1955.01.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Δευτέρα 31 Ἰανουαρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς, κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Βονίτσης–Ξηρομέρου, κ. Χρ. Μαυρομμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κοινοτήτων Κατούνης, Ἀστακοῦ, Μαχαλᾶ, Κωνωπίνης, Τρύφου κλπ., καὶ τοῦ Σωματείου Αὐτοκινητιστῶν Ξηρομέρου, ζητούντων ἐπισκευὴν τοῦ κατεστραμμένου ὁδικοῦ δικτύου περιοχῆς Ξηρομέρου. Οἱ βουλευταὶ Μεσολογγίου, κ. κ. Χ. Εὐαγγελάτος καὶ Π. Σταυρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μεσολογγίου, ζητοῦντος παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου μέχρι τέλους 1955. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Ὀργανώσεων Γλυφάδας, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ἑταιρείας «Ἀστὴρ» περὶ παραχωρήσεως κοινοχρήστων χώρων τοῦ Δήμου καὶ ζητούντων μὴ κύρωσιν τῆς ἐν λόγῳ συμβάσεως. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Μακεδονίας, ζητοῦντος ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Ἑνιαίου Κώδικος Συντάξεων Σιδηροδρομικῶν, ἄμεσον πληρωμὴν τῶν καθυστερουμένων αὐξήσεων τῶν συντάξεών των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου, κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Ὑπαλλήλων Βʹ Κατηγορίας τοῦ Ὁμίλου Νομαρχίας Ἡρακλείου, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου «περὶ ἀποκεντρώσεως κλπ.» ἐπὶ τῷ τέλει καταργήσεως τῶν θέσεων Ἀρχειοφυλάκων καὶ βοηθῶν Ἀρχειοφυλάκων Νομαρχιῶν, ὑπηρεσιακῆς ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων Βʹ Κατηγορίας μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Τμηματάρχου κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Κατερίνης, κ. Κ. Δημόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Κατερίνης, ζητούσης παράτασιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου μέχρις Ὀκτωβρίου 1955, συμμετοχὴν ἐκπροσώπων τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν εἰς τὴν νέαν Ἐπιτροπὴν ἐνοικιοστασίου, ἀναστολὴν ἐκτελέσεως ἀποφάσεων ἐξώσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀποτελούντων τὸν Σύνδεσμον Προοδευτικῶν κατὰ τὰς κοινοτικὰς ἐκλογὰς Νέων Ἀφιδνῶν–Ἀττικῆς, παραπονουμένων διὰ τὴν μεροληπτικὴν ἐκδίκασιν τῶν ἐνστάσεών των καὶ ἐφέσεως κατὰ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἐκλογῆς κοινοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ χωρίου των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν 17 ἰατρῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ΙΚΑ Δράμας, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 41 τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ ἐπὶ τῷ τέλει ν’ ἀναγνωρισθῇ δικαίωμα συντάξεως καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς τοῦ ΙΚΑ, τοὺς ἐνταχθέντας εἰς αὐτὸ ἐκ τοῦ ΤΑΚ καὶ ὡς συντάξιμος ἡ προϋπηρεσία αὐτῶν εἰς ἄλλα Ταμεῖα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας, κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν καπνεργατῶν Δοξάτου μὴ ἀποζημιωθέντων, ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀποζημιώσεως καὶ εἰς τοὺς καπνεργάτας τοὺς μὴ συμπληρώσαντας κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν 350 ἡμερομίσθια. Ὁ βουλευτὴς Ναυπλίας κ. Β. Βραχνός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ τραυματίου ἐφέδρου Ὑπολοχαγοῦ Πεζικοῦ Ἀποστόλου Μπογιατζῆ, ζητοῦντος παράτασιν τῆς προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν ὑπαγωγῆς εἰς νόμον 4506 «περὶ πολεμικῆς διαθεσιμότητος ἀξιωματικῶν». Ὁ βουλευτὴς Βονίτσης καὶ Ξηρομέρου κ. Χ. Μαυρομμάτης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, ζητούσης τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ἀγοραστῶν καπνῶν τῶν μὴ τηρησάντων τοὺς ἐκ τοῦ συμφωνητικοῦ ἀγοραπωλησίας ὅρους καὶ δὴ τῆς προθεσμίας τῆς ἐξοφλήσεως τῆς ἀξίας τῶν ἀγορασθέντων καπνῶν καὶ τῆς πληρωμῆς τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Στεγάσεως Δικηγόρων Πειραιῶς, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης, κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων διατάξεων» ἐπὶ σκοπῷ νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ οἰκοδομικοὶ συνεταιρισμοὶ τῶν δικηγόρων εἰς τοὺς ἀγοραστὰς κοινοχρήστων ἐκτάσεων ὡς προβλέπεται καὶ διὰ τοὺς οἰκοδομικοὺς συνεταιρισμοὺς τῶν Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων. Ὁ κ. Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν εἰς δραχμὰς ληξιπροθέσμων πρὸς Τραπέζας ὀφειλῶν εἰς δολλάρια Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς». Οἱ κ.κ. Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων) καὶ Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «περὶ κατασκευῆς καὶ συντηρήσεως ὁδῶν» καὶ 2) «περὶ συστάσεως Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ Μηχανημάτων Δημοσίων Ἔργων». Ὁ κ. Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.) κειμένης νομοθεσίας καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1046) 1953 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Υ.Ε.Ν. Συμβουλίου Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ (Σ.Ε.Ν.)». 2) «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τοῦ Ν. Δ. 240) 1941 ὀφειλῶν» καὶ 3) «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καί συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923) 54 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Δαβάκης καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων Δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Διακουμόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπί τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων Δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ τῶν Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πλαγιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ πληρώσεως κενῶν θέσεων Στρατιωτικῶν Δικαστικῶν Συμβούλων Δʹ τάξεως (Λοχαγῶν)». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Βουδούρης, Α. Παπαχριστοδούλου, Γ. Τζαμαλούκας καί Α. Λεονάρδος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Λ. Βαμπούλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περί συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Πανταζῆς, Κ. Μπαροῦνος καί Κ. Βοβολίνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ψιμάρας καὶ Χ. Γερακίνης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπί τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΙΚΑ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Δαβάκης, Θ. Ταμβακᾶς καὶ Δ. Πετροπουλάκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Χλουβεράκης καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαδόπουλος καὶ Μ. Χλουβεράκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Γουλῆς, Δ. Κουτσιμπός, Ἀλ. Παπαθανάσης καὶ Α. Ἀντωνίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείων Ἐφέδρων Πολεμιστῶν Κρήτης κειμένης Νομοθεσίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Σακαλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰωάννου, Π. Τριαντόπουλος, Γ. Κάντας, Γ. Κακαγιάννης, Ε. Ζῶτος, Α. Δερδεμέζης, Χ. Μαυρομμάτης καὶ Σ. Λιβαδᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.) κειμένης Νομοθεσίας καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1046)1953 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν εἶναι ἐγγεγραμμέναι αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Παιδείας, Δικαιοσύνης καὶ Συγκοινωνιῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀπουσιάζει ἐξ Ἀθηνῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς Δικαιοσύνης εἶναι ἀπησχολημένος μὲ τὴν κατάρτισιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἶναι παράλειψις τοῦ Προεδρείου, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀλλάξῃ τὴν σειρὰν τῶν ἐρωτωμένων ὑπουργῶν σήμερον, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ Σάββατον, νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Συνέβη τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ 10ήμερον, τρεῖς ὑπουργοί, θὰ συνεδριάζουν διὰ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ εἷς ἄλλος. Ὁ ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων ἀπουσιάζει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§6ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου πολλαὶ ἐρωτήσεις χάνουν τὴν ἐπικαιρότητά των.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ εἴπητε ὅτι ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου Προεδρίας, δὲν συζητοῦνται ταχέως αἱ ἐρωτήσεις καὶ αἱ ἐπερωτήσεις. Συνεπῶς ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἀναβάλλεται.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον σχηματισμοῦ τῶν φακέλλων παρὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν κλπ.

§8Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ πρέπει νὰ τερματισθῇ τὸ ταχύτερον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε δίκαιον. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, πρὶν ἀναχωρήσῃ, μὲ ἠρώτησεν, ἐὰν νομίζω, ὅτι θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις αὐτὴ πρὸ τῆς ἐπανόδου του. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἶπον εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ἑσπέρας τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ὅτι μὲ 29 ρήτορας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι, μόνον τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, τὸ ἐνωρίτερον, ὑπολογίζω ὅτι εἶναι δυνατόν, νὰ κλείσῃ ἡ συζήτησις. Ἔχω, ὅθεν, ἀναλάβει μίαν ἠθικὴν δέσμευσιν ἔναντι τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐδήλωσεν, ὅτι προτίθεται νὰ ὁμιλήσῃ. Δὲν βλέπω συνεπῶς πῶς θὰ κλείσω τὴν συζήτησιν, χωρὶς νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Παπανδρέου καὶ παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ ἰδίᾳ χωρὶς τὴν ρητὴν παραίτησιν τῶν ἐγγεγραμμένων ἀγορητῶν.

§10Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἔλεγχος εἶναι ἔργον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Παρατηρεῖται ὅμως εἰς τοιαύτας συζητήσεις, νὰ ἀναγράφωνται πάρα πολλοὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅταν γενικεύεται ἡ συζήτησις. Τοῦτο δὲν συμβαίνει μόνον ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς. Ἡ συζήτησις οὕτω ἀποτελματοῦται, καὶ πλέον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν καὶ ἄλλαι ἐπερωτήσεις. Αὐτὸς εἶναι ἕνας τρόπος, ὁ ὁποῖος ἐμποδίζει τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ κάμῃ τὸν ἔλεγχον. Ἐὰν ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ διαρκέσῃ ἑπτὰ συνεδριάσεις, θὰ ἔλθῃ τὸ Πάσχα, θὰ διακόψωμεν τὰς ἐργασίας καὶ δὲν θὰ συζητηθῇ ἄλλη ἐπερώτησις. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμός, ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ, ὥστε ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ μὴ λαμβάνουν τὸν λόγον πέραν, ὡρισμένου ἀριθμοῦ. Ἂν θέλετε μάλιστα καὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὸ ποὺ γίνεται σήμερον δὲν δύναται νὰ ἐξακολουθήσῃ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὰ περυσινὰ πρακτικά. Ἐπανειλημμένως, τότε ἐτόνισα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως, διὰ τοὺς δημαρχιακοὺς ἄρχοντας καὶ εἶπα νὰ ἀφήσετε τὴν συζήτησιν αὐτήν, διότι δὲν προχωρεῖτε εἰς τὸν ἔλεγχον. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὸ ἐνθυμοῦνται ὡρισμένοι συνάδελφοι. Ἐπανέρχομαι καὶ τώρα ἐπ’ αὐτῶν, ἀλλὰ δυστυχῶς ἔχω μίαν δέσμευσιν, ἔναντι τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ θέματος.

§12Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ τερματισθῇ τὸ συντομώτερον. Αἱ συζητήσεις αὐταὶ βλάπτουν, δὲν ὠφελοῦν τὸ γενικὸν συμφέρον.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Γεωργούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§14Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐπρόκειτο, ἕνας ἁπλὸς παρατηρητὴς νὰ σχηματίσῃ γνώμην, ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις, πιθανῶς θὰ ἔφθανεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι διατυπώνονται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τρεῖς κατηγορίαι. Ἡ πρώτη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπισεν ἀστυνομικὰ μέτρα, μέτρα ἀντιδημοκρατικά, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιβουλεύεται τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν. Δεύτερον, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφαρμόζονται εἰς μίαν περίοδον ἀπολύτου ἠρεμίας, εἰς μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν οὐδεὶς κίνδυνος δὲν ἀπειλεῖ, οὔτε τὴν ἐσωτερικὴν, οὔτε τὴν ἐξωτερικὴν τοῦ Ἔθνους ἀσφάλειαν καὶ τὸ τρίτον συμπέρασμα εἶναι, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, ἐκ προθέσεως τὰ χρησιμοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀποκομίσῃ κομματικὸν κέρδος. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον· τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ἡ Ἀντιπολίτευσις —ὄχι ἐν τῷ συνόλῳ, ἀλλὰ ἔνιοι ἐκ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὸ ἰσχυρίζονται— τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δῆθεν ἐθέσπισεν ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἡ τήρησις φακέλλων, ἡ ὑποχρέωσις διὰ τὴν προσαγωγὴν κοινωνικῶν φρονημάτων εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις καὶ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ μέτρου τῆς ἐκτοπίσεως, ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κρίνονται ὡς ἐπικίνδυνοι διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἀσφάλειαν. Ἀλλὰ τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν εἶναι πρωτοφανῆ. Τὸ 1924 δι’ ἄλλους λόγους, εἶχε θεσπισθῆ τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως. Τὸ 1928 ἐπὶ Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ἀείμνηστος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων Ἐλευθέριος Βενιζέλος, λόγῳ τῶν κινδύνων, τοὺς ὁποίους τὸ Ἔθνος ἦτο ἑπόμενον νὰ διατρέξῃ ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν, ἐθέσπισε τὸ ἀδίκημα τοῦ ἰδιωνύμου διὰ τὴν δίωξιν τῶν κομμουνιστῶν. Ἔκτοτε ἐλήφθησαν ἄλλα μέτρα. Κατὰ τὴν 10ετίαν, μεταξὺ 1941–51 βαρεῖα μοῖρα ἐβάρυνεν ἐπὶ τῆς τύχης τοῦ Ἔθνους: Εἶναι πρῶτον ἡ ξενικὴ κατοχή, δεύτερον τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα καὶ τρίτον ὁ συμμοριτοπόλεμος. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ὡς ἐγένετο δεκτόν, ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας, ἡ ἐπιθυμία τοῦ Ἔθνους πρὸς ἀντίστασιν, ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, ἦτο καθολική. Καθολικὸν ἦτο τὸ πνεῦμα τῆς ἀντιστάσεως. Ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἕνα κόμμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο κἂν κόμμα, ἦτο ἕνας ἑτεροκίνητος συνωμοτικὸς μηχανισμός, ἐνόμισεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ ἐθνικὰ σύμβολα καὶ τὴν ἐθνικὴν ἐπιθυμίαν διὰ νὰ ἀποκομίσῃ κομματικὸν κέρδος καὶ νὰ κατακτήσῃ τὴν ἐξουσίαν. Ἐπὶ τῆς ἀφετηρίας αὐτῆς, θεμελιοῦται ἡ συγκρότησις τοῦ ΕΑΜ. Καὶ βεβαίως, ἕνας μεγάλος ἀριθμός, προσώπων εἶχεν ἤδη προσχωρήσει κατὰ τὴν πρώτην ἐποχὴν τῆς συγκροτήσεως τῶν ὁμάδων τοῦ ΕΑΜ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν βραδύτερον δὲν εἶχεν ἐκδηλώσει τοὺς σκοπούς του τὸ ΕΑΜ, καὶ δὲν εἶχε φανερώσει ἀπὸ ποῦ κατάγεται, αὐτὴ ἡ συγκρότησις τοῦ ΕΑΜ ὤφειλε νὰ θέσῃ ἐμπόδιον εἰς τὴν προσέλευσιν ἀτόμων. Ποία ἦτο ἡ συγκρότησις τοῦ ΕΑΜ; Ἔνοπλοι ὁμάδες εἶχον ἐπὶ κεφαλῆς ἕνα στρατιωτικὸν ἀρχηγόν, δεύτερον ἕνα καπετάνιον καὶ τρίτον ἕνα πολιτικὸν καθοδηγητήν. Δηλαδή, ἓν πρόσωπον, ποὺ ἤθελε νὰ κάμῃ πραγματικῶς ἐνεργητικὴν ἀντίστασιν ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ, ὅταν προσεχώρει εἰς μίαν ὁμάδα τοῦ ΕΑΜ, ἔβλεπεν, ὅτι ἡ ὁμὰς αὐτὴ δὲν ἔχει ἕναν ἀρχηγὸν καὶ ἕναν καπετάνιον, ἀλλὰ εἶχε καὶ ἕναν πολιτικὸν καθοδηγητήν, ὁ ὁποῖος ἔκαμνε καθοδήγησιν ὑπὲρ τοῦ Κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἄρα, τὸ πρόσωπον, αὐτό, ποὺ ἔστω καὶ ἐξαπατηθὲν προσεχώρησεν εἰς τὴν ὁμάδα, δὲν εἶχε τὸν χρόνον νὰ ἀποχωρήσῃ ἐγκαίρως; Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξαν μόνον τὰ χαρακτηριστικά, τὰ ὀργανωτικὰ τῶν Ἐνόπλων ὁμάδων τοῦ ΕΑΜ, ποὺ ἔδιδον ἀποδείξεις περὶ τῶν σκοπῶν τῆς ὀργανώσεως ἐκείνης. Ἦτο καὶ ἡ δρᾶσις. Αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις τοῦ ΕΑΜ, ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς συγκροτήσεώς των καὶ ἐντὸς τῶν πόλεων καὶ ἐκτὸς τῶν πόλεων, ἐστράφησαν ἐναντίον τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα κατεῖχον ἐξεχούσας κοινωνικὰς θέσεις καὶ τὰ ὁποῖα, λόγῳ πείρας, λόγῳ παραδόσεως, ἢ θέσεως, ἦσαν εἰς θέσιν νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὡς καθοδηγηταὶ τοῦ λαοῦ καὶ διὰ τὴν ἐνεργητικὴν καὶ διὰ τὴν παθητικὴν ἀντίστασιν. Καὶ αὐτὰ τὰ πρόσωπα ἐξωντώθησαν. Καὶ ὄχι μόνον αὐτά, ἀλλὰ καὶ ὁ κλῆρος. Ἑκατοντάδες Ἱερέων, εἰς τοὺς ὁποίους ἐν πολλοῖς ἐστηρίχθη ἡ παθητικὴ ἀντίστασις τοῦ λαοῦ, ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, ἔπεσαν θύματα τῶν ἐπιθέσεων τοῦ ΕΑΜ, ἐπειδὴ ἐφοβεῖτο τοῦτο, ὅτι ἡ θρησκεία ἦτο ἀνασταλτικὸς φραγμὸς ἐναντίον τῆς κακοποιοῦ δράσεώς του. Καὶ δὲν ἐστράφησαν μόνον κατὰ τοῦ Κλήρου καὶ τῶν πολιτῶν. Ἐστράφησαν καὶ ἐναντίον τῶν ἄλλων ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὡς προορισμὸν τὴν ἐνεργητικὴν ἀντίστασιν ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ. Καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον καὶ εἰς τὴν Στερεὰν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλίαν, αἱ ἐθνικαὶ ἔνοπλοι δυνάμεις, ὑπῆρξαν ὁ στόχος τῆς ἐνόπλου δράσεως τοῦ ΕΑΜ. Ὑπὸ τοὺς ὅρους τούτους, ἡ ὀργάνωσις τοῦ ΕΑΜ παρουσιάζεται ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς συγκροτήσεώς του, ὄχι μόνον ὀργάνωσις ἀντεθνική, ἐφ’ ὅσον ἐστρέφετο κατὰ τῶν ἰδανικῶν τοῦ Ἔθνους, ὑπῆρξεν ὀργάνωσις ἀντιχριστιανική, ἐφ’ ὅσον ἐστρέφετο ἐναντίον τῆς χριστιανικῆς θρησκείας καὶ τῶν ἀντιπροσώπων της, ὑπῆρξε καὶ ὀργάνωσις ἀντισυμμαχική. Καὶ θὰ παράσχω τὰς σχετικὰς ἀποδείξεις, διότι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπετολμήθη καὶ διετυπώθη ἡ σκέψις, ὅτι προσέφερε τὸ ΕΑΜ πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ ἱστορικὸν ψεῦδος. Ἀποτελεῖ ἀπάτην. Δὲν τὸ ἰσχυρίζομαι δὲ ἐγώ. Θὰ προσαγάγω ἐγγράφους ἀποδείξεις. Ἀναφέρομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ στρατηγοῦ Μάρσαλ, τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γʹ. Ἐπιτελείου τῶν Ἀμερικανικῶν δυνάμεων κατὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον. Ὁ στρατηγὸς Μάρσαλ τὴν 1ην Δεκεμβρίου 1945, ὑπέβαλε μίαν ἔκθεσιν, περὶ τῆς ἐπιχειρήσεων εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Εἰς τὴν ἔκθεσίν του αὐτὴν ὁ στρατηγὸς Μάρσαλ εἰς τὴν σελίδα 25, παράγραφος 8, λέγει τὰ ἑξῆς, ἐπὶ λέξει καὶ ἀναλαμβάνω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τὴν εὐθύνην τῆς μεταφράσεως. Λέγει λοιπὸν τὰ ἑξῆς: «Ἔπειτα ἀπὸ τὴν τρίμηνον δαπανηράν, ἀλλὰ ἐπιτυχῆ διείσδυσιν εἰς τὰς Γοτθικὰς γραμμὰς ἀμύνης, βορείως τῆς Ρώμης —ἀναφέρεται εἰς τὴν πολεμικὴν περίοδον τοῦ θέρους τοῦ 1944— ἡ συμμαχικὴ διοίκησις προπαρεσκεύαζε διὰ τὸν μῆνα Δεκέμβριον 1944, τὴν συνέχισιν τῶν ἐπιθετικῶν ἐπιχειρήσεων, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς Μπολώνιας. Ἀλλὰ ἐχθρικὴ πίεσις ἐπὶ τοῦ δυτικοῦ πλευροῦ τῆς 5ης Ἀμερικανικῆς Στρατιᾶς καὶ ἀπόσπασις μονάδων τῆς 8ης Βρεταννικῆς Στρατιᾶς, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς πολιτικῆς κρίσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐματαίωσαν τὸ ἀνωτέρω σχέδιον. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως οἱ Γερμανοὶ κατώρθωσαν νὰ ἀνασυντάξουν καὶ νὰ ἐνισχύσουν τὰς μονάδας των καὶ νὰ ὀργανώσουν μίαν νέαν ἀμυντικὴν τοποθεσίαν». Αὐτὰ λέγει ὁ στρατηγὸς Μάρσαλ διὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944. Τὸ σχέδιον αὐτό, προωθήσεως εἶχε σκοπὸν νὰ φέρῃ τὰς δυνάμεις τῶν συμμάχων, τὴν 5ην Ἀμερικανικὴν καὶ 8ην Βρεταννικὴν Στρατιάν, πρὸς τὴν κοιλάδα τοῦ Πάδου καὶ ἀπὸ ἐκεῖ πρὸς τὴν κοιλάδα τοῦ Δουνάβεως. Ἐὰν δὲ συνέβαινε τοῦτο, τὸ παραπέτασμα θὰ εὑρίσκετο σήμερον εἰς τὰ Καρπάθια καὶ τὸν Δούναβιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, διαβλέποντες οἱ Ρῶσοι, ἔδωσαν διαταγήν, τὴν ὁποίαν ἐξετέλεσαν οἱ εἰς Ἑλλάδα πράκτορές των, μὲ σκοπὸν τὴν ἀπασχόλησιν τῆς 8ης Βρεταννικῆς Στρατιᾶς καὶ τὴν μεταβολὴν τοῦ σχεδίου διεξελάσεως τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων. Ἐπίσης δὲν εἶναι ἄνευ σημασίας ἡ σύμπτωσις τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος τοῦ 1944, μὲ τὸ γεγονός, ὅτι τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944, κατὰ τὸν ἴδιον μῆνα διεξήγετο ἡ μεγάλη ἀντεπίθεσις τοῦ Γερμανικοῦ Στρατοῦ, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀρδενῶν, ἡ ὁποία εἶχε σκοπὸν νὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν Δουγκέρκην. Καὶ πάλιν τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἡ μοναδικὴ ἔνοπλος πρᾶξις μεγάλης κλίμακος τοῦ ΕΑΜ, εἶχε σκοπὸν τὴν μεταβολὴν τοῦ ἐπιθετικοῦ σχεδίου τῶν συμμάχων. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔνοπλος δρᾶσις τοῦ ΕΑΜ καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ συμβολὴ εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα τοῦ ΕΑΜ. Συνεπῶς ἀποτελεῖ ἀπάτην καὶ ψεῦδος, νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι συνέβαλον εἰς τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα αἱ δυνάμεις τοῦ

Ε.Α.Μ.

