἐκ τῶν προτέρων. Τὸ ποσοστὸν εἶναι 42 χιλ. καὶ δι’ ὡρισμένους τομεῖς δύναται νὰ αὐξηθῇ. Αἱ δυνατότητες ἐπέτρεπον νὰ δοθῇ μέχρι 10%. Δὲν βλέπω ποῦ εἶναι ἡ μείωσις τὴν ὁποίαν βλέπετε.

§194Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος ὁ ἀρχικὸς, ὁ κ. Βασιλᾶτος μᾶς εἶπεν πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε τὰς προβλεπομένας παροχὰς καὶ τὰς δυνατότητας τὰς προβλεπομένας ὡς τὸ ἐλάχιστον ὅριον, τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπον αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τῆς χώρας. Μεταξὺ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς σήμερον ἢ ἠλαττώθησαν αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τῆς χώρας ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἐπίσημος δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δηλώσαντος, ὅτι αὔξησιν ἐλπίζει νὰ δώσῃ τὸ Κράτος καὶ ὄχι ἐλάττωσιν. Τώρα ἐὰν θέλετε μὲ τὸ «δύναται» νὰ κρυφτοῦμε πίσω ἀπὸ τὸ δάχτυλό μας καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐννοεῖ νὰ δώσῃ 10 ἀντὶ 30 εἶναι ἄλλο θέμα. Τρίτον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῶν πυροπαθῶν. Σᾶς ἀνέπτυξα ὅτι ὑπῆρχε μία διαφορὰ βασικὴ μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν ἄλλων σεισμοπλήκτων, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ δὲν ἀνεφέρθη εἰς τὸν ἀρχικὸν νόμον, διὰ λόγους συνδεομένους μὲ τοὺς ἐπακολουθήσαντας σεισμοὺς εἰς τὴν Θεσσαλίαν. Ἐρωτῶ, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, μήπως θὰ εἶχε τὴν καλωσύνην...................................

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον.

§196Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι συντομώτατος καὶ θὰ ἀπαντήσω μόνον εἰς δύο θέματα, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι αἱ παραγγελίαι τῶν ξυλίνων σπιτιῶν. Πρέπει νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι εὐθὺς μετὰ τοὺς σεισμούς, μεταξὺ διαφόρων λύσεων συνεζητήθη εὐρύτατα καὶ τὸ θέμα τῆς χρησιμοποιήσεως ξυλίνων σπιτιῶν. Αἱ σχετικαὶ προσφοραὶ ὑπῆρξαν δελεαστικώταται ἀπὸ μέρους ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, καὶ τῆς Ἀμερικῆς ἀκόμη, μὲ μεγάλας πιστωτικὰς εὐχερείας, Ἀλλ’ ὅλαι αἱ προτάσεις αὐταὶ ἐτέθησαν κατὰ μέρος λόγῳ βασικῶν ἐπιφυλάξεων καὶ ἀντιρρήσεων, τόσον ἀπὸ μέρους τῶν εἰδικῶν, ὅσον καὶ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἐπεκαλοῦντο τὸ ἀσύνηθες διὰ τὰς Ἑλληνικὰς συνθήκας καὶ ἰδίᾳ τὰς συνθήκας τῶν Ἰονίων Νήσων, καὶ ἐξέφραζον ἀμφιβολίαν ἂν θὰ θελήσουν οἱ κάτοικοι αὐτῶν νὰ διαβιώσουν ἐντὸς ξυλίνων σπιτιῶν. Διὰ τοῦτο, μετὰ τὴν πάροδον μερικῶν μηνῶν, τὸ θέμα τῶν ξυλίνων σπιτιῶν ἐφαίνετο μᾶλλον ἀποκλειόμενον. Μία ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία ὑπηγορεύθη ἀπὸ συνδυασμὸν μιᾶς λύσεως προβλεπτικότητος ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ταχύτατα ἕνας ἀριθμὸς σπιτιῶν ξυλίνων, ἀλλὰ καὶ ἐπιλύσεως ὡρισμένων ἐμπορικῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχεν ὁ τόπος. Τὸ ἓν ἦτο μία πρότασις ἀπὸ μέρους τῆς Φινλανδίας, ἡ ὁποία ἦτο μεταξὺ τῶν συμφεροτέρων προμηθευτῶν ξυλίνων σπιτιῶν. Μὲ τὴν Φινλανδίαν εἴχομεν τότε μίαν ἐμπορικὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία παρουσίαζε ἕνα σοβαρὸν παθητικόν, δηλαδή, εἴχομεν περισσοτέρας ἐξαγωγὰς Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ δὲν εἴχομεν ἐπαρκεῖς εἰσαγωγὰς φινλανδικῶν προϊόντων, οἱ δὲ Φινλανδοὶ ἠπείλουν διακοπὴν τῆς εἰσαγωγῆς τῶν προϊόντων μας, ἐὰν δὲν ἐξευρίσκετο ἕνας τρόπος νὰ προωθηθοῦν αἱ Φινλανδικαὶ εἰσαγωγαὶ ἢ ἐὰν δὲν ἀπεφάσιζεν ἡ Κυβέρνησις νὰ πληρώσῃ τὴν διαφορὰν αὐτὴν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ἐν συνεχείᾳ ὑπῆρξε καὶ μία πρότασις ἀπὸ μέρους τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Ἡ Ἀνατ. Γερμανία, ἡ ὁποία ἐπίσης ἦτο μεταξὺ τῶν εὐθηνοτέρων κατασκευαστῶν ξυλίνων σπιτιῶν, ἐδέχθη κατόπιν μακρῶν διαπραγματεύσεων, σημειώσατε ὅτι καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις αἱ διαπραγματεύσεις ἐγένοντο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὑπὸ τὴν προσωπικὴν παρακολούθησιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, κατόπιν μακρῶν διαπραγματεύσεων, ἐδέχθησαν οἱ προμηθευταὶ τῶν ξυλίνων σπιτιῶν τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας νὰ ἀγοράσουν σχεδὸν ἀποκλειστικῶς παθητικὰ προϊόντα, μεταξὺ τῶν ὁποίων, κυρίαν θέσιν κατεῖχον ὡρισμένα ἀποθέματα καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν, τὰ ὁποῖα ἦτο ἀδύνατον νὰ διατεθοῦν καὶ τῶν ὁποίων μέγα μέρος, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εὑρίσκετο καὶ εἰς τὴν κατοχὴν τῆς ΑΤΕ, δηλαδή, κατ’ οὐσίαν τοῦ Κράτους. Διὰ τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις, μὲ βάρος κυρίως, τὸν παράγοντα τῆς ἐμπορικῆς σκοπιμότητος, ἤχθη ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ἀπόφασιν, κατ’ ἐξαίρεσιν νὰ προβῇ εἰς τὴν παραγγελίαν τῶν χιλίων σπιτιῶν. Αἱ παραγγελίαι ἐγένοντο κατόπιν δημοπρασιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐνηργήθησαν ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ, μὲ σύμπραξιν ἀντιπροσωπευτικῶν μελῶν καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων. Πρέπει δὲ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἀντιπροσωπεία αὐτὴ ἐνήργησεν ἐπὶ τόπου τὰς δημοπρασίας καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἰς τὴν Φινλανδίαν.

