1955.02.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 41η

Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ καὶ εἰς τὴν σελίδα 45, ἀναγράφεται ἡ παρατήρησις καὶ σύστασίς μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀντιμετωπίσῃ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Δήμου Γλυφάδας, μετὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῆς συμβάσεως. Ἐγώ, προκαταβολικῶς ἐδήλωσα, ὅμως, ὅτι τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ μάλιστα ἐψήφισα τοῦτο. Πάντα ταῦτα δὲν ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ διορθωθῶσιν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ δώσετε ἕνα σημείωμα, ὥστε μαζὶ μὲ τὰ χθεσινὰ νὰ ἀποτελέσουν ἓν σύνολον. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν μὲ τὰς ἀνωτέρω παρατηρήσεις τοῦ κ. Κ. Μπακόλλα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος Καλαμῶν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῶν πολεμικῶν ἐτῶν εἰς τὸ διπλοῦν, κατάργησιν τῶν ἐπὶ τῶν συντάξεων κρατήσεων, χορήγησιν δώρου Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς συνταξιούχους καὶ λοιπὰ μέτρα πρὸς βελτίωσιν τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων περιφερείας Μεσσήνης, ζητοῦντος προαγωγὴν τοῦ 1ου καὶ 3ου Δημοτικοῦ σχολείου Μεσσήνης, ἵδρυσιν 4ου τοιούτου πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῶν ἤδη λειτουργούντων, χορήγησιν πιστώσεων πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν ἀνεγειρομένων διδακτηρίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας Νομαρχίας Μεσσηνίας ζητούντων συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀποκεντρώσεως» ἐπὶ τῷ τέλει ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας τῶν Νομαρχιῶν μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Τμηματάρχου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας Νομαρχίας Ἠλείας, ζητούντων συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀποκεντρώσεως» ἐπὶ τῷ τέλει ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας τῶν Νομαρχιῶν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Τμηματάρχου κλπ. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ.κ. Δ. Κυριάκου καὶ Π. Μόντζαλας, καταθέτουν ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας Νομαρχίας Σερρῶν, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀποκεντρώσεως» ἐπὶ τῷ τέλει καταργήσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Ἀρχειοφυλάκων καὶ Βοηθῶν Ἀρχειοφυλάκων Νομαρχιῶν, προαγωγὴν τῶν ὑπαλλήλων Βʹ κατηγορίας Νομαρχιῶν, μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου, κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Καλαμῶν, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀρτοποιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Δ. Κυριάκου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν νομοῦ Σερρῶν, ζητούσης παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου μέχρις Ὀκτωβρίου 1955, συγκρότησιν νέας Ἐπιτροπῆς συντάξεως αὐτοῦ μὲ συμμετοχὴν ἐκπροσώπων τῶν Ἐπαγγελματιῶν, ἀναστολὴν ἐξώσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Θεσ)νίκῃ Σωματ. Ὑπαιθρίων χειροποιήτων Ὀπτοπλίνθων, ζητοῦντος ἀναστολὴν πάσης δικαστικῆς καταγγελίας καὶ ποινικῆς διώξεως τῶν μελῶν του πρὸς καταβολὴν τῶν ἀσφαλίστρων εἰς τὸ Ταμεῖον ἀσφαλίσεως ἐργατῶν πλινθοκεραμοποιῶν καὶ ἐξόφλησιν ἁπάντων τῶν ὀφειλομένων ἕως τὸ 1954 ἔτος εἰς 24 μηνιαίας δόσεις. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συν)σμοῦ Ἀξιωματικῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Θεσ)νίκης, ζητούντων παραχώρησιν οἰκοπέδων ἐν Θεσ)νίκῃ πρὸς στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐνοικιαστῶν Κατοικιῶν, ζητοῦντος διατήρησιν τῆς διατάξεως περὶ θεμιτοῦ μισθώματος καὶ εἰς τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον, χαρακτηρισμὸν ὡς εὐπόρων τῶν ἐχόντων τοὐλάχιστον 8.000 δραχμὰς μηνιαῖον εἰσόδημα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κουρέων–Κομμωτῶν Κιλκίς, ζητοῦντος τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐπαγγέλματός των ὡς κεκορεσμένου τὴν εἰδικὴν καὶ ὑπὲρ τῆς ἐπαγγελματικῆς των τάξεως ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ τῶν ξυριστικῶν μηχανῶν καὶ λεπίδων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν, ζητοῦντος μὴ παράτασιν τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ. 2948)54, χορηγηθείσης ἀναστολῆς πληρωμῆς χρέους τῆς «Α.Ε. Χημικῶν Προϊόντων καὶ Λιπασμάτων» πρὸς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Νομικῶν, ἀνερχομένου εἰς 25.000 λίρες. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Ἱστιαίας, ζητοῦντος παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου δι’ ἁπάσας τὰς κωμοπόλεις ἀνεξαρτήτως πληθυσμοῦ κλπ. Οἱ Πρόεδροι τῶν κοινοτήτων Θεοδοσίων, Ν. Ἁγιονερίου καὶ Εὐζώνων, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Θεοδοσίων, οἱ Μ. Θεοφίλου, Πασχ. Πούπας καὶ λοιποὶ κάτοικοι Ξυλοπόλεως, Θεοδοσίων, Πολυκάστρου Ν. Καβάλας, Παλαιοφύτου καὶ Ἄνω Σουρμένων Σ. Σ. Μουριῶν διὰ τηλεγραφήματά των συγχαίρουν τὸν βουλευτὴν Κιλκὶς κ. Κ. Παπαδόπουλον, δι’ ἐπιδειχθεῖσαν σθεναρὰν στάσιν ἔναντι τῶν προκλητικῶν περὶ ΕΑΜ δηλώσεων τοῦ βουλευτοῦ Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ. Σχετικῶς πρὸς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ἀκινήτων εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Διὰ τὰς ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἀπαλλοτριώσεις καταβάλλονται κανονικῶς αἱ ἀποζημιώσεις, ἀκολουθουμένων τῶν νομίμων πρὸς τοῦτο διαδικασιῶν. Ἀπὸ μακροτάτου χρόνου παραμένει ὡς γνωστόν, ἐκκρεμὲς τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1922 καὶ ἐντεῦθεν μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως ἀπαλλοτριοπλήκτων λόγῳ τοῦ τεραστίου ποσοῦ ὅπερ θὰ ἀπῃτεῖτο διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀνηκουσῶν ἀποζημιώσεων. Τὸ πρόβλημα εἶναι τεράστιον καὶ πολύπλευρον. Διὰ τοῦτο καὶ μὲ τὴν πρόθεσιν ἐξευρέσεως λογικῆς καὶ δυνατῆς λύσεως συνεστήθη εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην τοῦ ζητήματος καὶ ὑποβολὴν σχετικοῦ πορίσματος. Παρόμοιον ζήτημα ἐκκρεμεῖ καὶ διὰ τὰς ὑπὲρ ΣΕΚ προαπελευθερωτικὰς ἀπαλλοτριώσεις μὲ τὰς ἀποζημιώσεις τῶν ὁποίων βαρύνεται ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει τὸ δημόσιον, ὅπερ καλύπτει τὰ ἐλλείμματα τῆς διαχειρίσεως τῶν ΣΕΚ. Ὡς ἐκ τούτου ἐπειδὴ καὶ ἡ περίπτωσις αὕτη ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ὁμοίας μελέτης ἀνεστείλαμεν ἐπ’ ὀλίγον τὴν πληρωμὴν τῶν δικαιούχων. Ἤδη ὅμως, ὡς πρὸς τὴν κατηγορίαν ταύτην, προήλθομεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς πληρωμῆς των, ἐδόθησαν δὲ αἱ δέουσαι ὁδηγίαι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 526 ἀπὸ 22 Ἰανουαρίου 1955 ὑμετέρου πρὸς ἡμᾶς ἐγγράφου, διαβιβασθείσης συνημμένως ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδου, ἀφορώσης τὴν διάθεσιν τῶν, ὑπὲρ τοῦ καταργηθέντος Ἀναρρωτηρίου Ἀντινίτσης, καταληφθέντων κληροδοτημάτων Κ. Τατσοπούλου καὶ Εὐσταθίου Γουργιωτάκη εἰς τὸ Νοσοκομεῖον–Σανατόριον Λαμίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι, διὰ τὴν σχετικὴν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος, ἔχει ἐπιληφθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ ὁποίου, ἔχει προβῆ εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ σχετικοῦ νόμου. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν δὲ τούτου, θέλουσι περιέλθει αἱ περιουσίαι τῶν ὡς ἀνωτέρω κληροδοτημάτων, εἰς τὸ ὡς εἴρηται Σανατόριον Λαμίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Κατόπιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας καὶ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 220 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῶν ἐπελθουσῶν διαρρυθμίσεων εἰς τὴν φορολογίαν τῶν καθαρῶν προσόδων διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 2901)54 οἱ ἐπιτηδευματίαι διαχωρίζονται εἰς μικροεπιτηδευματίας καὶ καταταξίμους. Ὡς μικροεπιτηδευματίαι χαρακτηρίζονται οἱ ἔχοντες τὰ ἐξωτερικὰ γνωρίσματα τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Δ)τος τούτου καὶ μὴ ἀποκερδαίνοντες πλέον τῶν 50 δραχμῶν ἡμερησίως, ὑπόκεινται δὲ εἰς εἰδικὸν τέλος ἐκ δραχμῶν δέκα, εἴκοσι ἢ τριάκοντα μηνιαίως, ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πόλεως ἔνθα ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των. Οἱ λοιποὶ θεωροῦνται ὡς συντάξιμοι καὶ ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν καταβολὴν ἐτησίου φόρου ἀπὸ δραχμὰς 400 καὶ ἄνω κατὰ τὴν κλίμακα τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Δ)τος τούτου. Διὰ τῶν διατάξεων ὅμως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὡς ἄνω Δ)τος παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Οἰκον. Ἔφορον ὅπως χαρακτηρίζῃ ὡς μικροεπιτηδευματίας καὶ πρόσωπα τὰ ὁποῖα, ἂν καὶ δὲν ἔχουν τὰ γνωρίσματα τοῦ μικροεπιτηδευματίου, ἀδυνατοῦν, λόγῳ τῶν ἐν γένει οἰκονομικῶν συνθηκῶν καὶ τῶν ὅρων ἐργασίας των, νὰ καταβάλλουν τὸν φόρον τῆς πρώτης κλάσεως, ἤτοι 400 δραχμὰς ἐτησίως. Συνεπῶς δύνανται οἱ ἐνδιαφερόμενοι δι’ αἰτήσεώς των, νὰ ζητήσωσι παρὰ τοῦ Οἰκ. Ἐφόρου τὸν χαρακτηρισμὸν των ὡς μικροεπιτηδευματιῶν καὶ τὴν ὑπαγωγήν των εἰς εἰδικὸν τέλος ἀσκήσεως ἐπιτηδεύματος. Πάντως ἐπειδὴ εἰς πόλεις πληθυσμοῦ κάτω τῶν 10.000 κατοίκων ὑφίσταται σημαντικὴ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ εἰδικοῦ τέλους ἐκ δραχμῶν 120 ἐτησίως καὶ τοῦ φόρου τῆς πρώτης κλάσεως, ἡ Διοίκησις προτίθεται νὰ προέλθῃ εἰς νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου εἰς τρόπον, ὥστε οἱ ἐπιτηδευματίαι, οἱ μὴ δυνάμενοι νὰ χαρακτηρισθῶσιν, ὡς μικροεπιτηδευματίαι, νὰ δύνανται νὰ καταβάλλουν φόρον μικρότερον τῆς πρώτης κλάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Π. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 438)20.1.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 186)1955 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὰ κτήματα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φραγκοπηδήματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ἀπὸ 18.9.52 Συμβάσεως μεταξὺ Κράτους καὶ Ἐκκλησίας, ἐξηγοράσθησαν 221 στρέμματα ἀγροὶ καὶ 4.000 στρέμματα λειβάδια τῆς ὡς ἄνω Ἱερᾶς Μονῆς (Πίναξ Αʹ σελὶς συμβάσεως 1948) καὶ ἐκ τῶν ἐμφυτευτικῶν κτημάτων τοῦ πίνακος Βʹ τῆς αὐτῆς Συμβάσεως 2.842 στρέμματα ἀγροὶ (Πίναξ Βʹ σελὶς Συμβάσεως 2027– 2029). Ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ οἰκείου φακέλλου προκύπτει ὅτι ὑφίσταται μεγάλη ἀνωμαλία ὡς πρὸς τὰς ἀνωτέρω ἐκτάσεις, αἵτινες διεκδικοῦνται ὑπὸ τρίτων ἰδιωτῶν ἐπικαλουμένων ἴδια δικαιώματα κυριότητος. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὰ κτήματα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Φραγκοπηδήματος τοῦ πίνακος Βʹ τὰ ἐξαγορασθέντα ὡς ἐμφυτευτικὰ, περὶ τὰ ὁποῖα συγκεντροῦται κυρίως ἡ ἀνωμαλία, ἐπειδὴ οἱ κατέχοντες αὐτὰ ἀγρόται ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν εἶναι ἁπλοῖ ἐμφυτευταί, ἀλλὰ κύριοι τῶν κτημάτων τούτων, πρὸς δὲ καὶ ἐπειδή, ὡς εἶναι εὐνόητον ὑφίσταται ἐπὶ τοιούτων περιπτώσεων μεγίστη δυσχέρεια ἐπακριβοῦς διαγνώσεως τῆς νομικῆς ἐπὶ τῶν κτημάτων καταστάσεως (δοθέντος ὅτι παρὰ τῇ Ὑπηρεσίᾳ δὲν ὑφίστανται οἱ ἑκατέρωθεν τίτλοι κυριότητος). Τὸ Ὑπουργεῖον ἐξετάζει τρόπους πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος, μὲ ἀντικειμενικὸν πάντοτε σκοπὸν τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ τὴν προστασίαν τῶν νομίμων συμφερόντων τῶν ἀγροτῶν, τῶν πράγματι καλλιεργούντων ἀπὸ μακροτάτου χρόνου, τὰς ἐν λόγῳ ἐκτάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 295 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 16.1.55. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Πινάτση, ζητοῦντος τὴν κατάργησιν τοῦ Α. Ν. 1366)1938 «περὶ ἀπαγορεύσεως δικαιοπραξιῶν εἰς παραμεθορίους περιοχὰς τοῦ Κράτους», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ νόμος οὗτος ὑπηγορεύθη ἐκ λόγων ἀσφαλείας, ἐξωτερικῆς καὶ ἐσωτερικῆς τοῦ Κράτους, καὶ ἐφαρμόζεται εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, αἵτινες ἁρμοδίως εἶχον κριθῆ ὅτι πρέπει νὰ χαρακτηρισθοῦν, λόγῳ τῆς θέσεως καὶ τῆς ἰδιαζούσης αὐτῶν σημασίας ὡς παραμεθόριοι. Φρονοῦμεν δ’ ὅτι οἱ λόγοι οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν ἀνάγκην τῆς θεσπίσεώς του, δὲν ἐξέλιπον. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει θὰ θέσωμεν τὸ θέμα καὶ ὑπ’ ὄψει τῶν ἁρμοδίων διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας στρατιωτικῶν ἀρχῶν καὶ θὰ ἐπανέλθωμεν διὰ νεωτέρου ἐγγράφου μας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

Οἱ κ. κ. Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 2312)53». Ὁ κ. Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς Ἠλεκτρικὰς Ἐπιχειρήσεις Κερκύρας καὶ Λαρίσης». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως συνάψεως δανείου παρὰ τῆς EXPORT–IMPORT BANK τῶν Η.Π.Α. ποσοῦ δολλαρίων 10.000.000. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Σαράντης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)54 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Σαράντης, Π. Πολυχρονίδης καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2923)54 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ἀθανασίου, Α. Δερδεμέζης, Σ. Δημάρατος, Ε. Ζῶτος, Δ. Ἰωάννου, Δ. Καρατζένης, Α. Κωνσταντινίδης, Α. Παπαδόπουλος, Ι. Παπαπέτρου, Φ. Πιτούλης, Χ. Ρίζος, καὶ Σ. Τζουβάρας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπασπύρου, Κ. Μαρῆς, καὶ Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως, μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινων τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Σακαλῆς καὶ Κ. Ἀδαμόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Πολυχρονίδης, Μ. Βολουδάκης καὶ Ε. Μπακλατζῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Πετροπουλάκος, Η. Σακαλῆς καὶ Δ. Ἀλιπράντης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προτιμήσεως τῶν προϊόντων τῆς ἐγχωρίου Βιομηχανίας καὶ Βιοτεχνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Γουλόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κουντούρης καὶ Σ. Κωτιάδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ

Ι.Κ.Α.».