Οὐδέποτε ἐπεχειρήθη ὑπὸ τῶν ὁμάδων τοῦ ΕΑΜ ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ καμμία ἔνοπλος ἐπίθεσις. Βέβαια ἐφονεύετο ποῦ καὶ ποῦ κανένας Γερμανός, ἀλλὰ ὁ Γερμανὸς αὐτὸς ἐφονεύετο διὰ νὰ ἀναγκασθοῦν οἱ χωρικοὶ νὰ πάρουν τὰ βουνά, διὰ νὰ λάβουν μέτρα πιεστικὰ οἱ Γερμανοί, ὥστε νὰ εὕρουν τὴν εὐκαιρίαν οἱ κομμουνισταὶ νὰ αὐξήσουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐνόπλων τμημάτων, τὰ ὁποῖα διέθετον. Καὶ ἐπακολουθεῖ ὁ συμμοριτοπόλεμος, ὁ ὁποῖος πλέον ἀποτελεῖ τὴν ἀποκορύφωσιν τῆς ἐπιβολῆς τοῦ ΕΑΜ ἐναντίον τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, εἶναι δικαιολογημέναι ὅλαι αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις καὶ ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις, αἱ ὁποῖαι ἐθέσπισαν τὰ μέτρα διὰ τὴν προσαγωγὴν τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ διὰ τὴν ἐκτόπισιν καὶ διὰ τὴν σύνταξιν καὶ συντήρησιν τῶν φακέλλων. Εἰς τὸ πρῶτον κεφάλαιον τῆς κατηγορίας, τὸ ὁποῖον διετυπώσατε ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐθέσπισε τὰ μέτρα αὐτά, ἔχω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν τὰ ἐθέσπισεν αὐτὴ τὸ πρῶτον, τὰ ἐκληρονόμησεν ἀπὸ σᾶς.

§15ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Δὲν εἶπε κανεὶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§16Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Καὶ ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῆς κατηγορίας. Τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῆς κατηγορίας, εἶναι, ὅτι μάλιστα τὰ ἐθεσπίσαμεν ἡμεῖς τὰ μέτρα τὰ πιεστικὰ ἀλλὰ τὰ ἐθεσπίσαμεν εἰς μίαν περίστασιν ἀνάγκης. Σήμερα εὑρισκόμεθα εἰς μίαν περίοδον ἠρεμίας, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι τελείως περιττά. Ἂς εἴδωμεν περὶ τίνος πρόκειται. Εὑρισκόμεθα πράγματι εἰς κατάστασιν ἠρεμίας; Διὰ νὰ εὑρισκώμεθα εἰς κατάστασιν ἠρεμίας, ἀπαραίτητος προϋπόθεσις θὰ ἦτο νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὐδεὶς ἐμφανὴς κίνδυνος διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἢ διὰ τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους. Καὶ πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐσωτερικὴν ἀσφάλειαν, ὅλοι παρακολουθοῦμεν καὶ ὅλοι τὸ γνωρίζομεν, ὅτι διεξάγεται ἕνας σιωπηλὸς ἀλλὰ ἀμείλικτος ἀγὼν μεταξὺ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἔθνους. Ὁ πόλεμος αὐτὸς δὲν ἔχει τὴν λάμψιν τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ εἶναι ἐξ ἴσων κρίσιμος διὰ τὸ Ἔθνος, διότι ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν εὑρισκόμεθα πρὸ ἀσυρμάτων, πρὸ ὀργανώσεων ἀποκαλυπτομένων, εὑρισκόμεθα πρὸ ὁμαδεύσεως ἀτόμων, τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι ἡ δημιουργία ἐσωτερικῶν ταραχῶν, ἢ ἡ σύμπραξις μετὰ προσώπων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐκεῖθεν τοῦ παραπετάσματος. Δὲν εὑρίσκεται, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις σήμερον εἰς περίοδον ἠρεμίας. Ἡ ἐσωτερικὴ κατάστασις εὑρίσκεται εἰς μίαν ἠρεμίαν ἀπατηλήν. Ὁ ἐχθρὸς ἐλλοχεύει καὶ εἶναι ἕτοιμος νὰ ἐκδηλωθῇ ἐὰν τὸ Κράτος ἀδρανήσῃ. Εἶπον ἐπίσης ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι καὶ ἡ ἐξωτερικὴ ἀσφάλεια δὲν διατρέχει κανένα κίνδυνον. Αὐτὰ εἶπον περίπου, ὅτι τὰ πράγματα σήμερον ἔχουν ἄριστα εἰς τὸν ἄριστον των κόσμων. Οὐδεὶς κίνδυνος οὐδαμόθεν κατ’ αὐτοὺς διαφαίνεται καὶ ὅμως, δὲν εἶναι βέβαια ἔργον ἰδικόν μου νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ὁ ψυχρὸς πόλεμος σήμερον φαίνεται εἰς τὴν Εὐρώπην. Δὲν εἶναι γνωστὸν ἀκόμη ποία λύσις θὰ δοθῇ διὰ τὸ Γερμανικὸν πρόβλημα καὶ δὲν εἶναι γνωστὸν ἀκόμη ἐὰν ἡ Μόσχα θὰ δεχθῇ ἢ ὄχι τὸν ἐξοπλισμὸν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας ἄνευ διαμαρτυριῶν καὶ ἴσως ἄνευ ἐνόπλων διαμαρτυριῶν. Ὁ ψυχρὸς πόλεμος μαίνεται ἐπίσης εἰς τὴν Ἀσίαν, ἀλλὰ καὶ ὁ θερμός, καὶ δὲν γνωρίζομεν ἐὰν αὔριον λόγῳ ἑνὸς τυχαίου συμβάντος, λόγῳ μιᾶς παρερμηνείας εἶναι δυνατὸν ἡ φλὸξ τοῦ πολέμου νὰ ἀνάψῃ εἰς τὴν Ἄπω Ἀνατολήν. Εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τὸ Ἔθνος ἐμπόλεμον χωρὶς νὰ τὸ περιμένῃ. Ἐὰν ἓν τοιοῦτον ἀπευκταῖον, κύριοι συνάδελφοι, συμβῇ ποία εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ πραγματικότης; Ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ἔχομεν ἓν μέτωπον ἀπὸ τὴν Ἀδριατικὴν ἕως τὸν Ἕβρον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον περίπου τὰ 800 χιλιόμετρα εἶναι μέτωπον ἐχθρικόν. Τὸ μέτωπον αὐτό, δὲν ἀποκλείεται, εἰς ὡρισμένα σημεῖα νὰ παραβιασθῇ καὶ ἐὰν παραβιασθῇ, δὲν ἀποκλείεται, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας νὰ κατέλθουν ἀλεξιπτωτισταί. Καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς εἰσβολῆς εἰς ὡρισμένην περιοχὴν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν τῆς καθόδου τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν, εἶναι ἀπαραίτητον οἱ εἰσβολεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέλθουν, νὰ μὴ εὕρουν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι διατεθειμένα εἰς σύμπραξιν. Ὅλα τὰ πρόσωπα, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει ὑπόνοια ἢ ὑποψία, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ νὰ δράσουν ὡς συνεργάται ἑνὸς πιθανοῦ εἰσβολέως, ὅλα αὐτὰ τὰ πρόσωπα πρέπει, ἀπὸ σήμερα τοὐλάχιστον, νὰ ἔχουν ἐξουδετερωθῆ, εἴτε διὰ τῆς ἐκτοπίσεως, εἴτε διὰ τῆς ἐγγραφῆς εἰς καταλόγους, οἱ ὁποῖοι θὰ χρησιμοποιηθοῦν ἐν καιρῷ διὰ νὰ καταστήσουν ἐγκαίρως τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ἀκίνδυνα. Καὶ δικαίως τὸ Κράτος διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἔχει λάβει αὐτὰ τὰ μέτρα, διότι ὄχι μόνον τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα πρέπει νὰ ἔχουν καταστῆ ἀκίνδυνα, ἀλλ’ ἐπίσης ὅλα τὰ στελέχη τῶν ἀόπλων δυνάμεων, τοῦ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ, τῶν ὀργάνων Δημοσίου Δικαίου, πρέπει νὰ εἶναι πρόσωπα, ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως, τελείως ἀξιόπιστα, διότι ἐὰν δὲν συμβῇ αὐτό, θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπισθῇ μία εἰσβολή, ἔστω καὶ μία τοπικὴ εἰσβολή. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν εὑρίσκω, ὅτι εὐσταθεῖ ἡ δευτέρα κατηγορία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἦλθε νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ μέτρα αὐτὰ εἰς μίαν περίπτωσιν ἠρεμίας, εἰς μίαν κατάστασιν εἰδυλλιακήν. Δὲν ὑπάρχει ἠρεμία. Ἡ ἠρεμία εἶναι ἀπατηλή. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ τρίτον κεφάλαιον τῆς κατηγορίας. Διετυπώθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἡ κατηγορία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα τὰ ἐφαρμόζει μὲ μεγάλην εὐχαρίστησιν καὶ τὰ ἐφαρμόζει διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ κομματικὸν κέρδος. Κύριοι συνάδελφοι, δυσκολεύομαι νὰ ἀνεύρω τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν μία Κυβέρνησις νὰ πορισθῇ κομματικὸν κέρδος, διατηροῦσα τοὺς φακέλλους καὶ προκαλοῦσα τὴν μῆνιν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς φακέλλους. Δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ κατὰ τίνα τρόπον ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποκομίσῃ κομματικὸν κέρδος ἀπὸ ἓν μέτρον ἐκτοπίσεως. Χρησιμοποιοῦσα τὸ μέτρον ἐκτοπίσεως τίθεται ἀντιμέτωπος καὶ τοῦ προσώπου καὶ τῶν φίλων του καὶ τῶν συγγενῶν του. Ἐπίσης αἱ κρατικαὶ ἀρχαὶ ὅταν ἀρνοῦνται τὴν χορήγησιν ἑνὸς πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων τίθενται ἀντιμέτωποι τοῦ ἀτόμου καὶ τῶν συγγενῶν καὶ τῶν φίλων του. Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις δημιουργεῖ ἔχθρας, γίνεται ἀντιδημοτική. Ἀλλὰ γίνεται ἀντιδημοτικὴ ἡ Κυβέρνησις ἐν πλήρει συνειδήσει. Δέχεται δηλαδή, νὰ ζημιωθῇ κομματικῶς, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐσωτερικὴν καὶ τὴν ἐξωτερικὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους. Εἶναι μοῖρα τῶν Κυβερνήσεων νὰ φθείρωνται καὶ ὀφείλουν νὰ φθείρωνται, ἀρκεῖ νὰ διατηρῆται ἀκεραία ἡ ἐξωτερικὴ καὶ ἐσωτερικὴ ἀσφάλεια τοῦ Ἔθνους. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτούς, ἐὰν ὡς καλῆς πίστεως συζητηταὶ ὅλοι μας, ὄχι μόνον οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἀλλὰ καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν λέγω, ὅλοι μας ἐσκεπτόμεθα κατὰ τίνα τρόπον δέον νὰ δοθῇ λύσις εἰς τὸ ἐπίμαχον θέμα, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δύσκολον νὰ πραγματοποιηθῇ συμφωνία ἐπὶ τῶν κάτωθι σκέψεων. Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων. Οἱ φάκελλοι, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελοῦν τὴν μνήμην τοῦ Κράτους. Βεβαίως ἐπηγγέλθη ὁ Συναγερμὸς τὴν λήθην. Ἡ ἐπαγγελία τῆς λήθης ἦτο μία ὑπόσχεσις, ὅτι δὲν θὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις διὰ τὸ παρελθόν, ἂν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεβλήθησαν κυρώσεις θὰ καταβληθοῦν προσπάθειαι τὰ ἀποτελέσματα τῶν κυρώσεων ἐκείνων νὰ ἀρθοῦν. Ἄλλο λήθη καὶ ἄλλο μνήμη τοῦ Κράτους. Οἱ φάκελλοι ἀποτελοῦν τὴν μνήμην τοῦ Κράτους. Οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαφανίσῃ τὴν μνήμην τοῦ Κράτους, διότι ἡ ἀνάμνησις τῶν γεγονότων ἀποτελεῖ τὴν ἱστορίαν. Οἱ λαοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξέχασαν τὴν ἱστορίαν των ἐξηφανίσθησαν ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς γῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ἔθνος νὰ σβύσῃ ὅλα τὰ περασμένα καὶ νὰ λησμονήσῃ ὅλα τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα διεδραματίσθησαν. Διότι τότε τὰ παθήματα τοῦ παρελθόντος, δὲν θὰ χρησιμεύσουν ὡς μαθήματα διὰ τὸ μέλλον. Βεβαίως, τὸ Κράτος, ὅταν ἡ κατάστασις ἠρεμήσῃ, ἐν τῇ μεγαλοψυχίᾳ του δύναται νὰ φανῇ ἐπιεικὲς καὶ νὰ λησμονήσῃ, δὲν ἔχει δικαίωμα ὅμως νὰ ζητήσῃ τὴν πυρπόλησιν τῶν φακέλλων, ὅπως ὑπάρχει κάποια πρότασις, πανηγυρικῶς μάλιστα εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος. Αὐτὸ θὰ ἐσήμαινεν αὐτοκτονίαν τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν πιστοποιητικῶν, οὐδεὶς νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ εἰς πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἀντιμέτωπα τοῦ Κράτους καὶ ἐπιβουλεύονται τὰς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα νὰ ἐπιτρέψῃ ἐλευθέραν τὴν εἴσοδον εἰς τὰς Στρατιωτικὰς Ὑπηρεσίας, νὰ γίνουν στελέχη τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Δικαιοσύνην, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴ Παιδείαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, τότε θὰ ἦτο δυνατὸν ἐκ μέρους τῶν ἀτόμων αὐτῶν νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ἔργον τῆς διαβρώσεως, τὸ ἔργον τῆς κυκλωτικῆς κινήσεως τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς περιπτώσεις ποὺ δὲν δύναται νὰ κάμῃ μίαν κατὰ μέτωπον ἐπίθεσιν, χρησιμοποιεῖ τὴν κυκλωτικὴν ἐνέργειαν διὰ τῆς διεισδύσεως εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, εἰς τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας, διὰ νὰ παραλύσῃ τὸν Κρατικὸν ὀργανισμὸν καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ματαίωσιν τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους. Αὐτὸν δὲν εἶναι παραδεκτόν. Βεβαίως δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑπάρχουν ἀνακριβεῖς πληροφορίαι καὶ νὰ σταματᾷ τὸ μέλλον ἑνὸς νέου, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ ἔλθῃ εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ἢ τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὑπάρχει τὸ πεδίον τῆς ἐξετάσεως καὶ τῆς δικαστικῆς ἐρεύνης, νὰ ἐρευνᾶται καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ δίκαιον ν’ ἀποδίδεται. Εἶμαι εἰς θέσιν ν’ ἀναφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι κατὰ τὸ 20)μηνον χρονικὸν διάστημα ποὺ διετέλεσα ὑφυπουργὸς τῶν Ναυτικῶν, πολλοὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδημιουργεῖτο ζήτημα κοινωνικῶν φρονημάτων, ἔφερον τὸ ζήτημα πρὸς ἐξέτασιν, ἐγίνετο ἀντικειμενικὴ ἐξέτασις καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις τὸ δίκαιον ἀπεδίδετο. Δὲν ἐπρόκειτο περὶ γενικῶν μέτρων. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ γενικῶν μέτρων νὰ ρυθμισθῇ τὸ γενικὸν αὐτὸ ζήτημα. Εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ ὑπάρχει ἀδικία, εἶναι δυνατὸν εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς νὰ γίνῃ ἐξέτασις. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ καταργηθῇ ἡ καθιέρωσις τῆς προσαγωγῆς τοῦ πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων, διότι ἐὰν καταργηθῇ θὰ εἶναι δυνατὸν ἐπικίνδυνα πρόσωπα νὰ εἰσέρχωνται εἰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ νὰ ἐπιτυγχάνουν τὴν διάβρωσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως, ὑπάρχουν πρόσωπα πράγματι ἐπικίνδυνα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὑπὸ ἐκτόπισιν. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἐσχάτως καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐκ τῶν διενεργηθεισῶν ἐρευνῶν καὶ ἀνακαλύψεων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν ἀσυρμάτων καὶ ἀνακαλύψεως παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἡ πλειονότης τῶν συλληφθέντων προσώπων ἦσαν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐπανέλθει ἀπὸ ἐκτόπισιν. Ἀρχικῶς τὸ Κράτος ἐφάνη ἐπιεικές, τοὺς ἐπανέφερε καὶ αὐτοὶ ἀντὶ νὰ συνετισθοῦν, εἰσῆλθον εἰς τὴν παρανομίαν καὶ διέπραξαν πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀντίκεινται εἰς τοὺς νόμους. Τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο ὑπὸ ἐκτόπισιν εἶναι ἀκριβῶς τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ζητήσῃ ὁ ἐχθρός, εἰς τὴν περίπτωσιν μιᾶς ἐχθρικῆς εἰσβολῆς, εἶναι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀναζητεῖ σήμερον διὰ νὰ τοὺς ἀναθέσῃ ἔργα καταστροφῆς, διαβρώσεως, ἢ προπαγάνδας. Δὲν εἶμαι συνεπῶς σύμφωνος, οὔτε μὲ τὴν κριτικὴν, ἡ ὁποία ἔγινεν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέτρον τῶν ἐκτοπίσεων. Καὶ προκύπτει τὸ ἐρώτημα, τί θὰ γίνουν οἱ παραπλανηθέντες; Εἶναι ὄντως μεγάλος ὁ ἀριθμὸς τῶν παραπλανηθέντων καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε δηλώσει, ὅτι ἡ ἀγκάλη τοῦ Ἔθνους εἶναι ἀνοικτὴ διὰ νὰ ὑποδεχθῇ κάθε παραπλανηθέντα. Ἀλλὰ οἱ παραπλανηθέντες, ὀφείλουν νὰ γνωρίζουν, ὅτι θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν, ὄχι διὰ τῆς σκολιᾶς ὁδοῦ τῆς συνοδοιπορίας, δύνανται νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκογένειαν, μόνον διὰ τῆς ἐθνικῆς λεωφόρου, εἰς τὴν ὁποίαν δύνανται νὰ εἰσέλθουν ὄχι μόνον λόγῳ, ἀλλὰ καὶ ἔργῳ ἀποκηρύσσοντες τὰ ἐγκλήματα τοῦ παρελθόντος.

§17Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε ποία εἶναι ἡ συνοδοιπορία......

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς.

§19Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν περικοπὴν τοῦ λόγου τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας καὶ δικαστικαὶ ἀποφάσεις ἀκόμη πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἀναθεώρησιν. Τί σημαίνει τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι; Γνωρίζετε πολὺ καλλίτερον ἀπὸ ἐμέ, ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον ὡς ἐὰν ἐλέγομεν ὅτι πρέπει νὰ κοιμηθοῦν οἱ νόμοι. Βεβαίως εἶναι εὔκολον νὰ ἀφήσωμεν τοὺς νόμους νὰ κοιμηθοῦν, ἀλλὰ ὅταν αἱ ἀνάγκαι τὸ καλοῦν θὰ εἶναι δύσκολον νὰ τοὺς ξυπνήσωμεν. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ὅ,τι γίνεται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῶν χωρῶν ἀποτελεῖ μικρογραφίαν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς παγκόσμιον κλίμακα. Σήμερον αἱ δυνάμεις εἰς τὸν κόσμον διαχωρίζονται καθ’ ὁμάδας εἰς δύο συστήματα δυνάμεων: Τὸ ἕνα εἶναι ὁ ἐρυθρὸς ὁλοκληρωτισμός, αὐτὸ ποὺ ἀποκαλοῦμεν Ἀνατολήν. Αἱ προθέσεις των εἶναι γνωσταί. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἀποκαλοῦμεν ὁ Δυτικὸς κόσμος, δηλαδὴ εἶναι αἱ ὁμάδες τῶν δυνάμεων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἀγωνίζονται διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ ἀνθρώπου, διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν. Μεταξὺ τῶν δύο συστημάτων δυνάμεων, σήμερον δὲν ὑπάρχει χῶρος, οὔτε διὰ τὴν ἀδιαφορίαν, οὔτε διὰ τὴν καιροσκοπίαν, οὔτε διὰ τὴν οὐδετερότητα. Πᾶσα ἠθική, ἢ ὑλικὴ δύναμις θὰ ἀναγκασθῇ, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε δὲν τὸ θέλει, νὰ συνταχθῇ, εἴτε μὲ τὸ ἕνα σύστημα δυνάμεων, εἴτε μὲ τὸ ἄλλο. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν πολιτικὴν τῶν χωρῶν. Ἐὰν παρακολουθήσετε, ὄχι μόνον τοῦ τόπου μας τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν, ἀλλὰ τῶν γειτόνων μας. Θὰ ἰδῆτε ὅτι καὶ ἐκεῖ ἔγινε διαχωρισμὸς τῶν ὁμάδων: ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος, εἶναι αἱ ὁμάδες τοῦ ἐρυθροῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, αἱ ὁποῖαι προσπαθοῦν, εἴτε κατὰ μέτωπον ἐπίθεσιν, ἢ μὲ ὕπουλον διάβρωσιν νὰ καταλάβουν χωρὶς μάχην τὴν ἐξουσίαν. Ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος εἶναι αἱ δημοκρατικαὶ δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι πιστεύουν εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν ἀτομικὴν ἐλευθερίαν. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν συστημάτων εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἤ νὰ εὑρεθῇ μία τρίτη θέσις. Ὅλα τὰ λεγόμενα περὶ οὐδετερότητος, περὶ κατευνασμοῦ κλπ. εἶναι πεπαλαιωμένα. Ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ ἐπέλθῃ ἡ σύγκρουσις καὶ κατὰ τὴν σύγκρουσιν ἐκείνην ὅλαι αἱ δυνάμεις αἱ ὁποῖαι πιστεύουν εἰς τὴν ἐλευθερίαν, εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειαν θὰ συνταχθοῦν μὲ τὸ Κράτος θὰ εἶναι φίλοι τοῦ Κράτους, καὶ εἰς τὸ ἄλλο μέρος θὰ ἀπομείνουν οἱ ἐχθροὶ τοῦ Κράτους, οἱ ἐχθροὶ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν.

