1955.02.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 40ὴ

Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 1955.

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζὲς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Παρθενίου–Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος τὴν παραχώρησιν γεωργικοῦ κλήρου εἰς τοὺς ἀκτήμονας Παρθενίου, ἐκ τῶν ἀποξηρανθεισῶν καὶ ἀπαλλοτριωθεισῶν γαιῶν ἀγροκτήματος Πανταζοΐ καὶ Ν. Μαλγάρων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πληττομένων ἰδιοκτητῶν Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς —Καραβᾶ, ἐκ τῶν ἔργων Κεντρικοῦ Ἀποχετευτικοῦ Ἀγωγοῦ Πρωτευούσης, ζητοῦντος τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς εὔλογον, νόμιμον καὶ ἔγκαιρον ἀποζημίωσίν των, ἵνα δυνηθῶσι νὰ ἀνεγείρωσι τὰς κατοικίας των ἐλευθέρως ἐντὸς τῆς ἰδίας περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νέας Ἀγαθουπόλεως —Πιερίας, ζητοῦντος μετονομασίαν τοῦ Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ «Μεθώνη» εἰς «Μεθώνην–Νέαν Ἀγαθούπολιν», καθ’ ὅσον ὁ ἐν λόγῳ Σιδηροδρομικὸς Σταθμὸς κεῖται ἐντὸς τοῦ χωρίου Νέα Ἀγαθούπολις, ἐνῷ ἡ Κοινότης Μεθώνης ἀπέχει 2 χιλιόμετρα ἀπ’ αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰγιαλείας κ. Η. Ἀναστασόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κτηματιῶν Αἰγιαλείας «ὁ Ἅγιος Τρύφων» ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ Ταμείου Παγετοῦ καὶ Χαλάζης, ὡς μὴ ἀνταποκριθέντος εἰς τὸν σκοπὸν τῆς ἱδρύσεώς του. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημητρίου Καραδήμα κατοίκου Σφενδάμης Νομοῦ Πιερίας, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν καὶ οἰκοδομικὰ ὑλικὰ διὰ τὴν στέγασίν του. Ὁ βουλευτὴς Αἰγιαλείας κ. Η. Ἀναστασόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κτηματιῶν Αἰγιαλείας, διαμαρτυρομένου, διότι ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς δὲν διατάσσει διανομὴν εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς τοῦ προκύψαντος πλεονάσματος τῆς χρήσεως 1952–55 ἐκ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ διαχειρίσεως τοῦ σταφιδοκάρπου καὶ ζητοῦντος ἄμεσον διανομὴν τοῦ ἐν λόγῳ πλεονάσματος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρροποιῶν Θεσσαλονίκης «ἡ Ἀλληλεβοήθεια» ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῆς καταστραφείσης ἐπαγγελματικῆς τάξεώς των. Οἱ βουλευταὶ Ἀττικῆς κ. Θ. Λέκκας καὶ Ν. Γεωργαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου Λαυρεωτικῆς, τῶν Ἐμποροεπαγγελματιῶν καὶ τῆς Ἑνώσεως συνταξιούχων Μεταλλευτῶν Λαυρίου, ζητούντων τὴν εἰς τὴν πόλιν των ἐγκατάστασιν διϋλιστηρίων πετρελαίου. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Παπαμαστοράκης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Λασηθίου καὶ τοῦ Κέντρου Ὑγείας Ἱεράπετρας, ζητούντων τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτῶν ὡς τεχνικῶν ὑπαλλήλων, ἐφ’ ὅσον τυγχάνουν καὶ οὗτοι πτυχιούχοι τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σχολιάτρου Πυλίας, ζητοῦντος ἵδρυσιν Πρωτοβαθμίου Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς ἐν Μεσσήνῃ πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Ἐπαρχιῶν Μεσσήνης καὶ Πυλίας, οἵτινες ταλαιπωροῦνται σήμερον μεταβαίνοντες εἰς Καλάμας πρὸς λῆψιν ἀναρρωτικῶν ἀδειῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἐδέσσης κ.κ. Β. Μουράτογλου καὶ Θ. Ἀνδρεάδης καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Συντεχνίας Παντοπωλῶν, Ἐδωδιμοπωλῶν καὶ λοιπῶν Σωματείων Ἐδέσσης, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 2 τοῦ ἀπὸ 7. 7.52 Β. Δ. «περὶ Κώδικος Φορολογικῶν στοιχείων» ἐπὶ τῷ τέλει αὐξήσεως τῶν ποσῶν βάσει τῶν ὁποίων γίνεται ἡ κατάταξις τῶν Ἐπιτηδευματιῶν εἰς κατηγορίας καὶ τοῦ ἀφορολογήτου ὁρίου τῶν 500 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἀσκουμένων δικηγόρων πολεμιστῶν τῆς γραμμῆς τῶν πρόσω, ζητούντων νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 248 παρ. 7 τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων, ἵνα δυνηθοῦν καὶ λάβουν μέρος εἰς τὰς ἐπ’ ἀδείᾳ ἐξετάσεις τοῦ μηνὸς Μαρτίου ἐ. ἔ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἑλλάδος ζητούσης ἐπαναφορὰν ἁπάντων τῶν ἀπολυθέντων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941 μέχρι σήμερον, συνταξιοδότησιν τῶν ἐχόντων συμπληρώσει 15ετῆ ὑπηρεσίαν θεωρουμένου τοῦ χρόνου ἀπολύσεως ὡς χρόνου δημοσίας ὑπηρεσίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων Μαιῶν Νομοῦ Μεσσηνίας ζητοῦντος συμμετοχὴν τῶν μαιῶν εἰς τὸ Τ.Σ.Α.Υ., διορισμὸν αὐτῶν εἰς τὰ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα τῆς Μεσσηνιακῆς ὑπαίθρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Κ. Βάσσος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Ἀσημακοπούλου παραπονουμένου διὰ τὴν φρικτὴν κατάστασιν τοῦ 7ου Περιπτέρου τοῦ Δημοσίου Ψυχιατρείου Ἀθηνῶν, ὅπου νοσηλεύονται 70 μικρὰ παιδιὰ καὶ τῶν ὁποίων ἡ διαβίωσις εἶναι κυριολεκτικῶς τραγική. Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 523)1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ, περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὸ τελευταῖον ἔτος τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ τμήματος τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Παν)μίου Ἀθηνῶν, τῶν πρὸ τοῦ ἔτους 1953 ἐγγραφέντων εἰς ὀδοντιατρικὰς Σχολὰς τῆς Ἀλλοδαπῆς Ἑλλήνων φοιτητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ διάρκεια σπουδῶν καὶ ὁ κύκλος μαθημάτων τοῦ ἀνωτέρω διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2464)1953 Ν. Δ. ἱδρυθέντος ὀδοντιατρικοῦ τμήματος εἶναι κατὰ πολὺ διάφορα, τόσον τοῦ τέως ὀδοντιατρικοῦ σχολείου Παν)μίου Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ τῶν ἀλλοδαπῶν ὁμοίων σχολείων, ὡς ἡ Ecole Dentaire de Paris καὶ ἡ Ecole de Chirourgie et de Stomatologie de Paris. Εἰδικῶς τὸ ὀδοντιατρικὸν τμῆμα ἀπαιτεῖ τὴν κατὰ τὰ τρία πρῶτα ἔτη πλήρη κατάρτισιν τῶν φοιτητῶν εἰς τὰ Ἰατρικὰ μαθήματα ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ τέως ὀδοντιατρικὸν σχολεῖον καὶ τ’ ἀνωτέρω γαλλικὰ τοιαῦτα ἅτινα καὶ ὡς πρὸς τὸ πρόγραμμα τῶν διδασκομένων μαθημάτων καὶ ἀσκήσεων καὶ ὡς πρὸς τὴν διάρκειαν τῆς ἐν αὐτοῖς φοιτήσεως ὑστεροῦν κατὰ πολύ, ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθαρῶς ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν. Κατόπιν τούτου δὲν κρίνομεν σκόπιμον τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ὡς ἄνω αἰτήματος τῶν φοιτητῶν δεδομένου ἄλλωστε, ὅτι καὶ ὁ σύλλογος τῶν καθηγητῶν τοῦ ἀνωτέρω Ὀδοντιατρικοῦ Τμήματος δὲν συμφωνεῖ πρὸς τοῦτο. Πάντως τόσον τὸ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 2414)1953 Ν. Δ. (ἄρθρον 21) ὅσον καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2662)53 Ν. Δ. καὶ τὸ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ ἐκδοθὲν ἀπὸ 29)31 Δεκεμβρίου «περὶ τρόπου εἰσαγωγῆς καὶ κατατάξεως Ἑλλήνων σπουδαστῶν τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τῶν Πανεπιστημίων τῆς ἡμεδαπῆς» Β. Δ)μα ἐπιτρέπουν τὴν μετεγγραφὴν εἰς τὸ ὀδοντιατρικὸν τμῆμα τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς κατὰ τὴν εἰς ἀνώτερα τοῦ πρώτου ἔτους κατάταξιν τῶν Ἑλλήνων φοιτητῶν ξένων ἀνεγνωρισμένων Ὀδοντιατρικῶν Σχολῶν, ἀναλόγως τῆς εἰς αὐτὰς φοιτήσεώς των. Τοῦτ’ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰ πτυχία ξένων Ὀδοντιατρικῶν τμημάτων, λειτουργούντων ἐντὸς τῶν κόλπων Παν)μίων ἐξ ὧν τινων τὰ πτυχία ὡς τὰ τῶν BORDENX καὶ MONTPELLIER ἀναγνωρίζονται ὡς ἰσότιμα πρὸς τὸ ὑπὸ τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ τμήματος παρεχόμενον τοιοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 487)21 Ἰανουαρίου 1955 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀνάθεσις τῶν καθηκόντων κοινοτικῶν γραμματέων εἰς διδασκάλους δὲν προέρχεται ἐκ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας ἀλλ’ ἐξ ἄλλων ὑπηρεσιῶν. Ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία ἀντιτίθεται εἰς τοῦτο, διότι ἡ ἀπασχόλησις τῶν διδασκάλων μὲ ἔργα ξένα πρὸς τὴν ἀποστολήν των ἀποβαίνει ἐπιζημία τῆς ἐν γένει ἐκπαιδεύσεως ἀφ’ ἑνὸς ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιον τὸν δημ)λον καταπονεῖ ἡ ἀπασχόλησις μὲ ἔργα ἄσχετα πρὸς τὴν κυρίαν ἀποστολήν του, καθ’ ἣν μάλιστα ἐποχὴν εἰς τὸν δημ)λον ἀνετέθησαν καὶ τὰ καθήκοντα διδασκαλίας εἰς τὰ νυκτερινὰ σχολεῖα Ἀναλφαβήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 7.12.54 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6728)3745) 8.12.1954 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ κ. Δ. Τζαννετᾶτος πράγματι μετέσχεν εἰς τὴν ἀποστολὴν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 260 σχεδίου τοῦ Ο.Ε.Ο.Σ. (Ὀργανισμὸς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας) ἔχουσαν ὡς σκοπὸν τὴν μελέτην τῶν ἐν Ἀμερικῇ ἐφαρμοζομένων μεθόδων Ἐρεύνης τῆς Ἀγορᾶς (Market Research), ἤτοι τὴν πραγματοποίησιν σειρᾶς μελετῶν καὶ ἐρευνῶν ἐφ’ ὅλων τῶν ὑφισταμένων προβλημάτων σχετικῶς μὲ τὴν μεταφορὰν καὶ πώλησιν ἐμπορευμάτων ὡς καὶ τὴν παροχὴν ὑπηρεσιῶν. Εἰς τὴν ἀποστολὴν ταύτην ἠδύνατο νὰ μετάσχῃ ἑκάστη χώρα—μέλος τοῦ Ο.Ε.Ο.Σ. καὶ δὴ διὰ ἀντιπροσώπων μέχρι τεσσάρων (4). Τὰ ἔξοδα παραμονῆς τῶν ἐν λόγῳ ἐκπροσώπων εἰς Η.Π.Α., ἐπὶ (6) ἓξ ἑβδομάδας, (12 δολ. ἡμερησίως) θὰ κατεβάλλοντο, συμφώνως τῷ σχεδίῳ ὑπὸ τοῦ Ο.Ε.Ο.Σ., τῶν Εὐρωπαϊκῶν Χωρῶν βαρυνομένων μόνον μὲ τὴν δαπάνην τοῦ ταξειδίου μεταβάσεως καὶ ἐπιστροφῆς τούτων εἰς Ἀμερικήν. Συμμετοχὴν εἰς τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον ἐδήλωσαν πλεῖσται Εὐρωπαϊκαὶ Χῶραι, αἵτινες καὶ ἀπέστειλαν ἀντιπροσώπους ὡς π.χ. Ἰταλία τρεῖς (3), Γαλλία τέσσαρας (4), Ὁλλανδία τρεῖς (3), Νορβηγία τέσσαρας (4). Ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἀποστολὴν ἀπεφασίσθη κατόπιν τοῦ ἐπιδειχθέντος ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος ἐνδιαφέροντος, περὶ τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ἐν θέματι σχεδίου, καὶ τῆς γνωμοδοτήσεως τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Τεχνικῆς Βοηθείας περὶ τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἑλλάδος διὰ τριῶν ἀντιπροσώπων. Ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν Τεχνικῆς Βοηθείας ἐπελέγησαν, κατόπιν σχετικῶν ὑποδείξεων, ὅπως συμμετάσχωσιν εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἀποστολὴν οἱ κάτωθι: 1) κ. Τσιμάρας, καθηγητὴς Ἀνωτ. Ἐμπ. Σχολῆς (πρότασις εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς Τεχνικῆς βοηθείας). 2) κ. Κωνσταντίνου, Πρόεδρος Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου (πρότασις Ἑλλ. Κέντρου Παραγωγικότητος). 3) κ. Χατζηδάκης τῆς Ἑταιρίας «Π. Σολωμὸς καὶ Σία» «πρότασις Ἑλλ. Κέντρου Παραγωγικότητος). 4) κ. Τζαννετᾶτος (πρότασις Ὑπουργείου Ἐμπορίου). Τελικῶς μετέσχε μόνον ὁ κ. Τζαννετᾶτος τῶν λοιπῶν δηλωσάντων ἀδυναμίαν μεταβάσεως. Εἰδικώτερον ἐπὶ τῶν ἐρωτημάτων τοῦ κ. βουλευτοῦ γνωρίζομεν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ κ. Τζαννετᾶτος ὡς ἐξάγεται ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν τηρουμένων ἀρχείων εἶναι πτυχιούχος Δημοσίας Ἐμπορικῆς Σχολῆς, γλωσσομαθὴς καὶ ὑπηρετεῖ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου, ὡς Εἰδικὸς Σύμβουλος ἐπὶ ἐμπορικῶν καὶ μεταφορικῶν ζητημάτων. 2) Ὁ κ. Τζαννετᾶτος διὰ συμβάσεως καταρτισθείσης μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ αὐτοῦ, ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του συναφῶς πρὸς τὰς ὡς ἐκ τῆς ἀποστολῆς του ἀποκτηθείσας γνώσεις καὶ πεῖραν ὁπουδήποτε αὗται ἤθελον ζητηθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἐντὸς διαστήματος δύο ἐτῶν. Κατὰ συνέπειαν τὸ Ὑπουργεῖον προσδοκᾷ νὰ ἀξιοποιήσῃ ἐν καιρῷ τὰς γνώσεις τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου. 3) Οὐδεμία δαπάνη συναλλάγματος ἐγένετο· τὸ εἰσιτήριον μεταβάσεως καὶ ἐπιστροφῆς εἰς Η.Π.Α. καὶ ἡμερησία ἀποζημίωσις δύο ἡμερῶν προϋπελογίσθησαν μὲν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 30.000, προβλέπεται ὅμως, ὅτι ἡ δαπάνη αὕτη κατὰ τὴν ἐκκαθάρισιν δὲν θὰ ὑπερβῇ τὸ ποσὸν τῶν 25.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 152 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7179)3957) 31.12.1954 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ αʹ ἑξάμηνον τοῦ οἰκον. ἔτους 1954–55 διετέθησαν ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημ. Ἐπενδύσεων διὰ τὸ Διοικητήριον Χίου αἱ ὑπόλοιποι πιστώσεις βάσει τοῦ ἀρχικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔργου τούτου, ἀνερχομένου εἰς δραχμὰς 1.150.000 ἤτοι: 1) Τὸ παρὰ τῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος ὑπόλοιπον τὴν 31.6.1954 ἐκ δραχ. 168.000 καὶ 2) τὸ κατὰ μῆνα Αὔγουστον 1954 μεταφερθὲν ποσὸν ἐκ δραχ. 150.000, ἤτοι ἐν συνόλῳ δραχ. 318.000. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων δι’ ἐγγράφου του ζητεῖ ἀναθεώρησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ διάθεσιν συμπληρωματικῆς πιστώσεως διὰ τὸ ἔργον τοῦτο ἐκ δραχμῶν 250.000 (διὰ κουφώματα τοῦ ὑπογείου, μαρμαρικά, μέρος ἐξωτερικῶν ἐπιχρισμάτων, ὑαλοπίνακας καὶ χρωματισμούς), διὰ τὸ Βʹ ἑξάμηνον τοῦ παρόντος οἰκον. ἔτους 1954–55. Ἡ ἀνωτέρω πρότασις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ κατὰ νόμον ἁρμόδιον Συντονιστικὸν Συμβούλιον Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἵνα τοῦτο γνωμοδοτήσῃ σχετικῶς, ἐν ὄψει τῶν γενικωτέρων ὑποχρεώσεων καὶ δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημ. Ἐπενδύσεων ἔτους 1954–55. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 157 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22)13 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Αἱ κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος 1954–55 διατεθεῖσαι πιστώσεις διὰ τὸ ἐγγειοβελτιωτικὸν πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων ἀνέρχονται εἰς δραχμὰς 120.500.000, αἵτινες καὶ ἐπραγματοποιήθησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν χρηματοδοτήσεως τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ μελετῶν. Εἰς τὸν ἀνωτέρω πίνακα κατανομῆς τῶν ἐγκεκριμένων πιστώσεων 1954–55 τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων δὲν περιέλαβε τὴν χρηματοδότησιν τῆς μελέτης τοῦ Καλαμᾶ, λόγῳ τῆς ἀνάγκης ἐξασφαλίσεως ἐπαρκῶν πιστώσεων, διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ μελετῶν. Ἡ προώθησις καὶ τοῦ μεγάλης σημασίας ἔργου τοῦ Καλαμᾶ θέλει ἐξετασθῆ εὐθὺς ὡς ὁ προϋπολογισμὸς Δημοσίων Ἐπενδύσεων θὰ εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀναλάβῃ καὶ φέρῃ εἰς πέρας νέας ἐπιβαρύνσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 158 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 23)14)4. 1.1955 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ διὰ τὰ καθ’ ἡμᾶς τὰ κάτωθι: Διὰ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ καὶ ἀποστραγγιστικὰ ἔργα τῆς πεδιάδος τοῦ ποταμοῦ Ἀχέροντος, ἐδαπανήθησαν μέχρι τοῦδε 16.348.000 δραχ. νέας ἐκδόσεως, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μεταβληθῇ τελείως ἡ γεωργικὴ οἰκονομία τῆς περιοχῆς καὶ ν’ ἀνυψωθῇ σημαντικώτατα ἡ ἐξαιρετικῶς χαμηλὴ στάθμη τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ταύτης. Ὡς πρὸς τὸ ἀναγραφόμενον εἰς τὴν ἐρώτησιν, ὅτι «ἡ ἀποξήρανσις ἄνευ ἀρδεύσεως εἰς οὐδὲν ὠφελεῖ» παρατηροῦμεν, ὅτι ἐπροστατεύθη ἡ παραγωγὴ 45.000 στρεμμάτων καὶ ἀπεδόθησαν εἰς τὴν καλλιέργειαν διὰ πρώτην φορὰν 10.000 στρέμματα, διὰ τῆς ἀποστραγγίσεως τῶν ἑλῶν Καλανακίου, Τσουκνίδας, Ἀχερησίας, Μπλάντζας καὶ Κωκκυτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα, ἅτινα βεβαίως θὰ συντελέσουν ἔτι μᾶλλον εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἔναρξις αὐτῶν θὰ πραγματοποιηθῇ εὐθὺς ὡς τὸ ἐπιτρέψουν αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι, καθ’ ὅσον αἱ κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος διατεθεῖσαι ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων πιστώσεις μόλις ἐπαρκοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐκτελουμένου ἤδη προγράμματός του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 160 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 25)16)4.1.55 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Μέχρι τοῦδε εἰς τὸν Δῆμον Χαλκιδέων, ἐχορηγήθησαν ἔναντι δανείου τὰ ἑξῆς ποσὰ διὰ τὴν ὕδρευσιν:

Τὸ κατὰ τὰ ἀνωτέρω δάνειον ἐνεκρίθη μέσῳ Κτηματικῆς Τραπέζης (Ὑπ’ ἀριθ. 10291)29.10.54 ἔγγραφον Κτηματικῆς Τραπέζης), διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν δὲ τῶν διατυπώσεων τοῦ δανείου ὑπολείπεται ἡ ἔγκρισις αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν (ὑπ’ ἀριθ. 12447)18.12.54 ἔγγρ. Κτημ. Τραπέζης) ὅτε καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ σχετικοῦ δανειστικοῦ συμβολαίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 181 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 346)216 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1861)1 ἀποφάσεως ἔργου ἔχει ἐγκριθῇ ἡ ἀνακαίνισις τῶν κάτωθι τμημάτων τῆς ὁδοῦ Χαλκίδος Ἱστιαίας–Λουτρῶν Αἰδηψοῦ, Συνολικοῦ Προϋπολογισμοῦ δραχ. 2.800.000.

Διὰ τὸ Τμῆμα Χαλκίδος–Ψαχνῶν ἐδαπανήθησαν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1953–54 δρχ. 242.000 κατὰ δὲ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος διετέθησαν δραχ. 558.000 ἤτοι ἐν συνόλῳ δραχ. 800.000. Ἡ διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ τμήματος Ἱστιαίας–Λουτρῶν Αἰδηψοῦ ἀπαιτηθησομένη δαπάνη ἐκ δραχ. 2.000.000 λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τῶν περιθωρίων τοῦ προγράμματος τοῦ παρόντος οἰκον. ἔτους προεβλέφθη ὅπως διατεθῇ κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκον. ἔτος 1955–56. Διάθεσις ἐξ ἄλλου τῆς πιστώσεως ταύτης ὑπὸ τοῦ Τουρισμοῦ δὲν εἶναι ἐφικτή, καθ’ ὅσον αἱ ἐγγεγραμμέναι διὰ τὸν Τουρισμὸν πιστώσεις εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ τρέχοντος οἰκον. ἔτους μόλις ἐπαρκοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν τῶν προγραμματισθέντων ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27–1–55.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

7) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ. Ἐπὶ τῶν ἁπτομένων τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 θεμάτων, τῆς ὑπ’ ἀριθ. 103 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὸ συνταχθὲν πρόγραμμα τεχνικῆς βοηθείας τοῦ ἔτους 1954 προεβλέφθη καὶ ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Κεντρ. Ἐπιτρ. Τεχνικῆς Βοηθείας, ἡ μετάκλησις εἰδικοῦ ἰδιὰ τὴν μελέτην τῶν κυκλοφοριακῶν θεμάτων τῆς Πρωτευούσης. Ἡ ἀνάγκη τῆς μετακλήσεως τοῦ εἰδικοῦ συγκοινωνιολόγου, ἐπεβλήθη ἐκ τῶν πραγμάτων καὶ τῆς γνωστῆς εἰς πάντας ἀφορήτου καταστάσεως εἰς ἣν περιέρχεται ἡ κυκλοφορία εἰς τὰς κεντρικὰς ὁδοὺς τῆς Πρωτευούσης, ἰδίᾳ κατὰ ὡρισμένας ὥρας τῆς ἡμέρας. Ἡ καταπληκτικὴ διάδοσις τοῦ αὐτοκινήτου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ σήμερον οὐσιαστικὴν ἀνάγκην τῆς συγχρόνου οἰκονομίας, ἐξεδηλώθη καὶ ἐν τῇ χώρᾳ μας διὰ τῶν ἀκολούθων ἀριθμῶν: 1939 ἀριθ. κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων 19065 1954 ἀριθ. κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων 49712 Τὸ ἥμισυ περίπου τῶν ὡς ἄνω ἀριθμῶν ἀντιστοιχεῖ εἰς αὐτοκίνητα κυκλοφοροῦντα εἰς τὴν περιοχὴν Πρωτευούσης. Ἤτοι ἐντὸς μιᾶς 15ετίας πλήρους ἀντιξόων περιστάσεων τὰ κυκλοφοροῦντα αὐτοκίνητα ἐτριπλασιάσθησαν (μὴ συμπεριλαμβανομένων τῶν στρατιωτικῶν). Καὶ ἡ αὔξησις αὕτη συνεχίζεται μὲ γοργὸν ρυθμόν. Αἱ Ἀθῆναι ὡς καὶ αἱ πλεῖσται μεγαλουπόλεις, ὑφίστανται τὰς συνεπείας τῆς τοιαύτης κυκλοφορίας, μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα τῶν δυσχερειῶν καὶ ἀτυχημάτων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ τῶν περιοχῶν τῆς συνωστιζομένης κυκλοφορίας ἀφ’ ἑτέρου. Αἱ δυσχέρειαι τῆς κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων ἐκτὸς τῆς δυσφορίας καὶ κοπώσεως τῶν ἐπιβαινόντων, ἐκτὸς τῆς σπατάλης πολυτίμου χρόνου ἐργασίας καὶ παραγωγῆς, προκαλοῦν καὶ προσθέτους δαπάνας καταναλώσεως καυσίμων, λιπαντικῶν, ἐλαστικῶν κλπ. αἵτινες ἐν τῷ συνόλῳ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας θεωρούμεναι, ἀνέρχονται εἰς κολοσσιαῖα ποσά. Χαρακτηριστικῶς ἀναφέρεται, ὅτι αἱ δαπάναι καυσίμων καὶ ἐλαστικῶν εἶναι τριπλάσιαι εἰς περιπτώσεις συνωστιζομένης κυκλοφορίας μὲ συχνὰς στάσεις καὶ ἐκκινήσεις ἐν σχέσει πρὸς τὰς τῶν ἀντιστοίχων περιπτώσεων τῆς ἐλευθέρας κινήσεως ἄνευ ἐνδιαμέσων στάσεων. Ἡ ἀπώλεια ἀνθρωπίνων ὑπάρξεων ἐξ’ ἄλλου καὶ αἱ οἰκονομικαὶ ἀπώλειαι ἐκ τῶν αὐξανομένων εἰς ἀριθμὸν αὐτοκινητιστικῶν δυστυχημάτων εἶναι ἀνυπολόγιστοι. Ἑπομένως ἡ συνεχῶς αὐξανομένη χρῆσις τοῦ αὐτοκινήτου δημιουργεῖ ἀπειλὴν κατὰ τῆς ἀσφαλείας καὶ εὐημερίας τοῦ κοινοῦ, δι’ ὃ καὶ ἐπείγει ἡ λῆψις καταλλήλων μέτρων. Ἡ ἀναζήτησις ὅμως λύσεων τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ ἡ σημερινὴ κυκλοφορία δὲν εἶναι πλέον ἐφικτὴ διὰ τῆς ἐμπειρίας, τῆς καλῆς θελήσεως ἢ τῆς κοινῆς λογικῆς μόνον. Ἐξ ἄλλου ἡ κατασκευὴ ἔργων κυκλοφοριακῆς σημασίας, εἶναι λίαν δαπανηρὰ μὴ ἐπιτρέπουσα πειραματισμούς. Ἀμφότερα τ’ ἀνωτέρω, δύνανται νὰ ἐπιτευχθοῦν μόνον διὰ τῆς ἐπεμβάσεως τῆς ἐπιστήμης, ὅπως συμβαίνει εἰς ὁλόκληρον τὸν πεπολιτισμένον κόσμον, ὅπου αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς συγχρόνου κυκλοφορίας ἐδημιούργησαν κατὰ τὴν τελευταίαν τριακονταετίαν νέον κλάδον τῆς τεχνικῆς, τὴν ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗΝ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προαναφερθείσης σχετικῆς προβλέψεως εἰς τὸ πρόγραμμα Τ.Β. ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1495)6.4.54 ἐπιστολῆς τῆς μονίμου ἀντιπροσωπείας ᾐτήσατο παρὰ τοῦ ΟΗΕ–Διοίκησις Τ. Β. — τὴν μετάκλησιν εἰς Ἑλλάδα ξένου ἐμπειρογνώμονος διὰ τὴν μελέτην τοῦ ὑπ’ ὄψει θέματος. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΤΑΑ 173)25)012)22.9.54 ἐπιστολῆς τοῦ ΟΗΕ προετάθη ἡ ἔλευσις ἐνταῦθα τοῦ ἐμπειρογνώμονος κ. F. BRUNDIN ἥτις καὶ ἐγένετο ἀποδεκτὴ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4601)14.10.54 τηλ)τος τοῦ Ὑπουργ. Συντονισμοῦ. Ὁ κ. F. BRUNDIN ἀφιχθεὶς τὴν 2.12.54 θέλει παραμείνει ἐν Ἑλλάδι ἐπὶ τρίμηνον, κατὰ τὸ χρονικὸν δὲ τοῦτο διάστημα θὰ καταβληθῇ εἰς αὐτὸν ἀποζημίωσις ἐν συνόλῳ 9.450 δρ. Τὸ πρόγραμμα τῆς μελέτης τοῦ κ. F. BRUNDIN τὸ ὁποῖον συνετάχθη ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, συνίσταται εἰς τὴν ἐκπόνησιν γενικοῦ ὑπομνήματος ὑποδείξεων. α) Βραχείας διαρκείας καὶ β) Μακρᾶς διαρκείας εἰς τὰ ἀκόλουθα θέματα: 1. Τῆς ρυθμίσεως κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν ὁδῶν. 2. Τῆς σταθμεύσεως τῶν αὐτοκινήτων. 3. Τῆς κυκλοφορικῆς ἐκπαιδεύσεως τροχονόμων ὁδηγῶν τοῦ κοινοῦ. 4) Τῆς ὀργανώσεως γραφείου κυκλοφοριακῶν ἐρευνῶν καὶ μελετῶν. 5. Τῶν ἀστικῶν καὶ προαστιακῶν μαζικῶν μεταφορῶν κ. λ. π. II. Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ, 16930)12.4.54 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν (ἀρ. ἔργου 2198) ἐνεκρίθη ἡ ἀποστολὴ τῶν κ.κ. Καραμπέτσου Εὐαγγέλου Ἀστυνομικοῦ Δ)ντοῦ Αʹ καὶ Παπασταφίδα Ἀγησιλάου Α, τῆς Ὑποδ)νσεως τροχαίας κινήσεως Ἀθηνῶν εἰς Ἰταλίαν, Γαλλίαν καὶ Ἀγγλίαν διὰ χρονικὸν διάστημα τριάκοντα ἡμερῶν ἐν συνόλῳ πρὸς σχηματισμὸν ἀμέσου ἀντιλήψεως τῶν ἐφαρμοζομένων αὐτόθι μεθόδων τροχονομικοῦ ἐλέγχου κυκλοφορίας. Ἡ συνολικὴ δαπάνη τῆς ὡς ἄνω ἀποστολῆς ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 35.500 ἢ ἰσόποσον $ 1.183 περίπου ἐγένετο δὲ εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ οἰκ. ἔτους 1953–54 εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται σχετικὴ πρόβλεψις εἰς τὰς εἰδικὰς πιστώσεις τεχνικῆς βοηθείας κεφ. 4 ἄρθρ. 2. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἀριθ. πρωτ. Δ. 1046. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 440)20.1.55 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς παρ’ ὑμῖν κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη σχετικῶς μὲ τροποποίησιν τῆς οἰκείας διατάξεως τοῦ Τελωνειακοῦ Κώδικος, τῆς ἀφορώσης τὰς ἐκπτώσεις καὶ στερήσεις τῶν ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ καταδικαζομένων πληρωμάτων πλοίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ἵνα εὐαρεστηθῆτε νὰ λάβητε γνῶσιν. Μέχρι τοῦ ἔτους 1939, αἱ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 105 τοῦ Ν, 1165)18 προβλεπόμεναι στερήσεις καὶ ἐκπτώσεις τῶν ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ εἰς οἱανδήποτε ποινὴν καταδικαζομένων ἐπήρχοντο κατόπιν ἀπαγγελίας των ὑπὸ τῆς δικαστικῆς ἀποφάσεως. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1939 καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 6 παρ. 2 τοῦ Α. Ν., 2081)1939 ὡρίσθη, ὅτι αἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω συνέπειαι τῆς ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ καταδίκης θὰ ἐπήρχοντο αὐτοδικαίως, διότι ἐκρίθη ἡ ἀπειλὴ τῆς αὐτοδικαίας ἐπελεύσεως τῶν ἐκπτώσεων θὰ ἀπετέλει τὸ ἀντίπαλον δέος τῆς μειώσεως τῶν ἄλλων δημοσίων ποινῶν, δοθέντος ὅτι ἀπὸ καὶ διὰ τοῦ Α. Ν. 2081)39 ἡ λαθρεμπορία τιμωρεῖται πάντοτε εἰς βαθμὸν πλημμελήματος, ἐνῷ πρότερον ἐτιμωρεῖτο ἄλλοτε μὲν εἰς βαθμὸν πλημμελήματος, ἄλλοτε δὲ εἰς τοιοῦτον κακουργήματος. Κατὰ τὸ ἔτος 1950 τὸ ζήτημα τῶν ἐκπτώσεων καὶ στερήσεων τίθεται ἐκ νέου ἐπὶ τάπητος. Οὕτω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀπηύθυνεν εἰς ἡμᾶς σχετικὸν ἔγγραφον μετὰ σχεδίου νόμου, δι’ οὗ προεβλέπετο ὅτι ἡ ἀνωτέρω διάταξις τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 2081)39 δὲν θὰ εἶχεν ἐφαρμογήν, προκειμένου περὶ ναυτικῶν καὶ μαθητευομένων ναυτικῶν τιμωρουμένων ὑπὸ τῶν δικαστηρίων ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ διὰ ποινῆς φυλακίσεως μικροτέρας τοῦ ἔτους. Ἡ στέρησις δὲ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ναυτικοῦ ἐπαγγέλματος θὰ ἐπήρχετο κατὰ τὰς περὶ Ποινικοῦ καὶ Πειθαρχικοῦ Κώδικος τοῦ Ε. Ν. διατάξεις. Τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἤχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Τελωνειακῶν νόμων, ἥτις μετὰ μακρὰς συζητήσεις, εἰς ἃς συμμετέσχε καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀπέληξεν εἰς ἀπόφασιν διατυπωθεῖσαν εἰς διάταξιν νόμου, προστεθεῖσαν εἰς τὸ ἄρθρον 105 τοῦ νόμου 1165)18 ὡς τρίτη παράγραφος διὰ τοῦ ἄρθρου δευτέρου τοῦ νόμου 1591)50. Ἡ διάταξις αὕτη ἔχει ὡς ἀκολούθως: «3. Ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ καταδίκης δὲν ἐπεβλήθη ποινὴ φυλακίσεως ἀνωτέρα τῶν ἓξ μηνῶν ἢ τοιαύτη καθ’ ὑποτροπὴν τὰς κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον στερήσεις, ἀπαγορεύσεις καὶ ἀνικανότητας, προκειμένου περὶ πλοιάρχων, μηχανικῶν καὶ ἐν γένει ἀνηκόντων εἰς τὸ πλήρωμα τοῦ ἐμπορικοῦ πλοίου, ἐπιβάλλει δι’ ἀποφάσεώς του, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας μετὰ γνώμην τοῦ οἰκείου Συμβουλίου, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 6146 τοῦ 1934 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 13 Δεκεμβρίου 1923 Ν.Δ.» «περὶ Ποινικοῦ καὶ Πειθαρχικοῦ Κώδικος τοῦ Ε. Ν.». Αἱ οὕτω ἐπιβαλλόμεναι στερήσεις, ἀπαγορεύσεις καὶ ἀνικανότητες δὲν δύνανται νὰ εἶναι μικρότεραι τοῦ διπλασίου τοῦ χρόνου τῆς ὑπὸ τῶν Ποινικῶν δικαστηρίων ἐπιβαλλομένης ποινῆς τῆς φυλακίσεως καὶ ἄρχονται προσμετρούμεναι κατὰ τὴν ἔκτισιν ταύτης». Ἤδη διὰ τῆς ὑποβληθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως, σκοπεῖται ἡ αὔξησις τοῦ ὑπὸ τῆς διατάξεως καθοριζομένου ὁρίου φυλακίσεως τῶν ἓξ μηνῶν εἰς ἓν ἔτος μεθ’ ὃ θὰ ἐπέρχονται αὐτοδικαίως αἱ στερήσεις καὶ ἐκπτώσεις τῶν ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ καταδικαζομένων. Καθ’ ἡμᾶς καὶ ὑπὸ τὰς κρατούσας σήμερον συνθήκας καθ’ ἃς ἡ ἀνάπτυξις τῆς λαθρεμπορικῆς δραστηριότητος ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν ἔτι αὐστηροτέρων μέτρων δι’ ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν, ἡ ἐπὶ τὸ ἐπιεικέστερον τροποποίησις τῶν σχετικῶν διατάξεων θὰ ἀπετέλει ἀσυνέπειαν πρὸς τὰ κατὰ τὰ ἀνωτέρω δεδομένα καὶ δὲν προτιθέμεθα νὰ εἰσηγηθῶμεν τροποποίησιν τῆς σχετικῆς διατάξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 493)277 τῆς 21 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 198 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐν σχέσει μὲ τὴν καθυστέρησιν καταθέσεως νομοσχεδίου ρυθμίζοντος τὸ γενικὸν θέμα τῶν συντάξεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἐδήλωσα εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1954, συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων ἐν γένει, εἶχεν ὑποβάλει ἡμῖν τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς ἐπὶ τῶν Γενικῶν Ἀρχῶν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος. Ἡ ἔκθεσις αὕτη δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ παρ’ ἡμῶν μεμονωμένως ἄνευ τῆς ἐξετάσεως καὶ τῆς πληθώρας τῶν λοιπῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων, δι’ ἃ μᾶς εἶχον ὑποβληθῆ παρὰ τῶν συνταξιούχων ὀργανώσεων αὐτῶν σχετικὰ αἰτήματα, διὰ τοῦτο δὲ καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ὁλοκληρωθῇ ἡ μελέτη τοῦ συνόλου τῶν συνταξιοδοτικῶν θεμάτων συνέστησα εἰς τὴν ἐπὶ τούτῳ Ἐπιτροπὴν ὅπως ἐπιταχύνῃ τὴν μελέτην καὶ περατώσῃ ταύτην μέχρι τέλους Φεβρουαρίου ἐ.ἔ., καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν σχετικὴν συμπληρωματικὴν ἔκθεσιν, ἵνα κριθῇ μετὰ ταῦτα ποῖα τῶν αἰτημάτων τῶν συνταξιούχων θὰ ἠδύνατο νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Ἐν τῷ μεταξύ, καὶ ἐφ’ ὅσον παραστῇ ἀνάγκη ρυθμίσεως ἐπειγόντων τινῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων, δι’ ἃ ἔχει ἤδη γνωματεύσει συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, θέλομεν καταθέσει σχετικὸν πρὸς τοῦτο νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πασσάδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφόν σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πασσάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ εἰς τοὺς συνταξιούχους Δημοσίους Ὑπαλλήλους, Πολιτικοὺς καὶ Στρατιωτικοὺς ἐν γένει, καταβαλλόμεναι συντάξεις ἀπαλλάσσονται τῶν τελῶν χαρτοσήμου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 4 τοῦ Ν. Δ. τῆς 27.4.1925 τῆς ἀπαλλαγῆς ταύτης διατηρηθείσης ἐν ἰσχύϊ διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 413)1936, καταργήσαντος ὡς γνωστόν, τὰς μέχρι τότε ἀπαλλαγὰς ἐκ τῶν τελῶν χαρτοσήμου. Ἀντιθέτως αἱ καταβαλλόμεναι συντάξεις εἰς δημοτικοὺς ὑπαλλήλους ἀνέκαθεν ὑπέκειντο εἰς τέλος χαρτοσήμου 1%. Τὴν θέσπισιν ἤδη ἀπαλλακτικῆς διατάξεως διὰ τοὺς εἰρημένους δὲν κρίνομεν σκόπιμον, καθόσον θὰ ἀπετέλει προηγούμενον καὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους συνταξιούχους τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ θὰ ἐπήρχετο, ὡς ἐκ τούτου, σημαντικὴ μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1955 Ὁ Ὑπουργὸς καὶ Εἰδικῇ Ἐντολῇ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Π. ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 205 ἐ.ἔ., ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τιμ. Πάρρη, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν τῶν βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων κατασκευῆς ζαχαρωδῶν προϊόντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ρυθμίζεται διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Μ. 1021)26.1.55 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1955 Ὁ Γεν. Διευθυντὴς καὶ ἀ. α.

Ι. ΦΡΑΓΚΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 215 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Οἱ καπνοπαραγωγοὶ Λέσβου ἔλαβον ὡς δάνεια ἐπὶ πλασματικῷ ἐνεχύρῳ τῶν καπνῶν των ἐσοδείας 1954 καὶ ὡς Αʹ δόσιν τὸ ὀνοματικὸν ποσὸν τῶν δραχμῶν νέας ἐκδόσεως 198.000, ἐξ ὧν 82.000 τοῖς μετρητοῖς τῶν ὑπολοίπων διατεθέντων πρὸς κάλυψιν τῶν ἔναντι τῆς Α.Τ.Ε. χρεῶν των. Ἤδη ἀναλογοῦν εἰς αὐτοὺς 58.000 δραχ. διὰ Βʹ δόσιν τοῦ δανείου, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν, ὡς ἐλπίζομεν, ἐντὸς τοῦ Φεβρουαρίου, ἐφ’ ὅσον δὲν ἤθελον τυχὸν πωληθῇ τὰ καπνά. Γενικώτερον πληροφοροῦμεν ὑμᾶς ὅτι διετέθησαν ἤδη εἰς ἅπαντας τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς χώρας τοῖς μετρητοῖς καὶ διὰ Αʹ δόσιν τῶν δανείων ἐπὶ πλασματικῷ ἐνεχύρῳ τῶν καπνῶν των δρχ. 140.000.000, πρόκειται δὲ νὰ διατεθοῦν ἐντὸς τοῦ Φεβρουαρίου καὶ συμπληρωματικαὶ νέαι πιστώσεις τοὐλάχιστον ἐκ δραχμῶν 50.000.000 πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῶν δανεισμῶν. Ὡς γνωστόν, ἐνεργοῦνται τμηματικῶς οἱ πάσης φύσεως δανεισμοὶ πρὸς τοὺς ἀγρότας ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐν ὄψει τῶν οἰκονομικῶν καὶ νομισματικῶν συνθηκῶν τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὡς ἄνω ἔγγραφον ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐξῃρέσαμεν τὴν ἐπὶ πιστώσει διανομὴν σίτου εἰς τοὺς ἐκ τῶν χωρῶν τοῦ Παραπετάσματος ἐπαναπατρισθέντας ὁμήρους, ἀλλὰ διὰ σειρᾶς ὅλης ἐνεργειῶν μας ἐγκαίρως ἀποβλέψαμεν εἰς τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν θεραπείαν τῶν διαφόρων ἀναγκῶν αὐτῶν, ὡς τοῦτο προκύπτει ἐκ τῶν ὡς κατωτέρω, ἀναφερομένων ἐγγράφων μας. 1) Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. καὶ ἡμερομ. 2051)22.10.1954, 2158)10.11.1954 καὶ 2417)22.12.1954 ἐγγράφων μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, Διεύθυνσιν Διανομῶν, διεβιβάσαμεν αὐτῷ καταστάσεις ἐμφαινούσας τοὺς τόπους καταγωγῆς κατὰ νομὸν καὶ φῦλον, ὅλων τῶν μέχρι σήμερον ἐπαναπατρισθέντων ὁμήρων μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως συμπεριληφθῶσιν οὗτοι εἰς τὰς δωρεὰν διανομὰς τροφίμων, δοθέντος, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι οὗτοι εὑρίσκονται εἰς μεγάλην ἔνδειαν καὶ λόγοι ἐθνικοὶ ἐπιβάλλουν ὅπως οὗτοι τύχουν εἰδικῆς προσοχῆς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. 2) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Λ.Λ. 6728)20.12.1954 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ᾐτησάμεθα τὴν δωρεὰν διανομὴν τροφίμων μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, εἰς τοὺς ἐπαναπατρισθέντας ὁμήρους καὶ ἰδίᾳ τῶν περιφερειῶν Κονίτσης, Θεσπρωτίας καὶ Καστορίας, διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ χειμῶνος, προτείνοντες μάλιστα ὅπως ἐνδεχομένως ἡ σχετικὴ πίστωσις ἀναγραφῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. 3) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 175 852)27060)704)8.1.55 ἐγγράφου του μᾶς γνωρίζει, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα διανομῆς ἐπὶ πιστώσει σίτου, ἀνὰ 30 ὀκάδας κατ’ ἄτομον, συμπεριελήφθησαν καὶ οἱ ἐπαναπατριζόμενοι ὅμηροι οἱ ἐγκαθιστάμενοι εἰς τὰς περιοχὰς τὰς συμπεριλαμβανομένας ἐν τῷ προγράμματί του. Ἐπίσης μᾶς γνωρίζει, ὅτι διεβίβασε τὰς ἀποσταλείσας αὐτῷ παρ’ ἡμῶν καταστάσεις ἐπαναπατρισθέντων ὁμήρων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀλληλοβοηθείας καὶ Σχέσεων διὰ τὴν χορήγησιν εἰς αὐτοὺς καὶ ἑτέρων τροφίμων. 4) Παραλλήλως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου μᾶς ἐκοινοποίησε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 115923)2110)31.1.55 κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορίου σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν τροφίμων ἀξίας 300.000 δραχμῶν διὰ τὴν δωρεὰν διανομὴν εἰς τοὺς ἐκ τῶν χωρῶν τοῦ Παραπετάσματος ἐπαναπατρισθέντας ὁμήρους τοὺς ἐγκατασταθέντας εἰς τὰς περιοχάς των. Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως, διετέθησαν εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας 16.000 ὀκάδες σίτου, 960 ὀκάδες σπορελαίου, 1.920 ὀκάδες ζακχάρεως. 5) Παραλλήλως διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Π. 2006)20 καὶ 21.10.1954 ἐγγράφων μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸν Ἔρανον Βορείων Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος καὶ τὸν Ὀργανισμὸν Διαθέσεως Ἀρωγῆς Φίλων τῆς Ἑλλάδος, ἐζητήθη ἡ χορήγησις εἰς τοὺς ἐπαναπατρισθέντας ὁμήρους ἐργαλείων, σπόρων, ἀροτριώντων ζώων εἰδῶν ρουχισμοῦ, κλινοστρωμνῆς, οἰκιακῶν σκευῶν κ. ἄ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βούλτζου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 271)142 τῆς 15. 1.55 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 171 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βούλτζου περὶ τοῦ θέματος τῶν πηγῶν τῆς πισσασφάλτου «Κερίου» Ζακύνθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Δείγματα πισσασφάλτου ἐλήφθησαν ἐκ δύο φρεάτων παρὰ τὴν ἀκτὴν τοῦ ὅρμου Κερίου Ζακύνθου, κατὰ τὰς ἀρχὰς Ὀκτωβρίου παρελθόντος ἔτους. Λόγῳ ἀσθενείας τοῦ Χημικοῦ εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη ἡ ἐκτέλεσις τῶν σχετικῶν ἀναλυτικῶν καὶ τεχνολογικῶν ἐργασιῶν, καθ’ ὅλον σχεδὸν τὸν Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον π. ἔτους, αἱ ἀνωτέρω ἀναφερθεῖσαι ἐργασίαι ἤρχισαν τὸν Ἰανουάριον καὶ συνεχίζονται κανονικῶς. Ὑπολογίζεται ὅτι ἡ ὅλη μελέτη θὰ εἶναι ἑτοίμη περὶ τὰ τέλη Μαρτίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς Βιομηχανίας

