1955.02.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται. Ὁ βουλευτὴς κ. Μητσοτάκης ζητεῖ εἰκοσαήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ. κ. Ι. Ζίγδη, Ι. Ριζιώτη καὶ Ν. Πετρίδη.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Κ. Μητσοτάκην.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 142123)25–1–55 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Λαρίσης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Νικολάου Μήτρου, κατηγορουμένου ἐπὶ ὑπεξαιρέσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοιν. Ἐπιτροπήν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§7Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Δήμαρχος καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως εἰς ὁλόκληρον τὴν Κρήτην, ἵνα καὶ ὁ Κρητικὸς Λαὸς ἀπολαύσῃ τῶν ἀγαθῶν ταύτης. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις Προσωπικοῦ Ι.Κ.Α., ζητεῖ ματαίωσιν τῶν ὁμαδικῶν ἀπολύσεων τῶν Ὑπαλλήλων Ι.Κ.Α. καὶ μὴ παράτασιν προθεσμίας ἐκκαθαρίσεως ἄρθρου 19 παρ. 2 Ν. Δ)τος 2698)53, ληγούσης τὴν 31ην Ἰανουαρίου. Οἱ βουλευταὶ Παρνασσίδος κ.κ. Α. Γκελεστάθης καὶ Βόλου κ. Π. Σταμούλης καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Ὁμοσπονδιῶν Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Παρνασσίδος καὶ Βόλου, ζητουσῶν παράτασιν τοῦ Ἐνοικιοστασίου μέχρις Ὀκτωβρίου 1955, συγκρότησιν νέας Ἐπιτροπῆς συντάξεως αὐτοῦ μὲ συμμετοχὴν Ἐκπροσώπων τῶν Ἐπαγγελματιῶν, ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἀποφάσεων ἐξώσεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Ν. Πανταζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Θυμάτων Ἀμάχου Πληθυσμοῦ καὶ Ὁμήρων Βουλγαρίας, Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ζητούντων καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς Ὁμήρους καὶ παθόντας ἐκ τῆς βουλγαρικῆς θηριωδίας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιρώνη καὶ Π. Τριαντοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6585)3–12–54 Διεκπ. 3660, ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 30–11–54 ἐρώτησις ὑπ’ ἀριθ. 77 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιρώνη καὶ Π. Τριαντοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς Τουριστικῆς ὁδοῦ Ἀνδριτσαίνης–Ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὑπὸ τοῦ Ἑλλ. Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 24465)18–10–54 ἐγγράφου του ἀπεστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρότασις ἀποπερατώσεως τῆς ὁδοῦ ταύτης, τοῦ ὅλου ἔργου προϋπολογιζομένου εἰς δραχ. 2.300.000. Τὸ θέμα τοῦτο ἐκκρεμεῖ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη σχετικῶς μὲ τὴν ἀποφασισθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῶν κομμάτων τοῦ Κέντρου, ἀνέγερσιν τουριστικοῦ περιπτέρου ἐπὶ τοῦ λόφου προφήτου Ἠλιοῦ Πειραιῶς γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οὐδέποτε παρὰ τοῦ προκατόχου προϊσταμένου τοῦ Τουρισμοῦ ὑπουργοῦ, τῆς Κυβερνήσεως τῶν Κομμάτων τοῦ Κέντρου, ἐλήφθη ἀπόφασις περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ περιπτέρου ἐπὶ τοῦ λόφου τοῦ προφήτου Ἠλιοῦ Πειραιῶς, δεδομένου ὅτι εἰς οὐδὲν ἐκ τῶν ἐτησίων προγραμμάτων ἔργων τοῦ Ε.Ο.Τ., τῶν ἐγκρινομένων παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, περιελήφθη τὸ ἔργον τοῦτο. Ἁπλῶς κατὰ τὸ παρελθὸν σκέψεις ἐπὶ τοῦ ἔργου τούτου ἐγένοντο ὁ δὲ Ε. Ο.Τ., πρὸς ὑποβοήθησιν τῆς δημοτικῆς πρωτοβουλίας, ἔθεσε εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Δήμου Πειραιῶς, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952, ποσότητα οἰκοδομικῶν ὑλικῶν τῶν ἐφοδίων ἀνασυγκροτήσεως ἅτινα διέθετε καὶ τὰ ὁποῖα διαφυλάσσονται παρὰ τοῦ Δήμου. Ἡ ἄποψις ἡμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος εἶναι ὅτι ἡ ἀνέγερσις τοιούτου περιπτέρου, εἰς τὸν λόφον Προφήτου Ἠλιοῦ, παρουσιάζει ποιάν τινα τουριστικὴν σκοπιμότητα πλὴν ὅμως πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὑστεροῦσα εἰς προτεραιότητα ἔναντι τῶν λοιπῶν τουριστικῶν ἔργων ἅτινα περιελήφθησαν εἰς τὰ προγράμματα τουρισμοῦ τῶν δύο τελευταίων ἐτῶν. Ἐξ ἄλλου ἔχομεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ περίπτερον αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι οἰκονομικῶς ἀποδοτικὸν ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ παρὰ τοῦ Δήμου κατόπιν ἐκχωρήσεως ἢ δημοπρασίας ἡ παρ’ ἰδιωτῶν ἐπιχειρηματιῶν ἀνάληψις τῆς κατασκευῆς καὶ ἐκμεταλλεύσεώς του. Ἀθῆναι τῇ 29 Ἰανουαρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὸν κ. βουλευτὴν Χαλκιδικῆς ὅτι προσετέθη πίστωσις δραχμῶν δύο ἑκατομμυρίων (2.000.000) εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων Τουρισμοῦ 1954–55 διὰ τὴν ἔναρξιν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Ἱερισσοῦ. Οὕτω κατὰ τὸ τρέχον οἰκ. ἔτος προβλέπεται ἡ ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν τῆς ὁδοῦ ταύτης. Διὰ τὴ Τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐκτάκτου ἐνδιαφέροντος περιοχῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ ἐπανειλημμένως ἔχει ἐκδηλώσει τὸ ἐνδιαφέρον του, πιστεύει ὅμως ὅτι προϋπόθεσις πάσης πρὸς τοῦτο προσπαθείας εἶναι ἡ κατασκευὴ τῆς ὡς ἀνωτέρω ὁδοῦ. Προμελέτη ἐπὶ τῶν ἀπαιτουμένων ἔργων ἔχει συνταχθῇ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 180 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἵνα οἱ ἀπολυθέντες τῆς ὑπηρεσίας δυνάμει τοῦ Ν.Δ. 2.500)53 ὑπάλληλοι οἱ ἔχοντες κάτω τῶν 20 ἐτῶν ὑπηρεσίαν δικαιωθῶσι συντάξεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο μελετᾶται, ἐλπίζομεν δὲ συντόμως νὰ προέλθωμεν εἰς τὴν ρύθμισίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28)2)55

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως του βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Παπαηλιοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 296 ἀπὸ 17–1 –1955 ὑμετέρου πρὸς ἡμᾶς ἐγγράφου, διαβιβασθείσης συνημμένως ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Παπαηλιοῦ, ἀφορώσης τὸ ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Βαχλίας Γορτυνίας, καταλειφθὲν κληροδότημα Νικολάου Χρ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ὁ ἀποβιώσας Νικόλαος Χρ. Γιαννόπουλος δερματέμπορος ἐν ζωῇ Πατρῶν γεννηθεὶς εἰς Βάχλιαν Γορτυνίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2679 τῆς 19 Ἰουλίου 1941 δημοσίας αὐτοῦ διαθήκης, συνταχθείσης ἐνώπιον τοῦ Συμβολαιογράφου Πατρῶν Χρήστου Δ. Μπερδένη καὶ δημοσιευθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66 Πρακτικοῦ συνεδριάσεως τοῦ Δικαστηρίου τῶν ἐν Πάτραις Πρωτοδικῶν τῆς 16ης Μαρτίου 1942 ἐγκατέστησε, πρὸς τοῖς ἄλλοις κληρονόμον του καὶ τὴν Κοινότητα Βάχλιας, εἰς ἣν κατέλιπε, 1) τὸν εἰς θέσιν Καμίνια Πατρῶν ἀγρὸν ἢ ἐλαιῶνα του καὶ 2) τὴν ἐν Βάχλιᾳ οἰκίαν του εἰς ἣν στεγάζεται τὸ Δημοτικὸν σχολεῖον, ἵνα ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τούτων, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων δαπανῶν διὰ τὴν συντήρησιν καὶ καλλιέργειαν αὐτῶν, προικοδοτοῦνται ἀνὰ διετίαν ἕν ἢ δύο ἄπορα καὶ ἀμέμπτων ἠθῶν κοράσια, ἄγοντα ἡλικίαν τοὐλάχιστον 18 ἐτῶν, καταγόμενα ἐκ Βάχλιας καὶ ἀνήκοντα εἰς τὸ ὀρθόδοξον δόγμα. Διὰ τῆς ἀπὸ 18–12–1950 ἐκθέσεως ἐνεργήσαντος, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Νομάρχου Ἀρκαδίας ἐπιτόπιον διοικητικὴν ἐξέτασιν, Εἰσηγητοῦ τῆς Νομαρχίας ταύτης, κ. Βασιλείου Βασιλείου, τὰ εἰσοδήματα καὶ αἱ καταθέσεις ἐκ τῆς ἀνωτέρω κληρονομικῆς περιουσίας τὰ προοριζόμενα πρὸς προικοδότησιν ἐμφανίζονται ὡς ἑξῆς: Ἀγρὸς ἢ Ἐλαιὼν Καμινίων Πατρῶν. Ἐμφανίζονται δραχμαὶ παλαιᾶς ἐκδόσεως τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες πεντακόσιαι τριάκοντα πέντε (44.535) ὡς προϊὸν ἐκποιήσεως παραχθέντων σίτου καὶ ἐλαίου διὰ τὰ γεωργολαιοκομικὰ ἔτη 1944–45 καὶ 1945–46. Κατὰ τὸ ἔτος 1946 ἐξεμισθώθη ὁ ἐλαιὼν ἐπὶ τριετίαν παραταθείσης τῆς μισθώσεως μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1950. Διὰ τὰ κατὰ τὴν περίοδον τῆς τετραετίας ταύτης, εἰσπραχθέντα, ἐκ δραχμῶν παλαιᾶς ἐκδόσεως 2.702.000 μισθώματα δὲν παρεσχέθησαν πλήρη στοιχεῖα εἰς τὸν ὡς ἀνωτέρω ὑπάλληλον. Εἰδικῶς δὲ διὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–1949–50 οὐδὲν στοιχεῖον σχετικῶς μὲ τὰ μισθώματα ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ ἐνεργήσαντος τὴν διοικητικὴν ἐξέτασιν. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς τετραετοῦς ταύτης μισθώσεως, συνωμολογήθη ἑτέρα τοιαύτη διὰ μίαν τετραετίαν 1951–1954 μὲ μίσθωμα χιλίων ὀκάδων σίτου, δι’ ἕκαστον γεωργοκομικὸν ἔτος, μὴ περιλαμβανομένων τῶν ἐντὸς αὐτοῦ ἐλαιοδένδρων, τὰ ὁποῖα ἐκράτησεν ἡ Κοινότης Βάχλιας δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων καὶ τῆς μισθώσεως ταύτης, ὡς καὶ ἐπὶ τῶν ἐσοδειῶν ἐκ τοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ τοῦ ἐπιτευχθέντος ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τούτου, τιμήματος, οὐδὲν ἐν τῇ ἐκθέσει ἀναφέρεται. Οἰκία ἐν Βάχλιᾳ. Ἡ εὑρισκομένη ἐν Βάχλιᾳ Γορτυνίας οἰκία, χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς συντάξεως τῆς διαθήκης καὶ μέχρι σήμερον, συνεχῶς διὰ τὴν στέγασιν τοῦ ἐκεῖσε λειτουργοῦντος Δημοτικοῦ Σχολείου. Ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τοῦ ὡς ἀνωτέρω κληροδοτήματος τοῦ διαθέτου Νικολάου Χρήστου Γιαννοπούλου, οὐδὲν κοράσιον ἐπροικίσθη μέχρι τοῦδε ὑπὸ τῆς Κινότητος Βάχλιας. Ἐπειδὴ ὁ ἐνεργηθείς, ὡς ἀνωτέρω, διοικητικὸς ἔλεγχος δὲν εἶναι πλήρης ἐζητήθη παρὰ τῆς Γενικῆς Δ)σεως Δημοσίου Λογιστικοῦ, ὅπως ἀνατεθῇ εἰς Οἰκονομικὸν Ἐπιθεωρητὴν Δημοσίων Ὑπολόγων, ἡ ἐνέργεια συμπληρωματικοῦ ἐλέγχου. Ἐκ παραλλήλου ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία προέβη καὶ εἰς τὰς κάτωθι ἐνεργείας, ἃς ἔχομεν θέσει ὑπ’ ὄψιν τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ. 625 ἀπὸ 10–1–53 πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Βάχλιας ἐγγράφου μας ἐζητήσαμεν ἐκ νέου, ὅπως ὑποβληθῶσιν ἡμῖν, τὸ ταχύτερον, πλήρης καὶ λεπτομερὴς λογοδοσία τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐν λόγῳ κληρονομικῆς περιουσίας, ὡς καὶ προϋπολογισμὸς διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1952–1953. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2070)19–2–1953 ἐγγράφου μας, ἐπεστράφησαν διὰ τοῦ κ. Νομάρχου Ἀρκαδίας, εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Βάχλιας, οἱ ὑποβληθέντες ἡμῖν 1) ἀπολογισμὸς διαχειρίσεως καὶ 2) προϋπολογισμὸς οἰκον. χρήσεως 1952–1953, ὡς ἀσαφεῖς, λανθασμένοι, πρὸς συμπλήρωσιν διόρθωσιν καὶ ἐπανυποβολὴν ἡμῖν τούτων. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ. 5976)13–3–53 ἐγγράφου ἡμῶν, πρὸς τὸν Ἐπιθεωρητὴν Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως Γόρτυνος, ἐζητήσαμεν στοιχεῖα σχετικῆς μὲ τὰ μισθώματα τῆς ἐν Βάχλιᾳ οἰκίας, εἰς ἣν στεγάζεται τὸ ἐκεῖ λειτουργοῦν Δημοτικὸν Σχολεῖον. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Κ. 7817)15–4–1953 καὶ Γ. 1144)4– 7–1953 πρὸς τὸν Εἰρηνοδίκην Κοντοβάζαινας, ἐγγράφων μας, ὅστις τυγχάνει διὰ διατάξεων τῆς διαθήκης τοῦ ἐν προκειμένῳ διαθέτου, μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ὑπὸ ἐκτέλεσιν κοινωφελοῦς σκοποῦ: τῆς προικοδοτήσεως ἐζητήσαμεν, ὅπως ἐπιληφθῇ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως καὶ μεριμνήσῃ, τόσον διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν μισθωμάτων τῆς ἐν Βάχλιᾳ οἰκίας, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐπιμελημένην καὶ κανονικὴν διαχείρισιν τοῦ ἐν λόγῳ κληροδοτήματος. Τέλος διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. Κ. 3553)14–2–1953, Τ. 1463)7–3–1953 καὶ Κ. 17671)20–8–1953 ἡμετέρων ἐγγράφων πρὸς 1) τὸ ἐν Πύργῳ Ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, 2) τὸ ἐν Πύργῳ Ὑποκατάστημα τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, ἐζητήσαμεν καὶ διεπιστώσαμεν, ὅτι ὑπῆρχον κατατεθειμέναι εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εἰς ἴδιον λ)σμὸν ἐπ’ ὀνόματι τῆς Κοινότητος Βάχλιας, τὴν 30 Ἰουνίου 1953 δραχμαὶ παλαιᾶς ἐκδόσεως 3.677.210. Περαιτέρω ἐνέργειαί μας προσέκοψαν εἰς ἔλλειψιν οἰκον. Ἐπιθεωρητοῦ πρὸς ἔρευναν καὶ ἔλεγχον τῆς ὅλης διαχειρίσεως. Ἤδη κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Ἀρκαδίας, προφάτου ἐκθέσεως τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐν λόγῳ κληροδοτήματος, εἰς τὸν ἐν Πάτραις διαμένοντα Ξενοφῶντα Γιαννόπουλον, ἀνεψιὸν τοῦ διαθέτου καὶ ἐκτελεστὴν τῆς διαθήκης, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπεδέχθη, προήλθομεν εἰς τὰς περαιτέρω ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας, χορηγήσαντες εἰς τοῦτον σχετικὰς ὁδηγίας, διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν περουσιακῶν στοιχείων τὴν τακτοποίησιν τῶν ὑφισταμένων ἀνωμαλιῶν καὶ τὴν ἄμεσον ἔναρξιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ σκοποῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24–1–55.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100)26–1–55 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ταμβακᾶ σχετικῶς μὲ τὸν ὑπὸ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου Ἀθηνῶν καταδικασθέντα Ἱερέα Γεώργιον Μπάλαν κληρικὸν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χαλκίδος καὶ παραμένοντα ἐκεῖσε, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον κατ’ ἐπανάληψιν ἠσχολήθη μὲ τὴν ἐν λόγῳ ὑπόθεσιν καὶ ἐζήτησε παρὰ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων πλὴν ὅμως αὕτη ἀπεφάνθη ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἱερεὺς δύναται νὰ ἀποκατασταθῇ εἰς τὰ καθήκοντά του, ληξάσης τῆς ποινῆς αὐτοῦ δεδομένου μάλιστα ὅτι ἡ διαγωγή του ἀφ’ ἧς ἐδικάσθη καὶ καθεξῆς ὑπῆρξεν ἄψογος. Ἤδη κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης καὶ νέας διαμαρτυρίας ἀποστέλλομεν σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον ἵνα ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα καὶ γνωρίσῃ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25–1–55

