1954.04.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 66η

Τετάρτη 14 Ἀπριλίου 1954.

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ.κ. Ν. Πετρίδη καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Χατζηνικολῆς, αἰτεῖται δίμηνον ἀπουσίας ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὡσαύτως, διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν, ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Τζατζάνης, αἰτεῖται 10ήμερον ἀπουσίας ἄδειαν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνονται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ.κ. Ι. Χατζηνικολῆν καὶ Γ. Τζατζάνην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ν. Πανταζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ν. ΠΑΝΤΑΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων νήσων καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἱδρύσεως Ὑφυπουργείου Ἀποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων νήσων κειμένων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2720) 1953 «περὶ ἐπιτάξεως ἀκινήτων πρὸς προσωρινὴν στέγασιν τῶν κατοίκων τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βενέτης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφύλλης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἀναστασόπουλος, Κ. Παπακωνσταντίνου καὶ Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Καραπιπέρης καὶ Δ. Τσαούσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων χορηγητέων ἀσφαλιστικῶν παροχῶν τῶν ἀναδιοριζομένων ὑπαλλήλων». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 90477) 10.4.54 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης LTD χορήγησιν δανείων 1) δραχμῶν διακοσίων πεντήκοντα ἑκατομμυρίων (250.000.000) εἰς τοὺς ἀδελφοὺς Ὄθωνος Κομητοπούλου, 2) δραχμῶν διακοσίων πεντήκοντα ἑκατομμυρίων (250.000.000) εἰς τοὺς ἀδελφοὺς Γεράσιμον καὶ Σπυρίδωνα Νικολᾶτον καὶ 3) δραχμῶν τριακοσίων πεντήκοντα ἑκατομμυρίων (350.000.000) εἰς τὸν Νικ. Κ. Βυθούλκαν, διαθετέων ὑπὸ τούτων διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέων κτιρίων καὶ ἐπανόρθωσιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν ζημιῶν εἰς τὰς ἐγκαταστάσεις τῶν παγοποιείων καὶ ψυγείων των. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βασιλείου Χωρίτου, συνταξιούχου δημοδιδασκάλου, κατοίκου Μουρατζάτων Σάμου, ζητοῦντος αὔξησιν τοῦ μερίσματος τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. εἰς ἅπαντας τοὺς μετόχους, ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Προστασίας Ἄγγλων αἰχμαλώτων 1941–44 Θεσσαλονίκης, ζητούσης ἀπονομὴν ἠθικῶν καὶ ὑλικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰ μέλη της. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν ἐργατριῶν τοῦ ἐν Μουδανίοις Χαλκιδικῆς μεταξουργείου τῆς Ἑταιρείας «ΣΟΥΡΕΝ Σεμερτζιὰν καὶ Σία», ζητούντων χρηματοδότησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐργοστασίου διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Κορίνθου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνέγερσιν Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ Σ. Π. Α. Π. εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς κατοίκων Λουτρακίου, ζητούσης ὅπως ἡ κατασκευαζομένη Σιδηροδρομικὴ γραμμὴ Σ.Π.Α. Π. μὴ διέλθῃ διὰ τῆς παραλιακῆς ὁδοῦ τῆς ἐν λόγῳ πόλεως, διὰ λόγους αἰσθητικῆς, περικλειούσης μοναδικὴν πλὰζ λουτροπόλεως καὶ πρὸς ἀποφυγὴν δυστυχημάτων. Ὁ βουλευτὴς Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Κορινθίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάργησιν τῆς ἐκπτώσεως ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν–Ναυπλίου εἰς ταξιδεύοντας δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μακαρονοποιῶν Κερκύρας, ζητοῦντος ὅπως εἰς τὰς νέας συλλογικὰς συμβάσεις ἐργασίας προσμετρᾶται ἡ προϋπηρεσία τῶν ἐργατῶν κλάδου μακαρονοποιίας ἀνεξαρτήτως τοῦ τίτλου τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἐργοδότου. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I). Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη, κατατεθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 248) ἐν σχέσει μὲ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀνδρῶν τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, κατόπιν ἀποφάσεως ἡμῶν συνεστήθη ἐπιτροπὴ ἐξετάσεως συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων, ἥτις θέλει ἐπιληφθῇ καὶ τῆς ἐξετάσεως τοῦ θέματος τῆς ἀποδεικτικῆς ἰσχύος τῶν ἐνόρκων καταθέσεων τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ κύρους τῶν βάσει τούτων ἐνεργηθεισῶν ἢ ἐνεργουμένων στρατολογικῶν μεταβολῶν, εἰς τὰς περιπτώσεις, καθ’ ἃς ἐκλείπουν ἐπίσημα ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν τῶν σχετικῶν ὑποδείξεων τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης, θέλομεν δώσει τὴν προσήκουσαν εἰς τὸ θέμα τοῦτο λύσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΙΙ). Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1930) 1105 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 242 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ Φλώρινα περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν πόλεων εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἐγκατασταθῇ προσεχῶς αὐτόματον τηλεφωνικὸν σύστημα περιωρισμένης κατ’ ἀρχὴν χωριτικότητος, τὸ ὁποῖον βραδύτερον, ἀναπτυσσομένου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συνδρομητῶν, θὰ ἀντικατασταθῇ διὰ κανονικοῦ ἐξελισίμου κέντρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1954

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ

ΙΙΙ). Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γεωργαντᾶ. Ἀπὸ τοῦ πρώτου 10ημέρου τοῦ μηνὸς Μαρτίου ἐγνωρίσαμεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τὸ ὕψος τοῦ προγράμματος χημικῶν λιπασμάτων τοῦ γεωργικοῦ ἔτους 1954–55, ἵνα ἔχῃ τοῦτο ὑπ’ ὄψει της πρὸς ἔγκαιρον διενέργειαν τῶν ἑκάστοτε διεθνῶν διαγωνισμῶν προμηθείας τούτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὡς καὶ τὴν σύναψιν τῶν σχετικῶν συμβάσεων μετὰ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ὑπερφωσφορικῶν. Τὸ πρόγραμμα τοῦτο περιλαμβάνει 250.000 τόννους ἀζωτούχων λιπασμάτων εἰς ἀναγωγὴν θειϊκῆς ἀμμωνίας, 250.000 τόννους ὑπερφωσφορικῶν εἰς ἀναγωγὴν ἀραιῶν ὑπερφωσφορικῶν 16% καὶ 15.000 τόννων θειϊκοῦ καλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1954

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κύριος Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ ὅπως πληροφορηθῇ περὶ τῶν μέτρων δι’ ὧν θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁλοκληρωτικῶς τὸ ζήτημα τῶν σπουδαστῶν τοῦ Ἐξωτερικοῦ.

§8Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δοθέντος ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδεαίς δὲν ἦτο ἀρκετὰ σαφὴς εἰς τὴν ἀπάντησίν του, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν δύναται νὰ δώσῃ μίαν σαφῆ ἀπάντησιν διὰ νὰ θεωρηθῇ τερματισθὲν τὸ θέμα σύμφωνα μὲ τὴν Κυβερνητικὴν ἄποψιν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ συναφοῦς ἐρωτήσεως ὁ κύριος Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι παρὰ τὴν γενομένην συζήτησιν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ τὴν ἐκδηλωθεῖσαν ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν, ἐπιθυμίαν τοῦ Σώματος ὅπως δοθῇ ἱκανοποιητικὴ λύσις εἰς τὸ θέμα τῶν σπουδαστῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, νομίζω ὅτι ἐδόθη ἡ χειροτέρα λύσις. Διότι ἐὰν λάβω ὑπ’ ὄψιν μου τοὐλάχιστον, τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω ἐξ ἰδιωτικῶν πηγῶν, πολλοὶ ἐκ τῶν σπουδαστῶν αὐτῶν, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰς ἐνταῦθα Ἀνωτάτας Σχολὰς καὶ διέκοψαν τὰς σπουδάς των. Θὰ ἤθελον ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τὸ ὁποῖον συγκινεῖ μεγάλην μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ εἴχομεν σαφῆ δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν θὰ δώσῃ καμμίαν λύσιν, ἐὰν προτίθεται νὰ δώσῃ λύσιν, ἢ ἐὰν θεωρῇ ἐπὶ τέλους τὸ θέμα αὐτὸ.... (δὲν ἠκούσθη).

§11Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ καμμίαν παρέκκλισιν ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογήν. Ἐπομένως δηλῶ ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ὅτι δὲν θὰ προβῶμεν εἰς καμμίαν, τρόπον τινά, ἀναγκαστικὴν ἐπιδότησιν τῶν σπουδαστῶν εἰς τὸ Ἐξωτερικόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, ζητούσης ἀπαλλαγὴν τῶν ἀπόρων μελῶν αὐτῆς ἀπὸ τῆς δημοτικῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἀπαλλαγὴν τῶν τέκνων των ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης ἐκτάκτου εἰσφορᾶς εἰς τοὺς μαθητὰς τῆς Μ. Ἐκπαιδεύσεως, ὁ κ. Κ. Βοβολίνης ἔχει τὸν λόγον.

§13Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ἡ ἰδιότης τοῦ πολυτέκνου συμπίπτει μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἥρωος. Συνεπῶς, οἱ πολύτεκνοι θὰ πρέπει νὰ τύχουν ἰδίας μεταχειρίσεως. Τὸ αἴτημά των ὡς διαλαμβάνεται εἰς τὴν ἀναφορὰν πρὸς τὴν Βουλήν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Ἀφορᾷ εἰδικώτερα τὴν ἀπαλλαγὴν των ἐκ τῆς δημοτικῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὡς ἐπίσης τὴν ἀπαλλαγὴν των ἐκ τῆς ἐκτάκτου εἰσφορᾶς τῆς ἐπιβληθείσης εἰς τοὺς μαθητὰς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Παιδείας, ὅπως λάβῃ σοβαρώτατα, ὑπ’ ὄψει του, τὸ αἴτημα καὶ ὅπως ἱκανοποιήσῃ τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην εἰδικῆς προστασίας πολυτέκνους.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§15Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ αἴτημα τῆς Ἀνωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων εἶναι δικαιότατον, διότι οἱ πολύτεκνοι, πράγματι, εἶναι ἥρωες καὶ πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν διότι ἔχουν πολλὰ παιδιὰ καὶ πτωχοὶ ἀγρόται εἶναι. Πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν φορολογίαν τὴν δημοτικὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν, νὰ λάβουν πρόνοιαν ὑπὲρ αὐτῶν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τῶν πολυτέκνων καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως, ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς συναδέλφους του Ὑπουργούς, κάμῃ δεκτὸν τὸ αἴτημά των.

§18Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§19Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§20Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ τὴν συνιστῶ.

§21Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§22Π. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§24Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς δημοτικῆς φορολογίας δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ ἁρμόδιος νὰ ἀπαντήσω. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τοὺς μαθητάς, ἀπὸ μίαν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔστειλα εἰς τὸ Σῶμα, προκύπτει ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 403)206 ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν ἀπήλλαξαν καὶ αὐτῆς τῆς εἰδικῆς εἰσφορᾶς τὰ τέκνα, ἐφ’ ὅσον προήχθησαν ἐκ τῆς προηγουμένης τάξεως ἢ ἐπέτυχον κατὰ τὴν κατατακτήριον ἐξέτασιν μὲ γενικὴν βαθμολογίαν καλῶς, ἤτοι 12 καὶ ἄνω. Ἑπομένως ἡ ἐπέκτασις τῆς ἐξαιρέσεως ἐπὶ τῆς καταβολῆς τῆς εἰδικῆς εἰσφορᾶς εἰς ἅπαντα τὰ τέκνα τῶν πολυτέκνων, ἀσχέτως ἐπιδόσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ καὶ νὰ εὐσταθήσῃ.

§25Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τί σημασίαν ἔχει αὐτό; Προήχθησαν ἢ ὄχι; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ κατοίκων Βαλτοχωρίου, Κουδουνίων καὶ Μαυροτόπου Νομοῦ Δράμας, ζητούντων νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ἐσωτερικοῦ δημοσίου χρέους τῆς Χώρας καὶ αἱ ἐπιτάξεις τῶν κάρρων καὶ φορτηγῶν ζώων, καθὼς καὶ τῶν σφαγίων τῆς περιόδου τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου, ἀπουσιάζοντος τοῦ ἐγγεγραμμένου ἐπ’ αὐτῆς νὰ ὁμιλήσῃ κ. Πινάτση, διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Καλκάνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν δανείων ἐκ μέρους τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων, εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους δημοσίους ὑπαλλήλους Λευκάδος.

§27Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τοὺς σεισμοὺς τοῦ καλοκαιριοῦ, τοῦ 1953, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὡρισμένα μέτρα διὰ τὴν ἐπούλωσιν τῶν πληγῶν. Δυστυχῶς διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, τοῦ Νομοῦ Λευκάδος, δὲν ἐλήφθη οὐδὲν μέτρον. Οὔτε μισθὸς ἐδόθη προσηυξημένος, οὔτε ἀντικατεστάθησαν, οὔτε ἐδόθη κανένα δάνειον ἀπὸ τὸ Μ.Τ.Π.Υ. Ὁ Νομάρχης Λευκάδος δι’ ἐπανειλημμένων αἰτήσεών του ἐκθέτων τὰς καταστροφάς, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τὸν Νομὸν Λευκάδος, ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ Μ.Τ.Π.Υ. νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τοὺς χορηγήσῃ ἕνα δάνειον 3–4 μισθῶν. Τὸ Μ.Τ.Π.Υ. χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν τοῦ κ. Νομάρχου. Ἡ ἰδική μου ἔκθεσις, λεπτομερὴς ἐπὶ τῶν ζημιῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν. Ἐπίσης καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ἐπὶ τόπου ἐλθόντος εἰς τὴν Λευκάδα, τοῦ κ. Ἀδαμοπούλου, δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν. Παρεκάλεσα δι’ ἐρωτήσεώς μου, τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ χορηγηθῇ τρίμηνον δάνειον διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τῆς Λευκάδος, οἱ ὁποῖοι πολλὰ ἔπαθαν, πλεῖστοι ἐκ τούτων ἔστειλαν τὰς οἰκογενείας των ἐκτὸς τῆς Λευκάδος καὶ πλεῖστοι μετώκησαν. Ὅλαι αὐταὶ εἶναι ζημίαι αἵτινες δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἀπὸ τὸν μικρὸν μισθὸν τῶν 900.000–1.500.000 ποὺ λαμβάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα, ὅταν τὸ ΜΤΠΥ, μοῦ ἀπέστειλεν ἕνα ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι τὸ προβληθὲν ἐπιχείρημα, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔπαθον ζημίας λόγῳ τῶν σεισμῶν, δηλαδὴ ἡ ἐπίσημος ἔκθεσις τοῦ κ. Νομάρχου, ἐμοῦ καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ προβληθὲν ἐπιχείρημα. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ἀρνεῖται ἡ διοίκησις τοῦ ταμείου, νὰ δεχθῇ, ὅτι ὑπέστησαν κλονισμόν, διότι, λέγει, ὅτι ἐὰν ὑπέστησαν κλονισμόν, ὅμως ὁ κλονισμὸς οὗτος, δὲν εἶναι μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ προσφύγωμεν εἰς τοιαῦτα ἔκτακτα μέτρα καὶ ἀρνούμεθα εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους τῆς Λευκάδος, νὰ τοὺς ἐνισχύσωμεν, ἐνῷ ἐνίσχυσαν ὅλας τὰς τάξεις τῶν Λευκαδίων, καὶ ἀρνούμεθα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὴν Λευκάδα, οἱανδήποτε ἐνίσχυσιν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον τῶν ὑπαλλήλων νὰ κάμῃ δεκτὸν τὸ δίκαιον αἴτημα τοῦ δανείου τῶν 3–4 μισθῶν, δηλ. 3–4 ἑκατομμ. δι’ ἕκαστον ὑπάλληλον ἤτοι συνολικὸν ποσὸν 250 ἑκατομμυρίων διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι τοῦ Νομοῦ Λευκάδος, οἱ ὁποῖοι μόνοι δὲν ἐνισχύθησαν μέχρι σήμερον. Αὐτὸ εἶναι τὸ αἴτημά μου καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του.

§28Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομ.). Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ τὴν ἔρευναν, τὴν ὁποίαν ἐπανειλημμένως ἔκαμε το ΜΤΠΥ καὶ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Νομάρχου, ἐδηλώθη ὅτι δὲν προέκυψε σοβαρὰ ζημία. Ἐν τούτοις, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. βουλευτὴς ἐπιμένει καὶ λέγει, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία ἔκθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ παρακαλέσω τὸ ΜΤΠΥ, νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐκ Λευκάδος.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐκτελωνιστῶν Κερκύρας, ζητούντων, ὅπως κατὰ τὴν λῆψιν τῶν μελετωμένων μέτρων διευκολύνσεως τῶν θαλασσίων μεταφορῶν καὶ καταργήσεως τῶν διασαφήσεων ληφθῇ πρόνοια καὶ ὑπὲρ τῆς τάσεως των, ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τον λόγον.

§30Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξετάζει αἴτημα τῶν ἐμπορικῶν τάξεων, ὅπως τὸ ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τῶν πλοίων, διὰ θαλάσσης, τύχῃ τῶν αὐτῶν εὐκολιῶν, τῶν ὁποίων τυγχάνει καὶ τὸ ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ χερσαίων μεταφορικῶν μέσων. Ἀλλὰ τὸ θαλάσσιον ἐμπόριον τὸ ἐξυπηρετεῖ μία ὡρισμένη τάξις ἐπαγγελματιῶν, οἱ ἐκτελωνισταί, οἱ ὁποῖοι μάλιστα διορίζονται κατόπιν ἀδείας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ φυσικὰ ἡ κατάργησις τῶν διασαφήσεων καὶ ἡ παροχὴ εὐκολιῶν εἰς τὸ θαλάσσιον ἐμπόριον, καταργεῖ τὴν τάξιν αὐτήν. Τὸ αἴτημα τῶν ἐκτελωνιστῶν εἶναι βεβαίως, νὰ παρασχεθοῦν ὅλαι αἱ εὐκολίαι, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ δοθοῦν διὰ νὰ ἐξισωθῇ οὕτω μὲ τὸ χερσαῖον ἐμπόριον, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ληφθῇ καὶ κάποια πρόνοια, εἰς τρόπον, ὥστε καὶ αὐτοὶ νὰ προστατευθοῦν, διότι πρόκειται περὶ μέσων διὰ τῶν ὁποίων συντηροῦνται.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§32Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τόσαι πολλαὶ αἱ διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὸν ἐκτελωνισμὸν τῶν ἐμπορευμάτων καὶ τὴν μεταφορὰν διὰ θαλάσσης, ὥστε καθίσταται δυσχερὴς καὶ προβληματικὴ ἡ θέσις τῶν μεταφορέων καὶ τῶν ἐμπόρων, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, ἐνῷ τὸ θαλάσσιον ἐμπόριον εἶναι περισσότερον ἀνεπτυγμένον, νὰ διατρέχῃ σήμερον μεγάλην κρίσιν. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ ληφθῇ κἄποια μέριμνα, ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§35Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καταβάλλει ἰδιαιτέραν προσπάθειαν πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ θέματος. Συνεστήθη πρὸς τοῦτο εἰδικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία μελετᾷ τὸ θέμα. Δυστυχῶς δὲν ἔχει ἀκόμη περατώσει τὸ ἔργον της, ἀλλ’ ἐλπίζω λίαν συντόμως νὰ ὑποβληθῇ τὸ πόρισμά της, ὁπότε ἀμέσως —νὰ εἶσθε βέβαιοι— θὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἐκτελωνιστάς, νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι ὡρίμασε τὸ θέμα καὶ ἤδη καταρτίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐλπίζω, ὅτι θὰ λύσῃ κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν, τὰ ἐκκρεμοῦντα ζητήματα.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑνώσεως Θυμάτων ἀμάχου πληθυσμοῦ Δράμας, ζητούντων, ἐπαναφορὰν τοῦ καταργηθέντος δι’ Α. Ν. 1512)50 βοηθήματος πρὸς τὰ θύματα τῆς θηριωδίας τῶν Βουλγάρων, ὁ κ. Π. Κάβδας, ἔχει τὸν λόγον.