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Γεροθανάσης καὶ Π. Σταυρόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ

Ι.Κ.Α.».

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ράπτης καὶ Γ. Καρότσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συν-

ταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ

Ι.Κ.Α.».

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Πετροπουλάκος καὶ Φ. Γεροθανάσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Δ. Πετροπουλάκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ράπτης καὶ Τ. Τριανταφυλλάκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀναφερόμεναι πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ὑπουργόν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς ἑνώσεως ἐργατῶν Βόλου ζητούσης τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου Παπαγεωργίου.

§7Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, ὅτι ἡ πόλις τοῦ Βόλου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ τρίτον κατὰ σειρὰν ἐργατικὸν κέντρον τῆς χώρας, εὑρίσκεται ἐν πλήρει μαρασμῷ, εἴτε διότι ἔκλεισαν τὰ ἐκεῖ ἐργοστάσια, εἴτε διότι μετεφέρθησαν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, ἔχει δημιουργηθῆ μία ἀφόρητος κατάστασις εἰς τὸν Βόλον κυρίως, ἀπὸ πλευρᾶς ἐργατικῆς τάξεως. Ἤδη ἔκλεισε καὶ τὸ ἐργοστάσιον Παπαγεωργίου, τὸ ὁποῖον ἀπασχόλει περίπου 1000 ἐργατοϋπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸν δρόμον. Νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐνισχύσῃ τὴν βιομηχανίαν Παπαγεωργίου, ἐφ’ ὅσον ἡ παῦσις τῆς λειτουργίας του ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἐργάται ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν πιστώσεων. Ἴσως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου δὲν ἀφορᾷ αὐτὸν ἀλλὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζομεν, ὅτι ἀφορᾷ, πρῶτον τὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ δεύτερον τὸν ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν καὶ κυρίως τὸν ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, διότι ὁ ὑπουργὸς Ἐργασίας εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς ἀνεργίας εἰς τὴν χώραν καὶ ἐν προκειμένῳ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Βόλου. Διὰ τοῦτο ὑποβάλλω τὴν σύστασιν ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐνισχύσῃ τὴν βιομηχανίαν Παπαγεωργίου, διὰ πιστώσεων, ὁ δὲ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐνδιαφερθῇ διὰ τοὺς ἀτυχεῖς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ὡς εἶπον ἀνέρχονται εἰς 1000 καὶ πεινοῦν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως σκεφθῇ καὶ ἱδρύσῃ διϋλιστήριον εἰς τὴν περιφέρειαν Βόλου διὰ νὰ ἀπορροφήσῃ τὴν μεγίστην ἀνεργίαν, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν τετάρτην πόλιν τῆς Ἑλλάδος.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§9Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Βόλος, ὁ ὁποῖος ἦτο μία ἀκμάζουσα βιομηχανικὴ πόλις, διέρχεται μίαν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία αὐξάνεται ὁσημέραι περισσότερον καὶ ἐκ τῆς ὁποίας ὑποφέρουν ὅλαι αἱ τάξεις. Ἐξ αὐτῆς ἡ τάξις, ἡ ὁποία πλήττεται περισσότερον εἶναι ἡ ἐργατικὴ τάξις. Οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον τὴν κρίσιν τὴν οἰκονομικὴν εἶναι πολλοὶ καὶ δὲν δημιουργοῦν εὐθύνην διὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐπηύξησε τὴν κρίσιν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου εἶναι τὸ κλείσιμον τῶν ἐργοστασίων τοῦ Βόλου, τὰ ὁποῖα ἀπησχόλουν σημαντικὸν ἀριθμὸν ἐργατῶν καὶ ἔγινεν ἀφορμὴ νὰ καταστῇ ὁ Βόλος σὺν τῷ χρόνῳ ἀξιόλογος ἐργατούπολις. Σήμερον ὅλα τὰ ἐργοστάσια τοῦ Βόλου εἶναι σχεδὸν κλειστά. Οἱ ἄνεργοι ἔχουν φθάσει εἰς ἀνησυχαστικὰ ὅρια. Ἰδιαιτέρως ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπηρέασε περισσότερον τὸν παράγοντα τῆς ἐργασίας τοῦ Βόλου εἶναι τὸ κλείσιμον τοῦ ἐργοστασίου Παπαγεωργίου, τὸ ὁποῖον ὑπὸ κανονικὰς συνθήκας ἐργασίας ἀπησχόλει χιλίους ὀκτακοσίους (1800) περίπου ἐργάτας. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν ἰδιαιτέρως νὰ προσέξῃ τὴν περιφέρειάν μας τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον, ὅπως καὶ προηγουμένως ἐτόνισα ἡ ἀνεργία ἔχει ἐγγίσει τὰ ὅρια τὰ ἀνησυχαστικά, καὶ ἐπιβάλλεται μεγαλυτέρα προσοχή, διότι ὡς εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ὁ Βόλος εἶναι μία ἐργατούπολις, ἡ ὁποία εἶχε παρουσιάσει στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπέτρεψαν εἰς τὸ Κ.Κ.Ε. νὰ ὑπεισέλθῃ καὶ νὰ δημιουργήσῃ μίαν βάσιν του ἀξιόλογον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπεσχέθη τελευταίως, ὅτι θὰ ἐπισκεφθῇ τὸν Βόλον καὶ ὅτι θὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐκεῖ βιομηχανιῶν. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Βιομηχανίας, ὅπως ἐπιληφθοῦν τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ διὰ ἐπιτοπίου ἐξετάσεως, διασφαλίσουν εἰς τὰς βιομηχανίας τοῦ Βόλου τὰ ἀπαιτούμενα μέσα διὰ νὰ φθάσουν καὶ πάλιν ἂν ὄχι εἰς τὸ προπολεμικὸν ἐπίπεδον παραγωγῆς των, τοὐλάχιστον εἰς μίαν κατάστασιν, ὥστε νὰ κατορθωθῇ νὰ ἀπορροφηθῇ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἀνέργων καὶ νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀνεργία, ἡ ὁποία ἀντανακλᾷ καὶ εἰς τὰς ἄλλας τάξεις.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§11Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αἱ ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι κλείνουν τὰς πύλας των, ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην. Καὶ τοῦτο διότι ὅλα τὰ νομοσχέδια τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας δὲν ἐφαρμόζονται. Πρόσφατον παράδειγμα ἔχομεν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἠλεκτρισμοῦ, ὅπου ὁ κ. ὑπουργὸς ἐφάνη ἄκαμπτος εἰς μίαν τροπολογίαν διὰ ἡμιτελῆ μηχανήματα. Οὕτω ὅλα τὰ ἐργοστάσια τῆς ἐπαρχίας, μὴ δυνάμενα νὰ συναγωνισθοῦν τὰ τῶν Ἀθηνῶν, θὰ κλείσουν ἢ θὰ μεταφερθοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν ἐπειδὴ ὑπάρχει αὕτη ἡ κατάστασις εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ πτωχοὶ ἐργάτες πετιοῦνται εἰς τὸν δρόμον καὶ ἐπειδὴ αἱ βιομηχανίαι τῶν Ἀθηνῶν ἀπολαμβάνουν προνομίων ἐξαιρετικῶν λόγῳ τοῦ κλίματος καὶ τοῦ ρεύματος, ὅπως φέρῃ τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ὀρθοποδήσῃ αὕτη καὶ νὰ δυνηθῇ νὰ συναγωνισθῇ τὴν βιομηχανίαν τοῦ κέντρου. Σχετικῶς μὲ τὸν Βόλον, παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ σύντονα μέτρα διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῶν ἐργοστασίων του. Διὰ τὰς ἐπαρχίας αἱ πιστοδοτήσεις εἶναι πολὺ μικραί, ἐνῷ διὰ τὰς Ἀθήνας δίδονται μεγαλύτεραι πιστώσεις. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς θὰ παρεκάλουν νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία, διὰ νὰ ἀνοίξουν τὰς πύλας των τὰ ἐργοστάσια καὶ νὰ ἀπορροφήσουν τοὺς ἀνέργους ἐργάτας.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§13Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ κλείσιμον τοῦ ἐργοστασίου Παπαγεωργίου καὶ ἄλλων ἐργοστασίων τοῦ Βόλου, ὅπως καὶ τῶν περισσοτέρων ἐργοστασίων τῆς Ν. Ἰωνίας εἶναι ἀπόδειξις τῆς ἀποτυχίας τῆς βιομηχανικῆς καὶ ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἤδη ἀπὸ μηνῶν ἀπηυθύναμεν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς ἀσκουμένης ὑπ’ αὐτῆς βιομηχανικῆς καὶ ἐμπορικῆς πολιτικῆς, ἐπισημάναντες τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦνται ἐξ αὐτῆς. Σήμερον μόλις εἴδομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀρχίζει νὰ προσγειώνεται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ προσανατολίζεται πρὸς τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Συνεργούσης τῆς καταργήσεως τοῦ νόμου 118, ἀλλὰ κυρίως λόγῳ τῆς ἀσκουμένης αὐτῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς ἔκλεισαν πάρα πολλὰ ἐργοστάσια καὶ ἐπιχειρήσεις ἐριοϋφαντουργίας καὶ κλωστοϋφαντουργίας. Τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναλειτουργήσουν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν προστασίας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Ἐὰν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σχεδιάζει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, τὰ λάβῃ συντόμως, πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἐπαναλειτουργήσουν τὰ ἐργοστάσια καὶ οὕτω θὰ ἐκλείψῃ τὸ φαινόμενον τῆς ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται εἰς μεγάλην ἔκτασιν, ὡς ἀνέφερον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, εἰς τὸν Βόλον καὶ εἰς τὴν Ν. Ἰωνίαν. Δυστυχῶς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐλέγξωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας, δὲν εἶναι αὐτὸς ἀλλὰ ἡ γενικωτέρα οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ζητοῦμεν ἀλλαγὴν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, διὰ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ζωήν, καὶ νὰ ἐπαναλειτουργήσουν τὰ ἐργοστάσια. Ἐὰν δὲν ἀλλάξῃ αὐτὴ ἡ πολιτική, δὲν θὰ ἐπαναλειτουργήσουν τὰ ἐργοστάσια καὶ ἡ ἀνεργία θὰ αὐξηθῇ καὶ οἱ κίνδυνοι εἶναι μεγάλοι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§15Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι, ἡ Θεσσαλία ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ διακεκριμένους συναδέλφους, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος τῶν ἀγορητῶν τοῦ Βόλου. Τὸ γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἐκ τῶν ἀρχηγῶν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Γ. Καρτάλης ἀπηύθυνε τηλεγραφικὴν ἔκκλησιν πρὸς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅπως ἐπισκεφθῇ τὸν Βόλον, τοῦτο καταδεικνύει κατὰ τρόπον μὴ ἐπιτρέποντα ἀμφισβήτησιν εἰς ποίαν δραματικὴν κατάστασιν εὑρίσκεται ἡ ἄλλοτε ἀνθοῦσα πόλις τοῦ Βόλου. Συνηγορῶ ὅπως ληφθῇ πᾶν μέτρον, οὕτως ὥστε, τὸ ἐργοστάσιον τοῦ Παπαγεωργίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπασχολοῦνται περὶ τοὺς 2000 ἐργάτας πιστοδοτηθῇ καὶ νομίζω, ὅτι παρέχεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ σπανία εὐκαιρία νὰ δείξῃ κάποτε τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὴν ἐπαρχίαν.

§16Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου ἀπὸ διετίας. Τὸ ἐργοστάσιον τῆς κλωστοϋφαντουργίας Γκλαβάνη ἔκλεισεν ἀπὸ διετίας καὶ ἄφησεν, ἀνέργους περὶ τοὺς 300 ἐργάτας, ἐπηκολούθησε τὸ κλείσιμο τοῦ ἐργοστασίου τοῦ Μουρτζούκου, τὸ ὁποῖον ἄφησε ἀνέργους περὶ τοὺς 600 ἐργατοϋπαλλήλους, ἐπηκολούθησε μετ’ ὀλίγον καὶ τὸ κλείσιμον τοῦ ἐργοστασίου τοῦ οἴκου Παπαγεωργίου, τὸ πρῶτον ἱδρυθὲν ἐν Ἑλλάδι τοῦ εἴδους αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλει περὶ τοὺς 1500 ἐργατοϋπαλλήλους καὶ ἐν καιρῷ ἐντάσεως ἀπησχόλει καὶ ἑτέρους 500 ὑπαλλήλους. Ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἐδημιουργήθη λόγῳ κακῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Κατ’ ἐπανάληψιν διεμαρτυρήθημεν καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἦλθεν τὸ ζήτημα, κατ’ ἐπανάληψιν ἐστάλησαν ἐμπειρογνώμονες, οἱ ὁποῖοι εἰδικῶς διὰ τὸν οἶκον Παπαγεωργίου ἀπεφάνθησαν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ τὰς ἐργασίας του. Ἐν τούτοις ὅμως, δὲν ἐδόθησαν αἱ πιστώσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔκαμναν τὸ ἐργοστάσιον νὰ μὴ κλείσῃ τὰς θύρας καὶ νὰ μὴ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνεργίαν, τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἀνήρχετο εἰς 1800 ἐργατοϋπαλλήλους. Θὰ παρακαλέσωμεν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διότι οἱ οἰκονομικοὶ ὑπουργοὶ δὲν εἶναι παρόντες, ὅπως διαβιβάσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀπαίτησιν τῆς πόλεως τοῦ Βόλου, ὅπως ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὑπουργὸς τῆς βιομηχανίας, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐπισκεφθοῦν τὴν πόλιν τοῦ Βόλου καὶ μελετήσουν ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν κατάστασιν, διὰ νὰ εὑρεθῇ ἡ λύσις τῆς ἐπαναλειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου τούτου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα ἐστοίχισαν χιλιάδας χρυσῶν λιρῶν προπολεμικῶς, νὰ ἔχουν μεταβληθῇ εἰς χοιροστάσια.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§18Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἔδωσαν ἀκριβῆ εἰκόνα τῆς καταστάσεως τῆς δημιουργηθείσης εἰς τὸν Βόλον, βεβαίως εἶναι γενικώτερον σύμπτωμα τῆς οἰκονομίας κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους, ἡ διόγκωσις τῆς ἀνεργίας καὶ ἡ ἀπαθλίωσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Εἶναι προφανές, ὅτι εἰς τὸν Βόλον ἡ κατάστασις ἔχει περιέλθει περίπου εἰς τὸ ἀπροχώρητον καὶ εὐλόγως οἱ συνάδελφοι ἐκ Βόλου ὑπέβαλον τὴν ἀξίωσιν, ὅπως ἕνα κλιμάκιον τῆς Κυβερνήσεως ἐπισκεφθῇ ὅλην τὴν περιοχὴν τοῦ Βόλου καὶ διαπιστώσῃ τὴν τραγικὴν κατάστασιν καὶ λάβῃ σύντονα μέτρα ἀναχαιτίσεως τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ἐξαθλιώσεως τῶν ἐργατῶν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§20Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ μαρασμὸς τῆς πόλεως τοῦ Βόλου ἤρξατο ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ αὐτοκινήτου καὶ ἀπὸ πολλὰ ἄλλα, αἱ δὲ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἀγροτικὴ ὑποφέρει τὰ μέγιστα οἰκονομικῶς. Ἡ ἐργατικὴ τάξις ἐπλήγη ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸ κλείσιμον τοῦ ἐργοστασίου Παπαγεωργίου ἐκ τοῦ κλεισίματος δὲ αὐτοῦ ἑκατοντάδες ἐργάται εὑρέθησαν εἰς τὸν δρόμον. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως τὸ μεγάλο κοινωνικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐπαπειλεῖ τὴν πόλιν τοῦ Βόλου ἀντιμετωπισθῇ. Διότι πρέπει, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας νὰ γνωρίζετε, ὅτι οὐδὲν μέτρον οὐσιαστικῶς ἐλήφθη διὰ τοὺς ἐργάτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἐτῶν εὑρίσκονται ἄνευ ἐργασίας.