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Τσακιρίδη, Σ. Περτσινίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47)6–1–55 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Τσακιρίδη καὶ Σ. Περτσινίδη περὶ τοῦ πρώην Μητροπολίτου Σερβίων καὶ Κοζάνης ὅτι οὗτος ἀπολαύει ὅλων τῶν τιμῶν Μητροπολίτου, μισθοδοτεῖται κανονικῶς κ.λ.π. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὸ Συνοδικὸν Δικαστήριον ἐκήρυξε τὸν ἐν λόγῳ πρώην Μητροπολίτην ἔκπτωτον τοῦ θρόνου του. Πλὴν συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Νόμου 671)1943 «περὶ καταστατικοῦ χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» οὗτος λαμβάνει παρὰ τοῦ ΟΔΕΠ τὰ ⅔ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερέων. Τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν διεβιβάσαμεν εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον ὡς μόνην ἁρμοδίαν ἵνα λάβῃ γνῶσιν καὶ ἐνεργήσῃ σχετικῶς, γνωρίζουσα δὲ ἅμα ἡμῖν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28–1–55

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ κ. Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τρόπου ἐκλογῆς πρὸς μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν (Εὐρώπην ἢ Ἀμερικὴν) ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν κλπ., καὶ 2) «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας διατάξεων τοῦ Ν. 2823)54, «περὶ ἐνισχύσεως καὶ λειτουργίας τῆς ἐν Ἀργοστολίῳ Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης». Οἱ κ.κ. Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1948–49, 1950– 51, 1952–53 καὶ 1953–54) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη (1946–47, 1947 –48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54), πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 2718)1953». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2341)53 «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληττομένων ἰδιαιτέρως ἐκ τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου γενικῶν διανομῶν πληθυσμῶν καὶ καθορισμοῦ τρόπου πληρωμῆς εἰς τοὺς ἀλευρομύλους τῆς διαφορᾶς τιμῆς ἀλεύρων τύπου 90% κ. λ. π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Βενέτης καὶ Φ. Πιτούλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Πινάτση σχετικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1366 Α.Ν. διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Ἐπίσης διὰ τὸν αὐτὸν λόγον διαγράφεται καὶ ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαηλιοῦ, σχετικῶς μὲ τὰ εἰσοδήματα τῶν εἰς τὴν Κοινότητα Βάχλιας Γορτυνίας δωρηθέντων ἐλαιώνων καὶ οἰκίας τοῦ ἀποθανόντος Ν. Γιαννοκοπούλου κλπ. Ὁ κ. Εὐαγγελάτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νεοχωρίου Παραχελωλίτιδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπὸ 6μήνου ἔλλειψιν Εἰρηνοδίκου καὶ Γραμματέως Εἰρηνοδικείου, ἀγρονόμου καὶ προϊσταμένου τοῦ Γραφείου Ο.Τ.Ε. καὶ ζητοῦντος ἄμεσον τοποθέτησιν τῶν ὡς ἄνω ὑπαλλήλων κλπ.

§9Χ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§10Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὡς ἄνω ἀναφορᾶς, παρακαλῶ ὅπως τοποθετηθῇ εἰς τὴν Κάρπαθον Γραμματεὺς Εἰρηνοδικείου, διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν αὐτοῦ.

§11Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ διὰ τὴν τοποθέτησιν Γραμματέως Εἰρηνοδικείου εἰς τὴν Ἱεράπετραν.

§12Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἰς τὴν Κοινότητα Νεοχωρίου Παραχελωλίτιδος ἐτοποθετήθη ἤδη ἀγρονόμος.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Περάματος, σχετικῶς μὲ τὴν ἔγκρισιν πράξεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου περὶ συνομολογήσεως δανείου παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων κλπ.

§14Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Πρόκειται περὶ αἰτήματος, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη καὶ ἄλλοτε καὶ ἀφορᾷ τὴν ἔγκρισιν ἀποφάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Περάματος περὶ χορηγήσεως δανείου ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἀνερχομένου εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.000.000 σημερινῶν δραχμῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν εἶχεν ἀπαντήσει παλαιότερον καὶ εἰς τὴν ἀπάντησίν του αὐτὴν ἀνέφερεν ὅτι τὰ οἰκονομικὰ τῆς Κοινότητος δὲν ἐπέτρεπον τὴν σύναψιν τοῦ δανείου. Ἡ Κοινότης ἐπανερχομένη προσθέτει καὶ νέα στοιχεῖα ἐποικοδομητικὰ τῆς προσπαθείας της. Συγκεκριμένως ἀναφέρεται ὅτι οἱ κάτοικοι προσφέρονται διὰ προσωπικῆς ἐργασίας νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Ἐξ ἄλλου τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς περιφερείας, πρόκειται νὰ ἐνισχύσῃ τὴν Κοινότητα. Τέλος δὲ αἱ Ἑταιρεῖαι πετρελαιοειδῶν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται περὶ τὴν Κοινότητα Περάματος, εἶναι ἀποφασισμέναι νὰ ἐνισχύσουν τὴν Κοινότητα, εἰδικῶς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τῆς ὑδρεύσεως. Κατόπιν τούτου καὶ δεδομένης κυρίως τῆς προσφορᾶς τῶν κατοίκων, ὅπως διὰ προσωπικῆς ἐργασίας συμβάλουν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ὅπως ἀναθεωρήσῃ τὴν παλαιοτέραν του ἄποψιν καὶ ὅπως ἐγκρίνῃ τὴν χορήγησιν δανείου ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων εἰς τὴν Κοινότητα Περάματος 1.000.000 δραχμῶν.

§15Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§16Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ἀπήντησα διὰ μακρῶν σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῆς Κοινότητος Περάματος. Ἐὰν ἡ Κοινότης Περάματος προσαγάγῃ στοιχεῖα ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι ἐξησφάλισε ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἕνα μέγα ποσόν, ὅτι ἐξησφάλισε ἕτερον ποσὸν ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν SHELL εἶναι ἀκριβῆ, θὰ φροντίσωμεν νὰ δώσωμεν τὸ δάνειον.

§17Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε εἶχα σηκώσει τὸ χέρι μου διὰ νὰ ὁμιλήσω. Ὅταν σηκώνουμε τὰ χέρια ὁ κ. Γραμματεὺς δὲν σημειώνει καὶ ἀντὶ ἐμοῦ ἔγραψε τὸν κ. Ἀλλαμανῆ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ἀναγινώσκωνται αἱ ἀναφοραί γίνεται θόρυβος. Δὲν ἐγένετο ἐπίτηδες. Ἄλλωστε ὅπως βλέπετε οἱ ἐγγεγραμμένοι εἶναι ὅλοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πλὴν τοῦ κ. Σαββοπούλου. Δὲν ἔγινε ἐπίτηδες.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Π. Φουντοκίδου καὶ Α. Παπαδοπούλου κατοίκων Ἄνω Κλεινῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν των ὡς ἐμπνεομένων ὑπὸ ἀντεθνικῶν φρονημάτων κλπ.

§20Γ. ΜΟΔΗΣ. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἶναι δύο νεαροὶ χωρικοὶ ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Φλωρίνης, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποφασίσει πρὸ ἔτους νὰ μεταναστεύσουν οἰκογενειακῶς εἰς Αὐστραλίαν, ἐξεποίησαν τὰ πράγματά τους, ὁπότε μίαν καλὴν πρωΐαν ἔλαβον ἕνα χαρτί, ὅτι δὲν γίνονται δεκτοὶ εἰς τὴν ὑπερπόντιον αὐτὴν χώραν. Ἀμφότεροι ὑπηρέτησαν ἐπὶ 2 καὶ 3 χρόνια εἰς τὸν Στρατὸν εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον τοῦ ἑνὸς τὸ σπίτι ἐπυρπολήθη ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν, τοῦ ἄλλου διηρπάγη ὅλη ἡ περιουσία. Ἀμφότεροι ὑπηρέτουν μέχρις ἐσχάτων ὡς ὁπλῖται τῶν Τ.Ε.Α. καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ὅλως ἀπαράδεκτον νὰ ἔρχεται μία ξένη ἀρχή, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι οἱ ἄνδρες οἱ δικοί σας οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ἐπὶ ἔτη ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν, δὲν δύνανται νὰ μεταναστεύσουν, διότι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μεταστοῦν εἰς τὸν κομμουνισμόν. Τὸ ζήτημα νομίζω ὅτι εἶναι γενικώτερον καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ πρὸς τοὺς ξένους καὶ νὰ τονίσῃ καὶ ὑποδείξῃ πόσον παράλογος, αὐθαίρετος καὶ ἀπαράδεκτος εἶναι ἡ ἐνέργεια αὐτή. Διὰ τὸν ἕνα ἐκ τῶν ἀνωτέρω μάλιστα, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι αἱ πληροφορίαι τῆς ἀστυνομίας ἦσαν καλαί. Ἑπομένως αὐθαίρετος εἶναι ἡ ἐνέργεια τῶν ξένων.

§21Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριοι βουλευταί, ὅπως γνωρίζετε, ὑπάρχει μία σύμβασις μεταξὺ τῆς Αὐστραλίας καὶ Ἑλλάδος, ἡ ὁποία καθορίζει τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ γίνεται ἡ μετανάστευσις. Ἡ χώρα τῆς εἰσδοχῆς κατὰ τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξετάζῃ ποῖοι θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν χώραν της. Θὰ γίνουν αἱ ἐπιβαλλόμεναι συστάσεις, ἀλλὰ καθὼς σᾶς εἶπον εἶναι ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῆς χώρας τῆς εἰσδοχῆς νὰ κρίνῃ ποῖοι θὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ ἔδαφός της.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σταυροῦ Θεσσαλονίκης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας ζητοῦντος ἀπαλλοτρίωσιν τῆς παρὰ τοὺς πρόποδας τοῦ Δάσους Σταυροῦ ἐκτάσεως πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν.

