1955.02.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45η

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν παρὰ τῶν κ.κ. Δαβάκη καὶ Ντινίδη. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μαυριδόγλου αἰτεῖται 20ήμερον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν 20ημέρου ἀπουσίας ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ι. Μαυριδόγλου, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν 32 ἀγροτῶν κατοίκων Καλοῦ–Ἀγροῦ, ζητούντων ὅπως, καθ’ ὃν τρόπον ἐρυθμίσθη τὸ ζήτημα τῶν μικροκαταθετῶν τῶν Ταμιευτηρίων, ἤτοι διὰ τῆς ἀγνοίας πρὸς στιγμὴν τοῦ Α. Ν. 18)1944, ρυθμισθῇ καὶ τὸ ζήτημα τῶν κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον τοῦ 1940–41 γενομένων ἐπιτάξεων, ζώων, κάρρων, σφαγίων καὶ λοιπῶν ἐφοδίων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν ὀρυζοκαλλιεργητῶν Ἁγίου Ἀθανασίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ὑπὸ τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς περιορισμὸν τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας εἰς τὸ χωρίον των κατὰ 2.500 στρέμματα κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον, ἔναντι 4.000 στρεμμάτων καλλιεργηθέντων κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ ζητούντων διάθεσιν παρὰ τῆς ΥΠΕΜ Δράμας τοῦ ἀφθόνου ὕδατος τῶν καναλιῶν, πρὸς ἄρδευσιν καὶ τῶν 4.000 στρεμμάτων. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν κοινοτήτων περιοχῆς Ν. Καλλικρατείας Χαλκιδικῆς, ζητούντων προαγωγὴν τοῦ κοινοτικοῦ Ταχυδρομικοῦ Γραφείου Ν. Καλλικρατείας εἰς Γʹ τάξεως τοιοῦτον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει σχετικὴ εἰσήγησις καὶ γνωμάτευσις τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου Ταχυδρομικῆς ἐκμεταλλεύσεως περὶ τῆς ἀνάγκης προαγωγῆς αὐτοῦ. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἱεροψαλτῶν Θεσσαλονίκης ζητοῦντος ταχεῖαν κατάθεσιν καὶ ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ καταρτισθέντος νομοσχεδίου «περὶ Ἱεροψαλτῶν». Ὁ βουλευτὴς Σάμης κ. Γερ. Βασιλᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γερασίμου Λασκαράτου, ζητοῦντος τὴν ἀπόδοσιν τοῦ Οἴκου τῶν Κωφαλάλων εἰς τοὺς τροφίμους των παρὰ τοῦ κατακρατοῦντος Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, τὰ Σωματεῖα Καφεϋπαλλήλων, βοηθῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, ἐλαιοχρωματιστῶν, σιδηροχυτῶν, ὑπαλλήλων ἀρτοποιείων, ραδιοτηλεγραφητῶν, φορτοεκφορτωτῶν ἀλεύρων, ἁμαξοκαραγωγέων, ἠλεκτροτεχνιτῶν, προσωπικοῦ ΥΕΑΠ καὶ ὑδρεύσεως λιμένος, καὶ λοιπαὶ ὀργανώσεις καὶ Σωματεῖα Πειραιῶς ζητοῦν ἄμεσον ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ Ν. 118)45 μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν αὐτοῦ. Ὁ κ. Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ὑπὸ τέως Στρατ. Δ)νσεως Ἡρακλείου κατὰ τὸ ἀπὸ 9.12.1944 ἕως 27.3.1945 χρονικὸν διάστημα». Οἱ κ.κ. Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ Οἰκον. ἔτη 1945– 46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950– 51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)1954 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» καὶ «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Α.Ν. 25.1. 1936, «περὶ καταστάσεως τῶν ἀξ)κῶν τοῦ κατὰ Ξηρὰν Στρατοῦ καὶ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 3102)1942, «περὶ ἱεραρχίας, προβιβασμῶν καὶ καταστάσεων τῶν ἀξ)κῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Διγενόπουλος, Δ. Πετροπουλάκος, Η. Ἀναστασόπουλος καὶ Ι. Κοντοβράκης καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Δουλίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ράπτης, Α. Ψιμάρας, Δ. Παπαπαναγιώτου καὶ Λ. Μπατρῖνος καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ράπτης καὶ Λ. Κατσιλάμπρος καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ Μηχανημάτων Δημοσίων Ἔργων».

§8Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ ὡρισμένας τροπολογίας τὰς ὁποίας προτείνει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§9Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ τὰς ἀκούσωμεν τὰς τροπολογίας.

§10Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Μάλιστα, κ. συνάδελφε. (Ἀναγινώσκει).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ Μηχανημάτων Δημοσίων Ἔργων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ Ν. 2823)54 «περὶ ἐνισχύσεως καὶ λειτουργίας τῆς ἐν Ἀργοστολίῳ Κοφγιαλενείου Βιβλιοθήκης».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας διατάξεων τοῦ Ν. 2823)54 «περὶ ἐνισχύσεως καὶ λειτουργίας τῆς ἐν Ἀργοστολίῳ Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950 –51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950 –51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1948– 49, 1950–51, 1952–53, 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1948– 49, 1950–51, 1952–53, 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου ἐκλογῆς πρὸς μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν (Εὐρώπην ἢ Ἀμερικὴν) ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν κ. λ. π.».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου ἐκλογῆς πρὸς μετεκπαίδευσιν (Εὐρώπην ἢ Ἀμερικὴν) ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν κ. λ. π.». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν εἰς δραχμὰς ληξιπροθέσμων πρὸς Τραπέζας ὀφειλῶν εἰς δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς». Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§22Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀρχὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Λόγῳ τῆς θλιβερᾶς ἱστορίας τῶν νομισματικῶν καὶ πιστωτικῶν μας θεμάτων κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον....

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ, ἡσυχία.

§24Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εὑρίσκομαι ἐν ἀπολύτῳ συμφωνίᾳ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Λόγῳ τῆς σταθερᾶς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ καλυτέρα κερδοσκοπικὴ ἐπιχείρησις ἦτο ἡ ἀνάληψις πιστώσεων ἀπὸ τὰ τραπεζιτικὰ ἱδρύματα, ἡ καθυστέρησις ἐξοφλήσεως αὐτῶν καὶ ἡ ἀναμονὴ τῆς προσεχοῦς ἢ μεταπροσεχοῦς ὑποτιμήσεως πρὸς διακανονισμόν των, ὁπότε ὁ διακανονισμὸς αὐτὸς ἐγένετο πλέον ἄνευ ἀνταλλάγματος ἢ εἰς τὸ δεύτερον ἢ εἰς τὸ τέταρτον τῆς πραγματικῆς ἀξίας τῆν ἀναληφθείσης πιστώσεως. Διὰ τοῦ μηχανισμοῦ αὐτοῦ ἐδημιουργεῖτο τάξις, ἥτις εἶχεν ἐπενδυμένα συμφέροντα, διὰ τὴν ὑπόσκαψιν καὶ ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ ἥτις διὰ διαφόρων μεθόδων προσεπάθη νὰ δημιουργήσῃ καταστάσεις, καθιστώσας τὴν νέαν ὑποτίμησιν ἀναγκαίαν καὶ σύντομον. Παραλλήλως, διὰ τῆς ἀκινητοποιήσεως ἑνὸς μεγάλου ποσοῦ πιστώσεων, τῶν διατιθεμένων παρὰ τῶν Τραπεζῶν, ἐδημιουργεῖτο κενὸν εἰς τὸν ὄγκον τῆς πιστωτικῆς κυκλοφορίας, τὸ ὁποῖον ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἄλλαι Τράπεζαι ἦσαν ὑποχρεωμέναι νὰ καλύψουν καὶ οὕτως ἐδημιουργεῖτο νέος ὑπονομευτικὸς παράγων τῆς εὐσταθείας τοῦ νομίσματος, ὁ πιστωτικὸς πληθωρισμός. Τὸ νομοσχέδιον ἀποσκοπεῖ νὰ ἀφαιρέσῃ τοὺς λόγους τῆς ὑφέσεως πρὸς κερδοσκοπικὸν δανεισμὸν ἀπὸ τὰς Τραπέζας. Βεβαίως ἡ ἀποφυγὴ πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι παγοποιοῦνται καὶ ἀποτελοῦν ἀπειλὴν κατὰ τοῦ νομίσματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποδειχθῇ παρὰ μόνον ἐὰν τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα παραχωρεῖ πιστώσεις μόνον εἰς τὰς ὑγιεῖς ἐπιχειρήσεις καὶ οὐχὶ ἀνεξελέγκτως εἰς τὸν καθ’ ἕνα ὅπως σχεδὸν ἔγινε μεταπελευθερωτικῶς. Ἀλλ’ ἐά., κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκομαι ἐν ἀπολύτῳ συμφωνίᾳ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου ἂς μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐκφράσω τὴν κατάπληξίν μου, διὰ τὴν προχειρότητα τῆς συντάξεώς του. Εἶναι τόση ἡ προχειρότης τῆς συντάξεώς του ὥστε βασίμως δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι οὐδὲν ἄλλο ἐξυπηρετεῖ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ παρὰ τὴν προσφορὰν μιᾶς φενάκης δι’ ἓν τεράστιον θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ ὄχι μόνον τοὺς ὑπουργοὺς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ οἱονδήποτε Ἕλληνα. (Θόρυβος). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸ νὰ ἔχωμεν συνηθίσει νὰ ὁμιλῶμεν ἀπὸ τοῦ βήματος χωρὶς νὰ ἀκουώμεθα, διερωτῶμαι ἐὰν ἀξίζῃ κανεὶς νὰ ἀνεβαίνῃ εἰς τὸ βῆμα. Διότι ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀφ’ ἧς ἤρχισα νὰ ὁμιλῶ οὐδεὶς ἐστάθη εἰς τὴν θέσιν του....

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἐκφράζεσθε οὕτω κατὰ τῆς Συμπολιτεύσεως ἢ Ἀντιπολιτεύσεως.

§26Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως, ἡ φράσις μου εἶναι ὑπερβολική. Ἀλλὰ ὁμολογῶ, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα παρακολουθῶ νὰ ἴδω ποῖος μὲ παρακολουθεῖ. Ἠμπορεῖ βεβαίως, νὰ μὴ παρακολουθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ θὰ ἤθελον τοὐλάχιστον νὰ μὴ γίνεται αὐτὸς ὁ θόρυβος.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεδείχθη συγκέντρωσις περισκέψεως, ἡ ὁποία περισπᾶται διὰ τῶν συνομιλιῶν.

§28Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶπον, κ. Πρόεδρε, ὅτι μὲ καταπλήσσει τὸ πρόχειρον τῆς συντάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν πρώτοις ἅπασαι αἱ ληξιπρόθεσμοι πιστώσεις, μικραὶ καὶ μεγάλαι, θὰ καταβάλλωνται εἰς δολλάρια. Καὶ αἱ πιστώσεις, τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνει εἷς πτωχὸς βιοπαλαιστής, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὸ σπίτι του καὶ ἐκεῖναι αἱ μεγάλαι πιστώσεις, τὰς ὁποίας θὰ λαμβάνῃ ἕνας βιομήχανος ἢ μία ἐμπορικὴ ἐπιχείρησις θὰ καταβάλλωνται εἰς δολλάρια. Νομίζω, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ἀποβλέπει νὰ μᾶς κατοχυρώσῃ κατὰ τῆς κερδοσκοπίας ἥτις ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὰς μεγάλας πιστώσεις, διότι αὐτὴ ἡ γενίκευσίς του θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν πλήρη μετάστασιν τῶν σκοπῶν τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκετε. Δεύτερον θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου νομίζω, ὅτι ὑστερεῖ τὸ νομοσχέδιον, καταφανῶς, εἶναι τὸ τῆς αὐτομάτου μετατροπῆς εἰς δολλάρια τῶν ληξιπροθέσμων πιστώσεων. Δημιουργεῖται ὅμως τὸ ζήτημα τὶ εἶναι ληξιπρόθεσμος πίστωσις καὶ τί αὐτόματος μετατροπή. Νομίζω, ὅτι ἡ τακτικὴ ἡ τραπεζικὴ εἶναι τοιαύτη, ὥστε σπανιώτατα ἔχομεν σαφῆ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς λήξεως τῆς πιστώσεως. Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς εἶναι δυνατὸν διὰ μιᾶς ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν, νὰ μὴ προκύψῃ σαφὴς ἡμερομηνία λήξεως τῆς πιστώσεως. Ἐξ ἄλλου αὐτὴ ἡ αὐτόματος μετατροπὴ τί σημαίνει; Ὑποθέσωμεν ὅτι εἶμαι ὀφειλέτης ἑνὸς γραμματίου 5 ἑκατ. καὶ δὲν δύναμαι νὰ τὸ πληρώσω σήμερον, ἀλλὰ τὸ πληρώνω μετὰ 5 ἡμέρας. Ἡ Τράπεζα, τότε, θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ μεταβάλῃ τὴν ἑπομένην τῆς λήξεως τοῦ γραμματίου μου τὴν πίστωσιν εἰς δολλάρια καὶ μετὰ 5 ἡμέρας νὰ κάμῃ τὸ ἀντίθετον; Νομίζω ὅτι ὁ ὄγκος τῆς ἐργασίας καὶ χίλιες ἄλλες δυσκολίες θὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ ματαιωθῇ πλήρως ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Ἔπρεπε λοιπὸν τὸ νομοσχέδιόν σας νὰ προέβλεπε περὶ τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς λήξεως καὶ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ τρόπου τῆς μετατροπῆς. Ἄλλως, ἠμπορεῖ νὰ φθάσωμεν εἰς ἐπικίνδυνον σημεῖον εἰς περίπτωσιν, ὃ μὴ γένοιτο, νέας ὑποτιμήσεως, ὁπότε εἶναι ἐνδεχόμενον διάφοροι χειρισμοὶ νὰ γίνουν μεταξὺ ὑπαλλήλων καὶ ἐνδιαφερομένων, μὲ ἀποτέλεσμα δημιουργίας τεραστίων κερδῶν ὑπὲρ τῶν πελατῶν καὶ ἴσως καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης. Ἡ ἔλλειψις ἐπὶ τοῦ προκειμένου σαφῶν ὁρισμῶν καὶ συστήματος ὄχι μόνον ὁδηγεῖ εἰς σύγχυσιν, ἀλλὰ ἀνοίγει διάπλατες τῆς πύλες καταχρήσεων, τὰς ὁποίας νομίζω δὲν ἔχετε πρόθεσιν, νὰ δημιουργήσετε. Ὑπάρχει κατόπιν τὸ περίφημον θέμα τῆς ἀνυπαρξίας. Ὑποθέσωμεν, ὅτι αὔριον, ὃ μὴ γένοιτο, γίνεται μία ὑποτίμησις. Ὑπὲρ ποίου θὰ καταλογισθῇ ἡ ὑπεραξία; Ὑπὲρ τῆς Τραπέζης. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ἄδικον τοῦτο. Πρέπει εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ καθορισθῇ ρητῶς ὑπὲρ ποίου θὰ εἶναι ἡ ὑπεραξία ἐν περιπτώσει ὑποτιμήσεως. Ἐπίσης ἡ μετατροπὴ τῶν παγωμένων πιστώσεων, εἰς δολλάρια, δίδει τὴν ἐντύπωσιν μιᾶς ἠθικῆς περίπου τακτοποιήσεως τοῦ ὀφειλέτου. Οὕτω, φοβοῦμαι ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς μίαν κατάστασιν διαιωνίσεως τῶν πιστώσεων. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κατατεθῇ, χωρὶς νὰ προβλέπεται ἡ ἔννοια τῆς δολλαριοποιήσεως τῶν πιστώσεων. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσηγηθῇ μέτρα ρευστοποιήσεως αὐτῶν, ὡς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς τοκοχρεωλυσίου εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ ἐκρίνετο ὅτι αἱ καταθέσεις αὗται θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν μακροχρόνιοι. Νομίζω ὅτι αἱ παρατηρήσεις μου αὗται βιαστικαὶ καὶ χωρὶς μεγάλην ἀνάπτυξιν, διὰ νὰ μὴ καταπονίσω τὴν Βουλήν, θὰ σᾶς κάμω, κύριε ὑπουργέ, νὰ συμφωνήσετε μαζί μου, καὶ τὸ ὅτι, τὸ νομ)διον τὸ ὁποῖον εἶναι χρήσιμον, θὰ ἔπρεπε νὰ συνταχθῇ μὲ περισσοτέραν ἐπιμέλειαν καὶ ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἀποσύρετε καὶ ἀφοῦ τὸ συμπληρώσητε νὰ τὸ φέρετε ἐδῶ, ὁπότε ὅλοι μας θὰ εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ τὸ ψηφίσωμεν, διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὡς εἶναι μοῦ δίδει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν εἶναι παρὰ μία ἁπλῆ φενάκη. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη διὰ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ κ. Παπαληγούρα τὴν 17 Δεκεμβρίου, ὅτι θὰ καταθέσῃ εἰδικὸν νομ)διον διὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν παγωμένων πιστώσεων. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἀφορᾷ τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ἄμεσον, τῆς ἐφέσεως πρὸς κερδοσκοπίαν διὰ τῆς δημιουργίας νέων παγωμένων πιστώσεων, τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς προβλήματος, τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἡ Κυβέρνησις, ὑπεσχέθη νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ δι’ ἑνὸς νέου νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ προσεχῶς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς διαφορετικόν. Ἑπομένως δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ ἐπεκταθῶμεν ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος τῶν πιστώσεων. Ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, λόγῳ ὡρισμένων δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως, λόγῳ τῆς ὁμιλίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ἦτο προκάτοχος τοῦ νῦν ὑπουργοῦ εἰς τὸ χαρτοφυλάκιον τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐκληρονόμησε τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων, ὡς καὶ πολλὰ ἄλλα μεγάλα προβλήματα μεταπολεμικά, τὰ ὁποῖα ἦσαν προϊόν τῆς ταλαιπωρημένης αὐτῆς περιόδου, τῆς μεταπελευθερωτικῆς περιόδου, ἦτο ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε τὸ θάρρος νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ καὶ ἦτο ἡ πρώτη Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε τὸ θάρρος νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν συνείδησιν καὶ τὴν ἀντίληψιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1952, διὰ πρώτην φορὰν ὡμιλήσαμεν περὶ παγωμένων πιστώσεων καὶ ὁ τότε ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὁ κ. Καρτάλης εἰσηγήθη σειρὰ μέτρων διὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν τότε ὑπαρχουσῶν παγωμένων πιστώσεων. Εἶχε γίνει ἕνας ἀπολογισμὸς καὶ εὑρέθη ὅτι τὸ ὕψος των, ἐκυμαίνετο μεταξὺ 325–350 δισ. τῆς περιόδου ἐκείνης. Ἐλήφθη δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, σειρὰ μέτρων, τὰ ὁποῖα κατέληξαν εἰς τὸ ἑξῆς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὴν 5.11.52 ὁ τότε ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ζολώτας, μετὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνεκοίνωσεν ὅτι ἐκ τοῦ ὅλου ποσοῦ τῶν παγωμένων πιστώσεων, μόνον 180 δισ. δὲν εἶχον εἰσέλθει εἰς τὸ στάδιον τῆς ρευστοποιήσεως. Ἑπομένως ἡ ἐπίτευξις τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου ἦτο ἐντὸς ἑνὸς συντομωτάτου χρονικοῦ διαστήματος καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς νέου προβλήματος, ὑπῆρξεν τόσον ἀποτελεσματική. Τοιαύτην κατάστασιν παρέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἀνελθοῦσα εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1952. Καὶ ὅμως ἔχομεν ἔκτοτε κατορθώσει ἐντὸς διετίας νὰ αὐξήσωμεν τὸν ὄγκον τῶν παγωμένων πιστώσεων ὑπὲρ τὸ διπλάσιον, ἐκείνου τὸν ὁποῖον παρέλαβον. Ἀλλά, ὅμως, δὲν ἀρνεῖται τὴν διόγκωσιν τῶν πιστώσεων ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἠθέλησε νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν, δὲν τὸ ἠρνήθη ἄλλωστε εἰς δηλώσεις του εἰς τὸν Τύπον νομίζω εἰς τὰς 17 Ὀκτωβρίου, νὰ τ’ ἀναβιβάσῃ ὁ ἴδιος τὸ ποσὸν τῶν παγωμένων πιστώσεων μιᾶς καὶ μόνον Τραπέζης εἰς 355 δισ. ἢ ἑκατομ. νέων δραχμῶν. Ἡ Κυβέρνησις, ἐν τούτοις τοῦ Συναγερμοῦ, εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν ἄμεσον καὶ ἀποτελεσματικὴν ρευστοποίησιν τῶν παγωμένων πιστώσεων. Τὸ κατὰ πόσον καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν φαίνεται συνεπὴς πρὸς τὰς ὑποσχέσεις της, ἀποδεικνύουν οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους οὐχὶ ἐγώ, ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνέφερε εἰς τὴν Βουλήν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι κατά πληροφορίας ἀνεπισήμους, τὸ ὕψος τῶν παγωμένων πιστώσεων ἀνέρχεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς 400–450 ἑκατομμ. νέων δρχ. Δὲν εἶναι οἱ ἀριθμοί μου ἐπίσημοι, διότι οὐδεὶς ἐπίσημος ἀριθμὸς ὑπάρχει, οὐδὲ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ φέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπισήμους ἀριθμούς, διότι ὑπῆρξεν τόσον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε οὔτε τὸν ὄγκον καὶ τὸν ρυθμὸν τῆς αὐξήσεως αὐτῶν τῶν πιστώσεων παρηκολούθησεν. Κύριοι, πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, ἤκουσα μὲ ἔκπληξιν, τὰ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς βάρος τῆς ἀθλίας ἐκείνης Κυβερνήσεως ἡ ὁποία εἶχε τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ νὰ εἰσηγηθῇ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐκ τῶν πραγμάτων ἀπεδείχθησαν ἀποφασιστικά. Βεβαίως δὲν μὲ ἐκπλήσσουν αἱ παρατηρήσεις τοῦ ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου, διότι εἴμεθα πλέον συνηθισμένοι εἰς τὴν ἱκανότητά του, διὰ φραστικῶν καλλιτεχνημάτων νὰ συγκαλύπτῃ τὴν πραγματικότητα. Ἐγὼ μάλιστα πιστεύω ὅτι ὁ κ. Καψάλης εἶναι τόσον ἱκανὸς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὥστε διὰ φραστικῶν νεφελωμάτων, ἐὰν ἐπαρουσιάζετο ἡ ἀνάγκη, θὰ ἠμποροῦσε νὰ συγκαλύψῃ καὶ αὐτὴν τὴν ὕπαρξιν τοῦ Βεζουβίου. Διότι βεβαίως περὶ Βεζουβίου ὁμιλοῦμεν. Καὶ ἡ προχθεσινὴ ἀγόρευσις τοῦ τέως ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς ἔδωσε τὴν ἱκανοποίησιν μιᾶς καταστάσεως παραδεισιακῆς. Εἶπεν περίφημα πράγματα ὁ κ. Καψάλης. Εἶπεν π.χ. ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε τὸ πᾶν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν παγωμέναι πιστώσεις εἰς τὰς μικρὰς Τραπέζας καὶ ὅτι τὸ θέμα ὑπάρχει μόνον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Ἐλησμόνησεν τὰς παγωμένας πιστώσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὰς ὁποίας θὰ ἐπεριμέναμε κάποιαν ἐπεξήγησιν ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προΐσταντο καὶ τῆς Τραπέζης αὐτῆς ἐπὶ διετίαν. Ὁ κ. Καψάλης ἀφ’ ἑτέρου μᾶς εἶπεν, διατὶ ἐνῷ ἔδειξε μὲ τόσον μένος ὅτι κατέχεται ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ θέμα αὐτό, μᾶς εἶπεν εἶναι ματαιοπονία νὰ ἀσχοληθῇ κανείς, ἐφ’ ὅσον τὸ ⅓ τῶν πιστώσεων τούτων, ἐδόθησαν εἰς ὑπὸ πτώχευσιν ἑταιρείας καὶ καὶ τὰ ⅔ ἐδόθησαν εἰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι στεροῦνται κυκλοφοριακοῦ κεφαλαίου, ἑπομένως πῶς θὰ τὰς εἰσπράξωμεν; Ἑπομένως ὁ κ. Καψάλης κατώρθωσε νὰ ἐμφανίσῃ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι κατέβαλε ὑπερανθρώπους προσπαθείας πρὸς ρευστοποίησιν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ καρκινώματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅτι εἰς τὸ κάτω–κάτω τὰ πράγματα εἶναι τοιαῦτα ποὺ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ πολυστενοχωρούμεθα. Εἶναι ἑπομένως σαφὴς ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν διόγκωσιν τοῦ καρκινώματος, τοῦ εὑρισκομένου εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑποκύψω εἰς τὸν πειρασμὸν καὶ νὰ εἴπω: Εἴχατε ἀποφασίσει τὴν ὑποτίμησιν καὶ μετὰ 2,5 χρόνια ἔρχεσθε καὶ λαμβάνετε μέτρα περὶ μετατροπῆς εἰς δολλάρια τῶν παγωμένων πιστώσεων. Καὶ διατὶ δὲν τὸ ἐκάματε αὐτὸ πρὶν ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν, ὁπότε καὶ πολλοὺς ἀπὸ αὐτοὺς θὰ ὑποχρεώνατε νὰ πληρώσουν ἐγκαίρως τὰ χρέη των, τοὺς δὲ ἄλλους τοὺς δυστροποῦντας θὰ τοὺς ὑπεβάλλατε εἰς τὴν τιμωρίαν τοῦ διπλασιασμοῦ τῶν ὀφειλῶν των; Διατὶ δὲν τὸ ἐκάματε αὐτό, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ πρόθεσίς σας; Ἡμεῖς τὴν ὑποτίμησιν δὲν τὴν περιελάβαμε μεταξὺ τοῦ προγράμματός μας, δὲν ἐθεωρήσαμε ὅτι χρειάζεται νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν μεταβολὴν εἰς δολλάρια τῶν πιστώσεων διὰ λόγους οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστοί. Ἐπειδὴ εἰς τὰς βραχείας αὐτὰς παρατηρήσεις καὶ διὰ νὰ διασκεδασθῇ ἡ ἐντύπωσις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀλλὰ καὶ ὁ κ. ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος ἐδημιούργησαν, δὲν ἐλάβομεν ἀπάντησιν, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ σήμερον γνωρίζει ἐπακριβῶς τὸ ὕψος τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἐὰν τὸ γνωρίζῃ τὸ ὕψος τῶν παγωμένων πιστώσεων, καὶ δύναται, νὰ δώσῃ μίαν ἀνάλυσιν ὑπεύθυνον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ γνωρίζω ἐὰν αἱ ἀποπαγοποιήσεις περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλοῦν καὶ τὰς ὁποίας ἠθέλησαν νὰ φέρουν εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἀφοροῦν πραγματικὰς ἀποπαγοποιήσεις ἢ μεταφορὰν τῶν παθητικῶν αὐτῶν πιστώσεων εἰς ἄλλους ὀργανισμοὺς οἷα ἡ Τράπεζα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ, διὰ τῆς ὁποίας μεταφορᾶς τίθενται ἐν κινδύνῳ τὰ κεφάλαια Τραπεζῶν καὶ Ὀργανισμῶν, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς κοινωνικὰς τάξεις, τῶν ὁποίων τὴν περιουσίαν θὰ ἔπρεπε νὰ διαφυλάττωμε ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ.

§29ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει γίνει αὐτό;

§30Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κατὰ τὰς πληροφορίας μου, αἱ ὁποῖαι εἶναι θετικαὶ, ἔχει γίνει. Πολλαὶ τῶν παγωμένων πιστώσεων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀνελήφθησαν, διὰ τῆς μεθόδου τῆς παραχωρήσεως δανείων πρὸς τοὺς ὀφείλοντας, ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ.

§31Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριε συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἀναφέρεσθε εἰς ἐντελῶς συγκεκριμένον θέμα, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο:

§32Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ βιασθῆτε νὰ εἴπητε κάτι, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ ζήτημα διότι ἐγὼ θὰ δεχθῶ τὴν ἀπάντησίν σας καὶ κατόπιν ἐν καιρῷ τῷ δέοντι θὰ φέρω καὶ τὰ ἰδικά μου στοιχεῖα.

§33Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἔχω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ θέματος. Οὐδεὶς λόγος ἀνησυχίας ὑπάρχει ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν τοποθετήσεων εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἡ Τράπεζα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ. Πρόκειται περὶ δύο συγκεκριμένων τοποθετήσεων τὰς ὁποίας ὑπαινίσσεται ὁ κ. συνάδελφος. Ἐκάλεσα καὶ τὸν πρόεδρον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου, καὶ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τῆς Τραπέζης τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου οἱ ὁποῖοι μοῦ παρέσχον πλήρη διαβεβαίωσιν ὅτι τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος βιομηχανικὰ δάνεια εἶναι ἀπολύτως ἐξησφαλισμένα. Κανεὶς λόγος ἀνησυχίας δὲν ὑπάρχει καὶ παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε ὅτι εἶναι πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀσκοῦν τὴν βιομηχανικὴν πίεσιν ἐκεῖνοι οἱ Ὀργανισμοὶ κατ’ ἀρχὴν οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν καὶ ἔχουν τὰ μέσα νὰ τὴν ἀσκήσουν. Εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις ἐπειδὴ πράγματι ἐσημειώθη αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις ἤλεγξα εἰδικῶς ἐγὼ ὁ ἴδιος μόλις εἶχα αὐτὴν τὴν πληροφορίαν.

§34Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῦ ἐδόθησαν, ποῖος τὰ ἐπῆρε αὐτὰ τὰ χρήματα;

§35Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι οὔτε ἡ ἰδική σας κυβέρνησις, οὔτε ἄλλη κυβέρνησις ποτὲ κατωνόμασεν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς τὰ ὀνόματα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν ἐξ οἱασδήποτε Τραπέζης πιστώσεις. Νομίζω ὅτι εἶναι μία ἀρχὴ ἡ ὁποία πρέπει νὰ τηρῆται. Ἐὰν σεῖς εἰδικῶς θέλετε νὰ πληροφορηθῆτε τὰ ὀνόματα ἠμπορεῖτε νὰ ἔλθετε εἰς τὸ γραφεῖον μου νὰ σᾶς πληροφορήσω καὶ νὰ τὰ μάθετε.

§36Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ συγκρατῶ τὴν ἐπιβεβαίωσιν τῶν παρ’ ἐμοῦ ἀνακοινωθέντων εἰς τὴν Βουλήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴ ποιότητα τῶν πιστώσεων αὐτῶν καὶ τὴν τύχην των νομίζω ὅτι εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν θὰ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα νὰ ὁμιλήσωμεν. Πάντως ἔγινε τὸ πρᾶγμα.

§37Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Τράπεζα εἶναι, βεβαίως τοποθετήσεις κάμνει.

§38Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, παγωμέναι πιστώσεις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἐπῆγαν εἰς τὸ Ταμεῖον. Δὲν εἶναι τὸ πρᾶγμα τόσον ἀθῶον. Δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, ἀλλὰ ἐὰν θέλετε, ἀφοῦ μᾶς φέρετε σεῖς τὴν δικαιολογίαν τῆς ἐνεργείας αὐτῆς, τότε θὰ σᾶς εἴπωμεν καὶ τὴν ἰδικήν μας γνώμην. Ὑποσημειώνομεν ὅμως ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ μεγάλῃ της μακροθυμίᾳ ἀπέναντι τῶν παγωμένων πιστωτῶν ἐδέχθη καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν ἡμᾶς μᾶς ἄφηνε γεμάτους ἀπὸ δέος, ἰδίως ἐὰν ἀφεθῇ νὰ συνεχισθῇ μία τοιαύτη τάσις, διότι συντόμως θὰ εὑρεθοῦν ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνουν τὰ χρήματα τὸν μόχθον τόσων βιοπαλαιστῶν, ὑπαλλήλων κλπ., νὰ ἴδουν αὐτὰ ἐξανεμιζόμενα εἰς τὸν καιάδα τῶν περιφήμων παγωμένων πιστώσεων.

§39Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μετεβιβάσθησαν παγωμέναι πιστώσεις εἰς τὸ ἵδρυμα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ;

§40Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὸ κατήγγειλα, κ. συνάδελφε. Ἐπίσης νομίζω, ὅτι ἦτο ἐξαιρετικὰ θαρραλέα ἡ διαβεβαίωσις τοῦ κ. Καψάλη ὅτι οὐδεμία νέα πίστωσις ἐχορηγήθη, ἡ ὁποία ἐπάγωσε. Ἐὰν παίζωμεν μὲ τὰς λέξεις βεβαίως εἶναι ἐνδιαφέρουσα ἡ ἐπίδοσις αὐτῶν. Ἀλλὰ ἐρωτῶ. Τί ἔγινεν εἰς τὰς περιπτώσεις τῶν πιστώσεων Ἀναστασοπούλου, Μουρτζούκου, Παπαγεωργίου Γκλαβάνη, Ρετσίνα κ.ο.κ., ἔχουν διπλασιασθῆ ἢ τριπλασιασθῆ αἱ παγωμέναι αὐταὶ πιστώσεις;

§41Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Κύριε συνάδελφε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς διακόψω. Θὰ ἤμην πρόθυμος καὶ περὶ αὐτῶν τῶν θεμάτων καὶ περὶ οἱουδήποτε ἄλλου θέματος νὰ συζητήσωμεν. Δὲν ἠδυνάμην νὰ φαντασθῶ ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἠθέλατε νὰ ἔχω μαζὶ μου τοὺς φακέλλους ὅλων τῶν προμνησθεισῶν ἑταιρειῶν καὶ νὰ γνωρίζω ἐὰν ἐδιπλασιάσθησαν ἢ οὔ, ἐὰν ηὐξήθησαν ἢ οὔ αἱ πιστώσεις τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος οἴκων. Γνωρίζετε π.χ. δι’ ἕνα ἢ διὰ δύο ἐξ αὐτῶν, ποὺ ἐνθυμοῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἐνθυμοῦμαι ὅλην τὴν ἀνάλυσιν ἀπ’ ἔξω, γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὅσον ἀφορᾶ εἰδικῶς εἰς τὸν οἶκον Παπαγεωργίου τοῦ Βόλου, ὅτι ἐδημιουργήθη ἕνα γενικώτατον κοινωνικὸν θέμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπέστη πίεσιν πολλαχόθεν καὶ προχθὲς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐκ μέρους αὐτοῦ τούτου τοῦ δημάρχου Βόλου νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα, χρηματοδοτοῦσα τὴν ἑταιρείαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐνήργησεν ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ μὲ ἄκραν νομίζω ἀντικειμενικότητα. Ἐγένετο σύσκεψις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ, ἐσταθμίσθησαν ὅλοι οἱ παράγοντες καὶ οἱ κοινωνικοὶ οἱ βαρύνοντες καὶ οἱ οἰκονομικοὶ καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν ἐπεκράτησαν οἱ αὐστηρῶς οἰκονομικοὶ παράγοντες καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι δὲν ηὐξήθησαν τοῦ Παπαγεωργίου αἱ πιστώσεις.

§42Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἀρχῆς ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν;

§43Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Μάλιστα, κ. Ζίγδη.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Νομίζω ὅτι καὶ μόνον αὐτὸ τὸ παράδειγμα ἀποδεικνύει ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλοῦμεν ἔτσι, διότι εἶναι σὰν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι γράφουν εἰς τὰς διαφόρους ἐφημερίδας διὰ τοὺς διαφόρους πλουτοκράτας, ὅτι ὁ τάδε καὶ ὁ τάδε.... Ἐὰν θέλετε νὰ κάμωμεν συζήτησιν ἐπιστημονικήν, ἀξίαν καὶ ἡμῶν καὶ τοῦ Σώματος θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἐπερωτήσητε, νὰ φέρωμεν τοὺς φακέλλους καὶ νὰ συζητήσωμεν. Ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρὸν καὶ ἀφ’ ἧς ἤμην ἐγὼ μέλος τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἐνθυμοῦμαι οὔτε μίαν περίπτωσιν ποὺ νὰ ἐπῆρε μίαν δραχμὴν ὁ Παπαγεωργίου.

§45Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ ἐπεκτείνεσθε εἰς συζητήσεις. Ἀπαντῶ εἰς τὴν πρόκλησιν ἐκ τῶν λεχθέντων παρὰ τοῦ κ. Καψάλη, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθη ὅτι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ οὐδεμία νέα πίστωσις ἐδόθη, ἡ ὁποία νὰ ἐπάγωσε.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἐλάχισται ἐπάγωσαν.

§47Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Αὐτὰ εἶπε καὶ ἐρωτῶ τί συνέβη ὥστε, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐξηκριβωμέναι, ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακριβωθοῦν ὑπὸ τὸ ἰσχῦον σύστημα, νὰ τριπλασιασθοῦν καὶ νὰ τετραπλασιασθοῦν αἱ παγωμέναι πιστώσεις;

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Ἐπεχείρησα νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν καὶ σᾶς εἶπον κατὰ βάσιν τί συνέβη. Καὶ σᾶς εἶπον ὅτι συνέβη τοῦτο, ὅτι πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον χορηγηθῆ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, κατέστησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ληξιπρόθεσμοι καὶ δεύτερον συνέβη καὶ τοῦτο διωγκώθησαν οἱ ἀριθμοί, διότι προσετέθησαν οἱ τόκοι καὶ οἱ τόκοι τῶν τόκων καὶ οἱ τόκοι ὑπερημερίας, ἐπὶ πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐφ’ ὅσον προεκλήθη αὐτὸ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, ἀξίζει τὸν κόπον νὰ προσαγάγω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ στοιχεῖα καὶ τοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ἐρευστοποιήθη μέγιστον ποσοστὸν τῶν παγωμένων πιστώσεων. Σεῖς φαίνεται ὅτι ἀγνοεῖτε ὁλόκληρον τὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἔγινε, π.χ. εἰς τὸν ΟΧΟΑ, ἀγνοεῖτε τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία γίνεται καὶ κατεβλήθη εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος.