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΛΑΚΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἐλευθεριάδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐλ. Ἐλευθεριάδου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων 1, 2 καὶ 3 σημειοῦμεν ὅτι παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. ἐπεξεργάζεται ὁ Κανονισμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ, θέλει δὲ μετὰ τὴν ψήφισίν του παρὰ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ ὑποβληθῇ ἡμῖν πρὸς τελικὴν ἔγκρισιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς προαγωγὰς τοῦ προσωπικοῦ τούτου, παρέχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι συντόμως θέλομεν εἰσηγηθῆ σχέδιον νόμου περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς διενέργειαν προαγωγῶν καὶ δὴ ἀναδρομικῶς ἀφ’ ἧς ἕκαστος συνεπλήρωσε τὰ πρὸς προαγωγὴν προσόντα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀπὸ μακροῦ χρόνου ὑφισταμένη ἐκκρεμότης εἰς τὸν τομέα τοῦτον. Ἐπὶ τοῦ τετάρτου θέματος παρατηροῦμεν ὅτι κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν, σχέδιον νόμου περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον ἐπεξεργάζεται ἤδη ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς. Ἐπὶ τῆς πέμπτης ἐρωτήσεως παρέχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι διὰ τὴν μονιμοποίησιν τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ κατηρτίσθη σχέδιον διατάγματος, τὸ ὁποῖον διεβιβάσθη πρὸς γνωμοδότησιν εἰς τὸ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Μετὰ τὴν γνωμοδότησιν τούτων κατηρτίσθη τὸ τελικὸν κείμενον διατάγματος, ὅπερ ἐντὸς τῶν ἀμέσων προσεχῶν ἡμερῶν θέλει ὑπογραφῆ. Ἐπὶ τῶν ἓξ καὶ ἑπτὰ ἐρωτήσεων ἐν σχέσει πρὸς τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α., γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἅπτεται τοῦ γενικοῦ αἰτήματος τῶν ἐργαζομένων πρὸς βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν των θέλει δὲ ἐξετασθῆ μετὰ προσοχῆς ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν γενικῶν μέτρων ἅτινα θὰ ληφθοῦν ὑπὲρ τῶν ἐν γένει ἐργαζομένων τῆς κατηγορίας ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Βασιλικοῦ κλπ. Ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Β. Βασιλικοῦ, Ι. Λαμπροπούλου, Λ. Σαραφιανοῦ (ἀριθ. βιβλ. καταχ. ἐρωτήσεων 231)27.1.55) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τ’ ἀκόλουθα: Λόγῳ τῆς δυσχεροῦς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν ἀντιμετωπίζεται ἡ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος συγχωνεύσεως τούτου εἰς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον κατηρτίσθη ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τοῦ Ι.Κ.Α. ἵνα ἐξετάσῃ τὸν τρόπον καὶ τὰς δυνατότητας τῆς συγχωνεύσεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Βασιλικοῦ, Ι. Λαμπροπούλου κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 715)28.1.55 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Β. Βασιλικοῦ, Ι. Λαμπροπούλου καὶ Λ. Σαραφιανοῦ (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. καταχ. ἐρωτ. 229) ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 464)178)24.1.55 καὶ 622)262)1.2.55 ὑμετέρων ὁμοίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι συντελεῖται ἤδη νέα ἐπεξεργασία τοῦ σχεδίου νόμου τῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ ΤΕΒΕ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῶν ἐγκατεστημένων εἰς μικρὰ κέντρα. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐδόθη ὑφ’ ἡμῶν ἐντολὴ εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἑλλάδος ὅπως ἀναστείλῃ πᾶσαν ἐνέργειαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς δι’ οἱουδήποτε μέσου εἰσπράξεως ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν παρὰ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμα εἰς κέντρα μὲ πληθυσμὸν κάτω τῶν χιλίων (1000) κατοίκων. Ἡ θέσπισις τοῦ θεσμοῦ τῆς προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως δὲν κρίνεται σκόπιμος, καθ’ ὅσον θὰ ἔσπευδον νὰ ἀσφαλισθοῦν μόνην οἱ ὑπερήλικες, ἐνῷ ἀντιστρόφως οἱ ἔχοντες μικρὰν ἡλικίαν δὲν θὰ ἠσφαλίζοντο πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐπέφερε πλήρη ἀνατροπὴν τῶν ἀναλογιστικῶν ὑπολογισμῶν ἐφ’ ὧν στηρίζεται ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἐπὶ σημαντικῇ ζημίᾳ τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 31.1.55 ὑπ’ ἀριθ. 244 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, σχετικῶς μὲ διανομὴν σίτου ἐπὶ πιστώσει εἰς τοὺς ἐσχάτως ἐπαναπατρισθέντας ὁμήρους ἐξ Οὑγγαρίας, Ρουμανίας καὶ Τσεχοσλοβακίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐλήφθησαν ἐγκαίρως παρ’ ἡμῶν τὰ κάτωθι μέτρα: Αʹ. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 135229)7.10.54 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐρειδομένης εἰς σχετικὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κ.κ. Νομαρχῶν Τρικάλων, Καστοριᾶς, Ἄρτης, Ἠμαθίας, Καρδίτσης, Ἰωαννίνων, Πρεβέζης, Κοζάνης, Ἀμφίσης, Αἰτωλ)νίας, Φθιώτιδος, Εὐρυτανίας, Θεσπρωτίας, Χαλκιδικῆς, Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης, Ροδόπης καὶ Ἕβρου 12.000.000 ὀκάδες περίπου σίτου διὰ τὴν ἐπί πιστώσει διανομὴν πρὸς 30 ὀκάδας κατ’ ἄτομον εἰς τοὺς ἀπόρους κατοίκους α) τῶν ἀποκλεισμένων λόγῳ τοῦ χειμῶνος περιοχῶν τῆς χώρας, β) τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀγόνων τοιούτων καὶ γ) εἰς τοὺς ἐπαναπατριζομένους ὁμήρους. Βʹ. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 115923)2210)31.1.55 κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἡμῶν, ἐρειδομένης εἰς σχετικὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κ. κ. Νομαρχῶν Ἰωαννίνων, Θεσπρωτίας, Πέλλης, Φλωρίνης, Κοζάνης καὶ Καστοριᾶς ποσότητες σίτου, σπορελαίου καὶ ζακχάρεως συνολικῆς ἀξίας δραχμῶν 300.000 περίπου διὰ τὴν δωρεὰν διανομὴν εἰς τοὺς ἐπαναπατρισθέντας ὁμήρους τοὺς ἐγκατασταθέντας εἰς τὰς περιφερείας τῶν Νομῶν τούτων. Ἐκ τῶν ποσοτήτων τῶν τροφίμων τούτων τὸ 32% διετέθη διὰ τοὺς ὁμήρους τῆς περιφερείας τοῦ Ν. Θεσπρωτίας ἤτοι 16.000 ὀκάδας σίτου, 960 ὀκάδας σπορελαίου καὶ 1.920 ὀκάδας σακχάρεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μαυριδόγλου καὶ Πασσάδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 186)17.1.55 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μαυριδόγλου καὶ Πασσάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Διὰ τὴν προώθησιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἀνωτέρω προϊόντος οἱ ἐξαγωγεῖς προχρηματοδοτοῦνται δυνάμει ἀποφάσεως τῆς Νομ. Ἐπιτροπῆς μέχρι τοῦ 50% τοῦ μέσου ὅρου τῶν ἐξαγωγῶν των τῆς τελευταίας διετίας. Ἐπίσης χρηματοδοτοῦνται οὗτοι βάσει ἀποφάσεως τῆς Νομ. Ἐπιτροπῆς μέχρι ποσοστοῦ 50% ἐπὶ τῆς ἀξίας φόμπ, εἰς περιπτώσεις ἠνοιγμένων ἀνεγγύων πιστώσεων καὶ μέχρι 70% ἐπὶ ἐξαγωγῶν ἔναντι φορτωτικῶν ἐγγράφων. Δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 20220)3.5.54 (ἀριθ. πρωτ. Ὑπ. Συντονισμοῦ) 3505)59)15.8.54 καὶ 42001)12.1. 55 κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ ἡμῶν, ἐνεκρίθη ἡ ἐκ Τσεχοσλοβακίας προμήθεια ἀμιαντοτσιμεντοσωλήνων ἐκ μέτρων 942.000 περίπου καὶ τοιούτων ἀξίας 200.000 διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐπὶ διακανονισμῷ τῆς ἀξίας των διὰ τῆς ἐντεῦθεν ἐξαγωγῆς εἰς Τσεχοσλοβακίαν ὑπὸ τῆς «ΑΓΡΕΞ» ἑσπεριδοειδῶν. Ὑποβληθεῖσα πρότασις ὑπὸ ἐξαγωγέως διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ Τσεχοσλοβακίας 50)100 βαγονίων αὐτοψήκτων ἐπὶ διακανονισμῷ τῆς ἀξίας των διὰ τῆς ἐξαγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν, καπνῶν καὶ ἔν τινι μέσῳ τοῦ κλῆριγκ δὲν ἐπραγματοποιήθη λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ Σιδηρόδρομοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους δὲν ἀντεμετώπιζον ζήτημα προμηθείας βαγονίων ψυγείων. Οὐδεμίαν ἑτέραν πρότασιν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας δι’ ἧς νὰ ἐζητήθη ἡ προμήθεια σιδηροδρομικοῦ ὑλικοῦ ἐκ Τσεχοσλοβακίας μὲ ἀνταλλαγὴν ἑσπεριδοειδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΚΑΣ

Ὁ κ. Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ καὶ Σεισμοπλήκτων Νήσων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν Σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λιάκος, Δ. Λεκαράκος, Π. Γυιόκας, Ν. Πανταζῆς, Κ. Βενέτης, Φ. Πιτούλης, Π. Σταυρόπουλος, Π. Τσακιρίδης, Α. Γκελεστάθης, Η. Παπαηλιοῦ, Τ. Μιχαηλίδης, Γ. Μεταξᾶς, Χ. Μαυρομμάτης, Ι. Λύρας, Φ. Γεροθανάσης, Π. Μόντζαλας, Κ. Γιαννούσης, Θ. Καλκάνης, Χ. Καραπιπέρης, Χ. Ρίζος, Κ. Βάσσος, Ε. Κοθρῆς, Ι. Παπαπέτρου, Ε. Σαββόπουλος, Α. Παυλόπουλος, Α. Ψιμάρας, Γ. Στεφανόπουλος, Ν. Διγενόπουλος, Δ. Μπερδελῆς, Δ. Παπαδημητρίου, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Κ. Μπαρεῦνος, Ν. Ἀθανασίου, Κ. Βοβολίνης, Α. Δερδεμέζης καὶ Κ. Παπαδόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Κουτσιμπός, Κ. Σαμαρᾶς καὶ Π. Σταμούλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Τσούτσουρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Πάρρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Καραπιπέρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις εἰς τὸ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων Δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)».

§6Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, ἐδήλωσα ὅτι καίτοι κατ’ ἀρχήν, εἶμαι ἀντίθετος εἰς τὴν διὰ νόμου θέσπισιν διατάξεων προαγωγῆς ὑπεραρίθμων ἀξιωματικῶν, καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ὑπαρχουσῶν ὀργανικῶν θέσεων, ἐν τούτοις τελικῶς ἐδέχθην νὰ ἄρω τὴν ἐπιφύλαξίν μου ταύτην, ἐφ’ ὅσον δηλωθῇ ρητῶς καὶ ὑπὸ τῶν ὑποβαλόντων τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, συναδέλφων κ.κ. Θ. Διακουμοπούλου, Δ. Πλαγιάννη καὶ Γ. Στεφανοπούλου καὶ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι, ἡ ἔννοια τῆς τροπολογίας εἶναι νὰ μὴ δημιουργηθῶσι ζητήματα ἀναδρομικῶν προαγωγῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ οὕτω προαχθησόμενοι Στρατιωτικοὶ Δικαστικοὶ Σύμβουλοι, θὰ θεωροῦνται προαγόμενοι ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Διατάγματος τῆς προαγωγῆς των. Ἐπειδὴ ὅμως, δὲν ἐγένετο ρητὴ διασαφήνισις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, κατὰ τὴν διατύπωσιν τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως διασαφηνίσῃ τοῦτο, ὑπὸ μορφὴν αὐθεντικῆς ἑρμηνείας διὰ δηλώσεώς του καταχωρουμένης εἰς τὰ πρακτικά, καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νὰ ψηφισθῇ τὸ σύνολον τοῦ αἰτουμένου νομοσχεδίου.

§7Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Βεβαίως αἱ προαγωγαὶ θὰ θεωροῦνται γενόμεναι μόνον ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος. Ἐπίσης παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως διορθωθῇ τὸ ἑξῆς λάθος γενόμενον κατὰ τὴν ἀντιγραφήν. Εἰς τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 6 ἀντί: «φέρουσι», νὰ τεθῇ «ἔφερον».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων Δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)», μὲ τὴν γενομένην ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ φραστικὴν διόρθωσιν. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πλοηγικῆς ὑπηρεσίας».

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Βασιλείου τοῦ Βελγίου Συμφωνίας «περὶ ἀμοιβαίας φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τῶν προσόδων τῶν πραγματοποιουμένων κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς θαλασσίας ναυσιπλοΐας καὶ ἀεροπλοΐας».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Βασιλείου τοῦ Βελγίου Συμφωνίας «περὶ ἀμοιβαίας φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τῶν προσόδων τῶν πραγματοποιουμένων κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς θαλασσίας ναυσιπλοΐας καὶ ἀεροπλοΐας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23 Ἀπριλίου 1948 συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς περὶ τῆς χρησιμοποίησεως κεφαλαίων διατεθέντων συμφώνως πρὸς τὰς περὶ παροχῆς Πιστώσεως Συμφωνίας, αἵτινες ὑπεγράφησαν τῇ 16ῃ Μαΐου 1946, 25ῃ Σεπτεμβρίου 1946, 4ῃ Ὀκτωβρίου 1946 καὶ 6ῃ Ἰανουαρίου 1948 μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23 Ἀπριλίου 1948 συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως κεφαλαίων διατεθέντων συμφώνως πρὸς τὰς περὶ παροχῆς Πιστώσεως Συμφωνίας, αἵτινες ὑπεγράφησαν τῇ 16ῃ Μαΐου 1946, 25ῃ Σεπτεμβρίου 1946, 4ῃ Ὀκτωβρίου 1946 καὶ 6ῃ Ἰανουαρίου 1948 μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2688)1953 Ν. Διατάγματος»

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2688)1953 Ν. Διατάγματος». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τοῦ Ν. Δ. 240)1941 ὀφειλῶν».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν καὶ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τοῦ Ν. Δ. 240)1941 ὀφειλῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2341)53 «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληττομένων ἰδιαιτέρως ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου γενικῶν διανομῶν πληθυσμῶν καὶ καθορισμοῦ τρόπου πληρωμῆς εἰς τοὺς ἀλευρομύλους τῆς διαφορᾶς τιμῆς ἀλεύρων τύπου 90% κ.λ.π.».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2341) 1953 «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληττομένων ἰδιαιτέρως ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου γενικῶν διανομῶν πληθυσμῶν καὶ καθορισμοῦ τρόπου πληρωμῆς εἰς τοὺς ἀλευρομύλους τῆς διαφορᾶς τιμῆς ἀλεύρων τύπου 90% κ.λ.π.». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2948)54 Ν. Διατάγματος παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων Δημ. Χρέους».

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2948)54 Ν. Διατάγματος παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων Δημ. Χρέους. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ Μηχανημάτων Δημοσίων Ἔργων». (Οἱ εἰσηγηταὶ κ. κ. Π. Τσούτσουρας καὶ Μ. Χλουβεράκης συνιστοῦν τὴν ἀποδοχὴν τοῦ σχεδίου τούτου κατ’ ἀρχὴν ὡς ὀρθοῦ καὶ ἀναγκαίου).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀκολουθεῖ τὴν τάσιν, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη μεταπολεμικῶς εἰς τὴν χώραν μας, νὰ ἀποσπῶμεν ὡρισμένας ἁρμοδιότητας τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν τὴν καθιερωμένην τοῦ Κράτους καὶ νὰ δημιουργοῦμεν ὀργανισμούς. Ἡ πεῖρα μᾶς ἀπέδειξεν ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν ὀργανισμῶν, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ εὐδοκιμῇ εἰς ξένας χώρας, ὅπως εἰς τὴν Ἀμερικὴν φερ’ εἰπεῖν, ἀλλὰ ἐδῶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι ἐπεκράτησε καὶ εὐδοκίμησεν, ὥστε ἀνέτως, εἰς πᾶσαν περίστασιν νὰ δημιουργοῦμεν τοιούτους ὀργανισμούς. Κατ’ ἐπανάληψιν, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἠκούσθησαν διαμαρτυρίαι ἐναντίον τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν, ἐναντίον τοῦ ΟΤΕ φερ’ εἰπεῖν καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν. Οἱ ὀργανισμοὶ ἔχουν τὰ ἑξῆς ἐλαττώματα: Ἀμβλύνεται ὁ ἔλεγχος τοῦ Κράτους, δημιουργεῖται ἡ ὁμαδικὴ εὐθύνη καὶ χάνεται ὁ ὑπεύθυνος. Μεταπολεμικῶς, παρετηρήθησαν ἀνωμαλίαι εἰς τοὺς ὀργανισμούς, τόσαι, ὅσαι δὲν παρετηρήθησαν εἰς τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας. Συγχρόνως οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ ἀπασχολοῦν δημοσίους ὑπαλλήλους ἀπὸ τὰ κύρια καθήκοντά των εἰς ἀλλότρια καθήκοντα, μεταβαίνουν εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτοὺς ξένοι πρὸς ξένους, χωρὶς καμμίαν εἰδικότητα καὶ δὲν προσφέρουν οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν, συγκεντροῦται δὲ ὅλον τὸ βάρος τῆς διοικήσεως εἰς ἕνα ἄνθρωπον, τὸν διευθυντὴν ἢ εἰς ἕνα τῶν μελῶν τοῦ συμβουλίου, ὥστε τὰ διοικητικὰ συμβούλια μᾶλλον τυπικὸν χαρακτῆρα ἔχουν παρὰ οὐσιαστικόν. Βεβαίως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων θέλει νὰ συμμαζέψῃ τὸ μηχανικὸν ὑλικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει συγκεντρώσει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του, νὰ τὸ ὑποβάλῃ ὑπὸ μίαν διοίκησιν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὸ ἀνανεώσῃ καὶ νὰ τὸ ἀξιολογήσῃ χάριν τῶν ἔργων τοῦ Δημοσίου. Νομίζω ὅμως ὅτι, ἀντὶ νὰ καταφύγῃ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ σύστημα τῆς συστάσεως ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπον εἶναι ἀδοκίμαστον καὶ ἀντιπαθές, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, εἰς τὸν τόπον μας, διότι ἀπομακρύνει τὸν ἔλεγχον. Θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, νὰ τὴν ὀργανώσῃ ὑπὸ μίαν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου του, ἡ ὁποία νὰ ὑπάγεται ὑπὸ τὸν ἄμεσον ἔλεγχον καὶ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἱεραρχίας καὶ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, νὰ μὴ κατανέμῃ τὰς εὐθύνας εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα περιέργως ἀσχολοῦνται εἰς τὴν σπουδαιοτέραν ἐργασίαν καὶ νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ τῶν μηχανημάτων θὰ ἠμπορῇ νὰ λειτουργήσῃ ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν καὶ παρακολούθησίν του. Λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις καὶ ὑποστηρίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι κατεφύγομεν εἰς αὐτὸ τὸ μέτρον, διότι δὲν μᾶς δίδει ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν χρήματα, νὰ συντηρήσωμεν τὰ μηχανήματα αὐτὰ καὶ ὑπάρχει πιθανότης νὰ καταστραφοῦν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἰσχυρισθῶμεν σοβαρῶς, διότι καὶ τώρα, κατ’ οὐσίαν, τὰ χρήματα τῆς συντηρήσεως αὐτῶν τῶν μηχανημάτων ἐκ τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ θὰ προέρχωνται. Διότι θὰ παραχωροῦνται εἰς τοὺς ἐργολάβους τῶν δημοσίων ἔργων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλαμβάνουν τὰ ἔργα καὶ θὰ πληρώνουν ἐνοίκια διὰ τὰ μηχανήματα αὐτά. Ἀλλὰ οἱ ἐργολάβοι, τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα θὰ παίρνουν, θὰ τὰ παίρνουν ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, καὶ εἰδικώτερον τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, νὰ εἰσφέρουν τὴν ἀπαραίτητον πίστωσιν, διὰ τὴν λειτουργίαν τῆν ὑπηρεσίας αὐτῆς, ὥστε τὰ μηχανήματα αὐτὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ ὄχι ὑπὸ Ὀργανισμόν. Κατ’ ἀρχὴν λοιπὸν καὶ ἐπειδὴ ἔχομεν πεῖραν τῆς κακῆς λειτουργίας τῶν ὀργανισμῶν παρ’ ἡμῖν καὶ ἐπειδὴ γνωρίζομεν ὅτι τὰ διάφορα διοικητικὰ συμβούλια τυπικῶς λειτουργοῦν, ἐὰν εἶναι τυχηρὰ καὶ ἐκλέξουν τὸν κατάλληλον Γεν. Δ)τήν, τότε τὰ πράγματα πηγαίνουν καλῶς, ἐὰν δὲ εἶναι ἀτυχῆ καὶ δὲν ἐκλέξουν καλὸν ἀποτυγχάνουν οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοί, δι’ αὐτὸ προτείνομεν ὅπως ὀργανωθοῦν εἰς ὑπηρεσίαν ὑπαγομένην εἰς τὴν ἱεραρχίαν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ἔτσι νομίζω ὅτι ἐξασφαλίζεται καλύτερον ἡ ὑπηρεσία, τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ ἡ συντήρησις τῶν μηχανημάτων. Κατ’ ἀρχὴν μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον ὁ τρόπος τῆς ὀργανώσεως τῆς λειτουργίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§28Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤθελον νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου. Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ Νομοσχεδίου, κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰσηγοῦμαι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ κάμῃ ἀποδεκτόν. Εἶναι πράγματι καλὴ ἡ σκέψις τοῦ νὰ παραμείνῃ ὁ εἰς μηχανήματα ἐξοπλισμὸς τῆς χώρας εἰς μίαν κατάστασιν καλὴν καὶ αἱ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι χρειάζονται, εἴτε διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν μηχανημάτων, εἴτε διὰ τὴν συντήρησιν αὐτῶν, νὰ καλύπτωνται ἀπὸ τὰ ἐνοίκια, τὰ ὁποῖα θὰ καταβάλλουν εἴτε τὸ Δημόσιον, εἴτε οἱ ἐργολάβοι, εἴτε οἱ Ὀργανισμοὶ οἱ ἐπαρχιακοί, Δῆμοι, Κοινότητες κλπ., οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν τὰ μηχανήματα. Ἤθελον, ἐπαναλαμβάνω, νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας παρακαλῶ νὰ σημειώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Πρῶτον, νομίζω ὅτι εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς καὶ τὰς δημοπρασίας διὰ τὴν προμήθειαν τῶν μηχανημάτων καὶ τῶν ἀνταλλακτικῶν πρέπει νὰ μὴ τὰς κάμῃ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, ἀλλὰ νὰ τὰς ἀναθέτῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν κρατικῶν προμηθειῶν. Ὁ Ὀργανισμὸς θὰ λέγῃ τὶ θέλει, θὰ ἐκτελῇ τὰς δημοπρασίας, διότι τεχνικῶς θὰ εἶναι καλύτερον κατηρτισμένος, ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ὑπηρεσία Κρατικῶν Προμηθειῶν, ἡ ὁποία ἔχει πλήρη ὀργάνωσιν, ἐν προκειμένῳ, νὰ κατασφαλίζῃ τὴν καλὴν διενέργειαν τῶν δημοπρασιῶν. Καὶ δεύτερον, νομίζω, ὅτι εἶναι σφάλμα ἡ ἵδρυσις θεσμοῦ γενικοῦ Διευθυντοῦ καὶ ἐν προκειμένῳ ἐπρόσεξα ὅτι καὶ τὸ ΑΣΔΥ κάμει αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, νομίζω — λέγω — ὅτι εἶναι σφάλμα ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ δι’ ἕνα τοιοῦτον Ὀργανισμόν. Ὁ θεσμὸς τοῦ Διευθυντοῦ φθάνει. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμνωμεν καὶ Γεν. Διευθυντήν.

§29Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ.). Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Τὸ πρῶτον, τὸ ἀποδέχομαι. Αὐτὸς ὁ ἐξοπλισμός, ἠμπορεῖ νὰ φθάσῃ νὰ ἀντιπροσωπεύῃ ἕνα κεφάλαιον 500.000.000.000. Εἶναι ἐκμετάλλευσις ἐτησία, τεραστίας ἐκτάσεως καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ Διευθυντὴν τεχνικόν, Διευθυντὴν οἰκονομικὸν γενικόν. Ὑποτίθεται λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ὑπὸ ἕνα Γεν. Διευθυντήν. Δὲν ἔχω λόγον νὰ προτιμῶ τὸ σύστημα αὐτό, ἀλλὰ ἐπειδὴ θὰ εἶναι ἐπιχείρησις τεραστία, μεγάλου κύκλου ἐργασιῶν.

§30Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ ἄρθρον 9.

§31Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προσπάθεια τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, νὰ ὀργανώσῃ τὰ μηχανήματα αὐτά, κατὰ ἕνα τρόπον τοιοῦτον, ὥστε πᾶσαν στιγμὴν οἱ ἀναλαμβάνοντες τὴν ἐκτέλεσιν δημοσίων ἔργων νὰ εὑρίσκουν μηχανήματα ἐν καλῇ καταστάσει καὶ ἕτοιμα πρὸς παράδοσιν, εἶναι πρᾶξις ἀξιέπαινος. Φρονῶ ὅτι ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ, εἶναι ἡ καλυτέρα. Δι’ αὐτό, συνιστῶ εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ψηφίσῃ τὸ Νομοσχέδιον ὡς ἔχει καὶ διὰ τὸ ζήτημα τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ συμφωνῶ, διότι εἶναι πράγματι τεράστιος Ὀργανισμός. Μόνον ὅσοι διῆλθον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων δύνανται νὰ ἐννοήσουν τὸ μέγεθος τῆς ὠφελείας, τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ ἐκ τοῦ Νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§32Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἀκριβῶς ἤθελον νὰ τονίσω τὴν σοβαρότητα τοῦ Νομοσχεδίου καὶ τὴν ἀξιοποίησιν, τὴν ὁποίαν θὰ πραγματοποιήσῃ ὁ θεσμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος καθιεροῦται δι’ αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόδοσιν τῶν μηχανημάτων, ἔχομεν, πράγματι, γνῶσιν σαφῆ τῶν καταστροφῶν καὶ τῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας ὑφίσταται τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὴν κακὴν διαχείρισιν τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι, ἄνευ συζητήσεως, πράγματι, ὀρθῶς ἅπασα ἡ Βουλὴ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας, ἐγκρίνει τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον μόνον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, εἶναι, ἡ ὀργάνωσις τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε πράγματι καὶ ἡ ἐπαρχία νὰ δύναται νὰ ἀπολαύσῃ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ Νομοσχεδίου τούτου. Διότι ὡρισμέναι περιφέρειαι ἔχουν ἀφθονίαν μηχανικῶν μέσων καὶ ὡρισμέναι στεροῦνται τοιούτων. Ἐπάνω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν του, οὕτως ὥστε ἡ κατανομὴ τῶν μηχανημάτων νὰ εἶναι ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἑκάστης ἐπαρχίας.

§33Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὡς πρῶτον βῆμα, τὸ Νομοσχέδιον εἶναι πάρα πολὺ καλό, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ καὶ τὸ δεύτερον βῆμα. Διότι δὲν ἀποτελεῖ μόνον θέμα Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ἡ ἐπίτευξις πάσης δυνατῆς οἰκονομίας εἰς τὴν διαχείρισιν καὶ καλὴν συντήρησιν τῶν μηχανημάτων. Ἀποτελεῖ καὶ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὅλην τὴν κοινωνίαν ἡ ὕπαρξις μηχανημάτων εἰς καλὴν κατάστασιν καὶ ἡ χρησιμοποίησίς των μὲ εὐθηνὸν κόστος ἐργασίας. Δι’ αὐτὸ λέγω, καὶ τὸ πρῶτον βῆμα εἶναι καλὸν καὶ τὸ δεύτερον βῆμα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ συγχώνευσις εἰς ἕναν Ὀργανισμὸν καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μηχανήματα καὶ τὰ χρησιμοποιοῦν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄνω σχέδιον νόμου.

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Νόμου «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ Μηχανημάτων Δημοσίων Ἔργων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§37Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχω μίαν παρατήρησιν εἰς τὴν παρ. 4. Κύριε ὑπουργέ, καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπεστήριξα ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ ἡ μηχανοκαλλιέργεια τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Ἠξεύρετε καλά, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἡ μηχανοκαλλιέργεια πάει ἀρκετὰ καλά.

§38Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Τὸ βάζομεν δυνητικόν. Ἐὰν ὁ ὀργανισμός, ὅπως ἡμεῖς τοὐλάχιστον ἐλπίζομεν, ἐπιτύχῃ, θὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἐντάξεως καὶ τῶν ὑπολοίπων. Δὲν καταλαβαίνω τὶ βλάπτει ἐὰν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ δυνατότης καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ.

§39Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὸν μέλλοντα ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐπειδὴ τὰ μηχανήματα καλλιεργείας θὰ εἶναι ἐντελῶς διάφορα θὰ παρακαλέσω νὰ ἐξαιρεθοῦν. Ἐξ ἄλλου δὲν ἀξίζει καὶ τὸν κόπον.

§40Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ.). Κατ’ ἀρχήν, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι θὰ ἔπρεπε ὅλος ὁ μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς τοῦ Κράτους νὰ ἐνταχθῇ εἰς αὐτὸν τὸν ὀργανισμόν. Θὰ ἤθελον ὅμως, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν. Ἔχομεν τὸ προηγούμενον τῆς πείρας 10 ἐτῶν. Αὐτὸς ὁ μηχανικὸς ἐξοπλισμός, ὁ ὁποῖος ἀντιπροσωπεύει σήμερον μίαν ἀξίαν 200 τόσων δισεκατομμυρίων δραχμῶν, ἐπέρασεν ἀπὸ ἀπείρους περιπετείας καὶ κινδυνεύομεν εἰς 2 ἔτη νὰ τὸν χάσωμεν, μὲ ἀδυναμίαν νὰ τὸν ἀναπληρώσωμεν, ἐὰν δὲν φροντίσωμεν νὰ τὸν ὀργανώσωμεν. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν εἶναι καὶ παράκλησις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δέχομαι νὰ ἐξαιρεθοῦν.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Νὰ βάλωμεν ἀντὶ «ἐξωτερικῶν ὑπηρεσιῶν», «περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν».

§42Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου 2 θὰ εἶχον νὰ προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τῶν λέξεων «κατὰ προτίμησιν», διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ, ἀπὸ τὴν παραμονὴν αὐτῶν τῶν 2 λέξεων, ὅτι ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια, νὰ παρέχεται ἡ χρησιμοποίησις τῶν μηχανημάτων καὶ εἰς ἰδιώτας, μὴ ἐκτελοῦντας κοινωφελῆ ἔργα. Ἐὰν ἡ πρόθεσίς σας δὲν εἶναι αὐτή, καὶ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν αἱ λέξεις «κατὰ προτίμησιν».

§43Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ.). Δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀποδεχθῶ τὸν περιορισμὸν αὐτόν. Θὰ ἐδεχόμην ἄλλον περιορισμόν. Ὅταν τὰ μηχανήματα ἀργοῦν καὶ δὲν χρησιμοποιοῦνται εἰς κοινωφελῆ ἔργα, θὰ δύνανται νὰ χορηγοῦνται καὶ εἰς ἰδιώτας, διὰ νὰ δύναται ὁ ὀργανισμὸς νὰ πραγματοποιῇ κέρδη, νὰ ἀνανεοῦται καὶ νὰ συγχρονίζεται. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ κάμω τὴν διάκρισιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀργῇ ἡ λῆψις προγράμματος πρὸς ἐκτέλεσιν. Ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει εὐρὺ πρόγραμμα δημοσίων ἔργων, νὰ χορηγοῦνται εἰς τοὺς ἰδιώτας, διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὀργανοῦται ὁ μηχανικὸς ἐξοπλισμὸς ὑπὸ μορφὴν ἐπιχειρήσεως, διὰ τὸν λόγον ὅτι πρέπει, διὰ τῆς ἐκμεταλλεύσεως, νὰ πραγματοποιηθοῦν κέρδη, διὰ τῶν κερδῶν νὰ ἀνανεοῦται καὶ νὰ συγχρονίζεται. Ἐάν, λοιπόν, δεχθῶμεν, ὅτι τὰ μηχανήματα ἀργοῦν, δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ μὴ δοθοῦν εἰς ἰδιώτας.

§44Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ δοθοῦν εἰς ἰδιώτας, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκτελοῦνται ἔργα κοινωφελῆ.

§45Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Ἐὰν τὰ ἔργα αὐτὰ δὲν ἀπασχολοῦν ὅλον τὸν μηχανικὸν ἐξοπλισμόν, μὲ κίνδυνον νὰ παραμείνῃ ἀργός, θὰ εἶναι προτιμώτερον νὰ τὰ ἐκμεταλλευθῶμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§46Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ.....

§47Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Κύριε Ἀλλαμανῆ, ἂν θέλετε νὰ ἔχωμεν μηχανικὸν ἐξοπλισμὸν καὶ φοβεῖσθε μήπως γίνῃ κατάχρησις, νὰ βάλωμε διάταξιν, ἡ ὁποία θὰ λέγῃ, ὅταν δὲν θὰ ἀπασχολοῦνται εἰς κοινωφελῆ ἔργα, τότε νὰ ἀπασχολοῦνται ἀλλοῦ.

§48Δ. ΚΑΡΡΕΡ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸν Ὀργανισμόν, θὰ ἐνταχθοῦν καὶ τὰ βαρέα μηχανήματα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας;

§49Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Ὄχι. Δὲν ἠθέλησε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1 γίνεται δεκτόν.

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4 ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ἀντικείμενον τοῦ ἄρθρου 4, τὸ περιλαμβάνει κατὰ ἕνα τρόπον καὶ ὁ Κῶδιξ περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν προσυπογράφει εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν διαρρύθμισιν αὐτήν;

§55Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Τὸ ἐζήτησεν αὐτὸ ἀπόψε τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ κάμῃ αὐτοτελῆ Ὀργανισμόν.

§56Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 2 λέγετε ὅτι «ὁ Ὀργανισμὸς δικαιοῦται νὰ χρησιμοποιῇ ἀκίνητα τοῦ Δημοσίου κ.τ.λ. ἐπὶ καταβολῇ μισθώματος....» Τί σημαίνει αὐτό; Δὲν ὑπάρχει νόμος ποὺ νὰ ἀπαγορεύῃ εἰς τὸ Δημόσιον νὰ μισθώνῃ τὰ ἀκίνητά του. Ἡ διατύπωσις αὐτὴ πρέπει νὰ διορθωθῇ. Δὲν ἔχει νόημα.

§57Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Κατάχρησις κατὰ τοῦ Δημοσίου δὲν εἶναι δυνατή. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι δικαιοῦται. Αὐτὸ ἀπέμεινεν ἀπὸ ἄλλην διάταξιν. Ἐγώ, θὰ ἤθελα νὰ τεθῇ ὅτι θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ προβαίνῃ καὶ εἰς ἀπαλλοτριώσεις διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις του.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαγιάννη, διαβάζετε τὰ ἄρθρα ἐγκαίρως, διότι εἴμεθα ἐπὶ τοῦ 4 καὶ ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ 2. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7 ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§62Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μίαν παράκλησιν κύριε ὑπουργέ. Εἰς τὰ μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου, ἐφ’ ὅσον τὰ μηχανήματα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν θὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, καλὸν θὰ ἦτο νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἕνας ἐκπρόσωπος τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Εἰς τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου νὰ προστεθῇ, ὡς 8ον μέλος, καὶ ἐκπρόσωπος τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν.

§63Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δ. Ἔρ.). Αὐτὸ τὸ ἐδέχθην κατόπιν, αὐτὸ τὸ ἐδέχθην κατόπιν παρακλήσεως τοῦ ἰδίου τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Εἶναι κάτι ποὺ τοὺς ἐξυπηρετεῖ, διότι ἐὰν δὲν ἐνταχθοῦν καὶ αὐτοὶ ἐκεῖ, θὰ χρειασθῇ νὰ κάμουν ἰδικήν των ὑπηρεσίαν. Ἡμεῖς τοὺς ἐξυπηρετοῦμεν.

§64Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπεστήσαμε τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποζημίωσιν τῆς παραστάσεως τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου. Ἐπειδὴ ἡ διάταξις εἶναι διατυπωμένη κατὰ τρόπον ποὺ δίδει λαβὴν πρὸς παρεξηγήσεις καὶ ἐπρόσεξε καὶ τὸ ΑΣΔΥ αὐτὴν τὴν διάταξιν, παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ λάβῃ ἕνα περιορισμὸν ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν. Εἶναι αὐτὸ σύμφωνον καὶ πρὸς ἄλλην διάταξιν τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἰδικῆς σας, εἶναι εἰς τὸν ΟΤΕ. Ὑπάρχει ἐκεῖ τοιαύτη διάταξις, ὅτι τὰ μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου πληρώνονται ἀλλὰ γίνεται ἐξαίρεσις, τῶν ὑπαλλήλων τῶν μισθοδοτουμένων νὰ μὴ δύνανται νὰ λαμβάνουν πρόσθετον ἀποζημίωσιν. Παρετηρήσατε πολὺ ὀρθῶς, ὅτι ἀπάλειψις τῆς ἀποζημιώσεως, δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, ἀπὸ ἀπόψεως προσελεύσεως τῶν μελῶν. Νὰ βάλετε κάποιον περιορισμὸν, διὰ νὰ μὴ εἶναι τόσον ἀπεριόριστον εἰς τὴν πληρωμήν.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 § 6, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ. Ὅπου ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία καθιερώνει προνόμια εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους εἶναι ἀποκρουστέα. Καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ λέγει, ὅτι τὰ μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου θὰ πέρνουν ἀποζημιώσεις. Τουλάχιστον, θὰ πρέπει νὰ ὁρίσωμεν μέχρι ποίου ποσοῦ, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελοῦν τὸ Δ. Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ, πέρνουν τεράστια ποσά.

§66Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπω τὸ ποσόν. Πάντως ἢ θὰ εἶναι ἐφ’ ἅπαξ ἢ θὰ εἶναι κατὰ συνεδρίασιν, ὅπως συμβαίνῃ εἰς παρομοίους ὀργανισμούς.

§67Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ δήλωσίς σας, ὅτι θὰ εἶναι ἢ ἐφ’ ἅπαξ ἢ κατὰ συνεδρίασιν εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ σημαίνει ὅτι θὰ εἶναι μικρὸν τὸ ποσόν.

§68Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργ.). Λέγω τοῦτο ὅτι δὲν γνωρίζω εἰς τί ὕψος θὰ δύναται νὰ φθάσῃ ἡ ἀποζημίωσις, διότι δὲν ἔχομεν ἄλλο προηγούμενον. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐμπιστευθῆτε εἰς ἐμέ, ὅτι θὰ φροντίσω, ὥστε νὰ εἶναι εἰς τὸ ἐλάχιστον. Λαμβάνω ὑπ’ ὄψει τὴν σύστασιν αὐτήν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7. Ἄρθρον 8 ὁ κ. Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ἔχει τὸν λόγον.

§72Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν τὰς δημοπρασίας διὰ τὴν ἀγορὰν νέων μηχανημάτων ἢ ἀνταλλακτικῶν θὰ τὰς παραπέμπῃ ὁ Ὀργανισμὸς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Κρατικῶν Προμηθειῶν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§74Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργ.). Θὰ ἐπροτιμοῦσα νὰ κάμω μίαν διάκρισιν διὰ τὰς δημοπρασίας δι’ ἕνα ἀνταλλακτικὸν φέρ’ εἰπεῖν.

§75Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Ὑπηρεσία Κρατικῶν Προμηθειῶν θὰ σᾶς δώσῃ ἐξουσιοδότησιν. Ὑπάρχει λύσις.

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 8 γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν ὡς ἄνω τροπολογίαν. Ἄρθρον 9, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 9 μὲ κάμνει νὰ εἴπω ἐκεῖνα ποὺ εἶπα καὶ καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 9 καθιστᾶ τὸν γενικὸν διευθυντὴν τὸν οὐσιαστικὸν διοικητὴν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ὑπάγεται οὗτος κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, παρὰ εἰς ἕνα διοικητικὸν συμβούλιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἂς ἔχῃ τὰς ἁρμοδιότητας, ποὺ ὁρίζει τὸ ἄρθρον, ἀλλὰ θὰ ἤθελα τοὐλάχιστον ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων τὸν Ὀργανισμὸν νὰ ἐκπροσωπῇ ὁ πρόεδρος τοῦ Δ.Σ., ὁ ὁποῖος τὰς σοβαρὰς ὑποθέσεις θὰ τὰς ἐπεξεργάζεται καὶ θὰ τὰς προσέχῃ διὰ νὰ εἶναι ὥριμος νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὸν Ὀργανισμὸν εἰς τὸ δικαστήριον. Προτείνω ὅπως ὁ γενικὸς διευθυντὴς ἐκπροσωπῇ τὸν Ὀργανισμὸν ἐνώπιον ὅλων τῶν διοικητικῶν ἀρχῶν, ἀλλὰ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων νὰ τὸν ἐκπροσωπῇ ὁ πρόεδρος τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου.

§79Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τοῦ ὁρισμοῦ ἑνὸς ὡς γενικοῦ διευθυντοῦ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ νεοϊδρυομένου Ὀργανισμοῦ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καθ’ ἣν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς εἶναι πολὺ μεγάλος καὶ ἐνδεχομένως θέλει γενικὸν διευθυντὴν ἐπὶ κεφαλῆς, εἶναι ἀπάντησις, ἡ ὁποία πιθανὸν νὰ εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν διαμορφούμενον καὶ κατατιθέμενον εἰς τὴν Βουλὴν τὸν ἐσωτερικὸν κανονισμὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν αὐτὸς ὁ Ὀργανισμὸς ἔχῃ πολλὰς διευθύνσεις, ὁπότε θὰ ὑπάρχουν καὶ πολλὰ τμήματα, τότε ἴσως χρειάζεται νὰ τεθῇ καὶ γενικὸς διευθυντὴς ἐπὶ κεφαλῆς. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ τὸ καθορίσῃ ἀπὸ τώρα ὁ νόμος, τόσῳ μᾶλλον διότι δὲν γνωρίζομεν καὶ ποῖος θὰ εἶναι ὁ γενικὸς διευθυντής. Εἰς τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀναφέρονται. Θὰ εἶναι τεχνικὸς ἢ οἰκονομικός, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ γράμματα, διότι ὁ νόμος δὲν λέγει τίποτε. Τὸ νομοσχέδιον λέγει ὅτι, ὁρίζεται ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν προτεινόμενος ἀπὸ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον. Ἠμπορεῖ δηλαδὴ νὰ εἶναι ἠθοποιὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου;

§80Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὑποτίθεται ὅτι ἐκεῖνον ποὺ θὰ ὁρίσῃ ὁ ὑπουργὸς δὲν θὰ κάμῃ φαιδρότητας διὰ νὰ βάλῃ ἠθοποιόν. Εἴπομεν νὰ εἶναι τεχνικὸς ἢ μηχανολόγος καὶ ἐκρίθη ἀναγκαῖον νὰ τὸ ἀφίσωμεν ἐλεύθερον, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἕνας τεχνικὸς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καλὸς τεχνικός, ἀλλὰ νὰ μὴ δύναται νὰ ἀσκήσῃ διοίκησιν. Εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρετε ἕνα μὴ τεχνικὸν ἱκανὸν νὰ διοικήσῃ καλῶς τὴν ἐπιχείρησιν. Ἐὰν συμπέσῃ ὁ τεχνικὸς νὰ ἔχῃ διοικητικὴν ἱκανότητα θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ πάρῃ μηχανολόγον. Ἀλλὰ δὲν ἐτέθη ὁ περιορισμὸς αὐτὸς διὰ νὰ ἔχωμεν εὐχέρειαν νὰ εὕρωμεν τὸ καλύτερον πρόσωπον διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Ἐδῶ προβλέπεται ἐξ ἄλλου, ὅτι θὰ εἶναι τοιαύτη ἡ ὀργάνωσις τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ὥστε νὰ εἶναι ἀποκεντρωμένη ἀπὸ ἀπόψεως δημιουργίας 4–5 ἐργοταξίων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ συντηρῇ καὶ θὰ ἐπισκευάζῃ τὰ μηχανήματα. Ὅταν ἔχετε 600 μηχανήματα χρειάζεται καὶ τεχνικὸς διευθυντὴς καὶ γενικὸς διευθυντής.

§81Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ ἐσωτερικὸς κανονισμὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, νὰ ἴδωμεν τί ὑπηρεσίας θὰ ἔχῃ καὶ τότε νὰ ὁρίσωμεν τὸν γενικὸν διευθυντήν.

§82Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἀντὶ διορίζεται γενικὸς διευθυντὴς νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «δύναται νὰ διορισθῇ γενικὸς διευθυντής».

§83Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν προκειμένῳ ἔχει κανεὶς τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς κακόν. Νὰ διορισθῇ ἐκεῖ ἕνας οἱοσδήποτε ἁπλῶς διὰ νὰ εὕρῃ ἐργασίαν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς καὶ εἶναι κρῖμα δι’ ἕναν Ὀργανισμὸν μὲ τοιαύτας ἁρμοδιότητας. Διότι ἐδῶ ὑπάρχει ἡ ἑξῆς παρεξήγησις. Προβλέπεται ἡ θέσις ἑνὸς γενικοῦ διευθυντοῦ, δὲν προβλέπονται ὅμως τὰ προσόντα του, θὰ ἔχῃ δίπλωμα ἀνωτάτης σχολῆς ἢ τί ἄλλο προσὸν θὰ ἔχῃ.

§84Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὑποδείξατε τὰ κριτήρια ἢ τὰ προσόντα διὰ νὰ διαλέξω, διότι βλέπω φοβεῖσθε μήπως διορισθῇ κανεὶς ἄνευ προσόντων.

§85Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κανονισμὸς ὅταν θὰ ἔλθῃ θὰ εἴπῃ τὶ προσόντα πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ τμηματάρχης καὶ ὁ γενικὸς διευθυντής. Μέχρι τότε προσωρινῶς τὸ δέχομαι, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό.

§86Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἀντὶ νὰ ἔχωμεν τὴν ἐκκρεμότητα αὐτὴν ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, θὰ ἐπροτιμοῦσα νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάταξις ὅπως εἶναι τὸ νομοσχέδιον.

§87Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Διατὶ δὲν θέλετε, κ. ὑπουργέ...

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαγιάννη, τελειώνετε διότι εἶναι καὶ ἄλλοι νὰ ὁμιλήσουν.

§89Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι σκοπὸς τῆς Βουλῆς νὰ χωρίζῃ τὰ νομοσχέδια χωρὶς συζήτησιν. Δὲν νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀφαιρέσετε τὸν λόγον καὶ νὰ μὴ μὲ ἀφήσετε νὰ ὁμιλήσω.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκφράζετε μομφὴν κατὰ τοῦ Προέδρου ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διότι, κύριε Παπαγιάννη, σᾶς ἄφισα νὰ ὁμιλήσετε πεντάκις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου.

§91Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐκφράζω οὐδεμίαν μομφήν,

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῆτε πέντε φορές, οὔτε ὁ κάθε βουλευτὴς νὰ ὁμιλῇ πεντάκις. Ὁ κ, Ντεντιδάκης ἔχει ζητήσει τόσην ὥραν νὰ ὁμιλήσῃ.

§93Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀπαγορεύετε τὴν ὁμιλίαν μου;

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κανονισμὸς λέγει ὅτι ἐπὶ ἑκάστου ἄρθρου δὶς ὁμιλεῖ κανείς.

§95Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Διατυπώσατε μίαν παρατήρησιν. Εἴπατε ὅτι δὲν νομίζομε ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ τεθοῦν ἐκ τῶν προτέρων τὰ προσόντα. Εἶμαι πρόθυμος νὰ τὰ καθορίσωμεν, ἀλλὰ πάντως νὰ ὑπάρχῃ ἡ διάταξις αὐτή.

§96Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐξήτασεν ὁ κ. ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, τὸ συνεζήτησα καὶ ἐγὼ μὲ τὸν ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων κατὰ τὴν συζήτησιν, ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Δημ. Ἔργων. Ἠρώτησα καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν, ποῖα θὰ εἶναι τὰ προσόντα τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, διότι κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ Γεν. Δ)ντὴς τοῦ τεραστίου αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος πράγματι πρόκειται νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ περιουσίαν 300 ἑκατομμύρια πρέπει νὰ ἔχῃ Γεν. Διευθυντὴν ἱκανὸν καὶ μορφωμένον. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε καὶ εἰς τὸν κ. συνάδελφον. Πρέπει νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ὁ Γεν. Διευθυντής, πρέπει νὰ ἔχῃ δίπλωμα πολυτεχνείου ἢ ἀνωτάτης σχολῆς.

§97Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Πολὺ ὀρθῶς τὸ νομοσχέδιον, δὲν θέτει προσόντα διὰ τὴν θέσιν ταύτην, ἐφ’ ὅσον καὶ δι’ ἡμᾶς οὐδὲν προσὸν τίθεται, παρὰ ἐξαρτᾶται ἡ ἐπιτυχία ἑνὸς ἑκάστου, ἀπὸ τὰς ἱκανότητάς του, διότι ὅλα τὰ πτυχία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταστήσουν ἕνα ἄνθρωπον ἱκανὸν νὰ καταλάβῃ μίαν θέσιν. Ἀντιθέτως ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἱκανότητός των ἔφθασαν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ἔστω καὶ ἂν ἐστεροῦντο πτυχίου, καὶ ἐπέτυχον. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀρτιώτατον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Γιαλίστρας ἔχει τὸν λόγον.

§99Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ. Συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ θὰ ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὴν περίπτωσιν τοῦ Γεν. Δ)ντοῦ τῶν Σιδηροδρόμων, ὅπου ὁ νόμος, δὲν ὁρίζει, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι μηχανολόγος, ἢ οἰκονομολόγος.

§100Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δι’ αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα ἔφθασε 450 δισεκ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον.