§20Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ λέγωνται αὐτά... (Θόρυβος. Κωδωνοκρουσίαι).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λέγετε, κ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θέλετε νὰ ὁμιλήσετε;

§22Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θέλω μίαν διακοπὴν νὰ κάμω.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§24Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι σοβαρὰ ἡ δήλωσις ὅτι ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ γίνῃ σύγκρουσις... (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἑτοιμάζεται διὰ πόλεμον ὁ κ. Γεωργούλης; (φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, καθῆστε παρακαλῶ εἰς τὴν θέσιν σας. Θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. Προχωρῆστε, κύριε Γεωργούλη.

§26Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ.......

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ σύστημα νὰ κάμνετε διακοπὰς καὶ νὰ λαμβάνετε τὸν λόγον ἄνευ ἀδείας τοῦ Προεδρείου, εἶναι ἀσέβεια πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. Εἴτε ἐντεῦθεν εἴτε ἐκεῖθεν, γίνονται διακοπαί, χωρὶς νὰ κάμνω διάκρισιν (φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Εἶναι περίεργον αὐτὸ ποὺ γίνεται. Τὶ θέλετε, κ. Θεοχαρίδη, νὰ μεταβληθῇ ἐδῶ μέσα εἰς καφενεῖον;

§28Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. .... (Φωναί, θόρυβος).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοχαρίδης θὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν.

§30Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Προχθὲς δὲν ἔγινεν αὐτὸ ὅταν διεκοπτόμην ἐγώ. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γεωργούλη, προχωρῆστε.

§32Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι πολύ, διότι κατώρθωσα νὰ φανῶ τόσον δυσάρεστος πρὸς ἕνα μέρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐν τούτοις, προτοῦ τελειώσω δὲν δύναμαι νὰ ἀφήσω ἄνευ ἀπαντήσεως μίαν περικοπὴν τοῦ λόγου τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Σχολιάζων ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων τὸ θλιβερὸν συμβὰν τῆς προπαρελθούσης Δευτέρας ὑπηνίχθη ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔγινεν ἦτο αἶσχος. Μετεχειρίσθη βαρύτατον χαρακτηρισμόν, ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθη ὅτι ἐξ ἴσου βαρύτατον χαρακτηρισμὸν ὤφειλε νὰ μεταχειρισθῇ καὶ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ μεταχειρισθῇ διὰ νὰ χαρακτηρίσῃ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπετολμήθη ἡ ἔξαρσις τῶν πράξεων μιᾶς ὀργανώσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ἀποδειχθῆ ἀντεθνική, ἀνθελληνική, ἀντιχριστιανική. (Χειροκροτήματα).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσαντίρης ἔχει τὸν λόγον.

§34Γ. ΤΣΑΝΤΙΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι μεγάλου ἐνδιαφέροντος καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἰδιαιτέρως ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ κάμῃ ἐπ’ αὐτοῦ κάθε μεταβολὴν Ἐθνικῶς χρήσιμον. Κύριοι βουλευταί. Θὰ ὁμιλήσω μὲ πολὺ λίγα λόγια γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ εἰς ὅ,τι εἰδικὰ ἐνδιαφέρει τὴν περιφέρειάν μου, διότι πιστεύω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν ἔχει ἀνάγκην διαφωτίσεως παρ’ ἐμοῦ ἑνὸς ζητήματος ποὺ τόσον συνεζητήθη. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω τὸν Νομὸν Σάμου, ἕνα τμῆμα τοῦ ὁποίου ἡ Ἰκαρία, ἐχρησιμοποιήθη ὑπὸ τοῦ Κράτους ὡς τόπος ἐξορίας ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Τὸ τοιοῦτον κατέστρεψε ποικιλοτρόπως τὴν νῆσον, ἀλλὰ τὸ χειρότερον ὅλων, εἶναι ὅτι οἱ κάτοικοί της ἔκτοτε, συνεχῶς πληρώνουν ἁμαρτίας ἀνυπάρκτους, διότι λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἐξορίστων ποὺ ὑπερέβαινον πολλάκις τοὺς κατοικοῦντας τὴν νῆσον (ἔφθασαν πολλάκις τὰς 15.000), καὶ λόγῳ τοῦ ὀλιγαρίθμου τῶν ἀνδρῶν τῆς ἀσφαλείας ποὺ ἦσαν σχεδὸν τὸν περισσότερον χρόνον ὅπως καὶ ἐν εἰρηνικῇ περιόδῳ καὶ λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν αἵτινες ἐπεκράτουν τότε ἐν τῇ νήσῳ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασκηθῇ οὐδεὶς πραγματικὸς ἔλεγχος καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐγένοντο πάμπολαι ἀδικαίαι ἀλλὰ τὸ χειρότερον ὅλων εἶναι ὅτι ἀβασανίστως ἐπέρασαν τοὺς περισσοτέρους τῶν κατοίκων κομμουνιστὰς ἐνῶ πραγματικῶς δὲν συμβαίνει τοῦτο. Διότι εἶναι βεβαιωμένον ἐκ τῶν ἐκλογικῶν τοὐλάχιστον ἀποτελεσμάτων, ὅτι τὸ ποσοστὸν τοῦ κομμουνισμοῦ ἐν τῇ νήσῳ εἶναι πολὺ μικρότερον ἀπὸ τὰ περισσότερα τμήματα τῆς Χώρας μας, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ πρῶτον ὕστερα ἀπὸ ὅλα αὐτά. Διότι ἐδῶ ἐφηρμόσθη ὁ ἀφορισμὸς περιφερειῶν ὃν ἐπεκαλέσθη πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μυτιλήνης συνάδελφος κ. Μαλλιάκας, ἐδῶ ἐν προκειμένῳ τῆς νήσου. Διότι καὶ ἡ νῆσος μετωνομάσθη Κόκκινο Νησὶ καὶ οὐδεὶς τῶν κατοίκων της εἶχε θέσιν ὑπὸ τὸν Ἑλληνικὸν ἥλιον ἀλλὰ ἂς μὴ ἐπεκτείνωμαι. Παρὰ ταῦτα, οἱ περισσότεροι καὶ δὴ νέοι οἵτινες τότε ἦσαν παιδιά, δὲν δύνανται νὰ εὕρουν ἐργασίαν οὔτε κἂν φυλλάδιον ναυτικὸν νὰ λάβουν ποὺ εἶναι οἱ περισσότεροι σχεδὸν ναυτικοὶ ἐργάται θαλάσσης, γιὰ νὰ δύνανται νὰ ἐργασθοῦν, διότι εἶχον τὸ ἀτύχημα νὰ περάσουν τότε τοὺς γονεῖς των κομμουνιστὰς ἢ καὶ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους καὶ ἐν γένει εἰς κάθε βῆμα τους, εἰς κάθε κίνησί τους, συναντοῦν μπροστά τους ὡς πρῶτον ἐμπόδιον τὸ Κράτος, ἀντὶ τῆς προστασίας του. Ἐκτὸς τούτων καὶ μυρίων τοιούτων, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου δύο πρόσφατα παραδείγματα τῆς αὐτῆς περιφερείας μου καὶ ἐκ τῶν αἰτίων αὐτῆς τῆς ἐποχῆς. 1ον. Τρεῖς ναῦται, τὰ τελευταῖα ἔτη εἰργάζοντο εἰς ἐμπορικὰ σκάφη ταξιδεύοντα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἴς τινα τῶν ταξιδίων των ἐξῆλθον εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὅπου ἔτυχε νὰ ὑπανδρευθοῦν Ἑλληνοαμερικανίδας συζύγους. Μετὰ πάροδον χρόνου, ἐπέστρεψαν πάλιν ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἵνα μὲ ὡρισμένον χρόνον παραμονῆς των ἐδῶ, συμπληρώσουν τοὺς τύπους τῶν Ἀμερικανικῶν νόμων καὶ οὕτω, μετὰ τοῦτο, ἐλεύθεροι πλέον νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν Ἀμερικὴν νὰ μείνουν καὶ νὰ ζήσουν μὲ τὰς συζύγους των, Δυστυχῶς, ἐδῶ ποὺ ἦλθον, εὗρον ὅτι εἶχον φακέλλους, καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἦτο ἀδύνατον, κατόπιν τούτου, νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ἀμερικήν, παρὰ τὰς προσπαθείας των καὶ τὰς ἀποδείξεις των, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν κομμουνισταί. 2ον. 3 ὑπάλληλοι, μεταξὺ πολλῶν ἄλλων ποὺ δὲν ἦσαν κομμουνισταί, ἀπελύθησαν τελευταίως, μὲ τὸν νόμον 2500. οἱ δύο ἐξ αὐτῶν ὑπέβαλον προσφυγὴν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὁ ἕτερος, ὁ τρίτος, δὲν ὑπέβαλε, διότι ἦτο εἰς μηχανικὴν ὑπηρεσίαν καὶ θὰ ἐκέρδιζε περισσότερα ὡς ἰδιώτης· λυποῦμαι δὲ διὰ τοῦτο, διότι ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ἀναχωρεῖ μὲ τὸ στίγμα τοῦ κομμουνιστοῦ, ἐνῷ δὲν εἶναι. Τοῦ πρώτου ἡ προσφυγὴ ἐξεδικάσθη καὶ ἐπανῆλθεν οὗτος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του, ὡς ἐξαίρετος ὑπάλληλος, ὡς μὴ κομμουνιστής. Ὁ δεύτερος, δὲν ἐξεδικάσθη ἀκόμη ἡ προσφυγή του, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, πὼς θὰ ἐπανέλθῃ καὶ αὐτός, διότι ἐπολέμησεν ὡς ἀξιωματικὸς καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτοπολέμου, καὶ ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἔλαβε τὸν Πολεμικὸν Σταυρὸν καὶ τὸ Ἀριστεῖον Ἀνδρείας. Κύριοι βουλευταί, εἶναι μύρια ὅσα τὰ δράματα ποὺ καταστρέφουν πολυαρίθμους Ἕλληνας, καὶ πολλάς, καὶ πολλὰς ἑλληνικὰς οἰκογενείας, ὡς ἐν ταὐτῷ μᾶς προξενοῦν μεγάλην Ἐθνικὴν ζημίαν. Διὰ τοῦτο, ἐν προκειμένῳ, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως διὰ τὸ νησὶ αὐτό, τὴν Ἰκαρίαν ποὺ τὸ ἐχρησιμοποίησε τὸ Κράτος ὡς τόπον ἐξορίας καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔπαθε πλεῖστα ὅσα, περισσότερα κάθε ἄλλου μέρους τῆς Χώρας, οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός του, ὅπως δοθῇ ἐντολὴ νὰ γίνῃ ἀναθεώρησις τῶν φακέλλων μία σύντομη καὶ δικαία ὅλων τῶν φακέλλων τοῦ παρελθόντος οὕτως ὥστε νὰ κατορθωθῇ διὰ τοῦ τρόπου τούτου, νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη, εἰς τοὺς ἀδίκως πάσχοντας. Ἀλλά, ἄνευ τοιούτων μέτρων, προτρεπόμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ προτιμῶμεν τὴν κατάργησιν τῶν φακέλλων, διότι νομίζομεν, ὅτι ἀργότερον θὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἡ ζημία εἰς τὸ Ἔθνος, ἐὰν δὲν ἀποδοθῇ δικαιοσύνη εἰς τοὺς ἀδίκως πάσχοντας καὶ ἂν δὲν συγχωρηθοῦν ὅλοι ὅσοι εἰλικρινὰ μετεμελήθησαν, διότι κάποτε, κατὰ τὸ παρελθόν, παρεσύρθησαν, καὶ νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκογένειαν, ποὺ ὅτι καὶ ἂν κάμνουν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, μὲ τὰ νῦν ἰσχύοντα, ποὺ αἱ διατυπώσεις εἶναι τόσον πολυχρόνιοι καὶ πολυποίκιλοι, ἰσοδυναμεῖ μὲ πλήρη καταστροφήν των. Ἐνδείκνυται λοιπόν, καὶ ἐπιβάλλεται καὶ ἐξυπηρετεῖ τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον, ἡ ταχεῖα λύσις τοῦ ζητήματος τούτου. Εὔχομαι εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἔχῃ τὴν τύχην καὶ λύση καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, τὸ μέγα τοῦτο πρόβλημα ποὺ ἀπασχολεῖ καὶ κατατρύχει πολυαρίθμους Ἕλληνας καὶ καταστρέφει ἑλληνικὰς οἰκογενείας. Ἐν ταὐτῷ δὲ ὑποσκάπτει καὶ τὰ θεμέλια τοῦ Κράτους.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λιβαδᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§36Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κ. συνάδελφοι, διετυπώθη ἡ ὑπόνοια ὅτι τινὲς ὁμιλοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι ἀκριβῶς ἦταν φίλοι καὶ σύμμαχοι τῶν Γερμανῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ κατατοπίσω τινὰς συναδέλφους, νὰ εἴπω ὅτι ὅταν τὰ στρατεύματα κατοχῆς ἔφθασαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀμέσως ἐγὼ ἀπελύθην ἀπὸ ἀνωτάτην κρατικὴν θέσιν τὴν ὁποίαν εἶχον, ὡς προϊστάμενος ὑγιεινῆς προληπτικῆς δράσεως τοῦ Ι.Κ.Α. Οὐδέποτε ἠθέλησα νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν θέσιν μου ἐκείνην ἐπὶ κατοχῆς, παρ’ ὅλον ὅτι ἑξάκις περὶ τούτου εἰδοποιήθην, ὅτε ἦτο ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὁ Ταβουλάρης, ὅστις διὰ νόμου ἐπανέφερεν ὅλους τοὺς ἀπολυθέντας συνολικῶς, διότι ἐσκέφθην ὅτι, ὡς Ἕλλην δὲν μοῦ ἐπετρέπετο νὰ ὁρκισθῶ καὶ νὰ ἀπαρνηθῶ τὸν ἀείμνηστον Βασιλέα Γεώργιον καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐν τῇ Μ. Ἀνατολῇ κατέβαλεν ὑπερανθρώπους προσπαθείας διὰ νὰ συγκεντρώσῃ στρατὸν καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους, παλαίουσα ἐναντίον μυρίων ἀντιξοοτήτων. Ἀπελύθην κ. συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μου καὶ δὲν ἐδέχθην νὰ ἐπανέλθω εἰς αὐτὴν παρὰ τὴν δεινὴν οἰκονομικήν μου κατάστασιν, τότε. Τότε ἀκριβῶς καὶ ἐπειδὴ πάντοτε συνηθίζω ἐλευθέρως νὰ λέγω τὰς γνώμας μου, ὡμίλουν εἰς ἕνα καφενεῖον Ἀθηνῶν περὶ ἐπικειμένης ἀπελευθερώσεως τῆς πατρίδος μας, μὲ ἐπλησίασεν εἷς, ὁ ὁποῖος μὲ ἤκουσε, πρώην ἀξιωματικός, ὡς εἶπε, καὶ μοῦ ἐζήτησε νὰ δεχθῶ νὰ προσχωρήσω εἰς τὸ ΕΑΜ, διότι, ὡς μοῦ εἶπεν, ἡ ὀργάνωσις αὕτη, ἐπεδίωκε τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους. Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι σκιρτᾷ ἡ ψυχή μου ἀπὸ χαρὰν ὅταν βλέπω νὰ δημιουργοῦνται τοιαῦται ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιδιώκουν τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος, ἀλλὰ τοῦ εἶπον, ὅτι ἐγὼ δὲν θὰ ἐγγραφῶ εἰς τὸ ΕΑΜ, διότι τοῦτο θὰ ἀπετέλει προσβολὴν διὰ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνας, διότι ἀναμφισβητήτως ὅλοι οἱ Ἕλληνες θέλουν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους δι’ οἱασδήποτε προσωπικῆς των θυσίας. Ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας συνήντησα ἕνα παιδικὸν φίλον μου, πρώην συμμαθητήν μου, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀπολυθῆ ἐκ τῆς θέσεώς του ὡς Γυμνασιάρχου διότι ἦτο κομμουνιστὴς καὶ ὁ ὁποῖος μοῦ συνέστησε καὶ αὐτὸς νὰ ἐγγραφῶ εἰς τὸ ΕΑΜ. Τὸν ἠρώτησα ἐὰν ἦτο καὶ αὐτὸς γραμμένος καὶ ἔλαβον καταφατικὴν ἀπάντησιν. Τοῦ ἐξέφρασα ἀμέσως τὴν γνώμην μου περὶ ΕΑΜ καὶ πλέον ἐσχημάτισα ἀμέσως τότε τὴν πεποίθησιν, καὶ δὲν ἠπατήθην εἰς αὐτό, ὅτι ἡ ὀργάνωσις τοῦ ΕΑΜ, ἦτο κομμουνιστική, διότι ὁ παιδικὸς φίλος ἐκεῖνος ὁ Γυμνασιάρχης, ἦτο παλαιὸς κομμουνιστὴς καὶ ἐγνώριζε καλῶς τὴν κομμουνιστικὴν θεωρίαν. Ἡ σύστασις τοῦ φίλου ἐκείνου μοῦ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς περὶ τοῦ τὶ ἦτο τὸ ΕΑΜ. Πόσοι ὅμως ἄλλοι Ἕλληνες προσεχώρησαν εἰς τὸ ΕΑΜ, χωρὶς νὰ γνωρίζουν τοὺς σκοπούς του, καὶ ἐνῷ ἐπίστευον ὅτι ἐπολέμουν διὰ τὸ Ἔθνος, ἔπραττον ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον, διότι ὁ κομμουνισμὸς δὲν ἀναγνωρίζει τὴν ὕπαρξιν Ἐθνῶν, καὶ ἀκριβῶς ὅταν θέλει νὰ καταστρέψῃ ἕνα Ἔθνος τὸ ἐμβολιάζει μὲ τὴν κομμουνιστικὴν ἰδέαν. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἔπαθεν ἡ Ρωσία καὶ ἔχασε τὰ ὄνειρα τοῦ Μεγάλου Πέτρου διὰ παντός, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ δικαιώματά της, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἐξασφαλίσει προκαταβολικῶς ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους καὶ Γάλλους ἐπὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν Στενῶν. Πολλοὶ λοιπὸν προσεχώρησαν εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ κυρίως οἱ ἁπλοῖ στρατιῶται κατεχόμενοι ἀπὸ τὸν πόθον νὰ πολεμήσουν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους. Τὸ ΕΑΜ ὅμως ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως αὐτοῦ, ἦτο καθαρῶς κομμουνιστικὴ ὀργάνωσις. Ἀλλὰ περὶ τῆς ἀμνηστίας τῶν παρασυρθέντων ἐπ’ αὐτοῦ, ἐπιφυλάσσομαι νὰ εἴπω ἐν καιρῷ τὰς σκέψεις μου. Τώρα θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς ὁμιλίας τῶν ἐπερωτώντων. Ἐπερωτᾶται ἡ Κυβέρνησις, ποῖα μέτρα ἔλαβε κατὰ τῆς γενικῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, διότι αὕτη ἐσχημάτισε φακέλλους κατὰ προσώπων, μὲ ψευδὲς καὶ κακόηθες περιεχόμενον. Ὅταν ὅμως ἡμεῖς ἐδῶ, κ. συνάδελφοι, λέγωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅταν χαρακτηρίζωμεν ὡς ψευδῆ καὶ κακοήθη τὰ ἔγγραφα τῆς Γενικῆς Ἀσφαλείας, τῆς ὁποίας ἴσως οἱ ἄνδρες δὲν εἶναι οἱ ἀριστεῖς τοῦ πνεύματος, ἔχουν ὅμως εἰς τὸ ἐνεργητικόν των ὅτι ἔχυσαν τὸ αἷμα των διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ καθεστῶτος, ὅταν, λέγω, ὁμιλοῦμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τὴν Γενικὴν Ἀσφάλειαν, τὸ ὀλιγώτερον ποὺ κάμνομεν εἶναι ὅτι ἐγκληματοῦμεν κατὰ τοῦ Ἔθνους καὶ καταφερόμεθα κατὰ τῆς ἰδίας ἡμῶν ἀξιοπρεπείας. Δὲν θέλω, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀναμοχλεύσω παλαιὰ πάθη. Εἴθε μάλιστα, τὸ κομμουνιστικὸν πάθος νὰ ἦτο παλαιὸν καὶ νὰ εἶχει παρέλθει ὁριστικῶς ὁ ἐξ αὐτοῦ κίνδυνος διὰ τὴν πατρίδα μας. Συνεχῶς ὅμως καὶ νέοι πυρῆνες ἀνακαλύπτονται. Ἐξ ἄλλου, δὲν εἶναι ὀρθὸν πάντοτε νὰ παρέχῃ τὸ Κράτος τὴν συγγνώμην του ἄνευ ἐπιβολῆς κυρώσεων εἰς τοὺς πταίσαντας. Ἐὰν τοῦτο ἔπραττε τὸ Κράτος, θὰ ἦτο ἀνίκανον νὰ προστατεύσῃ ἑαυτὸ καὶ τοὺς πολίτας του. Ἴσως μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας νὰ ὑπάρχουν καὶ τινές, οὐχὶ ὀρθοφρονοῦντες. Αἱ ἐξαιρέσεις ὅμως αὗται δὲν μᾶς παρέχουν τὸ δικαίωμα νὰ καταφερώμεθα γενικῶς καθ’ ὁλοκλήρων ὀργανισμῶν. Εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι διὰ τὸ ἀδιάβλητον ἀπαιτεῖται δικαστικὴ ἀπόφασις. Πῶς ὅμως θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἡ ἀλήθεια σήμερον; Θὰ πρέπει νὰ ἀναστήσωμεν ὅλους τοὺς κατακρεουργηθέντας ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς διὰ νὰ μαρτυρήσουν, διότι οἱ ζῶντες σύντροφοί των καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι εἶναι συναίτιοι εἰς τὰ ἐγκλήματα ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ κομματικήν των γραμμή, οὐδέποτε θὰ εἴπουν τὴν ἀλήθειαν. Εἶπεν ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἔχει καταδικάσει τοὺς φακέλλους. Νὰ μὲ συγχωρήσῃ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἐὰν ἔχω ἀντίθετον γνώμην. Νομίζω ὅτι τὸ ἀντίθετον συμβαίνει. Ἴσως ὅμως αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπικὴ γνώμη τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, διότι πολλάκις τὸν ἤκουσα ὑπεραμυνόμενον τοῦ Ε.Α.Μ., ἐνῷ οὐδέποτε ἐγὼ τὸν ἤκουσα καταφερόμενον κατὰ τῶν πράξεων τοῦ Ε.Α.Μ., οὔτε ἀκόμη καὶ κατὰ τοῦ γεγονότος τῆς ἀποκοπῆς ἀνθρωπίνων κεφαλῶν μὲ κονσερβοτενεκέδες. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπαπολίτης ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ περαιτέρω, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων μὲ καρδίαν καθαράν. Τὶ νὰ τὴν κάμωμεν τὴν καθαρὰν καρδίαν, ὅταν αἱ χεῖρες δὲν εἶναι καθαραί, ἀλλὰ αἱματοβαμμέναι. Πῶς νὰ λησμονήσωμεν τόσον προώρως ὅταν βλέπωμεν ὅτι ἐστρέφοντο οὐχὶ κατὰ τοῦ κατακτητοῦ, ἀλλὰ ἐναντίον τοῦ Ψαρροῦ καὶ τοῦ Ζέρβα; Ἔπειτα δὲν εἶναι μόνον αὐτά. Πῶς νὰ λησμονήσωμεν τὸ σύμφωνον περὶ παραδόσεως τῆς Μακεδονίας εἰς τοὺς Σλαύους καὶ τὸ κίνημα καὶ τὴν πορείαν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν κατὰ τῶν Ἀθηνῶν; Ἀλλοίμονον ἐὰν πάντα ταῦτα τὰ θεωρήσωμεν ὡς παρονυχίδας. Εἶπε καὶ τὸ ἑξῆς προσβλητικόν, ὁ κ. Παπαπολίτης. Ὅσοι, λέγει, δὲν ἐπῆγαν εἰς τὰ βουνά, δὲν ἐθεώρησαν ἄξιον νὰ πολεμήσουν διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ Ἔθνους. Νομίζω, ὅμως ὅτι, καὶ ὁ ἴδιος δὲν ἐπῆγεν εἰς τὰ βουνά, ἑπομένως δὲν πιστεύει αὐτὸ ποὺ εἶπεν. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ των οἱ βουλευταὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ μᾶς πείσουν περὶ τοῦ ὀρθοῦ τῶν ἀπόψεών των, ὑπερβάλλουν τὰ πράγματα, ἀπειλοῦν καὶ μᾶς προκαλοῦν κάποιο πεῖσμα ἔτσι ποὺ μᾶς δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ σκεπτώμεθα ὅτι κατέχονται ἀπὸ ἄλλας σκέψεις ἐν ἑαυτοῖς. Ὅτι δὲν σκοπεύουν νὰ ζητήσουν τὴν ἐπιείκειαν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ μήπως ἑτοιμάζουν καὶ ἄλλον γῦρον ἢ ἐνδιαφέρονται ἂν μὴ δι’ αὐτούς, τοὐλάχιστον διὰ τὴν ψῆφον των. Ἀφοῦ γίνεται συζήτησις, κ. συνάδελφοι, θὰ διατυπώσω καὶ μίαν ἀπορίαν. Βλέπω κάτι παράξενα πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγήσω. Βλέπω τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, τὸν κ. Καρτάλην, τὸν κ. Παπαπολίτην, ἀνθρώπους πλουσιωτάτους, νὰ ὑπεραμύνωνται τῶν ἀριστερῶν ἰδεῶν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, πῶς τὸ θέλουν νὰ γίνῃ; Μοῦ φαίνεται, ὅτι ὁμοιάζουν μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διακηρύσσουν τὴν θρησκευτικὴν νηστείαν ἐν ὥρᾳ τεσσαρακοστῆς ὡς ἕνα ἀγαθόν, ταὐτοχρόνως δὲ αὐτοὶ τρώγουν ψητὰ γουρουνόπουλα. Μήπως ὅμως ἐλπίζουν εἰς τὸν τρίτον γῦρον; Εἶπεν, ὁ κ. Μπίρης, ὅτι ἐμποδίζομεν τὰ παιδιὰ αὐτὰ νὰ ἀναλάβουν κρατικὰς ὑπηρεσίας. Πῶς ὅμως νὰ γίνῃ; Δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ προστατεύσῃ ἑαυτό; Δὲν ἔχει Ἐθνικὴν ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος κατὰ πρῶτον λόγον νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐργασίαν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἀπὸ τὴν Κορέαν καὶ περιφέρονται χωρὶς νὰ εὑρίσκουν ἐργασίαν; Οὐδέποτε ὅμως ἤκουσα τοὺς κυρίους αὐτοὺς νὰ ὑπεραμυνθοῦν τῶν παιδιῶν αὐτῶν. Ὁ κ. Μπίρης ἀπεκάλεσε φατρίαν τὸ Κράτος τοῦ νόμου. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι τοῦ διέφευγεν ἡ φράσις αὐτή. Ἀλλὰ εἶπε καὶ ἕνα ἄλλο. Εἶπεν: «οἱ ἀγωνιστὲς ἐκ τῶν κάτω θὰ φέρουν τὸν καθαρμόν». Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω τὴν φράσιν αὐτήν. Τί ἤθελε νὰ εἴπῃ; Μήπως εἶναι κάποια παραγγελία γιὰ νὰ φέρουν τὸν καθαρμὸ καὶ ρίχνουν τὸ σύνθημα αὐτό; Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὅλοι ἡμεῖς σεβόμενοι ἑαυτοὺς καὶ τὸ ἀξίωμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνεπιστεύθη ὁ λαός, ὀφείλομεν νὰ σεβώμεθα τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις, μὲ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι σύμφωνα τὰ λόγια αὐτά. Ἐπίσης ὁ κ. Βουλόδημος κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του εἶπεν, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἔργα ἐκπεσούσης καταστάσεως. Ἄλλως τὸ πρᾶγμα τὸ βλέπει ὁ ἕνας καὶ ἄλλως ὁ ἄλλος. Ἀσφαλῶς αὐτὸ εἶναι ὑποκειμενικόν, ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Βουλόδημος πιστεύῃ καὶ κηρύσσῃ τὴν πτῶσιν τοῦ καθεστῶτος. Κύριοι, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ὁσάκις πρόκειται νὰ καταλάβῃ μίαν δημοσίαν θέσιν ἕνας ὁ ὁποῖος κάποτε ἦτο ἀριστερός, ἢ ὁσάκις χάσει τὴν θέσιν του λόγῳ κρίσεως τοῦ πρωτοβαθμίου συμβουλίου νομιμοφροσύνης, ὑπάρχει καὶ τὸ δευτεροβάθμιον, τοῦ ὁποίου αἱ ἀποφάσεις εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις καταντοῦν τοσοῦτον εὐνοϊκαὶ ὑπὲρ τῶν ἀριστερῶν ὥστε πλησιάζουν τὸ σκάνδαλον. Διὰ νὰ ἴδητε μέχρι ποίου σημείου φθάνουν, θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς συγκεκριμένον περιστατικόν: Ὁ διαχειριστὴς τοῦ μονοπωλίου Ληξουρίου ἐκρίθη ἀπὸ τὸ πρωτοβάθμιον συμβούλιον νομιμοφροσύνης ὡς μὴ ἐθνικόφρων, διότι ὑπῆρχον στοιχεῖα, ὅτι ἦτο ἔνοπλος ἀριστερὸς καὶ ὁ τελευταῖος σχεδὸν ὡς καταθέσας τὸ ὅπλον. Ἀλλὰ ταὐτοχρόνως διότι ἀπεκαλύφθη ὅτι διέθεσε τρία ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ ΕΑΜ κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. Μόνον ὅτι αὐτὰ τὰ ἀποδεδειγμένα στοιχεῖα ὑπῆρχον κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου Νομιμοφροσύνης, ἐν τούτοις τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον μὲ εἰσηγητὴν τὸν κ. Τούσην καὶ Πρόεδρον τὸν κ. Χαρμπούρην τὸν ἔβγαλεν ἐθνικόφρονα. Ἠρώτησα τὸν κ. Χαρμπούρην διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ μοῦ ἀπήντησεν «ἡμεῖς κρίνομεν καὶ τὶ ἐργασίαν θὰ κάμῃ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς ὑποβρύχιον ἢ εἰς ἀεροπλάνον ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ τὸν ἐπανεφέραμεν, ἀλλὰ ἁλάτι εἶναι, τὶ θὰ τοῦ κάνῃ;» Τοῦ ἀπήντησα ὅτι ἔπρεπεν ἀπὸ τοῦ ὕψους τοῦ ἀξιώματός των νὰ ἤκουε τὰ λόγια τῶν κατοίκων τοῦ χωριοῦ, διότι ὅταν βλέπουν ὅλοι εἰς μίαν μικρὰν ἐπαρχίαν τὸν γνωστὸν των κομμουνιστήν, τὸν ἔνοπλον καὶ βοηθὸν τοῦ κομμουνιστοῦ ἀντιπροσώπου κατὰ τὰς ἐκλογὰς νὰ καταλαμβάνῃ τὴν θέσιν του, κάνουν τὴν σκέψιν, ὅτι εἶναι παντοδύναμοι οἱ κομμουνισταὶ καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ τοὺς κάμουν τίποτε καὶ ἑπομένως εἶναι περιττὴ κάθε ἀντίρρησις ἐναντίον αὐτῶν. Μὴ νομίζετε, ὅτι εἶναι ὅπως στὴν Ἀθήνα, ὅπου ἐλάχιστοι γείτονες θὰ τὸν γνωρίζουν. Ἐκεῖ τὸν γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ ἐπαρχία καὶ συζητεῖ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἀνησυχεῖ. Δὲν ἔχω τίποτε προσωπικὸν ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσω νὰ νομίζῃ ἡ ἀντιποτίλευσις, ὅτι δὲν ἔχω παραδείγματα ὅταν ὁμιλῶ, νὰ δίδω ἐξηγήσεις. Ἀλλὰ καὶ πρέπει νὰ ἐξετάζωνται τὰ ζητήματα αὐτά, ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς ἀντανακλάσεως. Πῶς δηλαδὴ τὰ βλέπει καὶ τὰ κρίνει ἡ κοινωνία. Τοῦτο τὸ ἀνέφερα διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι ἐπιεικέστατα κρίνουν τὰ δευτεροβάθμια συμβούλια, ἑπομένως μὴ ἐκφράζετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι διώκονται ἀνηλεῶς. Κύριοι, θὰ εἴπω ἐντὸς ὀλίγου τὰς σκέψεις μου δι’ ἐκείνους ποὺ ἔχουν φακέλλους. Ἀλλ’ ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν κομμουνιστῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἵτινες εἶναι ἱκανώτατοι νὰ κρύβωνται καὶ οὕτω νὰ καταδολιεύωνται τὸ Κράτος. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν τοῦτο ἀπὸ τὸν Λαόν, τὸν ἑλληνικὸν Λαόν, ὁ ὁποῖος καὶ ἂν ἀκόμη εἴς τι πρόσωπον χωρὶς πολλὰ γράμματα δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διατυπώσῃ καὶ νὰ διαρθρώσῃ τὰς φράσεις του, ὥστε νὰ γίνεται νοητός, ἔχει ὅμως λεπτοτάτην ἀντίληψιν καὶ εἶναι πολὺ παρατηρητικὸς καὶ ξέρει νὰ κρίνῃ γεγονότα ποὺ διαφεύγουν τῆς προσοχῆς ἡμῶν τῶν ἰδίων. Γεγονὸς εἶναι ὅτι οἱ διοικοῦντες τὸ ΕΑΜ ἦσαν κομμουνισταί, ἀλλὰ οἱ παρασυρθέντες καὶ προσχωρήσαντες εἰς αὐτό, εἶναι ἄλλοι ἐντελῶς ἀθῶα παιδιά, ποὺ ἔτρεξαν ἀπὸ ἐνθουσιασμόν. Ὑπάρχουν μερικοὶ ποὺ ἤθελαν βεβαίως νὰ πᾶνε, διότι ἦσαν κομμουνισταί, ἄλλοι ποὺ παρεσύρθησαν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἐξεβιάσθησαν, ὅπως ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ποὺ πῆγαν ἀπὸ φόβον, ἀπὸ ἀτολμίαν, ἂν θέλετε καὶ ἀπὸ δειλίαν. Δὲν εἶχον τὴν δύναμιν ἀντιστάσεως καὶ ὑπέκυψαν. Ὅπως καὶ μερικοὶ ἀφελεῖς παρασυρθέντες, διότι ἐκεντρίσθη τὸ φιλότιμόν των. Βέβαια, ὅλαι αὐταὶ αἱ κατηγορίαι χρήζουν διαφόρου μεταχειρίσεως. Δὲν ἀναμοχλεύω τίποτε, ἀλλὰ αἱ στομφώδεις ἀγορεύσεις τῶν ἀγορητῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἔλειπον, διότι ἐδῶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ βασιλεύει ἡ λογικὴ καὶ αἱ ἀγορεύσεις τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, αἱ τόσον στομφώδεις, δὲν ἔχουν ἄλλον σκοπόν, παρὰ τὴν ἐνθάρρυνσιν, τῶν ἄλλοτε ὀπαδῶν τοῦ ΕΑΜ ὅτι δηλαδὴ ἔχουν προστάτας ἀκόμη καὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσω ὅτι οἱ ρήτορες τὰ πιστεύουν αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν τὰ ἐπίστευον δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ ἦτο σκεπτικὸς καὶ μειλίχιος ὁ τρόπος τῆς ἐκφράσεώς των, διότι τοὐναντίον τώρα πείθουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας νὰ μὴ ἀπελευθερώσῃ κανένα κομμουνιστήν, διότι ἑτοιμάζονται κάτι νὰ κάνουν. Ἐγὼ δὲν λέγω ὅτι ἔλαβον αὐτοὶ ἐντολὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ παρέσυραν τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἰς τὴν ἐπίθεσιν αὐτὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ αἱ φράσεις τὰς ὁποίας μετεχειρίσθησαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στρέψουν τὴν Κυβέρνησιν πρὸς μίαν καταπραϋντικὴν πλευρὰν ποὺ θέλουν νὰ ἐπιτύχουν. Ἀναγκάζουν πολλοὺς τῶν ἐθνικοφρόνων νὰ διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν ὡς ἐθνικῶν ὀργανώσεων τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν ΕΑΜ–ΕΛΑΣ ἀφοῦ μάλιστα ἀπεκαλύφθη τὸ τί ἔκαμαν καὶ ἐπὶ κατοχῆς καὶ κατὰ Δεκέμβριον. Ἀφοῦ εἶναι γνωστόν, ὅτι οὐδεμία ἐπίθεσις ἐγένετο ἐναντίον τοῦ Στρατοῦ κατοχῆς, ἀλλὰ τοὐναντίον αἱ ἐπιθέσεις των ἐστράφησαν κατὰ τῶν στυλοβατῶν τοῦ Ἔθνους. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἔψεξε τὸν Συναγερμὸν καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου νὰ ἀναθεωρήσῃ τοὺς φακέλλους, διότι ὅλοι ἡμεῖς θὰ ἐχαλούσαμεν τὸν κόσμον. Δὲν χαλᾶμεν τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἕκαστος ὡς λογικὸν ὂν θέτει ἑαυτὸν εἰς κάποιαν θέσιν ποὺ τοῦ πρέπει. Ὅταν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον ὁ κ. Ρέντης ἦτο ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν συνέβη εἰς μάχην, μεταξὺ τοῦ Στρατοῦ καὶ τῶν συμμοριτῶν, ἥτις ἐγένετο εἰς τὴν Κορινθίαν, νὰ φονευθοῦν ἕξ συμμορῖται. Μεταξὺ τῶν φονευθέντων ἦτο καὶ ἕνας ἰδιαίτερός του ἐπὶ τοῦ ὁποίου εὑρέθη ἡ ταυτότης του λέγουσα, ὅτι ἦτο ἰδιαίτερός του καὶ ἰδιαίτερον σημείωμα ἐπιτρέπον τὴν εἴσοδόν του ἀνὰ πᾶσαν ὥραν εἰς τὸ πολιτικόν του γραφεῖον. Ὅταν ἕνας ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, τόσον ἀφελῶς ἐφέρθη πρὸς τοὺς κομμουνιστάς, δὲν ἦτο δυνατὸν τοὺς συντρόφους τοῦ ἰδιαιτέρου του νὰ βγάλῃ ἀπὸ τὴν φυλακὴν διότι μόνος του ἀντελαμβάνετο πλέον ὅτι δὲν ἦτο ἄξιος ἑαυτοῦ ὡς ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν. Ἠσθάνετο δηλαδὴ τὴν ἠθικήν του ἀδυναμίαν διὰ τοιαύτην ἀμνηστίαν. Ἐπίσης μία κυβέρνησις, ἥτις ἐξηρτᾶτο ἀπὸ μίαν ψῆφον καὶ ἐψήφισε τὸ Σύνταγμα μὲ δύο ψήφους ἀριστεροὺς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἠθικὴν δύναμιν διὰ μεγάλα ἔργα, ποὺ θὰ εἶχον ἐπίδρασιν εἰς ὅλον τὸν λαόν. Ἐπίσης μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Παπάγου ἔχει πλήρη αὐτάρκειαν καὶ μεγάλην δύναμιν, τὸ ἀνεγνώρισε δηλαδὴ καὶ οὕτω δύναται νὰ κάμῃ τὴν ἀναθεώρησιν. Ὑπὸ τοῦ κ. Μπίρη ἐθίγη καὶ ἡ δικτατορία Μεταξᾶ, λέγοντος, ὅτι κατὰ τὴν δικτατορίαν, ἐπειδὴ ἐπιέσθη ὁ κομμουνισμός, ἠνδρώθη ἡ δύναμίς του κατόπιν καὶ ἐγένετο κίνδυνος διὰ τὸ Ἔθνος. Ἐπίσης ὅτι ὁ Μεταξᾶς ἐξουδετέρωσε τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι μία δικτατορία μόνον τὴν Βουλὴν ἐνδιαφέρεται νὰ κλείσῃ διότι ἄλλως δὲν θὰ ἀποτελῇ δικτατορίαν. Ἀλλὰ μίαν δικτατορίαν διὰ νὰ τὴν κρίνωμεν πρέπει νὰ τὴν ἐξετάσωμεν ἱστορικῶς καὶ δεύτερο νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ἀποτέλεσμα, ὁπότε ἢ τὴν ψέγομεν συνεχῶς, ἢ κάπως τὴν σεβόμεθα. Ἐὰν ἐξουδετέρωσε μερικοὺς ὁ τότε δικτάτωρ Μεταξᾶς συνέβη τοῦτο διότι εἶχεν ἁπτὰ καὶ συγκεκριμένα στοιχεῖα ὅτι μετέβαινον εἰς τὴν Γερμανικὴν καὶ τὴν Ἰταλικὴν Πρεσβείαν καὶ συνηλλάσσοντο. Ὁ Μεταξᾶς ὅταν ἠσθάνετο ὅτι τὰ Ἑλληνόπουλα τὰ προητοίμαζε δι’ ἕνα φοβερὸν πόλεμον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶχε τὸν χρόνον νὰ ἐξετάσῃ λεπτομερῶς ἂν εἶχον σχέσεις μὲ τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς Ἰταλούς. Ὑπῆρξαν βεβαίως καὶ ἀδικίαι, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς ἀδικηθέντας ἐζητοῦσε συγγνώμην. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Κανελλοπούλου ὁ ὁποῖος ἐξετοπίσθη ἐπὶ ἕν ἔτος. Τὸν ἐκάλεσε καὶ τοῦ εἶπεν «ὅτι μὲ συγχωρεῖς σὲ ἀδίκησα», καὶ τὰ μάτια του ἐδάκρυσαν. Ἐν τούτοις εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ Μεταξᾶς ὥπλισε καὶ συνήνωσε τὸ Ἔθνος, ὅσον οὐδεὶς ἀπὸ κτήσεως κόσμου καὶ ὥπλισε χεῖρας καὶ καρδίας. Τὰ παιδιά μας ἐπολέμησαν εἰς τὸ πεδίον τῆς τιμῆς καὶ ἔγραψαν λαμπρὰς σελίδας δόξης ἐν τῇ ἱστορίᾳ μας ἀξίας τῶν ὡραιοτέρων σελίδων δόξης τῆς Πατρίδος. Διὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἱστορικῶς δίκαιον νὰ καταφέρωνται κατὰ τῆς δικτατορίας Μεταξᾶ. Ἄλλωστε καὶ ὁ Πλαστήρας δὲν ἔκαμε δικτατορίαν; Καὶ ὅμως οἱ τῆς δημοκρατικῆς ἀντιπολιτεύσεως, κύριοι βουλευταί, ἦσαν ὀπαδοί του. Καὶ δὲν λέγω πὼς ἔχουν ἄδικον. Καλὰ κάμνουν, ἀλλὰ ὄχι τὴν μίαν δικτατορίαν νὰ κατακρίνουν ὡς ἀπαρέσκουσαν καὶ τὴν ἄλλην ὄχι. Ὁ κ. Γρηγόριος Κασιμάτης ὑπέγραψε τὴν κατάργησιν τῶν ἄρθρων τοῦ Συντάγματος, μαζὺ μὲ τὸν Δικτάτορα ἀείμνηστον Ἰωάνν. Μεταξᾶν καὶ ὅμως σήμερον ἀνήκει εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, καὶ ὡς δημοκρατικὸς πολιτευτὴς τιμᾶται ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ κ. Μπίρης θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι εἰς τὸ Ρέθυμνον ὑπάρχουν πολλὲς φωτογραφίες τοῦ Μεταξᾶ, καὶ αὐτὸς ὁ κ. Βουλόδημος χωρὶς νὰ θέλω νὰ τὸν κατακρίνω, ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα, ὅμως μὲ πλήρη Ἐθνικὴν ψυχήν, ὠργάνωνε τὰς ἐργατικὰς συγκεντρώσεις τὴν ἐποχὴν τῆς δικτατορίας ἀειμνήστου Ἰωάν. Μεταξᾶ, μὲ πλήρη ἐθνικὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ ἐφίλησε τὸ χέρι τοῦ Μεταξᾶ ὄχι ἅπαξ. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν τὴν μίαν ἡμέραν νὰ λέγωμεν οὕτω καὶ τὴν ἄλλην ἄλλως. Εἰς τὴν αὔξησιν τῶν κομμουνιστῶν συνετέλεσαν ἄλλα γεγονότα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐβοήθησαν τὸ ΕΑΜ ἄνθρωποι πιστεύοντες ὅτι εἶχεν ἕνα σκοπὸν ἐναντίον τῶν κατακτητῶν. Τὴν Ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Καὶ οἱ σύμμαχοί μας λόγῳ κακῆς ἀντιλήψεως τὸ ἐνίσχυσαν μὲ ὅπλα καὶ χρήματα, διότι στὴν ἀρχὴ ἐξελήφθη ὡς ὀργάνωσις ἐνόπλου ἀντιστάσεως. Ἐξ ἄλλου καὶ οἱ ἴδιοι οἱ κατακτηταὶ τὸ ἐβοήθησαν. Καὶ σᾶς ἀναφέρω γεγονότα, ὅταν ὁ Σαλοῦστρο ἤχθη εἰς τὸ Γερμανικὸν Στρατοδικεῖον μετὰ τὴν διάλυσιν τῶν Ἰταλῶν τὸν ἠρώτησαν, ἐσὺ ἐτροφοδοτοῦσες τὸ Ἐάμ; Ἀπήντησε «μάλιστα, τοὺς ἐτροφοδότησα μὲ τροφὲς καὶ μὲ ὅπλα ἀκόμη, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔδωσεν ὁ στρατηγὸς Τζελόζο». Πῶς ὁ στρατηγὸς Τζελόζο, ἦτο προδότης; Τὸν ἠρώτησαν. Καὶ ἀπήντησεν; Ὄχι. Τὸν ἠρώτησα καὶ ἐγώ. Πῶς ἡμεῖς νὰ δώσωμεν ὅπλα εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀντάρτας τοῦ ΕΑΜ ποὺ ἔχουν σκοτώσει τόσους δικούς μας; Καὶ τοῦ ἀπήντησεν ἐκεῖνος ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃς ὑπ’ ὄψει σου ὅτι αὐτοὶ οἱ Ἕλληνες δὲν εἶναι λαὸς ποὺ νὰ μπορῇ νὰ ἡσυχάσῃ. Ἀφοῦ τὸν κατεκτήσαμεν θὰ θέλωμεν 2 ἑκατομμύρια στρατὸ διὰ νὰ τοὺς συγκρατοῦμεν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργήσωμεν ἐσωτερικὸν ἀντιπερισπασμόν. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸ νὰ βγάλωμεν πολλοὺς στὰ βουνὰ στρεφομένους ἐναντίον τοῦ Ἔθνους των. Καὶ νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν, ὥστε νὰ τοὺς ἀπασχολήσωμεν, ἀλληλοεξοντωμένους, ὁπότε μὲ 100 μόνον χιλιάδες στρατὸ θὰ δυνάμεθα νὰ τοὺς κρατᾶμε. Τὸ Στρατοδικεῖον ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἶπε τὸν ἐξετόπισε χωρὶς νὰ τὸν φυλακίσῃ. Ἐπῆραν ὅμως οἱ Γερμανοὶ τὸ σύνθημα καὶ τὸ ἐκαλλιέργησαν κατὰ τὸν τρόπον τὸν μεθοδικὸν ποὺ ξέρουν αὐτοὶ καὶ κατόπιν ἀπεδείχθη ὅτι ἐβοήθησαν τὸν Ἐλάς. Ἔπειτα ἔχομεν ἀποδείξεις πόσοι Φραγκολεβαντῖνοι ἀνελάμβανον τὴν μεταφορὰν τῶν διαφευγόντων Ἑλλήνων εἰς Μ. Ἀνατολὴν διὰ νὰ συλλαμβάνουν καὶ τυφεκίζουν τοὺς ἐθνικόφρονας, ὅπως συνέβη τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1944 μὲ τὸν μακαρίτη Βεζανῆ. Τοὺς δὲ ἀριστερόφρονας νὰ τοὺς μεταφέρουν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς ἐκεῖ, διότι εἶχον τὰς βλέψεις των πρὸς τὸ μέλλον καὶ ὄχι εἰς τὴν παροῦσαν στιγμήν. Καὶ τὴν συνέχειαν ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ τὴν ἐγνωρίσαμεν ὅλοι. Κύριοι, πολλὰ πράγματα ἔγιναν τότε καὶ φυσικὰ καὶ ὁ μεγαλομάρτυς Βασιλεὺς Γεώργιος ὑπέστη πλείστας ὅσας πικρίας. Αὐτοὶ ὅλοι ἐπολλαπλασίασαν τὸν κομμουνισμόν, ὡς καὶ τόσα ἄλλα ἐξωτερικὰ γεγονότα. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Στρατός, ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ὅλα τὰ Σώματα Ἀσφαλείας μὲ μεγάλον κίνδυνον τῆς ζωῆς των καὶ μὲ αὐταπάρνησιν ὑπηρέτησαν τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας καὶ διὰ τοῦτο κάθε ὕβρις κατ’ αὐτῶν μὲ γενικότητα εἶναι μία πρᾶξις ὄχι Ἐθνική. Ἐὰν ἔχωμεν κἄτι θετικὸν καὶ παράτυπον ἐναντίον ἑνὸς προσώπου τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἐναντίον ἑνὸς ἀτόμου, ἄλλο πρᾶγμα, ἀλλὰ εἰς τὸ σύνολον δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀπευθύνωνται καὶ νὰ ἐκστομίζωνται τοιαῦται φράσεις. Μόνον τὸν ἐπιδειχθέντα ἡρωϊσμὸν εἰς τοῦ Μακρυγιάννη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ σωθῇ τὸ Ἔθνος, μόνον αὐτὸ ἐὰν σκεφθῆτε ἄνευ τοῦ ὁποίου θὰ εὑρίσκεσθο ἐντὸς τοῦ παραπετάσματος, ὁπότε δὲν θὰ ἠδύνασθε οὐδεμίαν κριτικὴν νὰ ἀσκήσετε.......

