1955.02.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 35η

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς, κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24584)28. 1.55 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ ποσὸν καλῦπτον τὸ 20% τῶν χορηγηθησομένων παρ’ αὐτῆς δανείων εἰς τοὺς σπογγαλιεῖς τῆς χώρας κατὰ τὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1955 καὶ ὅπερ ποσοστὸν δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰς δραχμὰς 6.500.000. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Καρραγωγέων Θεσσαλονίκης «Ο Ἅγιος Δημήτριος», ζητούσης χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων εἰς ἀντικατάστασιν τῶν Ἱππηλάτων κάρρων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συν)σμῶν Θεσσαλωνίηκης, ζητούσης τὴν μὴ τροποποίησιν τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ φορολογίας οἰνοπνεύματος, λειτουργίας ἀμβύκων καὶ τὴν μὴ κατάργησιν τῆς ἐλευθέρας ἐμπορίας τοῦ στεμφυλοπνεύματος. Ὁ βουλευτὴς Καρυστίας κ. Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τοῦ Παραρτήματος Γυμνασίου Καρύστου, τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καρύστου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ὁλοκλήρωσιν τοῦ Γυμνασίου τῆς Κωμοπόλεώς των, ἐξυπηρετοῦντος ὁλόκληρον τὴν περιοχὴν Νοτίου Εὐβοίας καὶ ζητούντων τὴν διὰ νόμου ὁλοκλήρωσιν αὐτοῦ καὶ κατάργησιν τῶν Παραρτημάτων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνδικάτων ΗΕΜ, ζητούντων ματαίωσιν ἀπολύσεως τῶν τροχιοδρομικῶν, συγχώνευσιν τῶν Ἑταιρειῶν ΗΕΜ καὶ ΗΕΑΠ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Συνταξιούχων καὶ Ἐφέδρων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Ἀττικῆς ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 2959)54 ἐπὶ τῷ τέλει ὑποχρεωτικῆς προσλήψεως ὡς προσθέτων χωροφυλάκων παρὰ τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν καὶ λοιπῶν Νομικῶν Προσώπων καὶ Ὀργανισμῶν, τῶν ἀπολυθέντων ἐκ τοῦ Σώματος Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Αὐτοκινητιστῶν Βορείου Ἑλλάδος ζητούντων τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος τῶν ἄνευ ἀδείας κυκλοφορούντων αὐτοκινήτων διὰ τῆς χορηγήσεως ἀδειῶν νομίμου κυκλοφορίας αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Χ. Καραπιπέρης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν (Παράρτημα Ἀγρινίου) ζητούσης βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων συμφώνως μὲ τὰ πορίσματα τῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κ. Χρυσουλάκην. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁλιέων Μηχανοτρατῶν Πειραιῶς «ὁ Ἅγιος Παῦλος» ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῆς εἰδικότητος ἁλιέων μηχανοτρατῶν ὡς αὐτοτελοῦς κλάδου ναυτικῆς ἐργασίας, χορήγησιν ναυτικῶν φυλλαδίων εἰς αὐτοὺς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κρεοπωλῶν Πειραιῶς, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ Ν. Δ. 136)46 «περὶ ἀγορανομικοῦ Κώδικος» ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως εἰς περιπτώσεις ἐλλιποῦς ζυγίσεως ἢ μετρήσεως τοῦ πωλουμένου εἴδους ὁ ἀγοραστὴς νὰ συνοδεύηται μέχρι τοῦ ἐλέγχου παρὰ προσώπου τοῦ καταστήματος. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐν Ἀθήναις Ἀδελφότητος Ριαχοβιτῶν–Δωδώνης ζητούσης ἀποξήρανσιν βαλτώδους ἐκτάσεως δύο χιλιάδων περίπου στρεμμάτων, κειμένης μεταξὺ Ριαχόβου καὶ Κουκλιῶν καὶ διανομὴν τῶν οὕτω δημιουργηθησομένων γαιῶν εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μητροπολίτου Παραμυθιᾶς, ὡς Προέδρου τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Σωματείου Παραμυθιᾶς «ὁ Καλὸς Σαμαρείτης» ζητοῦντος ἐπιχορήγησιν τοῦ ἐν λόγῳ ἱδρύματος παρὰ τοῦ Κράτους διὰ τὴν συνέχισιν λειτουργίας αὐτοῦ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς Θεσπρωτίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Ἰωαννίνων ζητοῦντος βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν τῶν δημοδιδασκάλων εἰς τὸν ἀνώτατον βαθμὸν ὡς ὑπαλλήλων Αʹ κατηγορίας, χορήγησιν ἐπιδόματος βιβλιοθήκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Δερβενακίου, ζητούντων προαγωγὴν τοῦ ἐν τῇ κωμοπόλει των ὑφισταμένου γραφείου Τ.Τ.Τ. γʹ τάξεως εἰς βʹ τάξεως τοιοῦτον, πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ Καβάλας κ. Κ. Βενέτης, Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης, Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζὲς καὶ Μυτιλήνης κ. Ν. Μαλλιάκας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Καβάλας, Ἰωαννίνων, Ἀγρινίου καὶ Μυτιλήνης ζητούντων παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου μέχρις Ὀκτωβρίου 1955, συγκρότησιν νέας Ἐπιτροπῆς συντάξεως αὐτοῦ μὲ συμμετοχὴν ἐκπροσώπων τῶν ἐπαγγελματιῶν, ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἀποφάσεων ἐξώσεως ἐκ Καταστημάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Παραμυθίας καὶ τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Δραγάνης, Παγκρατίου, Σεβαστοῦ, Καρβουναρίου, Γκρίκας κλπ., ζητούντων τροποποίησιν τοῦ Ν. 5112) 31 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς τὴν περιοχήν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν Πυροπαθῶν κατοίκων Συνοικισμοῦ Σιαμετίων Παραμυθίας, ζητούντων χορήγησιν στεγαστικῶν ὑλικῶν καὶ χρημάτων πρὸς ἀνέγερσιν τῶν οἰκιῶν των. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζὲς, καταθέτουν ἀναφορὰν Ὑπαλλήλων καὶ Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Β. Δ. Ἑλλάδος, ζητούντων αὔξησιν τῶν συντάξεών των, ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἐφ’ ἅπαξ βοηθημάτων, ὡς τοῦτο ἔγινε διὰ τὸ Ταμεῖον Προνοίας Σ.Π.Α.Π., κλπ. Οἱ βουλευταὶ Τριχωνίδος κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζὲς, καταθέτουν ἀναφορὰν τηλεγραφητῶν βʹ τάξεως Μεσολογγίου μεταταγέντων εἰς τὸν Ο.Τ.Ε., ζητούντων τροποποίησιν τοῦ Ν. 3105)54 «περὶ προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε.» ἐπὶ τῷ τέλει προαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Τ.Ε. τῶν ἐχόντων βαθμὸν τηλεγραφητοῦ βʹ τάξεως (Α4) καὶ συνολικὴν ὑπηρεσίαν ἄνω τῶν 25 ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ζητούσης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, ἤτοι βαθμολογικὴν αὐτῶν χορήγησιν ἐπιδόματος βιβλιοθήκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Λυμπέρη, ζητοῦντος χορήγησιν συντάξεως ὡς καταστάντος ἀναπήρου ἐν στρατιωτικῇ διατεταγμένῃ ὑπηρεσίᾳ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης καταθέτει ἀναφορὰν Σεισμοπλήκτων Ἐμπόρων καὶ Ἐπαγγελματιῶν Φαρσάλων, ζητούντων χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων πρὸς οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ τῆς μειωμένης Γεωργικῆς παραγωγῆς πληγεισῶν ἐπιχειρήσεών των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Ζιάκα, δικολάβου παρὰ τῷ Εἰρηνοδικείῳ Ζίτσης–Ἰωαννίνων, ζητοῦντος συμμετοχὴν τῶν δικολάβων εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Νομικῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς «ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος» ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῆς καταστραφείσης ἐπαγγελματικῶς τάξεώς των. Οἱ βουλευταὶ Ὀλυμπίας κ. κ. Α. Τσιρώνης καὶ Π. Τριαντόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἐπιταλίου Ἠλείας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ Ἀργονομείου Βώλακος καὶ ζητοῦντος τὴν διατήρησιν αὐτοῦ ἢ τὴν ὑπαγωγὴν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος εἰς τὸ Ἀγρονομεῖον Πύργου. Ὁ βουλευτὴς Φαρσάλων κ. Ι. Ριζιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Φαρσάλων ζητοῦντος ἀναστολὴν καταβολῆς τῶν ὑπολοίπων δόσεων τοῦ φόρου ὑπὲρ τῶν Ἰονίων Νήσων τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ περιοχὴ Φαρσάλων εἶναι σεισμόπληκτος. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Μυλεργατῶν, Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ ὑπαλλήλων Μύλων ζητοῦντος ἔνταξιν τῶν μικρῶν συντάξεων εἰς τὰ ἑπτὰ βασικὰ ἡμερομίσθια συμφώνως τῷ Καταστατικῷ τοῦ Ταμείου των, αὔξησιν τῶν συντάξεων, ἐπέκτασιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν Π. Μόντζαλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Βιοτεχνικοῦ καὶ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ κόσμου ἐνοικιαστῶν Σερρῶν ζητούντων ἀναστολὴν ἰσχύος νέου ἐνοικιοστασίου μέχρις Ὀκτωβρίου, ἀναστολὴν ἐξώσεων καὶ ἐπανεγκατάστασιν τυχὸν ἐξωθέντων. Ὁ βουλευτὴς Αἰγίνης κ. Σ. Καναβαριώτης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Αἰγίνης αἰτούτων παράτασιν ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου μέχρι Ὀκτωβρίου 1955 ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἐξωστικῶν ἀποφάσεων, ἐπανεγκατάστασιν ἀποβληθέντων μισθωτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Προσωπικοῦ Ταχυδρομικῶν Ὑπαλλήλων τῶν γραφείων ἐκτελωνισμοῦ δεμάτων Πειραιῶς ζητοῦντος χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας καὶ εἰς τοὺς ταχυδρομικούς. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μιλτιάδου Τζίμα τέως Ὑπεν)ρχου, ζητοῦντος ἐπαναφορὰν του εἰς τὸ Σῶμα Βασιλικῆς Χωρ)κῆς. Οἱ βουλευταὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Ἡρακλείου κ. Ι. Γιαννιδάκης καταθέτουσι ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Κρήτης, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν Ἐθνικῶν Ἀνταρτικῶν ὁμάδων αἵτινες ἔδρασαν κατὰ τὸν δεκαήμερον ἀγῶνα τῆς Κρήτης ἀπὸ 20–31 Μαΐου 1941, κατὰ τῶν Γερμανῶν ἀλεξιπτωτιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων καὶ ἐπαναδιορισθέντων ὑπαλλήλων Σ.Ε.Κ. ζητούντων χορήγησιν τοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας Σ.Ε.Κ. καὶ εἰς αὐτοὺς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπομηχανικῶν Πτυχιούχων Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου ζητοῦντος μὴ ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ μετατροπῆς τῶν προσηρτημένων εἰς τὸ Ε.Μ.Π. Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν εἰς Σχολὰς Ἐργοδηγῶν». Ὁ Δήμαρχος Ἀξιουπόλεως, οἱ Πρόεδροι Δήμων καὶ Κοινοτήτων, Συνδέσμου Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, Ε.Σ.Ε.Α. Κατερίνης, Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, Ἑνώσεως Τραυματιῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Κιλκίς, Κτηνοτρόφων Μουριῶν, Ἀκτημόνων Πολυκάστρου, Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Ποντοκερασιᾶς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Ε. Σ. Κιλκίς, Κοινοτήτων Κορωνούδας, Ἁγίου Ἀντωνίου, Τούμπας, Τερπύλου, Μανδρῶν, Βαλτῶν, Ποντοκερασιᾶς, Ροδῶνος, Ἑπταλόφου, Καρτερῶν, Κοιλαδίου, Περιστερίου, οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς Πολεμιστῶν Νόμου 751 ἀναπήρων, θυμάτων πολέμου Κιλκίς, Τσοτυλίου, Νέου Γυναικοκάστρου, Νομοῦ Πιερίας, Θυμάτων σφαγιασθέντων ὑπὸ ΕΑΜ, ΕΛΑΣ Βορείου Ἑλλάδος, οἱ Πολεμισταὶ Ἀξιουπόλεως, Λειψιδρίου, Φανάρι, Ἀμαράντων, Καπνοχωρίου, οἱ Χρ. Γραμματικόπουλος, Δ. Τσαβλαρίδης καὶ λοιποὶ κάτοικοι περιοχῆς Κιλκίς, Γιαννιτσῶν καὶ Καλαμαριᾶς, διὰ τηλεγραφημάτων των συγχαίρουν βουλευτὴν Κιλκὶς κ. Κ. Παπαδόπουλον, δι’ ἐπιδειχθεῖσαν σθεναρὰν στάσιν ἔναντι τῶν προκλητικῶν περὶ ΕΑΜ δηλώσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀλλαμανῆ. Αἱ περιφερειακαὶ Ἐπιτροπαὶ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Ἐργαζομένου Λαοῦ Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, διὰ τηλεγραφημάτων των ἀποδοκιμάζουν σκαιὰν ἐπίθεσιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου, ἐναντίον τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Κόμματός των βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἀνακοινοῦται ὡσαύτως ὅτι: Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διοικητικῶν μεταβολῶν μεταξὺ ὁμόρων Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς Ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 2066)1952 «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», καὶ 2) «Περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2688)1953 Νομοθετικοῦ Διατάγματος». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν Ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Σολομωνίδης καὶ Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Μήτρου, Φ. Πιτούλης, Χ. Καραπιπέρης, Ι. Κοντοβράκης καὶ Ν. Ἔξαρχος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Μαυρομμάτης καὶ Α. Ψιμάρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Οἰκονομόπουλος, Π. Τριαντόπουλος καὶ Ν. Σπέντζας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης καὶ Α. Παπαχριστοδούλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.

Κ.Α.».

Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23 Ἀπριλίου 1948 συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως κεφαλαίων διατεθέντων συμφώνως πρὸς τὰς περὶ παροχῆς πιστώσεως συμφωνίας αἵτινες ὑπεγράφησαν τὴν 16ην Μαΐου 1946, 25ην Σεπτεμβρίου 1946, 1ην Ὀκτωβρίου 1946 καὶ 6ην Ἰανουαρίου 1946 μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 23 Ἀπριλίου 1948 συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως κεφαλαίων διατεθέντων συμφώνως πρὸς τὰς περὶ παροχῆς πιστώσεως συμφωνίας αἵτινες ὑπεγράφησαν τὴν 16ην Μαΐου 1946, 25ην Σεπτεμβρίου 1946, 1ην Ὀκτωβρίου 1946 καὶ 6ην Ἰανουαρίου 1946 μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατάξεως ἀξ)κῶν ὅπλων εἰς τὰ Σώματα Ὑλικοῦ Πολέμου (Σ. Ὑ. Π.) καὶ Τεχνικοῦ (Τε. Σ.)».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ μετατάξεως ἀξιωματικῶν ὅπλων εἰς τὰ Σώματα Ὑλικοῦ Πολέμου (Σ. Ὑ. Π.) καὶ Τεχνικοῦ (Τε. Σ.)», βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129)2.2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ

Συμβουλίου καὶ περὶ συμπληρώσεως τοῦ

Ν. 2837)1954».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 129) 2.2.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 2837)1954». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ διοικήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διατάξεων». Ἄρθρον 1ον.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, καὶ τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2ον. Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§14Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν τὶ σκοπὸν ἔχει τὸ ἄρθρον 2. Ἐδῶ ἀναφέρει ὅτι τὸ Γενικὸν Συμβούλιον, ἐντὸς 3 ἡμερῶν θὰ ὁρίσῃ τὴν νέαν Διοίκησιν καὶ περιέργως τὸ πανελλήνιον πληροφορεῖται ἀπὸ τῶν ἐφημερίδων, ὅτι τὴν διορίζει ἡ Κυβέρνησις.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ λέγουν αἱ ἐφημερίδες.

§16Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αἱ ἐφημερίδες δὲν ἀναγράφουν πληροφορίας, ἀλλὰ Κυβερνητικὰς ἀνακοινώσεις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσδιώρισε τὴν νέαν Διοίκησιν καὶ διερωτῶμαι, ποίαν σκοπιμότητα ἔχει τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι θὰ συνέλθῃ τὸ Συμβούλιον ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας καὶ θὰ προτείνῃ τὴν νέαν Διοίκησιν. Ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ ἤρχετο ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἔλεγεν ὅτι τὴν πρώτην Διοίκησιν, μετὰ τὴν ἀποπομπὴν τῆς σημερινῆς, θὰ τὴν ὁρίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἠθικώτερον καὶ θετικώτερον εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ἄλλως εὑρίσκω ὅτι εἶναι μία διακωμώδησις τῆς δημοσίας ζωῆς. Κύριε Πρόεδρε, χάριν τῆς σοβαρότητος καὶ τοῦ κύρους τῆς Κυβερνήσεως ποὺ ἐνδιαφέρει καὶ ὑμᾶς, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις.

§17Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ ὅτι ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 3 συνάγεται, ὅτι εὐχέρεια παρέχεται εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐφ’ ἅπαξ καί, δὲν πρόκειται περὶ παγίας εὐχερείας τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἀλλάσσῃ ἑκάστοτε τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διότι, ναὶ μὲν εἰς ἑνικὸν γίνεται μνεία, ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, γραμματικῶς, ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐν τούτῳ παρεξήγησις, καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι μία δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ θὰ ἦτο χρήσιμος, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις εἶναι σαφής.

