1954.04.16
1.572 στίχοι · 11.175 λέξεις · 110 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 68η
Παρασκευὴ 16 Ἀπριλίου 1954
Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ
(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Ι. Πλαγιάννης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Καρότσης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Γ. ΚΑΡΟΤΣΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Χατζηδημητρίου αἰτεῖται μηνιαίαν ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.
§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν μηνιαίας ἀδείας διὰ τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Δ. Χατζηδημητρίου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.
§6Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἐδαφίου 3 τοῦ ἄρθρου 73 τοῦ Α.Ν. 1854 τοῦ 1951 «περὶ ἀπονομῆς τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ τελωνειακοῦ δασμολογίου εἰσαγωγῆς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Λ. Εὐταξίας (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 1165) 1918 «περὶ Τελωνειακοῦ Κώδικος». Οἱ κ.κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπ. Ἐμπορίου) καὶ Κ. Παπαγιάννης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαλλαγῆς ἐφημερίδων ἀπὸ τῆς ὑποχρεώσεως καταθέσεως ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος τοῦ Ν. Δ. 481 τοῦ 1947». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 111 τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Καναβαριώτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ἀνακοινοῦται εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατετέθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Ἀντιπροσωπευτικῆς Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτροφωτισμοῦ, αἱ κατὰ τὴν 2αν τακτικὴν αὐτῆς Σύνοδον ἐγκριθεῖσαι ἐκθέσεις πεπραγμένων αὐτῆς, τῶν οἰκον. ἐτῶν 1950–51, 1951–52 καὶ 1952–53. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39304) 8.4.1954 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μεγαρίδος κ. Δ. Μπερδελῆ, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 26 παρ. 1 ἐδ. βʹ, 27 παρ. 1, 46 παρ. 1 ἐδ. βʹ καὶ 397 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Κάβδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κτηνοτρόφων Νομοῦ Δράμας, ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς γάλακτος εἰς 5.000 κατ’ ὀκᾶν, ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλομένων ἐκ δανείων χρεῶν, ὑποστήριξιν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἀμνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σ. Μανωλοπούλου, ζητοῦντος ἐπαναπρόσληψιν τῶν ὑπὸ τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης ἀπολυθέντων ἐργατῶν καθαριότητος, χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Μαντινείας κ. κ. Ν. Σταθόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Τ. Τριανταφυλλᾶκος, καταθέτουν ἀναφορὰν σποροπαραγωγῶν πατάτας Πάρνωνος, ζητούντων ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν καὶ λῆψιν προστασίας των πρὸς ἀλλαγὴν καλλιεργειῶν, ἐφ’ ὅσον κατηργήθη τὸ Κέντρον παραγωγῆς πατατοσπόρου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ε. Πλακονούρη, ἀπολυθέντος ὑπαλλήλου τοῦ Α. Σ. Ο., καταγγέλλοντος ἀδικαιολόγητον αὔξησιν ἀποδοχῶν Διευθύνοντος Συμβούλου τοῦ Α.Σ.Ο. Ἠλία Τσεριώνη, εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τοῦ ἐν λόγῳ Ὀργανισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Πανταζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Νικήσιανης Καβάλας, ζητούντων τὴν ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, τῶν ἀφορωσῶν τοὺς Μακεδονομάχους, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐπιστραφῇ εἰς αὐτοὺς ὁ ἀφαιρεθεὶς γεωργικὸς κλῆρος. Ἡ Ἕνωσις συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, ζητεῖ ταχεῖαν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Ἐπίσης ἀνακοινοῦνται αἱ κάτωθι ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Α) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα. Σχετικὸν ὑμέτερον 1793) 30.3.1954 ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ζητήματος τῆς κατασκευῆς ὑδατοδεξαμενῶν βοσκοτόπων εἰς τὴν περιοχὴν Μπὸζ–Ντὰγ τοῦ Νομοῦ Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Δράμας εἶχε προγραμματίσει διὰ τὸ ἔτος 1953 κατασκευὴν μιᾶς ὑδατοδεξαμενῆς εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Ξηροποτάμου, προέβη δὲ καὶ εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς ἀπαραιτήτου τεχνικῆς μελέτης, δι’ ἣν ἐδαπάνησε 4.400.000 δραχ. Λόγῳ τῆς ἐν τῷ μεταξὺ ἀλλαγῆς τοῦ συστήματος ἐκτελέσεως τῶν ὡς ἄνω ἔργων, διὰ τῆς ἑνοποιήσεως ὅλων τῶν μικρῶν τοπικῶν ἔργων, κατὰ τὸ ἀπὸ 17.10–19.11.54 Β. Διάταγμα, διεκόπη ἡ χρηματοδότησις ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὰς Διευθύνσεις Γεωργίας. Βάσει τοῦ ὡς ἄνω Διατάγματος, ἐφεξῆς ἡ χρηματοδότησις τῶν ἔργων τούτων γίνεται διὰ τῶν Νομαρχῶν, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου, τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ Διατάγματος τούτου, δι’ ἔργα συνολικῆς δαπάνης μέχρις 140.000.000. Τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν πρότασιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γρίβα, ἀποστέλλομεν εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας, ὅπως μεριμνήσῃ σχετικῶς, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1954.
Ὁ Ὑπουργὸς
Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ
Β) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1527) 18.3.54 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 204 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Περ. Ἰακ. Ἀργυροπούλου, ἀφορῶσα εἰς τὴν μετονομασίαν τῆς ὁδοῦ Τσῶρτσιλ, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν τὰ κάτωθι: Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι τὸ ζήτημα τῆς μετονομασίας τῶν ὁδῶν ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων, φρονοῦμεν ὅτι δὲν ἁρμόζει εἰς τὴν Ἑλλάδα ν’ ἀπαντᾷ εἰς μεγάλας ἀδικίας διὰ μικρῶν ἐκδηλώσεων ἀγνωμοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἀπριλίου 1954.
Ὁ Ὑπουργὸς
Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ
β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τζατζάνη Γεωργίου, νὰ φέρωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ὅτι ἡ Γ.Γ.Α. Πειραιῶς οὐδεμίαν παρέσχε πληροφορίαν, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ εἰς ὑπηρεσίαν τινὰ συμμάχου χώρας. Ἡ Ὑποδιεύθυνσις Γενικῆς Ἀσφαλείας Πειραιῶς, κατόπιν προφορικῆς ἐντολῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὑπέβαλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 16843)5)4148 τῆς 5.12.53 ἀναφοράν της εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, περὶ τοῦ βουλευτοῦ κ. Τζατζάνη Γεωργίου, δι’ ἧς ἀνέφερεν ὅτι οὗτος κατὰ τὸ παρελθὸν εἶχε χαρακτηρισθῆ ὡς κομμουνιστής, πλὴν ἐξ ἐνεργηθείσης τὸ ἔτος 1950 διοικητικῆς ἐξετάσεως, διεπιστώθη ὅτι δὲν ἐμφορεῖται ὑπὸ κομμουνιστικῶν φρονημάτων καὶ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16884)28.2.1950 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν (Γ. Δ. Ἀστυν. Πόλεων– Ὑπηρεσία Συντονισμοῦ) διετάχθη ἡ διαγραφή του ἐκ τῶν κομμουνιστικῶν βιβλίων καὶ ἔκτοτε θεωρεῖται νομιμόφρων. Τέλος, ἐν τῇ αὐτῇ ἀναφορᾷ, ἀναφέρει, ὅτι διὰ τὴν ἀναχώρησίν του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ἔχει ἀντίρρησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἀπριλίου 1954.
Ὁ Ὑπουργὸς
Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ
Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Βουδούρη, Ε. Σκούρα, Γ. Τζαμαλούκα καὶ Α. Λεονάρδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Βουδούρη, Ἑλένης Σκούρα, Γ. Τζαμαλούκα καὶ Α. Λεονάρδου, ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 254 καὶ ἀφορῶσαν τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἵνα ἡ πρὸ τοῦ νόμου 1747)1944 ὑπηρεσία τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων λογισθῇ συντάξιμος καὶ προσμετρᾶται πρὸ τῆς συμπληρώσεως δεκαετοῦς ὑπηρεσίας μονίμου ὑπαλλήλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, λόγῳ τῆς ὑπάρξεως μεγάλου ἀριθμοῦ αἰτημάτων ἀναφερομένων εἰς τὴν ἱκανοποίησιν πλείστων ὅσων κατ’ ἰδίαν περιπτώσεων συνταξιοδοτικῆς φύσεως, συνεστήσαμεν Ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην τῶν αἰτημάτων τούτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ ὡς ἄνω αἴτημα. Μετὰ τὴν εἰσήγησιν τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, θέλομεν προέλθει εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναλόγων νομοθετικῶν μέτρων διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν περιπτώσεων, αἵτινες ἤθελον κριθῆ ὅτι χρήζουν τακτοποιήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἀπριλίου 1954
Ὁ Ὑπουργὸς
Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Δʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τσαντίρη καὶ Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1103) 608) 26.2.54 ἐγγράφου ὑμῶν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τσαντίρη καὶ Ε. Κοθρῆ σχετικῶς μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῆς εἰς Καρλόβασι (Σάμου) βιομηχανίας δερμάτων διὰ τὴν εἰσαγωγὴν πρώτων ὑλῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τυγχάνει γενικῶς γνωστόν, ὅτι ἡ χρηματοδότησις τῶν βιομηχανιῶν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν πρώτων ὑλῶν ρυθμίζεται διὰ γενικῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, λαμβάνει δὲ χώραν μέσῳ καὶ εὐθύνῃ τῶν Ἐμπορικῶν Τραπεζῶν, ἐπηρεαζομένη ἀπὸ πολλοὺς συντελεστὰς ὡς εἶναι π. χ. ἡ οἰκονομικὴ ἐπιφάνεια τοῦ ἐνδιαφερομένου, τὰ διαθέσιμα τῶν Τραπεζῶν κλπ. Ἐὰν ἡ περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις βιομηχανία, ἀντιμετωπίζῃ εἰδικὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἀρνήσεως χρηματοδοτήσεως, τὸ ζήτημα δύναται νὰ ἐξετασθῇ. Εἰς περίπτωσιν ἐπίσης καθ’ ἣν ἡ παρεχομένη χρηματοδότησις εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων τῆς Ν. Ε. πλὴν ὅμως δι’ εἰδικοὺς συγκεκριμένους λόγους θεωρεῖται ἀνεπαρκής, δύναται ἑκάστη ἐνδιαφερομένη βιομηχανία ν’ ἀποφανθῇ εἰς τὴν Τράπεζαν μεθ’ ἧς συναλλάσσεται, ἡ ὁποία μετ’ ἐξέτασιν τῆς πληρώσεως τῶν ἀπαραιτήτων ἀπὸ Τραπεζικῆς ἀπόψεως προϋποθέσεων, δύναται νὰ διαβιβάσῃ τὴν αἴτησιν πρὸς τὴν Ν. Ε. δι’ ἐξέτασιν. Ἀθῆναι τῇ 15.4.1954
Ὁ Ὑπουργὸς
Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
Εʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Χατζηνικολῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 257 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Ι. Χατζηνικολῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2076)1182 ἐ. ἔ. ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ι. Ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Ν. Δ. 1049)1949 προβλέπεται ὁ διὰ Β. Δ. καθορισμὸς τῆς ἀκριβοῦς ἀπὸ συνταξιοδοτικῆς ἀπόψεως ἀντιστοιχίας εἰς τὸν βαθμὸν τῆς ἱεραρχίας τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ πρὸς τοὺς βαθμοὺς τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς ἱεραρχίας ἐκδοθησομένου ἐφ’ ἅπαξ τῇ προτάσει τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν ἅμα τῇ κυρώσει τοῦ γενικοῦ κανονισμοῦ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ. ΙΙ. Ὁ ἐν ἰσχύϊ γενικὸς κανονισμὸς προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ ἐκυρώθη μόλις πρὸ ἑξαμήνου διὰ τοῦ ἀπὸ 18.8.53 Β. Δ. (ΦΕΚ 216 Αʹ 18.8.53) ἅμα δὲ τῇ κυρώσει τούτου προέβημεν εἰς τὴν σύστασιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1341)1949 προβλεπομένης Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐπεξεργασίαν τοῦ ἐν λόγῳ Β. Δ., οὗτινος ἐπίκειται ἡ ἔκδοσις. ΙΙΙ. Συναφῶς πρὸς τὸ συνταξιοδοτικὸν θέμα τοῦ εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. μεταταγέντος Κρατικοῦ προσωπικοῦ, γνωρίζομεν ὅτι τοῦτο ἀπαιτεῖ κυρίως νομοθετικὴν ρύθμισιν, σχετικὸν δὲ σχέδιον νόμου εὑρίσκεται ὑπὸ ἐπεξεργασίαν ἐν τῷ ἁρμοδίῳ Ὑπουργείῳ Οἰκονομικῶν, προβλέπεται δὲ ὑπ’ αὐτοῦ ὁ ὑπολογισμὸς εἰς τὸν συντάξιμον μισθὸν καὶ τοῦ ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ, ὅπερ κυρίως ἐνδιαφέρει τὸ ἐξελθὸν τῆς ὑπηρεσίας προσωπικόν. Ἀθῆναι τῇ 15.4.1954
Ὁ Ὑπουργὸς
Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ
ΣΤʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1928) 3.4.54 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 240, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν καὶ Τεχνιτῶν Μακαρονοποιῶν περιῆλθεν ἕνεκα διαφόρων λόγων, ὧν κυριώτερος ὑπῆρξεν ἡ μείωσις τῶν ἐκ κοιν. πόρων ἐσόδων του, εἰς ἀδυναμίαν χορηγήσεως τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ καταστατικοῦ του ἀσφαλιστικῶν παροχῶν, ὡς ἡ ἐφ’ ἅπαξ παροχὴ ἡ χορηγουμένη προσθέτως εἰς τοὺς ἐξερχομένους εἰς σύνταξιν. Πρὸς συγκράτησιν τῆς σημειουμένης συνεχῶς ἐπιδεινώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου, ἐλήφθησαν ἤδη διάφορα μέτρα πρὸς περιστολὴν ἰδίᾳ τῶν πάσης φύσεως δαπανῶν εἰς τὸ ἐλάχιστον καὶ ἀπολύτως ἀναγκαῖον ὅριον. Ἐκ τῆς ὅλης προσπαθείας πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ὁριστικῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου κατεδείχθη ὅτι αὕτη θὰ καθίστατο δυνατὴ μόνον δι’ αὐξήσεως τῶν ἐσόδων. Ἡ αὔξησις ὅμως τῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου ἐμφανίζεται δυσχερὴς διότι προϋποθέτει εἴτε αὔξησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν εἰς ἐποχὴν, καθ’ ἣν ἐπιμόνως ἐπιδιώκεται ἡ ἀποφυγὴ πάσης περαιτέρω ἐπιβαρύνσεως τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος, εἴτε αὔξησιν τῆς ὑπὲρ τοῦ Ταμείου κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, τοῦθ’ ὅπερ δὲν ἐναρμονίζεται πρὸς τὴν χαραχθεῖσαν γραμμὴν τῆς καταργήσεως τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων. Πρὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως ἀπεφασίσθη ἡ λῆψις γενικωτέρων μέτρων, ὡς συγχώνευσις τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν μετὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, διὰ τῆς ὁποίας πιστεύεται ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ οἰκονομικωτέρα καὶ ἀποτελεσματικωτέρα ὀργάνωσις καὶ λειτουργία τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν μυλεργατῶν καὶ ἀρτεργατῶν. Κατὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Ταμείου Μυλεργατῶν δι’ αὐξήσεως τῶν πόρων του, φυσικὸν καὶ ἑπόμενον εἶναι νὰ καθίσταται προβληματικὴ ἡ ἐξακολούθησις τῆς χορηγήσεως τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος βοηθημάτων, τὰ ὁποῖα δέον νὰ τονισθῇ, ὅτι δὲν καταβάλλονται εἰς τοὺς ἐξερχομένους τοῦ ἐπαγγέλματος ἀρτεργάτας παρὰ τοῦ ὑπὸ συγχώνευσιν τελοῦντος μετὰ τούτου Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν. Ἀθῆναι τῇ 13 Ἀπριλίου 1954
Ὁ Ὑπουργὸς
Ε. ΓΟΝΗΣ
Ζʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Σ.). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σύρου κ. Τ. Πάρρη. 1. Ὑποβάλλομεν τὴν συνημμένην ἀλληλογραφίαν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἀφορῶσαν τὴν παροχὴν πληροφοριῶν ἐπὶ τῆς προσηρτημένης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σύρου κ. Τ. Πάρρη καὶ ἀναφέρομεν τὰ κάτωθι, ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως: Τὸ ἄρθρον 10 παράγρ. 2 τοῦ Α. Ν. 1324)49 κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ νόμου 1487)50 ἀπαγορεύει ρητῶς τὴν πώλησιν σιγαρέττων ἐν ὑπαίθρῳ καὶ πλανοδίως τόσον εἰς τοὺς ἰδιώτας, ὅσον καὶ εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας τοὺς ἀσκοῦντας ὡς κύριον ἐπάγγελμα τὸ τοῦ καπνοπώλου, ὅσον καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου. II. Ὁ Α. Ν. 1324)49 ἰσχύει ἀπὸ τετραετίας καὶ πλέον, ἐν τούτοις ὅμως ἐδόθη προθεσμία ἀρκετή, ὥστε οἱ ἰδιῶται καπνοπῶλαι νὰ τακτοποιηθῶσι, τοὐτέστι νὰ ἐξεύρωσιν ἀνάλογον κλειστὸν χῶρον, ἐντὸς καφενείων ἢ μικρῶν καταστημάτων διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐξασκῶσι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ καπνοπώλου. Ἤδη ἀπὸ διετίας καὶ πλέον ἐτέθη ἐν ἐφαρμογῇ ὁ νόμος καὶ ἀπαγορεύεται αὐστηρῶς ἡ πώλησις σιγαρέττων ἐν ὑπαίθρῳ. Ἀθῆναι τῇ 14 Ἀπριλίου 1954 Παπασταθόπουλος Γρηγ. Ταξίαρχος
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας κατατεθεῖσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασιν ὑπογεγραμμένην παρὰ πολλῶν βουλευτῶν ἐξ ὅλων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων, δι’ ἧς ζητεῖται ὅπως ἡ Βουλή, συμπληροῦσα τὴν ἀπὸ 3 Μαρτίου 1954 ἀπόφασίν της, προσθέσῃ ἐν αὐτῇ ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «Ἐπίσης ἐφαρμόζονται τὰ ἄρθρα 9 τοῦ Α. Ν. 1502) 1950 καὶ 74 τοῦ νόμου 1811)1951 κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν, ἐκδιδομένης τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς». Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν ἀνωτέρω πρότασιν τῶν κ. κ. συναδέλφων;
§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (Ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων). Μάλιστα, μάλιστα.
§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἐγένετο δεκτή. Κατὰ ταῦτα Ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει: Ὅπως εἰς τὴν ἀπὸ 3 Μαρτίου 1954 ἀπόφασίν της προστεθῇ νέον ἐδάφιον, ἔχον οὕτω: «Ἐπίσης ἐφαρμόζονται τὰ ἄρθρα 9 τοῦ Α. Ν. 1502)1950 καὶ 74 τοῦ Νόμου 1911)1951 κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν, ἐκδιδομένης σχετικῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς».
Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης.
§10Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.
§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τίνος θέματος;
§12Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Σᾶς εἶπον.
§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἤλθατε ἐγκαίρως πρὸς συνεννόησιν, ὥστε νὰ εἰδοποιήσω καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Ἀχαρνῶν, σχετικῶς μὲ τὰς ἐπιτάξεις διὰ στρατιωτικοὺς λόγους καλλιεργησίμων ἐκτάσεων.
§14Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου ἐπετάχθησαν διὰ στρατιωτικὰς ἀνάγκας εἰς τὸν Δῆμον Ἀχαρναίων μεγάλαι ἐκτάσεις καλλιεργήσιμοι, μὲ ἀποτέλεσμα ἀγρόται εὐημεροῦντες νὰ εὑρεθοῦν εἰς κατάστασιν ἀκτημόνων, ἀνέργων καὶ ἐνδεῶν ἀγροτῶν. Πρὸ τοῦ ἐγερθέντος τότε σάλου, ἡ τότε Κυβέρνησις καθὼς καὶ ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, Ἀρχιστράτηγος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὑπεσχέθησαν εἰς τὸν Δῆμον Ἀχαρναίων ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνουν ἄλλαι ἐπιτάξεις. Ἐν τούτοις πληροφορούμεθα, ὅτι δυνάμει διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπιτάσσονται καὶ νέαι καλλιεργήσιμοι ἐκτάσεις, μὲ κίνδυνον μία εὐημεροῦσα κωμόπολις νὰ μετατραπῇ εἰς κωμόπολιν ἀστῶν ἀνέργων. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως ἄρῃ τὰς ἐπιτάξεις ταύτας, διότι, ἐκτὸς τούτων, εἶναι συζητήσιμος καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπιτάξεως χώρων δι’ ἐγκατάστασιν στρατιωτικῶν μονάδων εἰς σημεῖα τόσον πλησίον τῶν Ἀθηνῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος.
§15Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐδόθη σαφὴς ἀπάντησις κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 24ης Μαρτίου 1954, κατόπιν ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Λέκκα. Τὰ πρακτικά, νομίζω, εἶναι σαφῆ ἐπὶ τοῦ θέματος καί, συνεπῶς, ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἐδόθη ἡ ἁρμόζουσα ἀπάντησις. Ἐὰν θέλετε, συνοψίζω εἰς τὸ ἑξῆς τὴν τότε δοθεῖσαν ἀπάντησίν μου. Ὅτι, ὄχι μόνον δὲν πρόκειται νὰ γίνουν ἐπιτάξεις, ἀλλ’ ἔπαυσε καὶ πᾶσα πλέον ἐργασία ἐπὶ τοῦ χώρου, τοῦ προσωρινῶς ἐπιταχθέντος. Ὁ χῶρος αὐτός, ἀπεδόθη εἰς τοὺς κατοίκους.
§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πέτσος, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Σοφίας Μαχαιρίδου, αἰτούσης ἀποζημίωσιν διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ 516 Τάγματος Πεζικοῦ κοπὴν 25 λευκῶν της πρὸς κατασκευὴν πυροβολείων.
§17Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ ἑνὸς δικαίου αἰτήματος τῆς γυναικὸς αὐτῆς. Τρέχει ἀπὸ γραφείου εἰς γραφεῖον διὰ νὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν της, καὶ δὲν ἠμπορεῖ. Παρακαλῶ νὰ ἐξετάσητε τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσητε δικαίαν λύσιν.
§18Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω καμμίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἡ αἴτησις, τὴν ὁποίαν εἴχετε ὑποβάλει, διαβιβασθεῖσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπωλέσθη καί, συνεπῶς, δὲν ἠμπόρεσα νὰ εὕρω στοιχεῖα διὰ νὰ ἴδω περὶ τίνος πρόκειται. Ἐζήτησα νὰ κάμουν ἐρώτημα εἰς τὸ 516 Τάγμα Πεζικοῦ σχετικῶς, παρακαλῶ δὲ καὶ σᾶς νὰ μοῦ δώσητε περισσότερα στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἠμπορέσω νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν.
§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα, ὥστε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2704)1953 οἱ ἀνήκοντες ἐκτὸς ὀργανικῶν θέσεων ἀξιωματικοὶ κλπ.
§20Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 2704 εἶχε δώσει ὡρισμένα εὐεργετήματα, ἐν σχέσει μὲ τὴν προαγωγὴν τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Βʹ Πίνακος. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἐπειδὴ εἰς τὰ εὐεργετήματα αὐτὰ δὲν περιελήφθησαν ἀξιωματικοὶ τῆς αὐτῆς κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀποστρατευθῆ λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, οἱ ὁποῖοι φαίνεται ὅτι εἶναι ἐλάχιστοι, ἐὰν ἔχῃ ἀντιμετωπίσει τὸ ζήτημα καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ λάβῃ πρόνοιαν ἐπεκτάσεως τῶν εὐεργετημάτων διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτήν.
§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.