§21Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Θὰ συστήσω καὶ ἐγὼ καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς νὰ λάβουν ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου Παπαγεωργίου. Μοῦ ἐδόθη πρὸ τριῶν μηνῶν, ἡ εὐκαιρία, νὰ ἐπισκεφθῶ τὸν Βόλον, ὡς ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, διὰ τὴν διανομὴν προσφυγικῶν οἰκημάτων τοῦ συνοικισμοῦ Ἰωλκοῦ καὶ νὰ ἐπισκεφθῶ ἐν συνεχείᾳ τὸ ἐργοστάσιον Παπαγεωργίου. Πράγματι προκαλεῖ βαθεῖαν λύπην νὰ βλέπῃ κανεὶς ἕνα ἐργοστάσιον μὲ τελείας καὶ σπουδαίας ἐγκαταστάσεις, καὶ δυνάμενον ὡς ἐκ τούτου νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, νὰ ἔχῃ σταματήσει τὰς ἐργασίας του. Ἑκατοντάδες ἐργατῶν στεροῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου, λόγῳ τοῦ σταματήματός του. Δὲν δύναμαι νὰ γνωρίζω τίνα θὰ εἶναι τὰ οἰκονομικὰ ἐκεῖνα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ λάβουν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, πρὸς ἐπαναλειτουργίαν του. Πάντως εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ θελήσουν νὰ κρατήσουν τὸ ἐργοστάσιον κλειστόν, καὶ θὰ πράξουν τὸ πᾶν, οὕτως ὥστε συντόμως τοῦτο νὰ ἐπαναλειτουργήσῃ.

§22Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω δύο βασικὰς παρατηρήσεις. Ἐπὶ μιᾶς ἀναφορᾶς ἐργατῶν Βόλου, ἡ συζήτησις ἐξειλίχθη εἰς ἐπερώτησιν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸν Κανονισμόν. Δεύτερον, στρέφονται πρὸς τὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας, ἐνῷ ἀναμφισβητήτως, εἶναι οὗτος ἀναρμόδιος διὰ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Πλὴν ὅμως θὰ δώσω μερικὰς ἐξηγήσεις. Εἶναι ἀνακριβὴς πρῶτον, ὁ ἀριθμὸς τῶν 1800 ἐργατῶν, τοῦ ἐργοστασίου Παπαγεωργίου. 850 εἶναι οἱ ἀπολυθέντες. Πάντως νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ ἔχει χρηματοδοτηθῆ ἐπανειλημμένως ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο ὀφείλει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν μόνον, περὶ τὰ 50 δισ. παλαιῶν δραχμῶν. Πρὸ ὀλίγου χρόνου, ἐπειδὴ εἶχον ἀπασχοληθῆ ὀλίγον περὶ τὰ λεγόμενα περὶ τρομακτικῆς ἀνεργίας εἰς Βόλον, προσεπάθησα νὰ ἐξακριβώσω τὸ μέγεθος αὐτὸ τῆς ἀνεργίας. Πραγματικῶς δέ, διεπίστωσα καὶ μοῦ τὸ ὡμολόγησαν καὶ οἱ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Βόλου πρὶν κλείσῃ ἀκόμη τὸ ἐργοστάσιον Παπαγεωργίου, ὅτι ἡ ἀνεργία ὑφίσταται εἰς τὰς γυναῖκας καὶ ὅτι μετὰ δυσκολίας εὑρίσκει κανεὶς ἄρρενα ἐργάτην εἰς τὸν Βόλον. Πάντως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἶναι ἀντιοικονομικὸν νὰ ζητῆται διαρκῶς ἡ χρηματοδότησις μιᾶς βιομηχανίας, ἡ ὁποία πιθανὸν νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ζήσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐργοστάσιον Παπαγεωργίου, ἔκαμε πάρα πάνω ἀπὸ τὸ καθῆκόν της, ἔχει δώσει τόσα χρήματα, ὥστε εἶναι ἄγνωστον ἐὰν ποτὲ θὰ εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ χρήματα νὰ ἐπιστραφοῦν. Φοβοῦμαι, ὅτι ὁ Οἶκος Παπαγεωργίου κατὰ μίαν διαρρύθμισιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τοῦ ἐργοστασίου, ἐσπατάλησε τὰ χρήματα ἀντὶ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ παραγωγικωτέρους σκοπούς. Μετὰ τοῦ κ. συναδέλφου ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ἔχομεν συμφωνήσει νὰ πᾶμε ἐπὶ τόπου εἰς τὸν Βόλον, νὰ ἴδωμεν τὴν κατάστασιν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ πράξωμεν μόλις τοῦτο καταστῆ δυνατόν, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι τὰ λεγόμενα ὑπὸ πολλῶν βουλευτῶν, δὲν ἀνταποκρίνονται ἀπολύτως εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ μάλιστα φοβοῦμαι, ὅτι ἐλέχθησαν ἁπλῶς διὰ νὰ λεχθοῦν.

§23Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν εἶναι πλήρως κατατοπισμένος ἐπὶ τοῦ κλεισίματος τοῦ οἴκου Παπαγεωργίου, διότι τὸ ἐργοστάσιον Παπαγεωργίου ἀπησχόλει 1800 ἐργάτας καὶ ἐργατρίας, ἐκ τῶν ὁποίων 500 ἄρρενες καὶ οἱ ὑπόλοιποι θήλεις. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἄνεργοι ἄρρενες εἰς τὸν Βόλον δὲν εὑρίσκονται. Θὰ τὸν παρακαλέσω, ὅταν θὰ μεταβῇ εἰς τὸν Βόλον, νὰ κάμῃ μίαν ἐπίσκεψιν εἰς τὴν παραλιακὴν ζώνην τῆς πόλεως, ὅπου ὑπάρχουν τὰ καφενεῖα καὶ θὰ ἴδῃ, ὅτι ὅλος ὁ ἐργατικὸς κόσμος ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ μεσημέρι καὶ ἀπὸ τὸ μεσημέρι ἕως τὸ βράδυ μένει εἰς τὸ καφενεῖον, μὴ δυνάμενος νὰ πληρώσῃ τὸν καφὲ του καὶ διαβάζοντας τὴν ἐφημερίδα τοῦ καφενείου. Δὲν εἶναι αἱ πληροφορίαι, αἱ ὁποῖαι τοῦ ἐδόθησαν ἀκριβεῖς. Ἐπιπροσθέτως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὸν οἶκον Παπαγεωργίου, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἐχρηματοδοτήθη. Βεβαίως ἐχρηματοδοτήθη ἀπέναντι τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον παρεσκεύαζε τὸ ἐργοστάσιον, ἀλλὰ ὁ οἶκος Παπαγεωργίου, ὅπως εἴπατε κ. ὑπουργέ, ἔφθασεν εἰς ἀδυναμίαν λειτουργίας, διότι ἠθέλησε μεταπολεμικῶς νὰ ἐπαυξήσῃ τὴν ἐργασίαν του διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως μηχανημάτων κλωστηρίου. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τὸν ἔκαμε νὰ διακόψῃ τὴν λειτουργίαν του, ἐκτὸς τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσε, διὰ τῆς κατασκευῆς οἰκημάτων διὰ τοὺς ὑπαλλήλους του.

§24Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπερώτησις εἶναι, ἢ ἀναφορά;

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἐδηλώσατε, ὅτι ἡ ἐρώτησις, δὲν ἀφορᾷ ὑμᾶς, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, καὶ ἐπειδὴ ὁ Πρόεδρος φέρει τὴν εὐθύνην, διότι ἀνεγράφη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐρώτησις εἰς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἡ περίληψις λέγει «περὶ μέτρων ἐπαναλειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου καὶ προστασίας τῶν ἀνέργων», τὸ Προεδρεῖον ἐνόμισεν, ὅτι ἡ προστασία τῶν ἀνέργων εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐὰν βεβαίως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας χρειάζεται καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, αὐτὸ εἶναι θέμα ἰντέρνα κόρπορες τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπειδὴ τὸ εἴπατε δίς, κ. ὑπουργέ, καὶ ἡ μομφὴ εἶναι κατὰ τοῦ Προέδρου, σᾶς τονίζω, ὅτι οὕτω τὸ Προεδρεῖον ἔκρινε καὶ ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην.

§26Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸ ἐλαφρυντικόν, μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως κατατοπισμένος περὶ τῆς καταστάσεως ποὺ ἐπικρατεῖ εἰς τὸν Βόλον. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἀνεργία δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν Βόλον καὶ ὅτι ἄρρενες ἐργάται, δὲν εὑρίσκονται ἄνεργοι εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου. Ὑπάρχει μία περίπτωσις, ἡ ἑξῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εὑρίσκοντο ἄνεργοι. Καθ’ ὅλον τὸ παρελθὸν θέρος λόγῳ τῆς ἐντάσεως εἰς τὸν τομέα τῆς ἀνοικοδομήσεως παρουσιάσθη ἔλλειψις ἐργατῶν εἰς τὸν κλάδον αὐτόν, ἀλλὰ δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον διὰ τοὺς κλωστοϋφαντουργούς, οὔτε διὰ τοὺς ἐργάτας τῶν ἐργοστασίων.

§27Α. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται, ὅτι ἢ δὲν μὲ ἤκουσαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἢ δὲν ἐγενόμην ἀπολύτως ἀντιληπτός. Ὅταν ὡμίλησα προηγουμένως εἶπον, ὅτι ὁ ἀριθμὸς εἶναι 850, διότι αὐτὸν τὸν ἀριθμόν, κύριε Σταμούλη, ἐζήτησε τὸ ἐργοστάσιον Παπαγεωργίου τὸ δικαίωμα διὰ νὰ ἀπολύσῃ. Συνεπῶς τὸ 1850 εἶναι ἀνύπαρκτον. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τοὺς ἀνέργους Βόλου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ὡρισμένα στοιχεῖα διότι ὅλοι αὐτοὶ μπαίνουν εἰς τὴν ἐπιδότησιν, παίρνουν ἐπιδόματα ἀνεργίας. Συνεπῶς ἐὰν ἦτο τόσον τρομακτικὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων εἰς τὸν Βόλον, τὸ ὀλιγώτερον, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσα νὰ εἴπω, εἶναι, ὅτι θὰ τὸ ἤξευρα. Τρίτον, δὲν εἶπα, ὅτι μοῦ ἐγνώρισε τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Βόλου, ἀλλὰ σᾶς εἶπα, ὅτι αἱ πληροφορίαι μου, τὰς ὁποίας δὲν διέψευσε τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Βόλου, ἦτο, ὅτι κατὰ μῆνα Δεκέμβριον, ἡ ἀνεργία εἶχεν ἐξαπλωθῆ εἰς τὸ θῆλυ ἐργατικὸν προσωπικόν. Αὐτὰ εἶπα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Καβάλας, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀντιμετωπίσεως ἀνεργίας, ὁ κ. Βενέτης ἔχει τὸν λόγον.

§29Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὴν κατάστασιν τῆς Καβάλας τὴν γνωρίζετε πολὺ καλά. Ἐπὶ τεσσαράκοντα πέντε χιλιάδων κατοίκων οἱ 41 χιλιάδες εἶναι ἠσφαλισμένοι, καὶ ἐπὶ 45 χιλιάδων κατοίκων οἱ 15 χιλιάδες εἶναι ἐργάται, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 10 χιλιάδες εἶναι καπνεργάται, ἄνδρες καὶ γυναῖκες. Τὸ καπνεργατικὸν εἶναι ἐποχιακὸν καὶ δὲν ἐπιδοτεῖται. Αὐτὴν ὅμως τὴν στιγμὴν ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, καὶ ἀπὸ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, καὶ ὅλας τὰς τάξεις τῆς Καβάλας, καὶ ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ ἀπὸ τὸν Δεσπότην, ἔχω ἐδῶ ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα ἔχετε καὶ σεῖς καὶ ζητοῦν ἐπιδότησιν ἐπὶ τρεῖς μῆνας. Βεβαίως εἶναι δύσκολον, διότι ἡ ἐπιδότησις ἐπὶ τρεῖς μῆνας διὰ τοὺς μισοὺς μόνον ἰσοδυναμεῖ μὲ ἓξ (6) ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἀντ’ αὐτῶν ἐὰν μὲν ἡ Κυβέρνησις ἐπιδοτήσῃ θὰ τὴν εὐχαριστήσωμεν καὶ θὰ ἡσυχάσωμεν. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπειδὴ πράγματι ὑπάρχει τεραστία κρίσις, τοὐλάχιστον νὰ δοθοῦν πιστώσεις εἰς τὸν Νομάρχην καὶ εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν ἐκεῖ, ὥστε μὲ χρήματα τοὐλάχιστον τριῶν ἢ τεσσάρων ἑκατομμυρίων δραχμῶν νὰ γίνουν ἔργα, ὥστε νὰ ἀπασχοληθῇ ὡρισμένος ἀριθμὸς ἀνδρῶν, διότι πράγματι εἶναι κρίσιμος ἡ κατάστασις. Θὰ παρακαλέσω πολὺ, κ. ὑπουργέ, διότι δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητῶ ἔργον ἰδικόν σας, ἔργον ἰδικόν σας εἶναι νὰ ἐργάζεται ὁ κόσμος, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν ἐκεῖ οὔτε βιομηχανίαι, οὔτε ἄλλαι ἐπιχειρήσεις ποὺ νὰ ἀπορροφήσουν τὸν ἐργαζόμενον κόσμον, σᾶς παρακαλῶ πολύ, νὰ διατεθῇ τὸ ποσὸν αὐτό. Γεννᾶται τὸ θέμα, τὶ θὰ κάμωμεν τὰς 2–3 χιλιάδας τοὺς πραγματικῶς ὑποφέροντας, εἴτε καπνεργάτες εἶναι, εἴτε ἄλλοι, διότι τὰ καπνομάγαζα θὰ ἀνοίξουν κατὰ τὸ τέλος Μαΐου. Ἕως τότε, τί θὰ γίνῃ κύριε ὑπουργέ; Κύριε ὑπουργέ, τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας πιέζει τὴν πόλιν τῆς Καβάλας καὶ πρέπει νὰ εὑρεθῇ μία λύσις, καὶ ἡ λύσις εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Νομάρχης. Δηλαδὴ νὰ δοθοῦν πιστώσεις διὰ νὰ γίνουν ἔργα κοινῆς ὠφελείας.

§30Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὴν κατάστασιν τῆς Καβάλας τὴν γνωρίζω καλῶς. Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχει κάποια ἀνεργία, ὀφειλομένη εἰς τὴν καπνεργασίαν. Τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα εἶναι ἐποχιακόν. Ἀρχίζει τέλη Μαρτίου, ἀρχὰς Ἀπριλίου, καὶ λήγει τέλη Ὀκτωβρίου μὲ ἀρχὰς Νοεμβρίου. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. συναδέλφου, οἱ ὁποῖοι εἶναι κάπως ἐξογκωμένοι, ἀλλὰ θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ καπνεργάται εἶναι κορίτσια, τὰ ὁποῖα κατὰ κανόνα ἀνήκουν εἰς οἰκογενείας χωρικῶν, δηλαδή, ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν γῆν καὶ μόνον τὸ θέρος, ὅταν τὰ ἄλλα μέλη τῆς οἰκογενείας των ἀσχολοῦνται εἰς τοὺς ἀγρούς, κατεβαίνουν εἰς τὰς πόλεις καὶ ἐργάζονται εἰς τὴν καπνεργασίαν. Πάντως ἡ πρότασίς σας εἶναι δύσκολον νὰ γίνῃ, διότι ὅλα τὰ ἔργα γίνονται τὸν Ἀπρίλιον, ἐποχὴν καθ’ ἣν γίνεται καὶ ἡ καπνεργασία. Πάντως ἀντιμετωπίζω τὸ θέμα, καὶ θὰ ἰδοῦμε τὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς τὴν πόλιν τῆς Καβάλας.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ποία σημασία ἀποδίδεται εἰς τὰ δημοσιευθέντα ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως καὶ ἀνεργίας στοιχεῖα, συμφώνως, πρὸς τὰ ὁποῖα οἱ ἄνεργοι ἀπὸ 180 χιλιάδες τὸ 1952, ἐμειώθησαν εἰς 52.576 τὸ 1953 καὶ 32.326 τὸ 1954.

