1955.02.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 46η

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη καὶ Ι. Ζίγδη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Στεφ. Λιβανίου καὶ λοιπῶν ἐνοικιαστῶν τῶν ἐν τῷ κτήματι Γκρόμα Παλαιοῦ Φαλήρου δωματίων, ἀνηκόντων εἰς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν τῶν ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ζητούντων καταβολὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ἔξωσίν των ἐκ τῶν μισθίων δωματίων λόγῳ κατεδαφίσεως πρὸς ἀνοικοδόμησιν. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Ν. Πετρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Στυλίδος ζητοῦντος ἵδρυσιν Γυμνασίου εἰς Στυλίδα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν μαθητῶν τῆς περιοχῆς, ἐφ’ ὅσον πρὸς στέγασίν του διαθέτει ὁ Δῆμος καὶ κατάλληλον οἴκημα. Οἱ βουλευταὶ Ὀλυμπίας κ.κ. Α. Τσιρώνης καὶ Π. Τριαντόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμποροεπαγγελματιῶν Ἀνδριτσαίνης, ζητοῦντος ὅπως μὴ πραγματοποιηθῇ ἄρσις τοῦ ἐνοικιοστασίου εἰς πόλεις πληθυσμοῦ κάτω τῶν 5.000 κατοίκων. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου κ.κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Χ. Εὐαγγελᾶτος καὶ Τριχωνίδος κ. Ἀθ. Παπαθανάσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, ζητούσης καθολικὴν καὶ ταὐτόχρονον συμμετοχὴν εἰς τὰς ἀγορὰς καπνῶν ὅλων τῶν ἀγοραστικῶν παραγόντων καὶ χρηματοδότησιν διὰ τὰς μέχρι 50 ἢ 100 χιλιάδων ὀκάδων ἀγορᾶς καπνῶν μέχρις 90%. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν γεωργῶν κατοίκων Καλιθέας Πιερίας, ζητούντων διάλυσιν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀποκαταστάσεως Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν (ΣΑΑΚ) Καλλιθέας, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 197 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)13492) 1953 ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νέας Ἀγαθουπόλεως–Πιερίας, ζητοῦντος χορήγησιν γεωργικοῦ κλήρου εἰς τοὺς ἀκτήμονας καὶ τοὺς ἔχοντας ἐλλιπῆ τοιοῦτον, κατοίκους τῆς Κοινότητός του, ἐκ τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος γειτονικοῦ ἀγροκτήματος Στεργίου–Αἰγινίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Λαυρεωτικῆς, ζητοῦντος τὴν ἵδρυσιν τῶν διϋλιστηρίων πετρελαίου εἰς Λαύριον. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων Ἑταιρειῶν καὶ Γραφείων Πειραιῶς, ζητοῦντος ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ Νόμου 118)1945 μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἄνω Βούλας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μεταβολὴν τοῦ σχεδίου Βούλας ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ διὰ τὴν ὑπέρμετρον διαπλάτυνσιν τῶν Λεωφόρων καὶ ἰδίως τῆς Λεωφόρου Βουλιαγμένης καὶ ζητούντων περιορισμὸν τοῦ πλάτους τῶν λεωφόρων εἰς 25 μέτρα ἀντὶ τῶν 42 προβλεπομένων. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν ἀστέγων ἢ πλημμελῶς στεγαζομένων ἀγροτῶν κατοίκων Κοινότητος Κυργίων, ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ Νόμου περὶ Λαϊκῆς στέγης καὶ εἰς τοὺς ἀστέγους ἀγρότας ἢ χορήγησιν εἰς αὐτοὺς μακροπροθέσμων δανείων παρὰ τῆς ΑΤΕ πρὸς στέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων ἀγροτῶν Νομοῦ Δράμας, ζητούντων ἀποστολὴν τοπογραφικῶν συνεργείων διὰ τὴν χάραξιν καὶ παράδοσιν κλήρων καὶ οἰκοπέδων ἐκτέλεσιν ἑκατοντάδων ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Δράμας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐλαιουργικῶν Συν)σμῶν Σκοπέλου, Παπάδου, Μεσαγροῦ καὶ Παλαιοκήπου–Λέσβου διαμαρτυρομένων δι’ ἥσσονα μεταχείρισιν ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, διότι συνεχίζεται πτῶσις τιμῶν ἐλαιολάδου, ἐνῷ αὐξάνουν αἱ τιμαὶ λιπασμάτων καὶ ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας, πενταβάθμου ἐλαιολάδου εἰς 17 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. Κ. 26404 καὶ Κ. 1419 διαταγῶν αὐτοῦ, ἐπιβολὴν ἀναδρομικῶς τέλους χαρτοσήμου 1% καὶ 3% διὰ τὰς καταθέσεις καὶ ἀναλήψεις ἑταίρων ἢ ἰδιωτῶν πρὸς Ἑταιρείαν, καὶ ζητοῦντος ἄμεσον ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Λοκρίδος κ. Δ. Στεφάνου καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Ἀταλάντης, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν τῆς δευτέρας δόσεως πλασματικῶν δανείων καὶ λῆψιν συντόνων μέτρων διὰ τὴν διάθεσιν καπνῶν εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικάς. Ὁ βουλευτὴς Λοκρίδος κ. Δ. Στεφάνου καταθέτει ἀναφορὰν λειτουργῶν Μ. Ἐκπαιδεύσεως Φθιώτιδος καὶ Εὐρυτανίας, ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν Ἐκπαιδευτικῶν Μέσης. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Αὐτοκινητιστῶν Ὑπεραστικῶν Συγκοινωνιῶν, ζητούσης ἀποσυμφόρησιν τῶν ὑπεραστικῶν γραμμῶν ἐκ τῶν πλεοναζόντων εἰς αὐτὰς λεωφορείων, διὰ μετατάξεως ἀριθμοῦ τούτων εἰς τὴν ἀστικὴν λεωφορειακὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν, πρὸς πλήρωσιν ὑφισταμένων κενῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν Ἀστῶν Ἀστέγων Προσφύγων Σιδηροκάστρου ζητούντων ἀπαλλοτρίωσιν τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1304)15– 9–54 ἐγγράφου τοῦ Γραφείου Κοινωνικῆς Προνοίας Σιδηροκάστρου αἰτηθέντων οἰκοπέδων τοῦ Δήμου καὶ χορήγησιν αὐτῶν εἰς τοὺς ἀκτήμονας Πρόσφυγας, πρὸς ἀνέγερσιν οἰκιῶν κ.λ.π. Οἱ Γεωργικοὶ Συν)σμοὶ Ἀργυροπουλίου, Μοδέστου, ὁ Καπνικὸς Συν)σμὸς Ἀμπελῶνος καὶ ὁ Συν)σμὸς Ἀμπελοκτημόνων Τυρνάβου ζητοῦν μείωσιν τῆς ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων φορολογίας τοῦ Ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77099)54 ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν περὶ ἀναθέσεως εἰσπράξεως Δημοτικῶν φόρων εἰς ἐνοικιαστὰς κ.λ.π. Ὁ Πρόεδρος κοινότητος Εὐζώνων, καὶ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, ὁ Ἀρχηγὸς καὶ οἱ ἄνδρες ΤΕΑ Ἰσώματος Κιλκίς, κάτοικοι Θεοδοσίων διὰ τηλεγραφημάτων των συγχαίρουν βουλευτὴν Κιλκὶς κ. Π. Παπαδόπουλον δι’ ἐπιδειχθεῖσαν σθεναρὰν καὶ ἀποφασιστικὴν στάσιν ἔναντι τῶν προκλητικῶν περὶ Ε.Α.Μ. δηλώσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ὁ Σύλλογος Ἀναποκαταστάτων Ἀνταλλαξίμων Προσφύγων παραπηγματούχων Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Πειραιῶς ζητεῖ μεταφορὰν τῆς στασίμου λαϊκῆς ἀγορᾶς, τῆς λειτουργούσης εἰς ἀπαλλοτριωθέντα ὑπὲρ τῶν προσφύγων χῶρον παρὰ τὴν Ἐκκλησίαν Ἁγίων Ἀναργύρων–Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς καὶ ἀπόδοσιν τοῦ ἐν λόγῳ ἀπαλλοτριωθέντος χώρου πρὸς στέγασιν τῶν προσφύγων. Αἱ συνεργαζόμεναι Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συν)σμῶν Νομοῦ Χανίων ζητοῦν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὁ Λ. Θεοδώρου Χημικὸς, κάτοικος Αἰγίου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀναστολὴν ἰσχύος τῆς ὑπ’ ἀριθ. 89431 ἀποφάσεως Ὑπουργείου Βιομηχανίας, δι’ ἧς τῷ ἐχορηγήθη ἄδεια ἱδρύσεως παγοποιείου εἰς Αἰγιαλείαν καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς προσγενομένης αὐτῷ ἀδικίας. Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης Ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Δ. Μπερδελῆ. 1. Τὰ ριφθέντα, κατὰ ἐπισυμβὰν εἰς Ἐλευσῖνα ἀτύχημα τοῦ ἀεροσκάφους ΝΤΑΚΟΤΑ, δέματα συνεσκευάσθησαν ὑπὸ τῆς Μονάδος Ἐναερίων Ἀποστολῶν Στρατοῦ (Μ.Ε. Α.Σ.) τῆς ἑδρευούσης εἰς τὸ ἀεροδρόμιον τοῦτο. Ἁρμόδιος δὲ καὶ ὑπεύθυνος διὰ τὴν κανονικὴν συσκευασίαν των ἐτύγχανον ὁ Λοχαγὸς Κασιμάτης Ἀπόλλων, ἐκ)τὴς τῆς ἐν λόγῳ Μονάδος διὰ τὰς ἀποστολὰς ρίψεων. 2. Ἐκτὸς τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ὁμάδος τῶν τεσσάρων (4) ριπτῶν, Ὑποδεκανέως Κέφου Αʹ τοῦ ἀεροσκάφους ἐπέβαινον ὡς Ἐκπαιδευτὴς ρίψεων καὶ ὁ Λοχαγὸς Σακελίων Α. Ὑποδιοικητὴς τῆς Μ.Ε.Α.Σ. Ἐλευσῖνος. Ἐν Ἀθήναις 2)2)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δερδεμέζη. 1. Τὰ Ν)Π ΒΟΪΔΟΜΑΤΗ ἐτοποθετήθησαν τὸ ἔτος 1948 ὑπὸ τμημάτων Στρατοῦ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἄνευ Μητρώων, λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης τότε ἀνωμάλου καταστάσεως. 2. Ταῦτα περιέχουν Νάρκας ἐναντίον προσωπικοῦ διαφόρων τύπων παγιδευμένας ὡς καὶ Χειροβομβίδας. 3. Ἡ ἄρσις τούτων διὰ συνεργείων ἐγκυμονεῖ σοβαροὺς κινδύνους, λόγῳ τῆς ὑπαρχούσης ἐκεῖ ὑψηλῆς καὶ πυκνῆς βλαστήσεως, ὡς καὶ τῆς εὐπαθείας τῶν ναρκῶν λόγῳ τῆς μακροχρονίου παραμονῆς ἐντὸς τοῦ ἐδάφους. 4. Πρὸς ἀποφυγὴν θυμάτων εἰς τὸ ἐργοζόμενον προσωπικὸν ἐμελετήθη διὰ τὰς περιπτώσεις ταύτας ἡ ἄρσις τῶν Ν) Π διὰ Μηχανικῶν μέσων, διασκευασθέντος πρὸς τοῦτο ἅρματος εἰς εἰδικὴν συσκευὴν ἀνατινάξεως ναρκῶν. 5. Ἡ διασκευὴ τοῦ ἐν λόγῳ ἅρματος ἐπερατώθη καὶ μετὰ τὴν γενησομένην κατ’ αὐτὰς δοκιμήν, θὰ ἀποσταλῇ διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἐν λόγῳ Ν)Π. Ἐν Ἀθήναις 8)2)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀπὸ 13 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ. ὑπομνήματος τοῦ Συνδέσμου Συν)χων Μυλεργατῶν κλπ. διαβιβασθέντος ἡμῖν ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 615)201) 25.1.55 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 619)230)28.1.55 τοιούτου εἰς ὃ ὑπόμνημα ἀναφέρεται καὶ ἡ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 605)25.1.55 ὁμοίου ὑμῶν διαβιβασθεῖσα ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ (ἀρ. βιβλ. ἐρωτ. 213) καὶ ἐν σχέσει μὲ τὰ θιγόμενα αὑτῷ αἰτήματα ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου γνωρίζομεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ι. Ἐπὶ τοῦ 1 αἰτήματος: Ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις σκοπεῖ τὴν κάλυψιν τοῦ κινδύνου τῆς ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν, ἀνεξαρτήτως τῆς αἰτίας ἥτις προεκάλεσε ταύτην. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲν καθιεροῦται ὑπὲρ τῶν λόγῳ φυματιώσεως καθισταμένων συν)χων, μεταχείρισις διάφορος ἐκείνης τῶν λοιπῶν συνταξιούχων τῶν καταστάντων καὶ αὐτῶν ἀνικάνων πρὸς ἐργασίαν, καὶ ἐνίοτε εἰς μείζονα βαθμόν, ἐξ ἑτέρων νόσων ἢ βλαβῶν. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ὑπὲρ τῶν λόγῳ φυματιώσεως συνταξιούχων, λαμβάνεται εἰδικὴ μέριμνα δι’ εἰδικῶν διατάξεων, ὡς αἱ προβλέπουσαι τὴν χορήγησιν προσθέτου ἐπιδόματος φυματικοῦ κατὰ μῆνα καὶ ἐφ’ ἅπαξ ἐπιδόματος ἀεροθεραπείας κατ’ ἔτος. Κατὰ συνέπειαν τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει καὶ τῆς δυσχεροῦς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου. ΙΙ. Ἐπὶ τοῦ 3ου αἰτήματος. Ὅτι εἰδικὴ διάταξις τοῦ ὑπὸ ἔγκρισιν κανονισμοῦ προβλέπει ὅτι αἱ συντάξεις ὑπολογίζονται εἰς ἀριθμὸν ἡμερομισθίων καὶ κατὰ συνέπειαν αὐξάνονται ἀναλόγως τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων, ἐφ’ ὅσον ἡ αὔξησις αὕτη εἶναι μείζων ποσοστοῦ 15%. ΙΙΙ. Ἐπὶ τοῦ 4ου αἰτήματος: Τὰ μέλη οἰκογενείας τῶν συνταξιούχων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν, Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ Ἀρτεργατῶν προβλέπεται, ὅτι θὰ τυγχάνουν ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Τὸ αἴτημα ὅμως περὶ ἐπεκτάσεως τῆς σανατοριακῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τὰ μέλη οἰκογενείας τῶν συνταξιούχων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς δυσχεροῦς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι δὲ παρέχεται κατὰ γενικὴν ἀρχήν, σανατοριακὴ περίθαλψις εἰς τὰ μέλη οἰκογενείας συνταξιούχων. IV. Ἐπὶ τοῦ 5ου αἰτήματος: Ὅτι ὡρισμένος ἀριθμὸς ἠσφαλισμένων μὴ πληρῶν στοιχειώδεις προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως ἔτυχεν ὅλως ἐξαιρετικῶς ἑνὸς προσωποπαγοῦς μηνιαίου βοηθήματος. Ἡ μετατροπὴ τούτου εἰς κανονικὴν σύνταξιν θὰ συνεπήγετο μεγάλην ἐπιβάρυνσιν, τοῦ ἤδη μὴ εὐσταθοῦντος οἰκονομικῶς ὀργανισμοῦ, ἐπὶ προφανῆ περιορισμῷ τῶν δυνατοτήτων αὐτοῦ, ὅπως χορηγῇ ἐπαρκῆ προστασίαν εἰς τοὺς λοιποὺς ἠσφαλισμένους τοὺς πληροῦντας προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως. V. Ἐπὶ τοῦ 6ου αἰτήματος: Ὅτι ἡ εἰς τὸ Δ.Σ. τοῦ Τ.Α.Μ.Μ.Α., ἀντιπροσώπευσις τῶν συνταξιούχων διὰ δύο ἐκπροσώπων των δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ διότι ἀφ’ ἑνὸς προτιθέμεθα διὰ λόγους περιορισμοῦ τῶν δαπανῶν διοικήσεως τῶν Ὀργανισμῶν Κοινων. Ἀσφαλίσεως νὰ χωρήσωμεν εἰς μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῶν Δ. Συμβουλίων αὐτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι καὶ ἡ δι’ ἑνὸς μόνον ἐκπροσώπου ἀντιπροσώπευσις αὐτῶν θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ πλέον ἢ ἐπαρκής, ἂν μὴ ἄσκοπος, ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ι. Κ. Α. ἔχοντος δεκάδας χιλιάδων συνταξιούχους, δὲν μετέχει ἀντιπρόσωπος τῶν συνταξιούχων. VI. Ἐπὶ τοῦ 7ου αἰτήματος: Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παροχῆς δανείων ὅτι εἰς περίπτωσιν γάμου, δάνεια δύνανται νὰ χορηγοῦνται εἰς ὅλως ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2999)54 ἀπαιτουμένη προηγουμένη σύμφωνος ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. VII. Ἐπὶ τοῦ 8ου αἰτήματος: Τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω, τὰ ἐν τῷ ὑπομνήματι διατυπούμενα αἰτήματα θέλουσι τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ συγκροτηθησομένου νέου Δ.Σ. τοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. μελετᾶται παρ’ ἡμῶν καὶ θέλομεν προέλθει ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν εἰς τὴν λῆξιν τῶν ἐνδεικνυομένων ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαμαστοράκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1092 ἀπὸ 5.2.55 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Παπαμαστοράκη, ἀφορώσης εἰς τὴν λῆψιν μέτρων ἀποσκοπούντων εἰς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς καὶ διαδόσεως τοῦ αὐτ)του πληγέντων ἁμαξοκαρραγωγέων Πανδοχέων, Σαγματοποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Νομοῦ Ἡρακλείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ὑφίσταται ἡ πρὸς τοῦτο εὐχέρεια ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου ἐπιβαρύνσεως, τὸ κοινωνικὸν σύνολον πρὸς τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω σκοπόν. Βεβαίως τὸ προτεινόμενον μέτρον τῆς ἀποζημιώσεως ἐλήφθη κατὰ τὸ παρελθὸν ὅτε τὸ θέμα τῆς ἐκτοπίσεως τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων καὶ τῶν ἀσκούντων συναφῆ πρὸς τὰ τοῦ ἁμαξοκαρραγωγέως ἐπαγγέλματα ἐκ τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς καὶ διαδόσεως τῶν αὐτ)των ἀνέκυψε κατὰ τρόπον ὀξύν, οὐδαμῶς ὅμως δικαιολογεῖται ἡ συνέχισίς του, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον οἱ πραγματικῶς πληγέντες τότε ἀπεζημιώθησαν ἐπαρκῶς. Ἄλλωστε οὔτε ἡ τότε ἱδρυθεῖσα ὑπηρεσία ὑφίσταται σήμερον, οὔτε κεφάλαια ὑπάρχουν διὰ τοὺς τυχὸν μὴ ἀποζημιωθέντας κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 273)15.1.55 ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ 173 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης ἀπάντησις δὲν καθίσταται ἐφικτή, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν καθορίζει αὕτη ἐκ ποίας ὑπηρεσίας, ἐπίκειται ἡ ἀπόλυσις τῶν περὶ ὧν αὕτη ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βασιλικοῦ κλπ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 674)27.1 55 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 224 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικοῦ, Ι. Λαμπροπούλου καὶ Λ. Σαραφιανοῦ ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κατωτέρω: 1) Διὰ τὴν ὁδὸν Μεγάλης–Παναγίας–Γοματίου ἔχει διαταχθῆ, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 36131)6331)10.11. 54 διαταγῆς τῆς Γεν. Δ)σεως Βορ. Ἑλλάδος ἡ ΥΠΕΜ, ἵνα προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν ἀναγνωριστικῆς μελέτης. 2) Διὰ τὴν δασικὴν ὁδὸν Νεοχωρίου–Ὀλυμπιάδος, ταύτης ἐπερατώθη ἤδη ἡ διάνοιξις καὶ ἡ κατασκευὴ τῶν τεχνικῶν ἔργων δυνάμει δὲ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83503)27.8.54 ἀποφάσεώς μας δημοπρατεῖται καὶ ἡ κατασκευὴ σκυρωτοῦ ὁδοστρώματος διατεθείσης πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον πιστώσεως 560.000 δραχμῶν. 3) Διὰ τὴν ὁδὸν Ριζῶν–Παλαιοχώρας–Ἀρναίας οὐδὲν σχετικὸν ὑφίσταται, Πάντως, ἐζητήθησαν σχετικαὶ πληροφορίαι παρὰ τοῦ Δασαρχείου Ἀρναίας, διὰ ταὐταρίθμου καὶ ταὐτοχρόνου τοῦ παρόντος διαταγῆς μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Χαλκιδικῆς. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 222 ἐρωτήματος τῶν κ.κ. βουλευτῶν Χαλκιδικῆς, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 672) 373)17–1–55 ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὰς προκαλουμένας ζημίας εἰς τὰς περιοχὰς τῶν Κοινοτήτων Νέας Τρίγλιας καὶ Πορταριᾶς–Χαλκιδικῆς ὑπὸ τῶν χειμάρρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὴν ΥΠΕΜ ἵνα χωρήσῃ εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν τεχνικῶν μελετῶν, διὰ τὴν διευθέτησιν τῶν χειμάρρων τῶν ὡς ἀνωτέρω Κοινοτήτων. Ἡ ἔναρξις ὅμως τῶν ἐργασιῶν διευθετήσεως θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν πιστώσεων αἵτινες θὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ΥΠΕΜ. Ἀθῆναι 9)2)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Μ. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 31–1–1955 κατατεθείσης ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 243 τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου περὶ χορηγήσεως ἀδείας λειτουργίας κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κυριακῆς τῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης λειτουργουσῶν λαϊκῶν ἀγορῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 21 τοῦ Ν.Δ. 136)10)11–5–1946 περὶ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος ἐπιτρέπεται ὅπως δι’ ἀποφάσεων τοῦ ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ (νῦν Ἐμπορίου) συνιστῶνται καὶ διαλύονται λαϊκαὶ ἀγοραὶ καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος. Αἱ συσταθεῖσαι κατόπιν ἀποφάσεων τοῦ ὑπουργείου λαϊκαὶ ἀγοραὶ τῆς περιφερείας τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ὡς καὶ αἱ τοιαῦται αἱ συσταθεῖσαι ὑπὸ τῶν κ.κ. Νομαρχῶν κατόπιν ἡμετέρας ἐξουσιοδοτήσεως λειτουργοῦσι καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ἑβδομάδος πλὴν τῆς Κυριακῆς. Ἔνοιαι Λαϊκαὶ Ἀγοραὶ Ἐπαρχιῶν (παζάρια) λειτουργοῦν ἔκπαλαι ἄνευ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῶν κ.κ. Νομαρχῶν. Αἱ Ἀγοραὶ αὗται (παζάρια) ἐλειτούργουν καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κυριακῆς. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Ἑλλάδος διὰ σχετικῶν ἐγγράφων της ἐπρότεινε τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς λειτουργίας τῶν Λ. Ἀγορῶν (παζάρια) κατὰ τὴν Κυριακὴν ἵνα παρέχεται ἡ εὐχέρεια ἐκκλησιασμοῦ τοῦ κοινοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐπίσης συνηγόρησεν ὑπὲρ τῆς προτάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ὑπὸ πλείστων ἐπίσης ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων ὑπεβλήθησαν ὑπομνήματα, δι’ ὧν ᾐτήσαντο τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς λειτουργίας τῶν Λ. Ἀγορῶν κατὰ τὴν Κυριακήν, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἐθίγοντο τὰ ἐπαγγελματικά των συμφέροντα, δεδομένου ὅτι τὰ Καταστήματα, εἰς ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ Κυριακῆς ἀργίας, παραμένουν κλειστὰ τὴν Κυριακήν, ἐν ᾧ ἀντιθέτως ἐλειτούργουν αἱ Λ. Ἀγοραί. Ἡ ἀπαγόρευσις συνεπῶς τῆς λειτουργίας τῶν Λ. Ἀγορῶν κατὰ τὴν Κυριακὴν ἐν τῇ Τ.Δ. Πρωτευούσης καὶ ἐν ταῖς Ἐπαρχίαις ἐκρίθη σκόπιμος ἀφ’ ἑνὸς ἵνα ἐκπληροῦν οἱ κάτοικοι τὰ θρησκευτικά των καθήκοντα καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἵνα μὴ παραβιάζωνται αἱ περὶ Κυριακῆς ἀργίας διατάξεις ἐκδοθεισῶν πρὸς τοῦτο τῶν ὑπ’ ἀριθ. 60555)6645)29– 4–53 καὶ 20.131)2309)9–2–54 ἡμετέρων ἀποφάσεων. Ἐπὶ προσφυγῆς ἐνδιαφερομένων (πωλητῶν Λ. Ἀγορῶν Ἐπαρχιῶν) κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20131)54 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου, τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκύρωσε ταύτην διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1445)54 ἀποφάσεώς του. Συνεπείᾳ τούτου τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον προῆλθεν εἰς τὴν σύνταξιν Νομοθετήματος, δι’ οὗ συμπληροῦται τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Ν.Δ. 136)46 «περὶ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος» ἵνα γενικῶς αἱ Λαϊκαὶ Ἀγοραὶ ὑπαχθῶσιν εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα. Μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν καὶ Δημοσίευσιν τοῦ ὡς ἄνω Νόμου, θέλομεν προέλθει εἰς τὴν ἔκδοσιν σχετικῆς ἀποφάσεως ρυθμιζούσης κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον τὸ ζήτημα καὶ ὡς πρὸς τὰ παζάρια. Ἀθῆναι 9)2)55