§22Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ σᾶς γνωρίσω ἐπὶ τοῦ θέματος τὰ ἑξῆς. Σᾶς εἶναι γνωστὸν ὅτι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, αἰτίᾳ ἀξιωματικῶν ἐφέδρων ἐκ μονίμων, οἵτινες εἶχον ἀνακληθῆ κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940–41, καὶ αἰτίᾳ τοῦ νόμου 560) 43 τῆς κατοχῆς, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἀνεκλήθησαν πολλοὶ ἔφεδροι ἐκ μονίμων ἀξιωματικοί, ὁ ἀριθμὸς τῶν μονίμων ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικῶν εἶχεν ἀνέλθει εἰς 12.900. Εἰς τὸν ἀναφερθέντα ἀριθμὸν περιελαμβάνοντο: α) Οἱ μόνιμοι ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοὶ τῆς 28.10.1940, β) οἱ ἀνακληθέντες καὶ ὑπηρετήσαντες κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 ἔφεδροι ἐκ μονίμων καὶ γ) οἱ ἀνακληθέντες εἰς τὴν ἐνέργειαν ἀπότακτοι ἀξιωματικοὶ δυνάμει τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 560)1943. Ἅπαντες οὗτοι ἀπετέλουν τὸ Σῶμα τῶν μονίμων ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικῶν κατὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ εἰς τὸν ἀπαράδεκτον ἀριθμὸν τῶν 12.900. Ἡ ὑπηρεσία, τότε, ἠναγκάσθη νὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν κατάστασιν, τὴν κατάστασιν τῶν «ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Δυνάμει τῆς 7)1945 Συντακτικῆς Πράξεως καὶ κατόπιν ἀποφάσεως εἰδικῶν συμβουλίων, ἐγένετο διαχωρισμὸς τῶν ἀξιωματικῶν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ παρέμενον εἰς τὰ μόνιμα ὁριστικὰ στελέχη, καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπήγοντο εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων. Οἱ ἀξιωματικοί, οἱ τεθέντες «ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων» (Πίνακα Βʹ), ἐθεωροῦντο ὡς τοιοῦτοι ἐν ἐνεργείᾳ μέχρι τῶν ἀρχῶν τοῦ 1948. Ἡ ἐκκαθάρισις τῆς κατηγορίας αὐτῆς, ἔγινε τὸ 1948, βάσει τοῦ νόμου 464 τοῦ 1947. Οἱ ἐν τῷ μεταξὺ, δηλαδή, πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. 464)1947 ἀποστρατευθέντες ἀξιωματικοί, ὡς καταληφθέντες ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ἀπεστρατεύθησαν κανονικῶς καὶ καθ’ ὃν τρόπον ἀπεστρατεύθησαν καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοί των ἐν ἐνεργείᾳ. Δὲν ἦτο δυνατόν, ἑπομένως, νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οὗτοι εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀποστρατευθέντων βάσει τοῦ νόμου 464 τοῦ 1947. Ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε, ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν βάσει τοῦ νόμου 464) 1947 καὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον χαρακτηρισθῆ, ἄλλοι μὲν ἀποστρατευτέοι μὲ ἀνώτερον βαθμόν, καὶ ἄλλοι ἀποστρατευτέοι μὲ τὸν αὐτὸν βαθμόν. Συνεπῶς, αὐτοὶ καταληφθέντες ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας πρὸ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς κατηγορίας τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων, δηλαδὴ τοῦ πίνακος Βʹ, ἀπεστρατεύθησαν κανονικῶς ὡς ἀξιωματικοὶ ἐν ἐνεργείᾳ. Δὲν δικαιοῦνται, συνεπῶς, νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε.
§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Νομοῦ Ἰωαννίνων, ζητούσης τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῆς τάξεώς των.
§24Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν αἱ διάφοροι Ἑνώσεις τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τῆς Χώρας ἔχουν ὑποβάλει ὑπομνήματα, ζητοῦντες μίαν τακτοποίησιν τῆς θέσεώς των, ἀναλόγως τῆς ἰδιαιτέρας σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὡς ἔφεδροι ἀξιωματικοί. Τοιαύτην αἴτησιν ὑποβάλλουν καὶ οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ τῆς Ἠπείρου. Τὸ παράπονόν των εἶναι τοιοῦτον, ὥστε καὶ κατὰ τὴν 25ην Μαρτίου, διότι δὲν εἶχον κληθῆ, δὲν παρέστησαν καὶ εἰς τὴν τελετήν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ ἐκτιμᾷ ἰδιαιτέρως τοὺς ἀγῶνας τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλας τὰς χαλεπὰς ἡμέρας τῆς Πατρίδος εὑρέθησαν καὶ αὐτοὶ μετὰ τῶν συναδέλφων των, τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν, παράπλευροι εἰς τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἐθνικούς. Ἑπομένως, δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ μιᾶς, ὄχι εἰδικῆς, μεταχειρίσεως, ἀλλὰ μιᾶς μεταχειρίσεως ἠθικῆς. Ἐλπίζω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ λάβῃ τὰ δέοντα μέτρα καὶ θὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ τὰς ἀποφάσεις, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ καταλήξει.
§25Χ. ΡΙΖΟΣ. Τὸ αἴτημα τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, εἶναι δικαιότατον, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ ἱκανοποιήσῃ.
§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.
§27Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.). Τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψιν καὶ μετὰ στοργῆς ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Μοῦ ἐδόθη καὶ προχθὲς ἡ ἀφορμὴ νὰ ὁμιλήσω μὲ δύο λέξεις καὶ νὰ ἐξάρω τὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν προσέφερε καὶ προσφέρει τὸ Σῶμα τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν. Μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία των εἶναι πολυτιμοτάτη καὶ ὅτι κατ’ οὐδὲν διαφέρει ἀπὸ τὴν τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν. Τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Δερδεμέζης, εἶναι διπλοῦν. Δηλαδή, τὸ ἓν ἀφορᾷ τὴν παροχὴν ὡρισμένων εὐκολιῶν καὶ ὡρισμένων εὐεργετημάτων εἰς τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς καὶ τὸ δεύτερον τῆς μὴ προσκλήσεως εἰς τὴν τελετὴν τῶν Ἰωαννίνων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον, ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἢ μᾶλλον παρὰ τῷ Γενικῷ Ἐπιτελείῳ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, λειτουργεῖ μία ὑπηρεσία ἐφέδρων, ἡ ὁποία ἐπιλαμβάνεται ὅλων τῶν ζητημάτων, τῶν ἀφορώντων τοὺς ἐφέδρους, καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ζητημάτων, τῶν ἀφορώντων τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς. Τὸ αἴτημα τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τῶν Ἰωαννίνων, διεβιβάσθη εἰς τὴν ἀναφερθεῖσαν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία καὶ προέβη εἰς σχετικὰς ἐνεργείας. Δυστυχῶς, λόγῳ τῆς ἰδιοτύπου μορφῆς τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιῶνται, ὅσον θὰ ἦτο ἐπιθυμητόν, τὰ αἰτήματα τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ τοῦτο, διότι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἀναγκάζεται νὰ ἀπευθύνεται πρὸς διάφορα Ὑπουργεῖα. Ἐκ τῶν Ὑπουργείων, ἄλλα μὲν ἀνταποκρίνονται, ἄλλα δὲ δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ αἰτήματα αὐτὰ λόγῳ τῶν κειμένων νόμων. Προβλέπεται καὶ μελετᾶται, θὰ εἰσαχθῇ δέ, ἴσως, λίαν προσεχῶς πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου, δυνάμει τοῦ ὁποίου θὰ συγκροτηθῇ Γενικὴ Διεύθυνσις Ἐφέδρων, ἡ ὁποία θὰ ἐπιλαμβάνεται τῶν ζητημάτων τῶν ἐφέδρων γενικῶς, καὶ εἰδικώτερον τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι συγκροτουμένης τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ἐφέδρων παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ, τὰ αἰτήματα τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν θὰ ἱκανοποιῶνται κατὰ τὸν πληρέστερον τρόπον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς μὴ προσκλήσεως τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν εἰς μίαν τελετήν, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὰ Ἰωάννινα, διεπιστώθη ὅτι τοῦτο συνέβη ἐκ λάθους. Ὁ Δήμαρχος Ἰωαννίνων, ἔσπευσε νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὴν Ἕνωσιν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, διότι ἐξ ἀβλεψίας δὲν τοὺς ἐκάλεσεν. Ἐπὶ πλέον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνη, λαβὼν γνῶσιν τῆς διαμαρτυρίας αὐτῆς τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Ἰωαννίνων, ἀπηύθυνεν ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὸν Δήμαρχον Ἰωαννίνων, εἰς ὃ ἐπικρίνει τὴν μεταχείρισιν αὐτὴν τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ζητεῖ ὅπως μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ τοιοῦτον εἰς τὸ μέλλον.
§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κουτσιμπὸς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Ἁλμυροῦ, Κροκίου καὶ Ν. Ἀγχιάλου τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καθυστέρησιν καταβολῆς ἀποζημιώσεως δι’ ἀπαλλοτριωθέντα κτήματά των.
§29Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πεδιάδα τοῦ Ἁλμυροῦ, ἀπηλλοτριώθη ἔκτασις 10.000 στρεμμάτων εὐφορωτάτης γῆς διὰ τὸ ἀεροδρόμιον Νέας Ἀγχιάλου. Αἱ ἐκτάσεις αὗται, ἀπηλλοτριώθησαν πρὸ διετίας καί, δυστυχῶς, ἡ ἀποζημίωσις δὲν ἐδόθη ἀκόμη. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ ἀφῃρέθη ὁλόκληρος ἡ περιουσία ὡρισμένων κτηματιῶν. Νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ καταβολὴ τῶν ἀποζημιώσεων τὸ ταχύτερον. Τὸ ζήτημα αὐτό, εἶναι μᾶλλον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.
§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μήτρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.
§31Ν. ΜΗΤΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατάστασις τῶν κτηματιῶν αὐτῶν εἶναι τραγική. Διακόσιαι οἰκογένειαι στεροῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου. Ἐστερήθησαν τῶν χωραφιῶν των καὶ δὲν ἔχουν νὰ καλλιεργήσουν τίποτε. Εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ βοηθηθῇ ὁ κόσμος αὐτός, διὰ νὰ ἠμπορέσουν μὲ τὰ χρήματα ποὺ θὰ πάρουν, νὰ κάμουν ἕνα ἐπάγγελμα. Ὑπάρχουν 200 οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἔδωσαν τὸ πᾶν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ πάρουν τὰ χρήματά των τὸ γρηγορώτερον, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀγοράσουν ἕνα ζῷον, στεροῦνται δὲ καὶ τοῦ ἄρτου των αἱ οἰκογένειαι αὗται.
§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.
§33Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ ὅτι εἶναι δικαιότατον τὸ αἴτημα τῶν κτηματιῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἐλαχίστην περιουσίαν των. Εἶναι πλέον τοῦτο κοινωνικὸν ζήτημα, διότι στεροῦνται τῶν κτημάτων των ἀπὸ διετίας, ἐὰν δὲ δὲν ἀποζημιωθοῦν συντόμως, τότε ἡ ἀποζημίωσις δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ἀξίαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπισπεύσουν τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν κτηματιῶν αὐτῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).
§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.
§35Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Συμμερίζομαι, κ. Πρόεδρε, τὰς ἀπόψεις τῶν κ.κ. συναδέλφων καὶ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.
§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις λυπεῖται βαθύτατα, διότι δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιλύσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν κατοίκων ἐκείνης τῆς περιοχῆς τοῦ Ἁλμυροῦ, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν μίαν μεγάλην καὶ οὐσιώδη θυσίαν, χάριν τῆς ἀμύνης τῆς Χώρας. Καθῆκον τοῦ Κράτους εἶναι νὰ ἀποζημιώνῃ πάραυτα, ἐκείνους τοὺς πολίτας, εἰς βάρος τῶν ὁποίων, χάριν τοῦ δημοσίου συμφέροντος καὶ ἄλλων ὑπερτάτων ἀμυντικῶν ἀναγκῶν, ἐφαρμόζεται τὸ μέτρον τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν τῆς περιοχῆς αὐτῆς, ὅτι ἐπανειλημμένως καὶ πρὶν ἢ ἔλθῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, μὲ ὤχλησαν ὡς Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰς τοὺς ὁποίους καὶ ἀπήντησα, ὅτι μετὰ τοῦ συναδέλφου μου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ καταλήξωμεν τάχιστα εἰς ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι, ὅπως ἄλλωστε τὸ ἐπιβάλλουν οἱ νόμοι καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὅπως τὸ ἐπιβάλλει ἡ τάξις, ἀπόφασις εὐνοϊκὴ διὰ τοὺς ὑποστάντας τὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Ἀνακοινῶ μετ’ ἰδιαιτέρας χαρᾶς, ὅτι χθὲς ἀκριβῶς τὸ Κυβερνητικὸν Συμβούλιον, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, παρισταμένου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν’ ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, ὅπως ἀρχίσῃ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ὑποστάντων τὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κύριοι βουλευταί, νὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ μὴ παρεξηγήσουν τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, δηλαδή, τὴν διατύπωσιν, ὅτι ἀπεφασίσαμεν νὰ ἀρχίσωμεν τὴν ἀποζημίωσιν. Τὸ ἀπαιτούμενον ποσόν, εἶναι πράγματι οὐσιῶδες. Ἀνέρχεται εἰς 2 δισεκατομμύρια δεκάδες περίπου, καὶ εἶναι ἀδύνατον ἐντὸς μιᾶς —δύο ἑβδομάδων, νὰ καταβληθῇ. Ἀπεφασίσαμεν, λοιπόν, νὰ ἀρχίσωμεν ἀποζημιοῦντες ἐκείνους τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ὁλοσχερῆ ἀφαίρεσιν τῆς κτηματικῆς των περιουσίας, καὶ νὰ προχωρήσωμεν μετὰ ταῦτα εἰς τοὺς ἄλλους. Βεβαιωθῆτε, ὅτι αὐτό, τὸ μετὰ ταῦτα, δὲν θὰ ἀργήσῃ, διότι γνωρίζομεν πλήρως, καὶ τὸ νομικὸν καὶ τὸ ἠθικὸν χρέος τοῦ Ἔθνους, τοῦ Κράτους, ὅπως ἀποζημιώσῃ τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται χάριν τῆς ἀμύνης τῆς Χώρας ἀπαλλοτρίωσιν. (Χειροκροτήματα).