§32Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Συνάδελφος περιέγραψε τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας ποὺ ὑπάρχει εἰς δύο ἐπαρχιακὰς πόλεις. Ὅλοι γνωρίζομεν τὴν ὀξύτητα ποὺ ἔχει τὸ πρόβλημα αὐτό, καὶ μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν, ὅταν πρὸ δύο μηνῶν, ἀνέγνωσα εἰς δημοσιογραφικὸν ὄργανον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας δηλώσεις τοῦ Προέδρου τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως καὶ ἀνεργίας, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων ἀπὸ 93 χιλ. τὸ 1938 ἀνῆλθεν εἰς 108 χιλ. τὸ 1952 καὶ ἔκτοτε μέχρι σήμερον ἐμειώθη εἰς τὸ ⅙, δηλαδή, κατὰ τὰ ⅚. Βάσις τῶν στοιχείων αὐτῶν δεδομένου, ὅτι τὸ κατάλληλον πρὸς ἐργασίαν προσωπικὸν ὑπολογίζεται εἰς 4 ἑκατ. σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα αὐτά, ἀνεργία δὲν ὑπάρχει. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀναφέρῃ ποίαν γνώμην ἔχει διὰ τὰ στοιχεῖα αὐτά, καὶ ποῖοι εἶναι οἱ ἐπίσημοι ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους διαθέτει, διότι ἐὰν οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι πραγματικοί, πρόβλημα ἀνεργίας εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ πρέπει νὰ ζητήσωμεν τὴν εἴσοδον ἐργατῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§33Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἴπατε ὅτι εἶναι 4 ἑκατ. ἐργάται εἰς τὴν Ἑλλάδα;

§34Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Γενικῶς οἱ ἐργαζόμενοι. Ἐκτὸς ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἄλλως ἀντιλαμβάνεται τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνέργων καὶ τῆς ἐργασίας.

§35Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Περιλαμβάνετε, δηλαδή, εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας καὶ ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰ 65% τοῦ πληθυσμοῦ. Πραγματικὴ στατιστικὴ, κύριοι, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δὲν ὑπάρχει. Τὸ γνωρίζετε ὅλοι, καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. συνάδελφος, κατέθεσε τὴν ἐρώτησιν αὐτήν. Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1952, ὁ κ. Εὐελπίδης, εἶχε δηλώσει, ὅτι οἱ ἄνεργοι κατὰ τὸ 1952 ἀνήρχοντο εἰς 180 χιλ.

§36Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. 135 χιλιάδες ἦσαν......

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλήσητε, κ. Γρηγορίου. Ἡ συζήτησις διεξάγεται μεταξὺ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ἀσφαλῶς τὴν γνωρίζετε, διότι εἶσθε ἐπιμελής.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος, κτυπῶν τὰς χεῖρας του εἰς ἕδρανα).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπεμβαίνετε καὶ δὴ ἀπρεπέστατα πρὸς τὸ Προεδρεῖον νὰ χειρονομῆτε. Ἀπαιτεῖται ἠρεμία.

§40Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὅταν ἀναφέρεται τὸ ὄνομα ἑνὸς πρώην ὑπουργοῦ, ἡ Κοινοβουλευτικὴ τάξις......

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς δὲν τὸ λέγει. Δὲν δέχομαι νὰ ἐγκαινιασθῇ τοιοῦτον προηγούμενον. Μόνον ἐὰν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα, χωρεῖ ἐπέμβασις τοῦ τυχὸν θιγομένου.

§42Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μεταγενεστέρως ἡ Γ.Σ.Ε.Ε., ἔδωσε τὸν ἀριθμὸν τῶν 130 χιλ. Εἰς τὰ 1953 ἐγένετο μία ἐπιδότησις τῶν ἀνέργων καὶ τότε εὑρέθη ὅτι οἱ ἄνεργοι ἀνέρχονται εἰς 52.500 περίπου. Εἰς τὰ 1954, κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον, εἰς νέαν ἀπογραφήν, ἡ ὁποία ἐγένετο, ἐνεγράφησαν ὡς ἄνεργοι 32.428.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπιδοτούμενοι.

§44Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι, κ. Ζίγδη, ἀπογραφέντες. Οἱ ἐπιδοτούμενοι δὲν εἶναι πλέον τῶν 7.000.

§45Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ἐγείρεται διὰ νὰ ὁμιλήσῃ).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, καὶ σεῖς ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ;

§47ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἔκαμε τὴν διακοπὴν ὁ κ. Ζίγδης. Ὁ κ. Μόδης ἦτο.

§48Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ παρεξήγησις ἐγένετο, διότι ἐγὼ ἐνόμισα, ὅτι ὁ κ. Ζίγδης διέκοψε.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Ζίγδη. Σᾶς εἶδον νὰ κινῆσθε καὶ ἐνόμισα ὅτι σεῖς διεκόψατε.

§50Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πάντως, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπογραφομένων ἀνέργων ἐξαρτᾶται κυρίως ἀπὸ τὴν ἐποχὴν, κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ ἀπογραφή. Ἐὰν κάμετε ἀπογραφὴν Ἰούνιον, Ἰούλιον, Αὔγουστον, Σεπτέμβριον, οἱ ἄνεργοι εἶναι ἐλάχιστοι. Ἐὰν κάμετε ἀπογραφὴν σήμερον, οἱ ἄνεργοι εἶναι περισσότεροι, διότι ὑπάρχουν οἱ ἐποχιακῶς ἐργαζόμενοι καὶ ὑπάρχουν οἱ ἐργάται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι σταματοῦν τὸν χειμῶνα. Πάντως, κατὰ τὰ Χριστούγεννα, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει πλήρης ἐποχιακὴ ἀνεργία, ἐκάμομεν μίαν ἐπιδότησιν τῶν μὴ ἐγγεγραμμένων εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνεργίας ἀνέργων. Καὶ μολονότι αἱ προϋποθέσεις ἐπιδοτήσεως ἦσαν ἐξαιρετικῶς εὐρύταται, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι εἶμαι βέβαιος, ὅτι κατὰ 25–30% ἐπῆραν περισσότερον τῶν δικαιουμένων, ἐνῷ ὅλοι οἱ ἐπιδοτηθέντες ἦσαν 49.000. Συνεπῶς, παρ’ ὅλα ὅσα λέγετε, κ. συνάδελφε, νομίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐντὸς τῶν πραγματικῶν ἀριθμῶν, ὅταν λέγωμεν, ὅτι τὸ μὲν καλοκαίρι οἱ ἄνεργοι, ὅταν ὑπάρχουν, κυμαίνονται μεταξὺ 10–20 χιλιάδων, τὸν δὲ χειμῶνα γύρω εἰς τὰς 50 χιλιάδας.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζαννετάκης δικαιοῦται, ἐὰν θέλῃ νὰ δευτερολογήσῃ.

§52Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ προσθέσω τοῦτο, ὅτι διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐπιβεβαιοῖ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἐδώσαμεν. Ἀποτέλεσμα ἀπογραφῆς 1954 32.000 ἄνεργοι. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δεχόμεθα ὡς ἀριθμὸν ἀνέργων τὰς 32 χιλιάδας. Ἡ λογικὴ ἐξήγησις αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ, εἶναι, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει ἀνεργία, διότι ἀριθμὸς 32 χιλιάδων ἀνέργων, δὲν ἀποτελεῖ ἀνεργίαν. (Ὁ κ. Γονῆς ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γονῆ, σᾶς παρακαλῶ.

§54Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ διακόψω, ἐπειδὴ ἤμην ἐγὼ ὑπουργὸς τότε.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀμέσως μόλις τελειώσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ἴδωμεν....

§56Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀριθμοί. Ὅτι δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον ἐποχιακὴ ἀνεργία σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ὅτι ὑπῆρξε μία ἐποχὴ μεγάλης ἀνεργίας, καὶ αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Πάντως, οἱ ἀριθμοὶ δεικνύουν τὸ μέτρον τῆς ἀνεργίας. Τὸ νὰ λέγετε, ὅτι εἶναι 4 ἑκατομμύρια οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ὡραῖον. Ὅταν βγάλετε ὅμως, ὅλους τοὺς ἀγρότας, τοὺς ἐπαγγελματίας, βιοτέχνας, καὶ τοὺς ἐμπόρους, τότε θὰ εὕρετε, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι γύρω εἰς τὰς 600 χιλιάδας. Καὶ συνεπῶς, ἡ ἀνεργία, ὅπως διετυπώθη εἰς τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1954, ἀνέρχεται εἰς 5%.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ δὲν ἀνεκλήθησαν μέχρι σήμερον αἱ ἀποφάσεις τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου τοῦ ΙΚΑ δι’ ὧν προήχθησαν εἰς διαφόρους βαθμοὺς 500 περίπου ὑπάλληλοι, ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§58Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἤθελον διὰ τῆς προκειμένης ἐρωτήσεώς μου, καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας καὶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐπὶ μιᾶς ὑποθέσεως προαγωγῶν τοῦ Ι.Κ.Α., αἱ ὁποῖαι πράγματι ἀποτελοῦν μίαν θλιβερὰν ἐκδήλωσιν τῆς ἐπικρατούσης, ἀπὸ ἀπόψεως διοικήσεως, καταστάσεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ δύο λέξεις νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, διότι δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, τὴν ἱστορίαν αὐτῶν τῶν προαγωγῶν. Τὸ 1950 ἐγένοντο προαγωγαὶ ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον συμβούλιον τοῦ ἱδρύματος. Αἱ προαγωγαὶ αὐταὶ ἐγένοντο βάσει τοῦ νόμου 1367)49, ὁ ὁποῖος νόμος προσεβλήθη εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἠκυρώθησαν αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφεώρων τὰς προαγωγὰς αὐτάς. Μετὰ τὴν ἀκύρωσιν τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἡ διοίκησις τοῦ ΙΚΑ, ἐκοινοποίησε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, χωρὶς ὅμως προηγουμένως νὰ τακτοποιήσῃ τὴν θέσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν, καὶ μεταγενεστέρως, δι’ ἑτέρου νόμου, ἐκυρώθη ὁ Α. Ν. καὶ ἐνομιμοποιήθησαν αἱ θέσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι προηγουμένως εἶχον κριθῇ, ὅτι κακῶς ἐπληρώθησαν, διὰ τῶν γενομένων προαγωγῶν. Ἐπανῆλθον λοιπόν, οἱ προαχθέντες ὑπάλληλοι εἰς τὰς θέσεις, τὰς πρὸ τῆς προαγωγῆς των. Ἐπανέρχεται τὸ Συμβούλιον τὸ 1952 καὶ ἐγένοντο πάλιν αἱ κρίσεις, αἱ ὁποῖαι ἐστάλησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, ἀλλὰ δὲν ἐκοινοποιήθησαν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Καὶ φαίνεται, ὅτι δὲν ἐκοινοποιήθησαν, διότι τότε ἐπρόκειτο νὰ γίνουν αἱ ἐκλογαί, καὶ ἐκρίθη, ὅτι θὰ ἦτο σκοπιμώτερον ἴσως, ἡ μέλλουσα νὰ προκύψῃ Κυβέρνησις, νὰ ρυθμίσῃ κατ’ ἄλλον τρόπον τὰ τῆς διοικήσεως τοῦ Ι.Κ.Α. νὰ τακτοποιήσῃ καὶ τὸ θέμα τῶν προαγωγῶν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Τὸ 1953 ἐπανέρχεται μὲ τῶν προαγωγῶν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, φυσικά, καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον τὰ προσόντα προαγωγῆς. Ἀλλὰ καὶ τότε ἐκρίθη, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὰς προαγωγάς, διότι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε δημοσιευθῆ ὁ νόμος 2698)52, ὁ ὁποῖος προέβλεπε περὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Τὸ 1954, τὸ Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α., ἀποτελούμενον τότε ἀπὸ πρόσωπα ἀδιάβλητα, ὅπως ἦσαν οἱ κ.κ. Λιβαδᾶς, Καρατζᾶς κ. ἄ., ἔκρινεν ἐκ νέου τοὺς ἔχοντας τὰ προσόντα ὑπαλλήλους καὶ συνέταξεν ἕνα πίνακα περίπου 500 ὑπαλλήλων προακτέων. Καὶ ἔπρεπε φυσικὰ νὰ προαχθοῦν ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ἐμεσολάβει ἡ ψήφισις τοῦ Νόμου 3083, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας περιέλαβε μίαν διάταξιν, ὅτι ἔπρεπε ἀπαραιτήτως αἱ προαγωγαὶ τοῦ ΙΚΑ νὰ ἐλέγχωνται καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας, ἐστάλησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας καὶ ἐνῷ ἐγένοντο ἀπὸ Ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία διωρίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐνῷ τὰ πρόσωπα τῆς Ἐπιτροπῆς ἦσαν ἀπολύτως ἀδιάβλητα, ἐν τούτοις ἐκρατήθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, αἱ προαγωγαὶ αὐταὶ χωρὶς νὰ κοινοποιηθοῦν μέχρις ὅτου ἐπῆλθεν ὁ ἀνασχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀνέλαβε ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Διὰ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἤθελον νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, τό θέμα καὶ νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ δώσῃ ἕνα τέρμα εἰς τὴν θλιβερὰν αὐτὴν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δημιουργεῖ μίαν ἀναταραχὴν εἰς τὰς τάξεις τῶν ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἔχει ἄμεσον ἐπίδρασιν εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἱδρύματος. Πρέπει νὰ λήξῃ αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ, ὥστε καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ ἠξεύρουν ἐὰν ἔχουν ἴσα δικαιώματα μὲ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους τῶν ἄλλων ὀργανισμῶν. Ἐφ’ ὅσον εἶχον τὴν τύχην νὰ εἶναι ὑπάλληλοι τοῦ πολυπαθοῦς αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ, πρέπει νὰ εὑρίσκωνται ἐν ἐκκρεμότητι; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐρώτησίς μου, καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§59Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νὰ συζητηθῇ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 21 τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, διότι εἶναι συναφής.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, θέλετε νὰ συνεκφωνηθῇ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 21 ἡ ἰδική σας; Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ μονιμοποίησιν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α.

§61Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ διαγωνισμὸν γραφέων διεξαχθέντα τὴν 19ην Μαΐου 1952, ἐκ τοῦ ὁποίου προέκυψεν ἕνας ἀριθμὸς ἐπιτυχόντων οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν τὸν Νοέμβριον τοῦ 1952. Ἔκτοτε παρῆλθον δύο καὶ ἥμισυ ἔτη περίπου καὶ ἐνῷ κατὰ τὸν διαγωνισμὸν ἐξητάσθησαν εἰς διάφορα μαθήματα, ὡς μαθηματικά, Ἑλληνικά, γραφομηχανή, στενογραφία, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὴν προκήρυξιν ποὺ ἔχω εἰς χεῖρας μου, ἐν τούτοις χαρακτηρίζονται μέχρι σήμερον, ὡς κατέχοντες θέσιν καθαριστοῦ καὶ λαμβάνουν ἀποδοχὰς καθαριστοῦ, δηλαδή, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἡμερομίσθιον 20 δραχμῶν ἡμερησίως, ἐνῷ μὲ τὴν τελευταίαν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ ἐργάτου ἔχει γίνει διπλάσιο. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποιο τυπικὸν κώλυμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀρθῆ. Αὐτὸ ὅμως, ποὺ δὲν ἔγινεν ἐπὶ δύο καὶ ἥμισυ ἔτη, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν τῆς Ἐργασίας νὰ τὸ πραγματοποιήσῃ τὸ ταχύτερον.

§62Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῶν προαγωγῶν ἀναμφισβητήτως ἔχει μίαν προϊστορίαν, ἡ ὁποία δὲν ἦτο εὐτυχὴς διὰ τοὺς ὑπαλλήλους. Οὐχ’ ἧττον, ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, εὑρέθην πρὸ παραπόνων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παρελείφθησαν εἰς τὰς προαγωγάς, καίτοι εἶχον τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα μεγαλύτερα καὶ πολὺ ἰσχυρότερα τῶν προαχθέντων. Πρὸ αὐτῶν τῶν παραπόνων, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν εὑρεθεὶς καὶ ὁ προκάτοχός μου, ἠναγκάσθη νὰ σταματήσῃ τὰς προαγωγάς. Πλὴν τούτου, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὸ παλαιὸν Συμβούλιον, τοῦ ὁποίου ἔληγεν ἡ θητεία καὶ ἐπρόκειτο νὰ ἀναλάβῃ τὸ νέον Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἔκρινε σκόπιμον ὅπως ὅλας αὐτὰς τὰς προαγωγὰς τὰς μελετήσῃ τὸ νέον ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον, προερχόμενον ἐκ τοῦ νέου Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ μετὰ τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ εἶμαι ἕτοιμος νὰ τὴν κυρώσω. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, πράγματι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀνωμαλίας. Θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ μόνη ἀνωμαλία, εἶναι περίπου 1000 ὑπάλληλοι τοῦ Ι.Κ.Α., οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ὑπὸ διαφορετικὰς μορφὰς εἰς τὸ Ἵδρυμα. Ὅλοι αὐτοὶ ἐργάζονται ἀπὸ τὸ 1945, πάντοτε μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ καθαριστοῦ, διότι αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις περιορίζοντο νὰ διωρίζουν νέους, χωρὶς νὰ λαμβάνουν μέριμναν διὰ τοὺς παλαιούς. Ἡμεῖς δὲν διωρίσαμε κανέναν εἰς τὸ ΙΚΑ. Διὰ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν, θὰ λάβωμεν μέριμναν διὰ τὴν μονιμοποίησιν ὅλων τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ. (Χειροκροτήματα).