§19Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ εἴπω εἰς τὸ τέλος.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, διότι τὸ ἄρθρον πρόκειται νὰ ψηφισθῇ.

§21Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὡς ἔχει.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψηφίζεται ὡς ἔχει.

§23Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλαδὴ ποία εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου; Θὰ δύναται 100 φορὲς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐὰν θέλῃ νὰ ἀλλάσσῃ κάθε ἑβδομάδα τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἢ δύναται ἐφ’ ἅπαξ νὰ τὸ πράξῃ;

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3ον.

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ὑπέβαλα.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ τί λέγει τὸ ἄρθρον προκύπτει ἐκ τῆς ἀναγνώσεως. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις παρεκτραπῇ, ἐφαρμόζουσα τὸ ἄρθρον, ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται ἐδῶ διὰ νὰ τὴν ἐλέγξῃ.

§29Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτό, δὲν εἶναι ἀπάντησις.

§30Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ κατόπιν τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχω χρέος νὰ ἐπιμείνω, διὰ νὰ εἴπω δύο τοὐλάχιστον λέξεις. Ἐὰν ἡ αὐτοτέλεια τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος θίγεται καιρίως διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, ἀναντιρρήτως ἐὰν ἡ ἔννοια τοῦ ἐδαφίου αὐτοῦ τοῦ πρώτου τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ δώσῃ, δὲν ὑπάρχει οὔτε ἴχνος πλέον αὐτοτελείας εἰς τὸ ἐκδοτικόν μας ἵδρυμα. Διότι, ἐὰν δὲν προστατεύεται στοιχειωδῶς τουλάχιστον ἡ θητεία, τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, Διοικητικὸν Συμβούλιον δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ὑπάρχουν μαριονέττες τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ κύπτουν εἰς τὸ πρῶτον νεῦμα τοῦ οἱουδήποτε ἐν τῷ μέλλοντι ἢ καὶ ἐν τῷ παρόντι ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Νομίζω, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι χάριν τῆς ἀρχῆς καὶ χάριν τοῦ θεσμοῦ, πρέπει νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἑρμηνείαν αὐτὴν ἐφ’ ὅσον ἀποφασίσατε δι’ οὓς λόγους ἐξεθέσατε καὶ διὰ τοὺς ὁποίους εἰσηγήθημεν ἐπισήμως τὰς ἀπόψεις μας νὰ μεταβάλετε τὴν παροῦσαν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἀρκεσθῆτε εἰς τὴν δυνατότητα, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς δώσῃ ἡ Βουλὴ νὰ μεταβάλετε τὴν Διοίκησιν. Μὴ θελήσετε, ὅμως, νὰ ἀνατινάξετε ἐκ θεμελίων τὸν θεσμὸν τοῦ ἐκδοτικοῦ ἱδρύματος, τὸν θεσμὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος, ὡς θεσμός, εἶναι, ἀναντιρρήτως, χρήσιμος καὶ πρέπει νὰ εἶναι σεβαστὸς ἀπὸ ὅλους μας.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς διατάξεως προκύπτει, ὅτι εἶναι ὅλως δυνητικὴ ἡ διάταξις, δηλαδή, ἔχει τὴν εὐχέρειαν ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς αὐτῆς τῆς προθεσμίας νὰ ἀντικαταστήσῃ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ἀναφέρει ἐδῶ: «Νὰ ὁρισθῇ ὁ χρόνος τῆς λήξεως τῆς θητείας τῶν νῦν ἐκλελεγμένων μελῶν». Εἶναι, ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἀφορᾷ τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας Γενικοὺς Συμβούλους καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δώσῃ διάφορον ἔννοιαν εἰς τὴν διάταξιν. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἕνα θέμα ἠθικῆς τάξεως, διότι δημιουργεῖ ὑπονοίας, ὅτι ὀπίσω ἀπὸ αὐτὴν τὴν διάταξιν κρύπτονται ἄλλαι διαθέσεις καὶ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξασφαλίσῃ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου.

§32Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ σᾶς καθησυχάσω.

§33Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ νὰ «ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ἀντικατάστασις» σημαίνει, ὅτι ἐὰν θὰ ὑποκύψουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ μείνουν, ἐὰν δὲν ὑποκύψουν θὰ ἀντικατασταθοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἁπλῆ, ἡ πρακτικὴ ἔννοια τῆς διατάξεως ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς καὶ διὰ νὰ σᾶς προφυλάξωμεν ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὀλίσθημα, νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ τροποποιηθῇ. Καταργήσατε τὸ Συμβούλιον, ἀλλὰ μὴ ἀφήνετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ γίνεται μία συναλλαγὴ διὰ τὴν παραμονὴν τῆς νέας Διοικήσεως.

§34Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω καὶ εἶπον προηγουμένως εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Χανίων, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου προκύπτει ἐκ τῆς ἁπλῆς του ἀναγνώσεως. Τὸ ἄρθρον 3 εἶναι συντεθειμένον εἰς δύο παραγράφους, ἐκ τῆς πρώτης καὶ ἐκ τῆς δευτέρας. Ἐν τῇ δευτέρᾳ παραγράφῳ ὁρίζεται, ὅτι ἡ θητεία τῶν κατὰ τὰς διατάξεις τῆς 3ης παραγράφου, διορισθησομένων μελῶν θέλει λήξει κατὰ τὴν ἐτησίαν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν μετόχων τῆς Τραπέζης τοῦ 1956. Εἶναι, ἑπομένως, κατάδηλον, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 3 εἰς ἄλλας περιπτώσεις, πλὴν τῆς περιπτώσεως τῆς παρούσης. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, νὰ παράσχω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ κατάχρησιν τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον τῆς παρέχει τὸ ἄρθρον 3. Ἀναμείνατε ὀλίγας ἡμέρας καὶ ἡ πρᾶξις θὰ μὲ δικαιώσῃ.

§35Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἡ δήλωσις, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀντὶ νὰ διασαφηνίζῃ, περιπλέκει τὰ πράγματα. Δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠμπορῇ, ἐπ’ ἄπειρον, νὰ ἀλλάζῃ, δίκην ὑποκαμίσου, τὴν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης.

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶπεν αὐτά.

§37Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὅταν διαπιστώσῃ φθοράν, αὐτὸ εἶπεν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ μένω ἱκανοποιημένος, ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλὰ μοῦ μένει ἡ ἑξῆς ἀπορία: Διὰ τὰ μὲν νέα μέλη, ὁρίζει, ὅτι ἡ ἀντικατάστασις θὰ γίνῃ καθ’ ὃν τρόπον ὁρίζει ἡ παράγραφος 2, ἀλλὰ τὰ ἤδη ὑπηρετοῦντα μέλη δύναται νὰ ἀντικατασταθοῦν δι’ ἁπλῆς ἀποφάσεως κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ὁρίζει ἡ πρώτη παράγραφος. Καὶ ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ ἀντικατάστασις αὐτὴ θὰ γίνῃ περιοριστικῶς, ἐφ’ ἅπαξ, ἢ δύναται νὰ γίνῃ τμηματικῶς διὰ τὰ ἤδη ὑπηρετοῦντα μέλη; Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐρώτησίς μου. Δέν εἶναι ἡ ἐρώτησίς μου διὰ τὰ ἐκλεχθησόμενα μέλη. Δηλαδή, ἐφ’ ἅπαξ θὰ καθορισθῇ ὁ χρόνος λήξεως τῶν ἤδη ἐκλελεγμένων μελῶν ἢ ἄν, τυχόν, παραμείνουν αὐτά, τὰ ἐκλελεγμένα μέλη, θὰ εἶναι δυνατὸν δι’ ἄλλης ἀποφάσεως, τὰ ἤδη ἐκλελεγμένα μέλη, νὰ τὰ ἀντικαταστήσῃ ὁ κ. ὑπουργός;

§40Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ συζήτησις ἔχει ἀξίαν θεωρητικήν. Σᾶς λέγω, σαφῶς, ὅτι ἡ παράγραφος 1 δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἑρμηνευθῇ χωρὶς τὴν παράγραφον 2. Ὅ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον ὅτι ἀφοῦ λέγει, ὅτι ἡ θητεία θὰ λήξῃ τὸ 1956, τί ἄλλο νὰ εἴπῃ;

§41Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐρωτῶ ἄν ἠμπορῆτε νὰ ἀντικαταστήσητε σήμερον 2, μετὰ δύο μῆνες ἄλλους 2 ἢ ἐφ’ ἅπαξ θὰ κάμετε χρῆσιν τοῦ δικαιώματος ὡς πρὸς τὰ ἤδη ἐκλελεγμένα μέλη; Θὰ ἤθελα νὰ διασαφηνισθῇ αὐτὸ σαφῶς.

§42Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀποφεύγετε σκοπίμως νὰ ἀποσαφηνίσετε τὴν ἀπάντησίν σας. Ἀναμφιβόλως ἡ πρόθεσίς σας εἶναι νὰ ἔχετε συνεχῶς τὸ δικαίωμα διὰ τὴν ἀντικατάστασιν.

§43Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι, ἀγαπητέ.

§44Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἄρα, ἐφ’ ἅπαξ. Νὰ γραφῇ αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά.

§45Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς τὰ πρακτικὰ θὰ γραφοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἑκατέρωθεν. Εἰς τὸ ἐρώτημά σας, ἐὰν πρόκειται νὰ κάμνωμεν συνεχῶς αὐτὴν τὴν δουλειά, ἀπήντησα ὄχι.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§47Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Παρὰ τὴν περίεργον ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, νομίζω, ὅτι τὸ γράμμα τοῦ ἄρθρου 3 δεικνύει καθαρά, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ παρὰ ἅπαξ μόνον νὰ ἀντικαταστήσῃ τὰ παρόντα, τὰ ἤδη ἐκλελεγμένα, μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιχειρήσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα περισσότερες φορές. Παρὰ ταῦτα παραμένει ἐν ἰσχύϊ ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμα κατὰ τὴν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου. Ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 3 ἀποτελεῖ, ἐπαναλαμβάνω, μίαν νομοθετικὴν ἀσχημίαν ἡ ὁποία δὲν εἶναι κἂν ἀπαραίτητος. Ἡ Κυβέρνησις ἐπῆρε τὸ θάρρος νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης, ὅπως δὲ μᾶς ἀνεκοίνωσεν ἐπισήμως, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη ἐκλέξει τὴν νέαν Διοίκησιν τῆς Τραπέζης. Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις, πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀντικατάστασιν τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ ἀποκτήσῃ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ἰδικῆς της ἐμπιστοσύνης, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἐντολὴν νὰ ἐκλέξῃ τὴν νέαν Διοίκησιν. Τὸ νὰ ἀφήσωμεν ὅμως, εἰς τὸ παλαιὸν Δ. Σ., ὑπὸ τὸν πέλεκυν τῆς ἀπολύσεως ἐπικρεμάμενον ὑπὲρ τὴν κεφαλήν του, νὰ ψηφίσῃ τὴν νέαν Διοίκησιν, καλὴν ἢ κακὴν δὲν κρίνομεν τώρα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὴν ὁποίαν ἤδη ἔχει ἐκλέξῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀποτελεῖ κάτι τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀναγκαῖον. Οὔτε κανεὶς πλέον θὰ πιστεύσῃ, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Δ. Σ., ἡ ὁποία, ἐνδεχομένως, λόγῳ τοῦ φόβου τῆς ἀπολύσεως, θὰ καταλήξῃ εἰς τὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἐκλογῆς, ἡ ὁποία ἔχει ἤδη γίνει, ὡς ἐπισήμως ἔχει ἤδη ἀνακοινωθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, θὰ σημαίνῃ ἐλευθέραν κατάνευσιν τῶν μελῶν τοῦ Δ. Σ. Ὅλος ὁ κόσμος, ὅλη ἡ κοινὴ γνώμη, θὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἶναι μία τυπικὴ ἀπόφασις καὶ ὅτι οὐσιαστικῶς τὴν εὐθύνην τὴν ἔχει ἡ Κυβέρνησις, Διατὶ λοιπόν, νὰ μειώσωμεν τὰ μέλη τοῦ Δ. Σ.; Κατ’ ἐμὲ τὸ ἄρθρον 3 πρέπει νὰ ἀντικατασταθῇ, σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ὅλου νομοθετήματος τῆς Κυβερνήσεως μὲ μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι, ἀπολύεται τὸ σήμερον ὑπηρετοῦν Δ. Σ. καὶ διορίζεται ἕνα ἄλλο. Τώρα ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, θέλῃ νὰ διατηρήσῃ τὸ ἤδη, ἰδικός της λογαριασμός, ἂν θέλῃ νὰ ἀλλάξῃ ὡρισμένα μέλη ἰδικός της λογαριασμός, ἂν θέλῃ νὰ ἀλλάξῃ τὸ σύνολον ἰδικός της λογαριασμός. Αὐτὴ εἶναι κατ’ ἐμὲ ἡ εὐθεῖα ὁδός.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐν προκειμένῳ γίνεται μία παρεξήγησις. Ἀπόψε νομοθετοῦμεν καὶ ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα σαφεῖς εἰς τὸ τὶ ψηφίζομεν. Δὲν κάμνομεν ἔλεγχον εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, διὰ νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάζῃ κάθε ἡμέραν Συμβούλιον. Τὸ πρόβλημα καὶ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη εἶναι ἕνα: Ἐφ’ ἅπαξ ἢ θέλει νὰ τὸ κρατήσῃ αὐτὸ τὸ δικαίωμα;

§49Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Ἐφ’ ὅσον ἀπήντησα, ὅτι δὲν θὰ τὸ κάμωμεν πολλὲς φορὲς, δὲν θὰ εἶναι ἐφ’ ἅπαξ;

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Βεβαίως, κ. ὑπουργέ, ἀλλὰ δικαίωμα τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ ξεύρῃ τί ψηφίζει. Ἐφ’ ἅπαξ τὸ θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς ἢ ὄχι;

§51Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἑρμηνεῖαι δίδονται περὶ πραγμάτων ἀσαφῶν. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Παπαγιάννης, αὐτὸ τοὐλάχιστον εἶναι σαφές, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, βεβαιότατα, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 3 νὰ ἐπέλθουν ἑπτὰ μεταβολαί. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτό, ἀφοῦ ὅλη ἡ οἰκονομία τοῦ ἄρθρου εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἐπέλθῃ παρὰ μόνον μία μεταβολή; Δεύτερον, θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν τὰ ἑξῆς: Δὲν νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ νομοθετικῆς ἀσχημίας. Ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν παλαιάν της σύνθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχε καὶ ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, προέβη, κατ’ ἐφαρμογὴν γενικωτέρας πολιτικῆς εἰς τὸ Τραπεζιτικὸν θέμα, εἰς τὴν συγχώνευσιν δύο Τραπεζῶν, τῆς πρώην Ἐθνικῆς καὶ τῆς πρώην Τραπέζης Ἀθηνῶν. Ἐκ τούτων, μάλιστα, ἡ μία εἶχε τὴν μορφὴν καθαρῶς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως. Ἐν τούτοις πολὺ ὀρθῶς τότε, ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, ὅτι, προκειμένου περὶ τραπεζιτικῶν ἐπιχειρήσεων, ἔστω καὶ ἰδιωτικῶν, οἵα ἦτο ἡ Τράπεζα Ἀθηνῶν, προέχει ὁ δημόσιος αὐτῶν χαρακτήρ. Τούτου ἕνεκα τότε ἡ Κυβέρνησις, τῆς ὁποίας μετεῖχε καὶ ὁ κ. Παπαγιάννης, ἀπεφάσισε τὴν ἀντικατάστασιν τῶν μελῶν τοῦ Δ. Σ. ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ οὐδείς, τοὐλάχιστον ἐκ τῆς πτέρυγος ταύτης, ἀντέλεξε, διότι ἅπαντες παρεδέχθημεν, ὅτι ἦτο μέρος τοῦ κυβερνητικοῦ προγράμματος ἡ συγχώνευσις τῶν Τραπεζῶν ἐκείνων καὶ εἶπον, ὅτι ἐδικαιοῦτο ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς της νὰ ἀπαιτήσῃ νὰ ὑποταχθῇ τὸ ἰδιωτικὸν συμφέρον τῶν μετόχων τῆς τέως Τραπέζης Ἀθηνῶν εἰς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς οἰκονομίας, ὅπως τὸ ἀντελαμβάνετο ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας. Ἐν τῇ περιπτώσει δὲ τῆς συγχωνεύσεως τῶν προμνημονευθεισῶν δύο Τραπεζῶν καθωρίσθη διὰ κυβερνητικῆς πράξεως, διὰ διατάγματος ἐκδοθέντος εἰς ἐκτέλεσιν νόμου, ἀκόμη καὶ ἡ σχέσις τῆς ἀξίας τῶν μετοχῶν τῆς μιᾶς Τραπέζης πρὸς τὴν ἄλλην. Ἀπορῶ, πῶς σήμερον εἶναι δυνατόν, ὁ κ. Παπαγιάννης, μεταστὰς εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι προκειμένου περὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἡ ὁποία βεβαίως εἶναι ἐπιχείρησις πολὺ περισσότερον δημοσία ἀπ’ ὅτι ἦτο ἡ πρώην Τράπεζα Ἀθηνῶν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις πολὺ ὀλιγώτερα, ἀπ’ ὅσα ἔπραξε, προκειμένου περὶ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν. Τὸ ἐπιχείρημα ἔχει πράγματι περιωρισμένην σημασίαν καὶ εἰδικῶς ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Παπαγιάννην, ὁ ὁποῖος ἀπεκάλεσε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 3, ὡς συνιστῶσαν νομοθετικὴν ἀσχημίαν. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ λέγῃ ὁ κ. Παπαγιάννης, ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦτο ἀποτελεῖ νομοθετικὴν ἀσχημίαν, ἐφόσον, δὲν ἀπετέλει καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν του κρίσιν καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μου, καὶ κατὰ τὴν κρίσιν τῆς πτέρυγος αὐτῆς νομοθετικὴν ἀσχημίαν ἡ διάταξις ἐκείνη, τὴν ὁποίαν σᾶς προεμνημόνευσα, καὶ διὰ τῆς ὁποίας, ἐθεσπίζετο κάτι εὐρύτερον ἡ ἐπέμβασις εἰς μίαν καθαρῶς ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Ὑποθέτω θὰ συμφωνήσῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ ἔκφρασίς του ἦτο ὑπερβολική.