§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα
εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.
Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.
§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διὰ νὰ ἀπευθύνω δύο ἐρωτήσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἐνόμισα, ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν ἐξαιρετικὸν τρόπον, ἔπρεπε νὰ λάβω τὸν λόγον, εἶναι διότι σήμερον διακόπτονται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, δὲν παρέχεται ἑπομένως ἡ εὐκαιρία εἰς προσεχεῖς συνεδριάσεις, ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων, νὰ λάβω τὸν λόγον, καὶ νομίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι καὶ τὰ δύο θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἀπευθύνῃ ἐρώτησιν, ἔχουν σοβαρότητα καὶ ἐκκρεμοῦν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχουν τύχει μιᾶς ὑπευθύνου ἀπαντήσεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, πρὶν ἀπὸ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Ἐπειδὴ τὰ δύο θέματα εἶναι ἄσχετα πρὸς ἄλληλα, θὰ ἀναπτύξω πρῶτον τὸ ἓν θέμα καὶ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς συζητήσεως, θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον, διὰ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ δευτέρου θέματος. Τὸ πρῶτον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπευθύνω ἐρώτησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι τὸ θέμα τοῦ ἐπεισοδίου, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, κατὰ τὴν παράδοσιν τῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ τὸν προκάτοχον εἰς τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Τὰ περιστατικὰ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν Τύπον, καὶ δὲν διεψεύσθησαν, εἴμεθα ἑπομένως ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ δεχθῶμεν ὡς ἀκριβῆ. Ἀνεγράφη, ὅτι κατὰ τὴν ὥραν τῆς παραδόσεως τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὁ παραδίδων Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν, ὅτι θὰ ἀπεχαιρέτα τοὺς «εἰλικρινεῖς καὶ ἐντίμους συνεργάτας του», καὶ ὅταν ἤρχισε νὰ ἀποχαιρετᾷ καὶ συνήντησε τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, ἔστρεψε τὰ νῶτα, ἠρνήθη χαιρετισμὸν καὶ ἐξηκολούθησε τὸν χαιρετισμὸν πρὸς τοὺς ἑπομένους. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ περιστατικὸν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθύνω ἐρώτησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι βουλευταί, ἀνεγράφη εἰς τὸν Τύπον, ὅτι τὸ θέμα εἶναι προσωπικὸν καί, ἑπομένως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐὰν ἐφρονοῦμεν, ὅτι τὸ θέμα εἶναι προσωπικόν, οὐδέποτε θὰ τὸ ἐφέραμεν εἰς τὸ βῆμα. Γνωρίζει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὰς ἀπόψεις μας διὰ τὴν εὐθύνην τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Καὶ ἄλλοτε διεκηρύξαμεν ὅτι τὸ κριτήριον τῆς ποιότητος τῶν Κοινοβουλευτικῶν ἀνδρῶν εἶναι ἂν ὑψώνουν ἢ ἂν καταβιβάζουν τὸ ἐπίπεδον τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς. Ἂν τὸ ὑψώνουν εἰς τὴν περιωπὴν τῆς πάλης τῶν ἰδεῶν ἢ ἂν τὸ καταβιβάζουν εἰς τὰς λοιδορίας τῶν προσωπικῶν διαπληκτισμῶν. Καὶ οὐδέποτε ἐφιλοδοξήσαμεν νὰ ἀνήκωμεν εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν. Ἐὰν φέρωμεν τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ βήματος, εἶναι διότι φρονοῦμεν, ὅτι δὲν εἶναι προσωπικόν. Εἶναι πολιτικὸν θέμα. Ἐγράφη ἐπίσης εἰς τὸν Τύπον, ὅτι τὸ θέμα ἦτο ἰδιωτικῆς φύσεως, ἐπειδὴ καθ’ ἣν ὥραν ὁ προκάτοχος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐξεδήλου αὐτὴν τὴν σκαιὰν συμπεριφοράν, δὲν ἦτο πλέον Ὑπουργός. Θέλω νὰ ἐλπίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν υἱοθετεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι θὰ ἀπετέλει μίαν θλιβερὰν σύγχυσιν ἐννοιῶν ἀστικοῦ δικαίου καὶ ἀρχῶν δημοσίου βίου. Θὰ ἦτο ἐστερημένος σοβαρότητος καὶ περίπου κωμικὸς ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ περιφρόνησις καὶ ἡ ὕβρις πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἦτο ἄκυρος, διότι ὁ περιφρονῶν Ὑπουργὸς δὲν εἶχε τὴν νομιμοποίησιν τοῦ Ὑπουργικοῦ ἀξιώματος. Κύριοι βουλευταί, καθ’ ἣν ὥραν συντελεῖται ἡ παράδοσις ὑπηρεσίας ἀπὸ τὸν προκάτοχον εἰς τὸν νέον Ὑπουργόν, δὲν ἐνεργεῖται σύμβασις ἀστικοῦ δικαίου, συντελεῖται δημόσιον λειτούργημα. Εἶναι δημόσιος βίος. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ὁ παραλαμβάνων, εἶναι καὶ ὁ παραδίδων Ὑπουργὸς δημόσιος λειτουργὸς ἐκείνην τὴν ὥραν. Διότι ἂν ἦτο ἁπλοῦς ἰδιώτης, θὰ ἦτο ἀπηγορευμένη, ἀνεπίτρεπτος αὐθάδεια νὰ προσφωνῇ ὁ ἰδιώτης τοὺς προϊσταμένους τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ ἐκφράζῃ ἢ εὐαρέσκειαν ἢ δυσμένειαν. Ἀποτελεῖ δημόσιον λειτούργημα, ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν δημοσίας λειτουργίας καὶ ἡ παράστασις καὶ οἱ λόγοι τοῦ ἀποχωροῦντος Ὑπουργοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ βαθυτέρα ἔννοια, τοῦ δημοσίου βίου. Ἰδοὺ διατὶ τὸ θέμα δὲν εἶναι, οὔτε προσωπικόν, οὔτε ἰδιωτικόν, εἶναι γενικώτερον πολιτικὸν καὶ δημόσιον θέμα καὶ ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα αὐτοῦ τοῦ βήματος. Ἀπευθύνω, κύριοι βουλευταί, τὴν ἐρώτησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἀπευθύνω τὴν ἐρώτησιν, οὔτε πρὸς τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Καλαμῶν, οὔτε πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀπευθύνω ἐρώτησιν πρὸς τὸν ἀπελθόντα Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ ἠδυνάμην νὰ προβῶ εἰς δύο παρατηρήσεις. Πρῶτον, πῶς, ἀφοῦ ἔκρινεν, ἐπὶ μακρὸν χρόνον, ὅτι συνεργάτης του, Ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, δὲν ἦτο εἰλικρινὴς καὶ ἔντιμος, πῶς τὸν διετήρει εἰς τὴν θέσιν του· Καὶ πῶς, ἐὰν δὲν ἠδύνατο νὰ τὸν ἀπομακρύνῃ, ἔμεινεν ὁ ἴδιος εἰς τὴν θέσιν του: Θὰ ἠδυνάμην ἐπίσης νὰ ἀπευθύνω καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν: Ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, δυσκόλως δύναται νὰ δεχθῇ ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ δημοσίου βίου τῆς Χώρας, αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς σκαιᾶς συμπεριφορᾶς... Καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ ἐρώτησις νὰ ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, θὰ διετυποῦτο ἡ παρατήρησις, ὅτι ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης, ἔπρεπε νὰ αἰσθανθῇ, ὅτι ὑπέστη βαρύτατον τραυματισμὸν τὸ κῦρος του καὶ ἔπρεπεν ὁ ἴδιος νὰ ἀξιώσῃ ἄμεσον κάλυψιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἢ ἄλλως νὰ ὑποβάλῃ παραίτησιν. Παρῆλθον, ἐν τούτοις, ἡμέραι, ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι βαρέως τραυματίας εἰς τὸ ἠθικὸν κῦρος του καὶ οὐδὲν συμβαίνει... Ἀλλὰ δὲν πρόκειται, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπευθύνω ἐρώτησιν καὶ νὰ ἀναμένω ἀπάντησιν, οὔτε ἀπὸ τὸν προκάτοχον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, οὔτε ἀπὸ τὸν προϊστάμενον τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων. Ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εὑρίσκομαι καὶ πάλιν εἰς τὴν δυσάρεστον ἀνάγκην, νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονὸς τῆς ἀπουσίας, ἀπὸ τὴν Βουλήν, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑψώνεται ἡ φωνὴ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως διαμαρτυρηθῇ διὰ τὴν συνεχῆ, τὴν ἀδιάλειπτον ἀπουσίαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Μόνον λόγοι ὑγείας θὰ ἦσαν σεβαστοὶ καὶ θὰ ἐδικαιολόγουν τὴν ἀπουσίαν. Ὅταν ὅμως πληροφορούμεθα, ἀπὸ τὴν ἐπίδοσιν εἰς τὰς ἄλλας ἀσχολίας τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ὑγεία του ἔχει καλῶς, δικαιούμεθα νὰ ὑψώσωμεν τὴν φωνὴν τῆς διαμαρτυρίας καὶ νὰ καταγγείλωμεν αὐτὴν τὴν ἀπουσίαν καὶ διὰ νὰ δώσωμεν τὸν ἠπιώτερον χαρακτηρισμόν, νὰ καταγγείλωμεν τὴν ἀδιάλειπτον ἀπουσίαν του ὡς ἔλλειψιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ Κοινοβούλιον. Καὶ οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκδηλώνῃ αὐτὴν τὴν ἔλλειψιν σεβασμοῦ. Δὲν ὑπάρχει προηγούμενον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τῆς Χώρας, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν συνέβαινον λόγοι ὑγείας νὰ ἀπουσιάζῃ ἀδιαλείπτως ἀπὸ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς! Ἀποτελεῖ βαρεῖαν εὐθύνην, ἀποτελεῖ ἀντικοινοβουλευτικὴν ἐκδήλωσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θεωροῦμεν καθῆκον νὰ καταγγείλωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς τὸ Κοινοβούλιον, ἡ ὁποία διαπιστοῦται. Ἐξ αἰτίας τοῦ περιστατικοῦ, τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσομεν, διεπιστώθη, ἐπίσης, καὶ ἔλλειψις κυβερνητικῆς εὐθιξίας. Κύριοι βουλευταί, ἔχετε οἱ περισσότεροι μακρὰν κοινοβουλευτικὴν πεῖραν καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ σεῖς ἔχετε τὴν πεποίθησιν, ὅτι οἱοσδήποτε πολιτικὸς Πρωθυπουργὸς τοῦ παρελθόντος θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀσυγκίνητος τὸ περιστατικόν, τὸ ὁποῖον συνέβη. Θὰ ᾐσθάνετο ὅτι ὤφειλε νὰ λάβῃ θέσιν. Ἀποτελεῖ πρωτοφανῆ ἐκδήλωσιν ἀπαθείας, ἀδιαφορίας, ἐλλείψεως κυβερνητικῆς εὐθιξίας. Καὶ ἐκπλήττει ἀπείρως περισσότερον, διότι συμβαίνει ἀπὸ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔχει στρατιωτικὴν ἱστορίαν καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀνεμένετο νὰ εἶναι περισσότερον εὐαίσθητος καὶ εὔθικτος ἀπέναντι τῶν ἠθικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Ὤφειλεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀφ’ ἧς συνέβη τὸ περιστατικόν, νὰ λάβῃ μίαν ἀπὸ τὰς δύο ἐπιβαλλομένας θέσεις. Ὤφειλεν, ἢ ἀποδεχόμενος τὰς ὕβρεις τοῦ προκατόχου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἀπομακρύνῃ ἀμέσως τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἤ, ἐὰν εὕρισκεν ὅτι ὁ προκάτοχος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠδίκει τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, νὰ ἀποδοκιμάσῃ τοὺς λόγους καὶ τὴν στάσιν του καὶ νὰ καλύψῃ εἰς ἀκέραιον τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων, διὰ νὰ ἠμπορῇ μὲ κῦρος νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἐξουσίαν του. Ἀλλ’ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τὸ ἕνα ἔπραξεν, οὔτε τὸ ἄλλο. Καὶ παρέρχονται αἱ ἡμέραι, κατὰ τὰς ὁποίας ἐκκρεμεῖ τὸ μέγα ἠθικὸν θέμα καὶ ὑπάρχει ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας τῶν Πόλεων βαρέως τραυματίας, στερούμενος ἠθικοῦ κύρους. Αὐτὴ εἶναι ἡ βαρεῖα εὐθύνη τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὴν πρόκλησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ αἰσθανθῇ ἡ Κυβέρνησις τὸ καθῆκον νὰ λάβῃ θέσιν. Δὲν νομίζομεν ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῇ ὡς ἐπιχείρημα ὅτι ἀνεγράφη εἰς μίαν μερίδα τοῦ τύπου, ὅτι τάχα δὲν εἶχεν ἀναλάβει ὑπηρεσίαν ὁ Ὑφυπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὡς ἐὰν ὁ Ὑφυπουργὸς εἶχε τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ ἠθικοῦ κύρους τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων! Αὐτὸ τὸ καθῆκον, λόγῳ τῆς γενικωτέρας φύσεως τοῦ θέματος, τὸ εἶχεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ πέραν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ εἶχε κατ’ ἐξοχὴν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὸ τὸ καθῆκον παρέβη ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀξιότιμοι Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, διεπιστώθη ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ τοῦ περιστατικοῦ μία ἠθικὴ ἀρρυθμία, μία ἔλλειψις εὐθιξίας εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ αὐτὴν τὴν βαρεῖαν εὐθύνην τῆς ἐλλείψεως κυβερνητικῆς εὐθιξίας τῆς ἠθικῆς ἀρρυθμίας, ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καταλογίζομεν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).