§197Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι, ὅτι εἰς τὴν Γερμανίαν αἱ παραγγελίαι ἔγιναν ἀπ’ εὐθείας.

§198Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία μετέβη εἰς τὴν Γερμανίαν ἐπώπτευσε τὰς παραγγελίας καὶ πρὸς τὰς δύο αὐτὰς χώρας. Τὸ δὲ θέμα τῆς παραγγελίας τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἦτο θέμα ρυθμισθὲν ἐν στενῇ συμπράξει καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου.

§199Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ εἰσήγετο ἁπλῆ ξυλεία, ἀντὶ νὰ εἰσαχθοῦν τὰ λυόμενα σπίτια, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἡ διαφορὰ τοῦ παθητικοῦ ἰσοζυγίου.

§200Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν ἰσχυρίζομαι ἐγώ, κ. ὑπουργέ, ὅτι ☐ ☐τια αὐτὰ μὲ τόσον χαμηλὸν κόστος καὶ μὲ τὴν δυνατότητα νὰ ἐγκατασταθοῦν ἀμέσως, νὰ βοηθήσουν τὸν πληθυσμόν. Διότι οὔτε ὑπῆρχεν ἐπὶ τόπου ἐδῶ ἑταιρεία ἢ τεχνικὴ ὀργάνωσις τοιαύτη, ἡ ὁποία νὰ κατασκευάσῃ μὲ ἁπλῆν ξυλείαν αὐτὰ τὰ ξύλινα σπίτια, εἰς οἵαν μορφὴν θὰ μᾶς παρεδίδοντο ἕτοιμα.

§201Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν εἴχομεν ξυλείαν ἐγχωρίαν.