§52Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν κατενόησεν ἐκεῖνα ποὺ εἶπα. Ἐγὼ θὰ ἤμην σύμφωνος ἀπολύτως καὶ αὐτὸ προέτεινα νὰ γίνῃ, ὅτι ἔγινε δηλαδὴ τότε. Ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσηγηθῇ νομοθετικὸν μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντικαθίσταται τὸ Συμβούλιον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἐγώ, νομοθετικὴν ἀσχημίαν, εἶναι ὅτι, δὲν τολμῶμεν τώρα νὰ νομοθετήσωμεν τὴν ἀντικατάστασιν, ἀλλὰ ἐκβιάζομεν κατὰ ἕνα τρόπον, ἢ κάμνομεν πίεσιν ἐπὶ τοῦ ἤδη ὑπάρχοντος Συμβουλίου καὶ τοῦ λέγομεν, ἐὰν δὲν ὑπηρετήσῃς τὰς ἰδικάς μας ἀπόψεις θὰ σὲ ἀπολύσω. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ γίνῃ, διότι ἐξ ὑπαρχῆς μειώνει τὸ κῦρος τῶν μελῶν τοῦ ἤδη Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ εἰσάγωμεν εἰς τὴν νομοθεσίαν τοιαύτας μεθόδους. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἀντικαθίστα τὸ Συμβούλιον θὰ μὲ εὕρισκε σύμφωνον. Ἑπομένως, ἡ ἀπάντησίς σας δὲν εἶναι ἀπάντησις εἰς ὅσα ἐγὼ ὑποστηρίζω.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 4ον.

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Τὸ σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἄρθρον, δεκτὸν καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Διοικήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διατάξεων». Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ κυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνην του τὰ μέχρι τοῦ σημείου τούτου πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως διὰ τὴν ταχυτέραν ἔκδοσιν καὶ δημοσίευσιν τῶν ψηφισθέντων σχεδίων νόμων.

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1400 ἀπὸ 8 Σεπτεμβρίου 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§62Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν ἔγινε διαγωνισμὸς διὰ τὴν ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, ἢ ἐὰν ἡ Κυβέρνησιν προέβη ὑπ’ εὐθύνην της εἰς τὴν ἀνάθεσιν αὐτήν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μᾶς δώσῃ ἀπάντησιν.

§63Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐφόσον ἔχει συζήτησιν, ἀναβάλλεται.

§64Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, προχθὲς ἐκράτησα τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὴν σύμβασιν διὰ τὰ πετρέλαια. Σήμερον βλέπω, ὅτι ἐκρατήθη τοῦ Ὄμνιουμ Λυοναί.

§65Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ἤμην παρὼν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἦσαν γραμμένα 4–5 νομοσχέδια καὶ ὅταν τὸ ἐκρατήσατε ἠπόρησα διότι σεῖς τὸ ἐκρατήσατε. Πάντως, ὅσον ἀφορᾷ εἰδικῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ἄλλο, εἶμαι διατεθειμένος εἰς πρώτην συνεδρίασιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου νὰ σᾶς παράσχω πᾶσαν παρ’ ὑμῶν αἰτηθησομένην πληροφορίαν, σᾶς παρακαλῶ δὲ, νὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ ἐπισκεφθῆτε τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ τεθοῦν ἅπαντες οἱ σχετικοὶ φάκελλοι εἰς τὴν διάθεσίν σας, ὅπως καὶ εἰς τὴν διάθεσιν οἱουδήποτε διατεθειμένου νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ ἐλέγξῃ.

§66Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διετύπωσα τὴν ἐρώτησιν πρὸς ὑμᾶς καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, τῆς Βιομηχανίας, ὅτι τὸ ἁπλούστερον θὰ ἦτο νὰ ἀπαντοῦσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐρώτησιν.

§67Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε χθὲς πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ τύπου συνέντευξιν, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ συνέντευξις ἦτο πολὺ μεγάλη καὶ δὲν ἠμποροῦσε νὰ τεθῇ ὁλόκληρος, ὁ τύπος εἰδικῶς—διότι ἀπήντησα καὶ ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ Ἄρμιστεντ ἔχων ὑπ’ ὄψιν τὴν ἰδικήν σας ἐρώτησιν— ὁ τύπος εἰδικῶς αὐτὸ τὸ σημεῖον τὸ ἱστορικὸν δὲν τὸ ἀνέφερε. Τὸ πολυγραφημένον ὅμως ἀνακοινωθὲν περὶ τοῦ ἱστορικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας, δίδει πλήρη ἀπάντησιν ὡς πρὸς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§68Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἔχω ἀμφιβολίας, κ. ὑπουργέ.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι ἐκτὸς χρόνου.

§70Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διὰ τοῦ τύπου θὰ πέρνῃ πληροφορίας ὁ βουλευτής;

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐψηφίσθη πρὸ ἡμερῶν.

§72Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἄνθρωποι εἴμεθα καὶ γίνονται λάθη, διότι ἠμποροῦσα κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν νὰ δημιουργήσω ζήτημα. Ἐὰν ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, μίαν ἐξήγησιν, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζετε τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ μᾶς ἀφαιρεῖτε τὸ λόγον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον.

§74Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε νὰ ἀναβληθῇ.

§75Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Εἶπα, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ συζητηθῇ νὰ τὸ ἀναβάλωμεν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἠρώτησα ἐὰν θέλῃ τις νὰ ὁμιλήσῃ καὶ οὐδεὶς ἀπήντησε. Ἡ μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1400 ἀπὸ 8 Σεπτεμβρίου 1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», ἀναβάλλεται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§77Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ τύχω τῆς δεούσης προσοχῆς, τόσον ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τοῦ συνόλου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι πρόκειται περὶ θέματος μεγάλου, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, διὰ τὴν ὁποίαν τόσον αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἐνδιαφέρονται ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας διὰ νὰ ἀπομακρύνουν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἀστυφιλίαν, ἡ ὁποία ἔχει φθάσει εἰς ἐπικίνδυνον βαθμὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ δώσουν ζωὴν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἡ ὁποία φθίνει συνεχῶς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλαι αἱ μεγάλαι βιομηχανίαι εὑρίσκονται εἰς τὰς Ἀθήνας, καίτοι τὸ 1952 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἐψήφισε τὸ Ν. Δ. 2176 περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας μὲ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Διότι εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅλαι αἱ βιομηχανίαι τῶν ἐπαρχιῶν θέλουν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν πρωτεύουσαν διὰ διαφόρους λόγους. Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι διότι ὑπάρχει ἄφθονον καὶ φθηνὸν χρῆμα, τὸ ὁποῖον εὐκόλως δανείζονται ἀπὸ τὰς Τραπέζας. Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν καὶ τοῦ κόστους τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων εἰς ἐλαχιστοτάτην τιμήν, ἐνῷ εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἡ τιμὴ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἶναι μεγάλη, καὶ ὁ τρίτος λόγος εἶναι ὅτι εὑρίσκουν ἄφθονον ἐργατικὸν προσωπικὸν μὲ μικρὸν ἡμερομίσθιον εἰς τὰς Ἀθήνας.

§78Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ τέταρτον μεγάλη ἀγορὰ, καὶ δι’ αὐτὸ εἰς ὅλα τὰ Κράτη συγκεντρώνωνται εἰς τὰς μεγάλας πόλεις αἱ βιομηχανίαι διότι ὑπάρχει μεγάλη ἀγορά.

§79Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ κόστος τῆς μεταφορᾶς εἶναι τὸ ὀλιγώτερον, ἀλλὰ εἶναι ὅλα τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἐλαττώνουν τὸ κόστος, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἔρχονται εἰς τὸ κέντρον αἱ βιομηχανίαι. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ἐψήφισε τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα, ἀκριβῶς διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν διὰ νὰ μὴ γίνεται συγκέντρωσις ὅλης τῆς βιομηχανικῆς δυναμικότητος τῆς χώρας εἰς τὴν πρωτεύουσαν, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα. Τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου λέγει τὰ ἑξῆς: «Προκειμένου περὶ βιομηχανιῶν ἐκτὸς τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς, μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος......... ......... (ἀναγινώσκει)...........». Ἡ δὲ παράγραφος 3 λέγει: «Τῶν αὐτῶν ἀπαλλαγῶν, δασμῶν καὶ φορολογιῶν τυγχάνουσιν................ ........... (ἀναγινώσκει).............». Τὸ ἐν λόγῳ Ν. Δ. εἶναι σαφές ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δίδουν μίαν ἄλλην ἑρμηνείαν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἠλεκτρικὰς ἐπιχειρήσεις. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἡ βάσις τῶν βιομηχανιῶν εἶναι αἱ ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις. Οἱ ἁρμόδιοι τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας, λέγουν, ὅτι εἰς τοιαύτας ἐπιχειρήσεις ποὺ παρέχεται τὸ ἐν λόγῳ δικαίωμα τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν μηχανημάτων, ἀφορᾷ τὴν ἀντικατάστασιν, μόνον τῶν ἠλεκτρογεννητριῶν. Εἰς τὴν ἰδικήν μου ἐπαρχίαν, αἱ ἠλεκτρικαὶ ἐπιχειρήσεις, ἀνήκουν εἰς τοὺς κατοίκους, οἱ ὁποῖοι ἀναλόγως τῆς δυνάμεώς των ἀγοράζουν ὡρισμένον ἀριθμὸν μετοχῶν. Ἐπίσης ἐκ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν ἐξυπηρετοῦνται τὰ ἀτμοκίνητα ἐργοστάσια, καὶ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων, εἰς τὰ ὁποῖα αἱ ἠλεκτρικαὶ ἑταιρεῖαι μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ τριφασικοῦ ρεύματος ἐμείωσαν τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος εἰς τὸ ἥμισυ διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὰ ἐν λόγῳ ἀρδευτικὰ ἔργα. Αἱ ἠλεκτρικαὶ ὅμως ἐπιχειρήσεις, ὡς εἶναι γνωστόν, δὲν ἔχουν μόνον ὡς μηχανήματα τὰς ἠλεκτρογεννητρίας ἀλλὰ καὶ δίκτυον μεταφορᾶς τὸ ὁποῖον καλύπτει τὰ 75% τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἐζήτησα λοιπόν, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀπολαμβάνουν τῶν σχετικῶν εὐεργετημάτων καὶ διὰ τὸ δίκτυον μεταφορᾶς. Τὸ Ὑπουργεῖον διαχωρίζει τὸ ζήτημα καὶ λέγει, ὅτι διὰ τὰς μηχανὰς θὰ ἀπολαύουν τῶν εὐεργετημάτων τῆς ἡμιατελείας διὰ δὲ τὸ δίκτυον τῆς διανομῆς δὲν δικαιοῦνται καθόλου ἀτελείας. Ἀπετάνθην εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ εἶπον ἐὰν ὑπάρχῃ ἀσάφεια εἰς τὸν νόμον, νομίζω, ὅτι εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον θὰ πρέπει νὰ τεθῇ διάταξις διασαφήζουσα τὸ θέμα. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ θέμα τοπικόν, ἀλλὰ γενικώτερον, ἀφορῶν ὅλας τὰς ἐπαρχίας καὶ νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι, τῶν ἐπαρχιῶν, ἔχουν καθῆκον νὰ συνηγορήσουν ὑπὲρ τῆς δικαίας αὐτῆς ἀπόψεως, διότι τὸ νομοθέτημα ὑπάρχει, ἀπολαύουν τῶν εὐεργετημάτων αὐτῶν τὰ κλωστοϋφαντήρια καὶ οἱ κυλινδρόμυλοι καὶ ἡ βασικὴ αὐτὴ ἐπιχείρησις ἡ ὁποία δίδει τὸν φωτισμὸν εἰς τὸν τόπον δὲν ἐνισχύεται, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔχομεν ηὐξημένον κόστος παραγωγῆς, ἀποτρέπεται ἡ ἵδρυσις βιομηχανιῶν, καὶ αὐξάνεται ἡ τιμὴ τοῦ ἠλεκτρισμοῦ. Καὶ ἐνῷ προσπαθοῦμεν νὰ κάμωμεν ἑνιαίαν τιμὴν ρεύματος, ὑποστηρίζομεν, ὅτι δὲν ὑπάγεται εἰς τὸ Ν. Δ. τῶν ἀπαλλαγῶν τὸ δίκτυον μεταφορᾶς. Θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, διότι θὰ ἀπετέλει στῖγμα νὰ ἀρνηθῶμεν νὰ δώσωμεν τὸ ἁπλὸ αὐτὸ εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον ἀπολαμβάνουν ὅλαι αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν θέσιν τῆς βασικῆς βιομηχανίας τοῦ ἠλεκτρισμοῦ, ἡ ὁποία ἐκτὸς τῶν ἄλλων, δίδει καὶ τὸν φωτισμὸν εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ἐπαρχίας. Πρέπει νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν βιομηχανίαν τῆς ἐπαρχίας νὰ ἀναπτυχθῇ, χάριν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων διὰ νὰ δώσωμεν φωτισμὸν καὶ χαμηλὴν τιμὴν εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ἐπαρχιῶν.

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εὑρίσκομεν πολὺ σοβαρὰν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Χλουβεράκη καὶ ἐπικαλούμεθα τὴν ἰδιαιτέραν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεώς του.

§81Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην, ἐφ’ ὅσον ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν μιᾶς ἀνάγκης τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἠλεκτρικὴ αὐτὴ ἐπιχείρησις ἐκτελεῖ τὸν προορισμόν της κατὰ τρόπον παραδειγματικὸν καὶ ἄξιον μιμήσεως ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην βιομηχανίαν τῆς ἐπαρχίας. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Χλουβεράκη, θὰ συντελέσῃ εἰς τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους, τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος.

§82Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχετικοῦ νόμου, ἐδημιουργήθησαν ὡρισμέναι παρερμηνεῖαι, ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Γνωρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπεξεργάζεται τροποποίησιν τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Χλουβεράκης, εἶναι πράγματι σημαντικόν, διότι ἀφορᾷ ἐπιχειρήσεις ζωτικωτάτας διὰ τὴν ἀναζωογόνησιν τῆς ἐπαρχίας. Ἑπομένως θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας. Συνηγορῶ, ὅπως ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, περὶ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ ἡ ἐπαρχία, ὄχι μόνον μὲ λόγια φῶς, ἀλλὰ εἰς τὴν πραγματικότητα.

§83Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συνηγορῶ ἐκθύμως, ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Χλουβεράκη. Εἶναι ἀκατανόητον εἰς τὴν ἐπαρχίαν τὴν τόσον ἐγκαταλελειμμένην νὰ στοιχίζῃ τόσον ἀκριβὰ ἡ κινητήριος δύναμις, τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ προστασίας καὶ περὶ λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῆς ἐπαρχίας. Τίποτε δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἐφ’ ὅσον δὲν χορηγοῦμεν εὐθυνὸν ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Συνηγορῶ, ὅθεν, ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Χλουβεράκη, ἡ ὁποία, ἀσφαλῶς, θὰ ἀνακουφίσῃ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν.

§84Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἱκανοποιεῖ ὄχι μόνον μίαν ἐπαρχίαν, ἀλλὰ τὰς ἐπαρχίας ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται, ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν ἐπιστημονικὴν καὶ ἂν θέλωμεν νὰ ὁρίσωμεν τὴν ἠλεκτρικὴν βιομηχανίαν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ βιομηχανίας, στενόκαρδος ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος δὲν χωρεῖ. Ἡ δὲ δικαιολογία, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπικαλεσθῆ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσε κατ’ ἰδίαν, ὅτι ἐκ τῆς παραδοχῆς τῆς τροπολογίας αὐτῆς θὰ ὑφίσταται κίνδυνος διαρροῆς ρεύματος μεγαλυτέρας ποσότητος τῆς ἀπαιτουμένης, ἐπὶ σκοπῷ λαθρεμπορικῆς ἐκμεταλλεύσεως, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ δικαιολογίαν δι’ ἕνα εὐνομούμενον Κράτος. Τὸ Κράτος θὰ δεχθῇ τὸ μέτρον ἢ ὄχι ἀναλόγως τῆς σκοπιμότητος καὶ τῆς ὠφελιμότητος αὐτοῦ. Ἐὰν τὸ Κράτος ὁμολογεῖ, ὅτι δὲν εἶναι ἱκανόν, νὰ πατάξῃ ὑπερβασίας καὶ καταχρήσεις ἐκ μιᾶς διατάξεως, ἀλλοίμονον. Παρακαλῶ καὶ αὖθις, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ προαγάγῃ κατὰ πολὺ τὰς ἠλεκτρικὰς ἐπιχειρήσεις ὅλων τῶν χωρίων τοῦ Βασιλείου.