§102Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σχετικὴ εὐχέρεια. Θὰ ἦτο σφάλμα νὰ εἴπῃ κανεὶς ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τῆς Α ἢ Β Σχολῆς. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἐκλέξῃ ἓν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὴν πεῖραν καὶ τὴν κατάρτισιν τὴν θεωρητικὴν διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπὸν αὐτόν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ περιορισμὸς εἰς τὸν νόμον. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐλευθερία αὐτὴ δὲν ἀποκλείει νὰ ὑπάρξῃ μία διατύπωσις, ἡ ὁποία νὰ δώσῃ τὸ αἴσθημα, ὅτι δὲν θὰ κάμῃ κατάχρησιν τῆς εὐχερείας αὐτῆς καὶ δὲν θὰ παρουσιασθῇ κανεὶς ἀπόστρατος ἀξιωματικός, ὡς Γενικὸς Διευθυντὴς, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἔχῃ τὸ προσόντα. Δι’ αὐτὸ δὲν ἀποκλείεται νὰ ὑπάρχουν καὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄριστοι, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ διευθύνῃ συμφέροντα ὀργανισμοῦ ἑκατοντάδων ἑκατ. δραχμ., ὅτι θὰ πρέπει, νὰ βάλῃ εἰς τὸν νόμον δύο λέξεις. Νὰ ἔχῃ δηλαδή, τὰς ἀπαραιτήτους γνώσεις καὶ ἓν μίνιμουμ θεωρητικῆς μορφώσεως.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον.

§104Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ κανονικὴ λειτουργία τοῦ ὀργανισμοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ ἐκ τῶν προτέρων τί προσόντα θὰ ἔχῃ οὗτος, διότι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ὅλαι αἱ θέσεις καταλαμβάνονται μόνον ἀπὸ συνταξιούχους. Νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ πρέπει κάποτε νὰ σταματήσῃ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ συνταξιοῦχοι νὰ καταλαμβάνουν πάντοτε τὰς θέσεις αὐτάς.

§105Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Πῶς δυνάμεθα νὰ ἀποκλείσωμεν τοὺς στρατιωτικούς; Αὐτὸ εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτον.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ράπτης ἔχει τὸν λόγον.

§107Ν. ΡΑΠΤΗΣ. Τὸ πρῶτον ἱδρύεται εἷς ὀργανισμός, διὰ τὸν ὁποῖον, ὅλοι ἐδώσαμεν τὴν ἔγκρισίν μας. Ὁ κ. ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων, ὁ ὁποῖος ἐφιλοδόξησε νὰ δημιουργήσῃ τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, πρέπει νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν θὰ πράξῃ τὸ πᾶν διὰ τὴν τύχην αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ προσπαθήσῃ νὰ ἀνεύρῃ τὸν καταλληλότερον, διὰ νὰ τοῦ ἀναθέσῃ τὰ καθήκοντα τοῦ Γεν. Δ)ντοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ θέσωμεν περιορισμοὺς δι’ ἕναν ὀργανισμόν, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἐκλέξῃ τὸν καταλληλότερον. Ἐὰν περιγράψωμεν ἐν προκειμένῳ τὰ τυπικὰ προσόντα, ἐὰν ἐνδεχομένως οὗτος δὲν εἶναι κατάλληλος θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὸν διατηρήσῃ, διότι θὰ ἔχῃ τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα θὰ περιγράφῃ τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐλευθερία εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ νὰ ἐκλέξῃ τὸν καλύτερον.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 γίνεται δεκτόν;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 10. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§111Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τὸν τρόπον προσλήψεως τοῦ προσωπικοῦ. Ἡ πεῖρα, δυστυχῶς, μᾶς δεικνύει, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοὶ καθίστανται ἀποθῆκαι ἀργομίσθων. Διὰ νὰ μὴ συμβῇ καὶ μὲ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν τὸ ἴδιον, θὰ συνίστων ὅπως, ἀντὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου διὰ τοὺς διορισμοὺς τοῦ προσωπικοῦ ἐγκρίνονται ὑπὸ τῶν ὑπουργῶν, νὰ εἴπωμεν «ὑπὸ τῶν Ὑπουργείων». Οὕτω, θὰ διέρχωνται οἱ διορισμοὶ ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ οὕτω δὲν θὰ γίνωνται καταχρήσεις εἰς τὰς προλήψεις.

§112Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὑποτίθεται, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ κάμνουν τοὺς διορισμοὺς ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰς ὑπηρεσίας των.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10 δεκτόν;

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 11, ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον.

§116Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς διορισθέντας μονίμους ὑπαλλήλους τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν.

§117Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, κ. ὑπουργέ.

§118Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Μολονότι ἡ τροπολογία δὲν εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἐν τούτοις τὴν δέχομαι βελτιωμένην, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ τεχνικοὶ ὑπάλληλοι.

§119Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, κ. ὑπουργέ, τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Ὑπάρχουν μισθωταὶ μηχανημάτων χρησιμοποιήσαντες ταῦτα διὰ δημόσια ἔργα, ὀφείλοντες μισθώματα καὶ καταβάλλοντες τόκους διὰ τὴν ὀφειλὴν τῶν μισθωμάτων.

§120Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Συγγνώμην, κ. συνάδελφε. Μοῦ ἔστειλε τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον σχετικὴν τροπολογίαν. Ἀλλ’ εἶπον, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι ζήτημα πράξεως διοικητικῆς, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ προβλέψωμεν καὶ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§124Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ἐπίσης ὡρισμένας φραστικὰς συμπληρώσεις καὶ διορθώσεις, αἱ ὁποῖαι παρακαλῶ νὰ γίνουν δεκταί: «....... (ἀναγινώσκει) ............».

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκταί, δεκταί.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ Μηχανημάτων Δημ. Ἔργων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Ν. 2066)1952, «περὶ ἱδρύσεως ταμείου ἀρωγῆς καὶ ὑγείας οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§127Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, προτείνω νὰ διαγραφοῦν ἐκ τοῦ ἄρθρου 3 παρ. 2 οἱ 4 τελευταῖοι στίχοι οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τὸν ὅρον τῆς ἀπορίας καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4 νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «καὶ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ».

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. 2066)1952 «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§131Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Νόμου «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν» συμπληροῦται ἡ ἑτέρα πτυχὴ τοῦ διπτύχου διὰ τοῦ σήμερον ψηφιζομένου Νομοσχεδίου, ἀφορῶντος ἔργα τῶν Ὑπουργείων Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, προσπάθεια ἡ ὁποία, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν καὶ περισσότερον μάλιστα τιμητικὴν ὁμολογίαν τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐν τῇ παρούσῃ αἰθούσῃ καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁμολογίαν πράγματι ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων κάμνει τὸ πᾶν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἐντὸς τοῦ τομέως τῆς ἁρμοδιότητός του, τῆς χώρας μας. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν μηχανημάτων τῶν Δημοσίων ἔργων θὰ ἦτο ἄνευ σημασίας ἢ ἄνευ νοήματος, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν καὶ εἷς Νόμος προβλέπων τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν. Διότι ὡς γνωστόν, τὰ μηχανήματα ἀποτελοῦν τὸ μέσον καὶ ὁ σκοπὸς εἶναι ἡ ἐκτέλεσις τῶν Δημοσίων ἔργων καὶ περισσότερον ἀπὸ ὅλα τὰ Δημόσια ἔργα ἐν Ἑλλάδι, κατὰ μέγιστον ποσοστόν, εἶναι ἡ ὁδοποιΐα. Ὑπὸ τὸ πρῖσμα τοῦτο ἐξεταζόμενον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἶναι κατ’ ἀρχὴν δεκτόν, Αἱ λεπτομέρειαι, αἱ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναφερόμεναι, περὶ διακρίσεως τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν καὶ εἰς ἐπαρχιακὰ, περὶ προσπαθείας τοῦ Νομοσχεδίου μειώσεως τοῦ μήκους τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν καὶ ἀντιστρόφως αὐξήσεως τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν καὶ τὰ τούτοις ὅμοια ἀποτελοῦν θέματα τῆς κατ’ ἄρθρον συζητήσεως. Ἀλλὰ ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ὁμιλήσω μὲ ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἐμοῦ προτεινομένων τροπολογιῶν. Πρῶτον, κύριε ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω μίαν διασάφησιν, ὅτι εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προΐσταμαι καὶ ἡ ὑπογραφή μου φέρεται καὶ ὡς Προέδρου καὶ ὡς Εἰσηγητοῦ, ἡ τελευταία παράγραφος, ἡ ὡς τροπολογία τεθεῖσα, διέλαθεν τῆς προσοχῆς μου, τουλάχιστον λέγω διέλαθεν, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἐγώ, Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ Εἰσηγητὴς νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐπαρχιακοῦ Ταμείου τῆς Ἀττικῆς, δεδομένου ὅτι εἶμαι βουλευτὴς τῆς Μεγαρίδος. Ἑπομένως ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὸ διαπιστώσω τοῦτο πρὸς ἀπόσεισιν στενοτέρων εὐθυνῶν. Ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαληφθῇ αὐτὴ ἡ τροπολογία τότε, κύριε ὑπουργέ, διὰ τὸ μέτρον τοῦ ἴσου καὶ τοῦ καλοῦ ποὺ εἶναι ὁ ὁρισμὸς τοῦ δικαίου, θὰ πρέπει τοὐλάχιστον λόγῳ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ διὰ τὴν ταυτότητα τοῦ λόγου τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ τεθῇ καὶ ἡ Θεσσαλονίκη. Αὐτὸ εἶναι τὸ σωστόν.

§132Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοιν.). Νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ περιοχὴ τῆς Ἀττικῆς ἔχει τόσον πληθυσμὸν ὅσον ὁλόκληρος ἡ Μακεδονία. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ὡς κριτήριον ὁ Νομὸς Ἀττικῆς. Δέχομαι νὰ ταθῇ καὶ ἡ Θεσσαλονίκη.

§133Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Τὸ Ταμεῖον ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας Ἀττικῆς, ἔχω τὴν γνώμην ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ λειτουργεῖ ἀπέδωκεν ἀγλαοὺς καρπούς. Διὰ τοῦ πρώτου σκέλους τῆς τροπολογίας μου ζητῶ νὰ δεχθῆτε ὅπως τὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ 10 παράγρ. 1 ἀναφερόμενα πρόσωπα, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Διοικοῦσαν Ἐπιτροπὴν συμπληρωθοῦν μὲ τὰ ἐν τῇ τροπολογίᾳ μου ἀναφερόμενα πρόσωπα, δηλαδὴ τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἑνὸς ἀντιπροσώπου τῆς ἐπαρχίας Μεγαρίδος καὶ Σαλαμῖνος.

§134Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοιν.). Αὐτά, κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§135Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Νομοσχέδιον, κατ’ ἀρχὴν εἶναι σωστὸ καὶ προτείνω τὴν ἐπιψήφισίν του.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης Εἰσηγητὴς ἔχει τὸν λόγον.

§137Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ εἴπω πολλά, διότι νομίζω ὅτι καὶ τὰ δύο Νομοσχέδια ἀπόψε εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, διότι ἀλληλοσυμπληρούμενα καὶ τὰ δύο τείνουν εἰς μίαν κατεύθυνσιν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐπαρχίας. Προέτρεξεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀποκέντρωσιν, τὴν ὁποίαν τόσον ἐπιζητοῦμεν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν ὅλων τῶν Δημοσίων ἔργων χρειάζεται πρόγραμμα ἑνὸς μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ χρειάζονται χρήματα. Διὰ τῶν δύο αὐτῶν Νομοσχεδίων ἐξασφαλίζεται διὰ μὲν τοῦ πρώτου ἕνας πλήρης μηχανικὸς ἐξοπλισμός, ὁ ὁποῖος εἶναι πάντοτε εἰς τὴν διάθεσιν τῶν διαφόρων Δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν διαφόρων Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλάβουν τὴν ἐκτέλεσιν Δημοσίων ἔργων, διὰ δὲ τοῦ δευτέρου «περὶ συντηρήσεως τῶν ὁδῶν» ἐξασφαλίζονται τὰ οἰκονομικὰ μέσα. Ἐντὸς τοῦ Νομοσχεδίου, ὅπως θὰ ἰδῆτε, ὁρίζονται αἱ ὁδοὶ εἰς ἐθνικὰς καὶ ἐπαρχιακὰς καὶ πράγματι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοστοῦ ἐκ τῆς βενζίνης καὶ ἐκ τῶν τελῶν τῆς κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων τὸ διαθέτει διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν. Αὐτὸ μᾶς ἱκανοποιεῖ ἰδιαιτέρως καὶ ἡ ἐπαρχία, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὐγνωμονῇ ἐσαεὶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, διότι μέχρι σήμερον τὰ ἐλάχιστα τῶν ἐπαρχιακῶν Ταμείων εἶχον ἕως σήμερον πενιχρὰ ἔσοδα, ὥστε δὲν ἠδύναντο νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὴν σκοπιμότητα τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Σήμερον διὰ τὰς Κοινοτικὰς ὁδοὺς ποὺ ἀνέλαβε τὸ Κράτος, τόσον τὴν συντήρησίν των, ὅσον καὶ τὴν κατασκευὴν καὶ διάνοιξιν νέων, ἀφήνει τὸ ἥμισυ διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εὐγνωμονοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν. Τὸ μόνον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, εἶναι ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἤδη κατατεθειμένα ποσὰ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, εἰς τὰς διαφόρους Τραπέζας καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπραχθοῦν ἐκ τῆς ὑπαρχούσης φορολογίας, ὅπως διατεθοῦν διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν, τὰ ὁποῖα ὑπολογίζονται εἰς 30.000.000. Θὰ παρεκάλουν, εἰς τὰς ἐπαρχίας εἰς τὰς ὁποίας ἔχουν γίνει ἐπαρχιακοὶ δρόμοι διὰ προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων νὰ δοθῇ μία ἀρκετὰ μεγάλη πίστωσις ὡς ἔπαθλον. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν, ὅπου διήνοιξαν ἐντὸς τριετίας 250 χιλιόμετρα, μὲ ἐλαχίστην ἀρωγὴν οἰκονομικὴν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅτι ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶναι κατατεθειμένα εἰς τὰς Τραπέζας θὰ πρέπει νὰ δοθοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι κατέβαλον τοιαύτην προσπάθειαν. Νομίζω ὅτι ἀπὸ τὰ 30.000 000 πρέπει νὰ προικοδοτηθοῦν τὰ ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα ὥστε νὰ παραδειγματισθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι ἐπαρχίαι καὶ νὰ μὴ περιμένουν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀλλὰ νὰ προσφέρουν τὴν προσωπικὴν των ἐργασίαν διὰ νὰ τελειώσῃ τὸ ἔργον τῆς ὁδοποιΐας καὶ τῆς συγκοινωνίας.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§139Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Νομοσχέδιον τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύομεν μίαν μικρὰν ἐπαρχίαν ἀπεκαλούμεθα εἰς τὸ παρελθὸν εὐτυχεῖς βουλευταὶ ἀτυχοῦς ἐπαρχίας, διότι οὐδέποτε ἠκούσθη μὲ κάποιαν εὐμένειαν ἡ φωνὴ τῆς ἐπαρχίας. Ἦλθεν τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ἐτέθητε, κύριε ὑπουργέ τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ ἠκούσθη ὄχι μόνον ἡ φωνὴ τῶν ἐπαρχιῶν, ἢ μᾶλλον τῶν νήσων, τὰς ὁποίας ἀντιπροσωπεύομεν, εὐμενῶς, ἀλλὰ ἴσως καὶ νὰ προηγήθητε ἡμῶν εἰς τὴν μελέτην καὶ εἰς τὴν ἐπιλογὴν τῶν ἔργων τῶν νήσων. Ἐπομένως μὲ εὑρίσκει σύμφωνον τὸ Νομοσχέδιόν σας καὶ βέβαια αἰσθάνομαι ἱκανοποίησιν οὐχ ἧττον θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι τὸ Ταμεῖον τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας Ἀθηνῶν ὡς ἐλειτούργησε κατὰ τὸ διάστημα τῆς τελευταίας διετίας, ἐλειτούργησεν πλέον ἢ ἐρρύθμως, πλέον ἢ μεθοδικῶς. Τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἐπαρχίαν Τροιζηνίας τὴν ἰδικήν μου καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου τοῦ παραπλεύρως μου καθημένου, τοῦ κ. Κοντολέοντος, ἠνοίχθη ἕνα μέτωπον ὁδοποιΐας καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν τὴν ἰδικήν μου δὲν θὰ παρέλθῃ πολὺ χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ δύναται ὁ Ἀθηναῖος νὰ μεταβαίνῃ δι’ αὐτοκινήτου εἰς τὴν ἐπαρχίαν εἰς τὸ διάστημα τῶν τριῶν ὡρῶν. Ἀνεξαρτήτως τοῦ καλοῦ τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται εἰς τὴν παραγωγήν, τοῦ μεγάλου καλοῦ τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται, εἰς τὴν παραγωγήν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν Τροιζηνίας διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω μαζί, μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς καὶ τῶν Νήσων, ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ συνάδελφος κ. Τσούτσουρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε εἰδικῶς εἰς τὸ Ταμεῖον ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας νὰ ὑπάρχουν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν μας, οἱ ὁποῖοι εἰρήσθω ὅτι οὐδέποτε ἀπουσίασαν ἀπὸ τὰς Συνεδριάσεις κατὰ τὸ διάστημα τῆς διετίας. Εἶναι μοναδικὸν τὸ φαινόμενον τῆς ἐπιμονῆς τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Νήσων διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Ταμείου τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Τοῦτο εἶναι τὸ πρῶτον σκέλος τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Τσούτσουρα. Δεύτερον σκέλος εἶναι τὸ ἑξῆς: Παρ’ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν τὴν ὁποίαν ἔχετε ἐν τούτοις εἰς τὸ Νομοσχέδιόν σας ὑπάρχει ἕνα μικρὸν ἐλάττωμα. Τὸ ἐλάττωμα δέ, εἶναι τὸ ἑξῆς: ὅτι τὸ Τ.Ε.Ο. τῆς Ἀττικῆς τίθεται ὑπὸ τῶν Νομομηχανικῶν ὅπως τίθενται ὑπὸ τοὺς Νομομηχανικοὺς ὅλα τὰ ταμεῖα τῆς ὁδοποιΐας τῶν διαφόρων Νομῶν. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὑπευθύνως, ἀλλὰ καὶ σεῖς γνωρίζετε καλύτερον ἐμοῦ, μὲ πόσα βάρη εἶναι ἐπιβεβαρημένος ὁ Νομομηχανικὸς Ἀττικῆς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων καὶ κατὰ συνέπειαν ἐὰν τὸ Ταμεῖον Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιΐας Ἀττικῆς τεθῇ ὑπὸ τὸν νομομηχανικὸν Ἀττικῆς, τὸν ἐξαίρετον ἄλλωστε νομομηχανικὸν τὸν κ. Καρακατσάνην μετὰ τοῦ ὁποίου ἔχω μίαν ἀγαστὴν συνεργασίαν, ἐὰν τεθῇ ὑπὸ τὸν νομομηχανικὸν Ἀττικῆς, ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ Ταμεῖον τῆς Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιΐας τῆς Ἀττικῆς νὰ λειτουργήσῃ εὐρύθμως καὶ μεθοδικῶς. Κατὰ συνέπειαν θὰ σᾶς παρεκάλουν καὶ ἐγὼ προσωπικῶς νὰ δεχθῆτε ἀμφοτέρας τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας σᾶς ὑπεβάλλομεν ἡμεῖς οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν μικρῶν ἐπαρχιῶν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§141Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι ἀποτελεῖ κατάχρησιν χρόνου ἡ διάθεσις ἐλαχίστων λεπτῶν, διὰ τὴν ἔξαρσιν ἑνὸς τόσον βασικοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐπιτυγχάνεται πρῶτον, ἡ ἀποκέντρωσις καὶ ἡ αὐτοδιοίκησις εἰς τὸν τομέα τῆς ὁδοποιΐας κατὰ τρόπον δὲ ἄριστον. Δεύτερον, προβλέπεται ἡ συγχώνευσις μικροτέρων ὀργανισμῶν, ὅπως εἶναι τὰ ταμεῖα μονίμων ὁδοστρωμάτων, εἰς τὰ ταμεῖα ὁδοποιΐας τῶν Νομῶν, καὶ τέλος, ἐπιτυγχάνεται ἡ ἐκλογίκευσις τῆς ὀργανώσεως τοῦ ὅλου ἔργου τῆς ὁδοποιΐας. Ἐπὶ πλέον ἐξασφαλίζονται ἐπαρκεῖς πόροι, διὰ τὰς ὁδοὺς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν κατέστη ἀκόμη δυνατὸν νὰ κατασκευασθοῦν. Διότι πλὴν τῶν 34 ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν σήμερον τοὺς πόρους τῶν ταμείων τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, προστίθενται ἕτερα 60 περίπου ἑκατομμύρια, δηλαδή, τὸ ἥμισυ τοῦ προϊόντος τῆς φορολογίας τοῦ δασμοῦ τῆς βενζίνης καὶ τοῦ φόρου κυκλοφορίας αὐτοκινήτων τοῦ διατιθεμένου ὑπὲρ τῆς ὁδοποιΐας. Πρόκειται δὲ περὶ δύο ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ ὁποῖα, λόγῳ τῆς φύσεώς των, συνεχῶς αὐξάνουν. Ἔχομεν ἑπομένως βασικὸν ἔσοδον διὰ τὰ ταμεῖα τῆς ὁδοποιΐας τῶν Νομῶν 84 ἑκατομμύρια, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς σημερινῆς ἀποδόσεως τῶν φορολογιῶν. Πέραν αὐτῶν γίνεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ διάκρισις τῶν ὁδῶν βάσει τῆς σημασίας των, καὶ καθίσταται δυνατόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ ταμεῖα τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεως τοῦ ὑπάρχοντος δικτύου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῶν ἐπενδύσεων νὰ ἐξακολουθῇ νὰ γίνεται ἡ κατασκευὴ τῶν νέων ἐθνικῶν ὁδῶν καὶ διὰ τῶν ταμείων ὁδοποιΐας Νομῶν, νὰ ἀντιμετωπίζωνται αἱ τῶν λοιπῶν ἀνάγκαι τῆς ὁδοποιΐας τῆς χώρας. Πέραν τούτου προβλέπεται εἰδικὸς πόρος, ὁ ὁποῖος εἰς μίαν συγκεκριμένην περιοχὴν ποὺ ἐφηρμόσθη, δηλαδή, εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, τόσον ἀπέδωσεν. Δηλαδή, τὸ εἰδικὸν τέλος τῆς χρήσεως τῶν ὁδῶν. Ὅπου, δηλαδή, ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη ἡ τοπική, προστίθεται ὁ τοπικὸς αὐτὸς πόρος, ὁ ὁποῖος διασφαλίζει τὴν ἐπάρκειαν πόρων, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ριζικῶς τὸ ζήτημα τῆς ὁδοποιΐας. Εἶναι περιττὸν νὰ ἐκτεθῇ πόσον μεγάλη εἶναι ἡ ἀνάγκη καὶ πόσον μεγάλη εἶναι ἡ σημασία τῆς κατασκευῆς τῶν ὁδῶν. Περιφέρειαι, ὅπως ἡ ἰδική μου, ἐννοῶ τὴν Εὔβοιαν, αἱ ὁποῖαι ἐστερήθησαν μέχρι σήμερον, 125 χρόνια ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Ἑλλάδος, τῆς χαρᾶς νὰ ἔχουν τὴν κεντρικὴν των ἀρτηρίαν κατασκευασμένην, γνωρίζουν περισσότερον ἄλλων περιφερειῶν, πόσον μεγάλην σημασίαν ἔχει ἡ ἀπόκτησις αὐτοῦ τοῦ πλεονεκτήματος. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν αὐτῶν προστίθεται καὶ ἡ συμβολὴ διὰ προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων, ἀκόμη καὶ τῶν ὠφελουμένων κοινοτήτων, διὰ μικρᾶς ἐπιβαρύνσεως, ὥστε δι’ ἑνὸς ὁλοκλήρου συστήματος νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ ριζικὴ ἀντιμετώπισις τῶν ἀναγκῶν τῆς ὁδοποιΐας τῆς χώρας. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐχαρακτήρισα ὡς βασικὸν τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μαζὶ μὲ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ψηφισθὲν πρὸ ὀλίγου ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀποτελεῖ τὴν συμπλήρωσιν καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν ἑνὸς ὄντως σημαντικοῦ καὶ πανελληνίως ἀναγνωριζομένου ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀπὸ διετίας ἐπιτελεῖ ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, κ. Καραμανλῆς. Τὸ ὄνομά του ἀπέβη περίπου συνώνυμον μὲ τὴν λέξιν πραγματοποίησις. (Χειροκροτήματα). Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι διὰ τῶν δύο σημερινῶν νομοσχεδίων, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν προσπάθειάν του καὶ εὔχομαι ὅλαι αἱ περιφέρειαι τῆς χώρας νὰ ἀπολαύσουν τοὺς καρποὺς τῆς δημιουργικῆς του δραστηριότητος. (Χειροκροτήματα).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντολέων ἔχει τὸν λόγον.

§143Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγώ, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, τοῦ ὁποίου τὴν ἐξαίρετον δρᾶσιν παρακολουθοῦμεν ὅλοι μὲ τόσην ἱκανοποίησιν, νὰ ἀποδεχθῇ τὰς τροπολογίας, τὰς ὑποστηριχθείσας ὑπὸ τῶν συναδέλφων κυρίων Τσούτσουρα καὶ Κιζάνη, διότι ἀσφαλῶς διὰ τῆς ἀποδοχῆς τούτων θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀρτιωτέρα λειτουργία τῶν ἱδρυομένων ταμείων ὁδοποιΐας. Διὰ τῆς πρώτης τῶν τροπολογιῶν, ἐπιδιώκεται, ὅπως, εἰς τὰ συμβούλια τῶν ταμείων συμπεριληφθοῦν καὶ ἀντιπρόσωποι ἐξ ἑκάστης ἐπαρχίας τοῦ Νομοῦ. Τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητον, διὰ δύο κυρίως λόγους: Πρῶτον, διότι εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀποκεντρώσεως, ποὺ σήμερον ἐπικρατεῖ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις κατέθεσε, καὶ συζητοῦμεν ἤδη, τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποκεντρώσεως. Θὰ ἦτο παράδοξον, καθ’ ἣν στιγμὴν πραγματοποιοῦμεν τὴν ἀποκέντρωσιν καὶ εἰσάγωμεν εἰς τὰ συμβούλια τὰ νομαρχιακὰ ἀντιπροσώπους τῶν ἐπαρχιῶν, ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ἐπαρχιῶν, καὶ μάλιστα δι’ ἐκείνας ποὺ ἔχουν μεγάλον πληθυσμὸν καὶ πέραν τοῦ ἑνὸς, θὰ ἦτο παράδοξον, λέγω, νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν τὸ δικαίωμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι κεκτημένον, διότι αἱ ἐπαρχίαι ἔχουν ἤδη ἀπὸ ἐτῶν πολλῶν ἀντιπροσώπους εἰς τὰ ὑφιστάμενα ταμεῖα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Καὶ ὄχι μόνον ἡ συμμετοχὴ αὐτῶν δὲν παρουσίασεν οἱανδήποτε δυσχέρειαν, ἀλλὰ ἀπεναντίας οὗτοι προσέφερον μεγάλας ὑπηρεσίας, διότι διὰ τῆς πείρας των καὶ τῆς τακτικῆς παρουσίας των εἰς τὰς συνεδριάσεις συνέβαλον, εἰς τὴν λῆψιν πρακτικωτέρων ἀποφάσεων, ὥστε οὐδέποτε νὰ ματαιωθῇ ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀπαρτίας. Καὶ δεύτερον, διότι κανένα ἄλλο ἀπὸ τὰ ἀπαρτίζοντα τὸ συμβούλιον μέλη, εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τὰ ζητήματα τῶν ἐπαρχιῶν γενικῶς, καὶ μάλιστα ἐκείνων ποὺ ἀφοροῦν τὸ ὁδικὸν δίκτυον αὐτῶν. Ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει κίνδυνος νὰ βλάψῃ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῶν ταμείων, ἡ προσθήκη τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλ’ ἀπεναντίας θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν προαγωγὴν αὐτῶν. Ἡ δευτέρα τροπολογία ἀφορᾷ τὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ ταμείου ὁδοποιΐας Ἀττικῆς, καὶ ὑπὲρ αὐτῆς συνηγορῶ. Διότι γνωρίζω, ὅτι ὁ Νομομηχανικὸς Ἀττικῆς, εἶναι τόσον βεβαρυμένος, ὥστε δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τοῦ ἀναθέσωμεν τὰ πρόσθετα καθήκοντα τοῦ ταμείου, ἐνῷ ἡ ἐνίσχυσις εἰς προσωπικὸν θὰ εἶναι δυσανάλογος. Γνωρίζομεν καλῶς ἐκ πείρας τὰς πολλὰς καὶ σπουδαίας ἀπασχολήσεις τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἀττικῆς καὶ φοβούμεθα, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν καλὴν θέλησίν του, δὲν εἶναι δυνατόν, ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν πληθώραν τῆς ἐργασίας ποὺ θὰ προστεθῇ. Καὶ αἱ ἐπαρχίαι μάλιστα, αἱ μικραὶ καὶ ἀπομεμακρυσμέναι, τὰς ὁποίας τὰ ἐπαρχιακὰ ταμεῖα μὲ τὴν αὐτοτέλειάν των, ἐξυπηρέτησαν πλήρως, θὰ ζημιωθοῦν σημαντικῶς. Τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας Ἀττικῆς, τοῦτο τοὐλάχιστον, ἀπαιτεῖται νὰ ἔχῃ χωριστὴν καὶ ἀνεξάρτητον διοίκησιν διὰ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπόν του καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Νομοῦ, ὅπως καὶ μέχρι τοῦδε.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§145Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, πράγματι καινοτομεῖ. Φέρει τὴν ζωηρὰν φυσιογνωμίαν τῶν ριζοσπαστικῶν καινοτομιῶν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Δημ. Ἔργων, καινοτομιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξεδηλώθησαν εἰς τὰς μεγάλας πόλεις καὶ ἀπέσπασαν δικαίως τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν κατοίκων τῶν μεγάλων πόλεων. Καινοτομεῖ τὸ νέον νομοσχέδιον κατὰ τοῦτο, εἰς τὸ ὅτι θέτει θετικὰς καὶ παγίας οἰκονομικὰς βάσεις ἐπάνω εἰς τὰς ὁποίας στηρίζουν, οἱ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις διαβιοῦντες, οἱ Ἕλληνες τῶν ἐπαρχιῶν στηρίζουν καὶ εὐελπιστοῦν, ὅτι ἐπέστη πλέον ὁ χρόνος νὰ ἀποκτήσουν καὶ αἱ ἐπαρχίαι τοὺς δρόμους των, καὶ ὅτι λήγει ὁριστικὰ τὸ δρᾶμα τῆς συγκοινωνίας των. Διότι εἶναι ἀπὸ ὅλους παραδεδεγμένον, ὅτι αἱ ἐπαρχίαι δὲν ἔχουν δρόμους, ὅτι οἱ ἐθνικοὶ δρόμοι διὰ τὰς ἐπαρχίας δὲν ἐξυπηρετοῦν τοὺς κατοίκους καὶ τῶν ὀρεινῶν καὶ τῶν πεδινῶν ἀκόμη περιφερειῶν, εἰμὴ μόνον εἰς τὸν τομέα τῆς ἐπικοινωνίας των μετὰ τῶν μεγάλων κέντρων τῶν περιφερειῶν των. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον χρειάζεται ὁ χωρικὸς τῆς ὑπαίθρου εἶναι ὁ δρόμος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν μεταφέρῃ ἀπὸ τὸ χωρίον του εἰς ἕνα σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συναντᾶται μὲ τὸν δρόμον τὸν δημόσιον διὰ νὰ ὁδηγηθῇ εἰς τὴν πόλιν τῶν συναλλαγῶν του, τῶν ἐξυπηρετήσεών του. Ἡ θετικὴ βάσις, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνω ἑδραιώνει τὴν ἐμπιστοσύνην μέσα εἰς τὸν κόσμον τῆς ὑπαίθρου τῆς ἐπαρχιακῆς Ἑλλάδος, ὅτι πράγματι θὰ ἀποκτήσῃ συγκοινωνιακὸν δίκτυον, εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσὸν τῶν προσόδων τῶν ἐπαρχιακῶν ταμείων προέρχεται ἀπὸ μίαν γενναίαν ἐπιχορήγησιν, τὴν ὁποίαν δίδει τὸ Κράτος ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ἡ ὁποία κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὑπερβαίνει τὰ 60.000.000.000 καὶ ἀπὸ τὰ μέχρι σήμερον ἔσοδα τῶν ἐπαρχιακῶν ταμείων ἀνερχόμενα εἰς 34 περίπου ἑκατομμύρια. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δίδει, ἢ ἐνέχει σημασίαν καὶ δίδει τὴν πίστιν τῶν χωρικῶν εἶναι τὸ ὅτι, ἐκτὸς τῆς προσωπικῆς ἐργασίας των εἶναι καὶ ἡ ἰδική των συνεισφορὰ δυνητικὴ μέν, ἀλλὰ εἰς περιπτώσεις θὰ γίνῃ καὶ ὑποχρεωτική, τὴν ὁποίαν εὐχαρίστως διαθέτουν οἱ χωρικοὶ προκειμένου ν’ ἀποκτήσουν τὰ μέσα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τὰ κέντρα τῶν περιφερειῶν των, μὲ τὰ κέντρα συναλλαγῆς καὶ ἐπικοινωνίας. Ὁ ἐθνικὸς δρόμος διὰ τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου ἔχει δευτερεύουσαν σημασίαν. Κυρίαν σημασίαν ἔχει ὁ ἐπαρχιακὸς δρόμος, ὡς δρόμος καθημερινῆς χρήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἰδιαιτέρως χαίρω, διότι τὸν περασμένον Μάϊον ὅταν μετέφερον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ παράπονον τῶν χωρικῶν τῆς ὑπαίθρου τῆς Ἑλλάδος, ὅτι τὴν προσοχήν του τὸ Κράτος ἔστρεψε περισσότερον πρὸς τοὺς δρόμους καὶ τὸ περίβλημα τὸ συγκοινωνιακὸν τῶν πόλεων, καὶ ὅτι ἐλησμόνησε τὴν ἐπαρχίαν.

§146Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Ἐὰν ἐπιμείνετε ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπαναλάβω πάλιν τὰ ὅσα σᾶς εἶπον τότε. Δὲν εἶναι ὀρθὸν, ὅτι ἐλησμόνησα τὴν ἐπαρχίαν, σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον μου εἶναι μεγαλύτερον διὰ τὴν ἐπαρχίαν.

§147ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ ἀντίθετον λέγει ὁ κ. συνάδελφος.

§148Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ἀντίθετον θέλω νὰ εἴπω. Μὲ παρεξηγήσατε ὅπως καὶ τότε καὶ τώρα, διότι δὲν ἠκούσατε τὶ εἶπα. Παρεξηγήσατε τότε τὸ παράπονον τῆς ὑπαίθρου ποὺ διετυπώθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ὑπ’ ἐμοῦ. Ἱκανοποιούμεθα ὅμως τώρα ἀπολύτως καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξάρω καὶ νὰ μεταφέρω τὴν ἱκανοποίησίν του ταύτην, ὡς ἱκανοποίησιν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, διότι μὲ τὴν ὀξυδέρκειαν, ἡ ὁποία σᾶς διακρίνει συνελάβετε τὸ θέμα τῆς μεγίστης ἀνάγκης τῶν ἐπαρχιακῶν δρόμων καὶ φέρατε ἀπόψε εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δὲν θὰ εἶναι ὑπερβολή, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν ἀποτολμήσω νὰ σᾶς μεταφέρω τὴν εὐγνωμοσύνην τῆς ὑπαίθρου Ἑλλάδος, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας δὲν καινοτομεῖτε μόνον ἁπλῶς, ἀλλὰ θέτετε βάσεις καὶ θεμέλια ἐπάνω, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ὁδοποιΐα τῆς ἐπαρχιακῆς Ἑλλάδος. Παρέχεται ἡ δυνατότης νὰ ἀποκτήσῃ πλέον καὶ ἡ ἐπαρχιακὴ Ἑλλὰς τοὺς δρόμους της.

§149Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν λαμβάνουν τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ κάμουν οἱ κύριοι συνάδελφοι τὰς παρατηρήσεις των. Πρέπει νὰ τερματισθῇ ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν κατ’ ἀρχήν, συζήτησιν ἐκδηλώνεται καὶ μία γενικωτέρα γνώμη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τῆς πολιτικῆς, δι’ αὐτὸ γίνεται ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Δ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§151Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι πλεονασμὸς ἐὰν καὶ ἐγὼ ἐξάρω τὸ ἔργον τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ διετίαν μᾶς συνήθισε μὲ ἀποδοτικώτατα ἔργα καὶ κάθε ἔπαινος εἶναι δίκαιος. Εἰδικώτερον τὸ σήμερον ψηφιζόμενον νομοσχέδιον περὶ ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, τροποποιεῖ τὸ παλαιὸν νομοσχέδιον ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἰργάσθη καὶ ἔδρασεν ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδοποιΐα. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λόγια διὰ τὴν ἰδιορρυθμίαν, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ὁ Νομὸς Ἀττικῆς. Δὲν ἔχει ὅρια, κ. ὑπουργέ, ὅπως οἱ ἄλλοι Νομοί. Ἀρχίζει ἀπὸ τὸ Λαύριον καὶ τελειώνει εἰς τὰ Κύθηρα. Εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας ὁμιλεῖτε, κ. ὑπουργέ, περὶ τῆς ὑπάρξεως, ὡς ἀντιπροσώπου εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν τοῦ Οἰκον. Ἐφόρου. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ ἡ ἐπαρχία Ἀττικῆς ἔχει 15 οἰκονομικοὺς ἐφόρους, ποῖος ἀπὸ τοὺς 15 θὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν; Θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, ὅτι μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων θὰ ὑπάρχῃ καὶ εἷς ἐξ ἑκάστης ἐπαρχίας. Παρ’ ὅλον, ὅτι ὑπῆρξε πολυμελὲς τὸ Συμβούλιον ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, πάντοτε εὑρίσκετο ἐν ἀπαρτίᾳ καὶ ἔδρασε. Καὶ εἰδικῶς διὰ τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀττικῆς, ἐφ’ ὅσον ὁ Νομομηχανικὸς εἶναι ἐπιφορτισμένος μὲ ὅλα τὰ δημόσια ἔργα τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, σὺν τὸν Πειραιᾶ καὶ τὰς Νήσους, θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ δεχθῆτε, ὅπως τὸ Ταμεῖον τοῦτο, λόγῳ τῆς ἰδιορρυθμίας τοῦ Νομοῦ, παραμείνῃ ὡς ἔχει.

§152Μ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ. Κύριοι, θὰ ἀπετέλουν κακόηχον ἐξαίρεσιν, ἐὰν διενοούμην νὰ μὴ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὰς θερμάς μου εὐχαριστίας εἰς ἐκείνας τῶν συναδέλφων, ὅλων τῶν πτερύγων, εἰς τὸν διευθύνοντα τῶν Δημοσίων Ἔργων τὸ Ὑπουργεῖον, ὁ ὁποῖος μᾶς παρουσίασε δύο νομοσχέδια πραγματικῶς ἀλληλοσυνδεόμενα καὶ δημιουργικώτατα διὰ τὴν χώραν. Θὰ εἶμαι ὅμως ὀλίγον αὐστηρότερος ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας καὶ ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Τσούτσουραν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαίρεσιν τῆς ἐπαρχίας μου. Τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ νομοσχεδίου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δύο. Ὡς ἐλέχθη: Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἀποκέντρωσις, τῶν πάσης κατασκευῆς ὁδῶν ἐν τῇ χώρᾳ. Ἀποκέντρωσις τῶν τεχνικῶν καὶ οἰκονομικῶν μέσων. Τὸ ἄλλο χαρακτηριστικὸν εἶναι ὁ τρόπος κατανομῆς τῶν μέσων αὐτῶν. Ὀρθώτατα ἀναφέρεται εἰς τὰ μειονεκτήματα τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι λαμβάνεται διὰ τῶν κατανομῶν τῶν εἰσοδημάτων αὐτῶν ὑπ’ ὄψιν ἡ ἔκτασις, ὁ πληθυσμὸς, τὸ μῆκος τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν ἑκάστου Νομοῦ. Ὅλα αὐτὰ εἶναι πραγματικῶς ἀλληλένδετα. Ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει περισσότερος πληθυσμὸς, ὑπάρχει καὶ μείζων κυκλοφορία. Ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει περισσοτέρα κυκλοφορία, ὑπάρχει καὶ μείζων φθορά. Συνεπῶς, εἰς τὰ πολυπληθέστερα κέντρα, ὑπάρχει καὶ μείζων φθορά. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν ἐξαίρεσιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Ἀττικῆς, ὅπως ἐγένετο προκειμένου περὶ Θεσσαλονίκης. Ἐὰν θέλετε προσόδους, πάρετε τὰς προσόδους μόνον ἀπὸ τοὺς μεγάλους δήμους Θεσσαλονίκης καὶ Ἀθηνῶν. Δὲν ἠμπορεῖτε ὅμως νὰ ἐξαιρέσετε δύο ὁλοκλήρους Νομούς, ἐκ τῶν ὁποίων μάλιστα, ἡ ἐπαρχία, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ἡ ἐπαρχία Ἀττικῆς, δὲν δίδει κἂν εἰς τὸ συμβούλιον τῆς διοικούσης Ἐπιτροπῆς ἀντιπρόσωπον. Παρακαλῶ θερμῶς, νὰ περιορισθῇ ἡ ἐξαίρεσις εἰς τοὺς δήμους Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ μόνον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ).

§153Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐκπληροῖ μίαν ἀνάγκην καὶ εἶμαι ὑπὲρ αὐτοῦ. Ἐπίσης εἶμαι ὑπὲρ τοῦ πρώτου μέρους τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Τσούτσουρα, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονηθῇ, ὅτι ὑπάρχει καὶ Ἐπαρχία Ἀττικῆς, ἡ ὁποία καλύπτει τὰ 9)10 τοῦ Νομοῦ. Ἐνῷ διὰ τῆς τροπολογίας ἐκπροσωποῦνται τὰ Κύθηρα, αἱ Σπέτσαι, ἡ Αἴγινα, κλπ., ἐλησμονήθη ἡ Ἀττική. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι λογικὸν καὶ θὰ πρέπει εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ συμμετάσχῃ καὶ ἡ Ἀττική.

§154Β. ΒΥΖΑΣ. Διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου, τὸ πρῶτον ἤδη λαμβάνεται πρόνοια σοβαρά, διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν. Θὰ ἦτο παράλειψις ἐκ μέρους μου, ἐὰν δὲν διεδήλωνον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ τὴν ἀπόλυτον εὐχαρίστησίν μου, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Δημ. Ἔργων.

§155Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Τσούτσουρα, ὡς πρὸς τὸ Ταμεῖον ὁδοποιΐας.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀφήνετε, ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν;

§157Θ. ΛΕΚΚΑΣ. Ἠκολουθήθη αὐτὴ ἡ ὁδός, κακῶς. Παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὸ Ταμεῖον ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, περιληφθῇ ἀντιπρόσωπος τῶν ἐπαρχιῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ νομοῦ Ἀττικῆς. Τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιότατον, διότι τὸ Ταμεῖον αὐτὸ εἶναι Ταμεῖον τῆς μεγαλυτέρας ἐπαρχίας τῆς χώρας μας.

§158Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων). Ἡ τροπολογία αὐτὴ ὑπεστηρίχθη. Ὅταν θὰ συζητήσωμεν τὸ σχετικὸν ἄρθρον, θὰ λάβω ἐπ’ αὐτοῦ θέσιν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν;

§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§162Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 ἀναφέρει διαφόρους ὁδούς: Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ περιληφθοῦν μέσα εἰς αὐτὰς καὶ ἀγροτικαὶ καὶ δασικαὶ, ὡς ὁδοὶ τῆς χώρας.

§163Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ Νομοσχεδίου ὁρίζεται, ὅτι αἱ ἐθνικαὶ ὁδοὶ θὰ καθορισθοῦν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ἔχω τὴν γνώμην, διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπὸ αὐτὴν τὴν τεραστίαν πίεσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ, ὄχι ὁ σημερινός, ἀλλὰ καὶ οἱ μεταγενέστεροι, πρέπει νὰ εἴπωμεν μετὰ σύμφωνον γνώμην, διότι ἄλλως θὰ θελήσουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ χαρακτηρισθοῦν ὅλαι αἱ ὁδοὶ ὡς ἐθνικαί. Ἄλλοτε, ὅταν ἔγινεν, ἐπὶ Οἰκουμενικῆς Κυβερνήσεως τῷ 1926, ὁ Νόμος περὶ ὁδοποιΐας καὶ ἐπὶ Μεταξᾶ, ὄντως ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἐθνικαὶ ὁδοὶ μόνον αἱ συνδέουσαι Πρωτευούσας Νομῶν καὶ Νομοὺς μὲ μεγάλους Λιμένας. Ἔπειτα, σιγὰ–σιγά, ἤρχισεν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ἐθνικὴ ὁδὸς νὰ εἶναι καὶ ἡ ὁδὸς Καρδίτσης–Φαρσάλων. Ἔπειτα, ὅταν ἦλθον οἱ Ἀμερικανοί, εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει χαρακτηρισμὸς ἐθνικῶν ὁδῶν καὶ μή. Δι’ αὐτό, διὰ νὰ προφυλαχθῇ ὁ κ. ὑπουργός, νὰ βάλωμεν, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου, ἐνῷ ἔχετε «μετὰ γνώμην».

§164Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων καὶ Συγκ.). Ἔχομεν πεῖραν ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν πιέσεις, διότι τὰ Ταμεῖα αὐτά, τὰ τοπικά, θὰ ἔχουν περισσοτέρας δυνατότητας καὶ θὰ προτιμήσουν νὰ ἀποχαρακτηρισθοῦν δρόμοι, διὰ νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ τοὺς κατασκευάσουν αὐτά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ δέχομαι αὐτό.

§165Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αἱ ἐπαρχιακοὶ ὁδοὶ καλῶς χαρακτηρίζονται. Τώρα εἶναι ἕνα ζήτημα μεγάλο τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὁδῶν. Ὅπως ἠξεύρετε, μὲ τὴν πρόνοιαν καὶ ἐργασίαν, ἔχουν ἀνοίξει ὅλα τὰ χωρία δρόμους. Ἡ πίεσις θὰ εἶναι τεραστία. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἕνα Συμβούλιον περὶ τὸν Νομάρχην εἰς τὰς Πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν, τὸ ὁποῖον νὰ ὁρίζῃ τὴν προτεραιότητα τῆς κατασκευῆς τῶν ὁδῶν, ἄλλως, θὰ περιπλακῆτε καὶ θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ φέρετε τροποποίησιν τοῦ Νόμου. Διατί νὰ μὴ τὸ κάμετε ἀπὸ τώρα; Σκεφθῆτε το καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν μᾶς λέγετε. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἀπαντᾶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§166Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος, παρ’ ὅλην τὴν πολυετῆ πεῖραν του, δέχεται, πολλάκις αὐτὸς γενόμενος ὑπουργός, νὰ ὀχυροῦται, κατόπιν τῆς συμφώνου γνώμης τοῦ οἱουδήποτε ὀργάνου τοῦ λεγομένου Συμβουλίου. Διακεκριμένος παλαιὸς πολιτευόμενος, ὁ μακαρίτης Μερλόπουλος, ἔλεγεν ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτα εἰς τοὺς Νόμους, ὡς ἀντισυνταγματικαί, αἱ λέξεις «σύμφωνος γνώμη ὑποχρεοῦσα τὸν ὑπουργόν» Ὁ ὑπουργὸς ἔχει πάντοτε τὴν πολιτικὴν εὐθύνην. Δὲν πρέπει νὰ ὀχυροῦται ὄπισθεν τῶν συμφώνων γνωμῶν τῶν ἀνευθύνων ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων.

§167Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ Νομοσχέδιον, ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν ἐπαρχιακῶν δρόμων, ὀρθῶς ἀνατίθεται εἰς Ἐπιτροπὴν Νομαρχιακήν, διότι ἐκείνη γνωρίζει ποῖοι εἶναι οἱ ἐπαρχιακοὶ δρόμοι, ποῖοι εἶναι οἱ Κοινοτικοὶ δρόμοι καὶ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐπαρχιακοῦ. Ἐπαρχιακὸς δρόμος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ ὁμάδα χωρίων, διερχόμενος εἰς τὸ κέντρον αὐτῶν καὶ εἰς ἀπόστασιν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἴσην. Ὀρθῶς λοιπὸν τίθεται εἰς τὸ Νομοσχέδιον, ὅπως ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς αʹ ἢ βʹ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ γίνεται ἀπὸ τοπικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, πρὸς ὁριστικὴν ἔγκρισιν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι κάθε δρόμος, ὁ ὁποῖος θὰ ἑνώσῃ τὸ ἕνα χωρίον μὲ τὸ ἄλλο, θὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐπαρχιακός. Ἔχει ἄλλην ἔννοιαν ὁ ἐπαρχιακὸς δρόμος καὶ ἄλλην ἔννοιαν ἔχει ὁ δρόμος, ὁ ὁποῖος ἑνώνει 2 ἢ 3 χωρία.

§168Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πολὺ καλῶς εἶναι συντεταγμένον τὸ Νομοσχέδιον, μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου. Τὸ «σύμφωνος γνώμη» ποτέ δὲν πρέπει νὰ δεσμεύῃ τὸν ὑπουργόν, ἐκτὸς ἐὰν ὁ ὑπουργὸς δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ διοικῇ τὸ Ὑπουργεῖον του.