§37Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν κατὰ τὸ 1941, οἱ Βούλγαροι κατέλαβον τὴν Α. Μακεδονίαν καὶ Θρᾴκην ἐπέφερον ὄχι μόνον τεραστίας καὶ ἀνυπολογίστους καταστροφάς, ἀλλὰ προέβησαν εἰς πρωτοφανεῖς καὶ θηριώδεις σφαγάς. Τὰ θύματα τῶν σφαγιασθέντων ὑπὸ τῶν Βουλγάρων, ἔτυχον μιᾶς συντάξεως μικρᾶς, πλὴν ἀργότερον κατηργήθη αὕτη. Ζητοῦν λοιπόν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὸ νέον Μανιάκι, τὰς νέας Θερμοπύλας, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἠθέλησαν νὰ ἀποδείξουν διὰ τοῦ αἵματός των, ὅτι ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Θρᾴκη εἶναι Ἑλληνικαὶ καὶ κατοικοῦνται ὑπὸ ἀκραιφνῶν Ἑλλήνων, ὅπως τοὺς ἐπαναχορηγηθῇ ἡ μικρὰ αὐτὴ σύνταξις. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ἐπιζησάντων, σὺν τοῖς ἄλλοις, βίᾳ ὡδηγήθησαν ὡς ὅμηροι εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ ἐκεῖθεν εἰς ἄλλας χώρας, ὁπόθεν τελευταίως ἐπέστρεψαν. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλομεν θερμὴν παράκλησιν, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπαναφέρῃ ἐν ἰσχύϊ τὸν σχετικὸν νόμον καὶ τύχουν συνταξιοδοτήσεως αἱ ὀρφανικαὶ οἰκογένειαι τούτων.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§39Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Τὰ αὐτὰ εἰσηγοῦμαι καὶ ἐγώ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθῇ μέριμνα, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς μέχρι τοῦ 1950. Ἐπὶ πλέον ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον................................ ... (Θόρυβος)... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)....

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§41Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν Β. Ἑλλάδα. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τώρα, ποὺ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς παρουσιάζει ποιάν τινα εὐρωστίαν, νὰ διαθέτῃ σιγά–σιγά, ἕνα μικρὸν κονδύλιον διὰ τὴν περιφέρειαν Α. Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης, ἄλλωστε τοῦτο τὸ ἔχει ὑποσχεθῆ ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ὡς Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως.

§42Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἔκαμε μίαν εἰδικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἐξετάσῃ ὅλα τὰ θέματα τὰ συνταξιοδοτικά, εἶναι ὅμως ἐξαιρετικῶς δύσκολον νὰ θελήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον 512, διότι ἡ δαπάνη, καθὼς φαντάζεσθε ὅλοι σας, εἶναι ἰδιαιτέρως μεγάλη. Βεβαίως, ὅπως εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, ἤρχισαν νὰ βελτιώνωνται τὰ δημόσια οἰκονομικὰ ἀλλὰ δὲν ἔχομεν φθάσει εἰς τὴν τόσον εὐχάριστον θέσιν, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ αὐξήσωμεν ὑπερμέτρως τὰς δαπάνας τῆς συνταξιοδοτήσεως. Πάντως θὰ τὸ ἐξετάσῃ ἡ εἰδικῶς συσταθεῖσα Ἐπιτροπή, ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη ἤθελε κριθῇ παρ’ αὐτῆς τοῦτο δίκαιον καὶ σκόπιμον δὲν δυνάμεθα νὰ εἴμεθα τόσον αἰσιόδοξοι ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς μὲ σημαντικὰς αὐξήσεις τῶν συντάξεων.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον καὶ περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ποσῶν τῶν ἐπιχορηγήσεων ἑτέρων ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων».

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβιον Πολυτεχνεῖον καὶ περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ποσῶν τῶν ἐπιχορηγήσεων ἑτέρων ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐμπορίου».

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐμπορίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐντάξεως ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς Διεθνοῦς Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Νομοθεσίας».

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐντάξεως ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων καὶ περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς Διεθνοῦς Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Νομοθεσίας». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν λειτουργίας τουριστικῶν ἢ ταξιδιωτικῶν γραφείων τοῦ ἀναγκ. Νόμου 864) 1937».

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς ἐγγυήσεως ἀδειῶν λειτουργίας τουριστικῶν ἢ ταξιδιωτικῶν γραφείων τοῦ Α. Ν. 864)1937».

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν κατετέθη πρότασις ὅπως ἀκολουθηθῇ διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἡ τακτικὴ διαδικασία τῆς ψηφίσεως εἰς δύο συζητήσεις.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστῶμεν τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἀπορῶ διὰ τὴν ἐπιμονήν, ὅπως συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς δύο συνεδριάσεις, διότι αὐτὸ σημαίνει κατ’ οὐσίαν ματαίωσιν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου πρὸ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα. Ἐξήγησα δὲ εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἐπειδὴ μετὰ ταῦτα θὰ γίνῃ ἡ κρίσις τῶν ἀξιωματικῶν, ὅτι δι’ αὐτὸ ὑπεβλήθη ὁ νόμος. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς, ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ γίνῃ ἡ κρίσις, βάσει τοῦ νέου νόμου, ποὺ θὰ ἔχωμεν ἤδη ψηφίσει καὶ ἐπεξεργασθῆ. Ἐκτὸς δὲ τούτου, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, χωρὶς αὐτὸ νὰ θεωρηθῇ ὡς ἓν εἶδος ἀπειλῆς νὰ εἴπω, ὅτι, ἐὰν ἐπιμένετε, θὰ ἀναγκασθῶμεν, ὡς Κυβέρνησις, νὰ ὁρίσωμεν καὶ μίαν συνεδρίασιν, διὰ τὸ Σάββατον ἢ τὴν Δευτέραν. Καὶ αὐτὸ βεβαίως, χωρὶς νὰ εἶναι ἀπειλή, εἶναι ἀρκετὰ δυσάρεστον καὶ δι’ ὑμᾶς τοὺς βουλευτὰς καὶ δι’ ἡμᾶς τοὺς Ὑπουργούς, ἰδίως δὲ τοὺς βουλευτάς, ποὺ θέλουν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὰς ἐπαρχίας των. Ἐὰν ὅμως ἐπιμένουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν διαφορετικά.

§54Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν σαφῆ ἔννοιαν τοῦ Κανονισμοῦ ὁσάκις ὑποβάλλεται οἱαδήποτε αἴτησις πρέπει νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς τὸ Σῶμα.

§55Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀνεγνώσθη χθές.

§56Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἀπεσύρθη.

§57Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑποβάλλεται ἐκ νέου.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: Κύριε Πρόεδρε, Παρακαλοῦμεν ὅπως, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 57 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 νομοσχέδιον τῆς ἡμερησίας διατάξεως «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν» γίνῃ εἰς δύο συζητήσεις. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Π. Ντεντιδάκης, Ε. Κοθρῆς, Ε. Λουλακάκης, Σ. Μπίρης, Θ. Χαβίνης, Κ. Μητσοτάκης, Ν. Κρασαδάκης, Ν. Ζορμπᾶς, Γ. Τζατζάνης, Ε. Ζαννῆς, Κ. Βασαρδάνης, Κ. Μαρῆς, Γ. Γρηγορίου, Μ. Χλουβεράκης, Γ. Τσαντίρης, Π. Πολυχρονίδης, Ν. Μαλλιάκας, Ε. Μπακλατζῆς, Ι. Ζίγδης, Γ. Μόδης, Σ. Παπαπολίτης, Σ. Κωτιάδης, Ι. Ὀρφανός.

§59Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι ἡ ἰδία αἴτησις ἡ προχθεσινὴ κ. Πρόεδρε;

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§61Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἐδέχθη καὶ ἀπέσυρε τὴν αἴτησιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος. Εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν μέχρι τοῦ τελευταίου ἄρθρου δύναται νὰ ὑποβληθῇ αἴτησις 20 βουλευτῶν, κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος.

§63Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Προχθὲς ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπέσυρε τὴν αἴτησιν. Τὸ νὰ ἐπανέρχεται σήμερον ἀποτελεῖ κωλυσιεργίαν.

§64Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μάλιστα, εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, καὶ κωλυσιεργία ἐπιβάλλεται. Προχθὲς ἀπεσύραμεν τὴν πρότασιν μὲ τὸν σκοπὸν νὰ ἐκτιμήσωμεν κατὰ πόσον θὰ πρέπει νὰ τὴν ὑποβάλωμεν ἐκ νέου.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς διαβάσωμε τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Συντάγματος. «.....δὲν ἠγέρθη..... (ἀναγιγνώσκει)».

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν νὰ γνωσθῇ εἶναι ὅτι, ἐάν, εἶναι, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ὁ ἀριθμὸς τῶν 20 βουλευτῶν, δυνατὸν νὰ προτείνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προτείνουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, οἱ αὐτοὶ κ. συνάδελφοι, δικαιοῦνται νὰ ἀποσύρουν τὴν αἴτησίν των, ὁπότε ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ καθεστὼς τῆς μιᾶς καὶ μόνης συζητήσεως.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως, τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν. Εἰσερχόμεθα, ὅθεν εἰς τὴν αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων». Ὁ κ. Α. Βοῦλτζος ἔχει τὸν λόγον.

§68Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μεγίστην λύπην μοῦ προὐξένησεν ἡ κατάθεσις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Λύπην διότι, ἂς ἴδωμεν περὶ τίνος πραγματεύεται τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν καταστατικὸν χάρτην τῆς σταδιοδρομίας τῶν ἀξιωματικῶν. Ἡ σταδιοδρομία τῶν ἀξιωματικῶν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι θέμα ἁπλοῦν δυνάμενον νὰ συζητηθῇ ἀπό, καθ’ ὅλα ἐγκρίτους, πολίτας καὶ ἐκλεκτοὺς συναδέλφους, ἀλλὰ μὴ γνωρίζοντας τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα τὴν ζωήν των. Ἡ Βουλὴ κύριοι, εἶναι κυρίαρχον Σῶμα, καὶ καθ’ ὅλα ἁρμόδιον ἀλλὰ τῆς παρέχεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἡ δυνατότης νὰ ψηφίζῃ κατ’ εἰδικὴν διαδικασίαν, τὰ τοιαύτης φύσεως νομοθετήματα ὑπὸ μορφήν, δηλαδή, κωδίκων, καὶ ἐὰν ἡ μέθοδος αὕτη ἠκολουθεῖτο, δὲν θὰ ἐνεφανίζετο μὲ τὴν σωρείαν τῶν τροπολογιῶν ποὺ ἐμφανίζεται σήμερον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τί εἶναι ὁ ἀξιωματικός; Εἶναι ἁπλῶς ὁ ἄνθρωπος ὁ φέρων τὴν στολὴν τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ τὰ λοιπὰ συνοδεύοντα αὐτήν; Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί. Ὁ ἀξιωματικὸς εἶναι ἰδιότυπος ἄνθρωπος. Εἶναι ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος, ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας, ἔχει μαθητεύσει καὶ ἔχει συνηθίσει νὰ δέχεται ὡρισμένας ἀρχὰς καὶ ὡρισμένας ἰδέας, αἱ ὁποῖαι δι’ ἡμᾶς, τοὺς μὴ στρατιωτικοὺς δὲν εἶναι τόσον ἀσυζητητὶ δεκταί. Π. χ. οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ζοῦν εἰθισμένοι νὰ ὑπακούουν εἰς πάντα ἔχοντα ἔστω καὶ μίαν ἀρχαιότητα μεγαλυτέραν αὐτῶν. Καὶ εἶναι εἰθισμένοι εἰς τὸ νὰ ὑπακούουν μέχρι θανάτου, ἀσυζητητί. Εἶναι εἰθισμένοι νὰ ἀναλαμβάνουν τὴν βαρεῖαν εὐθύνην νὰ διατάσσουν τοὺς νεωτέρους των. Δὲν γνωρίζουν, κύριοι συνάδελφοι, οὔτε οἰκογένειαν, οὔτε ὥρας ἐργασίας, οὔτε τίποτε ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς οἱ κοινοὶ πολῖται θεωροῦμεν, ὄχι μόνον φυσικά, ἀλλὰ πλέον καὶ ὡς στοιχειώδη δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἰδιότυποι ἄνθρωποι, οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ λόγῳ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε, γενικῶς, νὰ κρίνεται ἡ σταδιοδρομία των, οὔτε νὰ ὁρίζεται ὁ τρόπος τῆς ζωῆς των ὑπὸ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν πλήρη συναίσθησιν καὶ γνῶσιν σαφῆ τῶν ἀντιδράσεων, τῆς ψυχολογίας καὶ τῆς ἐν γένει νοοτροπίας αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐγὼ εὑρίσκω ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς, δὲν ἔπρεπε νὰ κατατεθῇ ὑφ’ ἣν μορφὴν κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ ἠδύνατο νὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι, ἐφ’ ὅσον θέλω νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία περὶ κωδίκων δὲν ἔχει, παρὰ νὰ ἀρνηθῇ νὰ δεχθῇ οἱανδήποτε τροπολογίαν, ὁπότε εἰς τὸ ἴδιον ἀποτέλεσμα καταλήγομεν. Ἐκεῖ ἔχω νὰ ἀντείπω δύο τινά: Πρῶτον, ὅτι ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπεδέχθη τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ ἔπραξα ὀρθῶς.

§70Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Πάντοτε, κύριε Ὑπουργέ.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι, πάντοτε.

§72Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Αἱ τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κατ’ ἐμὲ, κριτὴν, πάντοτε, διαφέρουν ἐλάχιστα τῶν τροπολογιῶν τῶν ἄλλων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ τεκμήριον τῆς ἐπιλογῆς τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, εἶναι βεβαίως μία κατὰ τεκμήριον εἰδικὴ γνῶσις τῶν θεμάτων, περὶ ὧν ἀσχολεῖται ἡ Ἐπιτροπή, ἀλλά, πολλοὶ ἐξ ὑμῶν εἶσθε πρώην ἀξιωματικοὶ καὶ θὰ ἀντιληφθῆτε αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ εἴπω. Ὅταν ἀποβάλλῃ κανεὶς τὴν στολήν, ἀποβάλλει ὄχι μόνον τὴν στολήν, ἀλλὰ καὶ διαφόρους ἄλλας ἰδιότητας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἱεραί, ὅταν εἶναι ἀξιωματικός.

§73ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§74Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Τὴν ψυχολογίαν, τὴν νοοτροπίαν.

§75Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὸν ἐγωϊσμόν.

§76Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Παράδειγμα, τούτου, ἄμεσον, εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὁρμωμένη ἀπὸ τὰς ἀρίστας τῶν προθέσεων, καταργεῖ ἢ αἰτεῖται νὰ καταργηθῇ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη, τὴν κατάργησιν, μιᾶς διατάξεως ἡ ὁποία ἐκ πρώτης ὄψεως εἶναι παράλογος, ἀλλ’ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ παράδοσιν καὶ ἀνάγκην εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν. Καταργεῖ τὴν.... ...... ἀρχαιότητα τῶν μαχίμων. Ἡ εἰδικὴ αὐτὴ ἀρχαιότης ἢ μᾶλλον τὸ εἰδικὸν προβάδισμα, τὸ ὁποῖον ἐδίδετο εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν, ἐν ἰσοβαθμίᾳ εἰς τοὺς μαχίμους ἀξιωματικούς, προϊὸν μακρᾶς πείρας, δεκτὸν εἰς ὅλα τὰ παλαιὰ ναυτικὰ Κράτη τοῦ κόσμου, διότι τὸ Ἀμερικανικὸν ναυτικὸν δὲν τὸ δέχεται. Ἀλλὰ τὸ Ἀμερικανικὸν ναυτικὸν ἔχει καὶ ἰδίαν σύστασιν καὶ ἰδιομορφίαν ὑπηρεσιῶν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς τῆς γηραιᾶς Εὐρώπης δὲν γνωρίζομεν ἢ μᾶλλον μὲ τὴν ὁποίαν δὲν ἠμποροῦμεν ἡμεῖς νὰ ταὐτισθῶμεν. Π. χ. εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν ναυτικόν, δὲν ὑπάρχει εἰδικότης μαχίμου καὶ μηχανικοῦ. Ἀπὸ κυβερνήτης πλοίου ἠμπορεῖ ὁ αὐτὸς ἀξιωματικὸς νὰ τοποθετηθῇ ὡς μηχανικὸς εἰς ἄλλο πλοῖον καὶ ὁ μηχανικὸς ἄλλου πλοίου νὰ τοποθετηθῇ ὡς κυβερνήτης εἰς τρίτον πλοῖον. Εἶναι περίεργος ἡ κατάστασις. Ἀλλ’ εἰς τὸ παλαιὸν γνωστὸν ναυτικὸν ἢ μᾶλλον εἰς τὰ ναυτικὰ τῶν παλαιῶν κρατῶν, ὅπως εἶναι ἡ Ἀγγλία καὶ κατ’ ἐπέκτασιν καὶ τὸ ἰδικόν μας, ὅπου ὑπάρχουν κεχωρισμένοι κλάδοι, ἡ ἀρχαιότης τῶν μαχίμων ἢ μᾶλλον τὸ προβάδισμα ἐν ἰσοβαθμίᾳ τῶν μαχίμων, ἐθεωρήθη ἀπαραίτητον, διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, πολλάκις συμβαίνει, κυβερνήτης πλοίου καὶ ἕνας μηχανικὸς πλοίου νὰ ἔχουν τὸν ἴδιον βαθμόν. Καταλαβαίνετε τὶ θὰ γίνῃ, ἂν ἀρχίσωμεν νὰ ψάχνωμε τὰς ἐπετηρίδας, διὰ νὰ ἴδωμεν τὴν ἡμερομηνίαν προαγωγῆς ἑνὸς ἑκάστου, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖος ἐκ τῶν δύο εἶναι ἀρχαιότερος, δηλαδὴ ἐὰν ὁ κυβερνήτης θὰ διοικῇ ἢ κάτι ἄλλο θὰ συμβῇ ἢ πρέπει νὰ ἀντικατασταθῇ ὁ κυβερνήτης. Τοῦτο τὸ λέγω ὡς παράδειγμα. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καθ’ ὅλα σεβαστή, προσεπάθησε νὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον. Εἶπε, διατὶ νὰ ὑπάρχουν προνομιοῦχοι κλάδοι; Νὰ εἶναι ὅλοι ἴδιοι. Ἀξιωματικοὶ εἶναι ὅλοι, ἐκ τῆς Σχολῆς τῶν Δοκίμων, προέρχονται· ἂς ρυθμίζεται ἡ μεταξὺ αὐτῶν ἀρχαιότης ἀπὸ τὴν ἡμερομηνίαν προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμόν. Κύριοι, αὐτὸ σημαίνει, πρῶτον, ὅτι δὲν γνωρίζουν καλὰ τὸ πῶς διεξάγεται ἡ ὑπηρεσία εἰς τὸ Β. Ναυτικὸν καὶ δεύτερον δὲν γνωρίζουν καὶ τὰς παραδόσεις. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ὑπάρχουν καὶ κακαὶ παραδόσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει κάποτε νὰ σταματήσουν. Μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἰδιοτυπίαν τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος λέγεται ἀξιωματικός. Οἱ ἀξιωματικοί, μὴ λησμονῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι φέρουν εἰσέτι ξίφος, εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἀτομικῆς βόμβας καὶ τὸ ξίφος αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν χρησιμότητα πλέον. Οἱ ἀξιωματικοὶ δὲν θεωροῦν ὡς τὴν ὑψίστην παροχὴν τὴν ὁποίαν μποροῦν νὰ λάβουν εἰς ἀνταπόδοσιν τῶν ὑπηρεσιῶν των, οὔτε χρήματα, οὔτε ὑλικὰ ἀγαθά, ἀλλ’ ἕνα κομμάτι κορδέλλα χρωματισμένη εἰς τὸ στῆθος των. Αὐτά, ἐὰν τὰ ἐξετάσητε ψυχραίμως καὶ μὲ τὸ πρῖσμα τοῦ πολίτου τοῦ 1954, εἶναι τοὐλάχιστον δονκιχωτισμοί, κύριοι συνάδελφοι, ἐν τούτοις ἐπ’ αὐτῶν στηρίζονται οἱ στρατοὶ καὶ αἱ παραδόσεις των. Κατὰ δεύτερον λόγον, ἐγὼ προσωπικῶς, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ μὴ παραδέχωμαι τὴν ἁρμοδιότητα οὔτε κἂν τῶν συντακτῶν τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον. Διότι, ποῖος συνέταξεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον; Τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τί εἶναι τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης;