§85Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ἐπαρχίας ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Διαφωνῶ, βεβαίως, μὲ τὸν κ. Ζαννῆν, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι εἶναι ἐγκαταλελειμμέναι. Ἡμεῖς εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου εἴμεθα εὐχαριστημένοι. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἐν λόγῳ τροπολογία, διὰ νὰ ἀποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πάντοτε ἀποδέχεται κάθε μέτρον τὸ ὁποῖον ὠφελεῖ τὴν ἐπαρχίαν.

§86Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κ. ὑπουργέ, ἐὰν τὸ δίκτυον ἐξηλεκτρισμοῦ τυγχάνει εἰδικῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς.

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πλήρης εἶναι ἡ ἀπαλλαγή.

§88Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Τότε κατὰ ποίαν λογικὴν ὡρισμέναι περιοχαὶ θὰ ὠφελοῦνται καὶ ὡρισμέναι θὰ ζημιώνωνται. Εἶναι τοῦτο ἕνας πρόσθετος λόγος νὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Χλουβεράκη.

§89Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, διότι εἶναι σημαντικὸν μέτρον ἡ παροχὴ εὐθηνοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἔπρεπεν ἡ ἐπιδίωξίς μας νὰ εἶναι, νὰ ἰσχύῃ παντοῦ ἡ ἰδία τιμὴ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος.

§90Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία αὐτὴ πραγματικῶς ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῆς ἐπαρχίας καὶ ἀποτελεῖ μοναδικὴν εὐκαιρίαν διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν.

§91Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι θέμα Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως. Εἶναι ὁμόθυμον αἴτημα τῆς Βουλῆς, τῆς ὁποίας ἡ πλειοψηφία ἀνήκει εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Καὶ ἡ ὑποστήριξις τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας εἶναι πλέον αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διὰ τοῦτο ὅ,τι ὠφελεῖ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν πρέπει νὰ τυγχάνῃ τῆς ἀποδοχῆς τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁλόκληρος ὁ λαός.

§92ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ ἀφοῦ ἡ παράκλησις εἶναι ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς.

§93Μ. ΜΑΥΡΟΓΟΡΔΑΤΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§94Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω μίαν ἀπορίαν. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διατὶ ἐγένετο ἡ ἐμπλοκὴ αὐτὴ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐπ’ ἀφορμῇ τῆς συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου, ἀφορῶντος τὴν τροποποίησιν δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων, ἐδημιουργήθη μία συγκίνησις καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι ἤρχισαν ἀγορεύοντες περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Τὴν ἀνάγκην αὐτὴν τὴν ἐξήγγειλεν ἤδη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Πράγματι, διαπιστώνομεν, ὅτι ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία δὲν ἔχει τύχει μέχρι τοῦδε τῆς δεούσης σημασίας. Καὶ δι’ αὐτὸ μεταξὺ τῶν μέτρων ἐκείνων, τῶν ὁποίων τὴν λῆψιν ἐξήγγειλεν ἤδη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ Στρατάρχης Παπάγος, εἶναι καὶ ἡ προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ ἡ προστασία αὐτή, ὡς ἡμεῖς τοὐλάχιστον τὴν ἀντιλαμβανόμεθα, δὲν εἶναι ἡ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ οἱουδήποτε νομοσχεδίου παρεμβολὴ ἀσυνδέτων διατάξεων. Προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας εἶναι κάτι τὸ εὐρύτερον καὶ ἀπαιτεῖ τὴν λῆψιν μέτρων μὲ ὀργανικὸν σύνδεσμον. Καὶ ἐπεξεργαζόμεθα ἤδη νομοσχέδιον πλῆρες, μὲ ὀργανικὴν σύνδεσιν, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ ὅταν ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ὅλους νὰ τὸ κρίνουν, τὴν στιγμὴν ὅμως αὐτήν, δὲν κρίνεται τὸ θέμα αὐτό, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐμπλοκὴ αὐτή. Ὁ κ. Χλουβεράκης, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, ἠθέλησε νὰ ἑρμηνεύσῃ τὸν νόμον 2176)52, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι νόμος τοῦ Κέντρου, καὶ τὸν ὁποῖον ὡς τὸν ἡρμήνευσε τὸ Συμβούλιον βιομηχανίας, παρέχει τὴν προστασίαν εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς βιομηχανίας, ὡς πρὸς τὰ μηχανήματα τὰ βασικά, τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν ἀναλωσίμων ὑλικῶν, διότι ἀναλώσιμον ὑλικὸν εἶναι καὶ ὁ χάλυψ, ἀναλώσιμον ὑλικὸν εἶναι καὶ τὸ καλώδιον. Πράγματι ὁ νόμος 2176 τοῦ 1952 δὲν παρέχει τὴν προστασίαν εἰς τὰ ἀναλώσιμα ὑλικὰ ὡς ταῦτα ἐννοεῖ τὸ Συμβούλιον τῆς βιομηχανίας.

§95Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αὐθαίρετος ἑρμηνεία εἶναι τοῦ Συμβουλίου.

§96Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ Συμβούλιον βιομηχανίας ἑρμηνεῦον τὸν νόμον 2176 τοῦ 1952 δὲν ὑπήγαγεν εἰς τὴν προστασίαν τὰ ἀναλώσιμα ὑλικά. Ἁπλῶς ἡ προστασία, ἡ εὔνοια τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ δώσῃ ὁ νομοθέτης κατὰ τὸν νόμον 2176)52 εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν εἶναι ἡ χορήγησις ἀτελείας εἰς τὰ βασικὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν αὐτὴν ταύτην τὴν βάσιν τῆς βιομηχανικῆς ἐκδηλώσεως. Αὐτὰ ἠθέλησε νὰ εὐνοήσῃ κατὰ τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε τὸ Συμβούλιον βιομηχανίας, ὁ νόμος 2176. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ προστασία αὐτὴ καὶ εἰς τὰ ἀναλώσιμα ὑλικά, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας εἶναι βασικὸν θέμα καὶ ὡς τοιοῦτον μελετᾶται καὶ ἤδη γνωρίζω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπὸ τὴν Προεδρείαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ παρισταμένου καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, τοῦ ὁμιλοῦντος καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ἔχομεν ἐπεξεργασθῆ καὶ ἔχομεν προχωρήσει ἀρκετὰ εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ ἐλπίζω, ὅτι λίαν συντόμως θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ τὸ φέρωμεν πρὸ ὑμῶν. Κατὰ συνέπειαν θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνετε ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς τροπολογίας διότι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι ἡ προστασία τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας δὲν πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ καὶ ἀφορμὴν καταστρατηγήσεως τῶν φορολογικῶν νόμων. Θὰ πρέπει νὰ δοθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ μὴ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ἄλλους τρίτους, τοὺς ὁποίους, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ ἐπωφεληθοῦν τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι δίδονται διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, νὰ δυνηθοῦν εἰς βάρος τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς τροπολογίας αὐτῆς πρὸς ἴδιον ὄφελος. Μὲ τὴν δήλωσιν αὐτὴν παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§98Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Βεβαίως ὁ κ. ὑπουργός, ἔχει καὶ δικαίωμα καὶ ἴσως καὶ καθῆκον νὰ παραπέμπῃ τὸ ἀνακῦπτον ζήτημα εἰς τὴν εὐκαιρίαν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ δημιουργήσῃ διὰ τὴν ἐπίλυσίν του. Ἀλλὰ τὸ ἀνακῦψαν ζήτημα δὲν εἶναι ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα χρειάζονται νὰ περιμένουν τὴν κατάθεσιν τοῦ νέου, περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, νομοσχεδίου, διότι εἶναι θέμα ἁπλῶς ἑρμηνείας. Ἐὰν ἡ τροπολογία Χλουβεράκη, ἔχῃ τὴν ἔννοιαν μιᾶς ἑρμηνευτικῆς διατάξεως εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴ περιμένωμεν τὴν κατάθεσιν τοῦ νέου νομοσχεδίου, διότι πράγματι πολλαὶ ἑταιρεῖαι καθυστεροῦν τὴν ἀνακαίνισίν των ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς ἐσφαλμένης ἑρμηνείας, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἕνα συμβούλιον. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅταν ὁ νόμος ὁμιλῇ περὶ ἐξαρτημάτων, τὴν ἑρμηνείαν τοῦ συμβουλίου, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὸν νόμον εἰς τὰ βασικὰ μηχανήματα, ὅταν δίδουν ἀπαλλαγὴν διὰ τὰ καύσιμα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναλώσιμα; Ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν, χωρὶς νὰ προσπαθῇ νὰ ὑπεκφύγῃ ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ βασικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἀνατρέπει τὸν προϋπολογισμόν. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐξηγήσεως, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι εὐγνώμων πρὸς τὸν βουλευτήν, ὁ ὁποῖος ἔκαμεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§99Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι λυποῦμαι διὰ τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ τροπολογία ἡ ἰδική μου, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν διαφυγὴν φόρων. Ἡ ἠλεκτρικὴ ἑταιρεία ἡ ἰδική μας θὰ κάμῃ ἀνακαίνισιν τῶν μηχανῶν της καὶ τοῦ δικτύου. Μίαν φορὰν θὰ πράξῃ τοῦτο καὶ κατὰ συνέπειαν μίαν φορὰν θὰ ἀπαλλαγῇ τῶν δασμῶν. Ἀφοῦ μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅπως παρετήρησεν ὁ κ. Ζίγδης, ἐπ’ ἄπειρον ὑπάρχει ἡ ἀπαλλαγή, ἀπὸ τοὺς δασμοὺς διὰ τὰ καύσιμα, διατὶ δὲν δίδομεν καὶ μίαν φορὰν ἀπαλλαγὴν εἰς μίαν ἑταιρείαν διὰ νὰ κάμῃ τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ δικτύου της; Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἐξήγησιν, γιατὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἐπιλυθῇ δι’ ἄλλου νομοσχεδίου, διότι εἶναι σαφὴς ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου, εἶναι σαφής, λέγουσα τὰ ἑξῆς: «...αἱ δὲ λειτουργοῦσαι ἐπαρχιακαὶ βιομηχανίαι διὰ τὴν εἰσαγωγὴν μηχανημάτων ἐξαρτημάτων καὶ ἀνταλλακτικῶν ἐφ’ ὅσον ταῦτα προορίζονται δι’ ἀντικατάστασιν ......». Αὐτὰ τὰ εἰσηγοῦμαι, ὄχι ἐπ’ ὀνόματι καμμιᾶς ἑταιρείας ἀλλὰ ἐπ’ ὀνόματι τῆς ἐπαρχιακῆς ἠλεκτρικῆς ἑταιρείας τῆς Σητείας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτημα διαφυγῆς φόρων, κάλλιστα ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ ὁ ἔλεγχος διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν γίνεται φοροδιαφυγή. Ὑπάρχει μία παρανόησις. Πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε, κ. ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν, διότι εἶναι ὡρισμένον τὸ αἴτημα διὰ τοὺς εἰσαγωγεῖς τῶν ἠλεκτρικῶν εἰδῶν. Γίνεται μία αὐθεντικὴ ἑρμηνεία, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ. Διότι εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4, παράγρ. 3 τοῦ νομοσχεδίου. Διατί ἡμεῖς πρέπει νὰ ὑποφέρωμεν ἐπ’ ἄπειρον; Ἀλλὰ πρέπει νὰ μάθῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἕνα πρᾶγμα: Ὅτι εἴμεθα οἱ στυλοβάται τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Ἡμεῖς κρατοῦμεν τὸ κοινωνικὸν καθεστώς. Ἡμεῖς εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἀγωνιζόμεθα, καὶ δὲν μᾶς δίδουν τὸν ἐλάχιστον φόρον τῆς ζωῆς. Καὶ ὅταν δὲν μᾶς δίδουν τὸν ἐλάχιστον φόρον τῆς ζωῆς, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ ἐξακολουθοῦμε νὰ εἴμεθα οἱ στυλοβάται τοῦ καθεστῶτος.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§101Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὔλογος εἶναι ἡ συγκίνησις ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, μολονότι ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, κ. Χλουβεράκην, ὅτι οἱ τελευταῖοι του λόγοι, ἔρχονται εἰς ἀντινομίαν καὶ διαφωνίαν μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι συμπαθέστατον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔκαμεν εἰς τὸ Σῶμα μίαν δήλωσιν: Ὅτι μελετᾶται ἀπαρχῆς καὶ λεπτομερῶς τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας. Τὴν δήλωσιν αὐτὴν ἡ Βουλὴ σοβαρῶς λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν της. Πράγματι, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία μέχρι σήμερον δὲν ἔτυχεν προστασίας, ὄχι ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀπὸ ἁπάσας τὰς Κυβερνήσεις, ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Κράτους μέχρι σήμερον. Διότι ἡ ἐπαρχία πολὺ ὑποφέρει ἐξ αἰτίας τῆς ἀδιαφορίας ὅλων τῶν Κυβερνήσεων. Ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Χλουβεράκη, ὅπως ἐπίσης ἀποδοχὴ μιᾶς ἄλλης τροπολογίας, ἀφορώσης ἓν ἄλλο εἶδος βιομηχανίας, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι δὲν λύουν τὸ θέμα. Διὰ τοῦτο, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀγαπητὸν κ. Χλουβεράκην, καὶ τοὺς ἄλλους συναδέλφους, νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν δήλωσίν του αὐτήν, νὰ τὴν μεταβάλῃ εἰς πραγματικότητα. Νὰ ἐπιδοθῇ μὲ κάποιαν ἰδιαιτέραν στοργὴν καὶ ἐνδιαφέρον εἰς τὴν ἐκπόνησιν τοῦ νόμου, λύοντος γενικῶς ὅλο τὰ ζητήματα τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, καὶ νὰ ἔλθῃ ἐδῶ νὰ λύσῃ, ὄχι τὰ ζητήματα μόνον μιᾶς συγκεκριμένης μορφῆς βιομηχανίας, τῆς ἠλεκτρικῆς φερ’ εἰπεῖν, ἀλλὰ ὅλων τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἐπαρχίαν. Ἐγὼ ἀποδέχομαι τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ δέχομαι εὐχαρίστως νὰ μὴ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ παρεμβολὴ τῆς τροπολογίας εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον.

§102Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅσον οὔπω θὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§103Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν ὁποίαν συμπληρώνει τώρα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐνθουσιάζει τὴν Βουλήν, διότι πράγματι ἡ βιομηχανία ἦτο ἕως τώρα ἄνευ προστασίας. Ζητοῦμεν πράγματι νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ἐκπόνησις τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ παρεισαγωγὴ τῆς τροπολογίας εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πράγματι ἔχει δίκαιον ὅταν λέγῃ, ὅτι: «Μὴ θέτετε εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὴν τὴν διάταξιν. Ζητοῦμεν ὅμως καὶ ἀναμένομεν νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ λύσῃ γενικῶς τὸ θέμα τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας.

§104Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Πρῶτον, ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος προβλέπει τώρα τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, εἶναι ὁ νόμος 2176)52. Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν εἶναι ἰδικός μας πράγματι. Εἶναι νόμος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Τὸν νόμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος κατὰ τρόπον περιωρισμένον προστατεύει τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, πρόκειται πράγματι νὰ τὸν τροποποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Δεύτερον, τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου 2176)52 δὲν τὴν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις. Τὴν ἔδωσε τὸ συμβούλιον τῆς βιομηχανίας. Καὶ τὸ συμβούλιον τῆς βιομηχανίας ἐγνωμάτευσεν, ὅτι συμφώνως μὲ τὸν νόμον 2176 δὲν ὑπήγοντο εἰς τὴν προστασίαν αὐτὴν καλώδια, χαλκὸς κλπ. Τρίτον, ἀφοῦ ἐπαναλάβω, ὅτι διαπιστώνομεν ὡς Κυβέρνησις, ὅτι ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία, δὲν προστατεύεται ἀπὸ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, δὲν ἐπροστατεύθη ἐπαρκῶς μέχρι τοῦδε ὑπὸ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων δηλοῦμεν ὅτι πρόκειται νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Ἐπιπροσθέτως δηλῶ, ὅτι ὁ παριστάμενος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Εὐταξίας, προήδρευσε σχετικῆς πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπῆς, —παρίστατο καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ ὁ ὁμιλῶν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας —ἡ ὁποία Ἐπιτροπή, εἶχεν ἀλλεπαλλήλους συσκέψεις μὲ σκοπὸν νὰ εὕρῃ τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ προστατευθῇ πράγματι ἡ ἐπαρχιακὴ βιομηχανία. Ἡ προστασία ὅμως, τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ὅπως ἡμεῖς τὴν ἀντιλαμβανόμεθα, δὲν εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ γίνεται ἐπ’ εὐκαιρίᾳ συζητήσεως νομοσχεδίου, ἄλλον ἐπιδιώκοντος σκοπόν. Εἶναι κάτι πολὺ σοβαρώτερον. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ μελετῶμεν μὲ τὴν δέουσαν σοβαρότητα. Θὰ κάμωμεν ἕνα νομοσχέδιον πλῆρες, ὀργανικῶς συνδεδεμένον, ἕνα συλλογικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρωμεν ἐδῶ, διὰ νὰ κρίνητε σεῖς, τόσον οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅσον καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ἐκ τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα διαθέτομεν θὰ κρίνητε ἐὰν παράσχωμεν τὴν οἵαν πρέπει νὰ παράσχωμεν ἐνίσχυσιν εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Μὲ τὴν δήλωσιν αὐτήν, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πανταζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§106Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι περίεργον πῶς περιεπλάκημεν εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἐνῷ τὸ θέμα εἶναι συγκεκριμένον. Ζητοῦμεν μίαν μείωσιν δασμολογικὴν ἐπὶ τοῦ εἰσαχθησομένου ὑλικοῦ διανομῆς διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου. Ἐγὼ ἔθεσα ἓν ἐρώτημα: Τὸ δίκτυον τῆς ἠλεκτρικῆς ἑταιρείας εἰσάγεται ἀτελῶς ἢ τυγχάνει δασμολογικῆς τινὸς προστασίας; Καὶ ἐὰν συμβαίνῃ τοιοῦτόν τι, διατί νὰ κάμωμεν μίαν ἐξαίρεσιν καὶ διατὶ εἰς τὰς Νήσους, ποὺ δὲν θὰ φθάσῃ ὁ ἐξηλεκτρισμὸς, θὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ κάτοικοι νὰ πληρώσουν τὸ δίκτυον τῆς διανομῆς ἀκριβότερα; Τὸ δίκτυον τῆς Ἀττικῆς, τὸ ὁποῖον γίνεται ἀπὸ τὴν Δ. Ε. Η., καταβάλλει δασμοὺς κατὰ τὴν εἰσαγωγήν;

§107Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ν’ ἀποφανθῇ.