§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.
§40Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.
§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαπολίτη, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω εἰς τὸ μέλλον, ὁσάκις πρόκειται νὰ ζητήσετε τὸν λόγον κατὰ τὴν ἀήθη αὐτὴν διαδικασίαν νὰ εἰδοποιῆτε τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ἀπὸ τῆς πρωΐας, διότι ἀπόψε δὲν πρόκειται νὰ διεξαχθῇ συζήτησις οὔτε θὰ συζητηθοῦν αἱ σχετικαὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις, οὔτε κανεὶς ἄλλος δικαιοῦται νὰ λάβῃ τὸν λόγον. Θὰ λάβετε βεβαίως τὸν λόγον ὡς κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος, ἀλλὰ σᾶς κάμνω τὴν παράκλησιν νὰ μὲ τιμᾶτε δι’ ἑνὸς τηλεφωνήματος, διότι πρέπει καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίζωμεν ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ρήτορες κατὰ τὴν ἐξαιρετικὴν καὶ σπανίαν αὐτὴν διαδικασίαν.
§42Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας δὲν ἦτο γνωστὸν ὅτι θὰ γίνῃ σήμερον ἡ συζήτησις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Εἴχομεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι κατετέθησαν ἐρωτήσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ θὰ συζητηθοῦν. Ὅλως ἀπροόπτως ἐπληροφορήθημεν ὅτι τὸ θέμα ἔρχεται σήμερον ἐνώπιον τῆς Ἀντιπροσωπείας, δι’ αὐτὸ ἐτηρήθη αὐτὴ ἡ ἀσυνήθης τακτική.
§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ δοθῇ ὁ λόγος.
§44Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ νὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξηγήσῃ εἰς τὴν Βουλήν, καὶ νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἠνάγκασαν τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, συνεργαζόμενον ἐπὶ δεκαπεντάμηνον μετὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἀποχαιρετῶν τοὺς συνεργάτας του, διακριτικῶς καὶ χαρακτηριστικῶς δημοσίᾳ πλέον, νὰ χαρακτηρίζῃ ὡς ἀνέντιμον τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, διότι τοῦτο ἐξ ἀντιδιαστολῆς συνάγεται. Ἀποδεικνύεται δὲ ὅτι ἡ στάσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἀπέφυγε νὰ ἀποχαιρετίσῃ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, εἶχε τὴν ἔννοιαν ὅτι ἤθελε δι’ αὐτοῦ νὰ στιγματίσῃ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ὡς ἀνέντιμον. Κατόπιν τούτου εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξηγήσῃ ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι ἕνεκα τῶν ὁποίων οὗτος χαρακτηρίζεται ἀνέντιμος, καὶ πῶς καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἐστερημένος τοῦ ἠθικοῦ κύρους καὶ βεβαρημένος μὲ τὴν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπέδωσεν εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἐκρατήθη, λέγω, ἐπὶ μακρὸν εἰς τὴν θέσιν του. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιτρέπουν νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς προσωπικὸν τὸ γεγονός, διότι δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει εἷς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος νὰ θεωρῇ προσωπικὴν ὑπόθεσιν Ἀρχηγοῦ Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν τὸ ἐπεισόδιον αὐτό. Δὲν εἶναι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἀγροφύλαξ τῶν κτημάτων τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὑπῆρξεν ὁ ἐπὶ κεφαλῆς ἑνὸς Σώματος, μὲ τὴν ἱστορίαν τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἔστω καὶ μίαν ἡμέραν εἰς τὴν θέσιν του ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀποδοκιμάσῃ εἴτε τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἴτε τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων.
§45Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ δεχθῇ πρὸ τῆς ὁμιλίας του νὰ διατυπώσω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑπάρχει ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος ποὺ ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ συγκλονίζει τὴν κοινὴν γνώμην κατατεθειμένη ἐρώτησις τοῦ κυρίου Ἀλλαμανῆ καὶ ἐμοῦ. Ἐπὶ τοῦ ὑφισταμένου ζητήματος ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔλαβε, κατὰ παράκλησιν, πρὸ τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων, τὸν λόγον. Οἱ ὑποβαλόντες τὴν ἐρώτησιν βουλευταί, πιστεύουν...
§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὁμιλεῖτε; Ἐπὶ ποίου ἄρθρου ὁμιλεῖτε; Ἐπὶ ποίας παραγράφου ἢ ποίαν ἑρμηνείαν δίδετε;
§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀφήσατε τὴν τυπικολογίαν, κύριε Πρόεδρε.
§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε καὶ σεῖς τὸν Κανονισμόν.
§49Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀφήσατε νὰ διατυπώσω τὰς σκέψεις μου διὰ νὰ φθάσω ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΠΕΚ, οἱ καταθέσαντες τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν βουλευταὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσουν καὶ νὰ θέσουν ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχουν εἰς χεῖρας των.
§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγετε; Πρέπει νὰ εἴμεθα καλύτερον ἐξηγημένοι.
§51Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πνίγετε τὴν φωνήν μας ἔστω καὶ ἂν εἶναι αὕτη ἀσθενής. (Κωδωνοκρουσίαι).
§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐξητήσατε τὸν λόγον ἐπ’ αὐτοῦ καὶ θὰ ὁμιλήσετε ὅσον θέλετε, ἐπ’ αὐτοῦ καὶ μόνον.
§53Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θέλετε νὰ σᾶς διαβάσω τὸ ἄρθρον;
§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ διαβάσετε τὸν Κανονισμόν.
§55Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχομεν καὶ τὰς Κοινοβουλευτικὰς παραδόσεις.
§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ............. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).........
§57Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἠμπορεῖτε μὲ τὸν κώδωνα νὰ μοῦ καταστείλετε τὴν φωνήν. Ἔχει κατατεθῆ ἐρώτησις... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, δὲν ἠμπορεῖτε, τοσούτῳ μᾶλλον, δεδομένου ὅτι εἶσθε καὶ νομικὸς διὰ τεχνασμάτων νὰ παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν, ὁμιλοῦντες δῆθεν ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἐν τῇ πραγματικότητι νὰ εἰσέρχεσθε εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Ἡ παράβασις εἶναι κατάφωρος. Σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον.
§59Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. ............... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον, κύριε Παπασπύρου. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Ἀλλαμανῆς. Σᾶς ἀφαιρῶ τὸν λόγον, διότι εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ.
§61Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶμαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Δὲν μὲ ἀφήνετε νὰ διατυπώσω τὰς σκέψεις μου. Ἐπειδὴ κατετέθη ἐρώτησις..........
§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπ’ αὐτοῦ. Αὐτὸ δὲν εἶναι θέμα τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κύριος Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.
§63Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διαμαρτύρομαι, διότι δὲν μὲ ἀφήνετε νὰ διατυπώσω τὰς σκέψεις μου.
§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠκούσατε τί εἶπον εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς ΕΠΕΚ. Κατὰ ποίαν λογικὴν εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον;
§65Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. ............. (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Φωναί, θόρυβος).
§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν τὴν συνεδρίασιν διὰ 2 λεπτά. (Ὥρα 7.30′ μ. μ.).
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ
(Ὥρα 7.40′ μ. μ.). (Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Προέδρου κυρίου Κωνσταντίνου Ροδοπούλου).
§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, ἐφ’ ὅσον νομίζετε ὅτι ἔχετε νὰ εἴπητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ξηρῶς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ λάβητε τὸν λόγον.
§68Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ξηρῶς καὶ μὲ δύο λέξεις θὰ διατυπώσω τὸ αἴτημά μου, στηριζόμενον τόσον εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς παραδόσεις, ὅσον καὶ εἰς τὰ διατεταγμένα ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ εἶναι τοῦτο: Ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὑποβληθῆ δύο ἐρωτήσεις ἐκ μέρους τεσσάρων βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνομαι καὶ ἐγὼ καὶ τὸ θέμα ἐν τῇ ὁλότητί του ἐθίγη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νομίζομεν καὶ πιστεύομεν ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν καὶ μὲ τὰ Κοινοβουλευτικὰ θέσμια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαχωρισθῇ ἡ συζήτησις. Πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ καὶ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς τέσσαρας βουλευτὰς νὰ ὁμιλήσουν, διὰ νὰ μὴ μειωθοῦν τὰ δικαιώματά των, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράγραπτα καὶ κατωχυρωμένα. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔθιξε, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ὁ Κανονισμὸς θὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ τὸ δημόσιον συμφέρον θὰ ὑπηρετηθῇ. Αὐτὸ εἶναι τὸ αἴτημά μου κύριε Πρόεδρε, καὶ ἀναμένω τὴν ἀποδοχήν του παρ’ ὑμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως.
§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.
§70Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω ὅτι, ἀρνούμενος νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἁπλούστατα παραβιάζετε τὸν Κανονισμὸν τοῦ Σώματος διὰ τὸν ἀκόλουθον λόγον: Ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὡμίλησε καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως προτίθεται νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ ζητήματος τὸ ὁποῖον, ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς δι’ ἐρωτήσεώς του, νομίμως ὑποβληθείσης καὶ ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς χθὲς ἐπεκοινώνησα μὲ τὸν ἀναπληροῦντα ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, οἰκουροῦντα Αʹ Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς ὅστις καὶ μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις θὰ συγκατετίθετο νὰ γίνῃ σήμερον σχετικὴ συζήτησις, θὰ μὲ ἐκράτει ἐγκαίρως ἐνήμερον, τοῦθ’ ὅπερ δὲν ἔπραξε καὶ οὕτως ὑπέστημεν αἰφνιδιασμόν. Εἶναι φανερὸν ὅτι εὑρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὸ ἀληθὲς πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐρώτησίς μου καὶ νὰ κλείσῃ μάλιστα ἡ συζήτησις μὲ τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως χωρὶς νὰ δοθῇ κἂν ὁ λόγος εἰς τὸν ὑποβαλόντα τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν. Ἐξ ἄλλου ὅτε ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, εἴχομεν πρὸ πολλοῦ εἰσέλθει εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ συζητήσεως τάχα «πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως». Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπετρέψατε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κύριος Παπανδρέου καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ κύριος Παπαπολίτης ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῆτε τὸν λόγον εἰς ἐμέ. Καὶ ἂν ἀκόμη ὑποτεθῇ ὅτι ὁ κύριος Παπανδρέου ὡμίλησεν ἐπὶ ἰδικῆς του — ταὐτοσήμου — ἐρωτήσεως προφορικῶς ὑποβληθείσης, κατὰ τὸν Κανονισμόν, αἱ συναφεῖς ἐρωτήσεις συνεκφωνοῦνται καὶ συζητοῦνται ἀπὸ κοινοῦ. Ὅθεν ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν — οὐσιαστικὴν καὶ τυπικὴν — ὑπάρχει σαφὴς παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ μὲ τὴν ἄρνησίν σας, κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον. Ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει λόγον νὰ ἀφήσῃ τὸ θέμα ἀνοικτόν. Διότι πράγματι παραμένει ἀνοικτὸν ἐφ’ ὅσον ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου. Ἂν παρὰ ταῦτα δὲν μοῦ δώσητε τὸν λόγον, διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα διὰ τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου καὶ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος ἐν καιρῷ τὰ εἰς χεῖρας μου στοιχεῖα.
§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.