§49Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἡ ΟΧΟΑ δὲν εἶναι παγωμέναι.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑ. Συντ.).— Εἶναι πιστώσεις καὶ αὐταὶ παγωμέναι.

§51Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Αὐταὶ ἔχουν ρήτραν δολλαρίου.

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν εἶναι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε καὶ εἰς ποίαν ἔκτασιν, μέτρα κατὰ τῶν διαφόρων ὀφειλετῶν. Δὲν εἶναι ἐὰν τὰ ἔλαβε κατὰ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἢ δὲν εἶχον ρήτραν, διότι σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς ΟΧΟΑ νομίζω, ὅτι ἐπετελέσθησαν βήματα σημαντικώτατα καὶ ἀλλαχοῦ ἐπετελέσθησαν βήματα σημαντικώτατα. Εἶχον ἐξηγήσει παλαιά, ὡς ὑπουργὸς Ἐμπορίου, δι’ ἀριθμῶν, πῶς ἐμφανίζεται π.χ. τὸ θέμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ εἶχον ἀποδείξει δι’ ἀριθμῶν πόσαι πιστώσεις εἶναι παλαιὲς καὶ πόσες πιστώσεις ἐχορηγήθησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας καὶ πόσοι ἦσαν οἱ τόκοι καὶ οἱ τόκοι τῶν τόκων. Ἐπειδὴ ὅλα αὐτὰ δὲν τὰ ἐνθυμοῦνται ἀπ’ ἔξω, θὰ τὰ φέρουμε ἐδῶ καὶ θὰ συζητήσωμεν περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σωστὸ νὰ κάμωμεν γενίκευσιν καὶ δὲν νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν κριτικήν, ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν μακρὰν διακοπήν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ δημιουργοῦμε ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν στηρίζονται ἀπολύτως εἰς τὰ πράγματα καὶ προβάλλονται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν οἵαν τοὺς ἀποδίδετε σεῖς, διότι μένει εἰς τὸν κόσμον μία ἐντύπωσις, ἡ ὁποία εἶναι ἠθικῶς βλαπτική.

§53Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρθητε εἰς ἐμέ, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὁ κ. Ζίγδης ἠνοχλήθη ἀπὸ μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶπον προχθές. Ἐγὼ οὔτε τῆς Κυβερνήσεως ἀνέλαβον τὴν ὑπεράσπισιν, οὔτε ἐναντίον τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐστράφην. Ἐγὼ ἁπλῶς ἀνέφερα μερικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἀξιώματός μου εἶχον ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ ὁποῖα ἐνόμισα ὠφέλιμα διὰ τὴν διαφώτισιν τοῦ Κοινοβουλίου. Εἶναι ἀληθές, κ. Ζίγδη, ὅτι εἶπον, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν δὲν ἐδόθησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν ἐδόθησαν πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ἐπάγωσαν. Τὴν δήλωσιν αὐτὴν τὴν ἐπαναλαμβάνω. Δὲν εἶπον ὅμως ὅτι δὲν ἐδόθη οὐδὲ ποσὸν καὶ προσέθεσα, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ὅπου ἐξήγησα, λόγω σκοπιμότητος. Ποῖαι εἶναι αὐταὶ αἱ ἐξαιρέσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναφέρωνται. Βεβαίως δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ εἴπω ὅτι ἡ μία εἶναι ἡ περίπτωσις Παπαγεωργίου, εἰς τὴν ὁποίαν, κ. Ζίγδη, καὶ ἐκεῖ θὰ σᾶς διαψεύσω, ἐδόθη πράγματι ἓν ποσὸν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ ὄχι μόνον εἶναι ἠσφαλισμένον, μέσα εἰς τὸ σύνολον τῶν ἀνασφαλίστων τῶν παλαιῶν ὀφειλῶν, ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐμειώθη. Δηλαδὴ ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψει ποῖον ἦτο τὸ ὑπόλοιπον τοῦ οἴκου Παπαγεωργίου, ὅταν ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψει τί ἔδωσεν ἡ Τράπεζα καὶ τί εἰσέπραξε ἔναντι αὐτῶν, θὰ ἰδῆτε ὅτι εἰσέπραξε περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι ἔδωσε. Ἐν πάση περιπτώσει, ἐδόθη ἕνα ποσόν, διὰ νὰ συγκρατήσωμεν τὴν ἑταιρείαν αὐτήν. Κάτι ἀνάλογον ἔγινεν—χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάμιξιν ἡ Κυβέρνησις τοὐλάχιστον— μὲ ἕνα ἐργοστάσιον τῶν Πατρῶν. Τὰ περὶ Μουρτζοπούλου, εἶναι ἔξω πάσης πραγματικότητος, διότι τὸ ἐργοστάσιον ἐκεῖνο ἔχει σταματήσει πρὸ ἐτῶν τὰς ἐργασίας του. Συνεπῶς, δὲν ἐδόθη τίποτα. Ἐὰν ηὐξήθησαν αἱ ὀφειλαί, εἶναι διότι προσετέθη καὶ ὁ τόκος αὐτῶν. Ὡμιλήσατε καὶ διὰ τὸ ἐργοστάσιον Ρετσίνα. Δὲν νομίζω ὅτι ἐδόθησαν ποσὰ εἰς αὐτό, τὰ ὁποῖα νὰ ἐπάγωσαν. Νομίζω ὅτι τὰ ἐργοστάσια αὐτά, ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα, ἔχουν δοσοληψίας μὲ τὴν Τράπεζαν. Συνεπῶς, κ. Ζίγδη, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὁμιλῶμεν ἐδῶ καὶ νὰ ἀναφέρωμεν γεγονότα διὰ νὰ δημιουργοῦμεν ἐντυπώσεις. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς δηλώσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὴν περασμένην συνεδρίασιν, ὅτι ἐλάχιστα ἀπὸ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν ἐπάγωσαν, ἐκτός, ἐπαναλαμβάνω, ὡρισμένων ἐξαιρέσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξυπηρετοῦσαν πρωτίστως μίαν κοινωνικὴν σκοπιμότητα. Τώρα, ἐὰν θέλετε, νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους εἴπατε, ἐὰν δὲν θέλετε, δὲν ἐπιμένω. Ἔχω τὴν εὐκολίαν νὰ σᾶς διαδεχθῶ εἰς τὸ βῆμα.

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔπρεπε νὰ δώσωμεν μίαν ἀπάντησιν, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφήσωμεν τὴν πρόκλησιν τοῦ κ. Καψάλη ἀναπάντητον. Ἦτο ἀδύνατον νὰ τὴν ἀφήσωμεν ἀναπάντητον, διότι ἔφερε τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου ὑπεύθυνον διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῶν παγωμένων πιστώσεων, ἐνῷ ἦτο ἡ μόνη Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ ἐπέτυχεν ἐντὸς 6 μηνῶν τὴν κατὰ τὸ ἥμισυ τακτοποίησίν των.

§55Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Αὐτὰ εἶναι ἐκτὸς πάσης πραγματικότητος.

§56Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὰ εἶναι ἀνακριβῆ.

§57Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν δέχομαι διακοπάς. Παραπέμπω τοὺς διαμαρτυρομένους.............

§58Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)......

§59Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ μὲ ἀκούσετε, ἔχει καλῶς. Ἀναφέρομαι εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸν Ἀπρίλιον 1952, τὸν κ. Καρτάλη, διὰ τῶν ὁποίων δηλώσεων καθορίζετο τὸ ὕψος τῶν παγωμένων πιστώσεων. Σᾶς ὑπενθυμίζω τὰς δηλώσεις τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τοῦ κ. Ζολώτα, τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως τῆς 5.11.1952, ὅπου λέγει ὁ κ. Ζολώτας ὅτι ἐκ τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν πιστώσεων, μόνον 180 δισεκατομμύρια δὲν ἤχθησαν εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς ρευστοποιήσεως.

§60Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ δὲν θὰ πῇ τίποτε.

§61Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε. Καὶ ὅταν λέγετε τρομερὰ πράγματα ἐναντίον μας δὲν σᾶς διακόπτω. Ἀφήσατέ με νὰ ἐπικαλεσθῶ τοὺς ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν κοινοὶ πολὺ πρὶν ἀνέλθετε εἰς τὴν ἐξουσίαν. Σεῖς εἴχατε 2½ χρόνια δικαίωμα νὰ ἀμφισβητῆτε τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Τώρα ποὺ μᾶς προκαλεῖτε καὶ σᾶς ἀναφέρομεν μόνον τοὺς ἀριθμούς, διατί δὲν μᾶς ἀφήνετε νὰ τοὺς ἐπαναλάβωμεν; Ἐνῷ ἀφήσαμεν τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων, τῶν ἀτακτοποιήτων, εἰς τὸ ὕψος τῶν 180 δισεκατομμυρίων, ὁ τότε ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Παπαληγούρας, εἰς δηλώσεις του τῆς 17 Ὀκτωβρίου, ἀναγνωρίζει ὅτι αἱ παγωμέναι πιστώσεις τὴν 1ην Αὐγούστου ἀνήρχοντο, διὰ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν μόνον, εἰς τὸ ποσὸν τῶν 355 δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Τώρα, πῶς ἐγεννοβόλησαν αὐταὶ αἱ πιστώσεις;

§62Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Σᾶς τὸ εἶπα τὸ πῶς.

§63Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ εἴπατε μᾶς κάμνουν περισσότερον νὰ ἀποροῦμεν διὰ τὸ θάρρος σας, ὅτι καὶ σεῖς ἐπιμένετε ἐπ’ αὐτοῦ.

§64Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Ἐπιμένω ἀνενδότως ἐπὶ τοῦ ἑξῆς, καὶ παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ.

§65Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς κάθε φράσιν νὰ μὲ διακόπτετε.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δύναται νὰ ἀπαντήσῃ.

§67Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτετε ἡ ὁμιλία τοῦ ρήτορος συνεχῶς.

§68Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Δὲν ἔχει ἀνάγκην, κ. Κουθρῆ, ὁ κ. Ζίγδης τῆς προστασίας σας. Ὁ κ. Ζίγδης γνωρίζει ὅτι τὸν σέβομαι καὶ ἐκτιμῶ τὰς γνώμας του.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀρνηθῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§70Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ περιμένετε νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου.

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Διὰ τελευταίαν φορὰν παρακαλῶ, κ. Ζίγδη, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τονίσω τοῦτο, ὅτι ὅσαι καὶ ἂν ἦσαν αἱ παγωμέναι πιστώσεις κατὰ τὴν ἐποχὴν εἰς ἣν ἀναφέρεσθε, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ὑποτεθείσθω ὁ 180, αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ ἀριθμός, ὅπως εἶπεν ὡραιότατα ὁ κ. Ζίγδης, ἐγεννοβόλησε. Διατί; Διότι ἁπλούστατα πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι τότε εἶχον χορηγηθῆ, σήμερον κατέστησαν ληξιπρόθεσμοι καὶ σήμερον ἑπομένως κατέστησαν παγωμέναι. Εὐθύνεται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἠτύχησεν ἐπὶ τῶν ἰδικῶν του ἡμερῶν νὰ ἴδῃ καθισταμένας ληξιπροθέσμους χορηγήσεις ἐπισφαλεῖς, τὰς ὁποίας ἐχορήγησαν ἄλλοι; Δεύτερον, προσετέθησαν, κ. συνάδελφοι, τόκοι καὶ τόκοι, τόκων καὶ τόκοι ὑπερημερίας, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ διώγκωσαν τὸ ποσόν. Ἑπομένως πᾶσα συζήτησις θὰ ἔπρεπε νὰ ξεκινήσῃ ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν καὶ τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἀριθμῶν. Οἱαδήποτε συζήτησις ἐκκινοῦσα ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν 300 δισεκατομμύρια παγωμένων πιστώσεων οὐδὲν δηλοῖ, διότι ἐξαρτᾶται πόσα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι παλαιὰ καὶ πόσα εἶναι νέα. Εἶναι δὲ περίπου ὅλα παλαιά.

§72Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν μὲ ἀριθμοὺς δὲν κάμνομεν διαξιφισμούς. Δέον νὰ διατηρηθῇ ἡ συζήτησις εἰς κάποιαν συνέπειαν καὶ ὁμολογῶ ὅτι μᾶλλον ζημιώνει ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἐπιμένῃ εἰς τὴν τακτικὴν αὐτήν. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, σημειώσατε τοὺς ἀριθμοὺς διότι διὰ μιᾶς ἁπλουστάτης προσθέσεως θὰ ἴδητε πόσον ἐπισφαλὴς εἶναι ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι, ἐκκινοῦμεν ἀπὸ ἀριθμὸν 180 δισεκατομμυρίων τὸν Νοέμβριον τοῦ 1952, δι’ ὅλας τὰς παγωμένας πιστώσεις καὶ συμφώνως πρὸς τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τότε ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τὴν 1ην Αὐγούστου αἱ πιστώσεις αὐταὶ αἱ παγωμέναι ἀνῆλθον εἰς 350 δισεκατομμύρια δραχμῶν, δηλαδὴ ἐδιπλασιάσθησαν. Ἔρχεται τώρα ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ μᾶς λέγει ὅτι ἐδιπλασιάσθησαν διότι προσετέθησαν οἱ τόκοι. Βεβαίως διὰ τῶν τόκων δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ διπλασιασμός. Προσθέτει ὅμως καὶ τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς αὐτὰ πρέπει νὰ ὑπολογίζωνται καὶ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἔγιναν ληξιπρόθεσμα κατὰ τὴν ἐποχήν μας καὶ τῶν ὁποίων τὴν χορήγησιν δὲν ἐκάμαμεν ἡμεῖς. Ἀπάντησις πρώτη. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἔγιναν ληξιπρόθεσμα, ἐρωτῶ τί μέτρα ἐλάβατε διὰ τὰ εἰσπράξετε. Σᾶς κατηγοροῦμεν ὅτι δὲν ἐλάβατε κανένα μέτρον διὰ τὴν εἴσπραξιν. Δεύτερον· ἐὰν προσθέσετε εἰς τὰ 180 δισεκατομμύρια τὰ 141 δισεκατομμύρια τὰ ὁποῖα ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἔγιναν ληξιπρόθεσμα ἐπὶ τῆς κυβερνήσεώς του καὶ τοὺς τόκους, φθάνομεν εἰς τὰ 321 δισεκατομμύρια. Θὰ ἔπρεπε συνεπῶς διὰ νὰ τὴν ἀπαλλάξωμεν, ἐὰν ἦτο ἀπαλλαγὴ τῶν εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως ἡ μὴ εἴσπραξις τῶν διὰ πρώτην φορὰν γενομένων ληξιπροθέσμων πιστώσεων καὶ τῶν τόκων, νὰ εἴχωμεν φθάσει εἰς ὕψος 321 δισεκατομμυρίων. Ἐν τούτοις, καθ’ ὁμολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὴν 1ην Αὐγούστου, εἴμεθα εἰς τὸ ὕψος τῶν 355 δισεκατομμυρίων διὰ μόνην τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, μὴ ὑπολογιζομένων τῶν παγωμένων πιστώσεων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι, οἱ ἀριθμοὶ εἶναι καταπληκτικοὶ καὶ δίδουν μόνοι των τὴν ἀπάντησιν εἰς τὰ ὅσα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁ τέως ὑπουργὸς κ. Καψάλης προχθὲς ἠθέλησε νὰ ἀπευθύνῃ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεώς μας ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεώς του καὶ εἰς τὰ ὅσα ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος βεβαίως μέχρι χθὲς δὲν εἶχε τὴν εὐθύνην, ἠθέλησε διὰ διαφόρων φραστικῶν καλλιεπειῶν νὰ συγκαλύψῃ. Εἰς τὴν πρότασίν σας ἀπηντήσαμεν. Περιμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀριθμοὺς καὶ ἀναλύσεις, ὄχι σύγχυσιν καὶ ὄχι συγκάλυψιν, διότι τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων εἶναι θέμα καίριον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ ἦτο καὶ μία ἄλλη ἀνησυχία καὶ μία βαρυτάτη ὑπόνοια κατὰ τῆς Κυβερνήσεώς σας, τὴν ὁποίαν πρέπει ὁπωσδήποτε, ἐὰν θέλετε, νὰ τὴν ἀναιρέσετε. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ ἕνα καὶ μόνον κίνητρον, ἕνα καὶ μόνον σκοπὸν ἔχει, μίαν καὶ μόνην σταθερότητα ἐπέτυχε, τὴν σταθεροποίησιν τῶν προνομίων καὶ τῆς οἰκονομικῆς ὑπεροχῆς τῶν πολὺ ὀλίγων. Θὰ ἤθελα ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, ὅταν θὰ ὁμιλήσετε περὶ ρευστοποιήσεως νὰ μοῦ ἀναφέρετε συγκεκριμένα πράγματα καὶ ὄχι τὰς εἰκονικὰς ρευστοποιήσεις, διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ συγκαλυφθοῦν εἰς τοὺς ἀδαεῖς αἱ γενόμεναι σοβαρώταται παθολογικαὶ καταστάσεις εἰς τὸ τραπεζιτικὸν σύστημα. Μὲ τὰς ταχυδακτυλουργίας, φραστικὰς ἢ νομισματικὰς δὲν συγκαλύπτονται τὰ ἀσυγκάλυπτα καὶ τὸ νὰ μένωμεν ἐπὶ κρατῆρος ἡφαιστείου δὲν εἶναι ἀσφαλές, οὔτε συμφέρον, οὔτε συνετὸν καὶ διὰ σᾶς ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Κύριοι, ἐνόμισα καθῆκόν μου εἶπον, ἀπαντῶν εἰς τὴν πρόκλησιν, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ γεγονότα αὐτά. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προχθὲς ἔκαμεν ἕνα ρητορικὸν σχῆμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπαναλάβω: Εἶπεν, ὅτι διὰ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων χρειάζεται σύστημα, χρειάζεται γραμμὴ καὶ χρειάζεται ὑπομονή. Δὲν θὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν προσέφερε τόνον ὑπομονῆς, ἀλλ’ εἶναι πλέον ὥρα νὰ προσφέρῃ καὶ σύστημα καὶ γραμμὴν, διότι ὅπως εἶπεν τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ γάγγραιναν εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ ἀποτελεῖ μίαν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν δικαίως ἢ ἀδικαιολογήτως ἕνα μέγα μέρος τοῦ λαοῦ στρέφει κατὰ τῆς Κυβερνήσεώς σας, ὅτι εἶναι ἡ ἔμπρακτος ἐκδήλωσις τοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ τῆς ἐξαρτήσεως τοῦ Συναγερμοῦ ἐκ τῶν τεραστίων οἰκονομικῶν συμφερόντων τῆς λεγομένης ὀλιγαρχίας εἰς τὸν τόπον τοῦτον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριε ὑπουργέ, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν ἐκεῖ ἀπ’ ὅπου ἐξεκινήσαμεν, συμφωνῶ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἐλάβατε μίαν πρωτοβουλίαν καὶ τὸ καταθέσατε ἀλλὰ λόγῳ τῶν μεγάλων δυσκολιῶν, τὰς ὁποίας ὑπεγράμμισα, νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσετε νὰ τὸ ἀποσύρετε, δι’ ὀλίγον, νὰ τὸ συμπληρώσητε καὶ μετὰ νὰ τὸ φέρετε ἐδῶ ὁπότε ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὄχι μόνον θὰ τὸ ὑπερψηφίσῃ ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ σᾶς ἀπευθύνῃ καὶ τὰ συγχαρητήρια, διότι λαμβάνετε ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα σταθεροποιητικὸν παράγοντα καὶ δι’ ἐποχὰς, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησίς σας θὰ εἶναι μία ἁπλῆ, εὔχομαι καλὴ ἀνάμνησις. (Χειροκροτήματα).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§74Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἁπλοῦν καὶ ὀλιγόλογον αὐτὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, τὸ ὁποῖον ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται τόσον ἀσήμαντον εἶναι σημαντικώτατον καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ σοβαρωτάτας συνεπείας εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, προκαλεῖ δὲ πολλὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναπτύξω. Ἐν πρώτοις μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐὰν ἡ ἔκθεσις αὕτη, δὲν ἔφερε τὴν ὑπογραφὴν ὑπουργοῦ, καλυπτομένου μὲ τὴν βουλευτικὴν ἀσυλίαν, ἀλλ’ ἐδημοσιεύετο ὡς ἓν ἄρθρον εἰς μίαν ἐφημερίδα π.χ., θὰ ἔδιδε λαβὴν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα νὰ ἐπέμβῃ, διότι ἐκεῖ καταγγέλλεται, ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὠφελήθησαν ἐκ τῶν παρασχεθέντων εἰς τὴν Ἑλλάδα δανείων ἐκ τῶν συμμάχων χωρῶν, τὰ ὁποῖα δάνεια ἐδέσμευσαν ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, οἱ ἄνθρωποι λέγω, αὐτοί, δὲν ἠρκέσθησαν νὰ καθυστερήσουν μόνον τὰ ληφθέντα δάνεια, ἀλλὰ βάλλουν καὶ κατ’ αὐτοῦ τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ των νὰ ὠφεληθῶσιν ἐκ τῆς δημιουργίας μιᾶς καταστάσεως παρομοίας τῆς κατοχῆς, καθ’ ἣν ἐξωφλήθησαν τεράστια δάνεια ἀντὶ πινακίου φακῆς. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παράσχῃ περισσοτέρας πληροφορίας καὶ νὰ κατονομάσῃ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν ἄνω σκέψιν βάλλουν κατὰ τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος καὶ νὰ τὰ παραδώσῃ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα διὰ νὰ τοὺς ἐπιβληθοῦν αἱ κατὰ νόμον κυρώσεις. Ἐκτὸς αὐτοῦ, τόσον διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ὅσον καὶ δι’ αὐτοῦ τούτου τοῦ σώματος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δημιουργεῖται μία ψυχολογία βάλλουσα κατ’ εὐθεῖαν κατὰ τῆς σταθερότητος τοῦ ἐθνικοῦ ἡμῶν νομίσματος. Τοῦτο δὲ παρ’ ὅλον, ὅτι σύμπας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπίστευσεν, ὅτι ἡ 9η Ἀπριλίου 1953 θὰ ἀπετέλει τὸν ἀκραῖον, τὸν τελευταῖον σταθμὸν τῶν νομισματικῶν μας περιπετειῶν ἀπὸ τοῦ 1940 καὶ ἐφεξῆς. Ἔρχεται παρὰ ταῦτα τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ ἐν τῇ ἐκθέσει του ἀναφέρεται, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπονομεύουν τὸ ἐθνικὸν ἡμῶν νόμισμα καὶ ἐπιδιώκουν καὶ νέαν ὑποτίμησιν τούτου πρὸς ἴδιόν των ὄφελος. Τὸ χειρότερον ὅμως εἶναι, ὅτι ἐν τῷ σχεδίῳ διαφαίνεται, ὅτι τὴν ἀντίληψιν τῶν ἀνθρώπων τούτων τὴν συμμερίζεται καὶ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις καὶ θέτει τὴν ρήτραν τοῦ δολλαρίου διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν, αἱ δυσάρεστοι συνέπειαι μὲ μίαν ἐνδεχομένην νέαν ὑποτίμησιν. Κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν, ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ προκαλέσῃ ἀναταραχὴν εἰς τὸν λαὸν καὶ νὰ κλονίσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τούτου πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, δὲν ἔπρεπε νὰ ἴδῃ τὸ φῶς. Δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ ἀνακόψῃ τὴν παρατηρουμένην κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη πίστιν τοῦ λαοῦ πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, νὰ ἀνακόψῃ τὰς γιγνομένας καταθέσεις εἰς τὰ Ταμιευτήρια καὶ τὰς Τραπέζας καὶ νὰ ὁδηγήσῃ καὶ πάλιν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν πρὸς ἀγορὰν χρυσῶν λιρῶν. Ἡ νομισματικὴ κατάστασις βέβαια ἑνὸς τόπου, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν σταθερότητα τῆς οἰκονομίας του κυρίως. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ παραγνωρίζωμεν καὶ τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα. Διὰ τῆς συνδρομῆς καὶ μόνον τούτου τοῦ παράγοντος, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς μίαν κατάρρευσιν τοῦ νομίσματος. Ἡ Κυβέρνησις λοιπόν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, οὐδὲν ἄλλο, καθ’ ἡμᾶς, θὰ ἐπιτύχῃ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν δημιουργίαν τῆς δυσαρέστου αὐτῆς ψυχολογίας. Πρὸς ἀποφυγὴν λοιπὸν τοῦ δυσαρέστου τούτου φαινομένου, συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς δηλώσεις, ὅτι ζητεῖ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, οὐχὶ διότι δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, ἀλλὰ δι’ ἄλλους λόγους, π.χ. ἀστυνομικοὺς ἢ πολιτικούς. Καὶ ἂς ἐξετάσωμεν τώρα εἰς τὶ δυνατὸν νὰ καταλήξῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἡ εἰκὼν τῶν παρασχεθέντων εἰς τὴν βιομηχανίαν δανείων ἔχει ὡς ἑξῆς: Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1950 εἶχον δοθῆ 501 δισεκατομμύρια. Τὸν Δεκέμβριον 1951, 849 δισεκατομμύρια. Τὸν Δεκέμβριον 1952, 913 δισεκατομμύρια. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1953 ἦσαν 1.400 δισεκατομμύρια καὶ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1954 ἦσαν 2.025 δισεκατομμύρια. Αὐταὶ εἶναι αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν. Μέσα εἰς αὐτὰς περιλαμβάνονται καὶ αἱ παγωμέναι καὶ αἱ μὴ παγωμέναι πιστώσεις. Ποῖαι εἶναι καὶ ποῖοι ὀφείλουν, δὲν εἶναι φρόνιμον, δὲν εἶναι συνετὸν δημοσίᾳ νὰ τὸ εἴπωμεν, διότι καὶ μυστικαὶ εἶναι, καὶ διότι δὲν ἔχομεν στοιχεῖα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμᾶς δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τὸ γεγονὸς αὐτό, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας ἠθέλαμεν νὰ ἀναπτύξωμεν. Ἔχομεν αὐτὰ τὰ δάνεια καὶ τὰ ἔχουν λάβει βιομήχανοι, τοὺς ὁποίους ἠμποροῦμεν νὰ κατατάξωμεν εἰς δύο κατηγορίας: Εἰς τοὺς καλοπληρωτάς, καὶ τοὺς κακοπληρωτάς. Οἱ καλοπληρωταί, δηλαδή, οἱ εὐσυνείδητοι δανειζόμενοι, ἅμα τῇ λήξει τοῦ χρόνου τοῦ δανείου, τοῦ γραμματίου, τῆς συναλλαγματικῆς, τῆς πρὸς τὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεως, ἐμφανίζονται εἰς τὸν δανειστήν, ἰδιώτην ἢ Τράπεζαν καὶ καταβάλλουν τὸ χρέος των. Αὐτοὺς δὲν ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον. Διότι δὲν θὰ ἀφήσουν νὰ καταστοῦν αἱ ὀφειλαί των ληξιπρόθεσμοι, ὥστε νὰ ἰσχύσῃ τὸ νομοσχέδιον. Συνεπῶς, περὶ τῶν καλοπληρωτῶν —καὶ πόσαι εἶναι μέσα στὰ 2.025 δισεκατομμύρια ὀφειλαὶ βιομηχάνων καλοπληρωτῶν, δὲν τὸ γνωρίζω— ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἠξεύρῃ ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τοὺς καλοπληρωτάς, λοιπόν, δὲν ἐνδιαφέρει τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι οἱ ἔντιμοι ἐπιχειρηματίαι, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνδιαφέρει καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ τοὺς κακοπληρωτάς. Ἀλλὰ οἱ κακοπληρωταὶ κατατάσσονται πάλιν εἰς δύο κατηγορίας. Εἰς τοὺς ἐξ ἀντικειμένου ἀδυνατοῦντας νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των, καὶ εἰς τοὺς ἐξ ὑποκειμένου. Εἰς τοὺς ἐξ ἀντικειμένου ἀδυνατοῦντας νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὶ θὰ ὠφελήσῃ ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, ἔχωμεν ἐκ νέου ὑποτίμησιν. Διότι θὰ ἦτο ἔγκλημα ἐθνικὸν καὶ πρέπει νὰ γίνῃ πίστις ὅλων μας, ὅτι ἐφ’ ὅσον τοὐλάχιστον οἱ καιροὶ εἶναι εἰρηνικοί, ἐφ’ ὅσον τὰ πράγματα βαδίζουν ὁμαλῶς πρέπει νὰ εἶναι πίστις καὶ ἐπιδίωξις ὅλων ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀγωνιζόμεθα ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, εἰς τὴν αἴθουσαν, νὰ κρατήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ νομίσματός μας. Δὲν πιστεύομεν εἰς τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, γίνῃ αὐτὸ καὶ αὐξηθῇ τὸ χρέος αὐτῶν τῶν ἐξ ἀντικειμένου ἀδυνατούντων νὰ ἐξοφλήσουν μαζὶ μὲ τοὺς τόκους τὰ ἐπιτόκια κλπ., τὶ θὰ ὠφελήσῃ πάλιν τὸ νομοσχέδιον, ποῦ θὰ φθάσωμεν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν τὰ χρήματα αὐτά; Καὶ ποία Κυβέρνησις θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰ εἰσπράξῃ; Δὲν θὰ ἀναφέρω ἄλλα ὀνόματα, ἀλλὰ δυστυχῶς ἔγινε κατάχρησις τοῦ ὀνόματος Παπαγεωργίου καὶ εἶναι κοινὸν μυστικὸν καὶ θὰ τὸ ἀναφέρω. Σήμερον λέγεται ὅτι ὁ Παπαγεωργίου ὀφείλει 50 ἑκατομμύρια. Μετὰ 6 μῆνας θὰ γίνουν 55 ἑκατομμύρια. Μετὰ ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, ὑποτιμηθῇ τὸ νόμισμα, ὁ Παπαγεωργίου θὰ ὀφείλῃ 100 ἑκατομμύρια. Ὁ ἄνθρωπος σοῦ λέγει: «Πᾶρε τὰ κλειδιά, πᾶρε τὸ ἐργοστάσιον, θέλω νὰ σὲ πληρώσω, θέλω νὰ ἐργασθῶ, δὲν εἶμαι ἄτιμος ἄνθρωπος, εἶμαι ἔντιμος ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώσῃ». Εἶναι κακοπληρωτής, ἀλλὰ εἶναι ἐξ ἀντικειμένου κακοπληρωτής. Τί θὰ τὸν κάμωμεν τὸν ἄνθρωπον αὐτόν; Τί θὰ τοῦ ποῦμε; Εἰς τὶ συντελεῖ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ νὰ ἀναγκάσῃ αὐτὸν τὸν ἀτυχήσαντα ἐπιχειρηματίαν νὰ πληρώσῃ; Ἐὰν πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον, διὰ νὰ ἀναγκάσωμεν τοὺς ἀδυνατοῦντας ἐξ ἀντικειμένου νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των, μήπως ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ —οἱ οἰκονομικοὶ ἐγκέφαλοι τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ σκεφθοῦν— ἐὰν ἔχουν ἄλλον τρόπον, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν δημιουργηθεῖσαν αὐτὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία, εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ Παπαγεωργίου κατὰ ἕνα τρόπον ὀφείλεται καὶ εἰς τὴν ἀσκηθεῖσαν ἐμπορικὴν πολιτικήν; Πρέπει λοιπὸν νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν ἀπειλὴν αὐτὴν ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ; Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐναντίον τῶν ἐξ ἀντικειμένου ἀδυνατούντων νὰ πληρώσουν, τῶν κακοπληρωτῶν τῆς κατηγορίας αὐτῆς, εἰς οὐδὲν ὠφελεῖ, εἶναι ἄχρηστον. Ἐξαιρεῖ, καὶ πολὺ ὀρθῶς ἐξαιρεῖ τοὺς ὀφείλοντας πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διότι φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει της τὴν κατάστασιν καὶ τὴν θέσιν τῶν λαβόντων ἐκ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἁλιευτικὰ δάνεια, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον δάνειον μὲ δολλάριον 5 καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ τὸ ἐξοφλήσουν μὲ δολλάριον 30. Πολὺ ὀρθῶς, λοιπόν, τοὺς ἐξαιρεῖ. Ἔχομεν καὶ τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν καὶ καταλήγομεν εἰς τοὺς ἐξ ὑποκειμένου κακοπληρωτάς, εἰς τοὺς ἐπιχειρηματίας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ ὑποκινηταὶ τῆς ὑπονομεύσεως τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, τὴν ὁποίαν τόσον ἐπισήμως καταγγέλλει διὰ τῆς εἰσηγητικῆς του ἐκθέσεως ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Στρέφεται λοιπὸν πρὸς ὡρισμένην κατηγορίαν ὀφειλετῶν τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸν κίνδυνον νὰ δημιουργήσῃ τὴν ψυχολογίαν, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ νέας ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος διευκολῦνον πρὸς τοῦτο τὴν τάξιν καὶ προπαγάνδαν τῶν κακῶν αὐτῶν πληρωτῶν; Ἢ μήπως ἔπρεπε, ἐφ’ ὅσον ἐξ ἀντικειμένου εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πληρώσουν, μήπως ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργός, ἀντὶ νὰ λάβῃ τὸ μέτρον αὐτό, νὰ κινήσῃ τοὺς νόμους τοὺς ἰσχύοντας, νὰ κινήσῃ τοὺς Εἰσαγγελεῖς, διὰ νὰ τοὺς ἀναγκάσῃ νὰ πληρώσουν; Καὶ ποῖος μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστοί, καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐζήσαμεν τὴν δημοσίαν ζωήν, γνωρίζομεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, πόσον τὰ καταφέρνουν, δυστυχῶς, μὲ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, πόσον εὑρίσκονται ἀναμεμιγμένοι εἰς ὅλα τὰ παρασκήνια, πόσον κινοῦν ὁλόκληρον τὴν πολιτικὴν μηχανὴν τοῦ τόπου, δυστυχῶς, καὶ οἱ ὁποῖοι ἠμπόρεσαν, ἐν γνώσει τους, ὅτι δὲν θὰ πληρώσουν νὰ πάρουν τὰ δάνεια αὐτά, οἱ ὁποῖοι ἠμπόρεσαν νὰ ἀναστείλουν μέχρι σήμερον τὴν πληρωμὴν τῶν δανείων αὐτῶν, παρ’ ὅλον, ὅτι δύνανται νὰ τὰ πληρώσουν, ποῖος θὰ μᾶς ἐγγυηθῇ, ὅτι θὰ σεβασθοῦν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ θὰ ἠμπορέσουν νὰ τὰ ἐξοφλήσουν. Τούτου δεδομένου καὶ ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως εἶπον, ἀφορᾷ τοὺς ὀλίγους, τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ, κατὰ ἕνα τρόπον ν’ ἀναγκάσῃ τὸ Κράτος διὰ τῶν ἰσχυόντων νόμων καὶ διὰ τῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους νὰ τοὺς ἀναγκάσῃ νὰ πληρώσουν, διότι ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν, φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι χρήσιμον. Τὸ μέτρον αὐτό, ἐὰν ποτὲ ἐφαρμοσθῇ, θὰ εἶναι ἀργά. Ἀπεύχομαι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐφαρμοσθῇ. Πρέπει νὰ γίνῃ πίστις ὅλων μας, ὅτι τὸ νόμισμα πρέπει νὰ σταματήσῃ εἰς τὰς 9 Ἀπριλίου 1953. Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ χρησιμοποιῶ λέξεις μεγάλας, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ δανεισθῶ μίαν λέξιν, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Φοβοῦμαι καὶ ἐγὼ μήπως εἶναι φενάκη, μήπως προκαλέσῃ σύγχυσιν, μήπως ματαίως ἔγινε μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἐμφανισθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι κάποιον μέτρον κάμνει δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, μήπως θέλει νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὰς παγωμένας πιστώσεις θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰς ξεπαγώσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸ γίνεται. Νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ ἐξ ἀντικειμένου τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἀποδώσῃ οὐδένα καρπόν, ἀλλ’ ἀντιθέτως διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ προκαλέσῃ μὲ τὴν κοινὴν γνώμην ψυχολογίαν ἀντίθετον πρὸς τὰς ἐπιδιώξεις καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡμῶν, δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ ἐκτοπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τοὺς κακοὺς αὐτοὺς Ἕλληνας, νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ τοὺς καταγγείλῃ καὶ ἐὰν ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία δὲν δίδῃ τὰ ὅπλα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τοὺς ἀναγκάσῃ νὰ πληρώσουν, ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ μᾶς φέρῃ ἄλλο νομοθέτημα, ὁπότε εὐχαρίστως ὅλοι μας, διότι ὅλοι μας θέλομεν νὰ ἀσκηθῇ αὐτὴ ἡ πολιτική, ὑπὲρ τοῦ νομίσματος, νὰ φέρῃ ἓν ἄλλο μέτρον ποὺ θὰ τοὺς ἀναγκάζῃ νὰ πληρώσουν, τὸ ὁποῖον ὅλοι μας θὰ ἐπικροτήσωμεν. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκείνους τοὺς ἐξ ἀντικειμένου ἀδυνατοῦντας, τοὺς κακοπληρωτάς, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν, καιρὸς εἶναι νὰ μὴ τοὺς ἀφήσωμεν ἕρμαιον τῶν κυρώσεων ἢ τῆς πολιτικῆς μας ἢ τῶν κακῶν περιστάσεων. Καιρὸς εἶναι αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς παραλάβῃ τὸ Κράτος, κατὰ ἕνα τρόπον νὰ τοὺς ποδηγετήσῃ τώρα ποὺ εἶναι καιρός, χωρὶς νὰ βυθισθοῦν εἰς τὴν ἄβυσσον τῶν χρεῶν του, ὁπότε θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ βγοῦν ἀπὸ ἐκεῖ μέσα. Δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν δανεισθέντων καὶ ποὺ δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν ἐξ ἀντικειμένου νὰ ληφθοῦν ἄλλα μέτρα προστασίας διὰ νὰ δυνηθεῦν νὰ περισώσουν καὶ τὴν περιουσίαν των καὶ τοὺς ἰδίους καὶ τὸ Κράτος. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν θὰ τὸ ψηφίσω.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης, ἔχει τὸν λόγον.