§169Χ. ΡΙΖΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν μέσα εἰς τὸ Νομοσχέδιον «διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος». (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)

§170Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)

§171Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ὡμίλησαν οἱ προλαλήσαντες ἐπὶ τοῦ 1, 2 καὶ 3 ἄρθρων καὶ εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Νομίζω ὅτι, ἐφ’ ὅσον τὸ κατατεθὲν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν Νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ ἀποκεντρώσεως, θὰ πρέπει κάθε Πρωτεύουσα Νομοῦ νὰ γίνῃ ἓν μικρὸν Ὑπουργεῖον. Αἱ Πρωτεύουσαι τῶν Νομῶν θὰ πρέπει νὰ ἔχουν τὴν πρώτην θέσιν. Ἐθνικαὶ ὁδοὶ εἶναι αἱ συνδέουσαι τὰς Πρωτευούσας τῶν Νομῶν καὶ τὰ μεγαλύτερα ἀστικὰ κέντρα. Αἱ πρωτεύουσαι πρέπει νὰ τύχουν τῆς τιμῆς αὐτῆς καὶ αἱ συνδέουσαι αὐτὰς ὁδοὶ πρέπει νὰ χαρακτηρισθοῦν ἐθνικαὶ ὑποχρεωτικῶς ἀπὸ τὸ Νομοσχέδιον.

§172Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δέχεσθε τὸ «μετὰ σύμφωνον γνώμην»;

§173Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τοῦτο ἀποτελεῖ ἐγγύησιν ὄχι διὰ τὸν ὑπουργόν, διότι ὁ ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος τῆς ἀναλήψεως τῶν εὐθυνῶν του. Ἄν νομίζετε ὅτι δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἐγγύησιν, βάλετέ το.

§174Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Ὄχι μόνον δὲν τὸ δεχόμεθα, ἀλλὰ τοὐναντίον διαμαρτυρόμεθα καὶ ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν τὸ δέχετε.

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2).

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§178Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐνῶ ἀπολύτως εἶμαι σύμφωνος ὅτι προκειμένου περὶ χαρακτηρισμοῦ ἐθνικῶν ὁδῶν, τὸ Διάταγμα πρέπει νὰ ἐκδοθῇ ἐφ’ ἅπαξ, δὲν συμφωνῶ προκειμένου περὶ χαρακτηρισμοῦ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν ὅτι πρέπει νὰ ἐκδοθῇ ἐπίσης ἐφ’ ἅπαξ Β. Διάταγμα. Διότι αἱ ἐπαρχιακαὶ ὁδοὶ πολλάκις συντίθενται ἀπὸ βελτίωσιν τῆς συγκοινωνίας κοινοτικῶν ὁδῶν καὶ παίρνουν μίαν μορφὴν ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ. Πρέπει νὰ δύνασθε νὰ κάμνετε μεταβολάς.

§179Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὸν τομέα αὐτόν, θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν. Ἐκεῖνο κυρίως τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι ἡ σταθερότης τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους θὰ διαθέτουν. Ἡ συντήρησις εἶναι ἀτέρμων, ἡ κατασκευὴ ἐπίσης εἶναι μεγάλης ἐκτάσεως. Δὲν δύνασθε λοιπόν, ἐὰν δὲν κάμετε πολυετὲς πρόγραμμα νὰ ἔχετε τὸ αἴσθημα ὅτι θὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ἔργον. Τὰ ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα θὰ πρέπει νὰ κάμουν ἕνα πρόγραμμα, ὁπότε θὰ πρέπει ἐκ τῶν προτέρων νὰ εἶναι σαφῶς καθωρισμένον τὸ ἐπαρχιακὸν δίκτυον καὶ θὰ πρέπει νὰ μὴ ὑπάρχῃ δυνατότης μεταβολῶν. Ἐὰν γίνωνται μεταβολαί, θὰ καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἐπαρχιακοῦ προγράμματος.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτόν;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἔχει).

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§184Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν εὑρίσκω μεγάλης σημασίας. Λυποῦμαι διότι ὁ συνυπογράφων ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν παρίσταται κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 5, εἰσάγει μίαν καινοτομίαν. Λέγω καινοτομίαν, διότι τὸ θέμα ἔχει συζητηθῆ διὰ μακρῶν καὶ ἔχει κριθῆ. Ὑπῆρξε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν κἄποιο λάθος, τοῦ ὁποίου τὸ ἀποτέλεσμα θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐντὸς ὀλίγου, καὶ ἀνέμενον ὅτι δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ τὸ λάθος αὐτό. Καθορίζεται ἐδῶ ὅτι πόροι ὡρισμένοι τοῦ Δημοσίου ἄγονται εἰς πίστωσιν ἑνὸς ὡρισμένου σκοποῦ, τῆς ὁδοποιΐας. Τὸ πρᾶγμα κατ’ ἐμὲ δὲν εἶναι νοητὸν. Κάτι τέτοιο εἶχε συμβῆ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν μὲ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας καὶ ἀπεδείχθη ὅτι κακῶς ἔγινε, διότι δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ. Καθωρίσθη κάποτε ὅτι οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες θὰ λαμβάνουν μίαν ἐνίσχυσιν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου ἴσην μὲ τὸ ἥμισυ τῆς φορολογίας καπνοῦ. Εἶχεν ὑπολογισθῆ εἰς 240 δισεκατομμύρια παλαιᾶς ἐκδόσεως. Ὁ φόρος καπνοῦ ἦτο 480 καὶ εἶπεν ὁ Νομοθέτης νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ ἥμισυ τῆς φορολογίας καπνοῦ. Τὸ Κράτος ὅμως ἦλθεν ἀργότερον καὶ διὰ λόγους γενικωτέρους ἔφθασε τὸν φόρον ἀπὸ 480 εἰς 600, 700, 900 δισεκατομμύρια. Δὲν ἦτο δυνατὸν τὴν ἰδίαν στιγμὴν τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου αὐτοῦ ὁ ὁποῖος ἐπεβάλλετο δι’ ἄλλας ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ, νὰ πάῃ εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας καὶ κατήντησεν ὁ Νόμος νὰ μὴ ἐφαρμόζεται καὶ οἱ Δῆμοι νὰ παίρνουν πάντοτε 240 δισεκατομμύρια. Τοιουτοτρόπως ὅμως ἐδημιουργήθη μία κατάστασις διὰ τὸ Δημόσιον ἡ ὁποία ἦτο ἐκτὸς λογικῆς, διότι ἐνεφανίζετο τὸ Δημόσιον ὡς κακὸς πιστωτὴς μὴ ἀξιόχρεος. Διὰ τοῦ τελευταίου Νομοθετήματος ὡρίσθη ὅτι οἱ Δῆμοι δικαιοῦνται ὄχι τοῦ ἡμίσεος τῆς φορολογίας καπνοῦ, ἀλλὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 240 δισεκατομμυρίων, καὶ τὸ Κράτος θὰ ἔκρινε ἐφ’ ὅσον θὰ εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν ἐνίσχυσιν. Διότι, κ. Πρόεδρε, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ὁ ὁποῖος καταρτίζεται ὑπευθύνως ἑκάστοτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ποὺ κυβερνᾶ, δὲν εἶναι παρὰ μία προσεκτικὴ μελέτη τῶν πόρων ποὺ διαθέτει ὁ τόπος καὶ τῶν ἀναγκῶν αἱ ὁποῖαι ἀπαιτεῖται νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ νὰ καλυφθοῦν. Ὁ καλὸς Κυβερνήτης, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ τὴν πολιτικὴν διὰ τῆς ὁποίας καθορίζει ποῖον τμῆμα τοῦ συνόλου τῶν ὑπαρχόντων πηγῶν, θὰ πάῃ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς αʹ ἢ βʹ ἀνάγκης. Ἐν προκειμένῳ ἐπαναλαμβάνεται τὸ λάθος τὸ ὁποῖον ἔγινε κάποτε ἐν σχέσει μὲ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Καθορίζεται δηλαδὴ ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράττῃ ἑκάστοτε τὸ Δημόσιον εἴτε ἀπὸ τὸν δασμὸν τῆς βενζίνης, εἴτε ἀπὸ τὰ τέλη κυκλοφορίας τῶν αὐτοκινήτων, θὰ ἄγεται εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς ὁδοποιΐας καὶ θὰ κατανέμεται.

§185Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ὀρθῶς.....

§186Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Βιάζεσθε ὅταν λέγητε ὀρθῶς. Θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι σᾶς ἐξέφυγε ἡ λέξις. Αὐτὸ δὲν ἐξασφαλίζει τίποτε, διότι ἐντὸς ὀλίγου θὰ γίνουν τὰ διϋλιστήρια καὶ ἀφ’ ὅτου θὰ ἀρχίσῃ ἡ λειτουργία των θὰ παύσῃ νὰ ἐπιβάλλεται δασμὸς ἐπὶ τῆς βενζίνης.

§187Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Θὰ τροποποιηθῇ ὁ Νόμος.

§188Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐξασφαλίζεται τίποτε διότι ὅλοι αὐτοὶ οἱ πόροι ἀλλάζουν. Ἐντὸς ὀλίγου ὁ δασμὸς ἐπὶ τῆς βενζίνης δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ θὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ ἕναν ἄλλον πόρον ὁ ὁποῖος κατὰ τὸν Νόμον δὲν θὰ ἄγεται εἰς πίστωσιν τοῦ λογαριασμοῦ τῆς ὁδοποιΐας. Τὸ αὐτὸ θὰ γίνῃ καὶ μὲ τὰ τέλη κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Πέρυσι, ὡς ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ἐγὼ ὑπέβαλα τὴν εἰδικὴν φορολογίαν τῶν τελῶν ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων, ἡ ὁποία ἀπέδωσεν ἕνα σημαντικώτατον ποσὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις μοῦ ἐπέτρεψεν νὰ διαθέσω ὁλόκληρον τὸ κονδύλιον διὰ τὴν ὁδοποιΐαν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραπονεθῇ κανεὶς ὅτι τὰ κονδύλια διὰ τὴν ὁδοποιΐαν δὲν διετέθησαν μὲ ἁπλοχεριά, διότι ὁ τομεὺς αὐτὸς εἶναι σημαντικός. Ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν ἐκ τῶν προτέρων νὰ εἴπωμεν ὅτι αὐτὸ τὸ ποσὸν θὰ πάῃ ἐκεῖ, διότι τί θὰ συμβῇ ὅταν αὔριον δημιουργηθῇ μία κολοσσιαία ἀνάγκη ἡ ὁποία θὰ ἐπιβάλῃ νὰ μὴ διατεθῇ τὸ ποσὸν τῶν 100 ἑκατομμυρίων δι’ αὐτό, ἀλλὰ νὰ διατεθῇ τὸ ποσὸν τῶν 70 ἑκατομμυρίων; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πῶς θὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμοῦ; Ἐὰν αὐτὴ ἡ μέθοδος ἐφαρμοσθῇ δι’ ὅλας τὰς ἀνάγκας, διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν, διὰ τὰ Νοσοκομεῖα, ἐπίσης καὶ διὰ τὰ Σχολεῖα τὶ θὰ γίνῃ; Ὅλες οἱ ἀνάγκες αὐτὲς εἶναι ὑπ’ ἀριθμὸν αʹ ἀνάγκες. Ἐὰν ὑπῆρχε τρόπος νὰ ἐξασφαλίσωμεν δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς ἀνάγκας διὰ Νόμου τὰ χρήματα, τὸ Νομοθέτημα θὰ ἦτο ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν αὐτὴν εὐφυές. Ἀλλὰ ἐπειδὴ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ἐπειδὴ ἑκάστοτε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εὐχέρεια διαθέσεως τῶν πόρων ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν τὴν ψηφίζουσαν τοὺς Νόμους καὶ νὰ καθορίζεται ὁ προορισμὸς τῶν πόρων τοῦ Κράτους, εὑρίσκω ὅτι αὐτὴ ἡ εἰδίκευσις εἶναι ἕνα ὀλίσθημα, ἐνῶ δὲν πρόκειται νὰ καταλήξῃ εἰς τίποτα. Ἐὰν ὁ Κυβερνήτης εἶναι καλὸς θὰ δώσῃ κάτι διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, ἐὰν δὲ εἶναι κακός, θὰ καταρτίσῃ μίαν διάταξιν μὲ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐφαρμόσῃ τὸν Νόμον. Σᾶς δίδω τὸ παράδειγμα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὅτι ἐνῶ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ τὸ ἥμισυ τῆς φορολογίας καπνοῦ, δὲν κατεβάλλετο παρὰ τὸ ἴδιον ποσὸν ἐπὶ μίαν 5ετίαν. Ἐλησμόνησεν ὁ συντάκτης τοῦ Νομοσχεδίου, ὅτι αἱ πιστώσεις δὲν κατανέμονται ἐφ’ ἅπαξ, ἀλλὰ κατανέμονται κατὰ μῆνα. Ἐπειδὴ ἑπομένως θεωρητικῶς μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ὑπόθεσις καὶ δὲν θὰ ἤθελον ἕνα Νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατὰ τὰ ἄλλα θὰ εἶναι ἄρτιον καὶ διότι συμφωνῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ σφάλμα τοῦ παρελθόντος καὶ νὰ δημιουργηθῇ μία ζημία εἰς τὸν προϋπολογισμόν, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀφαιρέσωμεν αὐτὴν τὴν εἰδίκευσιν ἀπὸ τὸ Νομοσχέδιον. Εἶμαι πεπεισμένος ὅτι καὶ ὁ διάδοχός μου ὑπουργὸς θὰ βοηθήσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων διὰ νὰ ἔχῃ πόρους διὰ τὴν ὁδοποιΐαν καὶ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι καὶ αἱ μέλλουσαι Κυβερνήσεις θὰ ἔχουν τὰ μέσα διὰ νὰ βοηθοῦν τοὺς μέλλοντας ὑπουργοὺς τῶν Δημοσίων Ἔργων διὰ τὴν ὁδοποιΐαν. Δὲν ὑπάρχουν δυνατότητες διὰ διατάξεων νὰ προβλέψωμεν τοιοῦτον πρᾶγμα.

§189Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τὸ θέμα τῆς ὁδοποιΐας εἰς ὅλας τὰς χώρας ἀπὸ ἀπόψεως χρηματοδοτήσεως καὶ προγράμματος ἐμφανίζεται κατὰ τρόπον ἰδιότυπον. Τὸ θέμα τῆς συντηρήσεως εἶναι ἀτέρμων ὡς εἶπον. Ἐφροντίσαμεν νὰ δημιουργήσωμεν μόνιμον πόρον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιτρέπῃ προγραμματισμόν. Ἡ ἀδυναμία εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἦτο ὅτι δὲν ὑπάρχει σταθερὸς καὶ μόνιμος πόρος ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν ἑκάστοτε ὑπουργὸν νὰ ἔχῃ μίαν ἀσφαλῆ προοπτικὴν διὰ τὸν προγραμματισμόν. Τὸ γνωρίζουν ὅσοι ὑπῆρξαν ὑπουργοί. Ὅταν δὲν δύνασθε νὰ γνωρίζητε μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου τί κονδύλιον δύνασθε νὰ διαθέσητε δὲν δύνασθε νὰ κάμετε τίποτε, διότι ὅταν θὰ τὸ κάμετε ἔρχεται ὁ χειμὼν καὶ δὲν ἐκτελεῖται τὸ πρόγραμμα, καὶ συνεχῶς πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐκ τῶν προτέρων σαφῶς καθωρισμένον ἕνα ἐλάχιστον διὰ τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοποιΐας ποσόν. Αὐτὸ διεπίστωσα ἀπὸ τὴν πεῖραν μου. Σεῖς κατέχεσθε ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχῃ ἑνιαῖον προϋπολογισμόν. Ἐγὼ ἀντιθέτως ἔχων τὴν προσωπικήν μου πεῖραν, ἐπιμένω ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος διὰ νὰ δημιουργηθῇ μία σταθερὰ πολιτικὴ εἰς τὸ θέμα τῆς ὁδοποιΐας, ἐὰν δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν αὐτὰς τὰς σταθερὰς προϋποθέσεις, τοὐλάχιστον νὰ τὶς ἐξασφαλίσωμεν ἐκεῖ ὅπου δυνάμεθα.

§190Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε κ. ὑπουργέ.

§191Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἡ ἄποψίς μου εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ θέσωμεν ἡμεῖς τὴν βάσιν τὴν οἰκονομικὴν αὐτοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐφ’ ὅσον αὐτὰ ποὺ διαθέτομεν, δὲν εἶναι παρὰ τὸ ἐλάχιστον ποὺ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ δικτύου. Δέν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ εἴπωμεν ὅτι.... (δὲν ἠκούσθη). Τὸ θέμα τῶν κατασκευῶν τὸ διατηροῦμεν αὐτοτελές, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι τὸ minimum, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται. Ἐφροντίσαμε νὰ δημιουργήσωμεν αὐτοὺς τοὺς πόρους, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης μιᾶς πολιτικῆς ἀσφαλοῦς.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυόκας ἔχει τὸν λόγον.

§193Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κατόπιν τῆς ὁμοθύμου ἐπιδοκιμασίας καὶ τοὺς δημοσίους ἐπαίνους τοὺς ὁποίους ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀπηύθυνε πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, δὲν θὰ προσθέσω τίποτε, ἐὰν διερμηνεύσω καὶ τὰ αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης τῆς ἐπαρχιακῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι διηρμήνευσαν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ὅμως, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ὑποβάλω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Τὸ Ταμεῖον ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, προβλέπεται εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, ὅτι δικαιοῦται καὶ ὑποχρεοῦται νὰ συμβάλῃ διὰ τῶν μέσων του, ἀφ’ ἑνὸς μέν, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, ἀφ’ ἑτέρου δέ, καὶ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῆς Δημοτικῆς καὶ Κοινοτικῆς ὁδοποιΐας. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Ταμεῖον ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας βαρύνεται μὲ μίαν ὑποχρέωσιν ὑποστηρίξεως τῆς ὁδοποιΐας καὶ τῆς ἐθνικῆς καὶ τῆς Δημοτικῆς καὶ τῆς Κοινοτικῆς, φρονῶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῇ καὶ μία ἀντίστοιχος διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ταμεῖον τῆς ἐθνικῆς ὁδοποιΐας, θὰ δύναται —δυνητικῶς νὰ τὸ βάλλωμεν—θὰ δύναται.....

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῦ νὰ προστεθῇ ἡ διάταξις αὐτή;

§195Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 § 1, εἰς τὸ τέλος λέγει: «Τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας τῶν Νομῶν δύναται νὰ συμβάλῃ.....

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐψηφίσθη.

§197Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Δὲν τὸ ἐψηφίσαμεν, αὐτὸ συζητοῦμεν, κύριε Πρόεδρε. Ἀφοῦ δύναται τὸ Ταμεῖον ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας νὰ συμβάλῃ καὶ εἰς τὴν ἐθνικὴν ὁδοποιΐαν καὶ εἰς τὴν δημοτικὴν καὶ εἰς τὴν κοινοτικήν, κατ’ ἀντίστροφον λόγον, νὰ δύναται καὶ ἡ ἐθνικὴ ὁδοποιΐα διὰ τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, τὸν ὁποῖον διαθέτει ἀφθονώτατον, νὰ συμβάλῃ καὶ εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν καὶ εἰς τὴν δημοτικὴν καὶ εἰς τὴν κοινοτικήν. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη διάταξις καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ, διότι, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἐθνικὴ ὁδοποιΐα εἶναι ὅλη ἡ ὁδοποιΐα.

§198Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὴν θέλησιν τῶν καθ’ ἕκαστα ταμείων. Δηλαδή, ἐὰν τὸ Κράτος δὲν δείξῃ ἐνδιαφέρον, δὲν ἠμπορέσῃ νὰ κάμῃ ἕνα δρόμον ποὺ νὰ διασχίζῃ μίαν ἐπαρχίαν, καὶ θέλουν οἱ δῆμοι νὰ τὸ φροντίσουν, διατὶ νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν δυνατότητα αὐτήν;

§199Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Διατὶ νὰ μὴ προστεθῇ ἡ δυνατότης αὐτή;

§200Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Διότι θὰ πέσουν καὶ πάλιν ὅλοι οἱ βουλευταὶ διὰ τὰς ἐπαρχίας καὶ θὰ πνίξουν τὸν ὑπουργόν.

§201Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Διὰ τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, τοὐλάχιστον, ἂν ἦτο δυνατόν.

§202Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω παρατηρήσεις τινάς, ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ ἀγαπητὸς φίλος βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Παπαγιάννης, καὶ ὀρθῶς, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ ἀπήντησεν, ὅτι ἔχει τὴν νοοτροπίαν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅσοι ὅμως, ἔχουν διοικήσει παραγωγικὰ Ὑπουργεῖα εἶναι πεπεισμένοι, ὅτι ἡ εἰδίκευσις κονδυλίων τοῦ προϋπολογισμοῦ, αὐτὸ καὶ μόνον δύναται νὰ φέρῃ ἀποτέλεσμα εἰς τὰ παραγωγικὰ ἔργα...

§203Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἐλέχθη, ὅτι πρέπει ὅλοι νὰ περάσουν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν προηγουμένως.

§204Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Πρέπει νὰ περάσετε ὅλοι ἀπὸ τὰ παραγωγικὰ Ὑπουργεῖα, διὰ νὰ καταλάβετε, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι......

§205Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). ... (Ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, δὲν ἀκούεται).

§206Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, κάποιαν στιγμήν, πρέπει νὰ γίνῃ ἀπολογισμός, ποίας βοηθείας ἐτύχατε, ὡς ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαγιάννη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ οὕτω ἡ συζήτησις.

§208Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν ἐπικρίνεσθε αὐτὴν τὴν στιγμὴν σεῖς.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παμπούκας καὶ ὄχι ὁ κ. Παπαγιάννης.

§210Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀπαντᾶτε εἰς τὸν κ. Παπαγιάννην, ἐνῷ ὁμιλῶ ἐγώ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ περάσουν οἱ ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ παραγωγικὰ Ὑπουργεῖα, διὰ νὰ καταλάβουν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἐμπόδιον εἰς τὴν δρᾶσιν καὶ τροχοπέδη τῶν παραγωγικῶν Ὑπουργείων. Ἔχω ἁπτὸν παράδειγμα, διότι ἔχω διοικήσει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅτι ἐὰν δὲν εἶχα τὸ ταμεῖον Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν μὲ εἰδικὰς φορολογίας, καὶ τὰ δάση θὰ εἶχαν καταστραφῇ καὶ ὅλα τὰ ζῶα θὰ εἶχαν ψοφήσῃ, διότι ἐὰν ἐπρόκειτο ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νὰ ζητᾷ πιστώσεις, ἐνῷ ἡ καλλιέργεια τῶν ἀγρῶν ἐξηκολουθοῦσε, τίποτε δὲν θὰ ἐσώζετο. Ἑπομένως, προκειμένου περὶ παραγωγικῶν Ὑπουργείων, ἡ εἰδίκευσις τῶν πιστώσεων καὶ ἰδιαίτατα διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ κυριωτέρα παραγωγικὴ ἐργασία, ἡ εἰδίκευσις τῶν πιστώσεων εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ μᾶς δώσῃ ἀποτελέσματα καὶ ὄχι ἡ θεωρία. Διότι, ὄντως, ὁ κ. Παπαγιάννης, θεωρητικῶς, ἔχει δίκαιον, ὅτι ἡ ἑνότης τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ ὄχι ἡ εἰδίκευσις ἐπιβάλλεται. Ὅποιος ἔζησε τὸ δρᾶμα τῶν παραγωγικῶν Ὑπουργείων, ἐκεῖνος θὰ ἀντελήφθη, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ θυσιασθῇ ἡ θεωρία ἐπάνω εἰς τὴν πρᾶξιν. Συγχαίρω τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησεν εἰδικοὺς πόρους διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, ὅπως καὶ κάθε ὑπουργόν, παραγωγικοῦ Ὑπουργείου ποὺ δύναται νὰ ἐξασφαλίζῃ τοιούτους πόρους.

§211Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν κ. τέως ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν, ὁ ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, εἶναι πάρα πολὺ θεωρητικὴ καὶ πάρα πολὺ γενικὴ καὶ εἰς τὴν ζωὴν καὶ τὸ χειρότερο πρᾶγμα εἶναι νὰ εἶναι κανεὶς ἀπολύτως θεωρητικός. Εἰς ὅλα σχεδὸν τὰ Κράτη τῆς Εὐρώπης, ὅπου διδάσκονται ἐπίσης δημοσίαν οἰκονομίαν, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ συντήρησις καὶ κατασκευὴ τῶν δρόμων δὲν γίνεται διὰ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ δι’ εἰδικῶν ὀργάνων μὲ σαφῶς καθορισμένους ἰδίους πόρους. Συνάδελφός τις ἀνέφερε τὸ ταμεῖον τὸ Γεωργικόν, ὡς ἀνάγκην ἐπιβεβλημμένην καὶ νομίζω, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι διὰ τοῦ ταμείου αὐτοῦ περιεσώθη ἡ παραγωγικὴ δύναμις τῆς χώρας κατὰ ἕνα μεγάλον βαθμόν. Δὲν εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς ἱκανὸς νὰ προβλέψῃ διὰ πάντα τὰ ἔργα, διότι πολλάκις, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς στιγμῆς, ἐγκαταλείπεται ἡ χρηματοδότησις πολλῶν τομέων, οἱ ὁποῖοι ἐπιφανειακῶς δὲν ἐμφανίζονται ὡς κατεπείγοντες. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι ὑποχρεώσεις, τῶν ὁποίων ἡ τροφοδότησις πρέπει νὰ γίνεται δι’ εἰδικῆς προβλέψεως καὶ εἰδικῶν μεθόδων, ἔξω τῆς διαδικασίας τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐὰν θέλωμεν πράγματι νὰ γίνεται αὕτη. Τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἀκούω, ἀπὸ σᾶς ἀπόψε, δημιουργεῖ μίαν ἑρμαφρόδιτον κατάστασιν. Ἐγὼ θὰ ἤθελον ἄνευ τῆς παρεμβάσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, τοὺς καθοριζομένους πόρους νὰ εἰσπράξουν ἀπ’ εὐθείας τὰ Ταμεῖα, διότι ἄλλως φοβοῦμαι, ὅτι θὰ γίνῃ ὅ,τι καὶ μὲ τὰς κοινότητας. Μόλις, δηλαδή, διαπιστωθῇ ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι οἱ πόροι αὐτοὶ ἀποδίδουν, περισσότερον τοῦ ἀρχικῶς προβλεφθέντος θὰ ἐπέμβῃ οὗτος καὶ θὰ κρατήσῃ ὑπὲρ τοῦ γενικοῦ προϋπολογισμοῦ ἕνα σημαντικὸν τμῆμα αὐτῶν. Μὲ τὸ σήμερον κρατοῦν σύστημα, διότι δὲν γίνονται αἱ ἐπιβαλλόμεναι διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου προβλέψεις, τοῦτο καταστρέφεται καὶ διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσίν του ἀπαιτοῦνται κολοσσιαῖα ποσά, τὰ ὁποῖα σπανίως δύναται νὰ εὑρεθοῦν. Εἶναι στοιχειώδης λογικὴ καὶ ἀνάγκη ἐπιτακτική, ὅπως ἀφίσωμεν τὰς θεωρίας περὶ τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ περιλάβῃ τὰ πάντα, καὶ νὰ πᾶμε εἰς τὰς πρακτικὰς καὶ ἀποτελεσματικὰς λύσεις τῶν εἰδικῶν ὀργάνων, ὅπως εἰς πολλὰς ἄλλας χώρας. Πρέπει νὰ παύσῃ αὐτὸ τὸ θλιβερὸν θέαμα, τῆς ἐν ὀνόματι τῆς δημοσιονομικῆς ὀρθοδοξίας πλήρους ἀσυναρτησίας καὶ τῆς παρεμποδίσεως τῆς ἐκτελέσεως ὡρισμένων πραγμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπάναγκες νὰ γίνουν διὰ νὰ ὑπάρχῃ συντεταγμένη Ἑλληνικὴ πολιτεία. Ἐγὼ θὰ ἤθελα τοὺς πόρους αὐτοὺς νὰ τοὺς παίρνουν ἀπ’ εὐθείας τὰ Ταμεῖα ἄνευ τῆς παρεμβάσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζερβᾶνος ἔχει τὸν λόγον.

§213Ι. ΖΕΡΒΑΝΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος διὰ τὸ μέτρον, ποὺ ἔλαβεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Ἑλλάδος. Τὸ μέτρον αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς εὕρῃ συμφώνους ὅλους. Ἡμεῖς οἱ ἐκ Δωδεκανήσου ἔχομεν τὴν πικρὰν ἐντύπωσιν τῆς ἐλαττωματικότητος τοῦ συστήματος τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, διότι εἰς τοὺς δρόμους μας εἴχομεν καθιερώσει τὸ σύστημα τῶν ὁδοστατῶν, καὶ κατήντησε, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως πόρων, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, παρὰ τὸ ἐνδιαφέρον του, νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ συντηρήσῃ οἰκονομικῶς τοὺς ὁδοστάτας καὶ διὰ διάστημα 6 μηνῶν. Διὰ τοῦτο, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ὀργανώσωμεν δίκτυον συγχρονισμένον εἶναι ἐπιβεβλημμένον, νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὸ μέτρον αὐτό, τῆς οἰκονομικῆς του αὐτοτελείας, θεωρῶ δέ, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὅλοι μας, θὰ εὑρεθῶμεν σύμφωνοι.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ρῖζος ἔχει τὸν λόγον.

§215Χ. ΡΙΖΟΣ. Ὀρθῶς, κ. Πρόεδρε, ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτὴ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Παπαγιάννης διετύπωσε μᾶλλον φόβους ὅτι οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν θὰ ἐφαρμόζουν τὴν διάταξιν ταύτην τοῦ νόμου, διότι αἱ ἀνάγκαι τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ τοὺς ὑποχρεώσουν τὸ ἔσοδον αὐτὸ ἢ τμῆμα τοῦ ἐσόδου, νὰ τὸ διαθέσουν εἰς ἄλλας ἀνάγκας πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὀφείλω νὰ παρατηρήσω ὅτι οἱ φόβοι αὐτοὶ ἴσως δὲν εἶναι ἄνευ σημασίας, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ ὁδοποιΐα εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁπωσδήποτε ἕνα μέρος τοῦ ἐσόδου αὐτοῦ θὰ ἀποδοθῇ εἰς τὰ ταμεῖα καὶ τῆς ὁδοποιΐας, καὶ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας.

§216Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἡ συζήτησις ὅπως διεξάγεται, τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἔχει καθολικὸν χαρακτῆρα. Κατ’ ἀρχὴν συμφωνεῖ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἄρθρον αὐτό, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδέχθη νὰ διασπάσωμεν τὴν ἑνότητα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ διὰ τοῦτο, ἡ Κυβέρνησις, ἀναζητήσασα, ἕναν τρόπον δημιουργίας τῶν προϋποθέσεων τῆς ἐξευρέσεως τῶν πόρων, κατήρτισε αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, Διότι ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποταθῇ εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιίαν, ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρῃ ἕνα τρόπον ἐπιχορηγήσεως, καὶ προτίμησε τὸ δεύτερον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν αἱ παρατηρήσεις σας ἀπὸ ἀπόψεως θεωρητικῆς εἶναι ὀρθαί, νὰ μὴ ἐπιμείνετε.

§217Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω τὰ μέσα νὰ ἀποτρέψω τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὸ νὰ ψηφίσῃ τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἔχει. Ἡ κριτικὴ τὴν ὁποῖαν ἔκαμα, τὴν ἔκαμα μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ πείσω. Ἤδη ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ φόβος νὰ μὴ πείσω, θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ κάμω παρατηρήσεις τινὰς ἀφορώσας ὄχι τὸν ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων ἔργων, ἀλλὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος ἀτυχῶς εἶναι ἀπόψε ἀπών, καὶ νὰ ὑπαγραμμίσω τὴν βαρυτάτην εὐθύνην τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπογράψαντος τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται τὸ ἄρθρον 5. Τὸ θέμα ἔχει θεωρητικὴν σημασίαν, ἀλλὰ ἔχει καὶ οὐσιαστικὴν σημασίαν. Πέρνω πρῶτον τὴν οὐσιαστικὴν σημασίαν ἡ ὁποία συγκινεῖ τοὺς κ. συναδέλφους καὶ ὑπενθυμίζω ὅτι ἐπὶ μίαν διετίαν δὲν ἴσχυεν ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ὑπεχρέωνεν τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δώσῃ χρήματα διὰ τὴν ὁδοποιΐαν, καὶ παρὰ ταῦτα ἔγιναν θαύματα εἰς τὴν ὁδοποιΐαν, καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔδωσεν ὅσα ἠμπόρεσε περισσότερα χρήματα παρὰ τοὺς σεισμοὺς καὶ τόσας ἄλλας ἀνάγκας. Ἐὰν δὲν ἔγινεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὅ,τι ἔπρεπε, δὲν ἦτο ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπεύθυνος ὁ ὁποῖος κατένειμεν τὰ κονδύλια, διότι τὰ κονδύλια ἐδόθησαν.

§218Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κατὰ ἕνα τρόπον κρίνετε τὴν πολιτικήν μου, καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς διακόπτω. Λέγετε πρῶτα πρῶτα, ὅτι διετέθησαν ἄφθονα τὰ μέσα καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἐγγύησιν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Διετέθησαν ἄφθονα τὰ μέσα, καὶ βεβαίως δὲν εὐθύνεται ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐὰν δὲν ἔγινε καλὴ χρῆσις. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ θέμα αὐτό. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐτόνισα ὅτι τὰ ἔργα τῶν Ἀθηνῶν γίνονται μὲ εἰδικοὺς πόρους καὶ δεύτερον ὅτι τὸ πρόγραμμα τῶν ἔργων τῶν Ἀθηνῶν ἀποτελεῖ τὸ ἓν τριακοστὸν τῶν ἔργων ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ὅταν λέγετε ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔδωσε, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ ὅτι ἔδωσε, ἀλλὰ ὄχι ὅσα χρειάζονται δι’ ὅλα τὰ ἔργα. Διότι σημαντικὸν μέρος τῶν προγραμμάτων στηρίζεται εἰς εἰδικοὺς πόρους. Δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι ὅ,τι γίνεται ἐχρηματοδοτήθη ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἄλλο ἐὰν δὲν ἐγένετο καλὴ χρῆσις. Παρακαλῶ σᾶς ὁ ὁποῖος ἐχρηματίσατε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ γνωρίζετε τὶ ἐγένετο εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νὰ μὴ προσφέρεσθε νὰ καλλιεργῆτε τὴν ἐντύπωσιν αὐτὴν διὰ τὴν ἐπαρχίαν.

§219Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν μέσῳ κάποιου θορύβου, δὲν ἠμπορέσατε νὰ ἀκούσετε αὐτὰ ποὺ εἶπαν. Τὴν παρατήρησιν διὰ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδοποιΐαν τὴν ἔκαμεν ὁ κ. Παπασταύρου.

§220Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Εἴπατε ὅτι θεωρητικῶς καὶ οὐσιαστικῶς ἔχετε τὴν ἄποψιν ὅτι θὰ πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ ἀρχὴ τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ θὰ ἔχῃ ἐπιζημίας συνεπείας. Καὶ τὸ θέμα αὐτό, ὅπως κάθε θέμα πολιτικόν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται μὲ 5–10 ἀπόψεις ἐξ’ ἴσου πειστικάς. Συνεπῶς σεῖς ἔχετε τὴν ἄποψιν, ὅτι κακῶς ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συγκατετέθη νὰ δημιουργηθῇ σταθερὸς καὶ μόνιμος πόρος, διότι αὐτὸ θὰ τὸν ἐμποδίζῃ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν οἰκονομικῶν του προβλημάτων. Καὶ λέγω, ὅτι αὐτὸ ἠμπορεῖ θεωρητικῶς νὰ εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐσκέφθη ἄλλως. Υἱοθέτησε τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Δημ. Ἔργων, ὁ ὁποῖος εἶπεν: «Δὲν δύνασθε νὰ κάμνετε πολιτικὴν συντηρήσεως ὁδοποιΐας ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχετε ὁδούς».

§221Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ ἐπιμένω καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ ἐπὶ τοῦ θεωρητικοῦ θέματος, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποτελεῖ ἕνα σημαντικώτατον ὀλίσθημα, ὄχι διὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων, ἀλλὰ διὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§222Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἐγώ...

§223Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Διατὶ διακόπτει συνεχῶς, ὁ κ. ὑπουργός;

§224Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ διακόπτῃ ὁ ὑπουργός; Αὐτὸ τὸ κάμνω διὰ νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλήν.

§225Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἀναμφισβητήτως οἱ ὑπουργοί, ἔχουν δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦν. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι ἔχουν δικαίωμα νὰ διακόπτουν. Πράγματι μία διακοπὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι διαφωτιστικὴ καὶ ἀναγκαία, ἐγὼ ὁσάκις εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πάντοτε ἐδεχόμην διακοπάς. Τοῦτο ὅμως δὲν θὰ πῇ, ὅτι δυνάμεθα νὰ διακόπτωμεν συνεχῶς, διότι οὕτω ἀντὶ νὰ διαφωτίζεται ἡ Βουλή, συσκοτίζονται τὰ πράγματα.

§226Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀποφεύγετε νὰ δημιουργῆτε ἀτμόσφαιραν ἐριστικήν. Ἠθέλησα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Παπαγιάννην, διότι τὸ θέμα παίρνει θεωρητικὸν χαρακτῆρα. Ἂς μὴ παρατείνομεν τὴν συζήτησιν, διότι ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ἔχει λάβει ἀπόφασιν. Λέγω, ὅτι ὁ κ. Παπαγιάννης, δὲν κάμει ἄλλο παρὰ προσπαθεῖ ἀπὸ κεκτημένην ταχύτητα, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς ἐπληροφόρησα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συμφωνεῖ. Οὐσιαστικῶς τὸ θέμα εἶναι λελυμένον, δύναται νὰ συζητηθῇ θεωρητικῶς, ἀλλὰ παρεκάλεσα ἐπ’ αὐτοῦ νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§227Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Οὐδεμίαν ἐριστικὴν διάθεσιν ἔχομεν. Θέλω ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔλαβεν μίαν ἀπόφασιν ἡ Κυβέρνησις, δὲν θὰ πῇ, ὅτι περιττεύει ἡ συζήτησις, διότι ἡ Βουλὴ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει, νὰ ἀποφασίζῃ.

§228Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς μίαν ἤρεμον συζήτησιν. Δὲν ὑπῆρξε πρόθεσις οὐδενὸς νὰ δημιουργήσῃ ἐριστικὴν ἀτμοσφαῖραν. Καὶ τὸ πρῶτον νομοσχέδιον εἰσηγήθην, ὅτι εἶναι καλόν, καὶ τὸ συζητούμενον. 2–3 παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω, ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ τὰς ἀπεδέχθη. Κάμνω καὶ μίαν σημαντικὴν τώρα παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἡ ὁποία, δὲν ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ σάλον. Τὸ δυσάρεστον εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός, νὰ ἀπαντήσῃ καὶ ἀπαντᾷ ὁ ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναρμόδιος καὶ ἀπὸ ἐκεῖ δημιουργεῖται μία ἀτμόσφαιρα δυσάρεστος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω καὶ παρακαλῶ νὰ ἀκούσητε τὰς ἀπόψεις μου μετὰ προσοχῆς, διότι δὲν στέκομαι ἐγὼ σὲ χαρτιὰ καὶ φυλλάδες ὡς εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, διότι εἶμαι ἄνθρωπος καὶ τῆς θεωρίας καὶ τῆς πράξεως καὶ ὑπέδειξα κατὰ τὴν διετίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν διοίκησα, ὅτι ἀπὸ τὴν θεωρίαν παίρνω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὴν πρᾶξιν. Ἡ ἑνότης τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι μία ἀλήθεια βασική, καὶ ὁ κ. Ζίγδης, ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖ ἡ ἐπιστήμη περὶ ἑνότητος ἐσόδων καὶ δαπανῶν. Δὲν δύναται νὰ γίνῃ ξεχωριστὴ κατανομὴ τῶν ἐσόδων καὶ ξεχωριστὴ τῶν δαπανῶν, εἶναι ἀναγκαῖον τὰ ἔσοδα καὶ τὰ ἔξοδα νὰ ἐλέγχωνται καὶ τὰ ἔξοδα νὰ εἶναι ἀνάλογα πρὸς τὰ ἔσοδα. Θὰ ἦτο εὐχάριστον κάθε Ὑπουργεῖον νὰ ἔχῃ τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους χρειάζεται, ἀλλὰ «οὐκ ἂν λάβῃς, παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος». Ἐὰν ὑπάρχουν χρήματα, θὰ παίρνῃ κάθε ὑπουργός, διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν του. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν, θὰ προσπαθήσῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀποκτήσῃ πόρους. Οὐδέποτε ἐσκέφθην νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Οὐδέποτε ἐσκέφθην νὰ εἴπω, ὅτι χρειάζεται ἡ συντήρησις τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν, ἢ ὅτι αἱ ἐπαρχιακαὶ ὁδοὶ θὰ γίνουν χωρὶς πόρους. Ἀλλὰ ἐπιμένω, ὅτι ἔργον ἑκάστης Κυβερνήσεως εἶναι νὰ δίδῃ τὰ χρήματα διὰ τὴν ὁδοποιΐαν ἀπὸ τὰ γενικὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνωμεν ἡμεῖς τί ποσὰ θὰ δοθοῦν. Σᾶς ἀπέδειξα, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι πρακτικῶς ἀνεφάρμοστον. Βλέπετε εἰς τί παράδοξα ἀγόμεθα μὲ τὴν εἰδίκευσιν αὐτῶν τῶν πόρων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνευ οὐσίας, διότι ἐὰν αὔριον χρειασθοῦν χρήματα καὶ δὲν εὑρεθοῦν ἀπὸ ἀλλοῦ, ἀναμφισβητήτως, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν θὰ δώσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς πιστώσεις. Θὰ εἴπω καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι τὰ 240 ἑκατ. δραχ. τὰ ἔδωσα πέραν αὐτῶν. Ἐγὼ εὕρηκα ἓν σημαντικώτατον χρέος τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ τοῦ προκατόχου μου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον ἐντὸς 5μήνου περίπου τὸ ἐξώφλησα. Ὑπῆρχον, δηλαδή, καὶ καθυστερούμενα ἐκ τῶν 240 ἑκατομμυρίων. Ἡ καλὴ διοίκησις εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα οἱ δῆμοι νὰ παίρνουν τὴν ἀναλογίαν των εἰς τὰ 240 ἑκατομμύρια. Ἑπομένως, ἕνας καλὸς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἢ μᾶλλον μία καλὴ Κυβέρνησις θὰ καθορίσῃ ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τοὺς πόρους αὐτούς. Αὐτὸ γίνεται διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν ἐξαρτᾶται, κύριοι, ἀπὸ τὸ κέφι τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ ἢ ὄχι λεπτά. Τὸ θέμα, εἶναι θέμα Κυβερνήσεως. Μὴ νομίσετε, ὅτι εἶναι κανένας δικτάτωρ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν ὁ ὑπουργὸς δὲν θέλει νὰ δώσῃ τοὺς πόρους, ποὺ ὀφείλει νὰ δώσῃ, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐδῶ, διὰ νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ. Ἐὰν ἐπέμεινον ὀλίγον περισσότερον ἐν προκειμένῳ, εἶναι, διότι, ἀναμφισβητήτως, ἡ διάταξις αὐτὴ ἐνῷ δὲν λύει οὐδὲν ζήτημα, καταλύει τὴν ἑνότητα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ δημιουργεῖ ἓν προηγούμενον ἐξαιρετικὰ δυσάρεστον, διὰ τὸ ὁποῖον βεβαίως βαρυτάτην εὐθύνην ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν κατενόησε τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συνυπέγραψεν.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§230Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητεῖται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐὰν εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑπάρχουν εἰδικοὶ πόροι διατιθέμενοι δι’ εἰδικοὺς σκοπούς, ἢ ὅλα τὰ ἔσοδα νὰ πηγαίνουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως νὰ διατίθενται δι’ ὅλους τοὺς σκοπούς. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι θεωρητικῶς ἡ ἄποψις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου ἐξ Ἀθηνῶν εἶναι ὀρθή. Ἀλλ’ ὅπως πᾶς κανὼν ἔχει καὶ τὰς ἐξαιρέσεις του, ἔτσι καὶ εἰς τὴν ὀρθὴν θεωρητικὴν βάσιν, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὁλοκληρωμέναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅλαι αἱ πρόσοδοι καὶ νὰ διατίθενται κατόπιν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ αἱ δαπάναι δι’ ἕκαστον σκοπόν, δύνανται νὰ ὑπάρξουν ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι οὔτε κλονίζουν τὴν βάσιν τῆς ἀρχῆς, οὔτε καὶ φέρουν οὐδεμίαν βλάβην. Ἀπεναντίας, ἐκ τῆς πείρας ἀπεδείχθη, ὅτι φέρουν ὀφέλη ὅταν εἶναι ὀλίγαι ἐξαιρέσεις καὶ εὔστοχοι, τὸ δὲ παράδειγμα τῆς εὐτυχοῦς ἀποδοχῆς μιᾶς ἐξαιρέσεως τὸ ἔφερεν αὐτὸς οὗτος ὁ ἀξιότιμος κύριος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος. Διότι ἀνέφερε τὸ παράδειγμα τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος διαθέτει τὸ ἥμισυ τῆς φορολογίας καπνοῦ ὑπὲρ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Αὐτὸ τοῦτο τὸ παράδειγμα, χωρὶς καθόλου νὰ κλονίσῃ τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ, χωρὶς καθόλου νὰ βλάψῃ τὴν καθ’ ὅλην τὴν ὑπόλοιπον ἔκτασιν ἑνότητα τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὠφέλησε σημαντικώτατα τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας. Διότι καίτοι δὲν ἐφηρμόσθη κατὰ γράμμα, καίτοι αἱ τελευταῖαι Κυβερνήσεις, ἀλλὰ καὶ ἡ παροῦσα δὲν ἀπέδωσαν ὑπὲρ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων τὸ ἥμισυ, ὡς ὤφειλαν, ἀλλὰ ὀλιγώτερον τοῦ ἡμίσεος, παρ’ ὅλα ταῦτα, τὰ διατεθέντα ποσὰ ἐχρησιμοποιήθησαν κατὰ τρόπον ἐπωφελέστατον δι’ ὅλας τὰς Ἑλληνικὰς ἐπαρχίας. Ὑπῆρξε, λοιπόν, τὸ παράδειγμα τοῦτο ἐνισχυτικὸν καὶ ὄχι ἀποκαρδιωτικὸν διὰ νὰ ψηφίσωμεν καὶ τὰς νέας ταύτας ἐξαιρέσεις. Ἀπομένει νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν πράγματι ἡ ἐξαίρεσις θὰ εἶναι εὔστοχος. Νομίζω, ὅτι ἀσυζητητὶ εἶναι τόση ἡ ἀνάγκη νὰ ὑπάρξουν σταθερὰ κονδύλια διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐπαρχιακῶν καὶ τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν, ὥστε ἀσφαλῶς οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θὰ διστάσῃ διὰ νὰ ψηφίσῃ καὶ αὐτὴν τὴν παρέκκλισιν ἀπὸ τὴν βασικὴν θεωρητικὴν ἀρχὴν τῆς ἑνότητος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὸ ἐπιχείρημα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ψηφιζομένη πρόσοδος, δὲν θὰ ὑφίσταται μετὰ 2 ἔτη, δὲν δύναται νὰ μᾶς κάμῃ νὰ ἀποστῶμεν τῆς προθέσεώς μας, διότι τοὐλάχιστον θὰ ὑπάρχῃ ἡ πρόσοδος αὐτὴ διὰ 2 ἔτη. Οὐδεὶς δὲ ἀποκλείει, μετὰ τὴν πάροδον τῶν δύο ἐτῶν, νὰ ψηφισθῇ ἄλλη πρόσοδος, ἡ ὁποία ν’ ἀντικαταστήσῃ ταύτην. Δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς αἰτίας, τάσσομαι καὶ ἐγὼ ἀνεπιφυλάκτως ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 5 ὡς ἔχει ἐν τῷ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίῳ.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§232Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἀνάπτυγμα τῶν κοινοτικῶν ὁδῶν, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ συστήματος «Πρόνοια–Ἐργασία», εἶναι μεγάλο καὶ κυριαρχεῖ τοῦ ἀναπτύγματος τῶν ἐθνικῶν καὶ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν. Διὰ νὰ ὑποκαύσωμεν τὸν ζῆλον καὶ νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν προσπάθειαν τοῦ συστήματος «Πρόνοια — Ἐργασία», νομίζω, ὅτι ἡ βοήθεια ἡ οἰκονομικὴ ἡ παρεχομένη ἀπὸ τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας πρὸς τὰς κοινότητας θὰ πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 10 εἰς 20% τοὐλάχιστον. Μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ οἱ διοικοῦντες τὰς κοινότητας θὰ ἐνδιαφερθοῦν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν καὶ τῶν τεχνικῶν αὐτῶν ἔργων. Ἴσως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων νὰ μοὶ ἀντείπῃ, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐξασθενοῦμεν τὰ οἰκονομικὰ τῶν ταμείων ὁδοποιΐας καὶ ταῦτα δὲν θὰ δυνηθῶσι ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς πολλαπλὰς ἀνάγκας των. Ἴσως νὰ ἔχῃ δίκαιον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῦνται ἢ δυνατὸν νὰ ὑποχρεωθῶσιν νὰ συνεισφέρωσιν αἱ διάφοροι κοινότητες εἰς τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 5 εἰς 10%. Διὰ τοῦ τρόπου δὲ τούτου, ἐνισχύονται τὰ ταμεῖα ὁδοποιΐας, ὥστε νὰ δυνηθῶσι ν’ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τοὺς σκοπούς των.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καψάλης ἔχει τὸν λόγον.