§202Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Δὲν ἰσχυρίζωμαι ἐγώ, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἐγχωρία ξυλεία εἶναι ἐπαρκής. Ἐγὼ λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ ἁπλῆς ξυλείας ἐδῶ δὲν ἐπρόκειτο νὰ λύσῃ τὸ θέμα ταχείας καὶ ἀρτίας τῆς κατασκευῆς ξυλίνων σπιτιῶν. Τώρα πῶς τὰ σπίτια αὐτὰ θὰ διετίθεντο καὶ ποῖοι θὰ τὰ ἔπαιρναν ἦτο ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο γνωστὸν ἐκ τῶν προτέρων. Συνεπῶς, ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, δὲν ἀντιτίθεμαι εἰς τὸ ὅτι πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξαντλήσῃ κάθε πιθανότητα χρησιμοποιήσεως αὐτῶν τῶν σπιτιῶν, ἐκεῖ ὅπου θὰ ἱκανοποιήσῃ ἐπιτυχέστερον τὰς ἀνάγκας. Ἡ ἐρώτησις τὴν ὁποίαν τοῦ ἔκαμα ἀφεώρα περισσότερον τὸ θέμα τοῦ νὰ μὴ ὑπάρξῃ σύγκρουσις μὲ τὰς συνταγματικὰς διατάξεις ἐπὶ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως αὐτῆς. Εἰ δὲ μὴ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ χρησιμοποιήσῃ αὐτὰ τὰ σπίτια κατὰ πάντα συμφέροντα τρόπον καὶ ἐν ἀνάγκῃ, ἐὰν δὲν καταστῇ δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν δι’ οἱονδήποτε σκοπὸν εἰς ἐκεῖνα τὰ νησιά, νὰ τὰ διαθέσῃ π.χ., διὰ κατασκευὴν ἐργατικῶν ἢ ὑπαλληλικῶν κατοικιῶν, ὅπου παρουσιασθῇ ἐνδιαφέρον. Ἔρχομαι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. ὑπουργός, ἐν σχέσει μὲ τὰς καθυστερήσεις, τὰς ὁποίας διεπίστωσεν, ὅταν ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω πρῶτον εἰς τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι λόγῳ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου εἶχε πλέον λήξει, ἂς εἴπωμεν, ἡ ψυχολογικὴ ἀτμόσφαιρα, ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ ἐπεβάλετο νὰ γίνῃ ἡ ἀνοικοδόμησις. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο βέβαια εὐχῆς ἔργον, ἐὰν μετὰ τὴν καταστροφὴν ἐκ τῶν σεισμῶν, κατὰ τοὺς ὁποίους κατεστράφησαν 28.000 σπίτια, ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐλπίσῃ ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὰ κάμῃ ἐντὸς ἑνὸς χρονικοῦ διαστήματος τοιούτου, ὥστε νὰ μὴ χάσῃ τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς ἐπικαιρότητος. Ἦτο ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, ἀτυχῶς, γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο πολὺ εὐχαριστημένη ἐὰν μὲ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα εἶχε, μὲ ὅσην ἔκτακτον βοήθειαν θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ ἐὰν κατώρθωνε πράγματι ἐντὸς μιᾶς τετραετίας, μὲ ἕνα ρυθμὸν περίπου 6–8 χιλιάδων κατ’ ἔτος, νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ξανακτίσῃ αὐτὰ τὰ σπίτια. Συνεπῶς, δὲν γεννᾶται ζήτημα ἀτμοσφαίρας, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς καταστροφῆς καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς ἀγωνίας, ἡ ὁποία ἐπεκράτησε μετὰ τοὺς μῆνας τοὺς ἀκολουθήσαντας τοὺς σεισμούς, νὰ παραταθῇ ἐπὶ μίαν τετραετίαν. Βεβαίως αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ Κράτος ἔπρεπε καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ χαλαρώσῃ τὴν προσπάθειάν του, ἀντιθέτως ὡς Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔχει συνείδησιν τῶν ὑποχρεώσεων, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦνται διὰ τὴν στέγασιν τοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὰς Νήσους αὐτὰς, ἀνεξαρτήτως τῶν προσκαίρων ψυχολογικῶν ἀντιδράσεων, θὰ ἔπρεπε μὲ συστηματικότητα καὶ μὲ ἐπιμονὴν νὰ συνεχίσῃ τὴν προσπάθειαν τῆς συμπληρώσεως τῶν σπιτιῶν αὐτῶν. Τώρα διατὶ ἐμεσολάβησε τόση καθυστέρησις, διατὶ πέρασαν 18 μῆνες καὶ δὲν ἔγιναν περισσότερα πράγματα... Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα πρῶτον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἤδη κατηγορεῖται ἢ ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορῆται, ὅτι ἐβράδυνεν εἰς τὸν ρυθμὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν Σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων, ἦτο ἡ ἰδία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἰς ἄλλας περιστάσεις ἠδυνήθη νὰ κάμῃ ἔργον ἀνοικοδομήσεως ὑπὸ διαφορετικὰς συνθήκας καὶ πολὺ ταχύτερον. Ἀναφέρομαι εἰς τοὺς σεισμοὺς τῆς Θεσσαλίας. Ἐν τούτοις δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἰδίας καταστάσεως. Ἐὰν εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους εἴχομεν μίαν κατάστασιν ὡς ἡ τοῦ Θεσσαλικοῦ κάμπου καὶ ἐὰν ἡ ἐπιδίωξις τοῦ Κράτους καὶ τοῦ πληθυσμοῦ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν Ἰονίων Νήσων, ἦτο πῶς πραγματικῶς νὰ ἀποκτήσουν μίαν οἱανδήποτε στέγην, οἱ πληθυσμοὶ ἐκεῖνοι, τότε ἀναμφιβόλως τὸ σχέδιον καὶ ἡ ὅλη πορεία τῆς ἐργασίας, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι διάφορος. Ἐδῶ ὅμως, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὡμιλήσαμεν περὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν πόλεων καὶ κατὰ ἕνα τρόπον ποὺ νὰ διατηροῦν τὸν παληόν των χαρακτῆρα ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποτελοῦν συγχρονισμένους οἰκισμούς. Ἀπὸ ἐκεῖ ἐγεννήθη ἡ ἀνάγκη τῆς κατασκευῆς νέων σχεδίων πόλεων, τὰ ὁποῖα θὰ προβλέπουν καὶ ἀναδασμόν, ἄνοιγμα νέων δρόμων καὶ διαμόρφωσιν νέαν τῶν κέντρων. Κύριοι, δέν θέλω νὰ μακρυγορήσω, ἀλλὰ εἶναι εἰς ὅλους σας γνωσταί, αἱ διαδικασίαι καὶ ὁσονδήποτε καὶ ἂν προσπαθήσαμεν νὰ τὰς συντομεύσωμεν μὲ νομοθετήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἡ Βουλὴ ἐπανειλημμένως ἠσχολήθη, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν ἐπιστρατεύσωμεν εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτὴν τοὺς πλέον διαπρεπεῖς καὶ τοὺς πλέον εἰδικοὺς διὰ τὴν προετοιμασίαν καὶ τὴν ἐπιτελικὴν ὀργάνωσιν, παρέστη ἀνάγκη νὰ γίνουν φωτογραφικαὶ ἀποτυπώσεις, ἐκ τῶν ἀποτυπώσεων νὰ γίνουν σχέδια, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ περιέχωνται τὰ ὅρια τῶν ἰδιοκτησιῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὴν βάσιν τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους, κ.ο.κ. καὶ σειρὰν ἄλλων ἐργασιῶν ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι καὶ τεχνικαὶ ἐργασίαι διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συγκοινωνιῶν καὶ τῆς συναφοῦς προπαρασκευῆς τῶν ὑλικῶν, τῶν ἀπαραιτήτων, διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἦσαν καὶ αὐτὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἐχρειάσθησαν πολὺ χρόνον. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ὁριστικὴ ἀπάντησις τῶν Ἀμερικανῶν, διὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ποσοῦ τῆς βοηθείας τῶν 5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐκοινοποιήθη εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῶν σεισμῶν νὰ ἐπισείῃ τὸ ζήτημα τοῦτο ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον ἐπείγοντα, τὸν παρελθόντα Ἰούνιον ἢ Ἰούλιον ἂν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ κατόπιν ἐπηκολούθησαν διαδικασίαι, εἰς τὰς ὁποίας ἐχρειάσθη νὰ γίνῃ κάθε φορὰ μάχη διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ δικονομικαὶ δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι παρενεβάλλοντο ἐκ τῆς χρήσεως τῆς βοηθείας. Νὰ προκηρύξωμεν διαγωνισμούς, νὰ ματαιωθοῦν, νὰ ἐπαναληφθοῦν, καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος, εἶχε τὴν εὐτυχίαν νὰ παραλάβῃ τὰ πράγματα αὐτά. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. ὑπουργός. Δὲν ἔχω πρόχειρα αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ κονδύλια τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀπὸ μνήμης, λέγω, ὅτι τὸ κονδύλιον τὸ προβλεπόμενον διὰ τὴν παροχὴν εἰς χρῆμα, διὰ τὸ ὁποῖον, ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι ὑπελογίσθη εἰς 30 ἑκατομμύρια, ἐξ ὅσων, ἐπαναλαμβάνω, ἐνθυμοῦμαι, εἶχεν ὑπολογισθῆ εἰς ὕψος αἰσθητῶς μεγαλύτερον καὶ δὴ ὑπερβαῖνον τὰ 60 ἑκατομμ. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου, διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ ἕνα συγκεκριμένον πρόγραμμα, τὸ γεγονός, ὅτι προβλέπει εἰς ὡρισμένα κονδύλια μίαν ὑπέρβασιν, δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐμποδίσῃ εἰς τὴν ἔναρξιν τῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν, οὔτε νὰ τὸ ἐπικαλεσθῇ ὡς γεγονὸς διὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα καθυστέρησαν. Διότι κατὰ τὸ περυσινὸν οἰκονομικὸν ἔτος, ἡ μὲν πρόβλεψις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν σεισμοπλήκτων ἦτο περίπου 120 ἑκατομ., ἐνῷ εἰς τὴν οὐσίαν ὁ ἀπολογισμὸς τῆς χρήσεως ἔδειξεν, ὅτι τὸ Κράτος ἐδαπάνησεν ἄνω τῶν 200 ἢ περὶ τὰ 200 ἑκατομ., χωρὶς τοῦτο νὰ ἀποτελέσῃ ἐμπόδιον διὰ τὴν πορείαν τῶν ἔργων. Εἰς τὰ ἄλλα ζητήματα τῶν διαδικασιῶν, δὲν παρεμβαίνω, διότι ὁ κ. Ρωμανός, ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ τὴν ἀμεσωτέραν εὐθύνην τῶν πραγμάτων, θὰ δώσῃ καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Ἐγὼ μόνον τοῦτο θέλω νὰ τονίσω: Ὅτι καὶ κατὰ τὴν σύνταξιν τῶν προηγουμένων σχεδίων νόμων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰς σχετικὰς ἐργασίας καὶ διὰ τῶν ὁποίων προεβλέπετο ἡ ταχεῖα ἐκκίνησις τῶν ἐργασιῶν τῆς ὁριστικῆς ἀποκαταστάσεως, ἐχρησιμοποιήθησαν οἱ εἰδικώτεροι τεχνικοὶ καὶ οἱ εἰδικώτεροι ἐπίσης περὶ τὴν νομοθεσίαν, τὴν σχετικὴν μὲ τὰς ἐργασίας αὐτάς. Ὑπῆρξεν ὁλόκληρον ἐπιτελεῖον ἀπὸ τεχνικῆς μὲν πλευρᾶς ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου κ. Παρασκευοπούλου, ὁ ὁποῖος εἶναι εἷς ἐκ τῶν εἰδικωτέρων τεχνικῶν, εἰς τὰ θέματα αὐτά, καὶ νομοτεχνικὸν ἐπιτελεῖον διὰ τὰ θέματα τῶν ἀναδασμῶν καὶ τῶν ἄλλων διατυπώσεων, ὑπὸ τὸν κ. Καρβελᾶν, τὸν Σύμβουλον τῆς Ἐπικρατείας, ἀμφότεροι δὲ οἱ πυρῆνες αὐτοὶ καὶ ὁ τεχνικὸς καὶ ὁ νομοτεχνικὸς ἐπλαισιοῦντο ἀπὸ ὅλα τὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα διέθετεν τὸ Κράτος, ὄχι μόνον εἰς ἕνα ἢ δύο Ὑπουργεῖα, ἀλλὰ εἰς ὅλην τὴν Κρατικὴν ἱεραρχίαν. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ χρῆμα, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν, ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ χαρακτηρίζῃ τὴν συζήτησιν αὐτήν. Οὔτε νομίζω, ὅτι εὐσταθεῖ ἡ κατηγορία, ὅτι δὲν ἔγινεν, ὅ,τι ἦτο ἀνθρωπίνως δυνατὸν διὰ τὴν προετοιμασίαν καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον τὴν ταχυτέραν ἔναρξιν τῶν ἔργων τῆς ἀνοικοδομήσεως.