§37Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Καὶ ἐν τούτοις τὸν κ. Σαμουὴλ τὸν ἀρχηγὸν τὸν ἀπεμακρύνατε.

§38Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐγὼ δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς κρίσιν προσώπων. Ὁ κ. Θεοχαρίδης εἶπεν ὅτι ΚΥΠ ἴσον κόρακες.

§39Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶπον τοιαύτην φράσιν, οὔτε εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναγράφεται.

§40Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Δυνατὸν νὰ μὴ συμπεριλαμβάνεται εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ εἶμαι εὐχαριστημένος ὅτι δὲν ἐλέχθη, ὡς ὑμεῖς βεβαιώνετε. Οἱ Τοῦρκοι ἔχουν εἰς τὸ κοράνιον μίαν ἐντολὴν ἡ ὁποία λέγει: «πολέμα τὸν ἐχθρό σου μὲ τὰ ὅπλα του». Ὅταν λοιπὸν ἐχθροὶ εἶναι οἱ κομμουνισταὶ πρέπει νὰ πολεμῶνται δι’ οὗ τρόπου αὐτοὶ πολεμοῦν ἐντὸς τοῦ καθεστῶτος των τοὺς ἀντιθέτους των. Διότι καὶ εἰς τὴν Ρωσίαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν εἰς τὸ καθεστώς, συλλαμβανόμενοι ἐξορίζονται εἰς τὴν Σιβηρίαν. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ λέγουν ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου βιάζεται καὶ ὅτι οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ καταργοῦνται. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Καὶ οὔτε σχέσιν ἔχει μὲ τὰ γινόμενα εἰς κομμουνιστικὰ κράτη. Τὸ Κράτος μας ἐσωτερικῶς τοὐλάχιστον εἶναι σήμερον ἐπὶ Συναγερμοῦ ἀτράνταχτο καὶ δὲν φοβεῖται νὰ τὸ κατακρημνίσουν οἱ ἐσωτερικοὶ ἐχθροί. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι, ἐπειδὴ εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἠλεκτρισμένην ἀτμόσφαιραν ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῶν στενῶν τῆς Φορμόζας, τὸ ὁποῖον δυνατὸν νὰ προκαλέσουν παγκόσμιον πόλεμον, ἡ πρότασις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου διὰ τῆς ὁποίας ἐπροτάθη ἡ διαπαιδαγώγησις, εἶναι ὀρθὴ καὶ βάσιμος καὶ συμφωνῶ πρὸς αὐτήν. Βεβαίως πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διαπαιδαγώγησις, καὶ εἶναι καθυστερημένον τὸ Κράτος διότι μέχρι σήμερον δὲν ἔπραξε τοῦτο. Πρέπει νὰ καθοδηγήσῃ τοὺς παραπλανηθέντας καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ αὐτοὺς εἰς τὸν ἐθνικὸν δρόμον. Πολλοὶ πιστεύουν ὅτι εἶναι ἀριστερόφρονες ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι τοιοῦτοι καὶ ὡς παράδειγμα θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα συγκεκριμένον γεγονός. Ὅταν ἐγένοντο αἱ ἐκλογαὶ τῆς Δράμας, μετέβην καὶ ἐγὼ ἐκεῖ καίτοι δὲν ἤμουν βουλευτὴς τῆς περιφερείας αὐτῆς, ἀλλ’ ἁπλῶς ἠθέλησα νὰ διαπιστώσω τὶ σκέπτονται οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ. Ἐπῆγα μὲ τοὺς ὑποψηφίους βουλευτὰς τοῦ Συναγερμοῦ εἰς διαφόρους κωμοπόλεις καὶ χωρία καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν κωμόπολιν Χωριστήν. Ἐπληροφορήθην δὲ ὅτι ἡ πλειονότης ἢ σχεδὸν ἡ ὁλότης τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως ταύτης, εἶχε φρονήματα ἀριστερόφρονα. Καὶ ἐσκέφθην πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ Δοξᾶτον νὰ ὑπάρχῃ τόσον μεγάλη πλειοψηφία ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, καὶ ἡ εἰς μικρὰν ἀπόστασιν εὑρισκομένη κωμόπολις Χωριστὴ νὰ ἔχῃ κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν ἀριστεροὺς πολίτας. Ἐσκέφθην ὅτι κάτι ἐν προκειμένῳ συνέβαινε καὶ ἀφοῦ περιῆλθον μετὰ τῶν ὑποψηφίων βουλευτῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὰ χωρία καὶ τὰς κωμοπόλεις, ἐζήτησα νὰ μεταβῶ προσωπικῶς εἰς Χωριστήν, διὰ νὰ διαπιστώσω ἐὰν πράγματι ἡ πλειονότης τῶν κατοίκων, εἶναι πράγματι κομμουνισταὶ καὶ ὄχι παρασυρόμενοι ἐκ τῆς ἀντεθνικῆς προπαγάνδας. Εἰς τὸ μέρος αὐτὸ μετέβην τρεῖς ἀκόμη φορὰς καὶ ὡμίλησα καὶ συνωμίλησα μετὰ τῶν κατοίκων ἐπὶ πολύ. Ἦλθον εἰς ἐπαφὰς μὲ διαφόρους κατοίκους, οἱ ὁποῖοι παρεξενεύθησαν καὶ μὲ ἠρώτησε κάποιος δημοσίᾳ διατί ἐγὼ ὁ ἐκ τὴν νοτίου πλευρᾶς τῆς Ἑλλάδος καὶ μάλιστα ἐκ νήσου προερχόμενος, ἐπεσκέφθην τὸ μέρος αὐτό, ἐν ὥρᾳ προεκλογικῆς των στιγμῆς. Τοῦ ἀπήντησα ὅτι ἐνδιαφερόμην νὰ πληροφορηθῶ τὸ ἐθνικὸν φρόνημα τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ φρουροὶ τῶν ἀκραίων συνόρων τῆς Χώρας, καὶ ἂν πραγματικῶς οὗτοι ἐξηκολούθουν νὰ εἶναι οἱ δοξασμένοι ἀπόγονοι τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Ἀποτέλεσμα τῶν ἐπισκέψεών μου αὐτῶν καὶ τῶν συζητήσεων μὲ τοὺς κατοίκους, ἦτο ἡ παράταξις τοῦ Ε. Συναγερμοῦ, νὰ λάβῃ εἰς τὰς ἐπαναληπτικὰς ἐκλογὰς 500 καὶ πλέον ψήφους ἔναντι 65 ποὺ εἶχε λάβει εἰς προηγουμένην ἐκλογήν, ἔναντι ἐλαχίστων πλέον ψήφων τοῦ κομμουνιστικοῦ ὑποψηφίου. Δι’ αὐτὸ λοιπὸν νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Πατρὶς καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ στείλῃ ἀνθρώπους μελετημένους συνταξιούχους ψυχολογημένους ὡς π.χ. Γυμνασιάρχας ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν πλήρη ἐθνικοφροσύνην των καὶ καλῶς ψυχολογημένοι θὰ διαπαιδαγωγήσουν τοὺς πολίτας αὐτοὺς καὶ θὰ τοὺς μεταδώσουν τὴν νομιμοφροσύνην καὶ ἐθνικοφροσύνην. Ὀρθῶς συνεπῶς ἐτόνισε ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, ὅτι ὑποχρέωσίς μας εἶναι νὰ διαπαιδαγωγήσωμεν τοὺς παραπλανηθέντας πολίτας καὶ ὄχι νὰ τοὺς ἔχωμεν κλεισμένους εἰς τὰς φυλακὰς διὰ νὰ τοὺς ταΐζωμεν ἄνευ ἀποτελέσματος καὶ νὰ μνησικακοῦν ἐναντίον τοῦ Κράτους. Πιστεύω δὲ ὅτι ἡ διαπαιδαγώγησις θὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς παραπλανημένους νὰ ἀποβάλουν τὰς παλαιὰς καὶ σκουριασμένας πεποιθήσεις των καὶ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸν δρόμον τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Θὰ δώσῃ δὲ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ ἀποδείξουν ὅτι ὄντως ἀπέβαλαν τὰς παλαιὰς πεποιθήσεις των καὶ ὅτι δὲν δύνανται νὰ παρασυρθοῦν τοῦ λοιποῦ ἀπὸ τοὺς πράκτορας τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἐκεῖ ποὺ δὲν συμφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας εἶναι ὅτι οἱ ἀδυνάτου χαρακτῆρος ἐμφανιζόμενοι ὡς μετανοήσαντες, εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθουν καὶ νὰ διορισθοῦν ἀμέσως εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐφ’ ὅσον ψυχολογικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιστοῦν, εἰς τὴν προπαγάνδαν, εἶναι μοιραῖον νὰ παρασυρθοῦν καὶ πάλιν. Κύριοι συνάδελφοι τὸ θέμα τῆς ἐξετάσεως τῶν φακέλλων εἶναι πράγματι μέγα, ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης καὶ μεγάλη προσβολὴ διὰ τὸ Κράτος ὅταν ἐσφάγησαν 50.000 Ἑλλήνων πολιτῶν ἀγρίως. Τοῦτο ἀποτελεῖ κηλῖδα διὰ τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα. Δὲν πρέπει νὰ δίδωμεν τὸ δικαίωμα εἰς οὐδένα νὰ ἀναφέρῃ πράγματα τὰ ὁποῖα βλάπτουν τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ λαοῦ, τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ πιστεύω ὅτι ὁλόκληρος ὁ Συναγερμὸς αἰσθάνεται συνυπεύθυνος διὰ τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Πιστεύω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται. Καὶ ὅτι ὁ Στρατάρχης Παπάγος εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν ἔδειξεν, ὅτι εἶναι ἱκανὸς νὰ σκέπτεται τὰς εὐθύνας του ἀπέναντι τοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου καί, νομίζω, ὅτι ἔχει διάθεσιν νὰ συμπεριφερθῇ πρὸς πάντα Ἕλληνα, ὡς στοργικὸς πατήρ. (Χειροκροτήματα)

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§42Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ συζητούμενον θέμα τῆς λήθης τοῦ παρελθόντος ἀπησχόλησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ παρελθόν, χωρὶς ἀτυχῶς μέχρι τοῦδε ὁλοσχερῶς νὰ λυθῇ. Ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις ἐκείνας ἔλλειψε τὸ θάρρος τῆς ἐφαρμογῆς τῆς τολμηρᾶς πράγματι διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην πολιτικῆς τῆς λήθης. Ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, καὶ ἡ ἀπαιτουμένη κομματικὴ δύναμις διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς. Αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι ἐφοβήθησαν μήπως κατηγορηθοῦν ἀκόμη μίαν φορὰν διὰ φιλοαριστερισμόν. Σήμερον ὅμως οἱ λόγοι αὐτοί, διὰ τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, δὲν συντρέχουν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ κατ’ ἐπανάληψιν ἐπέδειξε τόλμην εἰς τὰ θέματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐνδιεφέρθη νὰ λύσῃ. Ἀλλὰ καὶ κομματικὴν δύναμιν μεγάλην ἔχει. Καὶ γεννᾶται, κ. συνάδελφοι τὸ ἐρώτημα, διατί ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία τόσον πανηγυρικῶς ἐπηγγέλθη τὴν λήθην τοῦ παρελθόντος, ἐλησμόνησε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν αὐτήν; Δὲν ἀνέβηκα κύριοι, εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν διὰ λήθην τῶν ἐπαγγελιῶν της. Ἄλλως τε, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς λήθην ἔρριψεν ὅλας τὰς ἐπαγγελίας της. Ἀνέβηκα εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἐκφράσω τὰς σκέψεις μου καὶ νὰ προτείνω ὡρισμένας προτάσεις, σχετικὰς μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπιεικείας καὶ τῆς λήθης τοῦ παρελθόντος. Ἀλλὰ πρὶν ἢ προβῶ εἰς τὴν ἔκφρασιν τῶν σκέψεών μου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κ. συνάδελφοι, νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα προδίδουν τὴν σύγχυσιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ τοὐλάχιστον εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὴν περίεργον νοοτροπίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατέχονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ κάμουν σχεδὸν τοὺς πάντας κομμουνιστάς. Σᾶς ἀναφέρω λοιπὸν τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικόν. Ἕνας ἀστυνομικὸς σταθμάρχης ὀρεινῆς περιοχῆς τῆς Δ. Θεσσαλίας, ἐκάλεσεν εἰς τὸ γραφεῖον του ἕνα ἀνάπηρον παιδὶ τοῦ ἀνταρτοπολέμου, καὶ ἀφοῦ τοῦ ἔκαμε δριμυτάτας παρατηρήσεις, διότι ἐκινεῖτο ἀντεθνικῶς, τοῦ ἐδήλωσεν ὅτι ἔχει καθῆκον νὰ προβῇ εἰς ἀποκήρυξιν τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ νὰ δηλώσῃ, ὅτι μετανοεῖ διὰ τὰς ἀντεθνικὰς πράξεις, τὰς ὁποίας διενήργησεν ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν. Τοῦ εἶπεν ὁ ἐν λόγῳ Πρόεδρος: Μά, κύριε ἀστυνομικὲ σταθμάρχα, ἐγὼ ἐπὶ κατοχῆς ὑπεχρεώθην ἀπὸ τὰς ἐαμικὰς ὀργανώσεις νὰ πάρω μίαν γυναῖκα, τὴν ὁποίαν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἐδεχόμην νὰ πάρω. Τὸν γάμον αὐτὸν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἠκύρωσα ὡς προϊὸν βίας. Ἐν τῷ μεταξὺ, ὅταν ἡ Πατρὶς μὲ ἠθέλησε νὰ προσφέρω τὰς ὑπηρεσίας μου εἰς αὐτήν, ἐγὼ προσῆλθον, ἐπολέμησα εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, τὴ Φθιώτιδα, καὶ ἀφοῦ ἐγύρισε ράχες καὶ κάμπους τῆς ἰδιαιτέρας σας Πατρίδος, κύριε ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως — καὶ ἔχασα τὸν ἕνα μου πόδα. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐγώ, ὁ ἀνάπηρος τοῦ ἀνταρτοπολέμου, νὰ δηλώσω εἶμαι κομμουνιστής; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκηρύξω τοὺς ἀγῶνας αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἐστοίχισαν τὸν ἕνα ἐκ τῶν ποδῶν μου; Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ τὸ ἐν λόγῳ ὄργανον ἐπέμενεν, ἠναγκάσθη ὁ ἀνάπηρος πρόεδρος νὰ δηλώσῃ, ὅτι εἶναι κομμουνιστής, ἀλλ’ ὅτι ἀποκηρύσσει τὸν κομμουνισμόν. Δεύτερον περιστατικόν, τὸ ὁποῖον συνέβη, καὶ εἶναι ἀμέτρητα τὰ περιστατικὰ αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν πάλιν. Προσῆλθον χωρικοὶ εἰς τὸν ἀστυνομικὸν σταθμάρχην τῆς περιφερείας μου, ὑπενωμοτάρχην, προαχθέντα εἰς τὸν βαθμὸν αὐτὸν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ, προκειμένου νὰ τύχουν τῆς ἐνεργείας ὡρισμένων ἐγγράφων καὶ τῆς χορηγήσεως βεβαιώσεων εἰς αὐτούς. Ὁ ἀστυνομικὸς σταθμάρχης τοὺς ἀπήντησεν, ἐγὼ γράμματα πολλὰ δὲν ἠξεύρω, ἠξεύρω ὅμως τόσα ὅσα μοῦ χρειάζονται νὰ σᾶς γράφω εἰς τὰ χαρτιά μου. Πηγαίνετε εἰς τὸν βουλευτήν σας, νὰ σᾶς στείλῃ ἐγγράμματον ἀστυνόμον. Καὶ τὸ ὄργανον αὐτό, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, ἐχαρακτήρισε, κατ’ ἐπισήμους πληροφορίας, τὰ 80% τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ δήμου αὐτοῦ, ὡς κομμουνιστάς. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἐγένοντο μετὰ τὸ 1950. Τὰ δύο αὐτὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα, κύριοι συνάδελφοι, ἔφερον ἐνώπιον ὑμῶν, εἶναι δηλωτικὰ τοῦ κακοῦ τρόπου καθ’ ὃν σκέπτονται τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, τῆς χειρίστης ὑπηρεσίας, τὴν ὁποίαν προσφέρουν οἱ πληροφοριοδόται, οἱ κακοὶ αὐτοὶ πληροφοριοδόται, οἱ συκοφάνται αὐτοὶ εἰς τὸ Ἔθνος, εἰς τὴν Πατρίδα. Καὶ ἐὰν μὲν ἐχαρακτηρίζοντο ὡς κομμουνισταὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι οἰκειοθελῶς προσῆλθον καὶ ἐνετάχθησαν εἰς τὰς ὀργανώσεις ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἡ Πατρὶς ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀντεθνικάς, τότε θὰ ὑπῆρχε μία δικαιολογία, κάποια ἐξήγησις. Ἀλλὰ τὸ νὰ χαρακτηρίζωνται κομμουνισταὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς συνειδήσεώς των, ὑπήκουσαν — λέγω — εἰς τὰ κελεύσματα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Καΐρου, αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ἀκατανόητον. Ἀλλὰ δὲν χαρακτηρίζονται μόνον αὐτοὶ κομμουνισταί. Χαρακτηρίζονται καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξηναγκάσθησαν νὰ μετάσχουν εἰς τὰς ὀργανώσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας ἡ Πατρὶς αὐτὴ κατηγορεῖ ὡς προδοτικάς. Χαρακτηρίζει τὸ ὄργανον τῆς τάξεως ὡς κομμουνιστὰς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὅταν ἦσαν δῆθεν εἰς τὸ ΕΑΜ εἶχον ἡλικίαν 5 καὶ 7 ἐτῶν. Καὶ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἰς ὅλους σας, καὶ μάλιστα εἰς ὅσους κατάγονται ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, εἶναι ἀδύνατον — λέγω — νὰ μὴ ὑπέπεσαν τοιαῦτα περιστατικὰ εἰς τὴν ἀντίληψίν σας. Καὶ σᾶς ἀναφέρω, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, τὸ ἑξῆς περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1954. Εἷς νεαρὸς τῆς τρίτης τάξεως τοῦ Γυμνασίου, παλαιοῦ γυμνασίου ἐννοῶ, ἠθέλησε νὰ καταταγῇ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, ὡς ἐθελοντὴς τεχνίτης καὶ ἐνῷ οὐδεὶς φάκελλος ὑπῆρχεν οὔτε διὰ τὸν νεαρὸν αὐτόν, οὔτε καὶ δι’ ἕτερον μέλος τῆς οἰκογενείας του, ὅταν τὸ παιδὶ ἐζήτησε πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων μετ’ ὀλίγας ἡμέρας εἰδοποιεῖτο νὰ κάμῃ δήλωσιν ἀποκηρύξεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Προσέφυγεν εἰς ἐμέ, πηγαίνω εἰς τὸν διοικητὴν τῆς ὑποδιοικήσεως, ὅπου τὸ παιδάκι αὐτὸ ὑπήγετο καὶ λέγω εἰς τὸν ἀξιωματικὸν ἐκεῖ: Τί τὸν βαρύνει αὐτὸν κύριε Διοικητά; —Οὐσιαστικῶς τίποτε. Τὰ χαρτιὰ ἐδῶ γράφουν ὁ πατήρ του ὠργανώθη ἐπὶ κατοχῆς, χωρὶς νὰ προσφέρῃ καμμίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ ΕΑΜ, ἀλλὰ — τὸ παιδὶ αὐτὸ εἶναι 17 ἐτῶν— ἔχει ἕνα ἐξάδελφον καταδικασμένον δι’ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν ἐπὶ κατοχῆς,—εἶναι τόσον μεγάλο τὸ ἁμάρτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον νὰ βαρύνῃ αὐτόν, ὥστε ἡ κατάρα αὐτή, τὸ παράπτωμα αὐτὸ τοῦ ἐξαδέλφου του νὰ τοῦ στοιχίσῃ τὴν στέρησιν τῶν μέσων τῆς ζωῆς; —Δυστυχῶς, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν εἶναι πάρα πολὺ μεγάλο τὸ παράπτωμα, ἐν τούτοις, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἀναφέρω εἰς τὰ χαρτιά, τὰ ὁποῖα θὰ στείλω, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τότε τοῦ λέγω, θὰ πρέπει νὰ στείλῃ καὶ τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ νεαρὸς αὐτὸς ἔχει θεῖον συνταγματάρχην ἐν ἀποστρατείᾳ, πρῶτον θεῖον. Νομίζω ὅτι περισσότερον καὶ εὐκολώτερον εἶναι νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὸν μορφωμένον θεῖον του, παρὰ ἀπὸ τὸν πρωτεξάδελφόν του. Δὲν ἠθέλησε νὰ ἀναφέρῃ τὸ γεγονὸς αὐτό. Ἐδημιούργησε τὴν ἑτεροβαρῆ συλλογικὴν εὐθύνην. Πᾶν, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς βάρος τοῦ αἰτοῦντος τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, τὰ ὄργανα τῆς τάξεως τὸ ἀναφέρουν, εἶναι δὲ κανὼν ἀπαράβατος. Πᾶν ὅμως τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὲρ τοῦ αἰτοῦντος πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, δὲν ἀναφέρεται.