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Σαββοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 869)1–2–1955 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν (ὑπ’ ἀριθ. 241) τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παραχώρησιν τῶν παρακτίων χώρων τῆς Γλυφάδας εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν κ.λ.π. πρὸς ἐκτέλεσιν Τουριστικῶν ἔργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τῆς ἀπὸ 5–2–1955 ὑπογραφείσης συμπληρωματικῆς συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἀναδόχου Ἑταιρείας ἐλήφθη μέριμνα ὅπως ποσοστὸν ἐξ 20%, ἐπὶ τοῦ εἰσπραττομένου δικαιώματος πόσεως ὕδατος παραχωρεῖται εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας. Ἐπίσης ὑπὸ τῆς αὐτῆς συμβάσεως προβλέπεται ἡ διάθεσις ποσοστοῦ ἐξ 25% ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου εἰς τὸν παραχωρούμενον χῶρον ἀποκλειστικῶς πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Δήμου τούτου. Κατὰ συνέπειαν ἡ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου ὑπῆρξεν ἀρκούντως ἱκανοποιητικὴ διὰ τῆς ἐκτελέσεως εἰς τὴν περιφέρειαν του σοβαρῶν ἔργων καὶ ἀναπτύξεως τῆς τουριστικῆς κινήσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διὰ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Δήμου τούτου εἰς τὰ ἔσοδα ἅτινα θέλουσι προκύψει ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται χώρων χωρὶς οὗτος νὰ ἀναλαμβάνῃ ὑποχρεώσεις. Ἀθῆναι τῇ 12)2)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 270)141 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι νῦν ἡ Ποινικὴ Δικαιοσύνη κινεῖται μὲ ταχὺν ρυθμὸν ὥστε τὸ ἔγκλημα νὰ μὴ μένῃ ἐπὶ πολὺ ἀτιμώρητον καὶ οὕτω νὰ ἱκανοποιῆται τὸ περὶ δικαίου αἴσθημα. Ἐπίσης λαμβάνονται ὅλα τὰ μέτρα ὑπὸ ἀπόψεως σωφρονιστικῆς τακτικῆς ὥστε νὰ ἐπέρχεται ταχέως ὁ διὰ τῶν ποινῶν ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Ἀθῆναι 8)2)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαμπροπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς ὑποβληθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπροπούλου, νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως πίνακα ἐμφαίνοντα τὰ παρ’ αὐτοῦ αἰτηθέντα στατιστικὰ στοιχεῖα. Ἀθῆναι 8)2)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὰς ὑποβληθείσας μηνύσεις ἐπὶ παραβάσει τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος καὶ ἐκδικασθείσας ὑπὸ τῶν κάτωθι Πλημμελειοδικείων κατὰ τὸ Αʹ ἑξάμηνον τοῦ ἔτους 1954.

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 262 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς μεταφορᾶς τῶν γενομένων ὑπὸ Μ.Τ.Σ. κρατήσεων ἐκ τῆς μισθοδοσίας τῶν στρατευομένων ὡς ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων εἰς τὸ Μ.Τ.Π. Ὑπαλλήλων, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ὁποίου τελεῖ τὸ Μ.Τ.Σ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὡς πρὸς τὸ Μ.Τ.Π. Ὑπαλλήλων, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς ἰσχυούσας διατάξεις ἄρθρ. 1 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ)τος 12)22)1923 ἡ εἰς τὸ Μ.Τ.Π.Υ. συμμετοχὴ καθίσταται ὑποχρεωτικὴ ἀπὸ 1–4–1923 καὶ ἐντεῦθεν δι’ ἅπαντας ἀνεξαιρέτως τοὺς ἐν ὑπηρεσίᾳ τακτικοὺς καὶ ἐκτάκτους Δημοσίους Πολιτ. Ὑπαλλήλους καὶ ὑπηρέτας. Βάσει δὲ τοῦ ἄρθρου 4 παρ. 5 τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος μέτοχοι δι’ οἱονδήποτε λόγον μὴ μισθοδοτηθέντες δὲν ἀπαλλάσσονται τῶν ὑπὲρ Μετοχ. Ταμείου Πολ. Ὑπαλλήλων νομίμων κρατήσεων. Συνεπῶς κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης, οἱ περὶ ὧν πρόκειται ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔλαβον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς στρατεύσεώς των ἀποδοχὰς τῆς πολιτικῆς των θέσεως, ἐφ’ ὧν ἡ ὑποχρεωτικὴ καταβολὴ τῶν κρατήσεων ἀλλὰ τοιαύτας ἐφέδρου ἀξ)κοῦ ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν καταβολὴν τῶν ὑπὲρ Μ.Τ.Π.Υ. νομίμων εἰσφορῶν. Μεταξὺ τῶν δύο τούτων ἀσφαλιστικῶν Ταμείων δηλονότι τοῦ ΜΤΠΥ καὶ τοῦ ΜΤΣ διεξάγεται σχετικὴ ἀλληλογραφία διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ δευτέρου ἀπόδοσιν εἰς τὸ πρῶτον τῶν γενομένων κρατήσεων ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὡς ἐφέδρων ἀξ)κῶν μισθοδοτηθέντων δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἀθῆναι 11)2)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 931)509)2. 2.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ στοιχεῖα παρασχεθέντα ἡμῖν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, αἱ ὑποβληθεῖσαι μέχρι τοῦδε αἰτήσεις περὶ παροχῆς Οἰκοδομικῶν Δανείων ἀνέρχονται εἰς 14.000 περίπου. Ἤδη ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ταμείου προβαίνει εἰς τὸν διαχωρισμὸν καὶ τὴν ταξινόμησιν τῶν αἰτήσεων τούτων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῶν τῆς περιφερείας τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἐπίσης γίνεται διαχωρισμὸς τῶν αἰτήσεων μεταξὺ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ συνταξιούχων καὶ ἀναπήρων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν καὶ κεχωρισμένως ἐπίσης διὰ τὰς περιπτώσεις τὰς ἀφορώσας α) τὴν ἀγοράν β) τὴν ἀνέγερσιν, γ) τὴν ἀποπεράτωσιν καὶ δ) ἐπισκευὴν ἀκινήτων. Μετὰ τὸ πέρας τῆς προεργασίας ταύτης, ἥτις προβλέπεται, ὅτι θὰ ἔχῃ συντελεσθῆ μέχρι τέλους Φεβρουαρίου 1955 καὶ βάσει τῶν συναχθησομένων δεδομένων τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου θὰ προέλθῃ εἰς τὴν λῆψιν σχετικῶν ἀποφάσεων ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον γενικώτερον καθ’ ὃν θὰ γίνῃ ἡ χορήγησις τῶν δανείων. Ἐν προκειμένῳ καὶ ἡ ἄποψις ἡμῶν εἶναι, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἐν τῇ καθ’ ὅλου ρυθμίσει τοῦ ζητήματος θέλει κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐξετάσει καὶ τὰς αἰτήσεις τῶν ἐπαρχιῶν, ἐν τῇ προσπαθείᾳ ἱκανοποιήσεως εἰς μεγαλυτέραν δυνατὴν κλίμακα τῶν αἰτήσεων πρὸς ἀπόκτησιν κατοικίας ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ καὶ ἐντὸς πάντων τῶν δυνατοτήτων αἵτινες προέρχονται ὑπὸ τοῦ περιθωρίου τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ διαθέσῃ δι’ οἰκοδομικὰ δάνεια τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον. Ἀθῆναι τῇ 11.2.55

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Ὁ κ. Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης πρὸς ἔκδοσιν τῶν κατὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3026) 1954 Ν. Δ. Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων». Ὁ κ. Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2131)22.12.1954 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ κ.κ. Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καὶ Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως τῆς περιουσίας τοῦ ἐν Τριπόλει ἑδρεύοντος κοινωφελοῦς Ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Νοσοκομεῖον Ἀριάδνης καὶ Φωτεινῆς Γ. Μιστριώτου ὑπὲρ τοῦ ἐν τῇ αὐτῇ πόλει συσταθέντος Ἱδρύματος διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ συντήρησιν κτιρίου πρὸς στέγασιν τῶν κλασσικῶν Γυμνασίων ἀρρένων Τριπόλεως ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Μιστριώτειον». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Κ. Δημοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τῶν νόμων 1373)44 καὶ 1846)1951. 2) Σ. Κουνδούρου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τῶν ἄρθρων 385 καὶ 389 τοῦ Π. Κ. 3) Ε. Μαρινάκη, Σ. Γουδελῆ καὶ Χασὰν Γιουσοὺφ ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ροδόπης κατηγορουμένων ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημίσει. 4) Δ. Μπερδελῆ, ἐπὶ τῆς αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν κατηγορουμένου ἐπὶ καταδολιεύσει δανειστῶν. 5) Δ. Μπερδελῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 358 τοῦ Π. Κ. (διατροφή). 6) Δ. Μπερδελῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν κατηγορουμένου ἐπὶ ὑπεξαιρέσει. 7) Ν. Μπόμπολα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου 199)1936. 8) Δ. Παπασπύρου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ρόδου κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει καὶ συκοφαντικῇ δυσφημίσει καὶ 9) Ε. Πιπίνου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Βασιλικοῦ Ἐπιτρόπου διαρκοῦς Στρατοδικείου Κοζάνης κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ νόμου περὶ ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μεταξᾶς καὶ Ε. Σαββόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 25.1.36 περὶ καταστάσεως τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ Ξηρὰν Στρατοῦ καὶ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 3102)1942 περὶ ἱεραρχίας προβιβασμῶν καὶ καταστάσεων τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης, Γ. Τζαμαλούκας, Χ. Ρίζος, Π. Τσακιρίδης, Β. Βύζας, Δ. Πετροπουλάκος, Χ. Γουλόπουλος, Α. Βαζάκας, Π. Γυιόκας, Κ. Ποντίδης, Σ. Περτσινίδης, Μ. Ταμβακᾶς, Π. Μόντζαλας, Γ. Βούλγαρης, Ι. Λαυρεντίδης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)1954 περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀθ. Παπαθανάσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ)τος 2923)1954 περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τζουβάρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ)ματος 2923)1954 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Τζουβάρας καὶ Μ. Ταμβακᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ)ματος 2923)1954 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Ι. Μαυριδόγλου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Σολομωνίδης, Θ. Καλκάνης, Σ. Μακρόπουλος, Μ. Ταμβακᾶς καὶ Π. Τσακιρίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2948)1954 Ν. Δ)τος παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων Δημοσίου Χρέους» Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλᾶτος, Κ. Μπαροῦνος καὶ Α. Βοῦλτζος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Νήσων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Μαλλιάκας, Μ. Βολουδάκης, Κ. Μαρῆς, Ι. Κοντοβράκης, Γ. Τζαμαλούκας, Ν. Κωνσταντόπουλος, Δ. Δαβάκης, Σ. Κωτιάδης, Δ. Ἀλιπράντης, Γ. Μόδης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1898)1939 «περὶ σημάτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπουσιάζουν, θὰ συζητήσωμεν τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§6Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ παρεδέχθη σιωπηρῶς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ὡς πρὸς τὸν τρόπον συζητήσεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἐπροτείνατε. Νομίζω ὅμως, ὅτι πρέπει οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, τῶν ὁποίων καθορίζεται ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει νὰ συζητοῦνται ἑκάστοτε αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις νὰ παρευρίσκωνται εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος καὶ νὰ ἀρχίζῃ ἡ συζήτησις κατὰ τὴν σειρὰν τῆς καταχωρίσεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἵνα γνωρίζωσιν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τί ἀκριβῶς θὰ συζητηθῇ διὰ νὰ προπαρασκευάζωνται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, ἀναγκάζομαι νὰ ἀναγράφω εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις ἀναφερομένας εἰς πλείονα Ὑπουργεῖα, οὕτως ὥστε ὅταν ἀπουσιάζουν οἱ δύο νὰ παρευρίσκεται ὁ τρίτος τῶν, κ. ὑπουργῶν. Σήμερον ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ παρήγγειλεν, ὅτι δὲν θὰ ἔλθῃ διότι εἶναι ἀπησχολημένος μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐνοικιοστασίου. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις καὶ ἀναφοραὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§8Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Συμφώνως πρὸς τοὺς κανόνας τῆς Κοινοβουλευτικῆς, θὰ ἔλεγον, ὀρθοδοξίας, ὑποχρεοῦται τὸ σύνολον τῶν ὑπουργῶν, νὰ παρίσταται εἰς τὰς συνεδριάσεις, προκειμένου νὰ συζητηθοῦν ἐρωτήσεις τῶν Ὑπουργείων των. Ἔτσι, τοὐλάχιστον ἐγένετο εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν. Σήμερον, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις, καταντοῦμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ ἠμποροῦμεν νὰ συγκεντρώσωμεν οὔτε τοὺς τρεῖς ὑπουργοὺς μὲ τοὺς ὁποίους ὑποτίθεται ὅτι θὰ συζητήσωμεν. Δὲν νομίζετε, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀποτελεῖ περιφρόνησιν αὐτῆς πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα;

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς μὴ κάμετε χρῆσιν τόσον βαρέων φράσεων......

§10Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συνειθίζει ἑκάστοτε νὰ μὴ ἔρχεται. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἐπὶ ἕν ἔτος ἐκυνηγούσαμε τὸν προκάτοχον τοῦ σημερινοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ κατωρθώσωμεν νὰ συζητήσωμεν μίαν ἀναφορὰν τῆς ἁρμοδιότητός του. Πρόκειται νὰ ἐπαναληφθῇ αὐτὸ τὸ προηγούμενον; Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ δὲν καταδέχεται νὰ ἐμφανίζεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος;

§11Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Δὲν γνωρίζω τὶ ἔπαθεν ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἐπετέθη ἐναντίον μου. Ἡ Βουλὴ ἠξεύρει, ὅτι ἤμην πάντοτε ἐδῶ εἰς τὴν ὥραν μου ὅταν ἐχρειαζόμην. Πρώτην φορὰν ἤκουσα, ὅτι μὲ «ἀνεζήτουν διὰ νὰ μὲ ἀνεύρουν ἐπὶ ἕνα χρόνον».

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μοῦ διεμήνυσεν ὅτι δὲν ἐπεθύμει νὰ προταχθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐρώτησις τοῦ Ὑπουργείου του. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρόταξίν της; Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 ἀφορᾷ τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν θὰ συζητηθοῦν ταὐτοχρόνως. Δέχεται ἡ Βουλὴ;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δωδεκανήσου διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον καθυστέρησιν πιστώσεως πρὸς πληρωμὴν ἀξίας σταφυλῶν, σύκων καὶ ντομάτας καὶ ζητούσης ἄμεσον χρηματοδότησιν.

§14Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὴν Δωδεκάνησον, δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ προϊόντα σύκων καὶ ντομάτας. Ἀφοῦ ἐταλαιπώρησε τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των ἄφησε τὸ θέμα τοῦ τοματοπολτοῦ. Ἔδωσε τιμὴν ἀσφαλείας 430 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ὁ τοματοπολτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ πωληθῇ πρὸς 12.800. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι δυνατόν, διότι οἱ παραγωγοὶ Σαντορίνης ἔρριξαν τὰς τιμάς, καὶ οἱ βιομήχανοι εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν ἔπειτα ἀπὸ 6 μῆνας νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Γνωρίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπελήφθη κατόπιν διαβημάτων, ὅλων τῶν ζητημάτων τῶν Δωδεκανησίων καὶ ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ δώσῃ τὴν δέουσαν λύσιν. Ἡ λύσις ὅμως τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν βιομηχανιῶν εἶναι μονόπλευρος καὶ δὲν λύει τὸ πρόβλημα. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀγοράσῃ διὰ τὰς Κρατικὰς προμηθείας μίαν ποσότητα τοματοπολτοῦ ἀπὸ τὴν Δωδεκάνησον. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅπως ὑποστηρίξῃ τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν τοματοπαραγωγῶν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον τὰ χωριά, τὰ ὁποῖα παράγουν τομάτα ὑπέστησαν τεραστίας ζημίας ἐκ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν. Οὗτοι εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει καὶ στρέφονται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀξιοῦντες, ὅπως τηρήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν.