§108Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δυσκολεύεται νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ θέμα τὸ συγκεκριμένον.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἔδωσε σαφῆ τὴν ἀπάντησιν, ὁ κ. ὑπουργός.

§110Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἀντελήφθην τὴν ἀπάντησιν. Τὸ θέμα εἶναι ἐὰν πληρώνουν δασμοὺς τὰ καλώδια τῆς

Δ.Ε.Η.

§111Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἕνα πρᾶγμα ἤθελα νὰ ζητήσω ἐκ μέρους σας. Δὲν ζητῶ παρὰ μόνον τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ τῶν εἰσαχθέντων ὑλικῶν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ δικτύου διανομῆς, εἰς τὰς Νήσους, θὰ ὑπάρξῃ ἡ αὐτὴ φορολογικὴ ἀτέλεια, ὅπως καὶ διὰ τὰ λοιπὰ εἰσαχθησόμενα ἠλεκτρικὰ εἴδη. Καθὼς θὰ γνωρίζετε, ἤδη εἰς τὸ δεύτερον Τελωνεῖον Πειραιῶς, εἰσήχθησαν τὰ εἴδη καὶ ἔχουν ἀποθηκευθῆ. Ἔγινεν ἡ ἐγκατάστασις, ἔγινεν ἡ μετατροπὴ καὶ χρεωστοῦν ἤδη 50.000.000 ἀπὸ δασμούς. Τί θὰ κάμῃ τώρα τὸ Τελωνεῖον; Εἶναι ὑποχρεωμένον, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία, νὰ προβῇ καὶ εἰς τὴν κατάσχεσιν, ὁπότε δὲν ὑπάρχει καμμία ἐλπὶς νὰ ἔχωμεν ἔφεσιν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω, ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ θὰ ἀποφασισθῇ διὰ τοῦ μέλλοντος νομοσχεδίου περὶ τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, νὰ δώσητε μίαν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως ἐπὶ ἓν χρονικὸν διάστημα, ἕως ὅτου κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιόν σας αὐτό. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κινδυνεύομεν νὰ μᾶς κατάσχουν τὰ μηχανήματα. Δώσατε τοὐλάχιστον μίαν προθεσμίαν ἕξ μηνῶν.

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό;

§113Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.).... (δὲν ἠκούσθη).

§114Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, συμφωνεῖτε ἐπάνω εἰς τὸ θέμα αὐτό;

§115Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία βασικὴ παρερμηνεία. Δέχεσθε τὴν ἑρμηνείαν τοῦ βιομηχανικοῦ συμβουλίου; Διότι ἐὰν τὴν δέχεσθε εὑρίσκεται ἐν ἀδίκῳ ὁ κ. Χλουβεράκης, ἐπιμένων ἐπὶ τῆς φορολογικῆς ἀτελείας. Ἐὰν δὲν τὴν ἀποδέχεσθε ὀφείλετε, ἐφ’ ὅσον συμφωνεῖτε, νὰ δώσητε μίαν ἑρμηνείαν σύμφωνα μὲ τὰς ἀντιλήψεις σας, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαφωνία, τὴν ὁποίαν ἔχετε. Δέχεσθε τὴν ἀπόφασιν τοῦ βιομηχανικοῦ συμβουλίου, ἢ δὲν τὴν δέχεσθε. Ἐὰν τὴν δέχεσθε δὲν ἰσχύει ἡ τροπολογία τοῦ κ. Χλουβεράκη. Ἐὰν δὲν δέχεσθε τὴν ἑρμηνείαν, τότε πρέπει νὰ δώσητε μίαν ἑρμηνείαν σύμφωνα μὲ τὰς ἀντιλήψεις του, ἀποδεχόμενος τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χλουβεράκη.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, οἱ δεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει.

§118Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν. Ἐὰν δώσῃ ἐντολὴν κατασχέσεως τῶν μηχανημάτων μας....

§119Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἡ ἀπάντησίς μου ἦτο πλήρης καὶ νομίζω, ὅτι τὴν ἀντελήφθητε. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ τὴν ἀντιληφθῆτε.... (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3 καὶ 4 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 5ον.

§120Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5, ὅπως διατυποῦται καὶ ὅπως ἀναπτύσσεται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ του ἐκθέσει, ἐμφανίζεται ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκουσα τὴν ἐπὶ αὐστηροτέρας βάσεως παραγραφὴν τοῦ ἀδικήματος τῆς λαθρεμπορίας καὶ τελωνειακῶν παραβάσεων. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐκ τῆς προσεκτικῆς μελέτης ἀποδεικνύεται ὅτι γίνεται τὸ ἀντίθετον. Γίνεται μᾶλλον μία διευκόλυνσις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον ἐδιώκοντο διὰ τελωνειακὰς παραβάσεις καὶ λαθρεμπορίαν καὶ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς δώσῃ μία σαφῆ ἐξήγησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Διότι ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον 1165 τοῦ 1918 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ νόμου 1054 τοῦ 1946 καὶ μεταγενεστέρως διὰ τοῦ νόμου 2680 τοῦ 1953 ἡ παραγραφὴ τῶν τελωνειακῶν αὐτῶν παραβάσεων ἐγίνετο μετὰ 5ετίαν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται αὐστηρότερον, γίνεται 2ετία. Ἐὰν εἶναι ἀκριβὴς ἡ γνώμη μας, κ. ὑπουργέ, ὄχι μόνον δὲν εἶναι συνεπὴς ἡ διάταξις πρὸς τὴν εἰσηγητικήν σας ἔκθεσιν, ἀλλὰ εἶναι τελείως ἀντίθετος. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον, νὰ μᾶς τὸ διευκρινίσητε.

§121Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Παραμένει ἡ 5ετία.

§122Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Βάσει ἑνὸς προγενεστέρου νόμου, συνεστήθη μία νομοπαρασκευαστικὴ Ἐπιτροπή, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον καὶ δικαστικοὶ κ.ἄ. καὶ σκοπὸς τῆς ὁποίας ἦτο ἡ παρακολούθησις παρομοίων ποινικῶν διατάξεων, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἐναρμόνησις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Δυστυχῶς ὁ νόμος αὐτὸς παρέμεινε μόνον εἰς τὸν χάρτην, καὶ δι’ αὐτὸ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον νὰ ἔρχεται σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὅπως καὶ ἄλλα Ὑπουργεῖα, καὶ καθιερώνουν ποινικὰς διατάξεις. Ἐὰν ρίψετε μίαν ματιὰν εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ ἄρθρον παραπέμπει εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 99 τοῦ νόμου 1165)1918. Λέγει, λοιπόν, ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 99: «Αἱ τελωνειακαὶ παραβάσεις παραγράφονται μετὰ 2)ετίαν». Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναγιγνώσκομεν, ὅτι ἡ 2)ετὴς παραγραφὴ ἐν ἔτει 1946 ἐγένετο 3)ετὴς καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1953 διὰ νόμου τοῦ τέως ὑπουργοῦ κ. Παπαγιάννη, ἐγένετο 5)ετής. Λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, διὰ νὰ ἑρμηνεύσῃ αὐτήν, παραμένομεν εἰς τὴν 5)ετῆ παραγραφήν. Ἀλλὰ ἐδῶ πέρα βλέπομεν, ὅτι θεσπίζεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἡ παραγραφὴ ἡ διεπομένη ἀπὸ τὸν νόμον 1165 τοῦ 1918. Φεύγομεν δηλαδή, ἀπὸ τὴν 5)ετῆ παραγραφήν, φεύγομεν ἀπὸ τὴν 3)ετῆ παραγραφήν, καὶ πηγαίνομεν εἰς τὴν 2)ετῆ παραγραφὴν τοῦ νόμου 1165 τοῦ 1918. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ποία εἶναι ἡ πρόθεσις τοῦ νομοθέτου ἐν προκειμένῳ, διότι πιθανὸν καὶ τοῦτο ἀνθρώπινον εἶναι νὰ ἐγένετο λάθος, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὶ ψηφίζωμεν.

§123Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, παραμένομεν εἰς τὴν παραγραφὴν τῆς 5)ετίας. Ἐν ᾗ περιπτώσει, κ. συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον πάσχει ἀπὸ νομικόν τι ἐλάττωμα, σᾶς ὑποσχόμεθα νὰ τὸ διορθώσωμεν.

§124Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ νὰ διατυπώσητε μίαν διάταξιν περὶ παραγραφῆς, τὴν ὁποίαν νὰ μᾶς φέρετε διὰ νὰ ψηφίσωμεν. Διότι δὲν πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν παρεξηγήσεις.

§125Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Νομίζω, ὅτι τὸ νομοθέτημα εἶναι σαφές, σκοπός μας εἶναι ἡ 5)ετία.

§126Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Ἐφ’ ὅσον, ὁ κ. ὑπουργός, δηλοῖ, ὅτι θεσπίζεται ἡ 5)ετία, νὰ τροποποιηθῇ ἀναλόγως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ κ. Μπακόλλα εἶναι ὀρθή, ὥστε νὰ εἶναι πλήρης ἡ ἔκφρασις καὶ νὰ μὴ ἐπιδέχεται ἀμφισβήτησιν.

§127Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Δὲν χρειάζεται συμπλήρωσις. Εἶναι σαφὲς τὸ νομοθέτημα.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀντίληψις, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι, ὅτι εἶναι σαφὴς ἡ διατύπωσις. Ὥστε δὲν χρειάζεται περαιτέρω διασαφήνησις.

§129Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ διάταξις ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς 5)ετοῦς παραγραφῆς, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὴ ὡς ἑρμηνευτικὴ τοῦ νόμου.

§130Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐδῶ ψηφίζομεν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπαναφέρει τὴν 2)ετίαν τῆς παραγραφῆς. Δι’ ἑρμηνείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναιρεθῇ αὐτό. Ἢ πρέπει νὰ μπῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μπακόλλα, ἢ νὰ διακόψωμεν τώρα καὶ νὰ μᾶς φέρῃ αὔριον τὸ νομοσχέδιον ὁ κ. ὑπουργός, συμπληρωμένον.

§131Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν ἐπιμένῃ ἀπόψε ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ὁρίσῃ τὴν 5)ετίαν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν, «διὰ τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου 18, ὡς συνεπληρώθη καὶ καθωρίσθη 5)ετία». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀποσαφηνίζεται τὸ πρᾶγμα.

§132Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δέχομαι τὴν φραστικὴν διατύπωσιν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη;

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἔχει). Ἄρθρον 7ον.

§136Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, καθιερώθη τὸ ἄρθρον 7, διὰ νὰ προασπίσῃ ὡρισμένα συμφέροντα, ἀλλὰ τὸ ποσοστὸν τοῦ δασμοῦ, τὸ ὁποῖον καθορίζεται δὲν εἶναι ἐπαρκές, διὰ τὸ ἐξασφαλισθῇ ἐπαρκῶς τὸ συμφέρον τῶν μηλοπαραγωγῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διεμαρτυρήθησαν ὅλοι, οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν καλλιέργειαν τῶν δενδρομήλων. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὰ ποσοστά, τὰ ὁποῖα καθορίζετε εἰς τὸ ἄρθρον 7, 40 καὶ 20% νὰ διπλασιασθοῦν, ὥστε νὰ γίνῃ πλήρης ἡ προστασία τῶν παραγωγῶν. Διότι σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οἱ παραγωγοὶ μήλων καὶ ἄλλων προϊόντων, οἱ ὁποῖοι ἤχθησαν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ προβοῦν εἰς τὴν καλλιέργειαν αὐτοῦ τοῦ εἴδους προηγουμένως εἶχον ἐκριζώσει δένδρα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον πέρασιν. Ἐφέτος, μὲ τὴν εἰσαγωγὴν μήλων ἐξ Ἰταλίας ἐδημιουργήθη ἕνας σάλος εἰς τὴν τάξιν τῶν μηλοπαραγωγῶν. Συνεπῶς, διὰ νὰ εἶναι πραγματικὴ ἡ προστασία τῶν μηλοπαραγωγῶν, πρέπει νὰ διπλασιασθοῦν τὰ ὅρια τῶν δασμῶν. Ἐκτός, ἐὰν ἀπαγορεύσητε τὴν εἰσαγωγὴν μήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7.

§137Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἶχε δοθῆ μία ἄδεια εἰσαγωγῆς μήλων ἐξ Ἰταλίας καὶ εἴχομεν μίαν ἐξέγερσιν ἐξ ὅλων τῶν μηλοπαραγωγῶν τῆς Ἑλλάδος. Τότε ἐπεβλήθη ἕνας δασμὸς 30% καὶ ἐπῆλθε κάποιο ἰσοζύγιον. Τώρα ὅμως νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ μᾶς συναγωνισθοῦν τὰ μῆλα τῆς Ἰταλίας μὲ τὸν δασμὸν ποὺ βάζομεν. Ὡς ἐκ τούτου ἐὰν δὲν διπλασιασθῇ ὁ δασμός, τότε οἱ παραγωγοὶ θὰ ἀπαγοητευθοῦν καὶ θὰ ἀφήσουν ἀκαλλιέργητα πλέον τὰ χωράφια των. Θὰ παρακαλέσω διὰ τοῦτο τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὸ θέμα αὐτό, καθ’ ὅσον θὰ καταστραφῇ ἡ παραγωγὴ μήλων.

§138Ι. ΜΑΥΡΙΔΟΓΛΟΥ. Εἶναι γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα τώρα ἔχομεν ὅλων τῶν ποικιλιῶν μῆλα. Κατὰ συνέπειαν πρέπει ὄχι διπλασιασμὸν ποὺ λέγει ὁ κ. Ἀνδρεάδης, ἀλλὰ τετραπλασιασμὸν τοῦ δασμοῦ νὰ κάμωμεν διὰ νὰ μὴ εἰσάγωνται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν μῆλα διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν παραγωγήν μας.

§139Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ γεωργία μας εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς —δράττομαι τῆς εὐκαιρίας τῆς παρουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας— δὲν τυγχάνει οὐδεμιᾶς προστασίας. Ἐφ’ ὅσον ἠμποροῦμεν διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ παράσχωμεν εἰς αὐτοὺς κάποιαν προστασίαν, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ νὰ παραμείνῃ τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἔχει. Ἐπειδὴ προέρχομαι ἀπὸ περιφέρειαν μηλοπαραγωγικήν, ὅπως εἶναι ὁ Νομὸς Φλωρίνης, εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ μηλοπαραγωγοὶ δὲν τυγχάνουν προστασίας, διότι γίνονται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων, τῶν καταναλωτῶν, καὶ τῶν μεσαζόντων. Σήμερον δέ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀστοργίαν τὴν κρατικήν, ἀπὸ τὴν ἀδιαφορίαν καὶ τὴν ἐγκατάλειψιν, παρέχομεν τὴν δυνατότητα τοῦ συναγωνισμοῦ ἐκ μέρους τοῦ ἐξωτερικοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι οἱ παραγωγοὶ τίθενται εἰς σοβαρὸν κίνδυνον. Τὸν κίνδυνον αὐτὸν τὸν ἠσθάνθησαν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ εἰσαγάγῃ μῆλα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ δεχθῇ νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν μήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι ἀντὶ νὰ σκεπτώμεθα τὶ ποσοστὸν νὰ καθιερώσωμεν θὰ πρέπει νὰ μᾶς φέρῃ τὸ νομοσχέδιον ἀπαγορεῦον τὴν εἰσαγωγὴν μήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§140Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ.). Τὸ θέμα τῆς διαμορφώσεως τοῦ δασμολογίου εἶναι σοβαρώτατον. Συνάπτεται μὲ διεθνῆ σύμβασιν, καὶ γίνονται διεθνεῖς διαπραγματεύσεις, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἰς ὅλα τὰ Εὐρωπαϊκὰ Κράτη. Συνεπῶς ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὴν διακριτικὴν μας ἐξουσίαν ἡ μεταβολὴ τῶν δασμολογικῶν κλάσεων. Πράγματι ἡ ὑφισταμένη δασμολογικὴ προστασία τῶν μήλων ἐπέτρεψε τὴν ἀθρόαν εἰσαγωγὴν μήλων ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς. Διότι ἡ ὑφισταμένη δασμολογικὴ προστασία τῶν μήλων δὲν ἦτο ἐπαρκής. Ἡ Κυβέρνησις εὑρεθεῖσα πρὸ ἑνὸς πραγματικοῦ γεγονότος ἔκαμε χρῆσιν τοῦ ἄρθρου 24 τῆς συμβάσεως καὶ ἔκαμε τὴν μεταβολὴν τῆς δασμολογικῆς κλάσεως αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι ἤδη δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ προστασία εἶναι ἐπαρκής. Κατὰ συνέπειαν δὲν εὑρίσκω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου πρέπει νὰ συζητήσωμεν περισσότερον.