§76Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς δύο σημεῖα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ζίγδη, εἰς τὰ ὁποῖα ἰδιαιτέρως ἐστράφη ἐξ ὅσων εἶχον εἴπει κατὰ τὴν τελευταίαν μου ὁμιλίαν. Ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Ζίγδη εἶναι, ὅτι ἐνῷ δὲν ὡμίλησα περὶ τῶν ἄλλων Τραπεζῶν καὶ εἶπον, ὅτι ἐκεῖ αἱ παλαιαὶ παγωμέναι πιστώσεις τῶν μικροτέρων Τραπεζῶν ἐξωφλήθησαν, εἶπον ἐν συνεχείᾳ ὅτι μόνον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ παγωμένας πιστώσεις. Ἀλλὰ εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι δὲν εἶπον τίποτα περὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἄφησα τὴν ἐντύπωσιν, εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ εἰς τὸ χαρτοφυλάκιον τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος σειρὰ ὁλόκληρος ἴσως παγωμένων πιστώσεων. Ἐπιθυμῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐξ ὅσων γνωρίζω παγωμέναι πιστώσεις εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπάρχουν. Ὄχι μόνον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὴν τελευταίαν 5)τίαν, κλπ., οὐδεμία ἀπόσβεσις ἐπισφαλοῦς ἀπαιτήσεως ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἐγένετο, διότι τέλος πάντων, ἐὰν ὑπῆρχον χαμένα χρήματα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐμφανισθοῦν ὡς ζημίαι, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς λογαριασμοί. Ταὐτοχρόνως ὀφείλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ λογαριασμοὶ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος εὑρίσκονται εἰς κανονικὴν κίνησιν. Τώρα βεβαίως τὸ ἐκδοτικὸν ἵδρυμα, ἔχει ἓν μέρος πελατῶν, καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον ὡρισμένα δευτευρεούσης φύσεως καθυστερημένα κονδύλια, νὰ ἔχουν ἀχθῆ εἰς τὸ νομικὸν τμῆμα τῆς Τραπέζης, μὲ ἀποτέλεσμα ἀλλοῦ νὰ γίνουν συμβιβασμοὶ καὶ ἀλλοῦ νὰ καταλήξουν εἰς ἄλλα μέτρα. Ὅμως εἰς τὸ σύνολον δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν προκειμένου περὶ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, ὡς ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὅπου ὑπάρχει σειρὰ σοβαρῶν καθυστερημένων κονδυλίων, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς μὴ δυνάμενα νὰ εἰσπραχθοῦν. Τὸ δεύτερον σημεῖον τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ζίγδη, εἰς τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀπαντήσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ σπεύδω νὰ δώσω ἀπάντησιν δι’ ὅσα εἶπεν δι’ ἐμέ, εἶναι τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον γίνεται ἓν εἶδος ἀλχημείας. Πράγματι συγχέει ἓν κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ὡς λέγει ὁ κ. Ζίγδης κατὰ τὸ 1952 ἦτο ἐξ 165 ἢ 186 δισεκ. παλαιῶν δραχμῶν, τὰ ὁποῖα ἦσαν λέγει πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον εἰσέλθει εἰς τὸ στάδιον τῆς ρευστοποιήσεως. Ἔναντι τῶν 180 δισεκατ. – δὲν γνωρίζω τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν– θὰ σᾶς ἀναφέρω τί ἀριθμοὺς ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀνέλαβεν. Καὶ ὅταν ὑπῆρχον τοιοῦτοι ἀριθμοί, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ὑπῆρχον ἄλλα 200 δισεκ. παλαιά, τὰ ὁποῖα ἐνῷ ἦσαν παγωμένα, καὶ τὰ ὁποῖα τότε εἶχον εἰσέλθει εἰς ἕναν ρυθμὸν ἐξοφλήσεως. Ἄλλωστε ἐγὼ ὁ ἴδιος ὁμιλῶν διὰ τὰς σημερινὰς παγωμένας πιστώσεις, εἶπον, ὅτι τὰ ⅔ ἐξ αὐτῶν, εὑρίσκονται σήμερον εἰς κίνησιν, δηλαδή, κατορθώνουν νὰ μειώνουν ἔστω καὶ βραδέως τὸ ἄνοιγμά των. Ἀλλὰ ἴσως νὰ εἶναι αὐτὸ μικρὸν ἐν σχέσει μὲ τὸ κεφάλαιον ποὺ ὀφείλεται. Συνεπῶς ἡ σύγκρισις αὐτὴ τῶν 180 δισεκ., ὡς σχετικῶς παγωμένων μὲ τὰ 350, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, δὲν ἔχει ἀξίαν, διότι ἐπὶ ἓν διάστημα ἀνεφέροντο ὡς παγωμέναι αὐταί, ἐνῷ ὡρισμένοι ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ὤφειλον ἐνδεχομένως 500 ἢ 700 δισεκ. ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἐθεωροῦντο αἱ πιστώσεις των παγωμέναι, ὄχι διότι δὲν ἦσαν τοιαῦται, ἀλλὰ διότι δὲν τὰς περιελάμβανον εἰς τοὺς πίνακας ποὺ ἔδιδον. Μετὰ τὴν διασάφησιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἦτο ἀναγκαία, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ἐντυπώσεις, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἠμπορεῖ καὶ θὰ θελήσῃ νὰ ἐνημερώσῃ τὴν Βουλήν, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος. Εἰς ποῖον ὕψος ἀνήρχοντο αἱ παγωμέναι πιστώσεις τὴν 31)12)52, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, τί νεώτεραι πιστώσεις ἐδόθησαν, τί ἐξωφλήθησαν ἀπὸ τὰς παλαιὰς καὶ ποὺ εὑρίσκονται τώρα, εἰς συνολικὴν εἰκόνα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν μεμονωμένα στοιχεῖα, διὰ κάθε περίπτωσιν. Πέραν αὐτῶν θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς. Δὲν ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ τίποτα μὲ τὰς παγωμένας πιστώσεις. Εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι γενικὰ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπεύσουν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἔχει τόσον πολύπλοκον καὶ μακρὰν τὴν ἱστορίαν, ἀλλὰ μόνον ἡ ἐξέτασις τῶν περιπτώσεων ἢ καὶ τῶν κατὰ κατηγορίας περιπτώσεων. Τὸ σύστημα αὐτὸ τὸ ἐφηρμόσαμεν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς τὰ δάνεια ΚΕΔ καὶ ΟΧΟΑ, τῶν ὁποίων τὸ ὕψος ἦτο πολὺ μεγαλύτερον, ἀπὸ ὅτι τὸ σύνολον τῶν παγωμένων πιστώσεων ποὺ ὁμιλοῦμεν. Καὶ ἐκεῖ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ἡ Δ)σις τοῦ ΟΧΟΑ, ὑπὸ τὸν κ. Γαλάνην, ἔκαμε μίαν ἐργασίαν διὰ κάθε περίπτωσιν, ἔδωσε λύσεις, ἔδωσε τρόπον πρακτικόν, εἰς ἕνα πολύπλοκον θέμα καὶ ἔθεσεν εἰς μίαν ὁμαλὴν κίνησιν τοὺς περισσοτέρους λογαριασμούς. Νομίζω, ὅτι τὸ παράδειγμα αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ διὰ τὰς ἄλλας παγωμένας πιστώσεις. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω ὡς μίαν διασάφησιν, περὶ τῶν ὅσων προηγουμένως εἶχον λεχθῆ ἐπὶ τοῦ θέματος.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον.

§78Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, σκοπὸς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ταχυτέραν ρευστοποίησιν, ἢ μᾶλλον εἰς τὴν ρευστοποίησιν τῶν παγωμένων πιστώσεων. Συμφωνῶ μὲ τὸν σκοπόν, πιστεύω ὅμως, ὅτι ἡ καθιέρωσις ρήτρας δολλαρίου, διὰ τὰς ληξιπροθέσμους πιστώσεις, δὲν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἐπιδράσῃ ἀποτελεσματικῶς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἀπεναντίας, τὴν θεωροῦμεν ἀρκετὰ ἐπικίνδυνον. Ἡ Κυβέρνησις καθιερώνουσα τὴν ρήτραν τοῦ δολλαρίου, ἔστω πρὸς μίαν κατηγορίαν πιστώσεων, παραιτεῖται ἑνὸς τῶν βασικωτέρων ἰδιοτήτων τοῦ νομίσματος, δηλαδή, τοῦ μέτρου τῶν ἀξιῶν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς, δὲν δέχεται, ὅτι τὸν ρόλον τοῦ νομίσματος θὰ παίξῃ ἡ Ἑλληνικὴ δραχμή, ἀλλὰ εἰς τὴν θέσιν της τοποθετεῖ τὸ ξένον συνάλλαγμα, τὸ δολλάριον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, καὶ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ἰδιαιτέρως τὸ κείμενον αὐτὸ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, διότι εἶναι καὶ κατὰ πρόχειρον καὶ κατὰ περίεργον τρόπον συντεταγμένον, ἀναφέρει, π.χ., διὰ νὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα τῆς προχειρότητος, μὲ τὴν ὁποίαν εἶναι συντεταγμένη, μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ τί σημαίνει: «Ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνουσα προσπάθειαν ἀναδιοργανώσεως τοῦ πιστωτικοῦ ἐποικοδομήματος τῆς χώρας...» Πιστωτικὸν ἐποικοδόμημα εἶναι μία φράσις, τὴν ὁποίαν πρώτην φορὰν συναντῶ καὶ δὲν γνωρίζω ποία εἶναι ἡ σημασία της. Πιστωτικὸν ἐποικοδόμημα, φαντάζομαι, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὁ πιστωτικὸς μηχανισμός. Πράγματι τὸ πιστωτικὸν σύστημα τῆς χώρας, ἡ πιστωτικὴ πολιτικὴ εὑρίσκεται εἰς ἕνα δρόμον ἐσφαλμένον. Ὡς παράδειγμα θὰ πάρωμεν τὴν ἀνάλυσιν καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν καὶ αἴτιον αὐτῶν εἶναι ἡ δημιουργία τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1952, ὁπότε ἀνῆλθεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἔχομεν μίαν αὔξησιν τῶν πιστώσεων κατὰ 2.350 δισ., δηλαδή, κατὰ 43%. Ἀπὸ 5.328 ἐφθάσαμεν εἰς τὰ 7.900. Ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ γνωρίζετε, τὶ ἐπῆρεν ἡ Ἀγροτικὴ οἰκονομία; Ἐπῆρε μόνον 399 δισ., δηλαδή, ἀπὸ τὰ 2.350, ἐπῆρε τὸ 10%, ἡ δὲ αὔξησίς της εἶναι 21%. Ἀπεναντίας ἔχομεν ἕναν ὑπερδιπλασιασμὸν τῶν βιομηχανικῶν πιστώσεων. Αὐτὸ βεβαίως, ἀποτελεῖ μίαν ἀφορμήν, ἕνα λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον αἱ πιστώσεις παγώνουν, ὁ κακὸς τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον κατανέμονται καὶ πρὸς τοὺς διαφόρους κλάδους τῆς οἰκονομίας καὶ πρὸς τὰς διαφόρους οἰκονομικὰς μονάδας. Ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν παγωμένων πιστώσεων, πρέπει νὰ στραφῇ κυρίως πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Πολὺς λόγος ἔγινε διὰ τὸ ὕψος τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ὅταν ἐρχώμεθα δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἕνα πρόβλημα, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ποία εἶναι ἡ ὀξύτης καὶ ποία ἡ ἔκτασις αὐτοῦ τοῦ προβλήματος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς οὐδεμίαν ἀπὸ τὰς ἀπαντήσεις ποὺ ἔδωσε μέχρι σήμερον μᾶς εἶπε τὶ ἐννοεῖ, ὡς παγωμένας πιστώσεις καὶ ποία εἶναι ἡ ἔκτασις καὶ τὸ μέγεθός των. Ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι ἐγκαταλείπουσα μίαν ἀπὸ τὰς ἰδιότητας τοῦ νομίσματος, δὲν τὸ κάμνει διότι δὲν πιστεύει καὶ εἰς τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος, ἀλλὰ ὑπάρχουν τινές, ὑποστηρίζει, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν εἰς αὐτὴν καὶ ἐπωφελοῦνται τοῦ γεγονότος τούτου καὶ ἔτσι καρποῦνται τὴν διαφορὰν διὰ τῶν πιστώσεων, τὰς ὁποίας παίρνουν καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰς καθιστοῦν ληξιπροθέσμους, τὰς παγώνουν. Εἶναι δυνατόν, ὅμως, κύριοι βουλευταί, μία ὁμὰς κερδοσκόπων νὰ ἀνατρέψῃ τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος, ὥστε νὰ χαρακτηρίζεται ἡ πρᾶξις αὐτὴ ὡς ἐπικίνδυνος διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα; Ἡ σταθερότης τοῦ νομίσματος ἐξαρτᾶται ἀπὸ πραγματικὰ γεγονότα καὶ ἀπὸ ψυχολογικοὺς λόγους. Δὲν εἶναι δυνατὸν μία ὁμὰς ἀνθρώπων, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὔτε τὸ ἕνα, οὔτε τὸ ἄλλο, νὰ καταστῇ ἐπικίνδυνος διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Ἀπεναντίας, ἐπικίνδυνος διὰ τὸ νόμισμα, εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ρήτρας τοῦ δολλαρίου, δηλαδή, ἡ ἀναγνώρισις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ φθάσωμεν εἰς μίαν νέαν ὑποτίμησιν. Ἀλλὰ καὶ ἂν αὐτὸ τὸ δεχθῶμεν ὡς μίαν ἀπειλὴν διὰ τοὺς δανειζομένους, ὅπως εἰς τὸ μέλλον μὴ δημιουργοῦν νέας παγωμένας πιστώσεις καὶ καθυστεροῦν τὴν ἐξόφλησίν των, θὰ ἐβλέπαμεν ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τῶν στοιχείων, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῆς ρήτρας τοῦ δολλαρίου, δὲν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐμποδίσῃ νὰ πράξουν τοῦτο. Οἱ ἔχοντες παγωμένας πιστώσεις ἐπωφελοῦνται ἀπὸ τὴν συνεχῆ κατολίσθησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς. Αὐτὴ μετρᾶται, ὄχι βέβαια μὲ τὴν ἐπίσημον τιμὴν τοῦ δολλαρίου, ἀλλὰ μὲ ἄλλα μέσα, ὅπως ὁ τιμάριθμος. Ὁμιλεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι «ἡ ἐπελθοῦσα σταθεροποίησις τῆς οἰκονομίας εἰς ἐπίπεδον ὑψηλότερον παντὸς προηγουμένου καὶ ἡ ἐπιτευχθεῖσα καὶ διατηρουμένη νομισματικὴ σταθερότης, ἔχουν ἤδη εὐνοϊκῶς ἀνατρέψει τὴν μέχρι πρό τινος ὑφισταμένην δυσπιστίαν εἰς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς κάμψεως τῆς ροπῆς πρὸς ἐπένδυσιν εἰς χρυσὸν καὶ ἐκ τῆς ἀλματώδους καὶ ἀδιακόπου αὐξήσεως τῶν παρὰ ταῖς Τραπέζαις καταθέσεων». Θεωρεῖ τὴν μείωσιν τῆς ζητήσεως τῆς χρυσῆς λίρας, ὡς ἀπόδειξιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὡς γνωρίζομεν, πρὶν ἀπὸ δύο χρόνια, ἡ τιμὴ τῆς λίρας εἶχεν 180 δρχ. Σήμερον ἔχει 300 περίπου. Ἔχομεν μίαν αὔξησιν 60–70%.

§79Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὰ λέγετε σοβαρῶς αὐτὰ τὰ πράγματα; Κάμετε σύγκρισιν τῆς τιμῆς τῆς λίρας τῶν 180 δρχ.;

§80Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ συμπληρώσω. Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ὡς ἀπόδειξιν τῆς ὑπάρξεως νομισματικῆς σταθερότητος, τὴν μείωσιν τῆς ζητήσεως χρυσῶν λιρῶν, καὶ ἐπιχειρῶ νὰ εἴπω διὰ ποῖον λόγον ἐμειώθη ἡ ζήτησις τῶν χρυσῶν λιρῶν. Ἡ μείωσις τῆς ζητήσεως χρυσῶν λιρῶν, δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ κοινοῦ πρὸς τὴν δραχμήν, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ χρυσοῦ. Ἔχομεν μίαν ηὐξημένην προσφορὰν λιρῶν δι’ ἐπενδύσεις ὄχι παραγωγικάς, ἀλλὰ εἰς οἰκοδομάς. Αὐτὸς εἶναι ἕνας σταθεροποιητικὸς παράγων διὰ τὴν τιμὴν τῆς λίρας. Ἔχομεν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν μίαν ηὐξημένην ζήτησιν συναλλάγματος δι’ εἰσαγωγάς. Τὰ στοιχεῖα τοῦ τελευταίου ἑξαμήνου παρουσιάζουν μίαν καταπληκτικὴν αὔξησιν τῶν δαπανῶν δι’ εἰσαγωγάς. Τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1953, ἔχομεν 102 ἑκατομ. δολλάρια, ἐνῷ κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1954 ἔφθασαν 180 ἑκατομ. δολλάρια, ἔχομεν μίαν αὔξησιν 60%. Ἔχομεν ἑπομένως προσφορὰν λιρῶν διὰ τὰς χρηματοδοτήσεις εἰσαγωγῶν, καὶ εἰσαγωγῶν εἰς πολλὰς περιπτώσεις οὐχὶ εἰδῶν ἀναγκαίων διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Σᾶς ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς τὸν διπλασιασμὸν τῶν εἰσαγωγῶν αὐτοκινήτων, 6 ἑκατομμ. δολλάρια τὸ 1953 καὶ 13–14 ἑκατομμ. δολλάρια τὸ 1954. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ἐπίσης, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς λίρας διατηρεῖται εἰς ἐπίπεδον σταθερόν, εἰς τὸ ὕψος τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς δεικνύει ὅτι δὲν ἔχει σταματήσει τόσον ἡ ροπὴ τοῦ κοινοῦ πρὸς ἐπενδύσεις χρυσῶν λιρῶν, ἀπεναντίας ἡ ζήτησις ὑπάρχει καὶ ἡ ζήτησις αὐτὴ ἀπορροφᾷ τὴν ηὐξημένην προσφορὰν καὶ ἔτσι εἶναι δυνατὴ ἡ διατήρησις τῆς τιμῆς τῆς λίρας καὶ δὲν παρουσιάζεται περαιτέρω ὑποχώρησίς της. Ἡ Κυβέρνησις παρουσιάζει ὡς ἀπόδειξιν τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, τὴν αὔξησιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ κοινοῦ πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ τὴν ἁλματώδη αὔξησιν τῶν καταθέσεων. Πράγματι, παρουσιάζεται μία αὔξησις τῶν καταθέσεων. Τὸ 1953 κατὰ 1.008 ἑκατομμύρια, τὸ 1954 ἔγιναν 850 καὶ μεταξὺ τοῦ 1953–1954 γνωρίζομεν, ὅτι παρουσιάσθη μία σημαντικὴ μείωσις τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς. Ἑπομένως, ἔχομεν ἐπιβράδυνσιν τοῦ ρυθμοῦ αὐξήσεως τῶν καταθέσεων. Αὐτὸ ὅμως, δὲν δύναμαι νὰ τὸ χαρακτηρίσω ὡς ἐμπιστοσύνην τοῦ κοινοῦ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§81Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τὸ 1952 πόσαι ἦσαν;

§82Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἦσαν 1.008 ἑκατ., τὸ 1954 854 ἑκατ., τὸ 1952 δὲν ὑπῆρξεν αὔξησις τῶν καταθέσεων, διότι αἱ καταθέσεις ἐστρέφοντο καὶ ἐτοποθετοῦντο πρὸς τὴν χρυσῆν λίραν. Ἐκεῖνο ποὺ μᾶς δίδει αὔξησιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ κοινοῦ πρὸς τὸ νόμισμα, θὰ ἦτο ἡ αὔξησις τῶν καταθέσεων ταμιευτηρίου. Αἱ καταθέσεις τοῦ ταμιευτηρίου ἀνήρχοντο τὸ 1954 εἰς 6% τοῦ προπολεμικοῦ. Ἑπομένως, ὁ δείκτης ποὺ μᾶς ἐμφανίζει τὴν αὔξησιν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ κοινοῦ πρὸς τὸ νόμισμα εἶναι μᾶλλον ἀρνητικός. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος, δὲν ἐχρησιμοποίησεν ἕνα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ περισσότερον ἐνδεδειγμένον, τὴν ἐξέλιξιν τοῦ τιμαρίθμου. Ἔχομεν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου χονδρικῆς πωλήσεως τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1953 μέχρι σήμερον κατὰ 37%. Ὅταν μέσα σὲ διάστημα 20 μηνῶν, ἔχομεν μίαν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου κατὰ 37% καὶ ἀνάλογον μείωσιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς, κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι, ὑπάρχει νομισματικὴ σταθερότης. Καὶ πέραν τούτου, ὁ τιμάριθμος πρώτων ὑλῶν ὑψώθηκε κατὰ 50%. Διατί ἡ καθιέρωσις τῆς ρήτρας τοῦ δολλαρίου θὰ ἀποτελέσῃ ἀνησυχαστικὸν παράγοντα, εἰς τοὺς ἔχοντας παγωμένας πιστώσεις, ὅταν βλέπουν τὴν συνεχῆ κατολίσθησιν τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς ἡ ὁποία ἐκφράζεται διὰ τοῦ τιμαρίθμου καὶ ὄχι διὰ τῆς ἐπισήμου τιμῆς τοῦ δολλαρίου.

§83Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἰς τὸ θέμα ποὺ ἀναλύσατε ἤθελον μίαν ἐξήγησιν. Εἰς τὸ 1952 ὁ κόσμος ἐστρέφετο πρὸς τὴν ἀγορὰν τῆς λίρας, εἰς τὸ 1953 εἴχομεν αὔξησιν 1.008 ἑκατ. εἰς τὰς καταθέσεις καὶ τὸ 1953 850 ἑκατομμυρίων. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἀποδεικνύει, ὄχι ἔλλειψιν, ἀλλὰ διὰ πρώτην φορὰν στροφὴν τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ κοινοῦ πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελον μίαν ἐξήγησιν.

§84Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὅπως γνωρίζετε μέχρι τοῦ 1953 καὶ τὰ ταμειακὰ διαθέσιμα ἐτοποθετοῦντο εἰς χρυσᾶς λίρας λόγῳ τῶν ἀποτόμων διακυμάνσεων τῆς τιμῆς τῆς λίρας. Μετὰ τὴν ἀπότομον αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς χρυσῆς λίρας, δὲν ἔπαυσαν, οἱ μικροαποταμιευταί, νὰ στρέφωνται πρὸς τὴν χρυσῆν λίραν, διὰ τὴν ἐπένδυσιν τῆς ἀποταμιεύσεώς των. Ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας ὅμως, ἦτο σταθερὰ, διότι εἴχομεν μίαν σημαντικὴν προσφορὰν διὰ τὴν ἀγορὰν ἀκινήτων καὶ αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ εἴχομεν μίαν τεραστίαν διαρροὴν συναλλάγματος. Εἴχομεν πώλησιν χρυσῶν λιρῶν δι’ ἀγορὰν αὐτοκινήτων, ἢ ἄλλων εἰδῶν πολυτελείας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἀσφαλὴς δείκτης τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως ἑνὸς νομίσματος εἶναι ὁ τιμάριθμος, καὶ αὐτὸς παρουσιάζει ἄνοδον συνεχῶς καὶ δίδει τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς κερδοσκόπους, ὅπως τοὺς ἀποκαλεῖ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπωφελοῦνται τῆς περαιτέρω ὑποτιμήσεως.

§85Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὑποστηρίζετε σοβαρῶς, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀναπροσαρμογή, ὑποτίμησις τοῦ νομίσματος, ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου νὰ ὁρισθῇ ἀπὸ 15 εἰς 30 δραχμὰς, καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀντίκτυπος ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου; Ἐγὼ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι προεβλέπετο ἀπὸ ὅλους, ὅτι ὁ τιμάριθμος θὰ ἀνέλθῃ κατὰ 80% καὶ 90%.

§86Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἀσφαλῶς δὲν τὸ ὑποστηρίζω, ἀλλὰ ὑποστηρίζω, ὅτι ἀνῆλθε κατὰ 37% καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ νομισματικῆς σταθερότητος. Δὲν ὑποστηρίζω ὅτι μετὰ μίαν ὑποτίμησιν δὲν θὰ εἴχωμεν ὕψωσιν τιμαρίθμου.

§87Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Λέγετε ὅτι, ἡ ὕψωσις τοῦ τιμαρίθμου, ἡ ὁποία προεκλήθη ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἀποδεικνύει τὴν μὴ ὕπαρξιν σταθερότητος τῆς δραχμῆς. Ἐὰν ἡ δραχμὴ δὲν εἶχε χάσει τὴν ἐσωτερικήν της ἀξίαν καὶ δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ ὁρισθῇ τὸ δολλάριον εἰς τὰς 30 δραχμάς, οὐδεὶς θὰ ἔκαμνεν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς.