§43Δ. ΚΑΡΡΕΡ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπητε, αὐτοὶ οἱ φάκελλοι, τοὺς ὁποίους ἀνεφέρετε ὅλοι σας, ἔγιναν πότε;

§44Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἐντεῦθεν, θὰ σᾶς εἴπω δὲ διατὶ δὲν κατεστράφησαν.

§45Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σᾶς ἀπαντῶ ἐγὼ κ. συνάδελφε. Ἐὰν δὲν εἶναι σήμερον εὔκολον νὰ καταστραφοῦν, ἡ καταστροφή των πρὸ 3–4 ἐτῶν ἦτο πολὺ δυσκολώτερα. Ἀσφαλῶς μετὰ 1–2 ἔτη θὰ καταστραφοῦν. Νὰ εἶσθε βέβαιοι περὶ αὐτοῦ. Ὁ χρόνος θὰ τὰ θεραπεύσῃ ὅλα... Ὅσον παρέρχεται ὁ χρόνον τόσον ἐπέρχεται ἠρεμία τῶν πνευμάτων.

§46Δ. ΚΑΡΡΕΡ. Κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν κ. συνάδελφε, διὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐθέσπισε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της.

§47Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Δὲν λέγω ὅτι ἐδημιούργησε ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τοὺς φακέλλους. Καὶ αἱ πρὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐδημιούργησαν πάρα πολλοὺς ἀλλὰ δὲν τοὺς κατήργησαν διότι ὡς εἶχον δὲν εἶχον τὸ θάρρος λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης ἀνωμάλου καταστάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις αὕτη διὰ τὰς ἐπαρχίας ἔχεται ἀληθείας μέχρι κεραίας. Τί συμβαίνει εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ δὲν γνωρίζω. Νομίζω ὅτι ἡ κατάστασις αὕτη ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν διὰ τὰς ἐπαρχίας, ἐγκυμονεῖ ἐθνικοὺς κινδύνους, διότι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Γυμνασίων, οἱ ὁποῖοι καταφεύγουν εἰς τὰς ἀρχὰς διὰ νὰ ζητήσουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, προκειμένου νὰ ἐξεύρουν τὰ μέσα διὰ μίαν ἐργασίαν, εἶναι δεκάδες χιλιάδων. Τὸ πλεῖστον δὲ αὐτῶν χαρακτηρίζονται ὡς κομμουνισταί.

§48Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Δυσφημεῖτε οὕτω τὴν ἐπαρχίαν σας.

§49Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Δὲν δυσφημῶ τὴν ἐπαρχίαν μου διότι ἡμεῖς ἔχομεν περγαμηνὰς Ἐθνικῶν Ἀγώνων πρὸ ἀμνημονεύτων ἐτῶν. Καὶ τώρα κ. συνάδελφοι, χωρὶς νὰ θέλω νὰ σᾶς καταπονήσω θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω τὰς σκέψεις μου περὶ τοῦ πῶς δύναται νὰ θεραπευθῇ ἡ ἐπάρατος δι’ ἡμᾶς αὐτὴ κατάστασις. Ὡς πρὸς τοὺς φακέλλους ἔχω τὴν γνώμην ὅτι θὰ πρέπει οὗτοι σχεδὸν νὰ ἐξαφανιστοῦν. Ἐννοῶ ὅλους τοὺς φακέλλους, οἱ ὁποῖοι συνετάχθησαν. Δὲν εἴμεθα ἐναντίον τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς. Δὲν εἴμεθα ἐναντίον τοῦ ἰσχύοντος κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισημάνωμεν τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἐκ τῶν φακέλλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τόσον εὐκόλως συντάσσονται. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπισημάνωμεν τὴν ἀναταραχήν, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Θὰ πρέπει διὰ λόγους κυρίως ψυχολογικοὺς νὰ ἐξαφανιστοῦν, οἱ φάκελλοι αὐτοί. Θὰ πρέπει νὰ ἐμβάλωμεν τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κόσμον, ὅτι τὸ ἁμαρτωλὸν παρελθόν, διὰ τὸ ὁποῖον πολὺ ὀλίγον πταίουν οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου καὶ περισσότερον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν κατάστασιν αὐτήν, δηλαδὴ ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, τὸ παρελθὸν αὐτὸ περιῆλθεν ὁριστικῶς καὶ ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἐνώπιον τῶν Νόμων καὶ τυγχάνουν τῆς αὐτῆς ἐκτιμήσεως ἀπὸ τὰ ὄργανα πρὸ παντὸς τῆς τάξεως. Εἶναι φοβερὸν κ. συνάδελφοι, νὰ βλέπετε χωρικοὺς ἀθώους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τεραστίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα νὰ μὴ τολμοῦν νὰ ἀτενίζουν διὰ τὸν α ἢ β λόγον τὰ ὄργανα τῆς τάξεως τῆς περιφερείας των.

§50Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Ἀστυνομία σήμερον ἐκτελεῖ τόσον καλὰ τὴ δουλειά της ὥστε ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεχαρακτήρισαν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐκτελέσει τρεῖς (3) χωροφύλακας.

§51Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κακῶς ἔκαμε.

§52Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ φάκελλοι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἐξαφανιστοῦν, διότι καὶ ἂν ἀκόμη κατὰ τὸ μεταξὺ διάστημα ἀποχαρακτηρισθοῦν οἱ ἐν αὐτοῖς ἀναφερόμενοι ὡς κομμουνισταί, πάλιν διατρέχουν τὸν κίνδυνον νὰ ἐπαναχαρακτηρισμοῦν ὡς τοιοῦτοι. Καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σωρείαν τοιούτων περιπτώσεων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου δημοσίους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ εἰς τὸ παρελθὸν ἀπεχαρακτηρίσθησαν, νὰ χαρακτηρίζωνται πάλιν ὡς κομμουνισταί. Πότε; Ἐν ἔτει 1953–1954, ὅτε ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐκυβέρνα τὸν τόπον αὐτόν. Θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πιστεύσωμεν ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, οἱ Ἕλληνες αὐτοί, ἐσημείωσαν δρᾶσιν ἀντεθνικὴν μετὰ τὸ 1952; Ἡμεῖς τουλάχιστον δὲν τὸ παραδεχόμεθα, γνωρίζοντες τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§53Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας κατὰ τὴν διακυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ τώρα τὸ 1954 ἐξέδωσε διαταγὴν διὰ νὰ σχηματιστοῦν φάκελλοι ἐθνικοφρόνων ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι, ὡς ἰσχυρίζονται εἶναι κομμουνισταὶ ἀλλὰ παριστάνουν τὸν ἐθνικόφρονα. Ἐσχηματίσθησαν οὕτω φάκελλοι ἀποχρωματισθέντων ὑπαλλήλων. Νὰ σχηματισθῇ φάκελλος τῶν κομμουνιστῶν εἴτε τῶν κατηγορουμένων μὴ ἀποχρωματισθέντων, ἔστω καὶ ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι δὲν ξεύρουν ὅτι εἶναι κομμουνισταί, ἀλλὰ τοὺς θεωρεῖ ἡ Ἀσφάλεια κομμουνιστάς. Ἡ διαταγὴ αὐτὴ ἔχει ἀποσταλῆ τὸ 1954. Συνεπῶς, οἱ φάκελλοι ἐδημιουργήθησαν κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἀσφαλείας.

§54Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Λυποῦμαι, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαψεύσω συνάδελφον.— τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου εἶναι ἀνακριβῆ.

§55Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἠθελήσατε νὰ μὲ διαψεύσητε. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ἀρνεῖσθε ὅτι ἔχει ἀποσταλῆ εἰς τὰς Διοικήσεις Χωρ)κῆς τῆς χώρας ἐμπιστευτικὴ διαταγὴ πρὸς τοῦτο; Εἶναι ἀπόρρητος διαταγή. —Τὸ ἀρνεῖσθε;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐμπιστευτικὴ πῶς τὸ γνωρίζετε;

§57Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴπω πῶς τὸ γνωρίζω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐκ τῆς παρατάξεως τῆς ἰδικῆς σας, συνάδελφοι, εἶχον ἀναγνώσει ἔγγραφον ἐμπιστευτικὸν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ὅταν ἡμεῖς εἴμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν ἠρωτήθησαν ἀπὸ ποῦ τὸ εἶχον τὸ ἔγγραφον αὐτὸ καίτοι ἐγεννήθη τὸ ἐρώτημα πόθεν ἐστάλη τὸ ἔγγραφον τοῦτο. Καὶ λέγω, κ. ὑπουργέ, δύνασθε ρητῶς νὰ ἐπιμείνετε καὶ ἐπιμένετε ὅτι δὲν ἔχει σταλῆ τοιαύτη ἐγκύκλιος, ἐν ὄψει τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 2500, πρὸς τὰς Διοικήσεις Χωρ)κῆς ποὺ νὰ λέγῃ θὰ συντάξετε καταστάσεις ὀνομαστικὰς μὲ στήλας ὅπου θὰ ἀναγράφωνται κατὰ κατηγορίαν οἱ Δημόσιοι Ὑπάλληλοι. Ἐπιμένετε ὅτι δὲν ἔχει σταλῆ τοιαύτη διαταγή;

§58Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν δήλωσιν ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1954 δὲν ἐξεδόθη ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Ἀσφαλείας τοιαύτη διαταγή.

§59Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπουργοῦντος τοῦ κ. Λυκουρέζου, ἐξεδόθη ἡ διαταγή.

§60Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσιν ὅτι τοιαύτη διαταγὴ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Ἀσφαλείας δὲν ἐξεδόθη.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κε συνάδελφε, προχωρήσατε.

§62Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαφανίσῃ ὅλους, σχεδόν, τοὺς μέχρι τοῦδε συνταχθέντας φακέλλους καὶ δὲν θελήσῃ νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τῶν ὁποίων νὰ ρίπτῃ λήθην εἰς τὸ παρελθόν, τότε ἐγώ, ὡς καλόπιστος συζητητής, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ψέξῃ τὴν Κυβέρνησιν, θὰ δικαιοῦμαι νὰ πιστεύσω ὅτι, μὴ λαμβάνουσα μέτρα ἐπιεικείας ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ τὸν Α ἢ τὸν Β λόγον ἀνεμίχθησαν ἐπὶ κατοχῆς εἰς ὀργανώσεις δικαιοῦμαι, λέγω, νὰ ψέξω τὴν Κυβέρνησιν ὅτι λόγοι κομματικῆς σκοπιμότητος εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὴν παρεμποδίζουν ἀπὸ τοῦ νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ τόσον Ἐθνικόν. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ἀκόμη, κ. βουλευταί, ὅτι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐποχὴν τῆς Ἐαμοκρατίας ἠναγκάσθησαν νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν ὀργάνωσι τοῦ ΕΑΜ καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν ἀτυχίαν καὶ τὴν ἀπρονοησίαν, ἐν ἔτει 1946, νὰ μὴ ψηφίσουν τὸ Λαϊκὸν Κόμμα καὶ μετέπειτα τὸν Συναγερμόν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἤδη διατρέχουν τὸν κίνδυνον, ἂν τυχὸν δὲν ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς κομμουνισταί, νὰ χαρακτηρισθοῦν εἰς πρώτην εὐκαιρίαν. Καὶ θὰ χαρακτηρισθοῦν, νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι, ὁσάκις θὰ ζητήσουν πιστοποιητικὰ διὰ τοὺς ἑαυτούς των καὶ διὰ τὰ παιδιά των.

§63Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις πεπλανημέναι, νὰ ἐπαναλάβω, πρῶτον, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀποχαρακτηριζομένων ἐν ἡμέραις Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου αὐξάνει, τῶν ἀποχαρακτηριζομένων, ὄχι τῶν χαρακτηριζομένων. Καί, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. συναδέλφους, ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος ἀναφέρουν στοιχεῖα θὰ πρέπει, δὲν εἶναι βέβαια ἔργον ἰδικόν μου νὰ κάμω τὴν ὑπόδειξιν αὐτήν, νὰ μὴ ἀφίστανται τῆς ἀληθείας. Καί, δεύτερον, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς πληροφορήσω, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, διότι φαίνεται ὅτι, προφανῶς, δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ὅλα αὐτά, βεβαίως, τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖσθε — καὶ εἴπομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιφυλάσσεται νὰ ἀπαντήσῃ — συνδέονται μὲ μέτρα θεσπισθέντα οὐχὶ ἐν ἡμέραις Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου ἀλλὰ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, ὅλα αὐτά, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζονται Ἀστυνομικά, ἀνελεύθερα, ἄστοχα, ἐπικίνδυνα κ.ο.κ., εἶναι μέτρα καὶ πρόκειται, πάντως, περὶ μέτρων θεσπισθέντων ἐπὶ προηγουμένων Κυβερνήσεων.

§64Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὰ ὁποῖα ὅμως διατηρεῖτε σεῖς.

§65Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ μίαν διευκρίνησιν. Ἐὰν ἕνας ἀποχρωματισθῇ, ὁ φάκελλός του νεκρώνεται, δηλαδὴ ὁ φάκελλός του ἐξαφανίζεται; Ἐὰν τὸ Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης ζητήσῃ στοιχεῖα, δι’ ἕναν ὑπάλληλον, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, θὰ ἀπαντήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἔχει ἀποχρωματισθῆ ἢ θὰ ἀναφερθῇ εἰς ὅλο τὸ ἱστορικὸν καὶ θὰ εἴπῃ εἰς τὸ τέλος ὅτι ἀπεχρωματίσθη; Θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§66Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπαναλαμβάνω ὅ,τι εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἐδήλωσα. Προκειμένου περὶ τῆς λειτουργίας τῶν Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης καὶ τῆς θέσεως ἔναντι τῶν Συμβουλίων τούτου, τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας παρέχει πλήρη στοιχεῖα.

§67Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ ὅλο τὸ ἱστορικὸν τῶν φακέλλων;

§68Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Προκειμένου περὶ Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἀδιαφόρως ἐὰν πρόκειται περὶ ἀποχαρακτηρισθέντων ἢ μὴ παρέχει πλήρη στοιχεῖα.

§69Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Προκειμένου περὶ ὑποψηφίων Δημοτικῶν Συμβούλων, θὰ ἀνακοινοῦται διὰ τοῦ Ραδιοφώνου ὅτι ἦτο τέτοιος; ... τέτοιος καὶ ἀπεχαρακτηρίσθη;

§70Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θέλετε ἄλλην ἀπορίαν.

§71Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, αὐτήν. Διότι εἶχον τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ ἀποχαρακτηρισμὸς εἶναι μία τελεῖα καὶ παῦλα.

§72Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Αὐτό, κ. συνάδελφε, εἶναι συνέπεια ἐφαρμογῆς μέτρων, ποὺ προηγούμεναι Κυβερνήσεις ἐψήφισαν.

§73Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Διαφέρει ὅμως ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς.

§74Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τί θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις ἢ τί πράττει, θὰ τὸ πληροφορηθῆτε εὐθὺς ὅταν θὰ λάβῃ τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπόψεις της.

§75Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Προκειμένου περὶ Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἐρωτῶ, ἢ καὶ παντὸς πολίτου ἀποχρωματισθέντος, δίδονται τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τῶν φακέλλων;

§76Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Δὲν νομίζω, ὅτι μὲ ἐρωτᾶτε διὰ νὰ ἐνημερωθῆτε, διότι πιστεύω, κ. συνάδελφε, ὅτι γνωρίζετε τοὺς νόμους.

§77Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων νὰ καταργηθοῦν καὶ νὰ ἀντικατασταθοῦν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ καταλάβουν δημοσίαν θέσιν ἢ θέσιν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, διὰ μιᾶς δηλώσεως, ὅτι δὲν εἶναι κομμουνιστὴς καὶ ὅτι δὲν μετέχει εἰς κομμουνιστικὴν ὀργάνωσιν. Νομίζω, ὅτι οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν καὶ σήμερον, καίτοι ἐξεδόθησαν εἰς ἀνωμάλους περιστάσεις, δύνανται νὰ κατοχυρώσουν πλήρως τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν. Εἶναι φοβερὸν τὸ νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ ἐργασθοῦν ἐργάται εἰς ἐργασίαν, ἑταιρείας δημοσίας ὠφελείας, ἐργάται λέγω τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου Μέγδοβα, τῶν ὁποίων τὰ κτήματα κατέλαβε τὸ ἔργον, διότι ὁ προαναφερθεὶς ὑπενωμοτάρχης τοὺς ἐχαρακτήρισε κατὰ 80% ὡς κομμουνιστάς. Εἰς μάτην προσεπαθήσαμεν νὰ πείσωμεν τὰς ἀρχάς, μὲ συνάδελφον ἐκ Καρδίτσης προερχόμενον, ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀποστεροῦνται παντελῶς, παντελῶς λέγω, τοῦ πόρου τῆς ζωῆς των νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ μέτρου τῆς λήψεως σημειώματος κοινωνικῶν φρονημάτων. Θὰ πρέπει, ἐὰν παρ’ ἐλπίδα ἡ Κυβέρνησις ἐμμείνῃ εἰς τὴν ζήτησιν τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, θὰ πρέπῃ νὰ καταργηθῇ ὁ θεσμὸς τῆς συλλογικῆς εὐθύνης, ἐπὶ κατοχῆς, νὰ φέρῃ τὴν εὐθύνην τοῦ πρωτεξαδέλφου του. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, ὁ νεαρὸς αὐτὸς τῶν 6–7 ἐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ πταίσματα ἀνθρώπου, μὲ τὸν ὁποῖον εἰς πολλὰ περιστατικὰ, ἐπὶ μακρὸν χρόνον δὲν ἔχει εἰπῇ «καλὴ μέρα», ὁ ἄνθρωπος αὐτός, λέγω, νὰ βασανίζεται ἐξ αἰτίας τοῦ συγγενοῦς του. Τέταρτον, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει ὁ θεσμὸς τοῦ διοικητικοῦ μέτρου τῆς ἐκτοπίσεως ν’ ἀναθεωρηθῇ. Θὰ πρέπει οἱ χαρακτηριζόμενοι ὡς ἐπικίνδυνοι διὰ τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, ὅταν πρόκειται ἐναντίον αὐτῶν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σκληρὸν αὐτὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως καὶ τῆς ἀποβολῆς ἀπὸ τοῦ κοινωνικοῦ περιβάλλοντός των, νὰ καλοῦνται νὰ δώσωσιν ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Νὰ καλοῦνται ν’ ἀποκρούσουν κατηγορίας ἀνευθύνους, ἐν πολλοῖς, προσώπων, ν’ ἀντικρούσουν πεπλανημένας τυχὸν πληροφορίας ἢ ἀντιλήψεις τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ, κατὰ μείζονα λόγον, καὶ εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν. Οὔτε ἡ πρωτοβάθμιος, οὔτε ἡ δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας καλοῦν, ἐφ’ ὅσον τοὐλάχιστον γνωρίζω, τοὺς ὑπὸ ἐκτόπισιν τελοῦντας ἵνα δώσωσιν ἐξηγήσεις.

§78Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Νὰ σᾶς παράσχω μίαν πληροφορίαν. Καλοῦνται οἱ πρὸς ἐκτόπισιν ἐνώπιον τῆς πρωτοβαθμίου Ἐπιτροπῆς καὶ δικαιοῦνται ν’ ἀσκήσωσιν ἔφεσιν. Ἐὰν ἀσκήσωσιν ἔφεσιν, ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἀποφάσεως.

§79Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Δὲν ἀναστέλλεται.

§80Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ἀναστέλλεται ἐν τῇ πράξει.

§81Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ὅλοι οἱ διδάσκαλοι ἀπελύθησαν καὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν δευτεροβάθμιον.

§82Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Ἅμα τῇ ἀσκήσει τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἐφέσεως, ἡ ἀπόφασις ἀναστέλλεται.

§83Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Τελευτῶν, κύριοι, καλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν παρακαλῶ ὅπως ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς λήθης καὶ τῆς ἐπιεικείας καὶ τὴν διαβεβαιῶ, ὅτι οὕτω προσφέρει ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος μεγαλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν προσέφερον μεταπολεμικαί τινες Κυβερνήσεις. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Γυαλίστρας ἔχει τὸν λόγον.