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Παρακαλῶ, διὰ νὰ ἀποφύγητε μίαν πλάνην. Βεβαίως, τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης συνέταξε τὸ σχέδιον νόμου, ἀλλὰ συνειργάσθη καὶ μὲ τὰ τρία Ἐπιτελεῖα, Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας καὶ μετὰ τὴν συνεργασίαν αὐτὴν ἔγιναν ἐπανειλημμέναι συσκέψεις μεταξὺ τῶν ἀρχηγῶν τῶν τεσσάρων Ἐπιτελείων, δηλαδή, τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν τριῶν Ἐπιτελείων, ἄρα καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ καὶ κατέληξαν εἰς ὡρισμένας πρὸς ἐμέ, προτάσεις, αἱ ὁποῖαι, μελετηθεῖσαι καὶ ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὸ τῶν κ. κ. Ὑφυπουργῶν καὶ ὑπ’ ἐμοῦ, ὡδήγησαν εἰς τὴν ὁριστικὴν ἀποκρυστάλλωσιν τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τεθέντος σχεδίου νόμου. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ λέγετε —βεβαίως εἶναι τόσον ὡραία ἡ ὁμιλία σας, ὥστε καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὸ ἀποδέχομαι μὲ εὐχάριστον διάθεσιν— νὰ λέγετε ὅτι ἀναρμόδιοι συνέταξαν τὸ νομοσχέδιον. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα εἶναι τόσον ἀσύγχρονον αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Δὲν ὑπάρχει ἀναρμόδιος, πλέον, διὰ κανένα κλάδον. Ὅσοι ἰσχυρίζονται ὅτι ὑπάρχει ναυτικὸν χωριστά, στρατὸς χωριστὰ καὶ ἀεροπορία χωριστά, δὲν ζοῦν εἰς τὸ 1954. Καὶ καμμιὰ φορὰ αἱ παραδόσεις δεσμεύουσι τὰς σκέψεις τῶν ἀνθρώπων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς ἀπολύτως ἀπωτέρας καὶ συγχρόνους ἀντιλήψεις. Ἐὰν δὲν ἐπεκράτουν αἱ σύγχρονοι ἀντιλήψεις ἐν Ἀμερικῇ, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν εἷς ναύαρχος νὰ εἶναι ἀρχηγὸς ἢ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐπιτελαρχῶν. Ἀλλά, ὁ ναύαρχος ὡς Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐπιτελαρχῶν, δὲν σκέπτεται ὡς ναυτικός, σκέπτεται ὡς στρατιώτης, ὡς ἀεροπόρος καὶ τελευταῖον ὡς ναυτικός. Δι’ αὐτὸ ἀπεφάνθη.

§78Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι διευκολύνει τὸ ἔργον μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, μᾶς εἶπεν ὅτι εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν Ναυτικόν, πράγματι ναύαρχος εἶναι ἀρχηγὸς τοῦ Ἀμερικανικοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Οὐδεμία ἀντίρρησις, μὲ μίαν μόνον διαφοράν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι παρ’ ἡμῖν, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι τεταγμένος νὰ κρίνω, δὲν ἰσχύει, ἡ νομοθεσία περὶ Γ.Ε. ΕΘ.Α., ἡ ἰσχύουσα εἰς Ἀμερικήν. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Γ. Ε. ΕΘ. Α. τῆς Ἀμερικῆς, συμμετέχει ὡς Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐπιτελαρχῶν ἄνευ ψήφου, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος προεδρεύει τοῦ Συμβουλίου, ὄχι μόνον ἔχει ψῆφον, ἀλλὰ καὶ ρυθμιστικὴν ψῆφον. Ὁ ναύαρχος, συνεπῶς, Ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐν Ἑλλάδι, θὰ ἠδύνατο, συνενοούμενος μὲ τὸν ναύαρχον Ἀρχηγὸν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ, νὰ καταργῇ ὅλας τὰς παραδόσεις καὶ τὰ ἤθη καὶ συστήματα τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς ἀεροπορίας, παρὰ τὰς τυχὸν ἀντιρρήσεις τῶν ἁρμοδίων ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων ξηρᾶς καὶ ἀέρος.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε, μίαν διακοπήν!... Πρῶτον, ὅλοι δὲν ψηφίζουν, οὔτε μετέχουν, προκειμένου περὶ νομοθετημάτων, εἰς ἀποφάσεις βασιζομένας εἰς ψηφοφορίας. Μετὰ τὰς σκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἀντηλλάγησαν εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐπιτελαρχῶν, τὸ ὁποῖον προηδρεύετο ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐγένοντο ἐπανειλημμένως συσκέψεις, εἰς τὰς ὁποίας μετέσχον ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης — μὲ συγχωρεῖτε ποὺ ἀρχίζω ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μου, ἀλλὰ προήδρευον — οἱ τρεῖς Ὑφυπουργοὶ τῶν τριῶν πολεμικῶν Ὑπουργείων, καὶ οἱ τέσσαρες ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων. Δηλαδή, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ οἱ τρεῖς ἄλλοι ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων. Οὔτ’ ἐκεῖ δὲν ἐγένετο ψηφοφορία, διότι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, δὲν γίνεται ψηφοφορία, ἀλλ’ ἀντηλλάγησαν σκέψεις, ἐξετέθησαν αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις καὶ κατελήξαμεν, ἔπειτα, ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, μὲ τὴν πρωτοβουλίαν τὴν τελικήν, τὴν τελεσίδικον μᾶλλον, τοῦ στρατάρχου, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κατελήξαμεν, λέγω, εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Μὴ πᾶτε νὰ εἴπητε, ὅτι ἐπνίγηκε τὸ δίκαιον τοῦ Ναυτικοῦ, διότι ἦτο εἷς, ὁ κ. Λάππας, εἰς τὸ Συμβούλιον, ποὺ ἦσαν τρεῖς οἱ ἄλλοι.

§80Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόθεσίς μου δὲν ἦτο νὰ ὑπαινιχθῶ, ὅτι συνέβη τοιοῦτόν τι. Ἁπλῶς ἠθέλησα νὰ ἐπισημάνω τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἑλληνικῶν καὶ ἀμερικανικῶν συνθηκῶν. Ὁ κ. Ὑπουργός, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος μοῦ κάμνει τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθῇ καὶ νὰ μὲ διακόπτῃ — καὶ ὁμολογῶ ὅτι μὲ εὐχαριστεῖ πάρα πολὺ τοῦτο — εἶπε πρὸ δύο λεπτῶν, ὅτι συνῆλθον εἰς κοινὴν σύσκεψιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οἱ ἁρμόδιοι Ὑφυπουργοί, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. καὶ οἱ ἁρμόδιοι ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων καὶ συνεσκέφθησαν, ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις των καὶ τελικῶς, ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἀπεφάσισε καὶ παρουσίασε τὸ ἐν λόγῳ νομοθέτημα.

§81Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κατὰ ποῖον ἄλλον τρόπον, ἠμπορεῖ νὰ συνταχθῇ ἓν νομοσχέδιον;

§82Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ἀμέσως, κύριε συνάδελφε, ἀφήσατέ με νὰ τὸ εἴπω... Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἔχω νὰ παρατηρήσω πάλιν — ἠμπορεῖ νὰ ἔχω ἐσφαλμένην γνώμην, δὲν παριστάνω τὸν γνωρίζοντα τὰ πάντα, γνώμη μου εἶναι καὶ ἐλευθέρως τὴν λέγω — εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διερωτῶμαι: Ποῖον εἶναι τὸ πολιτικὸν περιεχόμενον αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου.

§83Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ὑπάρχει ζήτημα πολιτικοῦ περιεχομένου. Ὑπάρχουν ζητήματα πολιτικῆς εὐθύνης, ἐν σχέσει πρὸς πᾶν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον κατατίθεται εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἀντίληψις, τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε, εἶναι ἄκρως ἀντίθετος πρὸς τὰς δημοκρατικὰς καὶ κοινοβουλευτικὰς παραδόσεις. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν εὐθύνην. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τεχνικοὺς νὰ παραδίδωμεν τὸ ἔργον τῆς νομοθεσίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως).

§84Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Οὐδεὶς εἶπε νὰ παραδώσητε εἰς τοὺς τεχνικοὺς τὸ ἔργον τῆς νομοθεσίας. Ἐπείσθην ὅτι εὑρίσκομαι ἐν ἀδίκῳ, ἀπὸ τὰ χειροκροτήματα....

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κακῶς ἀντελήφθητε, ἐλάχιστοι ἐχειροκρότησαν.

§86Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ἐγὼ ἁπλῶς προσεπάθησα νὰ ἐπεξηγήσω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν, διατὶ ἐν ἀρχῇ εἶπον ὅτι θὰ τὸ προτιμοῦσα ὑπὸ μορφὴν κώδικος, διότι, κατ’ ἐμέ, μόνοι ἁρμόδιοι διὰ τὴν ρύθμισιν θεμάτων σταδιοδρομίας τῶν στελεχῶν ἑνὸς Σώματος, εἶναι οἱ φυσικοὶ ἀρχηγοί των μὲ γνώμονας τὰς κατευθύνσεις τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας καὶ τὰς συνθήκας ζωῆς καὶ παραδόσεις τοῦ Σώματος. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων καὶ ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου θέματος.

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγὼ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μείνετε ἀκόμη εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ δικαιολογήσετε, διατὶ ἐξεθέσατε τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἐξεθέσατε. Δηλαδή, νὰ εἴπητε συγκεκριμένως, ποῖαι διατάξεις ἀντίκεινται εἰς τὸ συμφέρον τοῦ Ναυτικοῦ, ἐκτὸς ἐκείνης, ἡ ὁποία προετάθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ σᾶς ὑπόσχομαι νὰ τὴν ἐπανεξετάσωμεν ἀπὸ κοινοῦ, ἀπόψε ἀργά, ὅταν θὰ ἐπανέλθω, διότι λόγῳ τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας πρέπει νὰ ἀπουσιάσω ἐπὶ δύο ὥρας, ἢ αὔριον, ἐὰν θέλετε. Ἐκτὸς αὐτῆς λέγω, ἡ ὁποία δὲν προῆλθε κατὰ τρόπον ἄμεσον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μᾶς εἴπητε, ποῖαι ἄλλαι διατάξεις εἶναι εἰς βάρος τοῦ Ναυτικοῦ διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν καὶ οἱ κ. κ. βουλευταὶ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, νὰ πεισθῇ ὅτι εἴχατε δίκαιον ἀναπτύσσων τὴν θεωρίαν, τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε.

§88Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, εὐχαρίστως, ἂν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ὁμιλῶ, ἂς ἐξετάσωμεν τὸ θέμα τῆς συγχωνεύσεως τῶν ὁμοειδῶν Σωμάτων. Ἐνθυμοῦνται, ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ πέμπτον ἀντίγραφον τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Ἦλθεν, ἀρχικῶς, ὅταν τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη τὸ θέμα τῆς συγχωνεύσεως ὑπὸ τὴν μορφὴν συγχωνεύσεως τῶν δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν τριῶν κλάδων. Εἰς τοῦτο εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ἔστω καὶ ἐὰν αὐτὸ δὲν παίζῃ κανένα ρόλον, διότι δὲν ἔχει βαρύτητα, ὅτι τὸ Γ.Ε.Ν., ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ναυτικόν, εἶχεν ἀντιρρήσεις.

§89Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν.

§90Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Καὶ ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε ἀντὶ νὰ συγχωνευθοῦν οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ Δικαστικὰ Σώματα τῶν τριῶν κλάδων, νὰ γίνῃ νέον Σῶμα Δικαστικόν, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι κοινὸν καὶ διὰ τοὺς τρεῖς κλάδους, καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τοὺς νεοεισερχομένους εἰς τὰ καθέκαστον Δικαστικὰ Σώματα. Προσεπάθησα νὰ ἀντιληφθῶ τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον αὐτὴ ἡ συγχώνευσις ἦτο ἐπιθυμητή. Ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομίας; Οἰκονομία δὲν ὑπάρχει, διότι αἱ θέσεις αἱ ἀπαιτούμεναι εἶναι αἱ ἴδιαι. Ἐὰν αἱ θέσεις εἶναι πολλαί, εἶναι πολλαὶ καὶ σήμερον. Ἐὰν ὁ Ναυτοδίκης θὰ εἶναι καὶ Στρατοδίκης καὶ Ἀεροδίκης, αὐτὸ δὲν παίζει κανένα ρόλον. Ἐλαχίστη εἶναι ἡ διαφορὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν στελεχῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπόρεσα νὰ καταλάβω εἶναι τὸ ἑξῆς: Κύριοι, θὰ εἴπω πάλιν καινοφανεῖς θεωρίας καὶ πάλιν θὰ μοῦ ἐπιτεθῆ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλ’ ἡ Στρατιωτικὴ Δικαιοσύνη καὶ πάλιν κατ’ ἐμὲ κριτήν, δὲν εἶναι — τώρα εἶναι καὶ ἐπικίνδυνον αὐτὸ ποὺ θέλω νὰ εἴπω — ἀλλὰ δὲν εἶναι κανονικὴ δικαιοσύνη. Δηλαδὴ ἐνέχει ἐν ἑαυτῇ ὁπωσδήποτε τὸ στοιχεῖον τῆς σκοπιμότητος, διότι ἄλλως θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο οἱ κοινοὶ δικασταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐδίκαζον κατὰ τὴν Στρατιωτικὴν Ποινικὴν Νομοθεσίαν. Ἤδη, λοιπόν, ὁ ὀργανώσας αὐτὰ τὰ Σώματα κάποτε, ἤξευρεν ὅτι κάτι τὸ ἰδιότυπον ἐχρειάζετο καί κατὰ συνέπειαν, ἔπρεπε νὰ εἶναι προητοιμασμένος διὰ τὴν ἰδιοτυπίαν αὐτὴν ὁ δικαστής. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν μὲ ἐστέλλατε ἐμέ, ὅταν ἤμην ἀκόμη ναυτικός, νὰ δικάσω ἕνα λοχίαν εὐζώνων, ὁ ὁποῖος ὑπέπεσεν εἰς Α παράπτωμα, τί θὰ ἔκαμνα ἐγώ; Ἢ θὰ ἔλεγα ὅτι «βρὲ ἀδερφέ», δὲν βρίσκετε κανένα ἄλλον νὰ στείλετε; Ἐγὼ δὲν ξεύρω ἀπ’ αὐτὰ τὰ πράγματα», ἤ, ἐὰν ἦτο διαταγὴ καὶ θὰ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἐκτελέσω, θὰ ἔβαζα παρωπίδας καὶ θὰ ἀνεζήτουν τὸ γράμμα τοῦ νόμου! «Τὸ ἔκαμες αὐτό; —Τὸ ἔκαμα! —Κόψε του τὸ κεφάλι!» Ἐνῶ τὸ ἴδιον παράπτωμα, γενόμενον ἀπὸ ἕνα στρατιώτην ἢ ναύτην ἢ ἕνα σμηνίτην, ἔχει διάφορον ἐν τοῖς πράγμασι βαρύτητα εἰς τὸ Σῶμα. Ἕνας στρατιώτης τοῦ πεζικοῦ, ἐπιστρέφων εἰς τὸν στρατῶνα του ἐν καταστάσει μέθης, ποῖον βλάπτει ἐκτὸς ἀπὸ τὸ στομάχι του, καί, πιθανῶς, καὶ τὴν ἡσυχίαν τῶν ἄλλων; Κανένα! Ἕνας ναύτης ἐπιβαίνων τοῦ πλοίου του εἰς κατάστασιν μέθης καὶ ἀναλαμβάνων ὑπηρεσίαν ἠμπορεῖ νὰ τινάξῃ τὸ σκάφος εἰς τὸν ἀέρα. Πῶς θέλετε, λοιπόν, νὰ εἶναι τῆς αὐτῆς βαρύτητος ἡ ποινὴ εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς ἀνθρώπους;

§91Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Καὶ ὅμως εἰς τὸ Ναυτικὸν παρουσιάζεται ἡ μέθη!

§92Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Οἱ μετέχοντες τῶν Ναυτοδικείων καὶ τῶν Στρατοδικείων δικασταί, διευθύνουν, κατευθύνουν καὶ ἐξασφαλίζουν τὸ νομικὸν μέρος. Ὁ διευθύνων τὴν ἐργασίαν εἶναι ὁ Πρόεδρος. Οἱ ἄλλοι δὲν χρειάζεται νὰ ἔχουν τὰς εἰδικὰς γνώσεις. Ἐὰν ἀπῃτεῖτο καὶ ἐπὶ τῶν δικαστῶν τῆς πολιτικῆς δικαιοσύνης ἡ εἰδίκευσις ἐπὶ ἑκάστου ἐπαγγέλματος, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν χιλιάδας δικαστῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ κρίνουν τοὺς διαφόρους ἐπαγγελματίας κατ’ εἰδικὸν τρόπον.