§203Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν εἶπον αὐτό, Εἶπον, ὅτι ὅταν ἀνελάβομεν δὲν προεβλέπετο...... (δὲν ἠκούσθη)......

§204Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγώ, προσωπικῶς, βλέπετε, ὅτι ἀντιδρῶ κατὰ τρόπον ἠπιώτερον, παρὰ ὁ συνάδελφός μου, κ. Ρωμανός. Ἐγὼ λέγω, ὅτι καὶ αἱ συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται περὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τύχουν τῆς προσοχῆς σας, ὡς πρὸς ὡρισμένα σημεῖα, ὥστε καὶ σεῖς νὰ δυνηθῆτε νὰ κάμετε καλύτερα τὴν δουλειάν σας, καὶ νὰ μὴ ὑπάρξουν τὰ δικαιολογημένα παράπονα, τὰ ὁποῖα δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ἐξ ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἴσως ἐπαρκῶς μελετηθῆ ἀπὸ τοὺς εἰσηγουμένους αὐτά. Κατὰ τὰ ἄλλα, εἶναι ἐπιθυμία ὅλων μας, νὰ δοθῇ κάθε δυνατὴ συντόμευσις ὀφείλω δὲ νὰ σᾶς εἴπω, καὶ ἐγὼ συγκεκριμένως ὁμιλῶν διὰ τὸν ἑαυτόν μου, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα, δὲν ἔκαμα τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ καταπολεμῶ συνεχῶς τὰς δικονομικὰς καὶ γραφειοκρατικὰς καθυστερήσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀνέκαθεν συνδεδεμέναι μὲ τὰς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ γίνουν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν Ἰονίων Νήσων. (Χειροκροτήματα).

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ρωμανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§206Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Δὲν μοῦ ἀρέσει, κύριοι συνάδελφοι, δὲν τὸ ἔχω κάμει ποτὲ εἰς τὴν μικρὰν ἄλλως τε πολιτικήν μου σταδιοδρομίαν, νὰ ἀνέρχωμαι εἰς τὸ βῆμα ἵνα ὁμιλήσω δι’ ἐμαυτόν. Τὸ δὲ περίεργον εἶναι, ὅτι καὶ τώρα, μόνον ἐμμέσως πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ἐμαυτόν. Διότι κατ’ οὐσίαν δὲν κάμνω τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ὑπερασπίζωμαι τὴν Κυβέρνησιν ἀποτεινόμενος πρὸς ὑμᾶς δι’ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἔχω νὰ εἴπω. Τοῦτο, ἦτο πρωτίστως καθῆκον τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑφυπουργοῦ Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων, ὁ ὁποῖος μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς εἴπω μερικὰ πράγματα. Λυποῦμαι, ὅτι παίρνει ἡ συζήτησις τοιαύτην τροπήν, ἐνῷ τὸ θέμα ἦτο ἱερόν, ὥστε ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν περιορισθῆ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀναγράφει τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἄλλως τε καὶ ἐγὼ ἀρχικῶς περιωρίσθην. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν δύνασθε νὰ μοῦ φέρετε ἀντίρρησιν, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς θέσιν ἀμυνομένου. Διότι ἂν μή τι ἄλλο, δὲν τὸ θεωρῶ ἀνδρικὸν τὸ νὰ ἔλθῃ ὁ κ. ὑφυπουργὸς μετὰ ὀλιγοημέρους ἐπισκέψεις εἰς τὰ Νησιά, ἀφ’ ἧς ἔχει τὴν τιμὴν νὰ προΐσταται τοῦ Ὑφυπουργείου, διὰ νὰ κατηγορήσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠδύναντο νὰ δώσουν.

§207Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν κατηγόρησα κανένα.

§208Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Ἐκατηγορήσατε. Σαφεστέρα κατηγορία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Οὔτε καὶ νομίζω, ὅτι ἔχουν διατυπωθῆ πολλαὶ τοιαῦται κατηγορίαι εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ χρονικά, κύριοι συνάδελφοι.

§209Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν κατηγόρησα, σᾶς ἐπαναλαμβάνω κανένα.

§210Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Δὲν βλέπω τί ἄλλο εἴχατε νὰ εἴπητε ἐναντίον μου. Δὲν εἴχατε ἄλλως τε νὰ εἴπητε καὶ πολλὰ πράγματα. Διότι θὰ ἀντελήφθητε ἀπὸ τὰς ὀλίγας ὥρας ποὺ ἐμείνατε εἰς τὰς Νήσους, ὅτι διαφωνεῖ πρὸς σᾶς ὁλόκληρος ὁ πληθυσμός. Καὶ ἔρχομαι ἀπὸ τοῦ τελευταίου σημείου τῶν κατηγοριῶν σας, διὰ νὰ σᾶς εἴπω περὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ πληθυσμοῦ, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας παρατηρεῖται μόνον ἀφ’ ἧς σεῖς ἀνελάβατε. Καὶ δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐπὶ ἑπτὰ μῆνας, μέγιστον μέρος τῶν ὁποίων διῆλθον μὲ τὸν ἀτυχῆ αὐτὸν κόσμον, εἶχον σημαντικωτάτας εὐκαιρίας, τὰς ὁποίας ἐγὼ ὁ ἴδιος προεκάλουν ἰδιὰ νὰ ἔρχωμαι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν πληθυσμόν, εὐρυτάτας δηλ. συσκέψεις ὅλων τῶν κοινοταρχῶν καὶ ἄλλων ἁρμοδίων τῶν Νήσων, ἀκριβῶς διὰ νὰ σφυγμομετρῶ τὰς ἀντιλήψεις των. Δύνασθε καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τοιούτων συσκέψεων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον σας νὰ ἴδητε μετὰ πόσης ἐμπιστοσύνης ὅλοι ἀπέβλεπον εἰς ἐκεῖνο τὸ μικρὸν ἔστω ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιτελούσαμεν διὰ νὰ ἔλθετε σεῖς νὰ τὸ εὕρητε ἕτοιμον, καὶ τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην σας, δὲν σᾶς ἐβοήθησε καθόλου εἰς ὅλα τὰ μεγαλεπήβολα σχέδια τὰ ὁποῖα ἔχετε.

§211Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα. Εἶπον, ὅτι ἡ πρόβλεψις, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔναρξις τὸν Ἀπρίλιον δὲν ἦτο ἀκριβής.

§212Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Ἤρχισα ἀπὸ τὸ τέλος, ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνην, ἡ ὁποία ὡς διὰ μαγείας καθ’ ὑμᾶς ἤλλαξεν ὅταν ἀνελάβατε τὸ Ὑφυπουργεῖον. Καὶ ἀνεφέρθην εἰς τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ Ὑφυπουργείου σας καὶ τὰ πρακτικὰ διαφόρων συσκέψεων διὰ νὰ ἴδητε μετὰ πάσης ἐμπιστοσύνης οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπέβλεπαν ὄχι εἰς ἐμέ, ἀλλὰ εἰς τὸ ἔργον τὸ Κυβερνητικὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, καὶ ἡ ὁποία συνεχίζει τὸ αὐτὸ ἔργον ἐν τῷ προσώπῳ σας.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ρωμανέ, κρίνω σκόπιμον νὰ σᾶς τονίσω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς διηυκρίνησεν, ὅτι δὲν σᾶς κατηγόρησεν.