§85Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ. Ἐπ’ ἐλάχιστα λεπτὰ θὰ εἴπω τὰς κρίσεις μου καὶ τὰ συμπεράσματά μου ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε διεξοδικῆς συζητήσεως. Νομίζω, ἐκ ταύτης, δύναταί τις νὰ ἐξαγάγῃ δύο εὐχάριστα συμπεράσματα. Πρῶτον, μέν, ὅτι τὸ πλεῖστον μέρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρεδέχθη, ὅτι ἡ ἀσφάλεια τοῦ συνόλου προεξάρχει τῆς ἐννοίας τῆς δικαιοσύνης, ἔναντι τῶν ἀτόμων. Τὸ πλεῖστον μέρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρεδέχθη, ὅτι πρέπει τὰ μέτρα ἀσφαλείας νὰ ἐξακολουθήσουν. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει παραπέτασμα καὶ δορυφόρος ἐκ παραλλήλου καὶ αἱ ἐλεύθεραι δημοκρατίαι εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ λαμβάνουν, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ λογικοῦ, ὡρισμένα μέτρα. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἓν πρῶτον συμπέρασμα, κατ’ ἐμέ, ἀναμφισβήτητον. Δεύτερον συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον μὲ κάμει νὰ εἶμαι αἰσιόδοξος διὰ τὴν βελτίωσιν ὡρισμένων ἀνωμαλιῶν, τὰς ὁποίας ἐξέθηκα εἰς προγενεστέρας ἀγορεύσεις μου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶναι ἡ προσοχή, μετὰ τῆς ὁποίας ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, παρηκολούθει τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Λυκουρέζου καὶ τοῦ ὑπέβαλε διάφορα ἐρωτήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς λεπτομερείας, ὥστε νὰ βελτιωθῇ τὸ ὑφιστάμενον σύστημα ἀσφαλείας. Τὸ σύστημα τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν κληρονομίαν διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, καὶ ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπεν εἰς προγενεστέραν συνεδρίασιν μετ’ εἰλικρινείας ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις δὲν εἶχον τὴν δυνατότητα διότι θὰ παρεξηγοῦντο. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις βεβαίως, ἔχει ὅλον τὸ ἀπαιτούμενον κῦρος, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὰ μέτρα αὐτά. Ἤδη ἀπελύθησαν 2.000, νομίζω, ἀπὸ τὰς φυλακάς. Εἶναι μικρὸν μέτρον; Συνεπῶς, καὶ τὸ δεύτερον αὐτὸ συμπέρασμα, ἐπαναλαμβάνω, ἡ προσοχὴ μετὰ τῆς ὁποίας παρηκολούθησε τὴν συζήτησιν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, μετὰ τοῦ ὁποίου καὶ προγενεστέρως, ἰδιωτικῶς εἴχομεν ἀνταλλάξει τὰς γνώμας μας, μὲ ἄγει εἰς τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἀσφαλῶς θὰ ληφθῶσι μέτρα ἐξασφαλίζοντα ἐν ἁρμονίᾳ καὶ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐθνικὴν καὶ τὸ δίκαιον τῶν ἀτόμων. Διότι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει παραπέτασμα, ἐπαναλαμβάνω, αἱ ἐλεύθεραι δημοκρατίαι εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ λαμβάνουν μέτρα προστασίας τοῦ συνόλου. Διότι δὲν εἶναι πλέον ἡ ἐποχὴ ἡ προγενεστέρα τοῦ 1917, ὁπότε πᾶς πολίτης οἱουδήποτε Κράτους, παραλαμβάνων τὰς ἀποσκευὰς ἄνευ ἄλλων διατυπώσεων, ἐπήγαινεν ὅπου ἤθελεν. Αὐτά, κύριοι, εἶναι τὰ δύο γενικὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα μὲ ἱκανοποίησαν — εἶναι ὑποκειμενική μου γνώμη — ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐξελίξεως τῆς συζητήσεως. Ἀνεπτύχθησαν ὑπὸ ἄλλων ἀγορευσάντων καὶ ἄλλα λεπτομερῆ ζητήματα. Ὁ προλαλήσας, φέρ’ εἰπεῖν, ἀνέφερεν ἓν γεγονὸς, ἀφορῶν τὴν Ἀεροπορίαν. Ὀφείλω, κύριοι, ἐγὼ ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14ης καὶ 17ης Ἰανουαρίου ἀνέπτυξα ὡρισμένα ζητήματα, νὰ εἴπω καὶ μίαν ἄλλην ἄποψιν, ἀδιαφορῶν ἐὰν νομίζετε, ὅτι παλινωδῶ. Λέγω, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡ συνείδησίς μου μοῦ ἐπιβάλλει. Ἡ Ἀεροπορία εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἶναι ἕνα ὅπλον τόσον πολὺ εὐπαθὲς, ὥστε καὶ ὁ τελευταῖος σμηνίτης ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ σοβαρὰν ζημίαν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ὑπάρχει ζήτησις, ἐφ’ ὅσον, δηλαδή, πολλοὶ ἐπιθυμοῦν νὰ καταταγοῦν, εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ διοίκησις νὰ λαμβάνῃ ὅλα τὰ μέτρα τὰ ἐξασφαλίζοντα τὴν ἀπόλυτον ἐθνικοφροσύνην. Ἐὰν γίνωνται βεβαίως σφάλματα, ἐὰν γίνωνται ὑπερβολαὶ καὶ ἐκμετάλλευσις, αὐτά, ἐπαναλαμβάνω, εἶμαι βέβαιος ὅτι σιγά, σιγὰ θὰ ἀρθοῦν. Ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὀφείλω ἐπίσης νὰ ἀναφέρω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διὰ νὰ μὴ γίνεται μία ἄσκοπος μακρυγορία καί, ἂν θέλετε, καὶ ἐκμετάλλευσις, εἶναι, ὅτι τὰ ζητήματα αὐτά, δὲν λύονται ἀπὸ τὸν ἕνα μῆνα εἰς τὸν ἄλλον. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ φάκελλοι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ὀφείλουν νὰ καταστραφοῦν ἐν τῷ συνόλῳ. Θὰ ἀπετέλει πρᾶξιν ἀντεθνικὴν ἐὰν ὅλοι οἱ φάκελλοι ἐν τῷ συνόλῳ κατεστρέφοντο. Βεβαίως εἶναι καὶ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν περιέχουν τίποτε, αὐτοὶ πρέπει νὰ καταστραφοῦν. Ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ προεξοφλήσωμεν σήμερον, ἐὰν ἕνας ἀποχαρακτηρισθεὶς καὶ θεωρούμενος ὡς ἀνανήψας ἐὰν δὲν θὰ ἐπανέλθῃ πάλιν, ἐν δεδομένῃ στιγμῇ, εἰς τοὺς πρώτους του ἔρωτας. Δι’ αὐτό, κύριοι, οἱ φάκελλοι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ καοῦν, ὅπως ἐζήτησαν τινὲς τῶν κ. συναδέλφων. Θὰ πρέπει νὰ παραμείνουν ὡρισμένοι φάκελλοι. Αὐτὰ εἶναι ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν δυνάμεθα ἀνευθύνως νὰ λύσωμεν. Ὁ καθεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος ὑποδεικνύει τὰς γνώμας του, ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, θὰ μελετήσῃ τὰς γενομένας ὑποδείξεις μὲ τὰ ἁρμόδια ὄργανα.

§86Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μίαν συμπλήρωσιν, κ. συνάδελφε. Νομίζω, ὅτι ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀπαραιτήτως πρέπει νὰ γίνῃ εἶναι νὰ γνωσθῇ τὸ περιεχόμενον τῶν φακέλλων εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Τὰ ἐννέα δέκατα γνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχει φάκελλος, ὑπάρχει ὅμως καὶ ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ἀτόμων, ποὺ δὲν γνωρίζει ἐὰν ὑπάρχῃ φάκελλος. Ἀπελύθη πρὸ ἡμερῶν ὑπάλληλος, διότι τοῦ εἶπον δὲν ὑπέβαλεν αἴτησιν ἀποχρωματισμοῦ. Τί δήλωσιν νὰ ὑποβάλῃ ὅταν δὲν εἶναι αὐτὸς κομμουνιστής; Αὐτὸ τὸ σημεῖον, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἀσφαλείας, νὰ προσέξετε. Εἶναι μεγάλη ἀδικία νὰ κρίνωνται ἐπὶ τῇ βάσει πιστοποιητικῶν, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζουν ὥστε νὰ ἀμυνθοῦν. Πρέπει νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§87Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ. Ἐπίσης, κύριοι, ὀφείλω νὰ φέρω εἰς γνῶσιν σας τὸ ἑξῆς, διὰ νὰ σᾶς πείσω, ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι ζητήματα, τὰ ὁποῖα λύονται ἀπὸ τὸν ἕνα μῆνα εἰς τὸν ἄλλον, ὅταν εἶναι μία κληρονομία πενταετοῦς ἢ ἑξαετοῦς καθεστῶτος. Πρὸ ἑνὸς ἔτους, ὅταν εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου ὡρισμένα ζητήματα, συνεννοήθην μὲ τὸν διοικητὴν τῆς ὑπηρεσίας πληροφοριῶν, τὸν ἐκάλεσα καὶ συνειργάσθημεν ἐπὶ ὥρας καὶ τοῦ ἔθεσα συγκεκριμένα ἐρωτήματα. Μοῦ ἐξέθεσε τὰς ἀπόψεις του, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀπολύτως ὑγιεῖς καὶ νομίζω, ὅτι ἤδη θὰ ἔχῃ ἀρχίση αὐτὴ ἡ ἐργασία τῆς μειώσεως τῶν φακέλλων καὶ τοῦ ξεκαθαρίσματος ἐκείνων τῶν φακέλλων, οἱ ὁποῖοι εἶναι τελείως ἀστήρικτοι. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ ζητῶμεν τὴν πλήρη καταστροφὴν τῶν φακέλλων, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Τινὲς τῶν συναδέλφων ἀνησύχησαν ἀπὸ τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Ἀλλαμανῆ καὶ Παπαπολίτη. Ἐγὼ θὰ εἴπω, ὅτι μὲ ηὐχαρίστησαν ὑπερβολικὰ διότι, ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὑποστηρίζεται τὸ ΕΑΜ καὶ ὁ ΕΛΑΣ καὶ θέλουν νὰ δώσουν συγχωροχάρτι, τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν κ.κ. Ἀλλαμανῆ καὶ Παπαπολίτη, ἐνισχύουν τὴν κοινὴν γνώμην εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι χρειάζεται ἐπὶ μακρὸν εἰσέτι μία Κυβέρνησις σταθερά, διότι ἄλλως ἀπειλεῖται ἡ χώρα, ὅταν μάλιστα, θὰ καοῦν ὅλοι οἱ φάκελλοι. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§89Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ διακοπὰς οἱασδήποτε, ἀπὸ οἱανδήποτε πλευράν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀλίγον τολμηρὰ ἡ δήλωσίς σας, κ. συνάδελφε.

§91Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὑποβληθεῖσα ἐπερώτησις, διηυρύνθη τόσον, ὥστε νὰ τεθῇ ἕνα σοβαρὸν ἐρώτημα εἰς τὴν Βουλὴν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ διεξήγαγεν ἐθνικοὺς ἀγῶνας καὶ προσέφερεν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας. Πρὸς τοῦτο, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν διὰ νὰ τερματισθῇ ἅπαξ διὰ παντός, αὐτὴ ἡ συζήτησις. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλλω ἕνα ἐρώτημα εἰς τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, τὸ ΚΚΕ ἐγέννησε τὸ ΕΑΜ, ἢ τὸ ΕΑΜ ἐγέννησε τὸ ΚΚΕ;

§92ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Δὲν εἶναι ἐδῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς.

§93Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἠμπορούσατε σεῖς νὰ μοῦ ἀπαντήσετε, εὐχαρίστως θὰ τὴν ἐδεχόμην τὴν ἀπάντησιν. Ξεκινῶντας συνεπῶς ἀπὸ ἐκεῖ, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὅλη ἡ ὀργάνωσις, ἡ ἐπιχείρησις, ἡ κατεύθυνσις, οἱ σκοποὶ ἀφ’ ἧς ἐνεφανίσθη τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο παρὰ ὑπὸ ἕνα πρόσχημα ἐθνικοῦ ἀγῶνος νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ διαδεχθῇ τοὺς Γερμανοὺς εἰς τὴν τυραννίαν.

§94Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αὐτὸ πότε ἐγένετο;

§95Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν δύναται νὰ ἀπαλλοτριώσῃ τὰ δικαιώματα τοῦ Προεδρείου.

§97Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1941, ὑπεγράφη τὸ πρῶτον καταστατικόν. Δυστυχῶς δὲν ἔχω μαζί μου ἕνα ἀντίγραφον, τὸ ὁποῖον περιέπεσεν εἰς χεῖρας μου κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἀγώνων, καὶ τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς ὡρισμένας ἐπιδιώξεις κατ’ ἀρχήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει σᾶς εἶπα μὲ τέσσαρες λέξεις, τὶ ἐπεδίωκεν ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ μὲ αὐτὸ τὸ καταστατικόν. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ὀργάνωσις αὐτή, λόγῳ τοῦ ὅτι ἦτο διαδεδομένη εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἦσαν γνωστὰ τὰ στελέχη τοῦ ΚΚΕ καὶ εὐθὺς ἀμέσως τὰ ἀνεῦρε, διότι τὰ ἐγνώριζε καὶ τὰ ἐχρησιμοποίησε, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ οἱαδήποτε ἄλλη ὀργάνωσις, διότι θὰ ἤρχιζεν ἀπὸ τὸ ἄλφα. Ἤρχισε συνεπῶς, μὲ τὸ σύνθημα, τὸ ὁποῖον ἀπετέλει τὸν πόθον ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Νέα προσπάθεια νὰ στελεχωθῇ πολιτικῶς κατ’ ἀρχήν, καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅταν ἐνόμισεν, ὅτι ἔφθασεν ὁ κατάλληλος χρόνος νὰ δημιουργήσῃ ἔνοπλα τμήματα ἀντιστάσεως, ὄχι μὲ σκοπὸν νὰ κτυπήσῃ τοὺς Γερμανούς, ἀλλὰ μὲ σκοπὸν νὰ ἀποκτήσῃ τὴν ἔνοπλον ἐκείνην δύναμιν, ἡ ὁποία θὰ τῆς ἦτο ἀπαραίτητος διὰ νὰ ἐπιβληθῇ. Καὶ θὰ σᾶς φέρω τὸ πρῶτον παράδειγμα. Τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1942 ὁ Ἄρης Βελουχιώτης εἶχε συγκροτήσει τὴν πρώτην ἔνοπλον ὁμάδα. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, οἱ σύμμαχοι, ἐνδιαφερόμενοι διὰ νὰ δυσχεράνουν τὴν ἀποστολὴν στρατευμάτων γερμανικῶν εἰς τὸ Ἐλ Ἀλαμέϊν, ἠθέλησαν νὰ καταστρέψουν τὴν γέφυρα τοῦ Γοργοποτάμου καὶ ἀπέστειλαν τὸν ταξίαρχον Ἔντυ μὲ ἄλλους 4–5 ἀξιωματικούς.

§98Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§99Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἐντὸς θέματος. Εἶναι αἱ ἐθνικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ ΕΑΜ.

§100Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἐπὶ τῶν φακέλλων νὰ ὁμιλήσητε.

§101Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διατί σᾶς στενοχωρεῖ, κύριοι συνάδελφοι; Σᾶς ἠνέχθημεν μακαριώτατα, ἐδείξαμεν ἐδῶ ὑπομονήν, τὴν ὁποίαν εἶναι ἀδύνατον νὰ δείξουν ἄνθρωποι. Ὀφείλω νὰ σᾶς πληροφορήσω διὰ τὴν ἐθνικὴν δρᾶσιν τοῦ ΕΑΜ. Ἐπὶ 45 ἡμέρες ὁ ταξίαρχος Ἔντυ ἀνεζήτει τὸν Βελουχιώτη, ὁ ὁποῖος ἠρνεῖτο νὰ καταστρέψῃ τὴν γέφυρα τοῦ Γοργοποτάμου καὶ ἠναγκάσθη νὰ στείλῃ τὸν ὑπαρχηγὸν νὰ πάρῃ τὸν Ζέρβα μὲ 90 ἀντάρτες καὶ μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν ἠναγκάσθη ὁ Βελουχιώτης καὶ ὁ Καραλίβανος νὰ λάβῃ μέρος. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Βελουχιώτης προσεπάθησε νὰ λῃστέψῃ τοὺς Ἄγγλους. Δεύτερον παράδειγμα. Αὐτὸ εἶναι γεγονός, τὸ ὁποῖον γνωρίζω προσωπικῶς. Θὰ μοῦ εἴπητε, κομίζω γλαῦκα εἰς Ἀθήνας, λέγων τὶ ἔκαμε τὸ ΕΑΜ. Ἐπειδὴ παρῆλθον τὰ χρόνια καὶ κάθε ἕνας πιστεύει, ὅτι ὁ λαὸς ξεχνᾶ τὴν ἱστορίαν τοῦ παρελθόντος, ἐθεώρησα ὑποχρέωσιν νὰ τὰ ἐπαναφέρω ὑπὸ συζήτησιν. Τὸν Ἰούλιον τοῦ 1943, ὅταν ἔγιναν τὰ πρῶτα σαμποτὰζ μὲ τὰς μάχας τῆς Ἀφρικῆς καὶ διετάχθημεν νὰ κτυπήσωμεν τὰ Γερμανικὰ τμήματα, οὐδεὶς ἀπὸ τὸ ΕΑΜ ἦλθε νὰ μὲ ἐνισχύσῃ καθ’ ἣν στιγμὴν ἤμην καὶ τραυματίας καὶ ἀπεχώρησαν πρὸς Πράμαντα. Κανένα σκοπὸν δὲν εἶχον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀγωνισθοῦν. Τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1943, ἐκήρυξαν τὴν κομμουνιστικὴν ἐπανάστασιν καὶ μᾶς ἐπετέθη ἀπὸ Θεσσαλίας ἡ Γερμανικὴ Μεραρχία Ἐντελβάϊς, ἡ ὁποία ἦλθεν ἀπὸ τὴν Σερβία νὰ κτυπήσῃ τὸν Ζέρβα. Μᾶς ἐνέπλεξαν εἰς ἕναν ἀγῶνα ἐξοντωτικὸν καὶ ἐχάσαμεν τὸ ⅓ τῆς δυνάμεώς μας καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, νὰ σωθῇ ὁ στρατηγὸς Ζέρβας μετὰ δυσκολίας. Τὰ τμήματα τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ ἀπέφυγον νὰ δώσουν μάχην. Εἰς τὰ Πράμαντα, εἶχον ἕνα σύνδεσμον μὲ τὸν Βελουχιώτη καὶ τοῦ εἴπομεν νὰ παύσουν νὰ μᾶς κτυποῦν καὶ νὰ συνεχίσωμεν νὰ ἀντιδράσωμεν κατὰ τῶν Γερμανῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπετίθεντο ἐναντίον μας. Μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι, νὰ μᾶς δώσητε τὰ Πράμαντα καὶ ἔπειτα τὰ συζητᾶμε. Δηλαδή, νὰ δώσουμε τὸ κλειδί, ὥστε καταδιώκοντες ἐμᾶς ποὺ εἴχαμε ὀλιγωτέρας δυνάμεις, νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸν ἀγῶνα.

§102Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐρωτῶ ὑμᾶς, ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι μέσα εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς φακέλλους καὶ τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων; Ὁ κ. συνάδελφος, ὁμιλεῖ περὶ κατοχῆς καὶ διαφόρων ὀργανώσεων. Ἐρωτῶ, εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος ὁ ρήτωρ;

§103Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ φάκελλοι, κύριε συνάδελφε, ἐκ τοῦ ΕΑΜ προέρχονται.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν εἶναι οἱ φάκελλοι, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταχειρισθῶ ἄνισον μέτρον ἐναντίον τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκομένου συναδέλφου, καθ’ ὃ ἐφ’ ὅσον παρηκολουθήσατε τὴν συζήτησιν, θὰ γνωρίζετε, ὅτι πάρα πολλοὶ ἀπὸ τοῦ βήματος ἀνεφέρθησαν εἰς τὸ ΕΑΜ. Ἐὰν ὁ ρήτωρ ὑπερβῇ ὡρισμένα ὅρια, θὰ τοῦ κάμω σύστασιν. Νὰ ἔχετε τόσην ὑπομονήν, ὅσην ἐπέδειξαν ἄλλοι ἔναντι ἄλλων ρητόρων. Παρακαλῶ, τὸν κ. συνάδελφον, νὰ περιορισθῇ ἐντὸς τοῦ θέματος.

§105Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξ αὐτῶν προῆλθον οἱ φάκελλοι.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τυπικῶς ἡ παρατήρησις εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ δὲν στέργω εἰς ἄνισον μεταχείρισιν τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὸ θέμα. Παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, τὴν προϊστορίαν νὰ τὴν τελειώσητε τὸ γρηγορώτερον.

§107Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν εἴσαστε εἰς τὴν θέσιν μου, κύριε συνάδελφε, ἀμφιβάλλω ἐὰν εἴχατε αὐτὴν τὴν ἀνοχήν.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ θέσις σας, εἶναι θέσις βουλευτοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος.