§141Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοστοῦ 40% καὶ 20%.

§142Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἔχομεν ἀνώτατον 40% καὶ ἐλάχιστον 20%.

§143Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθοῦν τὰ ὅρια τῶν δασμῶν, ἂς καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Τὸ Ὑπουργεῖον συνηγορεῖ νὰ θεσπίσῃ διάταξιν ἀπαγορεύουσαν τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μήλων. Τὸ κακὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεραπευθῇ ὅμως, μὲ τὰ νούμερα, τὰ ὁποῖα καθορίζει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ὁμιλῶν, κ. Πρόεδρε, ἐξ ὀνόματος τῶν μηλοπαραγωγῶν τῆς περιοχῆς μου καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, νὰ λάβουν σοβαρὰ μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς δεινὴν κατάστασιν.

§144Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐθίγη, νομίζω ὅτι εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλην τὴν Βουλὴν καθὼς καὶ ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἶναι ἐπίσης γνωστή. Ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ, δηλαδή, ὅτι βάσει τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Ἑλλάς, εἰσήχθη μία ποσότης μήλων, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, προῆλθεν, ἀμέσως, εἰς συνεννόησιν καὶ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καί, μετὰ μελέτην, εὕρομεν τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τῶν μήλων, ἡ ὁποία ὄντως, βαδίζει τὴν ἀνιοῦσαν καί, ὄντως, ἔχει ἀνάγκην προστασίας. Ἀλλὰ ἡ προστασία, ὅπως τὴν παρουσίασαν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπὸ τύπον μάλιστα ἐγκαταλείψεώς της ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀπαράδεκτος. Τὶ θέλετε, νὰ ἀποστῶμεν τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεών μας; Ἐρωτῶ: Θέλετε, ἐν συνεχείᾳ νὰ καταργήσωμεν τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν; Κύριε συνάδελφε, δὲν θὰ ἤθελον εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν, νὰ ἀκούωνται ἐκφράσεις ὑπερβάλλουσαι τόσον τὰ πράγματα. Ἐδημιουργήθη ἓν συγκεκριμένον περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἔθιγε τοὺς μηλοπαραγωγούς μας. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐπαναλαμβάνω, ἐν συνεννοήσει ἀμέσως, μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν, εὗρε τρόπον προστασίας. Καὶ ὁ τρόπος τῆς προστασίας ὑπῆρξεν ἀποτελεσματικός, διότι οὐδὲν μῆλον, πέραν τῶν εἰσαχθέντων τὴν πρώτην φοράν, βάσει τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, εἰσήχθη. Καὶ σημαίνει τοῦτο, ὅτι ἡ δασμολόγησις ὑπῆρξε τόσον ἐπαρκής, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζῃ δυνατότητα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι βάσει τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, θὰ ἤθελον νὰ κάμουν νέας εἰσαγωγὰς μήλων. Θὰ παρεκάλουν, κατὰ συνέπειαν, ὅταν ὁμιλῶμεν ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, νὰ στηριζώμεθα ἐπὶ τῶν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς οὐδένα νὰ ὁμιλῇ περὶ ἠλαττωμένης στοργῆς τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Θὰ ἤθελον, ἀντιθέτως, οὐδεὶς νὰ μειώνῃ τὸ ἔκδηλον καὶ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύει ἡ Κυβέρνησις πρὸς αὐτόν, εἰς ἀναγνώρισιν μιᾶς ἀληθείας.

§145Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μὲ ἐξέπληξαν αἱ δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ὡμίλησε περὶ ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν καὶ περὶ ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀμοιβαιότης εἰσαγωγῶν δὲν ὑπάρχει μὲ τὰ ἄλλα Κράτη. Πέραν τούτου δηλῶ, ὅτι εὑρισκόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ συνομιλῶν μὲ ἀνώτατον διπλωματικὸν ὑπάλληλον τῆς Ἑλλάδος, μοῦ ἐξέφρασεν οὗτος τὴν κατάπληξίν του διὰ τὴν ἐλευθερίαν εἰσαγωγῶν, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει ἀμοιβαιότης μὲ τὰ ἄλλα Κράτη. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω τὴν ἔκπληξίν μου διὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§146Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει μία γενικὴ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἡ γενικὴ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως προβλέπει ἐλευθερίαν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Τούτου τεθέντος, δὲν ἐννοῶ διατὶ ἡ ἔκπληξίς σας αὐτὴ καὶ δὲν ἐννοῶ πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ τεθῇ ἐκτὸς τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καὶ νὰ κάμῃ τοῦ κεφαλιοῦ του. Εὐθὺς ὡς ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα, ἀπηυθύνθην πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ ἐν συσκέψει εἴπομεν ἐὰν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποτρέψωμεν τελείως τὰς εἰσαγωγὰς ἢ νὰ λάβωμεν προστατευτικὰ δασμολογικὰ μέτρα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καταστήσωμεν ἀδύνατον τὴν εἰσαγωγήν. Βλέπετε, ὅτι ἀποτελεσματικὴ ὑπῆρξεν ἡ παρέμβασις τοῦ Ὑπουργείου. Κατὰ τὰ ἄλλα, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐὰν περιμένετε νὰ χαράξῃ ἰδίαν οἰκονομικὴν πολιτικὴν ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου προϊόντος, νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν πρᾶγμα.

§147Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔλαβεν ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου φράσιν διὰ τὴν πραγματικὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἰδίως τῶν μηλοπαραγωγῶν κλπ., νὰ δηλώσῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ τραγικότης εἰς τοὺς παραγωγούς, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ πλευρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§148Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν μοῦ κάμνετε τὴν χάριν νὰ καταθέσετε μίαν ἐπερώτησιν διὰ νὰ τὰ συζητήσωμεν;

§149Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εὐχαρίστως, ἀλλὰ ἐνόμισα, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκουσθῇ καὶ μία φωνὴ τῶν ἐγκαταλελειμμένων μηλοπαραγωγῶν. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ κατὰ τὰ ἄλλα ἐξαιρετικὰ συμπαθὴς ἀλλὰ ἐξαιρετικὰ νευρικὸς ἀπόψε, θέλῃ ἐπερώτησιν διὰ τὴν μὴ φιλοαγροτικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, τοῦ ὑπόσχομαι, ὅτι θὰ τὸ πράξω συντόμως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐὰν ὑπάρχῃ ἀδυναμία ἐκ τῆς συμβατικῆς ὑποχρεώσεως τῆς χώρας, αὐξήσεως τοῦ 40% εἰς 60%. Ἐὰν ὑπάρχῃ συμβατικὴ ὑποχρέωσις ἂς μᾶς τὸ δηλώσῃ ὁπότε θὰ τὸ δεχθῶμεν. Νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. συμβάσεως, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀνέβω ἐπάνω ἀπὸ 40%. Διότι, κύριε Πρόεδρε, ὁ κατὰ τὰ ἄλλα ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφερόμενος διὰ τοὺς γεωργοὺς κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐπέδειξε μόνον ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ ἐπέδειξεν ἐνδιαφέρον κατασταλτικόν. Δὲν ἠδυνήθη νὰ προλάβῃ τὸ κακὸν καὶ τὸ κακὸν ἐγένετο.

§150Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Μήπως ἠθέλατε νὰ φωνάξω καμμίαν μοιρατζοῦ, διὰ νὰ ρίξῃ τὴν μοῖραν, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ εἰσαγωγὴ μήλων;

§151Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἦτο δυνατόν. Καὶ δικαιολογῶ ἀπολύτως τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι δὲν ὑπάρχει συντονισμός, ἐὰν ὑπῆρχε συντονισμὸς τῆς διακυβερνήσεως, δὲν ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀγνοῇ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐπέτρεψε νὰ ἔλθουν οἱ 500 τόννοι τῶν μήλων, δυνάμει τῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τὸ ἐπληροφορήθη ἀπὸ τὰς διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν καὶ κατόπιν παρεκάλεσε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ σταματήσῃ τὴν εἰσαγωγήν. Συνεπῶς κατασταλτικῶς ἐμερίμνησε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν σήμερον μίαν εὐκαιρίαν, διὰ νὰ μὴ τὴν πάθῃ ἄλλην φορὰν καὶ νὰ ψάχνῃ νὰ εὕρῃ μοιρατζοῦ, διατὶ νὰ μὴ τὸ προλάβωμεν ἀπόψε;

§152Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἤθελον νὰ σᾶς δώσω μίαν διευκρίνησιν, διότι νομίζω, ὅτι συζητεῖτε, χωρὶς νὰ ἠξεύρετε τὰ πραγματικὰ γεγονότα. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅπως ἠξεύρετε εἶχεν ἤδη κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὅταν παρετηρήθη ἡ εἰσαγωγὴ τῶν μήλων ἐσπεύσαμεν νὰ ὑποβάλωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ ἄρθρου 7, ἡ ὁποία προσετέθη εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἡ ὁποία εἶχεν ἄμεσον ἰσχύν. Καὶ ὅπως θὰ ἤθελον νὰ ἐξηγήσω εἰς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, κ. Θεοχαρίδην, μακάρι τὰ πράγματα νὰ ἦσαν τόσον εὔκολα, ὅσον τὰ φαντάζεται. Καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν καὶ ἡ ὁποία, μὲ τὴν ἄμεσον ἰσχὺν παρημπόδισε τὴν εἰσαγωγὴν μήλων, καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ ἀπόφασις, ἡ ἰδική μας, εἶναι παράνομος καὶ ὑπόκειται ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς συνελεύσεως τοῦ Γκάττ, ἡ ὁποία συνεδριάζει τώρα εἰς τὴν Γενεύην. Ἐπειδὴ δέ, καθὼς ἠξεύρετε, ἔχομεν πλεῖστα ὅσα θέματα δασμολογικά, ἡ Ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία δὲν ὑπέβαλεν ἀκόμη κἂν ὑπὸ τὴν κρίσιν τὴν προστασίαν αὐτὴν τὴν εἰδικήν, ἡ ὁποία ἐλήφθη διὰ τὰ μῆλα. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ προστασία εἶναι πλήρης καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, δι’ αὐθαιρέτου πράξεως θὰ παρέμβῃ πάντοτε, ὅταν θὰ χρειασθῇ.

§153Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ πρᾶξις εἶναι ὁπωσδήποτε αὐθαίρετος, διατὶ νὰ μὴ γίνῃ διὰ τὸ 60% καὶ νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ 40%; Αὐτὴν τὴν στιγμήν, αἱ διεθνεῖς συνθῆκαι μᾶς καθιστοῦν ἴσως ἐπαρκὲς τὸ 40%. Ποῖος ἠξεύρει τὶ θὰ γίνῃ αὔριον; Πολὺ σωστὰ λέγει ὁ κ. Θεοχαρίδης. Νὰ λάβετε μέτρον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ προλάβετε μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ αὔριον. Διατὶ ἀφήνετε νὰ δημιουργηθῇ πρῶτον αὐτὴ ἡ κατάστασις διὰ νὰ εὑρεθῆτε ἐκ τῶν ὑστέρων ὑποχρεωμένος νὰ ζητῆτε τὰ προσήκοντα μέτρα; Τὸ θέμα πράγματι εἶναι σημαντικόν. Δὲν ἀφορᾷ μόνον τὰ μῆλα. Ἀφορᾷ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τὰς δεσμεύσεις μας μὲ τὸ Γκάττ. Ἡ ἀπόλυτος ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν ἐδημιούργησε πράγματα, τὰ ὁποῖα κτυποῦν πολὺ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ κόσμου. Εἰσαγωγὴ μήλων, εἰσαγωγὴ λουλουδιῶν ἀπὸ τὴν Ὁλλανδίαν, εἰσαγωγὴ κρασιῶν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν, ἐμφανίζουν, ὅτι ἠνοίξαμεν τὰς πύλας διάπλατες τῆς Ἑλλάδος, διὰ πράγματα ὑπερπολυτελείας ἢ καὶ διὰ πράγματα παραγόμενα ἐδῶ διὰ νὰ καταστρέψωμεν προφανῶς τὴν ἐσωτερικὴν παραγωγὴν ἀφήνοντες ταὐτοχρόνως ἔκθετον τὸ συνάλλαγμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο φρόνιμον, ὅπως ἡ Κυβέρνησις, δεδομένων μάλιστα, τῶν συζητήσεων τοῦ Γκάττ, ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς προστασίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, κατὰ τρόπον ριζικόν, διότι ἐὰν πάρωμεν ὡς κριτήριον αὐτά, τὰ ὁποῖα σήμερον μᾶς φαίνονται ἐπαρκῆ, θὰ εὑρεθῶμεν αὔριον εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν, διότι ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν θὰ ὑπογράψωμεν αὔριον εἰς τὴν Γενεύην, δὲν θὰ ἰσχύσῃ διὰ μερικοὺς μῆνας μόνον, θὰ μᾶς δεσμεύσῃ ἴσως διὰ δύο δεκαετίας. Ἑπομένως, θὰ εἶχον νὰ προτείνω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον εἶναι αὐθαίρετον τὸ 40%, διατὶ νὰ μὴ τὸ κάμῃ 60%; Καὶ δεύτερον νὰ δώσῃ τὴν διαβεβαίωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ τοῦ δασμολογίου θὰ ληφθῇ ἓν γενικὸν μέτρον προστασίας τῆς ἐσωτερικῆς παραγωγῆς ἔναντι τῶν δεσμεύσεων, τὰς ὁποίας θὰ ἀναλάβωμεν διὰ πολλὰς δεκαετίας διὰ τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία θὰ ὑπογραφῇ εἰς τὴν Γενεύην.

§154Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, βλέπω ὅτι μεταβάλατε τὴν διακοπήν σας εἰς ἀγόρευσιν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, ὅπως μὴ ἐπιμείνετε νὰ σᾶς δώσω περισσοτέρας διευκρινήσεις, ἀκριβῶς διότι εὑρισκόμεθα τώρα εἰς τὸ πλέον κρίσιμον σημεῖον τῶν διαπραγματεύσεων, αἱ ὁποῖαι λήγουν τὴν 15ην Φεβρουαρίου. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ προστασία, τὴν ὁποίαν δίδομεν, εἶναι πλήρης. Μὴ ἐπιμένετε νὰ τὴν ἀνεβάσωμεν, διότι ὑπάρχουν ἄλλοι λόγοι. Σᾶς διαβεβαιῶ πάντως, ὅτι ἀπὸ τότε ποὺ κατετέθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἔγινε πλέον καμμία εἰσαγωγὴ μήλων.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 7.

§156ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 8ον.

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελέσεως Στρατιωτικῶν Ἔργων (Στρατοῦ, Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας)».

§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. δεκτόν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκτελέσεως Στρατιωτικῶν Ἔργων (Στρατοῦ, Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας)». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)». Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§162Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι δικαία καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Πρόκειται περὶ ταγματαρχῶν τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης, οἱ ὁποῖοι εἶχον προαχθῆ ἀπὸ τὸ 1948. Ἐν τῷ μεταξὺ προήχθησαν ἄλλοι τὸ 1951 εἰς ἀντισυνταγματάρχας καὶ αὐτοὶ παρέμειναν ταγματάρχαι.

§163ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς ἔγινεν αὐτό;

§164Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνετράπη ἡ ἐπετηρίς. Παρακαλοῦμεν λοιπόν, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ δικαιοσύνη, νὰ πάρουν μόνον τοὺς βαθμούς των, δηλαδή, νὰ γίνουν ἀντισυνταγματάρχαι καὶ αὐτοί.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§166Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τόσον ὁ κ. Διακουμόπουλος, ὅσον καὶ ἐγώ, δὲν κατέστη δυνατὸν λόγῳ ἀπροόπτου κωλύματος, νὰ παραστῶμεν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ νὰ ὑποβάλωμεν μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀποκαθιστᾶ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἠρεμίαν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης. Ἡ τροπολογία αὐτὴ, ὅπως ἀνέπτυξε καὶ ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἀπολύτως δικαία καὶ ὀρθή. Συνέβη ἓν παράδοξον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ ὀλίγας λέξεις νὰ σᾶς ἐκθέσω πῶς ἔχει τὸ ὅλον ζήτημα, δοθέντος, ὅτι ὡρισμένοι συνάδελφοι διετύπωσαν ἀντιρρήσεις.

§167ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καμμίαν.