§234Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὸν φίλον μου, κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν κωλυσιεργείας Εἴμεθα ὅλοι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως κατ’ ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἴμεθα ὅλοι διατεθειμένοι νὰ καθήσωμεν ἐνδεχομένως ἕως τὰ μεσάνυχτα νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε. Ἐὰν ἐπιμένωμεν εἰς τὴν διατύπωσιν ὡρισμένων διαφωνιῶν, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἕκαστος εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, σταθμίζων τὰς εὐθύνας του καὶ διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον, ἔχει καθῆκον νὰ λαμβάνῃ σαφῆ θέσιν. Φοβοῦμαι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἀντιληφθῆ τὴν σοβαρότητα τῆς παρουσιασθείσης, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα αὐτό, διαφωνίας. Γνωρίζω τὰς σκέψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ θέμα τῶν δαπανῶν ὁδοποιΐας πρέπει κατὰ κάποιον πάγιον τρόπον νὰ λυθῇ καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ ἔλθῃ αὐτὴ ἡ στιγμὴ μόνον ὅταν ἐφαρμοσθοῦν τὰ μέτρα τῆς ἀποκεντρώσεως καὶ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ συμπληρωθοῦν καὶ μὲ τὰ μέτρα τῆς οἰκονομικῆς αὐτοδιοικήσεως, ποὺ πράγματι τὸ θέμα τῆς ὁδοποιΐας θὰ λυθῇ κατὰ ἕνα τρόπον μόνιμον, ὑγιᾶ καὶ ἀνταποκρινόμενον εἰς ὅ,τι ἰσχύουν εἰς ἄλλα προηγμένα Κράτη. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ συμμερισθῶ πλήρως τὰς ἀνησυχίας τοῦ κ. Παπαγιάννη καὶ μερικῶν ἄλλων συναδέλφων, διότι δὲν εἶναι θέμα θεωρητικὸν εἶναι θέμα πολιτικόν, εἶναι θέμα εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Κουντούρης ἦτο ἀτυχές, δὲν πρόκειται περὶ ἐξαιρέσεως ἁπλῆς τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, πρόκειται περὶ μιᾶς κοπιώδους προσπαθείας, τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ χώρα ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Εἰς τὸ θέμα τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων καὶ διαθέσεως τῶν ἐξόδων εἶχε δημιουργηθῆ μία πλήρης ἀναρχία μὲ τὴν ὕπαρξιν πλείστων ὅσων ταμείων, τὰ ὁποῖα ἐπέβαλον διαφόρους φορολογίας. Εἶχε δημιουργηθῆ μία τόσον ἀφόρητος κατάστασις, ὥστε ἀκριβῶς, ἐπιδιῶκον τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἑνότητος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ τὸ Κράτος νὰ καταργήσῃ αὐτὰς τὰς φορολογίας καὶ νὰ καθορίσῃ, ὅτι οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες θὰ ἐνισχύωνται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Συνεπῶς, ἐντελῶς τὸ ἀντίθετον συνέβη εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω τερματίζων τὴν παρέμβασίν μου, ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω τὸν σοβαρὸν φόβον, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀνοίγει μία ἐπικίνδυνος θύρα. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ εἴμεθα κατοχυρωμένοι, ὅτι θὰ ἀπετέλει τὴν μόνην ἐξαίρεσιν, ἴσως ἡ στάσις μας νὰ ἦτο διάφορος. Ἡ μία ὅμως ἐξαίρεσις θὰ φέρῃ τὴν ἄλλην καὶ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ παλαιὸν καθεστὼς τῆς φορολογικῆς ἀναρχίας. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων ὑπουργὸν νὰ βασίζεται ἐπὶ ἑνὸς ὡρισμένου κονδυλίου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τοῦ κύκλου ἐφ’ οὗ ἔχει ταχθῆ, δύναται νὰ φέρῃ διάταξιν ἐν τῇ ὁποίᾳ νὰ καθορίζεται, ὅτι θὰ ἀναγράφεται δι’ ὡρισμένον σκοπὸν ἕνα μίνιμουμ κονδύλιον εἰς τὸν προϋπολογισμόν, τὸ ὁποῖον βεβαίως ἐὰν ὑπάρχῃ δυνατότης ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ δύναται νὰ αὐξήσῃ περαιτέρω. Εἰς μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔχει πρόγραμμα καὶ ἑνότητα εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐκ τῶν προτέρων πρόβλεψις καὶ νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ὅτι ἔχει π. χ. 50 ἑκατ., τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, βλέπω, ὅτι ἡ διάθεσις τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως εἶναι τοιαύτη, ὥστε πράγματι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀποτελεῖ ματαιοπονίαν ὁ ἀγὼν διὰ τὴν διόρθωσιν αὐτοῦ τοῦ πράγματος, δι’ αὐτὸ περιορίζομαι νὰ σημειώσω καὶ ἐγὼ τὴν ἔντονον διαφωνίαν μου καὶ νὰ κρούσω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅτι ἡ ἰδία Κυβέρνησις, οἱ ἴδιοι ὑπουργοὶ εἶναι δυνατὸν ἐξ αὐτῆς τῆς ἀποκλίσεως νὰ ἀντιμετωπίσουν σοβαρωτάτας δυσχερείας.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον.

§236Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον, διότι ὁ συνάδελφος, κ. Παπαγιάννης, εἰς μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν εἶπον, ὅτι ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔφερε τὴν διάταξιν, περὶ τῆς ὁποίας τόση συζήτησις ἐγένετο κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, ἀπήντησεν «ὄχι ὀρθῶς». Προσέθεσε μάλιστα, ὅτι ὤφειλα λαμβάνων τὸν λόγον ν’ ἀποδείξω τὸ ὀρθῶς. Ἠπόρησα καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Παπαγιάννης ὅπως καὶ ὁ ἕτερος ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, ὁ κ. Καψάλης, διετύπωσαν καὶ ἐμμένουν εἰς τὰς ἀνεδαφικὰς ἀντιλήψεις των. Θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν, ὅτι καταδικάζει ταύτας, ὄχι μόνον ἡ πρᾶξις, ἀλλὰ καὶ ἡ θεωρία. Ὡς ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ρόδου συνάδελφος, ὁ κ. Ζίγδης, παντοῦ, εἰς ὅλα τὰ πολιτισμένα Κράτη, προκειμένου περὶ τῆς ὁδοποιΐας, ἔχουν θεσπισθῆ εἰδικοὶ πόροι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς δαπάνης τῆς ἐκτελέσεώς της. Ἄσχετοι πρὸς τὰ γενικὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μὴ ὑποκείμενοι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν εὐχερειῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν μάλιστα, οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι εἶναι θεσπισμένοι, δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου, θεσπίζονται καὶ πάλιν εἰδικοὶ φόροι διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀναγκαίας δαπάνας, οὕτως ὥστε ταχύτερον νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ὁλοκλήρωσις του. Δύναμαι, ἑπομένως βασίμως νὰ ἰσχυρισθῶ, ἔπειτα μάλιστα ἀπὸ τὴν ὁμοφώνως σχεδόν, ἐκδηλωθεῖσαν γνώμην ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, καὶ νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι καὶ θεωρητικῶς καὶ οὐσιαστικῶς εἶχα καὶ ἔχω δίκαιον. Καὶ ἡ θεωρία καὶ ἡ πεῖρα —καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπικριθῶ μετὰ τὰ λεχθέντα— τὰ ἀντίθετα διδάσκουν καὶ τὰ ἀντίθετα ἐπιβάλλουν, ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξαν οἱ ἔντιμοι συνάδελφοι. Καὶ τὸ «ὀρθῶς» τὸ ἰδικό μου παραμένει ὀρθόν. Εἶναι πρὸς ἔπαινον τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἔφερε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ὅπως εἶναι ἀξιέπαινος, ὅτι μὲ σταθερότητα χωρεῖ εἰς τὸ ἔργον του. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τοῦτο εὑρίσκεται εἰς καλὰς χεῖρας καὶ μὲ τὸν ζῆλον, τὸν ὁποῖον ἐπιδεικνύει θὰ τὸ φέρῃ ταχέως εἰς αἴσιον πέρας. Διὰ ν’ ἀποκτήσῃ ἡ χώρα ὁδικὸν σύστημα καὶ πρὸ παντὸς ἡ μοχθοῦσα καὶ παραγωγικὴ ἐπαρχία, τὴν ὁποίαν κατ’ ἐξοχὴν ὑπηρετεῖ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καὶ πρέπει νὰ ὑπηρετῇ. (Χειροκροτήματα). Ἂς κρατήσουν λοιπόν, τὰς γνώμας των, οἱ διαφωνοῦντες συνάδελφοι, Ἡμεῖς θὰ προχωρήσωμεν, διότι νομίζομεν, ὅτι οὕτω ἐξυπηρετοῦμεν τὴν χώραν καὶ ὑποβοηθοῦμεν εἰς τὸ δημιουργικὸν ἔργον του, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅστις, ὀρθῶς, ἐπαναλαμβάνω, φέρει τὴν διάταξιν ταύτην. Καὶ θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. (Χειροκροτήματα).

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§238ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6).

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§241Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 7, μίαν μικρὰν παρατήρησιν ἤθελον νὰ κάμω. Τὰ κονδύλια κατανέμονται μεταξὺ τῶν διαφόρων ταμείων ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας ἀνὰ 5ετίαν. Νομίζω, ὅτι τὸ χρονικὸν διάστημα εἶναι πολὺ μεγάλον. Θὰ ἦτο καλύτερον νὰ γίνεται ἀνὰ 2ετίαν, διότι ἀνὰ 5ετίαν μεταβάλλονται αἱ συνθῆκαι καὶ ἀνάγκαι κατὰ Νομόν.

§242Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θεωρῶ τὸ διάστημα τῆς 5ετίας ἀπαραίτητον διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου κάποια σταθερότης.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§244ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8).

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 9. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§247Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 προεβλέψαμεν τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων κοινοτήτων. Διὰ τοῦ ἄρθρου 9 ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ μέχρι 10% εἰς τὰς κοινότητας καὶ τοὺς δήμους εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου ὁδοποιΐας. Αἱ κοινότητες κατὰ τὰ 9)10, διὰ νὰ μὴ εἴπω κατὰ τὰ 99%, εἶναι ἄπορες, τὰ οἰκονομικά των εὑρίσκονται εἰς οἰκτρὰν κατάστασιν, ἀπὸ ἀπόψεως δέ, τοπικῆς ὁδοποιΐας, κοινοτικῆς καὶ δημοτικῆς ὁδοποιΐας, δὲν ἔχει προαχθῆ καθόλου τὸ θέμα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος, ἔστω καὶ αὐτὴ ἡ μικρὰ ἐπιβάρυνσις. Εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου δὲν γίνεται διάκρισις, θὰ εἶναι ἐν τῷ συνόλῳ δι’ ὅλας τὰς κοινότητας ἢ δι’ ὡρισμένας; Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνουν ὡρισμέναι διευκρινήσεις καὶ εἰς τὸν νόμον νὰ τακτοποιηθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀπαλλαγοῦν πάσης ἐπιβαρύνσεως αἱ μέχρι 3.000 κατοίκων κοινότητες. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ ἔσοδα τῶν κοινοτήτων νὰ ἀντιμετωπισθοῦν οὐσιώδη ἔξοδα τῆς διοικήσεως. Νὰ δώσωμεν μεγαλυτέραν εὐχέρειαν διὰ τοῦ ἄρθρου 5, ὥστε ἡ ἐνίσχυσις διὰ τὰ ἔργα τῆς δημοτικῆς καὶ κοινοτικῆς ὁδοποιΐας νὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§249Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μία λαμπρὰ ἰδιότης τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς, εἶναι ἡ ἀλληλεγγύη, καὶ διὰ τοῦτο μέχρι σήμερον ἀκόμη, αἱ πιστώσεις διενέμοντο ἀπὸ τὸ Κράτος ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἑκάστης περιφερείας καὶ ὄχι ἀναλόγως τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα προσφέρουν αὗται εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ 5% εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας ἐπιβάλλεται μία ἀνισότης, διότι αἱ ὀρειναὶ κοινότητες καὶ δῆμοι, τῶν ὁποίων τὰ ἔσοδα εἶναι ἐλάχιστα, δὲν θὰ ἔχουν πόρους νὰ κατασκευάσουν τοὺς δρόμους, καὶ θὰ ἀδιαφορήσῃ τὸ Κράτος καὶ θὰ κάμῃ δρόμους ἡ περιφέρεια Καλαμῶν καὶ δὲν θὰ κάμουν δρόμους τὰ Τζουμέρκα. Εἶναι ζήτημα τιμῆς διὰ τὸ Κράτος, νὰ διαθέτῃ τὰς πιστώσεις ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν καὶ ὄχι ἀναλόγως τῶν πόρων του, θὰ ἔλεγον μάλιστα, περισσότερον ὑπὲρ τῶν πτωχοτέρων. Διαφωνῶ ριζικῶς, πρὸς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 9. Θέλω νὰ διατυπωθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τὰ ἔσοδα τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, τῶν ἀπόρων, νὰ ἐνισχύονται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριε ὑπουργέ, ἐν μέσῳ εἰκοστῷ αἰῶνι, νὰ διαπράττεται τοιαύτη ἀδικία. Ἡ ἀλληλεγγύη εἶναι μία ἰδιότης τῶν ἀνθρώπων καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§251Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, πιστεύομεν εἰς τὸ θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ὅλα τὰ κόμματα ἀγωνίζονται καὶ συναγωνίζονται ποῖος θὰ τονώσῃ τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως. Καὶ ἐνῷ ταῦτα πιστεύομεν ἄλλα πράττομεν. Ἐρχόμεθα νὰ ἀσκήσωμεν Κρατικὴν πολιτικὴν καὶ καταφεύγομεν εἰς τοὺς δήμους, τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος κατέστησεν ἰσχνούς, διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει. Πρὸ πενταετίας ἀφῄρεσε τὸ Κράτος ἀπὸ τοὺς δήμους, τοὺς φόρους καὶ τὰ ἔσοδά των καὶ τοὺς κατέστησε ζητιάνους τοῦ Κράτους. Μεταγενεστέρως, ἐπέβαλε πάλιν τὸ Κράτος εἰσφορὰν 5% ἐκ τῶν ἐσόδων τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς Κρατικῆς πολιτικῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως. Ὀρθῶς, βεβαίως, διὰ νὰ ἴδῃ καὶ τὸ χωρίον ἕναν ἰατρόν. Ἀλλὰ θὰ ἔδει τοῦτο νὰ γίνῃ διὰ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι διὰ τῶν προϋπολογισμῶν τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Σήμερον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐρχόμεθα νὰ κάμωμεν πολιτικὴν δημοσίων ἔργων, ὁδοποιΐας, πλὴν διὰ τῶν δημοτικῶν πόρων, ἐπιβάλλοντες νέαν εἰσφορὰν ἐκ 5%. Αὔριον θὰ κάμωμεν ἴσως πολιτικὴν σχολικῶν κτιρίων, διὰ τῆς ἰδίας μεθόδου κ. ο. κ. Ποῦ θὰ φθάσωμεν ὅμως; Κύριοι συνάδελφοι, θὰ κλείσωμεν τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας; Ποῦ εἶναι ὁ θεσμὸς τῆς αὐτοδιοικήσεως, πῶς θὰ τὸν τονώσωμεν; Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 ὁρίζουν, ὅτι οἱ δῆμοι καὶ αἱ κοινότητες ἐξ ἰδίων πόρων θὰ κατασκευάζουν τὰς ὁδούς των καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 9 ἐπιβαρύνονται διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν. Μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐπιβαρύνσεις, ὅμως, θὰ φέρωμεν τοὺς ὀργανισμούς, αὐτοδιοικήσεως εἰς ἀδυναμίαν νὰ λειτουργήσουν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐξετάζει τὴν ὑπόθεσιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξευρέσεως πόρων, διὰ τὴν ὁδοποιΐαν. Νὰ ἐξεύρωμεν τοὺς πόρους ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Πρέπει τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας νὰ τὰς ἀφήσωμεν χωρὶς νὰ θίξωμεν τοὺς πόρους των, διότι αἱ πρόσοδοί των, εἶναι ὀλίγαι, ἐὰν θέλωμεν νὰ κρατήσωμεν τὸν θεσμὸν τῆς αὐτοδιοικήσεως, ἄλλως θὰ τὸν διαλύσωμεν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§253Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸ παράπονον τῶν μικρῶν χωρίων εἶναι, ὅτι τοὺς ἔχομεν ἐγκαταλείψει. Τὸ νομοσχέδιόν σας, αὐτό, θὰ φέρῃ πανηγυρισμὸν εἰς τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας, διότι θὰ διαβάσουν τὸ ἄρθρον 5 ἐδάφιον 4 καὶ θὰ ἰδοῦν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος προβλέπει καὶ δι’ αὐτοὺς ἕνα 10% τῶν ἐσόδων τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Ὅταν προχωρήσουν πάρα κάτω καὶ ἴδουν τὸ ἄρθρον 9 ὅπου ἐπιβάλλεται εἰς αὐτοὺς εἰσφορὰ 5% θὰ ἀπογοητευθοῦν. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ τὸ διαγράψητε.

§254Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Πρῶτον, ἡ διάταξις εἶναι δυνητική. Προϋποθέτει τὴν ἀπόφασιν τοῦ τοπικοῦ ὀργάνου, ἡ ὁποία θὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Διττῶς προστατεύεται ἡ κοινότης. Δεύτερον, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μερικὴ καὶ ὄχι καθολικὴ εἰς ὅλον τὸν Νομόν. Ἡμεῖς θέτομεν βάσιν οἰκονομικήν. Θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τοῦτο, διότι εἶναι ἀξίωσις τῆς ὑπαίθρου νὰ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ φορολογοῦνται διὰ νὰ κάμουν δρόμους. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴχατε δίκαιον, ἐὰν τὸ δημόσιον ἐπεδίωκε νὰ ἀπαλλαγῇ κάθε βάρους. Ἐνῷ τὸ δημόσιον λέγει, τοὺς ἐξασφαλίζω πόρους καὶ τοὺς παρέχω τὴν δυνατότητα τῆς κατασκευῆς τῶν δρόμων. Ἐὰν θελήσω νὰ διαγράψω αὐτὰς τὰς διατάξεις, ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι θὰ διαμαρτυρηθοῦν.

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§256Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸ νομοθετιμά σας. Τὰ νομοθετήματα ἔχουν τὴν πολιτικήν τους ἄποψιν. Βεβαίως, εἶναι τεχνικὸν νομοσχέδιον διότι ἀφορᾷ τὴν ὁδοποιΐαν καὶ αἱ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι θὰ δώσουν κυρίως χεῖραν βοηθείας. Μὴ ἀφήνετε τὴν πολιτικὴν ἄποψιν. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφήνετε ἐκτεθειμένον εἰς τὴν κριτικὴν τῶν μικρῶν κοινοτήτων, τῶν ὁποίων οἱ πόροι δὲν ἐπαρκοῦν. Διατὶ λοιπὸν νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ λέγεται, ὅτι θὰ πάρουν ἕνα 5% ὑπὲρ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας; Καὶ τὸ χειρότερον, τὸ ἐδάφιον 2. Ἀνέκαθεν, κ. ὑπουργέ, ἡ παροχὴ ἐργασίας τῶν κατοίκων εἶναι εἰς τὰ μικρὰ μέρη. Θέλετε νὰ διαβάσουν οἱ χωρικοί, ὅτι αὐτὴν τὴν ἐργασίαν τους θέλετε νὰ δώσετε εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, διὰ τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε φροντίζετε; Σᾶς παρακαλῶ, νὰ δεχθῆτε τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου, διότι οὕτω μόνον θὰ σταθῇ πολὺ καλύτερα.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§258Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἀκριβῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖ τὸ νομοσχέδιον εἶναι, ὅπως ἕνα 10% ἐκ τῶν πόρων τοῦ ἐπαρχιακοῦ ταμείου ὁδοποιΐας, διατίθεται διὰ τὰς κοινότητας. Μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν ὅμως τοῦ 5%, ἐπιβαρύνονται μόνον αἱ εὔποροι κοινότητες. Αὐτὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον.

§259Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Νὰ προσθέσωμεν, ὅτι ἐκ τῆς εἰσφορᾶς ἀπαλλάσσονται αἱ ἄποροι κοινότητες.

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§262Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Τὸ ἄρθρον 9 μὲ ἀναγκάζει νὰ ἀναχθῶ εἰς προηγουμένην ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων ὑπὲρ τῆς Ἰατρικῆς Ἀντιλήψεως, πρὸς περίθαλψιν τῶν ἀπόρων κατοίκων. Ἀλλὰ ὁ νόμος ἐκεῖνος δὲν ἀνεφέρετο εἰς τὰς κοινότητας, αἱ ὁποῖαι, ἀντιθέτως, διὰ τοῦ λογαριασμοῦ τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως ἐνισχύονται. Ἑπομένως τὸ ἴδιον πρέπει νὰ ἰσχύῃ καὶ σχετικῶς πρὸς τὰς εἰσφοράς, τὰς σχετικὰς μὲ τὰς ἀπόρους κοινότητας, διὰ τὴν ὁδοποιΐαν. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς δέχεται τὴν προσθήκην, προκειμένου περὶ ἀπόρων κοινοτήτων, τὸ δεχόμεθα.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§264Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν ἡ ἀντίδρασις ὡρισμένων συναδέλφων, ἐναντίον τῆς δυνητικῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Δημ. Ἔργων, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ταμείου, νὰ ἐπιβάλῃ μίαν εἰσφορὰν 10%. Τὸ παρὸν ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, δημιουργεῖ ὡρισμένον ὀργανισμὸν αὐτοδιοικήσεως, διὰ τοῦ ὁποίου γίνεται μία ἀποκέντρωσις τῆς ἐργασίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων. Ὅταν λοιπὸν ὁμιλοῦμεν διαρκῶς περὶ ἀποκεντρώσεως καὶ θέλομεν νὰ φθάσῃ εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ Κράτους, διατὶ ἀρνούμεθα εἰς τὴν διοίκησιν τῶν ἐπαρχιακῶν ταμείων ὁδοποιΐας, εἰς τὰ ὁποῖα μετέχουν, νὰ μὴ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιβάλουν μίαν εἰσφορὰν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν κοινοτήτων, ὅταν κρίνουν, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις, ὡς ἔχει.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§266Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν διευκρίνισιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ φύγῃ ἐκεῖνο τὸ «τούς».

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§268Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ τοπικοῦ Συμβουλίου ὁδοποιΐας, δὲν μετέχουν ἐκπρόσωποι, οὔτε τῶν δήμων, οὔτε τῶν κοινοτήτων. Ὅταν λοιπὸν θὰ ληφθῇ ἡ ἀπόφασις περὶ ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, ἡ ἀπόφασις αὕτη, θὰ ληφθῇ ἐρήμην ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ πληρώσουν. Εἶναι λυπηρόν, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ὑπάρχουν ὀλίγοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν Πρόεδροι κοινοτήτων, ἢ δήμων, διότι, ἐὰν ὑπῆρχον περισσότεροι, δὲν θὰ ἦτο τόσον ὁμόθυμος καὶ τόσον πρόθυμος ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει ἄλλο ἕνα πρόσθετον 5% ἐπὶ τῶν ἐσόδων τῶν δήμων καὶ τῶν κοινοτήτων. Δὲν ἐπαρκοῦν οἱ θεσπισμένοι νομοθετικῶς πόροι τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, διὰ νὰ πληρώσουν τὰς ὑποχρεωτικὰς δαπάνας των. Ἐὰν λοιπόν, τόσον εὐκόλως δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς ἕνα τοπικὸν Συμβούλιον νὰ προτείνῃ τὴν ἐπιβολὴν καὶ ἄλλων ἐπιβαρύνσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν δήμων, τότε θὰ φέρωμεν ἀσφαλῶς πολλοὺς δήμους καὶ κοινότητας εἰς τὴν ἀδυναμίαν νὰ καταβάλουν τὸ 5%, χωρὶς συγχρόνως νὰ περιορίσουν τὴν ὅλην δρᾶσιν των, ἡ ὁποία τόσον ὠφέλιμος εἶναι διὰ τοὺς κατοίκους τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι τότε μόνον θὰ πρέπει νὰ δίδωμεν τὸ δικαίωμα αὐτό, τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 5%, ἐὰν συγχρόνως ἐδίδαμεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς δήμους νὰ ἐξεύρουν καὶ ἄλλους πόρους, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὸν προορισμόν των. Διὰ τοῦτο θὰ ἔπρεπε, ἀντὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι θὰ ἐπιβάλωμεν εἰσφορὰν 5%, νὰ λέγωμεν, ὅτι δίδομεν τὸ δικαίωμα προσθέτου ἐπιβολῆς ἐπὶ τῶν κατοίκων. Τότε μόνον θὰ εἴμεθα θετικοὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ὑφισταμένων ἀναγκῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς δύναται νὰ εἶναι μερική, δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ γράμμα τοῦ ἄρθρου, διότι τὸ γράμμα τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσαμεν, προβλέπει μόνον ὁλικὴν ἐπιβολήν, εἰς ὅλους τοὺς δήμους καὶ τοῦτο θὰ ἦτο ἐντελῶς ἄδικον. διὰ τὴν ἰδικήν μου τοὐλάχιστον περιφέρειαν. Διότι εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἔχομεν δήμους καὶ κοινότητας ποὺ χωρίζονται μεταξὺ των διὰ τῆς θαλάσσης καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία σκοπιμότης καὶ καμμία λογική, οἱ κάτοικοι τῆς ἰδικῆς μας πατρίδος νὰ πληρώνουν εἰσφορὰν 5% καὶ νὰ συντηρῆται τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Ρόδου φερ’ εἰπεῖν, Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἀσφαλῶς ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐὰν δὲν ἀπαλειφθῇ παντελῶς τὸ ἄρθρον —καὶ ἡ ἰδική μου γνώμη εἶναι ὅτι ἢ νὰ ἀπαλειφθῇ ἢ νὰ διατυπωθῇ ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐπιβολῆς νέας πληρωμῆς ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὸ Ταμεῖον καὶ ὄχι διὰ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων— ἐὰν δὲν ἀπαλειφθῇ, τότε θὰ πρέπει, ἡ δήλωσις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἀναγραφῇ σαφῶς ἐν τῷ ἄρθρῳ, ὅτι ἡ εἰσφορὰ δὲν ἐπιβάλλεται ἐνδεχομένως εἴς τινας μόνον δήμους καὶ κοινότητας. Ἡ πρότασίς μου ὅμως, εἶναι ὅπως, ἡ πρόσοδος αὕτη δημιουργεῖται νέα ὅταν ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ ὄχι ἐκ τῶν ὑφισταμένων προσόδων τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ τονίσω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ νέα ἐπιβάρυνσις τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων θὰ κλονίσῃ τὴν ὑπόστασίν των. Καὶ θὰ μὲ λυπήσῃ ἐὰν ἡ πρᾶξις ἀποδείξῃ τὴν ὀρθότητα τῶν λόγων μου. Περαίνω τὴν ὁμιλίαν μου ταύτην, δηλῶν, ὅτι τὸ ἀρχαῖον Ἑλληνικὸν ρητόν: «Οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ», ἀντεστράφη εἰς τὴν παροῦσαν περίστασιν καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ διατυπώσωμεν ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφὴν: «Οὐδὲν καλὸν ἀμιγὲς κακοῦ». Ἄριστον τὸ νομοσχέδιον τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι εἶναι κακὸν ἐντὸς τοῦ καλοῦ.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§270Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου, εἶναι σαφὴς καὶ πλήρης, ἀλλὰ καὶ αἱ παρατηρήσεις ἐνίων συναδέλφων ἔχουν καὶ τὴν ὀρθήν των πλευράν. Ὅτι εἶναι μὲν δυνητικὸς ὁ καθορισμὸς τοῦ ποσοστοῦ αὐτῆς τῆς εἰσφορᾶς μέχρι 5% ἀλλὰ περιλαμβάνει γενικῶς ὅλας τὰς κοινότητας, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. Ζίγδης. Συνεπῶς ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς, τὸ νὰ δύναται τὸ Συμβούλιον νὰ ἐξαιρέσῃ ὡρισμένας ἀπόρους κοινότητας εἶναι ὀρθή. Νὰ δύναται τὸ Συμβούλιον, τὸ ἐξ ὑπουργῶν, ὅταν θὰ καθορίζῃ τὴν φορολογίαν τῇ προτάσει καὶ τοῦ Νομάρχου, νὰ ἐξαιρῇ ὡρισμένας ἀπόρους κοινότητας.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§272Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπειδὴ αἱ κοινότητες εἰς κάθε Νομὸν, δὲν εἶναι τῆς αὐτῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ἡ δὲ διάταξις, ἡ ὁποία θὰ ἐκδοθῇ διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ ποσοστοῦ τῆς εἰσφορᾶς θὰ εἶναι ὁμοιόμορφος, εἰς τὸ ἄρθρον 8 νὰ προσθέσωμεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: Ἐκεῖ ποὺ λέγει, ὅτι «δύναται νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τοὺς δήμους καὶ κοινότητας ἡ νέα εἰσφορὰ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου τούτου, καθοριζομένου ποσοστοῦ μέχρι 5% τῶν πάσης φύσεως ἐσόδων», νὰ προστεθῇ «δυναμένη νὰ εἶναι διάφορος δι’ ἑκάστην κοινότητα». Μὲ αὐτὸ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν εἰς μίαν περιφέρειαν ὑπάρχουν κοινότητες ποὺ ἠμποροῦν νὰ δώσουν ὁλόκληρον τὸ 5%, ἡ Ἐπιτροπὴ, ἡ ὁποία θὰ ἀποφασίζῃ διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοστοῦ θὰ εἴπῃ, ὅτι αἱ κοινότητες Α, Β, Γ, κλπ., θὰ πληρώσουν 5% ἢ 4% ἢ 3% κλπ. ἢ ἄλλαι δὲν θὰ πληρώσουν καθόλου. Αὐτὸ δὲ τὸ λέγω, κύριε ὑπουργέ, διότι ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκδώσητε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν σύγκρισιν, ἐὰν δὲν ὁρίζεται εἰς τὸν νόμον. Εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ λέγῃ 3 ἢ 4 ἢ 5% δι’ ὅλους, ἀλλὰ νὰ κάμῃ κλιμάκωσιν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ρητὴ διάταξις εἰς τὸν νόμον, αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§274Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν 5% ἐπὶ τῶν ἐσόδων, ἐὰν μία κοινότης εἶναι πτωχή, τὸ 5% θὰ εἶναι ἐλάχιστον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διάκρισις ἄλλαι μὲν κοινότητες νὰ πληρώνουν καὶ ἄλλαι ὄχι. Πῶς θὰ γίνῃ; Καὶ ποῖαι εἶναι αἱ ἄποροι; Ἐφ’ ὅσον ἡ φορολογία εἶναι ἀναλογικὴ 5% ἐπὶ τῶν ἐσόδων, δὲν εἶναι τίποτε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐπαναλάβω, κ. ὑπουργέ, εἶναι ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμα προηγουμένως, διὰ τοὺς ὀρεινοὺς Νομούς, εἰς τοὺς ὁποίους τὸ 5% δὲν θὰ ἀποδώσῃ τίποτε. Κατὰ τὰ ἄλλα καλῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Πρέπει τὸ Κράτος νὰ εἰσφέρῃ διὰ τοὺς ὀρεινοὺς Νομούς.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§276Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι, νὰ ἐννοήσω ποῖον εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς ὅλης αὐτῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ὥραν γίνεται ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἐπὶ τοῦ ὅτι, δηλαδή, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὰς κοινότητας, ἀπόρους καὶ εὐπόρους, εἴτε εἰς τοὺς δήμους, ποσοστὸν μέχρι 5%, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ὁδοποιΐας. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διατί οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὡμίλησαν μετὰ τόσης ζέσεως, καὶ ὑπεστήριξαν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ Α ἢ Β ἢ Γ τροποποίησις κλπ. κλπ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πτωχὴ κοινότης, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ προϋπολογισμὸν 10 ἑκατ. δρχ., θὰ καταβάλῃ 500 χιλιάδας, ἡ πλουσία κοινότης, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ προϋπολογισμὸν 100 ἑκατ. θὰ καταβάλῃ 5 ἑκατ., τὸ ἀγαθὸν τῆς ὁδοποιΐας, τὸ ὁποῖον θὰ τῆς παρασχεθῇ θὰ ἀντισταθμίζεται διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν ἔχει νόημα.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§278Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐὰν ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἐπέμενε νὰ ἐπιβάλῃ μίαν φορολογίαν ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γεννηθοῦν ἀντιρρήσεις. Ὁ ὑπουργός, ὅμως, τῶν Δημοσίων Ἔργων, φροντίζει, ἵνα ὅσον τὸ δυνατὸν καταστοῦν αἱ ἐπαρχίαι ἱκαναὶ νὰ ἐκτελέσουν προγράμματα ὁδοποιΐας. Ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπαρχίας δέχομαι ἐπίμονα αἰτήματα, νὰ τοὺς δημιουργήσωμεν τὴν δυνατότητα νὰ φορολογοῦνται μεταξύ των, διὰ νὰ κατασκευάσουν δρόμους. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ διάταξις, παρὰ μία ἀπάντησις εἰς τὸ αἴτημα τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ἐὰν σεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ κόσμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος δέχεται νὰ φορολογηθῇ διὰ νὰ κατασκευάσῃ δρόμους, δὲν τὸ δέχεσθε, αὐτὸ εἶναι, ὄχι εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Εἶναι θέμα τοῦ λαοῦ, τὸν ὁποῖον ἐκπροσωπεῖτε καὶ σεῖς θὰ ἐκτιμήσετε, ἐὰν ἡ διάταξις αὕτη εἶναι χρήσιμος ἢ ὄχι. Ἐγὼ ὅμως, μὲ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐπὶ τοῦ θέματος, νομίζω, ὅτι εἶναι χρήσιμον νὰ ὑπάρχῃ ὡς δυνατότης, ἀποκλείω δὲ τὴν περίπτωσιν τοῦ νὰ γίνῃ κατάχρησις, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν ἐπαχθεῖς ὅροι δι’ ὡρισμένας ἐπαρχίας. Θὰ ἐκτιμήσουν τὴν δυνατότητα οἱ τοπικοὶ παράγοντες. Ἐὰν τὴν ἐκτιμήσουν κακῶς, θὰ ἐλεγχθοῦν ἀπὸ 3 ὑπουργούς. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι εἰς μίαν ἐπαρχίαν ὑπάρχει οἰκονομικὴ κρίσις, τότε κακῶς τὸ τοπικὸν συμβούλιον ἀπεφάσισε νὰ ἐπιβάλῃ αὐτὴν τὴν εἰσφορὰν καὶ εἶναι δυνατὸν προσφεύγοντες εἰς τὸν δεύτερον βαθμὸν εἰς τοὺς ὑπουργούς, νὰ ἀπαλλαγοῦν. Ἐπίσης εἶναι περιωρισμένης φορολογικῆς διαρκείας. Εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐφέτος ἔχομεν πρόγραμμα βεβαρημένον καὶ συντρέχει λόγος νὰ ἐπιβάλωμεν δι’ ἕνα ἢ δύο χρόνια αὐτὴν τὴν εἰσφοράν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς πείθουν, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀποκλείεται ἡ κατάχρησις, ἀφ’ ἑτέρου δημιουργεῖται μία δυνατότης ἐνδεχομένης χρησιμοποίησεως δι’ ὡρισμένας ἐπαρχίας. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ ἀπαλείψωμεν.

§279ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 9, γίνεται δεκτόν;

§281ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 10. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§283Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀκούσετε τὰς ἀντιρρήσεις μας. Πρῶτον, βάζετε Πρόεδρον τοῦ ταμείου τὸν διευθυντὴν τῆς Νομαρχίας καὶ Ἀντιπρόεδρον τὸν Νομομηχανικὸν, ὁ ὁποῖος κατὰ βαθμόν, εἶναι ἀνώτερος τοῦ διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας. Πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνῃ ἐναλλαγὴ, κύριε ὑπουργέ.

§284ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§285Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ θέλομεν αὐτὸ, ὡς Ἀντιπολίτευσις, μετὰ τὴν μεταβολὴν τῶν Νομαρχῶν εἰς κομματικοὺς Νομάρχας. (Φωναί, διαμαρτυρίαι).

§286Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖς νὰ λὲς ὅ,τι θέλεις καὶ νὰ τὰ γράφῃς τὴν ἄλλην ἡμέραν εἰς τὴν ἐφημερίδα σου. (Θόρυβος).

§287Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ παρακαλέσω, τοὺς κυρίους συναδέλφους, ἀντὶ κρίσεων νὰ κάμουν προτάσεις.

§288Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Εἰς πολλοὺς Νομοὺς, ὅπως εἰς τὸν ἰδικόν μου, δὲν ὑπάρχουν ἐμπορικὰ καὶ βιομηχανικὰ ἐπιμελητήρια. Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία πρόβλεψις, νὰ προτείνωνται ἀπὸ τὰς ἐμπορικὰς ὀργανώσεις, ἀπὸ τοὺς ἐμπορικοὺς συλλόγους.

§289Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Μὴ ὑπαρχόντων ἐμπορικῶν ἐπιμελητηρίων, θὰ εἶναι οἱ ἐμπορικοὶ σύλλογοι.

§290Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πέραν αὐτοῦ νομίζω, ὅτι, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Θὰ εἶναι ἀπαράδεκτον, ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ καὶ ὑπάρχουν κατὰ τόπους ἑνώσεις δήμων καὶ κοινοτήτων, νὰ μὴ ἐκπροσωπῶνται. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω ἔστω καὶ ἐν διαφωνίᾳ μετὰ τοῦ κ. Λιβαδᾶ.

§291Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὡμιλήσατε περὶ κομματικῶν Νομαρχιῶν, ἐνῶ γνωρίζετε, ὅτι ὁ διευθυντὴς τῆς Νομαρχίας εἶναι ὑπηρεσιακὸν πρόσωπον. Νομίζω, ἄλλωστε, ὅτι δὲν ἐπέδειξα μέχρι τοῦδε ὅτι ἔχω ἔντονον τὸ αἴσθημα τοῦ κόμματος.

§292Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν εἶπον διὰ σᾶς, κύριε ὑπουργέ.

§293Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν ἔχῃ τὴν καλωσύνην, νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ στοιχείου αʹ τῆς τροπολογίας μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ 10ον ἄρθρον, σχετικῶς μὲ τὸ ταμεῖον τῆς ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, ἵνα εἰς τὰς δημιουργηθησομένας Ἐπιτροπάς, ἀντιπροσωπεύωνται οἱ ἐν τῇ τροπολογίᾳ μου ἀναφερόμενοι.

§294Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ προτιμήσω νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἀφ’ οὗ ἀκούσω καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν ἄλλων συναδέλφων.

§295Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Ἤθελα νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Τσούτσουρα. Ἤκουσα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τοὺς ἀξιοτίμους ἀντιπροσώπους Τροιζηνίας καὶ Κυθήρων ἀναπτύσσοντας τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενείας τὸ ζήτημα αὐτό, διότι ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικῆς, γεννᾶται τὸ ἑξῆς πρᾶγμα. Εἰς τὸ Ταμεῖον αὐτό, τῆς ὁδοποιΐας, ὑπάρχουν διάφοροι ἀντιπρόσωποι. Πῶς θὰ ἠξεύρῃ ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς Τραπέζης ἢ τοῦ Ἐπιμελητηρίου, τί ἀνάγκας ἔχει ἡ Τροιζηνία, ἡ Αἴγινα ἢ αἱ Σπέτσαι; Θὰ πρέπει λοιπόν, νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἕνας ἀντιπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας, μέσα εἰς τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα.

§296Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὁμολογῶ, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀποτελεῖ ἰδιαιτέραν περίπτωσιν, δηλαδή, δέχομαι, ὅτι ὑπάρχει θέμα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅμως, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναπτύξουν συναφεῖς τροπολογίας, νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀφοῦ ἀκούσω καὶ τοὺς ἄλλους συναδέλφους.

§297Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τοῦ ἐκ Λεβαδείας κ. συναδέλφου, διὰ τοῦτο προτείνω, ὅπως προστεθῇ εἰς τὴν διοικοῦσαν Ἐπιτροπήν, τοῦ ταμείου ὁδοποιΐας, ὡς μέλος καὶ εἷς ἐκπρόσωπος, τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων τῆς ἕδρας τοῦ ταμείου ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ τοιοῦτος. Διότι οὕτω δὲν θὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις ἐρήμην τῶν ἐκπροσώπων των δήμων καὶ κοινοτήτων.

§298Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ συμμετοχή, κ. ὑπουργέ, εἰς τὴν διοικοῦσαν Ἐπιτροπήν, τῶν ταμείων ὁδοποιΐας, ἐκπροσώπων τῆς ἑνώσεως δήμων καὶ κοινοτήτων εἶναι ἀπαραίτητος. Προτείνω, ὅπως μετάσχουν δύο ἐκπρόσωποι ἐκ τῶν δήμων καὶ εἷς τῶν κοινοτήτων τῆς περιφερείας, διὰ νὰ γίνῃ οὕτω τὸ Συμβούλιον ἐννεαμελὲς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκθέσεως ἀρτιώτερον.

§299Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅταν ἀπουσιάζῃ ὁ Νομάρχης, οὗτος ἀναπληροῦται ὑπὸ τοῦ διευθυντοῦ τῆς Νομαρχίας. Θὰ ἦτο ἀστεῖον νὰ προεδρεύῃ ὁ Νομομηχανικὸς τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ διευθυντὴς τῆς Νομαρχίας ἀντιπροσωπεύει τὸν Νομάρχην.

§300Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ τοπικὸν διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ ταμείου ὁδοποιΐας, θὰ ἔχῃ νὰ καθορίσῃ τὴν κατανομὴν τῶν ποσῶν δι’ ἑκάστην ἐπαρχίαν τοῦ Νομοῦ. Ὡς ἔχει διαμορφωθῆ ἡ σύνθεσις τοῦ Συμβουλίου, οἱ μετέχοντες εἰς τοῦτο ὑπάλληλοι μετέχουν εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ. Τί θὰ συμβῇ λοιπόν; Οἱ ἀποτελοῦντες αὐτό, λόγῳ τῆς ἐπικοινωνίας των μὲ τὸ κέντρον, θὰ ἐπηρεάζωνται εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεων ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς πρωτευούσης καὶ συνεπῶς εἰς τὸ συμβούλιον θὰ ὑποστηρίξουν ἀπόψεις ὑπὲρ τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ κέντρου τοῦ Νομοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τοῦτο εἶναι μία κατάφωρος ἀδικία ἔναντι τῶν ἐπαρχιῶν ποὺ εἶναι μακρὰν τῆς ἕδρας τοῦ Νομοῦ. Αὐτὸ τὸ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, ὅπου ἡ κατανομὴ τῶν κονδυλίων τοῦ τοπικοῦ προϋπολογισμοῦ, γιγνομένη ἀπὸ κρατικοὺς ὑπαλλήλους, ὡς ὁ Γενικὸς Διοικητὴς, ὁ Νομομηχανικὸς, ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῆς Νομαρχίας κ.λ.π., εὐνοεῖ σκανδαλωδῶς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ καὶ παραγνωρίζει τὰ συμφέροντα τῶν ἀπομεμακρυσμένων ἐπαρχιῶν αὐτοῦ. Αὐτὸ τὸ προηγούμενον κακόν, μὲ κάμνει νὰ φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διορθώσωμεν τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως τῶν ἐκ Λεβαδείας καὶ Φθιώτιδος κ.κ. συναδέλφων, ὅπως συμμετέχῃ εἰς τὴν Διοικοῦσαν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐκπρόσωπος τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Ἐπίσης πρέπει νὰ μετέχῃ καὶ ἐκπρόσωπος ἑκάστης ἐπαρχίας ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Συμβουλίου. Οὕτω μόνον, νομίζω, ὅτι θὰ ἀποφεύγωνται αἱ ἀδικίαι εἰς βάρος τῶν μικρῶν περιφερειῶν.

§301Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, συνηγορῶ μὲ τὴν ἄποψιν τῶν ἐκ Τροιζηνίας, Κυθήρων καὶ Χανίων κ.κ. συναδέλφων. Ἐπειδὴ τὸ ταμεῖον Ἀττικῆς ἐκτείνεται ἀπὸ τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς μέχρι τῆς ἐπαρχίας Κυθήρων, θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ταμείου ἐκπρόσωποι ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐν συνεχείᾳ θὰ εἶχον νὰ προτείνω, κ. ὑπουργέ, ὅπως περιληφθῇ καὶ εἷς ἐκπρόσωπος τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου Πειραιῶς.

§302Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὅτι εἰς τὴν Διοικοῦσαν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ταμείου πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐκπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀναντίρρητον. Ἐρωτᾶται ὅμως πῶς θὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία ἀντικειμενικὴ κρίσις. Νομίζω, ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος εἶναι ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας, νὰ ὁρισθῇ ὁ ἀντιπρόσωπος εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι αἱρετὸν πρόσωπον. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ ἔχωμεν ἕνα ἐκπρόσωπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκπροσωπῇ τὸ σύνολον τῆς γνώμης τῆς ἐπαρχίας καὶ ὅστις θὰ ἐξασφαλίζῃ μίαν ἀντικειμενικὴν κρίσιν.

§303Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δέχομαι, κ. συνάδελφε, νὰ ἀναζητήσωμεν τρόπον ἐκπροσωπήσεως τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων εἰς τὸ Συμβούλιον, χωρὶς αὐτὸ βεβαίως, νὰ εἶναι ὁδηγὸς πρὸς διεύρυνσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἔστω καὶ ἐὰν ἀντικαταστήσωμεν ὡρισμένα μέλη της μὲ ἐκπροσώπους τῶν ἐπαρχιῶν. Δὲν δέχομαι τὴν ἐκπροσώπησιν ἑκάστης ἐπαρχίας, διότι ἡ πεῖρα μᾶς διδάσκει, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ κάμουν πρόγραμμα, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ὁ καθ’ ἕνας ἐπιμένει νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἐπαρχίαν του. Θὰ ἤμουν πρόθυμος, νὰ συζητήσω... (ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του δὲν ἀκούεται)... ὑποστηρίζει ὁ καθ’ ἕνας τὴν ἐπαρχίαν του. Δέχομαι νὰ μετέχουν ἕνας ἢ δύο ἐκπρόσωποι τῆς ἑνώσεως δήμων καὶ κοινοτήτων, διαγραφομένου τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ ἐμπορικοῦ ἐπιμελητηρίου.

§304Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Πῶς θὰ ἐκλέγωνται αὐτοὶ οἱ ἀντιπρόσωποι;

§305Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ ὁρίζωνται ἀπὸ τὸν Νομάρχην ἢ νὰ εἴπωμεν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκλέγονται νὰ μετέχουν καὶ τοῦ ... (δὲν ἠκούσθη εὐκρινῶς)...... Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι θὰ ἐκπροσωπῆται ἡ ἕνωσις δήμων καὶ κοινοτήτων καὶ θὰ τὸν ὁρίζῃ ὁ Νομάρχης, δὲν βλέπω τίποτε τὸ κακόν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ὁρίσῃ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι συμπαθὴς εἰς τὸ κόμμα.

§306Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἡ ἕνωσις τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἰδίαν ἀντίληψιν. Ἔχω τὴν γνώμην ὡς πηγὴν ἠμπορεῖτε νὰ χρησιμοποιήσητε τὰ αἱρετὰ μέλη, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι καὶ μέλη τοῦ Συμβουλίου, ἐὰν δὲ ὁ ἀριθμὸς θὰ εἶναι μεγάλος, καὶ διότι σωστὰ ἐπιθυμεῖτε νὰ μὴ γίνῃ μὲ πολλὰ μέλη, τότε κατὰ προτίμησιν, θὰ λαμβάνεται ἡ ἐκπροσώπησις τῆς μεγαλυτέρας ἐπαρχίας.

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι διαλογικὰς συζητήσεις.

§308Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ὡς πηγή, ὡς βάσις, διὰ τὴν προτίμησιν τῶν ἐκπροσώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκπροσωποῦν τοὺς δήμους καὶ τὰς κοινότητας, νὰ λαμβάνωνται τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελοῦν μέλη τῶν ἐπαρχιακῶν Συμβουλίων, καὶ τὰ ὁποῖα θὰ προέρχωνται ἀπὸ ἐκλογὴν ἢ ἐκ τῶν μελῶν αὐτῶν ἐκ περιτροπῆς νὰ λαμβάνωνται, διὰ νὰ μὴ ἔχετε μεγάλον ἀριθμὸν ἢ νὰ ἀφήσετε νὰ ἀναδεικνύουν ἕνα ἐκπρόσωπόν των.