§23Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ θέμα εἶναι γνωστόν. Ἠσχολήθητε ἐπαγειλημμένως καὶ γνωρίζετε καλῶς τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Σταυροῦ. Τὸ αἴτημα εἶναι δικαιότατον καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ δώσητε λύσιν δικαιώνουσαν τοὺς χωρικούς.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ παρομοίας ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Σταυροῦ Λαγκαδᾶ.

§25Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν. Τὸ αἴτημα εἶναι συμπαθὲς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως τὸ ἐξετάσῃ μετ’ εὐνοίας.

§26Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ δασόκτημα «Σταυρὸς» 38 χιλιάδων περίπου στρεμμάτων, ἐκ πυκνοῦ δάσους ὀξυᾶς καὶ δρυός, δὲν ὑπόκειται εἰς ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Ἐποικισμοῦ ἀπεφάνθη ἐπ’ αὐτοῦ προσφάτως, κατὰ τὰ μέσα Δ)βρίου. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἰς τὸν σχετικὸν φάκελλον ὑπῆρχε ἡ ἔνδειξις, ὅτι εἶναι μεριδιοῦχον καὶ τὸ Δημόσιον, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐχώρισεν εἰς πρᾶξιν παραχωρήσεως τούτου, καὶ δὴ καὶ τμήματος, ποὺ καλύπτεται ἀπὸ ἀγριελιὲς καὶ ἀγριοκαστανιὲς ἐπιδεκτικὲς ἐξημερώσεως, ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων. Ἡ πρᾶξις ἔπρεπε νὰ προσυπογραφῇ καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ τοῦτο ἐπέστρεψεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας τὴν πρᾶξιν ἀνυπόγραφον σὺν τῇ πληροφορίᾳ ὅτι τὸ φερόμενον ὡς ἀνῆκον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μερίδιον τοῦ δασοκτήματος ἔχει διατεθῆ, ἀπὸ τὸ 1932, δι’ ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν προσφύγων. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας κατόπιν τούτου, διέταξε τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Θεσσαλονίκης, νὰ προβῇ εἰς ἐπαλήθευσιν. Εὔχομαι αἱ πληροφορίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ ἀποδειχθοῦν ἀκριβεῖς, διὰ νὰ χωρίσῃ τοῦτο ὑπὸ τῷ ἀνωτέρω πνεῦμα. Διότι, ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅτι ὄντως τὸ μερίδιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἔχει ἤδη παραχωρηθῆ, θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ εὐλόγου αἰτήματος τῶν ἀκτημόνων τοῦ Σταυροῦ δι’ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, ἤτοι κατόπιν πλήρους ἀποζημιώσεως. Καὶ ἐννοεῖτε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τοιαύτη ἀντιμετώπισις ἀποτελεῖ θέμα οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους.

§27Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δημιουργεῖται ἔτσι καὶ θέμα συνταγματικῆς προθεσμίας.

§28Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὄχι. Διὰ τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν βάσει τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, δὲν τάσσεται προθεσμία.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Κοινοτικοῦ καὶ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος Σολακίου, ἐφ’ ἧς εἶναι ἐγγεγραμένος ὁ κ. κ. Λατζούνης καὶ Κάρτσωνας διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐγγεγραμμένων. Διὰ τὸν αὐτὸν λόγον διαγράφεται καὶ ἡ 4 ἐρώτησις τοῦ κ. Σαραφιανοῦ, σχετικῶς μὲ τὰς παραχωρηθείσας εἰς γεωργοὺς δασικὰς ἐκτάσεις βάσει τοῦ ἄρθρου 47 παραγρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 2501. Ὁ κ. Μαυριδόγλου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν δοθεῖσαν ἄδειαν εἰς Ἰταλούς, ὅπως ἔλθουν καὶ κυνηγήσουν ὁμαδικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§30Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Παρ’ ὅλον ὅτι ἡ ἐρώτησις συζητεῖται κατόπιν ἑορτῆς, ἐν τούτοις ἐπειδὴ τὸ ἐνδημικὸν εἶναι πραγματικῶς ἐθνικὸς πλοῦτος, δι’ αὐτὸ ὅλοι οἱ κυνηγοὶ τῆς Ἑλλάδος ἀνησύχησαν ἀπὸ τὴν εἴδησιν τῆς ἐλεύσεως τῶν Ἰταλῶν. Ἐπειδὴ εὐτυχῶς ἐπληροφορήθην ὅτι κατὰ τὸ δὴ λεγόμενον τὰ φουσάτα ἦσαν πολλά, ἀλλὰ τὸ θήραμα, τὸ ὁποῖον ἐφονεύθη εἰς τὸ ἐλάχιστον, αὐτὸ μᾶς καθησύχασε ὀλίγον. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν ὅπως εἰς τὸ μέλλον ἀποφεύγονται ἐγκρίσεις τοιούτων ἀδειῶν χάριν τῆς προστασίας τοῦ ἐνδημικοῦ θηράματος.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λεβαντῆς ἔχει τὸν λόγον.

§32Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἡ ἀτμοπλοϊκὴ Ἑταιρεία Τυπάλδου, κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὰς κυνηγετικὰς Ὀργανώσεις τῆς Ἰταλίας, δι’ ἐγγράφου ἐπρότεινεν εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Δωδεκανήσου καὶ εἰς τὸν τουρισμὸν τὴν ἐκδρομὴν αὐτὴν ἐκ 350 ἀτόμων ἐκ τῶν ὁποίων μερικοὶ θὰ ἦσαν κυνηγοί. Ἀνηνέχθη ἡ Γενικὴ Διοίκησις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας τὸ ὁποῖον διὰ λόγους προστασίας τοῦ ἐνδημικοῦ θηράματος, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ἀπεποιήθη ἀρχικῶς τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας. Κατόπιν, ὅμως, ἐπιμονῆς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου, ἐπανεξητάσθη τὸ θέμα καί, συγκατενεύοντος καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν πρὸς τὸ ὁποῖον ἀπηυθύνθη, ἐχορηγήθη ἡ ἄδεια ὑπὸ τοὺς πλέον αὐστηροὺς περιορισμούς, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν Ἑλληνικῶν νόμων, ἤτοι ἀπηγορεύθη ἡ θήρα οἱουδήποτε ἐνδημικοῦ θηράματος, ἀπηγορεύθη ἡ καθ’ ὁμάδας θήρα καὶ ἀπεδέχθησαν οἱ ἐκδρομεῖς ὅπως διαιρούμενοι εἰς ὁμάδας, ὡς προβλέπει ὁ Ἑλληνικὸς νόμος, ὁδηγηθοῦν ὑπὸ τῶν Δασικῶν Ὑπηρεσιῶν εἰς τὴν θήραν. Καί, πράγματι, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Μαυριδόγλου, ἡ ὅλη ἐσοδεία ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν εἶναι ἡ ἑξῆς, οἱ δὲ ἀριθμοὶ εἶναι χαρακτηριστικοί: Εἰς τὴν Ρόδον ἐφονεύθησαν 18 λαγοί, 220 πέρδικες, ἐν ὅλῳ 176 μπεκάτσες ἀπὸ τὶς προερχόμενες ἀπὸ τὴν Μ. Ἀσίαν καὶ 32 τσίχλες καὶ κοτσύφια καὶ δύο ἀλώπηκες. Εἰς τὴν Κῶ, 8 λαγοί, 110 πέρδικες, 8 μπεκάτσες, 32 κοτσύφια. Εἰς τὴν Ἀστυπάλαια, 3 λαγοί, 30 πέρδικες, 10 μπεκάτσες, μηδὲν τσίχλες, μηδὲν ἀλώπηκες. Εἶναι ἀνακριβὲς τὸ γραφὲν ὅτι ἐσκοτώθησαν ἔλαφοι. Οὐδεμία ἔλαφος ἐφονεύθη. Καὶ εἶναι ἀνακριβές, ὅτι ἐσκοτώθηκαν ἐπίσης ζαρκάδια, διότι ζαρκάδια δὲν ὑπάρχουν. Ἐκτὸς ἐὰν ὡς σκοτωμένα ἐλάφια θεωροῦνται δύο κεφαλαὶ βαλσαμωμέναι τὰς ὁποίας ἔδωκεν ἡ Δασικὴ Ὑπηρεσία εἰς τὸν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐκδρομέων, ποὺ ἦτο ὄχι βέβαια κυνηγὸς ἀλλὰ ὁ μεγάλος ναυπηγὸς Ἀνσάλτο. Οὕτω ἔχει ἡ ὑπόθεσις, δὲν προεκλήθη καμμία ἀνησυχία καὶ ἀνωμαλία, τὸ θήραμα τὸ ἐνδημικὸν ἐπροστατεύθη ἀπολύτως, οἱ ξένοι ἐσεβάσθησαν τοὺς Ἑλληνικοὺς νόμους καὶ ἡ ἐκδρομὴ ὑπῆρξεν ἀποδοτική.

§33Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Χαίρω πολὺ διὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ πλουτίσετε τοὺς Συλλόγους μὲ θηροφύλακας, διὰ νὰ γίνεται προστασία τοῦ θηράματος. Ἐπίσης, τὸ αἴτημα τῶν συναδέλφων τῆς Δωδεκανήσου εἶναι, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ φέρουν καπέλλα Βερσαλλιέρων ὅταν ἔρχωνται εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ Ἰταλοί, γιὰ νὰ μὴ σκοτωθοῦν μεταξύ τους.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἐλήφθησαν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν χορήγησιν ζωοτροφῶν, εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς ἐπαρχίας Ἀλμωπίας κλπ.

§35Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ μίαν κατηγορίαν πλημμυροπαθῶν τῆς περιοχῆς Ἀλμωπίας, διὰ τοὺς ὁποίους εἶχον ζητήσει νὰ δοθοῦν πιστώσεις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ κατορθώσουν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς ἀνάγκας των καὶ δὴ διὰ τὴν προμήθειαν ζωοτροφῶν. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀλμωπίας, κ. Πρόεδρε, οἱ χείμαρροι, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 17 περίπου τὸν ἀριθμόν, ἔχουν καταστρέψει ὁλοκληρωτικῶς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Κατὰ τὰς τελευταίας πλημμύρας, οἱ ἀτυχεῖς γεωργοί, πλὴν τῶν ἄλλων, ἀπώλεσαν σχεδὸν ὅλας τὰς ζωοτροφὰς αὐτῶν καί, οὕτω, εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην πλέον πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν νὰ πωλήσουν μέρος ἐκ τῶν ζώων των, διὰ νὰ μὴ ἀπωλεσθοῦν ἐντελῶς. Δυστυχῶς, παρῆλθον δύο μῆνες καὶ δὲν ἐχορηγήθη καμμία βοήθεια εἰς αὐτούς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ περισώσουν τὰ ζῶα των. Παρακαλῶ, συνεπῶς, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ὁμολογουμένως ἔδωσε τὰς δεούσας διαταγὰς διὰ νὰ δοθῇ ἀρωγὴ πρὸς τοὺς πληγέντας ἀγρότας, νὰ δώσῃ μίαν διαταγήν, ἡ ὁποία ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία νὰ χορηγήσῃ τὰς αἰτουμένας πιστώσεις διότι οἱ ἀγρόται μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχουν πάρει οὔτε μίαν δραχμὴν διὰ τὴν ἀγορὰν ζωοτροφῶν. Καὶ νομίζω ἀκόμη ὅτι, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, πρέπει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀκριτικῆς περιοχῆς καὶ πρέπει νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν προσοχὴν διὰ τοὺς φρουροὺς τῶν συνόρων μας διότι δυστυχῶς, διεπίστωσα ὅτι ἤρχισαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ παίρνουν τὸν δρόμον πρὸς τὰς πόλεις. Ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον αὐτόν, διότι θὰ εἶναι ἀργὰ αὔριον.

§36Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἐκπλήσει ἡ ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, διότι βάσει τῶν ἐντολῶν καὶ διαταγῶν τὰς ὁποίας ἐξέδωσα, ἔπρεπε πρῶτον, νὰ εἶχον χορηγηθῆ ἤδη δάνεια κτηνοτροφικὰ ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ γνωρίζετε τὸ ἐπ’ αὐτοῦ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας. Βάσει, ἐπίσης, τῶν ἰδίων διαταγῶν— ἐὰν δὲν ἔφθασαν, πρόκειται περὶ σφάλματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐλεγχθῇ — ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν 200 τόννοι κριθῆς Κρατικῆς διὰ νὰ διατεθοῦν ὑπὲρ τῶν πλημμυροπαθῶν διὰ τὰς ζωοτροφάς. Βάσει τῆς ἰδίας διαταγῆς, διετέθη πίστωσις 450 ἑκατομμυρίων διὰ μικρὰ ἔργα τῶν χειμάρρων ἐκεῖ, μὲ ταὐτόχρονον ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ὅπως διατεθοῦν εὐρύτεραι πιστώσεις διὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, καὶ τῶν ὁποίων τὴν ἔκτασιν καὶ τὸν διαχωρισμὸν ἔκαμα εἰς προγενεστέραν ἐρώτησιν τοῦ κ. συναδέλφου. Κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔδωσαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων εὑρίσκονται ἐκεῖ τέσσαρες προωθητῆρες ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ἄλλα μηχανήματα τοῦ Ὑπουργείου. Ἐπίσης, ἀντιμετωπίζεται ἡ ἐκτέλεσις μικρῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἐξακριβώσῃ, ὅτι αἱ πληροφορίαι αὐταί, τὰς ὁποίας καὶ ἐγὼ θὰ σπεύσω νὰ ἐξακριβώσω, δὲν εἶναι ἀκριβεῖς καὶ νὰ μὲ καταστήσῃ ἐνήμερον διὰ νὰ ἐλεγχθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέδειξαν ὀλιγωρίαν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν Κυβερνητικῶν μέτρων, ὑπὲρ πληθυσμῶν ἀκριτικῶν ἀξίων κάθε στοργῆς καὶ κάθε ἐνδιαφέροντός μας.