§15Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὰ στοιχεῖα τοῦ θέματος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ τοματοπολτοῦ. Περίπου 4.000 τόννοι τομάτας ἠγοράσθησαν ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν τοματοπολτοῦ Κῶ καὶ 3.000 τόννοι ἀπὸ τὴν Ρόδον. Ἡ συνολικὴ ἀξία τοῦ προϊόντος πρὸς 930 δραχ. παλαιᾶς ἐκδόσεως, ἀνέρχεται εἰς σημερινὰς δραχμὰς 3,5 δισεκ. Τὰ χρήματα αὐτὰ ὀφείλονται εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὑπὸ τῶν βιομηχάνων 5 ὁλοκλήρους μῆνας, καὶ οὕτω οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν. Ὑπάρχει μία ἐξαιρετικὴ δυσκολία τοῦ προϊόντος τούτου ἰδίως εἰς Δωδεκάνησον. Τοῦτο προῆλθεν ἀπὸ τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Ἐνῷ εἰς Δωδεκάνησον ἐφηρμόσθη αὐστηρῶς ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις, ἡ ὁρίζουσα τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὴν τομάτα 930 δραχ. κατ’ ὀκᾶν εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας κατεστρατηγήθη κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Οἱ βιομήχανοι ἀνέλαβον νὰ παρασκευάσουν τὸν πολτὸν μὴ πληρώνοντες πρώτην ὕλην εἰς δραχμὰς ἀλλὰ εἰς τοματοπολτὸν, ὑπὸ τὴν ἑξῆς εὐεργετικὴν συμφωνίαν. Διάθεσις ἀντὶ 11 ὀκάδων τομάτας ἔδιδον μίαν ὀκᾶν τοματοπολτοῦ, ἐνῷ ἐχρειάζοντο 7 ὀκάδας τομάτας διὰ παρασκευὴν μιᾶς ὀκάδος τοματοπολτοῦ. Οὕτω οἱ βιομήχανοι εἶχον 4 ὀκάδας τομάτας διὰ νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδα τῆς βιομηχανοποιήσεως. Ἡ τομάτα θεωρητικῶς ἔχει ἀξίαν 3.720 παλ. δραχμῶν ἐνῷ τὸ κόστος βιομηχανοποιήσεως δὲν ὑπερέβαινε τὰς 2.000 δραχ. Εἶχον, λοιπόν, αἱ βιομηχανίαι τοῦ τοματοπολτοῦ, τὴν δυνατότητα, αὐτὸν τὸν πολτὸν ποὺ παράγουν διὰ λογαριασμόν των, νὰ τὸν πωλήσουν περίπου εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ νὰ εἰσπράξουν τὸ κόστος τῆς βιομηχανοποιήσεως μὲ ἕνα μικρὸν κέρδος. Ἀκόμη περισσότερον οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν πολτὸν διὰ τὴν τομάταν των, πωλοῦν εἰς οἱανδήποτε τιμήν. Ἐνῷ λοιπόν, ἡ βιομηχανία τῆς Δωδεκανήσου ὑπεχρεώθη νὰ καταβάλῃ τὴν ἀξίαν τῆς τομάτας πρὸς 930 δρχ. καὶ ἔχει κόστος 10 χιλιάδας κατ’ ὀκᾶν καὶ πρέπει νὰ πωλοῦν εἰς 12 δρχ., διὰ νὰ βγάλουν καὶ ἕνα βιομηχανικὸν κέρδος, ἀντιθέτως, αἱ βιομηχανίαι τῶν ἄλλων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος πωλοῦν σήμερον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πρὸς 8 καὶ 9 χιλ. τὴν ὀκᾶν, χωρὶς νὰ ζημιώνωνται ἀλλὰ μᾶλλον κερδίζουν. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, ἡ βιομηχανία τοῦ τοματοπολτοῦ τῆς Δωδεκανήσου εἶναι καταδικασμένη εἰς οἰκονομικὴν καταστροφήν, ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Γνωρίζω καλῶς, τὰς ἰδικάς σας προσωπικὰς προσπαθείας, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ δυνηθῆτε ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἤδη νὰ στηρίξετε τὴν βιομηχανίαν τοῦ τοματοπολτοῦ, τῆς Κῶ ἰδιαιτέρως, καὶ γνωρίζω καλῶς, ὅτι ἔν τινι μέτρῳ καὶ πέρυσιν τὸ ἐπετύχατε ἀλλὰ πρὸ παντὸς κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον τοῦ 1954. Γνωρίζω, ἀκόμη, ὅτι μία ἐκ τῶν βιομηχανιῶν τούτων εὑρέθη εἰς τοιαύτην οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν, ὅπως καὶ σεῖς καλῶς γνωρίζετε ὥστε ἐπώλησε τὰς ἐγκαταστάσεις της εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, καὶ διὰ ταύτης πρὸς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δωδεκανήσου. Μετὰ τὴν τοιαύτην πρώτην καταστροφήν, αὐτὴ ἡ ἄνισος μεταχείρισις τῶν βιομηχανιῶν ἄλλων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς βιομηχανίας τοῦ τοματοπολτοῦ τῆς Δωδεκανήσου, θὰ ἐπιφέρῃ ἐφέτος τὴν οἰκονομικὴν καταστροφὴν καὶ τῶν ὑπολοίπων. Ἐπιβάλλεται, προφανῶς, ἄμεσος ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος. Ἡ λύσις, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ παραχωρήσῃ δάνεια 6)μήνου διαρκείας, εἶναι ἐμβαλωματική, διότι δίδει μὲν τὴν δυνατότητα ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τῶν βιομηχανιῶν νὰ πληρωθοῦν οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ δὲν ἀποτρέπει τὴν οἰκονομικὴν καταστροφὴν τῶν βιομηχάνων. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ ὅπως θελήσητε ὡς ὑποστηρικτὴς τῆς Γεωργίας, νὰ ὑποστηρίξετε καὶ τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία στηρίζει τὴν γεωργίαν. Καὶ παρακαλῶ νὰ παρέμβητε, πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὡς καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἵνα εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἡ βιομηχανία τοῦ τοματοπολτοῦ ὑποστηριχθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους, διότι εἶναι ἡ μόνη περιοχή, ἡ ὁποία ἐπλήρωσε τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἀγοράσῃ ποσότητα 200 χιλ. ὀκάδων εἰς τιμὴν κάτω τῆς διατιμήσεως, ὄχι εἰς 13 δρ. ἀλλὰ 10 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§17Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τρία εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, τῆς Δωδεκανήσου διὰ τῆς ἐρωτήσεώς των. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὰς πιστώσεις διὰ τὰς σταφυλάς, τὸ δεύτερον διὰ τὰς πιστώσεις διὰ τὰ σῦκα καὶ τὸ τρίτον διὰ τὰς χρηματοδοτήσεις τῆς κονσερβοποιΐας τῆς Ροδιακῆς, τῆς Κῶ ἐν συνεχεία. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἡ ἀπάντησις ποὺ ἔχω νὰ δώσω εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι τελευταία πίστωσις ἐκ 2.650.000 νέων δραχμῶν τῇ εἰσηγήσει τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας ἐχορηγήθη καὶ ἀπεστάλη πρὸ μηνὸς καὶ πλέον, δηλαδὴ περίπου, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, τὴν 20ην Ἰανουαρίου. Ὁμολογῶ, ὅτι ἐπῆλθε μία μικρὰ καθυστέρησις εἰς τὴν καταβολὴν τῆς τελευταίας δόσεως, ἀλλὰ ἡ καθυστέρησις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δὲν ἀγνοοῦν, τὸ γεγονὸς ὅτι διὰ τὰς χρηματοδοτήσεις αὐτὰς ἀπητεῖτο ἐγγύησις τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία πάλιν τῇ εἰσηγήσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γεωργίας ἐχορηγήθη. Αἱ διατυπώσεις αἱ ἀπαιτούμεναι διὰ τὴν χορήγησιν, διὰ νὰ στηρίξουν τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔθεσε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους ὡς προϋπόθεσιν, εἶχον ὡς συνέπειαν τὴν ἐπιβράδυνσιν ὀλίγων ἡμερῶν. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὰς πιστώσεις διὰ τὰ σῦκα καὶ αὗται ἅπασαι ἐστάλησαν καλυφθεισῶν ὅλων τῶν ἀναγκῶν. Ἡ τελευταία ἐστάλη, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, εἰς τὰς 2.2.55 ἐκ 300 χιλ. δρχ., ἐνῷ αἱ προηγούμεναι δόσεις ἐκ 400 καὶ 300 καὶ 200 χιλ. ἐστάλησαν ἐγκαίρως εἰς τὴν κατάλληλον στιγμήν. Τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως τῆς κονσερβοποιΐας ἐν συσχετισμῷ μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς γεωργίας καὶ τῆς παραγωγῆς, παρουσιάζεται ὑπὸ ὅλως διάφορον ὄψιν. Πλὴν τῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως τοῦ Κράτους, ἡ Ροδιακὴ κονσερβοποιΐα δὲν εἶναι συνεταιριστική. Εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Ὅλα τὰ κονσερβοποιεῖα ἐκεῖ ὑπάγονται εἰς ἄλλους κανόνας χρηματοδοτήσεως. Οἱ κύριοι συνάδελφοι πρέπει νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει των, ὅτι πρὸ παντὸς αἱ κονσερβοποιΐαι ὑπέβαλον αἴτησιν, ἡ ὁποία καὶ ἀπερρίφθη ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ὑποεπιτροπήν. Συνεπείᾳ μόνον συμπαραστάσεως τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ἡμῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπανῆλθον αἱ κονσερβοποιΐαι καὶ ἤδη ἐκκρεμοῦν αἰτήσεις των εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ δὲ δοθεῖσα ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου, ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπόσχεσις, περὶ ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος κατὰ ἕνα τρόπον, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι ἐκτὸς τῶν κανόνων τῆς συνήθους χρηματοδοτήσεως τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν συνεταιριστικῶν κονσερβοποιείων. Ἡ περίπτωσις, ἡ ἄλλη, τὴν ὁποίαν ἐθίξατε, Κύριε Κουντούρη, συγκινεῖ ἰδιαιτέρως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον συμπαρίσταται εἰς τὴν κονσερβοποιΐαν καὶ εἰς τὰς αἰτήσεις των περὶ χρηματοδοτήσεως συμπαρίσταται ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἐνισχύσεως τῶν παραγωγῶν καὶ ἐν τῇ ἐννοίᾳ ὅτι πρέπει κάποτε νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅλοι, ὅτι πρέπει νὰ ἐνισχύωνται ἰδιαιτέρως αἱ βιομηχανίαι καὶ αἱ βιοτεχνίαι, αἱ ὁποῖαι ἅπτονται ἀμέσως τῆς παραγωγῆς. Μὲ συγκινεῖ ἰδιαιτέρως ἡ περίπτωσις, τοσοῦτον περισσότερον καθ’ ὅσον γνωρίζω, τὴν οἰκονομικὴν διάρθρωσιν τῆς Δωδεκανήσου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, ὅπως προέλθῃ εἰς συνεννοήσεις καὶ μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως ἕνα μέρος τοῦ τοματοπολτοῦ ἀγορασθῇ ἀπὸ τὰς Κρατικὰς προμηθείας διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Στρατοῦ. Πᾶσα διευκόλυνσις, κύριοι συνάδελφοι ἐκ Δωδεκανήσου, ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, γνωρίζετε καλῶς, ὅτι παρέχεται μετὰ περισσῆς εὐχερείας, ὅπου εἶναι δυνατὸν ἀλλὰ καὶ ταυτοχρόνως μὲ ἀνοικτὴν τὴν καρδίαν, διότι καὶ δι’ ἡμᾶς ὅλους καὶ διὰ τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ Δωδεκάνησος ἀποτελεῖ ἰδιαίτερον τμῆμα τῆς ἰδιαιτέρας στοργῆς τοῦ Κράτους καὶ ὅλων μας. (Χειροκροτήματα).

§18Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Θεωρῶ χρέος μου νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ τὴν διαβεβαίωσίν του, ὅτι μὲ ἀνοικτὴν καρδίαν, καὶ εἰς τὸ παρὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον, θὰ συνεχίσῃ τὰς προσπαθείας του ὑπὲρ τῆς ἀποπερατώσεως τῆς προσπαθείας διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ τοματοπολτοῦ τῶν βιομηχανιῶν Δωδεκανήσου.

§19Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, γενομένη πρόταξις τῆς ἐρωτήσεως εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸν Κανονισμόν. Πρόταξις ἐρωτήσεως δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ, ἀλλὰ μόνον ἐπερωτήσεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ρητὴ διάταξις, ὅτι δικαιοῦται ὁ κ. ὑπουργὸς ὅποιαν ἐρώτησιν θέλει νὰ τὴν συζητήσῃ. Νὰ σᾶς τὴν διαβάσω.

§21Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δικαιοῦται νὰ θίξῃ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον νομίζει κυβερνητικῶς, ὅτι χρῄζει ἀνάγκης.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 48 § 3. «Ὁσάκις ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νομίσει, ὅτι ἐρώτησίς τις, ἔχει κατεπείγοντα χαρακτῆρα δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν κατὰ προτίμησιν παντὸς ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει θέματος, ἀνακοίνωσιν αὐτῆς, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ἀμέσως».

§23Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐζήτησε τὴν πρόταξιν τῆς ἐρωτήσεως;

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα καὶ εἶπον, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐζήτησε τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 19.

§25Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡμεῖς ἀκολουθοῦμεν μίαν σειράν, τὴν ὁποίαν κανονίζει ὁ Κανονισμός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ποῦ εἶναι τὸ κατεπεῖγον;

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1, οἱ κ.κ. Ἀνδρεάδης κλπ. Νομίζω, ὅτι παρῆλθε πλέον ὁ καιρός, δὲν ἔχει πλέον ἐπικαιρότητα. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Εὐηνοχωρίου, ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Εὐήνου.

§27Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἀσχολεῖται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ τὸ θέμα τῶν καταστροφῶν, τὰς ὁποίας προκαλεῖ ὁ ποταμὸς Εὔηνος. Ὑπάρχει, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἕνα ἐπίμονον αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς συνιστάμενον εἰς τὴν κατασκευὴν μονίμων ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων. Ὑπάρχει ἐξ ἄλλου ἕνα εἰδικώτερον αἴτημα ἀφορῶν εἰς τὴν ἱκανοποίησιν, μερικὴν ἔστω, τῶν πλημμυροπαθῶν καὶ εἰς τὴν παροχὴν μιᾶς διευκολύνσεως παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἀμφότερα τὰ αἰτήματα αὐτὰ συνιστῶ, κ. ὑπουργέ.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§29Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ Εὐηνοχωρίου ἔχει οὐ μόνον γίνει μελέτη, εὑρισκομένη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀλλὰ ἔχει καταρτισθῇ καὶ σύμβασις ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἰσχύος τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, ὑπογραφεῖσα τὴν 2αν Ἰουλίου 1948, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδίδετο καὶ ἡ πίστωσις ἡ ἀπαιτουμένη διὰ τὸ ἔργον. Ἑπομένως παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ φέρῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὴν μελέτην αὐτὴν καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν διάθεσιν τῆς πιστώσεως, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ πίστωσις ἐκείνη, ἵνα ἐκτελεσθῇ τὸ ἔργον, διότι ἐκ τῆς μὴ ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου ἐφέτος κατὰ τὰς τελευταίας πλημμύρας ἐπῆλθον τεράστιαι καταστροφαὶ καὶ εἰς αὐτὸ τὸ χωριό, τὸ Εὐηνοχώριον καὶ εἰς τὸ χωρίον Γαλατᾶ. Παρακαλῶ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐπιμεληθῇ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἀναληφθέντος αὐτοῦ ἔργου δι’ ὑποσχέσεως καὶ διὰ συμβάσεως, ὑπογραφείσης μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως.

§30Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄντως, κ. βουλευταί, ὑπάρχει ἡ μελέτη, τὴν ὁποίαν ὑπομιμνήσκει ὁ συνάδελφος κ. Παπαθανάσης, περὶ τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς περιφερείας Εὐηνοχωρίου–Γαλατᾶ καὶ πράγματι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶχε ζητήσει καὶ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου, διότι πρόκειται περὶ ἔργων ἀρδευτικῶν, τὰ ὁποῖα ταὐτοχρόνως θὰ εἶχον καὶ τὴν ἔννοιαν τῶν ἀντιπλημμυρικῶν. Ἀλλά, ὅπως γνωρίζετε, ἡ μελέτη τοῦ κάτω ροῦ περιῆλθεν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον καὶ καταρτίζει ὁλόκληρον τὴν μελέτην. Συνέπεια τούτου ὑπῆρξεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔπαυσε νὰ εἶναι ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ. Ἤδη ἡ μελέτη τῆς ἀξιοποιήσεως ὁλοκλήρου τῆς περιφερείας ἐν συσχετίσει μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ἔχει ἀνατεθῆ κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωσε τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἰς ὅμιλον Ἑλλήνων τεχνικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐντὸς ὀλίγου περατώνουν τὴν ὁριστικὴν μελέτην καὶ θὰ εἶναι ἡ μελέτη αὐτὴ συνεξάρτημα τῆς ὡλοκληρωμένης μελέτης περὶ Ἀχελώου.

§31Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἡ μελέτη αὐτὴ ἀφορᾷ τὰς ἐκβολὰς τοῦ Εὐήνου ποταμοῦ καὶ ὄχι τοῦ Ἀχελώου καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω μέχρι ποίου σημείου ἐκτείνονται τὰ ἔργα τοῦ Ἀχελώου, μέχρι τῆς πεδιάδος τοῦ Μεσολογγίου, ἐνῷ τὰ ἄλλα ἀφοροῦν τὰς ἐκβολὰς τοῦ Εὐήνου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Συλλόγων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Βερροίας κλπ., ζητούντων περιορισμὸν ἐκτάσεως τοῦ γεωπονικοῦ κλήρου.