§72Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἶναι προφανής, κύριοι βουλευταί, ἡ πρόθεσις τῶν τελευταίως λαβόντων τὸν λόγον κυρίων βουλευτῶν τῆς δημιουργίας ἐντυπώσεων. Συζήτησις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ἀναγνωρίζεται, οὔτε ἐπιτρέπεται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶναι ὅμως ἀληθές, ὅτι ἔχει καθιερωθῇ ὡς παράδοσις Κοινοβουλευτική, ὅπως, ἐκτάκτως ἐπείγοντα ζητήματα, φέρωνται κατόπιν συνεννοήσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου μετὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς ἐνώπιον αὐτῆς, ὡς ἁπλαῖ ἐρωτήσεις ἢ χορηγήσεις πληροφοριῶν. Τῆς παραδόσεως ταύτης ποιούμενος χρῆσιν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὀρθῶς ἔλαβε τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον καὶ ὀρθῶς ἐπίσης περιώρισεν, ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι θέσει ἁπλῆ ἐρώτησις. Ἡ τόσον ἐπιμόνως ὅμως προβληθεῖσα ἀξίωσις τῶν λοιπῶν συναδέλφων, ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτον παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτῶν ὅτι ἔχουν ὑποβάλει ἐρωτήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος, οὐδόλως προάγει τὴν ἄποψίν των, διότι ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεών των κατὰ τὸν Κανονισμὸν ὑποχρεοῦνται νὰ ἀναμείνουν ἔγγραφον ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς προθεσμίας ὀκτὼ ἡμερῶν. Πρὸ τῆς παρελεύσεως αὐτῶν ἀπράκτων δὲν ἐγγράφεται κἂν ἡ ἐρώτησις εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἡ ἐρώτησις δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένη εἰς αὐτήν, οὔτε ὁ ἐρωτῶν βουλευτής, οὔτε ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν καὶ συζήτησιν ἐπ’ αὐτῆς. Ἑπομένως, τὸ αἴτημα τῶν διαμαρτυρομένων τόσον ἐντόνως καὶ θορυβωδῶς συναδέλφων εἶναι ἐκτὸς Κανονισμοῦ. Ἑπομένως, οὔτε εἰς τὴν συζήτησιν τὴν προκληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κυρίου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἔχουν δικαίωμα ἀναμίξεως, οὔτε εἰς τὴν προβληθεῖσαν ὑποβολὴν ἐρωτήσεως ὑπὸ τῶν ἰδίων, δύνανται νὰ στηριχθοῦν.
§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, συμμεριζόμεθα ἀπολύτως τὰς ἀπόψεις, τὰς ὑποστηριζομένας ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου.
§74Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πέραν ὅμως τούτου, οὗτοι προέβαλον τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι ἔχουν στοιχεῖα νὰ φέρουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τοῦτο ὅμως καθιστᾶ ἔτι χειροτέραν τὴν θέσιν τῶν ἀπόψεών των, διότι ἤδη εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως ἐπερωτήσεων καὶ τοιαύτη συζήτησις τὴν ὁποίαν ὑπονοεῖ ὁ ἰσχυρισμός των, ὅτι ἔχουν στοιχεῖα, δηλαδή, ὅτι προτίθενται νὰ δημιουργήσουν συζήτησιν ἐπερωτήσεως ἐξ ἀπίνης, εἶναι ἀπαράδεκτος κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει ὅπως αἱ ἐπερωτήσεις ἐγγράφωνται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἑτέρου καὶ ἐὰν κανονικῶς ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ ἐγγεγραμμένης ἐπερωτήσεως, ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δεχθῇ ἄμεσον συζήτησιν, διότι καὶ ἐπὶ τούτου ἡ Κυβέρνησις ἔχει κατὰ τὸν Κανονισμὸν δικαίωμα νὰ μὴ ὑποκύψῃ εἰς τὴν ἀξίωσιν, ἀλλὰ νὰ ἀναβάλῃ ταύτην. Ἑπομένως, ὁ προκληθεὶς θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι δὲν συντελοῦν εἰς ἄλλο τι παρὰ νὰ ἀποκαλύψουν τὴν πρόθεσιν αὐτῶν τῆς δημιουργίας ἀβασίμων καὶ ἀπαραδέκτων ἐντυπώσεων. (Χειροκροτήματα).
§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.
§76Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐνόμισεν ὅτι ἐδικαιοῦτο νὰ προβῇ εἰς κριτικὴν εἰς βάρος τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀπουσίαν τούτου. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι ὁ Στρατάρχης Παπάγος βαθύτατα σέβεται καὶ τιμᾷ τὸ Κοινοβούλιον καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀλλ’ εἶναι δικαίωμα αὐτοῦ, ὡς Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐκλέγῃ τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας νομίζει, λόγῳ τοῦ φόρτου τῆς ἐργασίας του καὶ τῶν τεραστίων εὐθυνῶν του, ὅτι πρέπει νὰ προσέρχεται καὶ τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας νομίζει ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ἰδική του παρουσία.
§77Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἄλλος Πρόεδρος Κυβερνήσεως δὲν τὸ ἔκαμεν αὐτό.
§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Δὲν διεκόψαμεν τὸν κύριον Παπανδρέου, καὶ σᾶς παρακαλῶ, κύριε Μόδη, νὰ μὴ κάμνετε διακοπάς. Προβαίνω εἰς μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία ἐπιθυμῶ νὰ γίνῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς διακοπῆς. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν σεβόμενος ἀπολύτως τὸ Κοινοβούλιον ὁ ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεδέχθη, κατόπιν συνεννοήσεως αὐτοῦ μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅπως γίνῃ ἡ ἐρώτησις ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγου ἐγένετο ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ κ. Παπανδρέου, καὶ ἐξουσιοδότησεν ἐμὲ ὅπως δώσω τὴν ἀπάντησιν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας νὰ κρίνῃ, ἐὰν ὀρθῶς ἢ ὄχι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐκτιμήσας τὰ πράγματα ὅπως τὰ ἐξετίμησε, δὲν ἐθεώρησεν ἀναγκαίαν τὴν ἰδικήν του ἐνώπιον τῆς Βουλῆς προσέλευσιν καὶ ἀνέθεσεν εἰς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως δώσῃ, ἐξ ὀνόματος αὐτοῦ τὴν ἀπάντησιν. Τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τόσον μέγα καὶ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον δικαιοῦται νὰ διαχειρισθῇ τὴν ἐργασίαν του, εἶναι ὑπόθεσις τόσον ἀτομική, ὥστε δὲν νομίζω ὅτι καὶ ἡ ἀποψινὴ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ἀνάλογοι παρατηρήσεις ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι αἱ παρατηρήσεις αὗται εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσουν. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως ἀναθεωρήσῃ τὴν σκέψιν του, ἡ ὁποία σκέψις ἐξεδηλώθη κατὰ τρόπον ἀρκετὰ δριμύ, ἀναθεωρήσῃ τὴν σκέψιν του, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου, δηλῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ προκύψαντος ζητήματος. Ὁ κύριος Παπανδρέου εἶπεν ὅτι δὲν θὰ διατυπώσῃ ἐρωτήματα πρὸς τὸν τέως Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Εἶπε σχεδὸν κατὰ λέξιν, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ὅτι «θὰ ἠδύνατο νὰ διατυπώσῃ, ἀλλὰ δὲν θὰ διατυπώσῃ», ἐν τούτοις τὰ διετύπωσεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον διετύπωσε, τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνε μᾶλλον πρὸς τὸν τέως Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶναι ἐρώτημα, εἰς τὸ ὁποῖον ἐὰν ἐπιθυμῇ δύναται νὰ ἀπαντήσῃ εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν καὶ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν ὁ τέως Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει νὰ δώσῃ ἀπάντησιν ἐν ὀνόματι τοῦ τέως Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησιν ἡ ὁποία ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ἐφ’ ὅσον ἀπηυθύνθη καὶ διετυπώθη ἀπὸ χείλη τόσον ἐπίσημα, ὅπως εἶναι τὰ χείλη τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, βεβαίως ἐφ’ ὅσον ἡ ἐρώτησις διετυπώθη, ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ δώσῃ ἀπάντησιν καὶ ἡ ἀπάντησις ἁπλῆ καὶ ὀλιγόλογος εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Ἅπαντες, οἱ ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις, εἴτε τοποθετεῖ, εἴτε διατηρεῖ, εἰς τὰς θέσεις τὰς ὁποίας κατέχουν, περιβάλλονται ὑπὸ τῆς πλήρους ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως, (χειροκροτήματα). Τοῦτο ἰσχύει, ὅπως εἶναι φυσικὸν καὶ αὐτονόητον πλήρως καὶ διὰ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. (Χειροκροτήματα).
§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα μὲ μεγάλην ἔκπληξιν τοὺς λόγους τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὑπεστήριξεν, ὄχι ἁπλῶς, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ὁ ἴδιος τὸ δικαίωμα καὶ τὴν εὐθύνην τῶν ἰδικῶν του ἀποφάσεων, διότι πράγματι ἕκαστος ἐνταῦθα ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν εὐθύνην τῶν ἰδικῶν του ἀποφάσεων. Εἶπεν ἐπὶ πλέον ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ κρίνῃ τὰς ἀποφάσεις του. Ἀπορρίπτομεν μὲ ἀγανάκτησιν αὐτὸν τὸν ἰσχυρισμόν. Ὅπως ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἔχει δικαίωμα καὶ εὐθύνην διὰ τὰς ἰδίας αὑτοῦ ἀποφάσεις, κατ’ ἴσον λόγον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κρίνῃ τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ στερῆται αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος, δὲν θὰ εἶχε λόγον παρουσίας εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἀσκοῦντες τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν, καταλογίζομεν εἰς τὸν κύριον Πρωθυπουργὸν τὴν εὐθύνην τῆς ἀδιαλείπτου ἀπουσίας. Καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν, ποῖαι εἶναι αἱ ἀσχολίαι τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι ἡ συνεχὴς παρουσία εἶναι δυσχερής, ὅταν ἀσκοῦνται τὰ καθήκοντα τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ὅταν φθάνῃ εἰς τὴν ἀδιάλειπτον ἀπουσίαν, τότε εἶναι προφανές, ὅτι κάμνει κατάχρησιν δικαιώματος. Ὅτι ἐκδηλώνει ἔλλειψιν εὐλαβείας, τὴν ὁποίαν δικαιούμεθα νὰ καταγγείλωμεν καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Εἶπεν ἀκόμη ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι ἀπηυθύναμεν ἐρώτησιν πρὸς τὸν πρώην Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Προφανῶς παρήκουσε τοὺς λόγους μας. Ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀπευθύνωμεν ἐρώτησιν ἀλλὰ μόνον νὰ προβῶμεν εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις. Καὶ εἰς τὸ δεύτερον ἑπομένως θέμα παρήκουσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Εἶπε τελικῶς ὁ ἀξιότιμος κοινοβουλευτικὸς ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ, ὅτι περιβάλλει μὲ πλήρη ἐμπιστοσύνην τοὺς ἡγέτας τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Δὲν εἴχομεν καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὴν πρόκλησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠναγκάζετο νὰ προβῇ εἰς αὐτὴν τὴν δήλωσιν. Ἀλλὰ καταγγέλλομεν τὴν καθυστέρησιν, μὲ τὴν ὁποίαν προέβη εἰς αὐτὴν καὶ λυπούμεθα, διότι ἐχρειάσθη ἡ πρόκλησις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ στοιχειῶδες καθῆκόν της. (Χειροκροτήματα).
§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγέ, τῶν Φιλελευθέρων, θὰ λάβετε τὸν λόγον καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου ζητήματος;
§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα.
§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε ὅμως, ποῦ ὁδηγεῖ. Διότι καὶ διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑπάρχει ἐρώτησις. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, λαμβάνουν τὸν λόγον, ὁσάκις τὸν ζητοῦν...
§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ σεῖς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, γνωρίζετε, πόσον σπανίως λαμβάνω τὸν λόγον. (Ψίθυροι). Δὲν τὸ γνωρίζετε; Ἐὰν ὑπεβάλλεσθε εἰς τὸν κόπον νὰ ἀναγνώσητε τὰ πρακτικά, θὰ ἐβεβαιοῦσθε ὅτι εὑρίσκεσθε εἰς πλάνην.
§84Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει βεβαίως ἀπὸ μέρους μας οὐδεμία ἀντίρρησις διὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων θὰ θίξῃ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἀποτελεῖ παράλειψιν ὑμῶν, ὁ ὁποῖος ἐλάβατε γνῶσιν, ὅτι τὸ θέμα θὰ συνεζητεῖτο σήμερον, τὸ νὰ μὴ ἐνημερώσητε καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα διὰ νὰ εἶναι ἕτοιμα πρὸς συζήτησιν.