§88Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν συζητοῦμεν διὰ τὸ αἴτιον τῆς μειώσεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς, ἢ διὰ τὸ αἴτιον τῆς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Ἐδῶ συζητοῦμεν ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι νομισματικὴ σταθερότης. Ὅπως προβλέπω, ἡ περαιτέρω ἐξέλιξις, ἐὰν κρίνῃ κανεὶς ἀπὸ τὴν συνεχῆ κατολίσθησιν τῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς θὰ εἶναι ἀνάλογος τῆς σημερινῆς, ἴσως μάλιστα ὀξυτέρα, ἰδίως ὅταν πραγματοποιηθοῦν μέτρα τινά, ὅπως τὰ περὶ περιορισμῶν εἰς τὰς εἰσαγωγάς. Τότε θὰ ἔχωμεν ἀμεσώτερον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν τιμῶν καὶ μεγαλυτέραν κατολίσθησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῆς δραχμῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ λέγει, ὅτι πιστεύει εἰς τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, εἰσάγει καὶ νομοσχέδιον, διὰ νὰ τὴν προστατεύσῃ ἀπὸ τὴν κερδοσκοπίαν ὡρισμένης κατηγορίας πιστοληπτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακροῦ δυσπιστοῦν πρὸς τὴν δραχμήν. Ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠμπορεῖ μὲ ἕνα τοιοῦτον μέτρον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ὀρθῶς εἶπε καὶ ὁ κ. Καψάλης, ὅτι κάθε κατηγορία παγωμένων πιστώσεων εἶναι καὶ μία περίπτωσις. Ὅσαι εἶναι περιπτώσεις τόσαι λύσεις ἐδόθησαν μέχρι σήμερον εἰς τὸ ζήτημα τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ τῶν πιστώσεων τῆς Κ.Ε.Δ. καὶ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Δὲν ἠμποροῦμεν δι’ ἑνὸς γενικοῦ μέτρου νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἕνα τόσον μέγα θέμα, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἐπικίνδυνος κατάστασις. Καὶ σήμερον καὶ εἰς τὸ μέλλον, πρέπει διὰ κάθε ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν νὰ προσέξωμεν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἀναπτυχθῇ καὶ θὰ κινηθῇ. Βεβαίως, ὑπάρχει καὶ ἡ κατηγορία αὐτή, τῶν πιστοληπτῶν, ὑπάρχουν καὶ οἱ κερδοσκόποι, ἀλλὰ διὰ μέτρων γενικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πλήσσεται ὁλόκληρος ὁ παραγωγικὸς κόσμος. Ἀνεφέρθη ἡ περίπτωσις τῶν παγωμένων πιστώσεων Παπαγεωργίου καὶ ἄλλων τοῦ Βόλου. Σύσσωμος ὁ Βόλος ἐζήτησε τὴν χορήγησιν νέων δανείων. Ὅλοι σήμερον ἀδυνατοῦν νὰ συζητήσουν δι’ ἐξόφλησιν πιστώσεων. Μετὰ μίαν πτώχευσιν, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν. Πῶς ἡ καθιέρωσις τῆς ρήτρας θὰ διευκολύνῃ εἰς τὴν πληρωμὴν αὐτῶν τῶν πιστώσεων; Γενικῶς, τὸ μέτρον δὲν ἀποτελεῖ ἀσφάλειαν διὰ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων. Νομίζομεν ὅτι, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα καὶ μέτρα σοβαρά, συστηματικὰ καὶ μελετημένα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς πράγματι σοβαροῦ προβλήματος, ἀλλὰ δὲν δύναται, δι’ ἑνὸς γενικοῦ μέτρου αὐτῆς τῆς φύσεως, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἐπιτυχῶς.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔχω νὰ δηλώσω, ὅτι κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸ νομοσχέδιον. Βέβαια δὲν πιστεύω ὅτι θὰ ἴδωμεν καὶ ἄλλας εὐκλεεῖς ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας εἰς τὰ καλὰ καθούμενα μία Κυβέρνησις θὰ διχοτομήσῃ τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Ἡ 9η Ἀπριλίου 1953 εἶναι πλέον ἕνα παρελθόν, χωρὶς ἐπαύριον καὶ χωρὶς συνέχεια. Ἐὰν τὸ 1931 ἐγένετο ἡ δραχμοποίησις τὴν ὁποίαν ἐπρόβαλαν μερικοὶ συνάδελφοι, αὕτη ὑπῆρξε προϊὸν ἀνάγκης, βίας, ἔλαβε τότε χώραν ἀληθὴς σεισμός, λιμός, καταποντισμός. Δηλαδὴ δὲν ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ πράγματα ἐναντίον τῆς θελήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Προηγήθη ἡ παγκόσμιος κρίσις, πραγματικὸς σεισμός. Προηγήθη ἡ πτῶσις τῆς Ἀγγλικῆς λίρας ἀληθινὸς κατακλυσμός. Καὶ ἀπότοκα τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως ὑπῆρξαν τὰ μέτρα τῆς δραχμοποιήσεως, εἰς τὰ ὁποῖα ἐσύρθη, δὲν ἐβάδισεν ἡ τότε Κυβέρνησις. Πιστεύω λοιπόν, ὅτι δὲν θὰ ἐπαναλάβωμεν τὸ λαμπερὸν φαινόμενον τῆς 9ης Ἀπριλίου. Ἐν τούτοις ὅμως, δὲν πειράζει νὰ ὑπάρχῃ κοντὰ στὴν ἁγιαστοῦρα καὶ ἡ γάτα νὰ ὑπάρχῃ ὁ φόβος, ὅτι οἱ ὀφείλοντες θὰ πληρώσουν ὁπωσδήποτε εἰς ἓν νόμισμα σταθερόν, τὸ δολλάριον. Δυστυχῶς, δὲν ζῶμεν εἰς τοὺς παλαιοὺς καλοὺς χρόνους, ὁπότε κανεὶς ὑπερήφανα ἔλεγε: Μοῦ χρεωστοῦν καὶ δὲν χρεωστῶ. Εἰς τὰς χαλεπὰς ἡμέρας μας πολλοὶ ἦσαν οἱ εὐτυχεῖς ποὺ εἰμποροῦσαν νὰ εἴπουν: Χρεωστῶ καὶ δὲν μοῦ χρεωστοῦν. Ὑπάρχουν αἱ ψυχολογίαι τοῦ σπεύδοντος νὰ δημιουργήσῃ χρέος. Καὶ ἑπομένως, ἀπέναντι αὐτῶν στέκει ἡ γάτα τοῦ δολλαρίου, τὴν ὁποίαν καθιερώνει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἄλλως τε τὸ εἶχεν εἰσηγηθῆ καὶ ὁ Βαρβαρέσος καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν πάρα πέρα, ὑπεράνω τῶν θεωριῶν περὶ σταθερότητος τοῦ νομίσματος καὶ νὰ καθιερώσωμεν καὶ διὰ τὰ ἰδιωτικὰ δάνεια τὸν χρυσὸν καὶ τὸ δολλάριον. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔγινε λόγος, περὶ τῶν παγωμένων πιστώσεων, ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη πλευρά. Ὑπάρχουν δηλαδή, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν ἓν ποσὸν δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίησαν ἐντὸς τῆς χώρας ὄχι εἰς μηχανικὰς ἐγκαταστάσεις, ὄχι εἰς προμηθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ λαμπροὶ καλοπληρωταὶ καὶ οἱ ὁποῖοι μίαν πρωΐαν μετὰ τὴν περιλάλητον «ἀναπροσαρμογήν» εὑρέθησαν νὰ χρεωστοῦν διπλάσια ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔλαβον. Ἔχω, π.χ. ὑπ’ ὄψει μου τοὺς διευθυντὰς τοῦ ξενοδοχείου «Μεντιτεράνεα» τῆς Θεσσαλονίκης ὅπου, ὅποτε περνῶ μοῦ ἐπαναλαμβάνουν τὸ παράπονο, τὴν ἰδίαν ἱστορίαν. Ἐπήραμεν 50–60 περίπου ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἐκάμαμεν ἐπισκευὰς τοῦ ρημαγμένου ἀπὸ τοὺς πολέμους κτιρίου, κανένα μηχάνημα δὲν ἐφέραμεν ἀπ’ ἔξω, τίποτε δὲν εἰσηγάγομεν εἰς συνάλλαγμα ἀπ’ ἔξω, ἐπληρώσαμεν 250.000.000 καὶ τώρα χρεωστοῦμεν 1.200.000.000. Διότι ἦτο ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου. Καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο σωστὸν καὶ δίκαιον νὰ ληφθῇ κάποιον μέτρον ὑπὲρ τῶν καλοπίστων αὐτῶν ὀφειλετῶν, οἱ ὁποῖοι δραχμὰς ἔλαβον, δραχμὰς πληρώνουν, ἀλλά, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν ὅτι θεωρητικῶς ἔλαβαν δολλάρια. Ἐνθυμοῦμαι καὶ μίαν ἄλλην περίπτωσιν τῶν καπνεμπόρων τῶν ὁποίων τὰ καπνά, νομίζω τοῦ 1948 καὶ 1949, δὲν εἶχον πωληθῆ καὶ εἶδον ἀντίγραφον ἀναφορᾶς ὑποβληθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, νομίζω, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀναφέρουν τὰ βάρη, μὲ τὰ ὁποῖα ἐπεβαρύνθησαν τὰ καπνά των, βάρη πράγματι τρομερά, βάρη κυριολεκτικῶς ληστρικά. Καὶ εἶναι ἐντροπὴ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ ὑπάρχουν ἱδρύματα λεγόμενα τραπεζιτικά, τὰ ὁποῖα συναγωνίζονται τὸν Σάϋλωκ τοῦ Σαίξπηρ. Ἀναφέρουν τόκους ἐπὶ τόκῳ, προμηθείας ἀνανεώσεις ἀνὰ δίμηνον τῶν γραμματίων καὶ ἐπ’ αὐτῶν τόκον 40–50%. Τὰ καπνὰ ἐφέτος ἐπωλήθησαν, ἀλλὰ χάρις εἰς τὴν ἀλχημείαν αὐτὴν τὴν τοκογλυφικήν, χάρις εἰς τὸν νέον λογαριασμὸν τοῦ Χαντζῆ μιὰ στὸ λάδι, μιὰ στὸ ξύδι, πέντε στὸ λαδόξυδο, οἱ ἄνθρωποι ἐπλήρωσαν καὶ πληρώνουν, ἀλλὰ βέβαια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοφλήσουν ὑπερδιπλασιασμένα τὰ χρέη, τὰ ὁποῖα ἴσως χαρακτηρίζονται «παγωμέναι πιστώσεις». Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας τὰς πραγματικῶς παγωμένας πιστώσεις, νομίζω ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ κάποτε σοβαρώτερον. Ἐπὶ χρόνια γίνεται διαρκῶς λόγος περὶ αὐτῶν, κατὰ τρόπον ἀόριστον καὶ ἀκαθόριστον, ὁ ὁποῖος τὸ μόνον καλὸν ἔχει νὰ δίδῃ ὅπλα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπονομεύουν τὸν τόπον. Ἐὰν ὑπῆρξαν εὐθῦναι, νὰ γίνῃ ἐξέτασις καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις, διότι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἐδόθησαν δάνεια, ὡσὰν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὰ διεχειρίζοντο καὶ τὰ ἐχορήγουν ἦσαν τυφλοὶ τὰ τ’ ὦτα τόν τε νοῦν. Ἐνθυμοῦμαι δὲ εἰς τὴν Κομοτινὴν εἶδα τοὺς τοίχους ἑνὸς καταρρέοντος κτιρίου, ἑνὸς ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον, κατερειπώνεται. Ἔδωκαν δάνειον εἰς ἕνα ὁ ὁποῖος ἐπώλει καυσόξυλα νὰ ἱδρύσῃ ἐργοστάσιον πολυτελοῦς ξυλείας, παρκέττων, ποὺ δὲν εἶχεν ἰδέαν καὶ εἰς τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπῆρχε καθόλου ἡ πρώτη ὕλη. Ἀλλά, ἐρωτᾶται, αὐτοὶ ποὺ ἔδωσαν τὰ δάνεια αὐτὰ πρέπει νὰ ἐπαναπαύωνται εἰς τὰς δάφνας των, ἢ πρέπει νὰ παρασημοφορηθοῦν μήπως; Εἶναι καιρὸς νομίζω, καὶ πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐξ ἀρχῆς βασικὴ ἐπανεξέτασις ὅλων τῶν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον χορηγηθέντων δανείων καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις, ἐφ’ ὅσον συντρέχουν λόγοι. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς εἶπεν ὅτι θὰ προσκομίσῃ πλήρη στοιχεῖα. Εἶμαι σύμφωνος καὶ ἀναμένομεν τὰ στοιχεῖα αὐτά, διὰ νὰ ἀποδοθοῦν τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι, καὶ διὰ νὰ καταλογισθοῦν εὐθῦναι ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν καὶ νὰ ἀναγνωρισθοῦν δικαιολογίαι ἐκεῖ ὅπου πράγματι ὑφίστανται. Πάντως, νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ νόμοι καὶ οἱ προφῆται κρέμανται εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Πληροφοροῦμαι, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρόν, δὲν ἐχορηγήθησαν πιστώσεις παγωμέναι. Ἀλλά, εὑρέθη ἡ μέθοδος τῆς χορηγήσεως κεφαλαίων κινήσεως, εἰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις καὶ μάλιστα ἐπισφαλεῖς. Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει νὰ ὁπλισθῇ μὲ πραγματικὸν φραγγέλιον. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται νὰ διεκδικήσῃ τίτλους πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, διότι εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὑπῆρχεν ἕνας Ὑποδιοικητὴς ὁ κ. Γρηγορίου, ἕνας βράχος ἐντιμότητος καὶ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις πρὸ ἡμερῶν, δι’ εἰδικοῦ νόμου ἐξεδίωξεν. Ὅταν λοιπόν, τοιοῦτοι ἄνθρωποι ἀντὶ νὰ βραβεύωνται διώκωνται, τότε νομίζω, ὅτι οὐδεμία θεραπεία τοῦ κακοῦ, δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὀφείλω, κύριοι συνάδελφοι, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ κάμω τὴν διευκρίνισιν, ὅτι δὲν ἀντιτίθεμαι ἐναντίον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ ὅτι θὰ τὸ ψηφίσω. Νομίζω, ὅμως, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, κακῶς ἐτοποθετήθη τὸ θέμα. Διότι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, ὡς ἓν νομοσχέδιον δευτερεῦον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφράζῃ τὴν νέαν κυβερνητικὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, διότι οὐσιαστικῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὸ νὰ μὴ γίνεται, ἐν περιπτώσει νέας ὑποτιμήσεως ἡ ἀπαράδεκτος ἐκμετάλλευσις τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, ἀπὸ ὡρισμένους ἐξύπνους ἢ ἐπιτηδείους. Νομίζω, ὅτι ἀπετέλεσε χονδρὸ σφάλμα, τὸ ὅτι ἐπεχειρήθη νὰ ἐμφανισθῇ ὡς προάγον τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Ὁ ἀξιότιμος κ. Τζατζάνης, ἀνέπτυξεν ἐκτενέστερον τὸ θέμα, διὰ τοῦτο δὲν ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν κρατεῖται ἡ νομισματικὴ σταθερότης, οὔτε ἐξασφαλίζεται ἡ πίστις τοῦ κοινοῦ πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, μὲ τοιαῦτα νομοθετήματα, ἀλλὰ κρατεῖται, ὅταν καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις ἐπετύγχανε νὰ ἔχῃ σταθερὸν τιμάριθμον. Μόνον ὁ σταθερὸς τιμάριθμος, κύριοι συνάδελφοι, καὶ παραλλήλως εἰς τὴν Ἑλλάδα, λόγῳ τῶν ἰδιαιτέρων τοπικῶν συνθηκῶν, ἡ σταθερὰ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας εἶναι δυνατόν, νὰ διατηρήσουν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ κόσμου πρὸς τὸν ἐθνικόν μας νόμισμα. Ἐπιπροσθέτως, ἡ ἀναπροσαρμογὴ, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν, διὰ λόγους ἀρχῆς, θὰ τολμήσω νὰ εἴπω, ἀποτελεῖ ἄρνησιν τῆς ἰδίας τῆς νομισματικῆς σταθερότητος καὶ τὴν κλονίζει θανασίμως καὶ ὅταν ἀκόμη ὑπάρχῃ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, τοῦ λαοῦ μας. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι δυνατόν, ἐνδεχομένως, νὰ θέλωμεν νὰ παίζωμεν μὲ τὰς λέξεις, καὶ εἴπομεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐξυπηρετεῖ μίαν γενικωτέραν προσπάθειαν εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ σταθεροποιητικὸν παράγοντα τῆς οἰκονομίας, ἔν τινι μέτρῳ, εἰς οὐδεμίαν, ὅμως, περίπτωσιν, εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι προάγει τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται τὸ νομοθέτημα, εἶναι εἰς περίπτωσιν μελλοντικῆς ὑποτιμήσεως, νὰ μὴ ὑπάρξουν οἱ ἐκ ταύτης ὠφελούμενοι ἢ νὰ μειωθοῦν. Ὅταν λοιπόν, προϋποθέτωμεν τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ νομίσματος, διὰ νὰ ἰσχύσῃ αὐτὸς ὁ κἄπως εὐεργετικὸς παράγων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ νομισματικῆς σταθερότητος; Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ παρατήρησις, εἶχε τὴν θέσιν της νομίζω, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ νέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ ἔκαμε καὶ κριτικήν, κατὰ τρόπον πρωτότυπον, τῆς μέχρι σήμερον ἀσκηθείσης πολιτικῆς καὶ ὑπὸ τοῦ προκατόχου του, ὁ ὁποῖος ἀνήκει φυσικὰ εἰς τὴν αὐτὴν Κυβέρνησιν, ἀνέμενα, ὅτι θὰ ἐνεφάνιζεν ἄλλο νομοθέτημα πρὶν ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς βασικὸν νομοθέτημα, ἐν ὄψει τῆς ἀσκουμένης οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Βεβαίως δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ νομοθέτημα δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Βεβαίως εἶναι καλύτερον νὰ ὑπάρχῃ τὸ νομοθέτημα αὐτό, διότι ἐὰν ἐπέλθῃ, ὃ μὴ γένοιτο, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Συναγερμοῦ, καὶ δευτέρα νομισματικὴ ἀναπροσαρμογὴ, δὲν θὰ ἔχωμεν τοὐλάχιστον, τοὺς ὠφεληθέντας, ὅπως τὴν πρώτην φοράν. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εὔλογον ἦτο ἓν ἐρώτημα τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ζίγδη, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι, διὰ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔχει συνέχειαν καὶ συνέπειαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ διεκδικήσῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, στοιχειῶδες θὰ ἦτο νὰ ἔλθῃ τὸ νομοθέτημα πρὸ τῆς πρώτης ἀναπροσαρμογῆς, διότι τότε θὰ εἶχεν ἀξίαν. Ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ φέρει πρωθυστέρως, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς δευτέρας διετίας, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς πρώτης διετίας, διὰ νὰ εἶναι χρήσιμον. Διότι καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ψυχολογικῆς, ἐν ὄψει τῆς προσπαθείας τῆς διατηρήσεως τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, νομίζω, ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ κακὸν ἔκαμε, διότι ἡ ἀρχή τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ προϋπόθεσις τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ ἑπομένως ἡ ἔλλειψις ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἔγιναν καὶ ἄλλαι ἀξιόλογοι παρατηρήσεις ἀπὸ προλαλήσαντας ρήτορας εἰς τὰ λεπτομερειακὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου. Ἀναντιρρήτως καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην τὸ νομοθέτημα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο περισσότερον πλῆρες καὶ περισσότερον μελετημένον. Εὔχομαι καὶ ἐλπίζω νὰ μὴ παραστῇ ἀνάγκη οὔτε ὁ παρὼν ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, οὔτε κανεὶς ἐκ τῶν διαδόχων του νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ, εἰς ἣν περίπτωσιν ὅμως τοῦτο ἤθελεν ἐφαρμοσθῆ, ἀναντιρρήτως θὰ ὑπάρξουν ὡρισμέναι ἀμφισβητήσεις λόγῳ τῆς πολὺ γενικῆς καὶ τῆς πολὺ περιληπτικῆς διατυπώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπὸ τὴν σημερινήν του μορφήν. Τοῦτο, ὅμως, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον σπουδαίας κριτικῆς, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν ἐπιθυμῶ, ἐν ὄψει αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος, νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν γενικωτέραν συζήτησιν τῶν τραπεζιτικῶν πιστώσεων καὶ εἰδικώτερον τῶν παγωμένων πιστώσεων, ὅπως ἔχουν ἀποκληθῆ αὗται. Νομίζω, ὅμως, ὅτι χρήσιμον εἶναι νὰ κάμωμεν ὡρισμένας βασικὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ διευκολύνουν τὴν τοποθέτησιν τοῦ θέματος. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τραπεζιτικῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐν συνεχείᾳ ἔχουν καταλήξει εἰς παγωμένας πιστώσεις, ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἡμερομηνία τῆς χορηγήσεως τῆς πιστώσεως. Εἰς τοῦτο εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, διότι ὁ χορηγῶν τὴν πίστωσιν ἔχει πάντοτε τὴν εὐθύνην μέχρις ἀκόμη καὶ τῆς ἀνωτέρας βίας ἢ τοῦ τυχαίου γεγονότος, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν μεταγενεστέρως νὰ ἐπέλθῃ. Κατὰ συνέπειαν ὁ χορηγῶν τὴν πίστωσιν πρέπει νὰ κριθῇ διὰ τὰ ὅσα μέχρι σήμερον ἔχουν γίνει εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πρέπει πάλιν νὰ γίνῃ μία δευτέρα διάκρισις. Κανονικὰ εἰς οἱονδήποτε Κράτος τοῦ κόσμου ἡ χορήγησις τῶν πιστώσεων εἶναι θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Τραπεζῶν. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πρέπει καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐν συνεχείᾳ κακοτύχησαν καὶ ἔγιναν παγωμέναι, ὅπου ἐδόθησαν τοιαῦται πιστώσεις, πρέπει νὰ ἐλεγχθοῦν αἱ Τράπεζαι κατὰ πρῶτον λόγον, αἱ ὁποῖαι τὰς ἐχορήγησαν. Καὶ ἡ προσπάθεια καλλιτερεύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Τραπεζικοῦ συστήματος, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀποτελῇ παγίαν κατεύθυνσιν πάσης Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εὑρίσκει τὴν δικαίωσίν της. Διότι ὅταν εἰς τὸν τόπον μας δὲν ἀποκτήσωμεν ὑγιὲς τραπεζικὸν σύστημα, δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν αἱ Τράπεζαι δὲν λειτουργοῦν κανονικῶς, παρὰ νὰ συμβαίνουν παρόμοια γεγονότα, ὅπως αὐτὰ τὰ ὁποῖα συνέβησαν μὲ τὰς παγωμένας πιστώσεις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἀκολουθήσῃ ὀρθὴν πολιτικὴν εἰς τὸ τραπεζικὸν θέμα, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἄλλης ὥρας θέμα, ἄλλης ὥρας συζήτησιν, νομίζω πάντως, ὅτι περιληπτικῶς μπορεῖ νὰ πῇ κανείς, ὅτι μᾶλλον δυναμίτην ἔδεσεν εἰς τὰ θεμέλια τοῦ Τραπεζικοῦ οἰκοδομήματος, παρὰ προσεπάθησε νὰ τὸ ἀνοικοδομήσῃ καὶ νὰ τὸ ἀναδιαρθρώσῃ ἐπὶ ὑγιῶν βάσεων. Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις ἔχει χρέος, ἐν ὄψει αὐτοῦ τοῦ γενικοῦ θέματος, νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ βάθος τὴν σωστὴν λειτουργίαν τῶν ἐμπορικῶν Τραπεζῶν καὶ τὸν σωστὸν ἔλεγχον ἀπὸ τὴν ἐκδοτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία εἰς οἰκονομίαν κατευθυνομένην, ὅπως ἡ ἰδική μας, ἔχει τὴν εὐθύνην τοῦ ἐλέγχου. Ἀλλὰ εἰς τὸν τόπον μας συμβαίνει καὶ ἕνα ἄλλο περίεργον. Αἱ πιστώσεις δὲν χορηγοῦνται πάντοτε ὑπ’ εὐθύνην μόνον τῶν Τραπεζῶν, ὅπως συμβαίνει παντοῦ εἰς τὸν κόσμον, ἀλλὰ χορηγοῦνται ἐνίοτε καὶ ὑπὸ Κυβερνητικὴν εὐθύνην, διότι αἱ πιστώσεις, τὰς ὁποίας ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ χορηγεῖ, εἶναι πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται ὑπὸ τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, τῶν ὑπουργῶν δηλαδή, τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι μετέχουν καὶ οἱ ὁποῖοι προεδρεύουν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ τὸ θέμα τοῦτο πρέπει νὰ ὁμολογήσετε, ὅτι εἶναι ἰδιαιτέρως λεπτόν, ἐν ὄψει τῆς δημιουργηθείσης εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἀδυναμίας πληρωμῆς τῶν χρημάτων, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν προηγουμένως νὰ διακόψω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνέφερε μίαν περίπτωσιν χρηματοδοτήσεως ἰδιωτικῆς ἢ δύο ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσω ποῖαι ἦσαν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταί. Ἔλαβα τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν πάντοτε κατὰ καιροὺς λαμβάνω ὁσάκις κατὰ τὴν κακὴν συνήθειαν, τὴν ὁποίαν ἔχω, ἀνακινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τέτοια θέματα. Θὰ ξαναείπω καὶ πάλιν κάτι, τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἔχω τονίσει. Ἐνόσῳ ἐξυπηρετοῦνται Ἕλληνες πολῖται ἀπὸ Τραπέζας ἐν ὄψει, ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς κοινωνικῆς λειτουργίας τῶν ἐμπορικῶν Τραπεζῶν, βεβαίως δὲν ἔχει κανεὶς τὴν ἀπαίτησιν νὰ ζητήσῃ στοιχεῖα περὶ τῶν χρηματοδοτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως αἱ χρηματοδοτήσεις αὐταὶ ἐξέλθουν τῶν πλαισίων τῶν συνήθων τραπεζιτικῶν χρηματοδοτήσεων καὶ εἴτε ἐπιβληθοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἴτε χορηγηθοῦν ἀπὸ ἕνα τρίτον Ὀργανισμόν, ὅπως εἶναι ἡ Τράπεζα τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἔχει δημιουργηθῆ διὰ νὰ χρηματοδοτῇ τὸν κ. Μποδοσάκην ἢ τὸν οἱονδήποτε Ἕλληνα βιομήχανον, ἀλλὰ ἔχει δημιουργηθῆ διὰ νὰ ἱκανοποιῇ ὡρισμένας ἀνάγκας τῶν Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν διὰ μίαν προκαταβολὴν μισθοῦ ἢ δι’ ἕνα γραμμάτιον ἢ ἕνα δάνειον εἰς περίπτωσιν ἐπειγούσης ἀνάγκης, ὅταν συμβαίνῃ κάτι τὸ ἀπολύτως ἐξαιρετικὸν καὶ ἀσύνηθες, νομίζω, ὅτι ὑποχρέωσις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐθύνην ἢ ἐν τῇ οὐσίᾳ τὴν ἀναλαμβάνουν διὰ τῆς ἀνοχῆς των, εἶναι νὰ ἀποδέχωνται τὴν δημοσίαν συζήτησιν καὶ νὰ δίδουν καὶ εἰς τὴν δημοσιότητα τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος —καὶ τοῦτο, τὸ ὁποῖον λέγω δὲν ἀναφέρεται μόνον εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀναφέρεται καὶ εἰς τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον σχηματισθῆ κομματικῶς καὶ εἰς τὰς ὁποίας συμμετεῖχε καὶ τὸ ἰδικόν μου κόμμα— εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι ἐὰν αἱ ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς εἶχον δημοσιότητα, ὅπως ἐπανειλημμένως εἶχε καὶ ἀπὸ ἐμένα καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους ζητηθῆ, πολλαὶ ἐκ τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπάγωσαν, δὲν θὰ εἶχον δοθῆ. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ὅτι εἶναι καιρὸς ὅταν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ φέρῃ στοιχεῖα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ τὰς πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν καὶ ἐπάγωσαν, νὰ γίνῃ μία σοβαρὰ καὶ ψύχραιμος κριτικὴ τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία κατὰ τὸ παρελθὸν ἔχει δημιουργηθῆ, ὥστε νὰ ἀποφευχθοῦν μελλοντικῶς ὡρισμένα ἄτοπα, τὰ ὁποῖα ὄντως ἐσημειώθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρόθεσίς μου αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι νὰ κάμω Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας κάμνω, στρέφονται βεβαίως κατὰ κύριον λόγον ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι στρέφονται μερικῶς τοὐλάχιστον καὶ ἐναντίον σφαλμάτων παρομοίων τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ θέμα τῶν τραπεζικῶν πιστώσεων γενικώτερον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ πρέπει κάποτε νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς πολλὰς λεπτομερείας, θὰ εἴπω ὅμως κάτι πολὺ ἁπλό. Ἡ Κυβέρνησις, φέρ’ εἰπεῖν, προσφάτως καὶ παλαιότερον καὶ ἴσως καὶ παλαιότεραι Κυβερνήσεις εἰς τὸ παρελθὸν, ἐξήγγειλε μὲ μεγάλα λόγια καὶ μὲ βαθεῖαν ἱκανοποίησιν μείωσιν τοῦ τόκου κατὰ 2% καὶ ἔτσι ὁ ἐπίσημος τόκος φθάνει εἰς ἀνεκτά, ἂς εἴπωμεν, ἐπίπεδα. Τί ἀξίαν ἔχει ὁ ἐπίσημος τόκος, ὅταν χρήματα μὲ τὸν ἐπίσημον τόκον δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀγοράν. Ἀντιθέτως ἡ μείωσις τοῦ ἐπισήμου τόκου εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ συνθήκας ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ διὰ τοὺς ἀτυχεῖς καὶ τοὺς ἀδυνάτους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ πάρουν καθόλου πιστώσεις ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Αὐτὸ τὸ λέγω διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον μεγάλο εἶναι τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως τραπεζιτικῶν πιστώσεων καὶ διὰ νὰ ἐπαναλάβω καὶ διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα τοιοῦτον θέμα νὰ μὴ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ νὰ τεθοῦν ὡρισμέναι βασικαὶ κατευθυντήριοι γραμμαί, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει μελλοντικῶς νὰ ἀκολουθηθοῦν. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐδανείσθη αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα κατήντησαν ἐν συνεχείᾳ παγωμένα, θὰ γελάσῃ εἰρωνικῶς ὅταν θὰ δῆ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι γνωρίζει, ὅτι ἐὰν θέλῃ ὁ Θεὸς καὶ δὲν μᾶς ἐπιφυλλάσσεται ἄλλη συμφορὰ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον, δὲν θὰ γίνῃ ἄλλη νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή, ἀφοῦ αὐτὴ ποὺ ἔγινεν ἦτο ὑπερυποτίμησις, ὑπεραναπροσαρμογή. Θὰ τοῦ ἀρκέσῃ τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἀπὸ τὴν αὐτόματον μείωσιν τῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς λόγω τῆς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου καὶ θὰ τοῦ ἀρκέσῃ ἀκόμη τὸ γεγονός, ὅτι κατορθώνει αὐτὸς ἀκόμη ἐπιτηδείως μὲ τὸν τρόπον ποὺ γνωρίζει νὰ χρηματοδοτῆται εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ἡ οἰκονομία ἀσφυκτιᾷ καὶ στενάζει. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ). Κατὰ συνέπειαν, ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ὁδηγοῦν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν βλάπτει τὸ νομοθέτημα. Δὲν θέτει ὅμως, ἀσφαλῶς, διὰ τοῦ νομοθετήματος τούτου, ὁ κ. ὑπουργὸς, τὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ νομοσχέδιον χωρὶς καμμίαν σκοπιμότητα, ἐὰν δὲν ἀκολουθηθῆ ἡ ὀρθὴ πολιτικὴ εἰς τὸ γενικώτερον θέμα τῆς χορηγήσεως τῶν τραπεζικῶν πιστώσεων. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἀναμένομεν τὴν ἐκδήλωσιν τῶν Κυβερνητικῶν μέτρων, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ τὰ κρίνωμεν καὶ νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας. (Χειροκροτήματα).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Ἐὰν ἐπιμένουν, οἱ ὑποβαλόντες τὴν ἔνστασιν, θὰ ἀναγνωσθῇ ὁ κατάλογος τῶν κ.κ. βουλευτῶν, πρὸς διαπίστωσιν τῆς ὑπάρξεως ἢ μὴ ἀπαρτίας.

§94Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀποσύρομεν τὴν ἔνστασιν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδηλώθη ὅτι ἀποσύρεται ἡ ἔνστασις καὶ προχωροῦμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§96Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον πολιτεύεται ἡ Ἀντιπολίτευσις, φαίνεται ἐκ πολλῶν σημείων. Μᾶς εἶπε προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος κ. Μητσοτάκης, ὅτι πρέπει νὰ ἐλέγχωνται αἱ Τράπεζαι, ὅταν δίδουν πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι καταλήγουν εἰς παγωμένας. Πράγματι, πρέπει νὰ ἐλέγχωνται. Ἀλλὰ μέχρι τοῦ 1952 τὰς παγωμένας πιστώσεις ἔδιδε μόνον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ποῦ νὰ εὕρωμεν τώρα τὸν κ. Κωστόπουλον ποὺ τὰς ἔδιδε, διὰ νὰ τὸν ἐλέγξωμεν; Ὅταν ἐξεδιώχθη ὁ κ. Κωστόπουλος, ἀντικατεστάθη ὑπὸ τοῦ κ. Ἠλιάσκου, καὶ λέγω ἐξεδιώχθη διότι ἔδιδε τὰ λεπτὰ τῆς Τραπέζης εἰς ἀναξιοχρέους ἀνθρώπους.

§97Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Παρῃτήθη ὁ κ. Κωστόπουλος.

§98Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Πάντως αὐτὸς ἦτο ἐκεῖνον τὸν καιρό, ὁ ὁποῖος ἔδιδε τὰς παγωμένας πιστώσεις ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Προτείνει ὁ κ. Μητσοτάκης νὰ ἐλεγχθῇ. Ἀλλὰ ὡς ἰδιώτην πλέον, ποῖος θὰ τὸν ἐλέγξῃ; Τὸ Κέντρον ὅμως τὸν κρατοῦσε, καὶ τώρα προτείνει δῆθεν ἔλεγχον. Αὐτό, τὸ ὁποῖον προκύπτει, ἀπὸ ὅτι ἠκούσαμεν, εἶναι, ὅτι ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἔδωσε περὶ τὰ 180 ἑκατομ. δραχμῶν εἰς παγωμένας πιστώσεις, ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἦσαν 12 ἑκατ. δολλάρια. Ἐν τῷ μεταξὺ ηὐξήθησαν κατὰ 141 ἑκατομ., ἀπὸ τόκους ὑπερημερίας, ἀπὸ πρόστιμα κλπ., καὶ ἔγιναν 321 ἑκατ. Πλὴν ὅμως, ἰσοδυναμοῦν πρὸς 10½ ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἑπομένως, ὄχι μόνον τόκοι δὲν πληρώνονται, ἀλλὰ καὶ χάνεται τὸ κεφάλαιον ὑπὲρ τῶν δανειζομένων. Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, ἡ σημερινή, πολὺ καλὰ ἔκαμε καὶ ἔφερε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διὰ νὰ μάθουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι χρεωστοῦν καὶ ἔχουν χρήματα ἀλλὰ δὲν πληρώνουν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐλπίζουν ἐπὶ τῆς πτώσεως τοῦ νομίσματός μας. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ξεκαθαρίσῃ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, ὅσον εἶναι δυνατόν, μίαν ἑκάστην τῶν παγωμένων πιστώσεων. (Χειροκροτήματα).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Μαυριδόγλου ἔχει τὸν λόγον.

§100Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον λαμβάνει πρόνοιαν καὶ ἐξαιροῦνται τὰ δάνεια τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Νομίζω, ὅτι τὸ ἴδιο ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ διὰ τοὺς μικροὺς πιστούχους. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι εὑρίσκονται εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν θέσιν καὶ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔχουν τὴν διάθεσιν, τὰ μικροδάνεια, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν νὰ τὰ ἐξοφλήσουν, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν δύνανται. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, τὸ ἴδιον μέτρον ποὺ ἰσχύει διὰ τοὺς μεγάλους ἐπιχειρηματίας ποὺ ἔχουν ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων νὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τοὺς μικροὺς πιστούχους. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τοὺς μικροὺς πιστούχους, νὰ ὁρίσῃ ἕνα ποσὸν κάτω τῶν 20.000, κάτω τῶν 10.000 νὰ μὴ ἰσχύῃ τὸ μέτρον αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§102Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶμαι σύντομος, διότι νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ διεφωτίσθη. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δὲν ἐπιδιώκεται νὰ λυθῇ τὸ μέγα θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων. Διότι εἶναι ἕνα ἐξ ἐκείνων τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν λύονται δι’ ἑνὸς οἱουδήποτε μέτρου. Θὰ προσαγάγῃ ἄλλωστε, ἡ Κυβέρνησις, εἰδικὸν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην νομοθέτημα, καὶ τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο μόνον του δὲν θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα. Θὰ δημιουργήσῃ ἁπλῶς ὡρισμένας νομικὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ διευκολύνουν τὴν οὐσιαστικήν του ἐπίλυσιν. Ὅπως ἔλεγον καὶ προηγουμένως, ἡ ἐπίλυσις ἑνὸς τόσον σοβαροῦ προβλήματος πρέπει νὰ γίνῃ μὲ ἀντικειμενικότητα καὶ μὲ ἠρεμίαν. Πρέπει νὰ γίνῃ ἐξεταζομένης ἑκάστης περιπτώσεως μὲ αὐστηρότητα, ἀλλὰ καὶ μὲ κριτήρια οἰκονομικά. Εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εὐκόλως ὑπάγονται εἰς δημοκοπικὴν ἐκμετάλλευσιν. Δὲν λέγω, ὅτι ἤθελέ τις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ δημοκοπήσῃ. Λέγω, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν ρητόρων, ἔστω καὶ ἂν δὲν τὸ ἠθέλησαν, θὰ ἐκληφθοῦν ὑπό τινος ὡς δημοκόποι καὶ πάντως, ὡρισμένα ἐκ τῶν συνθημάτων, τὰ ὁποῖα ἔρριψαν νὰ γίνουν ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους προσώπων, μὲ τὰ ὁποῖα, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ προλαλήσαντες δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἔχουν καὶ δὲν ἔχουν πράγματι οἱανδήποτε σχέσιν. Τὸ νομοθέτημα τοῦτο εἶναι ὑπὸ μίαν ἔννοιαν ἀπολύτως περιττόν. Ὑπὸ τὴν ἑξῆς ἔννοιαν: Ἡ μόνη περίπτωσις τῆς ἐφαρμογῆς του εἶναι συνδυασμένη μὲ μίαν μέλλουσαν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Εἰλικρινῶς, πιστεύω, καὶ τὸ πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι τοιοῦτον ἐνδεχόμενον δὲν ὑπάρχει. Τὸ θέμα ὅμως, δὲν εἶναι τὶ πιστεύω ἐγώ. Τὸ θέμα εἶναι τὶ πιστεύουν ὡρισμένοι, καὶ τί, οὕτω πιστεύοντες, ἔχουν συμφέρον νὰ πράξουν καὶ πράττουν. Θὰ μοῦ εἴπητε: Ἐὰν ποτὲ γίνῃ μία τοιαύτη ὑποτίμησις, δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ἡ τότε Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ τροποποιῇ τὸ παρὸν καὶ τὸ ὁποῖον νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς βεβαρυμένους διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ τῆς ρήτρας. Βεβαίως θὰ ἠμπορῇ. Ἀλλὰ σᾶς παρακαλῶ νὰ πιστεύσητε, ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ εὐκόλως Κυβέρνησις, ἡ ὁποία, ὑπάρχοντος τοιούτου νομοθετήματος, θὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, διὰ νὰ τὸ καταργήσῃ. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ψυχολογικὴ καὶ ἡ πολιτικὴ ἀξία τοῦ νομοθετήματος. Καὶ ἀπορῶ, πῶς πεπειραμένοι συνάδελφοι, ἐχαρακτήρισαν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὡς ἄνευ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου. Τοῦτο εἶναι τὸ οὐσιαστικὸν καὶ τὸ πολιτικὸν περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως τὸ νομοθέτημα εἶναι χαρακτῆρος γενικοῦ, γενικωτάτου. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι εἶναι ἀσαφές. Καὶ ὁ κ. Ζίγδης, ὁ ὁποῖος εἶναι διαπρεπὴς οἰκονομολόγος, ἀλλὰ μετριώτερος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, νομικός, ἐθεώρησεν ὡρισμένας λέξεις τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἀσαφεῖς, ἐνῷ δὲν εἶναι. Διότι, ἁπλούστατα, αἱ λέξεις «ληξιπρόθεσμος» ἢ «ὑπερήμερος» ἔχουν αὐστηροτάτην νομικὴν ἔννοιαν, ἐπακριβέστατα ἑκάστοτε προσδιωρισμένην. Καὶ εἰδικῶς, προκειμένου περὶ συναλλαγῶν τραπεζιτικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε θεωρητικῶς νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις ποτὲ περὶ τοῦ πότε οἱαδήποτε ὑπόθεσις καθίσταται ἢ πρόκειται νὰ καταστῇ ληξιπρόθεσμος. Εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις καθ’ ἃς παρατείνονται αἱ πιστώσεις αἱ τραπεζιτικαὶ δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν. Δὲν γνωρίζω περὶ ποίων ἐπιστολῶν ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλὰ πάντως, ἐὰν ὑπάρχουν τοιαῦται ἐπιστολαί, θὰ τάσσουν κάποιαν προθεσμίαν. Καὶ ἐὰν ὑποθέσῃ τις, ὅτι μεταξὺ ἰδιωτῶν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ συναλλαγή τις, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς διαρκείας της ἀσαφής, εἶναι ἄκρως ἀπίθανον νὰ ὑπάρξῃ ἔστω καὶ μία περίπτωσις συναλλαγῆς μετὰ Τραπέζης, τῆς ὁποίας ὁ χρόνος τῆς λήξεως νὰ μὴ προκύπτῃ ἐκ μιᾶς ἁπλῆς ἀναγνώσεως ἑνὸς ἐγγράφου, ἑνὸς τίτλου, ἑνὸς βιβλίου. Κύριοι, δὲν θὰ ὁμιλήσω πλέον περὶ τοῦ μεγάλου θέματος τῶν παγωμένων πιστώσεων, διότι θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἐξετάσῃ τὸ ἀντικείμενον τοῦτο ἐξ ἀφορμῆς τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον θὰ προσαγάγω. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία παραπονεῖται. Ποῖος τὴν ἠμπόδισε νὰ ἐπερωτήσῃ τὴν Κυβέρνησιν τόσον καιρὸν καὶ ποῖος τὴν ἐμποδίζει καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ ὑποβάλῃ ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου ἐπερώτησιν. Εἴμεθα εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ κατὰ τὸ πολιτικόν μας καθῆκον, καὶ διότι αἰσθανόμεθα, ὅτι ἐπιτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας, πρὸς τὸν τόπον, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ δώσωμεν ἐξηγήσεις καὶ λόγον εἰς τὸ Σῶμα. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τινὰ καὶ περὶ γενικῶν τινων θεωριῶν, τὰς ὁποίας ὡρισμένοι συνάδελφοι, συνεδύασαν μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ νομισματικὴ σταθερότης τῆς χώρας δὲν ἠμπορεῖ νὰ στηριχθῇ εἰς νομοθετήματα τοῦ εἴδους αὐτοῦ. Ἐγὼ θὰ εἴπω καὶ κάτι παραπάνω. Ἡ νομισματικὴ σταθερότης τῆς χώρας, δὲν ἠμπορεῖ εἰς οὐδὲν ἀπολύτως νομοθέτημα νὰ στηριχθῇ. Ἡ νομισματικὴ σταθερότης, εἶναι συνάρτησις πλείστων παραγόντων. Εἶναι συνάρτησις τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι συνάρτησις δεδομένων ἀντικειμενικῶν, εἶναι συνάρτησις, ἀκόμη, ψυχολογικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἑκάστοτε ἀναπτύσσονται. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις — καὶ εὔχομαι ταχέως νὰ ἔλθῃ τὸ ὅλον οἰκονομικὸν θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ συζητηθῇ— θὰ ἀποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι πιστεύει, ὅτι πράγματι ὡδήγησε τὸν τόπον εἰς τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα. Ἐπειδὴ ἐδῶ δὲν ἠμπορεῖ κανείς, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία παρενεβλήθη, ἐνεσφηνώθη εἰς τὴν συζήτησιν ἑνὸς συγκεκριμένου νομοσχεδίου, νὰ προβῇ εἰς μακρὰν ἀνάλυσιν. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν. Πότε, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεγνωρίσθη κατ’ ἐπισημότερον τρόπον ὑπὸ διεθνῶν ὀργανισμῶν ἡ ἰσορροπημένη κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει φθάσει ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία; Καὶ πότε ὑπῆρξαν διεθνεῖς ὀργανισμοί, τόσον πολυάριθμοι, ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ διεθνεῖς ὀργανισμοί, καὶ οἱ Εὐρωπαϊκοὶ καὶ οἱ Ἀμερικανικοί, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀνεγνώρισαν κατὰ τὸν πανηγυρικώτερον τρόπον ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπετελέσθησαν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἰδικῶν μας, εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα; Εἶπε τὶς τῶν κ.κ. συναδέλφων: «Διατὶ ζητεῖτε ἄλλην ἔνδειξιν περὶ τοῦ ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι οἰκονομικὴ σταθερότης; Ἐδῶ ἡ σταθερότης ἔχει ἕνα εὔκολον μέτρον. Καὶ τὸ μέτρον αὐτό, εἶναι ὁ τιμάριθμος». Ἔχει δίκαιον, ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλὰ λησμονεῖ τοῦτο τὸ ἁπλοῦν. Ὅτι ἐσημειώθη νομισματικὴ ἀναπροσαρμογὴ καὶ ὅτι, κατ’ ἐξαίρεσιν μοναδικήν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀναπροσαρμογὰς τὰς νομισματικάς, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἔγινεν ἡ ἀναταραχὴ ἐκείνη τῶν τιμῶν, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος, ὁ κ. συνάδελφος, ἐπροφήτευσεν. Ἀλλὰ σιγὰ–σιγά, ἀνῆλθεν, βεβαίως, ὁ τιμάριθμος, διότι δὲν ἦτο δυνατόν, παρὰ νὰ ἀνέλθῃ. Καὶ ἀκριβῶς διότι ἀνῆλθε σιγὰ–σιγά, ὁ τιμάριθμος, προσήγγισε τὰ ὁριστικά του ὕψη. Ὁριστικὰ ὕψη δὲν ὑπάρχουν ποτὲ εἰς ἕνα τιμάριθμον, ἀλλ’ ἐννοῶ τὸ σύνηθες μέσον ὕψος. Τοὺς τελευταίους ἀκριβῶς μῆνας, διότι βεβαιότατα, λόγῳ τῶν χειρισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο, δὲν ἐσημειώθη ἀμέσως καὶ ἀποτόμως τὸ σύνολον τῶν ἀντικτύπων ἐπὶ τῆς οἰκονομίας. Ὅταν, ὁ κ. συνάδελφος, ἐπροφήτευεν, ὅτι πρόκειται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ ἀνέλθῃ ὁ τιμάριθμος κατὰ 60%, ὅταν ὅλαι αἱ ἐφημερίδες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔγραφον, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ ὁ τιμάριθμος κατὰ 80%, τότε, κύριοι συνάδελφοι, ἐγώ, π.χ., εἰργαζόμην εἰς μίαν δευτερεύουσαν θέσιν ἐν τῇ Κυβερνήσει καὶ ἀντὶ νὰ ἀναγινώσκω τὰς ἐφημερίδας, μὲ πίστιν καὶ ἀφοσίωσιν εἰς τὴν ἐργασίαν μου καὶ τὴν ἐντολὴν τοῦ Σώματος καὶ τοῦ λαοῦ, εἰργαζόμην διὰ νὰ εὕρωμεν μεθόδους σιγὰ–σιγά, νὰ σημειωθοῦν οἱ φυσικοὶ ἀντίκτυποι ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ νὰ σημειωθοῦν, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ προστατεύσῃ τὴν οἰκονομίαν. Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, παρετηρήθη ἡ ὕψωσις τοῦ τιμαρίθμου, καὶ οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ παρατηρηθῇ τοιαύτη τις ὕψωσις. Ἀλλά, βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, λησμονεῖτε, ὅτι ἡ ὕψωσις αὐτὴ δὲν ὑπερέβη τὰ φυσιολογικὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ἀνέμενεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὑπολείπεται κατὰ δεκάδας πολλὰς τῶν προβλέψεων τῶν ἰδικῶν σας. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἐπεθύμουν, ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἐλέχθη ἀκόμη, καὶ εἰς τόνον ρητορικόν, καὶ νομίζω, ὅτι τοιούτου εἴδους ρητορεῖαι ὅταν ἀναφέρωνται ἀριθμοὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφεύγωνται, ὅτι ἐσπαταλήθη τὸ συνάλλαγμα τῆς χώρας εἰς περιττὰς εἰσαγωγὰς καὶ ἀκούσατε τὸ ὕψος τῶν σημειωθεισῶν εἰσαγωγῶν. Θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, προσεχῶς τὴν θέσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν μας πληρωμῶν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, διότι ἐγένετο λόγος πολὺς καὶ εὔκολος λόγος, ὑπὲρ τὸ δέον εὔκολος λόγος, περὶ τῆς διογκώσεως τῶν εἰσαγωγῶν. Δὲν θὰ ἀρνηθῶ, ὅτι ἐσημειώθησαν εἴς τινας περιπτώσεις ἄμετροι εἰσαγωγαὶ πολυτελῶν εἰδῶν. Δὲν θὰ ἀρνηθῶ, ὅτι ἐσημειώθησαν εἴς τινας περιπτώσεις ἀδικαιολόγητοι καὶ ὑπερβολικαὶ ἀποθεματοποιήσεις. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ ἐμπορικὴ πολιτικὴ καὶ γενικῶς ἡ οἰκονομικὴ πολιτική, εἶναι κάτι τὶ τὸ ἑνιαῖον, εἶναι κάτι τὶ, τὸ ὁποῖον συνολικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ. Καὶ ἐρωτῶ, τὸν διακεκριμένον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε μόνον περὶ τῶν εἰσαγωγῶν χωρὶς νὰ ἐνθυμηθῇ καὶ τὸ ἄλλο σκέλος τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, δηλαδή, τὰς ἐξαγωγὰς καὶ τοὺς ἀδήλους πόρους, διατί, μᾶς ἐμνημόνευσεν, ὅτι ἐσημειώθη ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐλησμόνησε νὰ εἴπῃ, π.χ., ὅτι τὸ συνάλλαγμα, τὸ ἐξ ἐξαγωγῶν, κατὰ τὸ ἡμερολογιακὸν ἔτος 1952 εὑρίσκετο εἰς τὰ 115 ἑκατ. δολλάρια, κατὰ τὸ 1953 εἰς 134 ἑκατ. δολλάρια καὶ τὸ 1954 εἰς 161 ἑκατομ. δολλάρια; Ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν μᾶς ἐξήγησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι λόγῳ τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦμεν, πρόκειται νὰ πέσῃ τὸ ἐξ ἐξαγωγῶν συνάλλαγμα διότι λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς θὰ σημειωθῇ φυσιολογικὴ πτῶσις τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἑπομένως τὸ διατιθέμενον συνάλλαγμα ἀπὸ τοὺς ξένους θὰ εἶναι ὀλιγώτερον. Ἀλλὰ μήπως ὁ κ. συνάδελφος, ὡμίλησε περὶ τῶν ἀδήλων πόρων; Σᾶς λέγω, ὅτι οἱ ἄδηλοι πόροι κατὰ τὸ ἡμερολογιακὸν ἔτος 1952 ἀνήρχοντο εἰς 84,2 ἑκατομμ. δολλάρια, τὸ 1953 εἰς 119 ἑκατ. δολλ. καὶ τὸ 1954 εἰς 154 ἑκατ. δολλ. (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, ἂς ὁμιλήσω καὶ περὶ τῶν εἰσαγωγῶν. Εἶπον ὅτι δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ἐσημειώθησαν εἰσαγωγαί τινὲς περὶ τῶν ὁποίων προλαλήσαμε. Λέγω ὅμως, αἱ εἰσαγωγαὶ αὐταὶ κατὰ βάσιν τὶ σημαίνουν; Σημαίνουν κ. συνάδελφοι, ἂν λάβῃ μάλιστα κανεὶς ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ηὐξήθη καὶ ὁ δείκτης τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς εἰς ὃ σημεῖον ὅλοι γνωρίζομεν, σημαίνει ἁπλούστατα, ὅτι ηὐξήθη ἡ ἐγχωρία κατανάλωσις καὶ ηὐξήθη ἡ ἱκανότης τῆς καταναλώσεως, διότι ηὐξήθη ἡ κατανάλωσις τῶν ἀγροτικῶν μαζῶν. Πρῶτος, ὑπῆρξα διατεθειμένος νὰ ὁμολογήσω, ὅτι βεβαίως ἄλλαι μᾶζαι, μεγάλαι, ὑπέστησαν ἐκ τῆς ἀναγκαίας ἐγχειρήσεως τῆς ἀναπροσαρμογῆς θυσίας καὶ πρώτη ἡ Κυβέρνησις θὰ κάμῃ τὸ πᾶν διὰ νὰ ἐλαφρώσῃ, ἐν τῷ μέτρῳ τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει ἡ ἰσορροπία ἡ οἰκονομική, τὰς ζημίας τὰς ὁποίας αἱ τάξεις αὐταὶ ὑπέστησαν ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Ἀλλὰ ποῖος θὰ ἀρνηθῇ, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐσημειώθη ἀκριβῶς τῶν ἀγροτικῶν τάξεων αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος; Ὑπῆρξεν τοῦ πράγματος μαθηματικὴ καὶ γεωμετρικὴ ἀπόδειξις. Ἀλλὰ ἀκόμη ἐλέχθη καὶ τοῦτο: Ὅτι ἐσημειώθη αὔξησις τῶν τοποθετήσεων πρὸς τοὺς διαφόρους κλάδους τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, καὶ δὴ πρὸς τὴν βιομηχανίαν, μεγάλη, ἐνῶ ἡ αὔξησις ἡ σημειωθεῖσα εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας ἦτο περιωρισμένη. Καὶ ἄλλοτε εἶπον ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ οὕτως ἐκφερόμενοι εἶναι ἐπικίνδυνοι καὶ ἀπατηλοί. Δὲν λέγω, κ. συνάδελφοι, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν χρηματοδοτεῖται μὲ ἄνεσιν ἡ Ἑλληνικὴ ὕπαιθρος. Ἀντιθέτως γνωρίζω, ὅτι καὶ στενότης ὑπάρχει καὶ ἀγὼν καὶ μόχθος πρέπει νὰ καταβληθῇ ὥστε νὰ ἐξευρεθῇ τὸ χρυσοῦν σημεῖον ἰσορροπίας τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον νὰ κινηθῇ μὲ ἄνεσιν ἀπὸ ἀπόψεως πιστώσεων. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσῃ κανεὶς περὶ αὐτῶν τῶν χρηματοδοτήσεων ἀγνοῶν τὸν λογ)σμὸν τῶν ἐλεγχομένων ἐφοδίων ὁ ὁποῖος τύποις μὲν ἐμφανίζεται ὡς λογαριασμὸς ἀγορῶν, οὐσίᾳ δὲ εἰς πλείστας περιπτώσεις εἶναι λογαριασμὸς διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἄφθονος χρηματοδότησις πρὸς τὴν γεωργίαν. Ἐλησμόνησα φερ’ εἰπεῖν περὶ τοῦ πρώτου ἔτους πρῶτον μίαν μικρὰν λεπτομέρειαν, ὅτι πλὴν αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν ἐξοδεύσαμεν καὶ 1 τρισεκατομμύριον δραχμὰς διὰ νὰ χρηματοδοτήσωμεν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου. Κύριοι συνάδελφοι ἐὰν σᾶς εἶπον ὅλα αὐτά, τὰ εἶπον ἁπλῶς, διότι θέλω νὰ σᾶς μεταδώσω ὡρισμένα στοιχεῖα προχείρως, ἐπὶ τῶν ὁποίων νομίζω, ὅτι δικαιοῦται νὰ στηριχθῇ ἡ πίστις μας, κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐπὶ τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος, ἐπὶ τὴν σταθερότητα τῆς οἰκονομίας μας καὶ ἐπὶ τὴν ὀρθότητα τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι χαρακτῆρος περιωρισμένου. Θὰ ἔλθουν κ. συνάδελφοι, καὶ ἄλλα νομοσχέδια καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ ἐλέγχου τοῦ κοινοβουλευτικοῦ, καὶ τότε θὰ γίνῃ ἔρευνα ἤρεμος καὶ ἐπιστημονική, ἑκατέρωθεν, τῶν στοιχείων, καὶ θὰ ἴδωμεν ποῖος ἐξ ἡμῶν ἔχει δίκαιον. Θὰ συστήσω ὅμως ἰδιαιτέρως εἰς τὸν ἐκλεκτὸν συνάδελφον ἐκ Λακωνίας κ. Τζαννετάκην νὰ προσέχῃ διότι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ὁμιλεῖ, ἀλλὰ καὶ γράφει καὶ ὑπάρχουν μνημεῖα τῶν προφητειῶν του τῶν πρὸ ἔτους, καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν παραβάλωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρὸ ἔτους ἔλεγεν, πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σήμερον λέγει, καὶ πρὸ παντὸς πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὅλος ὁ κόσμος γνωρίζει, ὅτι ὑπάρχουν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι εὔκολον νὰ ἀσκῇ κανεὶς κριτικήν, γενικεύων καὶ λέγων, ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων, νὰ ἀσκηθῇ ὀρθὴ πολιτικὴ εἰς τὸν νομισματικὸν τομέα καὶ νὰ ἀσκῇ κριτικὴν ἀπομονώνων ἀριθμοὺς μὴ συσχετίζων τοὺς διαφόρους παράγοντας μεταξὺ των καὶ συνάγων συμπεράσματα μετὰ μιᾶς βεβαιότητος, ἡ ὁποία εἶναι τόσον περισσότερον ηὐξημένη, ὅσον εἶναι περισσότερον πρόχειρος. Ἡ οὐσία τῶν πραγμάτων εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἡ Ἑλλάς, βεβαίως, εἶναι τόπος πτωχός, καὶ βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ βαδίζῃ ἕνας τόπος πτωχὸς πρὸς τὴν ἀνασυγκρότησιν χωρὶς θυσίας, καὶ βεβαίως ἡ πολιτικὴ τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος εἰς ἕνα τόπον, ὁ ὁποῖος —ἐπιτρέψατέ μου, εἶχεν διαφθαρῆ ἀπὸ τὸν πληθωρισμὸν— εἶναι δύσκολος πολιτικὴ καὶ εἶναι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, πολιτικὴ ἀντιδημοτική. Εἶναι ὅμως βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀποδίδει, καὶ θὰ ἀποδώσῃ; Καὶ εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν δὲν οἰκοδομοῦμεν, κ. συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς ἄμμου; (Χειροκροτήματα). Οἰκοδομοῦμεν ὄχι ἐπὶ πλαστῶν ὀνομαστικῶν χορηγήσεων, ὄχι ἐπὶ αὐξήσεως μισθῶν, ἡμερομισθίων, χορηγήσεων πρὸς τοὺς ἀγρότας, αἱ ὁποῖαι εἰς οὐδὲν οὐσιαστικὸν πραγματικὸν οἰκονομικὸν ἀντίκρυσμα ἀνταποκρίνονται, ἀλλὰ πολιτευόμεθα ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐπὶ τῶν βάσεων τῶν στερεῶν, ποὺ σᾶς ἀνέπτυξα, ἐπὶ τῆς βάσεως τοῦ ὅτι αὐξάνονται οἱ ἄδηλοι πόροι, ἐπὶ τῆς βάσεως ὅτι ζωηρεύουν αἱ ἐξαγωγαί μας, ἐπὶ τῆς βάσεως ὅτι ἐξυγιαίνεται ἡ βιομηχανία μας, ἐπὶ τῆς βάσεως ὅτι ἀναπτύσσεται καὶ διαστέλλεται ἡ γεωργία μας. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν θετικῶν στοιχείων μὲ ἠρεμίαν, μὲ σύνεσιν, νομίζω ὅτι οἰκοδομοῦμεν καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν συναδέλφων ἐδῶ καὶ μὲ τὴν συμπαράστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος βεβαίως δοκιμάζεται καὶ τοῦ ὁποίου βεβαίως πλεῖσται τάξεις ὑποφέρουν, καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει βαθεῖαν ἱστορικὴν κατανόησιν, καὶ ὁ ὁποῖος ἐβαρύνθη ἐπὶ τέλους τὰ ψεύδη τῶν πληθωρισμῶν καὶ τῶν διαφόρων χορηγήσεων, ἐλπίζω, λέγω, ὅτι μὲ τὴν συμπαράστασιν τὴν ἰδικήν σας καὶ τὴν κατανόησιν τοῦ λαοῦ, θὰ ἐπιτύχωμεν. (Χειροκροτήματα).