§37Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὁμολογουμένως, εὑρέθην καὶ ἐγὼ πρὸ ἡμερῶν ὅταν σεῖς ἐδώσατε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι διεθέσατε 250.000 ὀκάδας κριθῆς.

§38Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). 200 τόννους.

§39Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἔσπευσα νὰ μεταβῶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ διεπίστωσα, ὅτι δὲν ἐλήφθη οὔτε σπυρὶ κριθῆς. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφεώρα τὰς ζωοτροφάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναγκαῖαι διὰ τὴν ἐπαρχίαν αὐτήν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπαναλειτουργήσῃ ἡ εἰς Κόνιτσαν Ἀναγνωστοπούλειος Γεωργικὴ Σχολὴ κλπ.

§41Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὴν Ἀναγνωστοπούλειον Σχολὴν Κονίτσης, τὴν Γεωργικὴν Σχολὴν Κονίτσης τοῦ ἀειμνήστου Ἀναγνωστοπούλου ὁμογενοῦς ἐξ Ἀμερικῆς, ὁ ὁποῖος ἄφησεν ἕνα ἀρκετὰ σημαντικὸ κληροδότημα βάσει τοῦ ὁποίου ἡ σχολὴ αὕτη συνετηρεῖτο ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς δράσεώς του. Ἐξεπαιδεύοντο εἰς αὐτὴν ἀγροτόπαιδες εἰς θέματα ἀγροτικῆς φύσεως καὶ πρὸ παντὸς πρακτικὴ ἐφαρμογὴ ἐν τῇ γεωργίᾳ. Μετὰ 3ετῆ φοίτησιν ἐξέρχονται οἱ νέοι καταρτισμένοι εἰς καλοὺς πρακτικοὺς γεωργούς. Μερικοὺς ἐξ αὐτῶν τοὺς ἐχρησιμοποίησε τὸ Κράτος καὶ τοὺς χρησιμοποιεῖ ἀκόμη ὡς ἐργατοτεχνίτας. Δυστυχῶς ἀπὸ τοῦ 1940 λόγῳ τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἐμεσολάβησαν ἡ σχολὴ αὐτὴ δὲν λειτουργεῖ. Τὸ κληροδότημα ὅμως ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται ὡς περιουσιακὸν στοιχεῖον εἰς τὴν Ἀμερικήν, πλὴν ὅμως δὲν ἔχομεν πληροφορίας εἰς τί ποσὸν ἀνέρχεται καὶ πῶς ἔχει διατεθῆ ἀπὸ τὴν διαχειριστικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐὰν βάσει τῶν κεφαλαίων αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ. Ἐπὶ τῆς ἀποστολῆς τῆς σχολῆς δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε, δεδομένου, ὅτι ἡ μέχρι τοῦδε πορεία καὶ ἐργασία τῆς σχολῆς ἦτο ἀρκετὰ ἀποδοτική, ὥστε νὰ ὑπαγορεύῃ εἰς ἡμᾶς ἀκόμη, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύσῃ καὶ νὰ βοηθήσῃ τὴν λειτουργίαν τῆς σχολῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἐφοίτησαν ἀγροτόπαιδες ἐξ ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Παρακαλῶ τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται, ἀπὸ περιουσιακῆς καταστάσεως τὸ ἵδρυμα αὐτό.

§42Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Παρέχω μίαν εὐχάριστον πληροφορίαν εἰς τὸν ἐκ Θεσπρωτίας ἔντιμον συνάδελφον, ὅτι ἡ σχολὴ ἤρχισε λειτουργοῦσα καὶ πάντες οἱ ἐγγραφέντες εἰς αὐτήν, εἶναι ἐξ Ἠπείρου καὶ ἐκ Β. Ἠπείρου. Οἱ πρῶτοι 29 μάλιστα εἰσήχθησαν εἰς τὴν σχολὴν μερίμνῃ τοῦ ἱδρύματος ὑπὸ τὴν προστασίαν τῆς Α.Μ. τῆς Βασιλίσσης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ κληροδοτήματος, τὸ ὁποῖον καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς σχολῆς, ἀτυχῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν σαφεῖς πληροφορίας, διότι μόνον οἱ Ἀμερικανοὶ ἐκτελεσταὶ τῆς διαθήκης γνωρίζουν περὶ τούτου. Τὰ δὲ χρηματικὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα ἔκτοτε στέλνονται πρὸς τὴν διαχειριστικὴν ἐπιτροπήν, δὲν καλύπτουν τὰς ἀνάγκας λειτουργίας τῆς σχολῆς, ἡ ὁποία ὄντως προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ὄντως πρέπει νὰ λειτουργήσῃ πληρέστατα. Ἡ σχολὴ θὰ εἶχε, ἐνδεχομένως, ἀξιώσεις ἀπὸ ἀποζημιώσεις, θὰ εἶχεν ἀξιώσεις καὶ ἀπὸ τὰς ἐπιτάξεις, καὶ ἐν τῇ ἐρεύνη τοῦ ὅλου θέματος πρὸς πληρεστέραν λειτουργίαν τῆς σχολῆς, ἔχω κάνει ἐνέργειες καὶ πρὸς τὰς δύο αὐτὰς κατευθύνσεις μὲ ἕνα ἀντικειμενικὸν σκοπόν, τὴν ἐξασφάλισιν πόρων διὰ τὸν πλήρη ἐξοπλισμὸν τῆς σχολῆς, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἀτυχῶς, εἰς οὐχὶ εὐχάριστον κατάστασιν. Πάντως, κύριοι συνάδελφοι, ἡ σχολὴ ἤρχισε λειτουργοῦσα.

§43Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ κύριον σημεῖον τῆς ἐρωτήσεώς μου, ἔγκειται ἐν τούτῳ, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν ἔρευναν καὶ διαπίστωσιν, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται ἡ περιουσιακὴ κατάστασις τοῦ ἱδρύματος ἐν Ἀμερικῇ. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, ἐὰν ἐκ μέρους τῆς ὑφισταμένης ἐν Ἑλλάδι διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔχει γίνει εἷς ἀπολογισμὸς τῶν μέχρι σήμερον ἐσόδων καὶ ἐξόδων, ἢ ἔστω καὶ εἷς λογαριασμὸς τοῦ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκονται αἱ πρόσοδοι, αἱ ἀποσταλεῖσαι ἀπὸ τοῦ 1940 καὶ ἐντεῦθεν καὶ πῶς διετέθησαν. Διότι ἐὰν γνωρίζωμεν ποία εἶναι ἡ περιουσιακὴ κατάστασις καὶ ποῖα τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα προσετέθησαν, τότε θὰ εἶναι εὐχερέστερον εἰς τὴν διοίκησιν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς λειτουργίας τοῦ ἱδρύματος, διότι ἐφέτος λειτουργεῖ μόνον μία τάξις καὶ εἶναι τρεῖς αἱ τάξεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν ὅταν ἡ σχολὴ λειτουργῇ πλήρως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξακριβωθῇ ἡ περιουσιακὴ κατάστασις. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀφήνωμεν τὸ κληροδότημα ἐκτεθειμένον εἰς χεῖρας οἱουδήποτε ἔστω καὶ τῶν κληρονόμων. Πρέπει νὰ ἀποδοθῇ λογαριασμός, τί ἀπέδωσαν αἱ καταθέσεις τοῦ ἱδρυτοῦ καὶ ποὺ ἔχουν διατεθῆ τὰ ποσά. Εἶναι 15 ἐτῶν πρόσοδοι.

§44Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐκ τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσα θὰ ἔπρεπε νὰ συμπεράνετε: Πρῶτον, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ ἐκτελεσταὶ τῆς διαθήκης μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔδωσαν στοιχεῖα. Δεύτερον, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐρευνᾶ διὰ τῆς Πρεσβείας τῆς Οὐάσιγκτων τὴν ὑπόθεσιν, καὶ Τρίτον, ὅτι τὰ εἰσοδήματα, τὰ ὁποῖα ἐλέγχομεν μέχρι τῆς στιγμῆς εἶναι ἐκεῖνα τὰ πενιχρά, τὰ προερχόμενα ἐκ τῆς καλλιεργείας. Πάντως δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι διαχειριστικῶς δὲν ὑπάρχει τίποτα τὸ ἐπίμεμπτον εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Ἀναλόγως τῶν πενιχρῶν εἰσοδημάτων ἔγινε καὶ ἡ ἔναρξις λειτουργίας τῆς σχολῆς, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ὁποίας, θὰ μεριμνήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐλπίζω νὰ τὴν ἐπιτύχῃ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἐπιτρεπόμενον χρονικὸν ὅριον συζητήσεως, ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, παρῆλθε. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Ὡς γνωστόν, ὥρα ἐνάρξεως τῶν συνεδριάσεων τοῦ Σώματος, ἔχει ὁρισθῆ ἡ 6η ἀπογευματινὴ. Παρατηρῶ, ὅμως, ὅτι κατὰ τὴν ὥραν αὐτήν, ἐλάχιστοι βουλευταὶ προσέρχονται, καὶ τούτου ἕνεκεν, ἡ συνεδρίασις ἄρχεται πολὺ βραδύτερον τῆς προκαθοριζομένης ὥρας. Κατόπιν τούτου θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν, θέλει νὰ ὁρίσωμεν ὡς ὥραν ἐνάρξεως τὴν 6.30′ μ.μ. ἀντὶ τῆς μέχρι τοῦδε 6 μ.μ.;

§46ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ βουλευταὶ προσέρχονται εἰς τὴν ὥραν των ἀλλὰ εἶναι ἀπησχολημένοι εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιθυμῇ, νὰ ἀρχίζῃ ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς τὴν 6.30′ μ.μ. ἀκριβῶς, αἱ δὲ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ εἰς τὰς 5 μ.μ. ἀκριβῶς, ὥστε εἰς τὸ ἐνδιάμεσον διάστημα νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθοῦν αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί.

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1400 ἀπὸ 8 Σεπτεμβρίου 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου»

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1400 ἀπὸ 8 Σεπτεμβρίου 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. 2066)1952 «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων».

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. 2066) 1952 «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2688)1953 Ν. Δ.».

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ.

2688)1953 Ν. Δ.».

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν τακτικῶν μελῶν τοῦ Κεντρικοῦ Διοικητικοῦ καὶ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐκπαιδεύσεως». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§56Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐρχόμεθα νὰ ἀπευθυνθῶμεν πρὸς τὴν συνείδησίν σας καὶ πρὸς τὴν συνείδησιν τῆς Κυβερνήσεως. Πρόκειται 4 ἐκπαιδευτικοὶ ἀνώτατοι λειτουργοὶ νὰ ἀπολυθοῦν καὶ λόγῳ τῆς ἡλικίας των, δὲν πρόκειται πλέον νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ὁ λόγος τῆς ἀπολύσεως θὰ τοὺς συνοδεύῃ μέχρι τοῦ τάφου καὶ πέραν τοῦ τάφου καὶ ὁ λόγος τῆς ἀπολύσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐλευκάνθησαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς πατρίδος, εἶναι ἡ μὴ προσήλωσίς των πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Θὰ εἶναι στῖγμα δι’ αὐτούς, διὰ τοὺς γονεῖς των, διὰ τὰς οἰκογενείας των. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ οἱ 13 ἔντιμοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀποτελοῦν τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον, ἀπέδωσαν καὶ ἐλευκάνθησαν, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς πατρίδος, καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς σπηλώσωμεν μὲ τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Κάμω ἔκκλησιν καὶ πρὸς ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι θὰ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, τοὐλάχιστον, αὐτὸς ὁ λόγος νὰ διαγραφῇ, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποφασίσει νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Δὲν ἔχομεν, κύριοι βουλευταί, τὸ δικαίωμα νὰ προσάψωμεν αὐτὴν τὴν κατηγορίαν εἰς ἀνθρώπους, ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ ἀμυνθοῦν καὶ ὅταν ἡ κατηγορία αὐτὴ θὰ τοὺς συνοδεύῃ μέχρι τοῦ τάφου καὶ πέραν τοῦ τάφου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§58Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ συνεζητήθη ἐπὶ μακρὸν, καὶ ἀνεπτύχθησαν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφήσουν ἀσυγκίνητον τὴν Βουλήν, πολὺ δὲ περισσότερον τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας. Θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μειώσῃ τὸν ἀριθμὸν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Δικαίωμά του εἶναι. Δὲν εἶναι δικαίωμά του ὅμως, νὰ ἀπολύσῃ τῆς ὑπηρεσίας, κατασπιλώνων λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μακρὰς δεκαετίας ὑπηρέτησαν τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τῶν ὑπόπτων λέξεων ἀπὸ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 1, «ἰδίᾳ τὸ ἦθος προσηλώσεως πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη κλπ.» καὶ ἀντ’ αὐτῶν ὅπως τεθοῦν αἱ ἀκόλουθοι λέξεις: «Ὡς κριτήρια, τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν καὶ τὴν κοινωνικὴν δρᾶσιν».

§59ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ὁμιλοῦν μὴ ἀκουόμενοι).