§214Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, δὲν ὠφελεῖ αὐτό, ὅταν ὅσα ἔχει εἴπει ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι γραμμένα εἰς τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἀναιρεῖ τώρα, ἀλλ’ ἁπλῶς ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐπεξηγεῖ. Ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου νὰ φρονῶ, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ κρίνῃ ἐὰν ἐθίγει ἢ ὄχι εἶμαι πρῶτος ἐγώ, ὁ θιγόμενος. Ἐπὶ συγκεκριμένης ἄλλης μομφῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόδοσιν τῆς ἐργασίας ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἀνεφέρθη εἰς τὴν κακὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2933 εἰδικῶς δὲ ὡς πρὸς τὴν ἀξίωσιν περὶ ὑποβολῆς ὡρισμένων πιστοποιητικῶν, περὶ τῆς ὁποίας προέβλεψεν εἰδικῶς ἐκδοθεῖσα ἀπόφασίς μου. Πάντως ὡς νομικὸς ἠδυνάμην νὰ ἑρμηνεύσω περιοριζόμενος ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου ποῖα πιστοποιητικὰ ἔδει νὰ ζητήσω διὰ τὴν νομιμοποίησιν τῶν δικαιούχων ἀρωγῆς. Δὲν θέλω νὰ κατακρίνω τὸν νόμον. Κάθε ἄλλο. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφεθῇ πλήρης ἀσυδοσία ὑποβολῆς αἰτήσεων, διότι ὅλον τὸ Κυβερνητικὸν πρόγραμμα ἐστηρίζετο ἐπὶ ἑνὸς ὡρισμένου ἀριθμοῦ κατεστραμμένων οἰκιῶν διαπιστωθέντα ἀπὸ τὰς στατιστικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους καὶ ὁ ὁποῖος ἀριθμὸς μᾶς λέγει 32.000 σπίτια, συνεπῶς 32.000 δικαιοῦχοι. Καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν αἱ 32.000 νὰ εὑρεθῶσιν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην 40, 50, 100, ἐὰν ἀφίναμεν ἄνευ ἐλέγχου ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐζήτουν τὴν ἀρωγήν. Βεβαίως ἐζήτησα ὡρισμένα πιστοποιητικά, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἀπόδειξιν τινὸς ὡς ἰδιοκτήτου. Ἀλλὰ βεβαίως ἀντελήφθην πολὺ καλύτερον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἐκεῖ σχεδὸν μονίμου παρουσίας μου, ὅτι διὰ πολλὰ σπίτια οἱ ἄνθρωποι εἶχαν χάσει τοὺς τίτλους των, ἢ δὲν εἶχαν τίτλους. Εἰς αὐτὴν τὴν ἰδίαν ἀπόφασίν μου, τὴν ὁποίαν ἐὰν ἔχῃ εἰς τὸν φάκελλόν του θὰ πρέπει νὰ ἴδῃ ὁ κ. ὑφυπουργός, ἄφηνα πλήρη ἐλευθερίαν εἰς τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν νὰ κρίνουν κατὰ κρίσιν ἐπιεικῆ. Εἰς ἐπανειλημμένας δὲ συσκέψεις τοὺς εἶχα ρητῶς ἐξηγήσει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι σχολαστικοὶ εἰς τὴν ἄσκησιν αὐτῆς τῆς δικαιοδοσίας καὶ ὅτι συγκεκριμένως διὰ τὰ χωριὰ δὲν εἶναι εὔκολον νὰ τοὺς γελάσῃ κανείς, διότι ἐκεῖ οἱ ἄνθρωποι εἶναι ὅλοι μεταξὺ τους γνωστοί. Πρέπει δὲ νὰ εἴπω, ὅτι εὗρον ἀπόλυτον κατανόησιν ἀπὸ τοὺς Δικαστάς, οἱ ὁποῖοι προήδρευον τῶν Ἐπιτροπῶν, ἀκριβῶς τὴν ἰδίαν κατανόησιν, τὴν ὁποίαν εὑρῆκε τώρα ὁ κ. ὑφυπουργὸς ὅταν ἐπεκοινώνησε μετ’ αὐτῶν. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἶναι ἐντυπωσιακὸν τὸ λεχθὲν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκδικασθοῦν ἀμέσως αἱ 32.000 αἰτήσεις τῶν δικαιούχων καὶ δι’ αὐτὸ λίαν ἐγκαίρως εἶχε καθορισθῆ δι’ ἄλλης ἀποφάσεως ὁ ἀριθμὸς τῶν χωρίων καὶ αἱ ζῶναι τῶν πόλεων ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ ἤρχιζε κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τὸ πρόγραμμα τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν 6.000 σπιτιῶν καὶ ἑπομένως εἰς τὰ χωρία αὐτὰ καὶ τὰς ζώνας αὐτὰς ἠδύνατο νὰ περιορισθῇ ὅπως καὶ περιωρίσθη ὁ ἔλεγχος τῶν τίτλων τῶν δικαιούχων.

§215Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). 8.000 αἰτήσεις ἐκκρεμοῦσιν, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ἐκδικασθοῦν εἰς τὸ διάστημα τῶν δύο μηνῶν καὶ νὰ ἐκδοθοῦν ἀποφάσεις.

§216Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Ὅλη ἡ διαδικασία ἤρχισεν ἐγκαίρως καὶ θὰ εἶναι τελειωμένη διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου, ὁποῖος νόμος εἶναι ἔργον ὅλων μας, δὲν εἶναι οὔτε ἰδικόν μου, οὔτε ἰδικόν σας, οὔτε συγκεκριμένου ἀτόμου, εἶναι ἔργον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶναι ἐπίσης ἀνακριβὲς ὀφειλόμενον εἰς κακὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔδωσαν εἰς τὸν κ. ὑφυπουργόν, ὅτι ἡ ἄρσις τῶν ἐρειπίων καθυστέρησεν, ἐνῷ τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι ἡ ἄρσις τῶν ἐρειπίων, ἴσως μὲ μίαν ἐξαίρεσιν εἰς τὸ Ληξούριον ἐτελείωσεν ἐνωρίτερα ἀπὸ τὴν προθεσμίαν τῶν ἐργολαβικῶν συμβάσεων κατόπιν τῶν πιέσεων, τὰς ὁποίας ἤσκησα καὶ πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι ὅλοι οἱ παριστάμενοι ἐδῶ πρέπει νὰ ὁμολογήσουν, ὅτι ἡ ἔγκαιρος ἐξέλιξις τῶν ἐργολαβιῶν αὐτῶν εἶναι φαινόμενον ἐν σχέσει μὲ ὅ,τι συνήθως συμβαίνει. Ἐπίσης ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ ἀναδασμοῦ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ εἶναι ἐντυπωσιακόν. Φαντάζομαι, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς δὲν τὸ ἔχει ἀντιμετωπίσει εἰς ὅλας του τὰς λεπτομερείας τὸ θέμα τοῦτο, διότι ὁ ἀναδασμὸς ἔχει τελειώσει εἰς τὰς περιφερείας, αἱ ὁποῖαι συμπεριελήφθησαν εἰς τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἀνοικοδομήσεως. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, εὔχομαι μὲ ὅλην μου τὴν καρδιὰ καὶ μὲ ὅλην μου τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι ἀπέναντι τῶν ἀτυχῶν σεισμοπλήκτων, μὲ τοὺς ὁποίους ἔζησα τόσον κοντά, νὰ ἐπιτύχῃ ὁ κ. ὑφυπουργὸς εἰς τὸ ἔργον του καὶ νὰ ἐπιτύχῃ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον, ὥστε τελικῶς οἱ ἀτυχεῖς αὐτοὶ πληθυσμοὶ τῶν Ἰονίων Νήσων νὰ στεγασθοῦν. (Χειροκροτήματα).