§63Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἤκουσα εὐχαρίστως τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι ταχέως τὸ ζήτημα θὰ τακτοποιηθῇ. Ἤθελον ὅμως νὰ σᾶς ἐρωτήσω, μέχρις ὅτου τακτοποιηθῇ τὸ θέμα θὰ προβῆτε εἰς τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ ΙΚΑ;

§64Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων Νομοθεσίας». Ὁ κ. Ζαλοκώστας ἔχει τὸν λόγον.

§66Χ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον παρουσιάζεται πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἡ διατήρησις τοῦ Ὀλυμπιακοῦ πνεύματος. Ὁ ἐμπνευστὴς τῆς συγχρόνου Ὀλυμπιάδος, ὁ βαρῶνος Κουμπερτέν, ἐσκέφθη ὅταν εἶχε ἀντιληφθῆ τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον παρουσίαζεν εἰς τὴν ἐποχήν μας ὁ ὑλισμὸς διὰ τὸν κόσμον, νὰ ἀναδιοργανώσῃ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνας καὶ τοῦτο διότι, ὅπως ἔγραφεν ὁ ἴδιος, τοῦ εἶχε κάμει ἔκπληξιν ἕνα γεγονὸς τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος, ὅτι, ὅταν κατὰ τὸν Πελοποννησιακὸν πόλεμον, οἱ Πελοποννήσιοι εἶχον πολιορκήσει τὴν Ἀττικήν, ἔκοβαν τὰ δένδρα, ἔκαιγαν τὰ σπαρτὰ καὶ ἐσκότωναν τοὺς κατοίκους, ὅταν ἦλθον οἱ κήρυκες τῆς Ὀλυμπίας καὶ ἐκήρυξαν τὴν ἐκεχειρίαν, ὄχι μόνον κατέθεσαν τὰ ὅπλα, ἀλλὰ μαζὶ οἱ Πελοποννήσιοι μὲ τοὺς Ἀθηναίους ἀθλητὰς ἐπῆγαν ἀδελφωμένοι νὰ συναγωνισθοῦν εἰς τὴν Ὀλυμπίαν. Ἔκτοτε τὸ πνεῦμα αὐτὸ ἔχει καταργηθῆ. Τὸ 1896, ὅταν ἱδρύθησαν οἱ ἀγῶνες ἦσαν πραγματικοὶ ἀθληταὶ οἱ ἀγωνιζόμενοι. Ἡ Ἑλληνικὴ φυλὴ ὅπως ξεύρετε ἐπεκράτησε, καὶ ἦτο ὁ πολυνίκης τῶν ἀγώνων ἐκείνων. Ἀλλά, ἔκτοτε, τὰ πράγματα ἤλλαξαν. Ἡ κατάστασις ἐπετάθη μετὰ τὸ Παραπέτασμα. Δὲν ὑπάρχει πλέον ἀθλητισμός, φίλαθλος ἀθλητισμός, ἀλλὰ ὑπάρχει ἐπαγγελματικός. Οἱ Ρῶσοι ὅταν ἰδοῦν ἄνδρα ἢ γυναῖκα, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀθλητικὰ προσόντα, τὸν στέλνουν εἰς στρατόπεδον εἰς τὸν Καύκασον καὶ ἐκεῖ πέρα τρέφονται, ζοῦν καὶ μισθοδοτοῦνται ἐπὶ 4 ὁλόκληρα ἔτη διὰ νὰ δημιουργήσουν ρεκόρ. Τὰ Ἀμερικανικὰ Πανεπιστήμια, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου, ὅταν ἕνας φοιτητὴς διακρίνεται εἰς τὰ σπόρ, παύει νὰ πληρώνῃ δίδακτρα καὶ τρέφεται δωρεάν. Καί, δὲν εἶναι φίλαθλοι, ὑπὸ τὸ ἀρχαῖον πνεῦμα, τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἔρχεται νὰ διατηρήσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὡς ἔχει, τὸ νομοσχέδιον, ἐθεωρήθη ὅτι τὰ περισσότερα ἄρθρα του εἶχον καλῶς. Κατὰ τὴν ἐξέτασίν των ἕνα πρὸς ἕνα εὑρέθησαν μερικὰ τὰ ὁποῖα ἐνομίσαμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ τροποποιηθοῦν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τὰ ἔχει διορθώσει ὅπως εἶναι εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Οὕτω, εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγραφος 9 ἦτο διατυπωμένον ὅτι ὁ Πρόεδρος συγκαλεῖ τὴν Ἐπιτροπὴν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων. Παρεκάλεσα νὰ προστεθῇ ὅτι, ὅταν 5 μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ζητήσουν, διὰ εἰδικὸν θέμα, νὰ γίνῃ συζήτησις, νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Πρόεδρος νὰ τὴν συγκαλέσῃ καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἠμπορεῖ ὁ Πρόεδρος νὰ εἶναι αὐταρχικός. Κατόπιν, εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἐπειδὴ ὑποβάλλονται ἐφέσεις ὅταν γεννᾶται ἀμφισβήτησις φιλάθλου ἰδιότητος, αἱ ἐφέσεις αὐταὶ θὰ συνεζητοῦντο ἀπὸ τὴν ἰδίαν Ἐπιτροπὴν τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων εἰς τὴν ὁποίαν Πρόεδρος, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἦτο ὁ Διάδοχος τοῦ Ἑλληνικοῦ Θρόνου καὶ ἐπειδὴ τὰ πάθη εἰς τὸν ἀθλητισμὸν εἶναι μεγάλα—καὶ πρὸ ἡμερῶν ἐδιάβαζα ὅτι ὅταν ὁ Παναιτωλικὸς τοῦ Ἀγρινίου ἐνίκησεν εἰς τὰς Πάτρας τὸν Παναχαϊκὸν ὁλόκληρος ἡ πόλις τοῦ Ἀγρινίου μὲ τὸν Δήμαρχον καὶ ὅλας τὰς Ἀρχὰς ἐξῆλθον πρὸς προϋπάντησίν του. Ἂν τώρα αὐτὸς ὁ Σύλλογος διαπράττει σφάλμα καὶ τιμωρεῖται, κρίνεται δὲ ἀπὸ ἐφέτας τῶν ὁποίων θὰ προεδρεύῃ ὁ Διάδοχος, θὰ γεννηθοῦν μίση τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑπάρχουν ἐκ τοιαύτης αἰτίας διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ Διαδόχου. Καὶ ἐθεσπίσθη ὅτι, εἰς ἐφέσεις τοιαύτας, τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν θὰ προεδρεύῃ ὁ Διάδοχος ἀλλὰ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ οὕτω καὶ αὐτὸ παρεκάμφθη. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα νομοθετεῖ τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν μὴ φίλαθλον ἰδιότητα καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι αὐστηρὰ—καὶ πρέπει νὰ εἶναι αὐστηρὰ—διότι ἔχομεν δεδομένα ὅτι τὸ κακὸν πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἰς τὰ ἄλλα Κράτη ἤρχισεν, κυρίως διὰ τοῦ ποδοσφαίρου, νὰ μεταδίδεται καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον προεβλέφθη ἦτο εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ 4ου ἄρθρου ὅτι «παράβασις ἄμεσος ἢ ἔμμεσος» τὸ «ἄμεσος ἢ ἔμμεσος» διεγράφη διότι εἶναι δυνατὸν ἕνας σύμβουλος ἑνὸς Συλλόγου νὰ μὴ ἔλαβε γνῶσιν τῆς παραβάσεως καὶ ἑπομένως ἐὰν τὸ Συμβούλιον ἐτιμωρεῖτο ἦτο δίκαιον νὰ τιμωρηθοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον γνῶσιν ἐκ τῶν προτέρων καὶ τὴν ἠνέχθησαν ἀλλὰ ὄχι οἱ ἀπόντες. Δι’ αὐτὸ διὰ τῆς ἀπαλείψεως τοῦ «ἄμεσος ἢ ἔμμεσος» διωρθώθη. Εἰς τὸ ἄρθρον 6 ὅπου προεβλέπετο νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσπασθοῦν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας μέχρι 2 γυμνασταί, ἐζητήθη νὰ εἶναι περισσότεροι. Διότι 2 γυμνασταὶ εἶναι μονίμως ἀπησχολημένοι εἰς τὴν προπόνησιν τῆς ὁμάδος τῆς Ἐθνικῆς εἰς τὸ Ὀλυμπιακὸν Κολυμβητήριον καὶ εἰς τὸ Στάδιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλλείπει εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι γυμνασταὶ εἰδικευμένοι οἱ ὁποῖοι νὰ περιέρχωνται τὴν ἐπαρχίαν. Διότι εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὑπάρχει ἀφαντάστως καλὸν ὑλικὸν τὸ ὁποῖον δὲν τὸ γνωρίζομεν Ἐπειδὴ ἔτυχεν νὰ εἶναι ἕνας καλὸς γυμναστὴς εἰς τὴν Χίον, ἀνεκαλύφθησαν ὁ Μάντικας καὶ ὁ Σύλλας. Τοῦτο θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνεται καὶ εἰς ἄλλα μέρη τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν οὐδένα προπονητὴν καὶ ἑπομένως οὐδένα ἱκανὸν νὰ καταλάβῃ ποῖος ἀθλητὴς δύναται, διὰ τὸ τάδε ἄθλημα, νὰ εἶναι καλός. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ τεθῇ ὅτι μέχρι 5, ἀναλόγως τῶν διαθεσίμων τοῦ Ὑπουργείου. Νὰ ἀποστέλλωνται οἱ ἄλλοι 3 διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 στὸ ὁποῖον λέγει ἀντιπροσωπεύει τὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὰ Δικαστήρια ὁ Γεν. Γραμματεὺς μόνον, εἶχεν τεθῆ ἄλλοτε διότι Πρόεδρος μόνον ἦτο ὁ ἴδιος ὁ Βασιλεὺς καὶ Αʹ Ἀντιπρόεδρος ὁ ἑκάστοτε Πρωθυπουργὸς καὶ φυσικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ἀλλὰ τὸ νέον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχει Αʹ Ἀντιπρόεδρον καὶ Βʹ Ἀντιπρόεδρον μὴ ἔχοντα ἐπίσημον θέσιν, ἔπρεπεν αὐτὸς νὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὄχι ὁ Γεν. Γραμματεύς. Ὡς θὰ ἴδετε εἰς τὸ ἄρθρον 3 παράγραφος 4, αἱ Ὁμοσπονδίαι ἔχουν τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Ὀλυμπιακήν, διότι εἶναι 6 μέλη ἐκ τῶν Ὁμοσπονδιῶν τὰ ὁποῖα ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκλέξῃ ἐκ τῶν Συμβουλίων τῶν Ὁμοσπονδιῶν καὶ εἶναι μόνον 5 τὰ μέλη τὰ λεγόμενα φίλαθλα. Συνεπῶς, αἱ Ὁμοσπονδίαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἀντίρρησιν διὰ τὸ νομοσχέδιον ἐφ’ ὅσον ἡ νέα σύνθεσις τοὺς δίδει τὴν πλειοψηφίαν. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἠμπορεῖ νὰ γεννηθῇ ζήτημα διατί ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τοὺς νόμους τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπή. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε —ἔκαμαν μέλος μέχρι τοῦ τελευταίου Συντάγματος τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύει εἰς βουλευτὴν νὰ εἶναι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, ἐπὶ 23 ἔτη ἤμουν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων— νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι τὸ ἄρθρον 8, ἐφ’ ὅσον ὑπόκειται εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, καλῶς ἔχει. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ παρατηρήσω. Τὰ οἰκονομικὰ ἄρθρα ἀφοροῦν τὸν ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν. Νομίζω ὅτι εἰδικῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ ὁποία εἶναι κοιτὶς τῆς ὀλυμπιακῆς ἰδέας, καλῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ διότι ὑπερβαίνει, νομίζω, τὰ ὅρια τῆς Ἑλλάδος ἡ ὀλυμπιακὴ ἰδέα καὶ ὅσον περνᾷ ὁ καιρὸς τόσον θὰ ἐνισχύεται εἰς τὴν συνείδησιν τῶν ἀνθρώπων ὅτι πραγματικῶς μία ἰδέα ἡ ὁποία δύναται νὰ βοηθήσῃ τὸν κόσμον ἀπὸ τὸν ὑλισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον κατέρχεται, εἶναι ἡ ὀλυμπιακὴ ἰδέα. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§68Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὀρθῶς, κ. συνάδελφοι, ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ἡ σημασία τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ ὀλυμπιακὴ ἰδέα καὶ ἡ ὀλυμπιακὴ φλόγα, ἡ ὁποία ἀνεδύθη εἰς τὴν Ἑλλάδα πρὸ χιλιετηρίδων, ἐξακολουθεῖ νὰ συγκινῇ τὰς καρδίας μας καὶ νὰ κατευθύνῃ τὸν νοῦν μας. Ἡ ἰδέα δὲ τῆς ὀλυμπιάδος εἶναι βαθειὰ ριζωμένη εἰς τὴν συνείδησιν τῶν Ἑλλήνων. Ἀπὸ ἀπόψεως λοιπὸν ἰδεολογικῆς, κάθε μέτρον τὸ ὁποῖον τείνει νὰ ἀναζωπυρήσῃ τὰς φλόγας τῆς ἱερᾶς Ἄλτεως πρέπει νὰ συγκινῇ τὴν Ἑλληνικὴν καρδίαν καὶ τὴν συγκινεῖ. Ὅταν ἐρχώμεθα ὅμως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ ὀργανώσωμεν τὸν ἀθλητισμὸν καὶ τὰ ἀθλητικὰ πράγματα, πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ ὥστε ἐκ τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς πράγματι νὰ ἐπιτυγχάνεται ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς ὁ ὁποῖος εἶναι μεγάλος καὶ ἱερός. Τὴν ἰδέαν τῆς ὀργανώσεως τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, παλαιότερον, εἶχον αἱ Α.Μ. οἱ Βασιλεῖς μας, οἱ ὁποῖοι καὶ προήδρευον τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἰσηγεῖται διάταξιν βάσει τῆς ὁποίας μόνιμος πρόεδρος θὰ εἶναι ἡ Α.Β.Υ. ὁ Διάδοχος. Ἡ διάταξις αὐτὴ μὲ εὑρίσκει διστακτικόν. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕνα ἀγαθὸν ἔχομεν. Τὴν καθολικὴν πίστιν μας πρὸς τὸ Στέμμα, πρὸς τὸν Βασιλέα. Μέχρι σήμερον ὡς ἐλειτούργει ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Βασιλέως, ὁ Βασιλεὺς ἐπέλεγε τοὺς συνεργάτες του καὶ ἡ συνεργασία ἦτο ἁρμονικὴ καὶ δὲν προέκυψε ζήτημα. Ἦτο μία Ἐπιτροπὴ ἀνωτέρων κατευθύνσεων. Δὲν ἠσχολεῖτο μὲ τρέχοντα ἀθλητικὰ ζητήματα. Μὲ τὸ ὑπὸ ψήφισιν ὅμως σχέδιον νόμου ποὺ εἰσέρχονται εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπὴν διάφορα μέλη λόγῳ τῆς θέσεώς των εἰς τὰς διαφόρους ἀθλητικὰς Ὁμοσπονδίας, εἶναι δυνατὸν νὰ φέρουν εἰς δύσκολον θέσιν τὸν Πρόεδρον, διότι εἶναι φυσικὸν κατὰ τὰς συζητήσεις ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ νὰ δημιουργοῦνται ἀντιθέσεις ἐκ τῶν ἀλληλοσυγκρουομένων ἀντιλήψεων. Ὀρθῶς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διέγνωσε τὸν κίνδυνον καὶ περιέλαβε τροπολογίαν, ἵνα μὴ προεδρεύῃ τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς ὁ Πρόεδρος, δηλαδὴ ἡ Α.Β.Υ. ὁ Διάδοχος εἰς τὴν περίπτωσιν κρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς περὶ τῆς τηρήσεως τῆς φιλάθλου ἰδιότητος ὑπὸ ὀργανώσεων ἢ ἀτόμων. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ εἰς δύσκολον θέσιν ὁ Διάδοχος Πρόεδρος. Διὰ τοῦτο καὶ διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν, προτείνω ὅπως ἡ Α.Β.Υ. ὁ Διάδοχος ὁρισθῇ ὡς ἐπίτιμος Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἐμπνέῃ καὶ νὰ κατευθύνῃ ἀλλὰ νὰ εἶναι ἀνεύθυνος, ἀπὸ τὰ ἔργα τῆς Διοικήσεως. Τοῦτο ἄλλωστε νομίζω ὅτι τὸ ἐπιβάλλει καὶ τὸ Σύνταγμα. Τὸ ἄρθρον 29 τοῦ Συντάγματος θέλει τὸν Βασιλέα ἀνεύθυνον καὶ ἀπαραβίαστον καὶ τὸ ἄρθρον 77 ὁρίζει, ὅτι εἰς τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας δὲν ἀνατίθενται καθήκοντα ὑπουργοῦ. Κατ’ ἐπέκτασιν νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατεθοῦν οἱαδήποτε διοικητικὰ καθήκοντα εἰς μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας καὶ τοῦτο, ἵνα ἀποφεύγεται ἡ ἐκ τῆς Διοικήσεως κατατριβὴ τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ). Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ ὅπως τὸ ἄρθρον 3 διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: Ἡ Ε.Ο.Α. τελεῖ ὑπὸ τὴν ὑψηλὴν προστασίαν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως. Ἐπίτιμος Πρόεδρος εἶναι ἡ Α.Β.Υ. ὁ Διάδοχος. Πρόεδρος εἶναι ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὴ εἶναι μία παρατήρησις σοβαρὰ ποὺ ἤθελον νὰ κάμω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐπὶ ταύτης ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω καὶ ὡρισμένας ἄλλας δευτερευούσης σημασίας παρατηρήσεις ἐπὶ λεπτομερειῶν τινων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ὁρίζεται, ὅτι λήγει ἡ θητεία τῶν διορισθέντων κατὰ τὸ 1935 Συμβούλων ἐνῷ ἡ θητεία των εἶναι τετραετής. Μήπως ἐκ τῆς διατάξεως ταύτης δημιουργηθοῦν παρεξηγήσεις; Θὰ ἤθελον μίαν διευκρίνισιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον προβλέπει καὶ ἔκδοσιν τοῦ εἰδικοῦ ἀθλητικοῦ λαχείου. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Θὰ ζημιωθοῦν τὰ λειτουργοῦντα λαχεῖα καὶ θὰ δημιουργηθῇ σύγχυσις. Ἐὰν χρειάζεται περαιτέρω ἐνίσχυσις δύναται ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐνισχύσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν πόρων τῶν λειτουργούντων Λαϊκοῦ καὶ Ἐθνικοῦ λαχείου, χωρὶς νὰ χρειασθῇ ἔκδοσις νέου ποὺ θὰ ζημιώσῃ τὰ ἐκδιδόμενα ἤδη. Ἐπίσης τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον συνεχίζει τὴν τακτικὴν ἄλλων νομοσχεδίων περὶ ἀπαλλαγῆς τῶν ὀργανισμῶν ἀπὸ τὰς διατάξεις περὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, παρέχει δὲ καὶ ἀτελείας. Νομίζω, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή. Ἢ εἶναι ὀρθαὶ αἱ διατάξεις αὗται καὶ πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται ἢ νὰ τροποποιηθοῦν καὶ νὰ ἐναρμονισθοῦν, ὥστε νὰ καταστοῦν ἐφαρμόσιμοι δι’ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, δι’ ὅλους τοὺς ὀργανισμούς. Δὲν εἶναι δεῖγμα ὀρθολογιστικῆς ὀργανώσεως τοῦ Κράτους αἱ τοιαῦται ἐξαιρέσεις. Διαφωνῶ πρὸς ταύτας ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς καὶ τὰς ἀναφέρω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὅπως τὰς ἀνέφερον καὶ εἰς ἄλλας περιστάσεις. Τέλος θέλω νὰ παρατηρήσω καὶ νὰ ζητήσω διευκρίνισιν, διότι εἰς ἕνα ἀνωτέρας πνοῆς νομοσχέδιον περιελήφθη ἡ προσωπικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 17. Ἦτο ἀναγκαία ἡ νόθευσις τοῦ νομοσχεδίου τούτου μὲ προσωπικὰς διατάξεις; Ταύτας τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐφιστῶ ἐπὶ τούτων τὴν προσοχήν σας καὶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, κυρίως ὅμως ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς Προεδρίας τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ὁποῖον θεωρῶ λεπτὸν καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν νὰ διαφυλάξωμεν τὸ Στέμμα ἀπὸ παρεξηγήσεις.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§70Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ἐπρόκειτο νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλὰ λαμβάνω τὸν λόγον ἐξ ἀφορμῆς τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Ζορμπᾶς, ἀνέπτυξε διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς συμμετοχῆς τοῦ Διαδόχου τοῦ Ἑλληνικοῦ Θρόνου, ὡς Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι οἱ φόβοι, οἱ ἐκτεθέντες ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, κ. Ζορμπᾶν, δὲν δικαιολογοῦνται. Ἀντιθέτως, ἡ συμμετοχὴ τοῦ Διαδόχου τοῦ Ἑλληνικοῦ Θρόνου προσδίδει αἴγλην καὶ κῦρος καὶ ἀποδεικνύει τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἀποδίδομεν εἰς τὸ πνεῦμα τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας, ὁ ἀείμνηστος Βασιλεὺς Ἀλέξανδρος ἤσκησεν ἐνεργὸν διοίκησιν, ὡς λοχαγὸς τοῦ πυροβολικοῦ ἄλλοτε καὶ τοὺς στρατιώτας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τοὺς ἐτιμώρει, καὶ τοὺς ὕβριζε καὶ τοὺς ἐπειθάρχει. Καὶ ἐκ τούτου οὐδέποτε ἐδημιουργήθησαν διχόνοιαι ἢ ὑπαινιγμοὶ διὰ τὸ πρόσωπόν Του, οὔτε ἦλθον ποτὲ εἰς ἀντίθεσιν τὰ μέλη τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας μὲ τὰ παιδιὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ ἴδιον συνέβαινε καὶ μὲ τὸν ἀείμνηστον Βασιλέα Γεώργιον, ὁ ὁποῖος καὶ ἐκεῖνος ἤσκησε διοίκησιν ἐνεργὸν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν. Ἀντιθέτως εἶναι τοσαύτη ἡ σοβαρότης τοῦ νομοθετήματος καὶ τοσαύτη ἡ ἔννοια καὶ ἡ σημασία τῶν ὀλυμπιακῶν ἀγώνων, ὥστε ἡ συμμετοχὴ καὶ ἡ παρουσία τοῦ Διαδόχου τοῦ Ἑλληνικοῦ Θρόνου, ὡς Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, εἶναι ἀπαραίτητος.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Νουλέλης ἔχει τὸν λόγον.