§93Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε συνάδελφε, συμφωνῶ ἀπολύτως μαζί σας. Μίαν λοιπόν, ἀπορίαν ἔχω: Δεδομένου ὅτι θὰ ἔχετε ἕνα Πρόεδρον διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν ἔργων τοῦ Ναυτοδικείου Πειραιῶς, θὰ ἔχετε ἕνα Πρόεδρον διὰ τὴν παρακολούθησιν τοῦ νομικοῦ ἔργου τοῦ Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, διατί θέλετε αὐτοὶ νὰ ἐναλλάσσωνται μετατιθέμενοι;

§94Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν ἀπάντησιν; Αὐτὸ βέβαια, δὲν εἶναι τόσον θεμελιῶδες θέμα, ὥστε τὸ ζήτημα τῆς συγχωνεύσεως τῆς Στρατιωτικῆς, Ναυτικῆς καὶ Ἀεροπορικῆς Δικαιοσύνης, νὰ δικαιολογῇ τὸν πρόλογον, τὸν ὁποῖον τόσον ὡραῖα ἀνεπτύξατε, ἀλλά, ὁ ὁποῖος, βεβαίως, πιστεύω, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ αἴτημα αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀφοῦ ὅμως θέλετε νὰ διαλέξετε αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, σᾶς λέγω: Πρῶτον μέν, ἡ γενικὴ τάσις εἶναι ἡ Δικαιοσύνη νὰ μὴ εἰδικεύεται, διότι λαμβάνει εἰδίκευσιν ἐπικίνδυνον καὶ ὁ ἐπηρεασμὸς εἶναι πολὺ μεγαλύτερος. Δεύτερον, θέλω νὰ ἐναλλάσσωνται ὁ Πρόεδρος Πειραιῶς μὲ τὸν Πρόεδρον Θεσσαλονίκης, ὥστε καὶ τῆς Ναυτικῆς Δικαιοσύνης, κάπου–κάπου, τὰ στελέχη καὶ οἱ λειτουργοὶ νὰ ὑπηρετοῦν ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης. Αὐτό, λοιπόν, τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑψίστης ἠθικῆς τάξεως, δὲν τὸ ἐλάβατε ὑπ’ ὄψει σας. Εἶναι οὐσιῶδες νὰ ὑπάρχουν προνομιοῦχοι δικασταὶ τῆς Πολεμικῆς Δικαιοσύνης καὶ μὴ προνομιοῦχοι. Διότι εἶναι προνομιοῦχοι οἱ δικασταὶ τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας ὑπηρετοῦντες συνεχῶς ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ.

§95Σ. ΚΑΝΑΒΑΡΙΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις ἐξέλεξαν ὡς ἐπάγγελμα τὴν Στρατιωτικὴν Δικαιοσύνην. Ἐκτὸς τούτου, οἱ παραμένοντες εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ ἀξιωματικοὶ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης, δὲν προάγονται εἰς ἀνωτέρους βαθμούς, ὅπως οἱ ἄλλοι.

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐνθυμεῖσθε, κύριε συνάδελφε, ὅτι πρὸ δύο μηνῶν εἰσήγαγον νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ἐθέσπισα θέσιν Ἀναθεωρητοῦ, ἑπομένως Ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καταλαμβάνηται ὑπὸ δικαστοῦ προερχομένου ἀπὸ τὴν Ἀεροπορίαν, ἢ ὑπὸ δικαστοῦ προερχομένου ἀπὸ τὸ Ναυτικόν. Καὶ πρὸ πέντε ἀκριβῶς ἡμερῶν, συνῆλθεν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν μου τὸ Α. Σ. Δικαστικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ κρίνῃ ἀκριβῶς, ποῖος εἶναι κατάλληλος διὰ νὰ προαχθῇ καὶ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτήν, δηλαδή, εἷς ἐκ τῶν τεσσάρων, οἱ ὁποῖοι προὐτάθησαν νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν αὐτήν. Δὲν εἶναι, λοιπόν, καὶ αὐτὸ ἀκριβὲς μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως. Δεύτερον, σᾶς προσθέτω, ὅτι ἡ διάθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ δώσῃ ἔτι μεγαλυτέραν δυνατότητα εἰσόδου τῶν προερχομένων ἀπὸ τὴν Ναυτικὴν καὶ Ἀεροπορικὴν Δικαιοσύνην εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν Δικαστήριον. Ἑπομένως, αὐτό, τὸ ὁποῖον ἕως χθὲς ἴσχυε — καὶ ἦτο ἀκριβὲς ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς καὶ λογικῆς — παύει πλέον νὰ ἔχῃ σημασίαν, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐδώσαμεν τὰ αὐτὰ δικαιώματα καὶ εἰς τοὺς δικαστὰς τῆς Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Ναυτικοῦ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δέ, λέγει ὁ συνάδελφός μου, ὁ κύριος Γυαλίστρας, τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίσης οὐσιῶδες καὶ τὸ ὁποῖον ὑπηνίχθην μὲ κάποιαν ἀφηρημένην φράσιν μου προηγουμένως: Ἡ Ναυτικὴ καὶ ἡ Ἀεροπορικὴ Δικαιοσύνη εἶναι πολὺ στενὸς κύκλος, ἀξιότιμοι, κύριοι συνάδελφοι. Καὶ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ εἶναι τόσον στενὸς κύκλος. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εὐρὺς κύκλος Δικαιοσύνης, ὥστε αἱ σχέσεις καὶ αἱ ἐπιρροαὶ νὰ μὴ εἶναι οἷαι πιθανὸν νὰ εἶναι εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν.

§97Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἐξαιρετικὰ εὐτυχής, διότι ἀσχολοῦνται δύο πλέον Ὑπουργοὶ μαζί μου.

§98Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τρεῖς Ὑφυπουργοὶ καὶ ἕνας Ὑπουργός. Δηλαδὴ τέσσαρες ἐν συνόλῳ.

§99Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα καθίσταται ἐξαιρετικὰ λεπτόν. Ἐγὼ ἐπείσθην ἀπὸ τοὺς λόγους τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης!!! Ἐὰν ἐπείσθητε καὶ σεῖς δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Θ. Σαράντης ἔχει τὸν λόγον.

§101Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ προλαλήσας ἀγαπητὸς ἐκ Ζακύνθου συνάδελφος κύριος Βοῦλτζος, μὲ ἀπήλλαξε διὰ τοῦ προλόγου του ὡρισμένων χαρακτηρισμῶν, τοὺς ὁποίους καὶ ἐγὼ ἤθελα νὰ κάμω διὰ τοὺς ἀξιωματικούς. Ἑπομένως θὰ εἰσέλθω ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Πράγματι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει ὑψίστην σημασίαν διὰ τοὺς ἀξιωματικούς, ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ νὰ ἐξετάσωμεν τὶ θέματα διὰ τὸν ἀξιωματικὸν θίγει τὸ νομοσχέδιον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω δι’ ὀλίγων τὸ ἱστορικὸν τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν σήμερον. Πρὸ ἔτους περίπου κατετέθη τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀπεσύρθη καὶ κατετέθη διὰ δευτέραν φορὰν εἰς τὰς 23.2.54, ἵνα κατατεθῇ ἀνατυπωμένον εἰς τὰς 8.4.54 διὰ νὰ μᾶς δοθῇ εἰς τετάρτην ἔκδοσιν τὴν 12.4.1954 καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν διὰ νὰ ἐπενεχθοῦν τροπολογίαι ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου χθές. Ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ ὑπ’ ὄψιν νομοσχέδιον εἶναι σοβαρώτατον καὶ χρειάζεται μεγάλη ἐπεξεργασία καὶ ὅσον τὸ ἐπεξεργάζεται κανεὶς τόσον ἀνευρίσκει κάτι ἀκόμη νὰ διορθώσῃ ἢ νὰ προσθέσῃ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, προσωπικῶς, ὁ ὁποῖος ἔχω πρόσφατα ἀκόμη τὰ τῆς στρατιωτικῆς μου ζωῆς, τὸ ἐπεξειργάσθην ἐπὶ δύο μῆνας, ἀνεζήτησα πληροφορίας πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς ὑπηρετοῦντας καὶ ἐν τούτοις καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶμαι ἱκανοποιημένος καθ’ ὃν τρόπον παρουσιάζεται σήμερον. Μᾶς ἐζητήθη, πλέον τούτου, νὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς μόνην ἀνάγνωσιν καὶ διεμαρτυρήθην δι’ αὐτό. Διεμαρτυρήθην διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν βλέπω τὸ ἐπεῖγον. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, μᾶς ἐξήγησεν ὅτι πρέπει νὰ γίνουν προτάσεις προαγωγῶν καὶ ἑπομένως ἐπείγει ὁ χρόνος καὶ ἑπομένως πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ τοῦ ἀναφέρω ὅτι...

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι αἱ προτάσεις, διότι τώρα θὰ βασισθοῦν ἐπὶ τῶν προτάσεων ὡς τὰς προβλέπει ὁ ἰσχύων νόμος. Τὸ λέγει ἄλλωστε καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§103Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ὁ παρὼν νόμος ἄλλους θίγει καὶ ἄλλους εὐνοεῖ. Ἑπομένως ἐὰν βιασθῶμεν νὰ τὸ ψηφίσωμεν, θὰ εὐνοήσωμεν μερικούς, ἀλλὰ θὰ ζημιώσωμεν ἄλλους. Ἐφ’ ὅσον ἐκρατήσαμεν ἓν ἔτος, τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ τὸ ἐπεξεργασθῶμεν εἰς τὰ διάφορα κλιμάκια, διατὶ νὰ βιασθῶμεν τώρα, δεδομένου ὅτι ἐὰν μὲν πρῶτον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔφερεν οὐσιώδεις τροποποιήσεις, ἐνῷ ἔφερε καὶ αἱ ὁποῖαι ἔγιναν δεκταὶ ὑπὸ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τότε θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀμέσως, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐδέχθη τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει ὅτι πᾶσα ἐπεξεργασία καὶ ἡ ὑπὸ βουλευτῶν ἀκόμη ἔχει οὐσιαστικὴν σημασίαν, νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ βιασθῶμεν, ἀλλὰ νὰ συζητήσωμεν ἐν πλάτει τὸ νομοσχέδιον.

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αὐτὴ ἦτο ἡ πρόθεσίς μου καὶ τὸ εἶπα καὶ χθές, ἐν πλάτει νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ μὴ καταστῇ ἀδύνατος ἡ ἐπιψήφισίς του πρὸ τῶν ἑορτῶν. Εἶπον καὶ χθὲς καὶ ἐπανέλαβον καὶ σήμερον, ὅτι καὶ σήμερον καὶ αὔριον νὰ συζητηθῇ καὶ νέαν συνεδρίασιν νὰ κάμωμεν μόνον νὰ μὴ ἐμπλακῶμεν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος προβλέπει 48 ὥρας καὶ οὕτω καταστῇ ἀδύνατος ἡ εἰς τὸ σύνολον ἐπιψήφισίς του πρὸ τῶν ἑορτῶν.

§105Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ παρ’ ὅλα αὑτὰ δὲν θὰ ἐπείραζεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν γνώμην μου πάντοτε, νὰ ψηφισθῇ καὶ μετὰ τὰς ἑορτάς. Πιστεύσατέ με ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν προδιάθεσιν καὶ ἐπειδὴ γνωρίζω τὴν σημασίαν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι βία νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἐπειδὴ ἔρχονται αἱ ἑορταί. Εἰς αὐτὸ ἤθελα νὰ καταλήξω καὶ χθές, ὅταν σᾶς διέκοψα, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ σᾶς ἀποτείνω αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κύριος Βοῦλτζος εἶπεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ὁ καταστατικὸς χάρτης. Ἐγὼ συμπληρώνω ὅτι ὁ καταστατικὸς χάρτης διὰ τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι ὁ νόμος περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν, ὁ νόμος περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν καὶ ὁ στρατιωτικὸς ποινικὸς νόμος. Αὐτὰ εἶναι τὰ τρία πλαίσια, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιωματικὸς θὰ ζήσῃ, θὰ ἀνδρωθῇ, θὰ δράσῃ καὶ θὰ ἀποδώσῃ. Μέσα εἰς τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα χαράσσουν αὐτοὶ οἱ νόμοι ἐκεῖ θὰ εἰσέλθῃ ὁ ἀξιωματικὸς καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα καθορίζουν οἱ νόμοι αὐτοὶ διὰ τὴν ἐξέλιξιν παντὸς ἀξιωματικοῦ. Ὁ σοβαρώτερος ἐκ τῶν τριῶν αὐτῶν εἶναι ὁ νόμος περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν. Ὁ νεαρὸς ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξέλθῃ τοῦ στρατιωτικοῦ σχολείου, ἢ ὁ ὁποῖος θὰ μονιμοποιηθῇ ὡς ἀξιωματικός, πρέπει ἀμέσως τὴν ἰδίαν ἡμέραν νὰ γνωρίζῃ ποῖον τὸ μέλλον του καὶ ποῖος ὁ δρόμος ποὺ θὰ ἄγῃ πρὸς τὸ μέλλον, ὑπὸ ποίας συνθήκας, ποῖα προσόντα τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ πρέπει νὰ ἔχῃ. Σὲ τὶ πρέπει νὰ ἐπιδοθῇ, τὶ πρέπει νὰ κάμῃ διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀχθῇ εἰς τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀποτελῇ τὸ ὄνειρον παντὸς καλοῦ ἀξιωματικοῦ. Μοῦ ἔλεγε κάποτε κάποιος καθηγητὴς εἰς τὸ στρατιωτικὸν αὐτὸ σχολεῖον, σᾶς εὔχομαι καὶ τὴν «στραταρχικὴν ράβδον». Καὶ βεβαίως ἐμειδιάσαμεν νεαροὶ τότε 17 ἐτῶν. Καὶ μᾶς ἔλεγεν, ἐὰν κύριοι αὐτὸ δὲν θέσετε ὡς ὄνειρον, οὐδέποτε θὰ ἀποδώσετε. Αὐτὸν τὸν δρόμον χαράσσει ὁ παρὼν νόμος. Αὐτό, κύριοι, δι’ ἕνα ἀξιωματικόν, εἶναι πολὺ μεγάλο πρᾶγμα. Θὰ σκεφθῇ, ἠμπορῶ νὰ ἀποδώσω ἢ δὲν ἠμπορῶ; Ἠμπορῶ νὰ ἀποκτήσω τὰ προσόντα αὐτά, τὰ ὁποῖα τὰ βλέπομεν ἐδῶ εἰς τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου ἀναγραφόμενα καὶ τὰ ὁποῖα διὰ τοὺς πολλούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι στρατιωτικοί, δὲν ἔχουν τόσην σημασίαν, δι’ ἡμᾶς ὅμως, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα στρατιωτικοὶ καὶ τὰ ἐζήσαμεν, ἔχουν μεγάλην σημασίαν. Διότι εἰς κανένα ἄλλο ἐπάγγελμα ἐὰν θελήσωμεν νὰ μειώσωμεν τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀξιωματικοῦ, ἐὰν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ εἴπωμεν ἐπάγγελμα, δὲν ζητοῦνται τέτοια προσόντα. Εἰς τὴν σελίδα 4 τοῦ νομοσχεδίου ἠμπορεῖ νὰ δῇ κανεὶς τί ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν ἀξιωματικὸν καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ αὐτὸ ὁ ἀξιωματικὸς ὅταν εἶναι μικρός, τὶ ζητοῦμεν ἀπὸ αὐτόν. Καὶ ὅπως εἶπεν ὁ κύριος Βοῦλτζος, αὐτὰ ποὺ ζητοῦμε δὲν τὰ ζητεῖ ἡ πολιτεία εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ τὰ ζητεῖ διότι μίαν ἡμέραν εἰς αὐτὸν τὸν ἀξιωματικὸν θὰ ἐμπιστευθῇ τὴν τιμήν, τὴν ζωὴν καὶ τὴν περιουσίαν τοῦ Ἔθνους, ἵνα ἐκπληρώσῃ τὸ ὕψιστον πρὸς τὴν πατρίδα καθῆκον. Αὐτὰ τὰ προσόντα πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἀξιωματικὸς διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ὁδηγήσῃ τοὺς ἀνθρώπους πρὸς τὴν ἐσχάτην θυσίαν. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν τοιοῦτον νόμον καὶ διαφωνῶ μὲ τὸν κύριον συνάδελφον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ἡ Βουλὴ ὅλων τῶν λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν εἶναι τεχνικὸν νομοσχέδιον, διὰ νὰ τὸ πάρουν τὰ διάφορα συμβούλια τῶν Ἐπιτελείων, νὰ τὸ καταρτίσουν. Πρέπει νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη. Διότι ἤκουσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν προχθὲς ὅτι οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ προσφέρουν τὰς περισσοτέρας ὑπηρεσίας εἰς δεδομένην στιγμὴν πρὸς τὴν πατρίδα. Αὐτὸ γεννᾷ πολλὰς παρεξηγήσεις καὶ εἶναι σύνθημα, τὸ ὁποῖον τὸ 1941 ἐξαπέλυσαν οἱ κομμουνισταί.

§106Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἤμην παρὼν χθές, ἄλλως θὰ ἀντετασσόμην εἰς τὸ σύνθημα αὐτὸ ἀπολύτως.

§107Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ τὸ εἶπον, κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κύριε Ζορμπᾶ.

§109Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Ὁ κύριος συνάδελφος εἶπεν ὅτι ἐγὼ εἶπα σύνθημα κομμουνιστικόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν εἶπε τέτοιο πρᾶγμα.

§111Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Δὲν εἶπεν αὐτό, ὁ κύριος Σαράντης. Εἶπεν ὅτι τὸ 1941 ἐρρίφθη τὸ σύνθημα αὐτὸ ἀπὸ τοὺς κομμουνιστάς. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. ........... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, μὴ ἐπιμένετε.

§114Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Βουλὴν ἕνα τοιοῦτον λεπτὸν θέμα σχέσεων μεταξὺ μονίμων καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν νὰ μὴ τὸ μεταβάλωμεν εἰς ἀντικείμενον μιᾶς συζητήσεως, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἄτοπα (χειροκροτήματα). Μεγάλην καὶ βαθεῖαν τιμὴν τρέφει τὸ Ἔθνος καὶ πρὸς τοὺς μονίμους καὶ πρὸς τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς (χειροκροτήματα). Εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν ἐπικαλοῦμαι τὴν συνδρομὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ παρακαλέσω ὅπως μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἄτοπον ἐξέλιξιν καὶ ἔκβασιν. (Χειροκροτήματα).

§115Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κύριε Ζορμπᾶ.