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§218Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι διὰ τῆς ἀγορεύσεώς μου, ἀπέδωσα τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καὶ τὰ τῶν σεισμοπλήκτων τοῖς σεισμοπλήκτοις. Οὐδεμίαν ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν ἐξεδήλωσα καὶ τὸ περίεργον εἶναι, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὁ ὁποῖος παρίστατο ὡς προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ περιφήμου αὐτοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπέδωσε τὴν μομφὴν, ὅτι ἡμεῖς τὸ ἐψηφίσαμεν, ἔδειξεν ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν κατ’ αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἀξιότιμε, κ. ὑπουργέ, ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ὅταν ἤλθατε εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, τὴν ἑπομένην τῆς ὀνομασίας σας, εἴπατε εἰς ἡμᾶς, ὅτι σᾶς συγκινεῖ ἡ σπουδὴ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ σᾶς ἐτόνισα: «Προσέξατε, διότι τὰ ζητήματά μας εἶναι τόσον δυσεπίλυτα καὶ ἐπωμίσθητε τόσον βαρὺ ἔργον, ὥστε σταυρὸν μαρτυρίου φέρετε ἐπὶ τῶν ὤμων σας». Καὶ ὁ συνάδελφός σας, κ. ὑπουργέ, ὁ ὁποῖος προηγήθη ὑμῶν, τὸν αὐτὸν σταυρὸν μαρτυρίου ἐπὶ 8)μηνον ἔφερεν. Καὶ δὲν ἐπερίμενα νὰ εἶσθε τόσον ἄδικος ἀπέναντι αὐτοῦ, διότι ἠμφισβητήσατε τὸ ἔργον αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον ὅταν ἔφυγε τὸν συνώδευαν τὰ χειροκροτήματα, αἱ εὐχαὶ καὶ τὰ ψηφίσματα τοῦ πληθυσμοῦ. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ σᾶς ὅταν τερματισθῇ τὸ ἔργον σας, θὰ σᾶς παρακολουθοῦν αἱ εὐχαὶ καὶ τὰ χειροκροτήματα τοῦ πληθυσμοῦ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἠδικήσατε μόνον τὸν συνάδελφόν σας, ἀλλὰ καὶ τὸ ἔργον πολλῶν ὑπηρεσιῶν, διότι δὲν ἀγνοεῖτε, ὅτι πολλοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπωμίσθησαν τὸ βαρύτατον ἔργον τοῦ ἀναδασμοῦ, τὸ ἔφερον αἰσίως εἰς πέρας καὶ ἀνήκει ἔπαινος εἰς τὰς ὑπηρεσίας ἐποικισμοῦ, αἱ ὁποῖαι ἐγκαίρως εἶχον ἑτοιμάσει τὸ ἔργον ὁλόκληρον. Ἐπίσης δὲν θὰ διέφυγε τῆς προσοχῆς ὑμῶν, ὅτι ὑπῆρχεν ὀργασμὸς μεταφορᾶς ἀπὸ τὸν ΟΔΙΣΥ, καὶ παρευρέθητε καὶ σεῖς κ. ὑπουργὲ εἰς τὴν θεμελίωσιν τοῦ ἔργου τοῦ λιμένος τῆς Σάμης, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται εἰς τὰς προσπαθείας τῶν κ.κ. Καψάλη καὶ Ρωμανοῦ. Θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀπαριθμήσω πλεῖστα ὅσα παραδείγματα καὶ νὰ διατυπώσω παράπονα πολλά. Θὰ φέρω τὸ ἑξῆς μόνον. Ἀπὸ τὸν πρώτην ἡμέραν παρουσιάσθην καὶ εἶπον, ὑπάρχει κονδύλιον 700 χιλ. δραχ. δι’ ἕνα δρόμον, ὁ ὁποῖος διήρχετο μέσῳ χαράδρας, τὸν ὁποῖον κατεσκεύασαν οἱ Ἄγγλοι τὸ 1941. Ὁ κ. Ρωμανὸς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του, ἀφῆκεν ἓν κονδύλιον 700 χιλ. δραχ. διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ δρόμου, διετάχθησαν δὲ αἱ ὑπηρεσίαι νὰ ἐπισπεύσουν ταύτην. Τί συνέβη ὅμως, ὁ προσωρινὸς ἀντικαταστάτης τοῦ κ. ὑπουργοῦ περιώρισε τὸ ἐν λόγῳ κονδύλιον εἰς 400 χιλ. καὶ οὕτω οἱ ἄνθρωποι τῆς περιοχῆς ἐκείνης θὰ διέρχωνται ἐκεῖθεν μετὰ φόβου καὶ τρόμου. Δὲν ὁρμῶμαι, κύριοι, δι’ ὅσα ἀναφέρω ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Ἐὰν ὑπῆρξαν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἔλεγχον τῶν τίτλων ὡρισμέναι δυσχέρειαι, ὑπῆρχεν ἔδαφος νὰ τὰς διορθώσητε. Δὲν εἶναι ὅμως ἔργον σας, ὡς ὑπουργοῦ τοῦ Συναγερμοῦ νὰ ἀσκῆτε δριμυτάτην ἐπίθεσιν, κατὰ τέως συναδέλφου σας τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Κύριε ὑπουργέ, θέλω νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε, ὅτι ὑπήρξατε ὄχι δίκαιος ἀπέναντι τοῦ συναδέλφου σας. Ἡμεῖς ἀναγνωρίζομεν τὰς δυσχερείας τοῦ ἔργου σας καὶ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ σᾶς συντρέξωμεν μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις, ἀλλὰ μὴ νομίσητε, ὅτι ἐπωμίσθητε εὔκολον ἔργον. Ὁ ἐνθουσιασμός σας μᾶς ἱκανοποιεῖ. Ἀλλὰ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον μᾶς ὡμιλήσατε, ὅτι δὲν εὑρήκατε τίποτε, καὶ ὅτι κατωρθώσατε τὰ πάντα μὲ τὶς 4 βραδιὲς ποὺ διανυκτερεύσατε εἰς τὰ νησιά, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι καθόλου ὀρθός. Ἐκτιμῶ τὴν δραστηριότητα καὶ τὴν πίστιν σας ἐπὶ τὸ ἔργον. Καὶ σᾶς εὔχομαι ὁλοψύχως νὰ ἐπιτύχητε. Ἀλλὰ ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὴν ἀξίωσιν νὰ εἶσθε δίκαιος ἀπέναντι τῶν συναδέλφων σας. (Χειροκροτήματα).