§33Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε ὑπουργέ, διὰ τῆς ἀναφορᾶς των, οἱ ἀκτήμονες καλλιεργηταὶ τῆς περιφερείας Βεροίας–Γιαννιτσῶν, ἀποτελοῦντες δύναμιν περίπου πέντε χιλιάδων οἰκογενειῶν ἐπισημαίνουν μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς βάρος των ἀπὸ τοῦ 1935 καὶ συνεχίζεται μέχρι σήμερον. Ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰς ὑμᾶς, κ. ὑπουργέ, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως λίμνης Γιαννιτσῶν ἀπεκαλύφθησαν 250.000 στρέμματα γονιμωτάτης γῆς καὶ εἰς τὴν ἔκτασιν αὐτήν, παρὰ τὸν νόμον, διετέθησαν συγκεντρωτικῶς 14.500 στρέμματα εἰς Γεωπόνους τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς, εἰς Γεωπόνους τῆς Μέσης Γεωπονικῆς Σχολῆς καὶ εἰς γεωργοτεχνίτας. Εἰς τοὺς πρώτους ἐδόθησαν κλῆροι 350 στρεμμάτων ἰσοδυναμούντων πρὸς 15.000 στρεμμάτων τῶν ἀγροκτημάτων, εἰς τοὺς δευτέρους ἐδόθησαν κλῆροι 100 στρεμμάτων καὶ εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν ἐδόθησαν κλῆροι 50 στρεμμάτων. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἀδικία αὐτὴ συνεχίζεται μέχρι σήμερον διότι ἐνῷ οἱ κλῆροι αὐτοὶ ἐδόθησαν ἐπὶ συμβάσει διὰ μίαν πενταετίαν ἀνανεοῦνται συνεχῶς ἐπὶ ζημίᾳ καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἐπὶ ζημίᾳ πρῶτον τῶν πέντε χιλιάδων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῶν περιοχῶν Γιαννιτσῶν καὶ Βερροίας. Αἱ συμβάσεις αὗται καὶ οἱ κείμενοι νόμοι προέβλεψαν τὴν ἀποκατάστασιν τῶν Γεωπόνων, διὰ νὰ πραγματοποιήσουν ἐπιστημονικὴν καὶ ὑποδειγματικὴν καλλιέργειαν διὰ νὰ ἀναπτύξουν συγχρόνως μὲ τὴν γεωργίαν καὶ τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς παραγωγῆς, δηλαδή, τὴν κτηνοτροφίαν, τὴν πτηνοτροφίαν τὴν μελισσοκομίαν κ.λ.π. Δυστυχῶς, ὅμως, μέχρι σήμερον τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν ἔγινεν. Οἱ γεωπόνοι, ἐνῷ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ κατοικοῦν μονίμως εἰς τοὺς κλήρους των, αὐτοὶ εἶναι κάτοικοι Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν περιπτώσεις γεωπόνων ὅπως ὁ γεωπόνος Λαδᾶς, μέτοχος τῆς ἑταιρείας «Μέλισσα» τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ διευθύνων σύμβουλος τῆς βιομηχανικῆς αὐτῆς ἑταιρείας. Διότι δέ, ἔτυχε νὰ ἔχῃ ἕνα δίπλωμα ξένου Πανεπιστημίου ἔλαβε γεωπονικὸν κλῆρον εἰς τὸ χωρίον Νέα Ζωὴ 350 στρεμμάτων. Ὁ γεωπόνος Σπάρτσης, ὁ ὁποῖος ἔχει κληρονομίαν 500 στρέμματα, αὐτὸς ἔλαβε κλῆρον 500 στρέμματα. Πλεῖστοι δὲ ἄλλοι γεωπόνοι, μὴ ἀσκοῦντες ἐξ ἐπαγγέλματος τὴν γεωργίαν, ἀλλὰ ἀντιθέτως ὄντες κάτοχοι ἀστικῆς περιουσίας συνεχίζουν νὰ ἀνανεώνουν τὴν σύμβασίν των μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλοῦν, κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον τοὺς 5000 ἀκτήμονας καλλιεργητὰς καὶ ἀγρότας τῆς περιοχῆς Βεροίας καὶ Γιαννιτσῶν. Ἐάν, κύριε ὑπουργέ, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα νὰ ἀναπτύξω τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, δὲν τὸ ἔπραξα διὰ κανένα ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι 150 τηλεγραφήματα ἦλθον εἰς ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῆς περιοχῆς Βερροίας καὶ Γιαννιτσῶν καὶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐκ μέρους τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ πρωτοφανὲς αὐτὸ σκάνδαλον τῆς χορηγήσεως γαιῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς μὴ γεωργούς, διότι οἱ γεωπόνοι τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς προέρχονται εἴτε ἐκ τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου, ἦσαν δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ παρῃτήθησαν διὰ νὰ λάβουν τὸν γεωπονικὸν κλῆρον τῶν 300 στρεμμάτων, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει διότι ἔτυχε νὰ ἔχουν κάποιο δίπλωμα Γεωπονικῆς Σχολῆς, ἐνῷ τὸ κύριον ἐπάγγελμά των ἦτο ἄλλο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀδικία καὶ εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσῃ ἐφ’ ὅσον οἱ γεωπόνοι αὐτοὶ δὲν ἐξετέλεσαν κανένα ὅρον τῆς συμβάσεώς των, τουτέστιν δὲν ἔκαμαν ὑποδειγματικὴν καλλιέργειαν εἰς τοὺς γεωπονικούς των κλήρους καὶ δὲν ἐκάλεσαν μέχρι σήμερον κανένα γεωργὸν διὰ νὰ ἴδῃ τὰς μεθόδους τὰς ἐπιστημονικάς, ὥστε νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ γεωργία. Ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστὴ ἡ δεινὴ θέσις ἡ οἰκονομικὴ τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν δύο ὁλοκλήρων Νομῶν τῆς Βεροίας καὶ τῶν Γιαννιτσῶν, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀφαιρεθῇ ὁλοσχερῶς ὁ κλῆρος ὁ γεωπονικὸς ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐτήρησαν τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως καὶ δεύτερον νὰ μειωθῇ ἀπὸ ὅλους τοὺς γεωπόνους ὁ γεωπονικὸς κλῆρος εἰς 30 στρέμματα καὶ θὰ εἶναι τὸ ἴδιον ὡσὰν νὰ ἔχουν 500 στρέμματα, διότι ὅπως γνωρίζετε, κύριε ὑπουργέ, αἱ γαῖαι αἱ ἀποξηρανθεῖσαι τῆς τέως λίμνης Γιαννιτσῶν, ἀπὸ ἀπόψεως γονιμότητος εἶναι 1 πρὸς 5. Νομίζω, ὅτι δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ διότι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑπάρχει μία παρανομία, εἶναι ἀπαράδεκτον συγκεντρωτικῶς εἰς μίαν περιφέρειαν νὰ διατίθενται αἱ γαῖαι αὐταὶ εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν γεωργίαν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χατζηγρηγοριάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§35Κ. ΧΑΤΖΗΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς ἱκανοποιήσεως τῆς ἀναφορᾶς τῶν Συλλόγων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Χατζηδημητρίου, ἀνέπτυξεν ἐνώπιον ὑμῶν διεξοδικῶς τὰ τοῦ θέματος τούτου. Ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι οἱ ὅροι τῶν συμβάσεων ὑπὸ τῶν συμβληθέντων, οὐδόλως ἐτηρήθησαν ἢ κατ’ ἐλάχιστον, διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἀνοικίασαν τὰ χωράφια αὐτὰ καὶ ἄλλοι τὰ ἐκαλλιέργησαν κατὰ τρόπον κοινὸν καὶ οὐχὶ κατὰ τρόπον ὑποδειγματικόν, ὅπως ὤφειλον νὰ τὰ καλλιεργήσουν. Δὲν εἶναι νοητόν, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ἰσχύῃ ἀκόμη τοιαύτη χαριστικὴ πρᾶξις πρὸς ὡρισμένους προνομιούχους, καθ’ ὃν χρόνον οἱ ἀκτήμονες τῆς περιφερείας αὐτῆς στεροῦνται γαιῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ πρᾶξις ἡ χαριστικὴ ἐπ’ ἄπειρον. Πρέπει νὰ τεθῇ τέρμα. Ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε οἱ ἀκτήμονες αὐτοὶ ἐπολέμησαν καὶ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους καὶ ἐδόξασαν τὴν Ἑλλάδα καὶ σήμερον πένονται. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, ὅπως τεθῇ τέρμα εἰς τὴν χαριστικὴν αὐτὴν πρᾶξιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πλουτίζουν ὡρισμένοι προνομιοῦχοι εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Παρακαλῶ ὅπως ληφθοῦν τὰ κατάλληλα νομοθετικὰ μέτρα καὶ ἀφαιρεθῶσιν ἐξ αὐτῶν οἱ κλῆροι καὶ διανεμηθῶσι μεταξὺ τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῆς περιφερείας. Δὲν ἐννοῶ βεβαίως, ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα τῶν ἀκτημόνων, ἀλλὰ πάντως πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν κάποιαν δικαιοσύνην.

§36Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔχει καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πράγματι δεχθῇ τηλεγραφήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθη ὁ συνάδελφος κ. Χατζηδημητρίου καὶ ὁ συνάδελφος κ. Χατζηγρηγοριάδης, σωρείαν τηλεγραφημάτων ἀκτημόνων ζητούντων τὴν ἀποκατάστασίν των εἰς τοὺς κλήρους τοὺς κατεχομένους ὑπὸ τῶν γεωπόνων. Ἡ ἐπιθυμία τόσον τῶν ἀκτημόνων, ὅσον καὶ τῶν μὴ ἐχόντων βιώσιμον κλῆρον, ὅπως ἀποκτήσωσιν κλῆρον ἢ συμπληρώσουν τὸν κλῆρον των εἶναι κάτι τι τὸ ὁποῖον ἀπηχεῖ εἰς τὰς καρδίας ὅλων μας, ὅπως ἀπηχεῖ εἰς τὰς καρδίας ὅλων μας καὶ ἡ συνηγορία τῶν συναδέλφων ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως οἱουδήποτε ἀκτήμονος. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, ἐν πάσῃ ἠρεμίᾳ ὅπως οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔθιξαν τὸ θέμα περιορισθοῦν εἰς τὴν ἐπισήμανσιν ἀναγκῶν καὶ μόνον σήμερον, διότι τὸ ἄλλο θέμα εἶναι συναφὲς πρὸς τὸ θέμα τῆς μειώσεως ἢ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν χορηγηθέντων κλήρων εἰς τοὺς γεωπόνους κατόπιν συμβάσεως ἢ ἐκ παραχωρήσεως καὶ εἶναι πολύπλοκον καὶ χρειάζεται εἰδικὴ μελέτη. Κατὰ παράκλησίν μου ὁ συνάδελφος κ. Κάβδας ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας, κατὰ τὴν πρόσφατον μετάβασίν του εἰς Κεντρικὴν Μακεδονίαν ἐπελήφθη τῆς μελέτης τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νὰ ἀναμείνωμεν τὰ πορίσματα τῆς μελέτης αὐτῆς. Συνιστῶ καὶ πάλιν εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅπως περιορισθῶμεν σήμερον εἰς ἐκδήλωσιν τῆς συμπαθείας μας πρὸς τοὺς ἀκτήμονας καὶ εἰς ἐπισήμανσιν ἀναγκῶν, ἐπιφυλασσόμενοι ὅπως λάβωμεν ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος, βάσει τῶν πορισμάτων τῆς ἐρεύνης, τὴν ὁποίαν ἐνεργεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ συνάδελφος κ. Κάβδας. Δὲν παραλείπω, ἐν τούτοις, νὰ τονίσω, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, εἶναι οὐσιαστικὸν καὶ νομικόν. Καὶ δὲν παραλείπω ἐξ ἄλλου νὰ ὑποσημειώσω, ὅτι ὁ λίθος τοῦ ἀναθέματος, δὲν προσήκει εἰς ὅλους τοὺς γεωπόνους. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὑποθέτω εὑρίσκω συμφώνους καὶ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔθιξαν τὸ θέμα, διότι ἐὰν ὑπάρχουν τινές, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των, τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ βάλωμεν τὸν λίθον τοῦ ἀναθέματος ἐναντίον ὅλων, διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις γεωπόνων λαβόντων κατὰ παραχώρησιν ἢ κατὰ σύμβασιν ὑπὸ τοῦ Κράτους κλήρους, οἱ ὁποῖοι ὄντως ἐπετέλεσαν ἔργον χρήσιμον διὰ τὴν οἰκονομίαν τῶν γεωργῶν. Καὶ θέλω ἐπίσης νὰ σημειώσω, ὅτι τὴν ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔλαβον τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς κατὰ παραχώρησιν τοῦ Κράτους, ἐγένετο μία εὐρυτέρα πολιτικὴ ἀξιοποιήσεως τῶν περιφερειῶν, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι. Ἔλαβον τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς ὑπὸ συνθήκας δυσμενεῖς δι’ αὐτούς. Διότι ἂν ὑπάρχουν οἱ ὠφεληθέντες, ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ καταστραφέντες ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§37ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οὐδείς, κ. ὑπουργέ.

§38Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κάμνω ἑπομένως τὴν σύστασιν, ὅπως, ἐν ἀναμονῇ τῶν πορισμάτων τῆς ἐρεύνης αὐτῆς, μὴ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις καὶ παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν γεωπόνοι λαβόντες κλῆρον, ἀλλὰ μὴ ἐκπληρώσαντες τὰς ὑποχρεώσεις των, θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τῆς παραβάσεως τῶν συμπεφωνημένων.

§39Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Θεωρῶ καθῆκον μου νὰ σᾶς εὐχαριστήσωμεν κ. ὑπουργέ, διὰ τὸ θερμὸν ἐνδιαφέρον τόσον ὑμῶν, ὅσον καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μελετᾶ λύσιν ἱκανοποιοῦσαν καὶ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην καὶ τοὺς πτωχοὺς ἀκτήμονας ἀγρότας. Σᾶς πληροφορῶ ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει στενότης γῆς νὰ χορηγοῦνται 200 ἕως 300 στρέμματα γῆς εἰς γεωπόνους οἱ ὁποῖοι δὲν κατοικοῦν μονίμως εἰς τοὺς κλήρους των. Ὅσον ἀφορᾷ κ. ὑπουργέ, τὸ ζήτημα τῆς ἀρχικῆς καταστάσεως εἰς ἣν παρέλαβον τοὺς κλήρους των, οἱ γεωπόνοι, σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἡ μηχανικὴ καλλιέργεια τοὺς παρέδωσε γῆν καλλιεργηθεῖσαν διὰ τριῶν ἀρόσεων. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα δὲ τῆς ὑποδειγματικῆς καλλιεργείας εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸν, ὅτι οἱ περισσότεροι τούτων, ἐνῷ εἶναι ὑποχρεωμένοι διὰ τῶν συμβάσεών των νὰ σπείρουν σῖτον αὐτοὶ πραγματοποιοῦν κατὰ τὸν Ὀκτώβριον σῖτον διὰ νὰ καταστρέψουν τὴν καλλιέργειαν αὐτὴν τὸν Μάρτιον διὰ νὰ σπείρουν τὸν Ἀπρίλιον ἢ Μάϊον βάμβακα, διότι εἶναι τοῦτο συμφερώτερον. Εἶναι, κ. ὑπουργέ, ἠθικῶς καὶ κοινωνικῶς ἀπαράδεκτον νὰ χορηγῇ τὸ Κράτος εἰς τοὺς γεωπόνους γονιμώτατα ἐδάφη καὶ οἱ πολεμισταὶ τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βίτσι, ἀκτήμονες τῶν παρακειμένων χωρίων, νὰ μὴ ἔχουν οὐδὲ σπιθαμὴν γῆς πρὸς συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των. Πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου ἡ ὁποία ἔλαβε σειρὰν μέτρων πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων, θὰ χωρήσῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ ἐπιμάχου ζητήματος, ἱκανοποιοῦσα τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τῶν περιφερειῶν Βεροίας–Γιαννιτσῶν. Ἐστὲ βέβαιος, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἀφαίρεσις τῶν 14 χιλιάδων στρεμμάτων τῶν γεωπονικῶν κλήρων θὰ λύσῃ τυπικῶς τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων οἱ ὁποῖοι θὰ εὐγνωμονοῦν πάντοτε καὶ ὑμᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατάρχου Ἀλεξάνδρου Παπάγου.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 80)1946 «περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου». Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν Ὑμῖν ὅτι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, αἰτούμεθα ὅπως, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 80)1946 «περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου» ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς δὶς καὶ εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις ἀντιτιθέμενοι εἰς τὴν ψήφισίν του εἰς μίαν μόνον συζήτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1954 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Παπασπύρου, Ι. Γιαννιδάκης, Σ. Κωτιάδης, Ε. Ζαννῆς, Ι. Ζίγδης, Ν. Ζορμπᾶς, Ε. Κοθρῆς, Μ. Κωλέττης– Οἰκονόμου, Θ. Καψάλης, Γ. Ρωμανός, Ι. Μαυριδόγλου, Θ. Λέκκας, Λ. Κουτσοπέταλος, Δ. Πλαγιάννης, Ν. Μπακόλλας, Ν. Πετρίδης, Κ. Μητσοτάκης, Δ. Κυριάκου, Ε. Ἐλευθεριάδης, Θ. Ἀνδρεάδης, Σ. Μπίρης, Δ. Ἡρακλείδης, Λ. Βαμπούλης, Κ. Δημόπουλος, Ν. Κρασαδάκης Γ. Μόδης, Ν. Ἔξαρχος, Ε. Βενιζέλος, Π. Τζαννετάκης. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ τακτικὴ διαδικασία ψηφίσεως τοῦ προκειμένου σχεδίου νόμου. Εἰσερχόμεθα ὅθεν, εἰς τὴν αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον συζήτησιν τούτου. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Ν. Κωνσταντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, συμφώνως πρὸς τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἀποτελεῖ ἓν μέρος τῆς ὅλης ἐργασίας, τὴν ὁποίαν σκέπτεται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου. Τέσσαρα εἶναι τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ μείωσις τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου ἀπὸ 9 εἰς 7. Τοῦτο ὑπεστηρίξαμεν καὶ ἡμεῖς ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι τὰ πολλὰ πρόσωπα εἰς ἕνα Συμβούλιον μόνον ἐπὶ βλάβῃ τοῦ ὀργάνου εἶναι παρὰ ἐπ’ ὠφελείᾳ. Γενικώτερον ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν λέγει, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ Θεάτρου εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ τονώσῃ τὸ καλλιτεχνικὸν αἴσθημα τοῦ λαοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸν πολὺν Ἑλληνικὸν κόσμον νὰ παρακολουθήσῃ τόσον τὸ Ἑλληνικὸν, ὅσον καὶ τὸ ξένον Θέατρον. Ἡ ἐλάττωσις λοιπὸν τῶν μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου ἀπὸ 9 εἰς 7 μᾶς εὑρίσκει συμφώνους. Τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι ἡ αὔξησις τῆς θητείας τοῦ Δ. Συμβουλίου ἀπὸ δύο εἰς τρία ἔτη. Καὶ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σημεῖον αὐτὸ συνήντησεν ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ ἡ δικαιολογία, τὴν ὁποίαν φέρει ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσήγησίν του, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ σοβαρά, διότι εὐρύνεται τὸ χρονικὸν πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν πραγματοποίησιν τῶν σκοπῶν του. Ἑπομένως καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὸ δεύτερον, ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν ἔχομεν ἀντιρρήσεις. Τὸ τρίτον σημεῖον εἶναι, ὅτι ἡ διοικητικὴ περίοδος τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, ἀντὶ τῆς 1ης Αὐγούστου, ὅπως ἦτο μέχρι τοῦδε ἀρχίζει ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου. Καὶ ἡ δικαιολογία αὐτῆς τῆς μεταβολῆς εἶναι, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὴν 31ην Μαΐου τερματίζεται ἡ θεατρικὴ περίοδος, ἡ σαιζόν, τὴν δὲ 30ὴν Ἰουνίου λήγει ἡ περίοδος τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐφ’ ὅσον συμβαίνουν αὐτὰ τὰ δύο, τὸ καλλίτερον εἶναι νὰ ἀρχίζει ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου ἡ θεατρικὴ περίοδος, δηλαδή, ἡ θητεία τοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ ἔχῃ καιρὸν τὸ Συμβούλιον, τόσον διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅσον καὶ διὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ προγράμματος καὶ τὴν πρόσληψιν τῶν καλλιτεχνῶν ἐκείνων διὰ τῶν ὁποίων θὰ πραγματοποιηθῇ ὁ σκοπὸς τοῦ Θεάτρου. Αὐτὰ τὰ τρία σημεῖα εἶναι τὰ βασικὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τὸ δὲ τέταρτον εἶναι, ὅτι ἐνῷ μέχρι τοῦδε ὁ διευθυντὴς τοῦ Θεάτρου, καὶ ὁ οἰκονομικὸς σύμβουλος, δὲν εἶχον ψῆφον, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἰσάγεται ὁ θεσμός, ὅτι ὁ διευθυντὴς τοῦ Θεάτρου καὶ ὁ οἰκονομικὸς Σύμβουλος θὰ ἔχουν ψῆφον, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ζητήματος, ὑπαγομένου εἰς τὴν ἁρμοδιότητά των, ἀλλὰ μόνον εἰς τὰ ζητήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὴν εἰδικότητα ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν δύο. Αὐτὰ τὰ τέσσαρα σημεῖα εἶναι τὰ ἀποτελοῦντα τὸν σκελετὸν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀντιρρήσεις ἠκούσθησαν πολλαί, τόσον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Παιδείας, ὅσον καὶ ἐκ μέρους πολλῶν βουλευτῶν μὴ ἀνηκόντων εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, πρὸ παντὸς διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐνάρξεως τῆς περιόδου τῆς διοικήσεως ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου. Βεβαίως πολλαὶ ἐκ τῶν ἀντιρρήσεων αὐτῶν, εἶναι δικαιολογημέναι. Ἡμεῖς ὅμως δὲν βλέπομεν κατὰ τὶ θὰ ἐζημιοῦτο τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον, ἐὰν ἡ περίοδος τοῦ Δ. Σ. ἤρχιζεν ἀντὶ τῆς 1ης Αὐγούστου τὴν 1ην Ἀπριλίου. Ἡ διαφορὰ δὲν εἶναι σοβαρὰ καὶ δι’ αὐτὸ εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, συνιστῶμεν τὴν ἀνεπιφύλακτον ἐπιδοκιμασίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει δι’ ἡμᾶς μεγίστην σημασίαν εἶναι τοῦτο καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ ἐπιστήσῃ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν του εἶναι τοῦτο: Ποῖα θὰ εἶναι τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τῆς σκηνῆς τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, διότι τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον ἐπιδιώκει ὄχι μόνον τὴν καλλιτεχνικὴν ἀνύψωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ γίνεται καὶ ὑπόδειγμα γενικῶς διὰ τὰ θέατρα ἐν Ἑλλάδι. Διότι καὶ τὰ ἄλλα θέατρα αὐτὸ ἔχουν ὡς πρότυπον καὶ παρακολουθοῦν, καὶ προσπαθοῦν νὰ μιμηθοῦν τὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία γίνεται μέσα εἰς τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον. Ὁ ὁμιλῶν εἶχε τὴν τιμὴν νὰ εἶναι εἰσηγητής, πρὸ 25ετίας, περὶ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, ἐπὶ Κυβερνήσεως Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὑπουργοῦ Παιδείας ὄντος τοῦ νῦν ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἀπὸ Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐκλήθη ὑπὸ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Καὶ ἔπεσε τὸ βάρος τότε εἰς τὸν ὁμιλοῦντα, ὁ ὁποῖος καὶ συνέταξε τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν εἶχε τὴν εὐχαρίστησιν νὰ ἴδῃ δημοσιευομένην ὁλόκληρον εἰς τὰ ἀπομνημονεύματα τοῦ μακαρίτου Μιχ. Ροδᾶ, ὁ ὁποῖος ἤσκει τότε τὴν κριτικὴν τοῦ θεάτρου καὶ ἦτο ἐκ τῶν καλλιτέρων θεατρικῶν κριτικῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἑπομένως μὲ συνδέουν καὶ κάποιοι συγγενικοὶ δεσμοὶ μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δι’ αὐτὸ καὶ ἐδέχθην προθυμότατα νὰ ἀναλάβω τὴν εἰσήγησίν του, μολονότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ θεμελιώδους νομοθετήματος, ἀλλὰ μᾶλλον περὶ ἑνὸς ἁπλοῦ νομοθετήματος θίγοντος ὡρισμένα σημεῖα τῆς ὅλης ὀργανώσεως καὶ ἐμφανίσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου. Εἶπον τότε, ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως προγράμματος, τὸ Ἐθνικὸν Θέατρον, δὲν ἐπραγματοποίησε τὰς ἐπαγγελίας τὰς ἀρχικὰς καὶ δὲν ἀνταπεκρίθη πλήρως εἰς τοὺς σκοποὺς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὸ ἵδρυσαν καὶ πρὸ παντὸς τὸ ἀναδιωργάνωσαν ἀπὸ τὸ 1950. Ἐλέγομεν καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνομεν καὶ τώρα, ὅτι δὲν εἶναι προορισμὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου νὰ ἀντιγράφῃ τὰ ξένα προγράμματα. Ὁ σκοπὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, ἑνὸς Ἑλληνικοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, πρέπει νὰ ἀποβλέπῃ κυρίως εἰς δύο πράγματα. Τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ δώσῃ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀνάγλυφον τὴν μορφὴν τοῦ Ἀρχαίου Θεάτρου, νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸν πολὺν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ παρακολουθήσῃ τὸ ἀρχαῖον δρᾶμα, νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνυψωθῇ εἰς τοὺς ὁρίζοντας ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους ἐπεδίωκον οἱ ἀρχαῖοι τραγωδοὶ νὰ ἀνυψώσουν τὸν λαὸν τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας. Ἑπομένως ἔπρεπε, μέσα εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου, τὸ ἀρχαῖον θέατρον νὰ καταλάβῃ μίαν σημαντικωτάτην θέσιν. Τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον ἐτονίσαμεν τότε εἰς τὴν εἰσήγησίν μας καὶ τὸ ὁποῖον συνιστῶμεν καὶ τώρα εἰς τὸν φίλτατον καὶ ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, εἶναι νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχὴ εἰς τὸ θέατρον τὸ μεσαιωνικόν. Ἔχομεν τὴν Ἐρωφίλην, τὸ Κρητικὸν θέατρον καὶ τόσα ἄλλα, καθὼς καὶ τῆς νεωτέρας παραγωγῆς τὰ ἔργα, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄξια νὰ ἀνεβασθοῦν ἐπὶ τῆς ἐθνικῆς σκηνῆς. Διότι, δὲν θὰ ἀναμένετε νὰ ἀκούσετε ἀπὸ ἐμένα —πρόκειται περὶ κοινοτοπίας— ὅτι τὸ θέατρον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κυρίως διδάσκει καὶ ἀνυψώνει ἕνα λαόν. Ἐὰν ἡ Ἀρχαία Ἀθηναϊκὴ Δημοκρατία ἔφθασεν ἐκεῖ ὅπου ἔφθασεν, ἕνας μεγάλος συντελεστὴς τῆς ἀνυψώσεως ἦτο ἡ ἀρχαία τραγωδία. Ὅπως καὶ ἀντιστρόφως, ἡ ἀνάπτυξις, τὸ μεγαλεῖον, τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ Δημοκρατία, γενικῶς ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, εἶχεν ὡς καρπὸν τὸ ἀρχαῖον δρᾶμα. Δὲν εἶναι γνώμη ἰδική μου, εἶναι γνώμη τοῦ μεγίστου τῶν Ἑλληνιστῶν τῆς Γερμανίας, τοῦ Βιλανόβιτς, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι τὸ ἀρχαῖον δρᾶμα ὑπῆρξε τὸ ὡραιότερον ἄνθος τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας. Ἔχοντες λοιπὸν μίαν τοιαύτην παράδοσιν θεατρικήν, πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ προφυλακτικοὶ εἰς τὸ νὰ παρουσιάζωμεν εἰς τὸν λαὸν μας ἔργα δυνάμενα νὰ τὸν διδάξουν. Συνιστῶμεν, λοιπὸν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, πρῶτον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ ἀρχαῖον δρᾶμα, τὸ κλασσικὸν καὶ δεύτερον, τὸ μεσαιωνικόν, ἐκ παραλλήλου δὲ εἰς ὅ,τι νεώτερον θεατρικὸν ἔργον ἔχει νὰ παρουσιάσῃ ἡ νεωτέρα μας λογοτεχνία ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἔθνους καὶ ἐντεῦθεν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ὡς εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι τὰ τέσσαρα σημεῖα τῶν ὁποίων ἅπτεται τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀρκετὰ σοβαρά, ἀρκετὰ λογικὰ καὶ τυχὸν μικροαμφισβητήσεις καὶ μικροδιαφοραί, δὲν ἀποτελοῦν τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος, δι’ αὐτὸ ἀνεπιφυλάκτως συνιστῶ τὴν ἔγκρισιν τοῦ νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα).