§60Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι τῆς πλειοψηφίας, οἱ ὁποῖοι μὲ διεκόψατε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλοι δὲν ἔχομεν τὴν εὐτυχίαν νὰ ἔχωμεν τοὺς ἰδίους τίτλους σπουδῶν. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τῆς χώρας, πρέπει τοῦτο νὰ ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνουν τὰ μεγαλύτερα ἐπιστημονικὰ προσόντα. Διὰ τοῦτο, ἡ πρότασίς μου, ὅπως περιληφθοῦν εἰδικὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καὶ μὲ μικροτέρους ἐπιστημονικοὺς τίτλους ἀνῆλθον εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα, εἶναι μία πρότασις φυσική, καὶ θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. ὑπουργός, καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν, διότι συνήθως αὐτὰ εἶναι τὰ κριτήρια, διὰ τοὺς ἀνωτάτους λειτουργοὺς τοῦ Κράτους, ἰδίᾳ εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν. Κάμω καὶ πάλιν ἔκκλησιν, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, —νομίζω ὅτι εἶναι τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μᾶς φέρει— νὰ μὴ θελήσῃ.....

§61Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν εἶναι τὸ πρῶτον.

§62Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐλπίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν θὰ θελήσετε, παρθένος ἢ μή, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἐμφανισθῆτε διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐπιδεικνύων τόσην ἐμπάθειαν, καὶ καθαρῶς κομματικὰς ἐπιδιώξεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν θέλω νὰ πιστεύσω. Δώσατέ μας τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι πράγματι δὲν ἐμφορεῖσθε ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς σκοπούς.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§64Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἔχομεν ἐξηγήσει, ὅτι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδή, ὁ περιορισμὸς τῶν ἔργων τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, δὲν ὑπάρχει. Τὰ ἔργα τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ὡς ἐλέχθη, εἶναι τεράστια καὶ δὲν εἶναι μόνον τὰ ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἔκθεσιν, τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν προσωπικὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ. Καὶ μόνον διὰ τὴν κρίσιν τῶν διδακτικῶν βιβλίων, τὰ ὁποῖα ἐφέτος ἀνέρχονται εἰς 200, κατὰ τὴν πληροφορίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν μὰ ἤρκει ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων νὰ κρίνῃ ἐντὸς τῶν τασσομένων προθεσμιῶν. Ἀλλὰ καὶ πλῆθος ἄλλων προβλημάτων ἐκπαιδευτικῶν, σοβαρῶν, ἐπιβάλλει, ἐὰν μὴ τὴν διατήρησιν τῶν μελῶν, τὴν αὔξησιν τούτων, ἐφ’ ὅσον τὸ διοικητικὸν σύστημα καὶ τὰ λοιπὰ ἔργα τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου ὑπάρχουν καὶ τελοῦνται, ὅπως ἀκριβῶς ἔχουν αἱ κείμεναι διατάξεις. Ἐὰν ἀλλάξῃ τὸ σύστημα εἶναι ἄλλο θέμα. Ἀλλὰ οὐδεὶς λόγος ἐγένετο περὶ μεταβολῆς τοῦ συστήματος. Συνεπῶς, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπηρετούντων μελῶν βαίνει καλῶς νὰ ἐπιλύσῃ τὸ πλῆθος τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ὀργάνωσιν τῆς Παιδείας, μὲ τοὺς κύκλους τῆς φοιτήσεως, μὲ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν, μὲ τὴν ὕλην καὶ μὲ τὸ πρόγραμμα, μὲ τὰ διδακτικὰ βιβλία καὶ τέλος μὲ τὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ. Ἀλλά, ἐὰν μάτην καὶ τώρα διαμαρτυρόμεθα καὶ πρόκειται νὰ ψηφισθῇ τὸ πρῶτον ἄρθρον ὡς ἔχει, θὰ ἠθέλαμεν νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν δὲν πρόκειται νὰ τηρηθῇ τοὐλάχιστον ὁ ἀριθμὸς τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἀμετάβλητος καὶ πρόκειται νὰ ἀποκεφαλίσωμεν τοὺς 4, οἱουσδήποτε κρίνῃ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, τότε πρέπει νὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὄντως λόγῳ περιορισμοῦ θὰ ἐξέλθουν τοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν, διότι πρόκειται περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐτίμησαν καὶ ὑπηρέτησαν τὴν Παιδείαν, νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς θέσεις ἄλλας ἐξ ἴσου σπουδαίας καὶ λόγῳ τῆς εἰδικότητός των, δεδομένου, ὅτι ἔχομεν κενὰ τεράστια, τὰ ὁποῖα δὲν δυνάμεθα νὰ συμπληρώσωμεν, καὶ λόγῳ τῆς μὴ συμπληρώσεως, μεγίστην ὑφιστάμεθα ἐθνικὴν ζημίαν, καὶ νὰ κριθοῦν μὲ ἄλλα κριτήρια. Ἡ νομιμοφροσύνη, ἐν προκειμένῳ, δὲν ἔχει θέσιν, διότι ἐκρίθησαν ἅπαντες διὰ τὴν νομιμοφροσύνην καὶ ἐφ’ ὅσον ἐκρίθησαν, δὲν δύνανται ἄνευ εἰδικοῦ νόμου, νὰ ἐπανακριθοῦν ἐκτὸς ἐὰν προκύψουν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα φυλάσσονται ἀπόρρητα, δι’ οὓς λόγους ἀγνοῶ, ὁπότε βεβαίως ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ κρίσις τῶν συμβούλων τούτων, καὶ οἱ τέσσαρες αὐτοὶ σύμβουλοι ποὺ πρόκειται νὰ ἀπολυθοῦν νὰ κριθοῦν βάσει τῆς νομιμοφροσύνης. Ἐὰν ὅμως θὰ κριθοῦν λόγῳ περιορισμοῦ τῶν θέσεων, τότε θὰ κριθοῦν ὅπως ἡ λογικὴ καὶ ἡ ἠθικὴ ἐπιβάλλει. Θὰ κριθοῦν λόγῳ τῶν προσόντων, λόγῳ τοῦ χρόνου τῆς εὐδοκίμου ὑπηρεσίας, λόγῳ τῆς ἀποδόσεως τῆς ὑπηρεσίας, τῆς ἐκπαιδευτικῆς καὶ κοινωνικῆς δράσεως. Ἡ νομιμοφροσύνη δὲν δύναται νὰ ἀναμιχθῇ. Ἢ ἐὰν ὄντως εἶναι ὕποπτοι, τότε θὰ κριθοῦν διὰ τὴν νομιμοφροσύνην, ὅπως λέγει ὁ νόμος ἢ ἂς γίνῃ καὶ εἰδικὸς νόμος. Ἐὰν ὅμως δὲν συμβαίνῃ τοῦτο, χάριν τοῦ θεσμοῦ, κ. ὑπουργέ, τοῦ ἀνωτάτου ἐπιτελείου τῆς ἐκπαιδεύσεως, μὴ ἐπιτρέψητε νὰ γίνουν ὑπόνοιαι διὰ τὰ νομιμόφρονα φρονήματά των, καὶ νὰ κριθοῦν, ὄχι διὰ τὴν νομιμοφροσύνην των, ἀλλὰ διὰ τὴν δρᾶσιν των τὴν ὑπηρεσιακήν, τὴν κοινωνικήν, τὴν ἐθνικήν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ, καὶ ἐγὼ ὅπως εἶπα, ἐὰν εἶναι ἀμετάκλητος ἡ ἀπόφασις νὰ φύγουν 4, δὲν ἠμποροῦν οἱ 4 αὐτοὶ νὰ φύγουν διὰ νομιμοφροσύνην. Διότι ἐνδέχεται νὰ εὑρεθοῦν 4, νὰ εὑρεθοῦν 14, ἀλλ’ ἐνδέχεται νὰ μὴ εὑρεθῇ καὶ κανείς. Διὰ τὴν νομιμοφροσύνην, ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους καὶ περισσότερον διὰ τοὺς ἀνωτέρους πρέπει νὰ ἰσχύῃ αὐστηρῶς ὁ νόμος, ὅπως ἐλέχθη ἀπὸ πολλοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ λόγῳ περιορισμοῦ θέσεων νὰ ἀπολύωνται οἱ ὑπάλληλοι διὰ λόγους νομιμοφροσύνης, τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§66Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσα, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον τὸ πρῶτον, καὶ σᾶς ὑπενθύμισα, ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἄλλοτε ἀρχηγοῦ σας καὶ νῦν Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ Κυβερνήσεως Κανελλοπούλου, κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1945 ἀνέκυψε παρόμοιον ἀκριβῶς θέμα. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκύρωσεν ἓξ ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων τὴν ἀπόλυσιν. Ἡ τότε Κυβέρνησις ἐθεώρησε δίκαιον νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ. Οὕτως ὅμως ἐδημιουργήθη ἀριθμὸς μελῶν τοῦ Συμβουλίου πολὺ μεγαλύτερος ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν ὡς ἐπαρκῆ. Τί ἔπραξε τότε ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸν εἰδικὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐξέδωσε; Διετήρησεν ὡς ὑπεραρίθμους τοὺς ἐπανελθόντας καὶ ἕως ὅτου θὰ ἤρχετο ἡ ὥρα νὰ φύγουν φυσιολογικῶς, λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, λόγῳ θανάτου, λόγῳ παραιτήσεως, δὲν θὰ ἀνεπληροῦντο παρ’ ἄλλων καὶ οὕτω θὰ περιωρίζετο ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβούλων εἰς τὰς ὀργανικὰς θέσεις. Τοῦτ’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ πράξητε, κ. ὑπουργέ, ἐὰν θέλετε νὰ ἀποφύγετε τὰς δικαιολογημένας ὑπονοίας, τὰς ὁποίας διετύπωσαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐξέλθητε καὶ ἀπὸ τὴν δύσκολον θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε. Διότι μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας ἀνομολογεῖτε, ὅτι ἐπὶ 2½ ἔτη ἡ Κυβέρνησις διετήρει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἀνωτάτους λειτουργούς, τῶν ὁποίων σήμερον θέτει ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἱκανότητα, τὴν φιλεργίαν, τὴν προσήλωσιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδανικὰ καὶ τὴν μόρφωσίν των. Μὲ τὸ νὰ ἐπιδιώκετε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἀνεπιθυμήτων δι’ ὑμᾶς μελῶν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, παρασύρεσθε εἰς μίαν ρύθμισιν, ἡ ὁποία πράγματι, δὲν τιμᾷ οὔτε ὑμᾶς, κ. ὑπουργέ, οὔτε τὴν Κυβέρνησιν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§68Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρετηρήθη, ὅτι πολλὰ μέλη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ὁ κ. Ζίγδης πρὸ ὀλίγου, τὴν λέξιν εὐγνωμοσύνη, κοντεύουν νὰ τὴν κάμουν συνώνυμον μὲ τὴν λέξιν «ξεπερασμένη γεροντοκόρη». Ἡμεῖς πάντως θέλομεν τὰ προσόντα τὰ ἐπιστημονικὰ διὰ κάθε ὑπάλληλον καὶ ἰδίως διὰ τοὺς λειτουργοὺς τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως, τὴν ἐπιστημονικὴν προσωπικὴν μόρφωσιν, καὶ ἀκόμη ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὰ ἀκραιφνῆ ἐθνικά των φρονήματα. Διαμαρτύρομαι δὲ πρῶτος ἐγώ, ἐναντίον τῶν μελῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, διότι διατηροῦν πράγματι εἰς θέσεις ὑψηλὰς τοῦ Κράτους, κομμουνιστάς.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§70Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐάν, κ. ὑπουργέ, πραγματικῶς ἐπιθυμῆτε, ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ περιορίσετε τὸν ἀριθμὸν τῶν Ἐκπαιδευτικῶν Συμβούλων, τότε ἔχω νὰ σᾶς κάμω μίαν πρότασιν, διὰ νὰ ἀφοπλίσετε καὶ ἡμᾶς ἀπὸ τοὺς ἰσχυρισμούς μας, κάμετε τὸ Συμβούλιον ἑξαμελές, διὰ νὰ κριθοῦν καὶ τέσσαρες ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου. Διότι τότε δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον δὲν κινδυνεύουν μόνον αὐτοὶ οἱ τέσσαρες, τοὺς ὁποίους ἔχει θέσει ἐκποδὼν ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ θὰ κριθοῦν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν. Ἐφ’ ὅσον νομίζετε, ὅτι τὸ Συμβούλιόν σας εἶναι πολυάριθμον, κάμετε ἔτσι, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῆτε εἰς δύσκολον θέσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ νομοσχεδίου, ἤτοι τῆς προστασίας τῆς ἐκπαιδεύσεως, ἀπὸ ἀνθρώπους ὑπόπτους θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, διατὶ δὲν κινεῖτε τὸν νόμον 516, ὁπότε νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης, ὅτι δὲν εἶναι νομιμόφρονες καὶ νὰ ἀπολυθοῦν. Διατὶ θέλετε νὰ φέρετε νέον εἰδικὸν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ τοὺς σφαγιάσετε; Τοὺς ἔχετε ὡς ὑπόπτους; Ἔχετε στοιχεῖα; Παραπέμψατέ τους εἰς τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης καὶ νὰ ἀπολυθοῦν. Διατὶ δὲν θέλετε νὰ ἰσχύσουν οἱ κείμενοι νόμοι διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐκπαιδεύσεως; Κύριε ὑπουργέ, αὐτοὶ ἐκρίθησαν νομιμόφρονες τὸ 1951. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ 1954 νὰ τοὺς θέτωμεν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν νομιμοφροσύνην, διὰ τὴν ὁποίαν ἀπεφάνθη τὸ ἁρμόδιον ὄργανον τοῦ Ὑπουργείου σας.