§309Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν θέλετε νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἱκανὸν νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἀποστολὴν ποὺ τάσσομεν; Δὲν ἔχει τόσην σημασίαν, τὸ ἐὰν θὰ ἐκπροσωπῆται ἡ αʹ ἢ βʹ ἐπαρχία. Σημασίαν ἔχει τὸ ἐὰν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελοῦν τὸ Συμβούλιον, θὰ ἔχουν τὴν δύναμιν τῆς ἀντικειμενικότητος καὶ νὰ μὴ κρίνουν μόνον τὰς ἀνάγκας τῆς ἐπαρχίας των. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις ὑποτίθεται, ὅτι εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις κρίνομεν, ὡς δεδομένην τὴν ὕπαρξιν τῆς καλῆς πίστεως καὶ τῆς ἐντιμότητος, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ αὐτό, εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον, καθιστᾷ ἀδύνατον οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν. Λέγω, λοιπόν, ἐγὼ θὰ ἐδεχόμην νὰ προσθέσωμεν ἕνα ἐκπρόσωπον τῆς ἑνώσεως δήμων καὶ κοινοτήτων, ἀφοῦ εὕρωμεν τὸν τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐκλέγεται, ἀλλὰ νὰ μὴ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν περαιτέρω διεύρυνσιν αὐτοῦ τοῦ ὀργάνου, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον ἱκανοποιοῦντες τὰς διαφόρους ἐπαρχίας, νὰ ματαιώσωμεν τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον τάσσομεν.

§310Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι πράγματι εὑρίσκει, ὅτι μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ ἐπιμελητηρίου, ὅπως δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ἐφορίας, διότι τὶ ἠμπορεῖ νὰ ἠξεύρῃ ὁ Ἔφορος καὶ μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ μπῇ ἀντιπρόσωπος τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, δηλαδή, τὰ δύο μέλη, ὁ ἔφορος καὶ ὁ τοῦ ἐπιμελητηρίου, θὰ ἀντικατασταθοῦν μὲ τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. Περαιτέρω, εἰς τὸ ἄρθρον ἐπὶ τῆς συστάσεως τοῦ Ταμείου, ἀντιτίθεμαι, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ σταθμίσῃ ἐκ νέου τὴν κατάστασιν, τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ τοῦ Σουνίου καὶ φθάνει μέχρι Κυθήρων καὶ Μεγάρων, διότι χρειάζεται νὰ διοικῆται ὑπὸ ἰδιαιτέρου Νομομηχανικοῦ, ὡς μέχρι τοῦδε γίνεται καὶ νὰ ἔχῃ ἀντιπρόσωπον εἰς τὸ Ταμεῖον αὐτὸ καὶ ἑκάστη ἐπαρχία ποὺ ἀνήκει εἰς τὸν Νομομηχανικὸν Ἀττικῆς. Διότι ἐντὸς τοῦ ἔτους θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμωμεν νέαν τροπολογίαν.

§311Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κάμνω τὴν ἑξῆς πρότασιν: Ἐξ ὅλων τῶν παρατηρήσεων, ποὺ διετυπώθησαν, ἄγομαι εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρέπει νὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν. Δέχομαι διαγραφομένου τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ ἐπιμελητηρίου, νὰ προστεθῇ ὁ ἑκάστοτε Πρόεδρος τῆς ἑνώσεως δήμων καὶ κονοτήτων.

§312Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχουν παντοῦ ἑνώσεις.

§313Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Αὐτὸ εἶναι τόσον ἀσήμαντον. Ἔχομεν ὅλοι πεῖραν πῶς λειτουργοῦν. Κάμνω μίαν προσπάθειαν νὰ ἱκανοποιήσω προσωπικῶς ... (δὲν ἠκούσθη).............. Ὅταν ἔχετε ἕνα 7μελὲς Συμβούλιον μὲ τὸν Νομομηχανικόν, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν, μὲ τὸν Πρόεδρον τῶν αὐτοκινήτων, καὶ ὅλοι αὐτοὶ θέλουν νὰ εἶναι καλοὶ οἱ δρόμοι, τοῦ ἐπιμελητηρίου, διὰ νὰ προωθοῦνται τὰ ἐμπορεύματα, νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθοῦν αἱ ἀντιρρήσεις σας.

§314ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει.

§315Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Διὰ τὸ Ταμεῖον Ἀττικῆς, ὑπάρχει μία ἰδιότυπος κατάστασις, διότι τὸ Ταμεῖον αὐτό, ἔχει ἀναπτύξει μίαν ἀξιόλογον δρᾶσιν καὶ λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς του διαμορφώσεως. Θὰ παρεκάλουν, μὲ μίαν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ ἐξαιρεθῇ τὸ Ταμεῖον Ἀττικῆς, προκειμένου νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν ὡς κριτήριον, διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν πόρων, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου, εἶμαι πρόθυμος, εἰδικῶς διὰ τὴν Ἀττικὴν, νὰ δεχθῶ πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέπῃ —διότι ἐδῶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς, ὅταν λέγωμεν διὰ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας, οἱ ὑπάλληλοι εἶναι μέσα εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐνῷ ἐδῶ δὲν συμβαίνει αὐτό— τὴν διαγραφὴν τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ ἐπιμελητηρίου καὶ τὴν προσθήκην ἀντ’ αὐτοῦ ἐκπροσώπου τῆς ἑνώσεως τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον αὐτό. Αὐτὸς δὲ εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει νὰ δεχθῶμεν, ὅπως κάμωμεν εἰδικὴν σύνθεσιν διὰ τὸ Ταμεῖον αὐτό.

§316Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προηγεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν.

§318Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Πρέπει νὰ συντεθῇ κατὰ τρόπον ἰδιαίτερον τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀττικῆς, ἀλλὰ τὸ ἐπαρχιακὸν Ταμεῖον, ὅπως λειτουργεῖ τώρα νὰ διατηρήσῃ τὴν αὐτοτέλειάν του. Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι ὁ νόμος προβλέπει, ὅτι τὰ προγράμματα τῶν Ταμείων αὐτῶν θὰ τὰ ἐκτελῇ ἡ ὑπηρεσία τῶν δημοσίων ἔργων. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὰ Ταμεῖα τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ ἔχουν ἰδίαν ὀργάνωσιν, ὑπαλλήλους καὶ μηχανικούς, ἀναγκάζομεν τὸ Ταμεῖον τὸ ἰδικόν μου νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν δουλειά. Δὲν σημαίνει λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ διατηρήσωμεν αὐτοτελῆ ὑπηρεσίαν. Πλὴν τούτου προβλέπει ὁ νόμος ὅτι, διότι τὸ γραφεῖον τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἀττικῆς ἔχει εὐρὺν κύκλον ἐργασιῶν, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ τεθῇ διάταξις, ὅτι εἰς τὸ γραφεῖον αὐτὸ θὰ ὑπάρχῃ εἰδικὴ ὑπηρεσία ὠργανωμένη διὰ τὸ ἐπαρχιακὸν πρόγραμμα.

§319ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§320Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔλαβα τὸν λόγον, μέχρι τῆς στιγμῆς, καθ’ ὅτι πιστεύω, ὅτι πράγματι τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἐξαιρετικὰ καὶ λίαν χρήσιμα διὰ τὴν συμβολὴν καὶ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, ἰδίως τῆς ἐπαρχίας, τὸ ὁποῖον πάσχει, καὶ πάσχει εἰς σημεῖον ἀνυπόφορον. Πλὴν ὅμως, εἰς τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι πράγματι αἱ ἐπαρχίαι διὰ λόγους τυπικοὺς καὶ οὐσιαστικούς, πρέπει νὰ ἐκπροσωποῦνται, ἐὰν δέ, κ. ὑπουργέ, νομίζετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ διότι ἐγὼ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ, ἕνας ἐκπρόσωπος ἐξ ἑκάστης ἐπαρχίας, ἐὰν νομίζετε σεῖς, ὅτι αὐτοὶ θὰ δημιουργήσουν ἀνωμαλίας, λόγῳ τοῦ ὅτι, ἕκαστος ἐξ αὐτῶν θὰ ἐπιθυμῇ νὰ λάβῃ τὴν μερίδα τοῦ λέοντος διὰ τὴν ἐπαρχίαν του, φρονῶ, ὅτι ἡ ἄποψίς σας αὐτή, δὲν εἶναι ὀρθή, διότι αὐτοὶ θὰ καθοδηγοῦν καλύτερα τὸ Συμβούλιον καὶ θὰ βγαίνῃ ἐκ τῶν ὑποδείξεων αὐτῶν ἕνα καλύτερον συμπέρασμα. Εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν θὰ ἐκπροσωποῦνται ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι, καλὸν θὰ εἶναι ἐκ περιτροπῆς νὰ μπαίνουν αὐτὴν τὴν περίοδον ἡ Α ἐπαρχία, τὴν ἄλλην περίοδον ἡ Β ἐπαρχία κ.ο.κ. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι φορολογοῦνται, δὲν θὰ μεμψιμοιροῦν καὶ δὲν θὰ λέγουν, ὅτι κάθονται καὶ μοιράζουν τὰ χρήματα εἰς τὸ κέντρον. Δι’ αὐτό, κ. ὑπουργέ, πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν ἐκ περιτροπῆς ἐκπροσώπησιν τῶν ἐπαρχιῶν.

§321ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Γουλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§322Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ταμείου μετέχει καὶ ὁ διευθυντὴς τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας. Δεδομένου ὅμως, ὅτι εἰς ἕκαστον Νομὸν ὑπάρχουν πλείονες τῆς μιᾶς Ἐφορίαι, ποῖος διευθυντὴς θὰ πάῃ. Προτείνω νὰ ὁρισθῇ ὁ διευθυντὴς τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας τῆς ἕδρας τοῦ Νομοῦ, διότι ἔτσι ὅπως εἶναι δὲν διευκρινίζεται ποῖος θὰ εἶναι ὁ διευθυντὴς τῆς Ἐφορίας.

§323Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ἐπρόλαβεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἢ θὰ ἐκπροσωπῶνται ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι ἢ καμμία. Καὶ δι’ αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ μείνῃ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὡς ἔχει. Ἀλλὰ κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προγράμματος νὰ παρίσταται ἐκπρόσωπος τῆς ἐπαρχίας ἄνευ ψήφου.

§324Χ. ΡΙΖΟΣ. Νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. Οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν ἀσφαλῶς θὰ δημιουργήσουν προσκόμματα εἰς τὸ ἔργον.

§325ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν ὡς ἔχει.

§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤδη ἐδέχθη τροπολογίαν ὁ κ. ὑπουργός.

§327Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀμφισβητῶ τὴν καλὴν πίστιν τῶν κρατικῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ μετέχουν τῆς Διοικητικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ταμείων ὁδοποιΐας, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ παραβλέψωμεν καὶ τὴν πλευράν, ὅτι διὰ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Δ. Σ. τῶν ταμείων ὁδοποιΐας, ποὺ ἐνδιαφέρουν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ γνώμην. Πῶς θὰ ἐκπεσθῇ ἡ γνώμη αὐτῶν τῶν ἐπαρχιῶν, αἱ ὁποῖαι καὶ θὰ φορολογοῦνται καὶ θὰ εὐεργετοῦνται διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ λαμβάνῃ τὸ ταμεῖον ὁδοποιΐας. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ ταμείου ὁδοποιΐας νὰ μετάσχῃ ὁπωσδήποτε ἕνα μέλος τῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Διὰ νὰ ἀπαλλαγῆτε δὲ τῆς μερίμνης περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐκλογῆς τοῦ μέλους αὐτοῦ, προτείνω νὰ εἶναι ἐκ τοῦ τόπου τῆς ἕδρας τοῦ ταμείου ὁδοποιΐας.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 10 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§329ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 11, ὁ κ. Γ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§331Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι τόσον ἄρτιον, ὥστε θὰ ἐνόμιζα, ὅτι παρεῖλκε πᾶσα τροπολογία. Εἶναι ἀπὸ τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι προωρισμένα νὰ προσφέρωσιν ὑψίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὰς ἐπαρχίας, διότι ἐπιλύει τὸ συγκοινωνιακὸν πρόβλημα τῶν ἐπαρχιῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὑποβάλω μίαν παράκλησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν προκειμένου περὶ τοῦ προσωπικοῦ. Λαμβάνετε, κ. ὑπουργέ, μίαν μέριμναν διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ταμείου ὁδοποιίας καὶ τοῦ ταμείου μονίμων ὁδοστρωμάτων. Φρονῶ, ὅτι θὰ ἦτο ἔργον δικαιοσύνης ἐὰν ἡ προστασία ἦτο περισσότερον μεγαλυτέρα. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μέριμνα ἵνα οἱ ὑπάλληλοι ἐνταχθοῦν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ κώδικος εἰς τὸ ταμεῖον μονίμων ὁδοστρωμάτων, ὥστε νὰ ἀποτελέσουν τακτικὸν προσωπικὸν αὐτοῦ. Καὶ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ προστασία αὐτὴ ὄχι μόνον εἰς τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ εἰς παντὸς εἴδους ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους, τοὐτέστιν καὶ εἰς τοὺς ἐκτάκτους καὶ ἐπὶ συμβάσει καὶ ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους.

§332Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δέχομαι νὰ ἐνταχθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ πολὺν χρόνον.

§333Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἐπὶ συμβάσει νὰ θεωρηθοῦν ὡς τακτικοὶ ὑπάλληλοι.

§334Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κατ’ ἀρχὴν ἐνδεχομένως θὰ ἔπρεπε τὰ νέα ταμεῖα νὰ μὴ κληρονομήσουν τίποτε ἀπὸ τὰ παλαιά. Δηλαδή, θὰ ἐπροτίμων νὰ μὴ ἔχουν ἰδικά των διοικητικὰ ὄργανα, τόσον διότι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ κατάχρησις εἰς ἔξοδα διοικήσεως, ὅσον καὶ διότι θὰ διαφεύγῃ τὸ ποσὸν, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ διατεθῇ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ προγράμματος. Εἴπομεν νὰ ἐνταχθοῦν ἕνας–δύο ὑπάλληλοι τῶν ἐπαρχιακῶν ταμείων καὶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ τοὺς ἀπορροφήσῃ τὸ γραφεῖον τοῦ νομομηχανικοῦ. Ἀλλὰ ἠμποροῦμεν νὰ μονιμοποιήσωμεν καὶ τοὺς ἡμερομισθίους καὶ τοὺς ἐπὶ συμβάσει; Λοιπὸν δέχομαι νὰ ἐνταχθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη ὑπηρέτησαν εἰς τὰ παλαιὰ ταμεῖα.

§335Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Συμπληρῶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Στεφανόπουλος. Τὸ ἐδάφιον 2 λέγει: «Τὸ ἤδη ὑπηρετοῦν προσωπικὸν....... (ἀναγινώσκει)............». Ὑπάρχει μία ἀσάφεια. Ἐὰν ὅταν λέμε προσωπικὸν ἐννοοῦμεν καὶ τὸ τακτικὸν καὶ τὸ ἔκτακτον καὶ τὸ ἐπὶ συμβάσει, νὰ τὸ διατυπώσωμεν καὶ αὐτό, ὥστε νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν ἔνταξιν ὅλοι.

§336Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ ἐξετάσω νὰ ἴδω τὶ κατάστασις θὰ δημιουργηθῇ. Πρέπει νὰ γνωρίζω πόσοι εἶναι ἀριθμητικῶς.

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 γίνεται δεκτόν;

§338ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§339ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρ. 11 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 12, 13 καὶ 14).

§340ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 15. Ὁ κ. ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§341Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων). Ἤθελα νὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν διὰ τὰ Δωδεκάνησα. Δὲν ὑπάρχει ταμεῖον καὶ διὰ πράξεως τῶν ὑπουργῶν ἐγένετο ὑπὲρ τοῦ ταμείου ἕνα παρακράτημα. Ἐφ’ ὅσον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συσταθῇ τὸ ταμεῖον, δὲν ὑπάρχει τὸ ἁρμόδιον ὄργανον νὰ τὸ παραλαμβάνῃ. Προτείνω τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας τὰ λεπτὰ αὐτὰ θὰ δοθοῦν εἰς τὸν Γενικὸν Διοικητὴν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς Δωδεκανήσου.

§342Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως, μετὰ τὴν διευκρίνισιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν ἔχει θέσιν ἡ παρέμβασίς μου. Ἐν τούτοις ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ ταμείου Δωδεκανήσου, διερωτῶμαι τί γίνεται μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῶν ὁδοστατῶν. Θὰ διατηρηθοῦν;

§343Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Δὲν δύναμαι νὰ εἴπω τὶ θὰ γίνῃ δι’ αὐτούς. Λέγω τοῦτο, ὅτι καὶ εἰς τὰ Δωδεκάνησα θὰ ἱδρυθῇ ταμεῖον. Ἐὰν οἱ πόροι δὲν ἐπαρκοῦν διὰ νὰ διατηρηθῇ τὸ ἄλφα ἢ τὸ βῆτα σύστημα συντηρήσεως, θὰ τὸ ἐξετάσωμεν. Πάντως τὸ ἴδιον καθεστὼς ἀπὸ ἀπόψεως λειτουργίας τοῦ ταμείου θὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὰ Δωδεκάνησα.

§344Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ συγχωρεῖτε. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα πράγματα, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ τὴν ὁδοποιΐαν. Διότι ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν συμπάθειες ἢ ἀντιπάθειες, ἀλλὰ ἔχομεν ἕνα προηγούμενον, τὸ ὁποῖον ἀπέδωσε, καὶ τοῦ ὁποίου ἔχομεν προσωπικὴν πεῖραν. Θέλω λοιπόν, νὰ σᾶς ἐρωτήσω: Διὰ τοῦ νέου ὀργάνου, τὸ ὁποῖον συνιστᾶται, θὰ διατηρηθῇ τὸ σύστημα τῶν ὁδοστατῶν, ἢ ὄχι; Ἐὰν δὲν διατηρηθῇ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἀφ’ ἧς ἀνελάβατε τὸ Ὑπουργεῖον, περιέργως δὲν ἐδώσατε τὴν δέουσαν προσοχήν, ἢ μᾶλλον δυσμενῶς ἀπεβλέψατε εἰς τοὺς ὁδοστάτας. Εἶναι αὐτὴ ἡ αἰτία ποὺ ὑποφέρει ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ὁ λαὸς τῆς Δωδεκανήσου. Θέλω, ἑπομένως μίαν διευκρίνισιν. Θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διατηρήσωμεν τοὺς ὁδοστάτας διὰ νὰ ἔχωμεν δρόμους, ἢ συντόμως θὰ γίνωμεν ἄλλη μία ἐπαρχία τῆς Ἐπικρατείας, εἰς τὴν ὁποίαν διὰ τοὺς πολὺ γνωστοὺς λόγους δὲν ὑπάρχει ὁδοποιΐα;

§345Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἔχω νὰ σᾶς ἀπαντήσω τοῦτο: Ὅτι τὸ σύστημα τῆς συντηρήσεως τῆς Δωδεκανήσου δὲν εἶναι κατοχυρωμένον διὰ νόμου, διὰ νὰ συντρέχῃ λόγος διὰ τοῦ παρόντος νὰ λάβωμεν μέτρα. Τὸ πῶς θὰ διοργανωθῇ τὸ σύστημα τῆς συντηρήσεως εἶναι κάτι ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ τοῦ παρόντος νόμου. Πάντως τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἕως τώρα, μολονότι ἔχομεν ἀφαντάστως οἰκονομικὰς δυσχερείας, ἡ Δωδεκάνησος οὐδενὸς ἐστερήθη. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ σύστημα δὲν εἶναι ἐπικεκυρωμένον διὰ νόμου, δὲν συντρέχει λόγος οὔτε νομοθετικὸν πρόβλημα, νὰ κάμωμεν, οὔτε δήλωσιν.

§346Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐν τούτοις, κ. ὑπουργέ, διὰ τοῦ Ν. Δ., τὸ ὁποῖον καθώρισε τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Δωδεκανήσου, καθωρίσθησαν θέσεις ὁδοστατῶν. Λέτε, ὅτι δὲν ὑπάρχει νόμος, καὶ ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ γίνῃ πρόβλεψις εἰς τὸν παρόντα νόμον. Ἐν τούτοις ὑπάρχει. Διότι διὰ Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ἐπὶ τῇ βάσει νόμου εἰδικοῦ, καθωρίσθησαν νέαι θέσεις ὁδοστατῶν, καὶ φοβοῦμαι μήπως δημιουργηθῇ τώρα ἕνα κενόν, ἢ μία ἀντινομία καὶ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ ζητήματος τῆς ἀπολύσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν καταστροφὴν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Ἐπὶ 6 μῆνας δὲν ἐπληρώθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ ἐδημιουργήθησαν ζημίαι 10πλάσιαι τοῦ μισθοῦ των, καθ’ ὅσον τὸ ὁδικὸν δίκτυον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ ὁμιλοῦμεν, εὑρίσκεται ἐν ἀχρηστίᾳ. Ἡ δήλωσίς σας, ὅτι θὰ θέσετε τὰ χρήματα εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Διοικητοῦ μὲ ἀνακουφίζει, ἀλλὰ ἡ μὴ δέσμευσίς σας, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὁδοστάτας, μὲ ἀνησυχεῖ. Θέλω μίαν δήλωσιν ἀπὸ σᾶς.

§347Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Σεῖς θέλετε ἰδικήν μου δέσμευσιν καὶ ἐγὼ θέλω τὴν ἐμπιστοσύνην τὴν ἰδικήν σας. Ἔχομεν μίαν προδιάθεσιν νὰ συμπαθῶμεν τὴν Δωδεκάνησον. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν περίπτωσις νὰ κάμῃ τις τὴν σκέψιν, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ νὰ ἀδικήσωμεν τὴν Δωδεκάνησον. Πάντως, σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μου πλευρᾶς ὑπάρχει ὅλη ἡ διάθεσις νὰ διασφαλίσωμεν τὸ καθεστὼς τῆς Δωδεκανήσου. Ἄλλωστε, κ. συνάδελφε, ὑπάρχουν δύο πλευραὶ τοῦ θέμα☐ ☐σεως τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐκεῖ. Τὸ σύστημα αὐτό, ἐφηρμόσθη ἐπὶ Τρικούπη καὶ ἀπέτυχε, διὰ τὸν λόγον, ὅτι εἶναι πολυδάπανον. Λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ Δωδεκάνησος εἶναι τουριστικὸν κέντρον καὶ ἔχει ἕνα ἄρτιον δίκτυον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ διαφυλάξωμεν, ὑπάρχει καὶ θέμα ἀπασχολήσεως προσωπικοῦ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ διατηρήσωμεν, ἀλλὰ τὸ σύστημα εἶναι πολυδάπανον. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰ ἐκεῖ κρατοῦντα, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῆτε, ὅτι διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς Ἑλλάδος, θέλωμεν 650 ὁδοστάτας. Ἡ περίπτωσις τῆς Δωδεκανήσου, εἶναι ἰδιόρρυθμος, διότι ὑπάρχουν οἱ ὁδοστάται καὶ θὰ πρέπει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ προστατευθοῦν. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ θέματα, θὰ ἐξετασθοῦν, ὅταν φθάσωμεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ὅλου ζητήματος. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὅμως ἡ ἀνάγκη τῆς ἀπασχολήσεως προσωπικοῦ, θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἐνδείκνυται ἡ ἀλλαγὴ τοῦ συστήματος. Κάμνω μίαν προσπάθειαν, καὶ ἐλπίζω νὰ πείσω τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀποκτήσωμεν σύστημα συντηρήσεως διὰ μηχανοποίητων συνεργείων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ σύστημα τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν, ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ καὶ ἄλλη ἄποψις περισσότερον σύγχρονος, ἀλλὰ ὑπάρχει ὁ παράγων τοῦ ἀνθρώπου Εἶναι 200 ἄνθρωποι, ἀσχολούμενοι 10 χρόνια μὲ τὴν δουλειὰ αὐτή καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει πρὶν προχωρήσωμεν, νὰ λάβωμεν καὶ αὐτὸν τὸν παράγοντα ὑπ’ ὄψιν.

§348Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει ἐξυμνηθῆ τὸ ἔργον τῆς προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου. Νομίζω, ὅτι ἐνθάρρυνσις τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας θὰ εἶναι, ἐὰν θελήσητε, εἰς τὸ τέλος τοῦ αʹ ἐδαφίου, τοῦ ἄρθρου 15, νὰ γίνῃ ἡ ἑξῆς προσθήκη, ὅτι τὰ ἔσοδα αὐτὰ θὰ διατίθενται, διὰ τὴν διάνοιξιν νέων ὁδῶν, διὰ προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων.

§349Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐφ’ ὅσον μετὰ ἕνα μῆνα θὰ μποῦμε εἰς τὴν διαδικασίαν, τῆς δημιουργίας νέου προγράμματος, ἂς ἀφήσωμεν νὰ προχωρήσωμεν τότε, χωρὶς νὰ εἴμεθα δεσμευμένοι μὲ προγράμματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐφαρμόζονται. Πάντως, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται νὰ τεθῇ αὐτό.

§350Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τὸ σύστημα τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν δι’ ὁδοστατῶν, εἶναι δαπανηρότερον τοῦ συστήματος τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν διὰ δημοπρασιῶν... Ἐπειδή, τὸ σύστημα τῶν ὁδοστατῶν ἐφηρμόσθη ἐν Δωδεκανήσῳ, δύναμαι νὰ γνωρίζω ἐκ τῆς στατιστικῆς, ἡ ὁποία τηρεῖται ἐν Δωδεκανήσῳ, ὅτι τὸ κόστος συντηρήσεως τῶν ὁδῶν κατὰ χιλιόμετρον, ἀνέρχεται εἰς 5 δραχμὰς τὸ ἔτος, ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις, ἡ δαπάνη ὑπῆρξε διπλασία. Νομίζω, ὅτι ἐὰν αἱ πληροφορίαι τῆς ὑπηρεσίας δημοσίων ἔργων, εἶναι ἀκριβεῖς, τότε συμβαίνει τὸ ἀντίθετον, ὅτι, δηλαδή, ἡ δι’ ὁδοστατῶν συντήρησις εἶναι φθηνοτέρα.

§351Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἀποκλείεται. Δὲν συζητοῦμεν ἀποκλειστικῶς τὸ θέμα τῆς Δωδεκανήσου.

§352Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Πάντως εὐχαριστῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ὡς ἀνέφερε, θὰ διατηρήσῃ τοὺς ὁδοστάτας ἐν Δωδεκανήσῳ. Ἰδιαιτέρως θέλω νὰ σημειώσω, τὴν ἱκανοποίησίν μου, ἀπὸ τὴν δήλωσιν, ὅτι τὰ εἰδικὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ καταθέσεις, διὰ τὸ Ταμεῖον Δωδεκανήσου, θὰ διατεθοῦν δι’ ἔργα ὁδοποιΐας ἐν Δωδεκανήσῳ.

§353Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ὁμιλεῖ περὶ τῶν μὴ διατεθέντων, ταῦτα θὰ διατίθενται διὰ τὴν ὁδοποιΐαν γενικῶς;

§354Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὰς καθυστερήσεις, τὰς ὁποίας ἔχει τὸ δημόσιον, θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ μεγάλου ποσοῦ.

§355ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15;

§356ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§357ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15. Γίνεται δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§358ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§359ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ Μηχανημάτων Δημοσίων Ἔργων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων».

§360Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ ὅ,τι παρατηρήσεις ὑπάρχουν νὰ γίνουν κατὰ τὴν Βʹ συζήτησιν.

§361ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§362ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καί Ἀθηνῶν Α.Ε. καὶ τῆς Ἑταιρείας «Ἀστὴρ Ἀνώνυμος Τουριστικὴ καὶ Ξενοδοχειακὴ Ἑταιρεία» «περὶ παραχωρήσεως παραλιακῆς περιοχῆς Γλυφάδας». Ὁ κ. Ν. Πανταζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§363Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Μετὰ 5ωρον συζήτησιν, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ ἄλλων θεμάτων, ἤλπιζον, ὅτι θὰ ἀνεβάλετο ἡ συζήτησις τοῦ θέματος, διότι ἀναμφισβητήτως ἡ Βουλὴ εἶναι καταπεπονημένη, δι’ ὃ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ περιγράψω τὰ κύρια χαρακτηριστικά. Διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου, κύριοι βουλευταί, σκοπεῖται ἡ κύρωσις συμβάσεως, ὑπογραφείσης τὴν 29ην Ὀκτωβρίου 1954 ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὑπὸ τῆς Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων ὁ «Ἀστὴρ» καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν. Διὰ τῆς συμβάσεως, ὡς ἐν αὐτῇ ἀναφέρεται, παραχωρεῖται ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου ὁ χαρακτηρισθεὶς ὡς δημόσιος τουριστικὸς χῶρος τῆς Γλυφάδας, μὲ τὸν σκοπὸν τῆς πλήρους χρήσεως, καρπώσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ χώρου τούτου ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας «Ἀστήρ». Εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως —τοῦτο ἄλλωστε ἀνεγνωρίσθη καὶ ἐνώπιον τῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς— ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς συμβάσεως θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν ἐξωραϊσμὸν τοῦ παραλιακοῦ χώρου τῆς Γλυφάδας καὶ οὕτω νὰ ἀποκτήσῃ ἡ χώρα ἕνα πολιτισμένο καὶ σύγχρονο, ἐφάμιλλον τῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, τουριστικὸν κέντρον. Τοῦτο, συνεπῶς, μᾶς ὑποχρεώνει, κατ’ ἀρχήν, εἰς τὸ νὰ συστήσωμεν τὴν ψήφισιν καὶ κύρωσιν τῆς συμβάσεως. Ἐν τούτοις ὅμως, διατηροῦμεν ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ συμβληθέντα μὲ τὸ δημόσιον μέρη. Κύριοι βουλευταί, ἡ σύμβασις ὑπεγράφη ἐρήμην τῆς κοινότητος Γλυφάδας καὶ τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Εἶναι πολὺ περισσότερον ἀπαράδεκτον, καθ’ ὃν χρόνον εὑρισκόμεθα εἰς τὴν παραμονὴν διατυπώσεως νόμου, περὶ αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως. Εἶναι πολὺ περισσότερον ἀπαράδεκτον, διότι μέχρι τοῦ 1937, ὁ παραχωρούμενος χῶρος ἀνῆκεν εἰς τὴν κοινότητα Γλυφάδας κατὰ πλήρη κυριότητα. Τὸ 1937, διὰ τοῦ νόμου 1056, ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης, ὁ ἀείμνηστος Κοτζιᾶς, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως, ἐξαγοράσει τὴν περιοχὴν ταύτην καὶ ὅπως κατασκευάσῃ τουριστικὸν χῶρον καὶ χῶρον ψυχαγωγίας, προέβη εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ χώρου τούτου. Ἡ κοινότης, οὐδέποτε εἰσέπραξεν ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως τὸ τίμημα. Τὸ 1951, ἡ τότε Κυβέρνησις, ἀναγνωρίζουσα τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει διὰ τοῦ Α. Ν. 1853)51, προέβη ἐκ νέου εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἐκμεταλλεύσεως εἰς τὴν κοινότητα τῆς Γλυφάδας. Μάλιστα ἐξεδόθη καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1894 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δι’ ἧς παρεχωρεῖτο καὶ 30ετὴς χρῆσις τοῦ χειμερινοῦ τμήματος. Κατόπιν τοῦ λόγου αὐτοῦ καὶ τῆς ἀποφάσεως ταύτης, ἡ κοινότης προέβη εἰς τὴν περίφραξιν τοῦ χώρου τῆς Γλυφάδας καὶ ἤρχισε διαπραγματευομένη, μετὰ τῆς τότε Διοικήσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Τουρισμοῦ, ἵνα προβῇ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ χώρου τούτου. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸ νομικὸν μέρος τῆς ὑποθέσεως, ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω εἶναι τὸ ἠθικὸν μέρος. Εἶναι ἀπαράδεκτον, κύριοι βουλευταί, ἔστω καὶ ἂν τὸ Δημόσιον δὲν ἀναγνωρίζῃ εἰς τὴν κοινότητα τῆς Γλυφάδας τὴν κυριότητα τοῦ ἐδάφους της, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑπογράφωνται συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν χώρους οἵτινες ἀνήκουν εἰς τὴν διοικητικὴν περιφέρειαν τῆς κοινότητος, ἐρήμην αὐτῆς, καὶ εἶναι τόσον ἀπαράδεκτον καθ’ ἣν στιγμὴν ἀποστερεῖ ἀπὸ τὴν κοινότητα ποσὸν 250.000.000 ἐπὶ συνόλου προϋπολογισμοῦ 600.000.000 δρχ. Τὸ ἀντελήφθη ἐγκαίρως, ἢ μᾶλλον ἀκαίρως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ διὰ μιᾶς τελευταίας τροπολογίας, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔφερεν εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρεχώρει τὸ 5%, μέχρι τοῦ ποσοῦ 5% ἐκ τοῦ 25%, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσέπραττεν ἐπὶ τοῦ εἰσητηρίου τὸ Δημόσιον ἀντὶ φόρου. Κύριοι βουλευταί, δύο τινὰ συμβαίνουν, ἢ ἐμπαίζομεν τὴν κοινότητα, διότι ἐὰν μὲν τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι ἐλάχιστον, εἶναι ἐμπαιγμός, ἢ ἐὰν τὸ ποσοστὸν εἶναι ἱκανὸν νὰ καλύψῃ τοὐλάχιστον τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανεν ἡ κοινότης ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ χώρου τούτου μέχρι τοῦ 1953, δηλαδή, νὰ εἶναι ἱκανὸν τὸ ποσοστὸν τοῦ 12½% νὰ καλύψῃ τὰ 150 ἑκατ. δρχ., τότε κάτι ἄλλο συμβαίνει, διότι μόνον ἐκ τοῦ εἰσητηρίου θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ ἐκμετάλλευσις νὰ εἰσπράξῃ περὶ τὰ 2 δισεκ. δρχ. ἐτησίως. Ὑπάρχει ὅμως, κύριοι βουλευταί, καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα ὡς πρὸς τοὺς συμβαλλομένους, τὸ ζήτημα τὸ προκῦπτον ἐκ τῆς ἀναμίξεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν εἰς τὴν σύμβασιν. Λέγω τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, διότι καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ σύμβασις οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν ἀφήνει, ὅτι ὁ κύριος συμβαλλόμενος εἶναι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, διότι καὶ τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον τοῦ Ἀστέρος εἶναι ἀνίκανον νὰ ἱκανοποιήσῃ μίαν τοιαύτης ὁλκῆς ἐκμετάλλευσιν καὶ διότι αἱ μετοχαὶ τοῦ Ἀστέρος κατὰ 99% ἀνήκουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν. Καὶ λέγω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναμίξεως τῶν Τραπεζῶν εἰς ἐξωτραπεζικὰς ἀσχολίας καὶ μάλιστα εἰς ἀσχολίας κερδοσκοπικὰς μακροπροθέσμου πνοῆς. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔρχεται νὰ συμβάλλεται μὲ τὴν Τράπεζαν καὶ μάλιστα νὰ εἰσέλθῃ ἡ Τράπεζα εἰς τὴν σύμβασιν, διότι λέγουν, ὅτι δὲν προῆλθεν ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης ἡ ἐπιθυμία, ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἐπιθυμία τοῦ Κράτους νὰ συμβληθῇ μὲ τὴν Τράπεζαν. Βεβαίως τοῦτο παρουσιάζει τὸ πλεονέκτημα, ὅτι ἡ Τράπεζα παρουσιάζει, τρόπον τινά, μίαν διασφάλισιν, δεδομένου, ὅτι ἡ σύμβασις ἔγινεν ἄνευ δημοπρασίας. Ἀλλὰ ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 14, ἂν δὲν ἀπατῶμαι καὶ τὸ ἄρθρον 10, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἀλλάξουν ἄρδην τὴν κατάστασιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 14 ἀποκλείεται μὲν ἡ μεταβίβασις, κατ’ ἀρχὴν τῶν μετοχῶν εἰς οἱονδήποτε μέτοχον, ἀλλὰ ὑπάρχει μία διάταξις, ἡ ὁποία λέγει: «Ἡ ἐκποίησις τῶν μετοχῶν τῆς ἑταιρείας παρὰ τῆς Τραπέζης, διαρκούσης τῆς παρούσης συμβάσεως, δύναται νὰ γίνεται μόνον κατόπιν ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου». Καὶ γνωρίζετε κάλλιστα, ὅτι τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ ἐντὸς τῆς 30ετίας, τὴν ὁποίαν προβλέπει ἡ σύμβασις, 30ετίας, ἡ ὁποία δύναται νὰ φθάσῃ καὶ τὴν 40ετίαν. Πλὴν τούτου εἰς τὸ ἄρθρον 10 λέγει: «... Προκειμένου ὅμως περὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀνεγερθησομένων ξενοδοχείων, κέντρων, ἀποδυτηρίων, ἰδιωτικῶν καμπινῶν, περιπτέρων ἢ ἄλλων τυχὸν κατασκευασθησομένων καὶ ἐν γένει τῶν κατ’ ἰδίαν ἐκμεταλλεύσεων τῆς ὅλης ἐπιχειρήσεως, ἡ μίσθωσις ἢ ἡ ὑφ’ οἱανδήποτε μορφὴν παραχώρησις τῆς χρήσεως καὶ καρπώσεως ἐπιτρέπονται ὁποτεδήποτε ἄνευ οὐδεμιᾶς οἱασδήποτε ἀδείας ἢ συγκαταθέσεως, τῆς ἑταιρείας εὐθυνομένης ἔναντι τοῦ δημοσίου διὰ τὴν ἀρτίαν ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως λειτουργίαν τῶν κατ’ ἰδίαν ἐκμεταλλεύσεων». Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι διασφάλισις ἀπέναντι τῶν μετόχων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὅταν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Διοίκησις τῆς Τραπέζης νὰ παραχωρῇ κατὰ τὴν ἀπόλυτον αὐτῆς κρίσιν τὸ δικαίωμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐπὶ μέρους ἐπιχειρήσεων; Βλέπω, κύριοι βουλευταί, ὅπως καὶ ἐν ἀρχῇ εἶπον, ὅτι ἡ κόπωσίς σας εἶναι μεγάλη. Ἐν τούτοις, ὅμως, θὰ ἤθελα νὰ κάμω καὶ ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῆς Συμβάσεως. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ὅτι: «Ἐφ’ ὅσον τὸ Δημόσιον ἤθελεν ἀποφασίσει νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν λειτουργίαν Καζίνου ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, ὑποχρεοῦται ὅπως ἐπὶ ἴσοις ὅροις χορηγήσῃ τὴν σχετικὴν ἄδειαν εἰς τὴν Ἑταιρίαν». Ἤθελον νὰ ὑποβάλω μίαν ἐρώτησιν καὶ νὰ λάβω μίαν ἀπάντησιν. Εἶναι περιοριστικὴ ἡ διάταξις; Δηλαδὴ πρόκειται περὶ ἑνὸς καὶ μόνον Καζίνου ἢ θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ κάμῃ δύο Καζίνα ὁπότε τὸ ἕνα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ παραχωρήσῃ εἰς τὴν Ἐθν. Τράπεζαν; Διότι ἐὰν πρόκειται περὶ ἑνὸς Καζίνου, τότε πλέον ἔχομεν μίαν Σύμβασιν ἡ ὁποία περιορίζει μελλοντικῶς τὸ Δημόσιον εἰς τὰς κινήσεις του. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, παράγραφος αʹ, βλέπω πάλιν τὴν ἐγκαθίδρυσιν δι’ ἰδίων λεωφορείων μέχρι ἀριθμοῦ τριῶν, λεωφορειακῆς συγκοινωνίας ἐξυπηρετούσης τὴν μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ παραχωρουμένου χώρου συγκοινωνίαν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐνοίκων τοῦ Ξενοδοχείου. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως ἡ χορήγησις τουριστικῶν λεωφορείων ὑπεραστικῶν, καὶ σκόπιμος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἐπωφελής. Δέν εἶναι δυνατὸν ὅμως δι’ ἑνὸς ἄρθρου νὰ εἰσαγάγωμεν τὴν ἀρχὴν ὅτι εἶναι δυνατὸν δικαιώματα τὰ ὁποῖα καλῶς ἢ κακῶς ἐλειτούργησαν, ὅτι εἶναι δυνατόν, λέγω, νὰ τὰ καταργοῦμεν καὶ νὰ παραχωροῦμεν Συγκοινωνιακὰς Λεωφορειακὰς Ἀστικὰς Γραμμὰς εἰς τοὺς συμβαλλομένους. Θὰ εἶχεν τὴν δικαιολογίαν του τὸ πρᾶγμα ἐὰν τὸ Ξενοδοχεῖον ἢ ἡ ἐγκατάστασις τῆς Γλυφάδας ἀπῆχεν ἀπὸ τὸν Δημόσιον δρόμον, ἀπὸ τὴν τελευταίαν στάσιν τοῦ λεωφορείου. Θὰ εἶχεν ἐπίσης τὸν λόγον της ὅταν ἡ συγκοινωνία δὲν ἦτο πυκνή. Ἀλλὰ ὅταν ἔχωμεν συγκοινωνία διὰ λεωφορείων κάθε 3 ἢ 7 λεπτὰ νομίζω ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος καὶ νομίζω ὅτι ἄλλον σκοπὸν ἔχει ἡ ἐπιθυμία τοῦ συμβληθέντος νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ λεωφορεῖα καὶ ὄχι νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς κατοίκους τοῦ Ξενοδοχείου οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι κάτοικοι Ξενοδοχείου πολυτελείας καὶ σπανίως θὰ κάμνουν χρῆσιν τῶν λεωφορείων. Ἐπίσης παρέχεται καὶ κάποια φορολογικὴ εὐκολία διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ὅταν λέγῃ ὅτι «παρόμοιαι διατάξεις θὰ ἔχουν ἰσχὺν καὶ θὰ ἐφαρμόζωνται μόνον ἐφ’ ὅσον αὗται θὰ ἀφοροῦν καὶ ἄλλας ὑφισταμένας ἑκάστοτε ὁμοειδεῖς ἐπιχειρήσεις πρὸς τὰς ἐν τῷ παραχωρουμένῳ χώρῳ ἀσκουμένας». Καὶ πρῶτον ἔρχομαι εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ Καζίνου. Ἐὰν θὰ λειτουργήσῃ Καζῖνον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀποφασίσωμεν νὰ κάμωμεν ἕνα Καζῖνον εἰς τὴν Ἀττικήν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι βάσει τῆς Συμβάσεως καὶ ἐπὶ ἴσοις ὅροις τὸ Καζῖνον νὰ τὸ ἐγκαταστήσωμεν ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῆς χορηγουμένης. Πῶς ὅμως θὰ ἐφαρμόσωμεν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ Καζίνου ὅταν δὲν θὰ ἔχωμεν ἄλλην ὁμοειδῆ εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἔχωμεν ἐφαρμώσῃ ἤδη φορολογικὴν πολιτικήν;

§364Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Διὰ τὸ Καζῖνον δὲν ὑπάρχει σύμβασις, κ. Πανταζῆ, δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ.

§365Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Τὸ παραδέχομαι ἀπολύτως, ἀλλὰ δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ προσέξετε.....

§366Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Σᾶς λέγω ὅτι ἐὰν δοθῇ Καζῖνον θὰ γίνῃ σύμβασις χωριστὴ δι’ αὐτό, ἡ ὁποία θὰ προβλέπῃ ὅτι τόσον ποσὸν ἐκ τῶν κερδῶν θὰ περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον.

§367Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ διαβάζω τὸν νόμον.

§368Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Νομίζετε σεῖς ὅτι ἡμεῖς ἢ ἄλλη Κυβέρνησις θὰ δώσῃ τὸ Καζῖνον ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως;

§369Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Ὄχι. Ἀλλὰ ὅταν λέγῃ τὸ ἄρθρον ὅτι «ὑπὸ τοὺς ὅρους οἱ ὁποῖοι θὰ ἰσχύσουν δι’ ὁμοειδεῖς ἐκμεταλλεύσεις» σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι ἐκμετάλλευσις ἢ ὄχι; Ἐὰν γίνῃ τὸ Καζῖνον εἰς τὴν Ἀττικὴν ὑποχρεοῦσθε νὰ τὸ δώσητε καὶ εἰς τὴν Γλυφάδα. Ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν ἕνα Καζῖνον θὰ πρέπῃ νὰ το δώσητε εἰς τὴν Γλυφάδα; Καὶ ἐὰν θέλετε νὰ τὸ δώσητε εἰς τὴν Γλυφάδα θὰ τὸ δώσητε ὑπὸ τοὺς ἰδίους ὅρους; Δηλαδὴ θὰ τοὺς εἰπῆτε κάμετε Καζῖνον καὶ μετὰ 25 χρόνια θὰ περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον;

§370Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ κάμωμεν χωριστὴν σύμβασιν.

§371Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Ἀναμφισβητήτως, κ. ὑπουργέ, θὰ γίνῃ σύμβασις, ἀλλὰ προκειμένου νὰ ἐπιβάλλετε μίαν οἱανδήποτε φορολογίαν......

§372Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ποίαν φορολογίαν ἀφοῦ θὰ κάμωμεν σύμβασιν;

§373Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Καλῶς, τὸ δέχομαι. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 15 ἔχω νὰ παρατηρήσω—καὶ θὰ ἤθελα νὰ εἶναι ἐδῶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς ἀντιλήψεις του—ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαλλαγὴν ἡ ὁποία χορηγεῖται διὰ τοῦ ἄρθρου 15: «Πρὸς διευκόλυνσιν καὶ ἐπιτάχυνσιν τῆς παροχῆς ὑδρεύσεως εἰς τὸν παραχωρούμενον χῶρον καθορίζεται, ὅτι σωλῆνες ὑδρεύσεως εἰσαγόμενοι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἐθν. Τραπέζης κλπ. κλπ. ἀπαλλάσονται τῶν δασμῶν κλπ.». Καὶ θὰ ἤθελα τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἐπὶ παρομοίας παρακλήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κρήτης συναδέλφου, κ. Χλουβεράκη, διὰ τὴν μείωσιν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ δασμοῦ τοῦ δικτύου μεταφορᾶς Σητείας ἠρνήθη.

§374Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὑπάρχει καὶ νόμος, τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὁποίου τὸ λέγει σαφῶς. Κύριε ὑπουργέ, θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, μήπως σεῖς εἴδατε τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία προσεκομίσθη τὴν τελευταίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τῆς ὁποίας πλέον τῶν ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἔχομεν ἀναλάβει διὰ τῆς συμβάσεως παραχωροῦμεν ἐπὶ πλέον τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ ἔχῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ νεροῦ......

§375Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐγὼ τὴν ὑπέγραψα τὴν σύμβασιν τὴν τροποποιητικὴν καὶ ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην δι’ οἱανδήποτε λέξιν τῆς τροποποιητικῆς συμβάσεως, ὅπως καὶ τῆς ἀρχικῆς.

§376Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ κρίνω οὔτε τοὺς ὑπογράψαντας, οὔτε τοὺς ὑποστηρίζοντας, ἀλλὰ εἶναι πιθανὸν νὰ σᾶς διέφυγε.

§377Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐγὼ ὅταν ὑπογράφω χαρτὶ τὸ διαβάζω καλά.

§378Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Αὐτὸ μᾶς ἐκοινοποιήθη δι’ ἑνὸς σημειώματος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐτὴ μᾶς ἦλθε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν τελευταίαν στιγμήν.......

§379Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δέν πταίω ἐγώ. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ πάρετε τὴν τροπολογίαν τῆς συμβάσεως τὴν ὁποίαν κατέθεσα καὶ ἡ ὁποία φέρει τὴν ὑπογραφὴν ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§380Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Ἐὰν ἡ τροπολογία κατεχωρήθη εἰς τὸ σχέδιον νόμου, ἢ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς τελευταίας διανομῆς, δὲν τὸ γνωρίζω. Γνωρίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε ὡς εἰσηγητὴς νὰ εἶχον λάβει γνῶσιν ἐγκαίρως τῆς τροπολογίας. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ μόνον ποὺ ἔλαβον γνῶσιν, ἦτο ἕνα σημείωμα ὑπηρεσιακὸν ἐν σχέσει μὲ τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου.

§381Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὑπάρχει σύμβασις τροποποιητική.

§382Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Δὲν τὴν ἠξεύρω ἐγώ. Πέραν αὐτοῦ θὰ προτείνω ὅπως βάσει τῶν ἐκτεθέντων καταβληθῇ προσπάθεια καὶ ἀναθεωρηθῇ ἡ σύμβασις εἰς τρόπον ὥστε διὰ τοὺς τύπους νὰ λάβῃ μέρος καὶ ἡ κοινότης Γλυφάδας, τῆς ὁποίας ἐγὼ τοὐλάχιστον τὰ ἠθικὰ δικαιώματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσω. Πιστεύω ἀπολύτως εἰς τὸν σκοπόν, ἀλλὰ δὲν εἶμαι διατεθειμένος ἐὰν πρόκειται ὁ σκοπὸς αὐτὸς νὰ ἐκτελεσθῇ ἀντὶ ἐφέτος τοῦ χρόνου νὰ ἁγιάσω τὰ μέσα. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ἐν ὀλίγοις σᾶς ἐξέθεσα ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ συλλάβω. Εἰς σᾶς ἐναπόκειται νὰ ἐγκρίνετε, ἢ ὄχι τὴν σύμβασιν.

§383ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου ἔχει τὸν λόγον.