§42Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ποία εἶναι ἡ ἄποψίς σας διὰ τὸ σύγχρονον θέατρον;

§43Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω, ὅτι οἱ νεώτεροι Ἕλληνες παρήγαγον ἐξαιρετικὰ ἔργα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔχομεν ἐλεύθερον βίον μόλις 100 ἐτῶν, δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα παραπονεμένοι. Ὑπάρχουν ἔργα, ἀρκετὰ εὐπρόσωπα, τὰ ὁποῖα βέβαια δὲν ἠμποροῦν νὰ συγκινήσουν πλήθη κόσμου, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔργα, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν Ἑλληνικὴν ψυχὴν. Καὶ αὐτὰ παριστανόμενα εὑρίσκουν ἀπήχησιν μέσα εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνος. Αὐτῶν τῶν ἔργων δὲν εἶναι δύσκολος οὔτε ἡ ἐπιλογὴ οὔτε ἡ ἀπὸ τοῦ θεάτρου ἐμφάνισίς των.

§44Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν ἄριστα νεοελληνικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα συστηματικῶς παραβλέπονται καὶ δὲν παίζονται.

§45Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶπον, ὅτι τὰ νεοελληνικὰ ἔργα λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐδημιουργήθησαν καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει πρὸ παντός, ὅτι δὲν εἶναι κἂν ὁ καρπὸς τῆς ἐλευθερίας ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ ἑνὸς τμήματος, μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, λαμβανομένων ὅλων αὐτῶν ὑπ’ ὄψει πρέπει νὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι διὰ τὴν θεατρικὴν Ἑλληνικὴν παραγωγὴν ὅπως καὶ διὰ τὴν ἄλλην παραγωγὴν τῆς λογοτεχνίας καὶ τῶν ἐπιστημῶν ἐν γένει. Εἶπον καὶ ἄλλοτε, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι ἡ νεωτέρα Ἑλλὰς ἔστω καὶ ἀσθμαίνουσα προσπαθεῖ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν διεθνῆ, τὴν Εὐρωπαϊκήν, λογοτεχνίαν καὶ ἐπιστήμην. Ἔχομεν ἀρκετὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ὅμως τοιαῦτα ὥστε νὰ συγκινοῦν τὸν διεθνῆ κόσμον. Δὲν ἔχομεν νὰ ἐμφανίσωμεν οὔτε Σαίξπηρ, οὔτε Γκαῖτε. Πρέπει νὰ εἴμεθα ὀλιγαρκεῖς καὶ μετριόφρονες. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχομεν ἀρκετὰ νεοελληνικὰ θεατρικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀφθόνως θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀντιμετωπίσουν ἕνα ἀνεπτυγμένον κοινόν. Εἶναι τὰ ἔργα, τῶν ὁποίων ἐμνήσθη ὁ κ. Σολομωνίδης, καθὼς καὶ τὰ ἔργα τῆς μεσαιωνικῆς μας λογοτεχνίας. Ἔχει δὲ κατὰ τοῦτο ἰδιαιτέραν σημασίαν ἡ ἀναβίβασις ἀπὸ σκηνῆς τῶν μεσαιωνικῶν ἔργων, ὅτι δίδει εἰς τὸν λαόν, τὸν πολύν, νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι τὸ νῆμα τῆς ἐθνικῆς ψυχῆς καὶ τῆς ἐθνικῆς διανοήσεως δὲν διεκόπη ποτέ. Κατὰ τοῦτο ἔχει σημασίαν, τὸ Κρητικὸν ἰδίως θέατρον καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία συμμερίζεται τὴν σκέψιν μου καὶ θὰ συνίστων ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸν πρόλογον τοῦ νομοσχεδίου λέγει, ὅτι θὰ φέρῃ μίαν γενικωτέραν ἐργασίαν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ θεάτρου, δι’ αὐτὸ λέγω, συνιστῶ νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὴν διαχείρισιν τῶν σκέψεών του, νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν των ἰδίως ἐπὶ τοῦ μεσαιωνικοῦ θεάτρου καὶ τοῦ κλασσικοῦ βέβαια τοῦ ἀρχαίου, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀναβιβάζει εἰς τὸ ὕψος τῆς προγονικῆς δόξης καὶ τῆς προγονικῆς ἀνατάσεως, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μεσαιωνικὸν θέατρον, τὸ ὁποῖον ἔχει κατὰ τοῦτο μεγάλην σημασίαν: Ὅτι μᾶς δίδει τὸ νῆμα, τὸ ὁποῖον διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἑνώνει καὶ ἐμφανίζει τὴν ἐθνικὴν ψυχήν.

§46Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κ. εἰσηγητὰ τῆς πλειοψηφίας......

§47Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἐγγεγραμμένος καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀνέλθῃ ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ζαννῆν νὰ μὴ διακόπτῃ.

§49Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κ. εἰσηγητὰ τῆς πλειοψηφίας, ἀφεώρα τὸ σημεῖον τοῦτο: Ὅτι σκοπὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου εἶναι νὰ ἐνθαρρύνῃ τοὺς συγχρόνους συγγραφεῖς. Ὑπάρχουν ἔργα πολλαπλᾶ, τὰ ὁποῖα ἐκρίθησαν ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπὰς ἄξια νὰ ἀναβιβασθοῦν καὶ παραμένουν χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρεται κανεὶς διὰ τὰ ἔργα αὐτά.

§50Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπήντησα μὲ τὸ πάρα πάνω. Εἶπον, ὅτι μολονότι ἡ Ἑλλάς, εἰς τὸν ἑκατονταετῆ ἐλεύθερον βίον της καὶ μάλιστα ἑνὸς τμήματος τοῦ Ἔθνους, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἀριστουργήματα, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν, ἐν τούτοις ὅμως παρ’ ὅλα αὐτὰ ἔχει ἀρκετὰ ἔργα νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα κοινὸν ὄχι μόνον ὅπως τὸ Ἑλληνικὸν ἀλλὰ καὶ πολὺ ἀνώτερον. Βεβαίως, ὁ σκοπὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου εἶναι νὰ τονώσῃ τὴν νεωτέραν παραγωγὴν καὶ ἐκ παραλλήλου νὰ τονώσῃ τὸ καλλιτεχνικὸν ἐν γένει αἴσθημα τοῦ ὡραίου παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ λαῷ, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως νὰ ἐνθαρρύνῃ τοὺς νέους συγγραφεῖς καὶ τοὺς νέους δραματικοὺς ποιητάς. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι ἱκανοποιητικὴ διὰ τὸν ἀγαπητὸν κ. Ζαννῆν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα καὶ ἐξ ἀπροόπτου εἶχον νὰ εἴπω, μὴ φανταζόμενος, ὅτι θὰ ἐγένετο ἐπίσημος εἰσήγησις διὰ νὰ παρασκευασθῶ περισσότερον. Ἀλλὰ αὐτὰ ἀποτελοῦν τὴν οὐσίαν τῶν ζητημάτων δι’ αὐτὸ καὶ ἀνεπιφυλάκτως συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§52Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω καὶ δι’ ὑμῶν τὸ Σῶμα νὰ συναινέσῃ νὰ διακοπῇ ἐπὶ πέντε λεπτὰ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦ συναδέλφου κ. ὑπουργοῦ παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος λόγῳ ἀδιαθεσίας ἐπείγεται νὰ ἀποχωρήσῃ.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν ἐλαφρὰν αὐτὴν μεταβολήν.