§117Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἕνεκα ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος αὐτὸς περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν πρέπει νὰ εἶναι σταθερός, μόνιμος καὶ ἀμετάβλητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν μεταβάλλωμεν κάθε τόσο καὶ λιγάκι. Διότι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἔγινε, πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ ἀξιωματικὸς τί πρέπει νὰ κάμνῃ εἰς ὅλην τὴν σταδιοδρομίαν του. Ἐὰν κάθε φορὰ τοῦ μεταβάλλω τὰς διατάξεις αὐτάς, βεβαίως τότε ἐπέρχεται κυκεὼν καὶ ὁ ἀξιωματικὸς δὲν γνωρίζει τὶ νὰ κάμῃ καὶ τὶ νὰ ἐπιδιώξῃ. Ὁ παρὼν νόμος, ὅπως εἴδατε, περιλαμβάνει τὰς διατάξεις ὅλων τῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Καὶ ὁ μὲν στρατὸς ξηρᾶς καὶ τὸ Ναυτικὸν εἶχον τοιοῦτον νόμον πλήρη, ἡ Ἀεροπορία ὅμως, τὸ πρῶτον ἀποκτᾷ τοιοῦτον νόμον κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Εἶχε μὲν ἡ Ἀεροπορία διατάξεις, ἀλλὰ πλήρεις διατάξεις, ὅπως εἶχον οἱ δύο ἄλλοι κλάδοι, δὲν εἶχεν! Ἑπομένως τὸ κενὸν αὐτὸ πηγαίνει νὰ πληρώσῃ καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἀρχικῶς, ὅταν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον, εἶχεν ὡρισμένας ἐπιδιώξεις. Εἶναι γνωστὸν ὅτι μετὰ κάθε πόλεμον ἐπέρχεται μία συμπλήρωσις εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Εἶναι φυσικὸν τοῦτο. Ὅπως ὅλοι καλῶς ἐνθυμούμεθα, ἡ πολιτεία ἠναγκάσθη νὰ πλουτίσῃ τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου δι’ ἀθρόας μονιμοποιήσεως πολλῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν τοὺς ὁποίους ἔκαμε μονίμους. Μόλις ὅμως παρέλθῃ ὁ πόλεμος ἡ συμφόρησις πλέον εἶναι καταφανὴς καὶ ἀρχίζει ἡ ἀσφυξία, ἀρχίζει πλέον νὰ παρουσιάζεται ἕνα φράγμα πολλῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι προηγοῦνται τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν μίαν προώθησιν. Τότε ἡ πολιτεία πρέπει νὰ δώσῃ μίαν διέξοδον καὶ ὡς ἐνθυμεῖσθε, μετὰ τὸν προηγούμενον πόλεμον τὸ 1926–1927 ἔγινεν ἐθελουσία ἔξοδος. Τώρα δὲν ἔγινε τίποτε ἐκ τούτου, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὡς ἀρχικῶς κατετέθη, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα, εἶχε καὶ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Καὶ οὕτως, ἐὰν λεπτομερῶς μελετήσωμεν τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, ὅπως κατετέθη, θὰ ἴδωμεν ὅτι ἐπεδίωκε μίαν ἀποσυμφόρησιν τοῦ στρατεύματος, δὲν χρησιμοποιῶ τὴν λέξιν ἐξυγίανσιν. Καὶ τοῦτο τὸ ἐπετύγχανε πρῶτον, διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας, δεύτερον, διὰ ποσοστιαίας ἐτησίας ἐξόδου ἀξιωματικῶν καὶ τρίτον, δι’ ἐπαυξήσεως τῶν τυπικῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ κάθε ἀξιωματικὸς διὰ νὰ προαχθῇ. Πράγματι ἐκεῖνο τὸ νομοσχέδιον θὰ ἐπετύγχανε τὸν σκοπὸν αὐτὸν τῆς ἀποσυμφορήσεως τοῦ στρατεύματος. Ὅπως, ὅμως, σήμερον μετὰ πέντε τροποποιήσεις διεμορφώθη, δὲν ἐκπληροῖ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ὅσον καὶ ἐὰν θελήσωμεν νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐξαγάγωμεν τέτοιο ἀποτέλεσμα ἀπὸ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν.

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ τοποθέτησις, ὅπως εἶχε γίνει εἰς τὸ σχέδιον νόμου, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου τάσσεσθε, ἦτο περισσότερον σύμφωνος μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀποσυμφορήσεως, ἀλλ’ ἦτο περισσότερον σύμφωνος κατὰ τρόπον δογματικὸν καὶ ὄχι ρεαλιστικὸν καὶ ὑπῆρχε κίνδυνος διὰ τῆς ἐπιταγῆς τῆς ἀτέγκτου, τὴν ὁποίαν περιεῖχε τὸ νομοσχέδιον, ὁ κίνδυνος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ξεφύγῃ ὁ ἐφαρμοστὴς καὶ ὁ ἐκτελεστὴς τοῦ νόμου, νὰ σημειωθοῦν δεινά. Δὲν λέγω ὅτι θὰ ἐσημειοῦντο, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σημειωθοῦν. Ἑπομένως ἐθεωρήσαμεν μετὰ μελέτην πολλὴν καὶ ἀφοῦ ἠκούσαμεν τὰς ἀπόψεις τόσων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ὑπὸ ἐγκρίτων ἀποστράτων, οἱ ὁποῖοι ἔγραψαν περὶ τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐνομίζαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ θεσπίσωμεν μίαν μεγαλυτέραν εὐελιξίαν. Νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ θεσπισθῇ τὸ ποσοστόν, νὰ μὴ εἶναι ὅμως ὑποχρεωτικὴ ἡ θέσπισίς του. Ἐὰν δηλαδή, διαπιστωθῇ ὅτι ὑπάρχει πράγματι μεγάλη συμφόρησις καὶ μετὰ τὰς κρίσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ ἀσχέτως τοῦ 10% δὲν φεύγουν ἀρκετοὶ καὶ εἶναι μέγα τὸ πλῆθος καὶ ὑπερβολικὸν τὸ βάρος, τότε τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον θὰ κάμῃ σχετικὴν πρότασιν εἰς τὸν Ὑπουργόν, ὁ Ὑπουργὸς θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ δυνατὸν νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ ποσοστόν. Ἐὰν ὅμως δὲν συμβῇ τοιοῦτόν τι καὶ δὲν ὑπάρχῃ συμφόρησις ἐφέτος ἢ μετὰ τρία ἔτη εἰς ὡρισμένους βαθμούς, διατὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ συμφόρησις; Ἀντὶ τοῦ δογματισμοῦ προετάξαμε τὸν πραγματισμὸν καὶ νομίζω ὅτι εἴχομεν δίκαιον.

§119Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤθελα νὰ δικαιολογήσω διατὶ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον μετεβλήθη ὅπως σήμερον παρουσιάζεται, ἀλλ’ ἐπειδὴ μοῦ τὸ ἐθίξατε θὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ἐξεθέσατε. Ὅταν μένῃ τὸ δικαίωμα αὐτό, δηλαδὴ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ποσοστοῦ εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνον.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τῆς ἰσχύος τῆς ἐφαρμογῆς.

§121Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Τὸ ἴδιον πρᾶγμα εἶναι. Διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶναι πολιτικὸν πρόσωπον καὶ θὰ ἦτο κρῖμα ὕστερα ἀπὸ τόσην μεγάλην προσπάθειαν, ποὺ ἀπηγγιστρώσαμεν ἑκατὸν τοῖς ἑκατὸν τὸν στρατὸν ἀπὸ τὴν πολιτικήν, νὰ φέρωμεν πάλιν μίαν σύγχυσιν, ὥστε ὁ Ὑπουργὸς νὰ ὁρίζῃ πότε θὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ τὸ περὶ ποσοστιαίας ἐξόδου.

§122Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ τοποθέτησις, τὴν ὁποίαν κάμνετε. Ἀνάμιξιν εἰς τὰ τοῦ στρατοῦ δὲν θεσπίζει τὸ δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ, νὰ ἐξετάσῃ κατὰ πόσον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τοῦ ἔτους 1953, 54, 55, ἡ πρότασις τοῦ Α.Σ.Σ. ἢ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τοῦ Ναυτικοῦ, ἢ τῆς Ἀεροπορίας, εἶναι λογικῶς θεμελιωμένη ἢ ὄχι. Ἑπομένως, δὲν ἐξετάζει τὰς περιπτώσεις, τὰς προσωπικάς. Θὰ ἐξετάσῃ ἀντικειμενικὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατ’ ἐξοχὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι τὸ θέμα δὲν θὰ τὸ ἀποφασίσῃ μόνος του ὁ Ὑπουργός. Εἶναι τόσον μέγα ὥστε θὰ συναποφασίσῃ μετὰ τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ εἰς ὑστάτην ἀνάλυσιν ὁ Πρωθυπουργός, θὰ ἀποφασίσῃ κατὰ πόσον ἡ βάσις ἑνὸς ἀνωτάτου Συμβουλίου, εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι, ὅταν ζητῇ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐφέτος, φερ’ εἰπεῖν, τὸ 10%. Ἐπίσης ἠμπορεῖ τὸ Α. Σ.Σ. νὰ εἰσηγηθῇ τὸ ἀντίθετον. Ἐὰν εἰς τὸν νόμον θεσπίσωμεν τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ποσοστοῦ, τότε δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν οἱ στρατιωτικοὶ νὰ θέσουν κατὰ τρόπον, ἀντικειμενικόν, ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως τὸ ζήτημα καὶ νὰ εἴπουν, ὅτι εἰς τὸ Ναυτικόν, φερ’ εἰπεῖν, ὅταν ὑπάρχουν τόσοι Ὑποναύαρχοι προαχθέντες ἐντὸς τοῦ τελευταίου ἔτους, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους νὰ ἰσχύσῃ τὸ 10%. Ὑπάρχουν ὡρισμένα ἀδιέξοδα, εἰς τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγάγῃ ἡ ἄτεγκτος ἐφαρμογὴ τοῦ 10%. Δὲν θεσπίζεται ἐδῶ, ἐκ τούτου, ἀνάμιξις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἰς τὰ τοῦ Στρατοῦ. Ἀπεναντίας θεσπίζεται ἡ δυνατότης τοῦ Α.Σ.Σ. καὶ τῶν ἀνωτάτων ἐν γένει Συμβουλίων νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των, χωρὶς νὰ δεσμεύωνται ἀπὸ τὸν νόμον. Τὰ ἀνώτατα ἀκριβῶς συμβούλια, ἀπελευθεροῦνται ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ὑποχρεωτικότητος τοῦ 10%. Θὰ παρεκάλουν, κ. συνάδελφε, νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὡς Κυβερνητικὸς βουλευτής, ὑποστηρίζετε, ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης προτεινομένη λύσις τῆς ἀτέγκτου αὐτῆς ἀνάγκης, σημαίνει ἀνάμιξιν εἰς τὸν στρατόν. Ἀντιθέτως, σημαίνει τὴν δυνατότητα τῶν ἀνωτάτων Συμβουλίων, νὰ ἐπιφέρουν ἑκάστοτε, κατ’ ἔτος, τὴν γνώμην των, ἐνῷ ἡ ὑποχρεωτικότης καθιστᾷ ἀδύνατον τὴν ἀντικειμενικήν, ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου διαπίστωσιν, ἐὰν ἐφέτος ἢ τοῦ χρόνου, θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ 10%, ἢ κατὰ ἓν ἔτος δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ, διότι δὲν θὰ ὑπάρχῃ συμφόρησις. Θὰ ἦτο δὲ φοβερὰ ἀδικία, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ συμφόρησις, καὶ μόνον διὰ νὰ πληρωθῇ ὁ τύπος, ὁ νόμος, νὰ ἀπεπέμποντο ὡρισμένοι ἀπὸ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Ἑπομένως πρὸς ἀποφυγὴν τῶν δυνατῶν αὐτῶν ἀδικιῶν, πρὸς ἀποφυγὴν αὐτῆς τῆς ἀκάμπτου ἐφαρμογῆς μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ἀλλ’ ἡ ὁποία δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἄκαμπτος, πρὸς ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς σώφρονος, ἔναντι τοῦ προβλήματος, πολιτικῆς, προέτεινα τὴν θέσπισιν τῆς δυνητικῆς ἰσχύος τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος διατάξεως.

§123Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν δυνητικὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ἡ δυνατότης τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως αὐτῆς, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνατεθῇ μόνον εἰς τὸ Α.Σ.Σ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω τὴν γνώμην αὐτήν. Πάντως, κ.κ. συνάδελφοι, τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον, περιεῖχε ριζικὰς μεταβολάς, ἐνῷ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν σήμερον, παρουσιάζει μόνον τὰ ἑξῆς κύρια σημεῖα. Συνενώνει ὅλας τὰς διατάξεις καὶ τὰς ἑνοποιεῖ. Τὰς διατάξεις, δηλ. περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ἐν πολλοῖς ἐπαναλαμβάνει, τὰς αὐτὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἴσχυον, καὶ ἐν μέρει προσπαθεῖ ἢ δίδει τὴν δυνατότητα νὰ ἐπέρχηται κάποια ἀποσυμφόρησις τοῦ Σώματος τῶν ἀξιωματικῶν. Ποῖα εἶναι τώρα τὰ βασικὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα χρήζουν κάποιας πρωταρχικῆς ἐξετάσεως; Πρῶτον, κ.κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὴν ἀλλαγὴν τῆς ὑπαγωγῆς τῶν διαφόρων εἰδικοτήτων, τὸν διαχωρισμὸν μᾶλλον τῶν διαφόρων εἰδικοτήτων τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς εἰς ὅπλα καὶ Σώματα. Αὐτὴ εἶναι μία βασικὴ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Μέχρι σήμερον ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ὁ κλάδος ξηρᾶς διεχώριζεν ὡς ἑξῆς τοὺς ἀξιωματικούς. Πρῶτον εἰς ὅπλα, Σώματα καὶ ὑπηρεσίας. Μέχρι σήμερον εἰς τὰ ὅπλα ὑπήγοντο, τὸ πεζικόν, τὸ πυροβολικόν, τὰ τεθωρακισμένα, τὸ μηχανικὸν καὶ αἱ διαβιβάσεις. Εἰς τὰ Σώματα ὑπήγοντο, ὁ ἐφοδιασμὸς καὶ μεταφοραί, τὸ Σῶμα ὑλικοῦ πολέμου, τὸ τεχνικόν, τὸ Σῶμα οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν, τὸ ὑγειονομικόν, καὶ τὸ σῶμα τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης. Αἱ ὑπηρεσίαι, τέλος, περιελάμβανον, ὅλας τὰς λοιπὰς κατηγορίας τῶν ἀξιωματικῶν. Μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, γίνεται τὸ ἑξῆς: Τὰ ὅπλα παραμένουν τὰ αὐτά. Τὰ Σώματα ὅμως περιλαμβάνουν τὸν ἐφοδιασμὸν καὶ τὰς μεταφοράς, τὸ Σῶμα ὑλικοῦ πολέμου, τεχνικὸν καὶ ὑγειονομικὸν καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους τοὺς πηγαίνουν εἰς τὰς ὑπηρεσίας. Ἐπειδή, κύριοι, ἐγένετο συζήτησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, καὶ πρόκειται καὶ περὶ οὐσιώδους σημείου τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ ὑποστηρικταὶ τῆς διαμορφώσεως αὐτῆς, ἀλλὰ θὰ ἀναφέρω ἐπιπροσθέτως καὶ τὰ μεγάλα μειονεκτήματα τῆς νέας διαμορφώσεως. Ἐλέχθη, ὅτι τώρα ἀπὸ τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων βγαίνουν ἀξιωματικοί, δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ Σώματα καὶ ὅπλα. Ἑπομένως αὐτοὶ θὰ πρέπει νὰ τύχουν εἰδικῆς μεταχειρίσεως. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα. Δεύτερον, ὑπεστηρίχθη, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς ἑνὸς ὅπλου ἢ Σώματος, θὰ πρέπει νὰ ἀσκῇ διοίκησιν ἑνὸς τμήματος. Δηλαδή, οἱ ἀξιωματικοὶ ἐφοδιασμοῦ καὶ μεταφορῶν, ἔχουν ὁμάδα αὐτοκινήτων. Οἱ ἀξιωματικοὶ ὑλικοῦ πολέμου ἔχουν συνεργεῖα, ἀποθήκας κλπ. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο ἐπιχειρήματα καὶ εἶπον, ὅλαι αἱ ἄλλαι οἰκονομικαὶ ὑπηρεσίαι, στρατολογία, οἰκονομικὸς ἔλεγχος κλπ. δὲν δύνανται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰ Σώματα, διότι εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσίαι. Δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ βάσις αὐτή, εἶναι ἀπολύτως ὀρθή. Πρῶτον, ἐὰν πάρωμεν τὸν στρατόν, ὅπως διεμορφώθη μέχρι τοῦ 1940 καὶ ὁ ὁποῖος ἔδωσεν ἐξετάσεις καὶ ἐπῆρεν ἄριστα, θὰ ἴδωμεν ὅτι τότε εἰς τὰ Σώματα ἦτο καὶ ἡ Ἐπιμελητεία. Εἰς τὴν Ἐπιμελητείαν ἐπήγαινον ἀξιωματικοὶ εὐέλπιδες καὶ μάλιστα ἐξαίρετοι ἀξιωματικοί, καὶ οἱ ὁποῖοι ἔφερον τὸ βάρος ὁλοκλήρου τοῦ ἐφοδιασμοῦ τοῦ στρατεύματος καὶ τῆς συντηρήσεως τῆς μάχης.

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ βάρος τοῦ ἐφοδιασμοῦ καὶ τῆς ἀμέσου σχεδὸν συμβολῆς, ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικοῦ εἰς τὴν μάχην, ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀνήκουν εἰς τὸ μικτὸν καὶ ἑνιαῖον Σῶμα τῶν Σ.Ε.Μ., τὸ ὁποῖον εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ ἐφοδιασμὸς καὶ μεταφοραὶ.

§125Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ Σ.Υ.Π.

§126Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ τὰ δύο μαζὶ Σ.Ε.Μ. καὶ Σ.Υ.Π. ὑπάγονται εἰς τὰ Σώματα.

§127Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Πάντως, σήμερον, τὸ Σῶμα τῆς Ἐπιμελητείας διελύθη καὶ διεχωρίσθη εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας, ἀλλ’ ὁ ὄγκος αὐτῆς παραμένει εἰς τὰς οἰκονομικὰς ὑπηρεσίας. Δεύτερον, ὑπάρχει παράδοσις. Ἄλλο θέμα. Εἰς τὰ Σώματα τὰ ὁποῖα διαχωρίζονται εἶναι περισσότεροι ἀξιωματικοὶ τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων καὶ πάρα πολλοὶ μικροί. Ἡ μεσαία τάξις τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν προέρχεται ἐκ μονιμοποιήσεως. Νομίζω, διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ διὰ τὴν παράδοσιν, ὁ διαχωρισμὸς πρέπει νὰ παραμείνῃ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι. Τοιαύτη ἀνατροπὴ θὰ εἶναι ἐπιζημία.

§128Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νὰ σᾶς εἴπω, Τὰ ζητήματα αὐτά, ἠμποροῦν νὰ τύχουν τῆς α ἢ β ἀντιμετωπίσεως καὶ πράγματι εἶναι δυσχερῆ εἰς τὴν κατάταξιν. Ποῖος εἶναι ὁ κύριος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ τελευταίως ἐπικρατήσασα ἄποψις θεσπίζει τὸν περιορισμὸν τῶν Σωμάτων, δηλαδή, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὰ Σώματα; Ἦτο ὁ ἑξῆς, ὅτι εἰς τὰ Σώματα πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τῆς μάχης διὰ στρατευμάτων, διὰ μονάδων Σ.Ε.Μ., Σ.Υ.Π., Τεχνικὸν Σῶμα, Ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι, ἄνευ τῆς κτηνιατρικῆς καὶ τῶν ὀδοντιάτρων, διότι αὐτοὶ δὲν μετέχουν εἰς τὴν μάχην. Καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ εἶναι ἐπιστήμονες. Διότι, φέρ’ εἰπεῖν, οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ἐπιστήμονες, ὅπως καὶ οἱ ἰατροί, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ στρατιωτικὴ Δικαιοσύνη εἶναι γραφεῖον, ἕδρα, ὑπηρεσία, ἐνῷ ἡ ὑγειονομικὴ ὑπηρεσία, εἶναι εἰς τὴν πρώτην γραμμήν, τὸ χειρουργεῖον καὶ ὄχι μόνον τὸ χειρουργεῖον, ἀλλὰ καὶ ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ ἰατροί, εἶναι εἰς τοὺς λόχους, εἰς τὰ τάγματα, ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ καὶ λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν μάχην. Τὸ κριτήριον ἐθεσπίσθη ποῖοι μετέχουν διὰ μονάδων ἢ στρατεύματος εἰς τὴν μάχην καὶ φυσικὰ ὁ ἐφοδιασμὸς καὶ αἱ μεταφοραὶ καὶ ποῖοι δὲν μετέχουν, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ ὅτι ἡ ὑπαγωγὴ ὡρισμένων κατηγοριῶν ἀξιωματικῶν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν ὑπηρεσιῶν ἀποτελεῖ μείωσιν, ἐν σχέσει πρὸς ἐκείνους τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὰ Σώματα. Τὸ κριτήριον δὲν εἶναι κριτήριον ποιότητος καὶ ἀξίας τῶν ὑπηρεσιῶν ποὺ προσφέρουν, εἶναι καθαρῶς ἀντικειμενικὸν ποῖοι μετέχουν διὰ στρατεύματος εἰς τὴν μάχην καὶ ποῖοι ὄχι. Διότι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης, οἱ κτηνίατροι ἐπίσης ἠμποροῦν νὰ μετέχουν, παρακολουθοῦντες τὴν Μεραρχίαν, ἡ δὲ ἕδρα τῆς Μεραρχίας, ὁ σταθμὸς διοικήσεως, ἠμπορεῖ δι’ ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ εἶναι 600 μέτρα ὄπισθεν τῆς πρώτης γραμμῆς, ὁπότε καὶ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης ἀξιωματικοί, ὅπως καὶ οἱ κτηνίατροι, μετέχουν τῆς μάχης, ὡς ἄτομα, δὲν μετέχουν διὰ μονάδων.