§72Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ ἀγαπητὸς κ. συνάδελφος ἔθεσε καλῶς τὸ ζήτημα, διότι ὁ κ. Ζορμπᾶς δὲν εἶπε νὰ μὴ εἶναι Πρόεδρος, εἶπε νὰ εἶναι ἐπίτιμος Πρόεδρος. Ὁ δὲ παραλληλισμός, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Οἰκονομίδης, τῆς ἀσκήσεως ἐν τῷ Στρατῷ διοικήσεως τοῦ Διαδόχου, εἶναι ἀτυχής. Διότι ἐκεῖ ὁ Στρατὸς εἶναι Στρατὸς μὲ πειθαρχίαν, ἐνῷ εἰς τὴν διοίκησιν ἑνὸς σωματείου, ἑνὸς πολιτικοῦ σώματος, μὲ περιεχόμενον ἔξω τοῦ Στρατοῦ, δὲν εἶναι μικρὸν πρᾶγμα. Ἐκεῖ ὁ καθένας ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην του ἀντίθετα πρὸς τὸν Πρόεδρον, εἰς τὸν Στρατὸν ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ τὰ ἀντίθετα πρὸς τὴν διαταγὴν τοῦ ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ. Ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Καὶ εἶμαι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος τὴν Βασιλικὴν Οἰκογένειαν τὴν ἔχω ἀπὸ παιδὶ μέσα μου καὶ ἀπεβλήθην ἀπὸ τὸ γυμνάσιον, διότι κάποιος καθηγητὴς ἐπῆγε νὰ μοῦ εἴπῃ ἐναντίον τοῦ Κωνσταντίνου εἰς τὴν Μυτιλήνην, εἰς ἡλικίαν 15 ἐτῶν. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι, ποὺ μὲ κάμνει νὰ θέλω τὴν Βασιλικὴν Οἰκογένειαν νὰ ἀσκῇ καθήκοντα τοιαῦτα καὶ νὰ δίδῃ τὸ κῦρος καὶ τὴν λάμψιν της, ὅπως πολὺ ὀρθῶς λέγει ὁ κ. Ζορμπᾶς, χωρὶς ὅμως ἄλλος νὰ πιτσιλίσῃ τὸ κῦρος καὶ τὴν λάμψιν της. Διότι τὸ «ἐπίτιμος» δίδει τὸ κῦρος, δίδει τὴν λάμψιν, δὲν δίδει ὅμως τὸ δικαίωμα, νὰ γεννηθῇ ἀντιγνωμία, ἡ ὁποία δημιουργεῖ πάντοτε μίαν ψυχρότητα, ἐὰν θέλετε, καὶ μίαν δυσαρέσκειαν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§74Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θὰ ἤθελον νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις πρὸς τὸ Σῶμα. Κύριοι συνάδελφοι, συνομολογεῖται παρὰ πάντων ἡ σημασία τῆς ἀθλητικῆς ἰδέας, ἡ σημασία τῆς Ὀλυμπιακῆς ἰδέας, ἡ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν ἐπιδιώξεων αὐτῶν ἡ σύστασις καὶ ἡ ὕπαρξις τῆς Ἑλληνικῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Θὰ ἤθελον ὅμως, ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Χίου κ. συνάδελφος ἐξέφρασεν ὡρισμένους δισταγμούς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σκοπιμότητα τοῦ ἄρθρου 3 καὶ εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν σκοπιμότητα τῆς ἀναθέσεως εἰς τὴν Αὐτοῦ Βασιλικὴν Ὑψηλότητα τὸν Διάδοχον τῆς Προεδρίας τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ διαλύσω τοὺς φόβους σας καὶ νὰ διαλύσω τοὺς φόβους, τοὺς δισταγμοὺς καὶ τὰς ἀνησυχίας τοῦ κ. Ζορμπᾶ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπεκαλέσθη τὴν διαφοράν, τὴν ὑπάρχουσαν, μεταξὺ τῆς παλαιᾶς διατάξεως, τῆς καταργουμένης ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τῆς διατάξεως δηλαδή, τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. 1262 καὶ τῆς σημερινῆς διατάξεως, τῆς προβλεπούσης τὰ τῶν σκοπῶν τῶν ἐπιδιώξεων τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔκαμε τὸν κόπον νὰ διαβάσῃ μετὰ μεγαλυτέρας προσοχῆς τὸ σχετικὸν ἄρθρον, θὰ ἔβλεπεν, ὅτι οἱ σκοποὶ τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς διαιροῦνται εἰς 2. Εἶναι γενικοὶ καὶ εἰδικοί. Οὐδεὶς ὅμως τῶν σκοπῶν συμπίπτει εἰς ἐκείνους τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Διότι εἶναι γενικοί, ἀποβλέπουν εἰς τὴν προώθησιν τῆς ὀλυμπιακῆς ἰδέας, ἀποβλέπουν εἰς τὴν καλυτέραν προπαρασκευὴν καὶ προετοιμασίαν τῶν Ὀλυμπιακῶν ἀγώνων, ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Ὀλυμπιακοῦ καὶ ἀθλητικοῦ πνεύματος ἐν Ἑλλάδι, χωρὶς νὰ ἐπιδιώκουν σκοπούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἀσυμβίβαστοι μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς Προεδρίας ἀπὸ τὸν Διάδοχον. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπεκαλέσθη ἐπίσης τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπὴν μετέχουν, σήμερον τὸ πρῶτον, ἐκπρόσωποι τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν ὁμοσπονδιῶν, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι αὐτοί, ὡς ἐκπροσωποῦντες τὰς ὁμοσπονδίας των, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποστηρίξουν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν ἀντιθέσεις μέσα εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὅτι, διὰ τὸν λόγον τοῦτον, δὲν θὰ ἔπρεπε ὁ Διάδοχος τοῦ Ἑλληνικοῦ Θρόνου νὰ ἀναμιγνύεται καὶ νὰ εὑρίσκεται μεταξὺ τῶν ἀντιτιθεμένων καὶ συγκρουομένων ἀπόψεων. Τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Ν. 1262, ὁ ὁποῖος τροποποιεῖται ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα σημεῖα, προβλέπει καὶ αὐτὸ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπὴν ἐκπροσώπων τῶν ὁμοσπονδιῶν, μὲ τὴν διαφορὰν βεβαίως, ὅτι ἡ συμμετοχή των ἦτο μικροτέρα, ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ καὶ μικροτέρα, ἀπὸ ἀπόψεως ἀναλογίας. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν, τὴν μέχρι σήμερον ὑφισταμένην, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν αἱ ἀντιθέσεις αὗται. Ἀντιθέσεις οὐδέποτε ἐδημιουργήθησαν καὶ πάντοτε ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως καὶ τῆς Α. Β.Υ. τοῦ Διαδόχου, οὐδέποτε ἐδημιουργήθη πνεῦμα καὶ ἀτμόσφαιρα, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ κατάστασιν, δικαιολογοῦσαν τοὺς φόβους τοῦ κ. ἐκ Χίου συναδέλφου. Ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον μακρᾶς μελέτης, ἀντικείμενον προσπαθειῶν ἐξομαλύνσεως ὅλων τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν καὶ ὅτι ἡ τελική του διατύπωσις εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἱκανοποιῇ ὅλας τὰς ἀνάγκας, νὰ ἱκανοποιῇ ὅλας τὰς ἀξιώσεις, νὰ ἱκανοποιῇ ὅλας τὰς εὐγενεῖς φιλοδοξίας, τὰς τεινούσας εἰς τὴν ἑνοποίησιν καὶ τὴν ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν τῆς Ὀλυμπιακῆς ἰδέας. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς παρουσία τοῦ Διαδόχου ἢ τοῦ Βασιλέως ἀποτελεῖ μακρὰν παράδοσιν, παράδοσιν, ἡ ὁποία ἤρξατο πρὸ 60 περίπου ἐτῶν, ὅτε τὸ πρῶτον ὁ μακαρίτης Βασιλεὺς Κωνσταντῖνος, Διάδοχος ὢν τότε, ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς καὶ προήδρευσεν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλή, συντασσομένη μὲ τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διατύπωσιν, δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, διὰ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ τὸ ἄρθρον τοῦτο, ὡς ἔχει. Τὰ ἐκ τοῦ Συντάγματος ἐπικαλούμενα ἐπιχειρήματα νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθοῦν, διότι οὐδαμῶς ἀποκλείεται εἰς τὸν Διάδοχον, ἐνῷ ρητῶς ἀποκλείεται καὶ διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἤσκουν καθήκοντα πρώτου καὶ δευτέρου Ἀντιπροέδρου, ἀποκλείεται συμμετοχὴ εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ λοιπόν, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, διότι λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν ὅλων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ ὅτι ἡ ἀνησυχία τοῦ κ. ἐκ Χίου συναδέλφου, δὲν εἶναι δικαιολογημένη. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παρατηρήσεις του ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 παράγρ. 7, τὰς σχετικὰς μὲ τὴν θητείαν τῶν μελῶν, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ οὐδεμίαν προσωπικὴν αἰχμὴν ἔχει ἀλλὰ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐγκαθίδρυσιν τῆς νέας Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ὡς ὀλιγομελεστέρα, θὰ δυνηθῇ κατὰ τρόπον καλύτερον, νὰ ἐπιτελέσῃ τὰ καθήκοντά της. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν ἀξιότιμον ἐκ Χίου κ. συνάδελφον, ὅτι ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπὴ σήμερον, λόγῳ τῆς πολυμελοῦς της συνθέσεως καὶ λόγῳ τῆς ἀποχωρήσεως διαφόρων μελῶν, εἴτε λόγῳ συνταγματικῶν κωλυμμάτων εἴτε δι’ ἄλλους λόγους, δυσκόλως δύναται νὰ συνέλθῃ. Ἐπανειλημμένες συνεδριάσεις ματαιοῦνται, διότι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἐκρίθη σκόπιμον —χωρὶς τοῦτο νὰ ἀποτελῇ καμμίαν προσωπικὴν αἰχμὴν καὶ μομφὴν πρὸς τὰ μέλη τῆς σήμερον λειτουργούσης Ἐπιτροπῆς— νὰ ἐπέλθῃ ἀλλαγὴ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον της, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς προπαρασκευῆς τῆς χώρας μας διὰ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνας, οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν χώραν τὸ 1956 εἰς Αὐστραλίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ ἐκ Χίου, κ. συναδέλφου, τὰς ἀναφερομένας εἰς τὰ ὀλυμπιακὰ λαχεῖα, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει διότι εἶναι καθιέρωσις δυνητική. Διὰ τὴν καθιέρωσιν δὲ τοῦ λαχείου αὐτοῦ χρειάζεται καὶ ἡ σύμπραξις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος θὰ σταθμίσῃ ἐὰν ἐπιτρέπουν αἱ συνθῆκαι τὴν καθιέρωσιν καὶ ἄλλου λαχείου ἢ ἐὰν τὰ λαχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων προσδοκᾷ ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ ταμεῖον της καὶ τὰς προσόδους της εἶναι ἀρκετὰ, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς ἀνάγκας της καὶ οὕτω νὰ μὴ προσφύγῃ εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὀλυμπιακοῦ λαχείου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐνδοιασμούς του, διὰ τὰς καθιερουμένας ἀπαλλαγάς, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι αἱ ἀπαλλαγαὶ αὐταὶ ἀποτελοῦν παράδοσιν διὰ τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Πολιτείαν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ παραλληλισμὸς μεταξὺ τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, προεδρεύεται ἀπὸ τὸν Διάδοχον τοῦ Ἑλληνικοῦ Θρόνου καὶ εἶναι πρόσωπον τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιδιώκει, παρὰ μόνον ἰδεολογικοὺς σκοποὺς καὶ τείνει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ προώθησιν τῆς Ἑλληνικῆς Ἀγωγῆς.