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως εἰσερχόμεθα, εἰς τὴν βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 29.10.1954 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν Α. Ε. καὶ τῆς Ἑταιρείας «Ἀστὴρ Ἀνώνυμος Τουριστικὴ καὶ Ξενοδοχειακὴ Ἑταιρεία» περὶ παραχωρήσεως παραλιακῆς περιοχῆς Γλυφάδας». Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§56Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ ν)δίου αὐτοῦ, αἱ ὁποῖαι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τύχουν τῆς προσοχῆς τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἀρχὴν δὲν εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὴν ἀκολουθουμένην πολιτικὴν τοῦ νὰ ἐκτελεσθοῦν ἔργα πράγματι σοβαρώτατα συντελοῦντα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως τῆς χώρας καὶ μάλιστα εἰς ἕνα τόσον πολύτιμον χῶρον, ὅπως εἶναι ἡ περιφέρεια Γλυφάδας. Κατ’ ἀρχὴν λοιπόν, εἴμεθα σύμφωνοι νὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ ἔργα αὐτὰ καὶ φυσικὰ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἡ οἰκονομικὴ νὰ ἐκτελεσθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος ἢ ἀπὸ τὸν δῆμον, ἡ ἀνάθεσις αὐτῶν εἰς ὀργανισμὸν οἰκονομικόν, ὁ ὁποῖος νὰ ἐμπνέῃ ἐμπιστοσύνην, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου —καὶ τοιαύτην νομίζω, ὅτι ἐμπνέει ὁ ὀργανισμός, μὲ τὸν ὁποῖον συμβάλλεται ἡ Κυβέρνησις— εἶναι ἐνδεδειγμένη. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως θίγονται δικαιώματα τοῦ δήμου Γλυφάδας, δικαιώματα ἀναφαίρετα καὶ στηριζόμενα εἰς ἐπίσημα συμβόλαια καὶ τίτλους, τοὺς ὁποίους, κατὰ τὴν γνώμην μας, εἶχεν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της, ὅπως δι’ ὀλίγων λέξεων θὰ σᾶς ἀναπτύξω κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς συμβάσεως. Αἱ ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι παραχωροῦνται διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου εἰς τὴν συμβαλλομένην ἑταιρείαν, ἀνήκουν κατὰ πλήρη κυριότητα εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας, ὄχι μόνον δὲ ἀνήκουν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀλλὰ εἶχον προηγηθῆ καὶ ἐργασίαι τοῦ δήμου Γλυφάδας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἀνατίθεται εἰς τὴν συμβαλλομένην ἑταιρείαν. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν θέλω νὰ ἐπικρίνω τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀναθέτει τὸ ἔργον εἰς τὴν ἑταιρείαν καὶ δὲν τὸ ἀνέθεσεν εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου καὶ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, θὰ ἔχῃ τὰ στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδεικνύεται —καὶ ἀσφαλῶς θὰ πρέπει νὰ μᾶς τὰ ἀνακοινώσῃ— διατὶ ἔχει μεγαλυτέραν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τῆς συμβαλλομένης ἑταιρείας ἀπὸ τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας παρέχει ὁ δῆμος. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὡς εἶπον, εἶναι γεγονός, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔργα προητοιμάζετο νὰ ἀναλάβῃ καὶ ὁ δῆμος καὶ εἶχε προηγηθῆ μία προεργασία, τῆς ὁποίας τὸ ἱστορικόν, δι’ ὀλίγων θὰ σᾶς ἀναπτύξω. Ἐν πρώτοις ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ ἀνήκουν, δυνάμει συμβολαίων, εἰς τὸν δῆμον, συμβολαίων, τὰ ὁποῖα ὑπεγράφησαν ἀπὸ τοὺς ἀρχικοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἐκτάσεων, ὅταν συνέστη ὁ δῆμος Εὐρυάλης, δηλαδή, ὁ δῆμος Γλυφάδας. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐκτάσεων τούτων τὰς παρεχώρησαν εἰς τὸν δῆμον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ γίνουν ἔργα ἐξωραϊστικά. Αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις ἀνάγεται εἰς τὰ 1922–1926. Μεταγενεστέρως ὁ δῆμος Γλυφάδας προέβη εἰς συνεννοήσεις, διὰ νὰ ἐξωραΐσῃ τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν ἐπρόλαβε νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν προσπάθειάν του καὶ τὸ 1937 ὁ τότε ὑπουργὸς Διοικήσεως Πρωτευούσης εἰσηγήθη ἕνα νόμον, δυνάμει, τοῦ ὁποίου ἀπηλλοτρίωσεν ἐκτάσεις τοῦ δήμου Γλυφάδας, διὰ νὰ ἐκτελεσθῶσιν ὡρισμένα ἐξωραϊστικὰ καὶ τουριστικὰ ἔργα τῆς περιοχῆς. Δὲν ἐπρόλαβεν ὅμως νὰ ἐκτελεσθοῦν, διότι ἐπῆλθεν ὁ πόλεμος. Μετὰ τὸν πόλεμον τὸ δημόσιον ἀπεδέχθη καὶ ἐψήφισε νόμον, δυνάμει τοῦ ὁποίου τὰ δικαιώματα τοῦ δημοσίου παρεχωροῦντο καὶ πάλιν εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς τὴν σύνταξιν τῶν ἀναγκαίων μελετῶν καὶ εἶχε προβῆ εἰς τὰς ἀναγκαίας συνεννοήσεις διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὸ ἔργον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἤδη ἀνατίθεται διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου εἰς τὴν συμβαλλομένην ἑταιρείαν. Καὶ ἐπίσης τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ἀποφάσεώς του παρεχώρησεν εἰς τὸν δῆμον τὸ χειμέριον κῦμα. Ὁ δῆμος Γλυφάδας εἶχε προωθήσει τὸ ζήτημα καὶ εἶχεν ἀρχίσει τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν. Ἔχει μεγάλην σημασίαν διὰ τὸν δῆμον ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων, διότι ἀπὸ τοὺς πόρους αὐτοὺς θὰ ἀντιμετώπιζεν ὅλας τὰς δαπάνας του, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι σήμερον τὰ ἔσοδα εἶναι περιωρισμένα εἰς ὅλους τοὺς δήμους καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἄλλους πόρους καὶ ἀναμένει μόνον ἀπὸ τὸ ἔσοδον αὐτὸ νὰ καλύψῃ τὰς γενικωτέρας δαπάνας διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸν ἐξωραϊσμόν, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται εἰς τὴν περιοχὴν ὅπου θὰ γίνουν τὰ νέα ἔργα. Εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἰς μίαν τοιαύτην σύμβασιν νὰ προβλέψῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐδόθη εἰς τὸν δῆμον ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων τοὐλάχιστον νὰ τοῦ διασφαλισθῇ ἕνα ἔσοδον, ἀνάλογον μὲ τὴν σοβαρότητα τῆς συμβάσεως, πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν του. Εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον τῆς συμβάσεως δὲν ἔλαβε καμμίαν πρόνοιαν περὶ τοῦ δήμου. Βλέπω τώρα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς κάμνει μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας διατίθεται ἓν ποσοστὸν τῶν κερδῶν, ἐκ τοῦ χρησιμοποιουμένου ὕδατος παρὰ τῆς ἑταιρείας, εἰς τὸν δῆμον. Τὸ ποσὸν ὅμως αὐτὸ εἶναι ἀσήμαντον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας του, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δὲν ἔχει ἄλλους πόρους. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ ὅπως τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ λαμβάνῃ ὁ δῆμος νὰ ὑπολογίζεται ἐφ’ ὅλων τῶν πραγματοποιουμένων παρὰ τῆς ἑταιρείας κερδῶν, καὶ ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν κερδῶν τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιῇ ἡ ἑταιρεία. Παρεσχέθησαν πλεῖστα ὅσα πλεονεκτήματα καὶ προνόμια εἰς τὴν ἑταιρείαν, ὥστε νὰ δικαιολογῆται ἡ διάθεσις ἑνὸς σημαντικοῦ ποσοῦ ὑπὲρ τοῦ δήμου ἐκ τῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράττῃ ἢ ἔστω καὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ τὸ δημόσιον. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνδιαφερθῆτε καὶ ὡς πολιτευτὴς Ἀθηνῶν ἰδιαιτέρως διὰ τὸν δῆμον Γλυφάδας, ἵνα οὗτος διὰ τῆς τουριστικῆς του ἀξιοποιήσεως ἐξυπηρετήσῃ καὶ γενικώτερον τὴν Πρωτεύουσαν, οὕτω θὰ ἐνισχύεται καὶ ὁ δημόσιος προϋπολογισμός. Εἶναι γεγονός, ὅτι θὰ ματαιωθῇ κάθε προσπάθεια διὰ τὴν πλήρη τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς Γλυφάδας, ἐὰν ὁ δῆμος στερηθῇ ἐνισχύσεως τῶν ἐσόδων αὐτοῦ, εἴτε ἐπαναλαμβάνω ἐκ τῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα θέλει πραγματοποιήσει ἡ ἀνάδοχος ἑταιρεία, εἴτε ἐκ τῶν ποσοστῶν, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ τὸ δημόσιον ἐκ τοῦ ἐκτελουμένου ἔργου. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον τῆς προτάσεώς μου καὶ νὰ τὴν υἱοθετήσῃ.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§58Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῆς συζητουμένης συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ τῆς ἑταιρείας «Ἀστὴρ», κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν ἠδυνάμην ὅμως νὰ παραστῶ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν καὶ διὰ τοῦτο ἐλπίζω, ὅτι θὰ δεχθῆτε νὰ ἀναπτύξω κάπως λεπτομερέστερον καὶ εὐρύτερον, εἰς τὴν παροῦσαν συζήτησιν τὰς ἀπόψεις μου. Ὀφείλω ἐξ ἀρχῆς νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ ἀντίληψις τῆς ἀνάγκης τῆς Τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ χώρου τῆς Γλυφάδας μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Πρὸς τὸν σκοπὸν ἄλλωστε αὐτόν, κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν, εἶχε καταβληθῆ σχετικὴ προσπάθεια, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, νομίζω ἀπὸ τὸ 1951 ἐπὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων, εἶχεν ἀποφασισθῆ ἡ τουριστικὴ ἀξιοποίησις τοῦ χώρου τῆς Γλυφάδας καὶ εἶχε καταρτισθῆ σχετικὸν νομοθέτημα, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνετίθετο ἡ ἐργασία αὐτὴ εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας. Τοῦτο δυστυχῶς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὁλοκληρωθῇ διὰ λόγους πολλοὺς καὶ ποικίλους, τοὺς ὁποίους αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν προτίθεμαι νὰ ἀναπτύξω, καὶ διὰ τοῦτο ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, εὗρε τὸ θέμα ἀνοικτὸν καὶ κατ’ ἀρχὴν ὀρθῶς ἐπιδιώκει τὴν λύσιν αὐτοῦ. Ἐπίσης κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀναγνωρίζω εἰς τὴν ἑταιρείαν, ἡ ὁποία συνεστήθη πρὸς τὸν σκοπὸν ἀναλήψεως ἀναλόγου ἐπιχειρήσεως ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἀναγνωρίζω εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, ὅτι ἔχει ἁρμοδιότητα καὶ ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ τουριστικὰ ἔργα τοῦ τόπου μας. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ σημερινὸς Διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν —προσωπικῶς ἐγὼ δὲν ἔχω κανένα ἰδιαίτερον λόγον νὰ ἐξυμνήσω τοῦτο— ἐπιδεικνύει ἕνα ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον καὶ οὕτως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα χρήσιμον στοιχεῖον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἰς τὸν τόπον μας. Σήμερα, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὅταν πρόκειται νὰ ἀνατεθῇ οἱονδήποτε ἔργον, πρέπει τοῦτο νὰ ἀνατίθεται εἰς τὴν ἑταιρείαν «Ἀστὴρ» καὶ πρέπει νὰ γίνεται ἄνευ συζητήσεως καὶ ἄνευ διαγωνισμοῦ. Ἀναφέρω τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἐντὸς ὀλίγου πρόκειται νὰ ἔλθῃ ἕτερον νομοθέτημα σχετικὸν εἰς τὸ Σῶμα, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Ρόδου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ἠλιάσκος, ὁ ὁποῖος εἶναι οὐσιαστικῶς ἡ ψυχὴ τῆς ἑταιρείας καὶ ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης Ἐθνικῆς καὶ Ἀθηνῶν εἶναι ὁ κυρίως κινῶν τὴν ὑπόθεσιν, ὁπωσδήποτε, καὶ οὐδεὶς ἀναντιρρήτως δὲν θὰ διαφωνήσῃ εἰς αὐτό, εἶναι κατὰ βάσιν ἐπιχειρηματίας καὶ βεβαίως ἀντιμετωπίζει τὴν ἐπιχειρηματικὴν πλευρὰν ὑπεράνω ὅλων. Βεβαίως αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Τράπεζα, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ εἶναι κατὰ πλειοψηφίαν Τράπεζα Κρατική, διότι τὸ πλεῖστον τῶν μετοχῶν της ἐλέγχεται ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, ὅτι καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ μείνῃ Κρατική, ἢ θὰ γίνῃ καὶ περισσότερον Κρατική. Ἀλλὰ θέλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ πιθανώτατα εἰς ἀναλόγους μελλοντικὰς περιπτώσεις, δὲν εἶναι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία συμβάλλεται, ἀλλὰ εἶναι ἡ ἑταιρεία τοῦ «Ἀστέρος». Τοῦτο ἔχει μίαν διαφοράν. Σήμερον ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας οὐσιαστικῶς ἡ ἑταιρεία «Ἀστὴρ» εἶναι Ἐθνικὴ Τράπεζα, διότι τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν μετοχῶν της, ἐλέγχονται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Δὲν ἠξεύρω ὅμως, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογίσῃ κανεὶς τὶ θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον. Προσωπικῶς πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ὁ τουρισμός, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ εἰς τὸ μέλλον καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀποτελέσῃ μίαν πρώτης γραμμῆς ἐπιχείρησιν. Πιθανότατα νὰ ἀποτελέσῃ, εἰς τὸ ἐγγύτατον ἐλπίζω μέλλον, μίαν ἀπὸ τὰς καλυτέρας ἐπιχειρήσεις εἰς τὴν χώραν μας, διότι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὸν κόσμον, καὶ γενικώτερον εἰς τὴν Εὐρώπην, καὶ ἡ προσπάθεια ποὺ καταβάλλεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, θὰ αὐξήσουν τὴν τουριστικὴν κίνησιν εἰς τὴν χώραν μας καὶ ὅτι ἀσφαλῶς αἱ τουριστικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι τώρα ἐμφανίζουν παθητικόν, θὰ μεταβληθοῦν εἰς πρώτης γραμμῆς ἐπιχείρησιν. Πιθανώτατα νὰ ἀποτελέσῃ, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα καὶ ὁ κ. Ἠλιάσκος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπιχειρηματίας, ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἡ γραμμή, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ θὰ δημιουργήσῃ δικτατορίαν εἰς τὸν τομέα τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ μιᾶς ἐπιχειρήσεως καὶ μιᾶς ἑταιρείας, δοθέντος ὅτι οὐσιαστικῶς πρὸς τὰ ἐκεῖ βαίνομεν, σύμφωνα μὲ ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τὰς ὁποίας μέχρι σήμερον ἔχομεν. Πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ὁ κ. Ἠλιάσκος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπιχειρηματίας καὶ τραπεζίτης καὶ τὸ ἔδειξεν εἰς πολλὰς περιπτώσεις, καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὡς ἐπιχειρηματίας σκέπτεται καὶ ἐν ὄψει τοῦ ἀναμενομένου κέρδους. Εἶπον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ὁ κ. Ἠλιάσκος, ὁ ὁποῖος μᾶλλον ὡς στενόκαρδος Τραπεζίτης παρελθούσης γενεᾶς εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ εἰς τὰς ἄλλας τραπεζιτικὰς δραστηριότητας, ἐν προκειμένῳ ἐμφανίζεται ὡς εἷς εὐφυὴς τραπεζίτης μὲ προοπτικὴν μέλλοντος, ὁ ὁποῖος ἀντιλαμβάνεται ποία εἶναι μία καλὴ μελλοντικὴ δουλειὰ. Ἐφ’ ὅσον ἔτσι ἀντιμετωπίζεται τὸ πρᾶγμα, εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ διαπραγματευθῇ διὰ νὰ ἐπιτύχῃ καλοὺς ὅρους. Ὥστε καὶ ἐὰν θεωρηθῇ καταργοῦν τὴν βασικὴν ἀρχήν, ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, πρέπει νὰ γίνωνται διαγωνισμοί, νὰ προχωρήσῃ εἰς ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεις, μὲ τὴν ἑταιρείαν «Ἀστήρ». Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ κυριώτερον σημεῖον τοῦ θέματος. Πρέπει νὰ γίνῃ ἡ προοπτικὴ διότι ὁ ἀντισυμβαλλόμενος μὲ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν εἶναι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἀλλὰ ἡ ἑταιρεία «Ἀστὴρ» τῆς ὁποίας αἱ μετοχαὶ δὲν γνωρίζομεν μετὰ πάροδον ὀλίγου χρόνου, εἰς ποίους πρόκειται νὰ ἀνήκουν. Ἐλέχθη βεβαίως, ὅτι διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ πώλησις τῶν μετοχῶν, ἀπαιτεῖται ἡ ἔγκρισις δύο ὑπουργῶν, τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου. Τοῦτο ὅμως, δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἐγγύησιν, διότι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, τὰ μελλοντικὰ πράγματα εἶναι ἀβέβαια. Ἀκόμη καὶ νομοθετικὴ δέσμευσις εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ βεβαιότητα, διότι καὶ ὁ νόμος εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ καὶ θὰ μείνῃ μόνον, ἡ τυχὸν περίληψις μέσα εἰς τὸ κείμενον τῆς συμβάσεως, δι’ ἧς θὰ ὑποχρεοῦται ἡ ἑταιρεία νὰ μὴ μεταβιβάσῃ τὰς μετοχάς. Καὶ ἡ νομοθετικὴ κύρωσις αὐτῆς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἐξασφάλισιν. Διότι ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, σήμερον εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ κρίνωμεν μὲ κάποιαν νεωτέραν ἀντίληψιν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ, καὶ ἐκμεταλλευόμενοι αὐτὸ τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον τοῦ σημερινοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διὰ τὸν Τουρισμόν, νὰ δώσωμεν τὸ σύνολον σχεδὸν ἢ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν τουριστικῶν ἐπιχειρήσεων τῆς χώρας, εἰς τὴν ἑταιρείαν «Ἀστὴρ» καὶ μίαν πρωΐαν νὰ ἐμφανισθῇ ὁ κ. Ἠλιάσκος, ὅτι ἔκαμε τὴν μεγαλυτέραν «μπίζνες» τῶν τελευταίων 10)ετιῶν καὶ εὑρεθῇ αὐτὸς ἰδιοκτήτης τῶν μετοχῶν τῆς ἑταιρείας «Ἀστήρ». Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι εἶναι εὔλογον τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐν τῇ ἀντιμετωπίσει τοῦ θέματος τούτου ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ εἶναι ἀπολύτως προστατευτικὴ καὶ ὤφειλε νὰ ἐπιτύχῃ τὸ μεγαλύτερον δυνατόν, πρὸς ὄφελος τοῦ δημοσίου. Δὲν θέλω, κύριοι, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ προσπάθεια αὐτὴ δὲν κατεβλήθη. Ὁμολογῶ, ὅμως, ὅτι μοῦ ἔκαμεν ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἀφ’ ἧς τὸ νομοσθέτημα τοῦτο εἰσῆλθεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς κύρωσιν, ἐπηκολούθησε μεταγενεστέρα σύμβασις τροποποιητική, ἡ ὁποία ἔρχεται πρὸς ἔγκρισιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἡ ὁποία μεταβάλλει ὡρισμένα σημεῖα τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως. Τὸ ἐπίμαχον θέμα, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμὲ εἶναι καὶ θέμα ἠθικὸν μὲ τὴν εὐρυτάτην ἔννοιαν, εἶναι ὅτι ἔπρεπεν ὁπωσδήποτε νὰ ἐξασφαλισθῇ, ὅτι ἡ ἰδιοκτησία τῆς νέας ἑταιρείας, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἐλπίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων, θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ διαδικασία τῆς ψηφίσεως κατ’ ἄρθρον τῆς συμβάσεως, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ κάμωμεν ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ κειμένου τῆς συμβάσεως. Θέλω νὰ εἴπω μόνον, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτή, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ θεωρηθῇ εὐνοϊκὴ διὰ τὴν Τράπεζαν τὴν Ἐθνικήν, διὰ τὸν κ. Ἠλιάσκον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ λέγω, καὶ ὄχι εὐνοϊκὴ διὰ τὸ δημόσιον. Καὶ ὁ χρόνος τῆς ἰσχύος τῆς συμβάσεως ὅστις ὁρίζεται 30ετὴς καὶ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀναλαμβάνει ἡ ἑταιρεία «Ἀστὴρ» νὰ διαθέσῃ καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι 25 ἑκατομμ. νέων δραχμῶν, καὶ τὸ ὁποῖον αὐξάνεται κατὰ γεναιόδωρον συγκατάβασιν τοῦ κ. Ἠλιάσκου, εἰς 26 ἑκατ., καὶ τὸ ὁποῖον θὰ περιέλθῃ ἐν τῇ οὐσίᾳ εἰς τὸ δημόσιον ὑπὸ μορφὴν οἰκοδομημάτων κλπ., δὲν δικαιολογεῖ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὸ Κράτος ἐπῆρεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο νὰ λάβῃ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν πιστεύω, ὅτι ἔγινε τὸ ἑξῆς πρᾶγμα: Διὰ τὴν Γλυφάδα δὲν ὑπῆρχεν ἴσως ἐνδιαφέρον. Ἡ Κυβέρνησις, μὴ δυνηθεῖσα νὰ εὕρῃ ἄλλον τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, ἐστάθη εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος σοβαρῶς τῆς παρέσχεν ἐγγύησιν, ὅτι θὰ ἔφερε τὸ ἔργον εἰς πέρας καὶ τοῦ παρέδωσε περίπου τὰ πάντα ἀντὶ ἀντιπαροχῆς, ἀρκεσθεῖσα εἰς τὸ ὅτι, ἐξυπηρετεῖ, ὅπως ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπὸν τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως, νὰ πιστεύω, ὅτι μὲ ἕναν ἐπιτυχέστερον χειρισμὸν τοῦ θέματος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν περισσότερα. Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι δὲν ἐδημιούργησε, νομίζω, δυσχερείας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὑπογραφεῖσα συμπληρωματικὴ σύμβασις, ἥτις ἐσχάτως μετέβαλε τὰ πράγματα. Βεβαίως, δὲν δύναμαι νὰ εἴπω αὐτὴν τὴν στιγμὴν πόσα κέρδη θὰ ἀποκομίζῃ ἐτησίως ἡ ἑταιρεία «Ἀστήρ» ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς Γλυφάδας. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ σᾶς ἀναφέρω ὀλίγα τινὰ περὶ τῶν ἐσόδων τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε εἰς ποῖον ὕψος περίπου θὰ κυμαίνωνται αἱ εἰσπράξεις αὐτῆς. Ἀναφέρεται, ὅτι θὰ δικαιοῦται ἡ ἑταιρεία—καὶ εἶναι εὔλογον τοῦτο, νὰ ἐπιβάλῃ εἰσιτήριον διὰ τὴν εἴσοδον, τοῦ ὁποίου τὸ 25% θὰ περιέρχεται, κατὰ τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Εἰς τὴν συμπληρωματικὴν σύμβασιν, διαβάζω, ὅτι τὸ 25% πρέπει νὰ ἀνέρχεται εἰς μίαν νέαν δραχμήν. Κατὰ συνέπειαν τὸ εἰσιτήριον πρέπει νὰ εἶναι 4 δραχμὰς τοὐλάχιστον, ἂν ὄχι κάπως μεγαλύτερον. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν Κυβέρνησιν ἐκτελεῖ τὰ ἔργα εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας, ἀπὸ τὸ 25% πρόκειται νὰ κερδίζῃ ποσὸν 500 ἑκατ., τὸ ὁποῖον ἐὰν διαιρέσητε διὰ τῆς μιᾶς δραχμῆς θὰ εὕρετε ἀμέσως τί ποσὸν εἰσπράττει ἡ Τράπεζα κατ’ ἔτος καὶ τὸ ὁποῖον μέσα σὲ 30 χρόνια θὰ φθάσῃ τὰ 45 ἑκατομ, διότι θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ 1½ ἑκατ. νέας δραχμὰς κατ’ ἔτος ἀπὸ τὸ εἰσιτήριον. Ἀλλὰ μόνον αὐτὰ τὰ ἔσοδα θὰ ἔχῃ; Κατὰ συνέπειαν, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος ἔπραξε καλῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμμετοχήν του ἐπὶ ποσοστοῖς εἰς τὰς εἰσπράξεις, τὰς ὁποίας ἡ ἑταιρεία θὰ πραγματοποιήσῃ. Δὲν ἀποκλείεται, βεβαίως, ἡ ἑταιρεία νὰ πραγματοποιήσῃ μικρὰ κέρδη ἢ καὶ πολὺ περισσότερα. Εἰς τὴν τελευταίαν ὅμως, αὐτὴν περίπτωσιν, κατὰ ποίαν λογικὴν κάμῃ δωρεὰν εἰς τὴν ἑταιρείαν; Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀξιοποιήσωμεν μερικὰ χρήματα διαθέτοντες ταῦτα δι’ ἄλλους τουριστικοὺς σκοπούς; Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξαντλήσῃ ὅλας τὰς δυνατότητας διὰ τὴν καλυτέραν ἀξιοποίησιν τῶν χρημάτων. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω εἰς λεπτομερείας, θὰ τὰς ἀναπτύξω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§59Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἀπεφασίσθη νὰ ψηφισθῇ ὡς ἓν ἄρθρον.

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ζητῶ τίποτε ἄλλο παρὰ ὅταν θὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον νὰ εἴπω ὡρισμένας παρατηρήσεις μου εἰς τὰς ὁποίας θὰ εὕρῃ τὴν εὐκαιρίαν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ.

§61Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Κάμετέ τας τώρα.