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Τζαννετάκης.

§104Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶπον, ὅτι ἡ ὕψωσις τοῦ τιμαρίθμου εἶναι μικρὰ ἢ μεγάλη. Εἶπον, ὅτι ὁ τιμάριθμος, ἀπὸ τῆς ὑποτιμήσεως μέχρι σήμερον ἀνέβηκε 37,4%. Αὐτὸ σεῖς θὰ τὸ κρίνετε. Εἶπον ἁπλῶς, ὅτι ἐὰν εἰς τὸ διάστημα 20 μηνῶν ὁ τιμάριθμος ἀνῆλθεν κατὰ 37,4%, τότε δὲν ἠποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ νομισματικῆς σταθερότητος. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑποθέτω, ὅτι ἐπιθυμεῖτε ν’ ἀκούσωμεν τὸν κ. συνάδελφον. (Θόρυβος). Καὶ ὑποτίθεται, ὅτι καὶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον, καὶ εἰς πάντα ἄλλον, θὰ ἀπαντήσω.

§106Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔφερεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡρισμένας παλαιοτέρας προφητείας μου, τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν τὰς ἀνέφερα. Ἀνέφερεν, ὅτι προέβλεπον ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου καὶ ἀνατροπὴν τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, προέβλεπον ὅτι ὁ τιμάριθμος θὰ ἀνέβῃ ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως κατὰ ἕνα ποσοστὸν κυμαινόμενον μεταξὺ 40–65% καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ κατηργεῖτο ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, σήμερον ὁ τιμάριθμος ἔχει ἀνέβει κατὰ 37,4% καὶ ὑπάρχει ἀκόμη ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν. Ὁ τιμάριθμος τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ τῶν καυσίμων, ποὺ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὰς βιομηχανίας, ἔχει ὑπερβῆ εἰς ὕψος τὸ 52%. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἀνέφερα στοιχεῖα εἰσαγωγῶν, χωρὶς νὰ ἀναφέρω στοιχεῖα ἐξαγωγῶν. Τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1953, τὸ ὁποῖον ἀνέφερον, αἱ εἰσαγωγαὶ ἦσαν 112 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1954 εἶναι 180 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἔχομεν αὔξησιν 70 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Τὸ ἴδιον διάστημα αἱ ἐξαγωγαὶ ηὐξήθησαν ἀπὸ 71 εἰς 94 ἑκατομμύρια δολλάρια, ηὐξήθησαν δηλαδὴ κατὰ 20 ἑκατομμύρια, καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν εἶναι, ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς ἐξαγωγὰς σταφίδος, καπνοῦ καὶ παραγγελίαν τοῦ ΝΑΤΟ ἐνῶ ὅλων τῶν ἄλλων προϊόντων, καὶ κυρίως τῶν βιομηχανικῶν τῶν ὁποίων ἡ ἀνταγωνιστικὴ ἱκανότης μετὰ τὴν ὑποτίμησιν ηὐξήθη, διὰ νὰ μειωθῇ ἐν συνεχείᾳ, αἱ ἐξαγωγαὶ παρουσιάζουν σημαντικὴν μείωσιν, μείωσιν, ἡ ὁποία φθάνει 70–80%. Ἀνέφερον ἐπίσης διὰ τοὺς ἀδήλους πόρους, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τῶν ἀδήλων πόρων. Πράγματι οἱ ἄδηλοι πόροι ηὐξήθησαν ἀπὸ 66 εἰς 81. Συνολικῶς, ἐξαγωγαὶ καὶ ἄδηλοι πόροι ηὐξήθησαν 40 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐνῶ κατὰ τὸ ἴδιον διάστημα αἱ εἰσαγωγαὶ ηὐξήθησαν κατὰ 70 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ παρουσιάζουν μίαν συνεχῆ καὶ ἀσταμάτητον πορείαν πρὸς τὰ ἐπάνω. Ἔχομεν μίαν αἱμορραγίαν 30 ἑκατομμυρίων δολλαρίων μέσα εἰς ἕνα ἑξάμηνον, ἡ ὁποία μῆνα πρὸς μῆνα αὐξάνεται. Αὐτὸ ὑπῆρξεν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ὑποτιμήσεως, τὸ ὁποῖον ἀνέφερον. Δὲν ἀνέφερον τὴν ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου παρὰ μόνον διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ὅταν ἔχωμεν ὕψωσιν 38% δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ νομισματικῆς σταθερότητος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§108Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρω ἰδιαιτέρως διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τῆς ὁμιλίας του ἀπέδειξεν, ὅτι ὀλίγον προσεγειώθη πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἡμεῖς, ἐὰν ἠσκήσαμεν τοιαύτην ὀξείαν κριτικὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ἠσκήσαμεν διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὸ προκείμενον νομοσχέδιον τὸ ἀνέφερεν κατὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων τῆς νέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ὡς ἕν οἰκονομικὸν μέτρον βαρυσήμαντον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔσωζεν τὴν νομισματικὴν σταθερότητα τῆς χώρας. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐτοποθέτησε τὸ θέμα, ὅπως τὸ ἐτοποθέτησε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δηλαδὴ εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ περιττόν, δὲν θὰ εἴχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἄνευ συζητήσεως, ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε ἐδηλώσαμεν, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι νὰ ὑποστηρίξωμεν οἱονδήποτε κυβερνητικὸν μέτρον, μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφεώρα πράγματι τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος. Καὶ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον δὲν ἀρνούμεθα νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Ἀλλὰ εἴπομεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν πραγματοποιεῖ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἐνισχύσεως τῆς σταθερότητος τοῦ νομίσματος, δὲν ἀποτελεῖ παράγοντα τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ἁπλῶς, ὅτι «κύριοι λησμονεῖτε, ὅτι αἱ διεθνεῖς ὀργανώσεις ὡμίλησαν περὶ τῆς οἰκονομικῆς μας σταθερότητος». Ἀλλὰ ἐλησμόνησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι πρὸ τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐπίσης διεθνεῖς ὀργανώσεις, ἐπίσης ὁ ἀρχηγὸς τῆς Οἰκονομικῆς Ἀποστολῆς ὡμίλησε περὶ τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπιτελέσει ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου. Καὶ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα κατέστρεψεν ἡ Κυβέρνησις Συναγερμοῦ μὲ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος. Λησμονεῖ ἐπίσης ὁ κ. ὑπουργὸς, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τὰ δυσμενῆ τῆς ὑποτιμήσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατὰ τόσον ἀνεπιτυχῆ τρόπον ἡ Κυβ)σις, δὲν ἐξηντλήθησαν μέχρι σήμερον, ἀλλὰ συνεχίζονται καὶ εὔχομαι νὰ μὴ συνεχισθοῦν μέχρι σημείου ὥστε νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπόφασιν νέας ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰ σοβαρὰ οἰκονομικὰ ζητήματα τῆς χώρας μία Κυβέρνησις κατὰ τρόπον πρόχειρον. Τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ λογικὴν καὶ θάρρος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέδειξεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Τζαννετάκη, ἀπέδειξεν κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον πόσον ἀστήρικτοι ὑπῆρξαν οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ πόσον ἀτυχὴς ὑπῆρξεν ἡ νομισματικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Ὁ τιμάριθμος τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστήριξεν τὰ εὐμενῆ ἀποτελέσματα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι δὲν ἐκφράζει τὴν πραγματικότητα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ζωὴ εἶναι κατὰ πολὺ ἀκριβωτέρα καὶ τῶν 50% Εὐχόμεθα κ. Πρόεδρε, νὰ εἶναι πράγματι ἀκριβεῖς οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴμεθα συμπαραστᾶται. Δὲν εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι νὰ εἴμεθα συμπαραστᾶται ὅταν πιστεύομεν, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτή, δὲν θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλεν. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δημόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§110Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ὠφελήθησαν ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογήν, κατέταξε καὶ τοὺς ἀγρότας. Γνωρίζει καλῶς ὁ κ. ὑπουργός, καὶ γνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς ὅλοι, ὅτι οἱ περισσότεροι ἐζημιώθησαν ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογήν. Οἱ σιτοπαραγωγοί, εἶναι γνωστὸν εἰς ποίαν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν ἔδωσαν τὸ σιτάρι εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει συνάδελφος ἐδῶ μέσα ἀπὸ σιτοπαραγωγικὴν περιφέρειαν ὁ ὁποῖος θὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ὠφελήθησαν οἱ σιτοπαραγωγοὶ ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§112Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μετεβλήθησαν ὅλοι εἰς οἰκονομολόγους. Δὲν θὰ ὡμίλουν, ἐὰν δὲν ἐλάμβανον ἀφορμὴν ἀπὸ τὸν κ. Δημόπουλον ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι ἐλησμόνησεν τὸν βάμβακα, τὸν καπνόν, τὴν ὄρυζα κλπ., καὶ ὁ ὁποῖος ἠμφισβήτησε τὴν ὀρθότητα τῆν ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀφιέρωσε τὸ πᾶν. Γεγονὸς εἶναι κύριοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, καὶ θὰ ἐπιτύχῃ εἰς ὅλα τὰ ζητήματα.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐτερματίσθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτόν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον.

§116Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅπως ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου 1, ἔχετε ἐν τῇ σκέψει σας, ὅτι ὀφειλαὶ μεταξὺ Τραπεζῶν νὰ μετατρέπωνται εἰς δολλάρια; Ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις αὐτὸ ἐννοεῖ;

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Μάλιστα.

§118Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσὸν χρημάτων τὸ ὁποῖον χρησιμοποιοῦν αἱ τράπεζαι διὰ τὴν πιστοδότησιν τῶν βιομηχανιῶν καὶ γενικῶς τοῦ ἐμπορίου προέρχεται ἀπὸ τὰ διαθέσιμα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, τὰ ὁποῖα τίθενται εἰς τὴν διάθεσίν των κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Δίκαιον εἶναι νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτὰ εἰς τὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον εἰς τὰς Τραπέζας διὰ τὰς πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι παρέχονται παρ’ αὐτῶν. Δηλαδὴ νὰ μετατρέπωνται καὶ αἱ καταθέσεις αὗται εἰς δολλάρια.

§119Γ. ΜΟΔΗΣ. Αἱ μικραὶ πιστώσεις τῶν 5–10 χιλιάδων δραχμῶν;

§120Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ φωνὴ τῶν νομικῶν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς νομοτεχνικῆς. Ἠκούσαμε τοὺς οἰκονομολόγους. Ὑποθέτω, ὅτι ἡμεῖς οἱ νομικοί, εἴμεθα πρακτικώτεροι διὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, ὅτι τὸ ληξιπρόθεσμον τῶν ἀπαντήσεων ἠμπορεῖ νὰ παραβιασθῇ διὰ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν, γενομένης διὰ συμφωνίας, ἐνῶ ἡ πρόθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι, ὅταν λήξῃ ἡ συνομολογηθεῖσα προθεσμία.

§122Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ πρόθεσις εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι ἐν τῷ σχεδίῳ νόμου. Ὅταν χορηγηθῇ παράτασις, διὰ τῆς παρατάσεως, παρατείνεται ἡ λῆξις.

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν γίνεται παράτασις, πιθανὸν νὰ καταστρατηγηθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς χαριστικῆς παρατάσεως, προκειμένης ἀναπροσαρμογῆς.

§124Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ Τράπεζα γνωρίζει πότε θὰ γίνῃ ἀναπροσαρμογή, διὰ νὰ κάμῃ παρατάσεις;

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἠξεύρωμεν τὶ θὰ γνωρίζῃ καὶ τὶ δὲν θὰ γνωρίζῃ ἡ Τράπεζα.

§126Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ ἔννοια τοῦ νομοθετήματος εἶναι ὅτι ἀπειλεῖται ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἐν τάξει. Δὲν δύναται νὰ ἀπειλῆται ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι ἐν τάξει, διότι ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ παράτασις γίνεται συμφώνως πρὸς τὰς ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ συμφώνως πρὸς τὰς γενικὰς ἀρχάς. Τὸ νομοσχέδιον λέγει «αἱ ἀπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἡ ὁποία εἶναι ἄγνωστον πότε θὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε οὖσαι ληξιπρόθεσμοι πιστώσεις».

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγει τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, λέγει ἀφ’ ἧς κατέστη ληξιπρόθεσμον.

§128Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Βεβαίως.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἔκαμα τὴν παρατήρησιν ὅτι πιθανὸν νὰ μὴ ἠξεύρετε σαφῶς πότε θὰ λήξῃ ἡ πίστωσις καὶ ὅτι πιθανὸν νὰ δοθῇ ἡ παράτασις.

§130Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἅμα δοθῇ, τελείωσε.

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει αὐτὸ νὰ καθιερωθῇ διὰ νὰ μὴ δώσετε ἀφορμὴν πρὸς καταστρατήγησιν, τοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον λαμβάνετε. Πρέπει νὰ καθορισθῇ ὅτι ὅταν λήξῃ ἡ ἀρχικὴ προθεσμία.

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι.

§133Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ ὁ χρόνος τῆς λήξεως, ἢ ὁ χρόνος τῆς συνομολογήσεως. Νομίζω, ὅτι ἡ πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὁ χρόνος τῆς λήξεως, ἀλλὰ δὲν εἶναι σαφὲς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§134Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι σαφέστατον «ἀφ’ ἧς καθίσταται ληξιπρόθεσμον».

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν καταστῇ ληξιπρόθεσμον ὀφείλει νὰ μετατραπῇ εἰς δολλάρια κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς λήξεως.......

§136Γ. ΜΟΔΗΣ. Προσθέσατε ὁριστικῶς.

§137Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὶ λέγει ἡ πρώτη παράγραφος.

§138Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ θέλωμεν νὰ διευκρινίσετε.

§139Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λέγει: Πᾶσα πρὸς Τράπεζαν ὀφειλὴ μετατρέπεται ἀφ’ ἧς καθίσταται ληξιπρόθεσμος τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ εἶναι ἀπαιτητή, ποὺ θὰ εἶναι ληξιπρόθεσμος. Δὲν θὰ εἴπῃ ὅτι καθίσταται ληξιπρόθεσμος μετὰ 10ετίαν. Πᾶσα ἀπαίτησις καθισταμένη ληξιπρόθεσμος, αὐτομάτως μετατρέπεται εἰς δολλάρια. Καὶ θέλω νὰ μετατρέπεται αὐτομάτως διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καμμία πρᾶξις.... ....(δὲν ἠκούσθη)...... Γίνεται ἐκ τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ βιβλία καὶ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν καλήν, ἢ κακὴν πρόθεσιν τῆς Τραπέζης, γίνεται αὐτομάτως. Εἶναι διάταξις δημοσίας τάξεως.

§140Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πιθανὸν ἐκ τῆς διατυπώσεως αὐτῆς νὰ γεννηθῇ ἀμφιβολία περὶ τοῦ χρόνου ὁ ὁποῖος θὰ ληφθῇ ὡς βάσις διὰ τὴν μετατροπήν. Ἡ μετατροπὴ θὰ γίνῃ εἰς τιμὴν δολλαρίου κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς λήξεως.

§141Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ πρῶτον ἐδάφιον τῆς παραγράφου 1 λέγει ἡ ὀφειλὴ ἀφ’ ἧς καθίσταται ληξιπρόθεσμος, μετατρέπεται εἰς δολλάρια. Ὕστερα τὶ λέγει: Ἡ μετατροπὴ πραγματοποιεῖται, ἀφ’ ἧς στιγμῆς γίνει ληξιπρόθεσμος. Τὶ θὰ εἴπῃ μετατροπή. Ἡ λέξις μετατροπὴ ὁρίζεται διὰ τοῦ δευτέρου ἐδαφίου. Καὶ λέγει τὸ δεύτερον ἐδάφιον: Ἡ μετατροπὴ πραγματοποιεῖται βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσχυούσης ἰσοτιμίας.

§142Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τιμὴ ἰσοτιμίας....(δὲν ἀκούεται)....βάσει τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου.

§143Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ μετατροπή, ἀφοῦ λέγει μετατρέπεται ἀφ’ ἧς καθίσταται ληξιπρόθεσμος.

§144Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἔχομεν τὸ ἄρθρον 292 τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἐξοφλοῦνται αἱ εἰς ξένον νόμισμα ὀφειλαί. Λέγει: ὅτι αἱ εἰς ξένον νόμισμα ὀφειλαὶ ἐξοφλοῦνται μὲ τὴν τιμὴν τὴν ἰσχύουσαν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς πληρωμῆς.

§145Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀπολύτως μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι ἐδῶ εἶναι μία διάταξις ἀπολύτως ἐξαιρετική. Νὰ μὴ νομίσῃ κανένα Δικαστήριον ὅτι ὀφείλει δολλάρια, νὰ μὴ νομισθῇ ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην ὅτι ὀφείλει δολλάρια. Εἶναι ὀρθὰ αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§146Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ζητήματα .......................(δὲν ἀκούεται).

§147Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐὰν ὑπετίθετο, ὅτι οἱ ἄνθρωποι οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ οἰκονομικά, ἤξευραν νομικά, αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπωμεν. (δὲν ἠκούσθη) ........ Εἶναι ἐξαιρετικὴ διάταξις καὶ ἠμπορεῖ νὰ νομισθῇ, ὅτι καταργεῖ τὸν Κώδικα ἐν ταυτῇ εἶναι δυνατόν. Νὰ προστεθῇ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος.

§148Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν κατὰ τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα ἔχωμεν μεταβολὴν τῆς ἰσοτιμίας, μεταβολὴν διακυμάνσεως καὶ πρὸς ἄνω καὶ πρὸς τὰ κάτω, μὲ ποίαν τιμὴν θὰ πληρωθῇ ἡ ὀφειλὴ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑπερημερίας. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι κατὰ τὸν ἐνδιάμεσον χρόνον ἔχωμεν αὔξησιν ἀπὸ 30 εἰς 40, καὶ ἔχομεν καὶ μίαν πτῶσιν ἀπὸ 40 εἰς 20, εἰς ποίαν τιμὴν θὰ γίνῃ;

§149Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐδῶ, κύριοι, ὑπάρχουν δύο......... (δὲν ἠκούσθη).... Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς μετατρέπονται εἰς δολλάρια. Ἅμα τῇ μετατροπῇ εἰς δολλάρια γράφεται τρόπον τινὰ εἰς δολλάρια, τώρα πῶς ἐξοφλοῦνται.

§150Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐρωτῶ αὐτό ἐὰν κατὰ τὸν ἐνδιάμεσον χρόνον......

§151Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει.

§152Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἡ ἐξόφλησις γίνεται διὰ δόσεων.

§153Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι ὀρθοτάτη ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου. Δι’ αὐτὸ λέγομεν γίνεται κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ἐξοφλήσεως, ἑκάστης ἐξοφλήσεως, πληρωμῆς ἑκάστης δόσεως, εἰς τὴν στιγμὴν ἑκάστης καταβολῆς. Καὶ δι’ αὐτὸ λέγει μέσα: «Αἱ ὡς ἄνω ὀφειλαὶ εἰς δολλάρια θὰ ἐξοφλοῦνται διὰ δραχμῶν»........

§154Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν συμφωνεῖ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ὁποῖος εἶναι νὰ τιμωρηθοῦν οἱ ὀφειλέται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξοφλοῦν ἐμπροθέσμως. Ὅταν δὲν τὸν ὑποχρεώνομεν νὰ καταβάλῃ τὴν ἀνωτάτην τιμὴν τοῦ ἐνδιαμέσου χρονικοῦ διαστήματος, δὲν κάμνομεν τίποτε.

§155Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πράγματι, ἐὰν ἤθελα νὰ βάλω τὴν ἀνωτάτην τιμήν, θὰ ἠμποροῦσα νὰ τὸ κάμω, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθόν.

§156Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δέχεσθε τὴν πρότασιν, τὴν διαφοράν, ἐν περιπτώσει ὑποτιμήσεως, νὰ τὴν καρποῦται τὸ Κράτος;

§157Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι ἀξία προσοχῆς. Θὰ ἐδεχόμην εὐχαρίστως. Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ κάμνω συζήτησιν περὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ συμβοῦν ποτὲ ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ συμβοῦν, ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Πρέπει νὰ ξεύρῃ κανεὶς καὶ ἐπειδὴ θὰ ἔλθῃ χωριστὸν νομοσχέδιον πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, τὶ θὰ γίνουν αἱ καταθέσεις παρὰ Τραπέζαις. Διὰ νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τὸ ὁποῖον ἐθέσατε. Πάντως εἶναι αὐτονόητος ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ποτὲ ἐκ διατάξεως τοιούτου εἴδους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὠφεληθῇ ἰδιώτης καὶ δὴ Τράπεζα.

§158Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνεται ἰδίως εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 1, εἶναι νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς ὀφειλέτας νὰ ἐξοφλοῦν ἐγκαίρως τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὰς Τραπέζας, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ πάγωμα τῶν διαθεσίμων κεφαλαίων καὶ ἔτσι νὰ στερῆται ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας ἀπὸ τὴν ἀπαραίτητον ταύτην ἐνίσχυσιν. Νομίζω, ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον 1, ὁ σκοπὸς αὐτὸς εἰς πολλὰς περιπτώσεις δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ. Καὶ κάτι περισσότερον. Τὸ ἐὰν θὰ ἐπιτευχθῇ ἢ δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ δὲν τὸ ἐλέγχει πλέον τὸ Κράτος, τὸ ἐλέγχουν οἱ διευθυνταὶ τῶν Τραπεζῶν. Διότι ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου ὅτι ἡ μετατροπὴ γίνεται ἀφ’ ἧς αἱ ὀφειλαὶ καταστῶσιν ληξιπρόθεσμοι, δὲν ὁρίζει πότε ἐπὶ τέλους θὰ γίνῃ ἡ μετατροπή. Διότι ἀφήνει περιθώρια εἰς τοὺς διευθυντάς, νὰ παρέχουν ἀναστολὴν τῆς προθεσμίας τῆς πληρωμῆς, νὰ δίδουν παράτασιν μίαν φοράν, δύο φοράς, ἢ καὶ περισσοτέρας φοράς. Ποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Πρῶτον, δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ τὸ μέγιστον μέρος τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Διότι δυνατὸν νὰ μὴ δίδουν οἱ διευθυνταὶ τῶν Τραπεζῶν παρατάσεις εἰς τὰ μικρὰ δάνεια, ἀλλὰ εἰς τὰ σημαντικὰ δάνεια δὲν εἶναι δύσκολον νὰ προβλέψωμεν, ὅτι θὰ ὑπάρχουν τόσοι ἐπηρεασμοί, ὥστε νὰ δίδωνται αἱ παρατάσεις. Δεύτερον ἄτοπον, τὸ ὁποῖον θὰ σημειωθῇ πλὴν τῆς μὴ ἐπιτεύξεως τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Τὸ δεύτερον ἄτοπον εἶναι ὅτι θὰ δημιουργηθῇ ἡ δυνατότης φαβοριτισμοῦ. Ὅπου θέλει ὁ διευθυντὴς τῆς Τραπέζης θὰ δίδῃ παράτασιν καὶ θὰ ἀπαλλάσσῃ τοὺς Ἕλληνας πολίτας τῆς ὑποχρεώσεως νὰ ἐπιβληθῇ ἐπ’ αὐτῶν καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σήμερον ψηφιζόμενον νομοσχέδιον καὶ ὅπου θέλει νὰ τοὺς ὑποχρεώσῃ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι δυνατὸν νὰ νομίσωμεν ὅτι εἶναι ἄρτιος ἕνας νόμος, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ ἀφήνεται εἰς τὴν καλὴν θέλησιν καὶ βούλησιν τῶν διευθυντῶν τῶν Τραπεζῶν;

§159Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι αὐτό, ποὺ εἴπατε, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν τραπεζιτικὴν πραγματικότητα, ὡς αὕτη εἶναι διαμορφουμένη εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς ὑφηλίου καὶ δὴ καὶ παρ’ ἡμῖν. Δηλαδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς κανὲν μέρος τοῦ κόσμου αὐθαιρέτως ὁ διευθυντὴς τῆς Τραπέζης, παρὰ τοὺς γενικοὺς κανονισμούς, τοὺς ὁποίους ἐκδίδει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἢ τὸ ἑκασταχοῦ ἀσκοῦν τὴν νομισματικὴν πολιτικὴν ἁρμόδιον ὄργανον, νὰ δίδῃ παρατάσεις. Πᾶσα τοιαύτη παράτασις τυχὸν χορηγουμένη εἶναι παράνομος καὶ δὲν εἶναι παράτασις.

§160ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ διὰ τὰ μικρά;

§161Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Καὶ διὰ τὰ μικρά. Καὶ διὰ τὸ δάνειον τῆς μιᾶς δραχμῆς ὑπάρχει κανονισμός, ὁ ὁποῖος λέγει, εἰς ποίας περιπτώσεις ἔχει τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν ὁ διευθυντὴς τῆς Τραπέζης νὰ χορηγῇ ἢ νὰ μὴ χορηγῇ παράτασιν. Καὶ διὰ τὸ δάνειον ἐπαναλαμβάνω τῆς μιᾶς δραχμῆς καὶ κατὰ τοῦτο τὸ δάνειον τῆς μιᾶς δραχμῆς εἰς καμμίαν χώραν τοῦ κόσμου δὲν διαφέρει ἀπὸ τὸ δάνειον τῶν ὁσωνδήποτε δραχμῶν. Τὸ νὰ δικαιοῦται ἢ νὰ μὴ δικαιοῦται νὰ χορηγῇ παράτασιν καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας δικαιοῦται νὰ τὴν χορηγῇ καὶ ποῖα τὰ ὅρια τῆς διακριτικῆς ἐξουσίας τοῦ διευθυντοῦ, αὐτὰ καθορίζονται ἀπὸ τὰς γενικὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι μεταβληταί. Τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς τὰς ὁρίζει ἑκάστοτε παρ’ ἡμῖν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν, ἀλλαχοῦ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἀσκεῖ τὴν νομισματικὴν πολιτικήν. Ἐξ ἄλλου πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διακριτικὴ ἐξουσία, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν κανονισμῶν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τῶν διευθυντῶν τῶν Τραπεζῶν, νὰ χορηγοῦν παρατάσεις Ἐπαναλαμβάνω, ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν Κανονισμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ λειτουργία τῆς οἰκονομίας κατ’ ἄλλον τρόπον. Καὶ πρέπει κανεὶς νὰ μὴ ἔχῃ στοιχειώδη πεῖραν καὶ στοιχειώδη γνῶσιν τῶν τραπεζιτικῶν πραγμάτων καὶ τῶν ἐμπορικῶν καὶ τῶν οἰκονομικῶν, διὰ νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσωμεν τὸν διευθυντὴν ἀπὸ τὴν ἄσκησιν αὐτῆς τῆς διακριτικῆς ἐξουσίας, ἐπαναλαμβάνω, ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἑπομένως ὁ διευθυντὴς τῆς Τραπέζης καθόλου δὲν δύναται νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν τύχην τῶν διαφόρων παγωμένων πιστώσεων. Ἄλλως τε τὸ ποῖαι πιστώσεις, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἢ δὲν εἶναι παγωμέναι, καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν μεγάλων πιστώσεων, εἶναι μέσα εἰς ὁλόκληρον τὸν μηχανισμὸν τῆς τραπέζης κάτι ἐκ τῶν πασιδήλων. Καὶ οὐδέποτε, καθ’ ὅσον γνωρίζω, Τράπεζα, δὲν ἔδωσε μέχρι στιγμῆς συγχωροχάρτι εἰς τὰς πιστώσεις αὐτάς. Ἄλλο ἂν προέρχεται εἰς συμφωνίας περὶ τοῦ τρόπου τῆς πληρωμῆς καὶ πιστώσεως αὐτῆς. Ἄλλωστε εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐδῶ, λέγομεν ὅτι μόλις δημοσιευθῇ αὐτὸς ὁ νόμος ὅλαι αἱ ἐνεστῶσαι παγωμέναι πιστώσεις, ὅσαι ἔχουν καταστῆ ληξιπρόθεσμοι, αὐτομάτως μετατρέπονται, ἄνευ οἱασδήποτε ἐνεργείας τῆς Τραπέζης εἰς δολλάρια. Ἀφ’ ἧς τὸ ψηφίσητε καὶ ἀφ’ ἧς ἐκδοθῇ καὶ κυρωθῇ ὑπὸ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως, καὶ δημοσιευθῇ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως αἱ πιστώσεις αὗται μετατρέπονται εἰς δολλάρια. Καμμίαν εὐχέρειαν δὲν ἔχει ὁ διευθυντὴς τῆς Τραπέζης, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καμμία καταστρατήγησις.