§168Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸ 1947, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Α.Ν. 1142)46 κατετάγη ὡρισμένος ἀριθμὸς Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων Δʹ τάξεως διὰ διαγωνισμοῦ. Λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν συνεπληρώθησαν τὰ κενὰ, τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1948 ἐμονιμοποιήθη ἐξ ἐφέδρων ἀριθμὸς συμβούλων, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Α. Ν. 334)47, ἐτάχθησαν δὲ οὗτοι εἰς τὸ ἀριστερόν, τοὐτέστιν ὑπὸ τοὺς καταταγέντας κατὰ τὸ ἔτος 1947. Μεταγενεστέρως, κ. Πρόεδρε, καὶ συγκεκριμένως τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1948, 16 δικαστικοὶ σύμβουλοι, προήχθησαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταγματάρχου. Ἡ προαγωγὴ αὐτή, ὑπῆρξεν ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ δικαία, προήχθησαν δηλαδή, 13, ἤτοι ἅπαντες τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ 3 ἐκ τῶν μονιμοποιηθέντων τοῦ 1948. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα καὶ οὐδεμία παρουσιάσθη ἀναταραχὴ εἰς τὸ Σῶμα. Ἔρχεται ὅμως, κατόπιν, κατὰ τὸ 1949, ὁ νόμος 969, ὁ ὁποῖος ἐπιχειρεῖ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀνωμαλιῶν τῆς ἐπετηρίδος, διὰ τοὺς κατωτέρους ἀξιωματικούς, συνεπείᾳ ἀθρόας τότε μονιμοποιήσεως ἐφέδρων. Ὁ νόμος οὗτος εἶναι γενικὸς καὶ δὲν εἶχε πρόθεσιν νὰ θίξῃ τὸν εἰδικὸν νόμον 334, ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὰ ζητήματα τῶν δικαστικῶν συμβούλων τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης. Ἐν τούτοις ὅμως, λόγῳ πλάνης καὶ ἐσφαλμένης ἐκτιμήσεως τῶν διαφόρων στοιχείων, ὁ νόμος οὗτος ἐπεξετάθη καὶ ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν συμβούλων. Καὶ ἔχομεν οὕτω ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, ἐπικυρωθεῖσαν διὰ τοῦ Β. Δ. τοῦ 1949 καὶ συνεπείᾳ τῆς ἀποφάσεως ταύτης οἱ ἐκ μονιμοποιήσεως προερχόμενοι ἀξιωματικοὶ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης τοῦ 1948, τίθενται εἰς τὸ δεξιὸν τῶν ἐκ διαγωνισμοῦ εἰσελθόντων τῷ 1947. Ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ἡ ἀναταραχὴ καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἐπεχείρησαν νὰ διορθώσουν τὸ ἄτοπον τοῦτο, ἀλλὰ δι’ ὡρισμένους λόγους δὲν ἐψηφίσθησαν τὰ σχετικὰ νομοσχέδια. Διὰ τῆς οὕτω γενομένης τροποποιήσεως αὐτῆς τῆς ἐπετηρίδος παρουσιάσθη τὸ ἑξῆς παράδοξον πρᾶγμα: Λοχαγοὶ τοῦ 1951 νὰ προαχθοῦν εἰς ἀντισυνταγματάρχας, ἐνῷ ταγματάρχαι τοῦ 1948 νὰ παραμείνουν μέχρι σήμερον λοχαγοί. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν διὰ τῆς ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίας καὶ τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησε τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ τότε Ἀρχιστρατήγου νὰ καθιερώσῃ. Ἀλλά, δυστυχῶς, συνεπείᾳ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἠκυρώθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, διὰ λόγους καθαρῶς τυπικούς. Ἐπειδὴ ἡ ἀδικία ἡ προσγενομένη εἰς βάρος τῶν ἀξιωματικῶν, ὑπῆρξε μεγάλη, θὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ συστήσω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἀποδεχθῇ ταύτην διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἠρεμίαν εἰς τὸν κλάδον, ἀλλὰ καὶ τὴν δικαιοσύνην. Εἰς τὸν σάλον αὐτόν, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀντιτάξωμεν ἀντίσαλον, ἀλλὰ θὰ δυνάμεθα διὰ μιᾶς διατάξεως νὰ τακτοποιήσωμεν τοὺς μὴ προαχθέντας, χωρὶς νὰ θίξωμεν τοὺς ἤδη προαχθέντας. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλει ὁ κ. Διακουμόπουλος, καὶ τὴν ὁποίαν ἐλαφρῶς ἔχω τροποποιήσει, εἶναι ἡ ἑξῆς: «Στρατιωτικοὶ Δικαστικοὶ Σύμβουλοι φέροντες κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος τὸν βαθμὸν τοῦ ταγματάρχου προάγονται ἀνεξαρτήτως ὑπαρχουσῶν κενῶν θέσεων εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἔχουσι τὰ πρὸς προαγωγὴν προσόντα καὶ κριθῶσι προακτέοι ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀποκαθίσταται πλέον ἡ ἡσυχία καὶ ἡ δικαιοσύνη, ἡ ὁποία ἐπλήγη ἐκ πλάνης, ἀναμφισβητήτως, ὅπως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω. Παρόμοια νομοσχέδια εἰσήγαγον, ὅπως εἶπον προηγουμένως, τόσον ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων, ὅσον καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι, ἀνεξαρτήτως τῆς θελήσεως τότε τῶν κ.κ. ὑπουργῶν, δὲν ἦλθον ἐδῶ πρὸς ψήφισιν.

§169Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη.

§170Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας.

§171Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐγὼ ἤμουν ἀντίθετος πρὸς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἀλλὰ ἔπειτα ἀπὸ συνεννόησιν τὴν ὁποίαν εἶχον μὲ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Διακουμόπουλον, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς τροπολογίας εἶναι, ὄχι νὰ ἀνατρέψῃ τὴν ἀρχαιότητα τῶν ἤδη ὑπηρετούντων, διότι ἡ βάσις εἶναι μία, ὅτι αὐτοὶ ποὺ θὰ προαχθοῦν θὰ προαχθοῦν ἀνεξαρτήτως ἐὰν ὑπάρχουν ὀργανικαὶ θέσεις κεναί. Ἐὰν τὸ κρύφιον αἴτημα εἶναι νὰ ἐπανέλθουν καὶ νὰ ταχθοῦν εἰς τὸ δεξιὸν τῶν ἤδη πρὸ πολλοῦ προαχθέντων, ἐὰν τοιοῦτον εἶναι τὸ αἴτημα, νὰ τὸ διασαφηνίσωμεν. Ἐὰν δὲν εἶναι, πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ διατυπωθῇ ρητῶς, ὅτι θὰ ταχθοῦν εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ἤδη ὑπηρετούντων μὲ τὸν ἀνώτερον βαθμόν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀποσαφηνίσῃ.

§173Γ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλῶ ὅτι οἱ δικαιωθησόμενοι ἐκ μιᾶς τοιαύτης τροπολογίας, δὲν ἔχουν οὐδεμίαν ἀξίωσιν νὰ τεθοῦν εἰς τὸ δεξιὸν διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἐδημιουργεῖτο νέος σάλος. Ἀποδέχονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὴν τακτοποίησιν, ἀκολουθοῦντες τὴν σειράν των αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Μπακόλλας ἐδέχθη.

§174Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς τὴν ὁποίαν συνιστῶ καὶ ἐγώ, συνηγορεῖ καὶ εἷς ἄλλος λόγος ἀκόμη, ὅτι μετὰ ἕνα μῆνα οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, θὰ λαμβάνουν τὸν μισθὸν τοῦ ἀντισυνταγματάρχου. Συνεπῶς, καὶ θέμα οἰκονομικὸν δὲν ὑπάρχει.

§175Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπῆρξε τόσον σαφὴς ἡ ὑποστήριξις τῆς τροπολογίας ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Διακουμόπουλον, ὥστε ἡ καλὴ πίστις μᾶς ἐπιβάλλει νὰ συνηγορήσωμεν ἐκθύμως ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς της. Καὶ ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, τῆς πλειοψηφίας, πόσον καλόπιστοι εἴμεθα.

§176Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι βάσει τῶν διατάξεων ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος—καὶ μάλιστα τοῦτο ἔφερε καὶ πρόσκομμα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν —ὡς εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω— ἠναγκάσθησαν ταγματάρχαι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀρχαιότεροι ἀντισυνταγματαρχῶν, νὰ ζητοῦν θέσεις ὀργανικάς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετοῦν ὑπὸ τὰς διαταγὰς κατωτέρων τότε. Καὶ θὰ ἀποδώσετε δικαιοσύνην, ἐὰν ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, κύριε ὑπουργέ.

§177Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἔχῃ ἡ τροπολογία, εἶναι γενικωτέρα καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, πῶς εἶναι δυνατόν, ἐὰν αὐτοὶ εἶναι 30 ἢ 100, νὰ τεθοῦν εἰς τὸ δεξιόν, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προήχθησαν πρὸ ἐτῶν, πρὸ αὐτῶν. Εἶναι μία διατάραξις καὶ τῆς πειθαρχίας καὶ τῆς συνοχῆς τοῦ Σώματος. Δὲν τὸ ἠξεύρω τὸ θέμα, οὐσιαστικὰ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ παρατηρῶ. Ἀλλά, ἐὰν γίνῃ αὐτό, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ θέσετε διάταξιν καθ’ ἣν θὰ παραπέμπεται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον πρὸς καθορισμὸν τῆς ἀρχαιότητος. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθοῦν αὐτοὶ καὶ νὰ γίνουν ἀρχαιότεροι ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ τοὺς διοικοῦν σήμερον.

§178Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ ἔπρεπεν ἴσως, ἐπειδὴ παλαιότερον ὑπῆρχε μία ἀνωμαλία....

§179Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι, αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶδον τὴν τροπολογίαν καὶ δὲν τὴν ἔχω μελετήσει, ἀλλὰ εἶναι ὀλίγον ἐπικίνδυνος. Τάσσονται εἰς τὸ δεξιὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρχαιότεροί των. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι λεπτά, δὲν εἶναι ἀπόλυτα, εἶναι σχετικά.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§181Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγώ, ἁπλῶς, διότι ἔλαβον τὴν σχετικὴν τροπολογίαν καὶ ἔρριψα μίαν ματιὰν εἰς αὐτήν. Δίκαιον ἔχουν, οἱ παραπονούμενοι, διότι παρελείφθησαν. Ἐφ’ ὅσον βλέπω, ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἀντίρρησιν ἑνόνω μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους, τὴν φωνὴν τῆς ὑποστηρίξεως τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ τῆς υἱοθετήσεώς της ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§182Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Χαίρω πολύ, κύριοι συνάδελφοι, διότι βλέπω ὁμόθυμον τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ αὐτὴ ἡ σειρὰ τῶν Δικαστικῶν Συμβούλων. Ὄχι διότι, ἡ Κυβέρνησις ἢ ἐγώ, ἀναγνωρίζομεν κανένα δικαίωμα ἐπὶ τῆς ἤδη καθορισθείσης καὶ πρὸ ἑξαετίας ὑφισταμένης ἀρχαιότητος μεταξὺ τῆς σειρᾶς τῶν ἄλλων συναδέλφων των, ἀλλὰ διότι πρὸ αὐτῆς τῆς ἑξαετίας, πράγματι, εἶχεν ὑπάρξει μία ἐμπλοκὴ ἀρχαιότητος. Τροποποιηθεῖσα ἐπανειλημμένως διὰ Διαταγμάτων καὶ ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἐπειδή, πρὸ τοῦ 1949, ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ ἀμφισβήτησις, λυθεῖσα ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως διὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα διὰ προαγωγῆς τῶν τῆς ἑτέρας σειρᾶς, πρὸ ἔτους, εἰς ἀντισυνταγματάρχας, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῶ τὴν προαγωγὴν ἁπλῶς καὶ τῶν ἄλλων. Ὄχι λοιπόν, διότι ὑπάρχει ἤδη καμμία ἀμφισβήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχαιότητος, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως εἶναι αὐτὴ ποὺ ὑφίσταται, ἀλλὰ διότι ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξεν ἡ παλαιὰ ἐμπλοκὴ θὰ ἠθέλαμεν καὶ αὐτοί, οἱ 5, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὄχι 8, ἐναπομείναντες ἤδη τοῦ διαγωνισμοῦ τοῦ 1947, νὰ προαχθοῦν ὡς ὑπεράριθμοι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ θέσις, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισυνταγματάρχου.

§183ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τασσόμενοι....

§184Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι τασσόμενοι. Εὑρισκόμενοι καὶ παραμένοντες εἰς τὸ ἀριστερόν. Εἰς τὸν συνάδελφον, κ. Χαβίνην, ἤθελα νὰ εἴπω, μόνον, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἑξῆς παρατυπία: Ὅτι ἀναγκαζόμεθα νὰ κάμωμεν μίαν παράβασιν ὡς Διοίκησις, ὡς Κράτος, μίαν παραχώρησιν, ἀναγνωρίζοντες θέσεις μὴ ὑπαρχούσας εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντισυνταγματάρχου. Ἀλλὰ τὸ κάμνομεν ὡς παραχώρησιν διὰ τὴν παλαιὰν ὑπάρξασαν ἀμφισβήτησιν.

§185Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα ὅτι εἶναι 5 ἐκεῖνοι οἱ ταγματάρχαι ποὺ θὰ γίνουν ἀντισυνταγματάρχαι. Εἶναι πάρα πολλοὶ διὰ τὸ Δικαστικὸν Σῶμα, δὲν εἶναι ὀλίγοι. Πόσοι εἶναι ὅλοι οἱ ἀντισυνταγ)χαι; Εἶναι 5; Εἶναι 6; Θὰ γίνουν ἄλλοι 5. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία ἀλλὰ εἶναι μία ἀρχὴ πολὺ κακή. Δὲν ἐπιτρέπεται διὰ νομοσχεδίου νὰ προάγωνται ἀξιωματικοί. Πέντε Δικαστικοὶ Σύμβουλοι εἶναι ὡσὰν νὰ προάγωνται 50 ἀντισυνταγματάρχαι εἰς τὸ πεζικὸν ἢ 15 εἰς τὸ πυροβολικόν. Εἶναι μία ἀρχὴ πολὺ κακή, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις. Θὰ ψηφισθῇ, βεβαίως, διότι τὸ θέλει ἡ πλειοψηφία, ἀλλὰ εἶναι ἀτυχής.

§186Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ἤθελα νὰ κάμω μίαν δήλωσιν ἐπὶ τῆς τροπολογίας ποὺ δέχομαι. Εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἔχει διατυπώσει ὁ κ. Διακουμόπουλος: «Στρατιωτικοὶ Δικαστικοὶ Σύμβουλοι καταταγέντες εἰς τὸ Στράτευμα τὴν 21·3·1947............. .................(ἀναγινώσκει)....................». Δὲν μοῦ ἀρέσει αὐτὴ ἡ σύνταξις. Νὰ βάλωμεν καλύτερα: «Δικαστικοὶ Σύμβουλοι καταταγέντες εἰς τὸ Στράτευμα.... (ἀναγινώσκει).........».

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§188Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τὸ ἑξῆς: Ὅπως τὸ χρονικὸν ὅριον, τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς τὸ ἄρθρον 1 παράγραφος δ, τῶν 37 ἐτῶν, διὰ τοὺς τακτικοὺς μονίμους ὑπαλλήλους αὐξηθῇ εἰς 38 τοὐλάχιστον.

§189Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ δέχομαι, κ. Πρόεδρε, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ γίνῃ 38 καὶ εἰς τὸ ἄρθρ. 1 παράγραφος ἄλφα μικρὸν καὶ τὸ 46 νὰ γίνῃ 47. Δέχομαι αὐτὴν τὴν προσθήκην, τοῦ ἔτους, διότι εἰσήλθομεν εἰς ἄλλο ἔτος καὶ ἦτο περυσινὸν τὸ νομοσχέδιον.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη.

§191ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3 ὡς ἔχουν).

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ὁ κ. Ριζιώτης.

§194Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὀρθῶς θὰ πρέπει εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ ἀναθεωρητικοῦ νὰ μετέχῃ καὶ Δικαστικὸς Σύμβουλος προερχόμενος ἐκ τοῦ Ναυτικοῦ. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι θὰ προκληθῇ καὶ πάλιν μία ἀναταραχή. Νομίζω, ὅτι οἱ βασικοὶ κανόνες ποὺ πρέπει νὰ διέπουν τὸ Στράτευμα, δηλ. ἡ πειθαρχία καὶ ἡ ἱεραρχία, παραβιάζονται. Διότι εἶναι δυνατὸν Δικαστικὸς Σύμβουλος τοῦ Ναυτικοῦ νὰ προαχθῇ εἰς ἀναθεωρητὴν πρὸς πλήρωσιν τῆς 8ης δημιουργηθείσης θέσεως καὶ νὰ εἶναι νεώτερος, τυχόν, ἀξιωματικοῦ Δικαστικοῦ Συμβούλου ἑτέρου κλάδου τοῦ ἐθνικοῦ Στρατοῦ. Δεδομένου, ὅτι τὸ Ἀναθεωρητικόν, δὲν εἶναι μόνον Δικαστήριον, ἀλλὰ ἐπιτελεῖ καὶ χρέη Δικαστικοῦ Συμβουλίου κρῖνον τοὺς Δικαστικοὺς Συμβούλους ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος, θὰ δημιουργηθῇ καὶ πάλιν ἀναταραχή. Αὐτὸ θὰ τὸ ἀποφύγωμεν, νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅταν θὰ προστεθῇ ἡ ἑξῆς καὶ μόνον φράσις, ὅτι: «Ἐφ’ ὅσον καὶ ὅταν γίνουν ἀρχαιότεροι τῶν τοῦ ἑτέρου κλάδου». Διότι, θὰ παρουσιασθῇ τὸ φαινόμενον, κ. ὑπουργέ, νὰ εἶναι ἀναθεωρητὴς νεώτερος ἑτέρου προερχομένου ἐκ τοῦ Στρατοῦ ξηρᾶς ἢ τοῦ Στρατοῦ ἀέρος. Νομίζω, ὅτι εἶναι λεπτὸν τὸ σημεῖον καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξητε.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Καναβαριώτης ἔχει τὸν λόγον.