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐτερματίσθη. Δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον ἡ Βουλή;

§220ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Γ. Ρωμανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§222Γ. ΡΩΜΑΝΟΣ. Κατὰ τὰς βασικὰς διατάξεις τοῦ Ν. 2933 διὰ κάθε καταστραφεῖσαν οἰκοδομὴν παρέχεται μία ἀρωγὴ ἀνεξαρτήτως τῆς ἐκτάσεως τοῦ οἰκοπέδου εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο τὸ ἐρειπωθὲν κτῖσμα. Βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς κατάτμησις οἰκοπέδων δὲν ἦτο δυνατὴ καὶ βάσει αὐτῆς ἔγιναν τὰ σχέδια τῶν πόλεων καὶ οἱ ἀναδασμοί, καθωρίσθησαν αἱ περιοχαὶ ὅπου θὰ γίνουν τὰ ἐμπορικὰ τμήματα ἑκάστης πόλεως καὶ αἱ ζῶναι, αἱ ὁποῖαι θὰ οἰκοδομηθοῦν κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος. Τώρα, μὲ αὐτὴν τὴν διάταξιν ὅλα αὐτὰ κινδυνεύουν νὰ ἀνατραποῦν μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἐλέγχωμεν τὴν διαμόρφωσιν τῶν σχεδίων πόλεων πρὸς χάριν, τῶν ὁποίων ἔχει παρατηρηθῆ κατὰ τὸ μέγιστον μέρος αὐτὴ ἡ καθυστέρησις. Διότι ἰδοὺ τί θὰ συμβῇ μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν. Καθένας ἰδιοκτήτης εὐρυτέρας ἐκτάσεως θὰ τὴν τεμαχίσῃ, θὰ κρατήσῃ ἕνα τμῆμα καὶ τὰ ὑπόλοιπα θὰ τὰ πωλήσῃ. Ὑπάρχει λοιπὸν ὁ κίνδυνος εἰς αὐτὰ τὰ πωλούμενα τεμάχια οἰκοπέδων νὰ γίνουν μικρομάγαζα καὶ ὑπάρχει ἐπίσης ὁ κίνδυνος νὰ περιορισθοῦν αἱ πόλεις εἰς αὐτὰ τὰ τμήματα ὅπου ὑπάρχουν τὰ μεγάλα οἰκόπεδα. Αὐτό, τὸ ὁποῖον σᾶς λέγω ἀφορᾷ κυρίως τὸ Ἀργοστόλιον. Γνωρίζω, ὅτι ἡ ἀντίρρησίς μου θὰ θεωρηθῇ θεωρητική, ἀλλὰ ἐγὼ ἠσθάνθην τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν διατυπώσω διὰ τὴν ἱστορίαν αὐτῶν τῶν πόλεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνοικοδομηθοῦν.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1ον ὡς ἔχει;

§224ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§226Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. ὑπουργέ, νὰ δηλώσητε, δέχεσθε αὐτὴν τὴν αὔξησιν τοῦ τσιμέντου καὶ σιδήρου κατὰ 30%;

§227Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Ὄχι, δὲν τὴν δέχομαι.

§228Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τοὐλάχιστον δέχεσθε νὰ διορθώσητε τὴν παράγραφον 4, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐὰν εἷς ἐπιθυμῇ, δύναται νὰ λάβῃ τὰ ὑλικὰ παραιτούμενος τῆς ἀρωγῆς ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, ὥστε ἡ παραίτησις νὰ ὑπόκειται εἰς ἀνάκλησιν; Φέρ’ εἰπεῖν, ἐὰν ἕνας ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν σκέψιν νὰ πάρῃ τὰ ὑλικὰ καὶ νὰ παραιτηθῇ τῆς ἀρωγῆς, λάβῃ κατόπιν ἕνα ποσὸν ἀπὸ συγγενῆ του εἰς Ἀμερικήν, διατὶ νὰ μὴ δύναται νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν παραίτησιν, ἐφ’ ὅσον δὲν παρέλαβε τὰ ὑλικά; Ὑπάρχει μία τοιαύτη ψυχολογικὴ κατάστασις πού, εἰλικρινῶς τὸ λέγω, πολλὲς φορὲς οἱ ἀτυχεῖς αὐτοὶ ἄνθρωποι δὲν ξέρουν καὶ τὶ θέλουν. Ἠμπορεῖ ἐν στιγμῇ ἐξάψεως νὰ πετάξουν μίαν αἴτησιν καὶ κατόπιν ψυχραίμου σκέψεως νὰ θελήσουν νὰ τὴν ἀνακαλέσουν. Διατὶ νὰ μὴ ἔχουν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν;

§229Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν γίνεται δεκτή.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει;

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3ον. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§233Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, κ. ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν ὅπως δεχθῆτε καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου 3 προστεθῆ διάταξις ἔχουσα οὕτω: «Ἡ παραχώρησις τῶν ἄνω οἰκημάτων γίνεται κατὰ τὴν ἀκόλουθον σειρὰν προτεραιότητος. Προτιμῶνται: 1) Οἱ ἀπολέσαντες ἐκ τῶν σεισμῶν μέλος τῆς οἰκογενείας των. 2) Οἱ ἐκ τῶν σεισμῶν τραυματίαι. 3) Οἱ ἀνάπηροι πολέμου. 4) Οἱ πολύτεκνοι. 5) Αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ καὶ 6) οἱ ὁμολογουμένως ἄποροι καὶ πάντοτε διὰ κλήρου». Θέλω νὰ παρακαλέσω αὐτὴν τὴν σειρὰν προτεραιότητος νὰ τὴν δεχθῆτε, κ. ὑπουργέ, καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι καὶ τὴν ἰδικήν σας ἡσυχίαν προστατεύετε καὶ ἡμῶν τῶν βουλευτῶν ἀπὸ παραλόγους ἀξιώσεις.

§234Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§235Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, κ. Πρόεδρε.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§238Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 3, εἰς τὸ τέλος, ἔχω δεχθῆ μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία λέγει: «Αὐξανομένου εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας ἀντιστοίχως τοῦ ποσοῦ τῆς ὑπὸ τύπον δανείου χορηγουμένης ἀρωγῆς». Εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, δέχομαι τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Μπαρούνου καὶ Βασιλάτου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ λυομένων οἰκημάτων πρὸ τῆς παρόδου ἑνὸς ἔτους.

§239Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ διαγράψητε τὰ Νομικὰ Πρόσωπα.

§240Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δέχομαι τὴν διαγραφήν.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη;

§242ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 4ον.

§244Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν νομίζετε, ὅτι θὰ εἶναι σκόπιμον αὐτὴ ἡ διάθεσις μηχανημάτων, ἐργαλείων, κλπ., νὰ γίνεται διὰ μιᾶς ἔστω προφορικῆς δημοπρασίας;

§245Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Τὰ μηχανήματα αὐτὰ τὰ δίδομεν εἰς τοὺς ἐργολάβους, οἱ ὁποῖοι ἀναλαμβάνουν νὰ κάμουν τὰ τοῦβλα καὶ ἀποσβαίνουν τὴν ἀξίαν των βαθμηδόν.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5ον. Δεκτόν;

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 6ον. Δεκτόν;

§251ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7ον. Δεκτόν;

§253Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἔχει, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν προσθήκην τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν ἐργοδοτῶν ἀπὸ τῆς πολλαπλῆς εἰσφορᾶς εἰς τὸ ΙΚΑ.