§71Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ποῖον ὄργανον;

§72Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡ ἰδία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία τοὺς ἐπανέφερεν, ἦτο Ἐπιτροπὴ Νομιμοφροσύνης. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ξεύρω ἂν ὁ Κανονισμὸς τηρῆται ἢ ὄχι, διότι ἐγὼ ὁμιλῶ. Ὁ κ. Στεφάνου, ὁ ὁποῖος εἰδικεύεται περὶ τὰ ἐκπαιδευτικὰ ἢ μᾶλλον περὶ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν, δύναται νὰ λάβῃ τὸν λόγον μετὰ ἀπὸ ἐμέ, καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὰς σκέψεις του. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς λέγῃ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Κύριε ὑπουργέ, λέγω, ὅτι τὸ 1951 ἐκρίθησαν καὶ ἐπανῆλθον, τοὺς ἔκρινεν ἡ Πολιτεία νομιμόφρονας ἀλλὰ τοὺς ἔκρινε καὶ τὸ ἁρμόδιον ὄργανον τοῦ Ὑπουργείου σας, διότι δὲν ἐπανῆλθον, εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε. Ἔχετε εἰς χεῖρας σας, ὅτι ἐκρίθησαν νομιμόφρονες τὸ 1951, δεύτερον ἔχετε εἰς χεῖρας τὸν νόμον 516, ποὺ λέγει, ὅτι διὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουν εἰς βάρος των, δύναται καὶ πάλιν νὰ ἐπανακριθοῦν. Διατὶ δὲν ἐφαρμόζετε τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἀλλὰ ἔχετε ἀνάγκην νέας νομοθεσίας; Εἰς αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα νὰ μοῦ ἀπαντήσετε.

§73Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις εἰς ὅσα εἶπον κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Τότε, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ἀνεπτύξαμεν τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους καθ’ ἡμᾶς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς προθέσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας ὅπως τὰς ἐξέθεσεν ἐνώπιόν μας. Πράγματι, ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἀνωτάτου αὐτοῦ θεσμοῦ δὲν γίνεται κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ τὸ πραγματικὸν ρυθμιστικὸν ὄργανον τῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ δικαίως μᾶς προκαλεῖ τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ἐπιδιώκει μόνον τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν ἀνεπιθυμήτων συμβούλων. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιθυμῇ νὰ φανῇ πράγματι δίκαιος, ἂς δεχθῇ τὴν πρότασίν μου, τὴν ἀρχικήν, ὅπως οἱ πλεονάζοντες Σύμβουλοι ἐκ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τοποθετηθοῦν ἢ μᾶλλον χρησιμοποιηθοῦν εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας τῆς ἐκπαιδεύσεως. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι πρόκειται περὶ ἐπιλέκτων στελεχῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως, καὶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν καὶ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας, ἐὰν πράγματι ὁ μόνος σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἡ μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ, διότι πράγματι, πιστεύει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅτι διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ θὰ ἀποδώσῃ καλύτερον ὁ θεσμὸς τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο. Ἐὰν πράγματι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θέλῃ τὸ νομοσχέδιόν του νὰ εἶναι ὁπωσδήποτε ἀδιάβλητον, ἀπέναντι ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ κριθοῦν καὶ ἂν πράγματι, δὲν ὑπάρχουν προγραφαὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ διασαφινισθῇ, ὅτι κατὰ τὴν κρίσιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ ὑπὸ τοῦ ἀνωτάτου ὀργάνου, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς Συμβούλους, θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὄχι μόνον τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα σχετίζονται μὲ δρᾶσιν συνοδοιποριακήν, ἀλλὰ καὶ μὲ δοσιλογικήν. Δηλαδή, ὅπως γνωρίζομεν, κύριε ὑπουργέ, δύο εἶναι αἱ πλευραί, αἱ ὁποῖαι, τέλος πάντων, ἠμποροῦν νὰ χαρακτηρίσουν ὡς ἐθνικῶς μειωμένον, ἕναν, ὁ ὁποῖος ἔδρασε κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Ἡ μία πλευρὰ εἶναι ἡ συνεργασία μὲ τὰς ἀρχὰς κατοχῆς καὶ ἡ ἄλλη πλευρὰ εἶναι ἡ συνεργασία μὲ τοὺς κομμουνιστάς, ἡ κομμουνιστικὴ δρᾶσις. Ἐφ’ ὅσον ἐδῶ τίθεται τὸ τεκμήριον εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 τῆς προσηλώσεως πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διασαφηνισθῇ, ὅτι προσήλωσις εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, εἴτε ἔλλειψις προσηλώσεως εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, δὲν νοεῖται μόνον ὅταν θὰ ἔχῃ ἕνας μίαν δρᾶσιν κομμουνιστικήν, ἀλλὰ ἐὰν εἶχε καὶ δρᾶσιν, ὡς δοσίλογος ἢ θὰ εἶχε δώσει ἀφορμὴν διώξεως, διὰ τοιαύτην συνεργασίαν. Οὕτω καθίσταται τελείως ἀδιάβλητος ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ θὰ ἠμπορῇ τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ἐν προκειμένῳ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τυχὸν ὑποβαλλόμενα στοιχεῖα εἰς βάρος μελῶν τοῦ Συμβουλίου ἀμφοτέρων τῶν κατηγοριῶν.

§74Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ 4η συνεδρίασις τοῦ Σώματος, ποὺ ἀσχολεῖται μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον περὶ περιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Δὲν ἐνόμιζον, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρελάσουν καὶ πάλιν ὅλοι οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ ἐπαναλάβουν τὰ ἴδια ἀκριβῶς πράγματα καὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν αὐτήν. Καὶ ἐκ τῆς μακρᾶς αὐτῆς συζητήσεως φοβοῦμαι, ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ περὶ τὸ ζήτημα κάποια σύγχυσις. Περὶ τίνος πρόκειται; Πρόκειται περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἐκπαιδευτικῶν Συμβούλων καὶ πάλιν εἰς 9. Πόσοι ἦσαν οἱ Ἐκπαιδευτικοὶ Σύμβουλοι μέχρι τῆς ἐποχῆς τοῦ 1945; Ἦσαν 9 καὶ πάλιν, ὁπότε ηὐξήθησαν κατὰ 5, διότι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀπεφάνθη, ὅτι κακῶς εἶχον ἀπολυθῆ 5 Σύμβουλοι καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθουν. Προσετέθησαν λοιπόν, καὶ οἱ 5 αὐτοί, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ρητὴν διάταξιν τοῦ σχετικοῦ νόμου, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἤθελε κενωθῆ θέσις συμβούλου, αὕτη θὰ κατηργεῖτο αὐτοδικαίως, ὥστε σὺν τῷ χρόνῳ ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβούλων νὰ ἐπανέλθῃ εἰς 9 καὶ πάλιν.

§75Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὅλως προσωρινὴ ἦτο ἡ διάταξις αὐτή.

§76Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νόμου τοῦ 1945 ἦτο ἐντελῶς ἀνύποπτος, διότι δὲν ἐφαντάσθη ὁ νομοθέτης τοῦ νόμου τοῦ 1945, ὅτι θὰ ἤρχετο τὸ 1946 τὸ Θʹ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπέλυε τοὺς 5 Ἐκπαιδευτικοὺς Συμβούλους, περὶ τῶν ὁποίων ὁ λόγος. Συνεπῶς ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀπελύθησαν μὲ τὸ Θʹ ψήφισμα, αἱ θέσεις των εἶχον καταργηθῆ αὐτοδικαίως. Δὲν ὑπῆρχον δηλαδή, θέσεις, τὰς ὁποίας νὰ καταλάβουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐὰν ἐπανήρχοντο, χωρὶς ἐπανίδρυσιν τῶν θέσεών των. Ἐν τῷ μεταξὺ ἦλθε τὸ 1952, ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ὥρισε: Τοὺς ἐπαναφέρω τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις, τὰς ὁποίας εἶχον κλπ. Ἀλλὰ ποίας θέσεις; Δὲν ὑπῆρχον θέσεις, ὡς ἐξέθεσα. Ὁ νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος τοὺς ἐπανέφερεν ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀνίσχυρος νὰ τακτοποιήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι παρέμειναν εἰς τὸ κενόν. Τόσον δὲ ἦτο βέβαιον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὥστε, ὁ τέως ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ κ. Καλλίας, ἀπηυθύνθη πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους μὲ τὸ ἐρώτημα ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δύνανται νὰ συμμετέχουν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ συμμετέχουν, καὶ οὔτε ὡς ὑπεράριθμοι νὰ θεωρηθοῦν, διότι τοιοῦτόν τι δὲν προεβλέπετο ἀπὸ καμμίαν διάταξιν νόμου. Συνεπῶς ἔκτοτε οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀπὸ τὸ 1952, παρέμενον ἐντελῶς αἰωρούμενοι, χωρὶς νὰ ἔχουν θέσιν καὶ χωρὶς νὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία διήρκεσεν ἐπὶ 1½ ὁλόκληρον ἔτος. Ἐὰν ἡ Βουλὴ σήμερον θὰ ἤθελε νὰ ζητήσῃ εὐθύνας θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσῃ εὐθύνας καὶ ἀπὸ τὸν τέως καὶ ἀπὸ τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, διότι ἐπὶ τόσον διάστημα ἐπέτρεψαν τὴν παραμονὴν τῶν συμβούλων αὐτῶν καὶ τὴν μισθοδοσίαν των χωρὶς νὰ ἔχουν θέσιν. Πταίει ὁ σημερινὸς ὑπουργός, διότι ὁ νόμος τοῦ 1952 δὲν τοὺς ἐτακτοποίησεν; Ἐδημιούργησε θέσεις ὁ νόμος αὐτὸς ὥστε νὰ τὰς καταλάβουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Πταίει ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ τακτοποιήσῃ μίαν ἀνωμαλίαν, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ὁ ἀτελὴς νόμος τοῦ 1952 καὶ ἡ ὁποία ὑπάρχει ἔκτοτε;

§77Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νὰ τοὺς κάμετε 6.

§78Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, δὲν κατέχετε τὸ θέμα. Εἶναι ὅπως τὸ ἐκθέτω ἐγώ. Λοιπόν, ἐν τῷ μεταξὺ, ἔρχεται ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μὲ τὸ νομοσχέδιόν του καὶ μᾶς λέγει, ὅτι ἐλαττώνει τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβούλων, πρῶτον διὰ νὰ τακτοποιήσῃ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτὴν καὶ δεύτερον τὸν καθορίζει εἰς 9 ἀντὶ 11, διότι εὑρέθησαν δύο κεναὶ θέσεις ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων, δεδομένου, ὅτι εἷς εἶχε παραιτηθῆ καὶ εἷς ἄλλος ἐξῆλθε τῆς ὑπηρεσίας, λόγῳ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἐκτὸς τούτου, διότι 9 ἦσαν οἱ ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Εἰς ὅσα δὲ λέγονται καὶ εἰς ὅσα ἐλέχθησαν, ἀπὸ τοὺς ρήτορας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως περὶ μεγάλης ἐργασίας τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, περὶ κρίσεως βιβλίων κλπ., ἔχω νὰ ἀπαντήσω τοῦτο, ὅτι ὑπῆρξεν ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον εἶχε μόνον 5 ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους καὶ οὐδαμῶς παρεκωλύθη ἡ ἐργασία του ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ.

§79Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἀριθμὸς καθορισθεὶς ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων.

§80Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Μᾶς εἶπεν, ὁ συνάδελφος κ. Βαμπούλης, ὅτι χρειάζονται οἱ περισσότεροι σύμβουλοι διὰ τὴν κρίσιν τῶν βιβλίων κλπ. Ἀπαντῶ, ὅτι ἡ κρίσις τῶν διδακτικῶν βιβλίων, διὰ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον εἰσήγαγεν ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τόσα ἄλλα ἐκπαιδευτικὰ πρόσωπα, ὥστε καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ ἰσχυρισμὸς νὰ μὴ εὐσταθῇ, διὰ νὰ χρειαζώμεθα 15 συμβούλους. Τί ἄλλο λοιπόν, παραμένει, ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν; Παραμένει προκειμένου περὶ τῆς κρίσεως τῶν συμβούλων ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον, τὸ κριτήριον τῆς προσηλώσεως εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν τὸ προσέθεσεν ὁ σημερινὸς ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἐκατηγορήθη ὡς μικροχαρὴς καὶ ὅτι ἐκινήθη ἀπὸ αἰσθήματα ἐκδικήσεως, ἐξοντώσεως κλπ. Διότι τί λέγει ἡ διάταξις; Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγει δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι τίθενται ὑπὸ κρίσιν καὶ ὁ νόμος 2500 διαλαμβάνει καὶ περὶ τοῦ ἤθους καὶ περὶ τῆς προσηλώσεως πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Διατὶ λοιπόν, ἡ ἐμμονὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ὑποθέσεως; Φοβοῦνται, λέγουν, διότι ὑπάρχουν φάκελλοι, εἰς βάρος ὡρισμένων συμβούλων. Ἀλλ’ ἂν ὑπάρχουν φάκελλοι καὶ ἂν ἐπιβαρύνεται κανεὶς ἐξ αὐτῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, ποὺ κατευθύνουν τὴν ἐκπαίδευσιν, εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν καὶ νὰ τὴν κατευθύνουν, ἔστω καὶ ἂν δὲν εἶναι ἀδιάβλητοι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς προσηλώσεώς των πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, καὶ ὑπόνοιαι ἀκόμη ἂν ὑπάρχουν εἰς βάρος των; Διατὶ λοιπόν, αὐτὴ ἡ ἐξέγερσις, ἡ ἱερὰ ἀγανάκτησις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ταλανιζόμεθα ἐδῶ εἰς πέντε συνεχεῖς συνεδριάσεις μὲ ἀτελειώτους ἀγορεύσεις καὶ μὲ ἐπαναλαμβανόμενα τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα;