§62Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἀπεφασίσαμεν νὰ ψηφισθῇ ὡς ἓν ἄρθρον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μίαν διασαφήνισιν, κύριοι συνάδελφοι. Καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἐδηλώθη ὅτι, δὲν θὰ γίνῃ ψήφισις κατ’ ἄρθρον τῆς συμβάσεως. Τοῦτο, βεβαίως, δὲν σημαίνει, ὅτι ὑπάρχει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον περιορισμὸς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν γνωμῶν τῶν διαφόρων κ.κ. συναδέλφων. Ἄλλο ἡ εὐχέρεια καὶ τὸ ἀπεριόριστον δικαίωμα, οἱουδήποτε ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, νὰ διατυπώσῃ τὰς γνώμας του, καὶ ἄλλο ἡ συμφωνία, ὅτι ὁ ρυθμὸς τῆς ψηφίσεως θὰ εἶναι ὡς συνήθως κατ’ ἄρθρον. Τὸ σχέδιον νόμου ἔχει ἄρθρον μόνον. Ἔτσι ἔγινε καὶ εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν. Ἀλλὰ δὲν εἶσθε παρών, καὶ συνεπῶς δὲν τὸ γνωρίζετε. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ὑπάρχει διάθεσις περιορισμοῦ τῆς ἀναπτύξεως τῆς γνώμης τῶν κ.κ. συναδέλφων.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν τὸ ἔθεσα τὸ θέμα, δὲν τὸ ἔθεσα διότι ἐπιθυμῶ νὰ κάμω παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῆς συμβάσεως, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἀνακύπτῃ ἑκάστοτε, ὁσάκις συζητεῖται σύμβασις, καὶ δέν εἶναι δυνατὸν σοβαρώτατα θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀντιμετωπισθοῦν διὰ μιᾶς συμβάσεως νὰ συζητηθοῦν ὡς ἄρθρον μόνον, διότι θὰ στερηθῆτε τῆς δυνατότητος νὰ κάμετε συζήτησιν ἐπὶ μέρους, ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῆς συμβάσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ θέμα ἂς τὸ λύσῃ τὸ Προεδρεῖον ἢ ἡ πλειοψηφία τοῦ Σώματος, ὅπως νομίζει. Ἐγὼ ἐπιθυμῶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ὑπεισέλθω εἰς ἕνα δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐνώπιον τοῦ τύπου ἦλθε καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητήθη εὐρύτατα καὶ συνεζητήθη ἐπίσης εἰς τὴν συζήτησιν κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ θέμα εἶναι ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὸ ὅλον θέμα ὁ δῆμος Γλυφάδας. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα σύντομον ἱστορικὸν τῶν μέχρι σήμερον γενομένων εἶναι ἀπαραίτητον διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν οὐσίαν τοῦ προβλήματος. Ἡ Γλυφάδα, ὡς ἐλέχθη ἤδη, συνέστη ἀρχικῶς δι’ ἀποφάσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῆς περιφερείας αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον τὴν κύρωσιν τοῦ σχεδίου τῆς Γλυφάδας τὸ ὁποῖον ἄφηνεν ὡρισμένους κοινοχρήστους χώρους, οἱ ὁποῖοι ἀρχικῶς ἀπετέλουν καὶ αὐτοὶ ἰδιωτικὴν ἰδιοκτησίαν, ὅπως ἀποτελοῦν καὶ ὅλοι οἱ κοινόχρηστοι χῶροι, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἀπετέλεσαν ἰδιοκτησίαν τοῦ δήμου Γλυφάδας, ὡς συμβαίνει καὶ εἰς πλείστας ἄλλας περιπτώσεις δήμων. Τὸ 1937 οἱ κοινόχρηστοι αὐτοὶ χῶροι τῆς Γλυφάδας, περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι χῶροι, οἱ ὁποῖοι πλησιάζουν τὰ 300 στρέμματα, ἀπηλλοτριώθησαν δυνάμει ἀναγκαστικοῦ νόμου τῆς τότε Κυβερνήσεως, τῆς δικτατορίας Μεταξᾶ, τὸν ὁποῖον νόμον εἰσηγήθη ὁ τότε ὑπουργὸς Γεν. Διοικητὴς Πρωτευούσης, ἀπηλλοτριώθησαν πρὸς τὸν αὐτὸν σκοπὸν τῆς τουριστικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς Γλυφάδας. Διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ὅμως αὐτήν, οὐδέποτε κατεβλήθη εἰς τὸ δῆμον Γλυφάδας τὸ τίμημα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ Σύνταγμα ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ. Οἱ ἐξ ὑμῶν νομικοί, κύριοι συνάδελφοι, ἀσφαλῶς θὰ γνωρίζετε τὰ περίπλοκα προβλήματα, τὰ ὁποῖα γεννῶνται εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐπραγματοποιήθη. Ἔγινε τὸ διάταγμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως δὲν ἐπραγματοποιήθη ὅμως ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐγένετο, διότι ἀπὸ τὸ 1937 μέχρι σήμερον, καίτοι σχεδὸν παρῆλθεν εἰκοσαετία, δὲν ἀξιοποιήθη τουριστικῶς ἡ Γλυφάδα, ὡς προβλέπει ὁ νόμος τοῦ 1937 καὶ οὕτως ὁ δῆμος Γλυφάδας δὲν ἔχει κατὰ νόμον ἀπολέσει τὰ δικαιώματά του. Τὸ 1951 ἐγὼ μάλιστα, ὡς ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τότε, εἰσηγήθην καὶ ἐπέτυχα ἀπὸ τὴν τότε Βουλήν, τὴν ψήφισιν ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἐρρύθμιζεν ὡρισμένα θέματα ἀπαλλοτριώσεως. Ὁ νόμος αὐτός, ὥρισε τότε, ὅτι διὰ τὰς παλαιὰς ἀπαλλοτριώσεις, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐπληρώθη ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐγίνετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ νέας μελλοντικὰς ἀπαλλοτριώσεις, ἐφόσον δὲν πραγματοποιεῖται ὁ σκοπός, δι’ ὃν ἐγένοντο αἱ ἀπαλλοτριώσεις αὐταὶ ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ περιθωρίου, ὅτι δύναται νὰ ἀνακληθῇ ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὐτὴ καὶ διὰ τὰς παλαιὰς ἀπαλλοτριώσεις, ὥριζεν, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀπαλλοτρίωσις αὐτή, ἄλλως εἶχε τὸ δικαίωμα, ἐκεῖνος ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἔγινεν ἡ ἀπαλλοτρίωσις νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναστροφήν, τρόπον τινὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ἡ προθεσμία αὐτὴ εἶχεν ὁρισθῆ ἑξάμηνος διὰ τὰς παλαιὰς ἀπαλλοτριώσεις. Ὁ νόμος τοῦ 1951, καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ καίριον θέμα, διότι ἐπὶ τῶν παλαιοτέρων δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν μὲ ἀνάπτυξιν νομικῶν ἐπιχειρημάτων, ὁ νόμος τοῦ 1951, ὁ ὁποῖος παρεχώρησε τοὺς κοινοχρήστους αὐτοὺς χώρους εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας, διὰ τὸν σκοπὸν τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως, ὥριζε, διότι φυσικὰ ὁ νόμος ἔθετε γενικὰς ἀρχάς, ὅτι εἰδικωτέρας λεπτομερείας, περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐφαρμογῆς του θὰ ὥριζον Βασιλικὰ Διατάγματα, ἐκδιδόμενα προτάσει τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Ἐπίσης δὲ ὁ νόμος αὐτός, ὥρισεν ὅτι, διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐκ τοῦ νόμου, τρόπον τινά, ἐγένετο πρὸς ὄφελος τῆς Γλυφάδας, ἡ προθεσμία τῶν ἓξ μηνῶν, τὴν ὁποίαν ὁ προηγούμενος νόμος εἶχεν ὁρίσει δι’ ὅλας γενικῶς τὰς ἀπαλλοτριώσεις, θὰ παρετείνετο ἐπὶ μίαν διετίαν. Δηλαδή, ἐὰν ὁ δῆμος Γλυφάδας, ἐντὸς διετίας δὲν κατώρθωνε νὰ πραγματοποιήσῃ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις θὰ ἔχανε τὰ ἐξ αὐτοῦ δικαιώματα. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως ὁ δῆμος Γλυφάδας, θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ πραγματοποιήσῃ τὸν σκοπόν, ποὺ τοῦ ἐπέβαλεν ὁ νόμος, μόνον ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εἶχον ἐκδοθῆ τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἐφαρμογήν του. Διότι ἐφόσον αὐτὰ τὰ διατάγματα, δὲν ἐξεδίδοντο, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ καμμία προσπάθεια καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ οὐδεμίαν ἑρμηνείαν νὰ θεωρῆται τρέχουσα, νὰ θεωρῆται ὅτι κυλᾶ ἡ διετία, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος ὥρισε. Κατὰ συνέπειαν οὐσιαστικῶς, δοθέντος ὅτι μέχρι καὶ σήμερον ἀκόμη τὰ διατάγματα αὐτὰ δὲν ἐξεδόθησαν, ἡ διετὴς αὐτὴ προθεσμία τὴν ὁποίαν ὁ νόμος ὥρισεν, ὄχι μόνον δὲν ἐξηντλήθη ἀλλ’ οὔτε κἂν ἤρχισε καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ Δῆμος Γλυφάδας διατηρεῖ ἀκέραια τὰ δικαιώματά του, τὰ ὁποῖα προέκυπτον ἀπὸ τὸν Νόμον αὐτόν. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις συνεβουλεύθη, καθ’ ὃ μᾶς ἐδήλωσεν ἐνώπιον τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον προκειμένου νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς συμβάσεως καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον εὑρέθη σύμφωνον. Εἶχα ὅμως τὴν εὐκαιρίαν καὶ τότε καὶ τώρα νὰ εἴπω, ἀσχέτως τοῦ γεγονότος ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας καὶ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον εἶναι δυνατὸν νὰ σφάλῃ προκειμένου περὶ νομικῶν θεμάτων καὶ ὑπάρχουν πολλὰ προηγούμενα καὶ ἀπὸ τὸ παρελθόν, ἀσχέτως τοῦ γεγονότος τούτου προκειμένου περὶ περιπτώσεων, εἰς τὰς ὁποίας τὸ δημόσιον ἀμέσως ἐνδιαφέρεται, ἡ θέσις τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Κράτους εἶναι πάντοτε θέσις ὑποσυνειδήτως, ἐὰν θέλετε, εὐμενὴς πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ Δημοσίου καὶ ἦτο ἴσως φυσικὸν τὸ Νομικὸν Συμβούλιον νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ξεκαθαρισμένα δικαιώματα. Νομίζω, ὅτι εἶναι λίαν ἀμφίβολον ὅτι τὰ ἑλληνικὰ δικαστήρια, εἰς τὰ ὁποῖα μοιραίως θὰ ἔλθῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή, διότι ὁ Δῆμος Γλυφάδας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ νὰ στραγγαλισθοῦν τὰ δικαιώματά του, θὰ δώσουν τὴν σωστὴν ἑρμηνείαν ἀντίθετον πρὸς τὰς ἀπόψεις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τί κάνομεν, δὲν οἰκοδομοῦμεν ὁλόκληρον οἰκοδόμημα ἐπὶ τῆς ἄμμου; Ἐγὼ δὲν ἐκπλήσσομαι διατὶ ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ, παρὰ τὰς σοβαρωτάτας αὐτὰς ἀντιρρήσεις, εἰς τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως. Ὁμολογῶ ὅμως καὶ ἐκπλήσσομαι πῶς ὁ κ. Ἡλιάσκος, ὁ ὁποῖος συνειθίζει νὰ κάμνῃ ἀσφαλεῖς δουλειές, θὰ ἴδῃ αὐτὴν τὴν σύμβασιν ἀκυρουμένην ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ δικαστήρια. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω πόσον ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω εἶναι βάσιμος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σημειώσω τὸ ἑξῆς. Τὴν 21.1. 1955 ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Νικολίτσας ἀπηύθυνεν ἔγγραφον πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Δημοσίων Κτημάτων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ἔγγραφον ὁ κ. Νικολίτσας, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ἐνδιαφερόντων πραγμάτων, ὑποστηρίζει ἀκριβῶς τὴν αὐτὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἀξίζει νὰ σᾶς διαβάσω, διότι εἶναι ὄντως γνώμη ἀνεξάρτητος μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀποδεικνύει τὴν συνοχὴν καὶ τὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, διακρίνει τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ. Ἀξίζει νὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένας περικοπὰς τοῦ ἐγγράφου τούτου. Λέγει ὁ κ. Νικολίτσας, ἀφοῦ κάμνει μίαν σύντομον ἱστορικὴν ἀνάπτυξιν τῆς ὑποθέσεως, τὰ ἑξῆς: «Ἡ παραχώρησις τῶν δικαιωμάτων τούτων ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τὸν ἐν λόγῳ Δῆμον (ἐννοεῖ τὸν νόμον τοῦ 1951 τὸν ἰδικόν μας) ἐγένετο ὑπὸ τὴν διὰ τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου μόνον τοῦ μνησθέντος νόμου τεθεῖσαν διαλυτικὴν αἵρεσιν τῆς ἐντὸς διετίας προβλεπομένης προθεσμίας ἐνάρξεως ἐκτελέσεως τῶν ἐν τῇ παραγρ. 1 ὁριζομένων ἔργων κοινῆς ὠφελείας. Διὰ τῆς παραγράφου 3 τοῦ αὐτοῦ νόμου ὁρίζεται, ὅτι διὰ βασιλικῶν διαταγμάτων ἐκδιδομένων τῇ προτάσει τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας θέλουσι καθορισθῆ εἰδικώτερον...» «Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἐτέθη πρὸς ἔναρξιν τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω διετοῦς προθεσμίας, ὡς προϋπόθεσις ἡ ἔκδοσις τῶν προμνησθέντων διαταγμάτων, δι’ ὧν καθωρίζοντο εἰδικώτερον τὰ ἐκτελεσθησόμενα ἐν τοῖς περὶ οἷς πρόκειται χώροις ἔργα κοινῆς ὠφελείας. Ἡ προϋπόθεσις ὅμως αὕτη διὰ τὴν κατὰ τὰ λεχθέντα ἔναρξιν τῆς διετοῦς προθεσμίας δὲν ἐξεπληρώθη, οὐχὶ ὑπαιτιότητι τοῦ Δήμου, ἀλλὰ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, ὡς μὴ ἐκδωσάσης, καθ’ ἣν εἶχεν, ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν τὰ ἐν λόγῳ Βασ. Διατάγματα. Κατὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον ἡ διετὴς προθεσμία δὲν ἤρξατο κἂν ὡς μὴ ἐκδοθέντων τῶν σχετικῶν διαταγμάτων καὶ ἡ τεθεῖσα διαλυτικὴ αἵρεσις τῆς μὴ ἐνάρξεως τῆς ἐκτελέσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἔργων ἐντὸς διετοῦς προθεσμίας, δὲν ἐπραγματοποιήθη κατ’ ἀκολουθίαν τὰ παραχωρηθέντα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας δικαιώματα ἐξακολουθοῦν παραμένοντα εἰς τὸν τελευταῖον τοῦτον. Ἡ ἀνωτέρω ἐκχώρησις ὑπὲρ τοῦ Δήμου Γλυφάδας ἐγένετο προφανῶς πρὸς δημιουργίαν ἐσόδου νὰ δυνηθῇ ὁ Δῆμος οὗτος νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς μεγίστας οἰκονομικὰς ὑποχρεώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐξωραϊστικῶν ἔργων ἐν τῇ πόλει Γλυφάδας, ἥτις εἶναι μία ἐκ τῶν πλέον σημαντικῶν λουτροπόλεων τοῦ Κράτους. Τὰς δαπάνας ταύτας ὁ Δῆμος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἄλλως, καθ’ ὅσον τὰ τοπικά του ἔσοδα εἶναι πολὺ περιωρισμένα». Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, μοῦ εἶπε χαριτολογῶν, ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ εἶχα συντάξει ἐγώ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγώ, βεβαίως, δὲν συνέταξα τὸ ἔγγραφον τοῦτο, εἶμαι ἄμοιρος πάσης εὐθύνης. Βέβαιον εἶναι ὅμως ὅτι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει ἀπολύτως δίκαιον καί, ἀσχέτως τῶν γενικωτέρων συμπερασμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ συναχθοῦν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ὑπογράφει σύμβασιν καὶ ἐμφανίζεται ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἔλαβε γνῶσιν ὡς ἐὰν δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ αὐτό, εἶναι ὅτι κάτι ἔγινε μὲ τὸν Δῆμον Γλυφάδας καὶ ἐκφράζει αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν. Ἀσχέτως αὐτῶν τῶν ἀπόψεων, τὸ οὐσιῶδες καὶ καίριον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιμένῃ ἀξιοῦσα νὰ ψηφίσῃ, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ κυρώνῃ σύμβασιν, ἡ ὁποία, ἀναντιρρήτως, εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸν νόμον καί, ὡς τοιαύτη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἰσχύν. Καὶ νομίζω ὅτι καὶ εἰς τὴν κρίσιν οἱουδήποτε δικαστηρίου, εἰς τὸ ὁποῖον μελλοντικῶς θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀσκήσῃ ἐπίδρασιν καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ψηφίζει τὸν νόμον, πιστεύει ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἀντίκειται πρὸς τὸν νόμον. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως, βεβαίως, χαρακτηρίζει τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, ὅπως ἐπίσης ἔχει καὶ νομικὴν ἀξίαν, ἡ ὁποία, κατ’ ἐμέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ. Ὑπάρχει ὅμως καὶ τὸ ἄλλο, ἂν θέλετε πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τῆς οὐσίας. Ὁ Δῆμος Γλυφάδας, ἔχει τὸ εὐτύχημα, βάσει τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ ἀξιοποιηθῇ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον ἀναπτύξεως τῆς περιφερείας θὰ ἔχῃ τὸ εὐτύχημα νὰ ἴδῃ τὴν περιφέρειάν του ἀναμφισβητήτως προαγομένην. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι εἶναι πλεονέκτημα διὰ τὸν Δῆμον Γλυφάδας, ὅπως θὰ ἦτο πλεονέκτημα καὶ δι’ οἱονδήποτε ἄλλην περιφέρειαν τῆς Ἑλλάδος, νὰ γίνουν μεγάλα τουριστικὰ ἔργα εἰς αὐτήν. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας πτωχὸς Δῆμος, ὅπως ὁ Δῆμος Γλυφάδας, κατὰ κύριον λόγον, διότι πέραν τῶν Ἀθηναίων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπαύλεις ἐκεῖ καὶ πηγαίνουν ποὺ εἶναι οἱ μόνοι εὔποροι, ὑπάρχει πολὺς πτωχὸς λαός, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς τὸν Δῆμον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν, δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ ἔχετε ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος κέντρα ὑπερπολυτελείας, μίαν ἀκτήν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ γίνει κούκλα, ἡ ὁποία θὰ ἀξιοποιηθῇ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον καί, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, νὰ ἔχετε τὴν ἀθλιότητα, τὴν ὁποίαν βλέπετε σήμερον εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας καὶ ἡ ὁποία εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχῃ, διότι δὲν ἔχει ὁ Δῆμος πόρους, ὅπως καὶ οὐδείς, δυστυχῶς, Δῆμος τοῦ Κράτους, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελέσῃ ἔργα. Ὅταν κ. συνάδελφοι, πρόκειται περὶ συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔχει αὐτὸ τὸ οἰκονομικὸν περιεχόμενον, ὅταν, ὅπως προηγουμένως σᾶς ἀπέδειξα μὲ ἀριθμούς, ἠμπορούσαμε νὰ συζητήσωμε διὰ δεκάδας δισεκατομμυρίων, τὶ θὰ ἐπείραζεν ἐὰν καθ’ ἅ εἶχε νομικὴν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, τί θὰ ἐπείραζε νὰ ἔλθῃ εἰς μίαν ἐπαφὴν μὲ τὸν Δῆμον Γλυφάδας, ὥστε νὰ συνυπογράψῃ ὁ Δῆμος τὴν σύμβασιν, ὅπως ἦτο νομικῶς ἀπαραίτητον νὰ συμβῇ, νὰ δοθῇ εἰς τὸν Δῆμον ὡρισμένη πρόσοδος ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἡ ὁποία φυσικὰ, ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε Δημάρχους θὰ διατίθεται πρὸς ὄφελος τοῦ Δήμου; Δὲν νομίζετε ὅτι τοῦτο ἀπετέλει στοιχειώδη ὑποχρέωσιν τῆς Κυβερνήσεως; Δυστυχῶς, κ. συνάδελφοι, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, δὲν ἔδειξεν οὐδὲν ἐνδιαφέρον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἐμφανῶς ἀντεδίκησε πρὸς τὸν Δῆμον. Ὁ κ. ὑπουργός, νομίζω, τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει κάμει τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν νομίζω ἐπανέλαβεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ἐξέφρασε τὴν εὐγνωμοσύνην του. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συμπληρώσω, ὅτι τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Γλυφάδας, ὄντως ἐξέφρασε τὴν εὐγνωμοσύνην του πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἔργων, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅμως, ὅτι θὰ διασφαλισθοῦν τὰ δικαιώματα τοῦ Δήμου, ὅπως σαφέστατα ἐξάγεται ἀπὸ ἐπίσημον ἀντίγραφον τῶν πρακτικῶν, τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ὁ Δῆμος Γλυφάδας, κ. συνάδελφοι, ἐξ ἀρχῆς ἐδήλωσεν ὅτι εἶναι εὐγνώμων πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἐφ’ ὅσον θὰ γίνουν ἔργα ποὺ ὁ ἴδιος δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ κάμῃ καὶ ἐδήλωσεν ἐξ ἀρχῆς ὅτι ἐννοεῖ νὰ κρατήσῃ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἔχει καὶ ἐννοεῖ καὶ αὐτός, καὶ ὄχι μόνον ὁ κ. Ἠλιάσκος, νὰ ἐπωφεληθῇ κάπως ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§65Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Λέγετε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀληθῆ. Πρὶν φέρω τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλὴν, ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον μου ὁ Δήμαρχος Γλυφάδας καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον καὶ τοὺς εἶπον ὅτι, ἐὰν νομίζετε ὅτι βλάπτεται τόσον πολὺ ὁ Δῆμος ἀπὸ τὴν σύμβασιν τοῦ Κράτους μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐγὼ θὰ πιέσω τὴν Τράπεζαν νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ πάῃ κάπου ἀλλοῦ καὶ νὰ συνεχίσῃς ἐσὺ τὰ ἔργα. Τί ἄλλο ἠθέλατε νὰ τοῦ εἴπω; Τοῦ εἶπον: Ἔχεις κεφάλαια νὰ συνεχίσῃς τὰ ἔργα; Ἐὰν ἠμπορῇς νὰ τὰ κάμῃς, κάμε τα καὶ νὰ μὴ φέρω τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν. Τί ἄλλο ἠθέλατε νὰ κάμω; Τοῦ εἶπον νὰ φύγῃ, νὰ μὴ τὰ δώσω εἰς τὴν Τράπεζαν. Δὲν ἤθελε οὔτε οὐτό. Τί ἠθέλατε νὰ κάμω;

§66Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Λυποῦμαι διότι μετὰ ἀπὸ ὅσα εἶπον δὲν ἀντελήφθητε τὴν ἄποψίν μου. Ἐγὼ δὲν εἶπον νὰ μὴ κάμουν τὰ ἔργα. Εἶπον, ἁπλούστατα, καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν σᾶς γίνωμαι δυσάρεστος....

§67Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Δὲν μοῦ γίνεσθε δυσάρεστος. Συζητοῦμεν ἐν καλῇ πίστει. Πρῶτον δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐμὲ προσωπικῶς. Ἐγὼ δὲν τὴν ὑπέγραψα τὴν σύμβασιν. Εὑρίσκω τὴν σύμβασιν ἀπολύτως ὀρθήν. Ἔχω δικαίωμα νὰ ἀμυνθῶ ἑνὸς ἔργου, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ξένον πρὸς ἐμέ. Ὁ Δήμαρχος λέγει ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰ κάμῃ μὲ κάποιον ἄλλον.

§68Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι.

§69Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Εἴπατε ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι χαριστική.

§70Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον ὅτι εἶναι χαριστική.

§71Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Εἴπατε ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι χαριστική. Διότι λέτε ὅτι ἐδόθη εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἡ περιοχὴ τῆς Γλυφάδας μὲ ἕνα μηδαμινὸν μίσθωμα. Αὐτὸ εἶναι χαριστικὴ πρᾶξις — ἐφ’ ὅσον τοῦτο εἶναι ἀληθὲς—ἐὰν ὑπῆρχον καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ προσέφερον περισσότερα. Τὸν ἠρώτησα ἐὰν ἡ σύμβασις, κατὰ τὴν γνώμην σας, εἶναι χαριστικὴ καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Δήμου, δι’ αὐτῆς τῆς συμβάσεως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὰ προσέβαλε, εὕρετε ἕνα τρίτον, ὁ ὁποῖος νὰ κάμῃ τὴν Γλυφάδα τουριστικὸν κέντρον, εὕρετέ τον καὶ ἐγὼ νὰ πιέσω τὴν Τράπεζαν νὰ φύγῃ. Ἐὰν ἡ σύμβασις εἶναι χαριστικὴ πάει νὰ πῇ ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλα. Διότι δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε ὅτι εἶναι χαριστικόν, ὅταν πωλῶ μία ὀκὰ μῆλα πρὸς 5 δρχ. καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν ἔχουν 4. Τότε θὰ ἦτο χαριστικὸν ἐὰν ἐγὼ πωλῶ πρὸς 5 καὶ ἔχουν ἔξω 15. Τοῦ εἶπον; Φέρετέ μου καλυτέρους ὅρους νὰ τὴν δώσω ἐγὼ τὴν σύμβασιν εἰς τρίτους. Δὲν μοῦ τοὺς ἔφερε.