§75Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό, εἰδικώτερον μὲ τὰς μεταβιβάσεις, θὰ σᾶς ἐξηγήσω εἰς ποῖον σημεῖον ὑπάρχει μία ἀλγεινότης, ἡ ὁποία ἐνδέχεται νὰ δημιουργήσῃ μίαν κλοπὴν εἰς βάρος τοῦ δημοσίου. Σήμερον ἔχομεν τὴν μεταβίβασιν, ἡ ὁποία ἐλέγχεται ἀγρύπνως ἀπὸ τὴν ἐφορειακὴν ἐπιτροπήν, δηλαδή, ἐὰν τὸ διατιθέμενον ποσὸν εἶναι πραγματικόν. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὅμως ἡ Ἐφορεία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλλάβῃ τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τοῦ πωλουμένου ἀκινήτου. Αὔριον θὰ γίνῃ μία μεταβίβασις, μία ἐκποίησις. Ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελέσουν μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ τὴν διοίκησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ὠθοῦνται ἀπὸ ἀγαθὰς προθέσεις;...... Ὑπόθεσιν κάμνω. Ἐὰν εἷς ἐξ αὐτῶν μὲ ἐλαστικὴν συνείδησιν εἴπει, ὅτι τὸ μεταβιβαζόμενον οἴκημα ἀξίζει τόσον, τί θὰ γίνῃ; Ἐὰν ἦτο ἡ παλαιὰ διάταξις ἡ σχετικὴ μὲ τὰς μεταβιβάσεις καὶ ἐκποιήσεις, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει νὰ πληρώνεται ὁ φόρος μεταβιβάσεως καὶ δωρεᾶς, θὰ ἤρχετο ἡ φοροτεχνικὴ ὑπηρεσία νὰ ἐλέγξῃ καὶ θὰ ὑπῆρχε τοιουτοτρόπως ἕνας ὀφθαλμὸς ἄγρυπνος διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου. Σήμερον ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκποιηθῇ τὸ Ζάππειον φερ’ εἰπεῖν, ἀντί ἐλαχίστου τιμήματος χωρὶς νὰ λάβετε γνῶσιν σεῖς, κ. Ὑπουργέ. Ἐγὼ ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν σας, ἐπειδὴ δὲν εἶμαι δόκιμος, ἐπιτρέψατέ μου, νὰ κάμω μίαν μεγάλην παρατυπίαν, ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν σας, ἐπαναλαμβάνω, ἐκεῖνον τὸν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος σᾶς ὑπέδειξεν αὐτὸν τὸν πόρον διὰ νὰ κερδίσῃ ἡ Ἐπιτροπὴ οἰκονομικῶς διὰ τῆς καταργήσεως τῶν φόρων μεταβιβάσεως, μεταπωλήσεως καὶ δωρεᾶς, θὰ τὸν ἔθετα ὑπὸ διαρκῆ παρακολούθησιν.

§76Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Νομίζω, ὅτι ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. συναδέλφου, ὀφείλεται εἰς μίαν παρεξήγησιν. Ἐδῶ τὸ δημόσιον καλεῖται παντοιοτρόπως, ὡς καθορίζῃ τὸ ἄρθρον 9, νὰ ἐνισχύσῃ τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν. Κατὰ συνέπειαν, θὰ ἀπετέλει ἀσυνέπειαν καὶ ἔλλειψιν προνοητικότητος, ἐὰν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν παρεῖχε τὸ δημόσιον ὅλας αὐτὰς τὰς ἐνισχύσεις καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην εἰσέπραττεν ἀπὸ τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν, τοὺς φόρους ἢ τὰς ἄλλας ἐπιβαρύνσεις.

§77Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ μίαν διευκρίνισιν. Ὑποθέσατε, ὅτι ἐγὼ δωρίζω εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπήν, ἕνα ἀκίνητον καὶ τὸ ἀκίνητον αὐτὸ κάποτε εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐκποιήσῃ αὕτη. Εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἐκποιηθῇ τοῦτο εἰς τὸ ἥμισυ καὶ τὸ ⅓ τῆς ἀξίας του......

§78Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, τὰ μέλη, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι ἀνώτερα πάσης ὑπονοίας, διότι ὡς βλέπετε εἰς τὸ ἄρθρον 3, τὰ μέλη αὐτῆς εἶναι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσφέρει μακρὰς καὶ μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀθλητισμόν. Εἶναι ἐκπρόσωποι ὁμοσπονδιῶν καὶ τελοῦν ὑπὸ τὸν ἄμεσον ἔλεγχον καὶ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη προεδρεύεται ἀπὸ τὸν Διάδοχον τοῦ Θρόνου. Ἐάν, κ. συνάδελφε, τὸ ἐπιχείρημά σας αὐτὸ τὸ ἀντιστρέψω θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸν ἑξῆς συλλογισμόν: Διὰ ποῖον λόγον θὰ ληφθῇ ὡς ἀναμφισβήτητος ἡ ἐκτίμησις τῆς τιμῆς ὑπὸ τοῦ Ἐφόρου καὶ θὰ ληφθῇ ὡς ἐπιβαλλομένη ἀπὸ τὴν ἀνάγκην, ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιτύχῃ κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ἐκποιήσεως ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπή, Ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπὴν ἀναθέτομεν αὐτὴν τὴν μεγάλην ἀποστολὴν νὰ προωθήσῃ τὴν ἀθλητικὴν ἰδέαν εἰς τὴν χώραν μας, νὰ προωθήσῃ τὸν ἀθλητισμὸν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην πρὸς αὐτήν.

§79Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἐκτίμησις τῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου, τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ ἔφορος, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν τιμὴν πωλήσεως τοῦ ἀκινήτου. Διότι ὁ ἔφορος ἐκτιμᾷ τὴν πραγματικὴν ἀξίαν καὶ ὄχι τὴν ἐπιτευχθησομένην. Δι’ αὐτὸ καὶ τὰ παράπονα τὰ ὁποῖα συνήθως ὑποβάλλονται, «γιατὶ τὸ ἔβαλες χίλιες λίρες, ἐνῷ ἐπῆρες 800», δὲν εἶναι σωστά. Διότι ὁ νόμος ἔθεσε, νὰ μὴ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει τὸ πραγματικῶς καταβαλλόμενον ποσόν. Εἶναι δυνατὸν ἕνα ἀκίνητον νὰ πωληθῇ καὶ ἀκριβώτερα καὶ εὐθηνότερα, ἀναλόγως τῆς ἀνάγκης ποὺ ἔχει ὁ πωλῶν ἢ τῆς ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ νὰ τὸ ἀγοράσῃ ὁ ἀγοραστής. Ἑπομένως καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει ὁ ἔφορος ὑπολογίσῃ μίαν αʹ τιμὴν, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι κακῶς ἐπωλήθη εἰς μικροτέραν τιμὴν τὸ ἀκίνητον. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐνδιαφέρον ἐν προκειμένῳ κ. ὑπουργέ, εἶναι ὅτι βλέπω καὶ μετὰ τὰς χθεσινὰς παρατηρήσεις μου ἐπὶ ἄλλου νομοσχεδίου, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἀλλάσσει. Ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ εἶχε προχωρήσει φοβερά, εἶχεν ἀρχίσει νὰ καταργῇ τὰς ἐξαιρέσεις ἀπὸ τῶν φορολογιῶν καὶ εἶχε φθάσει εἰς τὸ νὰ βοηθῇ ἀμέσως ἐκεῖνον ποὺ θέλει νὰ βοηθήσῃ καὶ ὄχι νὰ βοηθῇ ἐμμέσως. Βλέπω τώρα, ὅτι γυρίζομεν πίσω. Τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο, νὰ μὴ καταργηθῇ ὁ φόρος ὑπερτιμήματος καὶ ὅλα τὰ σχετικὰ ἀπὸ τὰς ἀγοραπωλησίας αὐτάς. Τὸ Κράτος ἀμέσως ἠμπορεῖ ὀρθότατα νὰ βοηθήσῃ μὲ τὰ ἴδια καὶ μεγαλύτερα ποσὰ τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ θέμα εἶναι μικρόν, δὲν ἔχει μεγάλην σημασίαν. Πάντως ἐνδιαφέρει ἡ ἀρχή, καὶ λυποῦμαι διότι ὁ κ. ὑπουργός, τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἐπρόσεξε τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καὶ δὲν ἔκαμε τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ κάμῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἄξιον λόγου.

§80Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Φαντάζομαι, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπρόσεξε τὴν παρέκκλισιν αὐτὴν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ποὺ εἶχε τεθῆ, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ παρέκκλισις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἐξετίμησε κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον τὴν μεγάλην ἀποστολήν, τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἐπιτροπή, καὶ διὰ τοῦτο καθιέρωσε τὰς ἐξαιρέσεις αὐτὰς, διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Τέλος θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἀντίρρησιν, τὴν διατυπωθεῖσαν εἰς τὸ ἄρθρον 17, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν τακτοποίησιν ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ἤδη ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἀποτελεῖ ἐπανάληψιν προηγουμένου ἄρθρου ὑπάρχοντος εἰς τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον τῆς 25.1.1936, ὁ ὁποῖος τροποποιεῖ τὸν προγενέστερον νόμον 5620 τῆς 27. 8.32 καὶ ὁ ὁποῖος ἀναγκαστικὸς νόμος προέβλεπε τὴν τακτοποίησιν ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς, ἑνὸς ὑπαλλήλου ὁ ὁποῖος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν Ὀλυμπιακὴν Ἐπιτροπήν, ἐνῷ ταὐτοχρόνως διετέλει ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει κανένα προσωπικὸν χαρακτῆρα, ἀλλὰ εἶναι διάταξις ἀποκαθιστῶσα τὰ πράγματα, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἔχει καὶ μὲ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἐπέφερεν εἰς τοῦτο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, τὰς ὁποίας καὶ ἀποδέχομαι. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν διὰ λόγους φραστικοὺς διατυπώσεως νὰ δεχθῇ τροποποίησιν εἰς τὸ ἄρθρον 7 παρ. 2 στῖχος 7, ὅπου μετὰ τὸν ἀριθμὸν 1706 τοῦ 1951 λέγει ὅτι, «ἐν γένει ἅπασαι αἱ εἰς τὰ ἄρθρα 2 καὶ 2α τοῦ ἀπὸ 29.4.53 Β. Δ. κλπ.», νὰ μεταβληθῇ εἰς «ἐν γένει αἱ σχετικαὶ εἰς τὸ ἄρθρον 2 διαλαμβανόμεναι διατάξεις».

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων Νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως, μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινων τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».

§84Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε ὑπάρχει μία πρότασις.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατετέθη ἡ ἀκόλουθος πρότασις: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως ἑδρῶν τινων τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κλπ., συζητηθῇ καὶ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς δὶς καὶ εἰς δύο διαφόρους συνεδριάσεις, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, ἀντιτιθέμενον εἰς τὴν ψήφισίν του εἰς μίαν μόνην συζήτησιν. 8 Φεβρουαρίου 1955. Οἱ προτείνοντες βουλευταί, Παπασπύρου κλπ.», καλύπτοντες τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προβλεπόμενον ἀριθμόν. Ἐπειδὴ ἡ πρότασις εἶναι ὑποχρεωτική, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ συζητηθῇ καὶ θὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Τὸν λόγον ἔχει ὁ ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας κ. Δ. Στεφάνου.

§86Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Συνιστῶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἔχει.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Ε. Σκούρα ἔχει τὸν λόγον.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ προλάβωμεν νὰ διανεμηθῇ μία τροπολογία, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶναι σύμφωνος, νὰ ἀναβάλωμεν δι’ αὔριον τὸ νομοσχέδιον, ὥστε ἐν τῷ μεταξὺ νὰ διανεμηθῇ ἡ τροπολογία καὶ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξηγγέλθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν. Ἡ πρότασις περὶ ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν, δὲν περιέχει οὔτε ὅρον, οὔτε αἵρεσιν. Ἡ κ. Σκούρα ἔχει τὸν λόγον, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας.