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§82Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως, τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, ἀνακύπτει ἓν σοβαρώτατον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐὰν δὲν τὸ ρυθμίσῃ ἡ Πολιτεία ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως, θὰ ἐπανέρχεται πάντοτε πρὸς συζήτησιν. Ποῖον εἶναι τὸ ζήτημα; Ἡ σταδιοδρομία, κύριε Πρόεδρε, ἑνὸς ὑπαλλήλου θὰ ἐξαρτᾶται πάντοτε καὶ ἐφ’ ὅρου ζωῆς, ἐκ τῆς γνώμης τῶν χωροφυλάκων οἵτινες εἶναι γνωστὸν μὲ πόσην εὐκολίαν χαρακτηρίζουν ὡς ἀριστερὸν ἕνα ὑπάλληλον. Ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς δὲν πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης, ὅτι ὁ ὑπάλληλος οὗτος εἶναι τελείως προσηλωμένος πρὸς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἕνας ὑπάλληλος ἐκρίθη νομιμόφρων ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν νομιμοφροσύνης, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης παύει τὸ θέμα αὐτὸ ὁριστικῶς. Δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἡ σταδιοδρομία του θὰ ἐξαρτᾶται μόνον καὶ μόνον ἀπὸ τὴν ἐπαγγελματικήν του ἱκανότητα, ἀπὸ τὴν μόρφωσίν του, ἀπὸ τὸν ζῆλον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Διότι ἀλλοίμονον, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ τακτική. Ὑπάρχει κίνδυνος ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, ὄχι μόνον ἡ σημερινή, ἀλλὰ καὶ αἱ κατόπιν, νὰ παρεξηγοῦνται, ὅτι κομματίζονται. Μὲ τὴν σημερινὴν νοοτροπίαν, θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ μετὰ παρέλευσιν ἐτῶν ὅταν θὰ πρόκειται νὰ γίνῃ τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἢ ὅταν πρόκειται ἕνας ὑπάλληλος νὰ προαχθῇ, νὰ τοῦ εἴπουν, ὅτι τὸ 1944 παρεπέμφθης εἰς τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης καὶ ναὶ μὲν τοῦτο ἐξέδωκεν ἀπόφασιν ἀθωωτικήν, ἀλλὰ τέλος πάντων διὰ νὰ παραπεμφθῇς κἄτι συμβαίνει. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὅταν ὑπάρχῃ ἀπόφασις ἀπαλλακτικὴ τοῦ Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης.

§83Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, ἐπανῆλθον διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1952, ἄνευ κρίσεως.

§84Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁμιλῶ γενικῶς. Εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνακύπτῃ εἰς πᾶσαν σχετικὴν συζήτησιν. Ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει δι’ ἕνα ὑπάλληλον ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης, ὅτι εἶναι ἀπολύτως νομιμόφρων καὶ προσηλωμένος εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρακωλύεται ἡ σταδιοδρομία τοῦ ὑπαλλήλου διὰ τὸν λόγον αὐτόν. Ἡ σταδιοδρομία τοῦ ὑπαλλήλου πρέπει νὰ ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἱκανότητα καὶ τὸ ἦθος του. Διότι ἔχω παράδειγμα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη ὑπάλληλοι δὲν προήχθησαν ἢ δὲν ἐμονιμοποιήθησαν, διότι τὸ 1943, 16 ἐτῶν παιδιά, ἦσαν εἰς τὸ ΕΑΜ. Καὶ ἐνῷ ὑπῆρχον ἐκθέσεις, ὅτι ἦσαν νομιμόφρονες, ὅτι ἐπολέμησαν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ὅτι παρεσημοφορήθησαν κλπ., καὶ ὅμως εὑρῆκαν ἀφορμήν, αὐτὸ τὸ παλαιὸν περιστατικόν, προκειμένου νὰ τοὺς προβιβάσουν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἐκτὸς θέματος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§86Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πολύ, διότι νομίζουν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ θορύβου θὰ μὲ ἐμποδίσουν νὰ εἴπω, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλω νὰ εἴπω. Θὰ τὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι τοῦτο: Νὰ παραπέμψῃ τοὺς ὑπαλλήλους ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης καὶ ἐὰν δὲν εἶναι νομιμόφρονες νὰ τοὺς ἀπολύσῃ, ὄχι διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων. Αὐτὸ εἶναι τὸ τίμιον καὶ τὸ ὀρθόν. Καὶ αὐτὸ ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, πολὺ ὀρθῶς. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἐτηρήθη τάξις εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐπαναλαμβάνω, νὰ τοὺς παραπέμψῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης καὶ ἐὰν δὲν εἶναι νομιμόφρονες νὰ ἀπολυθοῦν. Ἐὰν ὅμως, εἶναι νομιμόφρονες, δὲν ἐπιτρέπεται, δὲν εἶναι σοβαρόν, δὲν εἶναι τίμιον, δὲν εἶναι ἐθνικὸν νὰ ἐμποδίζωνται οἱ ὑπάλληλοι νὰ σταδιοδρομήσουν, διότι θὰ εὑρεθῇ κάποιος νὰ εἴπῃ εἰς τὸ Συμβούλιον, ὅτι: «Ξεύρετε ὁ τάδε ὑπάλληλος, δὲν εἶναι νομιμόφρων, διότι πρὸ 10 ἐτῶν ὑπεβλήθη ἔκθεσις δυσμενὴς τοῦ χωροφύλακος». Εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ βασανίζῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν συνεχῶς, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντός. Νὰ τοὺς παραπέμψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης καὶ ἐὰν δὲν εἶναι νομιμόφρονες νὰ τοὺς ἀπολύσῃ καὶ οὐδεὶς τότε θὰ τολμήσῃ νὰ τοὺς ὑπερασπίσῃ.

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ κάμνει.

§88Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν τὸ κάμνει αὐτό. Γεννᾶται ζήτημα ἀπολύσεως ὑπαλλήλου κάθε ἡμέραν καὶ δι’ ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἔχουν κριθῆ νομιμόφρονες. Δι’ αὐτό, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις αὐτή. Νὰ τοὺς παραπέμψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅλους τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους εἰς τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης καὶ ἐὰν δὲν εἶναι προσηλωμένοι εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, εἴτε τείνουν πρὸς τὰ ἀριστερὰ εἴτε τείνουν πρὸς τὰ δεξιὰ νὰ τοὺς ἀπολύσῃ. Αὐτὸ ὅμως ποὺ γίνεται εἶναι ἀπαράδεκτον.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§90Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ χαρακτηριστικὴ σιωπὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Παιδείας...

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, προκαλεῖτε τὸν κύριον ὑπουργόν;

§92Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ σιωπή μου, κ. συνάδελφε, ὀφείλεται εἰς τὴν ἐπιθυμίαν μου νὰ μὴ καταπονῶ τὴν Βουλήν, ὅπως πράττετε σεῖς. Θὰ ὁμιλήσω, δίδων ἀπάντησιν εἰς ὅλους, εἰς τὸ τέλος.

§93Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸ καθῆκόν μου εἶναι νὰ παρακολουθῶ τὰς συνεδριάσεις, νὰ ἔρχωμαι πρῶτος καὶ νὰ φεύγω τελευταῖος. Ὁ κ. ὑπουργὸς προδικάζει τὴν ἀπόφασίν του νὰ βαδίζῃ ρωμαλέως πρὸς τὴν ἀπόλυσιν. Ἀπευθύνομαι εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς πλειψηφίας καὶ τονίζω, ὅτι τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ προσγίνῃ, θὰ τὴν ἐπανορθώσωμεν ἡμεῖς, ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ πράγματα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Βαμπούλης ἔχει τὸν λόγον.

§95Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Θεωρῶ χρέος μου ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Στεφάνου, εἰς δύο περικοπάς του. Εἶπεν ὅτι ἐπὶ 10ετίαν ἦτο ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ 5ετίαν εἶπε, κ. Βαμπούλη.

§97Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε ἐπὶ 10ετίαν, εἴτε ἐπὶ 5ετίαν, ἤθελα νὰ μάθω ποῖος ἦτο ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου.

§98Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὑπῆρξαν πέντε.

§99Λ. ΒΑΜΠΟΥΛΗΣ. Τὸ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον, κατὰ τὸ διάστημα τῆς δικτατορίας, ἀπετελέσθη ἐκ πέντε ἀνωτάτων συμβούλων. Ἀλλὰ ἤλλαξε καὶ τὸ σύστημα λειτουργίας τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Κατηρτίσθησαν παρὰ τῷ ἐκπαιδευτικῷ γνωμοδοτικῷ κεντρικῷ πενταμελὲς ἀνώτατον συμβούλιον καὶ δύο ἄλλα, ἕνα Κ.Ε.Σ.Μ.Ε. καὶ ἕνα Κ.Δ. Σ.Σ.Ε. Τοῦτο ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἕνα σύμβουλο πρόεδρο καὶ ἀπὸ τέσσαρας, ἄλλοτε πέντε ἢ τρεῖς, γενικοὺς ἐπιθεωρητὰς καὶ ἐπιθεωρητὰς τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, οἱ ὁποῖοι μετεκαλοῦντο καὶ ἐστηρίχθη τοῦτο εἰς τὸ νὰ μεταφερθῇ ἀπὸ τοὺς εἰδήμονας τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς περιφερείας εἰς τὸ κέντρον. Ἡ βάσις τῆς σκέψεως καὶ τοῦ συστήματος ἦτο ἀρίστη. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν —λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Σπέντζας νὰ μὲ βοηθήσῃ— παρουσιάσθησαν κωλύματα μεγάλα καὶ ζημίαι διὰ τὸ ὅτι ἐγκατελείποντο ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους αἱ περιφέρειαι ἄνευ ἐποπτείας, ἄνευ ἐπιθεωρητῶν, καὶ ἐνῷ ἐμελετᾶτο μία τροποποίησις ἄλλη τοῦ θεσμοῦ, ὥστε καὶ αἱ περιφέρειαι νὰ ἐξυπηρετηθῶσι καλύτερον καὶ ὁ θεσμὸς ν’ ἀποδώσῃ περισσότερα, ἔγινε κατάργησις ἐπὶ τῆς κατοχῆς τοῦ συμβουλίου καὶ ὡρίσθησαν τότε σύμβουλοι 11 ἐκπαιδευτικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν τὸ μόνιμον ἐκπαιδευτικὸν κεντρικὸν συμβούλιον. Τότε τὰ περιφερειακὰ ἔπαυσαν νὰ μετακαλοῦνται εἰς περιφερείας, ἐπιθεωρηταὶ καὶ κέντρον ἐπῆραν ἄλλην διαδικασίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ καὶ πολυδάπανον ἦτο τὸ προηγούμενον συμβούλιον καὶ δὲν εἶχεν ἀποδώσει ἢ μᾶλλον προσέκρουσεν εἰς πολλὰ ἐμπόδια, κατὰ τὴν κατοχὴν ἔγινε τὸ συμβούλιον 11μελές, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν ὅμως θέματα σπουδαῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἐπιλυθοῦν, διότι ὅπως ἠξεύρομεν τότε ἄλλως διηυθύνοντο τὰ πράγματα τὰ Ἑλληνικά, ὅπως καὶ τὰ ἐκπαιδευτικά. Καὶ ὅταν ἔγινεν ἡ ἀπελευθέρωσις, τότε ἐπανασυνεστήθη μὲ τὸν νόμον 54 τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἀπὸ 10 μέλη τακτικὰ καὶ δύο αἱρετά. Ἐπ’ αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, εἶπεν, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Παπανδρέου τότε, ἐμείωσε τὸν ἀριθμὸν ἀπὸ 11 εἰς 10. Ἀλλὰ κάθε μεταβολή, ὁποθενδήποτε καὶ ἂν ἔγινεν, εἶχε καὶ τὸν λόγον της. Αὐτὸ ἐτόνισα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου πέρυσι, κατὰ τὴν ὁποίαν προσεπάθησα νὰ δώσω ἀντικειμενικῶς μίαν ἀνάλυσιν τῶν πραγμάτων, χωρὶς ν’ ἀποβλέψω εἰς πρόσωπα. Ἤδη, δὲν ἔχει περιεχόμενον ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖται διὰ τὴν μείωσιν, ὁ κ. ὑπουργός. Ἔχω νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἡ πρώτη Κυβέρνησις τῆς ἀπελευθερώσεως, οὔτε ἐκείνη δὲν προέλαβε νὰ σκεφθῇ περὶ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ τρόπου τῆς διοικήσεως τῆς παιδείας καὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς παιδείας, καὶ ἠθέλησε νὰ προσβάλῃ τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον συνεκροτήθη κατὰ τὴν κατοχήν, διὰ τὸ ὅτι ἀντελαμβάνετο, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην τῆς κατοχῆς δὲν ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε. Κατόπιν ἐπηκολούθησεν ἡ αὔξησις τῶν μελῶν καὶ ἐσταματήσαμεν εἰς τοὺς 11–12. Προσέφυγον καὶ πάλιν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἄλλοι ἐδικαιώθησαν καὶ ἄλλοι ὄχι. Ἤδη, ἐφθάσαμεν ἐδῶ, ὅπου ἐφθάσαμεν. Ἀνεμένομεν νὰ ἐκτιμηθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῆς παιδείας καὶ τὸ πλῆθος τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἐπιλυθοῦν διὰ τοῦ ἐπιτελείου τῆς παιδείας, τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ἐὰν ἐξετιμῶντο αἱ ἀνάγκαι, ἐὰν συνεδέοντο τὰ προβλήματα ὅλα αὐτὰ καὶ ἐξετιμῶντο τὰ ἔργα εἰς ποσὸν καὶ εἰς περιεχόμενον, τότε θὰ ἐδικαιολογεῖτο ἡ αὔξησις ἢ ἡ μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν. Τοιοῦτόν τι δὲν παρουσιάσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, παρὰ μόνον λέγομεν, ὅτι διὰ τοῦ κώδικος περιωρίσθησαν τὰ ἔργα τῆς προσωπικῆς καταστάσεως, διὰ νὰ εἶναι καὶ περιφερειακὰ συμβούλια ποὺ κάμνουν τὰς προαγωγὰς καὶ μεταθέσεις, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἔπαυσαν νὰ λειτουργοῦν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργόν καὶ εἶπον, ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ περιορισμοῦ τῶν θέσεων ἐκ τῆς ἀνάγκης, τότε θὰ κάμῃ τὴν ἐπιλογὴν τῶν καλυτέρων ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων καὶ τοὺς ἄλλους ἔχει ἠθικὸν χρέος νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ διὰ τὰ κενὰ τῆς παιδείας, τὰ ὁποῖα εἶναι μεγάλα καὶ δυσαναπλήρωτα. Ἠρημώθησαν αἱ παιδαγωγικαὶ Ἀκαδημίαι καὶ ὅλαι αἱ ἀνώταται θέσεις καὶ ἔχομεν λειτουργοὺς προικισμένους, καὶ λόγῳ τῆς μορφώσεως καὶ λόγῳ τοῦ χαρακτῆρος, μὲ τὰ περισσότερα προσόντα καὶ δὲν τοὺς χρησιμοποιοῦμεν. Ἐὰν ὅμως πρόκειται περὶ νομιμοφροσύνης, τότε ξεκάθαρα θὰ πρέπει νὰ κριθοῦν αὐστηρότερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ νὰ κριθοῦν διὰ τὴν νομιμοφροσύνην των, ἐφ’ ὅσον ἔχουν προκύψει νέα στοιχεῖα. Ὅσα εἶπον, δὲν τὰ εἶπον διὰ νὰ περισωθοῦν τὰ πρόσωπα. Τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ ζήσουν ἀξιοπρεπῶς καὶ χωρὶς τὴν περίθαλψίν μας. Ἡμεῖς ἔχομεν ἀνάγκην τῆς ὑπηρεσίας των. Ἐὰν φωνάζω, φωνάζω χάριν τοῦ θεσμοῦ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κριθοῦν οὗτοι τώρα μετὰ ἀπὸ 2½ ἔτη, σύμβουλοι, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἔκριναν ἕνα σωρὸ ὑπαλλήλους διὰ τὴν νομιμοφροσύνην των. Αὐτὰ εἶχον νὰ σᾶς εἴπω.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§101Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν κύριοι, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένῃ, εὑρίσκεται ἀντιμέτωπος διλήμματος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ διαφύγῃ. Ἢ ὑπάρχει θέμα νομιμοφροσύνης, ὁπότε πρέπει νὰ παραπέμψῃ τοὺς συμβούλους εἰς τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης, ἢ δὲν ὑπάρχει καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαλείψῃ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον του, διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀποσκοποῦν, εἰς τὴν κατασπίλωσιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν συμβούλων.