§384Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Νομοσχεδίου καλούμεθα μὲ ἄρθρον μόνον, ἢ νὰ ἐπικυρώσωμεν, ἢ νὰ ἀπορρίψωμεν μίαν σύμβασιν. Δυστυχῶς οἱ κ.κ. συνάδελφοι, καὶ γενικῶς ἡ Βουλή, δὲν δικαιοῦται νὰ προβῇ εἰς καμμίαν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἐν τούτοις, ἐὰν ἦτο δυνατόν, ἡ σύμβασις αὐτὴ νὰ εἰσήγετο εἰς τὴν Βουλὴν διὰ Νομοσχεδίου καὶ νὰ συνεζητῆτο κατ’ ἄρθρον. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἀπέρριπτε παταγωδῶς καὶ πανηγυρικῶς τὰ πλεῖστα ἄρθρα τῆς ἐν λόγῳ συμβάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία εἰς τὸ ἄρθρον λέγει τὰς ἑξῆς χαρακτηριστικὰς φράσεις: «Ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της ὅπως συντελέσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ.....» ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοὺς προστάτας καὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος γενικῶς ἔχει ὑποφέρει πολὺ ἡ Πατρίς μας εἰς τὸ παρελθόν. Πράγματι ὁ χῶρος τῆς Γλυφάδας εἶναι ἐξαιρετικός, καὶ ἐνεκρίθη πρὸ μιᾶς 20ετίας νὰ γίνῃ χῶρος τουριστικός. Ἦτο δικτατορία τότε ὅταν ἀπεφασίσθη ἐρήμην τῆς Κοινότητος ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῆς περιουσίας της ἄνευ ἀποζημιώσεως, διότι περὶ περιουσίας πρόκειται τῆς Κοινότητος Γλυφάδας. Μετὰ ταῦτα ἠκυρώθη τὸ 1951 ἡ σύμβασις τῆς δικτατορίας καὶ παρεχωρήθη καὶ πάλιν εἰς τὴν Κοινότητα ἡ ἐνέργεια τῶν Τουριστικῶν ἔργων. Ὑπελείπετο ὅμως τὸ χειμέριον κύμα τὸ ὁποῖον ἀνῆκε κατ’ ἀπόλυτον κυριότητα εἰς τὸ Δημόσιον καὶ παρεχωρήθη δι’ ἀποφάσεως τὸ χειμέριον κύμα εἰς τὴν κοινότητα, διότι ἄλλως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ Τουρισμός. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἡ περιουσία τῆς Κοινότητος εἶναι περίπου 300 στρέμματα. Πάντα ταῦτα ἀπηλλοτριώθησαν, χωρὶς ἡ Κοινότης νὰ δεχθῇ, χωρὶς νὰ λάβῃ οὐδεμίαν δραχμὴν ἔναντι τῆς περιουσίας αὐτῆς. Καὶ ὑπεγράφη ἡ σύμβασις ἐρήμην τῆς Κοινότητος.

§385Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Θὰ ὠφεληθῇ ἡ κοινότης.

§386Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θὰ ὠφεληθῇ ἡ Τράπεζα Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ ἐνισχύσῃ τὸν τουρισμὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔκαμε τὴν σύμβασιν ταύτην. Ὅταν πρόκειται νὰ ὑπογράψωμεν μίαν σύμβασιν 30 ὁλοκλήρων ἐτῶν καὶ 10 ποὺ θὰ εἶναι ἡ παράτασις, ὅταν οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ ζῇ, ὅταν πρόκειται, λέγω, νὰ δημιουργήσωμεν τοιαύτης ὁλκῆς ἔργα, χρέος καὶ ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προκηρύξῃ διεθνῆ διαγωνισμόν, κυρίως διὰ νὰ διασφαλισθῇ τοὐλάχιστον ἀπὸ τυχὸν παρατηρήσεις, διὰ νὰ μὴ εἴπω τίποτε ἄλλο. Καὶ ἐρωτᾶται ἐγένετο τοιοῦτος διαγωνισμὸς διεθνής, ἔστω καὶ ἐσωτερικός, μεταξὺ Ἑλλήνων; Διατί θὰ τὰ πάρῃ μία Τράπεζα καὶ δὲν θὰ τὰ πάρῃ ἕνας ἄλλος;

§387Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κατὰ τὴν περίοδον τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Γρηγορίου, κατὰ τὸ ἔτος 1951, ἐδόθη τὸ δικαίωμα εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας, νὰ εὕρῃ μίαν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία νὰ ἀναλάβῃ τὰ ἔργα καὶ ἐγκατασταθῇ ἐκεῖ. Τὸ ὅτι, ὅμως, μέχρι τοῦ 1954, ὁ δήμαρχος Γλυφάδας, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀνεύρῃ τοιαύτην ἐπιχείρησιν σημαίνει ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐπεθύμει νὰ δαπανήσῃ χρήματα διὰ τοιαύτην ἐπιχείρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεχθέντα περὶ τῆς συμβάσεως εἶναι σύμβασις ποὺ γίνεται μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ ποσοστὸν 90%, μετέχει τὸ δημόσιον. Ἐλέχθη, ὅτι ἀπεμπολήθησαν τὰ δικαιώματα τοῦ δήμου Γλυφάδας. Ἐπὶ ὑπουργίας σας ἐγένετο ἐκμίσθωσις τοῦ χώρου εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας. Ἄρα ὁ δῆμος Γλυφάδας, ἦτο ἐκμισθωτὴς καὶ ὄχι κύριος. Καὶ τέλος, εἴπατε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἕνας καλύτερος τρόπος, διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι πρὸ ἑνὸς μηνός, ἦλθεν ὁ δήμαρχος Γλυφάδας εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς κ. Ροδοπούλου, καὶ τοῦ εἴπομεν, θέλετε νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν σύμβασιν ἔστω καὶ ὑπογεγραμμένην καὶ νὰ ἀναλάβῃ ὁ δῆμος Γλυφάδας τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν ἢ θέλετε νὰ γίνουν στὴν Βάρκιζα. Ἀντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως, μὲ παρεκάλεσε νὰ ἐκτελεσθοῦν εἰς Γλυφάδα.

§388Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὄχι, δὲν τὸ ἐδέχθησαν.

§389Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Καὶ τοῦ εἶπον καὶ τὸ ἄλλο, διὰ νὰ ἴδητε, τοῦ εἶπον, ἐὰν ἔχῃς συμφώνως τοὺς δημότας σου, θέλεις νὰ κάμω μίαν ἀνακοίνωσιν, ὅτι ὑπήκων εἰς τὴν παράκλησιν τοῦ δημάρχου Γλυφάδας, λύω τὴν σύμβασιν; Καὶ μοῦ εἶπεν: Ὄχι. Σᾶς δίδω τὸν λόγον τῆς τιμῆς μου, κ. Κουντούρη, ὅτι τὸ 75% κατατίθεται εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ὑπὲρ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας. Ἔτσι ἔχει ἡ ἱστορία.

§390Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πρῶτον, ὁ κ. ὑπουργός, λέγει, ὅτι εἶναι μισθωτὴς ἡ κοινότης Γλυφάδας. Εἶναι, ὡς πρὸς τὸ χειμέριον κῦμα, καὶ ὄχι ὡς πρὸς τὰ 300 στρέμματα, τὰ ὁποῖα τῆς εἶχον καταληφθῆ. Δεύτερον, σᾶς εὐχαριστῶ, διὰ τὸ κοπλιμέντο, ὅτι λέγομεν κουβέντες τοῦ ἀέρος ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, καὶ δὲν περιμένομεν ἀπὸ σᾶς εἰδικῶς νέον πολιτευόμενον, πρὸς ἐμέ, νέον ἐπίσης πολιτευόμενον, τέτοιαν φιλοφρόνησιν! Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τί ἐλέχθη μεταξὺ δημάρχου καὶ ὑπουργοῦ. Μὲ ἐνδιαφέρει, τὸ ὅτι γίνεται χαριστικῶς μία σύμβασις καὶ δὲν λαμβάνει χώραν μία πατροπαράδοτος δημοπρασία, ὅπως ἐγένετο πάντοτε. Ἴσως ὁ δῆμος Γλυφάδας νὰ μὴ εὑρῆκε πλειοδότην. Ὅταν ὅμως, ἀνέλαβε τὸ Κράτος, ὤφειλεν —ὅπως ἔγινε καὶ ἄλλοτε— ἐὰν δὲν εὕρισκε πλειοδότην, τότε καὶ μόνον εἶχε δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς παραχώρησιν, εἰς ἣν ἑταιρείαν ἐνόμιζεν, ὅτι καλύτερον θὰ ἀπέδιδε. Ἰσχυρίσθη ἀκόμη, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὰ εἶχε μισθώσει. Δὲν τὰ εἶχε μισθώσει, διότι τὰ οἰκόπεδα αὐτά, κατὰ τὸ ἀρχικὸν συμβόλαιον τοῦ συμβολαιογράφου Οἰκονομοπούλου, παρεχωρήθησαν διὰ τὴν διάνοιξιν ὁδῶν καὶ πλατειῶν. Ἀλλὰ μήπως, κ. ὑπουργέ, διότι ὁ δῆμος Γλυφάδας δὲν εὑρῆκε πλειοδότην μήπως ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνουν ὅλαι αἱ χαριστικαὶ πράξεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται τώρα καὶ νὰ παραχωρηθῇ καὶ τὸ Καζῖνο ἀκόμη; Τί λέγετε δι’ αὐτό; Ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν γίνει Καζῖνο εἰς τὴν Ἀττικήν, θὰ προτιμηθῇ, ἐπὶ ἴσοις ὅροις, καὶ πάλιν ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρεία. Ἀλλὰ τρώγοντας ἔρχεται ἡ ὄρεξις. Καὶ μόλις ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ζητεῖ ἡ ἑταιρεία καὶ παίρνει καὶ τὰς ἰαματικὰς πηγάς, ἀπὸ τὰς κοινότητας Γλυφάδας.

§391Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν ἀνήκουν εἰς τὰς κοινότητας, ἀλλὰ εἰς τὸν Τουρισμόν.

§392Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πηγῶν, τὴν ἔχουν αἱ κοινότητες. Καὶ σήμερον ἀποστεροῦνται καὶ αὐτοῦ.

§393Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Διατὶ λέγετε πράγματα, ποὺ δὲν εἶναι σωστά;

§394Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Νομίζετε, ὅτι θὰ καθήσω ἐγὼ νὰ μετρήσω, πόσα ποτήρια πίνονται τὴν ἡμέρα; Ἐγὼ βλέπω, ὅτι στεροῦνται καὶ τοῦ πόρου αὐτοῦ. Καὶ προστίθεται καὶ αὐτό, εἰς τὴν περὶ οὗ πρόκειται ἑταιρείαν, εἰς τὴν ὁποίαν τόσα πράγματα ἐχαρίσατε. Καὶ πρὸς ποῖον συμφέρον; Διατί δὲν ἐκάμαμεν διεθνῆ δημοπρασίαν; Καὶ εἰς ἀπάντησιν μοῦ λέγετε, ὅτι ἦλθεν ὁ δήμαρχος Γλυφάδας, καὶ σᾶς εἶπε νὰ μὴ λύσετε τὴν σύμβασιν. Βεβαίως, ἔτσι ἔχει τὸ πρᾶγμα, διότι ἐφοβήθη, ὅταν τοῦ εἴπατε, ὅτι θὰ κάμετε τὰ ἔργα εἰς τὴν Βάρκιζαν. Τοῦ εἴπατε ὅμως, ὅτι ἐὰν λύσετε τὴν σύμβασιν, θὰ κάμετε ἄλλην δημοπρασίαν;

§395Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ πλειοψηφία πάντως ἔκαμεν ἔγγραφον εὐχαριστήριον.

§396Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὰ ἔγγραφα τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων —εἶσθε γόνος παλαιᾶς οἰκογενείας— ξεύρετε πῶς γίνονται. Δὲν εἶναι ἐδῶ, ὁ ὑπουργὸς Ἐργασίας, διὰ νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, τί ἔγινε μὲ τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα, πόσα συγχαρητήρια ἐλάμβανεν ὅταν ἐψήφιζε τὰ ἀντιεργατικὰ νομοσχέδια! Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, δι’ ἡμᾶς εἶναι μία σύμβασις σκανδαλώδης. Δι’ ἡμᾶς, θὰ ἔπρεπε πράγματι νὰ γίνουν τὰ ἔργα. Δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ θέλομεν νὰ γίνουν διὰ δημοπρασιῶν. Ἐπὶ πλέον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεται, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ 25%, τὸ ὁποῖον συγκεντροῦται, ἀνήκει εἰς τὸν δημόσιον κορβανᾶν καὶ ὄχι εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας. Ὁ δῆμος Γλυφάδας, ἔχασε κάθε πρόσοδον διὰ τῆς χαριστικῆς αὐτῆς συμβάσεως, χάνει ἐπὶ πλέον καὶ τὸ ἔσοδον, τὸ ὁποῖον εἶχεν, ἀπὸ τὴν εἴσπραξιν ἐκ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λουομένων, διότι περιφράξας μὲ ἕνα σύρμα τὸν χῶρον αὐτόν, καὶ εἰσπράτοντας 1.000 δραχμάς, εἴσοδον κατ’ ἄτομον, εἶχεν ἔσοδον 250– 300 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν θερινὴν καὶ μόνον σαιζόν. Καὶ ἐρωτᾶται τώρα, κύριοι συνάδελφοι, τί ἤθελεν εἰς τὸ μέσον αὐτὸς ὁ Ἀστήρ, ὁ ὁποῖος λάμπει πράγματι εἰς τὴν σύμβασιν; Τί θέλει ὁ Ἀστὴρ ἐδῶ; Τί θέλει, ὅταν, ἐπὶ συνόλου 40.000 μετοχῶν, αἱ 39.970 ἀνήκουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, καὶ μόνον 28 εἰς τὸν Ἀστέρα καὶ 2 εἰς ἕναν νεκρόν; Καὶ αὐτὰ τὰ χρήματα, κύριε ὑπουργέ, ποὺ θὰ κερδίσῃ, δὲν θὰ τὰ κερδίζῃ πλέον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα. Παρῆλθεν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἡ ὡραία ἐκείνη Τράπεζα, ἡ ὁποία ἐστήριζε καὶ τὰς βιομηχανίας μας καὶ τοὺς ἐμπόρους μας καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας μας. Ἔφυγεν αὐτὴ ἡ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἐδάνειζε καὶ ἐπερίμενε καὶ οὐδέποτε ἔβγαλεν εἰς πλειστηριασμόν, οὔτε ἐμπόρου, οὔτε ἐπαγγελματίου, τὸ σπίτι καὶ τὴν περιουσίαν. Παρῆλθεν ἡ ὡραία αὐτὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἐδάνειζε τὸ Κράτος καὶ ἔκαμε τοὺς βαλκανικοὺς πολέμους. Ἔχομεν πλέον, μίαν καθαρῶς σαφῆ Τράπεζαν ἐμπορικήν, χρηματιστηριακήν, καὶ μάλιστα, ὑπὲρ τὸ δέον κερδοσκοπικήν. Ἑπομένως, τὰ χρήματα δὲν πᾶνε εἰς τὰ ἱδρύματα, ὅπως θέλετε νὰ εἴπητε. Μήπως λοιπόν, ὁ Ἀστὴρ αὐτός, ὁ ὁποῖος λάμπει ἐδῶ μέσα, ὅτι δικαιοῦται ἡ πάρα κάτω παραγράφου, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι δικαιοῦται ἡ ἑταιρεία νὰ πωλήσῃ τὰς μετοχάς της εἰς πάντα τρίτον, μόνον κατόπιν ἀδείας τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κλπ., μήπως τυχὸν αὐτὴ ἡ ἄδεια εἶναι τύποις καὶ πρόκειται ὁ ἀστὴρ αὐτὸς νὰ γίνῃ πραγματικὸς αὐγερινὸς καὶ νὰ φέξῃ ἐφ’ ὅλης τῆς συμβάσεως, ὄχι μετὰ 30 χρόνια, ἀλλὰ μετὰ 2 ἢ 3 χρόνια; Μήπως πωληθοῦν ἐκεῖ αἱ μετοχαί; Μήπως ἐὰν θέλωμεν νὰ τὴν κάμωμεν πιὸ αὐστηρὰν τὴν σύμβασιν νὰ ἐλέγομεν μέσα, ὅτι δικαιοῦται μόνον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα Ἀθηνῶν, νὰ πωλήσῃ εἰς πάντα τρίτον, πλὴν τοῦ Ἀστέρος; Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, καὶ ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ πλὴν τοῦ Ἀστέρος. Ἑπομένως, αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ νὰ ἔχωμεν 99½% τῶν μετοχῶν ὑπὲρ τῆς Τραπέζης καὶ νὰ δίδωμεν ½% τῶν μετοχῶν ὑπὲρ τοῦ Ἀστέρος καὶ τὸ καταπληκτικώτερον ἓν ἑκατοστημόριον δι’ ἕνα νεκρόν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα δι’ ἕνα δημόσιον. Ἢ κάμνης τὴν σύμβασιν μὲ τὴν ἑταιρείαν ἢ ὄχι. Αὐτά, κύριοι, σημαίνουν ὅτι ἡ σύμβασις πάσχει καὶ δὲν εἶναι ἐν τάξει, παρ’ ὅλας τὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, καὶ μᾶς τὰς εἶπε πρὸ ὀλίγου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε τὸ θέλετε, εἴτε δὲν τὸ θέλετε, περὶ ἑνὸς ἄρθρου πρόκειται. Ψηφίζετε τὸ ἄρθρον καὶ ὄχι τὸ περιεχόμενον, θὰ ἐκάμνετε τροπολογίας καὶ ἡ σύμβασις αὐτὴ θὰ ἔβγαινεν ἀπὸ ἐδῶ ἀγνώριστος. Τουλάχιστον σκεφθῆτε τὴν ἀτυχῆ κοινότητα τῆς Γλυφάδας καὶ δώσατέ της ἕνα ποσοστὸν διὰ νὰ ζήσῃ καὶ ἂς ὀλιγοστεύσουν τὰ δῆθεν κέρδη τῶν ἱδρυμάτων, πτωχοκομείου κλπ. (Χειροκροτήματα).

§397Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κανεὶς ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς ἐκτελέσεως ἔργων εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Γλυφάδας, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὡς ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ Γλυφάδα ἔχει καθορισθῆ ὡς χῶρος καὶ τόπος τουριστικὸς καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, πρὸ τοῦ πολέμου, ἐχρησιμοποιεῖτο καὶ ὑπῆρχον ἐκεῖ ἐγκαταστάσεις θαλασσίων λουτρῶν καὶ ἔπρεπεν ὁπωσδήποτε νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἀξιοποίησίς της. Ὁ τρόπος, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις προσδιώρισε διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, αὐτὴ τὸν ἐξετίμησε, καὶ καθὼς ἐδήλωσε προηγουμένως, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ δήμου Γλυφάδας, ὅπως ἀναλάβῃ αὐτὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Θὰ ἤθελον ὅμως, νὰ παρατηρήσω ὡρισμένα σημεῖα καὶ ἰδιαιτέρως ἓν σημεῖον ἐπὶ τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 11, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Ὡσαύτως τὸ δημόσιον ὑποχρεοῦται ἐπὶ τῇ αἰτήσει τῆς ἑταιρείας......... .......... (ἀναγινώσκει)...................». Δὲν γνωρίζω, διατὶ ἡ παραχώρησις αὕτη συμπεριελήφθη εἰς τὴν σύμβασιν. Θὰ ἐνόμιζον καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅλων, ὅτι ἡ συγκοινωνία ἡ λεωφορειακή, ἡ ὑπάρχουσα εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἰδιαίτερα εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης, εἶναι ἀρτία, ἀρτιωτάτη καὶ τιμᾷ τὴν Ἑλλάδα. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν συγκοινωνιακῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν, ἡ ὁποία ἐκτελεῖται κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἐκ μέρους τῆς Η.Ε.Μ. καὶ κατὰ ἄλλο μέγα ποσοστὸν ἐκ μέρους τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων, εἶναι ἀρτία καὶ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος νὰ δημιουργηθῇ ἕνα προνόμιον ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἑταιρείας αὐτῆς καί εἰς βάρος τῶν λεωφορειούχων, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὰς συγκοινωνίας, κατὰ ἱκανοποιητικὸν ἀπολύτως τρόπον.

§398Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὸ ζήτημα ἐγεννήθη πρὸ ἑνὸς μηνὸς εἰς τὴν Κηφισσιάν. Ὅπως ἠξεύρετε, τὰ ξενοδοχεῖα τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ἀνεπαρκῆ, διὰ νὰ στεγάσουν ὅλους τοὺς ξένους καὶ πρέπει νὰ πᾶνε νὰ κατοικήσουν καὶ εἰς τὰ ξενοδοχεῖα ἔξω τῶν Ἀθηνῶν. Ἐγεννήθη λοιπόν, τὸ ζήτημα διὰ τὴν Κηφισσιὰν καὶ παρεκάλεσα, ἐπειδὴ οἱ ἔνοικοι τῶν ξενοδοχείων, δὲν ἠμποροῦν νὰ κατεβαίνουν ἀπὸ τὰ ξενοδοχεῖα καὶ νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν στάσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπομεμακρυσμένη, παρεκάλεσα τὸ ΚΤΕΛ —εἶναι ἐδῶ καὶ ὁ Πρόεδρός του, ὁ ὁποῖος τὰ γνωρίζει αὐτά— νὰ βάλουν 1–2 λεωφορεῖα Κηφισσιὰ–Ἀθήνας, Ἀθήνας–Κηφισσιά, ἀνὰ τέταρτον, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ἀποκλειστικῶς τῶν ἐνοίκων τῶν ξενοδοχείων, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κατεβαίνουν τὰ λεωφορεῖα, ἔστω καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ 1 ἢ καὶ 2 ἐπιβάται ἢ καὶ κανείς. Καὶ δὲν ἔβαλαν, καὶ ἠναγκάσθην, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ὀργανισμὸς τουρισμοῦ, νὰ πληρώσω τὸ μίνιμουμ, τὸ ὁποῖον ἀπῄτουν οἱ λεωφορειοῦχοι —καὶ ὀρθῶς, διατί νὰ κάμουν δουλειά, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἀπέφερε ζημίαν;— διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ βάλωμεν 2 λεωφορεῖα, τὰ ὁποῖα νὰ ἐξυπηρετοῦν ἀποκλειστικῶς τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Κηφισσιᾶς, διὰ νὰ γεμίζουν τὰ ξενοδοχεῖα καὶ τὴν ἄνοιξιν καὶ τὸ φθινόπωρον καὶ τὸν χειμῶνα ἴσως, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμουν 12– 14 δρομολόγια τὴν ἡμέραν. Τὸ μίνιμουμ τοὺς τὸ ἐξασφαλίζει ὁ Τουρισμός, διότι τὰ ξενοδοχεῖα, δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν πάρα πάνω. Τὸ ἴδιον ζήτημα ἐγεννήθη διὰ τὴν Γλυφάδα, ἡ ὁποία ἀπέχει τῶν Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ ἡ Κηφισσιά, 15 χιλιόμετρα. Ὁ ξένος δὲν θὰ πάῃ εἰς τὴν Γλυφάδα, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἢ ἰδικόν του αὐτοκίνητον ἢ συγκοινωνίαν ἀπολύτως ἐξησφαλισμένην. Συνεπῶς, ὅταν αὐτὸν τὸν ἔνοικον τοῦ ξενοδοχείου, ὁ ὁποῖος θὰ πληρώνῃ 70 καὶ 80 δραχμὰς τὴν ἡμέραν διὰ τὸ δωμάτιον, τὸν ὑποχρεώσωμεν μέσα εἰς τὸν Αὔγουστον, ντάλα μεσημέρι, νὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν στάσιν καὶ νὰ περιμένῃ, ὑπὸ ἀφόρητον καύσωνα, πότε θὰ περάσῃ ἄδειον λεωφορεῖον, διότι αὐτό, ποὺ λέγετε, ὅτι περνοῦν κάθε 5 λεπτά, εἶναι ὀρθόν, σὺν τῇ προσθήκῃ, ὅτι εἶναι εἰς τὰς ὥρας μεγάλης κινήσεως ὑπερπλήρη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν προσελκύσωμεν εἰς τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Γλυφάδας. Ἐγεννήθη λοιπόν, αὐτὸ τὸ θέμα, νὰ βάλουν λεωφορεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξυπηρετοῦν ἀποκλειστικῶς τοὺς ἐνοίκους τῶν ξενοδοχείων.

§399Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος ὡς κυρίαρχον δύναται νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὀνομάζονται σήμερον ΚΤΕΛ οἱονδήποτε μέτρον διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν πλήρως οἱ τουρίσται. Δὲν νομίζω, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν ἀκριβείᾳ ὅταν ἀναχωροῦμεν ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τάχα, οἱ ἐκμεταλλευόμενοι τὰ αὐτοκίνητα ἀποκομίζουν τεράστια κέρδη καὶ ὅτι εἶναι δυνάσται τοῦ τόπου.

§400Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπον τοιοῦτον πρᾶγμα, κ. συνάδελφε.

§401Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐγὼ διατυπώνω τὰς ἀπόψεις μου. Κύριε ὑπουργέ, μόλις πρὸ ὀλίγου ἡ σύμβασις τῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων ἐδημιούργησε θέματα εἰς βάρος τῆς κυκλοφορίας καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ ἡ τοιαύτη παραχώρησις νὰ δημιουργήσῃ νέα τοιαῦτα. Δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ ἀπαλείψητε τὴν σχετικὴν διάταξιν.

§402ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης ἔχει τὸν λόγον.

§403Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀσφαλῶς δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ὅστις δὲν θὰ ἐπεθύμει νὰ ἴδῃ τὸ συντομώτερον ἀξιοποιούμενον τὴν παραλίαν τῆς Γλυφάδας, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ ὡραιότερα μέρη τῆς Ἑλλάδος καὶ ὡς τοιοῦτον ἔχει συνδεθῆ μὲ τὴν ζωὴν τοῦ καθ’ ἑνὸς ἐξ ἡμῶν μὲ ἀναμνήσεις ποὺ εἶναι περισσότερον ἀπὸ εὐχάριστες. Ὅλοι θὰ ἠθέλομεν νὰ ἐπικροτήσωμεν τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ τμήματος αὐτοῦ, καὶ θὰ τασσόμεθα ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ἀνενδοιάστως, ἐὰν ὁ τρόπος καθ’ ὃν κατηρτίσθη ἡ σύμβασις ἦτο μὴ ἄξιος ἐπικρίσεως. Δυστυχῶς ὅμως, κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον τοιοῦτον τὶ δὲν συμβαίνει. Διότι ἡ σύμβασις αὐτὴ ὑπεγράφη χωρὶς νὰ προηγηθῇ οὐδεὶς διαγωνισμός, οὐδεὶς πλειστηριασμός, εἴτε ἐσωτερικός, εἴτε διεθνής, διὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ προνομίου αὐτοῦ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς θαυμασίας αὐτῆς παραλίας, μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν. Ἡ δικαιολογία εἶναι, ὅτι ἡ σύμβασις ἐγένετο μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ συνεπῶς συνεβάλετο τὸ δημόσιον μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ του, διότι ἡ μεγίστη πλειοψηφία τῶν μετοχῶν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀνήκει εἰς εὐαγῆ ἱδρύματα καὶ ἑπομένως ὅσα κέρδη ἀποκομίσει ἡ ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις «Ἀστήρ», θὰ περιέλθουν εἰς τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα. Εἰς τοιοῦτον ἀποδέκτην τῶν κερδῶν οὐδεὶς θὰ ἀρνεῖτο νὰ τοῦ παραχωρήσῃ διὰ συμβάσεως οἱονδήποτε πλεονέκτημα ἐν τῇ χώρᾳ μας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὄψις τῶν πραγμάτων. Ἂς ἴδωμεν τὴν πραγματικότητα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τῆς συμβάσεως, παραχωρεῖται εἰς τὴν ξενοδοχειακὴν ἑταιρείαν «Ἀστὴρ» τὸ δικαίωμα νὰ ἐνοικιάζῃ τὰ ξενοδοχεῖα, ἰδιωτικὰ περίπτερα κλπ. πρὸς οἱονδήποτε θέλει χωρὶς νὰ πάρῃ τὴν ἔγκρισιν οὐδεμιᾶς ἀρχῆς. Ἀλλὰ τὴν ξενοδοχειακὴν ἐπιχείρησιν τὴν διευθύνει, κύριοι βουλευταί, ἓν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον κατὰ σύμπτωσιν εἶναι καὶ εὐνοούμενον πρόσωπον τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν. Ἄρα ὁ Διοικητὴς τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν καὶ ὁ διευθυντὴς τῆς ξενοδοχειακῆς ἐπιχειρήσεως «Ἀστὴρ» θὰ ἐνοικιάζουν εἰς οἱονδήποτε ἄτομον θελήσουν αὐτοί. Τὰ δύο ταῦτα πρόσωπα εἶναι κατ’ οὐσίαν ἕν. Θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι θὰ λογοδοτήσουν ἐνώπιον τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς ἑταιρείας. Ναί ἀλλὰ ἡ Γενικὴ Συνέλευσις ἀπαρτιζομένη ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους καὶ τὰ 95% τῶν μετοχῶν τῆς ξενοδοχειακῆς ἐπιχειρήσεως, ἀνήκουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία θὰ ἐκπροσωπῆται ἐκεῖ ἀπὸ ἀντιπρόσωπον, τὸν ὁποῖον θὰ διορίσῃ ὁ ἴδιος ὁ Διοικητής. Ἑπομένως οὐδεμία ἀντίρησις, κατὰ τὴν γνώμην μου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπωθῇ καὶ ὡς συμπληρωθῇ ἡ ἀνέγερσις τῶν τμημάτων τῆς τοιαύτης ἐπιχειρήσεως, δὲν θὰ παρέλθῃ πολὺς χρόνος καὶ θὰ ἐνοικιασθῇ ὁλόκληρος εἰς ἰδιώτας εὐνοουμένους τοῦ κ. Ἠλιάσκου καὶ τοῦ κ. Σουρῆ καὶ μάλιστα ὑπὸ ὅρους, οἱ ὁποῖοι εἰς μὲν τὴν ξενοδοχειακὴν ἐπιχείρησιν «Ἀστήρ», δὲν θὰ ἀφήνουν ζημίας ἀλλὰ οὔτε καὶ σημαντικὰ κέρδη, εἰς δὲ τοὺς ἰδιώτας ποὺ θὰ τὴν ἐνοικιάσουν θὰ ἀφήσουν τὰ κέρδη μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας θὰ εἶναι εἷς ἐκ τῶν πακτωλῶν πλούτου καὶ κερδῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Ἰδού, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐν τῇ πραγματικότητι ἡ σύμβασις δὲν γίνεται μὲ τὴν ἑταιρείαν «Ἀστήρ» καὶ μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἡ σύμβασις συνάπτεται μὲ δύο ἰδιώτας, μὲ τὸν Διοικητὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, καὶ μὲ τὸν διευθύνοντα τὴν ξενοδοχειακὴν ἐπιχείρησιν «Ἀστήρ», διότι οἱ δύο των ἔχουν πανίσχυρον τὴν δύναμιν νὰ ἐνοικιάσουν τὴν ἐπιχείρησιν πρὸς οἱονδήποτε θέλουν καὶ ὑπὸ οἱουσδήποτε εὐτελεῖς ὅρους. Καλούμεθα νὰ ἐπικροτήσωμεν τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἄνευ πλειστηριασμοῦ, διεθνοῦς ἢ ἐσωτερικοῦ, ὑπέγραψε μίαν σύμβασιν, θέσασα ὡς προπέτασμα καπνοῦ τὸ εὐγενὲς καὶ ἱστορικὸν ἵδρυμα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§404Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἐνοικιάσῃ ἡ ἑταιρεία «Ἀστήρ», ἡ ὁποία εἶναι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, εἰς ἕνα ἰδιώτην, ἀντὶ εὐτελοῦς τιμήματος— διότι ἐὰν εἶναι ἀντὶ καλοῦ τιμήματος δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει— κατὰ τὴν γνώμην σας, δὲν ὑπάρχει κύρωσις, δηλαδή, ἡ κύρωσις θὰ ἐπιβληθῇ ἀπὸ τὸν Ἠλιάσκον εἰς τὸν Ἠλιάσκον;

§405Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἡ κύρωσις δύναται νὰ ἐπιβληθῇ μόνον ὑπὸ τῆς συνελεύσεως τῶν μετόχων τῆς ξενοδοχειακῆς ἐπιχειρήσεως «Ἀστήρ».

§406Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὄχι, θὰ ἐπιβληθῇ, ὄχι μόνον ἀπὸ αὐτὴν ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τὴν ὁποίαν ἀποτελοῦν κατὰ κάποιον τρόπον τὸ Κράτος καὶ τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα καὶ αὐτοὶ ἠμποροῦν νὰ ἐπιβάλουν τὰς κυρώσεις. Εἶναι ἔτσι ἢ ὄχι;

§407Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὸς ὁ ἔλεγχος αὐτός.

§408Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐὰν αὔριον ὁ Ξουρῆς, ὡς Πρόεδρος τοῦ «Ἀστέρος», ἐνοικιάζῃ τὰ πράγματα αὐτὰ εἰς τρίτον ἔναντι ποσοῦ 50 δραχμῶν, ποία θὰ εἶναι ἡ κύρωσις;

§409Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι τόσον ἀφελεῖς, ὥστε νὰ τὰ ἐνοικιάσουν ἀντὶ τόσον εὐτελοῦς τιμήματος.

§410Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐὰν τὴν δώσουν ἔναντι ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων, δὲν πρόκειται νὰ πῇ κανείς, ὅτι τὴν ἔδωσε κακά, ἀλλὰ ἐὰν τὴν δώσῃ ἔναντι 100.000, τότε θὰ τοῦ ἐπιβληθῇ κύρωσις. Ἐὰν ἡ διαφορὰ εἶναι 2–3% καὶ πιθανὸν ὁ Ἠλιάσκος νὰ θέλῃ νὰ τὴν βάλῃ εἰς τὴν τσέπην του, αὐτὸ εἶναι δύσκολον νὰ τὸ εὕρωμεν, τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ εἶναι δύσκολον νὰ μᾶς τὸ εἴπουν αὐτό, ἀλλὰ ἐὰν ἡ σύμβασις εἶναι σκανδαλώδης τότε πράγματι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ κύρωσις καὶ ὄχι ὁ Ἠλιάσκος εἰς τὸν Ἠλιάσκον, ἀλλὰ τὸ Κράτος εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς Τραπέζης ὁ ὁποῖος θὰ παραβῇ τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐκεῖ πέρα θὰ γίνουν 15 ἰδιωτικὰ καταφύγια, ἂς εἴπωμεν, θὰ γίνουν ἕνα ἑστιατόριον, ἕνα ξενοδοχεῖον, ἕνα μπάρ, πέντε ἀποδυτήρια. Εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ μὴ τὰ δώσωμεν πρὸς μίσθωσιν εἰς ἰδιώτην; Ἐκεῖ θὰ γίνουν 50 τέτοια πράγματα, ὅπου σκοπὸς καὶ χρῆσις αὐτῶν τῶν πραγμάτων ποία θὰ εἶναι; Νὰ πηγαίνῃ νὰ τὰ ἐνοικιάζῃ κάποιος πατέρας μὲ τὴν οἰκογένειάν του καὶ νὰ μένῃ τρεῖς μῆνες τὸ καλοκαῖρι. Τί νὰ γίνῃ, νὰ μὴ τὰ ἐνοικιάσωμεν; Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἕνας ξενοδόχος διὰ νὰ διατηρήσῃ τὸ ξενοδοχεῖον τῶν 120–140 κλινῶν. Δὲν θέλετε νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ διαχειρίζεται τὸ ξενοδοχεῖον; Θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ ταβέρνα, δὲν θέλετε νὰ τὴν δώσωμεν εἰς ἕνα ἰδιώτην; Δὲν εἶναι ἕνα πρᾶγμα μόνον, εἶναι ἀποδυτήρια, εἶναι ξενοδοχεῖον, εἶναι μπάρ, εἶναι καὶ μία ταβέρνα. Ἐὰν τὸ ὑπεκμισθώσωμεν καὶ τὸ μίσθωμα εἶναι μικρόν, τότε ἔχετε σεῖς ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ εἶναι τότε, ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ φωνάξετε τὸν κύριον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ ὑπεκμισθώσῃ ἔναντι εὐτελοῦς μισθώματος καὶ νὰ τοῦ εἴπητε, κύριε, διατὶ τὰ ἐνοικίασες 50 δρχ., ἀφοῦ κάμνουν 75. Διατὶ τὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ μᾶς ἀποδίδετε τὴν μομφὴν, ὅτι ἡμεῖς θέλομεν νὰ τὰ δώσωμεν μὲ μικρὸν μίσθωμα. Διότι ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα συγκρότημα τουριστικόν, τὸ ὁποῖον ὑποχρεωτικῶς θὰ ὑπεκμισθώσω.

§411Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἠμπορῶ, κ. συνάδελφε, νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὁ κ. Κων)νος Ξουρῆς, εἶναι πρόσωπον τοιαύτης ἐντιμότητος καὶ περιωπῆς, ὥστε ἀποκλείεται νὰ συμπράξῃ εἰς τὴν ὑπογραφὴν οἱασδήποτε ἀξιομέμπτου πράξεως. Τὸ θέμα εἶναι ἄλλον, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἀπομονώνεται ὁλόκληρος ἡ Γλυφάδα καὶ γίνεται μία μικρὰ περιοχὴ τουριστικὴ καὶ ὅλοι οἱ πόροι τῆς Γλυφάδας ἐγκαταλείπονται. Τὸ δὲ 25% εἶναι μηδαμινόν, διότι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ δίδουν τὰ εἰσιτήρια ἀπαλλάσσονται τοῦ μεγαλυτέρου μέρους τῶν τελῶν. Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα.

§412Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ γνωρίζω τὸν κ. Ξουρῆν, τὸ δὲ ὄνομα αὐτοῦ ἐπληροφορήθην ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς συμβάσεως. Συνεπῶς δὲν ἠθέλησα νὰ ἀμφισβητήσω καὶ οὔτε ἠδυνήθην νὰ ἀμφισβητήσω τὴν τιμιότητα τοῦ κ. Ξουρῆ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐκτὸς τῆς τιμιότητος τοῦ κ. Ξουρῆ, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ διαχειριστοῦ κερδοσκοπικῆς ἑταιρείας συνυπάρχει καὶ ἡ ὑποχρέωσις τοῦ νὰ φροντίσῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ περισσότερα κέρδη καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν του, ὡς ἔμπορον καὶ ὡς ἐπιχειρηματίαν. Διὰ τοῦτο λέγω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ περίπτωσις τῆς διαθέσεως, κατόπιν ἰδικῆς του πράξεως, τῶν τμημάτων τῆς ἐπιχειρήσεως μὲ ἐνοίκιον, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι μὲν ἐντελῶς μικρὸν ὥστε νὰ προκαλέσῃ προφανῆ τὴν κατάκρισιν, ἀλλὰ θὰ εἶναι τὸ ἥμισυ, ὥστε νὰ ἀπομείνῃ διὰ τὸν ἐνοικιαστὴν–προστατευόμενόν του μεγαλύτερον ποσὸν ἀσφαλοῦς κέρδους. Ἤκουσα μὲ ὑπομονὴν ὅλην τὴν σειρὰν τῶν ἐρωτημάτων τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον εἰς ἐμὲ ἀλλὰ καὶ εἰς ὑμᾶς δὲν θὰ ἔφερον ἄλλο ἀποτέλεσμα ἀπὸ τοῦ νὰ καταστήσουν ἀσφαλεστέραν τὴν ἀμφιβολίαν μας, τὴν ὁποίαν εἴχομεν, διότι συνωμολόγησε καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ φύσις τῆς ἐπιχειρήσεως εἶναι τοιαύτη, ὥστε ὁποιονδήποτε ἕκαστόν της τμῆμα θὰ πρέπει νὰ ἐνοικιάζεται καὶ ἐπειδὴ τοιαύτη εἶναι ἡ φύσις τῆς ἐπιχειρήσεως ἐὰν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἔχωμεν τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι συμβαλλόμεθα μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, καὶ ὅτι τὰ κέρδη θὰ πᾶνε εἰς τοὺς μετόχους τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ εἰς τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως μία πρόβλεψις, ὅτι ἡ ἐνοικίασις θὰ γίνεται ὑποχρεωτικῶς διὰ πλειοδοτικοῦ πλειστηριασμοῦ.

§413Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Οὔτε αὐτὸ δύναται νὰ γίνῃ, διότι διὰ πλειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ θὰ ὑποβληθοῦν 3 προσφοραί, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία θὰ εἶναι κατὰ 25% ἀνωτέρα, θὰ ὑποβληθῇ διὰ τὸ τουριστικὸν ξενοδοχεῖον ἀπὸ ἕνα μὴ ξενοδόχον καὶ δὲν θὰ τοῦ τὸ δώσω, διότι δὲν εἶναι ξενοδόχος καὶ θὰ τὸ καταστρέψῃ. Ἠμποροῦμεν νὰ δώσωμεν ξενοδοχεῖον πολυτελείας, ὅπου δίπλα εἰς τὸ κρεββάτι πολυτελείας ὑπάρχει ὁ κάλαθος διὰ νὰ ρίπτωνται μέσα τὰ χαρτιά, ποὺ ξέρετε; Πρέπει νὰ μάθωμεν, ὅτι αὐτὸς ὁ τόπος τὸ 1952 εἶχε ἀπὸ τὸν Τουρισμὸν 9.000.000 δολλάρια, τὸ 1954 εἶχε 25.000.000 δολλάρια καὶ τὸ 1960 θὰ φθάσῃ ἐὰν ἐφαρμόσωμεν ὀρθὴν πολιτικὴν, τὰ 100.000.000 δολλάρια. Ἅμα εἴμαστε ἀθίγγανοι δὲν θὰ φθάσῃ τὸ ποσὸν αὐτό. Ἐγὼ προτιμῶ νὰ τὸ δώσω μὲ 25% ὀλιγώτερο, παρὰ νὰ τὸ δώσω εἰς ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ καταστρέψῃ σὲ πέντε χρόνια. Πρέπει νὰ καταλάβουμε, ὅτι ὁ Τουρισμὸς διὰ τὴν Ἑλλάδα δὲν ἔχει ὅρια. Ὅλα τὰ ἄλλα πράγματα ἔχουν ὅρια. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται Τουρισμὸς ὅταν δίδετε τὰ ξενοδοχεῖα σας εἰς τοὺς γύφτους καὶ τοὺς τσιγγάνους, ὅταν ταξιδεύετε μὲ τὰ πλοῖα τὰ τουριστικὰ καὶ δὲν ἠμπορεῖτε οὔτε νὰ καθήσετε; Ἢ θὰ γίνωμεν Κράτος, τὸ ὁποῖον πράγματι θὰ ἐφαρμόσῃ μίαν τουριστικὴν πολιτικὴν καὶ θὰ βάλῃ μυαλὸ καὶ θὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ ξένος διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι ὁ τρόπος νὰ καλύψω τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν ἢ δὲν κάμομεν τουριστικὴν πολιτικὴν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἀστεῖα. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἕνας ξενοδόχος καὶ μοῦ δώσῃ 25% περισσότερα τοῦ ἄλλου καὶ ἠξεύρω, ὅτι αὐτὸς μὲ τὰ 25% περισσότερα κατέστρεψεν ἕνα ξενοδοχεῖον, εἶναι δυνατὸν νὰ δώσω εἰς αὐτὸν καὶ ἄλλο ξενοδοχεῖον; Προχθὲς ἦλθεν ὁ Λάτσης, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι φίλος ἰδικός μου ἀλλ’ ἰδικός σας, καὶ μοῦ εἶπε νὰ φροντίσετε νὰ μοῦ δώσουν ἕνα δάνειον δι’ ἀγορὰν πλοίου. Εἰς αὐτὸν πράγματι, λόγῳ τῆς μέχρι τοῦδε διαγωγῆς του ἐμπιστεύομαι ὅλον τὸν ἐμπορικόν μας στόλον. Μπαίνεις εἰς τὸ πλοῖον του καὶ χαίρεσαι, εἶναι καθαρὸν καὶ περιποιημένον. Ὁ ἄλλος ἠξεύρετε τί κάμνει; Ἐνοικιάζετε τὸ πλοῖον του διὰ νὰ πᾶτε ἐκδρομὴν εἰς μίαν ἔρημον ἀκτὴν τοῦ Σαρωνικοῦ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἔχομεν ἀψευδῆ μάρτυρα τῆς καλῆς ἀποδόσεως Ἠλιάσκου εἰς τὸν Τουρισμόν. Τὸ παράδειγμα τοῦ Ξεν. Ἀστὴρ εἰς Κέρκυραν ποὺ εἶναι πράγματι θαυμάσιον. Ἐπῆγα εἰς ξενοδοχεῖον, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται πολυτελείας εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἤμουν ὑπουργὸς καὶ ὑποτίθεται, ὅτι θὰ εἶχον καλυτέραν περιποίησιν καὶ μπῆκα μέσα νὰ κάμω μπάνιο καὶ μέσα εἰς τὸ μπάνιο ἦτο μία λησμονημένη ἀπὸ ἡμερῶν ἀκάθαρτη πετσέτα. Τουρισμὸς εἶναι αὐτό; Καὶ ἐννοεῖτε, αὐτὴν τὴν κατάστασιν νὰ τὴν διατηρήσωμεν ἐπὶ μακρὸν χρόνον εἰσέτι διὰ νὰ ἐνταφιάσωμεν ὁριστικῶς τὸν Τουρισμόν;

§414Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Λυποῦμαι, διότι μὲ διέκοψεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ νὰ μὴ ἀπαντήσῃ εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγω. Διότι οὐδέποτε εἶπον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὁ πλειοδοτικὸς διαγωνισμὸς μεταξὺ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ εἶναι τῆς ἀπολύτου ἐγκρίσεως τοῦ ὑπουργοῦ. Οὐδέποτε ἰσχυρίσθην, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ πλειοδοτικὸς διαγωνισμὸς νὰ γίνῃ μεταξὺ ἀνθρώπων μὴ ἐγκεκριμένων προκαταβολικῶς ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, ὅτι εἶναι κατάλληλοι διὰ νὰ μετάσχουν εἰς αὐτόν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ διὰ νὰ εἶναι ἡ σύμβασις ἀδιάβλητος, ὅτι ἡ ἐνοικίασις θὰ γίνῃ μὲ πλειοδοτικὸν διαγωνισμόν, λαμβάνοντα χώραν μεταξὺ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν κρίσιν μας, ἢ τοῦ ὑπουργοῦ προσωπικῶς εἶναι κατάλληλοι διὰ νὰ διαχειρισθοῦν τοιαύτης φύσεως ἐπιχειρήσεις. Καὶ τότε, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἦτο ἡ σύμβασις ὀλιγώτερον διαβλητή, ἀπ’ ὅ,τι εἶναι τώρα. Καὶ τὴν ἰδικήν μου γνώμην τοὐλάχιστον ἡ σύμβασις δὲν εἶναι πλέον μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, διότι τελικῶς δὲν ἐμφανίζεται ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ὡς μέλλουσα νὰ καρπωθῇ τὰ κέρδη ἐπὶ τῆς θαυμασίας ταύτης ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἀποδόσεως ἐπιχειρήσεως. Διότι ἐμφανίζεται τελικῶς, ὅτι θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ καρποῦται ἕνα μέρος μόνον τῶν κερδῶν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ὁ ἐνοικιαστής. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἔπρεπε μὲ τοιαύτην προοπτικὴν νὰ γίνῃ ἡ σύμβασις, ἄνευ πλειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία πλευρά, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπικρίνομεν τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως. Ὑπάρχει καὶ μία δευτέρα ἄποψις. Τὸ ὅτι ὁ δῆμος τῆς Γλυφάδας ἐστερήθη δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα πράγματι εἶχεν ἐπὶ τοῦ παραχωρουμένου χώρου. Λέγει ἡ ἀρχὴ τῆς συμβάσεως, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἔχον εἰς τὴν ἀδιαφιλονίκητον αὐτοῦ κατοχὴν καὶ νομὴν καὶ ἰδιοκτησίαν τὸν χῶρον τάδε καὶ τάδε, τὸν παραχωρεῖ διὰ τῆς συμβάσεως ταύτης εἰς τὴν ἀντισυμβαλλομένην πλευράν. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὑπάρχει ἀμφισβήτησις ἐκ μέρους τοῦ δήμου Γλυφάδας, ὅτι πλὴν τοῦ χειμερίου κύματος ποὺ εἶχε ὑπὸ ἐνοικίασιν ἀπὸ τὸ δημόσιον, ὁ χῶρος αὐτὸς ἀνήκει εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας. Καὶ ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὑπογραφὲν μόλις πρὸ 15 ἡμερῶν, τὸ ὁποῖον παραδέχεται τὴν ἄποψιν ταύτην. Καὶ τὸ ἔγγραφον ζητεῖ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας νὰ μὴ παραβλέψῃ τὰ ἱερὰ δικαιώματα τοῦ δήμου ἐπὶ τοῦ κτήματος τούτου καὶ κάμνει ὑπόδειξιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ σύμβασις χωρὶς νὰ μετάσχῃ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ κτήματος τούτου. Ἀπορῶ πῶς τόση σπουδὴ ὑπῆρξε καὶ ἐμφανίζεται τὸ δημόσιον ὡς ἰδιοκτήτης χώρου, ὁ ὁποῖος πράγματι ἀνήκει εἰς τὸν δῆμον Γλυφάδας. Δὲν θέλω νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς νομικῆς πλευρᾶς τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία ἔχει καὶ αὐτὴ τὸ περιεχόμενόν της, ἀλλὰ θὰ προχωρήσω εἰς τρίτην πλευρὰν τοῦ ζητήματος. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τί ἐκαρποῦτο ὁ δῆμος Γλυφάδας ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ χώρου τούτου κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τὶ θὰ δύναται νὰ καρποῦται εἰς τὸ μέλλον. Ἕως τώρα εἰσέπραττε 300 ἑκατομ. τὸ ἔτος. Ἐδικαιοῦτο δὲ νὰ ἐλπίζῃ, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀξιοποιήσουν τὴν παραλίαν τῆς Γλυφάδας καὶ ὅτι θὰ μετέχῃ εἰς αὐτὰς κατὰ ἕνα ποσοστόν. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀμφισβήτησις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὅτι πράγματι θὰ ἔπρεπεν ὁ δῆμος τῆς Γλυφάδας κάτι νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὴν δημιουργουμένην ἐπιχείρησιν, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν πᾶμε νὰ κάμωμεν μίαν ἐπιχείρησιν ἀπὸ τὴν ὁποία ὠφελοῦνται μόνον οἱ κατοικοῦντες περὶ τὴν Γλυφάδα καὶ ὄχι οἱ κάτοικοι τῆς Γλυφάδας. Καὶ εἰς μὲν τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν οὐδὲν εἶχεν ἀντιμετωπισθῆ, πλὴν τοῦ 25% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων. Τὸ ποσὸν ποὺ θὰ προέλθῃ ἀπὸ αὐτὸ εἶναι ἐλάχιστον, διότι πάρα πολλοὶ ἐξαιροῦνται ἐκ τῆς συμβάσεως αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεως νὰ πληρώνουν εἰσιτήριον. Ὅταν ἐδημιουργήθη ὁ θόρυβος ἐκ μέρους τοῦ δήμου Γλυφάδας, τὸν ὁποῖον τόσον εὐκόλως ἐπέκρινεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, ἐνῶ δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν ἐπικρίνῃ, διότι ἐὰν δὲν εἶχε ἐγείρει τὸν θόρυβον δὲν θὰ ὑπεβάλετο ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός. Ἡ ὑποβολὴ τῆς τροπολογίας δικαιολογεῖ τὴν ὅλην δρᾶσιν τοῦ δημάρχου τῆς Γλυφάδας μέχρι τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως......