§129Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἐὰν αὐτὰ εἶναι τὰ κριτήρια, τότε μετέχουν τῆς μάχης τὰ 5 ὅπλα, δὲν μετέχουν αἱ μεταφοραὶ καὶ ὁ ἐφοδιασμός.

§130Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μετέχουν ἀμέσως καὶ ἐμμέσως τῆς μάχης διὰ μονάδων. Μία μοῖρα αὐτοκινήτων, ἡ ὁποία πηγαίνει ἐφόδια εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν δὲν ἀποτελεῖ μονάδα κινουμένην πρὸς τὴν πρώτην γραμμήν;

§131Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγω —καὶ μᾶς παρακολουθοῦν ἀξιωματικοὶ ἐδῶ ἀπὸ ἐπάνω— εἶναι σοβαρώτατον, διότι τυγχάνουν διαφορετικῆς μεταχειρίσεως ἀξιωματικοὶ ὅπλων, ἀξιωματικοὶ Σωμάτων καὶ ἀξιωματικοὶ ὑπηρεσιῶν. Εἶναι οὐσιώδης διαφορά, δὲν εἶναι μόνον τυπικὸν θέμα. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ θέσωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, τότε μετέχουν τῆς μάχης ἐμμέσως ὅλα τὰ Σώματα.

§132Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὅλοι μετέχουν διὰ μονάδων συγκεκροτημένων, εἶπον. Καὶ οἱ κτηνίατροι, καὶ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης ἠμπορεῖ νὰ μετέχουν, ἀλλὰ κριτήριον ἐπήραμε τὴν συγκεκροτημένην μονάδα. Ἡ μοῖρα αὐτοκινήτων εἶναι συγκεκροτημένη μονάς.

§133Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Καὶ κτηνιατρικὸν ἀπόσπασμα εἶναι μονάς. Πάντως ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι, ἔπρεπεν ὁ διαχωρισμὸς νὰ μείνῃ ὡς εἶχεν. Ἦτο ἡ καλυτέρα διάρθρωσις.

§134Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ ὑγειονομικὴ ὑπηρεσία ἔχει συγκεκριμένην μονάδα.

§135Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάῃ εἰς τὰ ὅπλα. Δεύτερον, σημεῖον, πρὸς παρατήρησιν, ἐπὶ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι δημιουργεῖται μία νέα κατηγορία κρινομένων ἀξιωματικῶν, τῶν παραμενόντων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Κατὰ τὴν γνώμην μου, πολὺ ὀρθή, ἡ τοποθέτησις αὐτῆς τῆς διατάξεως. Ὑπῆρχεν ἕνα κενόν, τὸ ὁποῖον τὸ παρὸν νομοσχέδιον τὸ πληροῖ. Ὡς τώρα τοὺς κρινομένους ἀξιωματικούς, τοὺς κατετάσσαμεν εἰς διαφόρους κατηγορίας. Εἰς τοὺς προαγομένους κατ’ ἐκλογήν, εἰς τοὺς προαγομένους κατ’ ἀρχαιότητα, εἰς τοὺς στασίμους καὶ εἰς τοὺς ἀποστρατευτέους. Τώρα προστίθεται καὶ μία νέα κατηγορία, εἰς τοὺς συνταγματάρχας καὶ ἄνω. Πάντως εἶναι σοβαρὰ ἡ διάταξις αὐτή, διότι θεσπίζει μίαν πέμπτην κατηγορίαν, τὴν κατηγορίαν τοῦ παραμένοντος εἰς τὸν αὑτὸν βαθμόν. Ἡ διάταξις αὐτὴ δίδει μεγαλυτέραν εὐχέρειαν κρίσεως εἰς τὸ Συμβούλιον.

§136Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι ὀρθόν, αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι, πράγματι συνέστησαν νὰ τοὺς δοθῇ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια, δηλαδή, ἡ ψυχολογικὴ ἐμπειρία ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν συμβουλίων ὡδήγησεν ἐκεῖ. Ποία ψυχολογικὴ ἐμπειρία; Ἡ ψυχολογικὴ ἐμπειρία τῶν κρινόντων, δηλαδὴ τῶν μελῶν τῶν Συμβουλίων...

§137Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ διαφωνῶ, μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον. Αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τοῦ στρατεύματος. Ἠμπορεῖ νὰ παραμείνῃ ἀξιωματικὸς εἰς τὸ στράτευμα διὰ νὰ λαμβάνῃ τὸν μισθόν, ἀλλ’ ὅταν ἕνας ἀξιωματικὸς δὲν προάγεται ἀλλὰ προάγεται ὁ νεώτερός του, δὲν ἔχει ὄρεξιν πρὸς ἐργασίαν. Αὐτὸ πρέπει νὰ φύγῃ, διότι εἶναι εἰς βάρος τοῦ στρατεύματος.

§138Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψει σας αὐτὰ ποὺ εἶπον καὶ προηγουμένως. Εἶπον, ἡ ψυχολογικὴ αἰτία ἦτο ἐκείνη ἡ ὁποία ἔκαμε τὰ μέλη τῶν Συμβουλίων νὰ προτείνουν αὐτὴν τὴν λύσιν. Σᾶς λέγω ὅμως, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕνας ἀντικειμενικὸς λόγος, τὸν ὁποῖον ἐνδεχομένως ἔχει ὑπ’ ὄψει του νὰ εἴπῃ, ὁ ἀγαπητὸς κ. συνάδελφος. Ποῖος εἶναι αὐτός; Ὑπάρχουν ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει κρινόμενοι δίς, μὴ προακτέοι, νὰ ἀποστρατευθοῦν, διότι εἶναι χρήσιμοι διὰ νὰ διοικήσουν, ἐντίμως, μίαν ἀποθήκην ἢ ἕνα τμῆμα τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται...

§139Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αἱ ἀποθῆκαι εἶναι εἰς ἄλλα Σώματα.

§140Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης).... ἢ ἕνα τμῆμα τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται...

§141Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι κίνδυνος, θάνατος.

§142Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Ἢ ἕνα τμῆμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει οὐσιώδη ἀποστολήν, ὅπως, π. χ. εἶναι ἡ ἀποστολὴ τῶν Τ.Ε.Α., ἡ ὁποία δὲν εἶναι τόσον οὐσιώδης ἀποστολή, ὅσον τῶν τακτικῶν τμημάτων, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ἕνας ἔντιμος ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ μὴ κάμνῃ γιὰ προαγωγήν, νὰ τίθεται ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν. Διατὶ τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, μετὰ δευτέραν κρίσιν νὰ πρέπει νὰ τὸν ἀποστρατεύσωμεν καὶ νὰ μὴ τὸν θέσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς μιᾶς τοιαύτης ἀποστολῆς; Ὁ καλύτερος πρέπει νὰ πάῃ εἰς ἄλλην μονάδα, ἢ εἰς ἐπιτελικὴν ὑπηρεσίαν. Ἄλλωστε, ὅπως μοῦ εἶχεν εἴπει, ὁ ἀείμνηστος Α. Μιχαλακόπουλος, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀσχοληθῆ μὲ τὰ προβλήματα τῶν προαγωγῶν καὶ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἰσχύει εἰς τὴν Γαλλίαν —καὶ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠρώτησα, διὰ νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ ἰσχύῃ τοῦτο καὶ σήμερον— ὑπῆρχον ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἀπόψεως καθαρῶς ὑπηρεσιακῆς ἐθεωροῦντο ὡς ἀναγκαῖοι, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐκρίθησαν κατάλληλοι διὰ τὸν ἀνώτερον βαθμὸν καὶ ἔμενον εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταγματάρχου ἐπὶ ἔτη καὶ ἔλεγον οἱ ἴδιοι, ὅτι: «προτιμῶ νὰ μὴ κριθῶ περαιτέρω. Θέλω νὰ μείνω εἰς τὸ Μέτς, εἰς ἕνα φρούριον τοῦ Μέτς, διότι ἐκεῖ εἶναι ἡ οἰκογένειά μου, εἶμαι χρήσιμος καὶ θέλω νὰ προσφέρω ὑπηρεσίας. Ἀφήσατέ με εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταγματάρχου 5 καὶ 6 ἔτη—δὲν ξεύρω πόσα προβλέπει ὁ νόμος— καὶ ἀφήσατε τοὺς ἄλλους τοὺς νεωτέρους νὰ προαχθοῦν καὶ νὰ πᾶνε εἰς βαθμοὺς ἀνωτέρους». Αὐτὴ ἦτο ἡ παλαιὰ διάταξις ἐν Γαλλίᾳ.

§143Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀτυχεστάτη.

§144Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἕνα ἀνάλογον σημαίνει ἡ θέσπισις τῆς παραμονῆς τοῦ δὶς κριθέντος ὡς μὴ προακτέου.

§145Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἐναντίον τῆς διατάξεως.

§146Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἐπειδὴ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπέλθω, νὰ συνεχίσῃ καὶ θὰ ἐπανέλθω πρὸ τῆς 11ης διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἀνέτως. Ἐγώ, θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν συνδρομὴν τῶν συναδέλφων τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ὅπως βοηθήσωμεν παρατεινομένης τῆς συζητήσεως, διότι τὸ νομοσχέδιον παρακαλῶ νὰ περάσῃ πρὸ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα.

§147Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν δὲν ψηφισθῇ πρὸ τοῦ Πάσχα θὰ γίνῃ κανένα μεγάλο ἐθνικὸν κακόν; Αὐτὰ ποὺ ἰσχύουν ἐπὶ τόσα ἔτη, ἂς ἰσχύσουν καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη μικρὸν χρονικὸν διάστημα. Δὲν νομίζω, ὅτι τοιοῦτον νομοσχέδιον ἠμπορεῖ νὰ περάσῃ ἐκβιαστικῶς. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ ὁμιλήσουν ὅλοι, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ προερχόμενοι ἐκ τοῦ στρατεύματος, ἑπομένως θὰ ἀπαιτήσῃ ἀρκετὰς συνεδριάσεις. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τορπιλλίζει τὸ στράτευμα, δὲν εἶναι τυχαῖον νομοσχέδιον, δὲν εἶναι ὀργανωτικόν. Ἐὰν ἦτο ὀργανωτικόν, πρῶτος ἐγὼ θὰ εἰσηγούμην νὰ γίνῃ διὰ διατάγματος. Μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἔχουν παρεισφρύσει μερικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα τορπιλλίζουν τὸ στράτευμα, Ἐφ’ ὅσον ἐκρατήθη ἀπὸ τὸ 1950, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ προξενήσῃ ἐθνικὸν κακόν, ἐὰν κρατηθῇ δι’ ὀλίγον ἀκόμη χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ μελετηθῇ καὶ συζητηθῇ πληρέστερα.

§148Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν νομίζω, ὅτι δικαιολογεῖται ἡ φράσις τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποιήσατε, ὅτι ἀποβλέπω εἰς τὴν ἐκβιαστικὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου...

§149Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν εἶπον ἐγώ, τοιοῦτόν τι, κ. Ὑπουργέ.

§150Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐδώσαμεν καὶ δίδομεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅλην τὴν ἄνεσιν διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Βεβαίως, παράκλησιν διετύπωσα καὶ πρὸς τοὺς Κυβερνητικοὺς βουλευτὰς καὶ πρὸς ὑμᾶς, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς. Πράγματι δὲν θὰ συμβῇ κανένα μεγάλο κακόν.

§151Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κακὸν ἁπλῶς.

§152Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ σημειωθῇ κανένα μεγάλο κακόν, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν. Καλύτερον ὅμως εἶναι, νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν, διότι ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἐγένετο, ἐὰν ἐπανέλθωμεν μετὰ τὸ Πάσχα θὰ ἔχῃ λησμονηθῇ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἴδια. Ὥστε καὶ ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶναι προτιμότερον νὰ ψηφισθῇ. Πάντως, παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν πρὸ τοῦ Πάσχα νὰ ψηφισθῇ καὶ προσθέτω, ὅτι δὲν θὰ ἀπετέλει δεινὸν ἐὰν δὲν ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν.

§153Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν γίνεται κανονικῶς, διότι ζήτημα ἀρχῆς εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, σχεδὸν δὲν ὑπάρχει, διότι ἰσχύουν ὅλα αὐτά.

§154Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, θὰ λάβωμεν τὸν λόγον πολλοὶ, καὶ διότι εἴμεθα στρατιωτικοί, ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὰ ξεκαθαρίσωμεν ὁπωσδήποτε ἐδῶ, εἰς τὴν Βουλήν, μολονότι κατ’ ἀρχήν, οὐδείς, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἔχω διαφωνίαν, ὡς πρὸς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀποχωρήσητε τώρα, νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις, νὰ ἀκολουθήσουν ἄλλα νομοσχέδια καὶ ὅταν θὰ ἔλθητε, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Χωρὶς τὴν ἰδικήν σας παρουσίαν, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.

§155Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστὸν αὐτό. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐλπίζω, νὰ ὁμιλήσουν μερικοὶ ἰατροὶ καὶ δικηγόροι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Ζακύνθου συνάδελφος, σχεδὸν κατήργησε τὴν ἁρμοδιότητα ὅλων, πλὴν τῶν στρατιωτικῶν ἐπὶ ζητημάτων τοιούτων καὶ δὴ τῶν στρατιωτικῶν τοῦ στρατοῦ καὶ τῆς ἀεροπορίας ἐπὶ τῶν ζητημάτων τοῦ Ναυτικοῦ. Παρὰ ταῦτα ἐγὼ θὰ παρακαλέσω, νὰ ἀκούσωμεν καὶ τὴν γνώμην τρίτων ὄχι μόνον τῶν στρατιωτικῶν.

§156Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἕτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον ἅπτεται καὶ αὐτὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι μία ὑπάρχουσα διάταξις, ἡ ἀφορῶσα τὴν 8ετῆ, παραμονὴν τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν εἰς τὸν στρατόν. Ἡ διάταξις αὕτη δὲν μὲ εὑρίσκει καθόλου σύμφωνον. Βάσει τῆς διατάξεως αὑτῆς, πᾶς ἀξιωματικὸς συμπληρώνων 8ετίαν, εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, ἀποστρατεύεται αὐτοδικαίως. Δηλαδή, ἀπὸ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ γίνῃ ταξίαρχος, πρέπει ἐντὸς 8ετίας νὰ φύγῃ εἴτε γίνῃ ἀντιστράτηγος, εἴτε δὲν γίνῃ. Τοῦτο ἔχει τὰ ἑξῆς βασικὰ μειονεκτήματα. Πρῶτον, ὡς μάχαιρα ἀποκόπτει τὰς κεφαλὰς ὅλας, τὰς εὐθυγραμμίζει. Ἑπομένως, ἐὰν μία τάξις, ὅπως συμβαίνει συνήθως εἰς τὸ στράτευμα, τὸ αὐτὸ ἔτος συμπληρώσῃ τὴν 8ετίαν, ἀποκεφαλίζεται ἡ ἡγεσία τοῦ στρατεύματος καὶ ἔτσι δὲν ὑπάρχει ἡ φυσικὴ πυραμίς, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τῆς ἐξελίξεως τοῦ στρατεύματος. Δεύτερον, δὲν εἶναι ποιοτική, ἡ ἔξοδος αὐτή, καὶ τρίτον, εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους οἱ ἄριστοι ἀξιωματικοὶ ἠμποροῦν νὰ ἀποδώσουν, δὲν ἔχουν τὸν χρόνον νὰ ἀποδώσουν, νὰ διοικήσουν τὸ στράτευμα καὶ νὰ ἀφήσουν ἴχνη τῆς διαβάσεως καὶ τῆς ἱκανότητός των. Ἀντιτίθεμαι βασικῶς κατὰ τῆς 8ετίας, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ 8ετία, εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ἀλλὰ μόνον ποιοτική, ἐπιλογή, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον θεσπιζομένη.

§157Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ ἡγεσία τοῦ στρατεύματος ἀπεδέχθη τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Πῶς τὸ ἔκαμεν αὐτό;

§158Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὴ ἡ διάταξις ἰσχύει ἀπὸ ἐτῶν.

§159Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Δὲν εἶναι νέα διάταξις, εἶναι παλαιά. Πρὸ τοῦ 1940 ἦτο 10ετία, μετὰ ἔγινεν 8ετία, δὲν παίζει ρόλον, ἐὰν εἶναι παλαιὰ ἢ ποῖος τὴν ἐθέσπισεν. Ἐγὼ ἐκφράζω τὴν γνώμην μου, ὅτι ἀντιτίθεμαι κατὰ τῆς 8ετίας. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει τρομερὰ μειονεκτήματα καὶ σᾶς τὰ ἐξέθεσα.

§160Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ ἄποψίς σας ποία εἶναι, νὰ μὴ ὑπάρξῃ ὅριον καθόλου;

§161Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὅριον, οὔτε 8ετία, οὔτε 10ετία, ἀλλὰ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ποιοτικὴ ἐπιλογὴ εἰς τὸ στράτευμα, δεδομένου ὅτι, εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος ἐμπιστεύεται ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις τὴν τύχην τοῦ στρατεύματος, δι’ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ εἶναι τῆς ἀπολύτου ἐκλογῆς της, εἰς αὐτὴν μίαν ἡμέραν, θὰ ἐμπιστευθῇ τὰ πάντα ὅπως τὴν διεξαγωγὴν τοῦ πολέμου. Πρέπει, λοιπόν, ἡ ἡγεσία τοῦ στρατεύματος, νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τοὺς ἱκανωτέρους ἀξιωματικούς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως.

§162Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ αὐτὸ τὸ θεωρεῖτε μὴ ἐπέμβασιν τῆς πολιτικῆς!

§163Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Δὲν θέλετε νὰ μὲ παρακολουθήσητε. Ἀλλοῦ ἦτο τὸ θέμα νὰ μὴ ἐπεμβαίνῃ ἡ πολιτική. Τὴν ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος, ὁ οἱοσδήποτε Κυβερνήτης, πρέπει νὰ τὴν ἀναθέσῃ εἰς ἱκανὰς χεῖρας.

§164Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι μία διάταξις, ἡ ὁποία εἶναι ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ ἐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ καταργήσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐννοεῖ νὰ τὴν διατηρήσῃ ἐν ἰσχύϊ. Δηλαδή, οἱ συμπληρώνοντες, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ, ὀκταετίαν, θὰ ἀποστρατεύωνται. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐξέλιξιν τῶν στελεχῶν.