§254Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Θὰ ἤμην πρόθυμος νὰ τὴν δεχθῶ, ἀλλὰ λυποῦμαι, διότι τὸ θέμα εἶναι καὶ τῆς δικαιοδοσίας τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας, οἱ ὁποῖοι προέβαλον ἀντιρρήσεις.

§255Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἂς γίνῃ ἐκ μέρους σας μία δήλωσις, ὅτι εὑρίσκετε δικαίαν τὴν αἴτησιν καὶ ἂς ἔχωμεν καὶ τὴν ὑπόσχεσίν σας, ὅτι σεῖς θὰ εἰσηγηθῆτε τὴν κατάργησιν.

§256Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Βεβαίως, ἀναγνωρίζω τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§258ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8ον.

§260Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ἔχομεν μίαν τροπολογίαν. Δηλαδή, νὰ καταργηθῇ ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 2841 κατὰ τὴν ὁποίαν: «Δικτυωτὰ καὶ σύρματα κλπ....... ἔχουσα οὕτω: «Ἐπίσης ἀπαλλάσσονται τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν τὰ ἐν τῷ ἐδαφίῳ 6 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 2841 περὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν ὑπὲρ τῶν Σεισμοπλήκτων Νήσων διαλαμβανόμενα δικτυωτὰ ἐκ συρμάτων ἢ σιδηρῶν ράβδων, ὡς καὶ τὰ εἰσαγόμενα συρματοπλέγματα παντὸς εἴδους κλπ....». Αὐτὰ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἀντισεισμικὴν κατασκευήν.

§261Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἠδυνάμην νὰ τὸ δεχθῶ, ἀλλὰ δὲν δύναμαι.

§262Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τουλάχιστον νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν, ὅτι τὸ εὑρίσκετε δίκαιον.

§263Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ. Ὀρθῶς προεβλέψατε τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν ὡρισμένων ὑλικῶν. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπὸ τῆς θεομηνίας καὶ ἐντεῦθεν, ἔχουν ἤδη ἀποστείλει ὡρισμένοι, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοιαῦτα ὑλικά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσητε ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας τῆς καταστροφῆς. Δὲν εἶναι ἄδικον νὰ ἀπαλλαγοῦν μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ τὰ παραλάβουν μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου;

§264Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Ὅσοι δασμοὶ ἔχουν πληρωθῆ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιστραφοῦν. Ὅσοι δὲν τὰ ἔχουν παραλάβει ἀκόμη, δὲν θὰ πληρώσουν.

§265Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιτραπῇ δευτέρα ὑποθήκη, κατὰ τὶ βλάπτεται τὸ Δημόσιον;

§266Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Τοὐναντίον θὰ διευκολύνωμεν τὴν ἀνοικοδόμησιν.

§267Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει μία ἄλλη τροπολογία, ἡ ὁποία ὡς προσθήκη δύναται νὰ προστεθῇ εἴτε εἰς τὸ ἄρθρον 7 εἴτε εἰς τὸ ἄρθρον 8.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ κείμενον καὶ κατόπιν θὰ εὕρωμεν ποὺ θὰ γίνῃ ἡ προσθήκη.

§269Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐν συνεχείᾳ, ἔχομεν πλεῖστα ὅσα παραδείγματα, κατὰ τὰ ὁποῖα γίνονται ἀγοραπωλησίαι ἀκινήτων κειμένων εἰς τὰς σεισμοπλήκτους Νήσους ἀλλὰ εἰς συμβολαιογραφεῖα ἐκτὸς τῶν Νήσων.

§270Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δέν τὴν δέχομαι.

§271Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ πλουτίζουν οἱ ἐδῶ συμβολαιογράφοι εἰς βάρος τῶν δυστυχῶν σεισμοπλήκτων;

§272Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δέν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ὑποβάλω εἰς τὴν ταλαιπωρίαν νὰ μεταβαίνουν οἱ συμβαλλόμενοι εἰς τὴν Κεφαλληνίαν κλπ.

§273Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Νὰ ἀποστέλλουν ἓν πληρεξούσιον. Ὑπάρχουν εἰς χωρία τινὰ τῆς Ζακύνθου καὶ εἰς βορειότατα ἄκρα τῆς Ἰθάκης καὶ τῆς Κεφαλληνίας, μερικαὶ οἰκίαι διατεθεῖσαι μὲ πολλὰ ρήγματα, ἀλλὰ χρήζουσαι μιᾶς ἐπισκευῆς, ἵνα μὴ καταρρεύσουν, διότι ἂν ἀκολουθηθῇ ἡ σειρὰ τῆς προτεραιότητος, θὰ γίνουν ἀκατοίκηται καὶ θὰ ἀπαιτηθῇ διπλάσιον ποσόν διὰ τὴν στέγασίν των. Συγχρόνως θὰ παραμείνῃ εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀτυχεῖς, τὸ παράπονο, ὅτι ἐνῷ ὁ σεισμὸς τοὺς ἐλυπήθηκε, δὲν τοὺς συμπόνεσε τὸ Κράτος.

§274Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ σειρὰ καὶ θὰ προτιμηθῇ ἡ διατήρησις.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8, ὡς ἐτροπολογήθη;

§276ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 9ον, Δεκτόν;

§278ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10ον.

§280Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ προτείνω ὅπως διαμορφωθῇ ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ..........». Νὰ προστεθῇ, δηλαδή, ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ ἀπαλλοτριωθῇ κτῆμα σεισμοπλήκτων, ἐὰν δὲν διατεθοῦν τοὐλάχιστον δύο οἰκόπεδα.

§281Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ θέμα διὰ τὴν διάταξιν αὐτὴν ἔχει χάσει τὴν ἀξίαν του, κατὰ μέγα μέρος. Κυρίως ἡ διάταξις αὐτὴ, ἐτέθη, διὰ νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν ἀπαλλοτρίωσιν οἰκοπέδων εἰς Ζάκυνθον δι’ ἐργατικὰς κατοικίας. Ἐδῶ ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν ἀναπήρων. Πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ τοὺς δώσωμεν ξύλινα οἰκήματα.

§282Κ. ΜΠΑΡΟΥΝΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ μὴ γίνῃ εὐρεῖα χρῆσις τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§283Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ εὐρεῖα χρῆσις κ. συνάδελφε, τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§284Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχει ὁ νόμος 3090 βάσει τοῦ ὁποίου εἰς ὅλας τὰς σεισμοπλήκτους περιφερείας χορηγοῦνται, πλὴν τῶν Ἰονίων Νήσων, χορηγοῦνται δι’ ἐπαγγελματικὴν στέγην δάνεια μὲ 6% καὶ εἴκοσιν ἐτῶν τοκοχρεωλύσιον. Παρακαλῶ νὰ δοθοῦν καὶ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους τῶν Ἰονίων Νήσων.

§285Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, εἶναι θέμα διοικητικόν.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10, δεκτὸν ὡς ἔχει;

§287ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 11ον.

§289Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ κυρουμένη διάταξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον;

§290Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ. καὶ Σεισμ. Νήσων). Ὄχι.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11, ὡς ἔχει;

§292ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 12ον. Δεκτόν;

§294ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει καὶ τὸ 12ον, καὶ τελευταῖον ἄρθρον. Ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ νομοσχέδιον. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη, εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν Ἰονίων Νήσων, κειμένων διατάξεων». Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Διαπιστῶν, ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον, ἡμέραν Τετάρτην, καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφορὰς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.)