§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδή, ἐπαναλαμβάνετε διὰ δευτέραν φορὰν ἓν εἶδος —ἂς εἴπωμεν— ἐλέγχου ἢ παραπόνου κατὰ τοῦ Προέδρου, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς δηλώσω τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ποιούμενος χρῆσιν τοῦ δικαιώματος, ποὺ τοῦ δίδει ὁ Κανονισμός, ἄρθρον 18, μοῦ ἐτηλεφώνησε σήμερον τὴν πρωΐαν, ὅτι θὰ ἤθελε νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν θεμάτων. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐφάπτεται, οὕτως εἰπεῖν, τοῦ πολιτικοῦ θέματος, δὲν ἐδικαιούμην οὔτε συμβουλὴν νὰ δώσω, οὔτε γνώμην νὰ ἔχω. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ζητήματος τοῦ εἶπον: Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζετε, ὅτι ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας θὰ ὁρκισθῇ ἀπόψε ἢ αὔριον καὶ εὐλόγως ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἑτοίμη, δὲν εἶναι δὲ ἀναγεγραμμένη ἐρώτησις ἢ ἐπερώτησις δι’ ἀπόψε, νὰ τὸ ἀφήσωμεν; Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων μοῦ εἶπεν: Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως καὶ θέλω νὰ τὸ θέσω πρὸ τῶν διακοπῶν. Κατόπιν τῆς φράσεως αὐτῆς, δὲν ἦτο δυνατόν, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ὁποίαν διεβιβάσθη αὐτό, νὰ μὴ δεχθῇ νὰ λάβῃ κατὰ τὴν ἐξαιρετικὴν αὐτὴν διαδικασίαν, τὸν λόγον. Θὰ θέσῃ ὅμως ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἓν ἐρώτημα καὶ δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις οὔτε ἐπὶ ἐρωτήσεως, οὔτε ἐπὶ ἐπερωτήσεως διὰ νὰ μὴ θιγοῦν τὰ δικαιώματα τῶν ἐρωτώντων καὶ ἐπερωτώντων βουλευτῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἑπομένως ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὑμεῖς, κ. Παπαπολίτη, ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ε.Π.Ε.Κ., δύνασθε νὰ λάβητε τὸν λόγον μόνον. Οὐδεὶς ἄλλος, κατὰ τὸν Κανονισμόν. Κατὰ τὴν ἐξαιρετικὴν αὐτὴν καὶ σπανίαν διαδικασίαν, ὁ Πρόεδρος ἔκαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ μὴ συμβῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπικαλέσθητε. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.
§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται νὰ εἶμαι σύντομος. Θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα τῆς δημοπρασίας τῶν δύο Μεσογειακῶν πλοίων. Δὲν πρόκειται ν’ ἀναπτύξω τὸ θέμα εἰς τὴν οὐσίαν του, τὸ θεωρῶ θέμα εἰδικῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ ἔλθῃ πρὸς ἀνάπτυξιν μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ διατὶ ἔγιναν παραλείψεις κατὰ τὴν προκήρυξιν τῆς δημοπρασίας, διατὶ περιελήφθησαν περίεργοι παραιτήσεις τῶν δικαιωμάτων τοῦ δημοσίου, διὰ τὴν περίπτωσιν σφαλμάτων καὶ ἐλλείψεων κατὰ τὴν δημοπρασίαν καὶ τότε θὰ ἦτο δυνατὸν ἐπίσης νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν ὑπῆρξαν πραγματικαὶ ἢ εἰκονικαὶ αἱ ἐγγυήσεις διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν δόσεων. Ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων δὲν πρόκειται σήμερον νὰ ἀσχοληθῶ. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα των. Ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ θέσω ἕνα ἁπλοῦν καὶ καίριον ἐρώτημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν: Κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξεν ὅτι ἐπιθυμεῖ τὴν θεμελίωσιν Κράτους δικαίου. Καὶ τὴν ἐπαγγελίαν αὐτὴν ἐπανέλαβε προχθὲς εἰς τὴν ἐγκύκλιόν του ὁ νέος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἔχει ἐπίσης ἐπανειλημμένως διακηρύξει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ σέβεται τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ θέσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἐρώτημα: Ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἠκύρωσε τὴν ἐπικυρωτικὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐπίσης συμμερίζεται εἰς ἀκέραιον τὴν ἀκυρωτικὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ποία εἶναι ἡ θέσις τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις; Θὰ ἐπιβεβαιώσῃ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Κράτους δικαίου καὶ θὰ χωρήσῃ εἰς τὴν ἀκύρωσιν, ἢ θὰ κωφεύσῃ καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς ἀποφάσεις καὶ θὰ διατηρήσῃ τὸ κῦρος τῆς δημοκρατίας; Ἐπὶ τοῦ θέματος μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει μόνον μία περίεργος ἀνακοίνωσις τῆς ἐνδιαφερομένης ἑταιρείας διὰ τὸν ἀνευλαβῆ τόνον τῆς ὁποίας λυποῦμαι. Ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἀνακοίνωσις Θηραϊκῆς Ἀτμοπλοΐας: Φέρεται εἰς γνῶσιν τοῦ κοινοῦ, ὅτι ἡ προσφάτως ἐκδοθεῖσα γνωστὴ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας κατ’ οὐδένα ἐπηρεάζει τὸ κῦρος τῆς πρὸς αὐτὴν ὑπὸ τοῦ δημοσίου γενομένης πωλήσεως τῶν πλοίων». Κύριοι βουλευταί, ὑπεράνω τῆς διαιρέσεως Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι δοκιμάζετε ἐνόχλησιν καὶ ἀποδοκιμάζετε τὸ ὕφος αὐτὸ τῆς ἀνευλαβείας ἀπέναντι τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δυστυχῶς ὅμως μέχρι τῆς στιγμῆς, ὑπάρχει μόνον αὐτὴ ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν ἐκδοθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει σιγήσει. Καὶ διότι τὸ θέμα εἶναι καίριον καὶ διότι δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἀλλ’ εἶναι θέμα γενικώτερον καὶ πρόκειται νὰ κριθῇ ἐάν, εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἔχει λόγον ὑπάρξεως τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐὰν ἔχῃ λόγον ὑπάρξεως τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, διὰ τοῦτο ἀπευθύνω καὶ ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).
§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.
§88Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπουσία τοῦ συναδέλφου μου ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ὁ ὁποῖος θὰ ἔδει νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, μὲ ἀναγκάζει νὰ ἀνέλθω ἐπ’ ὀλίγον εἰς τὸ βῆμα. Ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιμελοῦμαι τῆς περιουσίας τοῦ Δημοσίου, ἑπομένως συνέπραξα καὶ ἐγὼ εἰς τὰς πωλήσεις αὐτάς. Φυσικὰ ἡ ὅλη ὑπόθεσις διεξήχθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐφόσον ὑπάρχει ἐπερώτησις θὰ συζητηθοῦν τὰ σχετικὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου, ὅταν ἔλθῃ ἐνώπιον ὑμῶν ἡ σχετικὴ ἐπερώτησις. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἀνέφερεν ὡρισμένα σημεῖα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνήθως ἀναπτύσσονται εἰς τὸν Τύπον τὰς ἡμέρας αὐτάς, ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, νομίζω σκόπιμον χωρὶς καὶ ἐγὼ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως, ὅπως καὶ ἐκεῖνος, νὰ δώσω μερικὰς διασαφηνίσεις. Τὰ δύο αὐτὰ πλοῖα ἐξ Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων, ἐπωλήθησαν ἀπὸ τὸ δημόσιον βάσει νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν αὐτήν, τὴν 21ην Ἀπριλίου 1953. Ὁ νόμος αὐτὸς προβλέπει τὴν διὰ δημοπρασίας ἐκποίησιν τῶν πλοίων καὶ καθορίζει τοὺς κυριωτέρους, τοὺς βασικωτέρους ὅρους τῆς δημοπρασίας αὐτῆς. Δι’ ὡρισμένης διατάξεως ἐπιτρέπει νὰ συμπληρωθοῦν οἱ ὅροι κατόπιν ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Πράγματι ἐγένετο ἡ διακήρυξις τῆς δημοπρασίας, ἡ ὁποία περιλαμβάνει καὶ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἐθέσπισεν ἡ διάταξις τοῦ νόμου, καὶ ἐκείνους τοὺς συνήθεις λεπτομερειακοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι τίθενται εἰς ἑκάστην δημοπρασίαν. Καὶ μεταξὺ τῶν γνωστῶν ὅρων εἶναι, ὅτι δὲν δύνανται νὰ μετάσχουν τῆς δημοπρασίας οἱ ἔχοντες ἐκκρεμεῖς δοσοληψίας μὲ τὸ Δημόσιον, οἱ ὀφειλέται ἐν ὑπερημερίᾳ εὑρισκόμενοι πρὸς τὸ Δημόσιον. Ἡ δημοπρασία ἐγένετο καὶ ὑπενθυμίζω ὅτι ἐγένοντο δύο δημοπρασίαι ἄνευ οὐδενὸς ἀποτελέσματος. Ἀφοῦ πλέον προέκυψεν ἔλλειψις ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν πλοίων, ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιήσῃ ἄρθρον τοῦ νόμου, ποὺ ἐπιτρέπει εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ διαθέσῃ τὰ πλοῖα αὐτὰ πλέον κατ’ ἀρέσκειαν, χωρὶς δημοπρασίαν καὶ καθ’ ὃν τρόπον ἐκεῖνο νομίζει. Κατελήξαμεν, λοιπόν, ὡς γνωρίζετε, εἰς συμφωνίαν ἐνοικιάσεως τῶν πλοίων, εἰς τὴν κυρίως ἐνδιαφερομένην ἑταιρίαν, παλαιὰν ἑταιρίαν, ἡ ὁποία ἀγνοῶ καὶ ἐγὼ διατὶ δημιουργεῖ τόσον θόρυβον. Ἐδώσαμεν τὰ πλοῖα αὐτὰ εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἑταιρίαν, ἐπὶ ἐνοικιάσει ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ἐνοικίασις, ὑπενθυμίζω, ὅτι τελικῶς ἐγκατελείφθη ἀπὸ τὴν ἐνδιαφερομένην ἑταιρίαν, ὁπότε καὶ πάλιν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἠδύνατο νὰ εἰσαγάγῃ τὸ θέμα ἐκ νέου ἐνώπιόν του, καὶ μὲ τὴν εὐθύνην τὴν πολιτικὴν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ διαθέσῃ κατ’ ἀρέσκειαν τὰ πλοῖα αὐτά. Παρὰ ταῦτα καὶ πάλιν ἐδόθησαν ὁδηγίαι ὥστε νὰ γίνῃ τρίτη δημοπρασία καὶ νὰ ζητηθοῦν προσφοραί. Ἀπηυθύνθη, τότε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, καὶ εἰς τοὺς ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ Ἕλληνας ἐφοπλιστάς. Ὑπῆρξαν ὡς γνωστόν, 3 προσφοραί. Μία προσφορὰ τῆς ἑταιρίας ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε εἶχε τὰς Μεσογειακὰς γραμμὰς ἀπὸ 4.600.000 δολλάρια, ἄλλη προσφορά, ἄλλης ἀκτοπλοϊκῆς ἐπιχειρήσεως μὲ 5.300.000 δολλάρια περίπου, καὶ ἡ τρίτη προσφορὰ τῆς ἑταιρίας, ἡ ὁποία μέχρι τοῦδε εἶχεν, εἰς τὴν κατοχήν της τὰ πλοῖα διὰ 5.855.000 δολλάρια. Ἡ διαφορά, δηλαδή, τῆς ἑταιρείας, εἰς τὴν ὁποίαν κατεκυρώθησαν τὰ πλοῖα, ἀπὸ τὴν ἑταιρίαν, ἡ ὁποία τὰ διεκδικεῖ καὶ ἡ ὁποία κατέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἦτο 1.250.000 δολλάρια ἐπὶ πλέον. Ἑπομένως, ἀγνοῶ βάσει τίνων στοιχείων διατυποῦται ἀπὸ πολλῶν πλευρῶν τὸν τελευταῖον καιρὸν, ὅτι πρόκειται περὶ σκανδάλου καὶ ὅτι ἐχάθησαν ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ τὸ δημόσιον. Ἐὰν δὲν εἶχε κάμει ἡ Κυβέρνησις, ἐκεῖνο ποὺ ἔκαμε, θὰ ἠδύνατο νὰ κατηγορηθῇ ὅτι χαριστικῶς ἐξεχώρησε τὰ πλοῖα εἰς τὴν Α ἢ Β ἐπιχείρησιν, ἀπολέσασα ἀκριβῶς, ἕνα σημαντικὸν χρηματικὸν ποσόν, διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Διότι φαντάζομαι ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἐπιτρέπει εἰς τοὺς χειριζομένους τὰ κοινά, νὰ ἔχουν προτίμησιν πρὸς τὴν Α ἢ Β ἐπιχείρησιν. Ἀξιοῖ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται τὸ δημόσιον χρῆμα νὰ φείδωνται αὐτοῦ καὶ νὰ καταβάλλουν κάθε προσπάθειαν, ὥστε διὰ λογαριασμὸν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου νὰ ἐπιτυγχάνουν τὴν καλυτέραν δυνατὴν τιμήν. Ἡ δημοπρασία, ἡ τρίτη κατὰ σειράν, ἐγένετο. Ἡ Κυβέρνησις ὅπως εἶχεν ὑποχρέωσιν, νομίζω, ἠθικήν, διότι πολλὰς φορὰς ὁμιλοῦμεν περὶ ἠθικῆς καὶ ζητοῦμεν πράγματα, τὰ ὁποῖα, τελικῶς, θὰ ἔπρεπε νὰ κρίνωνται ὄχι ἀπολύτως, ἠθικά, ἡ Κυβέρνησις, ὡς εἶχεν ἠθικήν, ἐπιμένω, ὑποχρέωσιν, κατεκύρωσε τὰ δύο πλοῖα εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος προσέφερε τὰ περισσότερα καὶ ὅπως εἴδατε, τὰ σημαντικῶς περισσότερα. Ἡ ἑταιρία, ἡ ὁποία εἶχε προσφέρει 1.250.000 δολλάρια ὀλιγώτερα, κατέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας—ἦτο δικαίωμά της—καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐξέδωκε μίαν ἀπόφασιν· διὰ λόγους τυπικούς, ἡ δημοπρασία θὰ ἔπρεπε νὰ κηρυχθῇ μὴ ἔγκυρος. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, οἱ νομικοί, δὲν εἶναι τόσον βέβαιοι, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη. Διότι καὶ ὁ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας, ὁ εἰσηγητὴς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως, ἔχει ἀντίθετον γνώμην καὶ ἐμειοψήφισε. Παρὰ ταῦτα, ἡ πλειοψηφία ἔτσι ἀπεφάνθη καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς πλειοψηφίας εἶναι σεβαστή, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀπεφάνθη ὅτι, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας δὲν εἶναι ἔγκυρον. Ἡ διαφορὰ ποῦ ἔγκειται; Εἰς τὸ ὅτι ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἔκρινε τὴν σχετικὴν διάταξιν τῆς διακηρύξεως τῆς δημοπρασίας, πάρα πολύ, στενά. Εἶπε δηλαδή, ὅτι οἱ μετέχοντες τῆς δημοπρασίας δὲν πρέπει νὰ εἶναι διόλου ὀφειλέται ἐνῷ ἀναμφισβητήτως, τὸ πνεῦμα τῆς διατάξεως —καὶ αὐτὸ τὸ βεβαιῶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος καὶ εἶδον, τότε, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, τοὺς προσθέτους ὅρους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τεθῇ εἰς τὴν διακήρυξιν— τὸ πνεῦμα τοῦ διακηρύξαντος τὴν δημοπρασίαν ἦτο ὅτι, τὴν στιγμὴν τῆς δημοπρασίας, ὅπως ἄλλως τε πάντοτε συμβαίνει, πρέπει ὁ ὀφειλέτης νὰ εἶναι ἐν τάξει, ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Διότι ἐν ᾗ περιπτώσει θεσπίσωμεν ὅτι, οἱ ὁπωσδήποτε ὀφειλέται, ἔναντι τοῦ Δημοσίου Ταμείου καὶ ἐκεῖνοι δηλαδή, τῶν ὁποίων αἱ δόσεις δὲν εἶναι ἐν ὑπερημερίᾳ, οἱ ὁπωσδήποτε ὀφειλέται ἔναντι τοῦ Δημοσίου Ταμείου δὲν δύνανται νὰ μετέχουν τῶν κρατικῶν διαγωνισμῶν, τότε ἡ γνωστὴ ὑπηρεσία τῶν κρατικῶν προμηθειῶν πρέπει νὰ παύσῃ νὰ λειτουργῇ, διότι, ὡς γνωστόν, ὅλοι οἱ βιομήχανοι, ὅλοι οἱ συναλλασσόμενοι ἐν συνεχείᾳ ἔχουν κάποιαν ὀφειλὴν ἔναντι τοῦ Δημοσίου. Παρὰ ταῦτα, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἀναμφισβητήτως, εἶναι σεβαστή. Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶχε καθῆκον, κατέφυγεν εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Ὁλομέλειαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, νὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην του καὶ ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως αὐτοῦ.
§89Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἐξεδόθη;
§90Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κύριε Πρόεδρε. Φαίνεται ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιδεικνύει μίαν σπουδὴν καταπληκτικήν. Ἐκάλεσα ἐπὶ τούτῳ τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου σήμερον τὸ μεσημέρι, εἰς τὰς 2, καὶ μοῦ ἐδήλωσεν ὅτι ἡ ἀπόφασις δὲν ἔχει διατυπωθῆ κἄν, ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι πάρα πολὺ λεπτὸν καὶ ἡ ἀπόφασις πρέπει νὰ διατυπωθῇ μετὰ προσοχῆς, ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἀπεφάσισε νὰ διατυπωθῇ ἡ ἀπόφασις καὶ νὰ ξανασυζητηθῇ ἀπὸ τὴν Ὁλομέλειαν, ὁπότε καὶ θὰ μᾶς ἐπιδοθῇ. Δὲν πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, νὰ θέλετε τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὠτακουστοῦν εἰς τὰς θύρας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, εἰς τὰς ὁποίας, ἐνδεχομένως, ἠμποροῦν νὰ ὠτακουστοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν δημοπρασίαν, καὶ ὄχι, φυσικά, οἱ ὑπεύθυνοι Ὑπουργοί. Εὑρίσκεται λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Πάντως, ὡς πρὸς τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς «Θηραϊκῆς» δὲν εἶμαι ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω. Πιθανὸν ἡ ἀνακοίνωσις αὐτὴ νὰ εἶναι θρασεῖα ἢ ὅ,τιδήποτε ἄλλο. Θέλω, ἁπλῶς νὰ ὑπομνήσω κάτι, τὸ ὁποῖον οἱ ὑπεύθυνοι Νομικοὶ Σύμβουλοι μοῦ εἶπον, ὅτι δηλαδὴ, ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ τῆς ἐνδιαφερομένης ἐπιχειρήσεως μὲ τὸ ἔτσι θέλω καὶ διὰ μιᾶς ἰδικῆς μου διαταγῆς. Τὸ Δημόσιον πρέπει νὰ προσφύγῃ εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὰ δικαστήρια τὴν ἀκύρωσιν τοῦ συμβολαίου. Ἑπομένως, μέχρι τῆς ἀκυρώσεως τοῦ συμβολαίου, ἀπὸ τὰ ἁρμόδια δικαστήρια, μὲ θράσος ἢ χωρὶς θράσος —μοῦ εἶναι ἀδιάφορον, δὲν τὴν προστατεύω, ἐδῶ— ἠμπορεῖ νὰ ἀνακοινώνῃ ὅ,τι θέλει, διότι πράγματι, μέχρις ὅτου ἀποφανθοῦν τὰ τακτικὰ δικαστήρια, ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ ὀρθῶς θεωρεῖ ἑαυτὴν κυρίαν τῶν πλοίων.
§91Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ὁ ὅρος περὶ μὴ ληξιπροθέσμου ὀφειλῆς προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον ἢ διετυπώθη ἀπὸ τοὺς κυρίους Ὑπουργούς;
§92Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον. Ἀπὸ ἡμᾶς διετυπώθη καὶ εἶναι συνήθης ὅρος, ὁ ὁποῖος τίθεται εἰς ὅλας τὰς διακηρύξεις καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ νόμου 5940, ἔδωσε τὸ πιστοποιητικὸν φορολογικῆς ἐνημερότητος, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἑταιρίαν «Θηραϊκή», ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἄλλην ἑταιρίαν «Τυπάλδος». Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ν. 5940, προεδρεύεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ κατὰ παράδοσιν, κυριολεκτικῶς, ἔτσι ἔχει τάμει τὸ θέμα, ὅτι, δηλαδή, ἐφ’ ὅσον εἶναι τακτοποιημένη κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δημοπρασίας, ὁ ὀφειλέτης, μπορεῖ ὡραιότατα νὰ μετάσχῃ τοῦ διαγωνισμοῦ. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω, ἐκτὸς τοῦ γεγονότος ὅτι, ἐνῷ ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ ὅτι δὲν θέλομεν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς συζητήσεως, παρὰ ταῦτα ἀφήνομεν ὡρισμένα ὑπονοούμενα καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ ἑνὸς περιέργου ὅρου, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὸ συμβόλαιον κατακυρώσεως, ὅρου, τὸν ὁποῖον ἐνδεχομένως ὁ ἐνδιαφερόμενος ἐζήτησε καὶ ἡ ὑπηρεσία ἀφελῶς ἐδέχθη. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, κύριοι, μετὰ τὴν δημοπρασίαν, εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους, προεδρευομένη μάλιστα καὶ ἀπὸ Νομικὸν Σύμβουλον τοῦ Κράτους, ἀποφαίνεται περὶ τοῦ κύρους τῆς δημοπρασίας. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, πράγματι, συνῆλθε καὶ ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ δημοπρασία ἦτο ἀπολύτως ἔγκυρος. Τότε πλέον, τελείως ὑπηρεσιακῶς, ὑπεγράφη τὸ συμβόλαιον ἀγοραπωλησίας. Εἶναι ὁ ὅρος ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ὑπηνίχθη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ὅρος, λέγει ὅτι, εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν προκύψουν ἐλαττώματα εἰς τὴν διακήρυξιν τῆς δημοπρασίας ἢ περὶ τὴν διενέργειαν αὐτῆς, αὐτὰ τὰ ἐλαττώματα δὲν θίγουν τὸ κῦρος τοῦ συμβολαίου. Εἶναι ἕνας ὅρος, ὁ ὁποῖος δὲν ἐτέθη διὰ πρώτην φοράν. Εἶχε τεθῆ καὶ ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν πώλησιν τῶν ἄλλων τεσσάρων πλοίων. Εἶναι ὅρος, ὁ ὁποῖος περιέχεται —διότι ἀνεζήτησα στοιχεῖα— καὶ εἰς συμβόλαια πλοίων πωληθέντων τὸ 1948 ἐκ Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων. Ἑπομένως, εἶναι ἕνας ὅρος, τὸν ὁποῖον πάντοτε οἱ νομικοί μας σύμβουλοι, οἱ ὁποῖοι διεχειρίσθησαν ὅλας αὐτὰς τὰς πωλήσεις πλοίων ἀπὸ τοῦ 1948 καὶ ἐντεῦθεν, περιέλαβον εἰς τὰ συμβόλαια.
§93Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κακῶς.
§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, διατί διακόπτετε;
§95Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Καλῶς, κακῶς, δὲν ξεύρω. Σᾶς λέγω ὅτι πρόκειται περὶ ὅρου, ὁ ὁποῖος ἔχει τεθῆ καὶ εἰς προηγούμενα συμβόλαια. Ὑποθέτω, ὅτι αἱ πληροφορίαι καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ πείσουν τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐνδιαφερθῇ διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ὁ συνάδελφός μου, ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, θὰ ἀπαντήσῃ. (Χειροκροτήματα).
§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, συνάγομεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ ἀντιδικήσῃ πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὴν ἐγκυρότητα τῆς ἀποφάσεως τοῦ ὁποίου, θέλει νὰ ἀμφισβητήσῃ. Ἀναμένομεν τὰς τελικὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ κρίνωμεν, ἐὰν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, ἔχῃ λόγον ὑπάρξεως ἢ ὄχι. (Χειροκροτήματα).
§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.
§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς ἄλλος ἔχει τὸν λόγον, πλὴν τῶν κυρίων ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων καὶ τῶν κυρίων Ὑπουργῶν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.
§99Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δηλῶ ἐπισήμως ὅτι, ἡ Κυβέρνησις δὲν σκέπτεται νὰ ἀντιδικήσῃ πρὸς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀντελήφθην μόνον, ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἐννοεῖ νὰ ἀντιδικήσῃ μαζί μας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν μοῦ κάμνει δυσαρέσκειαν.
§100Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἤκουσα τὴν τελευταίαν λέξιν. Τὸ πρᾶγμα δὲν σᾶς κάμνει.....;
§101Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Δυσαρέσκειαν. Δὲν τὸν δυσαρεστεῖ.
§102Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀμφέβαλλα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἐπανήρχετο εἰς τὸ γνώριμον ὕφος του, τὸ ὁποῖον δὲν κατώρθωσεν ἀκόμη νὰ εἶναι Κοινοβουλευτικόν!... (Γέλωτες, χειροκροτήματα).
§103Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτόν, κ. Πρόεδρε, νὰ διαστρέφωνται οἱ λόγοι μου.
§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τούτου ὅμως, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται ὅπως διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα μέχρι τῆς 12 Μαΐου ἐν. ἔτους;
§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.
§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 12 Μαΐου, ἡμέραν Τετάρτην καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8.30′ μ. μ.).