§165Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι εἶναι νέα ἡ διάταξις, εἶπον ὅτι, εἶναι παλαιὰ καὶ διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξεθέσατε ἢ καὶ ἄλλους, θέλετε νὰ τὴν διατηρήσητε· τοῦτο ὅμως δὲν ἐμποδίζει νὰ ἔχω ἄλλην γνώμην. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν παρατηρήσεων, κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτόν. Εἶναι ἀπαραίτητον. Ὁπωσδήποτε, ἐφ’ ὅσον αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις, κατὰ τὸν α ἢ β τρόπον ἀρχίζουν νὰ ἑνοποιοῦνται, πρέπει βασικῶς νὰ ἑνοποιηθῇ καὶ ἡ νομοθεσία. Ἀπ’ ἐκεῖ θὰ πρέπει νὰ ξεκινήσουμε. Σήμερον ἑνοποιοῦμεν ὡρισμένας διατάξεις, διότι αἱ περισσότεραι παραμένουν χωρισμέναι, δι’ ἕκαστον κλάδον. Σήμερον θὰ ἑνοποιήσωμεν μερικὰς ἐξ αὐτῶν. Θὰ γίνῃ ἡ ἐφαρμογή των ἐν τῇ πράξει καὶ μετὰ θὰ κάμωμεν δεύτερον βῆμα, ὥστε νὰ ἑνοποιήσωμεν ὅσας διατάξεις δυνάμεθα καὶ τῶν τριῶν κλάδων. Ἐπειδή, ἐλέχθησαν καὶ μερικὰ περὶ τῆς ἑνοποιήσεως τοῦ δικαστικοῦ κλάδου, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἑνοποιήσεως τοῦ δικαστικοῦ κλάδου, διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν νὰ ἑνοποιοῦμεν τὸν στρατόν, ὅπου εἶναι δυνατόν. Ὅπως, ἐψηφίσαμεν ἄλλο νομοσχέδιον περὶ ἑνιαίας προμηθείας ὑλικῶν κλπ., πρέπει σιγὰ–σιγά, νὰ προχωρήσωμεν καὶ εἰς τὴν ἑνοποίησιν ὡρισμένων Σωμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἑνοποιηθοῦν. Κατόπιν, ὅλων αὐτῶν τῶν παρατηρήσεων, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§167Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν θὰ εἶμαι τόσον κατηγορηματικός, ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον οἱ δύο συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος, ὅσον καὶ ἂν ὁ τελευταῖος τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐπεχείρησε καὶ προσεπάθησε νὰ διορθώσῃ τὰ πράγματα. Ἀλλ’ ὡς ἀντελήφθημεν ὅλοι, ὑπῆρξεν εἰς τὴν ἀρχὴν τοὐλάχιστον πλέον ἢ κατηγορηματικὸς ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι πράγματι πολυπαθές. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Πλαγιάννης).

§168Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν καταλάβατε, τί εἶπον.

§169Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔχει τοῦτο τὸ χαρακτηριστικόν, ὅτι πλανᾶται καὶ περιπλανᾶται ἀπὸ 1½ ἔτους. Διὰ πρώτην φοράν, τοὐλάχιστον, καθ’ ὅσον ἐγὼ ξεύρω, ὁ ὁποῖος ἔχω ἀρκετὰ ἔτη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἕνα νομοσχέδιον ὑφίσταται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας τόσας τροποποιήσεις καὶ τόσας ἀναστατώσεις, ὅπως τὸ παρόν. Ἐλέχθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὑπέστη 5 μετατροπάς. Καὶ ἠξεύραμε μέχρι τοῦδε δευτέραν ἔκδοσιν βελτιωμένην, ἀλλὰ τώρα βλέπομεν ὅτι ὑπάρχει καὶ πέμπτη ἔκδοσις αὐτοῦ μὴ βελτιωμένη!! Ἡ ἀρχὴ τῆς ἀνανεώσεως τῶν στελεχῶν, ἡ ὁποία εἰσάγεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπιδιώκεται ὑπ’ αὐτοῦ, εἶναι παλαιὸν ζήτημα, παλαιὰ ἱστορία, καὶ ὅσο καὶ ἐὰν ἐδικαιολογεῖτο εἰς τὴν παλαιάν, τὴν πρὸ τῶν πολέμων ἐποχήν, τὴν πρὸ τοῦ 1912, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Παῦλος Μελάς, π. χ., ἔμεινε 14 χρόνια ἀνθυπολοχαγὸς καὶ ὁ μακαρίτης ὁ στρατηγὸς Κούνδουρος 16 χρόνια λοχαγός, δὲν δικαιολογεῖται καθόλου σήμερον. Σήμερον βλέπομεν νέους, οἱ ὁποῖοι εἰσήχθησαν εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων τὸ 1940, ἔμειναν μερικὰς ἑβδομάδας εἰς τὴν Σχολήν, ἐπῆλθεν ὁ πόλεμος καὶ ἡ κατοχὴ καὶ ἐπανῆλθον τὸ 1945 καὶ ἔμειναν ὀλίγους, νομίζω, μῆνας καὶ σήμερον, ἢ μᾶλλον ἀπὸ πέρυσιν εἶναι ταγματάρχαι! Δηλαδὴ οὐσιαστικῶς σὲ 8 χρόνια ἐπῆραν βαθμούς, τοὺς ὁποίους οἱ παλαιότεροι δὲν ἠμποροῦσαν οὔτε νὰ ὀνειρευθοῦν.

§170ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἦτο πόλεμος.

§171Γ. ΜΟΔΗΣ. Μετὰ τὸ 1945. Καὶ ἐνῷ αὐτὰ συνέβαινον ἐδῶ, εἴδομεν παραλλήλως ἄλλους, εἰς τὸν ἄλλον μεγάλον πόλεμον καὶ μάλιστα κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος αὐτοῦ, εἴδομεν λοχαγοὺς καὶ ταγματάρχας Γάλλους διοικοῦντας σημαντικὰ τμήματα τῆς Γαλλικῆς Στρατιᾶς, διακριθέντας καὶ λαβόντας ὅλα τὰ διάσημα, οἱ ὁποῖοι εἶχον ψαρὰ μαλλιὰ καὶ μουστάκια, κάποτε καὶ ἄσπρα. Αὐτό, τὸ 1918, εἰς τὸ τέλος τοῦ πολέμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ξεύρετε πόσον αἷμα ἐστοίχισεν εἰς τὴν Γαλλίαν. Καὶ γεννᾶται τὸ ζήτημα, οἱ ταγματάρχαι αὐτοὶ τοῦ 1940, οἱ ὁποῖοι εἶναι σήμερον 33 ἐτῶν τί θὰ γίνουν ἀργότερα; Καὶ ἐπὶ πλέον, τί θὰ γίνουν οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται τώρα ἐκ τῶν Σχολῶν, ποῖον μέλλον θὰ ἔχουν, ποίαν προοπτικὴν προαγωγῆς ἠμποροῦν νὰ ἔχουν; Πιστεύετε ὅτι ἀπὸ αὐτούς, οἱ περισσότεροι θὰ ἀποστρατευθοῦν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ; Καὶ ἐξ αὐτοῦ γεννᾶται τὸ ζήτημα, ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας τόσον μεγάλου ἀριθμοῦ μαθητῶν εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων, ὅταν αὐτὸς ὁ συνωστισμὸς παρατηρεῖται μέσα εἰς τὰ νεαρὰ καὶ μὲ πολλὰ γαλόνια στελέχη; Πῶς θὰ τακτοποιηθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Δι’ αὐτὸ καὶ προχθὲς ἐτονίσθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν μεγαλυτέραν χρῆσιν τῶν ἐφεδρικῶν στελεχῶν, καθ’ ὃν τρόπον κάμνουν αἱ ἀγγλοσαξωνικαὶ δυνάμεις, τὰς ὁποίας ἀντεγράψαμεν εἰς τὸν νέον ὀργανισμόν, ὅπως ἀκόμη καὶ ἡ Βουλγαρία. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον χθές, ὅτι ἡ Βουλγαρία μὲ μονίμους ἀξιωματικοὺς ἴσους μὲ τοὺς ἰδικούς μας, ἂν μὴ ὀλιγωτέρους, παρέταξε κατὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον 240 τμήματα, δὲν τὸ εἶπον ἀπὸ ἔμπνευσιν ἰδικήν μου, ἀλλ’ ἐνθυμοῦμαι μίαν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἀπέστειλεν ὁ Στρατιωτικός μας Ἀκόλουθος εἰς τὴν Σόφιαν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὅτι μὲ ὀλιγωτέρους μονίμους ἀξιωματικοὺς ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας, παρέταξαν 240 τμήματα.

§172Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Τὸ θέμα εἶναι τελείως διάφορον. Εἶναι ἄλλη ἡ θέσις τῶν μονίμων καὶ ἄλλη ἡ τῶν ἐφέδρων. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐλαττώσωμεν τοὺς μονίμους καὶ νὰ αὐξήσωμεν τοὺς ἐφέδρους. Ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀληθές, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοί, ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν ἐπ’ αὐτοῦ, προσέφερον ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὴν πολεμικὴν καὶ εἰς τὴν εἰρηνικὴν περίοδον, ἐν τούτοις, οἱ ἔφεδροι δύνανται νὰ ἀντικαταστήσουν ἰσαξίως τοὺς μονίμους, μέχρις ἑνὸς σημείου. Δὲν ἐπιτρέπεται διοίκησιν λόχου νὰ ἔχῃ ἔφεδρος ἀξιωματικός, δὲν ἐπιτρέπεται διοίκησιν ἀνωτέρου τμήματος νὰ ἔχῃ ἔφεδρος ἀξιωματικός, ἐκτὸς ἐὰν σοβαρὰ ἔλλειψις μονίμων ἤθελεν ἐπιβάλει τὸ τοιοῦτον. Ὑπάρχουν, ἑπομένως, ὡρισμέναι διοικητικαὶ ἁρμοδιότητες, εἰς τὰς ὁποίας διαχωρίζονται οἱ ἔφεδροι ἀπὸ τοὺς μονίμους. Ἄλλως τε, ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἐφέδρων ἀξιωματικῶν παρ’ ἡμῖν, εἶναι εὐρυτάτη καὶ μάλιστα εἰς καθήκοντα καὶ ἁρμοδιότητας κατὰ πολὺ ἀνωτέρας τοῦ βαθμοῦ, ὃν φέρουσιν.

§173Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαφωνήσω ριζικῶς, διότι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον θίγει ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἐκ τῶν βασικωτέρων. Διατὶ νὰ μὴ γίνεται διοικητὴς λόχου ὁ ἔφεδρος, ὅταν εἰς τὸν πόλεμον, παρέστημεν μάρτυρες οἱ ἴδιοι, ἐφέδρων ἀνθυπολοχαγῶν, οἱ ὁποῖοι διώκησαν ἄριστα λόχους καὶ πιστεύω — θὰ τὸ τονίσω αὐτό, ὅταν θὰ ὁμιλήσω — ὅτι πρέπει νὰ διοικοῦν καὶ λόχους. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν γίνονται καὶ ταγματάρχαι. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ Κράτος θὰ λάβῃ εἰδικὴν μέριμναν δι’ αὐτό. Αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπε, νὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων 300–400 καὶ ὁ ἕνας νὰ γίνεται συνταγματάρχης καὶ ὁ τελευταῖος ταγματάρχης ἢ λοχαγός, εἶναι ἐπικίνδυνον. Αὐτὸ ἔγινε μὲ τὴν τάξιν τοῦ 1916 καὶ ἔκαμεν ὅλο κινήματα, διότι δὲν ἠμποροῦσε νὰ αἰσθανθῇ νὰ εἶναι ὁ ἕνας συνταγματάρχης καὶ ὁ ἄλλος λοχαγός. Ἡ τάξις τοῦ 1916 ἀποτελεῖ τρανὸν παράδειγμα διὰ τὴν Ἑλλάδα. Καί, τότε, ἐμπῆκαν 300, ἐνῷ εἰς τὴν ἄλλην τάξιν ἦσαν 50 καὶ 40. Δὲν ὑπάρχει ἐπικινδυνωδέστερον πρᾶγμα. Καὶ εἰς τὸ 1915, ὅταν ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ στρατεύματος ἡ πρώτη τάξις τοῦ σχολείου ὑπαξιωματικῶν, καὶ ἐξῆλθον πολλοί, ὁ πρῶτος, ὁ Μέξης καὶ ὁ Γιαννικίτσας, ἐξῆλθον συνταγματάρχαι, καὶ ὁ τελευταῖος τῆς τάξεως ταγματάρχης, καὶ ἕνας μάλιστα λοχαγός. Φαντασθῆτε αὐτὴν τὴν διαφοράν. Πρέπει τὸ Κράτος, ὅταν εἰσάγῃ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, νὰ εἰσάγῃ ἕνα ὡρισμένον ἀριθμόν. Αὐτό, ποὺ γίνεται, 250, 300, 400, εἶναι αὐθαίρετον. Νὰ ἔχουν κενὰ αἱ τάξεις καὶ νὰ εἰσάγωνται ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐφέδρων, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ σπουδαιότερον πρᾶγμα εἰς τὸ στράτευμα.

§174Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἀναμφισβητήτως, ὑπάρχει τὸ ἐλάττωμα αὐτό, τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ἀλλ’ ἐπιβάλλεται νὰ πράξωμεν τοῦτο, λόγῳ τῶν σοβαρῶν κενῶν, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται, αἰτίᾳ ἀπωλειῶν κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον.

§175Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συμφωνῶ, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα.

§176Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἴδομεν Ἄγγλους ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταγματάρχου, τοῦ συνταγματάρχου, ἔχοντας σοβαρωτάτας θέσεις εἰς διαφόρους μονάδας. Διατὶ νὰ μὴ κάμωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ ἴδιον, μάλιστα, ὅταν εἶναι τόσον μεγάλος καὶ τόσον ἐξόφθαλμος ὁ κίνδυνος ἐκ τῆς πληθώρας τῆς μεγάλης τῶν μαθητῶν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, ποὺ ἀσφαλῶς ὑπάρχει πολὺς κίνδυνος, νὰ μᾶς δημιουργήσῃ ζητήματα εἰς τὸ μέλλον, καθ’ ὃν τρόπον ἐδημιούργησε καὶ ἡ τάξις τοῦ 1916; Ἐπειδὴ δὲ ὁ λόγος περὶ τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων — λυποῦμαι, διότι λείπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης — καὶ πρόπερσι εἶχε, κατ’ ἀρχήν, ληφθῆ ἀπόφασις, ὅπως διενεργῆται εἰς Θεσσαλονίκην, χωριστά, διαγωνισμός, διὰ νὰ προσλαμβάνηται ὡρισμένος ἀριθμὸς μαθητῶν ἐκ Βορείου Ἑλλάδος εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων, ὅπως εἶχε γίνει κατὰ τὸ 1946 καὶ 1947. Διότι δὲν εἶναι νοητόν, οὔτε καὶ ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως παραδεκτόν, νὰ ὑστεροῦν τόσον πολὺ ὡρισμέναι περιφέρειαι μεγάλαι, εἰς τὴν ἀντιπροσώπευσιν, εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ ἐάν, πράγματι, θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξασφαλίσῃ κάποιαν ἰσορροπίαν καὶ δικαίαν ἀναλογίαν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, ὀφείλει ἀπὸ τώρα νὰ προετοιμασθῇ, ὥστε τὸν προσεχῆ Ἰούλιον νὰ διεξαχθῇ χωριστὸς διαγωνισμὸς δι’ ὡρισμένον ἀριθμὸν παιδιῶν, προερχομένων ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην.

§177Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Σᾶς εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὴν προκήρυξιν διαγωνισμοῦ διὰ τὴν εἴσοδον μαθητῶν εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων, ὁρίζεται ἕνα ἴδιον ποσοστὸν 20–25%, τὸ ὁποῖον προορίζεται διὰ τοὺς προερχομένους ἐκ Βορείου Ἑλλάδος.

§178Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει.

§179Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ὑπάρχει. Καταλαμβάνεται, ὑποχρεωτικῶς, ἀπὸ τοὺς προερχομένους ἐκ Βορείου Ἑλλάδος, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ πάρουν κατὰ τὰς ἐξετάσεις τὴν βαθμολογικὴν βάσιν. Ἐὰν δὲν πάρουν τὴν βάσιν, τότε, θεωροῦνται ἀποτυχόντες καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ εἰσέλθουν. Τὸ δὲ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγετε, τοῦ νὰ γίνῃ ἴδιος διαγωνισμός, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, δὲν ἔχει ἀξίαν, ἀπὸ ἀπόψεως εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Σχολήν.

§180Γ. ΜΟΔΗΣ. Δι’ ὡρισμένον ἀριθμόν, ὅπως ἔγινε τὸ 1946 καὶ 1947. Θὰ εἰσαχθοῦν 50 καὶ θὰ διαγωνισθοῦν 300 εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§181Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ὁ διαγωνισμὸς εἶναι ἑνιαῖος. Ὅλοι διαγωνίζονται καὶ λαμβάνουν μίαν σειρὰν ἐπιτυχίας. Μέσα εἰς τὴν σειρὰν αὐτὴν τῆς ἐπιτυχίας, εἰσάγονται καὶ οἱ ἐκ Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ παντοῦ. Μετὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προκηρυχθεισῶν θέσεων, κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας εἰς τὸν διαγωνισμόν, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ἀριθμὸν περιλαμβάνονται, ὡς φυσικόν, καὶ ἐκ Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ἐπιτυχόντες μὲν ἀλλὰ μὴ συμπεριληφθέντες ὑποψήφιοι ἐκ Βορείου Ἑλλάδος καταλαμβάνουν τὰς ἐπὶ πλέον θεσπισθείσας εἰδικῶς διὰ τούτους θέσεις τοῦ 20%. Τὸ νὰ γίνῃ διαγωνισμὸς εἰς Θεσσαλονίκην, δὲν ἔχει νὰ ὠφελήσῃ εἰς τίποτε.

§182Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν τὸ καταλαβαίνετε. Τὸ 1945, νομίζω, τὸ 1946, ἀσφαλῶς, καὶ τὸ 1947, διενηργήθη εἰδικὸς διαγωνισμός, διὰ τοῦ ὁποίου καθωρίζετο ὡρισμένος ἀριθμὸς εἰσακτέων εἰς τὴν Σχολήν, προερχομένων ἐκ Μακεδονίας καὶ Θράκης. Θὰ εἰσαχθοῦν καὶ 50 παιδιά, προερχόμενα ἀπὸ ἐπάνω, τὰ ὁποῖα διαγωνίζονται χωριστὰ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὁπότε εἶναι βέβαιον, ὅτι αὐτὰ τὰ 50 παιδιὰ θὰ εἰσάγωνται, ἐνῷ τώρα, μὲ τὸ σύστημα αὐτό, δὲν εἰσάγονται οὔτε 2%.

§183Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Δὲν τοὺς ὑστερήσαμεν τοῦ δικαιώματος τῆς συμμετοχῆς. Δηλαδή, εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων ὁρίζονται 300 καὶ 60 ἐκ Βορείου Ἑλλάδος. Ἐὰν διὰ τοὺς 60 αὐτοὺς κάμωμεν εἰδικὸν διαγωνισμόν, θὰ τοὺς στερήσωμεν....

§184Γ. ΜΟΔΗΣ. Μὲ τὸ σύστημα τὸ ἐπικρατοῦν, εἰσάγονται ἐλάχιστοι.

§185Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Δὲν εἰσάγονται, διότι δὲν παίρνουν τὴν βάσιν.

§186Γ. ΜΟΔΗΣ. Πολλὰ συμβαίνουν.

§187Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Ἔχετε στοιχεῖα νὰ μᾶς εἴπητε πόσοι εἰσάγονται ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ πόσοι ὄχι;

§188Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἠξεύρω ἐγὼ 5–6, ποὺ κατεβαίνουν καὶ δὲν μπαίνει κανείς.

§189Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Τὸ 25%, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπάρχει.