§162Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀνησυχήσῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ τέως ὑπουργὸς κ. Ἀδαμόπουλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ληξιπροθέσμου. Ἔχει ψυχολογικὸν παράγοντα. Ὅταν δώσωμεν παράτασιν εἰς ἕνα, ὁ ὁποῖος ἔχει μεγάλο δάνειον, οἱ ἄλλοι θὰ ἔχουν παράπονα καὶ θὰ σκεφθοῦν ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπῆρεν αὐτὸ τὸ μεγάλο δάνειον, θὰ ἐγνώριζεν ὅτι— προκειμένου περὶ νέας, ὑποτιμήσεως—ὅτι θὰ γίνῃ ὑποτίμησις. Νὰ ὁρισθῇ λοιπὸν τὸ ὅριον τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας.

§163Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μίαν διασαφήνισιν. Δηλαδὴ ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου εἶναι, ὡς εἴπατε, ὅτι μία ἀπαίτησις τῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ἔγινε ληξιπρόθεσμος, δύναται νὰ ἀνανεωθῇ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν καὶ δὲν συμπεριλαμβάνεται, διὰ τὸν χρόνον τῆς ἀνανεώσεως εἰς τὴν αὐτόματον μετατροπὴν εἰς δολλάρια. Λαμβάνει ἕνας μίαν τρίμηνον πίστωσιν ἀπὸ μίαν Τράπεζαν. Εἰς τὴν λῆξιν της δὲν πληρώνεται. Εἶναι δυνατὸν ἡ Τράπεζα τὴν παραμονὴν τῆς λήξεως τῆς τριμήνου πιστώσεως νὰ ἀνανεώσῃ τὴν πίστωσιν.

§164Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἐὰν ἠμπορῇ νὰ το κάμῃ ἡ Τράπεζα τοῦτο ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει καλῶς. Ἐὰν ὅμως τὸ κάμῃ δολιευθεῖσα πάει φυλακή.

§165Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ δώσητε μίαν ἐξήγησιν. Ἐδηλώσατε ὅτι δύναται ἡ Τράπεζα, κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ παρατείνῃ τὸ δάνειον.

§166Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν εἶπον οὔτε αὐτό Εἶπον ὅτι εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου ἀπὸ τῆς συστάσεως ὡργανωμένου τραπεζιτικοῦ συστήματος, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διευθύνει τὸ σύστημα αὐτό, ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἢ ἄλλο ἁρμόδιον ὄργανον θεσπίζει κανονισμούς, καθ’ οὓς ἐπιτρέπεται ἢ δὲν ἐπιτρέπεται ἢ θεσπίζονται προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἡ Ἐμπορικὴ Τράπεζα δύναται νὰ προβαίνῃ εἰς ἀνανεώσεις ἢ παρατάσεις. Ἐντὸς τῶν πλαισίων αὐτῶν ἀποφασίζει ὁ ἑκάστοτε ἁρμόδιος διευθυντής, ὑποδιευθυντής, ὁ οἱοσδήποτε ἁρμόδιος. Ὑπάρχουν λοιπὸν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ κανονισμοὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς λέγουν ὅτι εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν δίδεται παράτασις. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ κανονισμοὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς λέγουν ὅτι, διὰ νὰ δοθῇ παράτασις πρέπει νὰ τὴν ἐρωτήσουν. Ἐπίσης ἄλλοι κανονισμοί, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου.

§167Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συμφωνῶ, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἐξηγήσητε, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν ἡ διδομένη παράτασις ἔχῃ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀνανεώσεως τοῦ χρέους εἰς δραχμὰς ἢ ἐὰν ἡ παράτασις αὕτη σημαίνῃ παράτασιν τῆς ὀφειλῆς εἰς συνάλλαγμα.

§168Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ὄχι.

§169Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι, διὰ τὸ ἀδιάβλητον τοῦ πράγματος καὶ τὴν ἀποφυγὴν καταστρατηγήσεως ἐκ μέρους τῶν Τραπεζῶν, πρέπει νὰ ὁρισθῇ ὄργανον ἁρμόδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποφαίνεται περὶ τῆς χορηγήσεως ἢ μὴ παρατάσεως.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2.

§173Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Εἰς τὸ ἄρθρον 2, παρακαλῶ, νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, διὰ νὰ διασαφηνισθῇ, ἀφοῦ πολλοὶ συνάδελφοι πιστεύουν ὅτι ὑπάρχει ἀσάφεια.

§174Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Περιττολογοῦμεν, κύριε ὑπουργέ.

§175Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν ἐπιμένετε νὰ μείνῃ, ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 2, νὰ γίνῃ μία ἑρμηνευτικὴ δήλωσις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀμφισβήτησιν ἡ ὁποία προέκυψε διὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου.

§176Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἡ δήλωσίς μου εἶναι περιττή, ἀλλὰ θὰ τὴν κάμω. Εἶναι αὐτονόητον ὅτι αἱ ὀφειλαὶ τοῦ ἄρθρου 2 ἐξοφλοῦνται ἑκάστοτε, κατὰ τὰ ἐν τῇ παραγράφῳ 2 τοῦ ἄρθρου 1, ὁριζόμενα.

§177Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν πράγματι ἐπιθυμῆτε νὰ εἶναι δικαία ἡ τακτοποίησις τοῦ θέματος τῶν παγωμένων πιστώσεων, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνηται ὑπ’ ὄψιν ὄχι ἡ ἰσοτιμία τῆς 9ης Ἀπριλίου 1953, ἀλλὰ ἡ ἰσοτιμία τῆς λήξεώς των, διότι ὑπάρχουν μεγάλα ποσὰ παγωμένων πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἐπὶ προγενεστέρας τῆς ἰσοτιμίας καταστάσεως. Κατ’ ἀκολουθίαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὰς πιστώσεις αὐτάς, καθ’ ἣν ἐποχὴν τὸ νόμισμα ἦτο ἐν μικροτέρᾳ ἰσοτιμίᾳ τῆς 9ης Ἀπριλίου, εἶναι φυσικὸν ὅτι ὠφελήθησαν τὴν ὑπεραξίαν. Νομίζω, λοιπὸν ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁρίσῃ, προκειμένου περὶ πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἤδη κατέστησαν παγωμέναι ὅτι θὰ ἐξοφλοῦνται μὲ ἰσοτιμίαν δολλαρίου τῆς ἡμέρας τῆς λήξεως αὐτῶν καὶ ὄχι τῆς ἡμέρας τῆς 9ης Ἀπριλίου.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ, ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει.

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§180Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἔχω μίαν παράκλησιν, νὰ προστεθῇ ἕνα ἄρθρον. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπαγάγω εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ τὰς χορηγουμένας ὑπὸ τοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος πιστώσεις.

§181Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων τὰς καταθέσεις.

§182Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἐξήγησα ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ ἀφορᾷ εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῆς τραπεζιτικῆς πίστεως, διότι οὔτε ὅλαι αἱ καταθέσεις εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνωνται, ἔτσι ὅπως λέγετε καὶ θέλει πολὺ φιλοσοφίαν τὸ πρᾶγμα. Τὸ ἄρθρον 4 λέγει τὸ ἑξῆς ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 11....

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἀριθμὸν θέλετε νὰ πάρῃ;

§184Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Νὰ πάρῃ 3.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτόν;

§186Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μίαν διασάφησιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 περιλαμβάνονται καὶ τὰ χορηγούμενα εἰς τὴν ἁλιείαν δάνεια διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Νομίζω, ὅτι περιλαμβάνονται.

§187Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Βεβαίως.

§188Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα, συνηγορῶν καὶ πρὸς ἐπιθυμίαν πολλῶν συναδέλφων, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ περιληφθοῦν καὶ τὰ δάνεια τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν μέχρι 10.000 τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι μία ἀνακούφισις.

§189Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριοι συνάδελφοι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ εἴμεθα ἐπιεικεῖς, διότι ἁπλούστατα δὲν πρόκειται νὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν δὲν ὡμίλει περὶ τῶν ἀγροτῶν, εἶναι διότι εἰς τοὺς ἀγρότας τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἀντικείμενον δημοκοπικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἄλλως θὰ τὸ ἔβαζα καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἀλλὰ δὲν θέλω δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νὰ ἐπεκταθῶ εἰς οὐδεμίαν ἄλλην τάξιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς ζητῶ, εἶναι νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπεκταθῶ εἰς ὡρισμένας χορηγήσεις, τὰς ὁποίας κάμνει τὸ Ἑλληνικὸν Κέντρον ἀναπτύξεως τῆς παραγωγικότητος.

§190Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν προσθήκην αὐτήν, διότι σύμφωνα πρὸς τὴν διακήρυξιν τοῦ Κέντρου παραγωγικότητος τὰ 80% τοῦ ποσοῦ τῶν 30 δισ. τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ διαθέσῃ παραχωροῦνται εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἰς τοὺς γεωργοὺς καὶ τὰς μικρὰς βιομηχανίας. Θὰ σᾶς παρακαλέσω πρὸς τὸ συμφέρον τῶν μικρῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν, τοὺς ὁποίους πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ προστατεύσῃ νὰ μὴ βάλετε τὴν διάταξιν αὐτήν.

§191Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντ.). Δέχομαι νὰ μὴ μπῇ αὐτὴ ἡ διάταξις. (Χειροκροτήματα).

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτόν;

§193ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§194Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ εἶναι ἐντελῶς περιττή. Εἰς τοὺς νόμους τοῦ ἀστικοῦ δικαίου δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιληφθῇ ὅτι δύναται νὰ ἐκδοθῇ διάταγμα ἐκτελεστικὸν κανονίζον τὰς λεπτομερείας. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μόνον εἰς τοὺς διοικητικοὺς νόμους. Δὲν εἶναι νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις πρὸς ρύθμισιν ὡρισμένων διοικητικῶν θεμάτων, ἀλλὰ ἀντιγραφή, ὅπως γράφεται εἰς ὅλους τοὺς νόμους. Δὲν εἶναι νοητὸν εἰς διατάξεις καθαρῶς, ἐπαναλαμβάνω Ἀστικοῦ Δικαίου, διότι ὁ νόμος σας εἶναι εἰδικῶς ἀστικὸς νόμος, νὰ περιέχεται διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκδοθῇ διάταγμα κανονίζον λεπτομερείας διότι δὲν ὑπάρχουν λεπτομέρειαι μόνον εἰς διοικητικοὺς ὑπάρχουν. Ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ πᾶτε εἰς ἐξουσιοδότησιν περὶ ρυθμίσεως ἑνὸς θέματος, ὁπότε πρέπει ρητῶς νὰ ἀναφέρεται ἐν τῇ διατάξει. Εἶναι καθαρῶς νομοπαρασκευαστικῆς μορφῆς ἡ παρατήρησίς μου.

§195Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Δὲν θὰ εἶχα οὐδεμίαν ἀντίρρησιν εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. συναδέλφου. Ἔχω ὅμως τὴν ἑξῆς ἐπιφύλαξιν: Ὁ νόμος πράγματι εἶναι κατὰ τὰς κυρίας αὐτοῦ διατάξεις ἀστικοῦ περιεχομένου. Θὰ προκύψῃ ὅμως πρὸς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τούτου ἀνάγκη λήψεως διοικητικῶν μέτρων. Ποίων διοικητικῶν μέτρων; Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ χορηγῇ ὁ νόμος τὴν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἔκδοσιν Βασιλικῶν Διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα νὰ ὑποχρεώνουν τὰς Τραπέζας εἰς τήρησιν τῶν βιβλίων κατὰ α ἢ β τρόπον, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποχρεώνουν διάφορα ὄργανα, τὴν Ἐπιτροπὴν πιστώσεων ἢ ἄλλας Ἐπιτροπὰς νὰ τηροῦν ὡρισμένην διαδικασίαν, ἁπλῶς διὰ νὰ διασφαλισθῇ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ νόμου.

§196Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις.

§197Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Εἰδικὸν Διάταγμα.

§198Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι δὲν εἶναι εἰδικὸν διάταγμα, διότι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ἔχομεν ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται διὰ τῶν Τραπεζῶν καὶ χρειάζεται εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις. Ἐὰν μὲν πρόκειται διὰ τῶν διαταγμάτων νὰ καθορίσητε τὰς ἐνεργείας τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ διοικητικὸν ὄργανον ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ δανείων ἢ ἄλλα ὄργανα, τότε τὸ ἐννοῶ ὅτι μὲ τὰς γενικὰς διατάξεις αὐτοῦ μπορεῖτε νὰ ἐκδώσητε ἐκτελεστικὸν διάταγμα. Ἐὰν ὅμως πρόκειται νὰ ὑποχρεώσετε πρόσωπα ἰδιωτικοῦ δικαίου, χρειάζεται εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις, διὰ νὰ εἶναι πλήρης ἡ διάταξις.

§199Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Καὶ τὰ πρόσωπα αὐτὰ τοῦ ἰδιωτικοῦ δικαίου, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἀσκοῦν δημόσιον λειτούργημα. Εἶναι παραδεδεγμένον εἰς τὴν νομολογίαν ἡ ἄποψις ὅτι ὅλαι αἱ Τράπεζαι ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν πιστωτικῶν καθηκόντων καὶ τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς ἀσκοῦν καθαρῶς λειτούργημα δημόσιον.

§200Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, παρὰ μόνον ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα πιθανῶς νὰ ἀσκῇ δημόσιον λειτούργημα. Ἠμπορεῖ νὰ χρειάζεται ἄλλη διατύπωσις.

§201Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ βγάλῃ ἀπόφασιν ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ Ἐμπορίου κατὰ τὴν κοινὴν νομοθεσίαν, ἡ ὁποία νὰ ρυθμίσῃ καὶ νὰ ὑποχρεώσῃ τὴν α ἢ β Τράπεζαν νὰ τηρῇ ὡρισμένα βιβλία, πῶς θὰ τὰ τηρῇ; τί συνεπείας θὰ ἔχῃ κλπ.

§202Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ λέγετε τὰ ἑξῆς: Ὅτι διὰ Βασιλ. Διατάγματος καθορίζεται ὁ τρόπος.......... (ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, δὲν ἀκούεται).

§203Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀδαμόπουλος, διότι θὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν δύσκολον θέσιν νὰ ἐπιβάλετε κυρώσεις.

§204Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Συντ.). Ἂς ἀφήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ κ. συνάδελφε νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μὴ ἐπιμένετε. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν εἰς δραχμὰς ληξιπροθέσμων πρὸς Τραπέζας ὀφειλῶν εἰς δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν».

§206Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφυπ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὅπως ἔχει διανεμηθῆ μετὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 5 γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποβάλει ὁ συνάδελφος κ. Καρότσης, ὑποθέτω ὅτι τὴν ἔχουν οἱ κ. συνάδελφοι τὴν τροπολογίαν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἐκτυπωθῆ καὶ ἔχει διανεμηθῆ ἐγκαίρως.

§208Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, κατ’ οὐσίαν εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου, ὅπως εἶναι εἰς τὸ ὑπουργικὸν νομοσχέδιον, προστίθεται ὅτι τὰ ταμεῖα ὁδοποιΐας δύνανται νὰ συμβάλουν ὄχι μόνον εἰς τὴν συντήρησιν κλπ., ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν παραλλαγὴν ἐθνικῶν ὁδῶν. Καὶ περαιτέρω ὅταν πρόκειται περὶ ὁδῶν ἀνηκόντων εἰς δύο Νομούς, ἡ συμβολὴ γίνεται κατ’ ἀναλογίαν τῶν δύο Νομῶν, ἀλλὰ ἐν περιπτώσει ἀρνήσεως τοῦ ἑνὸς Νομοῦ ἠμπορεῖ τὴν εὐθύνην νὰ τὴν ἀναλάβῃ μόνον τὸ ἕνα Ταμεῖον.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει;

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2. Δεκτόν;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3. Δεκτόν;

§214ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4. Δεκτόν;

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5.

§218Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γ. Καρότση, σχετικῶς μὲ τὴν συμβολὴν τῶν ταμείων ὁδοποιΐας καὶ τὰς παραλλαγὰς τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν, αἵτινες παραλλαγαὶ ἐκτείνονται εἰς περιφερείας δύο συνεχομένων Νομῶν.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 6. Δεκτόν;

§220ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν δεκτόν.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7.

§222Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 3, τελευταία περίοδος, «διὰ τὸν Νομὸν Ἀττικῆς δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὁ πληθυσμὸς τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης». Αὐτὸ μεταβάλλεται καὶ γίνεται «δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὁ πληθυσμὸς τῶν Δήμων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς».

§223Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀλλοίμονον ἐὰν γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ὁ Δῆμος Ἀθηνῶν ἔχει ἐλάχιστον μέρος τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν. Εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικοβοιωτίας θὰ μείνουν ἔξω ἀπὸ τὸ ποσοστόν;

§224Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Δὲν πρόκειται περὶ τῶν ὁδῶν ποὺ θὰ κάμῃ τὸ Κράτος, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῶν ἐπαρχιῶν ὅτι διὰ τὴν κατανομὴν τοῦ ποσοῦ δὲν θὰ ὑπολογίζεται ὁ πληθυσμὸς τοῦ Δήμου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Δήμου Πειραιῶς.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§226ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 8. Δεκτόν;

§228ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9. Δεκτόν;

§230ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10.

§232Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ τῆς πρώτης παραγράφου ὅσον ἀφορᾶ τὴν σύνθεσιν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ Ταμείου τῶν ἄλλων Νομῶν καὶ εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ τῆς παραγράφου 2 προκειμένου περὶ τοῦ Ταμείου Ἀττικῆς ἀντὶ τοῦ διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας θὰ προεδρεύῃ τοῦ Συμβουλίου ὁ Νομάρχης.

§233Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὅταν ἐγεννήθη προχθὲς τὸ θέμα ποῖος θὰ προεδρεύῃ, τότε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ κ. Καραμανλῆς, εἶπεν ὅτι θέτομεν τὸν διευθυντὴν τῆς Νομαρχίας διότι οἱ Νομάρχαι εἶναι κομματικοὶ διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῶμεν. Κύριε Πρόεδρε, ἤμην καὶ ἐγὼ ἐδῶ ὅταν ἔγινεν ἡ συζήτησις αὐτὴ καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι κ. συνάδελφοι. Ὀρθὴ ἦτο ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις ὅτι θὰ προεδρεύῃ ὁ διευθυντὴς τῆς Νομαρχίας, διότι ὁ Νομάρχης ἔχει καὶ πολλὰς ἄλλας ἁρμοδιότητας καὶ ἀπασχολήσεις καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἰς ἕνα τέτοιο συμβούλιον πρέπει νὰ προεδρεύῃ ὁ Νομάρχης. Ὀρθὴ ἦτο ἡ πρώτη διάταξις καὶ μάλιστα αὐτὴν ὑπεστήριξε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§234Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ Ταμείου μετέχει καὶ ὁ διευθυντὴς τῆς οἰκονομικῆς ἐφορίας. Παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, διὰ τὸ ἑξῆς. Ἐπειδὴ εἰς τὸν ἰδικόν μας Νομὸν ὑπάρχει μία ἰδιότυπος κατάστασις, δηλαδὴ ἔχομεν 4 οἰκονομικοὺς ἐφόρους τῶν τεσσάρων ἐπαρχιῶν. Αὐτὸ ὅμως δι’ ἡμᾶς εἰδικῶς, δὲν εἶναι ἐξυπηρετικόν.

§235Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Εἰς ὅλους τοὺς Νομοὺς ὑπάρχουν πολλαὶ οἰκονομικαὶ ἐφορίαι. Εἶναι ζήτημα ἐὰν ὑπάρχῃ νομός, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ μόνον εἰς τὴν ἕδραν του ἐφορίαν. Εἰς ὅλους τοὺς νομοὺς ὑπάρχουν πολλαὶ ἐφορίαι.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§237Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν δικαιολογεῖται καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ δικαιολογήσωμεν τί ἐμεσολάβησεν ἀπὸ προχθὲς ἕως σήμερον ὥστε νὰ ἀλλάξῃ γνώμην ἡ Κυβέρνησις. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἐμεσολάβησε τὸ ἑξῆς, ὅτι ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀποκεντρώσεως, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ νομάρχαι μεταβάλλονται πλέον ἀπὸ ὑπηρεσιακοί, ποὺ ἦσαν, εἰς τελείως κομματικούς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ δίδει τὴν ἐντύπωσιν καὶ παρεξηγεῖται ἀπὸ ἡμᾶς ὅτι τὸν νόμον αὐτὸν δὲν θὰ τὸν ἐφαρμόζωμεν πλέον μὲ τὰ ἀνεξέλεγκτα κριτήρια τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ μὲ ἀνεξάρτητα κριτήρια. Διατὶ ἀλλάσσει γνώμην ἡ Κυβέρνησις; Μίαν ἐξήγησιν ἀναμένομεν.

§238Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Δύο λόγοι ὑπαγορεύουν τὴν μεταβολήν. Ἐὰν ἀνέτρεχε κανεὶς εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συζητήσεως θὰ διεπίστωνεν ὅτι δὲν ἔδωσε καμμίαν διαβεβαίωσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ὅτι ἐπροτίμησε τὸν διευθυντὴν τῆς Νομαρχίας. Δύο λόγοι ὑπαγορεύουν τὴν μεταβολὴν αὐτήν. Ὁ νομάρχης εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν Νομόν. Ἡ κατασκευὴ καὶ ἡ συντήρησις τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν εἶναι σοβαρώτατος τομεὺς τοῦ ὅλου κυβερνητικοῦ προγράμματος καὶ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχῃ γνώμην ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος αὐτοῦ. Δεύτερος λόγος. Εἰς τὸ συμβούλιον αὐτὸ μετέχει ὁ νομομηχανικός, ὁ ὁποῖος ἔχει συχνὰ τὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ τῆς νομαρχίας καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἐπιβάλλει νὰ προεδρεύῃ τοῦ συμβουλίου ὁ νομάρχης.

§239ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§240Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀνέμενα μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ τὸν πληθυσμὸν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸς ἐψηφίσθη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν.

§242Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀναμένω τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἠρώτησα ἐὰν δέχεται ἡ Βουλή. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἔκαμε δεκτὸν δὲν δυνάμεθα νὰ γυρίσωμεν πίσω.

§244Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ἔγινε συζήτησις ἄρθρου πρὸς ἄρθρον. Ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν γίνεται συζήτησις.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί λέτε, κύριε Χλουβεράκη; Ἄρθρον πρὸς ἄρθρον γίνεται ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§246Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε εἶναι ἐναντίον τῶν συμφερόντων σας, κ. Χλουβεράκη.

§247Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ἐννοήσατε τὸ πνεῦμα τῆς τροπολογίας. Ὅλα τὰ χρήματα ποὺ θὰ διανέμωνται εἶναι ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 10 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας.

§251Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Μίαν διασάφησιν ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11.

§252Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Εἶναι προφανὲς ὅτι κατὰ τὴν ἔννοιαν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ὡς ὑπηρετοῦν προσωπικὸν ἐννοεῖται τὸ ὑφ’ οἱανδήποτε μορφὴν καὶ τύπον ὑπηρετοῦν κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος Νόμου καὶ τὸ προσωπικὸν αὐτὸ διατηρεῖται ὑπὸ τὴν κατάστασιν ὑφ’ ἣν τελεῖ σήμερον, μέχρις ὅτου ἐκδοθοῦν καὶ ἐφαρμοσθοῦν τὰ Διατάγματα τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἰδίου ἄρθρου.

§253Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ κατ’ ἐπανάληψιν ἐπὶ τῶν ἑρμηνευτικῶν δηλώσεων τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. ὑπουργῶν ἐγεννήθησαν ἀμφισβητήσεις ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐὰν αὐταὶ εἶναι ἀναγκαῖαι ἢ ἀποτελοῦν τὴν ἔκφρασιν τῆς Βουλῆς, θὰ παρεκάλουν ὁσάκις γίνονται δηλώσεις τοιαῦται καὶ ἡ Βουλὴ τὰς παραδέχεται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἑρμηνευτικῆς δηλώσεως νὰ διατυπώνωνται αὗται εἰς τὰ πρακτικά.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 11 μὲ τὴν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 12.

§257Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑφ. Δημ. Ἔργ. καὶ Συγκ.). Ἐκ τῆς § 2 τοῦ ἄρθρου 12 πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἐδάφιον α καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου ζ νὰ προστεθῇ ἡ φράσις: «ὡς καὶ τὰ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων καὶ προμηθειῶν αὐτῶν».

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 13. Δεκτόν;

§259ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 14. Δεκτόν;

§261ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 15.

§263Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπ. Συγκ.). Τὴν τελευταίαν παράγραφον ὑπ’ ἀριθ. 3 ἀντικατεστήσαμε ὡς ἑξῆς: «Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος νόμου πλὴν τῆς παραγράφου 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου ἄρχεται ἀπὸ τῆς 1 Ἰουλίου 1955, ἡ ἔκθεσις ὅμως τῶν δι’ αὐτοῦ προβλεπομένων Β. Δ)των καὶ ὑπουργικῶν ἀποφάσεων δύναται νὰ γίνῃ ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ».

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν» ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων».

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1. Δεκτόν;

§266ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2.

§268Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ἐλαχίστας τροπολογίας θὰ κάμω δεκτάς. Δὲν ἠμπορεῖ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ κάθε ὑπάλληλον νὰ ἔχῃ καὶ μίαν διάταξιν.

§269Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ἐπειδὴ τὸ πρῶτον ἔρχεται ἕνα νομοσχέδιον διὰ νὰ θεσπίσῃ συνταξιοδοτικὰ δικαιώματα, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε ἕνα σοβαρὸ ἀριθμὸ τροπολογιῶν, ὥστε νὰ καλύψῃ ὅλα τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἔχουν παρουσιασθῆ μέχρι σήμερον. Νομίζω ὅτι σεῖς, ὁ ὁποῖος ἔχετε πράγματι ἐπιδείξει κατανόησιν, δὲν θὰ ἀρνηθῆτε τὴν συζήτησιν τῶν τροπολογιῶν.

§270Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εἰς τὸ ΙΚΑ ὑπηρετοῦν σήμερον ὡς μόνιμοι ὑπάλληλοι περὶ τοὺς 1700. Ἐὰν τυχὸν διὰ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτοὺς θεσπίσωμεν ἰδίαν διάταξιν—διότι διὰ κάθε ὑπάλληλον, διὰ κάθε μικρὰν ὁμάδα ὑπαλλήλων θὰ ὑπάρχουν ὡρισμένα ζητήματα τὰ ὁποῖα εὐχαρίστως θὰ ἤθελον νὰ τὰ ἐπιλύσω, οὕτως ὥστε νὰ αὐξηθῇ ἡ σύνταξίς των —τότε παύει νὰ εἶναι νομοσχέδιον.

§271Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἐδάφιον 5 ἐκεῖ ποὺ λέγει: «Διὰ τοὺς ὑφ’ οἱανδήποτε νομικὴν σχέσιν ἀναλαβόντας ὑπηρεσίαν παρὰ τῷ ΙΚΑ μέχρι 27 Ἀπριλίου 1941», ἐπειδὴ ὀλίγον βραδύτερον διωρίσθησαν ὡρισμένοι πρόσφυγες, νὰ γίνῃ μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1941.

§272Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν συνεφώνησα εἰς αὐτὴν τὴν ἡμερομηνίαν ἔπραξα τοῦτο διότι εἶναι κάποια ἡμερομηνία εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἄλλοι μοῦ ζητᾶνε νὰ συμφωνήσω μὲ ἄλλας ἡμερομηνίας.

§273Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Πρόκειται περὶ προσφύγων, κ. ὑπουργέ.

§274Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δέχομαι νὰ γίνῃ μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1941.

§275Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Προτείνω, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἀναγνωρισθῇ ὡς συντάξιμος χρόνος ὑπηρεσίας καὶ ὁ χρόνος τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας.

§276Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Περιλαμβάνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§277Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κε. ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 2...

§278Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὴν γνωρίζω τὴν τροπολογίαν σας καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ.

§279Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Νὰ τὴν ἀκούσετε, πρῶτα, κ. ὑπουργέ.

§280ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ κ. ὑπουργέ.

§281Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ καταστρέψω τὸ ΙΚΑ.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης ἔχει τὸν λόγον.

§283Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι......... Διὰ τῶν ἄρθρων 1 ἕως 4 τοῦ νομοσχεδίου ὁρίζονται αἱ προϋποθέσεις θεμελιώσεως τοῦ εἰς σύνταξιν δικαιώματος ἤτοι ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ συνταξίμου χρόνου καὶ ὁ τρόπος ἀποδείξεως τῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ. Καὶ ἐνῷ εἰδικώτερον ἀναφέρει περὶ τῶν ἰατρῶν καὶ τῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων ἢ προϊσταμένων ἀδελφῶν τῶν Θεραπευτηρίων Εὐαγγελισμοῦ καὶ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, παραλείπει τὰς ἐπιστήμονας μαίας καὶ οὐδόλως λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τὸν χρόνον ὑπηρεσίας τοῦ βοηθητικοῦ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ τὸν διανυθέντα εἰς ἄλλα θεραπευτήρια, πλὴν τῶν ὡς ἄνω δύο τοιούτων. Ἐπειδὴ τὰ θεραπευτήρια Εὐαγγελισμὸς καὶ Ἐρυθρὸς Σταυρὸς δὲν εἶναι τὰ μοναδικὰ ἐν τῇ χώρᾳ, ὥστε νὰ θεωρηθῇ ὡς συντάξιμος χρόνος ὁ διανυθεὶς μόνον εἰς αὐτά, οὔτε δὲ καὶ εἶναι τὰ μόνα ἱδρύματα ἐκ τῶν ὁποίων προέρχεται τὸ βοηθητικὸν ὑγειονομικὸν προσωπικὸν τοῦ ΙΚΑ. Ἐπειδὴ καὶ αἱ ἐπιστήμονες μαῖαι τοῦ ΙΚΑ ἀνήκουσιν εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν προσωπικὸν περὶ αὐτῶν δὲ οὔτε κἂν ἁπλῆ μνεία γίνεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ἐπειδὴ ἐνδεχομένως αὗται, πρὸ τῆς προσλήψεώς των εἰς τὸ ΙΚΑ, νὰ εἶχαν μακρὰν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των εἰς ἀνεγνωρισμένα Μαιευτήρια ἢ Νοσοκομεῖα ἢ καὶ εἰς Δήμου ἢ Κοινότητας, εἶναι δὲ ὀρθὸν καὶ δίκαιον ὅπως τύχωσιν ἴσης τοὐλάχιστον μεταχειρίσεως μὲ τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους καὶ προϊσταμένας ἀδελφάς, διότι οὐδόλως ὑστεροῦσι τούτων εἰς προσόντα. Διὰ ταῦτα προτείνω τὰς κάτωθι τροπολογίας: 1) Εἰς τὸ ἄρθρον 2 παρ. 2 νὰ προστεθῇ ἐδάφιον ἔχον οὕτω: Προκειμένου περὶ τῶν ἐπιστημόνων μαιῶν, ὁ χρόνος καθ’ ὃν ἤσκησαν τὴν μαιευτικὴν εἰς ἀνεγνωρισμένα μαιευτήρια ἢ νοσοκομεῖα ἢ εἰς Δήμους ἢ Κοινότητας, μὴ δυνάμενος νὰ ὑπερβῇ δι’ ἁπάσας τὰς περιπτώσεις τὰ 6 ἔτη. 2) Ἐκ τοῦ ἐδαφ. δʹ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 2 νὰ διαγραφῶσιν αἱ λέξεις Εὐαγγελισμὸς καὶ Ἐρυθρὸς Σταυρός. 3) Εἰς τὸ ἄρθρον 4 νὰ προστεθῇ παράγ. ἔχουσα οὕτω: Ἡ ἄσκησις τοῦ μαιευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπολογίζεται ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας χορηγήσεως τῆς ἀδείας εἴς τινα μαίαν καὶ λογίζεται διαρκοῦσα ἐφ’ ὅσον φέρεται ἐγγεγραμμένη εἰς τὰ Μητρῷα τοῦ Ὑγειον. Κέντρου καὶ τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων Μαιῶν τῆς περιφερείας εἰς ἣν ἀσκεῖ τὸ ἐπάγγελμα, ἡ δὲ προϋπηρεσία ἀποδεικνύεται ἐξ ἐπισήμων πιστοποιητικῶν τῶν ἀντιστοίχων Μαιευτηρίων ἢ Νοσοκομείων. Αὐταὶ εἶναι αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Δὲν ἀποβλέπουν εἰς ἄλλο τι εἰ μὴ εἰς ἴσην μεταχείρησιν.

§284Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν τὰς δέχομαι, κ. Πρόεδρε.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§286Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεγράψαμεν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Σταυροπούλου καὶ ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «................... ........ (ἀναγιγνώσκει)................... ...........................................».

§287Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἔχω γνῶσιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ τὴν ἀποδέχομαι, κ. συνάδελφε.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μόντζαλας ἔχει τὸν λόγον.

§289Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγρ. γʹ νὰ προστεθῇ «καὶ οἱ ὑπηρετήσαντες παρὰ σοβαρᾷ ὁμορρύθμῳ Ἑταιρείᾳ».

§290Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διατὶ κ. συνάδελφε, νὰ μὴν εἴπωμεν καὶ «παρὰ σοβαρῷ γραφείῳ» καὶ ποῦ θὰ πᾶμε τότε. Δὲν τὸ δέχομαι.

§291Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τροπολογίαν δι’ ἧς νὰ ἀναγνωρίζετε ἡ προϋπηρεσία ἀδελφῶν νοσοκόμων, αἱ ὁποῖαι ὑπηρέτησαν εἰς νοσοκομεῖα νομικὰ πρόσωπα ἰδιωτικοῦ δικαίου, ὅπως εἶναι π.χ. τὸ νοσοκομεῖον τῆς Χίου καὶ ἄλλα νοσοκομεῖα.

§292Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ κ. συνάδελφε.

§293Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πέραν αὐτοῦ ἡ ἡμερομηνία 27 Ἀπριλίου ποὺ εἴχετε ἦτο ἕνας σταθμὸς δυστυχῶς κακός. Τώρα ποὺ ἐδέχθητε τὴν 31ην Δεκεμβρίου θὰ προκαλέσῃ νομίζω ὡρισμένας δυσαρεσκείας. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὀρθότερον νὰ βάλωμεν τὴν ἄλλην ἡμερομηνίαν τὸ τέλος τῆς κατοχῆς τὴν 31)12)1944.

§294Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι, διότι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ διωρίσθησαν 7.500 ὑπάλληλοι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ υἱοθετήσω ἡμερομηνίαν περιλαμβάνουσαν τοὺς κατοχικοὺς ὑπαλλήλους.

§295Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀναγνωρίζετε τὴν προϋπηρεσίαν τῶν Νοσοκομείων. Ἐδῶ ὅμως ὑπάρχει αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δίπλωμα Ἀνωτάτων Σχολῶν, νὰ ἀναγνωρισθοῦν καὶ τὰ ἔτη σπουδῶν ὅπως ἀναγνωρίζωνται καὶ εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§296Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι, κ. Ζορμπᾶ, δὲν ἀναγνωρίζονται εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§297Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ κ. ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τοὐλάχιστον τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Ψιμάρα, Λαυρεντίδη κλπ. ὑπὲρ τῆς ὁποίας συνηγορῶ ἐκθύμως διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑπάλληλος τοῦ ΙΚΑ καὶ ὑπηρέτησεν ἐπ’ ὀλίγον διάστημα κατ’ ἀπόσπασιν εἰς τὸ ΠΙΚΠΑ. Νὰ ἀναγνωρισθῇ ὁ χρόνος του ἐκεῖ ὡς ὑπαλλήλου.

§298Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἀπελύθη ἀπὸ τὸ ΙΚΑ;

§299Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι, ἀλλὰ ἦτο ἀπεσπασμένος εἰς τὸ

ΠΙΚΠΑ.

§300Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐν ἐνεργείᾳ;

§301Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὄχι, ἢ μᾶλλον νομίζω, ὅτι τώρα θὰ ἀπολυθῇ.

§302Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Πρὸ 10ετίας ἀπελύθη.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἐλευθεριάδης ἔχει τὸν λόγον.