§72Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργός, λυποῦμαι, δὲν παρηκολούθησεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον. Ἐγὼ δὲν ἀνέφερον τὴν λέξιν χαριστικὴ ἀπὸ τάκτ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶπον, βεβαίως, ὅτι ἡ σύμβασις δὲν ἐξησφάλισε τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ ἐξασφαλίσῃ ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Δὲν εἶπον, ὅμως, ποτὲ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν τὰ ἐξωραϊστικὰ ἔργα εἰς τὴν Γλυφάδα καὶ ἀπορῶ διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀναμιγνύει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν συνέντευξιν τὴν ὁποίαν εἶχε μὲ τὸν Δήμαρχον Γλυφάδας. Ἐδῶ δὲν ἐπρόκειτο, κατὰ τὴν ἰδικήν σας πεποίθησιν, νὰ ἐκτελέσῃ τὰ ἔργα ὁ Δῆμος Γλυφάδας ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἐκτέλεσιν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, τὸ ὁποῖον συνεβλήθη. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπαντήσῃ ὁ Δῆμος τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον ὅτι προχωρήσατε νὰ ἀξιοποιήσητε τουριστικῶς τὴν Γλυφάδα, ὅπως τὸ εἶπε εἰς τὸ ὑπόμνημά του καὶ ὅπως τὸ περιέλαβεν εἰς τὴν προεκλογικὴν διακήρυξιν ὁ Δήμαρχος Γλυφάδας, ὁ ὁποῖος κατέβηκε μὲ αὐτὸ τὸ σύνθημα: «ἡ Γλυφάδα διὰ τὴν Γλυφάδα» καὶ ἠξεύρετε μὲ ποίαν πλειψηφίαν ἐβγῆκεν ὁ Δήμαρχος Γλυφάδας, ὅπως ἐβγῆκαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι Δήμαρχοι, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Κατὰ συνέπειαν τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ πόσους ἐπήρατε θὰ τὸ ἴδητε ἐὰν ἀποτολμήσητε νὰ κάμετε ἐκλογάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐφρόντισε νὰ κόψῃ τὴν κουβέντα περὶ ἐκλογῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπομένει καὶ εἰς τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω, εἶναι ὅτι ὁ Δῆμος Γλυφάδας ἔχασε τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἀνέφερα. Εἶχεν ἀναντιρρήτως δικαίωμα νὰ συμβληθῇ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ εἶχε καὶ ἀναντίρρητον δικαίωμα νὰ ἀποκομίσῃ ὡρισμένα ἔσοδα πρὸς χάριν τοῦ Δήμου μὲ τὴν εἰδικωτέραν ἔννοιαν ὅτι ἡ βελτίωσις τῶν ὅρων τῶν συγκοινωνιακῶν καὶ γενικῶς τῶν ὅρων ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίων ἔργων εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας, θὰ ἐξυπηρέτει τὸν τουριστικὸν σκοπόν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀθλίους δρόμους ποὺ δὲν πηγαίνει οὔτε τὸ φορτηγὸν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος νὰ κατασκευάζωμεν τὴν πρώτην πλὰζ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν αὐτὴν περιφέρειαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω πράγματι μίαν ἀπορίαν ἀκόμη, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὑποστηρίζει τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν λέγει ὅτι δὲν ὑπέγραψεν. Ἀλλοίμονον ἐὰν δὲν τὴν ὑπεστήριζεν καὶ αὐτὸς μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀπορῶ εἰλικρινῶς διατὶ αὐτὴ ἡ κακότης ἡ ὁποία ἐπεδείχθη εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς ὅλης αὐτῆς ὑποθέσεως ἔναντι τοῦ Δήμου Γλυφάδας. Ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω ὅτι, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, τὸ Κράτος προκειμένου νὰ συμβληθῇ, ὤφειλε νὰ καλέσῃ τὸν Δήμαρχον, ἢ τὸν οἱονδήποτε ἐκπρόσωπον τοῦ Δήμου καὶ νὰ ζητήσῃ καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὴν βοήθειαν καὶ τὴν συμπαράστασιν καὶ νὰ ζητήσῃ καὶ αὐτοῦ τὴν ἄποψιν. Καὶ ἀντὶ τούτου, ὁ τελευταῖος ὁ ὁποῖος κατέστη δυνατὸν νὰ μάθῃ τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως εἶναι ὁ Δήμαρχος Γλυφάδας, σὰν νὰ μὴ ἦτο ἐνδιαφερόμενος, νὰ μὴ μάθῃ τί γίνεται ἐντὸς τῆς περιφερείας τοῦ Δήμου του, ἐκτὸς τῶν λοιπῶν δικαιωμάτων. Ἔχω ἐδῶ ἕνα ἄλλο ἔγγραφον, εἰς τὴν διάθεσίν σας, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς ἔγγραφον αἴτησιν, τοῦ Δημάρχου Γλυφάδας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτησε νὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ περιεχομένου τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἑτοιμάζεται. Ἀντί, ὡς ἦτο φυσικώτατον, ὡς θὰ ἔπρεπε καὶ θὰ ἀνεμέναμεν, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καλέσῃ ἀμέσως τὸν Δήμαρχον καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ: Πᾶρε ἕνα ἀντίγραφο — διότι αὐταὶ αἱ συμβάσεις δὲν ἔχουν καμμίαν ἔννοιαν μυστικότητος—, τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς χεῖρας μου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1954 τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας, προερχόμενον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Εὐταξίαν, παρέπεμπεν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους τὴν αἴτησιν τοῦ Δημάρχου τῆς Γλυφάδας—ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ λάβῃ γνῶσιν— διὰ νὰ ἀποφανθῇ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγήσουν τὸ αἰτούμενον ἀντίγραφον πρὸ τῆς νομοθετικῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ καταπληκτικῶν πραγμάτων.

§73Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ καταπλαγῆτε ἐὰν σᾶς εἴπω ὅτι τὰ ἴδια πράγματα συμβαίνουν καὶ μὲ τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Ρόδου, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξαρτᾶται ἡ ὑπόστασις καὶ ἡ εὐημερία ὁλοκλήρου τῆς Νήσου. Συνωμοτικῶς ὑπογράφονται συμβάσεις, τὰς ὁποίας ἀγνοοῦν καὶ οἱ κάτοικοι καὶ ὁ Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰδιοκτήτης.

§74Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Διατὶ παρεμβαίνετε εἰς θέματα ἄσχετα; Ὁ Δῆμος Ρόδου ἔλαβε γνῶσιν τῆς συμβάσεως, καὶ ὁ Ὀργανισμὸς ἐγνωμοδότησεν. Ἡ σύμβασις δὲν θὰ ὑπογραφῇ, θὰ τὴν φέρω εἰς τὴν Βουλὴν ἀνυπόγραφον καὶ θὰ εἴπητε τὰς γνώμας σας εἰς τὴν Βουλήν, ἐπὶ ἀνυπογράφου συμβάσεως.

§75Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπὶ τῶν πληροφοριῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ δώσω συμπληρωματικὴν ἀπάντησιν ὅταν θὰ ὁμιλήσω.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἢ μᾶλλον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, νομίζω, ὅτι συμφέρον θὰ εἶχε καὶ χρέος θὰ εἶχε νὰ ἔκαμνε τὸ ἴδιον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι θὰ κάμῃ διὰ τὴν σύμβασιν τῶν ξενοδοχείων τῆς Ρόδου.

§77Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Προεδ. Κυβερ.). Σεῖς, φέρατε εἰς τὴν Βουλὴν τοιαύτας συμβάσεις;

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐφέραμε τῆς Πτολεμαΐδος καὶ ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ μετὰ ἴσχυσεν. Ἐὰν θέλετε νὰ μάθετε δι’ ἡμᾶς, δὲν εἴχαμε ὑπογράψει πολλὰς συμβάσεις καὶ καλύτερα εἶναι νὰ μὴ συζητῶμε τὸ θέμα αὐτὸ τῶν συμβάσεων αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ μὴ δώσωμεν αὐτὸν τὸν τόνον εἰς τὴν συζήτησιν. Κύριοι συνάδελφοι λέγω ὅτι τὰ δικαιώματα τοῦ Δήμου Γλυφάδας δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ ἐπιτετραμμένον εἰς καμμίαν περίπτωσιν νὰ ἀγνοηθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις, εἶχα εἴπει μόλις πρίν, ἐπέδειξε μίαν περίεργον κακότητα ἔναντι τοῦ Δήμου Γλυφάδας. Καὶ ἴσως ὁ Δῆμος νὰ πληρώνῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν βαρεῖαν ἀσέβειαν ἔναντι τοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι τὸν ἐμαύρισε ἄγρια εἰς τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἄλλοι Δῆμοι, ὅλοι σχεδὸν οἱ Δῆμοι τῆς χώρας ἔπραξαν τὸ αὐτὸ καὶ τὰς συνεπείας τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ θὰ ὤφειλε νὰ ἀποδέχεται ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ὄντως αὐτὸ τὸ γράμμα ἀκολουθεῖ. Πολιτικὴν χροιὰν δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω εἰς τὴν συζήτησιν. Θὰ εἴπω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε μίαν συμπληρωματικὴν σύμβασιν. Ἡ συμπληρωματικὴ σύμβασις κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην καὶ ἀντίληψιν κατ’ οὐδὲν λύει τὸ θέμα, διότι δὲν δίδει πόρους οὐσιαστικοὺς ἢ καὶ ἐλαχίστους. Περιέχει ὅμως τὸ ἑξῆς πρωτότυπον. Ὅταν μετὰ τὰς ὅσας συζητήσεις ἔγιναν περὶ Δήμου Γλυφάδας καὶ ἐνῶ ἀναντιρρήτως τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὴν οἱανδήποτε δημοτικὴν περιουσίαν ἀνήκουν εἰς τὸν Δῆμον καὶ πρέπει νὰ ὑπόκεινται εἰς τὴν διαχείρισιν αὐτοῦ, τὰ ψιχία τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ἡλιάσκος, ἡ Κυβέρνησις, ηὐδόκησαν νὰ δώσουν πρὸς χάριν τῆς Γλυφάδας, θὰ κατατίθενται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν καὶ θὰ τὰ διαχειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τόσον διαφανὲς τί κρύβεται εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ὁ φίλτατος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὄντως ἔχει τὴν πεποίθησιν νὰ πιστεύῃ εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν, ἀποδεικνύει καὶ τὸν ἀπώτερον σκοπὸν καὶ τὸ ἀπώτερον κίνητρον τῆς ἐχθρότητος ἔναντι τοῦ Δήμου. Ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν ἀποδεικνύεται καὶ κάτι ἄλλο. Ἡ σύμβασις ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχουν μεγάλα περιθώρια διὰ νὰ γίνουν περαιτέρω διαπραγματεύσεις, μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐτόνισα, ἡ ὁποία θὰ εὕρῃ σύμφωνον καὶ τὸν Δῆμον Γλυφάδας, διὰ νὰ ἐπιτελέσωμεν ἕνα ἔργον ἐπὶ ὑγιῶν βάσεων, ἐπὶ στερεῶν βάσεων. Νομίζω δὲ ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὕστερα ἀπὸ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἀπὸ τὰ ὅσα ἔγιναν, ὕστερα ἀπὸ τὸ — ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις — ἄθλιον θέαμα ἀπὸ ἀπόψεως ὁμοιογενείας καὶ ἑνότητος τὴν ὁποίαν ἐνεφάνισεν μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν μὲ σθένος καὶ μὲ ἀπόλυτον δίκαιον ἐπὶ τῶν ἀπόψεών του ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀντίθεσιν, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὀφείλει νὰ ἀποσύρῃ τὴν σύμβασιν καὶ ὅπως εἴπαμε τότε κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ καλέσῃ τὸν Δῆμον Γλυφάδας καὶ ἀπὸ κοινοῦ διαπραγματευόμενοι μὲ τὸν κ. Ἡλιάσκον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναντιρρήτως περιθώρια, νὰ προβοῦν εἰς ὡρισμένας παροχὰς νὰ τὴν ἀναπροσαρμόσῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ὁ Δῆμος Γλυφάδας νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ νὰ βελτιωθῇ ἡ σύμβασις εἰς ὡρισμένα σημεῖα. Πάντως πιστεύω ὅτι εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν, θὰ παραμείνῃ ἀκέραιον τὸ θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἤρχισα τὴν ἀποψινὴν ἀγόρευσιν, θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ καταστῇ, μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, θέμα ἠθικῆς τάξεως, ἐὰν δὲν ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία παρέχει τὴν εὐχέρειαν, τῆς μετὰ τὴν συγκατάβασιν τῆς μελλοντικῆς Κυβερνήσεως — διὰ νὰ μὴ εἴπω τῆς παρούσης — μεταβιβάσεως τῶν μετοχῶν τοῦ «Ἀστέρος». Ἐὰν οὕτως, κ. συνάδελφοι, θέλῃ νὰ δημιουργηθῇ τουριστικὸν μονοπώλιον εἰς τὸν τόπον μας, τὸ μονοπώλιον αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ καθορίσωμεν ὅτι θὰ ἀνήκῃ εἰς Ὀργανισμὸν, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι καὶ τώρα, θὰ εἶναι καὶ εἰς οἱανδήποτε μελλοντικὴν στιγμήν, κρατικὸς ὀργανισμός. Τραπεζιτικὸν μονοπώλιον τουριστικόν, πρὸς ὄφελος τοῦ κ. Ἡλιάσκου καὶ τῆς παρέας του δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἀνέλθῃ ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἔστω καὶ ἂν ἡ παροῦσα Βουλὴ τὸ ψηφίσῃ. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ ἑδωλίου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§80Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ κύριον ἐπιχείρημα τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς συμβάσεως, ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν μέχρι τῆς στιγμῆς, εἶναι ὁ ἐξωραϊσμὸς τῶν ἀκτῶν τῆς Γλυφάδας. Ἀναμφισβητήτως τοῦτο ἀποτελεῖ προσπάθειαν ἀξίαν παντὸς ἐπαίνου. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἦτο ὀρθόν, ἐν ὀνόματι τοῦ ἐξωραϊσμοῦ αὐτοῦ, τῶν ἀκτῶν τῆς Γλυφάδας, νὰ δεχθῶμεν ὡς ἐπωφελῆ οἱανδήποτε σύμβασιν. Καὶ θὰ σᾶς θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἡ γενομένη σύμβασις ἴσχυε διὰ μίαν 10ετίαν, θὰ ἐδέχοντο νὰ τὴν κυρώσετε, θὰ ἐδέχεσθε, ἐν ὀνόματι τοῦ ἐξωραϊσμοῦ τῶν ἀκτῶν τῆς Γλυφάδας, ὅτι πρόκειται περὶ ἐπωφελοῦς συμβάσεως; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ παρατηρηθῇ εἶναι ὅτι ὁ ἐξωραϊσμὸς αὐτὸς δὲν γίνεται κατὰ τὸν ἐνδεδειγμένον κοινωνικὸν τρόπον. Διότι, ὅπως θὰ παρετηρήσατε, εἰς τὴν τροποποίησιν τῆς συμβάσεως ἡ ὁποία κατετέθη πρὸ ἡμερῶν, ἀναφέρεται ὅτι θὰ εἰσπράττεται διὰ λ)σμὸν τοῦ Δήμου τῆς Γλυφάδας ποσοστὸν 25% τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι μικρότερον τῆς μιᾶς δραχμῆς κατὰ εἰσιτήριον. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. βουλευταί, τὸ εἰσιτήριον θὰ ἀνέλθῃ, τουλάχιστον εἰς δρχ. 4 κατ’ ἄτομον. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι πολλοὶ οἱ ἐργαζόμενοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀπολαμβάνουν τὰς ἀκτὰς τῆς Γλυφάδας κατόπιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς; Εἶναι προφανὲς ὅτι ἠγνοήθησαν παντελῶς τὰ κοινωνικὰ κριτήρια καὶ ὅτι κατίσχυσαν ἀπολύτως τὰ κερδοσκοπικὰ τοιαῦτα. Διότι μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αἱ ἀκταὶ τῆς Γλυφάδας ἀναμφισβητήτως θὰ καταστοῦν ἀπρόσιτοι διὰ τὰς ἐργαζομένας τάξεις.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τώρα εἶναι ἀπρόσιτη.

§82Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τώρα ὁ Δῆμος ἔχει ἐκτελέσει προχείρους ἐγκαταστάσεις καὶ τὸ εἰσιτήριον ἀνέρχεται εἰς 1 δραχμήν. Νομίζω ὅτι ἡ μία δραχμὴ δὲν εἶναι ποσὸν τὸ ὁποῖον νὰ ἀποκλείῃ τὴν δυνατότητα εἰς ἀνθρώπους ἔχοντας μικρὰ εἰσοδήματα νὰ ἀπολαμβάνουν τὰς ἀκτὰς αὐτάς. Θὰ παρετηρήσατε κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν καὶ σήμερον ὅτι ἀνεπτύχθησαν διάφορα ἐπιχειρήματα ὑπὲρ καὶ κατὰ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κατ’ ἰδίαν ὅρους τῆς συμβάσεως. Φρονῶ ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐσχημάτισε γνώμην ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ συνήφθη καὶ ὑπεγράφη ὑπὸ τοὺς καλυτέρους δυνατοὺς ὅρους. Ἐπεκρίθησαν βεβαίως πλεῖστα σημεῖα τῆς συμβάσεως ὡς ἀσύμφορα διὰ τὸ Δημόσιον. Καὶ θὰ εἶχα καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν π.χ. τῶν ἔργων, ταῦτα περιγράφονται κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀόριστον εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ἡ ἀοριστία αὐτὴ θὰ ἀποβῇ ἀναμφισβητήτως ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς Ἑταιρείας «ΑΣΤΗΡ». Διότι λέγει ἡ σύμβασις ὅτι θὰ διατεθοῦν 17 ἑκατομμύρια δι’ ἀνέγερσιν ξενοδοχείων, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν λεπτομέρειαι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀξίαν τῶν κτιρίων καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ διατεθῇ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ποσοῦ τούτου διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν ξενοδοχείων καὶ διὰ τὰς κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις νὰ διατεθοῦν ἀσήμαντα ποσὰ καὶ οὕτω ἡ ὠφέλεια ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ διὰ τὸ Δημόσιον, ὅταν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συμβάσεως θὰ καταστοῦν τὰ κτίρια ἰδιοκτησία τοῦ Δημοσίου, νὰ εἶναι ἐντελῶς ἀσήμαντος. Ὅπως εἶναι ἐπίσης βέβαιον ὅτι αἱ εἰσπράξεις τῆς Ἑταιρείας ἀπὸ τὰ εἰσιτήρια θὰ εἶναι ἀσφαλῶς ἀξιόλογοι. Διότι ἔχομεν ἤδη τὸ δεδομένον ὅτι ὁ Δῆμος τῆς Γλυφάδας μὲ τὰς προχείρους ἐγκαταστάσεις, μὲ τὰ συρματοπλέγματα, τὰ ὁποῖα ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν καὶ μὲ εἰσιτήριον 1 δραχμῆς εἰσπράττει ἐτησίως περὶ τὰ 300 ἑκατομμύρια π. δραχμῶν. Καὶ πέραν αὐτοῦ κ. συνάδελφοι, ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ὑπογράψαντας τὴν σύμβασιν, ὅπως εἶπε κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν σύμβασιν πρῴην ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Παπαγιάννης. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἡ δημοπρασία ἀποτελεῖ ἐγγύησιν διὰ τὸ ἀδιάβλητον τῶν συμβάσεων. Δὲν ἔχω, κ. συνάδελφοι, καμμίαν πρόθεσιν νὰ ἀποδώσω κακὴν πίστιν καὶ ἀναγνωρίζω τὴν καλὴν πρόθεσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν σύμβασιν. Ἀναγνωρίζω ὅτι οἱ διαγωνισμοὶ παρουσιάζουν μειονεκτήματα, ἀλλὰ θὰ ἀπετέλει τεράστιον σφᾶλμα ἐὰν ἀναθέσωμεν ἐν προκειμένῳ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἔργων ἄνευ δημοπρασίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πάντοτε τὴν καλυτέραν δυνατὴν ἐγγύησιν. Φοβοῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ ἐν προκειμένῳ εἰς μίαν ὁδὸν ὀλισθηρὰν, διότι τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐτονίσθη ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι δηλαδὴ οἱ γενόμενοι μέχρι σήμερον διαγωνισμοὶ δὲν ἀπέδωσαν, δὲν μᾶς πείθει περὶ τῆς ὀρθότητος αὐτῶν τῶν ἀπόψεων, ἡ ἐνδεδειγμένη ὁδός, ἡ ὁποία εἶναι ἡ περισσότερον κατάλληλος νὰ κατοχυρώσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, εἶναι ἡ ὁδὸς τοῦ δημοσίου διαγωνισμοῦ. Δὲν θὰ εἰσέλθω ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν ἤδη ἐπαρκῶς καὶ ἀφοροῦν τὰ ἔργα τῆς Γλυφάδας καὶ τῆς περιοχῆς. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅμως ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν κερδῶν, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐξασφαλισθοῦν διὰ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, νὰ διατεθοῦν διὰ τὸν ἐξωραϊσμὸν τῆς περιοχῆς, διότι δὲν θὰ ἦτο σωστὸ νὰ εἶναι μία περιοχὴ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν πλήρως ἐξωραϊσμένη καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν νὰ εὑρίσκεται εἰς ἀθλιωτάτην κατάστασιν. (Χειροκροτήματα).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§84Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Διαπιστῶν ὅτι ὄντως δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9. 45′ μ.μ.)