§415Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὅταν ἦλθον τοὺς εἶπα, ὅτι ἡ σύμβασις θὰ τροποποιηθῇ. Ἤδη εἶχα καταλήξει εἰς τὴν τροποποίησιν τῆς συμβάσεως.

§416Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Καὶ τοὺς ἐπροτείνατε νὰ τοὺς παραχωρήσητε ἕνα τμῆμα τοῦ 25% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων, ἐνῷ τώρα, δίδετε ὁλόκληρον τὸ 25%. Προέβητε δὲ διὰ τῆς τροπολογίας εἰς κάτι ἄλλο οὐσιαστικώτερον. Ὡρίσατε εἰς τὴν τροπολογίαν ἕνα ἐλάχιστον, εἰς ὃ πρέπει ν’ ἀνέρχεται τὸ 25%. Διότι ὅπως ἦτο προηγουμένως, εἶχε τὸ δικαίωμα ἡ ἑταιρεία —ἀκούσατε ὅρον συμβάσεως— ἐδικαιοῦτο ὁ ἀντισυμβαλλόμενος μὲ τὸ δημόσιον νὰ κανονίζῃ τὸ εἰσιτήριον, ὅπως ἤθελε, χωρὶς νὰ παίρνῃ οὐδεμίαν ἔγκρισιν ἀπὸ Κυβερνητικὴν ἀρχήν. Διὰ τῆς τροποποιητικῆς συμβάσεως ὡρίσθη, ὅτι τὸ 25% τοῦ εἰσιτηρίου θὰ ἀνήρχετο εἰς μίαν δραχμήν. Καὶ θὰ ἐνόμιζε κανείς, ὅτι ἤρχισεν ἡ ἐπανόρθωσις τῆς ἀδικίας καὶ θὰ ἐπροχώρει μέχρι τῆς πλήρους συμπληρώσεως. Ἀλλὰ τί ἔγινε διὰ τῆς τροπολογίας; Ἡ μία δραχμὴ τῶν εἰσιτηρίων, ἡ ὁποία θὰ ἐδίδετο ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν τὴν ξενοδοχειακὴν ὁ «Ἀστὴρ» πρὸς τὸ δημόσιον, θὰ πηγαίνῃ εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων θὰ ἐνεργῇ ἀναλήψεις καὶ θὰ τὰς διαθέτῃ ἐκεῖνος, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων δηλαδὴ, διὰ νὰ ἐκτελῇ ἔργα, ὡς λέγει ρητῶς ἡ σύμβασις, γενικοῦ ἐξωραϊσμοῦ ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ δήμου Γλυφάδας. Φαίνεται, ὅτι τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Γλυφάδας, ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ καὶ τὰ προσεχῶς ἐκλεγησόμενα ὑπὸ τῶν κατοίκων τῆς Γλυφάδας, καθ’ ὁλόκληρον τὴν 30ετῆ καὶ 40ετῆ διάρκειαν τῆς συμβάσεως θὰ ἀποτελοῦνται ἀπὸ Ἕλληνας πολίτας ἀναξίους νὰ εἶναι δημοτικοὶ σύμβουλοι καὶ δήμαρχοι. Διότι ἐὰν δὲν ἦσαν ἀνάξιοι δὲν θὰ τοὺς ἐλέγαμεν, ὅτι μέσα εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ δήμου σας, κατ’ ἐξαίρεσιν ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους δήμους τῆς Ἑλλάδος, τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν ἐξωραϊσμόν, δὲν θὰ τὰ κάμνῃ τὸ Συμβούλιόν σας, ἀλλὰ τὸ δημόσιον, ἀπὸ ἕνα πόρον, ὁ ὁποῖος κατὰ βάσιν ἀνήκει εἰς τὸν δῆμον. Διότι καὶ ἂν ἀκόμη δὲν εὐσταθῇ, ὅτι ἦτο δημοτικὸς ὁ χῶρος, ἀσφαλῶς εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ δῆμος Γλυφάδας νὰ ἔχῃ μίαν πρόσοδον ἀπὸ μίαν τοιαύτην ἐπιχείρησιν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι οἱ κ.κ. σύμβουλοι, τῆς μειονοψηφίας, οἱ ὁποῖοι ἐτηλεγράφησαν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, συγχαίροντες αὐτὸν διὰ τὴν ἀπόφασιν, δὲν ἐπρόσεξαν τὴν λεπτομέρειαν, ὅτι αὐτὰ τὰ διατεθεισόμενα, δὲν θὰ τὰ διαχειρίζεται τὸ Συμβούλιον ἀλλὰ τὸ δημόσιον, σημαίνει, ὅτι συμφωνοῦν, ὅτι εἶναι ἀνάξιοι νὰ διαχειρισθοῦν τὰ ἔσοδα τοῦ δήμου των.

§417Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶπον, ὅτι πόρος, ὁ ὁποῖος, δὲν εἶναι ἀποκλειστικῶς δικός τους, διατίθεται διὰ τὸν δῆμόν των.

§418Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε ὑπουργέ, νὰ διατυπώσω μίαν σκέψιν μου, ἡ ὁποία δὲν εἶναι πονηρά, ἀλλὰ εἶναι ἁπλῶς εἰλικρινής. Μήπως, ἀξιότιμε κύριε ὑπουργέ, προήλθατε εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ θέσετε τὰ χρήματα ταῦτα, εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, καὶ οὐχὶ τοῦ δήμου Γλυφάδας, ὁδηγούμενος ἀπὸ μίαν ἀσφαλῶς ὑπάρχουσαν ἔντονον ἀντίθεσιν πρὸς τὸν σημερινὸν δήμαρχον Γλυφάδας, ὁ ὁποῖος συνέπεσε νὰ εἶναι φανερὸς καὶ δεδηλωμένος Φιλελεύθερος καὶ οὐχὶ Συναγερμικός;

§419ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δι’ αὐτὸ τὰ λέγετε καὶ σεῖς ὅλα αὐτά;

§420Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Σᾶς ἀντιστρέφω τὴν ἐρώτησιν. Ἀλλ’ ἐγὼ τὴν διετύπωσα πρῶτος. Καὶ τὴν διετύπωσα ὄχι ἐπὶ λόγων ἀλλὰ ἐπὶ πράξεων. Καὶ αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦν τὴν ἰδικήν μου ἐρώτησιν καὶ στεροῦν περιεχομένου τὴν ἐπιστροφὴν τῆς ἐρωτήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Λαρίσης συνάδελφος.

§421Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ποίας πράξεως;

§422Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Τὸ ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον παίρνει ἀποτελεῖ ἕνα ἐλάχιστον ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ δικαιοῦται νὰ πάρῃ ὁ δῆμος. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν σκολιὰν ἀτραπὸν νομικῶν συζητήσεων. Πέραν τοῦ νομικῶς ἑδραιουμένου δικαιώματος, τοῦ δήμου Γλυφάδας, ὑπάρχει τὸ οὐσιαστικὸν ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργῆται μία ἐπιχείρησις εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ δήμου Γλυφάδας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ μία πρόσοδος καὶ ὑπὲρ τοῦ δήμου τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Τοῦτο καὶ ὑμεῖς τὸ ἀνεγνωρίσατε, καὶ τὸ ἀνεγνωρίσατε διαθέτοντας τὸ 25% ὑπὲρ τῆς περιοχῆς. Τί πράττετε ἐδῶ; Ἀντὶ νὰ τὸ διαθέσετε διὰ τοῦ φυσικοῦ φορέως, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ διαχειρίζεται, στερεῖτε τὸν φυσικὸν τοῦτον φορέα τοῦ δικαιώματος νὰ τὸ διαχειρισθῇ.

§423Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ξεύρετε διατὶ τὸ ἔκαμα, διότι δὲν θέλω νὰ νομισθῇ, ὅτι ὑπέκυψα εἰς κανένα ἐκβιασμόν. Οὐδεμίαν ἀντίρρησιν θὰ εἶχα αὐτὸ τὸ 25% νὰ ἐπήγαινεν εἰς τὴν Γλυφάδα καὶ νὰ τὰ διέθετε ὁ κ. Μεταξᾶς καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ νομισθῇ, ὅτι ὑπέκυψα εἰς ἐκβιασμόν, διότι πράγματι ὁ δῆμος Γλυφάδας δὲν εἶναι κύριος τοῦ οἰκοπέδου, κύριος εἶναι τὸ δημόσιον. Καὶ τὸ δημόσιον ἔχει τὴν θέλησιν καὶ τὴν βούλησιν νὰ τὰ διαθέσῃ ὑπὲρ τῆς Γλυφάδας. Ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ νομισθῇ, ὅτι ὑπέκυψα εἰς ἐκβιασμὸν τοῦ φίλου σας εἰς Γλυφάδα δημάρχου.

§424Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὥστε ὑπάρχει θέμα δημάρχου,

§425Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ, ἄγομαι εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πράγματι δὲν ἦτο πονηρὰ ἡ σκέψις μου περὶ τοῦ ποῖον ἦτο τὸ κίνητρον, τὸ ὁποῖον ἔφερεν εἰς αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν. Ἀλλά, κύριε ὑπουργέ, θέλω νὰ συνεχίσω κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, ὅτι μία Κυβέρνησις ὑπέκυψεν εἰς ἐκβιασμὸν ἑνὸς μικροῦ δημάρχου τῆς περιοχῆς τῆς Γλυφάδας. Αὐτὸ, κύριε ὑπουργέ, ἀποκλείεται νὰ τὸ εἴπῃ οἱοσδήποτε. Καὶ ἐπειδὴ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θελήσετε νὰ παρεκκλίνετε ἀπὸ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία βαίνει πρὸς ἀξιοποίησιν πρὸς αὔξησιν τῆς δυνάμεως τῶν δήμων καὶ τῶν κοινοτήτων, ἡ ὁποία βαίνει πρὸς ἀποκέντρωσιν διὰ νὰ φύγουν αἱ εὐθῦναι καὶ ὁ φόρτος τῆς Ἐργασίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἀπὸ τὸ κέντρον, καὶ νὰ μετατοπίζεται εἰς ἄλλα τμήματα τῆς Κρατικῆς λειτουργίας, ὅπως εἶναι καὶ οἱ δῆμοι, δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεὶς ποτὲ νὰ διανοηθῇ, ὅτι ὑπεκύψατε εἰς τὸν ἐκβιασμόν. Διότι δὲν ὑπάρχει ἐκβιασμὸς ἀλλ’ ὑπάρχει ἁπλῶς διεκδίκησις δικαιωμάτων. Καὶ πρῶτον, παραδέχομαι, ὅτι ἀσφαλῶς δὲν ὑπεκύψατε εἰς κανένα ἐκβιασμὸν καὶ τὸ παραδέχομαι ἐξ ὀνόματος ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία, τοὐλάχιστον εἶναι τόσον εὐάριθμος αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὥστε νὰ μὲ δικαιώσῃ διότι ὁμιλῶ ἐξ ὀνόματος ὅλων. Διὰ τοῦτο, παρακαλῶ, ὅπως ἐντὸς τῆς γραμμῆς, τῆς χαραχθείσης ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀξιοποιῆται ἡ τοπικὴ αὐτοδιοίκησις καὶ νὰ φεύγῃ ὁ φόρτος τῆς ἐργασίας ἀπὸ τὰ κεντρικὰ Ὑπουργεῖα, θελήσητε νὰ τροποποιήσητε, τοὐλάχιστον αὐτήν σας τὴν διάταξιν καὶ τὴν πρόσοδον, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχετε ἐκ τῆς εἰσπράξεως τῆς μιᾶς δραχμῆς κατὰ εἰσιτήριον, ἀντὶ νὰ τὴν διαχειρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων, δι’ ἔργα, ἐντὸς τῆς περιοχῆς τοῦ δήμου Γλυφάδας, διαθέσατέ την διὰ τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει πάντοτε τὴν ἐποπτείαν τῶν δήμων.

§426Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐγὼ ἤθελα νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν, διότι μία παρενθετικὴ παρατήρησις τοῦ κ. Παπαγιάννη, μοῦ ἤνοιξε μίαν προοπτικήν, ποὺ δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου. Λέγετε, ὅτι ἀπὸ τὰ οἰκόπεδα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸ δημόσιον, κατὰ τὸν κ. ὑπουργόν, κατὰ ἄλλους εἰς τὸν δῆμον, ὁ δῆμος ἔπαιρνεν 400 ἑκατομμύρια. Ποῖος εἶναι ὁ συνολικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ δήμου; 600 ἑκατομμύρια. Ὅταν ἀπὸ ἕνα δῆμον ἀφαιρεθοῦν 300 ἑκατομμύρια, αὐτὸς ὁ δῆμος τί θὰ γίνῃ; Ἡ διακοπή μου ἐδημιουργήθη ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι καταπληκτικά, καὶ ἐὰν τὰ πράγματα εἶναι ἔτσι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ προσωπικὸν θέμα δημάρχου Γλυφάδας, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, νὰ παραμερισθῇ. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μία ἀντίθεσις προσωπικὴ ἢ πολιτικὴ νὰ καταδικάσῃ εἰς πτώχευσιν ἕνα δῆμον.

§427Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν ἀγαπητόν μου, κ. συνάδελφον, διὰ τὴν διακοπήν. Καταλήγω, κ. συνάδελφοι, καὶ πάλιν εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὅλων τῶν συναδέλφων καὶ ἰδίως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὴν πρότασιν, ὅπως ἀπὸ τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία κατὰ βάσιν εἶναι κατακριτέα, διότι δὲν ἐγένετο πλειστηριασμὸς καὶ διότι ἀφήνει ἀνοικτὸν τὸ παράθυρον ὥστε τὰ κέρδη νὰ πᾶνε εἰς 3–4 ἰδιώτας, φίλους καὶ εὐνοουμένους ἰσχυρῶν προσώπων, τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι ἐπιδεκτικὴ αὐτῆς τῆς ἐπικρίσεως, νὰ τὴν ἀπαλλάξῃ τῆς δυνατότητος τῆς ἐπικρίσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην πλευράν, τοῦ ὅτι ἀδίκως ἐμείωσε τὸν δῆμον τῆς Γλυφάδας, ἀπὸ πρόσοδον, ἡ ὁποία εἴτε τοῦ ἀνῆκε νομικῶς, εἴτε δὲν τοῦ ἀνῆκε νομικῶς, τοῦ ἀνῆκεν ἀσφαλῶς οὐσιαστικῶς. Λέγω, ὅτι, τῆς προσόδου ταύτης, ἔχει ἀνάγκην ὁ δῆμος τῆς Γλυφάδας. Τὴν ἀνάγκην τοῦ δήμου, κ. ὑπουργέ, μὴ τὴν παραβλέψετε. Τὰ πρόσωπα ἔρχονται καὶ παρέρχονται, οἱ δῆμοι εἶναι παντοτεινοί. Τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον θὰ δώσετε, ὡς ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ πῶς σκέπτεται καὶ πῶς δρᾷ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, θὰ εἶναι ἀσφαλῶς ἕνα παράδειγμα ποὺ θὰ μείνῃ διὰ πάντα. Μεταβάλατε τὴν διάταξιν αὐτήν, κ. ὑπουργέ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, καὶ θέσατε τὴν πρόσοδον ταύτην εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ δήμου, διὰ νὰ ἀποδείξετε, ὅτι μὲ ἀνωτερότητα ἐχειρίσθητε τὸ ζήτημα, καὶ ἐστὲ βέβαιος, ὅτι καὶ ἡμεῖς θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν καὶ οὐδεὶς θὰ σᾶς ἐπικρίνῃ.

§428ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§429Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τεκμήριον τῆς ἀξίας κάθε συζητουμένου σχεδίου νόμου, εἶναι ὁ τόνος καὶ ἡ ὀξύτης τῆς ἐπικρίσεως, ἀσφαλῶς τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, ἔχει μεγίστην ἀξίαν. Διότι τοῦτο ἀντιμετώπισε δριμυτάτην κριτικὴν ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ δύναται κανεὶς νὰ ἀντλήσῃ ἓν τεκμήριον, ὅτι πράγματι ἀξίζει τῆς δριμυτάτης αὐτῆς ἐπικρίσεως. Διότι ὄντως, κατευθύνεται εἰς σκοπόν, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ δημιουργήσῃ ἓν ἐνεργητικὸν κεφάλαιον ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, λοιπόν, ταύτην, ἐγὼ τοὐλάχιστον δικαιολογῶ ἀπολύτως τὴν αὐστηρὰν ἐπίκρισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν, σχεδίου νόμου, τίθεται εἷς ἀκόμη θεμέλιος λίθος εἰς τὸ οἰκοδόμημα τὸ κυβερνητικόν, τὸ ὁποῖον ἤρχισεν, ἀφ’ ἧς ἐποχῆς, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ἀνέλαβε τὴν ἀρχήν, καὶ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐξακολουθήσῃ μέχρι τέλους. Ἡ περιοχὴ τῆς Γλυφάδας, γνωστὴ εἰς ὅλους μας, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε τόσον ἐξύμνησεν ὁ θαυμάσιος ἀγορητὴς ἐκ Δωδεκανήσου, κ. Κουντούρης, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ συγκινήσῃ τὰς καρδίας ἡμῶν, ὅταν μάλιστα ἐνθυμούμεθα, ὅτι πρὸ πολλῶν ἐτῶν ὅλοι μας ἐπεράσαμεν ἀπὸ ἐκεῖ. Ἀλλ’ ἡ Γλυφὰς —θὰ τὴν λέγω μίαν φορὰν «Γλυφὰς» καὶ μίαν φορὰν «Γλυφάδα», διὰ νὰ ἱκανοποιήσω ὅλους— ἐπὶ πολλὰς δεκαετηρίδας ἦτο πλήρως ἐγκαταλελειμμένη, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι δὲν εἶχεν ἔλθει ἡ σειρά, διὰ νὰ τύχῃ τῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι τυχερὴ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ποὺ τῆς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν Γλυφάδα. Καὶ οὕτω διὰ τοῦ ἀπόψε ψηφιζομένου νομοσχεδίου, ἡ Γλυφάδα, παύει ν’ ἀποτελῇ ἕνα ἀνοικτὸν χῶρον αἰγιαλοῦ, κατάλληλον διὰ κάθε ἄλλην δουλειάν, παρὰ δι’ αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν προορίζεται, καὶ θὰ γίνῃ χῶρος πολιτισμένος, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ ἀρκετὰ οἰκονομικὰ ὠφελήματα. Ἐὰν, κύριοι, οὗτος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως, δὲν ἀπορῶ, μὰ τὴν ἀλήθειαν, διατὶ δὲν ἠδυνήθη κανεὶς νὰ βάλῃ κατὰ τῆς συμβάσεως, παρὰ μόνον μὲ διάφορα «ἐὰν». Βεβαίως, δὲν δυνάμεθα νὰ εἴμεθα ἀντίθετοι καὶ θὰ ἐπιμείνωμεν νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Ἔχομεν συνηθίσει ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐγὼ εἶμαι κάπως νεώτερος ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ ἀπὸ ὅλους ἐδῶ, καὶ εἶναι πολὺ αὐτὸ ποὺ λέγω, ἔχομεν λέγω συνηθίσει ν’ ἀντιμετωπίζωμεν κάθε σύμβασιν ποὺ ἔρχεται ἐνώπιον ἡμῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὸ πρῖσμα τῆς πονηρότητος καὶ τῆς διαβλητότητος, ἐξ ἀφορμῆς ἀντιπολιτευτικῆς διαθέσεως. Θὰ ἐπεθύμουν, νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἅπτονται κάποιας προόδου διὰ τὴν Ἑλλάδα, νὰ τυγχάνουν κριτικῆς, ὄχι ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ τὸ Ἑλληνικὸν ἐνδιαφέρον, ποὺ δύναται νὰ ἔχῃ μία σύμβασις διὰ τὴν Ἑλλάδα. Διαμαρτύρεται πάντοτε, ὁ κ. Ζορμπᾶς, καὶ διαπιστώνει, ὅτι πᾶσα διάταξις φερομένη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἶναι διαβλητή. Ἀείποτε, κάθε διάταξις εἶναι διαβλητὴ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ζορμπᾶ, καὶ ἀείποτε ἔχει παραλλήλους τροπολογίας, ὥστε νὰ καθιστᾷ, ὡς λέγει, ἀδιαβλήτους τὰς διατάξεις αὐτάς. Θὰ ἐπεθύμουν, κύριοι συνάδελφοι, νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι κάποιας φύσεως γενικωτέρας καὶ ἀφοροῦν τὴν πρόοδον τῆς Ἑλλάδος, νὰ τυγχάνουν κριτικῆς, ὄχι ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ νὰ ἀντιμετωπίζωνται μὲ ἐκεῖνο τὸ ἀνδρικὸν ἐνδιαφέρον, τὸ Ἑλληνικόν. Θέλομεν νὰ φτιάξωμεν τὴν Γλυφάδα; Ἔγινε μία σύμβασις ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν. Ἐὰν σκεφθοῦμεν, ὅτι κάθε Κυβέρνησις ποὺ τολμᾷ νὰ κάμῃ μίαν σύμβασιν θὰ δύναται νὰ διαβάλλεται θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ μὲ δημοσίους πλειστηριασμοὺς ἢ καλύτερον μὲ δημοσίους διαγωνισμοὺς —ἔτσι εἶναι τὸ ὀρθὸν— ὡς εἰ νὰ μὴ γνωρίζωμεν, ὅτι καὶ εἰς διεθνεῖς διαγωνισμούς, ἐὰν θέλῃ τις, ὅταν ὑφίσταται ἡ κακὴ πρόθεσις, ὁ δόλος, πάντοτε ὄχι μόνον εἶναι διαβλητὴ καὶ κακοήθης εἶναι καὶ λωποδυτική, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις. Ἐκλήθησαν, κύριοι συνάδελφοι, δύο Ἐπιτροπαὶ νὰ ἐξετάσουν μερικὰς ὑποθέσεις διαχειρίσεως ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἀντιμετώπισαν πληθώραν διεθνῶν διαγωνισμῶν, νομιμοτύπων καθ’ ὅλα σύμφωνα πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ δημοσίου λογιστικοῦ, πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ἐμπορικότητος τῶν προμηθειῶν. Καὶ τὶ ἔγινε, κύριοι; Ἡ παροιμία λέγει, ὅτι «ἀπὸ τὰ μετρημένα τρώει ὁ λύκος». Ἀπεκαλύφθη, ὅτι οἱ διαγωνισμοὶ ἐγένοντο μὲν νομιμοτύπως, ἐγένοντο ὅμως καὶ ἀπιστεύτου ἐκτάσεως καταχρήσεις. Δὲν εἶναι, λοιπόν, κύριοι, τὸ θέμα τῶν διεθνῶν διαγωνισμῶν διὰ νὰ μὴ εἶναι διαβλητὴ μία σύμβασις. Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἠθικὸν περιεχόμενον τῆς συμβάσεως. Εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς κάθε Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν προσκομίζουσαν εἰς τὴν Βουλὴν σύμβασιν νὰ τῆς προσάπτωμεν τὴν ὑπόνοιαν τῆς διαβλητότητος; Εἶναι δυνατὸν Ἕλληνες πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ θεωροῦνται, ὅτι ἔχουσι τόσον μικρὸν ἠθικὸν παράστημα; Ἀσφαλῶς ὄχι!

§430Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἀναφέρεσθε εἰς θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνον θὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: ὅτι οὐδέποτε ἡ Συμπολίτευσις, κατὰ τὰ τελευταῖα δύο ἔτη ἐτόλμησε νὰ διατυπώσῃ ἀμφιβολίαν τινὰ ἔστω, καὶ ἐπὶ λεπτομερειακῶν θεμάτων ἀκόμη, ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως. Ὅλαι κατ’ αὐτὴν ἦσαν σοφαί, τέλειαι: Ἡμεῖς ἀντιθέτως, οἱ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁσάκις ἀνερχόμεθα ἐπὶ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ἀντιμετωπίζομεν τὰ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἔργα ἀνθρώπινα καὶ ἑπομένως ὑποκείμενα εἰς κριτικὴν καὶ ἔλεγχον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀντὶ νὰ ἀπασχολῆσθε εἰς ματαίαν ἐπίκρισιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν κατὰ τὴν γνώμην σας ἡ ὑπὸ κρίσις σύμβασις εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὸ δημόσιον συμφέρον καὶ ἐὰν αἱ διατάξεις αὗται, αἱ ὁποῖαι ἐπεκρίθησαν ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀνταποκρίνωνται εἰς στοιχειώδη οἰκονομικὰ καὶ ἐμπορικὰ κριτήρια, ἐπίσης θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὸν δῆμον τῆς Γλυφάδας.

§431Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ὅσα εἶπον περὶ τοῦ διαβλητοῦ ἢ μὴ δὲν τὰ ἀποδίδω εἰς κακὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἰς λάθος ἀνθρώπινον.

§432Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Χαίρω διὰ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Ζίγδη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἐρώτημα, ἐν τῷ προλόγῳ μου περιλαμβάνεται ἡ ἀπάντησις, διότι ὅταν πιστεύω ὅτι οἱαδήποτε Κυβέρνησις ὅταν ὑπογράφῃ μίαν σύμβασιν ἀρκεῖται τοὐλάχιστον εἰς τὸ νὰ προαγάγῃ τὰ συμφέροντα τῆς πολιτείας δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐπικροτήσω τὴν προσπάθειαν ταύτην. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διένεξιν τῆς Γλυφάδας, ὁμολογῶ ὅτι εὑρίσκομαι μακρὰν τῆς Κοινότητος τῆς Γλυφάδας καὶ μακρὰν τῆς ἐκλογῆς τοῦ Δημάρχου. Θέλω ὅμως τοῦτο νὰ ὑποδηλώσω, ὅτι δὲν ἀρνοῦμαι τὸ δικαίωμα εἰς οἱονδήποτε συνάδελφοι νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δήμου Γλυφάδας καὶ οἱουδήποτε δήμου, διότι ἓν ἐκ τῶν καθηκόντων ἡμῶν εἶναι νὰ γινώμεθα συνήγοροι κατὰ ἕνα τρόπον τῶν ἀπαιτήσεων τῶν διαφόρων περιφερειῶν. Διὰ τοῦ παρόντος νόμου δὲν κλείεται ἡ θύρα τῆς διεκδικήσεως καὶ ἑπομένως ταύτην τὴν στιγμὴν συζητοῦντες, περὶ τοῦ ἐὰν τὰ 400 στρέμματα ἀνήκουν εἰς τὸν δῆμον ἢ τὸ δημόσιον, τοὐλάχιστον εἶναι καθαρῶς ἰδιωτικὴ διαφορά, εἶναι ἔρις περὶ τὴν ἰδιοκτησίαν μιᾶς ἐκτάσεως. Γνωστὴ ἡ λύσις τῆς ἔριδος τῆς ἰδιοκτησίας. Ἔγερσις διεκδικητικῆς ἀγωγῆς. Δὲν εἶμαι οὔτε ὑπὲρ οὔτε κατὰ τοῦ δήμου τῆς Γλυφάδας. Δὲν δύναμαι νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, διότι πρόκειται περὶ λεπτομερειῶν ἀσημάντων, ἐν σχέσει μὲ τὴν RATIO, τοῦ νόμου τούτου ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐπιδιωκόμενον καλὸν ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Τυχὸν δικαία ἀξίωσις τοῦ δήμου Γλυφάδας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμψῃ τὸ βῆμα οὐδενὸς ἐξ ἡμῶν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν σύμβασιν. Διότι ὑπάρχει διένεξις φύσεως διεκδικητικῆς τοῦ Δήμου Γλυφάδας. Θὰ ἦτο τὸ πρᾶγμα ἐξόχως τραγικὸν ἐὰν αὐτὴ ἡ ἔνστασίς της ἔκαμπτε τὸ βῆμα τῆς Νομοθετικῆς ἐξουσίας διὰ τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως ταύτης ἕνεκα τῆς πιθανολογουμένης ἀξιώσεως τοῦ δήμου Γλυφάδας.

§433Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἡ σύμβασις εἶναι καλὴ ἢ ὄχι;

§434Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Εἶναι ἀρίστη σύμβασις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὴν δέχομαι καὶ τὴν προτείνω. Εἰς τὴν παροῦσαν σύμβασιν, ὅπως καὶ εἰς ὅλα τὰ ἔργα τὰ ἀνθρώπινα, δύναται πᾶς τις νὰ ἀντιλέξῃ. Ὑμεῖς εἴχατε τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιλέξητε καὶ ἐγὼ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιλέξω εἰς τὰς ἀντιλογίας σας καὶ προτείνω τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοθετήματος. (Χειροκροτήματα).

§435ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§436Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχέδιον ἀποτελεῖ συνέχειαν τῆς σειρᾶς τῶν Νομοσχεδίων ποὺ ἡ παροῦσα Βουλὴ ἐψήφισεν καὶ τὰ ὁποῖα ηὐνόησαν τὴν ὑπὸ τὴν σημερινήν της μορφὴν Ἐθν. Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν Διοικητήν της. Μετὰ τὸ Νομοσχέδιον περὶ συγχωνεύσεως τῶν Τραπεζῶν, μετὰ τὰ διάφορα Νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀπήλλαξαν τὴν Ἐθν. Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν ἀπὸ ὑποχρεώσεις πρὸς τὸ προσωπικόν της, μετὰ τὸ Νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ Δημόσιον ἠγόρασεν κτήματα τῆς Ἐθν. Τραπέζης εἰς τὴν ἐμπορικήν των ἀξίαν, χωρὶς διαγωνισμόν, ἐρχόμεθα νὰ κάμωμεν τὴν σύμβασιν αὐτὴν διὰ τῆς ὁποίας παραχωροῦμεν προνόμιον 40 ἐτῶν εἰς τὸν κ. Κ. Ἠλιάσκον καὶ εἰς τὸν ὑποκατάστατόν του «Ἀστέρα» εἰς μίαν περιοχήν, ἡ ὁποία ἔπρεπε πράγματι νὰ γίνῃ ἐκμεταλλεύσιμος. Ἀλλὰ διατί ἡ Κυβέρνησις ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν κ. Κ. Ἠλιάσκον καὶ δὲν ἀπηυθύνθη καὶ πρὸς ἄλλον ἐπιχειρηματίαν Ἕλληνα ἢ καὶ ξένον ἀκόμη, ἐὰν εἶχεν καλοὺς ὅρους; Τὸ διατί ἀπηυθύνθη εἰς αὐτὸν τὸν ἐπιχειρηματίαν ἐξηγεῖται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πράγματι ηὐνόησεν τὸν Διοικητὴν τῆς Ἐθν. Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό. Δυνάμεθα νὰ συγχωρήσωμεν εἰς μίαν Κυβέρνησιν νὰ ἔχῃ τὰς ἀδυναμίας της καὶ νὰ συνάπτῃ τὰς συμφωνίας της μετ’ ἀνθρώπων τῆς ἀρεσκείας της. Τὸ θέμα εἶναι ἄλλο. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς τὴν σύναψιν μιᾶς συμβάσεως ἰσχύοντος τοῦ νόμου 1853)53 ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων ἐπὶ τῶν παρακτίων χώρων Γλυφάδας. Ὁ νόμος αὐτὸς ὁρίζει ὅτι παραχωρεῖ τὴν ἔκτασιν αὐτῆς τῆς παραλίας εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας πρὸς ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων ἐξωραϊστικῶν. Ὁ χῶρος αὐτὸς περιῆλθεν εἰς τὸ Δημόσιον διὰ τοῦ Ν. 1056)37 καὶ πρὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ ὁ χῶρος αὐτὸς ἀνῆκεν κατὰ κυριότητα εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας. Πῶς ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν σύναψιν συμβάσεως τὴν ὁποίαν φέρει νὰ ψηφίσωμεν ἐν ὄψει τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ πῶς δὲν καταργεῖ πρῶτον τὸν νόμον αὐτόν; Αὐτὴ νομίζω ὅτι εἶναι ἡ ἀδυναμία τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Πρῶτον ἔπρεπε νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ μετὰ νὰ συνάψῃ τὴν σύμβασιν τῆς ἀρεσκείας της. Ἀλλά, ἡ μὴ τήρησις τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποτελεῖ χαριστικὴν πρᾶξιν πρὸς τὸν Διοικητὴν τῆς Ἐθν. Τραπέζης, ἀποτελεῖ καὶ παράβασιν νόμου. Αὐτὸ δὲν τὸ λέγομεν ἡμεῖς μὲ διάθεσιν Ἀντιπολιτεύσεως, αὐτὸ τὸ ἔπραξεν καὶ τὸ διετύπωσεν εἰς ἐπίσημον ἔγγραφόν του ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. Τ.Α. 175)28.1.55 τὸ ὁποῖον ἔχει οὕτω: Ἀριθ. Πρωτ. Τ.Α. 175 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Δ)σιν Δημοσίων Κτημάτων Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δυνάμει τοῦ Α.Ν. 1853)51 «περὶ ἐκτελέσεως ἔργων ἐπὶ τῶν παρακτίων χώρων Γλυφάδας» παρεχωρήθησαν πάντα τὰ ἐπὶ τῶν παρακτίων χώρων (πλὰζ) τῆς Γλυφάδας δικαιώματα τοῦ Δημοσίου τὰ περιελθόντα αὐτῷ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α.Ν. 1056)1937, εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας. Ἡ παραχώρησις τῶν δικαιωμάτων τούτων, ὑπὸ τοῦ δημοσίου εἰς τὸν ἐν λόγῳ Δῆμον ἐγένετο ὑπὸ τὴν διὰ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ μνησθέντος νόμου τεθεῖσαν διαλυτικὴν αἵρεσιν τὴν ἐντὸς διετοῦς προθεσμίας ἐνάρξεως ἐκτελέσεως τῶν ἐν παρ. 1 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, ὁριζομένων ἔργων κοινῆς ὠφελείας. Διὰ τῆς παρ. 3 τοῦ αὐτοῦ νόμου ὁρίζεται ὅτι διὰ Β. Διαταγμάτων, ἐκδιδομένων τῇ προτάσει τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, θέλουσι καθορισθῇ εἰδικώτερον τὰ ἐκτελεσθησόμενα ἔργα, ὁ τρόπος καὶ αἱ προθεσμίαι ἐκτελέσεως αὐτῶν κλπ. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἐτέθη, πρὸς ἔναρξιν τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω διετοῦς προθεσμίας, ὡς προϋπόθεσις ἡ ἔκδοσις τῶν προμνησθέντων διαταγμάτων, δι’ ὧν θὰ καθορίζωντο εἰδικώτερον τὰ ἐκτελεσθησόμενα ἐν τοῖς περὶ οἷς πρόκειται χώροις ἔργα κοινῆς ὠφελείας. Ἡ προϋπόθεσις ὅμως αὕτη, διὰ τὴν κατὰ τὰ λεχθέντα, ἔναρξιν τῆς διετοῦς προθεσμίας, δὲν ἐξεπληρώθη, οὐχὶ ὑπαιτιότητι τοῦ Δήμου, ἀλλὰ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, ὡς μὴ ἐκδοσάσης καθ’ ἣν εἶχεν ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν τὰ ἐν λόγῳ Β. Διατάγματα. Κατὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον ἡ διετὴς προθεσμία δὲν ἤρξατο κἂν ὡς μὴ ἐκδοθέντων τῶν σχετικῶν Διαταγμάτων καὶ ἡ τεθεῖσα διαλυτικὴ αἵρεσις τῆς μὴ ἐνάρξεως τῆς ἐκτελέσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἔργων ἐντὸς διετοῦς προθεσμίας, δὲν ἐπραγματοποιήθη καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τὰ παραχωρηθέντα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας δικαιώματα ἐξακολουθοῦν παραμένοντα εἰς τὸν τελευταῖον τοῦτον. Ἡ ἀνωτέρω ἐκχώρησις ὑπὲρ τοῦ Δήμου Γλυφάδας ἐγένετο προφανῶς πρὸς δημιουργίαν ἐσόδου ἵνα δυνηθῇ ὁ Δῆμος οὗτος νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς μεγίστας οἰκονομικὰς ὑποχρεώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐξωραϊστικῶν ἔργων ἐν τῇ πόλει Γλυφάδας, ἥτις εἶναι μία ἐκ τῶν πλέον σημαντικῶν λουτροπόλεων τοῦ Κράτους. Τὰς δαπάνας ταύτας ὁ Δῆμος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἄλλως καθ’ ὅσον τὰ τοπικά του ἔσοδα εἶναι πολὺ περιωρισμένα. Ἐσχάτως ἐπληροφορήθημεν ὅτι τὸ Κράτος προέβη εἰς σύναψιν συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν καὶ τῆς Ἑταιρείας «ΑΣΤΗΡ», βάσει τῆς ὁποίας παραχωρεῖται εἰς ταύτας ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀνωτέρω χώρων ἐν Γλυφάδᾳ καὶ σχέδιον νόμου, περὶ κυρώσεως τῆς συμβάσεως ταύτης ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἀσχέτως τοῦ ὅτι ταῦτα ἐγένοντο ὡς μὴ ἔδει ἐν ἀγνοίᾳ ἡμῶν, ἅτε ἀσκούντων τὴν ἐποπτείαν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ Κράτους, ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι οὐχὶ ἐγκύρως προῆλθεν εἰς τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως ταύτης ἄνευ τῆς συναινέσεως τοῦ Δήμου Γλυφάδας διὰ τοὺς προμνησθέντας νομικοὺς λόγους. Παρακαλοῦμεν ὅθεν ὅπως θελήσετε νὰ προσέλθητε εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας, ὅπως ὁ Δῆμος Γλυφάδας μὴ ἀποξενωθῇ τοῦ ἐσόδου του τοῦ προερχομένου ἐκ τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ ἀνωτέρω δικαιώματός του. Ἀθῆναι τῇ 28 Ἰανουαρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

Δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Νικολίτσας θὰ ἠθέλησεν νὰ ἀντιπολιτευθῇ τὴν Κυβέρνησιν γράφων αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔγραψεν. Ἐκεῖ ἀνάγεται τὸ ζήτημα ὅτι ἡ Κυβέρνησις χωρὶς νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον, χωρὶς νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν δῆμον, χωρὶς νὰ ἀποζημιώσῃ τὸν Δῆμον, διότι τοῦ ἀφαιρεῖ τὰ δικαιώματά του, προέβη εἰς τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως τὴν ὁποίαν φέρει πρὸς κύρωσιν. Ἐκεῖ εἶναι τὸ ζήτημα καὶ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ δισταγμὸς ἐὰν πρέπῃ νὰ τὴν ψηφίσωμεν ἢ ὄχι. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὴν ψηφίσωμεν. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἀποσύρῃ, νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον αὐτόν, νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν δῆμον Γλυφάδας, νὰ ἴδῃ πῶς θὰ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα καὶ μετὰ νὰ κάμῃ τὴν οἱανδήποτε σύμβασιν θέλει. Διότι, πρέπει νὰ γίνῃ κάποια σύμβασις, πρέπει νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος αὐτὸς ἰσχύει, σᾶς ἐρωτῶ: Κάμνετε τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ αὔριον ὁ νόμος αὐτὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ, ὁ Δῆμος Γλυφάδας προκαλεῖ τὴν λῆψιν προσωρινῶν μέτρων καὶ ἀδρανεῖ τὸ ἔργον καὶ ἀνοίγοντας δίκας κλπ. καὶ ἐκτίθεται οὕτω τὸ δημόσιον εἰς κινδύνους. Τί θὰ γίνῃ;

§437Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ παυθῇ ὁ Δήμαρχος καὶ θὰ τοῦ κάμουν φάκελλον.

§438Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Οὔτε φάκελλον θὰ τοῦ κάμουν οὔτε θὰ τὸν ἀπολύσουν. Ἐὰν αὔριον ὅταν ψηφισθῇ ὁ νόμος καὶ ὅταν ἀρχίσῃ ἡ Ἑταιρεία νὰ ἐργάζεται ὁ Δῆμος Γλυφάδας προκαλέσῃ τὴν λῆψιν προσωρινῶν μέτρων, δὲν θὰ ἐκτεθῇ τὸ Κράτος, δὲν θὰ ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον; Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν λάθος τῆς συμβάσεως αὐτῆς, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ τὴν σύμβασιν διαβλητὴν διὰ λόγους νομικούς. Δὲν προσφεύγω εἰς τὰ ἐλαττώματά της τὰ ἄλλα, εἰς τὸ νομικὸν μέρος σταματῶ. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ἀκύρως ὑπεγράφη διότι ἰσχύει ἄλλος νόμος, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε πρῶτον νὰ ἀκυρωθῇ. Ἐκτὸς τῶν ἐλαττωμάτων ποὺ ἀνεφέρθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ἐγένετο καὶ ἕνα ἄλλο λάθος. Ἔρχεται τὸ Δημόσιον καὶ συμβάλλεται μὲ ἕναν ἰδιώτην δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς μίαν πόλιν, χωρὶς ὅμως νὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη τῆς πόλεως. Ἡ πόλις τῆς Γλυφάδας κατοικεῖται ἀπὸ νοικοκυραίους, ἀπὸ μίαν συντηρητικὴν τάξιν, ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ διατηρήσουν τὴν ἠθικὴν εἰς τὴν περιοχήν των. Ἐὰν οἱ ἐνοικιασταί, ἢ οἱ ἰδιῶται, ἢ ὁ ξενοδόχος χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἔλεγχος τοῦ Δημοσίου, οὔτε τοῦ δήμου, κάμει κακὴν χρῆσιν τῶν νέων ἐγκαταστάσεων καὶ ἐπιβάλλουν ἔθιμα καὶ ἤθη τὰ ὁποῖα δὲν συνταυτίζονται μὲ τὴν νοοτροπίαν τῆς συντηρητικῆς αὐτῆς πόλεως, ποία θὰ εἶναι ἡ θέσις τῆς πόλεως ὁλοκλήρου πρὸς τὰς ἐγκαταστάσεις. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὅταν κυροῦμεν σύμβασιν μακροχρόνιον, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει τὴν ζωὴν τοῦ τόπου αὐτοῦ, νὰ κατοχυροῦμεν καὶ τὰς ἠθικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐπικρατοῦν εἰς τὴν κοινωνίαν μας. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἐκτὸς τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων τοῦ Δήμου τὰ ὁποῖα ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν, διότι μᾶς τὸ ἐπιβάλλει ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ σεβασθῶμεν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προσέξωμεν καὶ τὸ ἠθικὸν μέρος. Ἐγὼ θέλω νὰ γίνουν τὰ ἔργα προόδου παντοῦ, ὁ πόρος ἐκ τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἀξιόλογος καὶ πρέπει νὰ τὸν προσέξωμεν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ Τουρισμοῦ μᾶς εὑρίσκουν συμφώνους, ἀλλὰ πρέπει νὰ τηροῦμεν ὡρισμένας ἀρχάς, ὥστε νὰ μὴ δημιουργοῦνται παρεξηγήσεις. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ὑπεγράφη παρατύπως καὶ ἔχει ἠθικὰ ἐλαττώματα. Ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν θὰ τὴν ψηφίσω.

§439Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω πολὺ διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 11 εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ἀναφέρεται τὸ ζήτημα τῶν λεωφορείων. Πράγματι ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον, διότι πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ κανονικὴ συγκοινωνία τοῦ ξενοδοχείου. Θὰ παρακαλέσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὰ λεωφορεῖα τὰ ὁποῖα θὰ θελήσετε νὰ τοποθετήσετε νὰ εἶναι ἐκ τῶν λεωφορείων τῶν ἀναπήρων πολέμου, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἔλθουν ἐκ τῆς ἐπαρχίας πρὸς τὸ κέντρον. Αὐτὴν τὴν παράκλησιν ἤθελον νὰ σᾶς κάμω καὶ παρακαλῶ νὰ λάβετε ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψει τὸ ζήτημα.

§440Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ περιοχὴ τῆς Γλυφάδας ἀποτελεῖ Τουριστικὸν κέντρον. Ἀλλὰ ἡ Τουριστικὴ περιοχὴ δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὸν χῶρον ἐκεῖνον ποὺ ἀναφέρει ἡ σύμβασις, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ τῆς Γλυφάδας εἶναι Τουριστική. Ἡ περιοχὴ αὐτὴ πρέπει νὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ ἐξυπηρετεῖτο ἕως τώρα, ἔστω καὶ πλημμελῶς μὲ τοὺς πόρους τοῦ Δήμου. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν πόρων τούτων, τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁ Δῆμος εἰς τὴν διάθεσίν του διὰ νὰ κάμῃ ἔστω καὶ ὑποτυπωδῶς τὰ ἔργα ποὺ ἔκαμε τώρα τὸ περικόπτωμεν. Πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ τὸ ὑπολειπόμενον μέρος ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας αὐτάς; Δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντιταχθῶ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον θὰ ὠφελήσῃ τὴν περιοχὴν αὐτήν. Πῶς ὅμως ἀντιμετωπίζετε τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ δήμου, ὥστε νὰ ἔχῃ τὰς προσόδους διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν του;

§441Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ.). Θὰ καλυφθοῦν ὁπωσδήποτε αἱ ἀνάγκαι τοῦ Δήμου. Οἱ Δημοτικοὶ φόροι θ’ ἀποδώσουν πολὺ περισσότερον.

§442Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἀνεξαρτήτως τῶν Δημοτικῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι θὰ διευκολύνουν τὸν Δῆμον, ὀρθὸν θὰ ἦτο ὅπως ἡ ὑπόλοιπος ἔκτασις καὶ τὸ χειμέριον κῦμα δοθοῦν πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς τὸν Δῆμον Γλυφάδας, οὕτως ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ αὐξήσῃ τοὺς πόρους του. Ἐὰν τοποθετηθῇ εἰς τὴν Τουριστικὴν περιοχὴν Καζῖνο, θὰ πρέπει μέρος τῶν προσόδων τοῦ Καζίνου ν’ ἀναπληρώσουν τοὺς πόρους τοῦ Δήμου τοὺς ὁποίους στερεῖται. Παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, νὰ προσέξητε τὰ σημεῖα αὐτά, διότι ἡ ἐνίσχυσις τοῦ δήμου ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε.

§443Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ.). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι Καζῖνο δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ.

§444Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονὸς ὅτι πρῶτος ποὺ ἔχει νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὰ ἔργα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα θὰ γίνουν—αὐτὸ τὸ Τουριστικὸν κέντρον—θὰ εἶναι ὁ δῆμος τῆς Γλυφάδας, διότι οἱ πόροι του θ’ αὐξήσουν ὅταν τὰ ἔργα θὰ λειτουργήσουν. Τῶν οἰκοπέδων τῆς Γλυφάδας ἡ ἀξία θὰ διπλασιασθῇ, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἡ ὑπόλοιπος παραλία θὰ ἀξιοποιηθῇ καὶ θὰ δώσῃ ἀρκετὰ κέρδη. Δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίζω οὔτε τὸν κ. Ἡλιάσκον, οὔτε τὸν δ)τὴν τοῦ Ἀστέρος, οὔτε μὲ ἐνδιαφέρει ποῖοι εἶναι, ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ ἑξῆς, πῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ ἠμπορέσῃ ὁ Τουρισμὸς νὰ προχωρήσῃ. Δὲν πρέπει νὰ συζητοῦμεν μὲ μεμψιμοιρίας, ὅπως συνηθίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Σκοπός μας πρέπει νὰ εἶναι πῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ καλλιτερεύσῃ ὁ Τουρισμὸς διὰ νὰ ἔχωμεν σημαντικοὺς πόρους.

§445Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως παρίστανται μόνον 28 καὶ 4 ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Μὲ 32 βουλευτὰς ψηφίζεται ὁ νόμος.

§446ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, παρακαλῶ.

§447Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ψηφίζομεν εἰς μίαν ἀνάγνωσιν;

§448ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς μίαν. Κατ’ ἀρχὴν γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§449ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§450ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 29 Ὀκτωβρίου 1954 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν Α. Ε. καὶ τῆς Ἑταιρίας «Ἀστὴρ» Ἀνώνυμος Τουριστικὴ καὶ Ξενοδοχειακὴ Ἑταιρία, «περὶ παραχωρήσεως παραλιακῆς περιοχῆς Γλυφάδας», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§451ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§452ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 2 π. μ.)