§304Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 2 ἐδάφιον βʹ γίνεται λόγος δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον πραγματοποιήσει προηγουμένως ὑπηρεσίαν εἰς τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς ἢ τῆς θαλάσσης ἢ τῆς χωρ)κῆς ἢ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἢ τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας κλπ. Αὐτῶν ἡ ὑπηρεσία ὑπολογίζεται ὡς προϋπηρεσία καὶ δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἐννοήσωμεν κατὰ τί ἡ ὑπηρεσία ἐν τῇ Πυροσβεστικῇ Ὑπηρεσίᾳ εἶναι μεγαλυτέρας ἀξίας ἀπὸ τὴν τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου.

§305Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ ἐδέχθην προηγουμένως κ. συνάδελφε.

§306Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Ἔπειτα κ. ὑπουργέ, ὁ κ. Μόντζαλας ἐπρότεινεν, ὅπως ἀναγνωρισθῇ ὡς χρόνος προϋπηρεσίας ὁ εἰς ὁμόρρυθμον Ἑταιρείαν διανυθείς. Ἐν προκειμένῳ ὅμως συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ὁ εἰς ἀνώνυμον ἑταιρείαν διανυθεὶς χρόνος προϋπηρεσίας ἀναγνωρίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὡς παράδειγμα σᾶς ἀναφέρω τὴν κατηγορίαν τῶν βαρελοποιῶν Θεσ)νίκης. Βιομηχανία ἡ ὁποία ὠνομάσθη Α.Ε, διότι κατασκευάζει ἐτησίως 100 βαρέλια, τῆς κατηγορίας αὐτῆς ὁ χρόνος προϋπηρεσίας ἀναγνωρίζεται ἐνῷ ἡ προϋπηρεσία ἡ διανυθεῖσα εἰς τὴν σοβαρὰν Ἑταιρείαν Μοσκὼφ Θεσ)νίκης δὲν ἀναγνωρίζεται, διότι εἶναι ὁμόρρυθμος ἑταιρεία καὶ ἐρωτᾶται ὁ βαρελοποιὸς τῆς Α. Ε. εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι πλέον κατηρτισμένος εἰς μόρφωσιν ἀπὸ τὸν λογιστὴν τῆς Ἑταιρείας Μοσκώφ;

§307Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ποῖος θὰ κρίνῃ περὶ τῆς σοβαρότητος ἢ μὴ τῆς Ἑταιρείας, κ. συνάδελφε;

§308Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Τὰ πιστοποιητικά, κ. ὑπουργέ.

§309Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Πιστοποιητικὰ σοβαρότητος;

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§311Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν ὅπως προστεθῇ παράγραφος 6 εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἔχουσα οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει)..................». τὴν τροπολογίαν αὐτήν, κ. ὑπουργέ, τὴν θεωρῶ δικαίαν καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν κάμετε δεκτήν.

§312Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὴν μελετήσω, κ. συνάδελφε.

§313ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§314Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 1 «Ὑπηρεσία παρέχουσα δικαίωμα εἰς σύνταξιν εἶναι ἡ παρασχεθεῖσα εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ εἰς συγχωνευθέντας»; Νὰ προστεθοῦν μόλις τρεῖς λέξεις «ἢ μὴ συγχωνευθέντας». Διότι, κ. ὑπουργέ, ὑπάρχουν ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συγχωνευθῆ εἰς τὸ ΙΚΑ. Λοιπὸν καὶ αὐτῶν τὴν ὑπηρεσίαν νὰ τὴν ἀναγνωρίσωμεν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εὑρίσκεται ἐν συμφωνίᾳ μὲ τὸ ἄρθρον 3 «τὴν ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου ὑπηρεσίας» διότι κ. ὑπουργέ, ἐὰν θὰ διαβάσωμεν τὸ πρῶτον ἐδάφιον τῆς παραγράφου 1 λέγει «..... ἢ εἰς συγχωνευθέντας εἰς τοῦτο τοιούτους ὀργανισμούς». Δηλαδὴ ἐὰν τὸ ΤΑΚ ποὺ συνεχωνεύθη μὲ τὸ ΙΚΑ εἶχεν ἕνα ὑπάλληλον ἀπὸ ἕνα ἄλλον ὀργανισμὸν τότε ὑπολογίζεται καὶ ὁ χρόνος ἐκείνου τοῦ τρίτου ὀργανισμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ὑπηρέτησεν. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἀναγνωρίζομεν καὶ ἐκείνην τοῦ τρίτου ὀργανισμοῦ τὴν ὑπηρεσίαν καλὸν εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ νὰ προστεθοῦν καὶ αἱ λέξεις «ἢ μὴ» διὰ νὰ ἔχῃ δικαίωμα συντάξεως.

§315Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δικαίωμα συντάξεως ἔχει, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ πρώτη παράγραφος ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἀπ’ εὐθείας προσληφθέντας ἀπὸ τὸ ΙΚΑ ἢ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μετεφέρθησαν λόγῳ συγχωνεύσεως μὲ τὸ ΙΚΑ ὀργανισμούς. Αὐτοὶ αὐτοδικαίως ἐμπίπτουν εἰς ὅλας τὰς διατάξεις καὶ ὅλα των τὰ χρόνια ἀναγνωρίζονται. Νὰ σᾶς διαβάσω πῶς διατυποῦται τὸ ἐδάφιον 2 «....... ............... (ἀναγιγνώσκει)................ ............................................». Δηλαδὴ, ἐὰν ἕνας ὑπάλληλος τοῦ Τ.Α.Κ., τὸ ὁποῖον συνεχωνεύθη, ἔχει μίαν προϋπηρεσίαν εἰς ἄλλον ὀργανισμὸν, τοῦ τὴν ἀναγνωρίζετε. Διατὶ λοιπὸν νὰ μὴν ἀναγνωρίσωμεν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν ποὺ ἔχει ἕνας ὑπάλληλος σήμερον τοῦ

ΙΚΑ.;

§316Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ ἐδάφιον ἔχει τροποποιηθῆ ὡς ἑξῆς, κατόπιν τροπολογίας τοῦ κ. Πετροπουλάκου: «Λογίζεται ἡ παρὰ τοῦ ὑπαλλήλου ἢ ὑπηρέτου τοῦ συγχωνευθέντος ὀργανισμοῦ προϋπηρεσία εἰς ἑτέρους ὀργανισμούς». Διαβάσατε καὶ θὰ τὸ καταλάβετε.

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§318Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν τὴν καλωσύνην νὰ ἀρνηθῇ μίαν τροπολογίαν, ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος πάλιν ν’ ἀναπτύξω ταύτην, φρονῶν ὅτι ἴσως τὸν μεταπείσω. Εἰς τὴν πρώτην περίοδον τῆς παραγράφου 1, ἄρθρον 1 ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία ὅλου τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ, τοῦ διοικητικοῦ, μηδὲ τοῦ ὑπηρετικοῦ ἐξαιρουμένου. Εἰς τὴν τρίτην περίοδον τῆς αὐτῆς παραγράφου, τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, προκειμένου περὶ τῶν ἐλεγκτῶν ἰατρῶν καὶ τῶν ὑγειονομικῶν διευθυντῶν τοῦ ΙΚΑ δὲν ἀναγνωρίζεται ἡ προϋπηρεσία, ἐπὶ καταφανῇ ἀνίσῳ μεταχειρίσει τῶν ἐπιστημόνων ἰατρῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν τοῦ ΙΚΑ τὸ μὴ ἐπιστημονικόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ δώσῃ τὴν ἐξήγησιν, ὅτι δὲν ἐγράφησαν αἱ λέξεις «ὡς καὶ οἱ συγχωνευθέντες ὀργανισμοὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως», εἰς τὴν τρίτην περίοδον τῆς τρίτης παραγράφου ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι οἱ διευθυνταὶ καὶ οἱ ἐλεγκταὶ τῶν ἰατρείων τώρα μόλις, κατὰ τὴν φράσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὑπαλληλοποιοῦνται. Ὁ κ. Χλουβεράκης, ὅμως, ἰατρὸς ὤν, μοῦ ἐξήγησεν, κ. ὑπουργέ, τὰ ἑξῆς: Ὅτι πράγματι οἱ ἐλεγκταὶ σήμερον εἶναι ὑπάλληλοι, καὶ εἶναι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν φόρτον τῆς ἐργασίας ποὺ ἔχουν, δὲν δύνανται νὰ πράξουν ἄλλην ὑπηρεσίαν. Ἐνθυμοῦμαι ἀπὸ τὸ περυσινὸν νομοσχέδιον, τὸ συστατικὸν τοῦ ΙΚΑ, τὸ παράπονον τοῦ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ καὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ, ὅτι εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ νομοσχέδια, ἐπειδὴ οἱ ἰατροὶ δὲν ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς διατυπώσεως διατάξεως θαλπουσῶν αὐτούς, πάντοτε εὑρίσκονται εἰς μίαν ἥσσονα μοῖραν.

§319Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Παίρνουν καὶ ἀπὸ τὸ ΤΣΑΥ σύνταξιν.

§320Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Μήπως, κ. ὑπουργέ, τὸ δικαστικὸν τμῆμα τοῦ ΙΚΑ δὲν παίρνει ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Νομικῶν;

§321Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Δύο εἶναι οὗτοι.

§322Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, διότι εἶναι ἐλάχιστοι αὐτοί, 5–8. Ἔπειτα δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶτε τὴν ὀργανικὴν διάκρισιν μεταξὺ θεραπευτῶν ἰατρῶν καὶ ἐλεγκτῶν.

§323Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Περὶ θεραπευτῶν ἰατρῶν δὲν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν ὑπάρχει μελέτη, καὶ δὲν γνωρίζομεν τὴν ἐπιβάρυνσιν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ προκύψῃ. Συνεπῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν διάταξιν. Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.

§324Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνο τὸ «νὰ ὑπερβῇ τὰ 10 ἔτη» νὰ γίνῃ «νὰ ὑπερβῇ τὰ 12 ἔτη»;

§325Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν τὸ δέχομαι οὔτε αὐτό.

§326Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. συνάδελφος σχετικῶς μὲ τὰς νοσοκόμους, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀποφοιτήσει ἀπὸ τὴν σχολὴν τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, ἀναμφιβόλως περιλαμβάνονται μόνον αἱ ὑπηρετήσασαι εἰς τὰ νοσοκομεῖα «Εὐαγγελισμὸς» καὶ «Ἐρυθρὸς Σταυρὸς». Διότι ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις εἶναι περὶ νοσοκόμων, ἀναμφιβόλως δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὴν διάταξιν περὶ ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν τῶν Ν.Π.Δ.Δ. Νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, διὰ τὸν λόγον, ὅτι τὰ νοσοκομεῖα «Εὐαγγελισμὸς» καὶ «Ἐρυθρὸς Σταυρὸς» δὲν εἶναι κοινὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα. Εἶναι νοσοκομεῖα ἰδιωτικοῦ δικαίου. Εἶναι καταπληκτικόν, λοιπόν, ν’ ἀποκλείωμεν τὰς νοσοκόμους τριετοῦς φοιτήσεως, ὑπηρετούσας εἰς κρατικὰ νοσοκομεῖα καὶ ν’ ἀναγνωρίζωμεν τὴν ὑπηρεσίαν τῶν νοσοκόμων, τῶν ὑπηρετουσῶν εἰς μὴ κρατικὰ νοσοκομεῖα. Ἡ διάταξις αὐτή, ἀναμφιβόλως, εἶναι εἰς βάρος, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, καὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς νοσηλευτικῆς τῆς χώρας. Διότι, ὅταν δίδωμεν περισσότερα προνόμια εἰς τὸ νοσοκομειακὸν προσωπικόν, τὸ ὑπηρετοῦν εἰς μὴ κρατικὰ νοσοκομεῖα, τότε ποῦ πηγαίνομεν; Ἔπειτα, συνηγορῶ διὰ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐπίσης ὑπεστήριξεν ὁ κ. Λαυρεντίδης, σχετικῶς μὲ τὰς μαίας.

§327Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν παίρνουν σύνταξιν, δὲν εἶναι ὑπάλληλοι;

§328Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. ὑπουργέ.

§329Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἰς ποίαν κατηγορίαν ὑπάγονται αἱ μαῖαι;

§330Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπευθύνως σᾶς λέγω τοῦτο: Ὅτι δὲν ὑπάγονται οὔτε εἰς τὸ ΤΣΑΥ. Διότι ναὶ μὲν ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν ἔκδοσιν Διατάγματος περὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὸ Τ.Σ.Α.Υ., ἀλλὰ τοιοῦτον Διάταγμα ἀπὸ τὸ 1948 δὲν ἐξεδόθη. Εἶναι ἐντελῶς ἀνασφάλιστοι.

§331Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὑπὸ ποίαν μορφὴν εἶναι μαῖαι; Νομίζετε ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς παρέχεται εἰδικῶς σύνταξις. Ἐδῶ εἶναι ἀναγνώρισις ἁπλῆς προϋπηρεσίας. Θέλετε νὰ τὸ διακόψωμεν; Εὐχαρίστως. Προσθήκην ὅμως δὲν δέχομαι.

§332Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ ἀναγνωρίζετε μόνον τὴν προϋπηρεσίαν τῶν νοσοκόμων, τῶν ὑπηρετουσῶν εἰς μὴ κρατικὰ ἱδρύματα;

§333Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διότι εἶναι οἱ σχολὲς ἐκεῖ. Τὸ γνωρίζετε σεῖς, ὁ ὁποῖος διετελέσατε ὑπουργὸς Προνοίας.

§334Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νοσοκόμοι προερχόμενοι ἀπὸ τὰς Σχολὰς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ κατόπιν 3ετοῦς φοιτήσεως ὑπηρέτησαν εἰς τὰ Κρατικὰ Ἱδρύματα. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ ΙΚΑ δὲν θὰ ὑπολογισθῇ ἡ προϋπηρεσία των;

§335Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἰς τὰ ἄλλα νοσοκομεῖα ὡς τί ὑπηρετοῦν αἱ νοσοκόμοι;

§336Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς ὑπάλληλοι.

§337Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἠναγκάσθην νὰ υἱοθετήσω εἰδικὴν διάταξιν ἐν προκειμένῳ διότι δὲν εἶναι οὔτε Δημόσιον, οὔτε Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου.

§338Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁμιλεῖτε περὶ νοσοκομείων εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 θὰ θεωρηθῇ ὅτι δὲν ὑπάγονται αὐτὰ εἰς τὴν ἐν λόγῳ διάταξιν.

§339Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὑπάγονται ὅλαι ὅσαι ἔχουν ὑπηρετήσει εἴτε εἰς τὸ Κράτος, εἴτε εἰς ἰδιωτικὰ νοσοκομεῖα, καὶ Ἐρυθρὸν Σταυρόν. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις. Θέλετε νὰ σᾶς κάμω καὶ ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν;

§340Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.............

§341Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διὰ τὰς νοσοκόμους ἰσχύει ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 2, ἐδαφ. Α, Β, Γ καὶ Δ.

§342ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὰς μαίας;

§343Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διὰ τὰς μαίας δὲν γίνεται.

§344Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Σχολὴ Νοσοκόμων Θεσ)νίκης ἱδρύθη ἀπὸ τὸ 1951 καὶ ἤρχισεν λειτουργοῦσα τὸ 1954.

§345Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τί εἶναι ἡ Σχολὴ αὐτή;

§346Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει ἀξίαν τοῦτο, ἀξίαν ἔχει ἐὰν ἡ ὑπηρεσία τῶν νοσοκόμων τῶν ἐξερχομένων ἐκ τῆς Σχολῆς αὐτῆς προσμετρᾶται.

§347Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον ὑπάγεται.

§348Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Μένει τώρα ἡ ἐξομοίωσις τῶν μαιῶν ἀπὸ ἀπόψεως προστατευτικῶν διατάξεων, ὡς πρὸς τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους.

§349Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴν ἐπιμένετε ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ.

§350Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει καὶ δι’ αὐτὰς νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀναγνώρισις τῆς προϋπηρεσίας, διότι εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ Ἱδρύματος.

§351Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐφ’ ὅσον εἶναι ὑπάλληλοι ὑπάγονται, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ὀργανισμῶν Δημ. Δικαίου.

§352Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ μαιῶν αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπηρέτησαν εἰς ὀργανισμοὺς Δημ. δικαίου.

§353Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ.

§354Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κατὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον, ὑπηρεσία παρέχουσα δικαίωμα πρὸς σύνταξιν, θεωρεῖται ὑπηρεσία εἰς τὸν Στρατὸν ξηρᾶς, θαλάσσης κλπ. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ὑπηρεσία ἡ ἀναγνωρισθεῖσα ἀπὸ τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον, ὡς ὑπηρεσία εἰς τὰς ἐθνικὰς ὀργανώσεις ἀντιστάσεως.

§355Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἀφίσατέ το αὐτό, θὰ τὸ ἴδωμεν. Πάντως ἐὰν εἶναι ἀνεγνωρισμένη ὑπηρεσία θὰ εἶναι μέσα εἰς τὰ φύλλα τους.

§356Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Λαυρεντίδη. Κατόπιν ὅμως ἀρνήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§357Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Συμφωνῶ μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος.

§358Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Τσούτσουρας. Θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίζεται καὶ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας ὡς θεραπευτοῦ ἰατροῦ εἰς τὸν συγχωνευθέντα ὀργανισμόν.

§359Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἀποδεχθῶ.

§360Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μετὰ τὸ 1945 εἰς τὸ ΙΚΑ ἐγένοντο προσλήψεις ἄνευ διαγωνισμοῦ. Τὸ 1945 μὲ τὴν 59 Συντακτικὴν Πρᾶξιν ἀπελύθησαν ἅπαντες οἱ προσληφθέντες κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Εἰς τοὺς μετέπειτα διαγωνισμοὺς τοῦ ΙΚΑ ὑπῆρχον καὶ 3 ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον 15ετῆ ὑπηρεσίαν. Ἐξ αὐτῶν 2 εἶναι ἄρρενες καὶ μία γυναίκα, ἡ ὁποία περίσσευσε. Νομίζω ὅτι πρέπει τώρα ν’ ἀναγνωρισθῇ ἡ προϋπηρεσία των.

§361Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Μὴν ἐπιμένετε, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ.

§362Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία μου ἀφορᾷ κατηγορίαν ὑπηρετούντων ἤδη ὑπαλλήλων παρὰ τῷ ΙΚΑ, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας. Ἡ τροπολογία ἔχει οὕτω: «Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος Νόμου ἔχουν ἐφαρμογήν....................................... ........... (ἀναγιγνώσκει)................. .......................................». Νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως δικαία, διότι εἶναι ἤδη ὑπάλληλοι τοῦ ΙΚΑ.

§363Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Σημειωτέον, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας ἀποτελεῖται ἀπὸ ὑπαλλήλους τοῦ ΙΚΑ. Τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§364Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ Μαιευτήριον «Μαρίκα Ἡλιάδη» εἶναι ἰσότιμον ἵδρυμα μὲ τὸν «Εὐαγγελισμόν». Νομίζω ὅτι διὰ τὰς ἐκ τοῦ Μαιευτηρίου τούτου μαίας δέον νὰ ἰσχύσουν ὅσα καὶ διὰ τὰς ἐκ τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ» νοσοκόμους. Παρακαλῶ νὰ τὸ ἀποδεχθῆτε.

§365Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν τὸ ἀποδέχομαι.

§366Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ Νοσοκομεῖον Χίου εἶναι ἀπὸ τὰ 5–6 ἱδρύματα εἰς τὴν Ἑλλάδα ποὺ ἐπιχορηγοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ λειτουργεῖ ἀπὸ 30 ἐτῶν. Διατὶ δὲν τὸ συμπεριλαμβάνει;

§367Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τότε πρέπει νὰ συμπεριλάβω καὶ τὰς ἰδιωτικὰς κλινικάς.

§368Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Αὐταὶ δὲν εἶναι ἰδιωτικοῦ δικαίου.

§369Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ποιὸς θὰ τὰς ξεχωρίσῃ; Ὑπάρχει μία τροπολογία, τῶν συναδέλφων κ.κ. Ράπτη καὶ Τριανταφύλλη ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ὀρθή. Ἡ τροπολογία ἔχει οὕτω: «................ ....... (ἀναγινώσκει)...............». Τὴν κάμνω ἀποδεκτήν.

§370Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχει ὑποβληθῆ μία τροπολογία ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τῶν κ.κ. Βουδούρη, Ράπτη, Βύζα κλπ., ἡ ὁμοία μὲ τὴν εὐρυτέραν διατύπωσιν τὴν ὁποίαν εἶχε σᾶς ἐδυσκόλευσε νὰ τὴν κάμετε ἀποδεκτήν. Δὲν τὴν ἐκάματε δεκτὴν διότι ἐφοβήθητε, ὅτι θὰ ἀνατρέψῃ τὰς προθέσεις τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ κακὴ ἴσως διατύπωσις τῆς τροπολογίας σᾶς ἔκαμε νὰ μὴ δεχθῆτε ν’ ἀποδώσητε δίκαιον εἰς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ ὑπερασπίσῃ. Πρόκειται περὶ τῆς ἑξῆς περιπτώσεως. Ὑπάρχουν 2 καὶ μόνον ὑπάλληλοι τοῦ Ι.Κ.Α., οἱ ὁποῖοι εἶχον προηγουμένην στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. Νομίζω, ὅτι ἔχουν δικαίωμα ἀναγνωρίσεως τῆς ὑπηρεσίας των. Ἡ προηγουμένη ὑπηρεσία εἰς τὸ στράτευμα πρέπει ν’ ἀναγνωρισθῇ ἄνευ περιορισμοῦ διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ συμπληρώσουν 35 ἔτη συνταξίμου ὑπηρεσίας.

§371Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§372Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ ἰσχύσῃ καὶ δι’ αὐτούς, ὅτι ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους. Ἡ διάταξις τοῦ νόμου εἶναι σαφής. Κατὰ τὸν νόμον περὶ συντάξεων, δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑπηρεσία αὐτή, καὶ οὐδεμία Κυβέρνησις δύναται νὰ τὸ ἀποδεχθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§373Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ εἶπε τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον.

§374ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§375ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§376ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 3.

§377Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Παρ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Γεροθανάση ἔχει ὑπογραφῆ μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀναγνώρισις συνταξίμου ὑπηρεσίας...... ........ (ἀναγινώσκει)..............».

§378Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σωστόν.

§379Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχετε δεχθῆ μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ μειοῦται εἰς 3,25;

§380Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὴν ἔχω δεχθῆ.

§381ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη;

§382ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§383ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 4. Δεκτόν;

§384ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§385ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5. Δεκτόν;

§386ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§387ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 6. Δεκτόν;

§388ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§389ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7. Δεκτόν;

§390ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§391ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8. Δεκτόν;

§392ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§393ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 9. Δεκτόν;

§394ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§395ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 10.

§396Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ κ. Λιβαδᾶ ἔχουσα οὕτω: «......... (ἀναγινώσκει) ........».

§397Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ αὕτη εἶναι ἐπὶ τοῦ προηγουμένου νομοσχεδίου. Τὰ 25 χρόνια τὰ ἔχω δεχθῆ. Ἡ παράγραφος 1 περιλαμβάνεται εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 13. Ἡ παράγραφος 2 περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 13. Ἡ παράγραφος 3, ὡς ἄσχετος μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή.

§398ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 δεκτὸν ὡς ἔχει;

§399ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§400ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 11.

§401Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Ὑπάρχει μία κατηγορία βεβαιωτῶν, 220 περίπου, ἡ ὁποία δὲν περιλαμβάνεται. Αὐτοί, ὅπως γνωρίζετε, ἐξελίσσονται μισθολογικῶς μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ γραμματέως βʹ τάξεως, ἐνῶ βαθμολογικῶς παραμένουν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Παρακαλῶ νὰ ἰσχύσῃ τὸ αὐτὸ μέτρον τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11 καὶ διὰ τοὺς βεβαιωτάς.

§402Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Οἱ βεβαιωταί, δὲν ἔχουν, κατὰ κανόνα, ἀπολυτήριον γυμνασίου, ἀσχέτως ἐὰν σήμερον ἔχουν πάρει βεβαιωτὰς καὶ μὲ πτυχίον Πανεπιστημίου καὶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς ἀτύχημα εἰς αὐτοὺς τοὺς ἔχοντας πτυχίον Πανεπιστημίου. Ἐπειδὴ εἰσήχθησαν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν βεβαιωτῶν, ἀκολουθοῦν τοὺς ἀγραμμάτους, πρώτους βεβαιωτάς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ι.Κ.Α. προσελήφθησαν καὶ ἀπὸ δευτέραν καὶ τρίτην Γυμνασίου.

§403Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Τὴν διατύπωσιν θὰ ἤθελον νὰ ἴδω.

§404Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχει ἑτοίμη, κύριε ὑπουργέ. Ἐδάφιον 2: «Διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ συνταξίμου μισθοῦ τῶν δακτυλογράφων ...... (ἀναγινώσκει) .......».

§405Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μήπως τοὺς μεταφέρωμεν εἰς μίαν διάταξιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ εἰδικῶς διὰ τοὺς δακτυλογράφους;

§406Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Ἡ περίπτωσις αὕτη ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς διαβεβαιωτάς. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ προτείνω νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «Διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ συνταξίμου μισθοῦ..... ........... (ἀναγινώσκει)..........».

§407Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νὰ δεχθῶμεν «διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ συνταξίμου μισθοῦ τῶν δακτυλογράφων καὶ βεβαιωτῶν, μὴ ἐξελισσομένων βαθμολογικῶς».

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11, δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη;

§409ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§410ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 12.

§411Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 12 ὁμιλεῖ περὶ τῆς δυνατότητος ἐπεκτάσεως διὰ Β. Διατάγματος τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ εἰς τοὺς θεραπευτὰς ἰατροὺς καὶ ὀδοντιάτρους τοῦ Ι.Κ.Α. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῇ καὶ εἰς τοὺς δικηγόρους. Δηλαδὴ «οἱ ὑπηρετοῦντες ἰατροί, δικηγόροι καὶ ὀδοντίατροι τοῦ

Ι.Κ.Α.».

§412Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ τοὺς μηχανικούς.

§413Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἂς δεχθῶμεν καὶ τοὺς μηχανικούς.

§414ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διπλωματούχους Ἀνωτάτης Σχολῆς.

§415Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις λέγει: «Μετὰ τὴν ἔκδοσιν...... (ἀναγινώσκει)............». Ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ 2698, ὡς ἐνθυμοῦμαι, δὲν περιλαμβάνει τοὺς δικηγόρους, καὶ συνεπῶς, ἐὰν οὕτω διατυπωθῇ ἡ διάταξις......

§416Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θέλω νὰ τοὺς περιλάβω, ἀλλὰ δὲν εἶμαι ἕτοιμος ἀκόμη, διότι ὑπάρχουν διαφόρων εἰδῶν δικηγόροι, ὑπάρχουν καὶ οἱ μόνιμοι καὶ οἱ ἐπὶ συμβάσει.

§417Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν γράψετε ἁπλῶς, καὶ δικηγόρους, δὲν κάμνομεν τίποτε.

§418Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νὰ τὸ θέσωμεν ὡς ἑξῆς: «Διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος...... ......... (ἀναγινώσκει)............».

§419Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι ἂν θὰ δύναται ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Ι.Κ.Α. νὰ δώσῃ συντάξεις. Διότι ὅταν προσθέσωμεν τοὺς δικηγόρους, τοὺς μηχανικούς, ἐνδεχόμενον μεθαύριον καὶ τοὺς ἱερεῖς κλπ., θὰ καταλήξωμεν νὰ δίδωμεν εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α., σύνταξιν μόνον 400 δραχ. Κύριε ὑπουργέ, εἶσθε ἐπιφορτισμένος ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ προσέχετε τὰ θέματα αὐτά, καὶ νὰ μὴ διασπαθίζητε τὸ χρῆμα.

§420Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ δι’ ὅσα εἶπεν ὁ συνάδελφος, κ. Χαβίνης. Εἶμαι ἐπιφορτισμένος ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ μεριμνήσω, ἰδίᾳ, νὰ μὴ κατακρημνισθῇ τὸ Ι.Κ.Α. Ὅσον διὰ τοὺς δικηγόρους καὶ τοὺς μηχανικούς, πρόκειται περὶ ἐλαχίστων, ἄλλωστε αἱ ἐκδοχαὶ θὰ γίνωνται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. Ἑπομένως οὐδεμία διασπάθισις τῶν χρημάτων τοῦ Ι.Κ.Α. γίνεται. Καὶ ὡς ἀπόδειξιν, τοῦ ὅτι φείδομαι τῆς περιουσίας του σᾶς ἀναφέρω, ὅτι διὰ τοὺς ἰατροὺς ἐζήτησα καὶ ἔγιναν ἀναλογιστικαὶ μελέται περὶ τῆς προκαλουμένης ἐπιβαρύνσεως.

§421Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἐλέχθησαν πολλά, διὰ τὴν διασπάθισιν τῆς περιουσίας τοῦ Ι.Κ.Α. εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἐνῷ αἱ δαπάναι διοικήσεως προβλέπονται 10%–15% τῶν ἐξόδων, σήμερον φθάνουν μόνον 6,85%. Ἑπομένως πρέπει νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ ἀδικήσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὰς προαγωγάς των.

§422Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 12 θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτὴ μία τροπολογία σχετικὴ μὲ τὴν τακτοποίησιν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ μεταταχθοῦν εἰς ἄλλους ὀργανισμούς, τελοῦντες ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. «............ ......... (ἀναγινώσκει)............».

§423Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐδῶ εἶναι ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΙΚΑ. Ἐὰν ἐπεκταθῶμεν καὶ εἰς τοὺς ἐξελθόντας, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἀδιεξόδου. Δὲν τὴν δέχομαι, κ. συνάδελφε.

§424ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἐτροποποιήθη;

§425ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§426ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 13.

§427Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Ἡ παράγραφος 1 ὡς εἶναι διατυπωμένη, κ. ὑπουργέ, χρειάζεται μίαν διευκρίνησιν. Τί εἶναι «ἔγγαμοι γυναῖκες»; Πρέπει αὗται νὰ εἶναι μετὰ τέκνων ὡς εἶναι αἱ ἐν διεζεύξει; Πρέπει, νομίζω, νὰ διατυπωθῇ ρητῶς διὰ τοῦτο προτείνω τὴν ἑξῆς διόρθωσιν: «............ ......... (ἀναγινώσκει)............».

§428Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι διάταξις τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος τῶν δημ. ὑπαλλήλων αὐτουσία μεταφερθεῖσα. Εἶναι εὐεργετικὴ μέχρις ἑνὸς σημείου. Μὴ πειράζετε τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν ἐδέχθη τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἡ διάταξις εἶναι σαφεστάτη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάφορος μεταχείρισις ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§429Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν ἐγένετο ὁ νόμος τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἐψηφίσθη, ὅτι αἱ νοσοκόμοι ὅταν ἔχουν μόνον 15ετῆ ὑπηρεσίαν, εἴτε ἔγγαμοι, εἴτε ἄγαμοι, τὸν ἐψηφίσαμεν πρὸ τριμήνου, δικαιοῦνται συντάξεως. Ἐπομένως πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν περισσότερον αἱ ἔγγαμοι, αἱ ἔγγαμοι αἱ ὁποῖαι, ὅλαι ἔχουν σχεδὸν παιδιά. Διότι εἶναι εἰδικὴ ἡ ὑπηρεσία τῆς νοσοκόμου, ἡ ὁποία δὲν εἶναι μόνον κουραστικὴ ἐργασία, ἀλλὰ καὶ ψυχικὴ καὶ ἀδιάλειπτος ταλαιπωρία, διότι συμμερίζονται τὸν πόνον τοῦ ἀρρώστου καὶ ἐπομένως σπάει κυριολεκτικῶς ὁ ὀργανισμός τους.

§430Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἰς 15 χρόνια;

§431Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Μάλιστα, ἐψηφίσθη νόμος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Στρατιωτικῶν, εἰς 15 χρόνια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προχωρῶ εἰς κάτι ἄλλο. Τὸ 1951, 14 Ἰανουαρίου ἔγιναν αἱ μονιμοποιήσεις τῶν νοσοκόμων....

§432Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὴν ξεύρω τὴν τροπολογίαν; Θέλετε νὰ δεχθῶμεν τὴν 30 Ἰουνίου 1956. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἀντὶ νὰ πᾶμε εἰς 12 μῆνας νὰ πᾶμε εἰς 14. Νὰ γίνῃ λοιπὸν ὡς ἑξῆς ἡ τροποποίησις: «Αἱ συμπληροῦσαι τὴν 31.6.56».

§433ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 2.

§434Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μίαν τροπολογίαν: Νὰ ἔχουν δικαίωμα ἐπιλογῆς, οἱ ἀπολυθέντες δυνάμει τοῦ νόμου 2968, ἢ ὑπὲρ τῆς συντάξεως τοῦ παρόντος ἢ ὑπὲρ τῶν διατάξεων περὶ συνταξιοδοτήσεως ΙΚΑ, ἀλλ’ ὅσοι ἐργάται ἔχουν 4.000 ἡμερομίσθια.

§435Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι σωστὸ καὶ αὐτὸ ἀλλὰ νὰ προστεθῇ: «Οἱ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος συνταξιοδοτούμενοι διατηροῦν τὸ δικαίωμα ἐπιλογῆς μεταξὺ τῆς συντάξεως τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος καὶ τῆς τοιαύτης κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις........ (ἀναγινώσκει)........».

§436Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν μερικοὺς ἐλεγκτὰς τοῦ ΙΚΑ, ἕνα ἢ δύο, ἠναγκάσθη ἡ πολιτεία νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ εἰς ἀνωτάτας θέσεις τῆς κοινωνικῆς προνοίας. Οἱ ἐν λόγῳ ἐπιστήμονες προσέφερον μεγάλην ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ εἰς τὴν νέαν θέσιν, ἡ ὁποία ἦτο ἀνωτάτη. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπωθῇ μία τροπολογία ἔχουσα οὕτω: «Ἐλεγκταὶ...... ........... (ἀναγινώσκει).........».

§437Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διατὶ ἄνευ ἐξαγορᾶς; Ὄχι δὲν εἶναι δυνατόν. Ἔχει τὸν τρόπον τῆς ἀναγνωρίσεως τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅλην τὴν διαδικασίαν, διατὶ νὰ βάζωμεν ἐξαιρετικὰς διατάξεις δι’ ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι εἰς τὸ ΙΚΑ;

§438Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐκάματε ἀναγνώρισιν ὅλων τῶν ἄλλων θεραπευτηρίων. Εἶναι μία ἄνισος μεταχείρισις καὶ πρέπει νὰ ἀναδιοργανωθῇ ὁ ὀργανισμός.

§439Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Πρόκειται περὶ ἑνὸς καταλαβόντος θέσιν εἰς τὸ Πατριωτικὸν Ἵδρυμα καὶ ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τῆς ὑπηρεσίας ποὺ προσέφερεν.

§440Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Λυποῦμαι, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ.

§441Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἰς τὸ τέλος τῆς δευτέρας παραγράφου, λέγετε, ὅτι ἡ ἀνωτέρα σύνταξις δὲν παρέχεται πρὸ 25ετίας.

§442Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ σύνολον τῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κατώτερον τῶν 25 ἐτῶν.

§443Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἰσχύει καὶ διὰ τὴν πρώτην καὶ διὰ τὴν δευτέραν παράγραφον;

§444Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μόνον διὰ τὴν δευτέραν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς ὁποίους θίγει τὸ Ν.Δ. 2698)1953

§445Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶχε 15 χρόνια ὑπηρεσίαν. Πόσον χρόνον......

§446Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀναλόγως, πάντως πρέπει νὰ ἔχουν 15 χρόνια. Κύριε Λιβαδᾶ, πρόκειται περὶ εὐεργετικῆς διατάξεως. Ἐὰν θέλουν νὰ λάβουν μεγαλυτέραν σύνταξιν νὰ μείνουν εἰς τὸ ΙΚΑ. Οὐδεὶς τοὺς ἐμποδίζει.

§447Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω μίαν περίπτωσιν ἑνὸς ἰατροῦ. Ὅταν συνεπλήρωσε τὸ ὅριον ἡλικίας κατ’ ἀπόφασιν τοῦ ΙΚΑ. παρέμεινε καὶ ὑπηρέτησε δύο χρόνια ἀκόμη. Εἶναι δίκαιον αὐτὰ τὰ χρόνια νὰ προσμετρηθοῦν.

§448Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι, διότι εἶναι παγία ἡ διάταξις. Εἶσθε ἐκτὸς συνταξιοδοτικοῦ κώδικος.

§449Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 2, προσθέσατε μίαν τροπολογίαν μικράν. Ἡ διάταξις εἶναι μεταβατική;

§450Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μεταβατική.

§451ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δευτέρα παράγραφος γίνεται δεκτὴ ὡς ἐτροποποιήθη;

§452Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι μία μεταβατικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἐτέθη εἰς τὸν κώδικα τοῦ 1951, «ὅτι μετὰ τέκνων». Πάντως δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.

§453Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ. Τότε νὰ συμπληρωθῇ: «ἔγγαμοι ἢ ἐν χηρείᾳ μετὰ τέκνων».

§454ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φραστικῶς νὰ διορθωθῇ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου βʹ αἰτεῖται κανεὶς τὸν λόγον;

§455ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὴ ὡς ἔχει.

§456ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος 3.

§457Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὡρισμένοι ἐκ τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ εἰσῆλθον ὑγιεῖς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ κατόπιν 10 ἐτῶν καὶ πλέον ὑπηρεσίας ἠσθένησαν, ἡ δὲ ἁρμοδία Ἐπιτροπή, βάσει τοῦ νόμου 2698)1953, προβαίνει εἰς ἐκκαθάρισιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διὰ λόγους ὑγείας. Δηλαδή, τοὺς θεωρεῖ ἀκαταλλήλους ὡς παθόντας ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας καὶ τοὺς ἀπολύει, πλὴν ὅμως δὲν τοὺς ἀπολύει λόγῳ ἀνικανότητος μὲ ποσοστὸν 66%, διότι ἐὰν εἶχον 66% θὰ ἐλάμβανον πλήρη ἀποζημίωσιν, ἀλλὰ τὸ ποσοστὸν ἀνικανότητος εἶναι ὀλιγώτερον τοῦ 66% καὶ δὲν δικαιολογεῖ πλέον τὴν λῆψιν συντάξεως σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου σας, διότι καθορίζεται δεκαπενταετία. Οὔτε ἔχουν ἄλλα δικαιώματα οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔπαθον, προσεβλήθησαν καὶ κατεστράφησαν ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας διὰ νὰ λάβουν ἕνα βοήθημα.