§190Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει 25%.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βενέτη, εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσητε μετὰ τὸν κ. Μόδην. Μὴ διακόπτετε, λοιπόν.

§192Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ ἐξέφρασα μίαν εὐχὴν καὶ μίαν παράκλησιν. Τὴν ἐξέφρασα, διότι τὸ 1952 εἶχε ληφθῆ κατ’ ἀρχὴν ἀπόφασις, νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ τὸ σύστημα. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δὲ αὐτῇ, θὰ ἤθελον νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἄλλου θέματος, ἐπὶ τοῦ φαινομένου, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ὁ στρατὸς ἐπὶ τοῦ πληθωρισμοῦ τοῦ ἀσφυκτικοῦ, τῶν Ἐπιτελείων, ἐπὶ τοῦ πλήθους τῶν Ἐπιτελείων. Ἔχομεν Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, χωριστὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, χωριστὸν Ἀεροπορίας, χωριστὸν Ναυτικοῦ, ὅπως ἔχει ἡ Ἀμερική. Ἀλλὰ τοιαῦτα χωριστὰ Ἐπιτελεῖα δὲν ἔχει οὔτε ἡ Τουρκία, οὔτε ἡ Γιουγκοσλαβία, ποὺ εἶναι σύμμαχοί μας. Τὰ γραφεῖα τῶν Ἐπιτελείων ἔχουν πληθυνθῆ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης καὶ ἔχουν κατακτήσει χιλιάδας σπιτιῶν εἰς τὰ 4 σημεῖα τῶν Ἀθηνῶν. Οἱ σύμμαχοί μας, ἐπέβαλον τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν, ἀλλ’ ὑποθέτω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν μερικὰς τροποποιήσεις, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν πολυτέλειαν καὶ τὴν σπατάλην τῶν στελεχῶν.

§193Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἐδῶ συζητοῦμεν περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν.

§194Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, δι’ αὐτὸ τὸ τονίζω.

§195Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τί μᾶς ἐνδιαφέρει, τί ἔκαμεν ἡ Γιουγκοσλαβία καὶ ἡ Τουρκία;

§196Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ τί σᾶς ἐνδιαφέρει σᾶς, κύριε συνάδελφε; Σύμμαχοί μας, ἐπὶ τέλους, εἶναι καὶ ἡ Γιουγκοσλαβία καὶ ἡ Τουρκία. Σημαίνει, ὅτι αὐτοὶ εἶναι λογικώτεροι καὶ δὲν κάμνουν σπατάλας, ἐνῷ ἡμεῖς ἀντιγράφομεν τὴν Ἀμερικήν.

§197ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι πρὸς τιμήν μας, ὅτι ὁ στρατὸς τῆς Ἑλλάδος θεωρεῖται ὁ καλύτερος τοῦ κόσμου.

§198Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῆς πληθώρας τῶν ἀξιωματικῶν καὶ διότι βλέπει κανεὶς εἰς τὰ Ἐπιτελεῖα ταγματάρχας νὰ κάμνουν δουλειὰ δακτυλογράφου. Τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῶν στελεχῶν καὶ εἰσήγαγε τὴν καινοφανῆ διάταξιν τῆς ποσοστιακῆς ἀπομακρύνσεως. Ἀλλ’ αὐτὸ δημιουργεῖ εἰς τὰς τάξεις τῶν ἀξιωματικῶν, εἰς τὴν συνείδησίν των, τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ μονιμότης τῶν ἀξιωματικῶν ἐπῆγε περίπατον καὶ ἔπαυσεν ὑπάρχουσα. Ἀλλ’ ἐνῷ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῶν στελεχῶν καὶ χάριν αὐτῆς εἰσάγει τόσα καινὰ δαιμόνια καὶ δημιουργεῖ τόσας ἀδικίας ἢ παρεξηγήσεις, ἐὰν θέλετε, σπεύδει διὰ τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 7, νὰ εἰσαγάγῃ ἓν ἄλλο καινὸν δαιμόνιον, τὸν θεσμὸν τῶν παραμενόντων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν! Καὶ ἐνῷ ὁμιλοῦμεν περὶ ἀνανεώσεως, περὶ ἀποπομπῆς ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, μὲ ἀναλογίαν 10%, τοὐλάχιστον, κατ’ ἔτος, διὰ τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς καθιεροῦμεν μίαν καινοφανῆ διάταξιν, ἡ ὁποία ἔρχεται ἀντίθετος μὲ τὴν γενικὴν ἀρχήν, μὲ τὴν ὁποίαν καὶ ἀνηλεῶς γρονθοκοπεῖται, διάταξιν ἡ ὁποία, ὄχι μόνον εἶναι καινοφανής, ἀλλὰ καὶ δημιουργεῖ ὑπόνοιαν ἐπιδιώξεως ἄλλων σκοπῶν. Ὅταν φεύγουν ἀξιωματικοί, θεωρούμενοι καὶ προακτέοι καὶ ὅταν διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς εἴμεθα σκληροὶ καὶ ἄτεγκτοι καὶ διὰ τῆς ἄλλης ἐπιεικέστατοι, ποῖα μέτρα καὶ ποῖα σταθμὰ ἐφαρμόζομεν;

§199Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Τὴν διάταξιν τῶν παραμενόντων, τὴν θεωρεῖτε εὐνοϊκὴν ἢ δυσμενῆ;

§200Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὴν εὑρίσκω ἄσκοπον καὶ καινοφανῆ.

§201Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Σήμερον ἰσχύει τὸ ἑξῆς: Ὁ ἀξιωματικὸς κρίνεται ἢ προακτέος κατ’ ἀρχαιότητα καὶ κατ’ ἐκλογήν, ἢ μὴ προακτέος ἢ ἀποστρατεύεται. Παρεμβάλλεται ἤδη καὶ ἡ διάταξις τῶν παραμενόντων, διὰ τοὺς ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ συνταγματάρχου καὶ ἄνω. Ἡ διάταξις αὐτή, εἶναι εὐνοϊκὴ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἢ ὄχι;

§202Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν εἶναι εὐνοϊκὴ, καὶ οὔτε σύμφωνος μὲ τὴν γενικὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§203Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Τὸ ποσοστὸν εἶναι διὰ τοὺς συνταγματάρχας, τοὐλάχιστον, 10%, μὲ δυνητικὴν διάταξιν διὰ τοὺς συνταγματάρχας καὶ ἄνω.

§204Γ. ΜΟΔΗΣ. Καὶ αὐτὸ εἶναι διὰ τοὺς ἀνωτάτους. Ἀφ’ ἑνὸς ἀποτάσσομεν καὶ ἀποστρατεύομεν ἀξιωματικοὺς ὑποχρεωτικῶς ἢ τιμητικῶς κατ’ ἐλάχιστον ποσοστὸν 10%, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄριστοι ἀξιωματικοὶ προακτέοι καὶ προβιβάσιμοι, καὶ παραλλήλως μερικοὺς τοὺς κρίνομεν ὄχι πολὺ καλῶς, ὄχι προακτέους, ἀλλὰ τοὺς διατηροῦμεν. Εἶναι διάταξις ἀνατρέπουσα ἄρδην τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸν σκοπόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει τοῦτο. Εἷς στρατηγὸς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι στρατηγὸς κριθεὶς μὴ προακτέος, ἀλλὰ διατηρητέος; Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγραφος 2.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ αὐτὰ νὰ τὰ εἴπητε εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων.

§206Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον προβλέπει περὶ ὑπηρεσίας εἰς μαχίμους μονάδας ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα τῶν ἀξιωματικῶν, παραλλήλως ὁρίζεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις διὰ τοὺς ταξιάρχους καὶ ἄνω. Ἠμπορεῖ, δηλαδή, νὰ γίνῃ ἀντιστράτηγος ἢ ἀρχιστράτηγος ἕνας ταξίαρχος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει διοικήσει ἀνωτέραν μονάδα. Καὶ τὸ περίεργον εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἄλλη διάταξις λέγει, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1956 ἢ 1957, δὲν ἐνθυμοῦμαι, οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας, πρέπει νὰ περάσουν ἀπὸ Σχολὴν Ἐπιτελῶν, παραδοξότατα γίνεται ἐξαίρεσις ὑπὲρ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς! Διατὶ εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ ναυτικοῦ καὶ τῆς ἀεροπορίας, νὰ ὑποβάλλωνται εἰς πρόσθετον εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ δὲν εἶναι διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ στρατοῦ τῆς ξηρᾶς; Πρέπει οὗτοι νὰ εἶναι ὀλιγώτερον μορφωμένοι;! Δι’ αὐτὸ ἤθελον νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τὰ ἀνεξήγητα αὐτὰ πράγματα. Παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 7. «Ἀπὸ τῆς 1 Ἰανουαρίου 1957...... (ἀναγινώσκει)......». Θὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπῃ ὁ κ. Σαράντης, τί λέγει ἐπ’ αὐτοῦ; Κατὰ ποίαν λογικήν, ἀξιοῦται ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς τῆς ἀεροπορίας καὶ τοῦ ναυτικοῦ νὰ ἔχουν δίπλωμα ἀπὸ ἀνωτέραν ἐπιτελικὴν σχολήν, ἐπιτυχῶν ἐξετάσεων καὶ δὲν ζητεῖται τοῦτο ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς ξηρᾶς;

§207Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Διότι αὐτὰ εἶναι τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ ὁ κλάδος των.

§208Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Δὲν ἐζητήθη αὐτὸ διὰ τὸν στρατὸν τῆς ξηρᾶς. Δὲν εἶναι οὐσιῶδες.

§209Γ. ΜΟΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὕποπτον. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, λειτουργοῦν Σχολαί, Σχολὴ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Σχολὴ Πολέμου διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτούς. Παράλληλος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν, εἶναι ἡ ἄλλη διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας καθορίζεται ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀξιωματικῶν, μέχρι τοῦ συνταγματάρχου. Οἱ ταξίαρχοι δὲν πρέπει νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ χρόνον ὑπηρεσίας εἰς μονάδα μάχιμον;

§210Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἀσφαλῶς, διότι πρῶτα αὐτοὶ τοποθετοῦνται ὡς ὑποδιοικηταὶ μεραρχιῶν. Ἐπίσης ἔχουν χρόνον ὑπηρεσίας εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου. Ἔχουν, συνεπῶς, ἐνασκήσει διοίκησιν.

§211Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ὕποπτος καὶ περίεργος ἐξαίρεσις εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 10, ὅπου λέγεται: «Ὁσάκις, λόγῳ ὑπηρεσιακῆς ἀνάγκης... (ἀναγινώσκει)....».

§212Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἡ θέσις αὐτή, δὲν μένει κενή, ἀλλὰ καταλαμβάνεται. Ὑπάρχει τροποποίησις. Εἶναι εἰδικαὶ περιπτώσεις ἀξιωματικῶν.

§213Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι ἐξαίρεσις περίεργος καὶ ὕποπτος.

§214Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Δὲν εἶναι περίεργος. Ὑπάρχουν ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι κατόπιν δυσμενοῦς κρίσεως προσφεύγουσιν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον τοὺς δικαιώνει καὶ διατάσσει τὴν ἀκύρωσιν τῆς δυσμενοῦς δι’ αὐτοὺς διοικητικῆς πράξεως. Οὗτοι ὑποχρεωτικῶς ἀποκαθίστανται μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἡ ὑπόθεσίς των εἰσάγεται εἰς τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον πρὸς ἐπανάκρισιν. Τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον κρίνει ἐκ νέου τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἐὰν μεταβάλῃ τὴν ἀρχικὴν ἀπόφασιν, τότε ὁ ἀξιωματικὸς ἀποκαθίσταται ὁριστικῶς εἰς τὴν θέσιν του καὶ προάγεται, ἐφ’ ὅσον δικαιοῦται προαγωγῆς.

§215Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν, ἀσφαλῶς. Πρόκειται περὶ ὡρισμένου ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὰ προσόντα, διότι δὲν ἔχει ὑπηρετήσει εἰς μονάδα, ὅπως ἔπρεπε, καὶ χάριν αὐτοῦ καθορίζεται ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία τοῦ ἐπιτρέπει ἀναμονὴν ἑνὸς ἔτους, ἵνα, ἴσως, ἐν τῷ μεταξύ, ἀνακτήσει τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει.

§216Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Ἔχετε, φαίνεται τὸ παλαιὸν σχέδιον ὑπ’ ὄψει σας, κύριε συνάδελφε, καὶ οὐχὶ τὸ νεώτερον.

§217Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι ἔχασα τὸν εἱρμόν μου. Νομοσχέδιον μὲ 5 ἐκθέσεις καὶ ἀνατυπώσεις, πρώτην φορὰν τὸ βλέπω.

§218Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Εἶναι κατηγορία ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συμπληρώσει τὰ εἰδικὰ τυπικὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἰσοῦνται μὲ χρόνον διοικήσεως. Ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι. Συμβαίνει, ἀξιωματικοὶ νὰ μὴ ἔχουν συμπληρώσει τὸν χρόνον διοικήσεως ὑπαιτιότητί των ὁπότε, οὔτε προτείνονται οὔτε προάγονται. Ἀλλὰ συμβαίνει, πολλάκις, οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ μὴ ἔχουν συμπληρώσει τὸν χρόνον διοικήσεως ὑπαιτιότητι τῆς Ὑπηρεσίας καί, οὕτω, θὰ κατορθώσουν νὰ συμπληρώσουν τὰ τυπικὰ προσόντα, δηλαδὴ τὸν χρόνον διοικήσεως. Αὐτὰς τὰς κατηγορίας τῶν ἀξιωματικῶν δὲν θέλομεν νὰ τὰς ἀδικήσωμεν. Θὰ συμπληρώσουν τὸν χρόνον διοικήσεως καὶ τότε θὰ κριθοῦν καὶ θὰ προαχθοῦν.

§219Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι ὡρισμένα περίεργα πράγματα.....

§220Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι περίεργα.

§221Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἕνας Στρατηγός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὰ προσόντα αὐτά, διότι ὅλοι παροικοῦμεν ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ γνωρίζομεν, πῶς συμβαίνει ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ νὰ προσκολλῶνται εἰς ὡρισμένην θέσιν γραφείου καὶ νὰ μένουν ἐκεῖ, χωρὶς νὰ εἶναι ἀναντικατάστατοι καὶ διὰ τοῦτο...........

§222Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἐὰν αὐτὸ ἔγινεν ὑπαιτιότητι τῆς Ὑπηρεσίας ἢ ὄχι, ἀπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Α.Σ.Σ.

§223Γ. ΜΟΔΗΣ. Πρόκειται περὶ Στρατηγῶν καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζω τὸν Γαλλικὸν νόμον Μουριέ, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀξιωματικὸς ὑπηρετήσας ἐπὶ 18μηνον εἰς γραφεῖον, ἔστω καὶ εἰς τὴν γραμμὴν τοῦ πυρός, ὀφείλει ν’ ἀναχωρήσῃ εὐθὺς καὶ ν’ ἀναλάβῃ διοίκησιν μαχίμου εἰς τὰ χαρακώματα· καὶ εἶδα ἀξιωματικοὺς Γάλλους, κατέχοντας σημαντικωτάτας ἐπιτελικὰς θέσεις, εἰς ἀπόστασιν ὀλίγων χιλιομέτρων ἀπὸ τὸ μέτωπον, οἱ ὁποῖοι ἀνεχώρησαν διὰ τὰ χαρακώματα, διότι εἶχον συμπληρώσει ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἐπιτελικήν. Δὲν ὑποθέτω ὅτι ἦτο λογικὸν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι εἶναι μερικοὶ ἀξιωματικοὶ προνομιοῦχοι τόσον ἀναντικατάστατοι, ὥστε ἡ ὑπηρεσία των νὰ εἶναι ἀπαραίτητος εἰς ἕνα ἀναπαυτικὸν γραφεῖον ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν.

§224Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἐφ’ ὅσον ὡμιλήσατε περὶ Στρατηγῶν, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι δι’ αὐτοὺς δὲν προβλέπονται εἰδικὰ τυπικὰ προσόντα, δὲν προβλέπεται δηλαδὴ χρόνος διοικήσεως. Ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν εἴπατε προηγουμένως, ἀφορᾷ τοὺς ἀξιωματικοὺς ἀπὸ τοῦ Συνταγματάρχου καὶ κάτω.

§225Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶπον, ὅτι εἶναι πολὺ περίεργον καὶ παράξενον, διότι εἴδομεν τὴν προσπάθειαν τῆς παρούσης διοικήσεως, νὰ ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὸν στρατόν, ὑποστρατήγους, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον εἶχον ἔξοχον πολεμικὴν δρᾶσιν, ἀλλὰ καὶ πτυχία Ἀνωτάτων Σχολῶν καὶ νὰ ἀντικαθίστανται μὲ ἄλλους ἐκ τῶν ὁποίων, οἱ τρεῖς τοὐλάχιστον δὲν ἔχουν πτυχίον. Καὶ ἐνῷ ὁμιλεῖτε περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἔχουν οἱ ὑποψήφιοι Στρατηγοὶ πλήρη ἐπιτελικὴν μόρφωσιν, βλέπετε ὅτι παραλλήλως ἐξεδιώξατε τοὺς ἔχοντας καὶ προεβιβάσατε τοὺς μὴ ἔχοντας τὰ πτυχία αὐτὰ καὶ τὰ προσόντα αὐτά. Αὐτὸ δέ, εἶναι τὸ ζήτημα.

§226Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ (Ὑφυπ. Στρατ.). Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔγινεν ἄλλοτε συζήτησις ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι αὐτοὶ ἀπεστρατεύθησαν κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Α.Σ.Σ., δηλαδὴ τῆς Ἀνωτάτης Ἡγεσίας τοῦ Στρατοῦ.

§227Γ. ΜΟΔΗΣ. Αὐτὸ λέγω, κύριε Ὑπουργέ. Τὸ λέγω αὐτό, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπιτελικὴν μόρφωσιν ποὺ ζητεῖτε διὰ τὸ μέλλον. Τελικῶς, θὰ συμφωνήσω μὲ μερικοὺς ἐκ τῶν προλαλησάντων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγχώνευσιν τῶν δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν τριῶν ὅπλων. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχουν εἰδικαὶ παραδόσεις, εἰδικὰ μυστικὰ εἰς καθένα ἀπὸ τὰ ὅπλα αὐτά, ὥστε νὰ ἀποκλείεται εἰς δικαστικόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀπόλυτον συγχρωτισμὸν μὲ τὸ Α ἢ Β ὅπλον νὰ προεδρεύῃ τοῦ δικαστηρίου. Ἄλλως τε, ἐπιβάλλεται τοῦτο, νομίζω, διότι εἴδομεν εἰς ἕνα κλάδον — καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν Ἀεροπορίαν — πῶς διεξήχθησαν μερικαὶ ἀνακρίσεις εἰς ὡρισμένην ὑπόθεσιν, αἱ ὁποῖαι τόσον μᾶς ἐξέθεσαν καὶ ὡς Κράτος καὶ ὡς Ἔθνος πολιτισμένον. Ἡ συγχώνευσις τῶν τριῶν δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν τριῶν ὅπλων ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, θ’ ἀποτελέσῃ μίαν ἐγγύησιν ἐναντίον τῆς ἐπαναλήψεως παρομοίων τραγῳδιῶν εἰς τὸ μέλλον. Κατὰ τὰ ἄλλα, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ἦτο εὐτύχημα νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὄχι μόνον διὰ τὸ Πάσχα, ἀλλά, ἐὰν εἶναι δυνατόν, καὶ διὰ τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Ὅσον ἀργότερα, τόσον καλύτερα! (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′ μ. μ.).