§196Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγει ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει συζητηθῆ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἔγινε καὶ πρότασις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν συνεζητήθη καὶ τὸ ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις. Ἄλλωστε τὸ θέμα ἔχει οὕτω: Ὅτι πρέπει νὰ ἀντιπροσωπεύεται καὶ τὸ Ναυτικὸν καὶ ἡ Ἀεροπορία εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν διὰ νὰ ἐπιλαμβάνεται ὑποθέσεων Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας καὶ διὰ νὰ ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν καὶ τὸ Ναυτικὸν καὶ ἡ Ἀεροπορία, ὅτι πράγματι, δικάζονται ἀπὸ τοὺς φυσικούς των ἡγήτορας καὶ τοὺς φυσικούς των δικαστάς. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα.

§197Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Δὲν διετύπωσα ἀμφισβήτησιν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμμετέχῃ εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν καὶ εἷς τοῦ Ναυτικοῦ, ἀλλὰ θὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ ἀναταραχὴ ποὺ προανέφερον.

§198Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ὑπάρχει καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀνωμαλία ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἄρωμεν αὐτὴν ταύτην τὴν ἔννοιαν τῆς τιθεμένης διατάξεως διὰ προσθήκης διατάξεως ἀρχαιότητος, διότι λέγομεν ὑποχρεωτικῶς εἷς ἀπὸ τὴν Ἀεροπορίαν καὶ εἷς ἀπὸ τὸ Ναυτικόν. Αὐτὸ τὸ «ὑποχρεωτικῶς» ποῦ ἀνάγεται; Ξεύρετε μετὰ πόσον χρόνον ἀνακτᾷ ἀρχαιότητα προαγωγῆς ὁ τοῦ Ναυτικοῦ; Μετὰ 2 ἕως 3 χρόνια.

§199Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Τότε κάμετε προαγωγὴν κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν, κ. ὑπουργέ.

§200Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 4, τὰ μόνιμα μέλη τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Βασιλικοῦ Ἐπιτρόπου, εἰς τὰ ὁποῖα προστίθεται καὶ ὁ Ἀντεπίτροπος ὁρίζονται εἰς 8, διὰ τῆς προσθήκης, μιᾶς θέσεως ταξιάρχου μέλους τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου. Διότι 8 εἶναι οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ. Εἶναι εἷς ἀντιστράτηγος, δύο ὑποστράτηγοι καὶ πέντε ταξίαρχοι. Τὰ κάμνομεν, λοιπόν, 8, διὰ τῆς προσθήκης θέσεως ἑνὸς ταξιάρχου, οἱ ὁποῖοι γίνονται 5. «Εἰς τὴν θέσιν τοῦ Β. Ἀντεπιτρόπου τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου τοποθετεῖται ταξίαρχος, μέλος τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου».

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 4 μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἔχει). Ἄρθρον 6ον.

§204Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Εἰς τὸ ἄρθρον 6 τίθεται ἡ τροπολογία τοῦ κ. Διακουμοπούλου.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6 δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Διακουμοπούλου.

§206Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 λαμβάνεται πρόνοια δι’ ἕνα Κύπριον, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ὡς ἔφεδρος ἐπὶ πολλὰ ἔτη ὡς ὑπολοχαγὸς τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης.

§207Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας, ἀλλὰ μὲ ἄλλην διατύπωσιν, τὴ ἑξῆς: «Ἡ μονιμοποίησις τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ 6 παρ. 2 εἶναι μονιμοποίησις τῶν ἐκ Βορείου Ἠπείρου καὶ Κύπρου καταγομένων, ἡ μονιμοποίησις δὲ αὐτὴ γίνεται μὲ τὸν βαθμόν, ὃν οὗτοι φέρουσι, ἀνθυπολοχαγοῦ ἢ ὑπολοχαγοῦ». Καὶ τοῦτο, διότι ὑπάρχει ἕνας Κύπριος ὑπολοχαγὸς καὶ τοῦ κάμνομεν αὐτὴν τὴν παραχώρησιν λίαν εὐχαρίστως μάλιστα. (Χειροκροτήματα).

§208Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μία τροπολογία ὑπὸ τύπον μεταβατικῆς διατάξεως. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθοτάτη ἡ κατηγορία αὐτῶν. Πρόκειται περὶ γραμματέων, οἱ ὁποῖοι ἀδικοῦνται ἔναντι τῶν λοιπῶν κλάδων, διότι ἔχουν 26ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ μένουν μονίμως εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ.

§209Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ ἔχω παραπέμψει εἰς τὸν ἁρμόδιον κλάδον τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, διὰ νὰ μοῦ εἴπῃ ἐὰν εἶναι μόνον αὐτοί.

§210Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Εἶναι μόνον δύο.

§211Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν τὸ γνωρίζω αὐτό, καὶ θέλω νὰ δῶ ἐὰν εἶναι καὶ ἄλλοι.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται εἰς δευτέραν συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη.

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)», ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 91065) 576)29.6.50 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν «περὶ κρατικῆς βιομηχανοποιήσεως τοῦ βάμβακος».

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 91065)576)29.6.50 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν «περὶ κρατικῆς βιομηχανοποιήσεως τοῦ βάμβακος». Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας παρακαλεῖ διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12 νομοσχέδιον.

§217ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται, κρατεῖται.

§218Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι, οἱ κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχουν δίκαιον προβάλλοντες ἀντιρρήσεις, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν οὐδεμία τροπολογία ἐπηνέχθη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἑπομένως εἶναι ἀπολύτως τυπικὴ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§219Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ὄχι, δὲν ἔχετε δίκαιον. Ἠμπορεῖ νὰ ἀπορριφθῇ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§220Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας). Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ δικαιοῦμαι νὰ ζητήσω ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπεβλήθην εἰς τεράστιον κόπον νὰ προσέλθω ἀπόψε εἰς τὴν Βουλήν, δεδομένου, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία τροπολογία.

§221Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐξεφωνήθη τὸ νομοσχέδιον κατ’ αἴτησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀνεβλήθη λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Εἰδικῶς δέ, ὁ συνάδελφός μας κ. Βαμπούλης, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ παρίσταται εἰς τὴν συζήτησιν, ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν διότι γνωρίζει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν ἐκρατήθη, ἀλλὰ ἀνεβλήθη. Θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀναγραφῇ αὔριον πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἄλλωστε, κ. ὑπουργέ, ἀρκετὸν αἷμα ἐχύθη ἀπόψε. Ἀπεκεφαλίσθη ἡ διοίκησις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τώρα πηγαίνετε διὰ τὸν ἀποκεφαλισμὸν καὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συμβουλίου.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ τῶν ἀρδευτικῶν ὑδάτων νομοθεσίας». Ὁ κ. Κ. Μπακόλλας ἔχει τὸν λόγον.

§223Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὴν συνήθειάν μου νὰ μελετῶ μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς τὰ ἑκάστοτε συζητούμενα νομοσχέδια, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν μακροτάτην ἄσκησιν τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἔχω διαπιστώσει, ὅτι ἀπὸ τὰς ἀσαφείας τῶν νόμων, ἔχουν δημιουργηθῆ καὶ δημιουργοῦνται πληθῶραι ζητημάτων, καὶ ἀδικιῶν, καὶ ὁ κόσμος τρέχει εἰς ὅλα τὰ δικαστήρια διὰ νὰ εὕρῃ τὸ δίκαιον, διὰ νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας αὐτάς. Ἀγόμενος ἀπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ καὶ ἀπὸ τὴν συνήθειάν μου, συγκαταλέγομαι μεταξὺ τῶν ἀτέγκτων ὑποστηρικτῶν τῆς ἐννοίας τῶν νόμων, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτόν, παρακαλῶ ἢ νὰ ἀποσύρετε τὸ νομοσχέδιον ἢ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησίς του διὰ νὰ κατατοπισθῇ πλήρως ἡ Βουλή, περὶ τῆς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 3 αὐτοῦ. Τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται ὑπὸ τὴν ἀθώαν διατύπωσίν του, ὅτι «οἱ μετέχοντες τῆς διοικήσεως τῶν Τ.Α.Ο., δημόσιοι ὑπάλληλοι ὑπέχουσιν ἐπίσης τὴν πειθαρχικὴν εὐθύνην τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ πᾶσαν δυναμένην νὰ καταλογισθῇ» κλπ., καὶ ἡ τελευταία παράγραφος ποὺ λέγει, ὅτι «οἱ ὑπάλληλοι τῶν Τ.Α.Ο., ἐξαιρουμένων μόνον ἐκείνων, δι’ οὓς εἰδικοὶ νόμοι προβλέπουσιν, ὑπέχουσι τὴν ἀστικὴν καὶ πειθαρχικὴν εὐθύνην τῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων», δὲν δίδει τὴν βάσιν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ κρίνῃ ποία εἶναι ἡ σημασία τῶν διατάξεων αὐτῶν καὶ ἐὰν ἐκ τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτῶν δημιουργοῦνται καὶ ποῖαι ἀσάφειαι. Ἐπειδή, ὅμως, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶμαι περισσότερον σαφής, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ἡ Βουλή, καὶ ὑμεῖς, κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς κατατοπίσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς εὐθύνης καὶ τοῦ δημοσίου καὶ τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου καὶ τῶν ὑπηρετούντων εἰς αὐτὰ ἀπέναντι τῶν τρίτων. Ὡς γνωστόν, ὁ νέος Ἀστικὸς Κῶδιξ, ὁ ὁποῖος ἤρξατο ἰσχύων τὸ 1946, συμπεριλαμβάνει διαφόρους διατάξεις, περὶ εὐθύνης τῶν νομικῶν προσώπων, ἀλλὰ εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν αὐτοῦ νόμον, ὁ ὁποῖος ἔθεσεν ἐν ἰσχύϊ τὸν Ἀστικὸν Κώδικα, ἔχει ἕνα ἄρθρον 105. Τὸ ἄρθρον 105, λέγει ὅτι «ἡ ἕνεκα παρανόμου πράξεως ἢ παραλείψεως τῶν ὀργάνων τοῦ δημοσίου κατὰ τὴν ἐνάσκησιν τῆς ἀνατεθειμένης αὐτοῖς δημοσίας ἐξουσίας ἐπερχομένη ζημία κλπ., δι’ αὐτὴν τὸ δημόσιον ἐνέχεται εἰς ἀποζημίωσιν, ἐκτὸς ἐὰν ἡ παράβασις τοῦ νόμου ἀφορᾷ νόμον δημοσίας τάξεως». Καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς διατάξεως αὐτῆς ὑπάρχει φράσις, ὅτι «μετὰ τοῦ δημοσίου ἐνέχεται εἰς ὁλόκληρον καὶ τὸ ὑπαίτιον πρόσωπον ἀπέναντι τῶν τρίτων». Τὴν διάταξιν αὐτὴν ἦλθε νὰ τροποποιήσῃ ἐν μέρει ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ τοῦ 1951, ὁ ὁποῖος μὲ τὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα μνημονεύονται εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα κακῶς, κατ’ ἐμέ, δὲν παραθέτετε εἰς τὸ κείμενον τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ὁμιλεῖ καὶ προβλέπει μόνον διὰ τὰς ζημίας ἀπέναντι τῶν τρίτων, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐκ δόλου ἢ βαρείας ἀμελείας καὶ λέγει, ὅτι αἱ ζημίαι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέλθουν ἐκ δόλου ἢ βαρείας ἀμελείας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διὰ τὰς ζημίας αὐτὰς εὐθύνεται τὸ δημόσιον καὶ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ τρίτος νὰ ἐναγάγῃ ἀπ’ εὐθείας τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, καίτοι αὐτοὶ εἶναι εἰς ὁλόκληρον συνυπεύθυνοι μετὰ τοῦ δημοσίου καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐναχθῶσιν ἀπ’ εὐθείας. Ὀρθῶς ἢ κακῶς, ὁ νέος ὑπαλληλικὸς κῶδιξ ἀπαλλάσσει τῆς τυπικῆς αὐτῆς εὐθύνης τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ εἶπεν ὅτι θὰ ἔχῃ δικαίωμα ἀγωγῆς τὸ δημόσιον, ἐὰν πληρώσῃ εἰς τοὺς τρίτους νὰ ἐναγάγῃ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ νὰ ζητήσῃ ἀποζημίωσιν. Ἀλλὰ ἐνῷ αἱ διατάξεις αὐταὶ ἀφοροῦν μόνον τὰς ζημίας τὰς προερχομένας ἐκ δόλου ἢ βαρείας ἀμελείας, παραμένει κενὸν εἰς τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κώδικα ποῖαι εἶναι αἱ συνέπειαι τῶν πράξεων τῶν παρανόμων παραλείψεων δημοσίων λειτουργῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν δύναται νὰ θεμελιώσουν βαρεῖαν ἀμέλειαν ἢ δόλον, ἀλλὰ μόνον ἁπλῶς ἐξ ἐλαφρᾶς ἀμελείας καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωσις, ὅτι τὸ ἄρθρον 105 τοῦ εἰσαγωγικοῦ τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος νόμου, θεμελιοῖ εὐθύνην τοῦ δημοσίου καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν ὑπάρχει καμμία εὐθύνη τοῦ δρῶντος ἐργάτου. Δηλαδή, καὶ ἐὰν δὲν ἔχει καμμίαν εὐθύνην ὁ ὑπάλληλος, καὶ ἐὰν παρεβίασε τὸν νόμον, οὐχὶ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, ἀλλὰ κατόπιν διαταγῆς τοῦ προϊσταμένου, τότε λέγει τὸ ἄρθρον 105: «Εὐθύνεται τὸ Δημόσιον δι’ ἀποζημίωσιν». Μένει ἀπὸ τὸν Δημοσιοϋπαλληλικὸν Κώδικα τὸ κενόν. Ἀρχίζοντας λοιπόν, τὰ δικαστήρια νὰ δοῦν τί γίνονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐζημιώθησαν ἄνευ ὑπαιτιότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ διὰ τοὺς ὁποίους εὐθύνεται τὸ Δημόσιον, διότι ἡ τροποποίησις τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος δὲν ἀφορᾷ τὸ Δημόσιον ἀλλὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον 77 ἀπειλεῖ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους μόνον ἐὰν δολίως, ἢ ἐκ βαρείας ἀμελείας καὶ ὄχι ἐξ ἐλαφρᾶς, ἐζημίωσαν, τότε προκύπτει ἡ ἀσάφεια καὶ τὸ κενόν. Λέγομεν λοιπόν, ἡμεῖς, ὅτι ὅταν ἡ ἐν λόγῳ διάταξις ἐφαρμοσθῇ καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ὀργανισμῶν, καὶ ὅτι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν ΤΑΟ εὐθύνονται ὡς καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, τοῦτο δὲν λύει μίαν ἀσάφειαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐκ τοῦ νόμου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς τὸ Κράτος ἀποβλέπει εἰς τὴν κωδικοποίησιν τῶν νόμων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται ἐδῶ ἕνας τοιοῦτος νόμος. Δεύτερον, ἐφ’ ὅσον κρίνομεν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, διατί νὰ μὴ εἴπωμεν, ὅτι ὅταν ἐπέρχεται ζημία καὶ ἄνευ ὑπαιτιότητος εὐθύνεται ὁ ὀργανισμός, ὥστε νὰ εὐθύνωνται καὶ οἱ ΤΑΟ καὶ ὅταν δὲν ὑπάρχει δόλος ἢ ἀμέλεια; Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι μεγάλη ἀσφάλεια καὶ θὰ πρέπει νὰ κατατοπισθῆτε, εὐθύνονται οἱ ὑπάλληλοι ἐὰν ἐξ ἀμελείας ἐλαφρᾶς ἢ ἄνευ ἀμελείας ζημιώσουν ἰδιώτας; Διὰ τὴν εὐθύνην αὐτὴν δύνανται νὰ ἐναχθῶσιν οἱ ὑπάλληλοι; Διὰ τὴν ζημίαν ἐκ βαρείας ἀμελείας εὐθύνεται τὸ Κράτος; Ἰδοὺ τὸ ἄτοπον. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἐκ βαρείας ἀμελείας ζημία, δὲν ἐνάγεται ὁ ὑπάλληλος ἀλλὰ τὸ Κράτος. Ἐὰν ἐζημίωσαν ἐξ ἐλαφρᾶς ἀμελείας, δύνανται νὰ ἐναχθῶσιν ἀπ’ εὐθείας. Τοῦτο θὰ παρεκάλουν νὰ διασαφηνισθῇ διὰ νὰ γνωρίζῃ τὸ Σῶμα τί πρόκειται νὰ ψηφίσῃ.

§224Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. συνάδελφον, νὰ μὲ παρακολουθήσῃ εἰς τὰς ἑξῆς σκέψεις. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἰσάγει νόμον, εἰς τὸν ὁποῖον ἀναφέρεται, ὅτι προκειμένου περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων εἰς ὄργανα τῶν Ἀρδευτικῶν Τοπικῶν Ὀργανισμῶν, ἰσχύουν οἱ γενικοὶ κανόνες, οἱ θεσπισθέντες ἀπὸ τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν νόμον. Νομίζετε, ὅτι εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ ὑπεισέλθῃ πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος ἀναντιρρήτως τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης; Νομίζω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἰσάγον νόμον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὰ ὅρια τὰ θεσπισμένα. Ἄλλο τὸ ζήτημα ἐὰν κατὰ βάσιν συμφωνῶ μαζί σας, διότι τί θὰ γίνῃ μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξ ἐλαφρᾶς ἀμελείας ζημιώνουν τοὺς ἄλλους. Θέμα ὄντως ὑπάρχει, ἀλλὰ εἶναι γενικὸν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀξιωθῇ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λύσῃ τὸ γενικὸν αὐτὸ πρόγραμμα.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, καὶ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§226ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ τῶν ἀρδευτικῶν ὑδάτων νομοθεσίας», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)