§458Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πρόκειται περὶ ἑνός.

§459Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἔστω. Καὶ ἔρχεται τώρα ὁ νόμος καὶ τοῦ λέγει, ἐσύ, ὁ ὁποῖος κατεστράφης ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἔχεις θέσιν ἐδῶ μέσα. Αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸν προσέξωμεν, διότι ποῦ εἶναι πλέον ἡ κοινωνικὴ πρόνοια τοῦ Κράτους; Συνεπῶς ἐπιβάλλεται, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται νὰ ζημιωθῇ τὸ ΙΚΑ, διότι δὲν ζητοῦμεν νὰ καταστρέψωμεν οὔτε τοὺς ἐργαζομένους ὑπαλλήλους, εἴμεθα ὅλοι φρουροὶ τῆς προστασίας τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ πρέπει νὰ προστατεύσωμεν ἔστω καὶ αὐτὸν τὸν ἕνα, κύριε ὑπουργέ, διότι ἐφ’ ὅσον ἀναγνωρίζεται ὡς δίκαιον τὸ αἴτημα τοῦτο, πρέπει νὰ μεταβληθῇ ἡ διάταξις καὶ ἐκεῖ ποὺ λέγιες 15ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν νὰ γίνῃ 10ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν.

§460Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πρὸς Θεοῦ, κύριε συνάδελφε, ὄχι καὶ δέκα χρόνια. Δὲν τὸ δέχομαι.

§461Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τότε ποία εἶναι ἡ κοινωνικὴ πρόνοια;

§462Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἠσφαλισμένος αὐτὸς καὶ θὰ πάρῃ τὴν σύνταξιν τοῦ ἠσφαλισμένου.

§463Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δὲν παίρνει τὴν σύνταξιν ἠσφαλισμένου.

§464Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τροποποίησις.

§465Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἐτῶν ἀπὸ 15 εἰς 10, ἀλλὰ θέλω νὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, κ. ὑπουργέ, νὰ τύχουν τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως καὶ οἱ ἐξερχόμενοι ἀποκλειστικῶς διὰ λόγους ὑγείας, διότι ὅπως διετυπώθη ἡ παράγραφος 3.....

§466Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν εἶναι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μεταξᾶ, τὴν δέχομαι. Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι ὅπως ἀντὶ τοῦ «δύνανται», νὰ τεθῇ «δικαιοῦνται νὰ τύχουν». Νὰ ἀπαλειφθοῦν ἐπίσης αἱ λέξεις «ἀνικανότητος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος», οὕτως ὥστε ἡ διατύπωσις θὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: «Τακτικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ἱδρύματος ἀπολυόμενοι τῆς ὑπηρεσίας κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ν.Δ. 2698)53 ἀποκλειστικῶς, διὰ λόγους ὑγείας, δικαιοῦνται συντάξεως ἐφόσον συνεπλήρωσαν δεκαπενταετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν παρὰ τῷ Ἱδρύματι».

§467Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 3 λέγετε: «Τακτικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ἱδρύματος κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 19 ἀποκλειστικῶς διὰ λόγους ὑγείας». Μὴ λησμονεῖτε, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἡ διοίκησις τοῦ ΙΚΑ ἠμπορεῖ νὰ ἀπολύσῃ ὑπάλληλον διὰ διαφόρους λόγους. Παρακαλῶ νὰ προστεθῇ τοῦτο εἰς τὴν διάταξιν.

§468Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ποῖοι εἶναι οἱ διάφοροι λόγοι;

§469Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Ἠμπορεῖ νὰ διώξῃ ἕνα ὑπάλληλον.

§470Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐδῶ ὁμιλοῦμεν διὰ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔπαθαν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, ἀλλὰ δι’ ἄλλους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπείθαρχοι εἰς τὸ ΙΚΑ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ προστασία.

§471Χ. ΝΤΙΝΙΔΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λαντζούνη, διότι εἶναι πολὺ σκληρὸν ἐξερχόμενοι ὑπάλληλοι διὰ λόγους ὑγείας, νὰ μὴ τυγχάνωσι συντάξεως. Διότι αὐτοὶ ποὺ ἔπαθαν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ καὶ ἕνεκα τῆς ὑπηρεσίας...

§472Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν μὲν ἔχουν συμπληρώσει 15ετίαν θὰ λάβουν τὴν εὐεργετικὴν σύνταξιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἐὰν δὲν ἔχουν συμπληρώσει 15ετίαν, δεδομένου, ὅτι ὅλοι εἶναι ἠσφαλισμένοι, θὰ λάβουν τὴν σύνταξιν βάσει τῆς ἀσφαλίσεως τὴν ὁποίαν ἔχουν.

§473Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐὰν φύγουν μετὰ δεκαετῆ ὑπηρεσίαν δὲν παίρνουν τίποτε.

§474Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διατὶ δὲν παίρνουν τίποτε;

§475Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Διότι δὲν δικαιοῦνται.

§476Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἄλλη τροπολογία ἐπὶ τῆς παραγράφου αὐτῆς δὲν γίνεται δεκτή.

§477Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὰ πράγματα καὶ διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸν κ. συνάδελφον, θὰ ἐπρότεινα τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἔπαθεν ἐν ὑπηρεσίᾳ ἡ δὲ ἀνικανότης του ἐκρίθη ἤδη, ἐὰν εἶναι δυνατὸν καὶ νομίζω, δὲν θὰ εἶχε κανεὶς ἀντίρρησιν νὰ τεθῇ ὡς ἑξῆς μία μικρὰ προσθήκη: «Ἐὰν μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος ἐκρίθησαν ἀνίκανοι καὶ βάσει τῆς κρίσεως ἐπίκειται ἡ ἀπόλυσίς των, ἐφόσον συνεπλήρωσαν δεκαετίαν νὰ δικαιωθοῦν μιᾶς συντάξεως».

§478Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, οὐδεμία τροπολογία ἐπὶ τῆς παραγρ. 3 γίνεται δεκτή. Μὴ ἐπιμένετε.

§479Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Ἔχετε ἀποδεχθῆ μίαν τροπολογίαν, κ. ὑπουργέ, καὶ παρακαλῶ νὰ διατυπωθῇ. Ἀντὶ 1958 νὰ τεθῇ 1960.

§480Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Συμφωνῶ, κ. συνάδελφε, νὰ γίνῃ 1960.

§481Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Εἰς τί θὰ ὠφελήσουν τὰ 2 χρόνια, κ. ὑπουργέ. Νὰ εἴπωμεν τοὐλάχιστον 1970.

§482Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε, μέχρι τοῦ 1960 μόνον.

§483Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ τέλος τῆς παρ. 4 νὰ προστεθῇ φράσις ἔχουσα οὕτω: «............. .... (ἀναγινώσκει)......», ὥστε νὰ εἶναι δεκαετία.

§484Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν δέχομαι δεκαετίαν. Ἡ παράγραφος αὐτὴ δὲν ἐπιδέχεται ἄλλας τροποποιήσεις καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν.

§485Ν. ΡΑΠΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ παράγρ. 5 τοῦ ἄρθρου 13......

§486Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα, κ. συνάδελφε, τὴν γνωρίζω τὴν τροπολογίαν καὶ τὴν ἀποδέχομαι.

§487Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον εἶναι νομοσχέδιον ἀσφαλίσεων, θὰ παρακαλέσω ἐπὶ τοῦ μεταβατικοῦ ἄρθρου 13 νὰ προστεθῇ ἐδάφιον ἀφορῶν τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν.

§488Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, μὴ προχωρῆτε. Σᾶς ὑπενθυμίζω τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος. Πᾶσα διάταξις ἀφορῶσα ἄλλα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ὡς ἄσχετος μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ ὡς τοιαύτη δὲν γίνεται δεκτὴ οὔτε ἀπὸ ἐμέ, οὔτε ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§489Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Ὑπάρχουν ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ, οἱ ὁποῖοι προηγουμένως ἦσαν ἠσφαλισμένοι εἰς ἄλλα ταμεῖα. Παρακαλοῦν λοιπόν, αἱ εἰσφοραί των πρὸς τὰ ἄλλα ταμεῖα νὰ μεταβιβασθοῦν εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος ἀσφαλίσεώς των εἰς τὰ ἄλλα ταμεῖα. Ἔχει βάσιν τοῦτο, διότι.......

§490Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ, κ. συνάδελφε ἢ περὶ ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ; Ἐὰν δὲν πρόκειται περὶ ὑπαλήλων εἶναι καὶ τοῦτο ἀντισυνταγματικόν.

§491Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου τὴν ἀφορῶσαν τὴν μοναδικὴν περίπτωσιν διακεκριμένου ἰατροῦ, ὅστις ἀπεβίωσεν ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ καθήκοντος.

§492Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὴν ἐδέχθην ἤδη.

§493Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νὰ ἀναγνωρισθῇ, κύριε ὑπουργέ, ὁ αὐτὸς χρόνος καὶ διὰ τὸ Ταμεῖον Προνοίας ΙΚΑ.

§494Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, δὲν τὴν δέχομαι.

§495Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ προβῆτε εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ φέρετε νομοσχέδιον σχετικὸν μὲ τὸ ΤΕΑΠΟΚΑ.

§496Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι τοιαύτη δήλωσίς μου θὰ ὠφελήσῃ εἰς τίποτε.

§497ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη;

§498ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§499ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 14, δεκτόν;

§500ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§501ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 15, δεκτόν;

§502ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§503ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§504Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Θὰ παρεκάλουν, χωρὶς νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ συζήτησις κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον ἀναβάλλεται συνεχῶς καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἐπεῖγον, νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν σήμερον καὶ τὴν Τρίτην νὰ ἔλθῃ εἰς δευτέραν διάγνωσιν διὰ νὰ συζητηθοῦν αἱ τροπολογίαι.

§505Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅπως θὰ ἔχετε καὶ σεῖς, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ θὰ πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ συνήθης κοινοβουλευτικὴ τάξις, δηλαδή, νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχήν, ἀλλὰ νὰ ἀκουσθοῦν οἱ εἰσηγηταὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ μειοψηφίας. Ἡ ἐπιθυμία μου δὲν εἶναι οὔτε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ, οὔτε καὶ ἐκτὸς τῆς τάξεως. Ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ εἴπω δύο λέξεις, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἀνάγκην αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ λεχθοῦν εἰς ἕνα τόνον ἐξαιρετικὰ οἰκεῖον, διότι θὰ λεχθοῦν ἐν στενῷ κύκλῳ. Κύριε ὑπουργέ, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ὑποστηρίξω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον εἰς τὴν Κοιν. Ἐπιτρ. τότε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω εἰδικῶς ἀπόψε, διότι ἀπόψε εἶναι ἡ ὥρα του ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ ἐξαγγελθὲν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πρόγραμμα, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ναυτιλιακὴν πολιτικὴν καὶ περιέχει μόνον διατάξεις ἀναφερομένας εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀπομάχων ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ περιεῖχε καὶ διατάξεις ὥστε ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ν.Α.Τ. νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς ναυτιλιακῆς πίστεως, τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον τὸ Ν.Α.Τ., ἀναλόγως τῶν περιστάσεων τὴν ἤσκει. Δυστυχῶς ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον χωλὸν καὶ μὲ κάποιαν φυσικὴν δειλίαν. Ἐθεώρησα καθῆκον μου ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, εἰς τοὺς σκοποὺς τοῦ ταμείου, τοὺς ὁποίους ἔχετε ἀναγράψει εἰς τὸ ἄρθ. 2, εἰς τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖτε διὰ τὴν ἀσφάλισιν ἐναντίον τῶν κινδύνων, νὰ βάλωμεν ὡς δεύτερον σκοπὸν τὴν ἄσκησιν τῆς ναυτιλιακῆς πίστεως. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ αὐτό. Διατί; Διὰ τὴν μεγάλην ναυτιλίαν, δὲν γίνεται λόγος, διότι θὰ ἦτο δύσκολον νὰ ρίψωμεν τὴν εὐθύνην εἰς τὸ ΝΑΤ, ἴσως ἐκείνη ἔχει ἄλλους πόρους ἀπὸ τοὺς ὁποίους δύναται νὰ ἀντλήσῃ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα τῆς χρειάζονται. Ἐδῶ γίνεται κυρίως λόγος διὰ τὴν μικρὰν ναυτιλίαν, διότι οἱ πτωχοὶ Ἕλληνες, εὑρισκόμενοι εἰς τὴν ἀνάγκην χρησιμοποιοῦν μικρὰ πλοῖα διὰ τὴν μεταφορὰν προσώπων καὶ πραγμάτων. Οὐδεὶς μέχρι σήμερον ἐφρόντισε νὰ παράσχῃ τὴν μικροτέραν στοργήν, ἀπὸ ἀπόψεως χρηματοδοτήσεως. Ἠξεύρετε ποῖος εἶναι ὁ τόκος τῆς μαύρης ἀγορᾶς; Ἐὰν σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀνέρχεται εἰς 120% δὲν εἶναι περίεργον. Καὶ ὅμως αὐτὸ εἶναι. Εἶναι ἀνάγκη νομίζω, διὰ τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα, αὐτὴ ἡ μικρὰ ναυτιλία νὰ συγχρονισθῇ καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ λαμβάνῃ δάνεια μὲ μικὸν τόκον. Τὸ ΝΑΤ ἔχει τεραστίαν περιουσίαν δυναμένην νὰ ἐπαρκέσῃ καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Συνήθισαν οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ταμείου τούτου μέχρι σήμερον νὰ τοποθετοῦν τὰ διαθέσιμα τοῦ ταμείου εἰς ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα ἀποδίδουν ἕνα μικρὸν εἰσόδημα ἕως 15%. Δι’ αὐτό, λοιπόν, τὸ ζήτημα ἐπέμεινα καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ὅταν ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον εἰς δευτέραν συζήτησιν νὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ δεχθῇ τροποποίησιν καθ’ ἣν διὰ τοῦ Ν.Α.Τ. νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τῆς ναυτιλιακῆς πίστεως.

§506ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§507Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Ἐπιτροπὴ ἐπεξειργάσθη μὲ στοργὴν καὶ ἐνδιαφέρον τὸ νομοθέτημα αὐτό, διότι ἀφορᾷ μίαν συμπαθεστάτην τάξιν, τὴν τάξιν τῶν ναυτιλομένων. Τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει ἰσχυούσας παλαιὰς διατάξεις τῶν συντάξεων τῶν Ναυτικῶν καὶ εἰσάγει νέας τινὰς καινοτομίας. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κ. Κρασαδάκης ὑπέδειξε καὶ πολὺ ὀρθῶς τὴν ἀνάγκην ἀσκήσεως διὰ τοῦ Ν.Α.Τ. τῆς Ναυτιλιακῆς πίστεως. Δίδεται, λοιπόν, ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἔλθῃ μελετημένος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὅπως δυνηθῇ νὰ καθορίσῃ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ν.Α.Τ. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον, καὶ μετὰ τὴν διαμόρφωσίν του ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μετὰ τὴν διαμόρφωσίν του ἀπὸ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, παρουσιάζει μερικὰ ἐλαττώματα. Ἕνα βασικὸν ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ καὶ τώρα τὴν ἀναστάτωσιν τῶν συνταξιούχων, εἶναι ἡ ἀνισότης, τὴν ὁποίαν προκαλεῖ ὡς πρὸς τὴν παρεχομένην σύνταξιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον μέχρι σήμερον ἐκ τοῦ ταμείου, ἐν συγκρίσει πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθωσιν εἰς τὸ μέλλον. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀντελήφθη τὴν ἀνισότητα αὐτὴν καὶ εἰσηγήθη τὴν διατύπωσιν εἰδικῆς διατάξεως, ὥστε ἐντὸς μιᾶς τριετίας νὰ ἐκλείψῃ ἡ διάκρισις αὐτή, παρεχομένης τῆς εὐκαιρίας εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ αὐξομειώνῃ τὰς συντάξεις κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε αἱ συντάξεις τῶν δύο κατηγοριῶν συντόμως νὰ ἐξομειωθοῦν. Δυστυχῶς εἶδον, ὅτι τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὰς τροπολογίας ποὺ εἰσάγει, ὁ κ. ὑπουργός, δὲν τὴν ἐδέχθη. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα, διότι εἶναι καὶ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Ναυτιλίας, ὥστε εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Διότι ἐὰν ἔχωμεν δύο τάξεις συνταξιούχων θὰ δημιουργηθοῦν ἀδικίαι. Ἄλλη ἀδυναμία τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ὅτι αὐξάνει τὸν χρόνον τῆς συντάξεως. Ἐνῷ μέχρι σήμερον ἐλάμβανον σύνταξιν οἱ συμπληρώνοντες 10 χρόνια ὑπηρεσίας, τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν ἀρχικήν του διατύπωσιν ἦτο 15 καὶ εἰς τὴν τελικήν του διατύπωσιν ἔγινε 12½ χρόνια ἀπὸ τοῦ 1957. Οἱ ναυτιλόμενοι ὅλων τῶν μερῶν τῆς Ἑλλάδος, ὑποβάλλουν τὴν παράκλησιν νὰ γίνῃ ἡ 15ετία 12½ χρόνια, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ 1960. Διότι, προβάλλουν τὴν παρατήρησιν, ὅτι μέχρι σήμερον λόγῳ τῶν περιπετειῶν τοῦ Ἔθνους, εἰς τὰς ὁποίας πρωτηγωνίστησαν οἱ ναυτιλόμενοι, οἱ ναυτικοί μας δὲν ἠμπόρεσαν νὰ συμπληρώσουν τὸν χρόνον αὐτόν, διὰ νὰ πάρουν σύνταξιν. Δι’ αὐτό, καὶ αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν τοῦ νομοσχεδίου τὴν ἐπισημαίνω ἀπόψε, ὥστε καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἔχωμεν τὰς τελικὰς ἀπόψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅταν τὸ νομοσχέδιον ἔλθῃ διὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄλλη γενικὴ παρατήρησις εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν εἶναι, ὅτι μένουν ἐκτὸς προστασίας τὰ θαλάσσια ἀτυχήματα. Καὶ εἴπομεν τότε, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἕνα ποσοστὸν ἀσφαλίστρων, ἀπὸ τὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν κινδύνων πολέμου (ΑΟΚΠ), νὰ περιέρχεται εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον (ΝΑΤ), ὥστε νὰ δύναται τὸ ταμεῖον αὐτὸ νὰ ἀσφαλίζῃ καὶ τὰ ἀτυχήματα τῆς θαλάσσης. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἠμπορῇ νὰ προσαρμόσῃ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς, τὰς ὁποίας ἀπόψε τοὺς ὑπεδείξαμεν μὲ τὰς ἄλλας, νομίζω, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ ἐξέλθωμεν εὐχαριστημένοι τῆς αἰθούσης, ὅτι ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας.

§508ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντοβράκης ἔχει τὸν λόγον.

§509Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἔγινε μὲ ἀπόλυτον κατανόησιν διότι πράγματι εἶναι ἕνα μεγάλον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὅλον τὸν ναυτικόν μας κόσμον. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ βελτιώσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὰς συντάξεις τῶν ἀπομάχων ναυτικῶν μας. Ὁ κ. Ζορμπᾶς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀναφερθῇ εἰς δύο θέματα κυρίως. Πρῶτον, εἰς τὸ θέμα τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν συντάξεων τῶν συνταξιοδοτουμένων. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ εἶχε καταλήξει εἰς τὴν τροπολογίαν νὰ γίνῃ ἡ ἀναθεώρησις, οὕτως ὥστε αὐτοὶ ποὺ λαμβάνουν σύνταξιν νὰ ἠμποροῦν νὰ συνταξιοδοτηθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νέων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄλλο θέμα, ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, εἶναι τὸ θέμα τῆς βάσεως τῶν ἐτῶν. Ὅπως βέβαια ἔχει διατυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον ἔγινεν ἀντιληπτὸν εἰς ὅλους μας, ὅτι ἡ βασική του ἀρχὴ εἶναι 15ετία. Τώρα ὁ κ. Ζορμπᾶς λέγει τὸ ὅριον τῶν 12½ ἐτῶν νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ τὸ 1960. Βεβαίως θὰ ἦτο ὀρθὸν αὐτὸ ποὺ λέγει, ἀλλὰ διὰ λόγους ἐξυγιάνσεως τοῦ Ναυτικοῦ Ταμείου, νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἐτέθη ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ γίνῃ 12½ ἔτη ἀπὸ τὸ 1957 καὶ 15 ἀπὸ τὸ 1960, διότι ἄλλως, πῶς θὰ ἠμπορέσῃ τὸ Ταμεῖον νὰ ἐκπληρώσῃ τοὺς σκοποὺς διὰ τοὺς ὁποίους γίνεται; Δι’ αὐτὸ εἰσηγοῦμαι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§510ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§511Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως περιέχει μίαν τεραστίαν ἀδικίαν διότι στερεῖ ἀνθρώπους συντάξεως, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν μόνον 10 χρόνια ὑπηρεσίας ἀλλὰ ἔχουν 15. Κατέβαλον ὅλας τὰς εἰσφορὰς των εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ ἐπειδὴ δὲν ὑπέβαλον ἐγκαίρως τὴν αἴτησιν δὲν ἐδικαιώθησαν συντάξεως. Δι’ ἐμὲ εἶναι ἀπαράδεκτον ὅταν ἕνας πολίτης ἔχει καταβάλει ὅλας τὰς εἰσφορὰς νὰ μὴ παίρνῃ σύνταξιν διὰ λόγους τυπικούς. Ὑπέβαλον μίαν τροπολογίαν, κ. ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι σύσσωμος ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ διότι εἶναι δικαιοτάτη. Ἰσχυρίζονται αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅτι θὰ παρουσιασθοῦν πολλοί. Δὲν ἐπιτρέπεται διὰ τῆς στερήσεως τῆς συντάξεως δικαιουμένων τοιούτων ναυτικῶν νὰ θέλουν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ ἐξοικονομήσουν χρήματα. Ὑπέβαλον μίαν τροπολογίαν καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ τὴν δεχθῇ καὶ θὰ παραβλέψῃ τὰς ἀντιρρήσεις. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἐκπληρώσει τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Ταμεῖον τί ἄλλο περισσότερον θέλετε; Εἶμαι βέβαιος, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Βουλὴ σύσσωμος θὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§512ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§513Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ ἐπιβαρύνονται μὲ μίαν μηνιαίαν εἰσφοράν, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὰς 1.000 δρχ. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἔχοντες ἡλικίαν ἄνω τῶν 65 ἐτῶν. Ἐγνώρισα πέρυσιν ἕνα, ὁ ὁποῖος ἔφυγε 73 ἐτῶν καὶ τὸν ἄλλον χρόνον ἀπέθανε. Ἄνθρωποι ὑπερήλικες ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται ἐν ὑπηρεσίᾳ διότι αἱ συντάξεις, τὰς ὁποίας λαμβάνουν ἀπὸ τὸ ΝΑΤ εἶναι ἐλάχισται. Εἶναι γεγονός, ὅτι καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, πλοίαρχοι, μηχανικοί, κλπ., ἐπιβαρύνονται μὲ μεγάλην μηνιαίαν εἰσφοράν, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὸ 1 ἑκατομμύριον κατὰ μῆνα. Εἶναι ἐλάχιστον, διότι ἀπὸ τὸ ΝΑΤ μισθοδοτοῦνται καὶ πολλοὶ ἄλλοι. Καὶ σὺν τοῖς ἄλλοις, γίνεται μία πολιτικὴ νὰ παίρνουν κατὰ δεκάδας χιλιάδας τὰς λίρας τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου δι’ ἀγορὰν πλοίων, ἢ δι’ ἐπισκευὴν πλοίων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἐδόθησαν 50 χιλιάδες λίρες διὰ τὴν ἐπισκευὴν ἑνὸς μικροῦ πλοίου, τὸ ὁποῖον πηγαίνει μέχρι τὸν Πόρον. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ τοιαύτη σύνταξις καὶ νὰ περιορισθοῦν ἄλλαι ὑποχρεώσεις τοῦ Ταμείου, διὰ νὰ ἠμπορέσουν οἱ ναυτικοὶ νὰ παίρνουν μίαν πραγματικὴν σύνταξιν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μικρὰ παιδιὰ μέχρι περασμένης ἡλικίας εὑρίσκονται εἰς τὴν θάλασσαν, ἀπὸ Ἀνατολῆς μέχρι τῆς Δύσεως. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν εἰς τὸ ΝΑΤ τὰ κατέθεταν εἰς μίαν οἱανδήποτε ἀσφαλιστικὴν ἑταιρείαν, ἀσφαλῶς θὰ ἔπαιρναν 5–6 ἑκατομμύρια σύνταξιν, κατὰ μῆνα. Καὶ ἡ σύνταξίς των εἶναι τόσον μικρὰ καὶ πενιχρά, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ διατηρηθοῦν, καὶ μάλιστα ὅπως εἶναι συνηθισμένοι οἱ ναυτικοί, ποὺ πράγματι εἶναι ἀπομονωμένοι ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ ζοῦν μίαν ζωὴν σκληρὰν καὶ ἐπικίνδυνον. Καὶ εἰς τὸ τέλος, ἐνῷ εἶναι γέροι ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται ἐν ὑπηρεσίᾳ.

§514ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος ἔχει τὸν λόγον.

§515Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ κ. Χαβίνης, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Δὲν ἠμπορεῖ ἕνας ἄνθρωπος νὰ ἔχῃ οὐσιαστικὰ δικαιώματα, καὶ νὰ τὰ χάσῃ ἐκ τυχαίου γεγονότος. Ἄλλωστε, τὸ Δημόσιον, εἰς παρομοίας περιπτώσεις δίδει πάντοτε προθεσμίαν μέχρι τοῦ 1952 καὶ ἀκόμη ἐπανεξέτασιν ἀπὸ τὴν Ἀνωτάτην Ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁμοίως, τώρα τρέχει προθεσμία, ἡ ὁποία ἐδόθη τὸ 1954 καὶ ἰσχύει μέχρι τέλους τοῦ 1955. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀρνηθοῦν τὸ δικαίωμα εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν οὐσιαστικὰ δικαιώματα.

§516ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σακκαλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§517Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συνετάχθη μετὰ μεγάλης ἐπιμελείας καὶ μετὰ πολλῶν κόπων, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ συγχαρητήρια ἀνήκουσιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὅπως καὶ εἰς τὴν συντάξασαν τοῦτο Ἐπιτροπήν. Ἐν τούτοις τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀνάγκην ὡρισμένων συμπληρώσεων προσέτι, διότι παρουσιάζει ἕνα μεγάλο κενόν, καὶ τὸ κενὸν τοῦτο εἶναι, ὅτι δὲν προβλέπει τὴν ἀσφάλειαν ὁλοκλήρου τῆς οἰκογενείας τῶν ναυτιλομένων μας κατὰ ἴσην μοῖραν. Δηλαδή, γίνεται μία διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων ναυτεργατῶν μας εἰς πλοῖα ὑπὸ σημαίαν Ἑλληνικὴν καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ὑπὸ σημαίαν ξένην. Ἡ διάκρισις αὐτὴ μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ ταμεῖον ὡς σήμερον λειτουργεῖ, λειτουργεῖ ὡς Ταμεῖον Προνοίας μόνον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν τύχην νὰ ἐργάζωνται ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν. Διὰ τοῦτο ἐζήτησα διὰ τροπολογίας μου, καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὴν κάμῃ ἐξ’ ὁλοκλήρου δεκτήν, διότι κατὰ τὸ ἥμισυ τὴν ἔχει κάμει δεκτήν, καὶ θεσπισθῇ, ἀντὶ τῆς ὑφισταμένης ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὁ θεσμὸς τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως. Διότι σήμερον δὲν ἔχομεν θεσμὸν ἀσφαλίσεως, διὰ τοὺς ναυτικοὺς τοὺς ἐργαζομένους ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένην σημαίαν. Σήμερον ἔχομεν θεσμόν, ἢ μᾶλλον μίαν ἐμβαλωματικὴν λύσιν, τὴν λύσιν τῆς ἐξαγορᾶς, ἡ ὁποία ἐξαγορὰ σημαίνει τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων ἀσφάλισιν τῶν ναυτικῶν μας, ὄχι τὴν κάλυψιν ἐκ τῶν προτέρων τῶν κινδύνων τῶν ἀσφαλιζομένων. Ἤθελα νὰ κάμω τὴν ἑξῆς διάκρισιν: Διότι ὁμολογουμένως, αὐτὴ ἡ λύσις ἔχει σοβαρώτατον ἀντίκτυπον, τόσον ἐπὶ τῶν ἠσφαλισμένων, ὅσον καὶ γενικώτερον. Ἤθελα νὰ διατυπώσω, ὅτι ὁ ἠσφαλισμένος δὲν θὰ πρέπει, κατὰ κάποιον τρόπον, νὰ ἐξασφαλίζεται μὲ τὴν ἀσφάλισίν του, ὅσον ἀφορᾷ τὸ γῆρας καὶ τὴν ἀνικανότητα ἀλλ’ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν ἀσφάλισίν του κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἐργασίας του ἐν θαλάσσῃ, διότι πέραν τῶν δύο αὐτῶν ἀσφαλίσεων, δηλαδὴ τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀνικανότητος, τὸ Ν.Α.Τ. προβλέπει καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ναυτικῶν ἀτυχημάτων. Δυστυχῶς τὸ ναυτικὸν ἀτύχημα κατ’ οὐδένα τρόπον καλύπτεται ἐὰν δὲν ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐκ τῶν προτέρων ἀσφάλισις, ἢ ἐὰν δὲν συμπληρώσῃ τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐξαγοράν. Αὐτὴ εἶναι ἡ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις, ὥστε ὅλοι οἱ ναυτιλόμενοί μας νὰ γνωρίζουν, ὅτι τὸ Ν.Α.Τ. ἐνδιαφέρεται δι’ αὐτούς.

§518ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπ. Ναυτιλίας ἔχει τὸν λόγον.

§519Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Πρέπει προηγουμένως νὰ σᾶς ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου, πρὸς σᾶς, κ. Πρόεδρε, καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, διότι παρὰ τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας ἐδέχθητε νὰ συζητήσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναβάλλεται εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις, λόγῳ ἄλλων ἐπειγόντων νομοσχεδίων. Εὐχαριστῶ, ἐπίσης, τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις μὲ ἄκραν ἀντικειμενικότητα ἀπὸ ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους ἐμελέτησε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἐπέφερε πράγματι τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι βελτιώνουν τὴν ὅλην διάρθρωσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κωδικοποιεῖ, ἔν τινι μέτρῳ, τὴν ὅλην νομοθεσίαν περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων τῶν Ἀπομάχων, ὅπως ὀνομάζονται οἱ συνταξιοῦχοι ναυτικοί μας. Εἶναι μία ἐργασία, τῆς ὁποίας τὸ γέρας δὲν ἀνήκει εἰς ἐμέ. Οἱ προηγούμενοί μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὁ μακαρίτης συνάδελφος Λαμπριανίδης, ὁ κ. Μαρινάκης, τὸ εἰργάσθησαν ἐπιμελῶς μὲ ἐπανειλημμένας Ἐπιτροπὰς καὶ κατέληξαν εἰς ἓν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον τελικῶς ἐπεξηργάσθη μία Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐφοπλιστὰς καὶ ναυτεργάτας, καὶ κατέληξεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ τριμελὴς συνεργασία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐπιτελεῖται πλήρως. Ὑπάρχει πλήρης σύμπτωσις, συμφωνία καὶ ἐν γένει συζήτησις καλόπιστος, ἀπὸ τὰ τρία μέρη, τοὺς ναυτεργάτας, τοὺς ἐφοπλιστὰς καὶ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Κράτους. Σέβομαι ἀπολύτως τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐξέφερον ἐπὶ τοῦ θέματος οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι. Ἡ ναυτιλιακὴ πίστις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἔμμονον ἰδέαν καὶ ὀρθὴν ἰδέαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Κρασαδάκη, ὁ ὁποῖος ἀφῆκε μίαν φωτεινὴν περίοδον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, καθ’ ὃν χρόνον τὸ διώκησε καὶ τὴν προσωπικήν του σφραγῖδα εἰς ὅλα τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐπέρασαν τοῦ Ὑπουργείου του— ἡ διέλευσις ἐκ τοῦ Ὑπουργείου θὰ ἀναφέρεται μὲ εὔφημον μνείαν ἀπὸ τοὺς ναυτιλλομένους— ἡ ναυτιλιακὴ πίστις λέγω, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἀπασχολεῖ καὶ ἐμὲ ὡς ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Προβλέπομεν εἰς αὐτὴν ὡς ἕνα κύριον παράγοντα διὰ τὴν προώθησιν τῆς μικρᾶς κυρίως ναυτιλίας, ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισε ὁ κ. Κρασαδάκης. Εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἔν τινι μέτρῳ ἐπιτυγχάνεται ἡ εἰς ἁδρὰς γραμμὰς προώθησις τοῦ ζητήματος τῆς ναυτιλιακῆς πίστεως διὰ τοῦ ΝΑΤ. Ἀλλὰ δὲν τελειοῦται ἡ ναυτιλιακὴ πίστις διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Μελετῶμεν τὸ θέμα τῆς ναυτιλιακῆς πίστεως ἐν τῷ συνόλῳ του εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλὸν σημεῖον σήμερον καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ φέρω εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πιθανῶς νὰ ἔχῃ ὡς βάσιν τὰ ἀποθεματικὰ τοῦ Ν.Α.Τ., ἀλλὰ μὲ τὴν πρόσθετον δήλωσιν, ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ διακινδυνεύσῃ ἡ βάσις τῆς χορηγήσεως συντάξεως εἰς τοὺς ναυτιλλομένους. Μὲ τὰς σκέψεις αὐτὰς ἐλπίζομεν νὰ δημιουργήσωμεν τὴν ναυτιλιακὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ὅλοι ποθοῦμεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὅσα ὁ κ. Ζορμπᾶς εἶπε διὰ τὸ θέμα τῆς ἐξισώσεως τῶν συντάξεων θὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια. Διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἔχω καταθέσει προβλέπεται, ὅτι ἐντὸς τριετίας θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ αὔξησις τῶν συντάξεων, ἀφοῦ προηγουμένως ἔλθουν αἱ παλαιαὶ εἰς τὸ παλαιὸν ἐπίπεδον. Διὰ τὸ θέμα τῆς 15ετίας, ἐν συμφωνίᾳ μετὰ τῶν παραγόντων τῶν ναυτιλλομένων ἔχω μίαν μορφὴν μεταβατικήν. Ἀπὸ τὸ 1957 καὶ ἐπέκεινα θὰ πᾶμε εἰς τὴν 15ετίαν καὶ μέχρι τὸ 1957 θὰ πᾶμε εἰς μίαν ἐνδιάμεσον κατάστασιν εἰς τὰ 12½ ἔτη. Σέβομαι ἀπολύτως ὡς δικαιοτάτην τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Χαβίνη. Δὲν τὴν περιέλαβον εἰς τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας κατέθεσα, διότι ὑπάρχουν βασικαὶ ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν. Θὰ τὴν ἐξετάσω μέχρι τῆς προσεχοῦς τρίτης καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν τὴν κάμω ἀποδεκτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις τοῦ συναδέλφου κ. Σακκαλῆ διὰ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ναυτεργατῶν ἐπὶ ξένων πλοίων, θεωρῶ πράγματι τὰς παρατηρήσεις ὀρθάς. Ἤδη διὰ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἔχω καταθέσει, ἔν τινι μέτρῳ ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα αὐτό. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει ἐξ ὑπαρχῆς τὸ θέμα τῶν ἐπὶ ξένων πλοίων ἠσφαλισμένων ναυτεργατῶν. Γίνονται δὲ σχετικαὶ διαπραγματεύσεις. Ἐλπίζομεν τάχιστα νὰ διευθετηθῇ τὸ θέμα καὶ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀσφάλισιν. Διότι εἶναι τραγικὴ πράγματι ἡ θέσις τῶν ναυτεργατῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐπὶ 10)τίας εἰς πλοῖα ὑπὸ ξένην σημαίαν καὶ ἐν τούτοις ἔχουν μικρὸν χρόνον ὑπηρεσίας. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας κατέθεσα. Τὰς λοιπὰς τροπολογίας θὰ τὰς μελετήσω καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τρίτης θὰ σᾶς εἴπω, ποίας θὰ ἀποδεχθῶ.

§520ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§521Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅταν ἕνα ζήτημα εἶναι ἀπολύτως δίκαιον οὐδεμία δικαιολογία δύναται νὰ σταματήσῃ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον πιστεύω, ὅτι εἶναι δικαιοτάτη καὶ οὐδεμία ἀντίρρησις τῆς ὑπηρεσίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ. Ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον τὸν προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ νόμου, οὐδεμία δύναμις εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσῃ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματός των. Ἐκεῖνο ποὺ εἴπατε, ὅτι τὴν θεωρεῖτε δικαιοτάτην, ἀλλὰ θὰ τὴν ἐξετάσητε, διότι ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς διστάζει νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ τὴν δεχθῇ παμψηφεί, διότι εἶναι δικαιοτάτη. Αἱ ἀντιρρήσεις τῆς ὑπηρεσίας θὰ πρέπει νὰ διατυπωθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σοβαραί, ἀλλὰ προσωπικαὶ ἀντιρρήσεις τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ ἀγορεύσω διὰ μακρῶν ἐπ’ αὐτοῦ. Παρακαλῶ νὰ μᾶς ἀναφέρετε τὰς ἀντιρρήσεις ἀπὸ τοῦ βήματος διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αὗται αἱ ἀντιρρήσεις.

§522ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν;

§523ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§524ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§525ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§526ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη; Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.30′ π.μ.)