§109Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Θὰ προσπαθήσω διὰ μιᾶς διακοπῆς νὰ διευκολύνω εἰς τὴν συντόμευσιν τῆς ἱστορικῆς σας ἀναδρομῆς. Θὰ ἀναφέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὴν προσωπικήν μου γνώμην ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος, ἐὰν τὸ ΕΑΜ ὑπῆρξεν ἢ ὄχι κομμουνιστικὴ ὀργάνωσις, καὶ ἐὰν εἶναι προϊὸν τῆς περιόδου τοῦ 1941. Κύριε συνάδελφε, τὸ 1924, ὁ σύντροφος Καυτὰς ἐδημοσίευσε μετάφρασιν ἐκ τοῦ Ρωσσικοῦ καὶ ἐδημοσίευσεν ἕνα μικρὸν βιβλίον ὑπὸ τὸν τίτλον «τὸ ἐθνικὸν ζήτημα τῶν λαῶν κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ ἱστορικοῦ ὑλισμοῦ». Εἰς τὸ βιβλίον αὐτό, τὸ ὁποῖον διὰ τὸν γνωστὸν κόσμον, ποὺ εἶναι ἕνα τμῆμα ἑνὸς γενικωτέρου εὐαγγελίου, μεταφράζεται ἡ διδασκαλία τοῦ Μπουχάριν καὶ ἐκεῖ θὰ ἴδητε τὰ περὶ ἀπελευθερωτικῶν μετώπων, πῶς ἀπὸ τὰ 1924 προσδιορίζονται καὶ ἔκτοτε προβλέπονται ὡς ἀνάγκη ὀργανώσεως ἐν εἰρήνῃ καὶ ἐν πολέμῳ. Τὸ 1934, εἰς τὸ ἕβδομον συνέδριον τῆς τρίτης συνόδου προσδιωρίσθησαν, τὰ ἀπελευθερωτικὰ μέτωπα ἐν πολέμῳ καὶ τὰ λαϊκὰ μέτωπα ἐν εἰρήνῃ. Καὶ ὅταν ἐξερράγη ὁ πόλεμος, τοῦ 1940, ἐδόθη ἀπὸ τὸ Κρεμλῖνον ἡ ἐντολὴ περὶ ὀργανώσεως τῶν ἀπελευθερωτικῶν μετώπων εἰς ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Εὐρώπης. Ταῦτα εἶχον ὑπ’ ὄψιν νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§110Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τρίτον καὶ τελευταῖον παράδειγμα, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς, εἶναι τοῦτο. Τὴν 2)9)44, ἤρχισεν ἡ ἀποχώρησις τῶν Γερμανῶν. Οὐδαμοῦ, τὰ τμήματα τοῦ ΕΑΜ ἐπολέμησαν ἐναντίον τῶν Γερμανῶν. Εἰς τὸ Καλπάκι, μάλιστα, τοὺς ἐγκατέλειψαν, ὅλα τὰ πυρομαχικά, διὰ νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα, ἐξοντώσεως ἐναντίον μας. Τοῦτο εἶναι γεγονός, διότι σύμφωνα μὲ τὸ σύμφωνον τῆς Γκαζέρτας, τὰ τμήματα τοῦ ΕΛΑΣ τῆς Ἠπείρου, ὑπείγοντο εἰς τὰς διαταγὰς τοῦ στρατηγοῦ Ζέρβα. Διαταχθέντα δὲ νὰ καταδιώξουν τοὺς Γερμανοὺς πέραν τῶν Ἰωαννίνων, ὄχι μόνον τοῦτο δὲν ἔπραξαν, ἀλλὰ τὰ τμήματα αὐτὰ τοῦ ΕΛΑΣ, ἐπικεφαλῆς τῶν ὁποίων ἦτο ὁ Σαράφης, ἠπείλησαν, ὅτι θὰ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον τμημάτων τοῦ ΕΔΕΣ, ἐὰν οὗτος ἐπιτεθῇ κατὰ τῶν Γερμανῶν, καὶ κατόπιν τούτου μετέβη ὁ Ἄγγλος σύνδεσμος, καὶ ἔδωσε τὴν λύσιν. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐθνικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ ΕΑΜ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ ΕΛΑΣ–ΕΑΜ, ἐνέπλεξεν ἀνθρώπους καὶ ἐξ ἀγνοίας των, ἐξ ἀγωνιστικῆς διαθέσεως, καθὼς καὶ τιμίους Ἕλληνας, καίτοι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μόρφωσιν, ἔπρεπε νὰ εἶχον καταλάβη ἐνωρὶς τὰς προθέσεις τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ νὰ διαχωρίσουν τὰς εὐθύνας των. Πολλοὶ ὅμως τούτων, ἴσως νὰ παρέμεινον καὶ ἐκ χαρακτῆρος. Αὐτὸ ἰσχύει διὰ πολλὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, ὅπου εἶχεν ἐπικρατήσει τὸ ΕΑΜ. Δι’ ὡρισμένας ὅμως περιοχάς, δὲν ὑπῆρχεν ἡ δικαιολογία αὐτή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐνεπλάκησαν εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν καὶ ἄνθρωποι μὲ σκοπὸν νὰ πολεμήσουν κατὰ τῶν Γερμανῶν. Καὶ αὐτοί, ὅμως, ἰδίᾳ ὅταν ἀπεχώρησαν οἱ Γερμανοί, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλείψουν τὸν ΕΛΑΣ. Παρ’ αὐτὰ ὅμως παρέμεινον, καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ κατακόρυφον ἡ δραστηριότης των ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἔχουν καταλάβη, ὅτι ἐπέφερον εἰς βάρος τῆς πατρίδος σοβαρὰν ζημίαν. Ἀλλά, διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων, κύριοι, σᾶς λέγω τοῦτο, Ποῖος θὰ μᾶς ἐγγυηθῇ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ παριστάνουν τοὺς ἐθνικόφρονας, δὲν ἔχουν εἰς τὸ βάθος τῆς ψυχῆς των τὸ δηλητήριον, εἴτε διότι δὲν ἱκανοποιήθη ἡ φιλοδοξία των, εἴτε διότι ἐκακοποιήθησαν ἀπὸ ἐθνικόφρονας, ὥστε νὰ τὸ ἐκδηλώσουν εἰς τὴν κατάλληλον στιγμήν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ καταστρέψωμεν ὅλα αὐτά, καὶ εἰς στιγμὴν κινδύνου, νὰ μὴ δύναται ἡ Ἀστυνομία, νὰ ἀνεύρῃ τὰ στοιχεῖα των, διὰ νὰ τοὺς ἀναζητήσῃ, διὰ νὰ τοὺς καταστήσῃ ἀκινδύνους ἀπὸ τοῦ νὰ βλάψουν τὴν πατρίδα; Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ὅτι καὶ οἱ σύμμαχοι, οἱ ὁποῖοι ἐνίσχυσαν τὸ ΕΑΜ κατὰ τὴν κατοχήν, ἐξεφράσθησαν διὰ τὰς ἐθνικάς του ὑπηρεσίας, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι εἶχον προσωπικὴν συζήτησιν μὲ ἕνα ΤΟΜ ταγματάρχην τῆς Ἀγγλικῆς Ἀποστολῆς κατὰ τὸ 1944, καὶ μοῦ εἶπεν: «Εὑρέθημεν πρὸ τοῦ διλήμματος αὐτοῦ: Μᾶς εἶπαν οἱ Ρῶσοι· Κύριοι, ὀφείλετε κάθε Ἕλληνα, καὶ κάθε ὀργάνωσιν, ἡ ὁποία ζητεῖ νὰ κτυπήσῃ τοὺς Γερμανοὺς, νὰ τοὺς ἐνισχύσητε, διότι ἄλλως, θὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν ἡμεῖς. Ἀντιλαμβάνεσθε τὶ τεράστιον ψυχολογικὸν ἀντίκτυπον θὰ εἶχε διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν συνέβαινεν τοιοῦτον τι». Δὲν γνωρίζω, ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως ἀληθές, πάντως ὅμως ἠμπορεῖ καὶ νὰ συνέβη. Συνεπῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ, ὅτι εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πράξουν, ὅ,τι ἔπραξαν, ὡς πρὸς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ΕΑΜ. Παραπονοῦνται, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχουν φάκελλοι, ὅτι δὲν γίνονται ἀποχαρακτηρισμοί, ὅτι δὲν προσλαμβάνονται εἰς θέσεις, οἱ ὑπηρετήσαντες εἰς τὸ ΕΑΜ. Ἐν προκειμένῳ ἔχω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὑπὸ τύπον ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, δὲν ἔκαμεν ὅσα ἐπηγγέλθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δηλαδή, δὲν ἐξεκαθάρισε τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ παρελθόν, ἐπολέμησαν ἐναντίον τοῦ Κράτους. Διοικητὴς τοῦ μικτοῦ τάγματος Ἀλβανῶν καὶ Ἑλλήνων ἀνταρτῶν, ὁ διδάσκαλος Σαράφης, ὁ ὁποῖος κατηγορήθη, εἰς τὸ παρελθόν, δι’ ἄλλα πράγματα, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι αὐτὸς ποὺ παρημπόδισε τὰ τμήματα τοῦ ΕΔΕΣ νὰ καταδιώξουν τὰ ὑποχωροῦντα τμήματα τῶν Γερμανῶν, ὑπηρετεῖ ἤδη ὡς Ἕλλην διδάσκαλος, καὶ τὸ χειρότερον εἶναι ὅτι, ἐπανελθῶν καθ’ ὃν χρόνον ἦτο εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁ ἀείμνηστος Πλαστήρας, τοποθετεῖται εἰς τὸ χωρίον ὅπου ὑπηρέτει τὸ ἔτος 1940. Αὐτὸς ποὺ ἐδημιούργησε τὸ ΕΑΜ– ΕΛΑΣ καί, ἔστω ἂν ὄχι μὲ τὰ χέρια του, ἔβαλε τοὺς ἄλλους καὶ κατέσφαξαν τὰ παιδιὰ τῶν ἐθνικοφρόνων, ἐπῆγε καὶ ὑπηρετεῖ ἐκεῖ διὰ νὰ διδάξῃ τὰ παιδιὰ ἐκείνων ποὺ ἐσκότωσε, τὴν ἱστορίαν τὴν Ἑλληνικήν. Δεύτερον, εἷς ὀνόματι Τσατσόπουλος, ὁ ὁποῖος ἦτο ταξίαρχος τοῦ ΕΛΑΣ, εἰς τὴν περιοχὴν Ζαγορίου, ὄχι μόνον ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπηρετῇ, ἀλλά, κατὰ τὸ 1947, νομίζω, ἐπροτάθη ἀπὸ ἕνα ἐπιθεωρητὴν Φωτόπουλον, ποὺ ἦτο κουμπάρος του, ἐπροτάθη, ἦτο διδάσκαλος, νὰ γίνῃ ἐπιθεωρητής. Πάντως, ἔχει ἕνα μεγάλον τίτλον ὑπὲρ αὐτοῦ, ὅτι ὑπηρέτησεν ὡς ταξίαρχος τοῦ ΕΛΑΣ. Ἰσχυρίζεται καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ σωστό, ὅτι εἶχε τραύματα ἀπὸ τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας. Ἡμεῖς τὰ σεβόμεθα, ἀλλ’ αὐτός, δὲν τὰ ἐσεβάσθη. Διότι καὶ ὁ Σαράφης ὑπηρέτησε τὴν πατρίδα, ἀλλὰ τοῦτο δὲν τὸν ἠμπόδισε νὰ ἀναλάβῃ ἀρχηγὸς τῶν ἀντεθνικῶν δυνάμεων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐκκαθάρισις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐρωτήσατε ἡμᾶς πόσα γράμματα πέρνουμε κάθε μέρα ἀπὸ ἀνθρώπους διαμαρτυρομένους δι’ αὐτὴν τὴν δημοκρατικὴν ἀνοχήν. Τέλος πάντων, τὸ Κράτος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συγχωρήσῃ, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ βραβεύσῃ καί, δυστυχῶς, τὸ ἔκαμε, καὶ μάλιστα ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ. Δὲν πρέπει σεῖς νὰ παραπονεῖσθε, διότι καὶ ἡμεῖς ἔχομεν παράπονα πολλὰ ἀντίθετα καί, παρὰ ταῦτα, κάμνομεν ὑπομονὴν καὶ περιμένομεν μήπως κλείσει κάποτε αὐτὸ τὸ ρῆγμα μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων. Ὀφείλω σοβαρῶς, νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ὡς διοικητὴς ἑνὸς μεγάλου τμήματος τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων, συνέλαβα 127 ἐλασίτας αἰχμαλώτους, τοὺς ὁποίους ἀπέλυσα ὅλους εἰς τρία διαστήματα, διότι ἐπίστευα καὶ ἐγὼ εἰς αὐτὸ, τὸ ὁποῖον πιστεύετε καὶ σεῖς, κατ’ ἀρχάς. Ἐπείσθην, ὅμως, κατόπιν περὶ τοῦ ἀντιθέτου, οἰκτρῶς. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ὁ κ. Καρτάλης, μόλις ὑπογράψαμεν τὸ σύμφωνον τῆς Πλάκας εἰς τὰς 26)2)44, κατηυθύνθη πρὸς ... (δὲν ἠκούσθη)..., ὅπου ἦτο τὸ ἀρχηγεῖον τοῦ Ζέρβα. Ἡμεῖς, οἱ οὐσιαστικῶς ὑπογράψαντες τὸ σύμφωνον, διότι εἴχομεν ἤδη ἐκεῖ 26 νεκρούς, δύο ἡμέρας πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ συμφώνου ἐκείνου, τὸν συνηντήσαμεν καὶ εἴχομεν ὁλονύκτιον συζήτησιν καὶ μαζὶ μὲ τὸν ταγματάρχην ... (δὲν ἠκούσθη)... εἴχομεν μακροτάτην συζήτησιν ἐπὶ τῆς εἰλικρινείας τοῦ συμφώνου καὶ τότε τοῦ εἶπα: Κύριε Καρτάλη, πιστεύετε, ὅτι τὸ σύμφωνον αὐτό, εἶναι εἰλικρινὲς; Ἀπολύτως, μοῦ ἀπαντᾷ. Μὴ τὰ λέγετε αὐτά. Ὁ Καρτάλης ὑπέγραψε τὸ σύμφωνον τῆς Πλάκας ἐκ μέρους τοῦ ἀειμνήστου Ψαρροῦ, τῆς ΕΚΚΑ. Καὶ εἴχομεν ἐκεῖ συζήτησιν πλέον τῶν 8 ὡρῶν. Καὶ «παθὼς» ἐγώ, ὅπως λέγουν, τοῦ ἔλεγα, ὅτι δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην, διότι καὶ ὁ στρατηγὸς Ζέρβας, ἔλεγεν ὅτι, ὅταν ἔχω πόλεμον μὲ τοὺς ἐαμίτας, κοιμᾶμαι ἥσυχος, ἀλλ’ ὅταν ὑπογράφω σύμφωνα, βάζω δύο σκοπούς. Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα. Ἐγὼ τὸ ἔπαθα εἰς τὸ ... (δὲν ἠκούσθη)... Ἐπέρασα ἐλασίτην καὶ Ἄγγλον ἀξιωματικὸν διὰ νὰ πᾶνε διὰ τὴν ἀνακωχὴν καὶ τὴν ἑπομένην, εἰς τὰς 5 τὸ πρωΐ, μοῦ ἐπετέθησαν. Παρὰ ταῦτα, ὁ Καρτάλης ἐπέμενεν, ἐπὶ τῆς εἰλικρινείας των. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐπλανᾶτο, καὶ ἀσφαλῶς πρέπει νὰ ἐπλανᾶτο, διότι, ἄλλως, θὰ ἦτο προδότης. Φοβοῦμαι, λοιπόν, τοῦ ἔλεγα, ὅτι θὰ τὸν φᾶτε τὸν Ψαρρόν, διότι θὰ τὸν ἀποκοιμήσετε καὶ θὰ σφαγιασθῇ. Δυστυχῶς, ἔγινα κακὸς προφήτης. Μόλις ἔφθασεν εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν ἐπέρασαν 15 ἡμέραι καὶ ὁ Ψαρρὸς ἐσφαγιάσθη μὲ ὅλο τὸ τμῆμα του. Καὶ γνωρίζω καὶ τοῦτο. Τὸν Ἰανουάριον, δηλαδή, 1½–2 μῆνες πρὸ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ὁ στρατηγὸς Ζέρβας, εἶχεν εἰδοποιήσει τὸν Ψαρρόν, κατὰ τὴν ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Τζουμέρκων, νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ εὐθυγραμμισθῇ. Δὲν ἠξεύρω ποῖος τοῦ τὸ ἀπηγόρευσε, ἴσως νὰ ἐπίστευε καὶ αὐτός, μὲ εἰλικρίνειαν χριστιανικὴν εἰς τὰ σύμφωνα. Ἔφερα τὰ παραδείγματα αὐτά, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς συναδέλφους, ὅτι τὸ νὰ πλανᾶται κανείς, ἀποτελεῖ ἴσως ἕνα σφάλμα, ἀλλὰ τὸ νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν πλάνην του, ἀποτελεῖ ἔγκλημα. Δὲν ἠξεύρω ἂν αὐτὰ τὰ μέτρα τὰ δημοκρατικώτατα, ἂν Κυβέρνησις δημοκρατικωτέρα ἡμῶν, ὅπως σεῖς τὴν λέγετε τοὐλάχιστον, τὰ ἔλαβε κατὰ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ ἐὰν εἶχεν ἀπαγορεύσῃ τὴν χρῆσιν τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων εἰς αὐτούς, δὲν θὰ ἐγίνετο ἡ συζήτησις αὐτὴ ἀπόψε. Εἶπα καὶ προηγουμένως, ὅτι πρέπει νὰ συγχωροῦμεν, ἀλλ’ ὄχι νὰ βραβεύωμεν, διότι ἐκεῖ πᾶμε. Δὲν ἤκουσα καμμίαν συζήτησιν ἢ διαμαρτυρίαν καὶ θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ ἁρμοδιώτερος νὰ τὸ εἴπω, ἔχομεν ἐδῶ μίαν Βουλὴν ὁλόκληρον, ἀλλ’ ἐσφαγιάσθησαν πολλοὶ ἄνθρωποι, κινήματα ἐγένοντο, ἔγιναν τόσα καὶ τόσα, καὶ ὅμως, κανεὶς δὲν ἠρώτησε τὶ γίνεται μὲ τὰ θύματα αὐτῶν τῶν θυτῶν καὶ ἂν ἔτυχον τῆς ἐλαχιστοτάτης προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἀντὶ αὐτοῦ, ἀγωνιζόμεθα πῶς θὰ ἀποκαταστήσωμεν τὸ ταχύτερον αὐτούς.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοὺς ἐγκληματίας.

§112Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχομεν κακίαν, ἔχομεν ἀνθρωπισμὸν ἴσως καὶ περισσότερον ἀπὸ ὡρισμένους ἄλλους, ἀλλὰ πιστεύομεν, ὅτι ἡ διεθνὴς κατάστασις εὑρίσκεται εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνοίξωμεν τὶς πόρτες εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ τὰ σβήσωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα; Καὶ σεῖς ἂν εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν θὰ τὰ ἐκάμνατε αὐτὰ ποὺ ὑποστηρίζετε. Μόνον ἐνδιαφέρεσθε νὰ ἔλθετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ αὐτὸ τὰ λέγετε. Ἕνα μόνον μὲ ἀπασχολεῖ ἐμὲ καὶ μὲ ἐνδιαφέρει καὶ αὐτὸ εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλεια καὶ πέραν αὐτοῦ, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀνησυχίαν. Φοβοῦμαι, ὅμως, μήπως ὑποπέσητε εἰς τὴν αὐτὴν πλάνην, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθητε μερικοὶ ἀπὸ σᾶς εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἄλλοι ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν λόγους νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν πολὺ περισσότερα ἡμῶν καὶ ἔπρεπε νὰ μᾶς κατευθύνουν, ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον, δὲν ἔλαβε μέρος καὶ δι’ αὐτὸ ἠνδρώθη τὸ κίνημα. Φοβοῦμαι μήπως ὑφίστασθε καὶ πάλιν τὴν αὐτὴν πλάνην. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κινηθῆτε πρὸς τὰ ἀριστερὰ δι’ ὀπαδούς. Κινηθῆτε πρὸς τὰ δεξιὰ καὶ ἀφήσατε αὐτοὺς νὰ ἔλθουν μόνοι τους. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὸν Στρατηγὸν Σπαῆν: Διατὶ νὰ πάρῃς ἀπὸ τοὺς κινηματίας; Κινήσου πρὸς τὰ δεξιώτερα, ἄλλωστε, σεῖς εἶσθε στρατηγὸς καὶ γνωστὸς ἐθνικόφρων. Ὅταν προχωροῦμεν ἡμεῖς πρὸς αὐτούς, φαντασθῆτε τὶ νοοτροπίαν σχηματίζουν αὐτοὶ περὶ ἡμῶν. Συγχώρησα ἐγὼ πολλούς. Δὲν ὑπάρχει χρόνος καὶ δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ λεπτομερειακὰ θέματα, διὰ νὰ σᾶς εἴπω πῶς κατώρθωσα ἐγὼ τοὺς κομμουνιστάς, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς ὅλην ἐκείνην τὴν περιοχὴν νὰ παύσουν νὰ εἶναι κομμουνισταί. Ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ φάκελλοι πρέπει νὰ παραμείνουν. Ἀποχαρακτηρισμοὶ γίνονται συνεχῶς. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ συνεχῶς ἀποχαρακτηρίζει, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κάμνουν δήλωσιν μετανοίας. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι πρέπει καὶ νὰ ἐμπιστευώμεθα ἀπολύτως εἰς τὰς κρισίμους ὥρας ποὺ διερχόμεθα εἰς μίαν ἁπλῆν δήλωσιν μετανοίας. Μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι καὶ ὁ Βελουχιώτης, δηλωσίας ὑπῆρξεν, ὅπως καὶ τόσοι ἄλλοι. Τὸ θέμα αὐτὸ πιστεύω ἀκραδάντως, θὰ λυθῇ ὁριστικῶς, εὐθὺς ὡς λυθῇ καὶ ἡ διεθνὴς κατάστασις, διότι ἐὰν διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀποτελεῖ ὁ κομμουνισμὸς ἕνα κίνδυνον, δι’ ὁλόκληρον τὴν ἀνθρωπότητα σήμερον ἀποτελεῖ τὸν ἴδιον κίνδυνον. Διατὶ λοιπὸν βιάζεσθε;

§113Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν. Τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα τυχὸν διεπράχθησαν ἀπὸ ὡρισμένους, εἶναι δυνατὸν νὰ βαρύνουν ποτὲ τὸ σύνολον; Θὰ ἤθελον τὴν γνώμην σας ἐπ’ αὐτοῦ.

§114Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ καθολικὴ ἐνέργεια ἦτο κατὰ τῆς πατρίδος.

§115Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ὅταν μετὰ τὴν ὀπισθοχώρησιν αἱ ὁμάδες τοῦ Ζέρβα ὑπεχώρησαν εἰς τὴν Κέρκυρα, εἶσθε ἐκεῖ;

§116Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§117Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Διότι ἐσκοτώθη εἰς τὴν Κέρκυραν ὁ ἐξαίρετος Πρωτοδίκης......

§118Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι προσωπικὸν ἐπεισόδιον καὶ ὄχι ὀργανωτικόν.

§119Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐκεῖ θέλω νὰ καταλήξω. Εἶσθε ὑπεύθυνος σεῖς;

§120Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, διότι δὲν ἦτο τέτοια ἡ ἐντολή. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὀφείλουν νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν πλάνην των ὅσοι ἐπλανήθησαν καὶ μπῆκαν εἰς τὸ ΕΑΜ. Ἀλλὰ δὲν ἤκουσα μίαν φωνὴν τέτοια ἀπὸ ἐδῶ μέσα, ἐνῷ πολλοὶ ἀπὸ ἐδῶ μετέσχον αὐτοῦ. Διατὶ δὲν τὸ ὁμολογοῦν; Τί τὸ ἀνδρικώτερον;

§121Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡμεῖς σᾶς λέγομεν, ὅτι ἀποδοκιμάζομεν καὶ τὰ ἐγκλήματα καὶ τοὺς ἐγκληματίας, εἰς οἱανδήποτε πλευρὰν καὶ ἐὰν ἀνήκουν. Σεῖς τοὺς ἀποδοκιμάζετε; Σεῖς ἀποδοκιμάζετε μεμονωμένους τοὺς τοῦ Ε.Α.Μ.

§122Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καθόλου. Ἄλλωστε οἱ ἰδικοί μας ἀντάρται, 5–15 προσωπικῶς ἠμπορεῖ νὰ ἐγκλημάτισαν καὶ αὐτοὶ παρεπέμφθησαν εἰς Στρατοδικεῖα καὶ ἐδικάσθησαν. Τί ἔγινεν ὅμως διὰ τὸ ΕΑΜ; Μόνον οἱ ἐθνικόφρονες ἐδικάσθησαν καὶ ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν παραμένουν ἀκόμη εἰς τὰς φυλακάς. Οἱ ἐλασίται ὅμως, ἐπειδὴ ἦσαν πολλοὶ καὶ ἐπειδὴ τὸ Κράτος φοβεῖται καὶ πιστεύει, ὅτι, ὅταν ἀκολουθοῦμεν τὸν κομμουνισμὸν θὰ τὸν σώσωμε, τοὺς ἔδωσεν ἀμνηστίαν. Καὶ παρέστη ἀνάγκη ἐντὸς τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὸ 1947–48 καὶ ἐντεῦθεν πολλάκις νὰ συζητήσωμεν διὰ τὸ θέμα τοῦτο.

§123Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, σᾶς παρακαλῶ. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ κάμωμεν ἐξαιρέσεις.

§125Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ κάμωμεν ἐξαιρέσεις.

§127Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι καταπληκτικὸν ἀπόψε. Μίαν πληροφορίαν μόνον.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, λοιπόν.

§129Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε, ἡ γνώμη τοῦ κ. συναδέλφου μοῦ εἶναι ἀπολύτως πολύτιμος, διότι φαίνεται, ὅτι ἔπαιξεν ἕνα σπουδαῖον ρόλον κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Ἐρωτῶ λοιπόν, τὸν κ. συνάδελφον, βαρύνει ἡ εὐθύνη τῶν ἐγκλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως διεπράχθησαν, κατ’ ἐμὲ πάρα πολλὰ διεπράχθησαν ἐκ μέρους τοῦ ΕΑΜ, βαρύνει ἡ εὐθύνη ὅλους ποὺ μετέσχον τοῦ

ΕΑΜ;

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπήντησεν εἰς τὸν κ. Παπαπολίτην ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν παρηκολουθήσατε;

§131Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διατὶ ἐπιρρίπτετε εὐθύνας εἰς οἱονδήποτε μετέσχε τοῦ ΕΑΜ;

§132Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ ἀτομικὰς εὐθύνας ὁμιλεῖτε, ἢ διὰ συλλογικήν; Ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὰ ἀτομικὰ ἐγκλήματα κατηγοροῦμεν ὡρισμένα πρόσωπα, ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὰ συλλογικὰ κατηγοροῦμεν τὸ σύνολον. Καὶ τὸ Κράτος, κύριοι, ὄχι μόνον δὲν τοὺς ἐτιμώρησε, ἀλλὰ ἔχουν τὴν ἀξίωσιν καὶ νὰ τοὺς παρασημοφορήσῃ. Κύριοι, δὲν ἔχω ἄλλο τι νὰ προσθέσω, καὶ θὰ ἤθελον οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ σκεφθοῦν ὅτι δὲν διατρέχομεν χρόνον εἰρηνικῆς περιόδου. Ἄς περιμένετε ὀλίγον ἀκόμη. Δὲν πρόκειται νὰ πάθῃ κανεὶς τίποτε. Σιγὰ–σιγὰ θὰ ἀποκατασταθοῦν ὅλοι. Καὶ σιγὰ–σιγὰ θὰ ἴδητε τοὺς φακέλλους νὰ καίωνται. Ἀλλὰ μὴ βιάζεσθε, διότι φοβοῦμαι, μήπως μαζὶ μὲ τοὺς φακέλλους καῶμεν καὶ ἡμεῖς.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)