§90Ε. ΣΚΟΥΡΑ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν, τὴν σύμπτυξιν καὶ τὴν μετατροπὴν ὡρισμένων ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης, μὲ σκοπὸν ὅπως ἐπέλθῃ μικρά τις οἰκονομία εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ἂν καὶ δὲν ἀριθμῇ πολλῶν ἐτῶν ζωήν, ἐν τούτοις ἡ ἀξιόλογος δρᾶσις καὶ ἐξέλιξίς του εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ εἶναι πραγματικὸν κόσμημα ὅλης τῆς Β. Ἑλλάδος, νὰ εἶναι ἡ πηγὴ τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ νὰ ἐκπληρώνῃ θαυμασίως τὸν πνευματικὸν σκοπὸν καθὼς καὶ τὸν ἐθνικὸν τῆς ἱδρύσεώς του. Ὅλοι τὸ παρακολουθοῦμεν μετὰ μεγάλης στοργῆς ἀπὸ τὰ πρῶτα του βήματα καὶ σήμερα εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὴν λαμπρὰν ἐξέλιξίν του, τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας ἀντελήφθη κατὰ τὸ τελευταῖον του ταξίδιον εἰς Θεσσαλονίκην. Καὶ ὅταν συντόμως ἀποπερατωθῶσι τὰ μεγάλα ἐργαστηριακὰ συγκροτήματά του, θὰ εἶναι ἑπόμενον νὰ δεχθῇ τὸ Πανεπιστήμιόν μας καὶ ἄλλας σχολὰς ἀπαραιτήτους καὶ λίαν χρησίμους διὰ τὴν νεολαίαν τῆς Β. Ἑλλάδος, ὅπως εἶναι ἡ Ὀδοντιατρικὴ καὶ Φαρμακευτικὴ Σχολή, ἀσφαλῶς δὲ μετὰ τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως λίαν συντόμως δυνηθῇ νὰ προτείνῃ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἐν λόγῳ σχολῶν, δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν τὴν κατάργησιν τῶν ἀναφερομένων ἑδρῶν εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀφοῦ ἄλλωστε καὶ ἡ γνώμη τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δέχεται νὰ ὑποστῇ τὴν θυσίαν τῆς οἰκονομίας ταύτης, ἀλλὰ μόνον παρακαλεῖ, καθὼς καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ὅπως καταργηθῇ ἡ ἔκτακτος αὐτοτελὴς ἕδρα τοῦ Οἰκονομικοῦ βίου λόγῳ τῆς μεγάλης χρησιμότητος αὐτῆς, διότι δὲν ὑπάρχει Ἀνωτάτη Ἐμπορικὴ Σχολὴ εἰς Θεσσαλονίκην. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ἂν καὶ ὑπάρχῃ τακτικὴ ἕδρα τῆς Βυζαντινῆς ἱστορίας, νὰ μὴ καταργήσῃ τὴν ἔκτακτον αὐτοτελῆ ἕδρα τῆς Χριστιανικῆς καὶ Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας, διότι ἡ Θεσσαλονίκη μας, ὡς εἶναι γνωστόν, εἶναι γεμάτη ἀπὸ Βυζαντινὰ μνημεῖα καὶ ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν σκόπιμον καὶ ὀρθὸν εἶναι νὰ μὴ καταργηθῇ αὕτη. (Χειροκροτήματα).

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§92Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ κατάργησις, σύμπτυξις, μετατροπὴ καὶ μετονομασία ἑδρῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διὰ λόγους οἰκονομίας, ὡς ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρεται. Ἐπειδή, λέγει τὸ σχέδιον νόμου δὲν κατέστη ἐφικτὸν νὰ ἐκδοθοῦν τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου 2500 προβλεπόμενα διατάγματα δι’ ἅπαντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου 2500 προβλεπόμενα διατάγματα δι’ ἅπαντα τὰ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Διευθύνσεως τῆς Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ὑπαγόμενα ἀνώτατα ἱδρύματα, ὅπως καὶ διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ἐθεωρήθη ἀναγκαῖον νὰ συνταχθῇ τὸ παρὸν σχέδιον ἵνα πραγματοποιηθοῦν οἰκονομίαι καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης μὲ κατάργησιν ἑδρῶν διαφόρων Σχολῶν. Πρὶν ἀναφέρω τοὺς οὐσιαστικοὺς λόγους δι’ οὓς θεωρῶ ἀπαράδεκτον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας εἰς τὸ σημεῖον ἂν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸ ἄρθρον 16 τοῦ Συντάγματος, διότι κατὰ τὸ ἄρθρον 16 τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα εἶναι αὐτοτελῆ, αὐτοδιοικοῦνται. Ἂν λοιπὸν ἡ διάταξις τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, δὲν στηρίζεται εἰς ὁμοφώνους ἀποφάσεις τοῦ Πανεπιστημίου, δὲν δύναται νὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, μᾶς ἐδόθη ἀπάντησις ὅτι διὰ μερικὰς περιπτώσεις τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης συμφωνεῖ διὰ τὰς περισσοτέρας ὅμως ὄχι. Τὸ ζήτημα συνεπῶς ἐναπόκειται εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τὸ διευθετήσῃ.

§93Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἐνημερώσω τὸ Σῶμα ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Διὰ τῆς ἀποφάσεώς του ταύτης τὸ ἀνώτατον διοικητικὸν δικαστήριον ἀποφαίνεται, ὅτι δικαίωμα τῆς Πολιτείας εἶναι νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς θέματα ἀφορῶντα τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα θέτουσα κανόνας δικαίου. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι θέμα ἀντισυνταγματικότητος εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει καὶ ἑπομένως περιττεύει κάθε συζήτησις.

§94Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔννοια τῆς συνταγματικῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἄλλη. Συμμετεῖχον τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, ὅτε ἐψηφίσθη ἡ διάταξις αὕτη καὶ εἶχε τὴν ἔννοιαν νὰ μὴ ἐπεμβαίνῃ ἡ Πολιτεία εἰς τὰ τῆς ἐσωτερικῆς λειτουργίας, διαρθρώσεως καὶ διοικήσεως τῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἐπειδὴ ἄλλοτε ἡ Πολιτεία παρενέβη κακῶς καὶ διώρισε καθηγητὴν τῶν Σχολῶν ἄνευ γνώμης τῶν Σχολῶν τούτων, ἵνα ἀποτρέψωμεν ἐν τῷ μέλλοντι ἐπανάληψιν παρομοίων περιπτώσεων ἐθεσπίσαμεν τὴν συνταγματικὴν αὐτὴν διάταξιν ἵνα πράγματι καταστήσωμεν αὐτοκυρίαρχα τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα πρὸς ἀγαθὸν τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ κοινοῦ συμφέροντος.

§95Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ σημεῖον τοῦτο ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν καὶ κατόπιν μάλιστα τῶν δοθεισῶν ἐξηγήσεων ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, περιττεύει νὰ προσθέσω ἄλλο τι. Ὡς πρὸς τὸ οὐσιαστικὸν ὅμως μέρος, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ κατάργησις καὶ σύμπτυξις ἑδρῶν, χάριν οἰκονομιῶν. Εἶναι ἐπαναλαμβάνω, ἀπαραίτητον καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται κἂν λόγος οἰκονομιῶν ἔστω καὶ μεγάλων χάριν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ εἰς τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν γίνεται κἂν λόγος περὶ τῆς τύχης τῶν κατεχόντων τὰς ἕδρας αὐτάς. Διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν κατέχονται αἱ ἕδραι. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται περὶ οἰκονομιῶν, ἀλλὰ περὶ ἀνυπάρκτων τοιούτων, ὡς ἄλλως τε ἀναφέρει αὐτὸ τοῦτο τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, τὸ ὁποῖον λέγει, εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ὅτι τὰς ἐπερχομένας οἰκονομίας θεωρεῖ θεωρητικὰς καθ’ ὅσον πᾶσαι αἱ ἕδραι αὗται εἶναι κεναὶ ἀπὸ πολλοῦ. Συνεπῶς, δὲν εἶναι οὔτε λόγος οἰκονομιῶν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, μᾶς ἔφερε τοιοῦτον νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν. Διὰ ποῖον λόγον; Τί συμβαίνει; Οὐδαμοῦ, ἐν τῷ νομοσχεδίῳ εὑρίσκονται αἰτιολογικοὶ λόγοι, αἵτινες ἐπιβάλλουν τὴν κατάργησιν τῶν ἑδρῶν αὐτῶν. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ οἰκονομιῶν, τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖται τὸ νομοσχέδιον, ματαίως θὰ ἀναζητήσῃ ἄλλους λόγους. Ἀλλά, νομίζω, τὸ ὅτι μένουν ἐπὶ τόσον καιρὸν αἱ ἕδραι αὐταὶ κεναί, δὲν εἶναι λόγος νὰ ζητοῦμεν τὴν κατάργησίν των. Τοὐναντίον, θὰ πρέπει νὰ ζητήσωμεν νὰ μᾶς δοθοῦν ἐξηγήσεις, διατὶ ἐπὶ τόσον χρονικὸν διάστημα αὗται παρέμεναν κεναί, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ φροντίσωμεν νὰ συμπληρώσωμεν αὐτάς. Ἡ ἐντύπωσις εἶναι ὀδυνηρὰ καὶ θὰ ἐκθέσῃ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, ὄχι μόνον εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Β. Ἑλλάδος, ἀλλὰ εἰς ὅλον τὸν ἐπιστημονικὸν κόσμον. Ἀντὶ τῆς καταργήσεως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθῇ προνομιακῶς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ καταστῇ τὸ τελειότερον τουλάχιστον τῆς Βαλκανικῆς. Εἶναι τεράστιαι αἱ ἐθνικαὶ ζημίαι, αἵτινες ἐγένοντο ἐκ τῆς κρατικῆς ἐγκαταλείψεως τῆς Β. Ἑλλάδος εἰς τὸ παρελθόν, καθ’ οὓς καιροὺς αἱ ξενικαὶ προπαγάνδαι, κατώρθωσαν νὰ μεταβάλουν πᾶν ὅ,τι ἠδύνατο νὰ ἀποδείξῃ τὴν Ἑλληνικότητα τῆς χώρας. Καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον, πρέπει νὰ δώσωμεν μεγαλυτέραν προσοχήν.

§96Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ προσπαθεῖτε νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις, θὰ σᾶς ἐρωτήσω, νομίζετε, ὅτι δὲν ἐξεδηλώθη τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ὅταν τοῦτο ἐπιχορηγήθη κατὰ τὸ ἔτος 1953 μὲ 10 ἑκατομμύρια νέων δραχμῶν καὶ τὸ 1954 μὲ ἄλλα 10; Ἐὰν μεταβαίνατε εἰς Θεσσαλονίκην, θὰ ἐβλέπατε ποῖος ὀργασμὸς γίνεται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§97Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, οὐδεὶς δύναται νὰ κατηγορήσῃ μίαν Κυβέρνησιν, δι’ ὅ,τι δίδει εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα καὶ δὴ διὰ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Δὲν κατηγόρησα τὴν Κυβέρνησιν διὰ μέχρι τοῦδε ἐπιδειχθεῖσαν ἀδιαφορίαν πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον. Τοὐναντίον τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας κάμνει πρὸς τιμήν του προνομιακοὺς διορισμούς, εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν σχολείων Β. Ἑλλάδος, διότι τοῦτο ἐπιβάλλουν λόγοι ἐθνικῆς ἀνάγκης. Καὶ οὐδείς ποτε διενοήθη νὰ διαμαρτυρηθῇ, ἂν καὶ εἰς τὴν περιοχὴν ἑκάστου ὑπάρχουν κενὰ πάμπολλα εἰς τὰ σχολεῖα τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάργησις, ἡ σύμπτυξις τῶν ἑδρῶν ἔδει νὰ γίνεται ἀπὸ ἐπιστημονικὴν ἀνάγκην καὶ σκοπιμότητα. Ἂν εἶναι ἐπιζημία ἢ περιττὴ ἡ διατήρησις τῆς ἕδρας, τότε αὐτὴ καταργεῖται. Πολλὰς φορὰς ὑπάρχουν εἰδικοὶ λόγοι τοπικῆς σημασίας, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν διατήρησιν μιᾶς ἕδρας. Ἐδῶ ὅμως, δὲν βλέπομεν καμμίαν δικαιολογίαν διὰ τὴν κατάργησιν, σύμπτυξιν καὶ μετονομασίαν ἑδρῶν καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς ὅ,τι ἰδιαιτέρως ἐτόνισεν ἡ κ. Σκούρα. Καταργεῖται διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἡ ἕδρα τῆς ἱστορίας τῶν σλαυϊκῶν καὶ λοιπῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ἡ ὁποία εἶχε θεωρηθῆ ὀρθῶς ἀναγκαιοτάτη διὰ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ. Καταργεῖται ἐπίσης ἡ ἕδρα τῆς Βυζαντινῆς ἀρχαιολογίας ἐνῷ ὁλόκληρος ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι ἕνα Βυζαντινὸν Μουσεῖον.

§98Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθν. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν εἴχατε ὑπομονὴν νὰ ἀκούσετε τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ ὑπουργοῦ, τότε ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐλέγατε τὰ ὅσα εἴπατε.

§99Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω ἀκόμη τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ἐκ ποίων λόγων ἀνάγκης μετατρέπεται ἡ ἕδρα τῆς ἠθικῆς ἀπολογητικῆς καὶ εἰσαγωγῆς εἰς τὴν φιλοσοφίαν εἰς ἔκτακτον αὐτοτελῆ «ἠθικῆς καὶ χριστιανικῆς κοινωνιολογίας». Καὶ διερωτᾶται κανεὶς μήπως ὑπάρχῃ ὑποψήφιος ἔχων ἀκριβῶς τὰ προσόντα διὰ τὴν ἕδραν ἠθικῆς καὶ χριστιανικῆς κοινωνιολογίας καὶ γίνεται δι’ αὐτὸ ἡ μετατροπή; Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὅλων ἡ γνώμη συμπίπτει εἰς τὸ ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, πρέπει νὰ εἶναι ἰσάξιον τῶν Ἀθηνῶν ἂν μὴ ἀνώτερον δι’ ἐθνικοὺς λόγους. Οὔτε εἶναι παραδεκτὸν τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης νὰ μὴ ἔχῃ τὰς αὐτὰς ἕδρας μὲ τὰς τῶν Ἀθηνῶν εἰς ἑκάστην Σχολήν, καὶ δὲν δικαιολογούμεθα, ὅταν λέγωμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν καθηγητὰς ὑποψηφίους διὰ νὰ πληρώσωμεν τὰς κενὰς ἕδρας. Ἀντὶ νὰ καταργήσωμεν ταύτας διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνεύρωμεν καὶ ἄρωμεν τὰ αἴτια, διὰ τὰ ὁποῖα μένουν κεναὶ αἱ ἕδραι. Ἀκόμη θὰ ἔπρεπε νομίζω, νὰ προβλεφθῇ ὥστε νὰ εἶναι ἡ αὐτὴ διδασκαλία εἰς ἑκάστην Σχολὴν καὶ εἰς τὰ δύο Πανεπιστήμια, εἰς τὰ αὐτὰ μαθήματα ἑκάστης Σχολῆς, διότι ὅπως γνωρίζω, ἐκ διαφόρων περιστατικῶν δημιουργεῖται μία ἀνωμαλία κατὰ τὴν μεταγραφὴν τῶν φοιτητῶν τῆς αὐτῆς Σχολῆς ἀπὸ τὸ ἕνα Πανεπιστήμιον εἰς τὸ ἄλλο. Καὶ καταταλαιπωροῦνται τὰ τέκνα τῶν μετατιθεμένων δημοσίων καὶ ἄλλων ὑπαλλήλων. Αὐτὰ ὅλα θὰ ἔπρεπε νὰ διευθετηθοῦν ὥστε καὶ ἀνωμαλίαι νὰ μὴ ὑπάρχουν καὶ οἱ σπουδασταὶ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται. Τὸ νομοσχέδιον λοιπὸν εἶναι ἀντιεπιστημονικόν, διότι εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν καταργήσεως ἢ μεταβολῆς ἕδρας ὑπάρχει αἰτιολογία ἐπιστημονική. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι θεωρῶ τὸ νομοσχέδιον ἀντιεπιστημονικόν, εὑρίσκω τοῦτο καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως λίαν ἐπιζήμιον, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ προσπαθήσῃ νὰ καταστήσῃ τὴν πρωτεύουσαν τῆς Μακεδονίας, φάρον φωτός, ἐπιστήμης καὶ πολιτισμοῦ, ἵνα συγκεντρώνῃ ἀμέριστον τὴν προσοχὴν καὶ ἐκτίμησιν τῶν σπουδαστῶν τῆς Βαλκανικῆς ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

§100Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν οἱοσδήποτε ἄλλος συνάδελφος ἐκ τῶν μὴ μετεχόντων εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἀνέφερε τὰ ὅσα σεῖς εἴπατε, θὰ ἦτο ἐν μέρει δικαιολογημένος. Ὑμεῖς ὅμως, ὅστις ἀκούσατε τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶσθε δικαιολογημένος.

§101Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κ. ὑπουργέ, ἀνέπτυξα τὰς ἀπόψεις μου καὶ διεφώνησα πρὸς τὸ νομοσχέδιον, παρ’ ὅλον ὅτι παραδόξως εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς φέρομαι ὡς συμφωνῶν μὲ αὐτό! Ἐτόνισα ὅλα ταῦτα καὶ διεφώνησα εἰς ὅσα σημεῖα ἀναφέρω.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας πληροῦσα τὰς ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένας προϋποθέσεις ὑποβολῆς αὐτῆς. Διαπιστῶν, ὅτι ὄντως, δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον. Ἡ συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως, μετατροπῆς, συμπτύξεως καὶ μετονομασίας ἑδρῶν τινων τῶν Σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης» ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)