§102Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, φοβοῦμαι ὅτι καταβάλλεται ἐπίμονος, ἀλλ’ ἐπὶ ματαίῳ, προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ μετατοπισθῇ τὸ κέντρον βάρους ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὀρθῶς ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὅτι τὸ θέμα κεῖται ἀλλαχοῦ. Διεπιστώθη ἀπὸ τὸν ὑπεύθυνον ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία υἱοθετοῦσα τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰσάγει δι’ ἐμοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, θὰ πρέπει νὰ μειωθῇ. Ἀνεζητήθη τρόπος, σύστημα, διαδικασία μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐθεωρήθη ὡς μὴ συμβιβαζόμενος μὲ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρει σήμερον τὸ Συμβούλιον. Ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία ἐπιλέγει διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τοῦ Ε. Σ., τὸν ὁποῖον ἐδέχθη ἡ Βουλή, καθορίζεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1 § 2, ἡ ὁποία λέγει ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν παράγραφον 1, ὅτι ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἁρμοδίου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου θὰ τεθοῦν ἅπαντες, οἱ σήμερον κατέχοντες ὀργανικὰς θέσεις ἐκπαιδευτικοὶ σύμβουλοι. Δηλαδή, οὐδεὶς θὰ διαφύγῃ τῆς κρίσεως, τοῦ ἀνωτάτου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ποῖοι θὰ πρέπει, εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου, νὰ ἀποχωρήσουν. Τὸ συμβούλιον τοῦτο, ὡς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀπὸ τὸν Πρόεδρον ἢ ἕναν τῶν Ἀντιπροέδρων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἀπὸ τὸν Πρόεδρον ἢ ἕναν τῶν Ἀντιπροέδρων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἀπὸ τὸν Πρύτανιν ἢ Ἀντιπρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τὸν Πρόεδρον ἢ Ἀντιπρόεδρον τοῦ ΑΣΔΥ. Οἱ ἀνώτατοι αὐτοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ κατὰ τεκμήριον, ἀλλὰ καὶ οὐσίᾳ ἀδιάβλητοι, πρόκειται νὰ κρίνουν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς βάσει ποίων κριτηρίων; Τὰ κριτήρια εἶναι τὰ ἑξῆς: Τὸ ἦθος, ἡ ἐπαγγελματικὴ ἱκανότης, ἡ ὑπηρεσιακὴ μόρφωσις καὶ ἐπίδοσις, ἡ ἐπιμέλεια καὶ ἡ ἀπόδοσις ἐργασίας τῶν κρινομένων. Ἡ πέτρα τοῦ σκανδάλου εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κατὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἶναι, ὅτι εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἤθους, ἀναφέρεται ἐνδεικτικῶς ἐν παρενθέσει «προσήλωσις εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη κλπ.». Ὁμολογῶ, ὅτι εἶναι λάθος μου, ὅπου ἀντὶ νὰ βάλω, προσήλωσιν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, ἔπρεπε νὰ βάλω ἀξιοπρεπῆ ἐμφάνισιν καὶ ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συμβιβάζονται μὲ τὴν θέσιν ἑνὸς ἀνωτάτου λειτουργοῦ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος ἐπὶ σειρὰν συνεδριάσεων, διὰ τὴν λέξιν αὐτήν, τότε πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος, διὰ τῆς ψήφου σας, νὰ ἀποδείξητε, ὅτι σεῖς ἔχετε ἀντίθετον γνώμην, συμφωνοῦντες μὲ τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶναι πρωτοφανὴς ἡ ἐπίκλησις ὡς στοιχείων, τοῦ ἤθους καὶ ἡ προσήλωσις εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Ὡς ἐτόνισα καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς περὶ τῆς προσηλώσεως εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ὡς ἀπαραιτήτου προϋποθέσεως διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὁμιλεῖ τὸ ἄρθρον 100 τοῦ Συντάγματος, τὸ ἄρθρον 16 § 2, τὸ ἄρθρον 19 τοῦ κώδικος περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, καὶ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 2.500. Βάσει αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. (Χειροκροτήματα).

§103Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι μετετοπίσαμεν τὴν συζήτησιν. Τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς συμβούλους, ἀποτελεῖται πράγματι, ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργούς, καὶ πάντες ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην. Ἡ ἀμφιβολία μας, ἀπορρέει ἀπὸ τὴν φωτογραφικὴν διατύπωσιν τῆς σχετικῆς διατάξεως. Καὶ ἐπειδὴ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατατείνει εἰς τὴν ἀποπομπὴν τῶν 4 ἐπισημανθέντων συμβούλων, οἱ ὁποῖοι θὰ κριθοῦν, δι’ αὐτὸ λέμε, ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ θὰ φύγουν νὰ μὴ τοὺς συνοδεύῃ πλέον μέχρι τοῦ τάφου ἡ ἀτιμία τῆς ἐθνικῆς ἀναξιότητος. Ἡ διατύπωσις τῆς διατάξεως ὡς ἔχει, κατευθύνει τὸ Συμβούλιον νὰ βγάλῃ συγκεκριμένην ἀπόφασιν.

§104Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ὑπάρχει μία τροπολογία ἀφορῶσα τοὺς φοιτητὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ, λόγῳ σφάλματος καὶ παρανοήσεως, ἐτυπώθη ὡς εἶχε κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν. Λοιπόν, οἱ δύο στίχοι ἀπαλείφονται, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι τὸ ἄρθρον τάδε τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νομοθετικοῦ διατάγματος κλπ.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 νομοσχεδίου τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§108Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ πραξικόπημα θὰ προχωρήσωμεν;

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ πραξικόπημα.

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπεφάνθη ἡ Βουλή. (Φωναί, θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§111Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Πραξικόπημα εἶναι νὰ γράφῃς τὸ ὄνομά σου εἰς τὴν ἐφημερίδα....

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκλείσατε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2 νομοσχεδίου;

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφίσθη, διότι ἠρώτησα τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ἔκαμε δεκτόν.

§114Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τὸν λόγον.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ χάνετε τὴν ψυχραιμίαν σας, κ. Παπασπύρου.

§116Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἔκλεισεν, οὔτε ἡ Βουλή...

§117ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Κυβερνητικοί). Ἔκλεισεν ἡ συζήτησις.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ τελευταῖος ὁμιλητὴς ἦτο ὁ κ. Κοθρῆς.

§119Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κ. Κοθρῆς ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ ἐγὼ ἐζήτησα τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς εἶδα, κ. Παπασπύρου, δὲν σᾶς ἀντελήφθην. Νομίζετε, ὅτι μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον καὶ σᾶς ἠρνήθην;

§121Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Φωναί, θόρυβος, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπί 5′.

(Ὥρα 7.50′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.5′ μ.μ.)

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§124Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἀκούσω ποῖον εἶναι, κ. Λιβαδᾶ.

§126Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρετηρήθη, ὅτι πολλάκις ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐννοεῖ νὰ ἐπιβάλλεται...

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ;

§128Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Διὰ τὴν προηγουμένην φωνασκίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ ὁμιλήσω.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέν εἶναι θέμα τοῦ Κανονισμοῦ αὐτό. Δὲν δικαιοῦσθε νὰ λάβετε τὸν λόγον προβάλλοντες ὡς δικαιολογίαν, ὅτι δὲν τηρεῖται ὁ Κανονισμός. Διαβάσετε τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ. Ποίας περιπτώσεις ἀναφέρει ὁ Κανονισμός, ὅταν κακῶς ἀπεδόθησαν τὰ λεχθέντα ὑπό τινος βουλευτοῦ καὶ ὅταν δὲν τηρεῖται ἡ σειρά.

§130Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὑπάρχει θέμα Κανονισμοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ τὸ ἀντιμετωπίσω ὅπως νομίζω ἐγώ.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ διετυπώθησαν παράπονα ἀπὸ τὸν κ. Παπασπύρου, ὅτι δὲν τοῦ ἔδωσα τὸν λόγον καίτοι τὸν ἐζήτησε.....

§132Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐμάθατε νὰ ὑποχωρεῖτε.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐπὶ τούτου ὑπάρχουν ἀξιόπιστοι μάρτυρες, ὅτι τῷ ὄντι ὁ κ. Παπασπύρου, ἐζήτησε τὸν λόγον. Παρακαλῶ ὅθεν τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Παπασπύρου.

§134Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται αὐτό.

§135ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον, κ. Πρόεδρε.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν γίνεται θόρυβος εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ δύναμαι νὰ ἀντιλαμβάνωμαι τί γίνεται εἰς ὅλην τὴν αἴθουσαν.

§137ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως). Ὁ κ. Παπασπύρου δὲν ἐζήτησε τὸν λόγον. Ἀντιθέτως δυνάμεθα νὰ βεβαιώσωμεν, ὅτι ὁ κ. Παπασπύρου ἠσχολεῖτο εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν ὑπογραφῶν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον μὲ βεβαιώνουν ἀξιόπιστοι συνάδελφοι, ὅτι ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Παπασπύρου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ δώσω τὸν λόγον.

§139Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντελήφθην, ὅτι ἐζητήθη ὁ λόγος καὶ ὡμίλησαν οἱ κ. συνάδελφοι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Δέν ἤκουσα ὅμως, ἀφοῦ ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, νὰ ἐρωτήσετε ποῖος θέλει νὰ ὁμιλήσῃ κατ’ ἄρθρον, εἰς τὸ ἄρθρον 1. Νομίζω, αὐτὴ ἡ δικαιολογία εἶναι ὀρθοτέρα, ὅτι πράγματι κατὰ λάθος δὲν ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου;

§141Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει αἴτησις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§142Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ὑποχωρῇ ἡ πλειοψηφία εἰς τὰς ὀρέξεις τῆς μειοψηφίας.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ κάτωθι πρότασις: «Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, Παρακαλοῦμεν ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἐκπαιδ. Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1955 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Παπασπύρου, Λ. Βαμπούλης, Θ. Ἀνδρεάδης, Ι. Ζίγδης, Ι. Ζερβᾶνος, Α. Βουλόδημος, Σ. Ἀλλαμανῆς, Κ. Βασαρδάνης, Δ. Θεοχαρίδης, Κ. Μαρῆς, Ε. Κοθρῆς, Ε. Ζαννῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Τσαντίρης, Π. Ντεντιδάκης». Παρισταμένων τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν αὐτήν, καλῶς, κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἰσάγεται. Θὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Μόντζαλας καὶ Κ. Μαρῆς. Τὸ ἐρώτημα τίθεται οὕτω: Οἱ δεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει λέγουν ναί, οἱ μὴ δεχόμενοι λέγουσιν ὄχι. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τεθὲν ἐρώτημα:

Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καί γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 96 Εἶπον ΝΑΙ 82 Εἶπον ΟΧΙ 14 Ἐκ τῆς διεξαχθείσης ψηφοφορίας, προέκυψεν, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ. Συνεπῶς οὐδεμία ἀπόφασις ἐλήφθη. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.10′ μ.μ.)